ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական ԵԿԴ/0203/01/14
շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա. Բեկթաշյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

22 մայիսի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ. ԽԱՉԻԿՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ղ. ՍԱՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/ Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014 թվականի օգոստոսի 02-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում Մելսիդա Աղաբաբյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2014 օգոստոսի 02-ին, ժամը 21:30-ի սահմաններում իր որդին` Ղազարոս Սարյանը հրդեհել է Սարյան 3 հասցեի իրենց բնակարանը, որի հետևանքով իրենց պատճառել է նյութական վնաս, իսկ իր ամուսինը` Ռուբեն Սարյանը տեղափոխվել է հիվանդանոց:
2014 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Միրզոյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով թիվ 15127914 քրեական գործը հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին:
2014 թվականի օգոստոսի 05-ի որոշմամբ Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Միրզոյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով Մելսիդա Աղաբաբյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2014 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Միրզոյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով Ռուբեն Սարյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2014 թվականի օգոստոսի 07-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Միրզոյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով Ղազարոս Սարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա, 2014 թվականի օգոստոսի 02-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, հրկիզման եղանակով, դիտավորությամբ վնասել է ծնողներին` Մելսիդա Աղաբաբյանին և Ռուբեն Սարյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 3-րդ հասցեում գտնվող տունը, վերջիններիս պատճառելով խոշոր չափի ընդհանուր 2.025.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
2014 թվականի օգոստոսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Միրզոյանի /այսուհետ` քննիչ/ կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով Արայիկ Պապիկյանին որպես տուժող Մելսիդա Աղաբաբյանի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին:
2014 թվականի սեպտեմբերի 05-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնի քննչական բաժնի քննիչ` Հ. Համբարձումյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` Դատարան/ թիվ 15127914 քրեական գործով մեղադրյալ Ղազարոս Սարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրությունը չհեռանալու մասին փոփոխելու և նրա նկատմամբ 2 /երկու/ ամիս ժամանակով կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին:
2014 թվականի սեպտեմբերի 05-ին Դատարանի կողմից բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը և թիվ 15127914 քրեական գործով մեղադրյալ Ղազարոս Սարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրությունը չհեռանալու մասին փոփոխվել և որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Դատարանի կողմից բավարարվել է մեղադրյալ Ղազարոս Սարյանի պաշտպան Հունան Բաբայանի միջնորդությունը և մեղադրյալ Ղազարոս Սարյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ:
2014 թվականի հոկտեմբերի 30-ին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով մեղադրյալ Ղազարոս Սարյանին ազատ արձակելու մասին:
2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով <<ԱրմենՏել>> և <<Օրանժ-Արմենիա>> ՓԲ ընկերություններից ստացված 28.08.2014 թվականի թիվ ԱԾ00/2710 և 17.10.2014 թվականի թիվ 2441-14ԱՄ/Ո գրություններով վերծանումները և կից լազերային սկավառակը ճանաչել որպես ապացույց և կցել քրեական գործին:
2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ի հրդեհատեխնիկական, շինարարատեխնիկական և ապրանքագիտակա համալիր փորձաքննության եզրակացության համաձայն` Մ.Սարյան փողոցի թիվ 3 հասցեում բռնկված հրդեհի հետևանքով պատճառված վնասի չափը` 2014 թվականի օգոստոս ամսվա դրությամբ գործող շուկայական միջին արժեքներից ելնելով, կարող է կազմել` 1.067.332 /մեկ միլիոն վաթսունյոթ հազար երեք հարյուր երեսուներեք/ ՀՀ դրամ:
2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով Ղազարոս Սարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հանցակազմի բացակայության հիմքով այն բանի համար, որ նախաքննության ընթացքում պարզվել և հիմնավորվել է, որ Ղ. Սարյանը օգտագործել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, իսկ ինչ վերաբերվում է Ղ. Սարյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելուն, ապա հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն պատասխանատվություն է նախատեսված առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջով ձեռք բերելու համար, այսինքն` հանցակազմի համար պարտադիր հատկանիշ է զգալի չափը, իսկ տվյալ դեպքում նախաքննության ընթացքում Ղ. Սարյանի կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցի չափաքանակի վերաբերյալ տվյալներ ձեռք չեն բերվել, հետևաբար Ղ. Սարյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հանցակազմը:
