Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0212/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Գրիգոր Աթայան Վալերիի
Գրիգոր Աթայան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-02-06 | 11:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-02-03 | 12:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-01-19 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-25 | 11:00 | 2 | Չի կայացել |
Գործ
ԵԿԴ/0212/01/14
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,06,, փետրվարի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ
Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ս. Մովսիսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Հ. Վարդանյանի
դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գրիգորի Վալերիի Աթայանի` ծնված 03.06.1993թ.-ին ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է «Կինոյի և թատրոնի» պետական
ինստիտուտի 2-րդ կուրսում, ամուրի, նախկինում չդատված,
չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող` ք. Երևան Դավիթաշեն 1-րդ թաղ.
38-րդ շենք, 30 բն-ում., մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ
հոդվածի 1-ին մասով։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ Երևան քաղաքի Մարաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի`
«Սույն քրեական գործով կատարված նախաքննությամբ պարզվել և հիմնավորվել է հետևյալը.
Երևան քաղաքի բնակիչ Գրիգոր Վալերիի Աթայանը, թեյ խմելու և հագուստներ նայելու նպատակով իր 2 ընկերների՝ Բաբկեն Լևոնի Թորգոմյանի և Նարեկ Արտեմի Ղամբարյանի հետ միասին 01.11.2014թ. այցելել են Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն, որտեղ թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ժամը 15։15-ի սահմաններում ընկերները հեռացել են, իսկ Գ.Աթայանը մնացել է առևտրի կենտրոնում՝ որոշ ժամանակ անցկացնելու և ընկերուհու մոտ հանդիպման գնալու համար, որի ընթացքում էլ շարունակել է շրջել խանութներում և հագուստներ փորձել։ Արդեն ժամը 15։30-ի սահմաններում, գտնվել է Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի 1-ին հարկում գործող «ԶԱՌԱ» խանութ-սրահի ներսում, խանութում շրջելիս հագուստ և կոշիկ փորձել, այնուհետև, ցուցափեղկի վրայից վերցրել է 1 զույգ 20.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու կոշիկ և 36.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու բաճկոն, որի վրայից պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դրել հագուստներից մեկի գրպանում, իսկ գողոնը դրել է նախապես խանութի աշխատակիցներից հագուստ գնելու նպատակով վերցրած «ԶԱՌԱ» ապրանքային նշանով տոպրակի մեջ, և օգտվելով այն հանգամանքից, որ խանութի աշխատակիցները զբաղված են եղել մյուս հաճախորդներով, նրանցից աննկատ դուրս է եկել խանութի սրահից և ցանկացել հեռանալ։ Խանութի սրահից Գ.Աթայանի դուրս գալու պահին գործել է կոշիկների մեջի անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, որի մասին տեղյակ չի եղել Գ.Աթայանը, և այն նկատվել է առևտրի կենտրոնի անվտանգության աշխատակից Արմենակ Փիլիպոսյանի կողմից։ Վերջինս կարծելով, թե Գ.Աթայանը գնումներ է կատարել, սակայն խանութի աշխատակիցները չեն պոկել անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, նրան առաջարկել է ետ դառնալ և խանութի աշխատակիցներին ասել, որ հանեն սարքը։ Գ.Աթայանը, գիտակցելով, որ Ա.Փիլիպոսյանը չի հասկացել իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը, ետ է գնացել խանութ-սրահ, սակայն խանութի աշխատակիցներին չի մոտեցել և ոչինչ չի ասել, այլ տղամարդկանց սրահով անցել է դեպի կանանց սրահ և դրա մուտքով դուրս եկել։ Սակայն այդ անգամ կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դա նույնպես նկատվել է անվտանգության աշխատակից Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, որը կասկած է հարուցել վերջինիս մոտ և հասկանալով Գ.Աթայանի կողմից գողություն կատարելու փաստը, պարզաբանում տալու նպատակով կանգնեցրել է նրան, իսկ Գ.Աթայանը գիտակցելով, որ իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը նկատվել է Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, դադարեցրել է այն, խոստովանել իր կողմից գողություն կատարելու փաստը, չի հեռացել և հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանագամանքներում։ Միաժամանակ Գ.Աթայանին են մոտեցել առևտրի կենտրոնում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցները, ովքեր Գ.Աթայանին գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին»։
2014թ. նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 16809914 քրեական գործը։
28.11.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գրիգոր Աթայանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 04.12.2014թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընկերների հետ միասին գնացել է «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն՝ թեյ խմելու և հագուստներ նայելու։ Թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ընկերները հեռացել են, իսկ ինքը մնացել է առևտրի կենտրոնում՝ պտտվելու և ժամանակ անցկացնելու, մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Շրջել է խանութներում, հագուստներ փորձել, որոնցից մեկն էլ եղել է «Զառա» խանութ-սրահը, որտեղ փորձել է հագուստներ և կոշիկ։ Դրանցից որոշներն իրեն դուր են եկել, սակայն համապատասխան գումար չի ունեցել և այդ նպատակով որոշել է գողություն կատարել։ Նախապես խանութի աշխատակիցներից վերցրել է տոպրակ, որի մեջ տեղավորել է ցուցափեղկի