ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵԿԴ/0181//01/14
22 մարտի 2017թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ

ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Լ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ա.ՖԱՆՅԱՆԻ



ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Տ.ՂԱՆԴԻԼՅԱՆԻ
Մ.ՂԱՆԴԻԼՅԱՆԻ
Ք.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ս.ԺԱՄԿՈՉՅԱՆԻ
Ա.ՉԱԼԱԲՅԱՆԻ
Ա.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Ա.Չալաբյանի շահերի պաշտպան՝ Լ.Գասպարյանի, ամբաստանյալներ Ս.Ժամկոչյանի, Մ.Ղանդիլյանի և Տ.Ղանդիլյանի շահերի պաշտպան՝ Գ.Մարգարյանի, ամբաստանյալ Տ.Ղանդիլյանի, ամբաստանյալ Մ.Ղանդիլյանի, ամբաստանյալներ Ք.Գրիգորյանի և Ա.Մարգարյանի շահերի պաշտպան Ա.Ֆանյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռի դեմ.


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2014 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալնել Տ.Ղանդիլյանի, Մ.Ղանդիլյանի, Ա.Չալաբյանի, Ա.Մարգարյանի, Ք.Գրիգորյանի և Ս.Ժամկոչյանի վերաբերյալ մասերն առանձին վարույթում առանձնացնելու այն վարույթ ընդունելու մասին և դրանում թիվ 81104913 քրեական գործում եղած դատավարական փաստաթղթերն ընդգրկելու մասին` ըստ կից ցուցակի, թիվ 69109514 քրեական գործի համարով:
2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով թիվ 81104713 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2013 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 81104913 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2013 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Սրբուհի Ժամկոչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2013 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
2013 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104713 քրեական գործով Արթուր Գարեգինի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34, 38 հոդվածի 5-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2013 թվականի նոյեմբերի 10-ի ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Արթուր Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2013 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
2013 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործը Արմավիրի մարզի դատախազություն ուղարկելու մասին` ենթակայության հարցը որոշելու համար:
2013 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արմավիրի մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104713 քրեական գործը Արմավիրի մարզի դատախազություն ուղարկելու մասին` ենթակայության հարցը որոշելու համար:
2013 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործի նյութերով` Ռասուլմոհամմադ Մարաղեբիգիլանիի կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերի ափիոն տեսակի թմրամիոց ապօրինի պահելու և փոխադրելու, ինչպես նաև` հատուկ կանոնների խախտմամբ թմրամիջոցը մաքսանենգ ճանապարհով, փոստային առաքման եղանակով, Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով Կանադա տեղափոխելու փորձ կատարելու դեպքերի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նոր քրեական գործ հարուցելու և թիվ 69112113 համարը շնորհելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 17158413 քրեական գործով Ռասուլմոհամմադ Մարաղեբիգիլանիին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 34-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2013 թվականի դեկտեմբերի 21-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Ռասուլմոհամմադ Մարաղեբիգիլանիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին:
2014 թվականի մարտի 04-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104713 քրեական գործը թիվ 81104913 քրեական գործին միացնելու և քննությունը մեկ վարույթում շարունակելու մասին` թիվ 81104913 քրեական գործի համարով:
2014 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Արթուր Մարգարյանին իրացված, ինչպես նաև մնացած՝ 1,944 գրամ բուպրենորֆին թմրաակտիվ բաղադրատարր պարունակող 243 հատ դեղահաբերը հայտնաբերվել և առգրավվել են ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
2014 թվականի մարտի 24-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն մեղադրյալ Տիգրան Ղանդիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի ապրիլի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Միքայել Ղանդիլյանին 11.11.2013 թվականին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին ու նրան նոր մեղադրանք ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրելու մասին:
2014 թվականի ապրիլի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Միքայել Ղանդիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
2014 թվականի հուլիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Աշոտ Յուրիի Չալաբյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2014 թվականի հուլիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մանասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով մեղադրյալ Աշոտ Յուրիի Չալաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2014 թվականի սեպտեմբերի 05-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով մեղադրյալ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին 13.03.2014 թվականին առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու և նոր մեղադրանք ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրելու մասին:
2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար:
2014 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Միքայել Ղանդիլյանի կողմից սառը զենք չհանդիսացող դանակ կրելու համար քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին 28.04.2014 թվականին առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու և նրա նոր մեղադրանք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրելու մասին:
2014 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2014 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Տիգրան Ղանդիլյանին պատկանող գույքի վրա կալանք դնելու մասին:
2014 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Մ.Մինասյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 81104913 քրեական գործով Միքայել Ղանդիլյանին պատկանող գույքի վրա կալանք դնելու մասին:
2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռով.
Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 11 /տասնմեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամանակով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 19-ի դատավճռով Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի նկատմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից` 4 /չորս/ ամիս 6 /վեց/ օր ժամկետով ազատազրկումից 3 /երեք/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 12 /տասերկու/ տարի ժամկետով:
Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 24.03.2014 թվականից:
Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև` պատժի կրման ընթացքում Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի նկատմամբ նշանակել հարկադիր բուժում` <Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ> ախտորոշման դեմ:
Վճռվել է նաև` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2014 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշմամբ մեղադրյալ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին պատկանող գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել:
Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 11 /տասնմեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով` առանց գույքի բռնագրավման:
Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 08.11.2013 թվականից:
Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև` պատժի կրման ընթացքում Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի նկատմամբ նշանակել հարկադիր բուժում` <Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ> ախտորոշման դեմ:
Վճռվել է նաև` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2014 թվականի հոկտեմբերի 07-ի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին պատկանող գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել:
Արթուր Գարեգինի Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով:
Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 26.05.2016 թվականից:
Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի պատժի մեջ հաշվակցվել է կալանքի տակ գտնվելու 9 /ինը/ ամիս 28 /քսանութ/ օրը և թողնվել է վերջնական պատիժ կրելու 1 /մեկ/ տարի 8 /ութ/ ամիս 2 /երկու/ օր:
Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Աշոտ Յուրիի Չալաբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով:
Վճռվել է նաև` Աշոտ Յուրիի Չալաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրան վերցնել կալանքի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Աշոտ Յուրիի Չալաբյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու պահից:
Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի ժամանակով:
Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 27.10.2016 թվականից:
Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով:
Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամանակով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի պատժի մեջ հաշվակցվել է ձերբակալման մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օրը և թողնվել է վերջնական պատիժ կրելու 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր:
Վճռվել նաև` Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել և նրան վերցնել կալանքի դատական նիստերի դահլիճում:
Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 27.10.2016 թվականից:
Վճռվել է նաև.
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 243 հատ, յուրաքանչյուրում 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող դեղահատերը, թվով 10 հատ, յուրաքանչյուրում 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող դեղահատերը, Միքայել Ղանդիլյանի բնակարանից առգրաված, ընդհանուր 919.000 ՀՀ դրամ կազմող` 19 հատ 20.000-ական ՀՀ դրամանոց, 40 հատ 10.000-ական ՀՀ դրամանոց, 25 հատ 5.000-ական ՀՀ դրամանոց և 14 հատ 1.000-ական ՀՀ դրամանոց թղթադրամներով գումարը` վերադարձնել նախաքննական մարմնին` թիվ 81104913 համարով նախաքննությունը շարունակվող քրեական գործին կցելու նպատակով:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` <Նոկիա X-1> տեսակի, IMEL 35931204795062 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, <Սոնի> տեսակի IMEL 35009440202190 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, <Սամսունգ GT-E1202> տեսակի IMEL 35313505903911 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, <Նոկիա X-1> տեսակի IMEL 358604/04/032660/2 և 358604/04/032661/0 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, 077-88-47-88, 077-30-60-40, 098-70-40-90, 093-36-21-83, 094-01-73-46, 099-46-90-09, 077-20-85-46 հեռախոսահամարների բաժանորդային քարտերը, <Ref. No. 1078>, <Ref. No. 1046>, <Ref. No. 1935>, լազերային կրիչները, <ԱրմենՏել> ընկերությունից ստացված` 099-46-90-09 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերը պարունակող 16 թերթից բաղկացած փաստաթղթերը, 093-36-21-83 հեռախոսահամարի գաղտնալսումները պարունակող լազերային կրիչը, 16 թերթից բաղկացած 093-36-21-83 հեռախոսահամարի գաղտնալսումները պարունակող սղագիր ամփոփագրերը, թիվ 69111313 քրեական գործով կազմված զննության արձանագրությունը, ՀՀ պետական սահմանը հատելու վերաբերյալ տեղեկանքը և ՀՀ ոստիկանության ինտերպոլ ԱԿԲ-ի 20.12.2013թ. թիվ 9/A-3379 գրությունը, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ ԹԱՇԴՊ պետի 2014թ. օգոստոսի 13-ի թիվ 10/2-2810 և ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ ԹԱՇԴՊ պետի 2014թ. օգոստոսի 13-իթիվ 10/2-2810 գրությունները` թողնել քրեական գործի նյութերին կցված դրա պահելու ողջ ժամանակահատվածում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2014 թվականի հոկտեմբերի 07- ի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Ղանդիլյանին պատկանող` <<fiy>> տեսակի, IMEL 35585504539460 գործարանային համարի, <<Bilayn>> IMEL 862426006397750 գործարանային համարի և <<SAMSUNG>> տեսակի IMEL 354661040750458 և 354661040750456 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վրա դրված կալանքը վերացնել և նշված բջջային հեռախոսները վերադարձնել Միքայել Ղանդիլյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել ներկայացրել ամբաստանյալ Ա.Չալաբյանի շահերի պաշտպան՝ Լ.Գասպարյանը, ամբաստանյալներ Ս.Ժամկոչյանի, Մ.Ղանդիլյանի, Տ.Ղանդիլյանի շահերի պաշտպան՝ Գ.Մարգարյանը, ամբաստանյալ Տ.Ղանդիլյանի, ամբաստանյալ Մ.Ղանդիլյանի, ամբաստանյալներ Ք.Գրիգորյանի և Ա.Մարգարյանի շահերի պաշտպան՝ Ա.Ֆանյանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 07.11.2013 թվականին ՀՀ ԱՆ <Սևան> ՔԿՀ դատապարտյալ Տիգրան Ղանդիլյանի դրդմամբ Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի կողմից նրա Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցի 74/1 շենքի 25 բնակարանում պահվող առանձնապես խոշոր չափի` 1,944 գրամ ընդհանուր քաշով բուպրենոֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող թվով 243 դեղահատերը թաքցնելու դիտավորությամբ դրանք ապօրինի պահել է իր մոտ և փոխադրելով Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 232/2շ. բն. 39 հասցեում հանձնել է Սրբուհի Ժամկոչյանին, որոնք էլ 08.11.2013 թվականի ժամը 01-ի սահմաններում, հայտնաբերվել են Ս.Ժամկոչյանի անձնական խուզարկությամբ:
Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա անձնական, ինչպես նաև նյութական շահագրգռվածություն հետապնդելով, օժանդակել է ՀՀ ԱՆ <Սևան> ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող հորեղբոր որդուն՝ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին՝ իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերի <բուպրենորֆին> տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատեր ապօրինի ձեռք բերելուն, պահելուն և իրացնելուն:
Այսպես.
Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանը, <Սևան>ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող հորեղբոր որդու Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելուն, պահելուն և իրացնելուն օժանդակելու դիտավորությամբ, վերջինիս ցուցումով 2013թ. նոյեմբեր ամսվա սկգբին, չպարզված հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել Ֆրանսիայի Հանրապետության բնակիչ Արամ Վոլոդյայի Նազարյանի կողմից Հայաստան ուղարկված՝ առանձնապես խոշոր չափերի՝ շուրջ 2,312 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 289 հատ <Սուբոտեքս> տեսակի դեղահաբ, որոնք իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր՝ Երևան քաղաքի, Դավիթ Բեկի փողոցի, 74/1-րդ շենքի 25-րդ բնակարանում: Այնուհետև, Տիգրան Ղանդիլյանի ցուցումով, հիշյալ խմբաքանակի թմրամիջոցից շուրջ 0,288 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 36 հատ ղեղահաբը վերջինիս ապօրինի իրացնելուն օժանդակելու դիտավորությամբ 2013թ. նոյեմբերի 6-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցում փոխանցել է գործով չպարզված անձին, իսկ 0,08 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 10 հատ ղեղահաբը 2013թ. նոյեմբերի 7-ին՝ ժամը 12.30-ի սահմաններում, նույն վայրում փոխանցել է Աշոտ Չալաբյանին թմրամիջոցի ձեռքբերմանն օժանդակող Արթուր Գարեգինի Մարգարյանին:
Արթուր Մարգարյանին փոխանցված, ինչպես նաև իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող առանձնապես խոշոր չափերով՝ 1,944 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 243 հատ դեղահաբերը հայտնաբերվել և առգրավվել են ՀՀ ոստիկանության Աշխատակիցների կողմից:
Արթուր Գարեգինի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով ՀՀ ԱՆ <Սևան> ՔԿՀ դատապարտյալ ոմն Գագոյի հետ վերջինիս կողմից թմրամիջոց իրացնելու հարցում նրան օժանդակելու շուրջ, 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գաջի գործարանին հարակից <Պարտեզ> ռեստորանի մոտ չպարզված անձից վերցրել է խոշոր չափի` 0,08 գրամ ընդհանուր քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող թվով 10 դեղահատեր և դրանք փոխադրելով ցանկացել է փոխանցել մեկ այլ չպարզված անձի, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել` բռնվելով ՀՀ ոստիկանության Մեծամորի բաժնի ծառայողների կողմից:
Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 07.11.2013թ. Երևան քաղաքի բնակչուհի Քնարիկ Գրիգորյանի կողմից Միքայել Ղանդիլյանի Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցի 74/1 շենքի 25-րդ բնակարանից տեղափոխված և իրեն հանձնված առանձնապես խոշոր չափի` 1,944 գրամ ընդհանուր քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող թվով 243 դեղահատերն առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի պահել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճ. 232/2 շ. 39 բնակարանին կից այգում և նույն օրը` ժամը 22:30-ի սահմաններում փոխադրելով ցանկացել է Թբիլիսյան խճուղու վրա փոխանցել ՀՀ ԱՆ <Սևան> ՔԿՀ դատապարտյալ Տիգրան Ղանդիլյանի կողմից ուղարկված Երևան քաղաքի բնակիչ Հակոբ Սայադյանին, սակայն <Հայռուսգազարդ> ՓԲԸ-ի մոտակայքից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոսիկանության Մեծամորի բաժին, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ վերոհիշյալ թմրամիջոցները հայտնաբերվել են:
Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի հանար, որ նա գտնվելով ազատազրկման վայրում՝ ՀՀ ԱՆ <Սևան> քրեակատարողական հիմնարկում, 2013թ. նոյեմբերի սկզբերին, չպարզված օրը, Երևան քաղաքում բնակվող իր ազգական Միքայել Մերուժանի Ղանդիլանի օժանդակությամբ Ֆրանսիայի Հանրապետության բնակիչ Արամ Վոլողյայի Նազարյանից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց՝ շուրջ 2,312 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 289 հատ <Սուբոտեքս> տեսակի դեղահաբ, որից շուրջ 0,288 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 36 հատ դեղահաբը 2013թ. նոյեմբերի 6-ին՝ ժամր 18-ի սահմաններում, Միքայել Ղանդիլյանի օժանդակությամբ Երևան քաղաքի Գավիթ Բեկի փողոցում ապօրինի իրացրել է գործով չպարզված անձին, իսկ 0,08 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 10 հատ դեղահաբը Աշոտ Յուրիի Չալաբյանին ապօրինի իրացնելու նպատակով 2013թ. նոյեմբերի 7-ին՝ ժամը 12.30-ի սահմաններում, նույն վայրում Միքայել Ղանդիլյանի միջոցով փոխանցել է Աշոտ Չալաբյանին թմրամիջոցի ձեռքբերմանն օժանդակող Արթուր Գարեգինի Մարգարյանին:
Արթուր Մարգարյանին իրացված, ինչպես նաև մնացած՝ 1,944 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 243 հատ դեղահաբերր հայտնաբերվել և առգրավվել են ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Աշոտ Յուրիի Չալաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա գտնվելով պատժի կրման վայրում՝ ՀՀ ԱՆ <Սևան> քրեակատարողական հիմնարկում, առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափի՝ ընդհանուր 0,08 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց պարունակող 10 հատ <Սուբոտեքս՚> տեսակի դեղահաբ ձեռք բերելու վերաբերյալ համաձայնության է եկել թմրամիջոցներ իրացնող՝ նույն հիմնարկի դատապարտյալ Տիգրան Ղանդիլյանի հետ, ապա՝ թմրամիջոցի ձեռք բերման հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, նույն օրր՝ ժամը 12:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցում գործող <Պարտեզ> ռեստորանի դիմաց Աշոտ Չալաբյանի ցուցումով, վերջինիս մտերիմ Արթուր Մարգարյանը Տիգրան Ղանդրլյանի իրացմանն օժանդակող Միքայել Ղանդիլյանից ստացել է նշված խմբաքանակի թմրամիջոցը, սակայն Աշոտ Չալաբյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցանքն ավարտին չի հասցրել, այն է՝ թմրամիջոցները ստանալուց հետո Արթուր Մարգարյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին, որտեղ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է խոշոր չափի՝ ընդհանուր 0,08 գրամ քաշով բուպրեներֆին տեսակի թմրամիջոց պարունակող 10 հատ <Սուբոտեքս> տեսակի դեղահաբը:




Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Աշոտ Չալաբյանի շահերի պաշտպան՝ Լ.Գասպարյանը: Վերջինս, վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2016թ. հոկտեմբերի 27-ին կայացված թիվ ԵԿԴ/0181/01/14 քրեական գործով կայացված դատական ակտը` Աշոտ Յուրիկի Չալաբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, բեկանել և փոփոխել` կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքը բերվում է նյութական և դատավարական օրենքի խախտման հիմքով, և ազդել է գործի ելքի վրա։
Գտել է, որ դատարանի կայացրած դատավճիռը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, մարդասիրության սկզբունքներին։
Այսպես, դատարանը դատավճռի պատճառաբանական մասում նշել է հետևյալը՝ կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Աշոտ Յուրիկի Չալաբյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
Թիվ 22-րդ տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Աշոտ Չալաբյանը բնութագրվում է դրականորեն և <Արիկոտե> ՍՊ ընկերության կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն Աշոտ Չալաբյանը աշխատում է նշված ընկերությունում։ Դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Յուրիկի Չալաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Աշոտ Չալաբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրել է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվը։
Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը:
Այսպես, դատարանր, արձանագրելով Աշոտ Յուրիկի Չալաբյանի մոտ պատիժն ու պատասխանատվությունր մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, նշել է, որ աշխատում է <Արիկոտե> ՍՊ ընկերությունում և նույն ընկերության կողմից բնութագրվում է դրականորեն, որևէ կերպ չի անդրադարձել նաև այն հանգամանքին, որ Աշոտ Չալաբյանը, թե նաքննության և թե դատաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, տառապում է լյարդի HCVասոցացված ռեռոզով։
Վկայակոչել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածը , ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածը :
Նշել է նաև, որ Աշոտ Չալաբյանը վատառողջ է, նա տառապում է լյարդի HCVսոցացված ռեռոգով, խնամքի տակ է գտնվում 3 /երեք/ տարեկան մանկահասակ դուստրը, համապատասխան ապացույցները առկա են քրեական գործում)։
Վերը նշված հոդվածով սահմանված կարգով Դատարանն ուղղակի պարտավոր էր քննարկել այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, սակայն դատարանի դատավճռում այս հարցի կապակցությամբ որևէ հիմնավորում հնարավոր չէ գտնել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջն է, որ դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները հստակ պատճառաբանվեն, սակայն տվյալ դեպքում դատարանը դատավճռում որևէ կերպ չի փորձել հիմնավորել, թե ինչու Աշոտ Չալաբյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը կամ ինչու առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նրա պարագայում հնարավոր չէ հասնել դրա նպատակների իրացմանը, ուստի այս կարևորագույն հարցերի կապակցությամբ դատարանի դատավճիռը չի կարող համարվել պատճառաբանված։
Դատարանի կողմից որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք արձանագրվել է Աշոտ Չալաբյանի վտանգավոր ռեցիդիվ ունենալու հանգամանքը և հղում է կատարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածին։
Պետք է արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները կիրառելու հետ կապված օրենսդիրը որևէ արգելք չի նախատեսում։
Մեղավոր անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս՝ դատարանների կողմից հաշվի առնվող հանգամանքեերի վերաբերյալի վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման համաձայն՝
<(...) անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի նաև այն անգամանքը, թե նշանակված պատիժն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ ամբաստանյալի ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։ (...)> (տես՝ Սեյրան Աղախանյանի ՚վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշումը)։
Այսինքն դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ և 360-րդ հոդվածների խախտմամբ բացարձակապես չի քննարկել Աշոտ Չալաբյանի կողմից պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը, ինչն էլ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու հիմք է։
Գտել է, որ նման պայմաններում դատարանը կայացրել է ակնհայտ խիստ պատիժ։
Շարադրված իրավադրույթների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Աշոտ Չալաբյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության ատիճանը, այդ թվում՝ նրա կատարած կոնկրետ արարքը, դրա արդյունքում պատճառված վնասի չափը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքը կարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը, դրանք համադրելով արձանագրված ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի, ինչպես նաև գնահատելով պատժի հնարավոր հետևանքները նրա խնամքի տակ գտնվող մանկահասակ երեխայի կյանքի պայմանների վրա, հանգել է այն հետևության, որ Աշոտ Յուրիկի Չալաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները կիրառելու միջոցով հնարավոր կլինի հասնել Հհ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությանը։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Սրբուհի Ժամկոչյանի շահերի պաշտպան՝ Գ.Մարգարյանը:
Վերջինս, վկայակոչելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրել է բողոքն ընդունել վարույթ, Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. հոկտեմբերի 27-ի` թիվ ԵԿԴ/0181/01/14 դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Ս.Ժամկոչյանի արարքը որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ սահմանել մեղմ պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Սույն բողոքի հիմքն է դատական սխալը նյութական իրավունքի խախտումն, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։
Ինչպես նախաքննության այնպես էլ դատաքննության ընթացքում Ս.Ժամկոչյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ադելաիդայի տանը աշխատել է որպես տուն մաքրող։ Դեպքի օրր տուն է եկել Ադելաիդայի ազգական Քնարիկը և ինչ-որ բան է բերել, խնդրելով, որ դա թողնի Ադելաիդայի տանը։ Վերջինս կտրականապես չի համաձայնվել և պահանջել է, որ այդ իրերը իր տանը չմնա։ Այդ ժամանակ Քնարիկը խնդրել է Ս.Ժամկոչյանին պահել այդ իրերր, որը սիգարետի տուփի մեջ սկոչով փաթաթած ինչ-որ բան էր, ինքը չի իմացել թե ինչ էր։ Ս.Ժամկոչյանը այդ սիգարետի տուփերը թաղել է բակում հողի մեջ։ Հետո նույն օրր ժամը 22.00-ի սահմաններում Քնարիկի խնդրանքով այդ տուփերը Հայռուսգազարդ շենքի մոտ պետք է հանձներ ինչ որ անձնավորությանը։ Ճանապարհին իրեն ձերբակալել են ոստիկանները և այդ ժամանակ նոր նա իմացել է , որ տուփերի մեջ գտնվում է թմրանյութ։
Դատաքննության ընթացքում Ս.Ժամկոչյանը ընդունել է արարքը, զղջացել է դրա համար, սակայն հայտնել է, որ համաձայն չէ արարքի որակման հետ։ Ինքը մտադրություն չի ունեցել թմրանյութ պահելու, նախկինում թմրանյութի հետ առնչություն չի ունեցել և միայն իր գործողություններով ցանկացել է պարտակել հանցանքը։
Պաշտպանական կողմր գտել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ժամկոչյանի արարքը պետք է վերավորակվի որպես հանցագործության պարտակում հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Գործով ձեռք չի բերվել որևէ ապացույց այն մասին, որ Ս. Ժամկոչյանը իմացել է կամ կարող էր իմանալ, որ Քնարիկի կողմից իրեն տված սիգարետի տուփերի մեջ գտնվում է առանձնապես խոշոր չափի Բուպրենոֆեն տեսակի թմրամիջոց։ Այդ մասին նրան չի ասել նաև Քնարիկը։ Ուղղակի Քնարիկի և Ադելաիդայի խոսակցությունից հասկացել է, որ խոսքը գնում է ինչ որ արգելված նյութի մասին։