2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով մեղադրյալ Ղազարոս Սարյանին 08.08.2014 թվականին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով` մեղադրանքի ծավալի մեջ ներառելով հրդեհատեխնիկական, շինարարատեխնիկական և ապրանքագիտական համալիր փորձաքննության եզրակացությամբ նշված արժեքը:
2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15127914 քրեական գործով մեղադրյալ Ղազարոս Սարյանին ներգրավել որպես մեղադրյալ և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա վիճաբանելով իր ծնողների հետ` 2014 թվականի օգոստոսի 02-ին, ժամը 21:30-ի սահմաններում, տանից վերցնելով 5 լիտր տարողության պոլիէթիլենային դատարկ տարա, պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Երևանի Ե. Կողբացի փողոցում գործող բենզալցման կայան, որտեղից բենզին գնելով վերադարձել է տուն: Այնուհետև Ղ. Սարյանը հորը` Ռ. Սարյանին, խնդրել է տանն իրեն միայնակ թողնել, պատճառաբանելով, թե գործ ունի: Վերջինս կատարել է Ղ.Սարյանի խնդրանքը և շան հետ դուրս է եկել փողոց` զբոսնելու: Մեղադրյալ Ղ.Սարյանը տանը միայնակ մնալով, հանցավոր մտահաղացումը վերջնականապես իրագործելու նպատակով, իր կողմից գնված բենզինը լցրել է տանը եղած գույքի վրա, կրակայրիչով վառել թղթի կտորը և այն նետել հատակին, ինչից տանը հրդեհ է բռնկվել և այդ կերպ` հրկիզման եղանակով, մեղադրյալ Ղ.Սարյանը դիտավորությամբ վնասել է ծնողներին` Մելսիդա Աղաբաբյանին և Ռուբեն Սարյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 3-րդ հասցեում գտնվող տունը և գույքը վերջիններիս պատճառելով խոշոր չափի` ընդհանուր 1.507.332 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Տուժող Մելսիդա Աղաբաբյանը իմանալով կատարվածի մասին զանգահարել է ոստիկանություն և այդ կապակցությամբ հաղորդում տվել:
2014 թվականի նոյեմբերի 28-ին թիվ 15127914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան:
Դատաքննությունն անց է կացվել արագացված կարգի կիրառմամբ:
Կատարած հանցագործության համար Դատարանի 03.03.2015 թվականի դատավճռով Ղազարոս Ռուբենի Սարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և դատապարտվել է ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառբել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց գրավը` վերացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարվել է լուծված:
Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 13.04.2015 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանը:
Թիվ ԵԿԴ/0203/01/14 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ. Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 04.05.2015 թվականին և Վերաքննիչ դատարանի 05.05.2015 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:

2/ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Ըստ բողոքի հեղինակի` Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, ճիշտ չի կիրառել օրենքը, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, որի հիման վրա Դատարանի կողմից կայացված դատավճիռն` ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանություններով։
Դատարանը դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է, որ <<ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, կամովին հատուցել է տուժողներին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը, հարևանների կողմից տրված բնութագրի համաձայն` բնութագրվում է դրականորեն, համաձայն <<Սուրբ Աստվածամայր>> բժշկական ՓԲ ընկերության մանկական նյարդավիրաբուժական բաժանմունքի կողմից տրված ՀՄ 9015 էպիկրիզի ձախ միջին գանգափոսի կիստոզ ծավալային գոյացություն։ Հիպերտենզիոն սիդրոմ։ Ցնցումային սինդրոմ /վեգետոսենսոր ցնցումներով/։
Վիճակ ձախ քունքային շրջանի ոսկրապլաստիկ տրեպանցիայից, ծավալային գոյացության հեռացումից, կիստոցիստեռնոստոմիայից հետո։ Համաձայն ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 358/14 եզրակացության` Ղազարոս Սարյանը ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ։ Ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը։
Բողոքաբերը հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի պահանջներին` նշել է, որ Դատարանը ճիշտ չի գնահատել գործում առկա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու կատարված հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և արդյունքում սխալ որոշում է կայացրել պատիժ նշանակելու մասով։ Բողոքաբերը հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 70-րդ հոդվածների պահանջները, դրանք ենթարկելով իրավական վերլուծության, վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12–կետերում, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետում, Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետում և Պարույր Բայրամյանի գործով 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին` նշել է, որ իր նախադեպային որոշումներում Վճռաբեկ դատարանը պահպանել և հետևողականորեն զարգացրել է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտի վերաբերյալ նախադեպային դիրքորոշումները` դրա կիրառումը պայմանավորելով արարքի կոնկրետ հանգամանքներով և այն կատարողի անձը բնութագրող տվյալներով։ Նշված նախադեպային որոշումների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները` բողոքաբերը նշել է հետևյալը.
