Գործ ԵԿԴ/0214/01/14








ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`


նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,
Հռիփսիմե Ղազարյանի,
Հասմիկ Արտաշեսյանի և
Նաիրա Թումանյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրողներ` Հարություն Սարգսյանի և
Կարեն Հովհաննիսյանի,

տուժողներ` Աննա Վարդանյանի և
Էլինա Բաղդասարովայի,

պաշտպաններ (հանրային)` Անժելա Հոբոսյանի,
Անժելիկա Հակոբյանի,
Գուրգեն Մադոյանի,
Լիաննա Գասպարյանի և
Անահիտ Եսայանի,


2015թ. նոյեմբերի 18-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Կարեն Սերժիկի Խանդամյանի` (ծնված 1977թ. սեպտեմբերի 20-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթութ¬¬¬յամբ« ամուսնացած« խնամքին` կենսաթոշակառու մայրը և երկու փոքրահասակ զավակները, վատառողջ է, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2006թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 6 տարի 3 ամիս ժամկետով` 3 հատ դեղահատի և 1 հատ դեղապատիճի բռնագրավմամբ, Կ.Խանդամյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2006թ. հունիսի 1-ի դատավճռով Կ.Խանդամյանը մեղավոր է ճանաչվել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակ¬վել ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվարկվել է 2005թ. հոկտեմբերի 31-ից, պատժի կրումից Կ.Խանդամյանը ազատվել է 2010թ. փետրվարի 28-ին, դատվածությունը չմարված, հաշվառված և բնակվել է Երևանի Ֆրունզեի 16-րդ շենքի 33-րդ բնակա¬րա¬նում, սույն գործով վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2014թ. մարտի 25-ից),
2. Գոռ Աշոտի Սևոյանի` (ծնված 1972թ. մայիսի 31-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջին մասնագիտական կրթութ¬¬¬յամբ« ամուսնալուծված« չդատապարտված, չի աշխատել, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Երևանի Քրիստափորի 3-րդ նրբանցք 14 (2-րդ տուն)« սույն գործով վերագրվել է ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նա¬խատեսված արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2014թ. մարտի 25-ից) և
3. Վարդան Վլադիմիրի Սահակյանի` (ծնված 1974թ. նոյեմբերի 4-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ութամյա կրթութ¬¬¬յամբ« ամուրի, չդատապարտ¬ված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակ¬վել է Երևանի Ֆրունզեի 16-րդ շենքի 20-րդ բնակա¬րա¬նում, սույն գործով վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված արարքի կատարում, որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13130714 քրեական գործը հարուցվել է 2014թ. մարտի 25-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժ¬նում` քաղ. Աննա Վար¬դանյանին պատկանող` Երևանի Սայաթ-Նովա պողոտայի 35-րդ շենքի 46-րդ բնակարանից գողություն կա¬տարելու դեպքի առթիվ։
Նույն օրը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 11123814 քրեական գործը` քաղ. Էլինա Բաղդասարովային պատկանող` Երևանի Ե.Թադևոսյան 8-րդ շենքի 7-րդ բնակարանից գողություն կատարելու դեպքի առթիվ։
2014թ. մարտի 25-ին Կարեն Խանդամյանը և Գոռ Սևոյանը ձերբակալվել են։
2014թ. մարտի 28-ին Կարեն Խանդամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չա¬կան շրջա¬ն¬¬ների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը, բավարարելով նախաքննական մարմ¬նի միջնոր¬դութ¬յունը, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը, որի ժամկետը հետագայում եր¬կա¬րացվել է։
2014թ. նոյեմբերի 11-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Կարեն Խանդամ¬յանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կե¬տով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
2014թ. մարտի 28-ին Գոռ Սևոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չա¬կան շրջա¬ն¬¬ների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարանը, բավարարելով նախաքննական մարմ¬նի միջնոր¬դութ¬յունը, նրա նկատ¬մամբ խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը, որի ժամկետը հետագայում եր¬կա¬րացվել է։
2014թ. ապրիլի 2-ին սույն (13130714) քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2014թ. մարտի 25-ին գործով տուժող Էլինա Բաղդասարովայի բնակարանի «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյու¬րակիր համակարգիչ գողանալու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Շենգավիթի քննչական բաժնում հարուցված թիվ 11123814 քրեական գործը։
2014թ. նոյեմբերի 11-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Գոռ Սևոյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կե¬տով և 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
2014թ. նոյեմբերի 5-ին Վարդան Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Նույն օրը Վարդան Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2014թ. նոյեմբերի 7-ին նախաքննական մարմնի կողմից որոշում է կայացվել գողության այլ դեպքե¬րով Կարեն Խանդամյանի, Գոռ Սևոյանի և Վարդան Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառա¬բա¬նությամբ։
2014թ. նոյեմբերին 7-ին որոշում է կայացվել Կարեն Խանդամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (2 դրվագներով) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
2014թ. նոյեմբերին 7-ին որոշում է կայացվել Գոռ Սևոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (2 դրվագներով) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
2014թ. նոյեմբերի 7-ին որոշում է կայացվել քաղ. Էդմոնդ Մանասարյանի բնակարանից գողություն կա¬տարելու դրվագով քրեական գործի մաս անջատելու մասին, որի նախաքննությունը շարունակվել է 13131914 համարով։
2014թ. դեկտեմբերի 4-ին քրեական գործը Կարեն Սերժիկի Խանդամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, Գոռ Աշոտի Սևոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և Վարդան Վլադիմիրի Սա¬հակ¬յանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հաստատված մե¬ղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2014թ. դեկտեմբերի 9-ին ընդունվել վա¬րույթ, ապա նշանակվել դատա¬կան քննութ¬յան։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Կարեն Սերժիկի Խանդամյանը, Գոռ Աշոտի Սևոյանը և Վարդան Վլադիմիրի Սահակյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություններ կատարելու շուրջ նախնական համա¬ձայնության գալով և դերաբաշ¬խում կատարելով, այդ նպատակով 2014թ. մարտի 25-ին` ժամը 09։00-ի սահմաններում, Վարդան Սա¬հակ¬յանի վարած «Օպել» մակնիշի 34 AQ 861 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևանի Սայաթ-Նովա պո¬ղոտայի թիվ 35 շենքին հարակից հատված։ Դերաբաշխման համաձայն` Վար¬դան Սա¬հակ¬յանը, ով նախապես ստանձնել էր գողությունն անմիջականորեն կատարող Կ.Խանդամյանին և նրան օժան¬դակող Գ.Սևո¬յանին գողության վայր փոխադրելու, իսկ գողության ավարտից հետո գողո¬նով հան¬դերձ գողության կատարման վայրից նրանց տեղափոխելու, այդ կերպ գողության կատարմանն օժան¬դակելու պար¬տականություն, սպասել է իր ավտոմեքենայի սրահում, իսկ Կարեն Խանդամյանը և Գոռ Սևոյանը մտել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտայի 35-րդ շենքի 3-րդ մուտք, բարձրացել 5-րդ հարկ, որտեղ Կ.Խանդամյանը հայտնաբերել է չկողպված մուտքի դռնով բնակարան։ Այլ անձանց հայտնվելու դեպ¬քում գողություն կատարող Կ.Խանդամյանին տեղեկացնելու, այդ կերպ վերջինիս օժան¬դակելու դիտա¬վորությամբ Գոռ Սևոյանը կանգնել է 4-րդ և 5-րդ հարկերի միջնամասում գտնվող աստի¬ճանա¬հարթակում և այդ կերպ դրսից ապահովել թիվ 46-րդ բնակարանի չկողպված մուտքի դռնով Կարեն Խանդամյանի աննկատ մուտքը և բնակարանից գողություն կատարելու հնարա¬վորությունը, իսկ Կարեն Խանդամ¬յանը ապօրինաբար մուտք է գործել տվյալ բնակարանի հյուրասենյակ և գաղտնի հափշտակել սեղանին դրված, գործով տուժող Աննա Վարդանյանին պատկանող զգալի չափի՝ 80.000 ՀՀ դրամ ար¬ժողությամբ «Տոշիբա» ապրանքանիշի դյու¬րակիր համակարգիչը, ապա, գողոնով հանդերձ, դուրս են եկել շենքից և հեռացել շենքից որոշակի հեռավո¬րությամբ նրանց սպասող Վարդան Սահակյանի ավտոմեքենայով։ Գողացված «Տոշիբա» ապրան¬քանիշի դյուրակիր համա¬կար¬գի¬չը նույն օրը Խանդամյանը և Վարդան Ստեփանյանը վաճառել են վերջինիս ծանո¬թին` Հարութ¬յուն Դանոյանին։
Այսպիսով, տվյալ դրվագով Կարեն Խանդամյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, իսկ նրան օժանդակող Գոռ Սևո¬յանը և Վարդան Ստեփանյանը` հանցավոր արարքներ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Բացի այդ, 2014թ. մարտի 25-ին Կարեն Խանդամյանը և Գոռ Սևոյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայ¬նության շրջանակներում, այդ նպատակով մտել են Երևանի Ե.Թադևոսյան փողոցի 8-րդ շենք։ Կ.Խանդամյանը հայտնաբերել է չկողպված մուտքի դռնով բնակարան, որից հետո, դերաբաշխման համաձայն, այլ անձանց հայտնվելու դեպ¬քում գողություն կա¬տարող Կ.Խանդամյանին տեղեկացնելու, այդ կերպ վերջինիս օժանդակելու դիտավո¬րությամբ Գոռ Սևո¬յանը կանգնել է 2-րդ հարկում և այդ կերպ դրսից ապահովել թիվ 7-րդ բնակարանի չկողպված մուտքի դռնով Կարեն Խանդամյանի աննկատ մուտքը և բնակարանից գողություն կատարելու հնարա¬վորությունը, իսկ Կա¬րեն Խանդամ¬յանը ապօրինաբար մուտք է գործել տվյալ բնակա¬րանի ննջասենյակ և գաղտնի հափշտակել սեղանին դրված, գործով տուժող Էլինա Բաղդա¬սարովային պատ¬կանող զգալի չափի՝ ընդ¬հանուր 180.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգիչը և դրա լիցքավորման սարքը։ «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի վերոնշյալ դյուրակիր համակարգիչը և դրա լիցքավոր¬ման սարքը, ինչպես նաև ժամեր առաջ Գոռ Սևոյանի և Վարդան Ստեփանյանի օժանդակությամբ Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտայի 35-րդ շենքի 46-րդ բնակարանից Կարեն Խանդամյանի գողացած «Տոշի¬բա» ապրան¬քա¬նիշի դյուրակիր համա¬կար¬գի¬չը նույն օրը Խանդամյանը և Վարդան Ստեփանյանը էակա¬նորեն ցածր գնով ընդհա¬նուր 60.000 ՀՀ դրամով վաճառել են վերջինիս ծանո¬թին` Հարություն Դանո¬յանին։
Այսպիսով, տվյալ դրվագով Կարեն Խանդամյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, իսկ նրան օժանդակող Գոռ Սևո¬յանը` հանցավոր արարք, որը նախատես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Ամբաստանյալ Կարեն Խանդամյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե¬ղավոր չճա¬նա¬չեց։ Հայտնեց, որ 2014թ. մարտի 24-ին հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել Գոռ Սևոյանի հետ` պահան¬ջելով վերադարձնել 60.000 ՀՀ դրամ պարտքը։ Գոռը խոստացել է հաջորդ օրը գումարը վերադարձնել։ 2014թ. մարտի 25-ի առավոտյան Գոռը զանգահարել և հայտնել է, որ պատրաստ է գումարը վերադարձնել, սակայն այս պահին այն իր մոտ չէ, հարցրել է, թե կարող է արդյոք մեքենայով գալ, որ միասին գնան և վերցնեն այն։ Այդ խոսակցությանը ներկա է գտնվել նաև «Գդո» մականունով Վարդան Սահակյանը, ով այդ պահին գտնվել է իր բնակարանում։ Վերջինս մասնավոր կարգով տաքսի է վարել, ուստի նրանից պարզելով, որ այդ պահին զբաղված չէ, միասին ուղևորվել են Գոռի հետ հանդիպման։ Հանդիպելով Գոռին` ուղևորվել են Սայաթ-Նովա պողոտա, որտեղ Գոռը հայտնել է, թե մարդ կա, որից պետք է վերցնի գումարը և վերա¬դարձնի իրեն։ Միասին հանդիպել են ինչ-որ երիտասարդի, ում հետ Գոռը մտել է շենքի մուտք, իսկ ինքը, վերա¬դառնալով շենքի բակ, ջուր է խմել, քանի որ շատ ծարավ էր, ապա նստել է ավտոմեքենան։ Այդ ընթաց¬քում «Գդոն» ինչ-որ աղջկա է օգնել։ Քիչ անց Գոռը վերադարձել և նստել է ավտոմեքենան, նրա ձեռքին համա¬կարգիչ է եղել։ Գոռը հայտնել է, որ այդ համակարգիչը պատկանում է ընկերոջը, այն կարող են վաճառել, որից գոյացած գումարի հաշվին կմարի իր պարտքը։ Համաձայնել է, որից հետո միասին վերադարձել են իրենց շենքի բակ, որտեղ «Գդոն» հայտնել է, որ մորը պետք հիվանդանոց տանի, շտապում է և չի կարող Գոռին Շենգավիթ տեղափոխել։ Գոռը գնացել է Շենգավիթ` բարե¬կամին հանդիպելու, իսկ ինքը բարձրացել է տուն։ Որոշ ժամանակ անց «Գդոն» վերադարձել և հետաքրքրվել է, թե այդ ինչ համակարգիչ են թողել մեքենայի սրահում։ Պատաս¬խանել է, որ Գոռի ընկերոջն է, ապա «Գդոյին» խնդրել է հնարավո¬րության դեպքում այն վաճառել։ Վերջինս խոստացել է օգնել։ Այդ ընթացքում վերա¬դարձել է նաև Գոռը` ձեռքում վարդագույն մեկ այլ համակարգիչ և հայտնել է, որ այն պատկանում է իր մո¬րաքրոջ աղջկան, խնդրել է այն ևս վաճառել։ «Գդոն» համակարգիչները տարել է վաճառելու և որոշ ժա¬մա¬նակ անց զանգա¬հարել և հայտնել է, որ համա¬կարգիչների դիմաց տալիս են 60.000 ՀՀ դրամ, չնայած Գոռը ցան¬կանում էր դրանք վաճառել ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամով։ Նշեց նաև, որ «Գդոն» միայնակ է գնացել համա¬կարգիչ¬ները վաճառելու, քանի որ չէր ցանկանում, որ այդ գործընթացին կողմնակի անձինք ներկա գտնվեն, իսկ Գոռը չէր ցանկանում անձամբ դրան ներկա գտնվել, քանի որ իրենց վստահում էր։ Նշեց նաև, որ Գոռին հայտնել է, որ եթե համաձայն չէ համակարգիչների վերոնշյալ գնի հետ, ետ վերցնել դրանք` պայմանով, որ որևէ ձևով հայ¬թայթի 60.000 ՀՀ դրամ և վերադարձնի իր պարտքը։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Վարդան Ստե¬փան¬յանը ևս իրեն մեղավոր չճանաչեց, Դատարանում տվեց ըստ էության գործով ամբաստանյալ Վ.Խան¬դամյանի վերոնշյալ ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուց¬մունք¬ներ` փորձելով հերքել կատարված գողութ¬յանն իր առնչությունը, այդ կապակցությամբ Վ.Խանդամյանի և Գ.Սևոյանի հետ նախնական պայմանա¬վոր¬վածության և դերաբաշխման առկայությունը։ Նշեց նաև, որ վերոնշյալ անձանց տեղափոխելիս մա¬տուցել է բացառապես տաքսի ծառայություն, իսկ դյուրակիր համակարգիչների գնորդ հայթայթելուն աջակ¬ցել և այն Հարություն Դանոյանին վաճառել է` չիմանալով, որ դրանք գողացված են և ակնկալելով դրա իրացումից գոյացած գումարի հաշվին վերոնշյալ անձանցից ստանալ փոխադրավարձը։
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում վերլուծելով քննվող դեպքերին իրենց առնչությունը հերքող ամբաստանյալներ Կարեն Խանդամյանի և Վարդան Ստեփանյանի վերոնշյալ ցուցմունքները, դրանք համադրե¬լով, ստուգելով և գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտ¬ված այլ ապա¬ցույցների հետ, փաստում է, որ այդ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատաս¬խանատվությունից և պատժից խուսափելու, ամբաստանյալ Կ.Խանդամյանի դեպքում` նաև կատարված գողությունների ողջ պատասխանատվությունը իր դեմ մերկացնող բնույթի ցուցմունքներ տված, գործով ամբաս¬տանյալ Գ.Սևոյանի վրա անհիմն կերպով բարդելու նպա¬տակ։
Այդ պատճառա¬բանությունները հերքվել են, իսկ ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադ¬րանք¬ները հիմնավորվել են հետևյալ ապացույց¬ների ամբողջությամբ.
Ամբաստանյալ Գոռ Սևոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց նաև Դատարանում, օգտվեց լռելու իրավունքից, որի կապակցությամբ ՀՀ քրեական դա¬տա¬վարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով հրապարակվեցին վերջինիս նախաքննական, այդ թվում` ամբաստանյալ Վարդան Սահակյանի հետ առերես ցուցմունքները։
Համաձայն այդ ցուցմունքների` Կարեն Խանդամյանին ճանաչել է շուրջ մեկ տարի, սակայն վերջինիս հետ մտերմացել է 2014թ. մարտից։ Կարենն իրեն հայտնել է, որ չկողպված դռներով բնակարաններ մուտք գործելու եղանակով գողութ¬յուններ է կատարում։ Վերջինս հավելել է նաև, որ գողություն¬ները կատարում է հարևանի` «Գդո» մականունով Վարդան Սահակյանի հետ, ով ավտոմեքենայի վրա դնում է տաքսի մեքե¬նայի տարբերանշան, որպեսզի բռնվելու դեպքում պատճառաբանի, որ ընդամենը տաքսի մեքենայի վարորդ է և գողության հետ որևէ առնչություն չունի։ Կարենը, իմանալով, որ ինքն աշխատանք չունի, առաջարկել է նրա հետ գողություններ կատարել՝ նշելով, որ ինքը բնակարաններ մուտք չի գործելու, այլ կանգնելու է մեկ հարկ ներքև և հսկելու է անցուդարձը։
Կարենի առաջարկին համաձայնել է՝ հաշվի առնելով, որ գողոնի վաճառ¬քից ստացված գումարը բա¬ժանվելու էր իր, Կարենի և Վարդանի միջև։ Ավելի ուշ Կարենն իրեն ծանոթացրել է Վարդանի հետ։ Երեքով պայմանավորվածություն են ձեռք բերել գողություններ կատարել, որի համաձայն` Վարդանն իր ավտոմե¬քենայով Կարենին և իրեն պետք է հասցներ գողության վայր, այնուհետև սպասեր մինչ ինքն ու Կարենը մտնեն շենք, որտեղ ինքը պետք է կանգներ և սպասեր շենքի մուտքում և որևէ անձի առկայության դեպքում ծափ տալու եղանակով դրա մասին տեղեկացներ Կարենին, իսկ վերջինս պետք է չկողպված դռնով մուտք գործեր բնակարան, գողություն կատարեր, որից հետո Վարդանը ավտոմե¬քենայով պետք է իրենց հեռացներ այդ վայրից։
2014թ. մարտի 25-ին իրեն է զանգահարել Կարեն Խանդամյանը, ապա Վարդան Սահակյանի ավտո¬մեքենայով եկել են իրենց բակ։ Պայմանավորվել են, որ գնում են գողություն կատարելու։ Գողացված իրերի վաճառքից ստացված գումարը պետք է բաժանեին երեք հավասար մասերի՝ իր, Կարենի և Վարդանի միջև։ Այդ նպատակով վերջինիս «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով ժամը 09։00-ի սահման¬ներում ուղևորվել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա, որտեղ Վարդանը մեքենան կայանել է մի դեղատան մոտակայքում և մնացել ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքը և Կարենը անցել են փողոցը, այնուհետև դալանով անցել Սայաթ-Նովա պողոտայի 35-րդ շենքի մյուս կողմը, որից հետո մտել են նույն շենքի՝ դալանի ձախ կողմում գտնվող մուտքը և վերելակով բարձրացել 4-րդ և 5-րդ հարկերի միջնամաս։ Ինքը կանգնել է վերելակի կողքին՝ աստի¬ճանահարթակի վրա, որպեսզի որևէ անձի առկայության դեպքում ծափ տալու եղանակով նախազգուշացնի Կարենին, իսկ վերջինս չկողպված մուտքի դռնով մտել է 5-րդ հարկի աջ կողմում գտնվող թիվ 46 բնակարան, որտեղից մոտ 3 րոպե անց դուրս է եկել` մուգ կապույտ «Տոշիբա» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգիչը ձեռքին։ Կարենի հետ վերելակով իջել են 1-ին հարկ, իսկ վերելակում վերջինս իրեն տոպրակ է տվել, ինքը պահել է այն, որից հետո Կարենը դյուրակիր համակարգիչը դրել է տոպրակի մեջ ու հանձնել իրեն։ Դուրս գալով շենքից՝ անցել են դալանով, մոտեցել Վարդանի ավտոմեքենային և տեսել, որ վերջինս օգնում է մի աղջկա բացել դեղատան դուռը։ Կարենը Վարդանին ասել է, որ շտապ գա և նստի ավտոմեքենան, որից հետո վերջինս, առանց դեղատան դուռը բացելու, մոտեցել և նստել է ավտո¬մեքենայի մեջ։ Վարդանի մոտենալու ընթացքում ինքը դեռ ավտո¬մեքենայի մեջ չէր նստել, Վարդանը տեսել է իր ձեռքին դյուրակիր համակարգիչը, իսկ ավտոմեքենան նստելուց հետո Կարենը Վարդանին ասել է. «Նայի, թե ինչ լավ նոթբուք տարա»։ Վարդանը նայել է դյուրակիր համակարգչի վրա, որից հետո շարժվել են և Նար-Դոս փողոցով և գնացել «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի մոտ։ Կարենն առաջարկել է դյուրակիր համակարգիչը թողնել ինչ-որ մեկի մոտ, քանի որ տեղեկացված լինելով, որ Վարդանը մորը պետք է նույն ավտոմեքենայով հիվանդանոց տանի, չի ցանկացել, որ այն ավտոմեքենայի մեջ մնա։ Իր ծանոթ Միհրան Փչախչյանն աշխատում էր «Հայկական շուկայի» մոտ գտնվող մսի վաճառակետում, առաջարկել է դյուրակիր համակարգիչը թողնել նրա մոտ։ Դյուրակիր համակարգիչը տարել է Միհրանի մոտ, ի պահ է տվել նրան` հետագայում այն հետ վերցնելու պայմանով։ Միհրանն իր հետ աշխատող մի անձնավորության ասել է, որ վերջինս դյուրակիր համակար¬գիչը պահի մսի վաճառակետում։ Այնուհետև ինքը, Կարենը և Վարդանը ևս մեկ գողություն կատարելու նպատակով գնացել են Տիգրան Մեծ պողոտա, որտեղ Վարդանը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքը և Կարենը մտել են մի շենք, ինքը մնացել է ներքևում, իսկ Կարենը բարձրացել է վերև։ Այնուհետև վերջինս իջել է ներքև և ասել, որ գողության համար չկողպված դուռ չի գտել։ Դրանից հետո գողություն կատարելու համար մտել են մեկ այլ շենքի մուտք, սակայն մտափոխվել և դուրս են եկել այդ շենքից։ Իրենց են մոտեցել շենքի երկու բնակիչ և հետաքրքրվել, թե ինչ են անում այնտեղ, ինքը պատասխանել է, որ բնակվում է մոտա¬կայքում, իսկ Կարենը դիմել է փախուստի։ Այնուհետև ինքը գնացել է Միհրանի մոտ` մսի վաճառակետ։ Այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել Կարենը և Վարդանի հետ եկել են իր հետ հանդիպման։ Վերցնելով դյուրակիր համակարգիչը` երեքով գնացել են Կարենենց բակ, դյուրակիր համակարգիչը թողել են Վար¬դանի ավտոմեքենայի մեջ, որից հետո վերջինս գնացել է մորը հիվանդանոց տանելու։
Նույն օրը Կարենն առաջարկել է ևս մեկ գողություն կատարել։ Այդ նպատակով երկուսով քայլել են Թադևոսյան փողոց, մտել 8-րդ շենք, բարձրացել 2-րդ հարկ։ Անցուդարձը հսկելու նպատակով կանգնել և սպասել է պատշգամբում, իսկ Կարենը բարձրացել է 3-րդ հարկ, այնուհետև իջել 2-րդ։ Կարենը չկողպված մուտքի դռնով մտել է ձախ կամ աջ կողմում գտնվող 7-րդ կամ 8-րդ բնակարանը, որտեղից մոտ 2-3 րոպե անց դուրս է եկել՝ վարդագույն «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգիչ և դրա լիցքավորման սարքը ձեռքին։ Համակարգիչը դրել են տոպրակի մեջ, դուրս են եկել շենքից և կրկին գնացել Կարենենց բակ։ Բակ է եկել նաև Վարդանը, և Կարենը, դիմելով նրան, հարցրել է, թե կարող է վաճառել դյուրակիր համա¬կար¬գիչները, թե` ոչ։ Վարդանը զանգահարել է «Տըլ» մականունով ոմն Հարութին, ասել, որ ցածր գնով հա¬մա¬կարգիչ կա։ Վերջինս ասել է դյուրակիր համակարգիչները ցույց տալու նպատակով տանեն Նոր Արեշ թաղամաս։ Երկրորդ դյուրակիր համակարգիչը դնելով ավտոմեքենան` իրենք շարժվել են։ Ճանապարհին իրեն ասել են, որ պետք չէ, որ ինքն էլ նրանց հետ Հարութի մոտ գնա, ուստի «Մուրա¬ցանի» զինվորական հիվանդանոցի մոտ ինքն ավտոմեքենայից իջել է։ Որոշ ժամանակ անց զանգա¬հարել է Կարենին, վերջինս ասել է, որ գնալու է «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառ՝ գումարը վերցնելու։ Կարենն առաջարկել է գալ «Ռո¬սիա» տոնավաճառի մոտ և սպասել նրան։ Այդ տոնա¬վաճառի հարևանությամբ գտնվող «Բոչկա» սրճա¬րանի մոտ հասնելով՝ զանգահարել է Կարենին և տեղեկացրել իր ժամանման մասին։ Մոտ 5 րոպե անց Կարենը և Վարդանը վերջինիս ավտոմեքենայով մոտեցել են, Կարենը տեղեկացրել է, որ համակարգիչները վաճառել են 60.000 ՀՀ դրամով։ Քանի որ դրանից առաջ իրեն էր զանգահարել մսա¬վաճառ Միհրանը և ասել, որ Աբովյան քաղաքից գալիս է «Օպերա», երեքով ուղևորվել են այնտեղ և վերց¬րել Միհրանին։ Երբ Վար¬դանի վարած ավտոմեքենայով հասել են «Ցիտադել» բիզնես կենտրոնի մոտ, ոստիկանության աշխա¬տա¬կիցներն իրենց բռնել և բերման են ենթարկել ՀՀ ոստի¬կանության Կենտրո¬նական բաժին։
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները, ամ¬բաստանյալ Գ.Սևոյանի խոստովանական ցուցմունքներից զատ, Դատարանը հաստատված համարեց նաև դրանք հետևյալ ապացույցների հետ հա¬մադրե¬լու և գնա¬հատելու արդյունքներով.
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2014թ. մարտի 27-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում մասնակից, սույն գործով ամբաստանյալ Գոռ Սևոյանը մատ¬նացույց է արել գողությունների կատարման վայրերը, նշել գողությունների կատարման հանգամանքները, իր և գործով ամբաստանյալներ Կարեն Խանդամյանի և Վարդան Սահակյանի գործո¬ղությունները գողութ¬յուններին նա¬¬¬խորդող պահին, ընթացքում, ինչպես նաև գողություններից հետո (ըստ էության նույնաբո¬վանդակ են սույն դատա¬կան ակտում արտացոլված՝ Գ.Սևոյանի նախաքննական ցուցմունքներին, ուստի վերստին չեն ներ¬կա¬յաց¬վում)։
Տուժող Աննա Վարդանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտայի 35-րդ շենքի 46-րդ բնակարանում մոր՝ Իկար Քարամյանի և ամուս¬նու՝ Արմեն Վարոսյանի հետ, աշխատում է դպրոցում՝ որպես փոխտնօրեն։ 2014թ. մարտի 25-ին՝ ժամը 8։30-ից 8։45-ի սահմաններում, աշխատանքի գնալու նպատակով դուրս է եկել բնա¬կարանից, մուտքի դուռը ծածկել, բայց չի կողպել, քանի որ մայրը գտնվում էր տանը և արթուն էր։ Նոր էր հասել աշխատավայր, երբ զանգահարել է մայրը, հարցրել, թե տանից դուրս գալիս դյուրակիր համակարգիչը արդյո՞ք չի վերցրել, քանի որ երբեմն այն իր հետ աշխատանքի էր տանում։ Մերժողական պատասխա¬նը լսելով՝ մայրը հայտնել է, որ համակար¬գիչը չկա, պատմել է նաև, որ երբ ննջարանում հագնվելիս է եղել, հյուրասենյակից տարօրի¬նակ ձայներ է լսել, սակայն այդ պահին չի կարողացել դուրս գալ։ Այնուհետև, դուրս գալով ննջասեն¬յակից՝ նկատել է, որ հյուրա¬սենյակի սեղանի վրայից դյուրակիր համակարգիչը բացակայում է։ Այդ պահին լսել է վերելակի ձայնը, մոտեցել է հյուրասենյակի պատու¬հաններին և տեսել երկու երիտասարդների, ովքեր դուրս են եկել իրենց շենքի մուտքից։ Մոր զանգից հետո վերադարձել է տուն և պարզել, որ բնա¬կարանից, իրոք, մուգ կապույտ դյուրակիր համակարգիչը բացակայում է։
Դատարանում հարցերին պատասխանելիս տուժող Աննա Վարդանյանը նշեց նաև, որ ոստիկա¬նութ¬յան բաժնում իրեն ճանաչման են ներ¬կայացրել երկու կամ երեք դյուրակիր համակարգիչներ, որոնց շարքում ճանաչել է իր համակարգիչը, քանի որ իր անձնական ֆայլերը դրանից ջնջված չէին։ Ավելացրեց նաև, որ համակարգչի մարտկոցը խնդիրներ է ունեցել, այդ իսկ պատճառով այն միացնելու համար վերադարձել է տուն և բերել են հոսանքի լարը, որը համակարգչի հետ չէր հափշտակվել։
Տուժող Ա.Վարդանյանը Դատարանում հայտնեց, որ գույքային կամ այլ պա¬հանջ չունի, քանի որ իր համակարգիչը նախաքննական մարմինը վերադարձրել է։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2014թ. մարտի 27-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում տուժող Աննա Վարդանյանը մատնացույց է արել և ճանաչել քաղ. Հարություն Դանոյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Տոշիբա» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգիչը և հայտարարել, որ այն հանդիսանում է 2014թ. մարտի 25-ին Սայաթ-Նովա պո¬ղոտայի 35-րդ շենքի 46-րդ բնակարանից հափշտակված իր դյուրակիր համա¬կարգիչը։ Ա.Վարդանյանը նշել է նաև, որ համակարգիչը ճանաչեց «D» և «0» ստեղների վնասված լինելու, դյուրակիր հա¬մակարգչի վերևի հատվածում գտնվող թվով 2 փակիչների կոտրված լինելու հանգամանքից, սկավա¬ռակի, դյուրակիր կրիչ¬ների համար նախատեսված և այլ խոռոչների գտնվելու մասերից։
Տուժող Էլինա Բաղդասարովայի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ եղբոր և տատիկի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Ե.Թադևոսյան փողոցի 8-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում, որը գտնվում է շենքի 2-ր հարկում։ 2014թ. մարտի 25-ի ժամը 8։30-ի սահմաններում դուրս է եկել տնից, գնացել աշխատանքի վայր, որտեղից տուն է վերա¬դարձել ժամը 19։00-ի սահմաններում։ Այդ ողջ ժամանակահատ¬վածում տանը մնացել է միայն տատիկը։ Մտել է ննջասեն¬յակ և նկատել, որ այնտեղ դրված փոքր սեղանի վրայից բացակայում է իր «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգիչը և դրա լիցքավորման սարքը։ Անմիջապես զանգահարել է եղբորը՝ պարզելու, թե հնարավոր է, որ նա է վերցրել համակարգիչը։ Հարցրել է նաև տատիկին, սակայն նրանք հայտնել են, որ համակարգչից տեղյակ չեն։ Տատիկը պատմել է, որ գնացել է հարևանի տուն, ինչպես նաև եղել է իրենց հարկի պատշգամբում և այդ ընթացքում բնակարանի մուտքի դուռը չի կողպել։ Այդ ամե¬նից ենթադրել է, որ տնից տատիկի բացակայելու ժամանակ է անհայտ անձը չկողպված դռնից մուտք գործել բնակարան և հափշտակել իր դյուրակիր համակարգիչն ու դրա լից¬քա¬վորման սարքը։
Տուժող Աննա Վարդանյանը Դատարանում հայտնեց, որ գույքային կամ այլ պահանջ չունի, քանի որ իր դյուրակիր համակարգիչն ու լիցքավորման սարքը նախաքննական մարմինը վերադարձրել է։ Նշեց նաև, որ վերադարձված համակարգչում իր անձնական ֆայլերը ջնջված չէին։
Վկա Իկար Քարամյանի՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով, հա¬մա¬ձայն որոնց՝ վերջինս դստեր՝ Աննա Վարդանյանի և փեսայի՝ Արմեն Վարոսյանի հետ բնակվում է Երևանի Սայաթ-Նովա պողոտայի 35-րդ շենքի 46-րդ բնակարանում, կենսաթոշակառու է և չի աշ¬խատում։ 2014թ. մարտի 25-ին՝ ժամը 8։05-ի սահմաններում, դուստրը և փեսան դուրս են եկել բնակարանից և սովորության համաձայն` ծածկել են մուտքի դուռը, սակայն այն չեն կողպել, քանի որ ինքը տանն էր։ Աննան գնացել է աշխատանքի, իսկ փեսան ուղեկցել է վերջինիս։ Ժամը 8։55-ի սահմաններում վեր է կացել անկող¬նուց և ննջարանում հագնվելու ընթացքում հյուրասենյակից ձայներ է լսել, սակայն այդ պահին ննջա¬րանից դուրս չի եկել, քանի որ դեռևս հագնվում էր։ Ննջարանից դուրս գալով՝ նկատել է, որ բնակարանի մուտքի դուռը կիսաբաց է։ Այդ պահին շքամուտքից լսել է վերելակի ձայնը, մտել է հյուրասեն¬յակ և նկատել, որ սեղանի վրայից բացակայում է Աննայի դյուրակիր համակարգիչը։ Ինչ-որ բան է կասկածել, մոտեցել է հյու¬րասենյակի պատուհաններին և տեսել է երկու տղաների, որոնք այդ պահին քայլում էին իրենց շքա¬մուտքից աջ ընկած հատվածում, այնուհետև մտել են շենքի դալան։ Նկատել է, որ այդ տղաներից մեկը մյուսից քիչ ցածրահասակ է։ Այնուհետև, զանգահարել է Աննային և հարցրել, թե վերջինս արդյո՞ք իր հետ չի վերցրել դյուրակիր համակարգիչը, սակայն Աննան պատասխանել է, որ ոչ։ Նրան պատմել է կատարվածի մասին, որից հետո զննել է բնակարանը և պարզել, որ այնտեղից որևէ այլ բան չի բացակայում։ Փեսան և աղջիկը տուն են վերադարձել մոտ երեսուն րոպե անց, որից հետո էլ Աննան զանգահարել է ոստիկանություն և գո¬ղութ¬յան մասին հաղորդում տվել։ Կարծիք է հայտնել այն մասին, որ իրենց բնակարանից գողությունը կատարողներն եղել են նշված երկու երիտասարդները, քանի որ հյուրասենյակի կողմից ձայներ լսելուց մեկ-երկու րոպե անց դուրս գալով ննջարանից՝ լսել է վերելակի ձայնը, այնուհետև հյուրասենյակի պատուհանից տեսել է իրենց շքամուտքից դեպի աջ քայլող այդ երիտա¬սարդներին։
Վկա Միհրան Փչախչյանը ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Գոռ Սևոյանին ճանաչում է դպրոցական տարիներից, միասին սովորել են նույն դպրոցում։ Գոռին վերջին անգամ հանդի¬պել է «Օպերայի» մոտակայքում։ Ինքը վերադառնալիս է եղել Աբովյան քաղաքից, երբ իրեն է զանգա¬հարել Գոռը, հետաքրքրվել իր գտնվելու վայրով։ Նրան պատասխանել է, որ ավտոբուսի մեջ է և իջնելու է «Օպերայի» մոտ։ Գոռն ասել է, որ այդտեղ իրեն սպասի, ինքն ավտոմեքենայով գալիս է։ Երբ Գոռը մոտե¬ցել է, նստել է նրանց ավտոմեքենան, որից հետո շարժվել են։ Ավտոմեքենայի մեջ, բացի Գոռից եղել են մինչ այդ անծանոթ երկու անձ։ Մի քանի հարյուր մետր շարժվելուց հետո ավտոմեքենան կանգնեցրել են ոստիկա¬նության աշխատակիցներն ու իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին, միայն որտեղ իրեն հայտ¬նի է դարձել, որ բերման են ենթարկվել բնակարանային գողություններ կատարելու կաս¬կա¬ծանքով։
Հարցերին պատասխանելիս վկա Միհրան Փչախչյանը նշեց, որ Գոռ Սևոյանին հան¬դիպել էր նաև նույն օրը՝ առավոտյան, իր աշխատանքի վայրում` Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 68 հասցեում գտնվող մսի վաճառակետում, ուր նա գալով՝ խնդրել էր որոշ ժամանակով թողնել ձեռքի տոպ¬րակը։ Ինքը չի իմացել, թե տոպրակում ինչ կա։ Քանի որ պետք է դուրս գար և գնար հիվանդանոց, ուստի իրենց մյուս աշխատակից Մոսոյին խնդրել է այդ տոպրակը վերցնել և պահել մինչև Գոռը կվերա¬դառ¬նա և կվերցնի այն, որից հետո դուրս է եկել և գնացել, իսկ Գոռը, թողնելով ձեռքի տոպ¬րակը, հեռացել է։ Վկա Միհրան Փչախչ¬յանը նշեց, որ եղել են դեպքեր, երբ ինքը Գոռ Սևոյանին փոքր գումարներ է պարտքով տվել, սակայն իրենց միջև գումարային խնդիրներ չեն եղել։
Մինչդեռ վկա Մ.Փչախչյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների հա¬մաձայն՝ Գոռ Սևոյանը 2014թ. մարտի 20-ին կամ 21-ին գնացել էր իր աշխատավայր և իրենից պարտքով վերցրել 30.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչի մասին նրանց միջև խոսակցություն է գնացել նաև ավտոմեքենայում։ Բացի այդ, Մ.Փչախչյանը նաև հայտնել էր, որ երբ Գոռը տոպրակով եկել է իր աշխատանքի վայր, տեղե¬կացրել է, որ դրա մեջ «նոթբուք» է։
Դատարանը, համադրելով վերոնշյալ հանգամանքների վերաբերյալ վկա Միհրան Փչախչյանի իրա¬րամերժ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունք¬ները, առավել արժևորում է նախաքննական ցուց¬մունք¬ները, որոնք հաստատվում են նաև գործով ամբաստանյալ Գ.Սևոյանի՝ հրապարակված և հե¬տազոտ¬ված նախաքննական ցուցմունքներով։ Դատարանի համոզմամբ վկա Մ.Փչախչյանի դիրքորոշ¬ման վե¬րոնշյալ փոփոխությունը պայմանավորված է վաղեմի ծանոթ Գ.Սևոյանի հետ առկա փոխ¬հա¬րա¬բե¬րություն¬ների բնույթով և նրան այդ կերպ աջակցելու ոչ իրավաչափ ցանկությամբ։
Վկա Հարություն Դանոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. գարնանը` հավանաբար մարտի վերջին, իրեն է զանգահարել իր ծանոթ «Գդո» մականունով Վարդան Սահակյանը և համակարգիչ է առաջարկել։ «Գդոյին» ճանաչել է որպես «Ոսկու շուկա» առևտրի կենտրոնի մոտակայքում աշխատող տաքսու վարորդ։ Համակարգիչն եղել է դյուրակիր, սակայն մոդելն ու գույնը հստակ չի հիշում, հավանաբար սև էր։ «Գդոն» համակարգչի դիմաց իրենից պահանջել է 60.000 ՀՀ դրամ։ Վերջինիս հետ հան¬դիպել է «Մարինկա» սրճարանի մոտ` Մ.Խորենացու փողոցի վրա։ Դատարանի այն հարցին, թե մինչ այդ հանդիպել էիք արդյո՞ք «Երևան սիթի» առևտրի կենտրոնի մոտ, վկա Հարություն Դանոյանը պատաս¬խանեց, որ կարող է հանդիպած լինեին, ինքը չի հիշում։
Նշեց, որ «Գդոն» հանդիպման էր եկել մի անծանոթ անձի հետ, որի արտաքինը նկարագրել չի կարող, սակայն, միանշանակ, տվյալ պահին նա դատական նիստերի դահլիճում չէ։ Նշեց, որ մինչ ոստիկանության աշխա¬տակիցների կողմից բռնվելը չի իմացել, որ իր գնած համակարգիչները գողացված են։
Համակարգիչն առաջարկելիս «Գդոն» հիշատակել է իրենց ընդհանուր ծանոթ` ոմն Լյովիկին՝ նշելով, որ համակարգիչը պատկանել է նրան։ Նույն դատական նիստի վերջում՝ հարցերին պատասխա¬նելիս, Հարություն Դանոյանը հայտնեց, որ չի հիշում, թե «Գդոն» ինչ է ասել, վաճառվող համակարգիչն ումն է, սակայն պնդեց, որ ամեն դեպքում այն «Գդոյինը» չէր։
Իր մոտ պահանջվող գումարը չի եղել, ուստի զանգահարել է ընկերոջը` Կարենին՝ խնդրելով բերել համապատասխան գումարը։ Երբ Կարենը բերել է պահանջվող գումարը, ինքը այն վերցրել և փոխանցել է «Գդոյին»։ Հետագայում առաջադրված հարցերին պատասխանելիս, վկա Հարութ¬յուն Դանոյանը նշեց, որ չի հիշում, Կարենն է բերել գումարը, թե Վարդանն է գնացել և վերցրել այն։ Վերցնելով գումարը` նրանք հե¬ռացել են, իսկ 30 վայրկյան անց իրեն և Կարենին են մոտեցել ոստիկա¬նության աշխատակիցները և ուղեկ¬ցել ոստիկանության բաժին։ Հետագայում առերես հարցաքննվել է Վար¬դան Սահակյանի հետ, իսկ մյուս ամ¬բաս¬տանյալներին տեսել է հեռուստացույցով։
Առաջադրված հարցերին պատասխանելու ընթացքում վկա Հարություն Դանոյանը փոխեց իր դիրքո¬րոշումը և հայտնեց, որ իր ծանոթ «Գդո» մականունով Վարդան Սահակյանը, ոչ թե առաջարկել է գնել, այլ համակար¬գիչները թողնել իր մոտ՝ որպես ստացվելիք գումարի դիմաց երաշխիք։ Նախկինում ևս Վարդանն իրենից գումարներ է պարտք արել, սակայն ժամանակին վերադարձրել է։
Մինչդեռ վկա Հ.Դանոյանի՝ հրապարկված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ 2014թ. մարտի 25-ին՝ ժամը 12։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել «Գդո» մականվամբ Վարդանը, ասել, որ ցանկանում է իրեն տեսնել։ Այդ ժամանակ ինքն եղել է Նոր Արեշ թաղամասում։ Պայմանավոր¬վա¬ծության համաձայն, Վարդանը եկել է «Երևան սիթի» սուպերմարկետի մոտ և իրեն ասել է, որ Լյովը երկու «նոթբուք» է ուղարկել։ Առաջարկել է դրանք թողնել իր մոտ և պարտքով խնդրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, որն ըստ Վարդանի՝ անհրաժեշտ էր Լյովին, խոստացել մոտ երկու ժամ հետո այդ գումարը վերադարձնել և «նոթբուքները» վերցնել։ Վարդանն հայտնել է նաև, որ գումարը չվերադարձնելու դեպքում նրա թողած «նոթ¬բուք¬ները» կմնան իրեն։ Այդ ժամանակ Վարդանի հետ եղել է ևս մեկ անձնավորություն, ինչպես հետագայում է պարզվել՝ Կարեն Խանդամյանը, ում նախկինում տեսել էր Վարդանի հետ, տոնավաճառում։ Վարդանին ասել է, որ իր մոտ կա միայն 20.000 ՀՀ դրամ գումար և կարող է այն պարտքով տալ նրանց՝ առանց «նոթ¬բուքները» վերցնելու, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ նրանց անհրաժեշտ է 60.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իր մոտ եղած 20.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամը տվել է Վարդանին և առաջարկել գնալ տոնա¬վաճառ՝ նշելով, որ գումարի մյուս մասը կվերցնի իր ընկեր Կարեն Դանիելյանից։ Ինքը, Կարենը և Վարդանը «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են իրենց տուն, որտեղ փոխել է հագուստները, ապա ուղևորվել են «Ոսկու աշ¬խարհ» տոնավաճառի մոտ։ Մինչ այդ զանգահարել էր ընկերոջը` Կարեն Դա¬նիել¬յանին, որը աշխատում էր նույն տոնավաճառում և նրանից պարտքով 100 ԱՄՆ դոլար գումար խնդրել։ Կարենը չի մերժել։ Վարդանին խնդրել է վերցնել «նոթբու¬ք¬ները» և գնալ տոնավաճառի ներսում գործող «Մարինկա» սրճարան։ Տոնավաճառի դիմացի կրպակից ծխախոտ է գնել, այնուհետև, մտել է նույն սրճա¬րան, նկատել Վարդանին։ Վերջինս տոպ¬րակի մեջ դրված երկու «նոթբուքները» դրել է աթոռներից մեկի վրա։ Կարենը սրճարան է եկել մոտ 10 րոպե անց, Վարդանի ներկայությամբ իրեն է տվել 100 ԱՄՆ դոլա¬րանոց, որն էլ վերջինիս ներկայությամբ ինքը փոխանցել է Վարդանին։ Այնուհետև իր մոտ թողնելով նշված «նոթբուքները»՝ Վարդանը հեռացել է, սակայն 5 րոպե անց սրճարան են մտել ոստիկանության աշխա¬տա¬կիցները, իրեն ու Կարենին բերման են ենթարկել ոստիկա¬նության Կենտրոնականի բաժին։ Վարդանի կող¬մից իրեն տված «նոթբուքներից» մեկն եղել է մուգ կապույտ, «Տոշիբա» ապրանքանիշի, իսկ երկրորդը` վար¬դագույն, «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի։ Նշված «նոթբուքները» հայտնաբե¬ր¬վել և վերցվել են իր անձնական խուզարկությամբ։
Այն հանգամանքը, որ Վարդանը նշված երկու «նոթբուքները» իրեն է տվել ընդամենը 60.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր մոտ կասկած չի հարուցել, քանի որ մտածել է, որ վերջինս դրանք գումարը վերադարձնելուց հետո ետ է վերցնելու։ Մտածել է նաև, որ նշված գումարը շատ շտապ է անհրաժեշտ Վարդանին, քանի որ գիտեր, որ վերջինս հաճախակի է խաղատներ այցելում։ Նախկինում եղել են դեպքեր, որ Վարդանն իրենից պարտքով գումար է վերցրել խաղատուն գնալու համար, բացի այդ, ժամանակ անցկացնելու համար ընկեր¬ների հետ խաղատներ այցելելիս այնտեղ երբեմն հանդիպել է նաև Վարդանին։
Դատարանը, համադրելով վերոնշյալ հանգամանքների վերաբերյալ վկա Հարություն Դանոյանի իրա¬¬րամերժ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունք¬ները, առավել արժևորում է նախաքննականը (ստորև նշված վերապահմամբ), որոնք հաստատվում են ոչ միայն նաև գործով ամբաստանյալ Գ.Սևոյանի՝ հրա¬պա¬րակված և հե¬տազոտված նախաքննական ցուցմունքներով, այլև ամբաստանյալներ Վարդան Սա¬հակյանի և Վար¬դան Խանդամյանի դատաքննական ցուցմունքներով (դյուրակիր համակարգիչները 60.000 ՀՀ դրա¬մով վաճառվել են և ոչ թե պարտքով ստացված այդ գումարի դիմաց գրավադրվել)։
Գործով ամբաստանյալ Կարեն Խանդամյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2014թ. մարտի 25-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքներով հայտ¬նա¬բեր¬վել և առգրավվել է «Տոշիբա» և «Սոնի Վայո» ապրանքանիշների դյուրակիր համակարգիչների իրա¬ցումից ստացված 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամ և 100 (հարյուր) ԱՄՆ դոլար գումար¬ները։
Հարություն Դանոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2014թ. մարտի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում կատարված այդ քննչական գործողության արդյունքներով հայտնաբերվել և առգրավվել է գողոնը՝ տուժողներին պատկանող «Տոշիբա» և «Սոնի Վայո» ապրանքանիշների դյու¬րակիր համակարգիչները։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Աննա Չուբարի Վարդանյանին ի պահ հանձնված «Տոշիբա» ապրան¬քանիշի դյուրակիր համակարգչի, ինչպես նաև տուժող Էլինա Կարենի Բաղդասարո¬վային ի պահ հանձնված «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգչի և դրա լիցքավորման սարքի առ¬կա¬¬յությամբ։
Գողոնը զննելու մասին արձանագրություններով, որոնցով նախաքննական մարմինը ան¬հա¬տականացրել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Հարություն Դանո¬յանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Տոշիբա» և «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյու¬րակիր համակարգիչները։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. ապրիլի 9-ի թիվ 279-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Տոշիբա» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգչի շուկայական արժեքը, առկա ապ¬րանքային վիճակի հաշվառմամբ, գողության կատարման օրվա՝ 2014թ. մարտի 25-ի դրությամբ կազմում է 80.000 ՀՀ դրամ։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. ապրիլի 21-ի թիվ 420-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգչի և դրա լիցքավորման սարքի միջին շուկայական արժեքը, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառ¬մամբ, գողության կատարման օրվա՝ 2014թ. մարտի 25-ի դրությամբ գնահատվում է 180.000 ՀՀ դրամ։
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության 2014թ. հունիսի 27-ի թիվ 66 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Կարեն Խանդամյանի մոտ հայտնաբերվել է «Անձի էմոցիոնալ անկայունության խան¬գարում` բարդացած թմրամոլությամբ»։ Ըստ նույն եզրակացության` վերը նշված խանգարումը չի ուղեկցվում ակտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողության կոպիտ խանգարում¬նե¬րով, հետևաբար` վերջինս իրավախախտումը կատարելիս զրկված չէր, ներկայումս զրկված չէ իր գոր¬ծո¬ղութ¬¬¬յունների վտան¬գա¬վորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից։ Իրեն մեղ¬սագրվող արարքի նկատմամբ Կարեն Խանդամյանը մեղսունակ է։ Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Անձի էմոցիոնալ անկա¬յունության խանգարում` բարդացած թմրամոլությամբ» ախտորոշումը` խորհուրդ է տրվում նյարդա¬հոգե¬բույժի և նարկոլոգի ամբուլատոր հսկողություն։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Խանդամյանը ամբաստանյալներ Գոռ Սևոյանի և Վարդան Սահակյանի օժանդակությամբ ապօրինաբար մուտք է գործել տուժող Աննա Վարդանյանի բնակարան և կատարել վերջինիս զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտա¬կություն, այսինքն՝ Կ.Խանդամյանը կատարել է հանցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծության հատ¬կանիշ¬ներին, իսկ ամբաստանյալներ Գ.Սևոյանը և Վ.Ստեփանյանը՝ հանցավոր արարք¬ներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կե¬տով նա¬խատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Կարեն Խանդամյանը ամբաստանյալ Գոռ Սևոյանի օժանդակությամբ ապօրինաբար մուտք է գործել տուժող Էլինա Բաղդասարովայի բնակարան և կատարել նրա զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն, այսինքն՝ Կ.Խանդամյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծության հատ¬կանիշ¬ներին, իսկ ամբաստանյալներ Գ.Սևոյանը՝ հանցավոր արարք, որը համապատաս¬խա¬նում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատ¬ժի ենթա¬¬կա է վերոնշյալ հոդվածների համա¬պա¬տասխան մասով և կետով։
Ամբաստանյալներ Կարեն Խանդամյանի, Գոռ Սևոյանի և Վլադիմիր Սահակյանի նկատմամբ նշա¬նակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կի¬րառ¬վող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համա¬պա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտան¬գավո¬րութ¬յան աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պար¬տադիր են դատարանի համար նույ¬նանման փաստական հան¬գամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գոր¬ծով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված իրա¬վա¬նոր¬մը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հան¬գա¬մանք¬¬ների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշ¬¬վի առնել նաև մեղմացնող այն¬պիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Կարեն Խանդամյանի անձը բնութագրող հանգամանքն է գնա¬հատում վատառողջ լինելը (ըստ «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն ՓԲ ընկերության տնօրենի 2014թ. ապրիլի 16-ի թիվ 01-25-1642 գրության՝ հաշվառված է «Անձի ախտաբանական զարգացում» ախտո¬րոշ¬մամբ, իսկ «Ալֆալաբ» ընկերության կողմից 2014թ. օգոստոսի 30-ին տրված բժշկական հետազո¬տության արդյունքների` «Հեպատիտ C» վիրուսի թեստը դրական է), խնամքին կենսաթոշակառու մոր` Հրանուշ Բե¬նիա¬¬մինի Ավետիսյանի առկայությունը (ըստ 2014թ. մարտի 12-ին տրված կենսաթոշակային թիվ 2691402417538 վկայականի պատճենի, «Ֆրունզե-10» համատիրության նախագահ Վ.Մարգարյանի 2015թ. հոկ¬տեմբերի 14-ին տրամադրած տեղեկանքի և բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Կ.Խանդամյանի պա¬տասխանատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ է գնահատում՝ խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների` 2011թ. հունիսի 29-ին ծնված Հրաչ Կարենի Խանդամյանի և Հրանուշ Կարենի Խանդամյանի առկայությունը (ըստ համապատաս¬խա¬¬¬նաբար` ԱԲ սերիայի 372527 համարի և ԱԲ սերիայի 372528 համարի ծննդյան վկայականների պատ¬ճենների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Ֆրունզե-10» համատիրության նախա¬գահ Վ.Մարգարյանի 2015թ. հոկտեմբերի 14-ին տրամադրած բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Կ.Խանդամյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վեր¬ջինս, նախկինում ծանր հանցանք կատարելու համար ազատազրկման ձևով պատիժ կրելով և ազատվելով, դատ¬վածությունը չմարված, կատարել է նոր՝ սույն գործով նրան վերագրված դիտա¬վորյալ, ըստ բնույթի և վտան¬գա¬վորության աստիճանի ծան¬ր հանցա¬գործությունը։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն, մասնավորապես` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2006թ. մարտի 2-ի դատավճռով Կ.Խանդամյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 6 տարի 3 ամիս ժամկետով` 3 հատ դեղահատի և 1 հատ դեղապատիճի բռնագրավմամբ։ Կ.Խանդամյանի վերաքննիչ բողո¬քի հիման վրա ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 2006թ. հունիսի 1-ի դա¬տավճռով Կ.Խանդամյանը մեղավոր է ճանաչվել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվարկվել է 2005թ. հոկտեմբերի 31-ից։ Կ.Խանդամյանի դատ¬վածության վերաբերյալ տեղեկանքների համաձայն` նա պատժի կրումից ազատվել է 2010թ. փետրվա¬րի 28-ին, սակայն դատվածությունը դեռևս չմարված կամ չհանված` կատարել է սույն գործով նրան վե¬րագրվող նոր հանցա¬գործություն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գոռ Սևոյանի անձը բնութագրող տվյալ է գնահատում՝ դատ¬վա¬ծություն չունենալը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտ¬րոն 2014թ. մարտի 25-ին կատար¬ված հարց¬ման արդյունքների)« վատառողջ լինելը (ըստ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲ ընկերության տնօրենի 2014թ. ապրիլի 11-ի թիվ 5527 գրության), խնամքին կենսաթոշակառու հոր` 1942 թվա¬կանին ծնված Աշոտ Ենոքի Սևոյանի (ըստ թիվ 82084 վկայականի) և մոր` 1950 թվականին ծնված Մելանյա Եղիայի Սևոյանի (ըստ 2013թ. սեպտեմբերի 26-ին տրված վկայականի) առկայությունը (ըստ «Կենտ¬րոն» վարչական շրջանի թիվ 12 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ս.Մովսիսյանի 2014թ. հունիսի 10-ին տրված տեղեկանքի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գ.Սևոյանի պա¬տասխանատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ է գնահատում՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Կենտրոն վար¬չական շրջանի թիվ 12 տեղամասի թաղային լիազոր Ս.Մովսիսյանի 2018թ. հոկտեմբերի 27-ին տրա¬մադրած բնութագրի), դեռևս մինչդատական վարույթի սկզբնամասից իրեն լիովին մեղավոր ճա¬նաչելը և անկեղծորեն զղջալը, խմբակային հանցագործության երկու դեպքերի և դրանց բոլոր հանգամանք¬ների բացահայտմանը, այդ թվում՝ խմբի կազմում հանցանք կատարած Կարեն Խանդամյանին և Վարդան Սահակյանին բացահայտելուն ակտի¬վորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս հարցաքննվելիս տվել է նրանց դեմ մերկացնող բնույթի ցուցմունքներ, ավելին` դրանք պնդել գործով ամբաստանյալ Վարդան Սահակյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Գլխավորապես այդ նախաքննական ցուցմունքների հիման վրա է Դատարանը հանգել առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալներ Կարեն Խանդամյանի և Վարդան Սահակ¬յանի մեղքի ապացուցված լինելու վերաբերյալ հետևության։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Սևոյանի պա¬տասխանատվութ¬յունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վարդան Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալ է գնահատում՝ դատվածություն չունենալը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտ¬րոն 2014թ. մարտի 25-ին կատար¬ված հարցման արդյունքների), խնամքին 1947թ. ծնված հոր` Վլադիմիր Սահակյանի և 1953թ. ծնված Կա¬րինե Սահակյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի «Ֆրունզե-10» համատի¬րութ¬յան նախագահ Վ.Մարգարյանի` 2015թ. նոյեմբերի 6-ին տրամադրած տեղեկանքի)։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Սահակյանի պա¬տասխանատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հան¬գամանքները, ամբաստան¬յալների անձը բնու¬թագրող տվյալները հաս¬տատված են գործով ձեռք բերված և դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված, թույ¬լատրե¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համա¬պատասխանող ապացույց¬ներով։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նից անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատ¬մամբ նշանակվող պատժաչափին և այն կրելու անհրաժեշտութ¬յան հարցին` Դա¬տա¬¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով սահմանված հանցա¬կազմը նախատեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի շրջանակներում քննարկման ենթակա են ամբաս¬տան¬յալներ Կարեն Խանդամյանի, Գոռ Սևոյանի և Վարդան Սահակյանի նկատմամբ նշանակ¬վող պատ¬ժաչափի, այդ թվում՝ Գոռ Սևոյանի և Վարդան Սահակյանի նկատմամբ տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժա¬տեսակ նշա¬նակելու կամ լրացուցիչ պա¬տիժը չնշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամբաստանյալ Կ.Խանդամ¬յանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կարգով պատիժ նշանակելու, ամ¬բաս¬տանյալներ Կարեն Խանդամյանի և Գոռ Սևոյանի նկատմամբ՝ նաև հանցանքների համակցությամբ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կի¬րա¬ռում) վերջնական պատիժ նշանակելու, նշա¬նակվող վերջնական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րա¬ռում), ինչպես նաև բոլոր ամբաստան¬յալների նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու կամ չնշանակելու հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալ Կարեն Խանդամյանին վերագրվող հանցագործությունների բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, այդ թվում՝ չկողպված մուտքի դռներով բնակարաններ մուտք գործելու և բնակարաններում բնակարանատերերի ներկա գտնվելու մեծ հավանականության կամ անխուսափելիութ¬յան հանգա¬մանքը գիտակցելու, սակայն այդ եղանակով գողություններ կատարելու հանդգնությունը, հանցա¬գոր¬ծությունների բազմաթվությունը, նախկինում համասեռ հանցագործութ¬յան կա¬տար¬ման համար ազա¬տազրկման դատապարտվելու, պատժից ազատվելու, սակայն պատ¬շաճ հետևութ¬յուն¬ների չհանգելու և չուղղվե¬լու փաստը, հանցանք¬ների վտան¬գավոր ռեցիդիվի առկայությունը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը` Դա¬տա¬րանն ար¬ձա¬¬նագրում է, որ նրա նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պա¬տիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժատեսակ նշա¬նակելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով ամ¬բաս¬¬տանյալը նրա նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կան¬խելու և սոցիա¬լական արդա¬րությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ներին, նրա պա¬տասխա¬նատ¬վություն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, ապա Դատարանը դրանք հաշվի է առնում ամբաստանյալ Կ.Խանդամյանի նկատ¬մամբ վերջ¬նական պատժաչափ սահմանելիս։
Ամբաստանյալ Կ.Խանդամյանի նկատմամբ մեղսագրված յուրաքանչյուր հոդվածի, ինչպես նաև վերջնական պատժաչափերը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ մինչև սույն գործով մեղ¬սագրված դիտավորյալ հանցանքների կատա¬րումը գործով ամբաստանյալ Կարեն Խանդամյանը նախկի¬նում դա¬տա¬¬պարտվել է ազա¬¬¬տազրկման դի¬տա¬¬վորյալ, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստի¬ճանի` ծանր հանցա¬գործութ¬յան կատարման հա¬մար, որը վերջինս կատարել է չա¬փահաս տարիքում, և դրա համար դատվա¬¬ծությունը (5 տարին) մինչև սույն գոր¬ծով նրան մեղսագրվող դիտավորյալ հան¬ցանքների կատա¬րումը չի մարվել կամ հանվել, դրա մարման ժամ¬կե¬տի հոսքը ընդհատվել է նոր, ըստ բնույթի և վտանգա¬վորության աստիճանի՝ ծանր հան¬ցագոր¬ծությունների կատար¬մամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվը վտանգավոր է համարվում ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախ¬կինում ազա¬տազրկման է դատապարտվել ծանր (...) հանցագործության համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Կարեն Խանդամյանը կա¬տա¬րել է 2014թ. մարտի 25-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրացում կատա¬րելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1 հոդ¬վա¬ծով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պահանջից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬ները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ պարբերության համաձայն` հանցագործության վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապա¬տաս¬խան հոդվածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գոր¬ծությունների վտանգավոր ռեցիդիվն անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Կարեն Խանդամյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգա¬մանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կար¬գի կիրա¬ռումն հիմնավորող փաս¬տարկ։ Ընդ որում, տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Կ.Խանդամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված յուրաքանչյուր դրվագով ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել հինգ տարի չորս ամսից։
Հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալ Վարդան Սահակյանին վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտան¬գա¬վորության աստիճանը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դա¬տա¬րանն արձա¬նագրում է, որ նրա նկատմամբ ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժատեսակ նշա¬նակելու, ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով ամբաս¬տանյալ Վ.Սահակյանը նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կան¬խելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։ Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի անձը դրակա¬նորեն բնու¬թագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանք¬ների բացա¬կայությունը Դատարանը հաշվի է առնում նրա նկատ¬մամբ տվյալ հոդվածի սանկցիայի սահ¬ման¬ներում պատժաչափ սահմանելիս։
Հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալ Գոռ Սևոյանին վերագրվող հանցագործությունների բնույթն ու վտան¬գա¬վորության աստիճանը, դրանց բազմաթվությունը՝ Դա¬տա¬րանն արձա¬նագրում է, որ նրա նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պա¬տիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով ամբաս¬տանյալ Գ.Սևոյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գ.Սևոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելի է, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատո¬ղությունների արդյունքներով.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Ռոբերտ Սուրենի Խատոյանի վերաբերյալ 2007թ. մայիսի 4-ի ՎԲ-55/07 գործով անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման հիմ¬քերին, արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համա¬ձայն` արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։ Պատիժ նշանակելիս օրինա¬կանության սկզբունքն արտա¬հայտվում է նրանում, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի այն հոդվածի սանկցիայով, որի դիսպոզիցիայի հատկանիշներին համապատասխան անձը մեղավոր է ճանաչվել հանցագործության մեջ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի առաջին մասը պարտադրում է դուրս չգալ Հատուկ մասի հոդվածի սանկցիայի սահմաններից։ Նշանակվող պատիժը չի կարող հոդվածի սանկցիայում նախա¬տեսված պատժի առավելագույն կամ նվա¬զագույն չափից ավելի խիստ կամ մեղմ լինել։ Այս պահանջից բացառություն կարող է անել միայն ՀՀ քրեական օրենսգիրքը, որը Ընդհանուր մասում նախատեսված հատուկ նորմերի ուժով դատա¬րա¬նին իրավունք է վերապահում դուրս գալ այդ սահմաններից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հան¬ցանքի շարժա¬ռիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վար¬քագծի և այլ հան¬գամանքների հետ կապված բացառիկ հանգա¬մանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հան¬րության համար վտանգավորության աստի¬ճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագոր¬ծության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հան¬ցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակ¬ցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համա¬պա¬տասխան հոդվածով նախա¬տեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախա¬տեսված է այդ հոդվածով կամ չկի¬րառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժը։ Քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը չի բովանդակում հանցանքի` հանրության համար վտանգավո¬րության աստիճանն էականորեն նվազեցնող բացառիկ հանգամանքների ցանկը, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համա¬ձայն` դատարանն իրավունք ունի բացառիկ ճանաչել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը։ Ընդ որում, օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումը սույն գործով պարզված փաստական հան¬գա¬մանք¬ների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է գործով ամբաս¬տան¬յալ Գոռ Սևոյանի նկատ¬մամբ օրենքով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանա¬կելու հիմ¬քեր` հաշվի առ¬նելով, որ վերջինս, հանցանքները կատարելուց հետո դրսևորելով պո¬զիտիվ վար¬քագիծ, ակտի¬վորեն աջակցել է նախաքննական մարմնին խմբի մյուս անդամների կատա¬րած հան¬ցանքները բացահայտելուն և հիմնավորելուն, ինչը Գ.Սևոյանի անձը դրակա¬նորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ հա¬մադրությամբ Դատարանը գնահատում է որպես բացառիկ հան¬գա¬¬մանք։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև ամբաստանյալ Գ.Սևոյանի պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության փաստը։
Դատարանն արձանագրում է, որ միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 66-րդ հոդվածների կիրառմամբ նշանակվող վերջնական պատիժն է արդա¬րացի և անհրաժեշտ ամբաստանյալ Գոռ Սևոյանին ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կան¬խելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշա¬նակ¬ման նպատակահար¬մարությանը` Դատարանն արձանագրում է, որ դրա նշանակման փաս¬տական հիմքերը բացակայում են, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծության և դատողության արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։ Տվյալ պարագայում լրացուցիչ պատիժ նշանակելու աննպատակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է ամբաստանյալների նյութական ոչ բարվոք վիճակով, աշխատանք չու¬նենալու փաստով, որպիսի պայման¬ներում լրացուցիչ այդ պատժատեսակի նշանակումը կդառնա ինք¬նանպատակ և կկրի ձևական բնույթ։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Կարեն Խանդամյանի և Գոռ Սևոյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փանման միջոց կալա¬նա¬վորումը, իսկ ամբաստանյալ Վարդան Սահակյանի նկատմամբ` չհեռանալու մա¬սին ստորագրությունը պահպանելու հարցերին` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոց¬ները վերացնելու կամ փո¬փո¬խելու հիմքերը բացակայում են։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալներ Կ.Խանդամյանի և Գ.Սևոյանի պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետը պատժի ժամկետին հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանցից յուրա¬քանչյուրի պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել վերջիններիս փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2014թ. մարտի 25-ից։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Վարդան Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվարկելուն, ապա այն անհրաժեշտ է հաշվել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույ¬քի նկատ¬մամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված և
- տուժող Էլինա Բաղդասարովային ի պահ հանձնված «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի 27554997 7000502 գործարանային համարով դյուրակիր համակարգիչը և «VAIO, SONY, N50 U1000EA, VGP-AC19V59, 149044611 002497, MADE IN CHINA» գրառումներով դրա լիցքավորման սարքն անհրաժեշտ է թողնել նրա տնօրինմանը,
- տուժող Աննա Վարդանյանին ի պահ հանձնված «Տոշիբա» ապրանքանիշի «LAN MAC»-ի 001E33968627, «Wireless MAC»-ի 002163E74861, «Contains FCC ID»-ի CJ6UPA3613WL, «IC»-ի` 248H-DPA3613W և «CMII ID»-ի 2006DJ2341 համարներով դյուրակիր համա¬կար¬գիչը՝ վերջինիս տնօրինմանը, իսկ
- գործին կցված (Դատարանում պահվող) 20.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով ԴԱ սերիայի 0394114117 համարի թղթադրամը և 100 ԱՄՆ դոլար անվանական արժեքով KE սերիայի 879977459A համարի թղթադրա¬¬¬¬¬¬մը, որպես հանցավոր ճա¬նապարհով ձեռք բերված գույք` հանձնել պետությանն ի սե¬փականութ¬յուն։
Անդրադառնալով տուժողներ Աննա Վարդանյանին և Էլինա Բաղդասարովային հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասների հատուցման հարցին` Դատարանն այն համարում է լուծված` վերոնշյալ իրերը (գողոնը) դեռևս մինչդա¬տական վարույթի ընթացքում նրանց վերադարձվելու հիմ¬քով։
Դատարանն արձանագրում է, որ որպես դատական ծախս գործով ամբաստանյալ Կարեն Խանդամ¬յանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի անհրաժեշտ է բռնագանձել դատահոգեբուժական ստացիոնար փոր¬ձաքննություն իրականացնելու համար պետական պատվերի շրջանակներում ծախսված 41.300 (7x 5.900) ՀՀ դրամ գումարը։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում ամ¬բաստանյալներ Կարեն Խանդամյանի, Գոռ Սևոյանի և Վարդան Սահակյանի շարժական կամ անշարժ գույքերի նկատմամբ արգելանք կիրառելու որոշումներ չեն կայացվել, հետևաբար` այդ հարցը համարում է լուծված։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդ¬ված¬¬ներով, Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

1. Կարեն Սերժիկի Խանդամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախա¬տեսված հանցագոր¬ծութ¬յունների կա¬տարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մաս¬նակիորեն գու¬մա¬րելով` Կարեն Սերժիկի Խանդամյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում` 7 (յոթ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬ման։
Կարեն Խանդամյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2014թ. մարտի 25-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

2. Վարդան Վլադիմիրի Սահակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախա¬տեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։
Վարդան Սահակյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

3. Գոռ Աշոտի Սևոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մաս¬նա¬կիորեն գումարելով` Գոռ Աշոտի Սևոյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Գոռ Սևոյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2014թ. մարտի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Սույն դա¬տավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո` որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Աննա Չուբարի Վարդանյանին ի պահ հանձնված «Տոշիբա» ապրան¬քանիշի դյուրակիր համա¬կարգիչը, տուժող Էլինա Կարենի Բաղդասարովային ի պահ հանձնված «Սոնի Վայո» ապրանքանիշի դյուրակիր համակարգիչը և դրա լիցքավորման սարքը թողնել նրանց տնօրինությանը, իսկ Կարեն Խան¬դամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում պահվող 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամ և 100 (հարյուր) ԱՄՆ դոլար գումար¬ները, որպես հանցավոր ճա¬նապարհով ձեռք բերված գույք, հանձնել պետությանը` ի սեփակա¬նութ¬յուն։
Տուժողներ Աննա Վարդանյանին և Էլինա Բաղդասարովային հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասների հատուցման հարցն համարել լուծված։
Որպես դատական ծախս` Կարեն Սերժիկի Խանդամյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնա¬գանձել 41.300 (քառասունմեկ հազար երեք հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