Համաձայն գործի փաստական տվյալների Ժամկոչյանի կողմից արարքը կատարելու ժամանակ արդեն իսկ բացահայտված է եղել կատարված հանցանքը և այդ հանցանքի պարտակումը ապահովելու համար Քնարիկ Գրիգորյանին հանձնարարություն է տրված եղել <մաքրել բնակարանր>, այսինքն բնակարանից հանել թմրանյութը և այն պահել մեկ այլ վայրում։
Քնարիկ Գրիգորյանը հանցանքի հետքերը վերացնելու նպատակով թմրանյութը տարել է Ադելաիդայի տուն։ Երբ վերջինս պահանջել է հեռացնել իր տանից այդ իրերը, Քնարիկը խնդրել է Ս.Ժամկոչյանին այն պահել։
Այսինքն Ս.Ժամկոչյանի արարքներր պետք է դիտեյ որպես Քնարիկ Գրիգորյանի կողմից հանցանքն պարտակելուն ուղղված գործողությունների շարունակություն։ Հակառակ դեպքում կստացվի այնպես, որ միաժամանակ նույն առարկան պահել են և Քնարիկր և Սրբունին ինչը անհնար է օբյեկտիվ իրողության մեջ։
Ս.Ժամկոչյանի արարքը որակելիս այն պետք է դիտել ոչ միայն զուտ գործողություն կատարելու տեսանկյունից իրերը պահելու, այլ նաև այդ գործողությունները կատարելու դիտավորության ուղղվածության տեսանկյունից։ Տվյալ դեպքում Ս.Ժամկոչյանի արարքի դիաավորությունր ուղղված է եղել արգելված նյութը իրավապահ մարմիններից թաքցնելուն։ Այստեղ նրա կողմից կատարվածը պահել անվանելով պետք է հասկանալ, որպես դրա հոմանիշ, թաքցնել այլ ոչ թե պահպանել ինչ որ նպատակի համար /օգտագործելու, իրացնելու և այլն/։
Պաշտպանական կողմը փաստել է, որ գործով Ս.Ժամկոչյանին ՀՀ քր. օր.–ի 268 հոդվածով մեղադրելու համար հավաստի ապացույցների ամբողջականություն ձեռք չի բերվել։ Ս.Ժամկոչյանի արարքին վերաբերվող ապացույցները վկայում են միայն այն մասին, որ նա կատարել է հանցանքի պարտակում և պատասխանատվություն պետք է կրի դրա համար։

Պաշտպան՝ Գ.Մարգարյանը վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Միքայել Ղանդիլյանի վերաբերյալ, խնդրելով բողոքն ընդունել վարույթ, Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. հոկտեմբերի 27-ի` թիվ ԵԿԴ/0181/01/14 դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Մ.Ղանդիլյանի արարքը որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և պատիժ սահմանել` դրան համապատասխան սանկցիայով:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Սույն բողոքի հիմքն է դատական սխալը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումն, որր կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի, 18-րդ հոդվածի 3-֊րդ և 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի հոդվածի
Մ.Դանդիլյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ ինքը նշված քանակի դեղահաբերր ձեռք չի բերել այլ գտել է, իրացնելու հետ կապ չունի, այդ դեղերից օգտագործել է երկու կամ երեք հատ։
Մ.Ղանդիլյանի մեղադրանքի հիմքում դրված են, որպես ապացույց ճանաչված հեռախոսային խոսակցություններ։ Ամբաստանյալը չի ժխտել այդ խոսակցությունները, սակայն նշել է, որ դրանք թմրանյութ իրացնելու հետ կապ չունեն։
Պաշտպանական կողմր նույն գործով վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Տ.Ղանդիլյանի մասով, որում մանրամասն հիմնավորել է այն, որ ինչպես Տիգրան Ղանդիլյանի այնպես էլ Միքայել Ղանդիլյանի արարքը պետք է որակել ՀՀ քր. օր-֊ի 38-268 հոդվածի 3-֊րդ մասով /տես Տիգրան Ղանդիլանի մասով բերված բողոքը/։
Տվյալ գործի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ թմրամիջոցի ձեռք բերելը առանց իրացման նպատակի ըստ պաշտսլանակաև կողմի ոչ ճիշտ որակվել է իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ձեռք բերելը նախատեսող հոդվածով /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 3-րդ մաս/։
Վերր շարադրվածի հիման վրա պաշտպանական կողմը գտնում է, որ Մ.Ղանդիլյանին մեղսագրված արարքր պետք է որակվի ՀՀ քր. օր-֊ի 38-268 հոդվածի 3-րդ մասով առանց իրացնելու նպատակի առանձնապես խոշոր չափերով թմրամրջոցներ ձեռք բերելուն օժանդակելը։


Պաշտպան՝ Գ.Մարգարյանը վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի վերաբերյալ, խնդրելով բողոքն ընդունել վարույթ, Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. հոկտեմբերի 27-ի թիվ ԵԿԴ/0181/01/14 դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` Տ.Ղանդիլյանի արարքը որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և պատիժ սահմանել` դրան համապատասխան սանկցիայով:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Սույն բողոքի հիմքն է դատական սխալը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումն, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի, 18-֊րդ հոդվածի 3֊րդ և 4-րդ մասերի, 358-րդ հոդվածի:
Տ.Ղանդիլյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ ինքը նշված քանակի դեղահաբերը ձեռք չի բերել, իրացնելու հետ կապ չունի, այլ պարզապես թմրանյութ օգտագործող է և ցանկացել է թմրանյութ ձեռք բերել օգտագործելու համար։
Մեղադրանքի հիմքում դրված են, որպես ապացույց ճանաչված 2 հեռախոսային խոսակցություններ։ Ամբաստանյալը չի ժխտել այդ խոսակցությունները, սակայն նշել է, որ դրանք թմրանյութ իրացնելու հետ կապ չունեն։
Պաշտպանական կողմր վերաքննիչ դատարանի ուշադրությանը առաջին հերթին հրավիրում է այն հանգամանքի վրա, որ գործով չի հաստատվել Տ.Ղանդիյանի կողմից թմրամիջոց ձեռք բերելու փաստը։ Չկա ոմն Արամ Նազարյան որից իբր ձեռք է բերվել թմրամիջոցը, այսինքն, այն աղբյուրր, որի առկայությունը պարտադիր է տվյալ դեպքում։ Չկա նաև նշված թմրամիջոցի տիրապետելու հատկանիշը իր մոտ պահելու կամ իր հանձնարարությամբ ուրիշ անձի մոտ պահելու հատկանիշը։ Այդ առումով թմրանյութ պահող գործով մյուս ամբաստանյալ Միքայել Ղանդիլյանը հայտնել է, որ Տիգրանը դրա հետ կապ չունի։
Ապացուցված չէ նաև նշված քանակի թմրամիջոց ձեռք բերելու ձևերի առկայությունը գնել, նվեր ստանալ, պարտքի դիմաց ստանալ և այլն։
Քանի որ գոյություն չունի թմրամիջոցի ազատ շրջանառություն, ուստի այն ձեռք բերելու փաստը պարտադիր պետք է հաստատվի ապացույցների բավարար համակցությամբ։ Եթե թմրամիջոցը հայտնաբերվում է անմիջապես անձի մոտ, ապա դրա ձեռք բերման փաստը արդեն իսկ տիրապետման տիրույթում է։ Իսկ եթե թմրամիջոցը գտնվում է այլ տեղ, ապա դրա պատկանելիության հարցը պետք է ունենա հստակ ապացուցողական հիմք։
Գործով որպես ապացույց /այլ փաստաթուղթ/ ներկայացվել են ԿՀԴՊԳՎ, իսկ ավելի պարզ 6-րդ վարչության գրությունները։ Մեղադրանքը չի կարող կառուցվել նման ապացույցների վրա, քանի որ դրանք օպերատիվ տեղեկություններ են, որոնց աղբյուրները որպես կանոն չեն բացահայտվում, այսինքն դրանք անաղբյուր տեղեկություններ են :
Անհրաժեշտ է նշել, որ վերը նշված թմրանյութի իրական ձեռք բերողի, ավելի պարզ, ենթադրյալ իրական տիրոջ Արամ Նազարյանի գործը առանձնացված է առանձին վարույթ, դրանով դեռ դատավճիռ կամ որևէ այլ վերջնական դատավարական ակտ կայացված չէ։ Պարզ չէ, թե Նազարյանն է ձեռք բերել նշված թմրանյութը, թե այլ անձ, իսկ հեռախոսային խոսակցության մի երկու նախադասությունների մեկնաբանությամբ սխալ է որոշում կայացնել։
Փաստորեն, Տիգրան Ղանդիլյանի մեղադրանքը կառուցված է հեռախոսային խոսակցության մեկնաբանության վրա, որը ոչ այլ ինչ է քան ենթադրություն։ Այդ առումով խախտվել են ՀՀ քր. դատ. Օր-ի 18 հոդվածի պահանջները, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի համապատասխան նախադեպային որոշումների դրույթները:
Տվյալ գործի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ թմրամիջոցի ձեռք բերելը առանց իրացման նպատակի ըստ պաշտպանական կողմի ոչ ճիշտ որակվել է իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ձեռք բերելը նախատեսող հոդվածով /ՀՀ քր. օր.֊ի 266 հոդվածի 3-րդ մաս/:
Այսպես, անձը ցանկացել է իր և իր ընկերների համար վերջիններիս խնդրանքով օգտագործելու համար ձեռք բերել թմրամիջոց։ Գործել է հետևյալ սխեման։ Տեղեկություն է ստացվել թմրամիջոցի մասին, ցանկություն է առաջացել այն ձեռք բերելու օգտագործման համար, այդ ուղղությամբ գործողություններ են կատարվել, այդ թվում նաև հետախոսազանգեր, միջոցներ են ձեռնարկվել քրեակատարողական հիմնարկներ այն հասցնելու համար։ Պարզ է, որ դա մի շղթա է, որի օղակներից մեկը հանդիսացել է Տ.Ղանդիլյանը։ Եվ այս դեպքում կիրառվել է այն երկակի մոտեցումը, ինչը հաճախ հանդիպում է դատական պրակտիկայում։ Մի դեպքում ցանկացած իրացումը թեկուզև ձեռք բերողին օժանդակելու առումով դիտվում է որպես իրացում, իսկ մյուս դեպքում նույն արարքը որպես ձեռք բերողին օժանդակելը։
Պատկերացնենք վիճակ, երբ մի քանի հոգի ցանկանում են մեկ աղբյուրից օգտագործելու համար թմրամիջոց ձեռք բերել և դրա համար <լիազորում են> մեկ անձի: Պարզ է , որ այդ անձը պետք է բերի թմրամիջոցը և բաժանի, ուստի դա ձեռք բերելուն օժանդակություն է: Այդ արարքի այսպես կոչված մեխանիկական կողմը չի կարող դիտվել որպես իրացում։
Տվյալ գործով ըստ պաշտպանական կողմի Տ.Ղանդիլյանի արարքը պետք է որակել որպես օժանդակություն ուղղված օգտագործելու համար թմրանյութ ձեռք բերելուն։
Մի նկատառում ևս։ Սույն գործով մեկ այլ ամբաստանյալի մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-֊ի 268 հոդվածի հատկանիշներով /թմրամիջոց ձեռք բերելը առանց իրացնելու նպատակի/ այն բանի համար, որ նա ձեռք է բերել թմրամիջոց մեկ այլ անձի համար։ ՛Վերջինս էլ այն պետք է օգտագործեր։ Տվյալ դեպքում արարքը ճիշտ է որակվել։ Հարց է ծագում թե ինչու Տ.Ղանդիլյանի նկատմամբ նույնը չի կատարվել։
Եթե կա առնվազն կասկած որակման հարցում, ապա համաձայն ՀՀ քր. դատ. օրենքի որակումը պետք է կատարվի ավելի նվազ պատասխանատվություն նախատեսվող հոդվածով:
Մի կարևոր հանգամանք ևս։ Վերը նշված քանակի թմրամիջոց իրացնելու համար անձը պետք է ունենա լայն հնարավորություններ։ Տ.Ղանդիլյանը այդ ժամանակ գտնվել է խիստ մեկուսացման մեջ և բնականաբար նման հնարավորություններ չէր կարող ունենալ։
Վերր շարադրվածի հիման վրա պաշտպանական կողմը գտնում է, որ Տ.Ղանդիլյանին մեղսագրված արարքը պետք է որակվի ՀՀ քր. օր-֊ի 38-268 հոդվածի 3-րդ մասով առանց իրացնելու նպատակի առանձնապես խոշոր չափերով թմրամրջոցներ ձեռք բերելուն օժանդակելը։

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանը, հայտնելով, որ կայացված դատավճռի հետ համաձայն չէ, բողոքարկում է, խնդրում է քննության առնել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Միքայել Ղանդիլյանը: Վերջինս, վկայակոչելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրել է տալ կատարած հանցանքին համապատասխան որակում և նոր ազատազրկման ժամկետ որոշի, որը կհամապատասխանի իր կատարած հանցանքին:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Դեղահաբերը ինքը գտել է և իր տանը պահել է իր անձնական օգտագործման համար, պնդել է, որ ոչ մեկ տեղյակ չի եղել, չի վաճառել, չի հյուրասիրել և չի փոխանցել որևէ մեկին:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալներ Քնարիկ Գրիգորյանի և Արթուր Մարգարյանի շահերի պաշտպան՝ Ա.Ֆանյանը:
Վերջինս, վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից թիվ ԵԿԴ/0181/01/14 քրեական գործով 27.10.2016թ. դատավճիռը մասնակի բեկանել և փոփոխել` Արթուր Գարեգինի Մարգարյանին ճանաչել անպարտ և հռչակել նրա անմեղությունն առաջադրված մեղադրանքում:
Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված երեք տարի ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի ուժով պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքը բերվում է նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտման հիմքով, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Գտել է, որ ստորադաս դատարանը կայացրել է չպատճառաբանված և անհիմն դատական ակտ, որպիսի խախտումներն արտահայտվել են հետևյալում.
Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 11-րդ, 70-րդ հոդվածները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 107-րդ, 358-րդ հոդվածները, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածը։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դատարանը չի մասնավորեցրել, թե դատական ակտում թվարկված, կոնկրետ որ ապացույցների հիման վրա է հաստատված համարում Ա.Մարգարյանին և Ք.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները, ուստի կարելի է ենթադրել, որ դատավճռի հիմում դրված բոլոր ապացույցները, Դատարանը համարել է նշված մեղադրանքներին վերաբերելի։
Դատարանը հարկ է համարել մանրամասն գնահատել նաև բոլոր ամբաստանյալների, բացառությամբ՝ Ա.Մարգարյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները՝ արժանահավատության և դատավճռի հիմքում դրանք որպես ապացույց դնելու հնարավորության տեսանկյունից։ Վերջիններիս նախաքննական ցուցմունքները համադրելով դատաքննականի հետ, Դատարանը հանգել է հետևության, որ Տ.Ղանդիլյանի և Մ.Ղանդիլյանի ցուցմունքները ոչ արժանահավատ են և հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ, իսկ գնահատելով Ք.Գրիգորյանի և Ս.Ժամկոչյանի ցուցմունքները դատարանը գտել է, որ առավել արժանահավատ են նախաքննական ցուցմունքները, իսկ դատաքննական ցուցմունքները մասամբ դիտել է ոչ արժանահավատ և քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ հետապնդող։
Հատկանշական է, որ ամբաստանյալ Ա.Մարգարյանի ցուցմունքները այլ ապացույցների հետ համադրության մեջ, որևէ կերպ, դատարանի կողմից չեն գնահատվել։
Այսպիսով, վերը նշված ապացույցների հիման վրա, դատարանը հաստատված է համարել Ա.Մարգարյանի և Ք.Գրիգորյանի մեղավորությունը մեղսագրված արարքներում: Արթուր Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի մասով.