Սույն գործով Դատարանն անտեսել է ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի անձը բացասական բնութագրող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` թմրամիջոցների պարբերաբար օգտագործումը և հանցանքը սեփական ընտանիքի նկատմամբ կատարելը։ Թմրամիջոցի օգտագործումը, եթե չի ներառվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի մեջ, մնացած բոլոր դեպքերում պետք է դիտել որպես անձը բացասական բնութագրող տվյալ, ինչն առկա է նաև սույն քրեական գործով։ Ինչ վերաբերում է հանցանքը սեփական ընտանիքի նկատմամբ կատարելուն, բողոքաբերը գտել է, որ այդ հանգամանքը պետք է դիտարկել կատարված հանցանքի հանրային վտանգավորության հետ համատեղ։ Այսպես, ընտանիքն ամուսնության կամ ազգակցության վրա հիմնված մարդկանց փոքր խումբ է, որի անդամները միմյանց հետ կապված են կենցաղի ընդհանրությամբ, փոխադարձ օգնությամբ և բարոյական պատասխանատվությամբ։ Որպես սոցիալական երևույթ, ընտանիքը փոխվում է հասարակության տնտեսական հիմքի զարգացմանը համապատասխան` պահպանելով հարաբերական ինքնուրույնություն։ ՀՀ Սահմանադրության 35-րդ հոդվածի համաձայն՝ ընտանիքը հասարակության բնական և հիմնական բջիջն է։ Հիշյալ դրույթից բխում է, որ պետությունն ընտանիքին բացառիկ կարևոր նշանակություն է տալիս և վերցնում իր պաշտպանության ներքո։ Հանցագործությունը սեփական ընտանիքի հանդեպ կատարելը բացառիկ երևույթ է, ինչն էական բարձրացնում է հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորությունը և խիստ բացասական է բնութագրում հանցավորին։ Սեփական ընտանիքի հանդեպ հանցավոր ոտնձգություն կատարող անձից սպասելի է յուրաքանչյուր հանցանք, այդ տեսակ մարդիկ անտեսում են հասարակության մեջ ընդունված բոլոր բարոյական նորմերը և վարքագծի կանոնները։ Հանուն սեփական ընտանիքի որևէ հանցագործություն կատարելը միգուցե բարոյապես հնարավոր լինի արդարացնել կամ հասկանալ, մինչդեռ սեփական ընտանիքի հանդեպ հանցանք գործելն անընդունելի է բոլոր առումներով։
Սույն գործով Ղազարոս Սարյանի կատարած հանցագործության հանրային վտանգավորությունը բարձրանում է նաև այն պատճառով, որ վերջինս հանցանքը կատարել է իր ծնողների իրավաչափ և արդարացի գործողությունների հետևանքով` փորձելով այդ կերպ հասնել իր ապօրինի պահանջների բավարարմանը։ Այսինքն` կարելի է փաստել, որ Ղազարոս Սարյանի` հանցանքի կատարման նպատակն ու շարժառիթները եղել են հակաօրինական և անընդունելի։ Դատարանն որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել տուժողներին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, ինչն ըստ բողոքաբերի` հիմնավոր չէ։ Գործի քննությամբ պարզվել և հիմնավորվել է, որ Ղազարոս Սարյանն անհիմն կերպով՝ ցոփ և շվայտ կյանք վարելու արդյունքում, 2013թ. կուտակել է շուրջ 300.000 ԱՍՆ դոլարի պարտքեր, որոնք մարելու միակ տարբերակը եղել է ծնողներից գումարներ կորզելը։ Ամբաստանյալը եկամտի որևէ այլ աղբյուր չի ունեցել և վերը շարադրված հանցանքը կատարել է իր ծնողներից գումարներ կորզելու նպատակով։ Հետևաբար, ակնհայտ է դառնում, որ Ղազարոս Սարյանը ոչ մի կերպ չէր կարող իր ծնողների պատճառված գույքային վնասը նյութապես փոխհատուցել։ Ծնողների` տուժողներ Մելսիդա Աղաբաբյանի և Ռուբեն Սարյանի կողմից նյութական պահանջ և քաղհայց չներկայացնելը, անշուշտ, պետք է մեկնաբանել հօգուտ ամբաստանյալի, սակայն ակնհայտ է, որ նրանք իրենց պատճառված նյութական վնասը Ղազարոս Սարյանի կողմից հարթելու մասին դիմումները գրել են մեկ նպատակով` աջակցել իրենց զավակին խուսափել իրական քրեական պատժից։ Նկարագրված պայմաններում բացակայում է տուժողներին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով նախատեսված հանգամանքը։
