ԵԿԴ/0202/01/14


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
29 դեկտեմբերի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ս.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
տուժողի ներկ. Հ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Օ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ՋՈՒՎԱՆՈՎԱՅԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Օրի Շա-վարշի Ավետիսյանի` ծնված 03.07.1996թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ա-մուրի, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատում, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Ար-զումանյան փողոց, 20ա շենք, բնակարան հ. 63, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Օրի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014թ. սեպտեմբերի 17-ին` ժա-մը 12։00-ի սահմաններում, ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի կենտրոնի «Զառա» խանութ սրահից գաղտնի վերցրել է 236.000 ՀՀ դրամ ար-ժողությամբ հագուստները` 3 հատ տղամարդու պիջակ, 1 հատ տղամարդու վերնաշապիկ, 1 հատ ջինսե տաբատ, 1 հատ գլխարկ, 1 հատ տղամարդու ժիլետ, 1 հատ կաշվե գոտի և 1 հատ տղամարդու բաճկոն և, այն տեղավորելով իր ձեռքին եղած տոպրակներում, փորձել է դուրս գալ, սակայն անցնելով անվտանգության ազդանշան արձակող սարքի կողքով՝ սարքն ազդանշան է տվել և անվտանգության աշխատակիցը վերջինիս մոտից հայտնաբերել է գո-ղացված հագուստները, այսինքն՝ Օ.Ավետիսյանը հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել»։
Ամբաստանյալ Օրի Ավետիսյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներ-կայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղա-դըրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները։
Մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումը և չառարկեց ա-րագացված կարգ կիրառելու դեմ, թեպետ առարկել էր դրա դեմ մեղադրական եզրակացութ-յունում։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Օրի Ավետիսյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրութ-յան համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կար-գով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանք-ները։
Որպես ամբաստանյալ Օ.Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատա-պարտվում, երիտասարդ է, մեղսագրվող արարքը կատարել է չափահաս դառնալուց երկու ամիս անց, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ ու զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Օ.Ավետիսյանի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալ Օրի Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանա-տըվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները, պատասխանատվությու-նը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանա-տվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի տուգանքի, որպիսի պատիժն անհրաժեշտ ու բավարար է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործու-թյունների կատարումը կանխելու համար։
Անդրադառնալով մեղադրողի և տուժողի ներկայացուցչի այն դիրքորոշումներին, որ ամբաստանյալը պետք է դատապարտվի ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի, քանի որ նրա կողմից կատարված նույնասեռ մեկ այլ հանցագործության հետ կապված քրեա-կան գործի վարույթը կարճվել է, իսկ մեկ այլ դեպքով հարուցվել է քրեական գործ, դատարանը գտնում է, որ նշված պատճառաբանություններն անհիմն են՝ հետևյալ պատճառաբանություն-ներով.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0163/01/13 15.08.2014թ. կայացված նախադեպային որոշումամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «մարված կամ հանված դատ-վածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելն անթույլատրելի է։ Նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական և քրեաիրա-վական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի և պա-տասխանատվության անհատականացման ժամանակ։ Մինչդեռ« մարված կամ հանված դատ-վածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործու-թյուն չկատարած« և նրա նախկին դատվածությունը քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չի կարող« այդ թվում՝ չի կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա։ Ուստի« մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորությունը բացասաբար բնութագրող հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու« մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը« այլև կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները»։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է« որ նախկինում հանցանք կատարած լինելը որ-պես հանցավորի անձնավորությունը բնութագրող հանգամանք դիտելու մասին ստորադաս դատարանների հետևություններն այն պայմաններում« երբ տվյալ հանցագործության համար անձի դատվածությունը մարված է« իրավաչափ չեն։
Վճռաբեկ դատարանը նաև գտել է« որ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատա-րանը որպես հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանք չի կարող դիտել այնպիսի փաստա-կան տվյալ« որը որպես այդպիսին չի կարող գնահատվել։
Սույն քրեական գործի նյութերից և տուժողի ներկայացուցչի կողմից ներկայացված որոշումներից հետևում է, որ ՀՀ ոստիկանության Շենեգավիթի քննչական բաժնի քննիչի 28.08.2014թ. որոշմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումն ու գործի վարույթը կարճվել է՝ տու-ժողի հետ հաշտվելու հիմքով, իսկ ՀՀ քննչական կոմիտեի Շենեգավիթի քննչական բաժնի քննիչի 03.11.2014թ. որոշմամբ՝ ամբաստանյալի կողմից ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակու-թյան փորձ կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով հարուցվել է քրեական գործ։
Գործի նյութերից նաև հետևում է, որ վերը նշված և սույն քրեական գործով մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալը կատարել է չափահաս դառնալուց երեք ամսվա ընթացքում։
Դատարանը, սույն գործով տեղայնացնելով ՀՀ Վճառաբեկ դատարանի վերը նշված իրավական դիրքորոշումներն ու նկատի ունենալով, որ քրեական օրենքի իմաստով ամբաս-տանյալը համարվում է հանցագործություն չկատարած« և նրա նկատմամբ կայացված վերո-գրյալ որոշումները քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող« այդ թվում՝ չեն կարող անդրադառնալ կատարված հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա, հանգում է հետևության, որ մեղադրողի և տուժողի ներկայացուցչի վերոհիշյալ դիրքորոշումներում նշված հանգամանքներն ու նրանց հետևությունները չեն կարող դիտվել որպես ամբաստան-յալի անձը բնութագրող և նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը խստացնող հանգա-մանքներ։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը՝ գըտ-նում է, որ տղամարդու 3 հատ պիջակը, վերնաշապիկը, ջինսե տաբատը, գլխարկը, ժիլետը, կաշվե գոտին, բաճկոնը և 7 հատ սև պլաստմասե ամրակները պետք է վերադարձվեն տու-ժողին՝ «Զեթարֆեյշընռիթեյլ» ՓԲ ընկերությանը։
Տուժողի ներկայացուցիչը քաղաքացիական հայց չհարուցեց։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Օ.Ավետիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն՝ չհե-ռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Օրի Շավարշի Ավետիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի։
Իրեղեն ապացույցները՝ տղամարդու 3 հատ պիջակը, վերնաշապիկը, ջինսե տաբա-տը, գլխարկը, ժիլետը, կաշվե գոտին, բաճկոնը և 7 հատ սև պլաստմասե ամրակները վերա-դարձնել «Զեթարֆեյշընռիթեյլ» ՓԲ ընկերությանը։
Օ.Ավետիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