Այսպես, ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Աշոտը իրեն զանգահարել է և ասել է որպեսզի գնա <Պարտեզ> ռեստորանի մոտ և զանգահարի իրեն և ինքը հասնելով նշված վայրը զանգահարել է Աշոտին։ Իրեն ասել է վերցրու և չէր ասել, թե ինչ պետք է աներ այդ վերցրած իրը։ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ պետք է թմրանյութ վերցնի։ Ինքը իր վերցրած իրն ավտոմեքենայի մեջ է բացել և տեսել , որ դա կոճակ է ու զանգահարել է, որպեսզի ճշտի, թե դա ինչ կոճակ է և այդ պահին բռնվել է ոստիկանների կողմից։ Ըստ իրեն 10 հատ է եղել դեղի կոճակը։
Ամբաստանյալ Աշոտ Չալաբյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ անձնական օգտագործման համար 10 հատ Սուբուտեքս տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2013թ. նոյեմբերի 7-ին զանգահարել է Ա.Մարգարյանին և խնդրել ուղևորվել Դավիթ Բեկի փողոցի վրա գտնվող Պարտեզ ռեստորանի մոտ և այնտեղ սպասող տղամարդուց հանձնուք վերցնել՝ հետագայում իրեն փոխանցելու համար, սակայն հանձնուքի պարունակության մասին Արթուր Մարգարյանին ոչինչ չի ասել։
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Աշոտ Չալաբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34–268–րդ հոդվածի 2-րղ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ինքը Արթուրին ուղարկել է թմրանյութ վերցնելու և նրան չի ասել, որ նա գնում է թմրանյութ վերցնելու։
Հատկանշական է, որ թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում վերը նշված երկու ամբաստանյալների նշված ցուցմունքները հերքող ապացույցներ ձեռք չեն բերվել:
Դատարանի կողմից դատավճռում թվարկված և վերլուծված ապացույցներով ընդամենը հաստատվում է, որ հանձնուքում եղել է թմրանյութ։ Նշված ապացույցներով հաստատվում է նաև ամբաստանյալների միջև քննությանը հետաքրքրող ժամանակահատվածում առկա հեռախոսային կապը և Ա.Մարգարյանի կողմից հանձնուքը վերցնելու փաստը, որը որևէ մեկը քննությամբ չի վիճարկում։ Այլ է հարցը, որ քրեական գործում բացակայում է որևէ ապացույց, որով Ա.Չալաբյանի և Ա.Մարգարյանի ցուցմունքներում նշված այն փաստը, որ Ա.Մարգարյանը հանձնուքի պարունակության մասին որևէ բան չգիտեր՝ հերքվում է։ Այն, որ Ա.Մարգարյանի ցուցմունքներն արժանահավատ են, փաստվում է նաև այն բանով, որ Դատարանն ի տարբերություն մյուս ամբաստանյալների, նրա ցուցմունքներր վերլուծության չի ենթարկել, այլ ապացույցների հետ համակցության մեջ չի գնահատել, որևէ դատողություն չի արել այն մասին, թե գործով հետազոտված և գնահատված որ ապացույցների համակցությամբ են հերքվում նրա ցուցմունքներում տեղ գտած փաստերը։
/.../ տվյալ քրեական գործով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները վերլուծելով, կարելի է հանգել հետևության առ այն, դատական ակտում նշված ապացույցները բավարարության տեսանկյունից չեն համապատասխանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի սահմանած չափանիշներին, հետևաբար, Ա.Մարգարյանի մասնակցությունը մեղսագրվող արարքում հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հիմնավորված չեն, որպիսի պայմաններում Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը կայացրել է չպատճառաբանված մեղադրական դատական ակտ:
Այսպիսով, դատարանը, Ա.Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր ճանաչելով խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 107-րդ, 358-րդ, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասին Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածը, չի կիրառել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԿԴ/0252/01/15 նախադեպային որոշումը։
Քնարիկ Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
Դատարանը Քնարիկ Գրիգորյանի մասով, դատական ակտի պատճառաբանական մասում նշել է հետևյալը. <Վերը նշված արժանահավատ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքում դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանը. 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ ԱՆ <Սևան> ՔԿՀ դատապարտյալ Տիգրան Ղանդիլյանի դրդմամբ Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի կողմից նրա Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցի 74/1 շենքի 25 բնակարանում պահվող առանձնապես խոշոր չափի՝ 1,944 գրամ ընդհանուր քաշով բուպրենոֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող թվով 243 դեղահատերը թաքցնելու դիտավորությամբ դրանք ապօրինի պահել իր մոտ և փոխադրելով Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 232/2շ. բն. 39 հասցեում հանձնել է Սրբուհի Ժամկոչյանին, որոնք էլ 08.11.2013 թվականի ժամը 01:00-ի սահմաններում, հայտնաբերվել են Ս.Ժամկոչյանի անձնական խուզարկությամբ։
Ապացուցված է Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ։
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
Դատարանը գտել է, որ Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը, հաշվի առնելով Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի կատարած արարքների՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում՝ նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, այն որ բնութագրվում է դրականորեն, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող և մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով Սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքների համար պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի (.. .)>:
Այսպիսով, դատարանը, դատական ակտում, բացի այն, որ Քնարիկ Գրիգորյանը բնութագրում է դրական, որևէ անդրադարձ չի կատարել թե վերջինիս առողջական վիճակին, թե վատառողջ խնամարկյալների առկայությանը, և թե ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող մյուս հանգամանքներին, այդպիսով չկիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 11-րդ հոդվածները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածը։
Փոխարենը, դատարանն արձանագրել է, որ Ք.Գրիգորյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող որևէ հանգամանք առկա չէ։
Գտել է, որ որպես ամբաստանյալ Քնարիկ Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն հանգամանքը, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ կերպ արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութագրվում է դրական։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով որպես Քնարիկ Գրիգորյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը պետք է հաշվի առներ այն, որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, նախաքննությունից ի վեր տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է նախաքննությանը և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։
Բացի վերը նշվածը, դատարանը, որպես Քնարիկ Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով մեղմացնող հանգամանք հաշվի չի առել այն, որ վերջինիս խնամքի տակ են գտնվում իր 3-րդ խմբի հաշմանդամ քույրը Նարինե Գրիգորյանը և վերջինիս էպիլեպսիայով հիվանդ, անձի էմոցիոնալ խանգարում և սինուսային տախիկարդիայով տառապող որդին Արթուր Գրիգորյանը և այն որ Քնարիկ Գրիգորյանը ստանձնած լինելով նրանց խնամքը, լինելով ընտանիքի միակ կերակորղը՝ զբաղվում է տների մաքրությամբ, որպեսզի կերակրի վերջիններիս /տես <Սևակ> համատիրության կառավարիչ Մ.Գևորգյանի կողմից 14.06.2016թ. հաստատված <բնութագիր–երաշխավորագիրը>, նաև նույն համատիրության ղեկավարի կողմից տրված տեղեկանքը՝ ընտանիքի կազմի մասին/։
Գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով որպես Քնարիկ Գրիգորյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը պետք է դիտարկեր նաև նրա վատառողջ լինելը, ինչպես նաև վերջինիս առողջության դինամիկ վատթարացումը։
Մասնավորապես, ըստ <Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ> ԲԿ սրտաբանության բաժանմունքի վարիչ՝ բ.գ.թ.Լ.Լ. Քոչարյանի կողմից տրված էպիկրիզի Քնարիկ Գրիգորյանի մոտ ախտորոշվել է <ՍԻՀ. Լարման ստենոկարդիա, II ֆ.դ.։ Զարկերակային հիպերթենզիա, 111կրիզային ընթացքով /բարձր ռիսկի խումբ/> /տես <Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ> ԲԿ սրտաբանության բաժանմունքի էպիկրիզը, <Կառլեն Եսայանի> անվ. Պոլիկլինիկայի մեծահասակների ամբուլատոր բժշկական քարտից քաղվածքը, Քնարիկ Գրիգորյանի բժշկական քարտը/։
Ըստ <Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ> ԲԿ-ի բժիշկ Զ.Կ.Ստեփանյանի կողմից տրված N1074 էպիկրիզի հիման վրա ախտորոշվել է՝ գագաթկենտրոնական շրջանի սալջարդ վերք ձախից։
<Կառլեն Եսայանի> անվան պոլիկլինիկայի Մեծահասակների Ամբուլատուր Բժշկական քարտից կատարված քաղվածքների համաձայն, Քնարիկ Գրիգորյանի նկատմամբ իրականացված լաբարատոր-գործիքային ախտորոշիչ հետազոտությունների ադյունքները՝ կլիմակտերիկ նևրոզ, ցիսցիկուլյատոր էնցեֆալոպատիա, ախտորոշումը ՍԻՀ, լարվածություն, կայուն ստենոկարդիա ֆունկցիոնալ դաս II:
Սույն քրեական գործով Քնարիկ Գրիզորյանը դատապարտվել է ազատազրկման ընդամենը 3 տարի ժամկետով, և գտել ենք, որ ի տարբերություն վերը վկայակոչված գործով մեղադրանքների, վերջինիս արարքների հանրային վտանգավորությունը, նրա առողջական ծայրահեղ ծանր վիճակը, նրա խնամքին երկու վատառողջ անաշխատունակ անձանց առկայությունը, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող տվյալներն առավել քան թույլ տալիս նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանության կողմի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղյակ չէ եղել, թե այդ դեղերն ում են պատկանել: Միքայել Ղանդիլյանը հանդիսանում է իր հորեղբոր տղան: Ինքը օգտագործել է տարբեր հեռահոսահամարներ: Ինքը Միքայելի հետ ունեցել է խոսակցություն միայն գումարի հետ կապված այլ ոչ, թե դեղերի: Ինքը Քնարիկին խնդրել է որպեսզի գնա բնակարանը մաքրի, քանի որ հարևաններից տեղեկացել է, որ Միքայելին բռնել են և ցանկացել է, որպեսզի Քնարիկը Միքայելի տանը եղած <զրթուզիբիլները> մաքրի: Քնարիկիը իրեն զանգահարել և ասել է, որ դեղեր է գտել և ինքը խնդրել է Քնարիկին որպեսզի պահի այդ դեղերը և ինքը մարդ կուղարկի որպեսզի տեսնի, թե դա ինչ դեղ է: Ինքը Քնարիկին կոնկրետ չի ասել, թե որտեղ պահի դեղերը: Հայտնել է, որ ինքը չի հիշում, որ Քնարիկին ասած լինի որպեսզի Սրբուհին այդ դեղերը մի տեղ տանի: Հայտնել է, որ ինքը Ֆրանսիա չի զանգել և այդ հեռախոսը իրենը չի եղել և զոնում եղել է 25 հոգի մարդ: Հայտնել է, որ ինքը ոսկերիչ չի աշխատել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետ ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանը հայտնել է, որ Քնարիկն իրեն ասել է, որ իր կողմից գտած դեղերը եղել են կապույտ գույն և ինքը անգամ չի ենթադրել, որ դա կարող է թմրանյութ լինել:
Ամբաստանյալ Միքայել Ղանդիլյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը գտել է դեղ և այն տարել պահել է իր բնակարանում և այդ դեղի գոյության մասին ոչ ոք տեղյակ չի եղել: Հայտնել է, որ ամբաստանյալներից Արթուրին չի ճանաչում: Հայտնել է, որ իրենք եղբայրներով կարող են ուրիշ ձև խոսեն և ուրիշ ձև հասկանան և հատիկն իր և Տիգրանի խոսակցության մեջ նշանակել է գումար: Իր տանից հայտնաբերված գումարը եղել է <թավանի> գումար, որը պետք է տաներ հասցներ: Ինքը այդ դեղերը գտել է երբ քայլելուց հետո նստել է, տեսել է, որ գետնին դեղ կա և վերցրել է այդ դեղերը, որի վրա եղել է գրված <բ-8>: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե այդ դեղը ում է պատկանել և դեղի
անունը իմացել է համակարգչի միջոցով: Հայտնել է, որ հայտնաբերած դեղերից օգտագործել է երկու կամ երեք հատ:
Ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Աշոտն իրեն զանգահարել է և ասել է որպեսզի գնա <Պարտեզ> ռեստորանի մոտ և զանգահարի իրեն և ինքը հասնելով նշված վայրը զանգահարել է Աշոտին: Իրեն ասել է վերցրու և չէր ասել, թե ինչ պետք է աներ այդ վերցրած իրը: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ պետք է թմրանյութ վերցնի: Ինքը իր վերցրած իրն ավտոմեքենայի մեջ է բացել և տեսել է, որ դա կոճակ է ու զանգահարել է, որպեսզի ճշտի, թե դա ինչ կոճակ և այդ պահին բռնվել է ոստիկանների կողմից: Ըստ իրեն 10 հատ է եղել դեղի կոճակը:
Ամբաստանյալ Սրբուհի Ժամկոչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը բնակվել է Ադելայդիտայի տանը` որպես տուն մաքրող: 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին Քնարիկ Գրիգորյանը ծխախոտների տուփեր է բերել և ինքը հարցրել է, թե դրանց մեջ ինչ է, սակայն նա ասել է, որ չգիտի և իրենից տոպրակ է խնդրել ու դրանք դրել է իր տված տոպրակի մեջ ու ինքը դա տարել է տանից դուրս և երեկոյան իրեն զանգահարել և ասել են որպեսզի այն դուրս հանի ու ինքը այդ ժամանակ բռնվել է: Ինքը ճանաչել է միայն Միքայելին, իսկ Տիգրանին չի ճանաչել: Իրեն Ադելայդիտան է ասել, որպեսզի այդ իրը տանի դուրս և տանի <ՀայՌուսգազարդ>-ի մոտ այնտեղ սպիտակ գույնի <Օ6> ավտոմեքենա է կանգնած պետք է տա նրան: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե ինչ է եղել այդ տուփերի մեջ:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո ամբաստանյալ Սրբուհի Ժամկոչյանը հայտնել է, որ ինքը տեղեկացել է թմրանյութների մասին միայն բռնվելուց հետո: Քննիչն է թելադրել իրեն ցուցմունքը և ինքը գրել է:
Ամբաստանյալ Քնարիկ Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն զանգահարել է Տիգրանը և ասել է, որ գնա Միքայելի տուն` մաքրություն անելու և մաքրություն անելու ընթացքում ինքը գտել է այդ ամենը այնտեղից: Տիգրանը իրեն ասել է, որ այդ ամենը տանից դուրս հանի: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ Միշիկին բռնել են: Ինքը տանը մաքրություն անելուց է գտել այդ ամենը ու ասել է Տիգրանին և Տիգրանը իրեն ասել է որպեսզի դրանք տանից դուրս հանի և տանի Գոգենց տուն: Գոգը տեղյակ չի եղել, որ ինքը բան է տանելու նրա տուն: Ինքը այդ դեղերը չէր կարող իր հետ տանել, քանի որ պետք է գնար տուն մաքրելու: Ինքը տան բանալիները վերցրել է Արմինեյից և ինքը միշտ մաքրել է Միշիկենց տունը:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո ամբաստանյալ Քնարիկ Գրիգորյանը հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում ինքը պաշտպան է պահանջել, սակայն իրեն չեն հատկացրել և քննիչը թելադրել է իրեն ու ինքը գրել է: Արմավիրի դատարանում իրեն նույնպես պաշտպան չեն հատկացրել: Ինքը ունեցել է առողջական խնդիրներ և ինչ քննիչը թելադրել է ինքը դա գրել է:
Ամբաստանյալ Աշոտ Չալաբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն Արթուրին ուղարկել է թմրանյութ վերցնելու և նրան չի ասել, որ նա գնում է թմրանյութ վերցնելու: Հայտնել է, որ ինքը ոչինչ ձեռք չի բերել: Ինքը իրեն մեղավոր է ճանաչում, որ Արթուրին ուղարկել է թմրանյութ վերցնելու, սակայն իրեն Տիգրանը չի ասել: Հայտնել է, որ գաղութում իրենք բոլորը խոսել են հեռախոսով: Արթուրը մոտ է եղել Վաղոյի հետ, նրանք միասին պատիժ են կրել ու Վաղոն է ասել Արթուրին, որ Աշոտը կզանգի իրեն և կգնա բան վերցնելու, սակայն չեն ասել, թե ինչ: Ուրիշ մարդ չի եղել, որ գնար վերցներ այդ դեղերը:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ՝ Տիգրան Ղանդիլյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Միքայել Ղանդիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արթուր Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սրբուհի Ժամկոչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Քնարիկ Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աշոտ Չալաբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, մեղսագրված արարքները հիմնավորվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Ադելաիդա Ղանդիլյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներ Ղանդիլյաններին և Քնարիկ Գրիգորյանին: Իր մորաքույրը եկել է իր տուն և ասել է, որ մի բան թողնի որպեսզի դա գան տանեն, սակայն ինքը ասել է, որ իր ամուսինը տանը չէ և ինքը չի կարող վերցնել ոչինչ: Ինքը չի հարցրել, թե ինչ է ցանկանում թողնել իր բնակարանում, սակայն իր մորաքրոջ ձեռքին տեսել է տոպրակ: Ինքը ասել է, որ իրենից հեռու մնան ով կտանի կամ կվերցնի դա իրեն չի հետաքրքրում: Հետո Սրբուհին ասել է, որ նա կտանի ինքն էլ ասել է, որ իր տանը ոչինչ չթողեն: Ինքը մենակ է ապրել և Սրբուհուն դրա համար է պահել իր տանը, քանի որ ինքը եղել է հղի, իսկ Սրբուհին բնակվելու տեղ չի ունեցել և իրեն օգնել է` գնացել է խանութ կամ մաքրել է իր տունը: Ինքը Սրբուհու հետ ծանոթացել է որպես տուն մաքրող: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ դա եղել է թմրանյութ: Երբ Սրբուհին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ինքը այդ ժամանակ է տեղեկացել, որ դա եղել է թմրանյութ: Ինքը ոստիկանության բաժնում է տեղեկացել, որ այդ տոպրակում եղել է թմրանյութ: Տիգրան Ղանդիլյանը հանդիսանում է իր հոր հորեղբոր որդին և երբ նա գտնվել է կալանավայրում մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն և հարցել է, թե երեխաները ինչպես են: Քնարիկը երբ իրեն ցանկացել է տալ այդ տոպրակը ասել է, որ Տիկոն մարդ կուղարկի կգան կտանեն դա, սակայն ինքը ասել է, որ իրենից հեռու մնան և չի վերցրել դա: Ինքը չի առարջարկել Սրբուհուն այդ տոպրակը տա Տիկոյի ասած մարդուն, այլ Սրբուհին ինքն է առաջարկել տալ այդ տոպրակը: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե այդ տոպրակը Սրբուհին որտեղ է պահել: Այդ ընթացքում իրեն զանգահարել է Տիգրանը և ասել է, որ մարդ կգա այդ տոպրակը տանելու, սակայն ինքը ասել է, որ իրեն չի հետաքրքրում և ինքը ոչոքի չի տա ոչինչ: Տիգրանը իրեն ասել է կարող է իր մոտ գումար լինի և ինքը ասել է, որ իր մոտ կա 6000 ՀՀ դրամ և այդ գումարը ինքը տվել է Սրբուհուն: Սրբուհին այդ 6000 ՀՀ դրամը վերցնելով գնացել և չի վերադարձել: Իր ամուսինը իրեն չի թողել անգամ լվացք կախի, խանութ գնա կամ երեխաներին դպրոց տանի: Սրբուհին գնացել է և հետ չի վերադարձել ու ինքը նրան չի տեսել ու ոչինչ չի խոսել այդ մասին: Հայտնել է, որ ինքը նախաքննության ընթացքում ինչ հայտնել է համապատասխանում է իրականությանը:
Վկա Հայկ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը վարում է տաքսի ավտոմեքենա: Իրեն զանգահարել է Հակոբը և ասել է, որ տաքսի ավտոմեքենա է հարկավոր <ՀայՌուսգազարդ> գնալու համար: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե ինչի համար են գնում նշված վայր: Ինքը Հակոբին ճանաչում է, որպես իր հարևան: Իրեն նույնպես բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին և այնտեղ տեղեկացել է, որ եղել է թմրանյութի թեմա: Իր և Հակոբի հետ եղել է նաև Կարոն ով իրենց հետ գնացել է որպեսզի ցույց տա ճանապարհը: Ինքը մինչ ձերբակալվելը գտնվել է ավտոմեքենայի մեջ և այլ բան չի տեսել: Իրեն և Հակոբին միասին են թողել բաժնից: Ինքը Տիգրան Ղանդիլյանին չի ճանաչում:
Վկա Արմենուհի Նալբանդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներ Տիգրան Ղանդիլյանին, Միքայել Ղանդիլյանին և Քնարիկ Գրիգորյանին: Նոյեմբերի 07-ին կամ 08-ին իրեն զանգահարել է Տիգրանը և հարցրել է ինքը տեղեկություն ունի Միշիկից և ինքը Տիգրանին հայտնել է, որ չունի որևէ տեղեկություն: Դրանից հետո ինքը տանից դուրս է եկել գնումներ կատարելու համար և այդ ընթացքում Քնարիկը գնացել է որպեսզի իր տան բանալիները վերցնի, սակայն ինքը տանը չի եղել և նա հետ է գնացել: Հետո նորից է եկել և այդ ժամանակ ինքը տվել է իրենց տան բանալիները: Քնարիկը բանալիները վերցրել է տանը մաքրություն կատարելու համար: Որոշ ժամանակ անց Քնարիկը զանգահարել է իրեն և հարցրել, թե իր մոտ գումար կա որպեսզի ինքը գա և այդ գումարով վճարի տաքսիին: Ինքը ասել է, որ ունի գումար և կտա, սակայն երբ Քնարիկը հասել է և զանգահարել է իրեն որպեսզի գումարը տա ինքը ասել է, որ չի կարող տանից դուրս գալ, քանի որ գործ է անում և գումարը տվել է իր որդուն որպեսզի նա գումարը տա Քնարիկին: Իրեն ոստիկանություն կանչել են, քանի որ ոստիկանությունում Քնարիկը ասել է, որ այդ բանալիները տվել է ինքը: Ինքը բնակվել է այդ բնակարանում, սակայն պայմանները եղել են վատ վիճակում և ինքը տեղափոխվել է իր հորական տանը ապրելու և հաճախակի գնացել է բնակարանը մաքրելու: Եղել է ժամանակ, որ Քնարիկը օգնել է իրեն մաքրության հարցում: Առաջին անգամ, որ Տիգրանը իրեն զանգահարել է չի ասել, որպեսզի բանալիները տա Քնարիկին, իսկ երկրորդ անգամ երբ զանգել է իրեն ասել է տվել էս բանալիները Քնարիկին ինքն էլ պատասխանել է, որ այո: Հայտնել է, որ ճանաչում է Սրբուհի Ժամկոչյանին` նա իր ամուսնու քրոջ տանը կատարում է մաքրություն: Ինքը ամբողջ պատմության մասին տեղեկացել է ոստիկանության բաժնում: Ադելաիդան իրեն ասել է, որ Սրբուհին դուրս է եկել տանից և չի վերադարձել: Իրենք Միքայելի հետ միասին նույն տան մեջ են ապրել: Ինքը չի զարմացել, որ Քնարիկը վերցրել է տան բանալիները տունը մաքրելու համար, քանի որ նա հաճախ է մաքրել տունը:
Վկա Հակոբ Սայրադյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն է զանգահարել Տիկոն, որպեսզի ինքը գնա և ինչ-որ բան վերցնի: Երբ ինքը գնացել է վերցնելու իրեն ձերբակալել են: Իրեն բերման են ենթարկել 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին կամ 09-ին Քանաքեռից, քանի որ ինքը գնացել է գումար վերցնելու ինչ-որ կնոջից: Ինքը այդ ժամանակ օգտագործել է 099-46-90-09: Ինքը գումարը չի վերցրել: Իրեն խնդրել է Տիգրանը որպեսզի վերցնի այդ գումարը, քանի որ նա եղել է ինչ-որ առիթի: Հայտնել է, որ Սրբուհի Ժամկոչյանին չի ճանաչում: Ինքը Տիգրանին ճանաչել է մոտ չորս տարի: Տիգրանը ասել է, որ նրան գումար են պարտք 80.000 ՀՀ դրամ և խնդրել է, որպեսզի վերցնի այդ գումարը: Ինքը Տիգրանին չի տեսել: Ինքը գնացել է գումարը վերցնելու տաքսի ավտոմեքենայով ու իր հետ եղել է նաև Կարենը ով եղել է իր հետ որպեսզի ցույց տա ճանապարհը: Հայտնել է, որ ինքը քննիչի մոտ տվել է ճիշտ ցուցմունք:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Հակոբ Սայրադյանը հայտնել է, որ ինքը ուշադրություն չի դարձրել այն հանգամանքին, որ քննիչը իրեն ասել է Տիգրանը դա Տիգրան Ղանդիլյանն է:
Վկա Կարեն Շահնազարյանը 2013 թվականի նոյեմբերի 08-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մշտական աշխատանք չունի և զբաղվում է շինարարությամբ: Մոտ 3 ամիս է գտնվում է ՌԴ-ում և այնտեղից վերադարձել է մոտ 10 օր առաջ` ավելի ճիշտ հոկտեմբերի 21-ին: 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին երեկոյան ժամը 21.30-ից 22.00-ի սահմաններում իրենց տան դիմաց գտնվող խանութի մոտ պիվա է խմել, երբ իրեն է մոտեցել իրենց փողոցի վրա ապրող Հակոբը, իսկ քիչ հետո իր սպիտակ գույնի <սամանդ> մակնիշի ավտոմեքենայով մոտեցել է նաև Հայկը: Հայկի և Հակոբի խոսակցությունից հասկացել է, որ ուզում են գնալ քանաքեռ <ՀայՌուսգազարդ>-ի մոտ, բայց տեղը չեն իմացել: Իրեն հարցրել են տեղը և ինքը ասել է, որ գիտի տեղը և կարող է գնալ ու ցույց տալ և միաժամանակ կհանդիպի իր ընկերոջ հետ, որը բնակվում է քանաքեռում: Իրենք երեքով շարժվել են դեպի քանաքեռ ու հասնելով <ՀայՌուսգազարդ՚>-ի մոտ կանգնել են դիմացի մայթին: Հետո Հակոբը ավտոմեքենայից իջել է և ինքը այդ ընթացքում իր ընկերոջ Արայի հետ է խոսել ու երբ արդեն վերջացրել է խոսելը և իջել նստել է Հայկի կողքին հանկարծ տեսել է, որ ինչ-որ մարդիկ բռնել են Հակոբին ու հենց այդ պահին իր կողքի դուռն բացվել է ու ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ իրեն ու Հայկին բռնել ու ասել են , որ պետք է գնան նրանց հետ: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Հայկը ինչ-որ գումար պետք է վերցնի: Ինքը չի լսել ճանապարհին նա ինչ է խոսել հեռախոսով:
Ապացույց ճանաչված` ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎԹԱՇԴՊ պետի 2014 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ 10/2-421 գրությունով այն մասին, որ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվյալներ են ստացվել այն մասին, որ Միքայել Ղանդիլյանի բնակարանից Քնարիկ Գրիգորյանի կողմից հայտնաբերված և Սրբուհի Ժամկոչյանից առգրաված թվով 243 հատ <Սուբոտեքս> տեսակի թմրամիջոցը Տիգրան Ղանդիլյանը իրացման նպատակով ձեռք է բերել Ֆրանսիայի բնակիչ Արամ Վոլոդյայի Նազարյանից /ծնված՝ 24.06.1956թ. հաշվառված՝ ք.Երևան, Կիլիկիա 6 շենք, բնակարան 11/:
Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ ԹԱՇԴՊ պետի 2014 թվականի օգոստոսի 13-ի թիվ 10/2-2810 գրությունով այն մասին, որ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ Տիգրան Ղանդիլյանը Ֆրանսիայի բնակիչ Արամ Նազարյանից առանձնապես խոշոր չափի բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող <Սուբոտեքս> տեսակի դեղահաբերը, որը հետագայում հայտնաբերվել և առգրավել է Սրբուհի Ժամկոչյանի մոտից, ձեռք է բերել 2013 թվականի նոյեմբերի սկզբներին Միքայել Ղանդիլյանի օժանդակությամբ: Նշված թմրամիջոցի ձեռք բերման շուրջ Տիգրան Ղանդիլյանի և Արամ Նազարյանի միջև պայմանավորվածությունը կատարվել է հեռախոսազանգերի միջոցով: Ստացված ստույգ տեղեկությունների համաձայն Տիգրան Ղանդիլյանը Արամ Նազարյանի հետ կապնվել է իր կողմից գործածվող 077-90-59-85 հեռախոսահամարով Արամ Նազարյանի՝ 0033753567453 հեռախոսահամարի հետ:
Ապացույց ճանաչված՝ Տիգրան Ղանդիլյանի ՝ 077-90-59-85 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային զանգերը պարունակող լազերային կրիչի զննության համաձայն` 2013 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 04-ն ընկած ժամանակահատվածում 077-90-59-85 հեռախոսահամարից 33753567453 հեռախոսահամարին կատարվել է 23 ելքային զանգ և նույն ժամանակահատվածում 33753567453 հեռախոսահամարից 077-90-59-85 հեռախոսահամարին կատարվել է 8 մուտքային զանգ:
Ապացույց ճանաչված, զննված՝ թիվ 69111313 քրեական գործով կազմված զննության արձանագրությունով, Արամ Նազարյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու վերաբերյալ տեղեկանքով և ՀՀ ոստիկանության ինտերպոլ ԱԿԲ-ի կողմից 20.12.2013թ. տրված թիվ 9/Ճ-3379 գրությամբ, որոնցով հիմնավորվում է 2012 թվականի օգոստոսի 01-ին ՀՀ Բագրատաշենի սահմանային անցակետով Արամ Նազարյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու փաստը, վերջինիս կողմից Ֆրանսիայի Լիմոժ քաղաքում բնակվելու և 33753567453 հեռախոսահամարը գործածելու հանգամանքը:
Մեղադրյալ Տիգրան Ղանդիլյանի կողմից Արամ Նազարյանից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցից 0,288 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող թվով 36 հատ <սուբուտեքս> տեսակի դեղահաբերը 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ին Միքայել Ղանդիլյանի օժանդակությամբ իրացնելու հանգամանքը հիմնավորվել է զննված և ապացույց ճանաչված՝ մեղաղրյալներ Տիգրան Ղանդիլյանի և Միքայել Ղանդիլյանի 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումները պարունակող լազերային սկավառակը և հեռախոսային խոսակցությունների ամփոփագրերում առկա հետևյալ խոսակցությունները.
ժամը 17:03-ին.
Միքայել Ղանդիլյան - Հա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հը Միշ:
Միքայել Ղանդիլյան - Ապեր մարդ մուրդ չի՞ գալու, ժամը 7-ից հետո ես չեմ հելնի դուրս ջոգում ես:
Տիգրան Ղանդիլյան - Ի՞նչա եղել:
Միքայել Ղանդիլյան - Արա շորերս ուզում եմ լվամ, մերը /հայհոյանք/ կեղտի մեջ կորում եմ:
Տիգրան Ղանդիլյան - Խոսքի չե՞ս կարա 7-ին հելնես դուս:
Միքայել Ղանդիլյան - Արա դե փոխան-մոխան, ուզում եմ հագիս շորերը լվամ ջոգում ես, որ հեսա ավտոս արդեն սարքում են, քանի վախտը պիտի տան մերը /հայհոյանք/, որ մաքուր ըլնեմ, որ հելա քշելու, ես չեմ կարա գամ տունը նստեմ լռվեմ ջոգում ես: Մինչև ետ մարդ չի՞ գալու, թող մինչև ետ վախտ գա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Մի հատ բան կա դրա համար եմ ասում ախպեր, լսի մի հատ 30, մեկ էլ մի հատ 10 պիտի տվցվի, դրա համար եմ ասում՝ 40 հատ:
Միքայել Ղանդիլյան - Հատի՞կ:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա:
Միքայել Ղանդիլյան - Պիտի գան ստեղից վեկալե՞ն, էտ ե՞րբ:
Տիգրան Ղանդիլյան - ժամը 7-ին:
Միքայել Ղանդիլյան - Հա 7-ին թող գան վեկալեն մերը, գամ դրանից հետո լվամ շորերս:
Տիգրան Ղանդիլյան - Լավ:
Միքայել Ղանդիլյան - Հա:
ժամը՝ 17:44-ին.
Միքայել Ղանդիլյան - Հա ապեր:
Տիգրան Ղանդիլյան - Ապեր, 36 հատ, հեսա մարդա գալիս շոշին, հանես էն աղջկան տաս:
Միքայել Ղանդիլյան - Փող պիտի տա՞ ինքը ինձ:
Տիգրան Ղանդիլյան – 260:
Միքայել Ղանդիլյան - 36 հա՞տ:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա:
Միքայել Ղանդիլյան - Վայ մերը, սպասի հելնեմ հագնվեմ արա:
ժամը՝ 18:13-ին.
Միքայել Ղանդիլյան - Հա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Ապեր, ընդեղ կայնածա, էտ նույն աղջիկնա:
Միքայել Ղանդիլյան - Քանի՞ հատ եմ տալու:
Տիգրան Ղանդիլյան -36:
Միքայել Ղանդիլյան - Ինչքա՞ն փողա տալու ինքը ինձ:
Տիգրան Ղանդիլյան – 260:
Միքայել Ղանդիլյան - Լավ:
ժամը՝ 18:19-ին.
Միքայել Ղանդիլյան - Հա տվի, վեկալա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Լավ գնա:
Միքայել Ղանդիլյան - էսօր վե՞րջ, թե՞ էլի մարդա գալու:
Տիգրան Ղանդիլյան - Չէ. չէ ախպեր, 200-ը ախպեր առանձնացրա, մի տեղ խրճկի, 290 ասիր չէ՞:
Միքայել Ղանդիլյան-Ի՞նչ 290:
Տիգրան Ղանդիլյան - Որ հաշվիր քանի՞ հատ ասիր:
Միքայել Ղանդիլյան - 290 հատ էր ախպեր, հեսա 36 հատ էլ տվել եմ ստեղ:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա, էտ էլ հետը, էն 90-ը առանձնացրա, որ 36 հատ նոր տվիր, էն 200-ը առանձին:
Միքայել Ղանդիլյան - Հա, 200 հատ հանեմ վրից:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա 200 հատիկ հանի:
Միքայել Ղանդիլյան - Հա բայց սրան ուզում էի ձեռ տաի գիտես մերը:
Տիգրան Ղանդիլյան - Որի՞ն:
Միքայել Ղանդիլյան - էն նոր էս 6 հատը տվեցի է, ուզում էի քերեյի էլի:
Տիգրան Ղանդիլյան - 36 հատի՞ց:
Միքայել Ղանդիլյան - Արա նոր որ տվեցի էս աղջկան: Տիգրան Ղանդիլյան - Հա ասեիր մի պուճուր վերցներիր, դե հմի ըտեղ չկա՞, կա ըտեղ, մի 2 հատից բան արա:
Միքայել Ղանդիլյան - Ես չունեմ ապեր, մի 2 հատից քերե՞մ, հա՞:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա 2 հատ թող չլինի, 4 հատից մի բան արա դու էլ, էտի թողինք ք…. ընգանք, կոխե-կոխի մեջ ընկար՚ քիթ ու բերնի վրա կարա՞ս հագնես պրծնենք :
Միքայել Ղանդիլյան - Մերը … հագել եմ էլի, էլ հագնելը ո՞րնա գ… : Ապեր հմի էտի առանձնացնում եմ 200 հատիկը:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա 200-ը առանձնացրա:
Միքայել Ղանդիլյան - Հա հենց հիմա էկել եմ, առաջինը էտ եմ անելու, վոբշմ առանձնացնեմ, փողն էլ արդեն գիտես ինչքանա մոտս, նոր 260 տվին, 536 էլ կար մոտս:
Տիգրան Ղանդիլյան - Լավ, էտի շուտ առանձնացրա էտ 200-ը վերց մի տեղ պահի էլի: Չես կարա՞ մի տեղ խորճկես էտի:
Միքայել Ղանդիլյան - Չէ արա ախպեր դուրսը պահել չի լինի, հետո մի բան ըլնի մերը…ես դրա տակից ոնց եմ հելնելու արա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Արա լավ ո՞րտեղ կարելիա էտի խորճկել:
Միքայել Ղանդիլյան - Չեմ իմանում … ըլնեմ: Ախպեր պահենք հետո ք.. ընկնե՞մ:
Տիգրան Ղանդիլյան - Լսի դու ի՞նչ ես անում:
Միքայել Ղանդիլյան - Ուզում եմ շորերս լվամ, շոր չունեմ հագնելու գ… :
Տիգրան Ղանդիլյան - Ուզում էի ասեի մի հատ Գոհարիկին ասեմ ախպեր էտի մի տեղ թող իրանց յանը խորճկի էտ 200 հատը:
Միքայել Ղանդիլյան - էթամ Գոհարիկենց տուն, գամ հա՞:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա տանեիր թողեիր, իջնեիր:
Միքայել Ղանդիլյան - Տաքսո՞վ:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա բա:
Միքայել Ղանդիլյան - Լավ ջոգի, արա 6-անց կեսա արա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Արա չգիտեմ պերելոմ եմ, չգիտեմ էն Գոյին ասե՞մ, թե՞ չէ"
Միքայել Ղանդիլյան - Ես էլ չգիտեմ, դու պիտի իմանաս:
Տիգրան Ղանդիլյան - Լավ Միշ, սպասի հլը:
Զննված և ապացույց ճանաչված՝ մեղադրյալներ Տիգրան Ղանդիլյանի և Միքայել Ղանդիլյանի 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումները պարունակող լազերային սկավառակը և հեռախոսային խոսակցությանների ամփոփագրերում առկա հետևյալ խոսակցությունները.
ժամը 12:05-ին
Միքայել Ղանդիլյան - Հա բա ի՞նչ էլավ, չի գալի՞ս էտի:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հեսա կգա:
Միքայել Ղանդիլյան - Լսի էտ 10 հատը հա՞:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա, 10 հատ:
Միքայել Ղանդիլյան - ՈՒ վե՞րջ, ինքը ինձ բան չի տալու՞:
Տիգրան Ղանդիլյան - Չէ:
ժամը` 12:25-ին
Միքայել Ղանդիլյան - Հա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Ախպեր դե բան արա, կապույտ ջինսով սև վերխով Արթուրիկնա:
Միքայել Ղանդիլյան - Արթուրիկն ովա՞ որ :
Տիգրան Ղանդիլյան - Հիմա չեմ իմանում:
Միքայել Ղանդիլյան - Հա ասում ես Արթուրի՞կը, հա լավ, լավ ավտո չի հա՞, ոտովա՞ լինելու:
Տիգրան Ղանդիլյան - Ավտո էլ կա, բայց իջելա անցելա շոշը:
Միքայել Ղանդիլյան - Լավ:
Տիգրան Ղանդիլյան - լավ:
ժամը` 12:29-ին.
