Գործ
ԵԿԴ/0216/01/14

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,14,, օգոստոսի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող Ա. Աբրահամյանի

Պաշտպան Վ. Էլբակյանի

դռնբաց դատական նջստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`


Ռոբերտ Արծրունի Օրուջյանի` /ծնված 01.11.1975թ., Աբովյան
քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ
կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված,
հաշվառված է Աբովյան քաղաքի Գեղարդի 1-ին շենքի 27-րդ
բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ
կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ
հոդվածի 2-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով/։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ մեղադրական եզրակացության՝

«Թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպքերի առթիվ հարուցված և ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում քննված սույն քրեական գործի նախաքննությամբ պարզվել և հիմնավորվել է հետևյալը.

մեղադրյալ Ռոբերտ Արծրունի Օրուջյանը բնակվել է Աբովյան քաղաքի Գեղարդի փողոցի 1-ին շենքի 27-րդ բնակարանում։ Մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանյալ Կիրակոս Չելեբյանն իր ծանոթ Մարի Թորոսյանին առաջարկել է գնալ Աբովյան քաղաքում բնակվող ընկերոջ` Ռոբերտ Օրուջյանի, ավտոտնակ` ժամանակ անցկացնելու։ Մարի Թորոսյանը համաձայվել է Կիրակոս Չելեբյանի առաջարկին և 2012 թվականի աշնան վերջին վերջինիս հետ գնացել է Աբովյան քաղաքի առաջին միկրոշրջանի 8/642 հասցեում գտնվող, Ռոբերտ Օրուջյանին պատկանող ավտոտնակ, որտեղ և Մարի Թորոսյանը ծանոթացել է Ռոբերտ Օրուջյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից նշված ավտոտնակում հյուրասիրելու եղանակով Մարի Թորոսյանին և Կիրակոս Չելեբյանին ապօրինի իրացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջիններս գործածել են։
Դրանից հետո, Մարի Թորոսյանն իր ընկերուհուն` Անահիտ Բեգոյանին, պատմել է, որ ծանոթացել է Կիրակոս Չելեբյանի հետ, և հայտնել, որ նրա մոտ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է լինում։ Անահիտ Բեգոյանին հայտնել է նաև իր կողմից թմրամիջոց օգտագործելու հանգամանքի մասին։ 2012 թվականի ձմռանը Մարի Թորոսյանը և Անահիտ Բեգոյանը գնացել են Կիրակոս Չելեբյանի կողմից վարձակալած Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում գործող հյուրանոցային համալիրի սենյակ, որտեղ Անահիտ Բեգոյանը ծանոթացել է Կիրակոս Չելեբյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում Մարի Թորոսյանը Կիրակոս Չելեբյանից տեղեկացել է, որ նրա մոտ թմրամիջոց չկա։ Այդ ընթացքում Կիրակոս Չելեբյանը հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել Ռոբերտ Օրուջյանի հետ և պայմանավորվել հանդիպել։ Մոտ 40 րոպե անց նրանց է միացել նաև Ռոբերտ Օրուջյանը։ Ընդհանուր խոսակցության ընթացքում Անահիտ Բեգոյանը լսել է, որ Կիրակոս Չելեբյանը Ռոբերտ Օրուջյանին հարցնում է վերջինիս մոտ թմրամիջոցի առկայության մասին, որին Ռոբերտ Օրուջյանը պատասխանել է՝ ոչ։ Այնուհետև, Ռոբերտ Օրուջյանն իրեն պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով Անահիտ Բեգոյանի հետ միասին գնացել է Աբովյան քաղաք։ Անահիտ Բեգոյանը հասկացել է, որ Ռոբերտ Օրուջյանը գնում է թմրամիջոց բերելու։ Վերադառնալով վերը նշված հյուրանոցային համալիր, Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից հյուրանոցային համալիրի հյուրասենյակում, հյուրասիրելու եղանակով Մարի Թորոսյանին, Կիրակոս Չելեբյանին և Անահիտ Բեգոյանին ապօրինի իրացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ովքեր նույն վայրում օգտագործել են այն` քթով շնչելու եղանակով։
Այնուհետև` 2013 թվականի մարտին Կիրակոս Չելեբյանը Մարի Թորոսյանի հետ միասին, հանգստանալու նպատակով, մեկնել են Աբովյան քաղաք և հանգրվանել չորորդ միկրոշրջանում գործող «Փարվանա» հյուրանոցային համալիրի 108-րդ սենյակում, որն ունեցել է երկու առանձին ննջարան։ Ընթացքում նրանց է միացել նաև Անահիտ Բեգոյանը։ Նրանց է այցելել Ռոբերտ Օրուջյանը, որի ընթացքում Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից նշված սենյակում հյուրասիրելու եղանակով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է ապօրինի իրացրել Մարի Թորոսյանին, Անահիտ Բեգոյանին և Կիրակոս Չելեբյանին, ովքեր նույն վայրում թմրամիջոցն օգտագործել են։
Բացի այդ, Կիրակոս Չելեբյանը, Մարի Թորոսյանը և Ռոբերտ Օրուջյանը պայմանավորվածության համաձայն 2013 թվականի մարտին հանդիպել են վերջիններիս ծանոթ Արամ Քաշկեմանյանի կողմից Նոր Նորք թաղամասում վարձակալած բնակարանում, որտեղ Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից, Արամ Քաշկեմանյանի վարձակալած բնակարանում հյուրասիրելու եղանակով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է ապօրինի իրացրել Մարի Թորոսյանին, Կիրակոս Չելեբյանին, ովքեր թմրամիջոցն օգտագործել են քթով շնչելու եղանակով։ Դրանից հետո` Ռոբերտ Օրուջյանը Մարի Թորոսյանին և Անահիտ Բեգոյանին Իրանի Իսլամական Հանրապետություն ուղարկելու և Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնելու նպատակով այնտեղից թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու ու այն մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ բերելու շուրջ 2013 թվականի փետրվար ամսին նախնական հանցավոր համաձայնության է եկել Կիրակոս Չելեբյանի հետ։ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով Ռոբերտ Օրուջյանը և Կիրակոս Չելեբյանն իրենց ընդհանուր ծանոթներ Մարի Թորոսյանին և Անահիտ Բեգոյանին նյութապես շահագրգռելու, համոզելու եղանակով նրանց մոտ ստեղծել են նշված հանցագործությունները կատարելու մտադրություն ու ստանալով նրանց նախնական համաձայնությունը, նախապատրաստվել են հանցագործություններին` ուղղակի դիտավորությամբ հանցանք կատարելու նպատակով Մարի Թորոսյանի և Անահիտ Բեգոյանի համար ձեռք են բերել ԻԻՀ մուտքի թույլտվություն և ստեղծել այլ պայմաններ։ Սակայն Մարի Թորոսյանը և Անահիտ Բեգոյանը, գիտակցելով հանցագործությունն ավարտին հասցնելու իրենց հնարավորությունը, կամովին հրաժարվել են հանցագործություն կատարելուց, որի հետևանքով Ռոբերտ Օրուջյանի և Կիրակոս Չելեբյանի կողմից թմրամիջոցների մաքսանենգությունն ավարտին չի հասցվել` վերջիններիս կամքից անկախ հանգամանքներով։

Փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Նոր Նորքի քննչական բաժնի կողմից 13.10.2013թ-ին հարուցվել է քրեական գործ։

Թիվ 17804313 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում` 2014թ. օգոստոսի 8-ին Մարի Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։

2014թ. օգոստոսի 23-ին մեղադրյալ Կիրակոս Չելեբյանին մեղադրանք է առաջադրվել 1 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 1 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 1 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 7 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 2 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։

2014 թվականի օգոստոսի 8-ին որոշում է կայացվել Մարի Էդուարդի Թորոսյանի և Անահիտ Գագիկի Բեգոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին։

Թիվ 17804313 քրեական գործի շրջանակներում Մարի Թորոսյանի և Կիրակոս Չելեբյանի վերաբերյալ գործի մասը 2014 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 272-րդ հոդվածի կարգով ուղարկվել է Երևան քաղաքի դատախազություն։

Թիվ 17804313 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժին ստացվել է 2013 թվականի նոյեմբերի 26-ին։

2014 թվականի սեպտեմբերի 4-ին որոշում է կայացվել թիվ 17804313 քրեական գործից մաս անջատելու և թիվ 59103114 համարը շնորհելու մասին։

26.11.2013թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում՝ Ռոբերտ Օրուջյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 10 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու մասին։