վրայից վերցրած կոշիկները և բաճկոնը, որի վրայից էլ պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դրել հագուստներից մեկի գրպանում, սակայն տեղյակ չի եղել, որ կոշիկների մեջ նույնպես ձայնաազդանշանային սարք կա։ Այնուհետև, քայլել է դեպի մուտքի ղռան կողմը և խանութի աշխատակիցներից, ովքեր զբաղված են եղել մյուս հաճախորդներով, աննկատ դուրս է եկել, որի ժամանակ գործել է կոշիկների վրայի ձայնաազդանշանային սարքը և նախասրահում կանգնած անվտանգության աշխատակիցը մոտենալով իրեն՝ ասել է, որ մոտենա դրամարկղին և խնդրի, որպեսզի անվտանգության սարքը պոկեն։ Կրկին մտել է խանութ, և որպեսզի խուսափի անվտանգության աշխատակցից, կանացի սրահով դուրս է եկել, որի ժամանակ նույնպես իրեն նկատել է նույն անվտանգության աշխատակիցը, որը հասկացել է իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը։ Նա շտապ մոտեցել է իրեն, սկսել հարց ու փորձ անել, թե արդյոք գնել է այդ ապրանքները, թե ոչ։ Ինքն էլ հասկանալով, որ բռնվել է, փախուստի փորձ չի կատարել և խոստովանել է, որ գողություն է կատարել։
Ամբաստանյալը զղջալով կատարվածի մասին, դատարանին խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի խոստովանական ցուցմունքներից, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը դատարանում հիմնավորվեց պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով։
Վկա Բաբկեն Թորգոմյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գրիգոր Աթայանի ընկերը։ Դեպքի օրը իր 2 ընկերների՝ Գրիգոր և Նարեկի, հետ միասին գնացել են Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն՝ թեյ խմելու։ Թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ինքը շտապել է աշխատանքի։ Ժամը 15։15-ին Ն.Ղամբարյանի մեքենայով հեռացել են առևտրի կենտրոնից, իսկ Գ.Աթայանը ցանկություն է հայտնել որոշ ժամանակ էլ մնալ առևտրի կենտրոնում, շրջել խանութներում՝ մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Դեպքի հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են Գ.Աթայանին, ով իրենց ոչինչ չի հայտնել գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ։ Հետագայում սակայն նա իրեն և Նարեկին պատմել է որ փորձել է խանութից հագուստի գողություն կատարել, սակայն բռնվել է։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նարեկ Ղամբարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գրիգոր Աթայանի ընկերը։ Դեպքի օրը առավոտյանը իր ընկեր Բաբկենը զանգահարել է իրեն և առաջարկել գնալ «Դալմա Գարդեն Մոլ»՝ թեյելու։ Թեյել են, որից հետո ինքը և Բաբկենը դուրս են եկել առևտրի կենտրոնից։ Բ.Թորգոմյանը շտապել է աշխատանքի և ինքը նրան իր մեքենայով առաջարկել է տանել, իսկ Գ.Աթայանը ցանկություն է հայտնել որոշ ժամանակ էլ մնալ առևտրի կենտրոնում, շրջել խանութներում՝ մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Դեպքի հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են Գ.Աթայանին, ով իրենց ոչինչ չի հայտնել գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ և այդ դեպքի մասին իրեն և Բ.Թորգոմյանին պատմել օրեր անց՝ ասելով, որ փորձել է խանութից հագուստի գողություն կատարել, սակայն բռնվել է։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարակված, վկա՝ Արմենակ Զարեհի Փիլիպոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Արմոբիլ» անվտանգության ծառայությունում որպես պահնորդ և ծառայություն է իրականացնում Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնում։
01.11.2014թ., ժամը 15։30-ի սահմաններում ծառայության մեջ է գտնվել առևտրի կենտրոնում և կանգնած է եղել «Զառա» խանութի՝ տղամարդկանց և կանանց իրերի վաճառքի սրահների կենտրոնում։ Այդ պահին լսել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքի ձայնը և նկատել, որ մի երիտասարդ «Զառա» խանութ-սրահի տարբերանշանով տոպրակը ձեռքին դուրս է գալիս տղամարդկանց սրահից։ Կարծել է, թե խանութի աշխատակիցները ձայնաազդանշանային սարքը չեն պոկել հագուստի վրայից, և երիտասարդին ասել է, որ մտնի խանութ և աշխատակիցներին ասի այդ մասին։ Իր ասելուց հետո երիտասարդը մտել է տղամարդկանց սրահ, որից հետո նկատել է, որ նույն երիտասարդը դուրս է գալիս արդեն կանանց սրահով։ Հասկացել է, որ երիտասարդը գողություն է կատարում, որովհետև կանանց սրահից նրա դուրս գալիս կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը։ Անմիջապես մոտեցել է երիտասարդին, կանգնեցրել և ուղեկցել է անվտանգության սենյակ, որի ժամանակ էլ մոտեցել են նաև առևտրի կենտրոնում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցները և երիտասարդին, ով հանդիսացել է Գրիգոր Աթայանը, բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։
/տես` գ.թ. 40-41, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժողի ներկայացուցիչ Հովհաննես Վարդանյանը դատարանում հայտնել է, որ ամբաստանյալի կողմից ըստ էության պատճառված վնաս չկա, քանի որ նա չի կարողացել իր հետ տանել գողոնը, սակայն անբաստանյալի հետ իրենց կազմակերպությունը չի հաշտվում, քանի որ դա իրենց քաղաքականությունն է՝ նմանատիպ հանցագործությունները կանխելու համար։ Գտնում է, որ Աթոյանը պետք է ենթարկվի քրեակն պատասխանատվության, սակայն միաժամանակ, դատարանին խնդրել է նրա նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։
Միաժամանակ, խնդրել է իրեղեն ապացույցները վերադարձնել տուժող կազմակերպությանը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերոգրյալից, ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի կողմից կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացուցների համակցությամբ.