Մքայել Ղանդիլյան - Հա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հը:
Միքայել Ղանդիլյան - Հա, անունտ ինչա հր՞: Լսի տամ խոսա հետը ասումա անունը Արթուրա:
Տիգրան Ղանդիլյան - Ասա ովա՞ ղրգել:
Միքայել Ղանդիլյան - Ո՞վա քեզ ղրկել:
Միքայել Ղանդիլյան - Աշոտը:
Տիգրան Ղանդիլյան - Հա:
Միքայել Ղանդիլյան - Տվեցի գնաց:
Տիգրան Ղանդիլյան - Լավ:
Միքայել Ղանդիլյան - Արա էս քնած մարդկանց ուր էս ղրգում ստեղ մերը…արա լավ:
Դատքիմիական փորձաքննության թիվ 13-3751 եցրակացաթյան համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված՝ Արթուր Մարգարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված միանման ընդհանուր թվով 10 հատ, 0,400 գրամ քաշով, սպիտակ գույնի դեղահատերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 0,008 գրամ բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր: Ներկայացված ընդհանուր թվով 10 հատ դեղահատերում բուպրենորֆինի ընդհանուր պարունակությունը կազմում է 0,08 գրամ: Բուպրենորֆինը ներառված է ՙՀՀ հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների՚ կազմում:
Մեղադրյալ Քնարիկ Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրության համաձայն` 2013 թվականի նոյեմբերի 09-ին Քնարիկ Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության ընթացքում վերջինս մատնանշել է Միքայել Ղանդիլյանի՝ Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցի 74/1–րդ շենքի 25-րդ բնակարանի ննջասենյակում տեղադրված պահարանը և հայտարարել, որ 07.11.2013 թ–ին Տիգրան Ղանդիլյանի խնդրանքով բնակարանում փնտրելով նշված պահարանի վրայից, այնուհետև պահարանում գտնվող բաճկոնի գրպանից հայտնաբերել է այն բոլոր թմրամիջոցները, որոնք կրկին Տիգրան Ղանդիլյանի ցուցումով տեղափոխել ու հանձնել է Սրբուհի Ժամկոչյանին:
2013 թվականի նոյեմբերի 08-ին Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն` նրա ձախ թևատակից հայտնաբերված սպիտակ գույնի պոլիէթիլենային տոպրակում եղած <Դանհիլ> տեսակի ծխախոտի տուփի միջից հայտնաբերվել է չորս փաթեթ, որոնցից յուրաքանչյուրը պարունակել է 10-ական սպիտակ գույնի B-8 ներհրված դաջվածքով դեղահտեր, <Ախթամար> տեսակի ծխախոտի տուփի միջից հայտնաբերվել է 20 հատ թափանցիկ փաթեթներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պարունակել է 10-ական սպիտակ գույնի B-8 ներհրված դաջվածքով դեղահաբեր և մեկ հատ պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ, որի մեջ առկա է 3 հատ սպիտակ գույնի B-8 ներհրված դաջվածքով դեղահաբեր:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 13-3755 եցրակացաթյան համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված՝ Սրբուհի Ժամկոչյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված միանման ընդհանուր թվով 243 հատ, սպիտակ գույնի դեղահատերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 0,008 գրամ բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր: Ներկայացված ընդհանուր թվով 243 հատ դեղահատերում բուպրենորֆինի ընդհանուր պարունակությունը կազմում է 1,944 գրամ, ինչը ներառված է ՙՀՀ հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանվ 28 պրեկուրսորների՚ կազմում:
Տիգրան Ղանդիլյանի, Միքայել Ղանդիլյանի, Արթուր Մարգարյանի, Աշոտ Չալաբյանի, Քնարիկ Գրիգորյանի, Սրբուհի Ժամկոչյանի և վկաներ Արմենուհի Նալբանդյանի ու Հակոբ Սայրադյանի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի ու դրանց սպասարկած ալեհավաքների տեղակայման վերաբերյալ տվյալները պարունակող լազերային սկավառակների և դրանց ու Միքայել Ղանդիլյանի հեռախոսահամարի գաղտնալսումները պարունակող լազերային կրիչի համադրված զննության արձանագրության համաձայն` 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, Միքայել Ղանդիլյանը գտնվելով Երևանի Գաջագործների 74Ա հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի սպասարկման տարածքում և զրուցելով Տիգրան Ղանդիլյանի հետ նրա կողմից գործածվող 077-90-59-85 հեռախոսահամարով, վերջինիս ցուցումով ապօրինի իրացրել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 0,288 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 36 հատ դեղահաբը, իսկ 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին՝ ժամը 12:30-ի սահմաններում նույն վայրում գտնվելով և զրուցելով Տիգրան Ղանդիլյանի հետ, նրա ցուցումով խոշոր չափի՝ 0,08 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 10 դեղահաբ է ապօրինի իրացրել Աշոտ Չալաբյանին՝ Արթուր Մարգարյանին փոխանցելու միջոցով, ով նույն ժամանակահատվածում գտնվելով կրկին Գաջագործների 74ա հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի սպասարկման տարածքում իր կողմից գործածվող 094-01-73-46 հեռախոսահամարով զրուցել է Աշոտ Չալաբյանի հետ, նրա կողմից գործածվող 077-70-43-43 հեռախոսահամարով:
2013 թվականի նոյեմբերի 07-ին Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն` նրա մոտից հայտնաբերվել և առգրավվել է <Նոկիա x-1> տեսակի, IMEL 35931204795062 գործարանային համարի բջջային հեռախոս իր մեջ տեղադրված՝ 093-36-21-83 համարի բաժանորդային քարտով:
2013 թվականի նոյեմբերի 09-ին Քնարիկ Գրիգորյանի՝ Երևան քաղաքի Դրոյի 10-րդ շենքի 43-րդ բնակարանում կատարված խուզարկության արձանագրության համաձայն` բնակարանից հայտնաբերվել և առգրավվել է՝ <Նոկիա x-1> մոդելի IMEL 358604/04/032660/2 և 358604/04/032661/0 գործարանային համարի բջջային հեռախոս իր մեջ տեղադրված 077-20-85-46 համարի բաժանորդային քարտով:
2013 թվականի նոյեմբերի 09-ին Միքայել Ղանդիլյանի՝ Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցի 74/1-րդ շենքի 25-րդ բնակարանում կատարված խուզարկության արձանագրության համաձայն` բնակարանից հայտնաբերվել և առգրավվել է՝ 19 հատ 20.000-ական ՀՀ դրամանոց, 40 հատ 10.000–ական ՀՀ դրամանոց, 25 հատ 5.ՕՕՕ-ական ՀՀ դրամանոց և 14 հատ 1.000-ական ՀՀ դրամանոց թղթադրամ գումարներով:
Զննված և ապացույց ճանաչված Միքայել Ղանդիլյանի՝ <Նոկիա x-1> մոդելի IMEL 35931204795062 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը, Արթուր Մարգարյանի՝ ՙՍոնի՚ տեսակի IMEL 35009440202190 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը,
- Հակոբ Սայրադյանի՝ <Սամսունգ GT-E1202> տեսակի IMEL 35313505903911 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը,
- Քնարիկ Գրիգորյանի՝ <Նոկիա x-1> տեսակի IMEL 358604/04/032660/2 և 358604/04/032661/0 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը,
- Տիգրան Ղանդիլյանի՝ 077-88-47-88, 077-30-60-40, 098-70-40-90, Միքայել Ղանդիլյանի՝ 093-36-21-83, Արթուր Մարգարյանի՝ 094-01-73-46, Հակոբ Սայրադյանի՝ 099-46-90-09, Քնարիկ Գրիգորյանի՝ 077-20-85-46 հեռախոսահամարների բաժանորդային քարտերը,
<Ref.No.1078>, <Ref.No. 104>՚, <Ref.No. 1935> լազերային կրիչները, Հակոբ Սայրադյանի՝ 099-46-90-09 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային զանգերը պարունակող 16 թերթից բաղկացած փաստաթղթերը, Միքայել Ղանդիլյանի՝ 093-36-21-83 հեռախոսահամարի գաղտնալսումները պարունակող լազերային կրիչը և 16 թերթից բաղկացած գաղտնալսումները պարունակող սղագիր ամփոփագրերը, թիվ 69111313 քրեական գործով կազմված զննության արձանագրությունը, ՀՀ պետական սահմանը հատելու վերաբերյալ տեղեկանքը, ՀՀ ոստիկանության ինտերպոլ ԱԿԲ-ի 20.12.2013թ. թիվ 9/Ճ-3379 գրությունը և ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ ԹԱՇԴՊ պետի՝ 2014թ. փետրվարի 17-ի թիվ 10/2-421 և 2014թ. օգոստոսի 13-ի թիվ 10/2-2810 գրությունները:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Դատաքիմիական թիվ 13-3755 եզրակացությանը կցված, մեկ փաթեթում փաթեթավորված և <Փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ ծրարների համար՚> կնիքով կնքված՝ թվով 243 հատ, յուրաքանչյուրում 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող դեղահատերը: Դատաքիմիական թիվ 13-3751 եզրակացությանը կցված, մեկ փաթեթում փաթեթավորված և Փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ ծրարների համար՚ կնիքով կնքված՝ թվով 10 հատ, յուրաքանչյուրում 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող դեղահատերը: Միքայել Ղանդիլյանի բնակարանից առգրաված, ընդհանուր 919.000 ՀՀ դրամ կազմող՝ 19 հատ 20.ՕՕՕ-ական ՀՀ դրամանոց, 40 հատ 10.ՕՕՕ-ական ՀՀ դրամանոց, 25 հատ 5.ՕՕՕ-ական ՀՀ դրամանոց և 14 հատ 1.ՕՕՕ-ական ՀՀ դրամանոց թղթադրամները:
Դատաթմրաբանական փորձաքննության թիվ 13-3763 եզրակացության համաձայն` 07.11.2013թ-ին Միքայել Ղանդիլյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են ափիոնի թմալկոլոիդների և ափիոդների շարքի բուպրենորֆին տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության:
Սույն գործով, ընդհանուր իրավասության դատարանն /այսուհետ՝ դատարան/ գնահատելով քրեական գործով ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի, Միքայել Ղանդիլյանի, Քնարիկ Գրիգորյանի և Սրբուհի Ժամկոչյանի դատական քննության և նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները սույն դատավճռի հիմքում որպես ապացույց դնելու հնարավորության, ինչպես նաև այդ ցուցմունքների արժանահավատության տեսանկյունից, գտել է, որ Տիգրան Ղանդիլյանի ցուցմունքերը մտացածին են և սույն դատավճռի հիմքում որպես ապացույց չպետք է դնել ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի դատական քննության և նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, քանի որ ամբաստանյալի այդ ցուցմունքները հերքվում են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ ԹԱՇԴՊ պետի 2014 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ 10/2-421 գրությունով, ԿՀԴՊ ԳՎ ԹԱՇԴՊ պետի 2014 թվականի օգոստոսի 13-ի թիվ 10/2-2810 գրությունով, ապացույց ճանաչված Տիգրան Ղանդիլյանի 077-90-59-85 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային զանգերը պարունակող լազերային կրիչի զննությունով, ապացույց ճանաչված թիվ 69111313 քրեական գործով կազմված զննության արաձանագրությունով, ապացուց ճանաչված Տիգրան Ղանդիլյանի և Միքայել Ղանդիլյանի 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումները պարունակող լազերային սկավառակով և հեռախոսային խոսակցությունների ամփոփագրով, ապացուց ճանաչված Տիգրան Ղանդիլյանի և Միքայել Ղանդիլյանի 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումները պարունակող լազերային սկավառակով և հեռախոսային խոսակցությունների ամփոփագրով, Արթուր Մարգայանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունով, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 13-3751 եզրակացությունով, Քնարիկ Գրիգորյանի, Ադելաիդա Ղանդիլյանի, Հակոբ Սայրադյանի, Կարեն Շահնազարյանի ցուցմունքներով, Սրբուհի Ժամկոչյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արանագրությունով, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 13-3755 եզրակացությունով, Քնարիկ Գրիգորյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունով, Միքայել Ղանդիլյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունով, Միքայել Ղանդիլյանի բնակարանում կատարված խուզարկության արձանագրությունով, սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված դեղահատերով և ՀՀ դրամանոց թղթադրամներով ու սույն քրեական գործով ձեռք բերված այլ օբյեկտիվ տվյալների համակցությամբ: Ավելին` ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը և դատարանում տված ցուցմունքները հակասական են, ինչը նույնպես վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալը յուրաքանչյուր դեպքում փորձել է խուսափել իրականությունը ներկայացնելուց` մոռանալով նախորդ ցուցմունքը: Հետևապես` դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի ցուցմունքներն արժանահավատ չեն և հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու միտում:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Միքայել Ղանդիլյանի ցուցմունքներին, դատարանը գտել է, որ մտացածին են և սույն դատավճռի հիմքում որպես ապացույց չպետք է դնել ամբաստանյալ Միքայել Ղանդիլյանի դատական քննության և նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, քանի որ ամբաստանյալի այդ ցուցմունքները, որ ինքը <Սուբոտեքս> տեսակի թմրամիջոցը գտել է Թոխմախի այգում և այն, որ իր և Տիգրան Ղանդիլյանի միջև 2013 թվականի նոյեմբերի 09-ին և 07-ին կայացված հեռախոսային խոսակցությունները չեն վերաբերվում թմրամիջոցներին, հերքվում են ապացուց ճանաչված Տիգրան Ղանդիլյանի և Միքայել Ղանդիլյանի 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումները պարունակող լազերային սկավառակով և հեռախոսային խոսակցությունների ամփոփագրով, ապացուց ճանաչված Տիգրան Ղանդիլյանի և Միքայել Ղանդիլյանի 2013 թվականի նոյեմբերի 07-ի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումները պարունակող լազերային սկավառակով և հեռախոսային խոսակցությունների ամփոփագրով և սույն քրեական գործով ձեռք բերված այլ օբյեկտիվ տվյալների համակցությամբ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Քնարիկ Գրիգորյանի ցուցմունքներին, դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Քնարիկ Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքի այն մասը, որով որ հայտնում է, որ ինքը տեղյակ չի եղել, թե ինչի համար է Տիգրանն իրեն զանգահարել և ասել որպեսզի գնա և մաքրի Միքայելի տունը և որ նշված թմրանյութը գտել է պատահական մաքրելու ընթացքում հերքվում են իր իսկ կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով, որով հայտնել է, որ Տիգրանը իրեն զանգահարել և ասել է որպեսզի գնա և մաքրի Միքայելի բնակարանը, քանի որ նա բռնվել է ու ինքը հասկացել է, որ մաքրել ասելով նկատի է ունեցել տանից թմրանյութ մաքրել և հասնելով Միքայելի բնակարան զանգահարել է Տիգրանին և նա իրեն ասել է, թե որտեղից հանի թմրանյութերը և տանի իր հետ, այսինքն ամբաստանյալի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը և դատարանում տված ցուցմունքները հակասական են, ինչը նույնպես վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալը յուրաքանչյուր դեպքում փորձել է խուսափել իրականությունը ներկայացնելուց` մոռանալով նախորդ ցուցմունքը: Բացի այդ դատաքննական ցուցմունքի մի մասը հերքվում է նաև սույն քրեական գործով ձեռք բերված այլ օբյեկտիվ տվյալների համակցությամբ: Հետևապես` դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Քնարիկ Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքի մի մասը արժանահավատ չէ և հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու միտում և դատավճռի հիմքում պետք է դրվի նրա նախաքննական ցուցմունքը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սրբուհի Ժամկոչյանի ցուցմունքներին դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Սրբուհի Ժամկոչյանի դատաքննական ցուցմունքի այն մասը, որով որ հայտնում է, որ ինքը տեղյակ չի եղել, որ Քնարիկի կողմից իրեն տրված փաթեթում եղել է թմրանյութ հերքվում է իր իսկ կողմից նախաքննության ժամանակ տված ցուցմունքով, որով հայտնել է, որ Ադելաիդայի և Քնարիկի խոսակցությունից հասկացել է, որ այդ փաթեթի մեջ թմրանյութ է, այսինքն ամբաստանյալի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը և դատարանում տված ցուցմունքները հակասական են, ինչը նույնպես վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալը յուրաքանչյուր դեպքում փորձել է խուսափել իրականությունը ներկայացնելուց` մոռանալով նախորդ ցուցմունքը: Բացի այդ դատաքննական ցուցմունքի մի մասը հերքվում է նաև սույն քրեական գործով ձեռք բերված այլ օբյեկտիվ տվյալների համակցությամբ:
Դատարանը եզրահանգել է, որ.