2014 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել քրեական գործից մեղադրյալ Ռոբերտ Օրուջյանի մասն անջատելու, թիվ 59104214 համարը շնորհելու և նախաքննությունը շարունակելու մասին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Կիրակոս Չելեբյանի հետ ծանոթացել է 2012 թվականի նոյեմբեր ամսին, որի միջոցով էլ ծանոթացել է Մարի Թորոսյանի հետ։ Կոնկրետ օրը չի հիշում, Կիրակոսը, ում նաև Գագո անվամբ են դիմել, իրեն հրավիրել է Զեյթուն թաղամասում գտնվող հյուրանոցներից մեկը, որի անունը չի հիշում, այնտեղ հանդիպել է նաև Մարիին և Անահիտին։ Մոտ 20 րոպե նստելուց հետո Անահիտը խնդրել է իր համար համակարգիչ ճարել, որից հետո ինքը Անահիտի հետ միասին գնացել է Աբովյան քաղաք, այնտեղից համակարգիչ են վերցրել և կրկին վերադարձել են հյուրանոց։ Երբ մտել են հյուրանոց, նկատել է, որ սեղանի վրա թմրամիջոց կա, որը գծեր անելու եղանակով Գագոն մասնատելիս է եղել չափաբաժինների։ Ինքը հրաժարվել է այն օգտագործելուց, քանի որ թմրամիջոց չի օգտագործում։ Որոշ ժամանակ անց, զանգահարել են Անահիտին և նա խնդրել է իրեն գումարով օգնել, որպեսզի կարողանա շուտ հասնել Գյումրի։ Քանի որ, գումար չի ունեցել, Անահիտին առաջարկել է իր մեքենայով տանել Գյումրի։ Այդպես էլ արել է։ Ճանապարհին Անահիտն իրեն ասել է, որ Գագոն և Մարին իրեն առաջարկել են գնալ ԻԻՀ՝ թմրամիջոց բերելու նպատակով։ Ինքը խորհուրդ է տվել հեռու մնալ նման գործերից։ Դրանից մի երկու օր անց, կրկին հանդիպել է Գագոյին ու Մարիին, վերջիններիցս պարզաբանում է պահանջել, թե ինչու են իր անունը տվել ու ասել, թե իբր ինքն էլ կապ ունի ԻԻՀ-ից թմրամիջոց բերելու գործընթացի հետ։ Դրանից հետո հասկացել է, որ Գագոն ու Մարին ինչ-որ պլաններ են մշակել։ Ինչ վերաբերվում է այն հանգամանքին, թե իբր Մարին գտնվել է իր ավտոտնակում և այնտեղ ինքը նրան թմրանյութ է հյուրասրել, ապա այդ ամենը սուտ է, իր ներկայությամբ Մարին ավտոտնակում երբևիցե չի գտնվել, սակայն չի բացառում, որ նա կարող է իր ավտոտնակում եղած լինի իր գործընկերոջ` Արսենի հետ, քանի որ Արսենի մոտ եղել է ավտոտնակի բանալիները։ Բացի այդ, նույն Մարի Թորոսյանը նախաքննության ընթացքում, երբ մատնացույց է արել իր ավտոտնակը, ոստիկաններին հայտարարել է, որ ինքը գտնվել է ավտոտնակում, սակայն Ռոբերտին այնտեղ չի տեսել։ Այդ դեպքից մեկ ամիս անց, կրկին հանդիպել է Գագոյին ու Մարիին։ Նրանք ժամանակավոր բնակվելիս են եղել հյուրանոցում։ Այնտեղ, զրույցի ընթացքում Մարիին խորհուրդ է տվել հեռու մնալ թմրամիջոցներից և ԻԻՀ-ից թմրամիջոց բերելու մտքից, սակայն հասկացել է, որ այդ գործով ավելի շահագրգռված է հենց նա, քանի որ իր ներկայությամբ ասել է, որ եթե գործը հաջողությամբ ավարտվի պետք է «Քելվին Քլեին» ֆիրմայի բոլոր տեսակի օծանելիքները գնի։ Հասկացել է, որ նա այդ ճանապարհով ցանկանում է գումար վաստակել։ Ինչ վերաբերվում է Մարիի և Անահիտի անձնագրերը վերցնելուն, ապա պնդել է, որ ինքն այդպիսի բան չի արել և այդ գործընթացում որևէ դերակատարություն չի ունեցել, ավելին, երբ Արսենը ու Մարին գնացել են ԻԻՀ, ինքը կապվել է Արսենի հետ ու ասել, որ ոչ մի թմրանյութ չբերի, առավել ևս՝ Մարիին չխառնի այդ գործին, քանի որ նա դեռ երեխա է։ Իսկ Մարիին ինքն է ճանապարհել, այն էլ վերջինիս խնդրանքով, քանի որ այդ օրը Մարին զանգահարել է իրեն ու ասել է, որ իրեն տանի ավտոկայան։ Ինչ վերաբերվում է Անահիտիտ, ապա նա ի վերջո հրաժարվել է, գնալ ԻԻՀ, մասնավորապես, իր գործադրած ջանքերի շնորհիվ։ Մեկնելուց որոշ ժամանակ անց, Մարին ԻԻՀ-ից զանգահարել է իրեն ու ասել, թե՝ «...ինձ ուղարկել էս այստեղ, բա ինչի՞ փող չէս ուղարկում», որին պատասպանել է, որ ինքը նրան ոչ մի տեղ էլ չի ուղարկել և կրկին հորդորել է, որ նա հեռու մնա որևէ անօրինական գործողություն կատարելուց։ Նրանց՝ ՀՀ վերադառնալիս Կիրակոսի հետ գնացել և դիմավորել է։ Բոլորով միասին գնացել են Արսենի վարձակալած բնակարան։ Ճանապարհին Մարին ինչ-որ փաթեթ է հանել ու նետել է Կիրակոսի վրա, ասելով, «վերցրու քո զիբիլները», սակայն այդ պահին չի նկատել, թե ինչ չափի է եղել այդ փաթեթը։ Հասնելով Արսենի բնակարան, այնտեղ տեսել է, որ նրանք բերել էին իր հիշելով 22-24 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի և «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցներ։ Ինքը տեղեկություններ չունի, թե ով է նրանց գումար ուղարկել, կամ նրանցից ով է այդ թմրամիջոցը Հայաստան բերել։ Թմրամիջոցը բաժանել են մասերի, որից իրեն էլ է բաժին հասել, սակայն ինքը հրաժարվել է թմրանյութը վերցնելուց։
Դրանից հետո ինքը խզել է հարաբերությունները Արսենի հետ և այլևս շփումներ չի ունեցել։ Ինչ վերաբերվում է այն փաստին, թե իբր ինքը Մարիին 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է խոստացել ԻԻՀ-ից թմրամիջոց բերելու համար, ապա դա սուտ է և չի համապատասախանում իրականությանը։ Հաստատապես պնդել է, որ ինքը որևէ մեկին, երբևիցե թմրամիջոց չի հյուրասիրել, ավելին, նման գումարներ չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերելու համար։ Բացի այդ, իր համար անտրամաբանական է, թե ինչի համար ինքը ամեն անգամ Կիրակոսին, Մարիին ու Անահիտին պետք է թմրամիջոց հյուրասիրեր։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, քննության առարկա դարձնելով ամբաստանյալ Ռոբերտ Արծրունի Օրուջյանի կողմից դատարանում տրված ցուցմունքը, դա համադրելով գործով ձեռք բերված և ստորև ներկայացվող մյուս ապացույցների հետ, գտնում է, որ իրեն մեղսագրված հանցագործությունների կատարումը հերքող ամբաստանյալի դատական քննության ընթացքում տրված ցուցմունքներն ու արված հայտարարություններն իրականությանը չեն համապատասխանում, դրանք անարժանահավատ են և հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և ակընկալվող խիստ պատիժներց խուսափելու նպատակ, քանի որ նրան առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվեցին և հաստատվեցին իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.