Նշել է, որ ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի հիվանդությանը և այն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելու հարցում համակարծիք է Դատարանի հետ, սակայն կարծում է, որ միայն նշված հանգամանքը չի կարող հիմք ծառայել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար (իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող այլ հանգամանքներ սույն գործով առկա չեն), քանի որ ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական համակարգում առկա է նաև <<Դատապարտյալների հիվանդանոց>> ՔԿ հիմնարկր, որտեղ պատիժ են կրում հիվանդություններ ունեցող դատապարտյալներր, և Ղազարոս Սարյանը կկարողանա նշված հիմնարկում անհրաժեշտ բուժօգնություն ստանալ։ Բացի այդ, Դատարանը հաստատված է համարել, որ <<Ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի պատասխանատվությունր և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը>>։
Բողոքաբերի կարծիքով` նշված մեղմացնող հանգամանքը սույն գործով առկա չէ։ Թեև Ղազարոս Սարյանր նախկինում դատված չի եղել, առաջին անգամ է հանցանք կատարել, սակայն նշված հանգամանքները կարելի է նշել միայն որպես վերջինիս անձը դրական բնութագրող հանգամանք, այլ ոչ թե` որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, քանի որ Ղազարոս Սարյանը հանցագործությունը չի կատարել հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ։ Հանգամանքների պատահական զուգորդում պետք է համարել այն իրավիճակը, երբ հանցագործությունը հանկարծակի ծագած դիտավորության արդյունք է, անձը լիովին չի պատկերացրել իր արարքի հասարակական վտանգավորությունը, կատարածն ու անձի բնութագիրն անհամատեղելի են և այլն։ Սույն գործով հիմնավորվել է, որ Ղազարոս Սարյանր նախապես պլանավորել է հանցանքի կատարումր, հստակ պատկերացրել է իր հանցավոր գործողությունների բնույթն ու հետևանքներր, ինչպես նաև հանցագործությունր կատարել է իր ծնողների նկատմամբ ճնշում գործադրելու և գումարներ կորզելու նպատակով։ Նկարագրված պայմաններում պետք է փաստել որ Ղազարոս Սարյանը հանցագործությունը չի կատարել հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, այլ այն կատարել է նախնական դիտավորությամբ, նախապես պլանավորած։ Վերը շարադրված հանգամանքները համադրելով և վերլուծելով` բողոքաբերը գտել է, որ ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանն ենթակա է քրեական պատասխանատվության, վերջինիս նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 1/մեկ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, իսկ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն։ Բողոքաբերը նկատի ունենալով, որ Դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի նկատմամբ նշանակավել է ակնհայտ մեղմ և անարադարացի պատիժ, որն որևէ կերպ չի համապատասխանում կատարած հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար, այսինքն` թույլ է տրվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեկան դատավարության օրենսգրքի 54-րդ, 376-րդ, 376'-րդ, 380'-րդ, 381-րդ, 395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. մարտի 03-ի դատական ակտը պատժի մասով բեկանել և ամբաստանյալ Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի նկատմամբ կիրառել համաչափ պատիժ, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չկիրառել և ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառել համաչափ պատիժ` ազատազրկման տեսքով։

3/ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և պաշտպանական կողմի պատասխան առարկությունները բողոքի դեմ, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Ա. Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
Ամբաստանյալ Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, մեղադրողը` միայն պատճառաբանելով, որ Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի ուղղվելը հնարավոր չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, խնդրել է` վերջինիս նկատմամբ կիրառել ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Ղազարոս Ռուբենի Սարյանին մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում:
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանը պետք է պատասխանի այն հարցին, թե ամբաստանյալ Ղ. Սարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելը արդյոք բխու՞մ է քրեական գործի փաստական տվյալներից և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, թե ոչ:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր ու պատասխանատու բաղադրատոմսերից է, ուստի օրեսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը:
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Այսինքն` դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակերից /կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզված լինելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հանրավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, կատարելով իրավունքի զարգացմանը նպաստելու և օրենքի միատեսակ կիրառումն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը, իր բազմաթիվ նախադեպային որոշումներով իրավական դիրքորոշում է ձևավորել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու թույլատրելիության վերաբերյալ:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված իրավադրույթները ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08, ԵՔՐԴ/0571/01/08, ԱՎԴ/0100/01/08, ԱՐԴ/0117/01/08, ԱՐԱԴ/0050/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԵԱՔԴ/0120/01/09, ԵԷԴ/0138/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԱՆԴ/0091/01/09, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում:
Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերը թվարկված դրույթների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համակարգային վերլուծության արդյունքում ակնհայտ է դառնում, որ դրանք կիրառելի են սույն գործի շրջանակներում` նկատի ունենալով հետևյալը.
Ըստ քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Ղ. Սարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս, Դատարանը բավարար չափով ստուգման և բազմակողմանի քննության է ենթարկել ամբաստանյալին մեղսագրված արարքի բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ Ղ. Սարյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, կամովին հատուցել է տուժողներին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը, հարևանների կողմից բնութագրվում է դրականորեն, վատառողջ է, համաձայն <<Սուրբ Աստվածամայր>> բժշկական ՓԲ ընկերության մանկական նյարդավիրաբուժական բաժանմունքի կողմից տրված ՀՄ 9015 էպիկրիզի` ախտորոշվել է <<ձախ միջին գանգափոսի կիստոզ ծավալային գոյացություն: Հիպերտենզիոն սիդրոմ: Ցնցումային սինդրոմ /վեգետոսենսոր ցնցումներով/: Վիճակ ձախ քունքային շրջանի ոսկրապլաստիկ տրեպանցիայից, ծավալային գոյացության հեռացումից, կիստոցիստեռնոստոմիայից հետո>>, ըստ ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 358/14 եզրակացության` Ղազարոս Սարյանը ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի սանկցիայի սահմաններում նշանակել է արդարացի պատիժ` ազատազրկում 1 տարի ժամկետով` իրավացիորեն հանգելով ճիշտ հետևության այն մասին, որ Ղազարոս Սարյանի ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Դատարանը նման հետևության է հանգել գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն այն մասին, որ սույն գործով ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի կատարած հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը բարձրանում է այն պատճառով, որ վերջինս հանցանքը կատարել է իր ծնողների իրավաչափ և արդարացի գործողությունների արդյունքում` փորձելով այլ կերպ հասնել իր ապօրինի պահանջների բավարարմանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է ` նկատի ունենալով հետևյալը.