Ապացուցված է ամբաստանյալ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Ապացուցված է ամբաստանյալ Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Ապացուցված է ամբաստանյալ Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Ապացուցված է ամբաստանյալ Աշոտ Յուրիի Չալաբյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Ապացուցված է ամբաստանյալ Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
Ապացուցված է ամբաստանյալ Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նման պայմաններում, անդրադառնալով պաշտպանության կողմիª ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններին ու այդ առնչությամբ արտահայտած պնդումներինª /առաջադրված մեղադրանքը վիճարկելու առնչությամբ/ դատավարական իրավունքի խախտումներ թույլ տալու, մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն ըստ էության վիճարկելու և այլնի վերաբերյալ, վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ քննարկվող պարա•այում, դրանք որևէ կերպ չեն ազդել մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներում տեղ •տած տեղեկությունների և փաստական տվյալների հավաստիության, այդ թվում նաև սույն •ործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա:
Վերը բերված հիմնավորումներով, պաշտպանության կողմիª ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ սույն •ործով դատական ակտ կայացնելիս ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավարական նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են •ործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա:
Հետևաբար, վերը բերված հիմնավորումներով, պաշտպանության կողմի ներկայացված վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններըª դատավարական իրավունքի խախտման և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարա•այում, բավարար չափով փաստարկված չեն և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Նման պայմաններում, անդրադառնալով նաև պաշտպանության կողմիª սույն գործով ամբաստանյալ Մ.Ղանդիլյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի, ամբաստանյալ Ս.Ժամկոչյանի շահերի պաշտպանի և ամբաստանյալներ Ք.Գրիգորյանի ու Ա.Մարգարյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններին ու այդ առնչությամբ արտահայտած պնդումներինª /առաջադրված մեղադրանքները վիճարկելու առնչությամբ/ դատավարական իրավունքի խախտումներ թույլ տալու, մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն ըստ էության վիճարկելու և այլնի վերաբերյալ, վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ քննարկվող պարա•այում, դրանք որևէ կերպ չեն ազդել մեղադրանքների հիմքում դրված ապացույցներում տեղ •տած տեղեկությունների և փաստական տվյալների հավաստիության, այդ թվում նաև սույն •ործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա:
Վերը բերված հիմնավորումներով, պաշտպանության կողմի ներկայացված վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերաքննիչ դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ սույն •ործով դատական ակտ կայացնելիս ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավարական նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են •ործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա:
Հետևաբար, վերը բերված հիմնավորումներով, պաշտպանության կողմի ներկայացված վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններըª դատավարական իրավունքի խախտման և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարա•այում, բավարար չափով փաստարկված չեն և դրանք բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Ապացույցների •նահատման և համադրման տեսանկյունից, վերաքննիչ դատարանն արձանա•րում է, որ քննարկվող դեպքում, դրանցում առկա մեղադրական տվյալները բավարար են հան•ելու այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Տ.Ղանդիլյանը, Մ.Ղանդիլյանը, Ա.Մարգարյանը, Ա.Չալաբյանը, Ս.Ժամկոչյանը և Ք.Գրիգորյանը կատարել են իրենց մեղսա•րված արարքները:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալների կողմից բերված պատճառաբանություններին` հանցանքների կատարումն իրենց իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, ապա դրանք վերաքննիչ դատարանի •նահատմամբ ոչ արժանահավատ են, ըստ էության չեն բխում •ործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Այսինքն, այդ առնչությամբ ևս պաշտպանության կողմի ներկայացված պատճառաբանություններն ու արտահայտած պնդումներն ինքնին ամբաստանյալների կողմից վերջիններիս մեղսագրվող արարքների կատարումը բացառող դիտարկվել չեն կարող:
Կոնկրետ դեպքում, սույն գործով /ամբաստանյալ Տ.Ղանդիլյանի առնչությամբ/ ձեռք բերված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար են հիմնավոր կասակածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ քննարկվող դեպքում /ամբաստանյալ Տ.Ղանդիլյանի առնչությամբ/ առկա է ամբողջական հանցակազմ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք իրենց համակցությամբ հաստատում են կոնկրետ գործով /ամբաստանյալ Տ.Ղանդիլյանի առնչությամբ/ ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ ամբաստանյալ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով/ մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ:
Որպիսի պայմաններում, նշվածի վերաբերյալ ամբաստանյալ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում տեղ գտած պատճառաբանություններն ու պահանջները՝ կայացված դատավճռի հետ համաձայն չլինելու, բողոքարկելու, վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու, պաշտպանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով որակելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են և դրանք բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Անդրադառնալով նաև մյուս ամբաստանյալների և վերջիններիս շահերի պաշտպանների կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքներին և դրանցում տեղ գտած պահանջներին, ապա վերաքննիչ դատարանը հարկ համարում նշել հետևյալը.
Կոնկրետ դեպքում, սույն գործով /ամբաստանյալ՝ Մ.Ղանդիլյանի առնչությամբ/ ձեռք բերված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար են հիմնավոր կասակածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ քննարկվող դեպքում /ամբաստանյալ՝ Մ.Ղանդիլյանի առնչությամբ/ առկա է ամբողջական հանցակազմ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք իրենց համակցությամբ հաստատում են կոնկրետ գործով /ամբաստանյալ Մ.Ղանդիլյանի առնչությամբ/ ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ ամբաստանյալ Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով/ մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Մ.Ղանդիլյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններն ու պահանջները՝ դատավճիռը բողոքարկելու, կատարած հանցանքին համապատասխան որակավորում տալու, դատավճիռը բեկանելու, պաշտպանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով որակելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են և դրանք բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Կոնկրետ դեպքում, սույն գործով /ամբաստանյալ՝ Ս.Ժամկոչյանի առնչությամբ/ ձեռք բերված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար են հիմնավոր կասակածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ քննարկվող դեպքում /ամբաստանյալ՝ Ս.Ժամկոչյանի առնչությամբ/ առկա է ամբողջական հանցակազմ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք իրենց համակցությամբ հաստատում են կոնկրետ գործով /ամբաստանյալ Ս.Ժամկոչյանի առնչությամբ/ ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ ամբաստանյալ Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով/ մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Ս.Ժամկոչյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու պահանջները՝ վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու, պաշտպանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Կոնկրետ դեպքում, սույն գործով /ամբաստանյալ՝ Ա.Մարգարյանի առնչությամբ/ ձեռք բերված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար են հիմնավոր կասակածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ քննարկվող դեպքում /ամբաստանյալ՝ Ա.Մարգարյանի առնչությամբ/ առկա է ամբողջական հանցակազմ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք իրենց համակցությամբ հաստատում են կոնկրետ գործով /մեղադրանքի այդ մասով՝ ամբաստանյալ Ա.Մարգարյանի առնչությամբ/ ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով/ մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Ա.Մարգարյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու պահանջները՝ պաշտպանյալի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Կոնկրետ դեպքում, սույն գործով /ամբաստանյալ՝ Ք.Գրիգորյանի առնչությամբ/ ձեռք բերված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար են հիմնավոր կասակածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ քննարկվող դեպքում /ամբաստանյալ՝ Ք.Գրիգորյանի առնչությամբ/ առկա է ամբողջական հանցակազմեր:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք իրենց համակցությամբ հաստատում են կոնկրետ գործով /մեղադրանքի այդ մասով՝ ամբաստանյալ Ք.Գրիգորյանի առնչությամբ/ ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով/ մեղսագրված արարքները կատարելու մեջ:
Կոնկրետ դեպքում, սույն գործով /ամբաստանյալ՝ Ա.Չալաբյանի առնչությամբ/ ձեռք բերված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար են հիմնավոր կասակածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ քննարկվող դեպքում /ամբաստանյալ՝ Ա.Չալաբյանի առնչությամբ/ առկա է ամբողջական հանցակազմ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք իրենց համակցությամբ հաստատում են կոնկրետ գործով /մեղադրանքի այդ մասով՝ ամբաստանյալ Ա.Չալաբյանի առնչությամբ/ ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ Աշոտ Յուրիի Չալաբյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով/ մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով Արթուր Գարեգինի Մարգարյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Աշոտ Յուրիի Չալաբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղսագրված արարքները որակված են ճիշտ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արթուր Գարեգինի Մարգարյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Աշոտ Յուրիի Չալաբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղսագրված արարքների քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է վերջնական ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու, փոփոխելու, վերջիններիս նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու, ինչպես նաև արարքները վերաորակելու հիմքեր չկան:
Նման պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանության կողմի՝ Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի, Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի` և վերջինիս շահերի պաշտպանի, Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանի շահերի պաշտպանի, Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանությունները` նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ տալու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և դրանք բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Անդրադառնալով նաև պաշտպանության կողմի՝ վերաքննիչ բողոքներին և դրանցում տեղ գտած պահանջներին՝ նշանակված պատիժներն ըստ էության վիճարկելու վերաբերյալ, ապա վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի.
<1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախաստեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>:
</…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/:
</…/Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է նաև անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են.
ա/ հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը
բ/ այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը
գ/ այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջները /տես Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հունիսի 1-ի ՎԲ-84/07 որոշումը/:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանն ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Տիգրան Ղանդիլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցեդիվը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Ամբաստանյալ Միքայել Ղանդիլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցեդիվը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Ամբաստանյալ Արթուր Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցեդիվը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Ամբաստանյալ Աշոտ Չալաբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, նրա անձն այն, որ բնութագրվում է դրականորեն և <Արիկոտե> ՍՊ ընկերության կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն աշխատում է նշված ընկերությունում, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցեդիվը:
Վերաքննիչ դատարանը որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նաև դրական բնութագրվելն, ինչպես նաև խնամքին մեկ անչափահաս երեխայի առկայությունը:
Ամբաստանյալ Սրբուհի Ժամկոչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հարկ է հաշվի առնել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, նրա անձն, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Ամբաստանյալ Քնարիկ Գրգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի առնել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, նրա անձն այն, որ բնութագրվում է դրականորեն, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Վերաքննիչ դատարանը որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում նաև դրական բնութագրվելն ու վատառողջ լինելը:
Որպիսի պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ որ տվյալ դեպքում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվել են /համապատասխանաբար/ համաչափ պատիժներ:
Հետևաբար, վերջիններիս նկատմամբ նշանակված պատիժներից մեղմ պատիժներ նշանակելը չի կարող ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Անդրադառնալով նաև, ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության հարցին, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Տիգրան Ղանդիլյանի, Միքայել Ղանդիլյանի, Արթուր Մարգարյանի, Սրբուհի Ժամկոչյանի, Աշոտ Չալաբյանի և Քնարիկ Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և չափերի, ինչպես նաև վերջիններիս կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար` սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով ևս բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
Հետևաբար, այդ առնչությամբ ևս պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններն ու պահանջները, տվյալ դեպքում, անհիմն են և դրանք բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Տիգրան Զավենի Ղանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Միքայել Մերուժանի Ղանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արթուր Գարեգինի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Աշոտ Յուրիի Չալաբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Սրբուհի Նորիկի Ժամկոչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և Քնարիկ Թելմանի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.10.2016թ. դատավճռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ

Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