28.11.2014թ. Գրիգոր Վալերիի Աթայանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որի ժամանակ Գ.Աթայանը մատնանշել և ըստ հերթականության նկարագրել է իր կատարած գործողությունները։
/տես`գ.թ. 64-69, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը և տղամարդու բաճկոնը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 25.11.2014թ.-ի որոշմամբ։
/տես` գ.թ. 46, դատական նիստի արձանագրությունը/
25.11.2014թ. ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության փորձագետի հմ. 1042-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական արժեքները 01.11.2014թ. դրությամբ՝ տղամարդու բաճկոնինը կարող է կազմել 36900 դրամ, իսկ տղամարդու մեկ զույգ կոշիկինը՝ 20900 դրամ։
/տես` գ.թ. 43-45, դատական նիստի արձանագրությունը/
01.11.2014թ. Գրիգոր Վալերիի Աթայանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ։
/տես` գ.թ. 6, դատական նիստի արձանագրությունը/
01.11.2014թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ։
/տես` գ.թ. 9-13, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հետազոտվել են նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` գ.թ. 39, դատական նիստի արձանագրությունը/
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Գրիգոր Աթայանը գողությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 01.11.2014թ. ժամը 15։30-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի 1-ին հարկում գործող «ԶԱՌԱ» խանութ-սրահի ներսում, խանութում շրջելիս հագուստ և կոշիկ փորձել, այնուհետև, ցուցափեղկի վրայից վերցրել է 1 զույգ 20.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու կոշիկ և 36.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու բաճկոն, որի վրայից պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, գողոնը դրել է նախապես խանութի աշխատակիցներից հագուստ գնելու նպատակով վերցրած «ԶԱՌԱ» ապրանքային նշանով տոպրակի մեջ, որից հետո խանութի աշխատակիցներից աննկատ դուրս է եկել խանութի սրահից և ցանկացել հեռանալ։ Խանութի սրահից Գ.Աթայանի դուրս գալու պահին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, որը նկատվել է առևտրի կենտրոնի անվտանգության աշխատակից Արմենակ Փիլիպոսյանի կողմից, վերջինս կարծելով, թե Գ.Աթայանը գնումներ է կատարել, սակայն խանութի աշխատակիցները չեն պոկել անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, նրան առաջարկել է ետ դառնալ և խանութի աշխատակիցներին ասել, որ հանեն սարքը։ Գ.Աթայանը, գիտակցելով, որ Ա.Փիլիպոսյանը չի հասկացել իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը, ետ է գնացել խանութ-սրահ, սակայն խանութի աշխատակիցներին չի մոտեցել և ոչինչ չի ասել, այլ տղամարդկանց սրահով անցել է դեպի կանանց սրահ և դրա մուտքով դուրս եկել։ Սակայն այդ անգամ կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դա նույնպես նկատվել է անվտանգության աշխատակից Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, ով հասկանալով Գ.Աթայանի կողմից գողություն կատարելու փաստը, պարզաբանում տալու նպատակով կանգնեցրել է նրան, իսկ Գ.Աթայանը գիտակցելով, որ իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը նկատվել է Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, դադարեցրել է այն, չի հեռացել և հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանագամանքներում։
Այսինքն, դատարանը հիմնավորված է համարում այն, որ ամբաստանյալը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի կատարման համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, որպես Գրիգոր Աթայանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք հաշվի է առնում Երևան քաղաքի Դավթաշեն համայնքի Դավթաշեն 1/4 համատիրության նախագահ Դ.Զիրոյանի և Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 38-րդ շենի բնակիչների կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Մենք` Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 38-րդ շենքի մի խումբ բնակիչներս թիվ 30 բնակարանի բնակիչ Գրիգոր Վալերիի Աթայանին ճանաչում ենք որպես շատ համեստ, խելացի անձնավորություն։ Երբեք չենք տեսել կամ չենք լսել, որևէ վատ արարք նրա կողմից։ Ուշադիր և հարգալից է շրջապատի հանդեպ։ Միշտ մասնակցում է կազմակերպվող ցանկացած միջոցառումներին, հասարակական աշխատանքներին։ Ցանկալի է, որ մեր շրջապատում նման երիտասարդներ շատ լինեն»։
/տես` գ.թ. 72, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, որպես Գրիգոր Աթայանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` գ.թ. 39, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում կատարած հանցանքի վերաբերյալ խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, դատարանում կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։
Դատարանն անդրադառնալով Գրիգոր Աթայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման, հարցին գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Լուծելով իրեղեն ապացույցների և դատական ծախսերի հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ և 169-րդ հոդվածներով, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը, տղամարդու մեկ հատ բաճկոնը` պետք է վերադարձնել տուժողին։
4. Եզրափակիչ մաս
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գրիգոր Վալերիի Աթոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։
Գրիգոր Վալերիի Աթոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը և տղամարդու մեկ հատ բաճկոնը` վերադարձնել «Զեթարֆեյշընռիթելլ» ՓԲԸ-ին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
ԵԿԴ/0212/01/14
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,06,, փետրվարի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ
Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ս. Մովսիսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Հ. Վարդանյանի
դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գրիգորի Վալերիի Աթայանի` ծնված 03.06.1993թ.-ին ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է «Կինոյի և թատրոնի» պետական
ինստիտուտի 2-րդ կուրսում, ամուրի, նախկինում չդատված,
չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող` ք. Երևան Դավիթաշեն 1-րդ թաղ.
38-րդ շենք, 30 բն-ում., մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ
հոդվածի 1-ին մասով։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ Երևան քաղաքի Մարաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի`
«Սույն քրեական գործով կատարված նախաքննությամբ պարզվել և հիմնավորվել է հետևյալը.
Երևան քաղաքի բնակիչ Գրիգոր Վալերիի Աթայանը, թեյ խմելու և հագուստներ նայելու նպատակով իր 2 ընկերների՝ Բաբկեն Լևոնի Թորգոմյանի և Նարեկ Արտեմի Ղամբարյանի հետ միասին 01.11.2014թ. այցելել են Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն, որտեղ թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ժամը 15։15-ի սահմաններում ընկերները հեռացել են, իսկ Գ.Աթայանը մնացել է առևտրի կենտրոնում՝ որոշ ժամանակ անցկացնելու և ընկերուհու մոտ հանդիպման գնալու համար, որի ընթացքում էլ շարունակել է շրջել խանութներում և հագուստներ փորձել։ Արդեն ժամը 15։30-ի սահմաններում, գտնվել է Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի 1-ին հարկում գործող «ԶԱՌԱ» խանութ-սրահի ներսում, խանութում շրջելիս հագուստ և կոշիկ փորձել, այնուհետև, ցուցափեղկի վրայից վերցրել է 1 զույգ 20.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու կոշիկ և 36.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու բաճկոն, որի վրայից պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դրել հագուստներից մեկի գրպանում, իսկ գողոնը դրել է նախապես խանութի աշխատակիցներից հագուստ գնելու նպատակով վերցրած «ԶԱՌԱ» ապրանքային նշանով տոպրակի մեջ, և օգտվելով այն հանգամանքից, որ խանութի աշխատակիցները զբաղված են եղել մյուս հաճախորդներով, նրանցից աննկատ դուրս է եկել խանութի սրահից և ցանկացել հեռանալ։ Խանութի սրահից Գ.Աթայանի դուրս գալու պահին գործել է կոշիկների մեջի անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, որի մասին տեղյակ չի եղել Գ.