Քրեական գործով վկա Մարի Էդուարդի Թորոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Կիրակոս Չելեբյանի հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Կիրակոսին ընկերական շրջապատում դիմել են նաև Գագո անունով։ Գագոյի հետ պարբերաբար օգտագործել է թմրանյութ։ Կիրակոսի միջոցով ծանոթացել է Ռոբերտ Օրուջյանի հետ։ Ռոբերտը հանդիսացել է Կիրակոսի ընկերը` ով բնակվել է Աբովյան քաղաքում։ Վկան դատարանում ամբաստանյալին առերես պնդել է, որ, չնայած կոնկրետ օրը չի հիշում, սակայն Կիրակոսի հետ գնացել է Ռոբերտ Օրուջյանին պատկանող ավտոտնակ, որտեղ վերջինս իրեն և Կիրակոս Չելեբյանին հյուրասիրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն օգտագործել են։ Ռոբերտ Օրուջյանն իրեն, Կիրակոս Չելեբյանին և Անահիտ Բեգոյանին «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել նաև Զեյթուն թաղամասում գտնվող, Կիրակոսի կողմից վարձակալած հյուրանոցներից մեկում։ Այնուհետև, Կիրակոսի հետ գնացել է նրա ընկերոջ` Արամի կողմից Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածում վարձակալած բնակարան, որպեսզի Ռոբերտ Օրուջյանը Կիրակոսի համար թմրամիջոց բերի։ Ռոբերտ Օրուջյանի հետ հանդիպել են նշված բնակարանում, որտեղ վերջինս իրեն և Կիրակոսին դարձյալ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել, որն իրենք օգտագործել են Ռոբերտի կողմից բերված ինքնաշեն սարքի միջոցով։ Քանի որ Արամը եղել է ամերիկահայ նրան դիմել են նաև «Բոգարդ» մականվամբ։ Դրանից հետո Գագոյի և Անահիտի հետ գնացել է Աբովյան քաղաքում գտնվող «Փարվանա» հյուրանոցային համալիր, որտեղ իրենց է միացել նաև Ռուբոն։ Այդ ընթացքում, տարբեր օրերի, Ռուբոն իրենց հյուրասիրել է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից։ Չի կարող հստակ ասել, թե այդ 10 օրերի ընթացքում քանի անգամ է իրենց թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն հիշում է, որ ամեն անգամ իրենց այցելեիս Ռուբոյի մոտ մշտապես եղել է թմրամիջոց։ Չի կարող ասել, թե կոնկրետ որտեղ և քանի անգամ է Ռոբերտն իրենց թմրամիջոց հյուրասիրել, սակայն իր հիշելով դա արվել է մոտ 10 անգամ։
Բացի այդ, «Փարվանա» հյուրանոցային համալիրում գտնվելու ընթացքում Կիրակոս Չելեբյանն իրեն առաջարկել է գնալ Իրանի Իսլամական Հանրապետություն և այնտեղից թմրամիջոց բերել, միաժամանակ իրենց ասել է, որ դա Ռոբերտի մտահղացումն է ու առաջարկը։ Իսկ մինչ այդ այդ նույնն իրեն ասել է ընկերուհին՝ Անահիտ Բեգոյանը, պատմելով, որ Ռոբերտն իրեն առաջարկել է գնալ ԻԻՀ՝ թմրամիջոց բերելու։ Դրանից հետո Ռոբերտ Օրուջյանը 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է խոստացել՝ Իրանից թմրամիջոց բերելու համար։ Ավելին, այդ նպատակով իր և ընկերուհու անձնագրերը տվել է Գագոյին, որոնք նա փոխանցել է Ռոբերտին, իսկ Ռոբերտը լուծել է վիզաների հարցը, որից հետո միայն Գագոն վերադարձրել է իրենց անձնագրերը։ Ռոբերտն իրենց ասել է, որ Թեհրանում որևէ գումարային կամ այլ խնդիրներ չեն ունենա, քանի որ վերջինիս՝ /սայկո/ մականվամբ ընկեր Արսենը, բնակվում է այնտեղ և նա բոլոր հարցերով կզբաղվի։ Վիզաները ստանալուց հետո Անահիտ Բեգոյանի հետ պայմանավորվել են մեկնել ԻԻՀ, սակայն ոչ թե թմրամիջոց բերելու, այլ ուղղակի Թեհրանը տեսնելու և մի քիչ ժամանակ անցկացնելու համար, սակայն Անահիտը հրաժարվել է գնալ իր հետ, քանի որ վախեցել է։ Իսկ ինքը մեկնել է։ Այնտեղ սակայն թմրամիջոց չի գնել, իրեն ոչ ոք թմրամիջոց չի տվել և ինքն էլ թմրամիջոց չի բերել Հայաստան։ ԻԻՀ մեկնելու և վերադառնալու ճանապարհածախսը հոգացել է Ռոբերտ Օրուջյանը։ ԻԻՀ-ում Արսենն իր անձնագիրը վերցրել է վիզայի հարց լուծելու համար և այն բավականին ժամանակ ձգձգել է, որի հետևանքով ինքը հարկադրված մնացել է այնտեղ։ Անգամ իրեն հեռախոս չի տրամադրել իր հարազարտներին զանգահարելու համար, պատճառաբանելով, որ բջջայինի մեջ գումար չկա։ Այդ մեկ ու կես ամսվա ընթացքում ինքը գտնվել է հյուրանոցում, որևէ տեղ չի գնացել, մշտապես բնակվել է հյուրանոցային համարում։ Այդուամենայնիվ, այդ ընթացքում Արսենի հեռախոսով մոտ երեք անգամ զրուցել է Գագոյի, Ռուբոյի և իր մոր հետ։ Հետագայում վերադարձել են Արսենի հետ և իրեն դիմավորել են Գագոն ու Ռուբոն։ Ինչ վերաբերվում է երկրորդ անգամ ԻԻՀ գնալուն, ապա այդ անգամ գնացել է Գագոյի հրավերով՝ վերջինիս հետ մի քանի օր այնտեղ մնալու նպատակով։ Հայտնել է, որ Ռոբերտ Օրուջյանի նկատմամբ թշնամական հարաբերություններ չունի, իր ցուցմունքները մտացածին չեն և ինչ հայտնեց դատարանում համապատասխանում է իրականությանը։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ «ես մի քանի անգամ Պարսկաստանից փորձել եմ կապվել Ռուբոյի կամ Գագոյի հետ, որպեսզի ասեմ, որ ուզում եմ վերադառնալ, սակայն չի ստացվել կապվել նրանց հետ»։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան հայտնել է, որ այդ մեկ ու կես ամիսների ընթացքում ինքը մոտ երեք անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել, թե Գագոյի և թե Ռուբոյի հետ։ Այսինքն, այդ ժամանակահատվածում երեք անգամ զրուցելը ընդհանուր առմամբ ինքը չի համարում կապ պահպանել կամ շփվել, ինչի համար էլ նախաքննության ընթացքում նման կերպ է նշել։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 40-43, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Անահիտ Բեգոյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Մարի Թորոսյանի միջոցով ծանոթացել է Գագոյի և Ռուբոյի հետ, սակայն դատարանի դահլիճում նստած ամբաստանյալի դեմքը չի հիշում և չի կարող ասել, թե իր ճանաչած Ռուբոն նա է, թե՝ ոչ։ Նշել է, որ նախաքննության ընթացքում ևս, առերեսման ժամանակ չի հիշել նրա դեմքը։
Վկան դատարանում ցուցմունք է տվել, որ Մարի Թորոսյանի, Գագոյի և Ռուբոյի հետ մի անգամ Զեյթունում գտնող հյուրանոցներից մեկում, ընթրել են, որից հետո ինքն ու Ռուբոն գնացել են Աբովյան քաղաք՝ ինչ-որ համակարգիչ վերցնելու։ Այնտեղից վերադարձել են հյուրանոց, որտեղ «կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց են օգտագործել, որից հետո գնացել է Գյումրի։ Դրանից հետո նրանց հետ չի շփվել։ Որոշ ժամանակ անց, ինքը մեկնել է ՌԴ։ Վերադառնալուց հետո կրկին հանդիպել է Մարիին և Գագոյին, որոնց հետ միասին բնակվել են «Փարվանա» հյուրանոցում։ Այդ ընթացքում իրենց հաճախակի այցելել է Ռուբոն։ Ռուբոյի մոտ այդ ժամանակ թմրամիջոց չի տեսել։ Վկան նշել է նաև, որ իրեն երբևիցե չեն առաջարկել մեկնել ԻԻՀ՝ թմրամիջոց բերելու։ Հիշում է, որ Մարին իրեն ասել է, որ ցանկանում է գնալ ԻԻՀ՝ հանգստանալու, սակայն թմրամիջոցի մասին որևէ բան չի ասել։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ՝ հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝ «նախկինում մի քանի անգամ թմրամիջոցներ է օգտագործել։ Իր ընկերուհի Մարի Թորոսյանի հետ ունեցած հանդիպումներից մեկի ժամանակ վերջինիցս լսել է, որ նա ծանոթացել է Կիրակոս Չելեբյան /Գագո/ անունով մի երիտասարդի հետ ում մոտ համարյա թե միշտ «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց է լինում։ Մարի Թորոսյանից տեղեկացել է, որ նա օգտագործել է նշված թմրամիջոցից և նրան շատ է դուր եկել։ Դրանից հետո Մարի Թորոսյանի միջոցով Զեյթուն թաղամասում գործող հյուրանոցներից մեկում ծանոթացել է «Քրուք» մականվամբ Կիրակոս Չելեբյանի հետ։ Նույն օրը նույն հյուրանոցային համալիրում ծանոթացել է նաև Ռոբերտ Օրուջյանի հետ, ում հետ վերջինիս ավտոմեքենայով գնացել է Աբովյան քաղաք և ինչպես հասկացել է գնացել են թմրամիջոց բերելու, քանի որ մինչ այդ ո'չ Ռոբերտ Օրուջյանի և ո'չ էլ Կիրակոս Չելեբյանի մոտ թմրամիջոց չի եղել։ Վերադառնալով հյուրանոցային համալիրի սենյակ, ինքը սկսել է զբաղվել համակարգչով, որի ընթացքում տեսել է, որ Կիրակոս Չելեբյանը կամ Ռոբերտ Օրուջյանը սեղանի վրա ինչ-որ առարկայով մանրացնում են բյուրեղանման «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոցը և բաժանում չորս գծերի։ Իր կարծիքով թմրամիջոցը բերել էր Ռոբերտ Օրուջյանը։ Այնուհետև, նշված թմրամիջոցն օգտագործել են ինքը, Մարի Թորոսյանը, Կիրակոս Չելեբյանը և Ռոբերտ Օրուջյանը` քթով քաշելու եղանակով։ 2013 թվականի գարնան սկզբին Կիրակոս Չելեբյանի, Մարի Թորոսյանի հետ միասին մնացել է Աբովյան քաղաքի «Փարվանա» հյուրանոցում, որտեղ իրենց է այցելել նաև Ռոբերտ Օրուջյանը։ Այդ օրերի ընթացքում նշված հյուրանոցում «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց է օգտագործել, սակայն չի իմացել, թե դա Ռոբերտ Օրուջյանինն է, թե Կիրակոս Չելեբյանինը։ Միասին բնակվելու ժամանակ Ռոբերտ Օրուջյանն առաջարկել է գնալ Իրանի Իսլամական Հանրապետություն և այնտեղից Մարի Թորոսյանի հետ միասին թմրամիջոց բերել Հայաստան։ Միաժամանակ խոստացել է թմրամիջոցը Հայաստան բերելուց և վաճառելուց հետո իրեն որոշակի գումար տալ, սակայն վիզաները ստանալուց հետո ինքը հրաժարվել է և չի մեկնել ԻԻՀ։ Վիզաները ստանալու նպատակով անձնագիրը փոխանցել է Կիրակոս Չելեբյանին, ով դրանք ստանալուց հետո իրեն է վերադարձրել անձնագիրը»։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան հայտնել է, որ ինքը չի հիշում, թե ինչ ցուցմունքներ է տվել նախաքննության ընթացքում, սակայն եթե ստորագրել է ցուցմունքների տակ, ապա իր կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են և համապատասխանում է իրականությանը։