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 09.09.2014 թվականի N 358/14 եզրակացության համաձայն`
<<Փորձաքննվողը մանկուց հաճախակի սթրեսային վիճակներ է տարել կապված հոր հարբեցողության հետ: Հայրը և հորական տատը հաճախակի կոնֆլիկտային վիճակներ, կռիվներ են ստեղծել տանը: Դրանից դարձել է անհանգիստ, նյարդային, լալկան, կապտել է, շունչը պահել: Երբ հորը հարբած տեսել է, ջղաձգվել է ամբողջ մարմնով, փայտացել: Այդ վիճակների կապակցությամբ հատուկ մասսաժների են տարել, որ հանգստանա: /…/ Մինչև 17 տարեկան հասակը եղել է ծնողասեր, մեծերին լսող, շրջապատի նկատմամբ հարգալից վերաբերմունք դրսևորող անձնավորություն: Դպրոցից հետո ուսումը շարունակել է Թերլեմեզյանի անվան նկարչական ուսումնարանում, ապա ընդունվել Գեղարվեստի պետական ինստիտուտ: /…/ 03.04.2002թ. կատարվել է գլխուղեղի ԿՏ հետազոտություն, հայտնաբերվել է <<Ձախ ճակատ քունքային շրջանի սուբառախնոիդալ գիգրոմա, գլխուղեղի կպումային կիստոզ, հաճախակի սրացումներով>>: Մոտ չորս տարի առաջ ԱՄՆ-ում ամուսնացել է, կնոջ հետ վերադարձել Հայաստան, սակայն մի քանի ամիս անց ամուսնալուծվել է: /…/ 2014թ. օգոստոսի 2-ին ծնողների հետ վիճելուց հետո, լինելով շատ զայրացած, որոշել է այնպիսի քայլ անել, որ ծնողները ուշադրություն դարձնեն իր վրա: /…/>>: /հատոր 1, գ.թ. 195-198/
Անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկին այն մասին, որ ամբաստանյալ Ղ. Սարյանը հանցանքը կատարել է սեփական ընտանիքի նկատմամբ, ինչն ըստ բողոքաբերի` էականորեն բարձրացնում է ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի` հանրային վտանգավորության աստիճանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավորված չէ, քանի որ բողոքաբերի կողմից որպես այդպիսի հանգամանք մատնանշված է ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այն փաստական հանգամանքը, որի համար ամբաստանյալն արդեն իսկ դատապարտվում է:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկին այն մասին, որ ամբաստանյալ Ղ. Սարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների շարքից պետք է հանել տուժողներին հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, քանի որ վերջինս եկամտի որևէ աղբյուր չի ունեցել և չէր կարող իր ծնողներին պատճառված գույքային վնասը նյութապես փոխհատուցել, որի պայմաններում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով նախատեսված հանգամանքը, գտնում է, որ այն անհիմն է` նկատի ունենալով հետևյալը.
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ տուժողներ Մելսիդա Աղաբաբյանը և Ռուբեն Սարյանը 12.02.2015 թվականին դիմումներ են ներկայացրել առաջին ատյանի դատարան այն մասին, որ իրենց պատճառված վնասը Ղազարոս Սարյանի կողմից ամբողջությամբ վերականգնվել է, քաղաքացիական հայցի պահանջ չեն ներկայացնում և չեն առարկում արագացված դատական քննության դեմ: /հատոր 2, գ.թ. 45-46/:
Վերոգրյալից հետևում է, որ ամբաստանյալ Ղ. Սարյանի կողմից վնասի վերականգման մասին տուժողների հայտարարությունները հերքելու հիմքեր չկան:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկին այն մասին, որ ամբաստանյալ Ղ. Սարյանը կարող է բուժումը շարունակել դատապարտյալների հիվանդանոցում, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի հիվանդության մանրամասները և դրա ազդեցությունը վերջինիս վարքի վրա արտացոլված է ամբուլատոր դատահոգեբուժական հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ 358/14 եզրակացության մեջ:
Նշված եզրակացության համաձայն` <<Ղազարոս Ռուբենի Սարյանը որևէ խրոնիկական հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և ներկայումս նույնպես չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում է <<Անձի և վարքի օրգանական խանգարում, դեկոնպենսացիա>> փսիխոտիկ մակարդակի չհասնող օրգանական հոգեկան խանգարում: Վերը նշված օրգանական հոգեկան խանգարումը նրա մոտ սկսել է ձևավորվել գլխուղեղի օրգանական ախտահարման ֆոնի վրա, մոտավորապես 2002թ.-ից նրա մոտ արախնոիդալ կիստայի հայտնաբերվելուց հետո, երբ առաջացել են ցերեբրասթենիկ գանգատներ /թուլություն, քնքոտություն, գլխացավեր, որոնք ուղեկցվել են սրտխառնոցով, գլուխը կախելուց պուլսացող բնույթի ցավերով, աշխատունակության անկումով/, աստիճանաբար դրանց գումարվել են նաև անձի փսիխոպաթիզացիան, որն արտահայտվել է դյուրագրգռությամբ, նյարդայնությամբ, կոնֆլիկտայնությամբ, վարքային խանգարումներով ասոցիալ վարքագծով: Փորձաքնվողի մոտ առկա բնավորության այնպիսի առանձնահատկությունները, ինչպիսիք են դյուրագրգռությունը, նյարդայնությունը, կոնֆլիկտայնությունը, բացասական ապրումների վրա սևեռվելու հակվածությունը, սեփական գործողությունների հետևանքները կանխատեսելու ունակության անբավարարությունը, որոնք նաև ուղեկցվել են ծնողների նկատմամբ վերաբերման գերարժեքավոր մտքերով, իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին էապես սահմանափակել են նրա հնարավորությունները հաշիվ տալու իրեն իր գործողությունների համար, գիտակցելու իր գործողությունների հասարակական վտանգավորությունը և ղեկավարելու դրանք: Ուստի, Ղազարոս Ռուբենի Սարյանին հարկ է կատարածի նկատմամբ ճանաչել սահմանափակ մեղսունակ: /…/>>:
Համաձայն <<Սուրբ Աստվածամայր>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ի նյարդավիրաբուժական բաժն վարիչ Մ. Մարտիրոսյանի և բուժող նյարդավիրաբույժ Ժ. Մալխասյանի կողմից տրված ՀՊ 9015 էպիկրիզի համաձայն` ամբաստայալ Ղ. Սարյանը 28.12.2014 թվականին վիրահատվել է ձախ քունքային շրջանի ոսկրապլաստիկ տրեպանացիա, միջին գանգափոսի ծավալային գոյացության հեռացում, կիստոցիստեռնոստոմիա: Գտնվում է նյարդավիրաբույժի հսկողության տակ: Շարունակվում է հակացնցումնային բուժումը և խորհուրդ է տրվել` հանգիստ ռեժիմ, մտավոր և ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության խիստ սահմանափակում, բոլոր գրգռիչ, սթրեսային հանգամանքներից խուսափում: /հատոր 2, գ.թ. 28/
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ղ. Սարյանի բուժումը դատապարտյալների հիվանդանոցում շարունակելը կարող է հանգեցնել ծանր հետևանքների:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողն իր հետևությունները չի պատճառաբանել ու չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ: Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված վերոգրյալ խախտումները, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտն ըստ բողոքաբերի` խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, հիմնավորված և պատճառաբանված չէ և այն չի բխում սույն քրեական գործի փաստական տվյալներից:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն իրական են, գործով ձեռք բերված ապացույցները հաստատում են դրանց առկայությունը, այդպիսիք ողջամտորեն նվազեցնում են վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի` հանրային վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Դատարանն ամբաստանյալ Ղազարոս Սարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել է ազատազրկման ձևով արդարացի և համաչափ պատիժ, իսկ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, այն բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գալիս է համոզման, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, ինչը կարող էր հիմք հանդիսանալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի մարտի 03-ի դատավճիռն ամբաստանյալ Ղ. Սարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով`Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի մարտի 03-ի դատավճիռը Ղազարոս Ռուբենի Սարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ


Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