Աթայանը, և այն նկատվել է առևտրի կենտրոնի անվտանգության աշխատակից Արմենակ Փիլիպոսյանի կողմից։ Վերջինս կարծելով, թե Գ.Աթայանը գնումներ է կատարել, սակայն խանութի աշխատակիցները չեն պոկել անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, նրան առաջարկել է ետ դառնալ և խանութի աշխատակիցներին ասել, որ հանեն սարքը։ Գ.Աթայանը, գիտակցելով, որ Ա.Փիլիպոսյանը չի հասկացել իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը, ետ է գնացել խանութ-սրահ, սակայն խանութի աշխատակիցներին չի մոտեցել և ոչինչ չի ասել, այլ տղամարդկանց սրահով անցել է դեպի կանանց սրահ և դրա մուտքով դուրս եկել։ Սակայն այդ անգամ կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դա նույնպես նկատվել է անվտանգության աշխատակից Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, որը կասկած է հարուցել վերջինիս մոտ և հասկանալով Գ.Աթայանի կողմից գողություն կատարելու փաստը, պարզաբանում տալու նպատակով կանգնեցրել է նրան, իսկ Գ.Աթայանը գիտակցելով, որ իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը նկատվել է Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, դադարեցրել է այն, խոստովանել իր կողմից գողություն կատարելու փաստը, չի հեռացել և հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանագամանքներում։ Միաժամանակ Գ.Աթայանին են մոտեցել առևտրի կենտրոնում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցները, ովքեր Գ.Աթայանին գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին»։
2014թ. նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 16809914 քրեական գործը։
28.11.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գրիգոր Աթայանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 04.12.2014թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընկերների հետ միասին գնացել է «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն՝ թեյ խմելու և հագուստներ նայելու։ Թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ընկերները հեռացել են, իսկ ինքը մնացել է առևտրի կենտրոնում՝ պտտվելու և ժամանակ անցկացնելու, մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Շրջել է խանութներում, հագուստներ փորձել, որոնցից մեկն էլ եղել է «Զառա» խանութ-սրահը, որտեղ փորձել է հագուստներ և կոշիկ։ Դրանցից որոշներն իրեն դուր են եկել, սակայն համապատասխան գումար չի ունեցել և այդ նպատակով որոշել է գողություն կատարել։ Նախապես խանութի աշխատակիցներից վերցրել է տոպրակ, որի մեջ տեղավորել է ցուցափեղկի վրայից վերցրած կոշիկները և բաճկոնը, որի վրայից էլ պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դրել հագուստներից մեկի գրպանում, սակայն տեղյակ չի եղել, որ կոշիկների մեջ նույնպես ձայնաազդանշանային սարք կա։ Այնուհետև, քայլել է դեպի մուտքի ղռան կողմը և խանութի աշխատակիցներից, ովքեր զբաղված են եղել մյուս հաճախորդներով, աննկատ դուրս է եկել, որի ժամանակ գործել է կոշիկների վրայի ձայնաազդանշանային սարքը և նախասրահում կանգնած անվտանգության աշխատակիցը մոտենալով իրեն՝ ասել է, որ մոտենա դրամարկղին և խնդրի, որպեսզի անվտանգության սարքը պոկեն։ Կրկին մտել է խանութ, և որպեսզի խուսափի անվտանգության աշխատակցից, կանացի սրահով դուրս է եկել, որի ժամանակ նույնպես իրեն նկատել է նույն անվտանգության աշխատակիցը, որը հասկացել է իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը։ Նա շտապ մոտեցել է իրեն, սկսել հարց ու փորձ անել, թե արդյոք գնել է այդ ապրանքները, թե ոչ։ Ինքն էլ հասկանալով, որ բռնվել է, փախուստի փորձ չի կատարել և խոստովանել է, որ գողություն է կատարել։
Ամբաստանյալը զղջալով կատարվածի մասին, դատարանին խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի խոստովանական ցուցմունքներից, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը դատարանում հիմնավորվեց պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով։
Վկա Բաբկեն Թորգոմյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գրիգոր Աթայանի ընկերը։ Դեպքի օրը իր 2 ընկերների՝ Գրիգոր և Նարեկի, հետ միասին գնացել են Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն՝ թեյ խմելու։ Թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ինքը շտապել է աշխատանքի։ Ժամը 15։15-ին Ն.Ղամբարյանի մեքենայով հեռացել են առևտրի կենտրոնից, իսկ Գ.Աթայանը ցանկություն է հայտնել որոշ ժամանակ էլ մնալ առևտրի կենտրոնում, շրջել խանութներում՝ մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Դեպքի հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են Գ.Աթայանին, ով իրենց ոչինչ չի հայտնել գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ։ Հետագայում սակայն նա իրեն և Նարեկին պատմել է որ փորձել է խանութից հագուստի գողություն կատարել, սակայն բռնվել է։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նարեկ Ղամբարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գրիգոր Աթայանի ընկերը։ Դեպքի օրը առավոտյանը իր ընկեր Բաբկենը զանգահարել է իրեն և առաջարկել գնալ «Դալմա Գարդեն Մոլ»՝ թեյելու։ Թեյել են, որից հետո ինքը և Բաբկենը դուրս են եկել առևտրի կենտրոնից։ Բ.Թորգոմյանը շտապել է աշխատանքի և ինքը նրան իր մեքենայով առաջարկել է տանել, իսկ Գ.Աթայանը ցանկություն է հայտնել որոշ ժամանակ էլ մնալ առևտրի կենտրոնում, շրջել խանութներում՝ մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Դեպքի հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են Գ.Աթայանին, ով իրենց ոչինչ չի հայտնել գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ և այդ դեպքի մասին իրեն և Բ.Թորգոմյանին պատմել օրեր անց՝ ասելով, որ փորձել է խանութից հագուստի գողություն կատարել, սակայն բռնվել է։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարակված, վկա՝ Արմենակ Զարեհի Փիլիպոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Արմոբիլ» անվտանգության ծառայությունում որպես պահնորդ և ծառայություն է իրականացնում Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնում։
01.11.2014թ., ժամը 15։30-ի սահմաններում ծառայության մեջ է գտնվել առևտրի կենտրոնում և կանգնած է եղել «Զառա» խանութի՝ տղամարդկանց և կանանց իրերի վաճառքի սրահների կենտրոնում։ Այդ պահին լսել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքի ձայնը և նկատել, որ մի երիտասարդ «Զառա» խանութ-սրահի տարբերանշանով տոպրակը ձեռքին դուրս է գալիս տղամարդկանց սրահից։ Կարծել է, թե խանութի աշխատակիցները ձայնաազդանշանային սարքը չեն պոկել հագուստի վրայից, և երիտասարդին ասել է, որ մտնի խանութ և աշխատակիցներին ասի այդ մասին։ Իր ասելուց հետո երիտասարդը մտել է տղամարդկանց սրահ, որից հետո նկատել է, որ նույն երիտասարդը դուրս է գալիս արդեն կանանց սրահով։ Հասկացել է, որ երիտասարդը գողություն է կատարում, որովհետև կանանց սրահից նրա դուրս գալիս կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը։ Անմիջապես մոտեցել է երիտասարդին, կանգնեցրել և ուղեկցել է անվտանգության սենյակ, որի ժամանակ էլ մոտեցել են նաև առևտրի կենտրոնում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցները և երիտասարդին, ով հանդիսացել է Գրիգոր Աթայանը, բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։
/տես` գ.թ. 40-41, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժողի ներկայացուցիչ Հովհաննես Վարդանյանը դատարանում հայտնել է, որ ամբաստանյալի կողմից ըստ էության պատճառված վնաս չկա, քանի որ նա չի կարողացել իր հետ տանել գողոնը, սակայն անբաստանյալի հետ իրենց կազմակերպությունը չի հաշտվում, քանի որ դա իրենց քաղաքականությունն է՝ նմանատիպ հանցագործությունները կանխելու համար։ Գտնում է, որ Աթոյանը պետք է ենթարկվի քրեակն պատասխանատվության, սակայն միաժամանակ, դատարանին խնդրել է նրա նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։
Միաժամանակ, խնդրել է իրեղեն ապացույցները վերադարձնել տուժող կազմակերպությանը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերոգրյալից, ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի կողմից կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացուցների համակցությամբ.
28.11.2014թ. Գրիգոր Վալերիի Աթայանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որի ժամանակ Գ.Աթայանը մատնանշել և ըստ հերթականության նկարագրել է իր կատարած գործողությունները։
/տես`գ.թ. 64-69, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը և տղամարդու բաճկոնը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 25.11.2014թ.-ի որոշմամբ։
/տես` գ.թ. 46, դատական նիստի արձանագրությունը/
25.11.2014թ. ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության փորձագետի հմ. 1042-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական արժեքները 01.11.2014թ. դրությամբ՝ տղամարդու բաճկոնինը կարող է կազմել 36900 դրամ, իսկ տղամարդու մեկ զույգ կոշիկինը՝ 20900 դրամ։
/տես` գ.թ. 43-45, դատական նիստի արձանագրությունը/
01.11.2014թ. Գրիգոր Վալերիի Աթայանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ։
/տես` գ.թ. 6, դատական նիստի արձանագրությունը/
01.11.2014թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ։
/տես` գ.թ. 9-13, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հետազոտվել են նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` գ.թ. 39, դատական նիստի արձանագրությունը/
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Գրիգոր Աթայանը գողությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 01.11.2014թ. ժամը 15։30-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի 1-ին հարկում գործող «ԶԱՌԱ» խանութ-սրահի ներսում, խանութում շրջելիս հագուստ և կոշիկ փորձել, այնուհետև, ցուցափեղկի վրայից վերցրել է 1 զույգ 20.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու կոշիկ և 36.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու բաճկոն, որի վրայից պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, գողոնը դրել է նախապես խանութի աշխատակիցներից հագուստ գնելու նպատակով վերցրած «ԶԱՌԱ» ապրանքային նշանով տոպրակի մեջ, որից հետո խանութի աշխատակիցներից աննկատ դուրս է եկել խանութի սրահից և ցանկացել հեռանալ։ Խանութի սրահից Գ.Աթայանի դուրս գալու պահին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, որը նկատվել է առևտրի կենտրոնի անվտանգության աշխատակից Արմենակ Փիլիպոսյանի կողմից, վերջինս կարծելով, թե Գ.Աթայանը գնումներ է կատարել, սակայն խանութի աշխատակիցները չեն պոկել անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, նրան առաջարկել է ետ դառնալ և խանութի աշխատակիցներին ասել, որ հանեն սարքը։ Գ.Աթայանը, գիտակցելով, որ Ա.Փիլիպոսյանը չի հասկացել իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը, ետ է գնացել խանութ-սրահ, սակայն խանութի աշխատակիցներին չի մոտեցել և ոչինչ չի ասել, այլ տղամարդկանց սրահով անցել է դեպի կանանց սրահ և դրա մուտքով դուրս եկել։ Սակայն այդ անգամ կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դա նույնպես նկատվել է անվտանգության աշխատակից Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, ով հասկանալով Գ.Աթայանի կողմից գողություն կատարելու փաստը, պարզաբանում տալու նպատակով կանգնեցրել է նրան, իսկ Գ.Աթայանը գիտակցելով, որ իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը նկատվել է Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, դադարեցրել է այն, չի հեռացել և հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանագամանքներում։
Այսինքն, դատարանը հիմնավորված է համարում այն, որ ամբաստանյալը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի կատարման համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, որպես Գրիգոր Աթայանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք հաշվի է առնում Երևան քաղաքի Դավթաշեն համայնքի Դավթաշեն 1/4 համատիրության նախագահ Դ.Զիրոյանի և Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 38-րդ շենի բնակիչների կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Մենք` Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 38-րդ շենքի մի խումբ բնակիչներս թիվ 30 բնակարանի բնակիչ Գրիգոր Վալերիի Աթայանին ճանաչում ենք որպես շատ համեստ, խելացի անձնավորություն։ Երբեք չենք տեսել կամ չենք լսել, որևէ վատ արարք նրա կողմից։ Ուշադիր և հարգալից է շրջապատի հանդեպ։ Միշտ մասնակցում է կազմակերպվող ցանկացած միջոցառումներին, հասարակական աշխատանքներին։ Ցանկալի է, որ մեր շրջապատում նման երիտասարդներ շատ լինեն»։
/տես` գ.թ. 72, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, որպես Գրիգոր Աթայանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` գ.թ. 39, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում կատարած հանցանքի վերաբերյալ խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, դատարանում կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։
Դատարանն անդրադառնալով Գրիգոր Աթայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման, հարցին գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Լուծելով իրեղեն ապացույցների և դատական ծախսերի հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ և 169-րդ հոդվածներով, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը, տղամարդու մեկ հատ բաճկոնը` պետք է վերադարձնել տուժողին։
4. Եզրափակիչ մաս
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գրիգոր Վալերիի Աթոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։
Գրիգոր Վալերիի Աթոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը և տղամարդու մեկ հատ բաճկոնը` վերադարձնել «Զեթարֆեյշընռիթելլ» ՓԲԸ-ին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0212/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 04-12-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0212/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 16809914 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գրիգոր Աթայանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա գողությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 01.11.2014թ. ժամը 15:30-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի 1-ին հարկում գործող «ԶԱՌՍ.» խանութ-սրահի ներսում, խանութում շրջելիս հագուստ և կոշիկ փորձել, այնուհետև, ցուցափեղկի վրայից վերցրել է 1 զույգ 20.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու կոշիկ և 36.