/տես` հատոր է, գ.թ. 54-56, 115-116, 181-187, 196-197, հատոր 2, գ.թ. 57-58 դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ բացի վկաների դատաքննական և դրանց հետ հակասությունների առումով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքներից, ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանի կողմից կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացուցների համակցությամբ.

Վկա Մարի Թորոսյանի մասնակցությամբ կատարված՝ անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ դատավարական գործողության մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերջինս ճանաչել է մեղադրյալ Ռոբերտ Օրուջյանին։

/տես` հատոր1 գ-թ 105-107, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Անահիտ Բեգոյանի մասնակցությամբ կատարված՝ անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի վերջինս ճանաչել է մեղադրյալ Ռոբերտ Օրուջյանին։

/տես` հատոր 1, գ-թ 120-122, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Մարի Թորոսյանի մասնակցությամբ կատարված՝ անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրությամբ, համաձայն որի վերջինս ճանաչել է մեղադրյալ Ռոբերտ Օրուջյանին և հայտարարել, որ նա է իրեն, Անահիտ Բեգոյանին և Կիրակոս Չելեբյանին «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել։

/տես` հատոր 2, գ-թ 121-123, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Մարի Թորոսյանի մասնակցությամբ կատարված զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերջինս մատնացույց է արել Աբովյան քաղաքի չորրորդ միկրոշրջանի «Փարվանա» հյուրանոցային համալիրի 108-րդ սենյակն ու հայտարարել, որ այդտեղ է 2013 թվականի գարնանը Ռոբերտ Օրուջյանն իրեն, Անահիտ Բեգոյանին և Կիրակոս Չելեբյանին «մեթամֆետամին» /Կրիստալ/ տեսակի թմրամիջոց հյուրասիրել։

/տես` հատոր 2, գ-թ 19-25, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Մարի Թորոսյանի մասնակցությամբ կատարված զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերջինս մատնացույց է արել Աբովյան քաղաքի առաջին միկրոշրջանի թիվ 8/642 հասցեում գտնվող ավտոտնակն ու հայտարարել, որ Ռոբերտ Օրուջյանն իրեն և Կիրակոս Չելեբյանին նույն ավտոտնակում «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել։

/տես` հատոր 2, գ-թ 26-32, դատական նիստի արձանագրությունը/

Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 0873 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Կիրակոս Չելեբյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել է կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների, ափիոիդային անալգետիկ մեթադոնի թմրալկալոիդներ և մեթամֆետամինի խմբի մետաբոլիտներ։

/տես` հատոր 1, գ-թ 42, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 11-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի Կիրակոս Չելեբյանը տառապում է հոգեկան և վարքային խանգարումներ թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։

/տես` հատոր 1, գ-թ 128-129, դատական նիստի արձանագրությունը/

Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 0875 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Մարի Թորոսյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել է կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների և մեթամֆետամինի խմբի մետաբոլիտներ։

/տես` հատոր 1, գ-թ 41, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 16-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Մարի Թորոսյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։

/տես` հատոր 1, գ-թ 168-171, դատական նիստի արձանագրությունը/

Մարի Թորոսյանի անձնագրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերջինիս անձնագրում առկա է Իրանի Իսլամական Հանրապետության մուտքի թույլտվություն, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետությունից Իրանի Իսլամական Հանրապետություն մուտքի և ելքի կնիքի դրոշմներ։

/տես` հատոր 2, գ-թ 33-39, դատական նիստի արձանագրությունը/

Անահիտ Բեգոյանի անձնագրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերջինիս անձնագրում առկա է Իրանի Իսլամական Հանրապետության մուտքի թույլտվություն։
/տես` հատոր 2, գ-թ 59-60, դատական նիստի արձանագրությունը/

Մարի Թորոսյանի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերջինս իր բջջային հեռախոսում մատնացույց է արել «Rajm», «Rua N.auq» և «Rub» անվանումների դիմաց գրանցված 093-36-72-22, 091-19-74-10 և 091-93-96-35 հեռախոսահամարները և հայտարարել, որ դրանք շահագործել է Ռոբերտ Օրուջյանը։
/տես` հատոր 1, գ-թ 193-194, դատական նիստի արձանագրությունը/

Մարի Թորոսյանի և Կիրակոս Չելեբյանի կողմից շահագործված հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերջիններս, վերը նշված թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպքերի ժամանակահատվածներում Ռոբերտ Օրուջյանի հետ գտնվել են ակտիվ հեռախոսակապի մեջ։

/տես` հատոր 2, գ-թ 127-134, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, Մարի Թորոսյանի և Անահիտ Բեգոյանի՝ ՀՀ քաղաքացու` համապատասխանաբար AM0847683 տրված 28.08.2012թ., 005-ի կողմից և AK0668018 տրված 03.12.2010թ., 001-ի կողմից անձնագրերը, «ԱրմենՏել», «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» փակ բաժնետիրական ընկերություններից ստացված վերծանումների լազերային կրիչներն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ։

/տես` հատոր 2, գ-թ 62-64, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, Մարի Թորոսյանի բացատրության արձանագրությունն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ։ Նշված բացատրությամբ Մարի Թորոսյանն ի սկզբանե հայտնել է, թե ինչ հանգամանքներում է ծանոթացել Ռոբերտ Օրուջյանի հետ, քանի անգամ է Ռոբերտ Օրուջյանն իրենց թմրամիջոց հյուրասիրել, ինչպես նաև հայտնել է իրեն ԻԻՀ ուղղարկելու և այնտեղից Հայաստանի Հանրապետություն «կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց բերելու հանգամանքների մասին՝մանրամասն։

/տես` հատոր 2, գ-թ 160-162, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարկվել և հետազոտվել են նաև՝ ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանի վերաբերյալ` ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիորն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։