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու բաճկոն, որի վրայից պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, գողոնը դրել է նախապես խանութի աշխատակիցներից հագուստ գնելու նպատակով վերցրած «ԶԱՌԱ» ապրանքային նշանով տոպրակի մեջ, որից հետո խանութի աշխատակիցներից աննկատ դուրս է եկել խանութի սրահից և ցանկացել հեռանալ։ Խանութի սրահից Գ.Աթայանի դուրս գալու պահին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, որը նկատվել է առևտրի կենտրոնի անվտանգության աշխատակից Արմենակ Փիլիպոսյանի կողմից, վերջինս կարծելով, թե Գ.Աթայանը գնումներ է կատարել, սակայն խանութի աշխատակիցները չեն պոկել անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, նրան առաջարկել է ետ դառնալ և խանութի աշխատակիցներին ասել, որ հանեն սարքը։ Գ.Աթայանը, գիտակցելով, որ ԼԼՓիլիպոսյանը չի հասկացել իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը, ետ է գնացել խանութ-սրահ, սակայն խանութի աշխատակիցներին չի մոտեցել և ոչինչ չի ասել, այլ տղամարդկանց սրահով անցել է դեպի կանանց սրահ և դրա մուտքով դուրս եկել։ Սակայն այդ անգամ կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դա նույնպես նկատվել է անվտանգության աշխատակից Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, որը կասկած է հարուցել վերջինիս մոտ և հասկանալով Գ.Աթայանի կողմից գողություն կատարելու փաստը, պարզաբանում տալու նպատակով կանգնեցրել է նրան, իսկ Գ.Աթայանը գիտակցելով, որ իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը նկատվել է Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, դադարեցրել է այն, չի հեռացել և հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանագամանքներում։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Աթայան |
| Հայրանուն | Վալերիի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 04-12-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-12-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-12-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-12-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-12-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ս |
| Ազգանուն | Մովսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Աթայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | «Զեթարֆեյշընռիթեյլ» |
| Ազգանուն | ՍՊԸ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի թիվ ԵԿԴ/0163/01/12 քրեական գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-02-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Աթայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 06-02-2015 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0212/01/14 ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ,,06,, փետրվարի 2015թ. ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետև` դատարան/ Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի Մասնակցությամբ` Մեղադրող Ս. Մովսիսյանի Տուժողի ներկայացուցիչ Հ. Վարդանյանի դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գրիգորի Վալերիի Աթայանի` ծնված 03.06.1993թ.-ին ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է «Կինոյի և թատրոնի» պետական ինստիտուտի 2-րդ կուրսում, ամուրի, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող` ք. Երևան Դավիթաշեն 1-րդ թաղ. 38-րդ շենք, 30 բն-ում., մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Ըստ Երևան քաղաքի Մարաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի` «Սույն քրեական գործով կատարված նախաքննությամբ պարզվել և հիմնավորվել է հետևյալը. Երևան քաղաքի բնակիչ Գրիգոր Վալերիի Աթայանը, թեյ խմելու և հագուստներ նայելու նպատակով իր 2 ընկերների՝ Բաբկեն Լևոնի Թորգոմյանի և Նարեկ Արտեմի Ղամբարյանի հետ միասին 01.11.2014թ. այցելել են Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն, որտեղ թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ժամը 15։15-ի սահմաններում ընկերները հեռացել են, իսկ Գ.Աթայանը մնացել է առևտրի կենտրոնում՝ որոշ ժամանակ անցկացնելու և ընկերուհու մոտ հանդիպման գնալու համար, որի ընթացքում էլ շարունակել է շրջել խանութներում և հագուստներ փորձել։ Արդեն ժամը 15։30-ի սահմաններում, գտնվել է Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի 1-ին հարկում գործող «ԶԱՌԱ» խանութ-սրահի ներսում, խանութում շրջելիս հագուստ և կոշիկ փորձել, այնուհետև, ցուցափեղկի վրայից վերցրել է 1 զույգ 20.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու կոշիկ և 36.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու բաճկոն, որի վրայից պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դրել հագուստներից մեկի գրպանում, իսկ գողոնը դրել է նախապես խանութի աշխատակիցներից հագուստ գնելու նպատակով վերցրած «ԶԱՌԱ» ապրանքային նշանով տոպրակի մեջ, և օգտվելով այն հանգամանքից, որ խանութի աշխատակիցները զբաղված են եղել մյուս հաճախորդներով, նրանցից աննկատ դուրս է եկել խանութի սրահից և ցանկացել հեռանալ։ Խանութի սրահից Գ.Աթայանի դուրս գալու պահին գործել է կոշիկների մեջի անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, որի մասին տեղյակ չի եղել Գ.Աթայանը, և այն նկատվել է առևտրի կենտրոնի անվտանգության աշխատակից Արմենակ Փիլիպոսյանի կողմից։ Վերջինս կարծելով, թե Գ.Աթայանը գնումներ է կատարել, սակայն խանութի աշխատակիցները չեն պոկել անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, նրան առաջարկել է ետ դառնալ և խանութի աշխատակիցներին ասել, որ հանեն սարքը։ Գ.Աթայանը, գիտակցելով, որ Ա.Փիլիպոսյանը չի հասկացել իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը, ետ է գնացել խանութ-սրահ, սակայն խանութի աշխատակիցներին չի մոտեցել և ոչինչ չի ասել, այլ տղամարդկանց սրահով անցել է դեպի կանանց սրահ և դրա մուտքով դուրս եկել։ Սակայն այդ անգամ կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դա նույնպես նկատվել է անվտանգության աշխատակից Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, որը կասկած է հարուցել վերջինիս մոտ և հասկանալով Գ.Աթայանի կողմից գողություն կատարելու փաստը, պարզաբանում տալու նպատակով կանգնեցրել է նրան, իսկ Գ.Աթայանը գիտակցելով, որ իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը նկատվել է Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, դադարեցրել է այն, խոստովանել իր կողմից գողություն կատարելու փաստը, չի հեռացել և հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանագամանքներում։ Միաժամանակ Գ.Աթայանին են մոտեցել առևտրի կենտրոնում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի աշխատակիցները, ովքեր Գ.Աթայանին գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին»։ 2014թ. նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 16809914 քրեական գործը։ 28.11.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գրիգոր Աթայանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 04.12.2014թ.-ին։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընկերների հետ միասին գնացել է «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն՝ թեյ խմելու և հագուստներ նայելու։ Թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ընկերները հեռացել են, իսկ ինքը մնացել է առևտրի կենտրոնում՝ պտտվելու և ժամանակ անցկացնելու, մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Շրջել է խանութներում, հագուստներ փորձել, որոնցից մեկն էլ եղել է «Զառա» խանութ-սրահը, որտեղ փորձել է հագուստներ և կոշիկ։ Դրանցից որոշներն իրեն դուր են եկել, սակայն համապատասխան գումար չի ունեցել և այդ նպատակով որոշել է գողություն կատարել։ Նախապես խանութի աշխատակիցներից վերցրել է տոպրակ, որի մեջ տեղավորել է ցուցափեղկի վրայից վերցրած կոշիկները և բաճկոնը, որի վրայից էլ պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դրել հագուստներից մեկի գրպանում, սակայն տեղյակ չի եղել, որ կոշիկների մեջ նույնպես ձայնաազդանշանային սարք կա։ Այնուհետև, քայլել է դեպի մուտքի ղռան կողմը և խանութի աշխատակիցներից, ովքեր զբաղված են եղել մյուս հաճախորդներով, աննկատ դուրս է եկել, որի ժամանակ գործել է կոշիկների վրայի ձայնաազդանշանային սարքը և նախասրահում կանգնած անվտանգության աշխատակիցը մոտենալով իրեն՝ ասել է, որ մոտենա դրամարկղին և խնդրի, որպեսզի անվտանգության սարքը պոկեն։ Կրկին մտել է խանութ, և որպեսզի խուսափի անվտանգության աշխատակցից, կանացի սրահով դուրս է եկել, որի ժամանակ նույնպես իրեն նկատել է նույն անվտանգության աշխատակիցը, որը հասկացել է իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը։ Նա շտապ մոտեցել է իրեն, սկսել հարց ու փորձ անել, թե արդյոք գնել է այդ ապրանքները, թե ոչ։ Ինքն էլ հասկանալով, որ բռնվել է, փախուստի փորձ չի կատարել և խոստովանել է, որ գողություն է կատարել։ Ամբաստանյալը զղջալով կատարվածի մասին, դատարանին խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Բացի ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի խոստովանական ցուցմունքներից, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը դատարանում հիմնավորվեց պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով։ Վկա Բաբկեն Թորգոմյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գրիգոր Աթայանի ընկերը։ Դեպքի օրը իր 2 ընկերների՝ Գրիգոր և Նարեկի, հետ միասին գնացել են Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոն՝ թեյ խմելու։ Թեյել են, շրջել խանութներում, որից հետո ինքը շտապել է աշխատանքի։ Ժամը 15։15-ին Ն.Ղամբարյանի մեքենայով հեռացել են առևտրի կենտրոնից, իսկ Գ.Աթայանը ցանկություն է հայտնել որոշ ժամանակ էլ մնալ առևտրի կենտրոնում, շրջել խանութներում՝ մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Դեպքի հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են Գ.Աթայանին, ով իրենց ոչինչ չի հայտնել գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ։ Հետագայում սակայն նա իրեն և Նարեկին պատմել է որ փորձել է խանութից հագուստի գողություն կատարել, սակայն բռնվել է։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Նարեկ Ղամբարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գրիգոր Աթայանի ընկերը։ Դեպքի օրը առավոտյանը իր ընկեր Բաբկենը զանգահարել է իրեն և առաջարկել գնալ «Դալմա Գարդեն Մոլ»՝ թեյելու։ Թեյել են, որից հետո ինքը և Բաբկենը դուրս են եկել առևտրի կենտրոնից։ Բ.Թորգոմյանը շտապել է աշխատանքի և ինքը նրան իր մեքենայով առաջարկել է տանել, իսկ Գ.Աթայանը ցանկություն է հայտնել որոշ ժամանակ էլ մնալ առևտրի կենտրոնում, շրջել խանութներում՝ մինչ ընկերուհու հետ հանդիպման գնալը։ Դեպքի հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են Գ.Աթայանին, ով իրենց ոչինչ չի հայտնել գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ և այդ դեպքի մասին իրեն և Բ.Թորգոմյանին պատմել օրեր անց՝ ասելով, որ փորձել է խանութից հագուստի գողություն կատարել, սակայն բռնվել է։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարակված, վկա՝ Արմենակ Զարեհի Փիլիպոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Արմոբիլ» անվտանգության ծառայությունում որպես պահնորդ և ծառայություն է իրականացնում Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնում։ 01.11.2014թ., ժամը 15։30-ի սահմաններում ծառայության մեջ է գտնվել առևտրի կենտրոնում և կանգնած է եղել «Զառա» խանութի՝ տղամարդկանց և կանանց իրերի վաճառքի սրահների կենտրոնում։ Այդ պահին լսել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքի ձայնը և նկատել, որ մի երիտասարդ «Զառա» խանութ-սրահի տարբերանշանով տոպրակը ձեռքին դուրս է գալիս տղամարդկանց սրահից։ Կարծել է, թե խանութի աշխատակիցները ձայնաազդանշանային սարքը չեն պոկել հագուստի վրայից, և երիտասարդին ասել է, որ մտնի խանութ և աշխատակիցներին ասի այդ մասին։ Իր ասելուց հետո երիտասարդը մտել է տղամարդկանց սրահ, որից հետո նկատել է, որ նույն երիտասարդը դուրս է գալիս արդեն կանանց սրահով։ Հասկացել է, որ երիտասարդը գողություն է կատարում, որովհետև կանանց սրահից նրա դուրս գալիս կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը։ Անմիջապես մոտեցել է երիտասարդին, կանգնեցրել և ուղեկցել է անվտանգության սենյակ, որի ժամանակ էլ մոտեցել են նաև առևտրի կենտրոնում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցները և երիտասարդին, ով հանդիսացել է Գրիգոր Աթայանը, բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ /տես` գ.թ. 40-41, դատական նիստի արձանագրությունը/ Տուժողի ներկայացուցիչ Հովհաննես Վարդանյանը դատարանում հայտնել է, որ ամբաստանյալի կողմից ըստ էության պատճառված վնաս չկա, քանի որ նա չի կարողացել իր հետ տանել գողոնը, սակայն անբաստանյալի հետ իրենց կազմակերպությունը չի հաշտվում, քանի որ դա իրենց քաղաքականությունն է՝ նմանատիպ հանցագործությունները կանխելու համար։ Գտնում է, որ Աթոյանը պետք է ենթարկվի քրեակն պատասխանատվության, սակայն միաժամանակ, դատարանին խնդրել է նրա նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։ Միաժամանակ, խնդրել է իրեղեն ապացույցները վերադարձնել տուժող կազմակերպությանը։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Բացի վերոգրյալից, ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի կողմից կատարած հանցանքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացուցների համակցությամբ. 28.11.2014թ. Գրիգոր Վալերիի Աթայանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որի ժամանակ Գ.Աթայանը մատնանշել և ըստ հերթականության նկարագրել է իր կատարած գործողությունները։ /տես`գ.թ. 64-69, դատական նիստի արձանագրությունը/ Տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը և տղամարդու բաճկոնը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 25.11.2014թ.-ի որոշմամբ։ /տես` գ.թ. 46, դատական նիստի արձանագրությունը/ 25.11.2014թ. ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության փորձագետի հմ. 1042-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական արժեքները 01.11.2014թ. դրությամբ՝ տղամարդու բաճկոնինը կարող է կազմել 36900 դրամ, իսկ տղամարդու մեկ զույգ կոշիկինը՝ 20900 դրամ։ /տես` գ.թ. 43-45, դատական նիստի արձանագրությունը/ 01.11.2014թ. Գրիգոր Վալերիի Աթայանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ։ /տես` գ.թ. 6, դատական նիստի արձանագրությունը/ 01.11.2014թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ։ /տես` գ.թ. 9-13, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում հետազոտվել են նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։ /տես` գ.թ. 39, դատական նիստի արձանագրությունը/ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները Այսպիսով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Գրիգոր Աթայանը գողությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 01.11.2014թ. ժամը 15։30-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 հասցեում տեղակայված «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի 1-ին հարկում գործող «ԶԱՌԱ» խանութ-սրահի ներսում, խանութում շրջելիս հագուստ և կոշիկ փորձել, այնուհետև, ցուցափեղկի վրայից վերցրել է 1 զույգ 20.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու կոշիկ և 36.900 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու բաճկոն, որի վրայից պոկել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, գողոնը դրել է նախապես խանութի աշխատակիցներից հագուստ գնելու նպատակով վերցրած «ԶԱՌԱ» ապրանքային նշանով տոպրակի մեջ, որից հետո խանութի աշխատակիցներից աննկատ դուրս է եկել խանութի սրահից և ցանկացել հեռանալ։ Խանութի սրահից Գ.Աթայանի դուրս գալու պահին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, որը նկատվել է առևտրի կենտրոնի անվտանգության աշխատակից Արմենակ Փիլիպոսյանի կողմից, վերջինս կարծելով, թե Գ.Աթայանը գնումներ է կատարել, սակայն խանութի աշխատակիցները չեն պոկել անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը, նրան առաջարկել է ետ դառնալ և խանութի աշխատակիցներին ասել, որ հանեն սարքը։ Գ.Աթայանը, գիտակցելով, որ Ա.Փիլիպոսյանը չի հասկացել իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը, ետ է գնացել խանութ-սրահ, սակայն խանութի աշխատակիցներին չի մոտեցել և ոչինչ չի ասել, այլ տղամարդկանց սրահով անցել է դեպի կանանց սրահ և դրա մուտքով դուրս եկել։ Սակայն այդ անգամ կրկին գործել է անվտանգության ձայնաազդանշանային սարքը և դա նույնպես նկատվել է անվտանգության աշխատակից Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, ով հասկանալով Գ.Աթայանի կողմից գողություն կատարելու փաստը, պարզաբանում տալու նպատակով կանգնեցրել է նրան, իսկ Գ.Աթայանը գիտակցելով, որ իր կողմից գողություն կատարելու հանգամանքը նկատվել է Ա.Փիլիպոսյանի կողմից, դադարեցրել է այն, չի հեռացել և հանցանքն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանագամանքներում։ Այսինքն, դատարանը հիմնավորված է համարում այն, որ ամբաստանյալը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի կատարման համար վերջինս ենթակա է պատժի։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դատարանը, որպես Գրիգոր Աթայանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք հաշվի է առնում Երևան քաղաքի Դավթաշեն համայնքի Դավթաշեն 1/4 համատիրության նախագահ Դ.Զիրոյանի և Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 38-րդ շենի բնակիչների կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Մենք` Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 38-րդ շենքի մի խումբ բնակիչներս թիվ 30 բնակարանի բնակիչ Գրիգոր Վալերիի Աթայանին ճանաչում ենք որպես շատ համեստ, խելացի անձնավորություն։ Երբեք չենք տեսել կամ չենք լսել, որևէ վատ արարք նրա կողմից։ Ուշադիր և հարգալից է շրջապատի հանդեպ։ Միշտ մասնակցում է կազմակերպվող ցանկացած միջոցառումներին, հասարակական աշխատանքներին։ Ցանկալի է, որ մեր շրջապատում նման երիտասարդներ շատ լինեն»։ /տես` գ.թ. 72, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը, որպես Գրիգոր Աթայանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։ /տես` գ.թ. 39, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում կատարած հանցանքի վերաբերյալ խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, դատարանում կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ /տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/ Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Աթայանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։ Դատարանն անդրադառնալով Գրիգոր Աթայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման, հարցին գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Լուծելով իրեղեն ապացույցների և դատական ծախսերի հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ և 169-րդ հոդվածներով, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը, տղամարդու մեկ հատ բաճկոնը` պետք է վերադարձնել տուժողին։ 4. Եզրափակիչ մաս Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Գրիգոր Վալերիի Աթոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։ Գրիգոր Վալերիի Աթոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տղամարդու մեկ զույգ կոշիկը և տղամարդու մեկ հատ բաճկոնը` վերադարձնել «Զեթարֆեյշընռիթելլ» ՓԲԸ-ին։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-02-2015 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-03-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-03-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 95, 82 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-03-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 95, 82 |