/տես` հատոր 1, գ-թ 100, դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանը գործով չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ. աշնան վերջին Աբովյան քաղաքի 1-ին միկրոշրջանի 8/642 հասցեում գտնվող, իրեն պատկանող ավտոտնակում հյուրասիրելու եղանակով Մարի Թորոսյանին ապօրինի իրացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս գործածել է։ /դրվագ 1/
Բացի այդ, Ռոբերտ Օրուջյանը, գործով չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ. աշնան վերջին Աբովյան քաղաքի 1-ին միկրոշրջանի 8/642 հասցեում գտնվող ավտոտնակում հյուրասիրելու եղանակով Կիրակոս Չելեբյանին ապօրինի իրացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս գործածել է։ /դրվագ 2/
Դրանից հետո, Ռոբերտ Օրուջյանը, գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ. ձմռանը Երևանի Զեյթուն թաղամասում գտնվող հյուրանոցային համալիրի հյուրասենյակում, հյուրասիրելու եղանակով Մարի Թորոսյանին է ապօրինի իրացրել «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ով նույն վայրում օգտագործել է այն։ /դրվագ 3/
Այնուհետև, Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ. ձմռանը Երևանի Զեյթուն թաղամասում գտնվող հյուրանոցային համալիրի հյուրասենյակում հյուրասիրելու եղանակով Անահիտ Բեգոյանին ապօրինի իրացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ով նույն սենյակում օգտագործել է։ /դրվագ 4/
Բացի այդ, Ռոբերտ Օրուջյանը, գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ. ձմռանը Երևանի Զեյթուն թաղամասում գտնվող հյուրանոցային համալիրի հյուրասենյակում հյուրասիրելու եղանակով Կիրակոս Չելեբյանին ապօրինի իրացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ /դրվագ 5/
Այնուհետև` Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ. մարտին Աբովյանի 4-րդ միկրոշրջանի «Փարվանա» հյուրանոցային համալիրի 108-րդ սենյակում հյուրասիրելու եղանակով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է ապօրինի իրացրել Մարի Թորոսյանին, ով թմրամիջոցն օգտագործել է։ /դրվագ 6/
Բացի այդ` Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ. մարտին Աբովյանի 4-րդ միկրոշրջանի «Փարվանա» հյուրանոցային համալիրի 108-րդ սենյակում հյուրասիրելու եղանակով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է ապօրինի իրացրել Անահիտ Բեգոյանին, ով թմրամիջոցն օգտագործել է։ /դրվագ 7/
Դրանից հետո` Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ. մարտին Աբովյանի 4-րդ միկրոշրջանի «Փարվանա» հյուրանոցային համալիրի 108-րդ սենյակում հյուրասիրելու եղանակով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է ապօրինի իրացրել Կիրակոս Չելեբյանին, ով թմրամիջոցն օգտագործել է։ /դրվագ 8/
Բացի այդ, Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ. մարտին, Արամ Քաշկեմանյանի կողմից Նոր Նորք թաղամասում վարձակալած բնակարանում հյուրասիրելու եղանակով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է ապօրինի իրացրել Մարի Թորոսյանին, ով թմրամիջոցն օգտագործել է։ /դրվագ 9/
Այնուհետև` Ռոբերտ Օրուջյանը գործով դեռևս չպարզված անձից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք բերած «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ. մարտին Արամ Քաշկեմանյանի կողմից Նոր Նորք թաղամասում վարձակալած բնակարանում հյուրասիրելու եղանակով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է ապօրինի իրացրել Կիրակոս Չելեբյանին։ /դրվագ 10/
Դրանից հետո, Ռոբերտ Օրուջյանը՝ Մարի Թորոսյանին և Անահիտ Բեգոյանին, Իրանի Իսլամական Հանրապետություն ուղարկելու և Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնելու նպատակով այնտեղից թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու ու այն մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ բերելու շուրջ 2013թ. փետրվար ամսին նախնական հանցավոր համաձայնության է եկել իր ծանոթ Կիրակոս Չելեբյանի հետ։ Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով, Ռոբերտ Օրուջյանը և Կիրակոս Չելեբյանը, իրենց ընդհանուր ծանոթներ Մարի Թորոսյանին և Անահիտ Բեգոյանին նյութապես շահագրգռելու, համոզելու եղանակով նրանց մոտ ստեղծել են նշված հանցագործությունները կատարելու մտադրություն ու ստանալով նրանց նախնական համաձայնությունը, նախապատրաստվել են հանցագործություններին` ուղղակի դիտավորությամբ հանցանք կատարելու նպատակով Մարի Թորոսյանի և Անահիտ Բեգոյանի համար ձեռք բերելով ԻԻՀ մուտքի թույլտվություն և ստեղծել այլ պայմաններ։ Սակայն, Մարի Թորոսյանը և Անահիտ Բեգոյանը գիտակցելով հանցագործությունն ավարտին հասցնելու իրենց հնարավորությունը, կամովին հրաժարվել են հանցագործություն կատարելուց, որի հետևանքով Ռոբերտ Օրուջյանի և Կիրակոս Չելեբյանի կողմից թմրամիջոցների մաքսանենգությունն ավարտին չի հասցվել վերջիններիս կամքից անկախ հանգամանքներով։

Այսպիսով` Ռոբերտ Օրուջյանը կատարել է հանցավոր արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /10 դրվագներով/ և 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որոնց կատարման համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանի արարքներում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներին, փաստում է, որ գործով այդպիսիք չկան։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանի կողմից կատարված արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով` որպիսի պատիժները վերջինս պետք է կրի։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափերի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրեսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք իրավական մոտեցումներ, մասնավորապես, իր` ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն, պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ, դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։ Դատարանը, հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ, պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին։

Սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը։ Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա։

Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։

Քննված քրեական գործով դատարանը փաստում է, որ, չնայած այն բանին, որ դատվածության մարումը վերացնում է դրա բոլոր քրեաիրավական հետևանքները, այնուամենայնիվ, տվյալ դեպքում բնութագրում է ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանի` որպես նոր հանցագործություններ կատարած անձի, հաշվի առնելով, որ նա նախկինում ևս դատապարտվել է այլ հանցագործության համար։

Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժաչափի նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան` նպատակ ունենալով ապահովելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61-րդ հոդվածների պահանջները։

Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Ռոբերտ Օրուջյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով, սակայն առանց գույքի բռնագրավման։

Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 2-րդ կետի`

«2. Հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը։»

Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանին մեղսագրված` ՀՀ քրեական 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այսինքն, թմրամիջոցների մաքսանենգության համար նախատեսված առավելագուն պատիժն է 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, իսկ ինչպես նշվեց վերևում հանցագործության նախապատրաստության համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել այդ օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կեսը, ուստի դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պետք է նշանակվի պատիժ՝ ոչ ավելի կամ ոչ պակաս քան 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումը։

Վերլուծելով ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /մաքսանենգության/ ազատազրկման ձևով նշանակվելիք պատժատեսակի հետ մեկտեղ «գույքի բռնագրավում» պատժատեսակի նշանակման հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ տվյալ պատժատեսակը չի կարող նշանակվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.

համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասի`
«2. Թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների, խիստ ներգործող, թունավոր, թունավորող, ռադիոակտիվ նյութերի, ռազմական նշանակության արտադրանքի, նման արտադրանք չհամարվող պայթուցիկ նյութերի և սարքերի, զենքի, բացի ողորկափող որսորդական հրազենից և դրա փամփուշտներից, միջուկային, քիմիական, կենսաբանական կամ զանգվածային ոչնչացման այլ տեսակի զենքի, երկակի նշանակության ապրանքների ռազմավարական տեսակետից կարևոր հումքային ապրանքների կամ մշակութային արժեքների, որոնց տեղափոխման համար սահմանված են հատուկ կանոններ, մաքսանենգությունը՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ։»
Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
«6.Սույն հոդվածում գույք են համարվում մաքսանենգության առարկաները, իսկ վերջիններիս բացակայության դեպքում՝ դրանց արժեքը»։
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված է`
«1.Գույքի բռնագրավումը դատապարտյալի սեփականությունը համարվող գույքը կամ դրա մի մասը հարկադրաբար և անհատույց վերցնելն է` ի սեփականություն պետության։»
«3. Գույքի բռնագրավումը կարող է նշանակվել շահադիտական դրդումներով կատարված ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքների համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում, բացառությամբ սույն հոդվածի չորրորդ և հինգերորդ, ինչպես նաև 5.1-ին մասերով նախատեսված դեպքերի։»
Նույն հոդվածի 5.1 մասն ամրագրում է, որ`
«5.1. Սույն օրենսգրքի 215-րդ հոդվածով նախատեսված մաքսանենգության ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության սահմանով տեղափոխված մաքսանենգության առարկաների, իսկ վերջիններիս բացակայության դեպքում դրանց արժեքի բռնագրավումը պարտադիր է»։

Սույն գործի դատական քննությամբ հաստատվեց այն փաստը, որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Օրուջյանը Մարի Թորոսյանին և Անահիտ Բեգոյանին նյութապես շահագրգռելու, համոզելու եղանակով նրանց մոտ ստեղծել է հանցագործություն կատարելու մտադրություն և ստանալով նրանց նախնական համաձայնությունը նախապատրաստել է մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետություն թմրամիջոցների տեղափոխումը։ Սակայն հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով առկա չէ իրեղեն ապացույց, /որևէ տեսակի թմրամիջոց/ քանի որ հանցագործությունը միայն նախապատրաստվել է, այլ ոչ թե կատարվել, ուստի դատարանը փաստում է, որ մաքսանենգության առարկա հանդիսացող թմրամիջոցների բացակայության պայմաններում, ինչպես նաև՝ դրանց շրջանառությունն արգելված լինելու հիմքով, հնարավոր չէ որոշել այդ թմրամիջոցների արժեքը՝ օրենքի պահանջը կատարելու՝ մաքսանենգ առարկաների բացակայության դեպքում դրանց արժեքը բռնագանձելու մասին։

Այլ խոսքով, դատարանը արձանագրում է, որ թրմամիջոցների շրջանառությունը ՀՀ-ում արգելված լինելով հանդերձ, իրավակիրառ պրակտիկայում ընդունված չէ որոշել թմրամիջոցների շուկայական արժեքը` այդ գումարին համարժեք բռնագանձում ամբաստանյալից կատարելու նպատակով։

Ռոբերտ Օրուջյանը նմանատիպ հանցավոր արարքներ /ենթադրաբար/ կատարելու համար ազատազրկման է դատապարտվել ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.12.2014թ.-ի դատավճռով, ում նկատմամբ, հանցանաների համակցությամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Հաշվի առնելով այն հանագամանքը, որ Օրուջյանը սույն գործով մեղսագրված հանցանքները կատարել է հիշյալ գործով մեղսագրված արարքները կատարելու հետ նույն ժամանակահատվածում և այդ արարքների համար արդեն առկա է դատավճիռ, որը սակայն այս պահին բողոքարկված է ՀՀ վճռաբեկ դատարան, ուստի դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով Օրուջյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի կանոններով։

Այսպես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն՝ «պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը»։

Գործով հաստատված համարվեց, որ Ռոբերտ Օրուջյանը սույն գործով մեղսագրված արարքները կատարել են մինչև նրա վերաբերյալ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 11.12.2014թ.-ին դատավճիռ կայացնելը։

Դատարանն արձանագրում է նաև, որ Օրուջյանը ներկայումս կալանքի տակ է գտնվում ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված քրեական գործով, հետևաբար սույն գործով չի անդրադառնում նրա խափանման միջոցի հարցին։


4.Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը



Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռոբերտ Արծրունի Օրուջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 10 դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ /դրվագներ 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10/։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Ռոբերտ Արծրունի Օրուջյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ /դրվագներ 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10/ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով հանցանքների համակցությամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել 10 դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ /դրվագներ 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10/ նշանակված յուրաքանչյուր պատժից 6 /վեց/ ական ամիս ժամկետով ազատազրկում և պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին՝ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.12.2014թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժից` առանց գույքի բռնագրավման 9 /ինը/ տարի ժամկետով ազատազրկումից, մասնակիորեն գումարել 4 /չորս/ տարին և Ռոբերտ Արծրունի Օրուջյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում 13 /տասներեք/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։

Նշված պատժում հաշվակցելով վերջինիս կողմից ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.12.2014թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` 2/երկու/ տարի 3 /երեք/ ամիս 26 /քսանվեց/ օրը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. ապրիլի 19-ից։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն