Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0179/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Ռաֆայել Միքայելյան
Ռաֆայել Միքայելյան Քրիստափորի
Ռաֆայել Միքայելյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 177 Մաս 1
Հոդված 34-177 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-06-25 | 12:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-04-01 | 09:55 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-03-31 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-03-19 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-02-27 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-02-17 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-02-03 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-01-15 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-19 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-08 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-11-27 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-11-12 | 11:00 | 1 | Կայացել է |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0179/01/14
25 հունիսի 2015թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Մ.ՆԱԼԲԱՆԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` <<Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին>> 2015 թվականի ապրիլի 01-ի որոշման դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
09.08.2014թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի որոշմամբ մերժվել է քրեական գործի հարուցումը և Ռաֆայել Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
20.08.2014թ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ.Նալբանդյանի որոշմամբ վերացվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի կողմից 09.08.2014թ. կայացված որոշումն ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 13207914 քրեական գործը և այն նախաքննություն կատարելու նպատակով ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Չիբուխչյանը 25.08.2014թ. որոշմամբ թիվ 13207914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
22.09.2014թ. Ռ.Միքայելյանը թիվ 13207914 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափանման միջոց` մեղադրյալի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին։
15.10.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի մարտ ամսին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի թիվ 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող «ՆյուԴենտ» ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող, պատին ամրացված, պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով` փորձել է գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հափշտակությունն ավարտին չի հասցվել։
Բացի այդ, Ռ.Միքայելյանը, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2014թ.-ի մարտի 27-ին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրացված` «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊԸ-ին պատկանող, պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշմամբ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով։
Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվել թիվ ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով։
Իրեղեն ապացույցը՝ հոսանքի հաշվիչ սարքը, թողնվել է տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի տնօրինմանը։
Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրող Մ.Նալբանդյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Մեղադրողը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումն անհիմն է և ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ,
որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները,
խախտվել են կատարված արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ
նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները,
խախտվել Սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ նախաքննության մարմինը ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի արարքներին տվել է սխալ իրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալ որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Զարգացնելով իր վերլուծությունը և հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածում տեղ գտած <բնակարան> հասկացության պարզաբանմանը, ընդհանուր իրավասության դատարանն արձանագրել է, որ <պահեստարան ու շինություն> հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու, կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։
Ըստ ընդհանուր իրավասության դատարանի վերլուծության <պահեստարան> հասկացության տակ մասնավորապես պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության համար։
Այսինքն պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։
Եզրափակելով իր վերլուծությունը դատարանը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված /տեղադրված/ են եղել մեղադրական եզրակացության մեջ նշված սարքերը, նախատեսված չեն տուժողների գույքը հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։
Մեղադրողի կարծիքով` դատարանի կողմից ոչ ճիշտ է տրվել <պահեստարան> հասկացության ձևակերպումը` որը պետք է ձևակերպվի հետևյալ կերպ՝ պահեստարանը հատուկ կառույց կամ հատկապես առանձնացված տեղ է՝ գույքը մշտապես կամ ժամանակավորապես պահելու համար, որով այն ապահովագրվում է հափշտակությունից, ոչնչացումից, վնասումից կամ փչացումից։
Ապօրինի մուտք գործելն իր հերթին ենթադրում է, որ այն իրականացվել է պահեստարանի տիրոջ կամքին հակառակ։ Մուտք գործելը ենթադրում է հանցավորի թե՛ ֆիզիկական ներխուժումը, ներթափանցումը, թե՛ տեխնիկական միջոցներով ներթափանցումը բնակարան, շինություն, պահեստարան, որը կարող է կատարվել, ինչպես արգելքները հաղթահարելով՝ կողպեքը կամ դուռը կոտրելուց մինչև մարդկանց դիմադրությունը կոտրելը, այնպես էլ առանց դրա՝ բաց դռնից մուտք գործելն ու հափշտակություն կատարելը։
Քրեական գործի շրջանակներում պարզվել է, որ Երևան քաղաքի Չարենցի 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող <Նյու Դենտ> ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը տեղադրված է եղել պատին բավականին ամուր ամրացված և կողպված մետաղական արկղի մեջ և ըստ տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի ենթադրության, արկղը կողպվել է հաշվիչը հափշտակությունից ապահովագրելու նպատակով։ Ըստ Կ.Գաբրիելյանի` կողպեքը կախված է եղել մետաղական լարից։
Ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանը թեև հստակ չի նշել <Նյու ԴԵնտ> ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող եռաֆազ հոսանքի հաշվիչի մետաղական արկղի վրա եղած կողպեքի մասին, սակայն նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ընթացքում հրապարակված ու վերջինիս կողմից հաստատված ցուցմունքներում չի էլ բացառել մետաղական արկղի վրա մետաղական լարի առկայությունը՝ հայտնելով, որ մետաղական արկղի դուռը բացելու ընթացքում հնարավոր է այն կտրված լինի։ Ինչ վերաբերվում է մետաղական արկղի, որպես պահեստարանի պահպանված լինելու հանգամանքին, ապա այդ կապակցությամբ թե տուժողի ներկայացուցիչը, թե ամբաստանյալը հստակ հայտնել են, որ մետաղական արկղը բավականին ամուր ձևով ամրացված է եղել պատին և այն պատից պոկելու նպատակով կպահանջվեր տեխնիկական միջոցների գործադրում։
Թեև դատարանը հղում կատարելով ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմանը, եզրահանգել է, որ էլեկտրոէներգիայի հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղադրելը դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում, սակայն մեղադրողի կարծիքով այս եզրակացությունը ևս ճիշտ չէ, քանի որ ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմամբ հաստատված կանոնների 7-րդ գլխի 39 կետի համաձայն առևտրային հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ
ա/բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը.
բ/բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի միացման սխեմային և նրանց աշխատանքին.
գ/ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքների տեսանելիությունը
դ/ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը
և/վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը
ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006 թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմամբ հաստատված կանոնների 7-րդ գլխի 39-րդ կետն ուսումնասիրելիս կարելի է ընկալել, որ հաշվառքի սարքը՝ հաշվիչը տեղադրվում է մետաղական արկղերում, միջավայրի անթույլատրելի ազդեցությունը, կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի միացման սխեմային և նրանց աշխատանքին բացառելու, ինչպես նաև հաշվառքի սարքի պահպանման նպատակով, այսինքն հափշտակությունը ևս կարող է դիտվել միջավայրի անթույլատրելի ազդեցություն, քանի որ հափշտակության դեպքում չի բացառվում հաշվիչի մեխանիկական վնասումը, որը կարող է կատարվել հաշվառքի միացման սխեմային կամ նրանց աշխատանքին միջամտելու արդյունքում։ 7-րդ գլխի 39-րդ կետի <<դ>> ենթակետը հստակ նշում է, որ հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը, ասել է թե պահպանումը նաև հափշտակումից։
Ինչ վերաբերվում է <Նուշիկյաև Ասոցիացիա> ՍՊԸ-ին պատկանող մետաղական արկղի դուռը բացելուն և այնտեղից զգալի չափի՝ 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն հափշտակելուն, ապա տվյալ դեպքում ևս դատարանը եկել է սխալ եզրահանգման՝ Ռ.Միքայելյանի արարքը վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանի որ տուժողի ներկայացուցիչ Գարիկ Խուդոյանն իր ցուցմունքով հայտնել է, որ Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրացված մետաղական արկղի վրա բախված է եղել անսարք կողպեք, քանի որ նախկինում չեն կարծել, որ մետաղական արկղի մեջ տեղադրված թողարկիչն ու ժամանակի ռելեն կգողացվեն. դրանք տեղադրվել են մետաղական արկղի մեջ վնասումից պաշտպանելու համար, սակայն նշված գողության դեպքից հետո ընկերությանը պատկանող բոլոր նմանատիպ արկղերը կողպվել են՝ հետագայում գողության այլ դեպքերից զերծ մնալու նպատակով։
Ասել է թե տվյալ դեպքում ևս մետաղական արկղն օգտագործվել է որպես պահեստարան` կազմակերպության գույքը պահելու՝ վնասումից պաշտպանելու և գործունեության բնականոն ընթացքն ապահովելու նպատակով։
Ելնելով վերոգրյալից` մեղադրողը միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումը, կայացնել մեղադրական դատական ակտ` Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել պաշտպան Ա.Ղազարյանը` միջնորդելով մերժել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալի և պաշտպանի պատասխանները դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալի արարքներին տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալմամբ որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Հետևաբար, դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին ու 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, և ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով, հետևյալ պատճառաբանություններով.
Դատաքննությամբ պարզվել է, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղադը-րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, ապօրինի ներթափանցելով պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղերի մեջ, մեկ դեպքում փորձել է գաղտնի հափշտակել, իսկ մյուս դեպքում գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերով գույք։
Դատարանը, ելնելով նշված արարքներին նախաքննական մարմնի կողմից տրված իրա-վաբանական որակումներից, եզրակացրել է, որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրվել պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակության փորձ և գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ Այսինքն՝ «ներթափանցելու» տակ պետք է հասկանալ մուտք գործելը։
Միաժամանակ, նախաքննության մարմինը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան։
Սույն գործով դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան, և նշված արկղեր «ներթափանցելը» կարող է համարվել մուտք գործել, թե՝ ոչ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում պահեստարան կամ շինություն (նախկին խմբագրությամբ՝ նաև բնակարան) ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով տրված է «բնակարան» հաս-կացության նշանակությունը, սակայն «պահեստարան և շինություն» հասկացությունների նշանակությունը չի տրված։ Ուստի, կարելի է հասկանալ, որ միևնույն շարքում (օրենսգրքի նախկին խմբագրությամբ) տրված հասկացությունները կարող են ունենալ նույնանման նշանակություն՝ կախված նպատակային և կառուցվածքային ձևերից։
Եթե դատավարական տեսանկյունից «բնակարանը» շենք կամ շինություն է, որը մշտա-պես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում է որոշակի անձի կամ անձանց բնակության համար, այդ թվում` սեփական կամ վարձակալած բնակարանը, այգետնակը, հյուրանոցային համարը, նավախցիկը, գնացքի ճամփորդախցիկը, համապատասխանաբար նրանց անմիջական հարող ծածկապատշգամբները, սանդղավանդակները, վերնասրահները, պատշգամբները, ընդհանուր օգտագործման տարածքը, ինչպես նաև դրանց այլ բաղկացուցիչ մասերը, որոնք օգտագործվում են հանգստի, գույքը պահելու, ինչպես նաև որոշակի անձի կամ անձանց այլ պահանջմունքները բավարարելու համար, բնակելի շինության նկուղը և ձեղնահարկը, մասնավոր ավտոմեքենան, գետային կամ ծովային նավը, ինչպես նաև ծառայողական անձնական աշխատասենյակը և ավտոմեքենան, արվեստանոցը, ապա դատարանը գտել է, որ «պահեստարան ու շինություն» հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու, կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։
Մասնավորապես, «պահեստարան» հասկացության տակ պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության համար։
Այսինքն, պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։
ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 27.12.2006թ. հ. 358-Ն որոշմամբ հաստատված՝ «Էլեկտրական էներգիայի մատակարարման և օգտագործման կանոններ»-ի 39-րդ կետի համաձայն՝
«Առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ.
ա) բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը,
բ) բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի սարքերի միացման սխե-մային և նրանց աշխատանքին,
գ) ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքի տեսանելիությունը,
դ)ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը,
ե)վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը»։
Նույն կանոնների 40-րդ կետի համաձայն՝
«Բնակչության առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են ընդհանուր կամ անհատական արկղերում։ Բազմաբնակարան շենքերում առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են յուրա-քանչյուր մուտքի ընդհանուր արկղերում։
Արկղերի տեղակայման վայրն ընտրվում է այնպես, որ ապահովվի էլեկտրական լարման սահմանված մեծությունը սպառողի ընդունման վահանակի վրա։ Առևտրային հաշվառքի սարքերի համար նախատեսված արկղերը ենթակա են կողպման մատակարարի կողմից։ Եթե սպառողի առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքը տեղակայված է անհատական արկղում, ապա սպառողն իրավունք ունի կնքել արկղը»։
Նշվածից նույնպես հետևում է, որ էլեկտրաէներգիայի առևտրային հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղակայելը (տեղադրելը) դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում։
Սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ պատին ամրացված արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել տուժողների գույքը, նախատեսված չեն տուժողների գույքի հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ վերը նշված վերլուծությունը վերաբերելի է նաև «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքի գողությանը, և արձանագրել է, որ ընկերության ներկայացուցիչը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արկղն ընդամենը նրա համար է, որ չթրջվեն ու չվնասվեն դրանում տեղադրված սարքերը։
Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությամբ դատարանը գտել է, որ արկղերը, որոնցում տե-ղակայված (տեղադրված) են բնակչության առևտրային հաշվիչները, չեն կարող համարվել պահեստարան, քանի որ դրանք չեն բավարարում «պահեստարան» հասկացության չափանիշներին և դրանց նպատակային նշանակությունն այլ է։
Դատարանը նաև նշել է, որ վարույթն իրականացրած նախաքննության մարմինը մեղադրական եզրակացությունում նշել է, որ Ռ.Միքայելյանը խոստովանական ցուց-մունքներ է տվել այն մասին, որ նա. «... կտրելով մետաղական լարը և բացելով մետաղական արկղի դուռը՝ փորձել է գողանալ եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը...», մինչդեռ ամբաստանյալը նա-խաքննության ընթացքում նշված բովանդակությամբ ցուցմունքներ չի տվել։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ տուժողների ներկայացուցիչները հայտարարել են, որ հաշտվել են ամբաստանյալի հետ, իսկ վերջինս չի առարկել դրան, այսինքն՝ ամբաստանյալի և տուժողների միջև առկա է փոխադարձ հաշտություն, ու հաշվի առնելով հաշտության հիմքով գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0157/01/10 գործով 20.04.2012թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտել է, որ առկա է գործի վարույթը կարճելու հիմք, ուստի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 183-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե նույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ, իսկ նույն օրենս-գրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման։
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, հետևաբար որոշումը բեկանելու, ամբաստանյալ Ռաֆայել Միքայելյանի արարքները վերաորակելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` <<Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին>> 2015 թվականի ապրիլի 01-ի որոշումը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0179/01/14
25 հունիսի 2015թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Մ.ՆԱԼԲԱՆԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` <<Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին>> 2015 թվականի ապրիլի 01-ի որոշման դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
09.08.2014թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի որոշմամբ մերժվել է քրեական գործի հարուցումը և Ռաֆայել Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
20.08.2014թ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ.Նալբանդյանի որոշմամբ վերացվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի կողմից 09.08.2014թ. կայացված որոշումն ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 13207914 քրեական գործը և այն նախաքննություն կատարելու նպատակով ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Չիբուխչյանը 25.08.2014թ. որոշմամբ թիվ 13207914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
22.09.2014թ. Ռ.Միքայելյանը թիվ 13207914 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափանման միջոց` մեղադրյալի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին։
15.10.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի մարտ ամսին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի թիվ 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող «ՆյուԴենտ» ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող, պատին ամրացված, պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով` փորձել է գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հափշտակությունն ավարտին չի հասցվել։
Բացի այդ, Ռ.Միքայելյանը, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2014թ.-ի մարտի 27-ին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրացված` «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊԸ-ին պատկանող, պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշմամբ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով։
Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվել թիվ ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով։
Իրեղեն ապացույցը՝ հոսանքի հաշվիչ սարքը, թողնվել է տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի տնօրինմանը։
Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրող Մ.Նալբանդյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Մեղադրողը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումն անհիմն է և ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ,
որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները,
խախտվել են կատարված արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ
նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները,
խախտվել Սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ նախաքննության մարմինը ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի արարքներին տվել է սխալ իրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալ որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Զարգացնելով իր վերլուծությունը և հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածում տեղ գտած <բնակարան> հասկացության պարզաբանմանը, ընդհանուր իրավասության դատարանն արձանագրել է, որ <պահեստարան ու շինություն> հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու, կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։
Ըստ ընդհանուր իրավասության դատարանի վերլուծության <պահեստարան> հասկացության տակ մասնավորապես պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության համար։
Այսինքն պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։
Եզրափակելով իր վերլուծությունը դատարանը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված /տեղադրված/ են եղել մեղադրական եզրակացության մեջ նշված սարքերը, նախատեսված չեն տուժողների գույքը հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։
Մեղադրողի կարծիքով` դատարանի կողմից ոչ ճիշտ է տրվել <պահեստարան> հասկացության ձևակերպումը` որը պետք է ձևակերպվի հետևյալ կերպ՝ պահեստարանը հատուկ կառույց կամ հատկապես առանձնացված տեղ է՝ գույքը մշտապես կամ ժամանակավորապես պահելու համար, որով այն ապահովագրվում է հափշտակությունից, ոչնչացումից, վնասումից կամ փչացումից։
Ապօրինի մուտք գործելն իր հերթին ենթադրում է, որ այն իրականացվել է պահեստարանի տիրոջ կամքին հակառակ։ Մուտք գործելը ենթադրում է հանցավորի թե՛ ֆիզիկական ներխուժումը, ներթափանցումը, թե՛ տեխնիկական միջոցներով ներթափանցումը բնակարան, շինություն, պահեստարան, որը կարող է կատարվել, ինչպես արգելքները հաղթահարելով՝ կողպեքը կամ դուռը կոտրելուց մինչև մարդկանց դիմադրությունը կոտրելը, այնպես էլ առանց դրա՝ բաց դռնից մուտք գործելն ու հափշտակություն կատարելը։
Քրեական գործի շրջանակներում պարզվել է, որ Երևան քաղաքի Չարենցի 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող <Նյու Դենտ> ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը տեղադրված է եղել պատին բավականին ամուր ամրացված և կողպված մետաղական արկղի մեջ և ըստ տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի ենթադրության, արկղը կողպվել է հաշվիչը հափշտակությունից ապահովագրելու նպատակով։ Ըստ Կ.Գաբրիելյանի` կողպեքը կախված է եղել մետաղական լարից։
Ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանը թեև հստակ չի նշել <Նյու ԴԵնտ> ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող եռաֆազ հոսանքի հաշվիչի մետաղական արկղի վրա եղած կողպեքի մասին, սակայն նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ընթացքում հրապարակված ու վերջինիս կողմից հաստատված ցուցմունքներում չի էլ բացառել մետաղական արկղի վրա մետաղական լարի առկայությունը՝ հայտնելով, որ մետաղական արկղի դուռը բացելու ընթացքում հնարավոր է այն կտրված լինի։ Ինչ վերաբերվում է մետաղական արկղի, որպես պահեստարանի պահպանված լինելու հանգամանքին, ապա այդ կապակցությամբ թե տուժողի ներկայացուցիչը, թե ամբաստանյալը հստակ հայտնել են, որ մետաղական արկղը բավականին ամուր ձևով ամրացված է եղել պատին և այն պատից պոկելու նպատակով կպահանջվեր տեխնիկական միջոցների գործադրում։
Թեև դատարանը հղում կատարելով ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմանը, եզրահանգել է, որ էլեկտրոէներգիայի հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղադրելը դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում, սակայն մեղադրողի կարծիքով այս եզրակացությունը ևս ճիշտ չէ, քանի որ ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմամբ հաստատված կանոնների 7-րդ գլխի 39 կետի համաձայն առևտրային հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ
ա/բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը.
բ/բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի միացման սխեմային և նրանց աշխատանքին.
գ/ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքների տեսանելիությունը
դ/ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը
և/վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը
ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006 թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմամբ հաստատված կանոնների 7-րդ գլխի 39-րդ կետն ուսումնասիրելիս կարելի է ընկալել, որ հաշվառքի սարքը՝ հաշվիչը տեղադրվում է մետաղական արկղերում, միջավայրի անթույլատրելի ազդեցությունը, կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի միացման սխեմային և նրանց աշխատանքին բացառելու, ինչպես նաև հաշվառքի սարքի պահպանման նպատակով, այսինքն հափշտակությունը ևս կարող է դիտվել միջավայրի անթույլատրելի ազդեցություն, քանի որ հափշտակության դեպքում չի բացառվում հաշվիչի մեխանիկական վնասումը, որը կարող է կատարվել հաշվառքի միացման սխեմային կամ նրանց աշխատանքին միջամտելու արդյունքում։ 7-րդ գլխի 39-րդ կետի <<դ>> ենթակետը հստակ նշում է, որ հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը, ասել է թե պահպանումը նաև հափշտակումից։
Ինչ վերաբերվում է <Նուշիկյաև Ասոցիացիա> ՍՊԸ-ին պատկանող մետաղական արկղի դուռը բացելուն և այնտեղից զգալի չափի՝ 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն հափշտակելուն, ապա տվյալ դեպքում ևս դատարանը եկել է սխալ եզրահանգման՝ Ռ.Միքայելյանի արարքը վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանի որ տուժողի ներկայացուցիչ Գարիկ Խուդոյանն իր ցուցմունքով հայտնել է, որ Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրացված մետաղական արկղի վրա բախված է եղել անսարք կողպեք, քանի որ նախկինում չեն կարծել, որ մետաղական արկղի մեջ տեղադրված թողարկիչն ու ժամանակի ռելեն կգողացվեն. դրանք տեղադրվել են մետաղական արկղի մեջ վնասումից պաշտպանելու համար, սակայն նշված գողության դեպքից հետո ընկերությանը պատկանող բոլոր նմանատիպ արկղերը կողպվել են՝ հետագայում գողության այլ դեպքերից զերծ մնալու նպատակով։
Ասել է թե տվյալ դեպքում ևս մետաղական արկղն օգտագործվել է որպես պահեստարան` կազմակերպության գույքը պահելու՝ վնասումից պաշտպանելու և գործունեության բնականոն ընթացքն ապահովելու նպատակով։
Ելնելով վերոգրյալից` մեղադրողը միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումը, կայացնել մեղադրական դատական ակտ` Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել պաշտպան Ա.Ղազարյանը` միջնորդելով մերժել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալի և պաշտպանի պատասխանները դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալի արարքներին տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալմամբ որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Հետևաբար, դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին ու 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, և ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով, հետևյալ պատճառաբանություններով.
Դատաքննությամբ պարզվել է, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղադը-րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, ապօրինի ներթափանցելով պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղերի մեջ, մեկ դեպքում փորձել է գաղտնի հափշտակել, իսկ մյուս դեպքում գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերով գույք։
Դատարանը, ելնելով նշված արարքներին նախաքննական մարմնի կողմից տրված իրա-վաբանական որակումներից, եզրակացրել է, որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրվել պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակության փորձ և գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ Այսինքն՝ «ներթափանցելու» տակ պետք է հասկանալ մուտք գործելը։
Միաժամանակ, նախաքննության մարմինը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան։
Սույն գործով դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան, և նշված արկղեր «ներթափանցելը» կարող է համարվել մուտք գործել, թե՝ ոչ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում պահեստարան կամ շինություն (նախկին խմբագրությամբ՝ նաև բնակարան) ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով տրված է «բնակարան» հաս-կացության նշանակությունը, սակայն «պահեստարան և շինություն» հասկացությունների նշանակությունը չի տրված։ Ուստի, կարելի է հասկանալ, որ միևնույն շարքում (օրենսգրքի նախկին խմբագրությամբ) տրված հասկացությունները կարող են ունենալ նույնանման նշանակություն՝ կախված նպատակային և կառուցվածքային ձևերից։
Եթե դատավարական տեսանկյունից «բնակարանը» շենք կամ շինություն է, որը մշտա-պես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում է որոշակի անձի կամ անձանց բնակության համար, այդ թվում` սեփական կամ վարձակալած բնակարանը, այգետնակը, հյուրանոցային համարը, նավախցիկը, գնացքի ճամփորդախցիկը, համապատասխանաբար նրանց անմիջական հարող ծածկապատշգամբները, սանդղավանդակները, վերնասրահները, պատշգամբները, ընդհանուր օգտագործման տարածքը, ինչպես նաև դրանց այլ բաղկացուցիչ մասերը, որոնք օգտագործվում են հանգստի, գույքը պահելու, ինչպես նաև որոշակի անձի կամ անձանց այլ պահանջմունքները բավարարելու համար, բնակելի շինության նկուղը և ձեղնահարկը, մասնավոր ավտոմեքենան, գետային կամ ծովային նավը, ինչպես նաև ծառայողական անձնական աշխատասենյակը և ավտոմեքենան, արվեստանոցը, ապա դատարանը գտել է, որ «պահեստարան ու շինություն» հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու, կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։
Մասնավորապես, «պահեստարան» հասկացության տակ պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության համար։
Այսինքն, պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։
ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 27.12.2006թ. հ. 358-Ն որոշմամբ հաստատված՝ «Էլեկտրական էներգիայի մատակարարման և օգտագործման կանոններ»-ի 39-րդ կետի համաձայն՝
«Առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ.
ա) բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը,
բ) բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի սարքերի միացման սխե-մային և նրանց աշխատանքին,
գ) ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքի տեսանելիությունը,
դ)ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը,
ե)վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը»։
Նույն կանոնների 40-րդ կետի համաձայն՝
«Բնակչության առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են ընդհանուր կամ անհատական արկղերում։ Բազմաբնակարան շենքերում առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են յուրա-քանչյուր մուտքի ընդհանուր արկղերում։
Արկղերի տեղակայման վայրն ընտրվում է այնպես, որ ապահովվի էլեկտրական լարման սահմանված մեծությունը սպառողի ընդունման վահանակի վրա։ Առևտրային հաշվառքի սարքերի համար նախատեսված արկղերը ենթակա են կողպման մատակարարի կողմից։ Եթե սպառողի առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքը տեղակայված է անհատական արկղում, ապա սպառողն իրավունք ունի կնքել արկղը»։
Նշվածից նույնպես հետևում է, որ էլեկտրաէներգիայի առևտրային հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղակայելը (տեղադրելը) դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում։
Սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ պատին ամրացված արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել տուժողների գույքը, նախատեսված չեն տուժողների գույքի հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ վերը նշված վերլուծությունը վերաբերելի է նաև «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքի գողությանը, և արձանագրել է, որ ընկերության ներկայացուցիչը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արկղն ընդամենը նրա համար է, որ չթրջվեն ու չվնասվեն դրանում տեղադրված սարքերը։
Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությամբ դատարանը գտել է, որ արկղերը, որոնցում տե-ղակայված (տեղադրված) են բնակչության առևտրային հաշվիչները, չեն կարող համարվել պահեստարան, քանի որ դրանք չեն բավարարում «պահեստարան» հասկացության չափանիշներին և դրանց նպատակային նշանակությունն այլ է։
Դատարանը նաև նշել է, որ վարույթն իրականացրած նախաքննության մարմինը մեղադրական եզրակացությունում նշել է, որ Ռ.Միքայելյանը խոստովանական ցուց-մունքներ է տվել այն մասին, որ նա. «... կտրելով մետաղական լարը և բացելով մետաղական արկղի դուռը՝ փորձել է գողանալ եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը...», մինչդեռ ամբաստանյալը նա-խաքննության ընթացքում նշված բովանդակությամբ ցուցմունքներ չի տվել։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ տուժողների ներկայացուցիչները հայտարարել են, որ հաշտվել են ամբաստանյալի հետ, իսկ վերջինս չի առարկել դրան, այսինքն՝ ամբաստանյալի և տուժողների միջև առկա է փոխադարձ հաշտություն, ու հաշվի առնելով հաշտության հիմքով գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0157/01/10 գործով 20.04.2012թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտել է, որ առկա է գործի վարույթը կարճելու հիմք, ուստի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 183-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե նույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ, իսկ նույն օրենս-գրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման։
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, հետևաբար որոշումը բեկանելու, ամբաստանյալ Ռաֆայել Միքայելյանի արարքները վերաորակելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` <<Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին>> 2015 թվականի ապրիլի 01-ի որոշումը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԵԿԴ/0179/01/14
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ԳՈՐԾԻ
ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
01 ապրիլի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Գ.Պողոսյանի« քարտուղա-րությամբ` Ա.Մարտիրոսյանի, Ս.Մանուկյանի, Ն.Թումանյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Մ.Նալբանդյանի, տուժողների ներկայացուցիչներ Գ.Խուդոյանի և Կ.Գաբրիելյանի, պաշտպան Ա.Ղազարյանի, ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի` (ծնված 02.09.1953թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, իր հայտարությամբ՝ աշխատում է որպես պահակ, ամուսնացած և բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Ավան, Սայաթ-Նովա թաղամաս, 1/3 շենք, բնակարան հ. 63, արգելանքի տակ չէ) դատարանում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբով-յանը 09.08.2014թ. որոշմամբ մերժել է քրեական գործի հարուցումը և Ռաֆայել Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել` դիմողի բողոքի բացակայության պատ-ճառաբանությամբ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դա-տախազ Մ.Նալբանդյանը 20.08.2014թ. որոշմամբ վերացրել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնա-կան բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի կողմից 09.08.2014թ. կայացված որոշումն ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 13207914 քրեական գործը և այն նախաքննություն կատարելու նպատակով ուղարկել է ՀՀ ոս-տիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Չիբուխչյանը 25.08.2014թ. որոշմամբ թիվ 13207914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 22.09.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափան-ման միջոց` մեղադրյալի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Քննիչի 15.10.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրան-քը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2014թ. հոկտեմբերի 20-ին թիվ 13207914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2014թ. հոկտեմբերի 23-ի որոշ-մամբ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. նոյեմբերի 3-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի մարտ ամսին բացելով Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի թիվ 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող «ՆյուԴենտ» ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող, պատին ամրացված, պա-հեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով` փորձել է գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հափշտակությունն ավարտին չի հասցվել։
Բացի այդ, Ռ.Միքայելյանը, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2014թ.-ի մարտի 27-ին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրաց-ված` «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊԸ-ին պատկանող, պահեստարան հանդիսացող մետաղա-կան արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանը, 2014թ. մարտ ամսին բացելով ք.Երևանի Չարենցի փողոցի 22-րդ շենքի 1-ին հարկի պատին ամրացված մետաղյա արկղի դուռը, փորձել է գողանալ դրանում տեղակայված (տեղադրված)՝ «Նյու Դենտ» ատամ-նաբուժական կլինիկային պատկանող, 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առևտրային հաշվառքի սարքը (հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը), սակայն մտածելով, որ իրեն նկատել է փողոցի դիմացի հատվածում գտնվող Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան անվտանգու-թյան աշխատակիցը, հափշտակությունն ավարտին չի հասցրել և հեռացել է նշված վայրից։
Բացի դա, 2014թ. մարտի 27-ին ամբաստանյալը բացել է ք.Երևանի Չարենցի փողոցի հ. 3 հասցեում պատին ամրացված մետաղյա արկղի դուռն ու գողացել է դրանում տեղադրված՝ «Նու-շիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, գովազ-դային վահանակի հոսանքով ապահոման թողարկիչը և էլեկտրական հոսանքի շղթան միացնող ու անջատող ավտոմատ սարքը (ռելե), որոնք սակայն չի կարողացել վաճառել ու դեպքից մի քանի օր անց դեն է նետել։
2014թ. հուլիսի 26-ին՝ ժամը 06։30-ի սահմաններում, ամբաստանյալը, իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, դուրս է եկել տնից՝ նմանատիպ սարքեր գտնելու և գողանալու նպա-տակով, ու երբ գտնվել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում, նրան նկատել են տարածքում ծա-ռայություն իրականացնող ոստիկանները գողոթյուն կատարելու կասկածանքով նրան բերման ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուց-մունքների համաձայն՝ 2014թ. մարտ ամսին, իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, ինքը ոտքով գնացել է Չարենցի փողոց։ Երբ անցել է Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան մոտով, նկատել է, որ դիմացի մայթում գտնվող երկհարկանի շինության մուտքի դուռը բաց է։ Մտնելով նշված մուտք՝ տեսել է պատին ամրացված մետաղական արկղ, որի դուռը կողպված չի եղել։ Բացելով արկղի դուռը՝ ցանկացել է իր մոտ եղած գործիքներով քանդել և հա-նել դրանում գտնվող հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը, սակայն մտածելով, որ իրեն նկատել է Գեր-մանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան անվտանգության աշխատակիցը, գող-ությունն ավարտին չի հասցրել, դուրս է եկել շինությունից ու հեռացել։
Մի քանի օր անց՝ նույն ամսին, իր հետ կրկին վերցնելով աքցան և պտուտակահան, ոտքով գնացել է Չարենցի փողոց և, նկատելով հ. 3 հասցեում պատին ամրացված մետաղական արկղը, բացել է դրա չկողպված դուռն ու գողացել դրանում տեղադրված թողարկիչը և ռելեն, որոնք չկարողանալով վաճառել՝ մի քանի օր անց դեն է նետել։
2014թ. հուլիսի 26-ին իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, դուրս է եկել տնից ու նմանատիպ սարքեր գտնելու և գողանալու նպատակով գնացել է Ամիրյան փողոց։ Սակայն ժամը 0630-ի սահմաններում իրեն են մոտեցել տարածքում ծառայություն իրականացնող ոստի-կաններն ու գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության Կեն-տրոնական բաժին։
Տուժողի՝ «Գևորգ Իշխանյան» ԱՁ-ի ներկայացուցիչ, «Նյու Դենտ» ատամնաբուժարանի գործադիր տնօրեն Կարեն Գաբրիելյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ք.Երևանի Չարենցի փողոցի 22-րդ շենքի երկրորդ հարկում գործող «Նյու Դենտ» ատամնաբուժական կլինիկայի հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը, որն ինքն է գնել և այն պատկանում է իրեն, տեղադրված է նույն շենքի առաջին հարկի պատին ամրացված մեղաղյա արկղում, որպեսզի այն չվնասեն։
Կոնկրետ ժամանակահատվածը չի հիշում, սակայն օրը եղել է շաբաթ և տաք, քանի որ կարճաթև շորով է եղել, կլինիկան փակել ու գնացել են տուն։ Այդ օրը հաշվիչի արկղը կողպված է եղել, սակայն հաջորդ օրը հարևանը, նկատելով, որ արկղը բաց է, զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել այդ մասին։ Նույն օրը գնացել և կողպեք է կախել արկղի վրա։
Մինչև իրեն ոստիկանություն կանչելը՝ կլինիկայում իրեն են մոտեցել երկու տղամարդ և հետաքրքրվել, արդյոք, իր հաշվիչը գողացել են, թե ոչ, կամ եղել է դեպք, որ փորձեն կոտրել կող-պեքը։ Պատասխանել է, որ եղել է նման փորձ։
Տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Գաբրիելյանը դատաքննությամբ հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և որևէ պահանջ չունի նրանից։
Տուժողի՝ «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Գարիկ Խուդոյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի հ. 3 հասցե-ում տեղադրված գովազդային վահանակը 2014թ. մարտի 27-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում, չի լուսավորվել, դրա պատճառը պարզելու համար աշխատանքային խմբի հետ մեկնել են նշված վայր։ Պարզվել է, որ վահանակի լուսավորման համար անհրաժեշտ սարքերը՝ 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թողարկիչը և 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ժամանակի ռելեն բացակայում են։ Դրանք չթրջվելու և չփչանալու նկատառումով տեղադրված են եղել մետաղյա արկղի մեջ, որը կողպված չի եղել, քանի որ դրա վրա կախված կողպեքն անսարք է եղել։
Այդ դեպքի կապակցությամբ ոստիկանություն չեն դիմել, հետագայում ոստիկանությու-նում տեղեկացել են, որ թողարկիչն ու ռելեն հափշտակել է ամբաստանյալը։
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Խուդոյանը դատաքննությամբ հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և որևէ պահանջ չունի նրանից։
Վկաներ՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ, Վազգեն Դաբաղյանի և Ռուդիկ Եղիազարյանի ու Կենտրոնական բաժնի ԱԳԲ օպեր լիազոր Արթուր Համբարձումյանի նույնաբովանդակ ցուց-մունքների համաձայն՝ 2014թ. հուլիսի 26-ին՝ ամը 06։30-ի սահմաններում, երբ իրենք ծառայու-թյուն են իրականացրել Երևանի Կենտրոն վարչական տարածքի Ամիրյան փողոցում, նկատել են 3-րդ շենքի 1-ին մուտքից դուրս եկող ամբաստանյալին, ում ձեռքին եղել է պոլիէթիլենային տոպրակ, ինչն իրենց մոտ կասկածի տեղիք է տվել։ Մոտենալով ամբաստանյալին՝ պահանջել են ցույց տալ տոպրակի պարունակությունը։ Քանի որ տոպրակում եղել են պտուտակահան և աքցան, գողություն կատարելու կասկածանքով ամբաստանյալին բերման են ենթարկել ոստի-կանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ նա հայտարարել է, որ վերջին ժամանակահատվա-ծում Կենտրոն վարչական շրջանի մի քանի շենքերից կատարել է հոսանքի հաշվիչների գողութ-յուն։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 13.10.2014թ. թիվ 893-ԱՊ-14 եզրակացու-թյան համաձայն՝ փորձաքննությանը տրամադրված հոսանքի հաշվիչի հավանական միջին շու-կայական արժեքը 2014թ. մարտ ամսվա դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 25.000 /քսանհինգ հազար/ դրամ։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 15.10.2014թ. որոշման համաձայն՝ հոսանքի հաշ-վիչ սարքը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել Կ.Գաբրիելյանի պատասխանատու պահ-պանությանը։
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզե-լով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալի արարքներին տվել է սխալ քրեա-իրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալմամբ որակվել են ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին ու 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, և ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հե-տապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տու-ժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով, հետևյալ պատճառաբանություններով.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղադը-րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, ապօրինի ներթափանցելով պահեստարան հան-դիսացող մետաղական արկղերի մեջ, մեկ դեպքում փորձել է գաղտնի հափշտակել, իսկ մյուս դեպքում գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերով գույք։
Դատարանը, ելնելով նշված արարքներին նախաքննական մարմնի կողմից տրված իրա-վաբանական որակումներից, եզրակացնում է, որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրվել պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակու-թյան փորձ և գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ Այսինքն՝ «ներթափանցելու» տակ պետք է հասկանալ մուտք գործելը։
Միաժամանակ, նախաքննության մարմինը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նըշ-ված սարքերը, համարվում է պահեստարան։
Սույն գործով դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան, և նշված արկղեր «ներթա-փանցելը» կարող է համարվել մուտք գործել, թե՝ ոչ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում պահեստարան կամ շինություն (նախկին խմբագրությամբ՝ նաև բնակարան) ապօ-րինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով տրված է «բնակարան» հաս-կացության նշանակությունը, սակայն «պահեստարան և շինություն» հասկացությունների նշա-նակությունը չի տրված։ Ուստի, կարելի է հասկանալ, որ միևնույն շարքում (օրենսգրքի նախկին խմբագրությամբ) տրված հասկացությունները կարող են ունենալ նույնանման նշանակություն՝ կախված նպատակային և կառուցվածքային ձևերից։
Եթե դատավարական տեսանկյունից «բնակարանը» շենք կամ շինություն է« որը մշտա-պես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում է որոշակի անձի կամ անձանց բնակության հա-մար« այդ թվում` սեփական կամ վարձակալած բնակարանը« այգետնակը« հյուրանոցային հա-մարը« նավախցիկը« գնացքի ճամփորդախցիկը« համապատասխանաբար նրանց անմիջական հարող ծածկապատշգամբները« սանդղավանդակները« վերնասրահները« պատշգամբները« ընդ-հանուր օգտագործման տարածքը« ինչպես նաև դրանց այլ բաղկացուցիչ մասերը« որոնք օգտա-գործվում են հանգստի« գույքը պահելու« ինչպես նաև որոշակի անձի կամ անձանց այլ պահանջ-մունքները բավարարելու համար« բնակելի շինության նկուղը և ձեղնահարկը, մասնավոր ավտո-մեքենան« գետային կամ ծովային նավը« ինչպես նաև ծառայողական անձնական աշխատա-սենյակը և ավտոմեքենան« արվեստանոցը, ապա դատարանը գտնում է, որ «պահեստարան ու շինություն» հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու« կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։
Մասնավորապես, «պահեստարան» հասկացության տակ պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության հա-մար։
Այսինքն, պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։
ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 27.12.2006թ. հ. 358-Ն որոշմամբ հաստատված՝ «Էլեկտրական էներգիայի մատակարարման և օգտագործման կանոն-ներ»-ի 39-րդ կետի համաձայն՝
«Առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես« որ.
ա) բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը«
բ) բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի սարքերի միացման սխե-մային և նրանց աշխատանքին«
գ) ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքի տեսանելիությունը«
դ) ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը«
ե) վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը»։
Նույն կանոնների 40-րդ կետի համաձայն՝
«Բնակչության առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են ընդհանուր կամ անհատական արկղերում։ Բազմաբնակարան շենքերում առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են յուրա-քանչյուր մուտքի ընդհանուր արկղերում։
Արկղերի տեղակայման վայրն ընտրվում է այնպես« որ ապահովվի էլեկտրական լարման սահմանված մեծությունը սպառողի ընդունման վահանակի վրա։ Առևտրային հաշվառքի սար-քերի համար նախատեսված արկղերը ենթակա են կողպման մատակարարի կողմից։ Եթե սպա-ռողի առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքը տեղակայված է անհատական արկղում« ապա սպառողն իրավունք ունի կնքել արկղը»։
Նշվածից նույնպես հետևում է, որ էլեկտրաէներգիայի առևտրային հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղակայելը (տեղադրելը) դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում։
Սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ պատին ամրացված արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել տուժողների գույքը, նախատեսված չեն տուժողների գույքի հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։
Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված վերլուծությունը վերաբերելի է նաև «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքի գողությանը, և արձանագրում է, որ ընկե-րության ներկայացուցիչը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ արկղն ընդամենը նրա համար է, որ չթրջվեն ու չվնասվեն դրանում տեղադրված սարքերը։
Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությամբ դատարանը գտնում է, որ արկղերը, որոնցում տե-ղակայված (տեղադրված) են բնակչության առևտրային հաշվիչները, չեն կարող համարվել պա-հեստարան, քանի որ դրանք չեն բավարարում «պահեստարան» հասկացության չափանիշնե-րին և դրանց նպատակային նշանակությունն այլ է։
Դատարանը նաև հարկ է համարում նշել, որ վարույթն իրականացրած նախաքննության մարմինը մեղադրական եզրակացությունում նշել է, որ Ռ.Միքայելյանը խոստովանական ցուց-մունքներ է տվել այն մասին, որ նա. «... կտրելով մետաղական լարը և բացելով մետաղական արկղի դուռը՝ փորձել է գողանալ եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը...», մինչդեռ ամբաստանյալը նա-խաքննության ընթացքում նշված բովանդակությամբ ցուցմունքներ չի տվել։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ տուժողների ներկայացուցիչները հայտարարեցին, որ հաշտվել են ամբաստանյալի հետ, իսկ վերջինս չառարկեց դրան, այսինքն՝ ամբաստանյալի և տուժողների միջև առկա է փոխադարձ հաշտություն, ու հաշվի առնելով հաշ-տության հիմքով գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0157/01/10 գործով 20.04.2012թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտնում է, որ առկա է գործի վարույթը կարճելու հիմք, ուստի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 183-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել« իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման« եթե նույն օրենսգրքով նախա-տեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ« իսկ նույն օրենս-գրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ« քան տուժողի բողոքի հիման վրա« և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման։
Դատարանը« քննության առնելով իրեղեն ապացույցի՝ հոսանքի հաշվիչ սարքի տնօրին-ման հարցը, գտնում է, որ այն պետք է թողնվի տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Գաբրիելյանի տնօ-րինմանը։
Դատարանը« քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը« գտնում է« որ ամբաստան-յալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա-գրությունը« սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացվի։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ« 119-րդ, 183-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մե-ղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով։
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապըն-դումն ու կարճել ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով։
Իրեղեն ապացույցը՝ հոսանքի հաշվիչ սարքը, թողնել տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի տնօրինմանը։
Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ԳՈՐԾԻ
ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
01 ապրիլի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Գ.Պողոսյանի« քարտուղա-րությամբ` Ա.Մարտիրոսյանի, Ս.Մանուկյանի, Ն.Թումանյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Մ.Նալբանդյանի, տուժողների ներկայացուցիչներ Գ.Խուդոյանի և Կ.Գաբրիելյանի, պաշտպան Ա.Ղազարյանի, ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի` (ծնված 02.09.1953թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, իր հայտարությամբ՝ աշխատում է որպես պահակ, ամուսնացած և բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Ավան, Սայաթ-Նովա թաղամաս, 1/3 շենք, բնակարան հ. 63, արգելանքի տակ չէ) դատարանում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբով-յանը 09.08.2014թ. որոշմամբ մերժել է քրեական գործի հարուցումը և Ռաֆայել Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել` դիմողի բողոքի բացակայության պատ-ճառաբանությամբ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դա-տախազ Մ.Նալբանդյանը 20.08.2014թ. որոշմամբ վերացրել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնա-կան բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի կողմից 09.08.2014թ. կայացված որոշումն ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 13207914 քրեական գործը և այն նախաքննություն կատարելու նպատակով ուղարկել է ՀՀ ոս-տիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Չիբուխչյանը 25.08.2014թ. որոշմամբ թիվ 13207914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 22.09.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափան-ման միջոց` մեղադրյալի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Քննիչի 15.10.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրան-քը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2014թ. հոկտեմբերի 20-ին թիվ 13207914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2014թ. հոկտեմբերի 23-ի որոշ-մամբ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. նոյեմբերի 3-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի մարտ ամսին բացելով Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի թիվ 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող «ՆյուԴենտ» ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող, պատին ամրացված, պա-հեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով` փորձել է գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հափշտակությունն ավարտին չի հասցվել։
Բացի այդ, Ռ.Միքայելյանը, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2014թ.-ի մարտի 27-ին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրաց-ված` «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊԸ-ին պատկանող, պահեստարան հանդիսացող մետաղա-կան արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանը, 2014թ. մարտ ամսին բացելով ք.Երևանի Չարենցի փողոցի 22-րդ շենքի 1-ին հարկի պատին ամրացված մետաղյա արկղի դուռը, փորձել է գողանալ դրանում տեղակայված (տեղադրված)՝ «Նյու Դենտ» ատամ-նաբուժական կլինիկային պատկանող, 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առևտրային հաշվառքի սարքը (հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը), սակայն մտածելով, որ իրեն նկատել է փողոցի դիմացի հատվածում գտնվող Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան անվտանգու-թյան աշխատակիցը, հափշտակությունն ավարտին չի հասցրել և հեռացել է նշված վայրից։
Բացի դա, 2014թ. մարտի 27-ին ամբաստանյալը բացել է ք.Երևանի Չարենցի փողոցի հ. 3 հասցեում պատին ամրացված մետաղյա արկղի դուռն ու գողացել է դրանում տեղադրված՝ «Նու-շիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, գովազ-դային վահանակի հոսանքով ապահոման թողարկիչը և էլեկտրական հոսանքի շղթան միացնող ու անջատող ավտոմատ սարքը (ռելե), որոնք սակայն չի կարողացել վաճառել ու դեպքից մի քանի օր անց դեն է նետել։
2014թ. հուլիսի 26-ին՝ ժամը 06։30-ի սահմաններում, ամբաստանյալը, իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, դուրս է եկել տնից՝ նմանատիպ սարքեր գտնելու և գողանալու նպա-տակով, ու երբ գտնվել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում, նրան նկատել են տարածքում ծա-ռայություն իրականացնող ոստիկանները գողոթյուն կատարելու կասկածանքով նրան բերման ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուց-մունքների համաձայն՝ 2014թ. մարտ ամսին, իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, ինքը ոտքով գնացել է Չարենցի փողոց։ Երբ անցել է Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան մոտով, նկատել է, որ դիմացի մայթում գտնվող երկհարկանի շինության մուտքի դուռը բաց է։ Մտնելով նշված մուտք՝ տեսել է պատին ամրացված մետաղական արկղ, որի դուռը կողպված չի եղել։ Բացելով արկղի դուռը՝ ցանկացել է իր մոտ եղած գործիքներով քանդել և հա-նել դրանում գտնվող հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը, սակայն մտածելով, որ իրեն նկատել է Գեր-մանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան անվտանգության աշխատակիցը, գող-ությունն ավարտին չի հասցրել, դուրս է եկել շինությունից ու հեռացել։
Մի քանի օր անց՝ նույն ամսին, իր հետ կրկին վերցնելով աքցան և պտուտակահան, ոտքով գնացել է Չարենցի փողոց և, նկատելով հ. 3 հասցեում պատին ամրացված մետաղական արկղը, բացել է դրա չկողպված դուռն ու գողացել դրանում տեղադրված թողարկիչը և ռելեն, որոնք չկարողանալով վաճառել՝ մի քանի օր անց դեն է նետել։
2014թ. հուլիսի 26-ին իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, դուրս է եկել տնից ու նմանատիպ սարքեր գտնելու և գողանալու նպատակով գնացել է Ամիրյան փողոց։ Սակայն ժամը 0630-ի սահմաններում իրեն են մոտեցել տարածքում ծառայություն իրականացնող ոստի-կաններն ու գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության Կեն-տրոնական բաժին։
Տուժողի՝ «Գևորգ Իշխանյան» ԱՁ-ի ներկայացուցիչ, «Նյու Դենտ» ատամնաբուժարանի գործադիր տնօրեն Կարեն Գաբրիելյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ք.Երևանի Չարենցի փողոցի 22-րդ շենքի երկրորդ հարկում գործող «Նյու Դենտ» ատամնաբուժական կլինիկայի հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը, որն ինքն է գնել և այն պատկանում է իրեն, տեղադրված է նույն շենքի առաջին հարկի պատին ամրացված մեղաղյա արկղում, որպեսզի այն չվնասեն։
Կոնկրետ ժամանակահատվածը չի հիշում, սակայն օրը եղել է շաբաթ և տաք, քանի որ կարճաթև շորով է եղել, կլինիկան փակել ու գնացել են տուն։ Այդ օրը հաշվիչի արկղը կողպված է եղել, սակայն հաջորդ օրը հարևանը, նկատելով, որ արկղը բաց է, զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել այդ մասին։ Նույն օրը գնացել և կողպեք է կախել արկղի վրա։
Մինչև իրեն ոստիկանություն կանչելը՝ կլինիկայում իրեն են մոտեցել երկու տղամարդ և հետաքրքրվել, արդյոք, իր հաշվիչը գողացել են, թե ոչ, կամ եղել է դեպք, որ փորձեն կոտրել կող-պեքը։ Պատասխանել է, որ եղել է նման փորձ։
Տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Գաբրիելյանը դատաքննությամբ հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և որևէ պահանջ չունի նրանից։
Տուժողի՝ «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Գարիկ Խուդոյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի հ. 3 հասցե-ում տեղադրված գովազդային վահանակը 2014թ. մարտի 27-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում, չի լուսավորվել, դրա պատճառը պարզելու համար աշխատանքային խմբի հետ մեկնել են նշված վայր։ Պարզվել է, որ վահանակի լուսավորման համար անհրաժեշտ սարքերը՝ 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թողարկիչը և 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ժամանակի ռելեն բացակայում են։ Դրանք չթրջվելու և չփչանալու նկատառումով տեղադրված են եղել մետաղյա արկղի մեջ, որը կողպված չի եղել, քանի որ դրա վրա կախված կողպեքն անսարք է եղել։
Այդ դեպքի կապակցությամբ ոստիկանություն չեն դիմել, հետագայում ոստիկանությու-նում տեղեկացել են, որ թողարկիչն ու ռելեն հափշտակել է ամբաստանյալը։
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Խուդոյանը դատաքննությամբ հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և որևէ պահանջ չունի նրանից։
Վկաներ՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ, Վազգեն Դաբաղյանի և Ռուդիկ Եղիազարյանի ու Կենտրոնական բաժնի ԱԳԲ օպեր լիազոր Արթուր Համբարձումյանի նույնաբովանդակ ցուց-մունքների համաձայն՝ 2014թ. հուլիսի 26-ին՝ ամը 06։30-ի սահմաններում, երբ իրենք ծառայու-թյուն են իրականացրել Երևանի Կենտրոն վարչական տարածքի Ամիրյան փողոցում, նկատել են 3-րդ շենքի 1-ին մուտքից դուրս եկող ամբաստանյալին, ում ձեռքին եղել է պոլիէթիլենային տոպրակ, ինչն իրենց մոտ կասկածի տեղիք է տվել։ Մոտենալով ամբաստանյալին՝ պահանջել են ցույց տալ տոպրակի պարունակությունը։ Քանի որ տոպրակում եղել են պտուտակահան և աքցան, գողություն կատարելու կասկածանքով ամբաստանյալին բերման են ենթարկել ոստի-կանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ նա հայտարարել է, որ վերջին ժամանակահատվա-ծում Կենտրոն վարչական շրջանի մի քանի շենքերից կատարել է հոսանքի հաշվիչների գողութ-յուն։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 13.10.2014թ. թիվ 893-ԱՊ-14 եզրակացու-թյան համաձայն՝ փորձաքննությանը տրամադրված հոսանքի հաշվիչի հավանական միջին շու-կայական արժեքը 2014թ. մարտ ամսվա դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 25.000 /քսանհինգ հազար/ դրամ։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 15.10.2014թ. որոշման համաձայն՝ հոսանքի հաշ-վիչ սարքը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել Կ.Գաբրիելյանի պատասխանատու պահ-պանությանը։
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզե-լով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալի արարքներին տվել է սխալ քրեա-իրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալմամբ որակվել են ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին ու 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, և ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հե-տապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տու-ժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով, հետևյալ պատճառաբանություններով.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղադը-րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, ապօրինի ներթափանցելով պահեստարան հան-դիսացող մետաղական արկղերի մեջ, մեկ դեպքում փորձել է գաղտնի հափշտակել, իսկ մյուս դեպքում գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերով գույք։
Դատարանը, ելնելով նշված արարքներին նախաքննական մարմնի կողմից տրված իրա-վաբանական որակումներից, եզրակացնում է, որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրվել պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակու-թյան փորձ և գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ Այսինքն՝ «ներթափանցելու» տակ պետք է հասկանալ մուտք գործելը։
Միաժամանակ, նախաքննության մարմինը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նըշ-ված սարքերը, համարվում է պահեստարան։
Սույն գործով դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան, և նշված արկղեր «ներթա-փանցելը» կարող է համարվել մուտք գործել, թե՝ ոչ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում պահեստարան կամ շինություն (նախկին խմբագրությամբ՝ նաև բնակարան) ապօ-րինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով տրված է «բնակարան» հաս-կացության նշանակությունը, սակայն «պահեստարան և շինություն» հասկացությունների նշա-նակությունը չի տրված։ Ուստի, կարելի է հասկանալ, որ միևնույն շարքում (օրենսգրքի նախկին խմբագրությամբ) տրված հասկացությունները կարող են ունենալ նույնանման նշանակություն՝ կախված նպատակային և կառուցվածքային ձևերից։
Եթե դատավարական տեսանկյունից «բնակարանը» շենք կամ շինություն է« որը մշտա-պես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում է որոշակի անձի կամ անձանց բնակության հա-մար« այդ թվում` սեփական կամ վարձակալած բնակարանը« այգետնակը« հյուրանոցային հա-մարը« նավախցիկը« գնացքի ճամփորդախցիկը« համապատասխանաբար նրանց անմիջական հարող ծածկապատշգամբները« սանդղավանդակները« վերնասրահները« պատշգամբները« ընդ-հանուր օգտագործման տարածքը« ինչպես նաև դրանց այլ բաղկացուցիչ մասերը« որոնք օգտա-գործվում են հանգստի« գույքը պահելու« ինչպես նաև որոշակի անձի կամ անձանց այլ պահանջ-մունքները բավարարելու համար« բնակելի շինության նկուղը և ձեղնահարկը, մասնավոր ավտո-մեքենան« գետային կամ ծովային նավը« ինչպես նաև ծառայողական անձնական աշխատա-սենյակը և ավտոմեքենան« արվեստանոցը, ապա դատարանը գտնում է, որ «պահեստարան ու շինություն» հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու« կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։
Մասնավորապես, «պահեստարան» հասկացության տակ պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության հա-մար։
Այսինքն, պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։
ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 27.12.2006թ. հ. 358-Ն որոշմամբ հաստատված՝ «Էլեկտրական էներգիայի մատակարարման և օգտագործման կանոն-ներ»-ի 39-րդ կետի համաձայն՝
«Առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես« որ.
ա) բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը«
բ) բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի սարքերի միացման սխե-մային և նրանց աշխատանքին«
գ) ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքի տեսանելիությունը«
դ) ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը«
ե) վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը»։
Նույն կանոնների 40-րդ կետի համաձայն՝
«Բնակչության առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են ընդհանուր կամ անհատական արկղերում։ Բազմաբնակարան շենքերում առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են յուրա-քանչյուր մուտքի ընդհանուր արկղերում։
Արկղերի տեղակայման վայրն ընտրվում է այնպես« որ ապահովվի էլեկտրական լարման սահմանված մեծությունը սպառողի ընդունման վահանակի վրա։ Առևտրային հաշվառքի սար-քերի համար նախատեսված արկղերը ենթակա են կողպման մատակարարի կողմից։ Եթե սպա-ռողի առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքը տեղակայված է անհատական արկղում« ապա սպառողն իրավունք ունի կնքել արկղը»։
Նշվածից նույնպես հետևում է, որ էլեկտրաէներգիայի առևտրային հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղակայելը (տեղադրելը) դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում։
Սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ պատին ամրացված արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել տուժողների գույքը, նախատեսված չեն տուժողների գույքի հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։
Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված վերլուծությունը վերաբերելի է նաև «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքի գողությանը, և արձանագրում է, որ ընկե-րության ներկայացուցիչը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ արկղն ընդամենը նրա համար է, որ չթրջվեն ու չվնասվեն դրանում տեղադրված սարքերը։
Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությամբ դատարանը գտնում է, որ արկղերը, որոնցում տե-ղակայված (տեղադրված) են բնակչության առևտրային հաշվիչները, չեն կարող համարվել պա-հեստարան, քանի որ դրանք չեն բավարարում «պահեստարան» հասկացության չափանիշնե-րին և դրանց նպատակային նշանակությունն այլ է։
Դատարանը նաև հարկ է համարում նշել, որ վարույթն իրականացրած նախաքննության մարմինը մեղադրական եզրակացությունում նշել է, որ Ռ.Միքայելյանը խոստովանական ցուց-մունքներ է տվել այն մասին, որ նա. «... կտրելով մետաղական լարը և բացելով մետաղական արկղի դուռը՝ փորձել է գողանալ եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը...», մինչդեռ ամբաստանյալը նա-խաքննության ընթացքում նշված բովանդակությամբ ցուցմունքներ չի տվել։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ տուժողների ներկայացուցիչները հայտարարեցին, որ հաշտվել են ամբաստանյալի հետ, իսկ վերջինս չառարկեց դրան, այսինքն՝ ամբաստանյալի և տուժողների միջև առկա է փոխադարձ հաշտություն, ու հաշվի առնելով հաշ-տության հիմքով գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0157/01/10 գործով 20.04.2012թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտնում է, որ առկա է գործի վարույթը կարճելու հիմք, ուստի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 183-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել« իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման« եթե նույն օրենսգրքով նախա-տեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ« իսկ նույն օրենս-գրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ« քան տուժողի բողոքի հիման վրա« և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման։
Դատարանը« քննության առնելով իրեղեն ապացույցի՝ հոսանքի հաշվիչ սարքի տնօրին-ման հարցը, գտնում է, որ այն պետք է թողնվի տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Գաբրիելյանի տնօ-րինմանը։
Դատարանը« քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը« գտնում է« որ ամբաստան-յալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա-գրությունը« սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացվի։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ« 119-րդ, 183-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մե-ղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով։
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապըն-դումն ու կարճել ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով։
Իրեղեն ապացույցը՝ հոսանքի հաշվիչ սարքը, թողնել տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի տնօրինմանը։
Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0179/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 22-10-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0179/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13207914 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռաֆայել Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ բացելով Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի թիվ 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող <<Նյու Դենտ>> ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող, պատին ամրացված, պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով` փորձել է գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հափշտակությունն ավարտին չի հասցվել: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հայրանուն | Քրիստափորի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 22-10-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 23-10-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 24-10-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 24-10-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-11-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մ. |
| Ազգանուն | Նալբանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-01-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 09:55 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբողջությամբ
| Կարճման ամսաթիվը | 01-04-2015 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Կարճման հիմքը | Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0179/01/14 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 01 ապրիլի 2015թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Գ.Պողոսյանի« քարտուղա-րությամբ` Ա.Մարտիրոսյանի, Ս.Մանուկյանի, Ն.Թումանյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Մ.Նալբանդյանի, տուժողների ներկայացուցիչներ Գ.Խուդոյանի և Կ.Գաբրիելյանի, պաշտպան Ա.Ղազարյանի, ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի` (ծնված 02.09.1953թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, իր հայտարությամբ՝ աշխատում է որպես պահակ, ամուսնացած և բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Ավան, Սայաթ-Նովա թաղամաս, 1/3 շենք, բնակարան հ. 63, արգելանքի տակ չէ) դատարանում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբով-յանը 09.08.2014թ. որոշմամբ մերժել է քրեական գործի հարուցումը և Ռաֆայել Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել` դիմողի բողոքի բացակայության պատ-ճառաբանությամբ։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դա-տախազ Մ.Նալբանդյանը 20.08.2014թ. որոշմամբ վերացրել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնա-կան բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի կողմից 09.08.2014թ. կայացված որոշումն ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 13207914 քրեական գործը և այն նախաքննություն կատարելու նպատակով ուղարկել է ՀՀ ոս-տիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Չիբուխչյանը 25.08.2014թ. որոշմամբ թիվ 13207914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։ Քննիչի 22.09.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափան-ման միջոց` մեղադրյալի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Քննիչի 15.10.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրան-քը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ 2014թ. հոկտեմբերի 20-ին թիվ 13207914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2014թ. հոկտեմբերի 23-ի որոշ-մամբ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. նոյեմբերի 3-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։ Ամբաստանյալ Ռաֆայել Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի մարտ ամսին բացելով Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի թիվ 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող «ՆյուԴենտ» ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող, պատին ամրացված, պա-հեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով` փորձել է գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հափշտակությունն ավարտին չի հասցվել։ Բացի այդ, Ռ.Միքայելյանը, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2014թ.-ի մարտի 27-ին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրաց-ված` «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊԸ-ին պատկանող, պահեստարան հանդիսացող մետաղա-կան արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն»։ Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանը, 2014թ. մարտ ամսին բացելով ք.Երևանի Չարենցի փողոցի 22-րդ շենքի 1-ին հարկի պատին ամրացված մետաղյա արկղի դուռը, փորձել է գողանալ դրանում տեղակայված (տեղադրված)՝ «Նյու Դենտ» ատամ-նաբուժական կլինիկային պատկանող, 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ առևտրային հաշվառքի սարքը (հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը), սակայն մտածելով, որ իրեն նկատել է փողոցի դիմացի հատվածում գտնվող Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան անվտանգու-թյան աշխատակիցը, հափշտակությունն ավարտին չի հասցրել և հեռացել է նշված վայրից։ Բացի դա, 2014թ. մարտի 27-ին ամբաստանյալը բացել է ք.Երևանի Չարենցի փողոցի հ. 3 հասցեում պատին ամրացված մետաղյա արկղի դուռն ու գողացել է դրանում տեղադրված՝ «Նու-շիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, գովազ-դային վահանակի հոսանքով ապահոման թողարկիչը և էլեկտրական հոսանքի շղթան միացնող ու անջատող ավտոմատ սարքը (ռելե), որոնք սակայն չի կարողացել վաճառել ու դեպքից մի քանի օր անց դեն է նետել։ 2014թ. հուլիսի 26-ին՝ ժամը 06։30-ի սահմաններում, ամբաստանյալը, իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, դուրս է եկել տնից՝ նմանատիպ սարքեր գտնելու և գողանալու նպա-տակով, ու երբ գտնվել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում, նրան նկատել են տարածքում ծա-ռայություն իրականացնող ոստիկանները գողոթյուն կատարելու կասկածանքով նրան բերման ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուց-մունքների համաձայն՝ 2014թ. մարտ ամսին, իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, ինքը ոտքով գնացել է Չարենցի փողոց։ Երբ անցել է Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան մոտով, նկատել է, որ դիմացի մայթում գտնվող երկհարկանի շինության մուտքի դուռը բաց է։ Մտնելով նշված մուտք՝ տեսել է պատին ամրացված մետաղական արկղ, որի դուռը կողպված չի եղել։ Բացելով արկղի դուռը՝ ցանկացել է իր մոտ եղած գործիքներով քանդել և հա-նել դրանում գտնվող հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը, սակայն մտածելով, որ իրեն նկատել է Գեր-մանիայի Դաշնային Հանրապետության դեսպանատան անվտանգության աշխատակիցը, գող-ությունն ավարտին չի հասցրել, դուրս է եկել շինությունից ու հեռացել։ Մի քանի օր անց՝ նույն ամսին, իր հետ կրկին վերցնելով աքցան և պտուտակահան, ոտքով գնացել է Չարենցի փողոց և, նկատելով հ. 3 հասցեում պատին ամրացված մետաղական արկղը, բացել է դրա չկողպված դուռն ու գողացել դրանում տեղադրված թողարկիչը և ռելեն, որոնք չկարողանալով վաճառել՝ մի քանի օր անց դեն է նետել։ 2014թ. հուլիսի 26-ին իր հետ վերցնելով աքցան և պտուտակահան, դուրս է եկել տնից ու նմանատիպ սարքեր գտնելու և գողանալու նպատակով գնացել է Ամիրյան փողոց։ Սակայն ժամը 0630-ի սահմաններում իրեն են մոտեցել տարածքում ծառայություն իրականացնող ոստի-կաններն ու գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության Կեն-տրոնական բաժին։ Տուժողի՝ «Գևորգ Իշխանյան» ԱՁ-ի ներկայացուցիչ, «Նյու Դենտ» ատամնաբուժարանի գործադիր տնօրեն Կարեն Գաբրիելյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ք.Երևանի Չարենցի փողոցի 22-րդ շենքի երկրորդ հարկում գործող «Նյու Դենտ» ատամնաբուժական կլինիկայի հոսանքի եռաֆազ հաշվիչը, որն ինքն է գնել և այն պատկանում է իրեն, տեղադրված է նույն շենքի առաջին հարկի պատին ամրացված մեղաղյա արկղում, որպեսզի այն չվնասեն։ Կոնկրետ ժամանակահատվածը չի հիշում, սակայն օրը եղել է շաբաթ և տաք, քանի որ կարճաթև շորով է եղել, կլինիկան փակել ու գնացել են տուն։ Այդ օրը հաշվիչի արկղը կողպված է եղել, սակայն հաջորդ օրը հարևանը, նկատելով, որ արկղը բաց է, զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել այդ մասին։ Նույն օրը գնացել և կողպեք է կախել արկղի վրա։ Մինչև իրեն ոստիկանություն կանչելը՝ կլինիկայում իրեն են մոտեցել երկու տղամարդ և հետաքրքրվել, արդյոք, իր հաշվիչը գողացել են, թե ոչ, կամ եղել է դեպք, որ փորձեն կոտրել կող-պեքը։ Պատասխանել է, որ եղել է նման փորձ։ Տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Գաբրիելյանը դատաքննությամբ հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և որևէ պահանջ չունի նրանից։ Տուժողի՝ «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Գարիկ Խուդոյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի հ. 3 հասցե-ում տեղադրված գովազդային վահանակը 2014թ. մարտի 27-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում, չի լուսավորվել, դրա պատճառը պարզելու համար աշխատանքային խմբի հետ մեկնել են նշված վայր։ Պարզվել է, որ վահանակի լուսավորման համար անհրաժեշտ սարքերը՝ 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թողարկիչը և 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ժամանակի ռելեն բացակայում են։ Դրանք չթրջվելու և չփչանալու նկատառումով տեղադրված են եղել մետաղյա արկղի մեջ, որը կողպված չի եղել, քանի որ դրա վրա կախված կողպեքն անսարք է եղել։ Այդ դեպքի կապակցությամբ ոստիկանություն չեն դիմել, հետագայում ոստիկանությու-նում տեղեկացել են, որ թողարկիչն ու ռելեն հափշտակել է ամբաստանյալը։ Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Խուդոյանը դատաքննությամբ հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ և որևէ պահանջ չունի նրանից։ Վկաներ՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ, Վազգեն Դաբաղյանի և Ռուդիկ Եղիազարյանի ու Կենտրոնական բաժնի ԱԳԲ օպեր լիազոր Արթուր Համբարձումյանի նույնաբովանդակ ցուց-մունքների համաձայն՝ 2014թ. հուլիսի 26-ին՝ ամը 06։30-ի սահմաններում, երբ իրենք ծառայու-թյուն են իրականացրել Երևանի Կենտրոն վարչական տարածքի Ամիրյան փողոցում, նկատել են 3-րդ շենքի 1-ին մուտքից դուրս եկող ամբաստանյալին, ում ձեռքին եղել է պոլիէթիլենային տոպրակ, ինչն իրենց մոտ կասկածի տեղիք է տվել։ Մոտենալով ամբաստանյալին՝ պահանջել են ցույց տալ տոպրակի պարունակությունը։ Քանի որ տոպրակում եղել են պտուտակահան և աքցան, գողություն կատարելու կասկածանքով ամբաստանյալին բերման են ենթարկել ոստի-կանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ նա հայտարարել է, որ վերջին ժամանակահատվա-ծում Կենտրոն վարչական շրջանի մի քանի շենքերից կատարել է հոսանքի հաշվիչների գողութ-յուն։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 13.10.2014թ. թիվ 893-ԱՊ-14 եզրակացու-թյան համաձայն՝ փորձաքննությանը տրամադրված հոսանքի հաշվիչի հավանական միջին շու-կայական արժեքը 2014թ. մարտ ամսվա դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 25.000 /քսանհինգ հազար/ դրամ։ «Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 15.10.2014թ. որոշման համաձայն՝ հոսանքի հաշ-վիչ սարքը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել Կ.Գաբրիելյանի պատասխանատու պահ-պանությանը։ Դատարանի վերլուծություն. Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզե-լով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալի արարքներին տվել է սխալ քրեա-իրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալմամբ որակվել են ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին ու 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, և ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հե-տապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տու-ժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով, հետևյալ պատճառաբանություններով. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղադը-րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, ապօրինի ներթափանցելով պահեստարան հան-դիսացող մետաղական արկղերի մեջ, մեկ դեպքում փորձել է գաղտնի հափշտակել, իսկ մյուս դեպքում գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերով գույք։ Դատարանը, ելնելով նշված արարքներին նախաքննական մարմնի կողմից տրված իրա-վաբանական որակումներից, եզրակացնում է, որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրվել պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակու-թյան փորձ և գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ Այսինքն՝ «ներթափանցելու» տակ պետք է հասկանալ մուտք գործելը։ Միաժամանակ, նախաքննության մարմինը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նըշ-ված սարքերը, համարվում է պահեստարան։ Սույն գործով դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան, և նշված արկղեր «ներթա-փանցելը» կարող է համարվել մուտք գործել, թե՝ ոչ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում պահեստարան կամ շինություն (նախկին խմբագրությամբ՝ նաև բնակարան) ապօ-րինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով տրված է «բնակարան» հաս-կացության նշանակությունը, սակայն «պահեստարան և շինություն» հասկացությունների նշա-նակությունը չի տրված։ Ուստի, կարելի է հասկանալ, որ միևնույն շարքում (օրենսգրքի նախկին խմբագրությամբ) տրված հասկացությունները կարող են ունենալ նույնանման նշանակություն՝ կախված նպատակային և կառուցվածքային ձևերից։ Եթե դատավարական տեսանկյունից «բնակարանը» շենք կամ շինություն է« որը մշտա-պես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում է որոշակի անձի կամ անձանց բնակության հա-մար« այդ թվում` սեփական կամ վարձակալած բնակարանը« այգետնակը« հյուրանոցային հա-մարը« նավախցիկը« գնացքի ճամփորդախցիկը« համապատասխանաբար նրանց անմիջական հարող ծածկապատշգամբները« սանդղավանդակները« վերնասրահները« պատշգամբները« ընդ-հանուր օգտագործման տարածքը« ինչպես նաև դրանց այլ բաղկացուցիչ մասերը« որոնք օգտա-գործվում են հանգստի« գույքը պահելու« ինչպես նաև որոշակի անձի կամ անձանց այլ պահանջ-մունքները բավարարելու համար« բնակելի շինության նկուղը և ձեղնահարկը, մասնավոր ավտո-մեքենան« գետային կամ ծովային նավը« ինչպես նաև ծառայողական անձնական աշխատա-սենյակը և ավտոմեքենան« արվեստանոցը, ապա դատարանը գտնում է, որ «պահեստարան ու շինություն» հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու« կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։ Մասնավորապես, «պահեստարան» հասկացության տակ պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության հա-մար։ Այսինքն, պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։ ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 27.12.2006թ. հ. 358-Ն որոշմամբ հաստատված՝ «Էլեկտրական էներգիայի մատակարարման և օգտագործման կանոն-ներ»-ի 39-րդ կետի համաձայն՝ «Առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես« որ. ա) բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը« բ) բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի սարքերի միացման սխե-մային և նրանց աշխատանքին« գ) ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքի տեսանելիությունը« դ) ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը« ե) վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը»։ Նույն կանոնների 40-րդ կետի համաձայն՝ «Բնակչության առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են ընդհանուր կամ անհատական արկղերում։ Բազմաբնակարան շենքերում առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են յուրա-քանչյուր մուտքի ընդհանուր արկղերում։ Արկղերի տեղակայման վայրն ընտրվում է այնպես« որ ապահովվի էլեկտրական լարման սահմանված մեծությունը սպառողի ընդունման վահանակի վրա։ Առևտրային հաշվառքի սար-քերի համար նախատեսված արկղերը ենթակա են կողպման մատակարարի կողմից։ Եթե սպա-ռողի առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքը տեղակայված է անհատական արկղում« ապա սպառողն իրավունք ունի կնքել արկղը»։ Նշվածից նույնպես հետևում է, որ էլեկտրաէներգիայի առևտրային հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղակայելը (տեղադրելը) դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում։ Սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ պատին ամրացված արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել տուժողների գույքը, նախատեսված չեն տուժողների գույքի հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։ Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված վերլուծությունը վերաբերելի է նաև «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքի գողությանը, և արձանագրում է, որ ընկե-րության ներկայացուցիչը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ արկղն ընդամենը նրա համար է, որ չթրջվեն ու չվնասվեն դրանում տեղադրված սարքերը։ Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությամբ դատարանը գտնում է, որ արկղերը, որոնցում տե-ղակայված (տեղադրված) են բնակչության առևտրային հաշվիչները, չեն կարող համարվել պա-հեստարան, քանի որ դրանք չեն բավարարում «պահեստարան» հասկացության չափանիշնե-րին և դրանց նպատակային նշանակությունն այլ է։ Դատարանը նաև հարկ է համարում նշել, որ վարույթն իրականացրած նախաքննության մարմինը մեղադրական եզրակացությունում նշել է, որ Ռ.Միքայելյանը խոստովանական ցուց-մունքներ է տվել այն մասին, որ նա. «... կտրելով մետաղական լարը և բացելով մետաղական արկղի դուռը՝ փորձել է գողանալ եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը...», մինչդեռ ամբաստանյալը նա-խաքննության ընթացքում նշված բովանդակությամբ ցուցմունքներ չի տվել։ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ տուժողների ներկայացուցիչները հայտարարեցին, որ հաշտվել են ամբաստանյալի հետ, իսկ վերջինս չառարկեց դրան, այսինքն՝ ամբաստանյալի և տուժողների միջև առկա է փոխադարձ հաշտություն, ու հաշվի առնելով հաշ-տության հիմքով գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0157/01/10 գործով 20.04.2012թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտնում է, որ առկա է գործի վարույթը կարճելու հիմք, ուստի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 183-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել« իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման« եթե նույն օրենսգրքով նախա-տեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ« իսկ նույն օրենս-գրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ« քան տուժողի բողոքի հիման վրա« և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման։ Դատարանը« քննության առնելով իրեղեն ապացույցի՝ հոսանքի հաշվիչ սարքի տնօրին-ման հարցը, գտնում է, որ այն պետք է թողնվի տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Գաբրիելյանի տնօ-րինմանը։ Դատարանը« քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը« գտնում է« որ ամբաստան-յալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա-գրությունը« սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացվի։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ« 119-րդ, 183-րդ ու 313-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մե-ղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով։ Ամբաստանյալ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապըն-դումն ու կարճել ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով։ Իրեղեն ապացույցը՝ հոսանքի հաշվիչ սարքը, թողնել տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի տնօրինմանը։ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 01-04-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-130, 2-127 |
| Գործին կից նյութերը | Դատարանի գրասենյակ է հանձնվում Ռ. Միքայելյանի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 130, 127 |
| Գործին կից նյութերը | Ռ. Միքայելյանի անձնագիրը: |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-20081 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 15-05-2015 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 07-08-2015 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-08-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-08-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-130, 2-127, 3-90 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 12-08-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-130, 2-127, 3-90 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0179/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-05-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-05-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Մ |
| Ազգանուն | Նալբանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ռաֆայել Միքայելյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդ.1-ին և 177 հոդ.1-ին մասերով վերաորակելու , նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին 01.04.2015թ. կայացրած որոշումը , կայացնել մեղադրական դատավճիռ`Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս դատապարտել ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 12-05-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 15-05-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալ Ռաֆայել Միքայելյանի անձնագիրը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 19-05-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Դատական նիստը հետաձգվել է մեղադրողի բացակայության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-06-2015 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ. ԵԿԴ/0179/01/14 25 հունիսի 2015թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Մ.ՆԱԼԲԱՆԴՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով մեղադրող Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` <<Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին>> 2015 թվականի ապրիլի 01-ի որոշման դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 09.08.2014թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի որոշմամբ մերժվել է քրեական գործի հարուցումը և Ռաֆայել Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացրել` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ 20.08.2014թ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ.Նալբանդյանի որոշմամբ վերացվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս.Աբովյանի կողմից 09.08.2014թ. կայացված որոշումն ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 13207914 քրեական գործը և այն նախաքննություն կատարելու նպատակով ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Մ.Չիբուխչյանը 25.08.2014թ. որոշմամբ թիվ 13207914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։ 22.09.2014թ. Ռ.Միքայելյանը թիվ 13207914 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափանման միջոց` մեղադրյալի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին։ 15.10.2014թ. որոշմամբ Ռ.Միքայելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ.-ի մարտ ամսին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի թիվ 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող «ՆյուԴենտ» ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող, պատին ամրացված, պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով` փորձել է գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հափշտակությունն ավարտին չի հասցվել։ Բացի այդ, Ռ.Միքայելյանը, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2014թ.-ի մարտի 27-ին բացելով Երևան քաղաքի Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրացված` «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊԸ-ին պատկանող, պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղի դուռը և ապօրինի ներթափանցելով, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշմամբ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով։ Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվել թիվ ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով։ Իրեղեն ապացույցը՝ հոսանքի հաշվիչ սարքը, թողնվել է տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի տնօրինմանը։ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրող Մ.Նալբանդյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Մեղադրողը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումն անհիմն է և ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարված արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել Սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ նախաքննության մարմինը ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի արարքներին տվել է սխալ իրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալ որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Զարգացնելով իր վերլուծությունը և հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածում տեղ գտած <բնակարան> հասկացության պարզաբանմանը, ընդհանուր իրավասության դատարանն արձանագրել է, որ <պահեստարան ու շինություն> հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու, կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։ Ըստ ընդհանուր իրավասության դատարանի վերլուծության <պահեստարան> հասկացության տակ մասնավորապես պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության համար։ Այսինքն պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։ Եզրափակելով իր վերլուծությունը դատարանը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված /տեղադրված/ են եղել մեղադրական եզրակացության մեջ նշված սարքերը, նախատեսված չեն տուժողների գույքը հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։ Մեղադրողի կարծիքով` դատարանի կողմից ոչ ճիշտ է տրվել <պահեստարան> հասկացության ձևակերպումը` որը պետք է ձևակերպվի հետևյալ կերպ՝ պահեստարանը հատուկ կառույց կամ հատկապես առանձնացված տեղ է՝ գույքը մշտապես կամ ժամանակավորապես պահելու համար, որով այն ապահովագրվում է հափշտակությունից, ոչնչացումից, վնասումից կամ փչացումից։ Ապօրինի մուտք գործելն իր հերթին ենթադրում է, որ այն իրականացվել է պահեստարանի տիրոջ կամքին հակառակ։ Մուտք գործելը ենթադրում է հանցավորի թե՛ ֆիզիկական ներխուժումը, ներթափանցումը, թե՛ տեխնիկական միջոցներով ներթափանցումը բնակարան, շինություն, պահեստարան, որը կարող է կատարվել, ինչպես արգելքները հաղթահարելով՝ կողպեքը կամ դուռը կոտրելուց մինչև մարդկանց դիմադրությունը կոտրելը, այնպես էլ առանց դրա՝ բաց դռնից մուտք գործելն ու հափշտակություն կատարելը։ Քրեական գործի շրջանակներում պարզվել է, որ Երևան քաղաքի Չարենցի 22 շենքի 1-ին հարկում գտնվող <Նյու Դենտ> ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը տեղադրված է եղել պատին բավականին ամուր ամրացված և կողպված մետաղական արկղի մեջ և ըստ տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Գաբրիելյանի ենթադրության, արկղը կողպվել է հաշվիչը հափշտակությունից ապահովագրելու նպատակով։ Ըստ Կ.Գաբրիելյանի` կողպեքը կախված է եղել մետաղական լարից։ Ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանը թեև հստակ չի նշել <Նյու ԴԵնտ> ատամնաբուժական կլինիկային պատկանող եռաֆազ հոսանքի հաշվիչի մետաղական արկղի վրա եղած կողպեքի մասին, սակայն նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ընթացքում հրապարակված ու վերջինիս կողմից հաստատված ցուցմունքներում չի էլ բացառել մետաղական արկղի վրա մետաղական լարի առկայությունը՝ հայտնելով, որ մետաղական արկղի դուռը բացելու ընթացքում հնարավոր է այն կտրված լինի։ Ինչ վերաբերվում է մետաղական արկղի, որպես պահեստարանի պահպանված լինելու հանգամանքին, ապա այդ կապակցությամբ թե տուժողի ներկայացուցիչը, թե ամբաստանյալը հստակ հայտնել են, որ մետաղական արկղը բավականին ամուր ձևով ամրացված է եղել պատին և այն պատից պոկելու նպատակով կպահանջվեր տեխնիկական միջոցների գործադրում։ Թեև դատարանը հղում կատարելով ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմանը, եզրահանգել է, որ էլեկտրոէներգիայի հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղադրելը դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում, սակայն մեղադրողի կարծիքով այս եզրակացությունը ևս ճիշտ չէ, քանի որ ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմամբ հաստատված կանոնների 7-րդ գլխի 39 կետի համաձայն առևտրային հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ ա/բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը. բ/բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի միացման սխեմային և նրանց աշխատանքին. գ/ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքների տեսանելիությունը դ/ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը և/վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 2006 թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ 258-Ն որոշմամբ հաստատված կանոնների 7-րդ գլխի 39-րդ կետն ուսումնասիրելիս կարելի է ընկալել, որ հաշվառքի սարքը՝ հաշվիչը տեղադրվում է մետաղական արկղերում, միջավայրի անթույլատրելի ազդեցությունը, կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի միացման սխեմային և նրանց աշխատանքին բացառելու, ինչպես նաև հաշվառքի սարքի պահպանման նպատակով, այսինքն հափշտակությունը ևս կարող է դիտվել միջավայրի անթույլատրելի ազդեցություն, քանի որ հափշտակության դեպքում չի բացառվում հաշվիչի մեխանիկական վնասումը, որը կարող է կատարվել հաշվառքի միացման սխեմային կամ նրանց աշխատանքին միջամտելու արդյունքում։ 7-րդ գլխի 39-րդ կետի <<դ>> ենթակետը հստակ նշում է, որ հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը, ասել է թե պահպանումը նաև հափշտակումից։ Ինչ վերաբերվում է <Նուշիկյաև Ասոցիացիա> ՍՊԸ-ին պատկանող մետաղական արկղի դուռը բացելուն և այնտեղից զգալի չափի՝ 7.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գովազդային վահանակը հոսանքով ապահովող թողարկիչը և ժամանակի ռելեն հափշտակելուն, ապա տվյալ դեպքում ևս դատարանը եկել է սխալ եզրահանգման՝ Ռ.Միքայելյանի արարքը վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանի որ տուժողի ներկայացուցիչ Գարիկ Խուդոյանն իր ցուցմունքով հայտնել է, որ Չարենցի 3 հասցեում գտնվող պատին ամրացված մետաղական արկղի վրա բախված է եղել անսարք կողպեք, քանի որ նախկինում չեն կարծել, որ մետաղական արկղի մեջ տեղադրված թողարկիչն ու ժամանակի ռելեն կգողացվեն. դրանք տեղադրվել են մետաղական արկղի մեջ վնասումից պաշտպանելու համար, սակայն նշված գողության դեպքից հետո ընկերությանը պատկանող բոլոր նմանատիպ արկղերը կողպվել են՝ հետագայում գողության այլ դեպքերից զերծ մնալու նպատակով։ Ասել է թե տվյալ դեպքում ևս մետաղական արկղն օգտագործվել է որպես պահեստարան` կազմակերպության գույքը պահելու՝ վնասումից պաշտպանելու և գործունեության բնականոն ընթացքն ապահովելու նպատակով։ Ելնելով վերոգրյալից` մեղադրողը միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումը, կայացնել մեղադրական դատական ակտ` Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել պաշտպան Ա.Ղազարյանը` միջնորդելով մերժել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.04.2015թ. որոշումը: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալի և պաշտպանի պատասխանները դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ընդհանուր իրավասության դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ նախաքննության մարմինը, ճիշտ պարզելով գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալի արարքներին տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական, որի արդյունքում այդ արարքները սխալմամբ որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Հետևաբար, դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին ու 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, և ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը՝ ամբաստանյալի հետ տուժողների (ներկայացուցիչների) հաշտության հիմքով, հետևյալ պատճառաբանություններով. Դատաքննությամբ պարզվել է, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալին մեղադը-րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, ապօրինի ներթափանցելով պահեստարան հանդիսացող մետաղական արկղերի մեջ, մեկ դեպքում փորձել է գաղտնի հափշտակել, իսկ մյուս դեպքում գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերով գույք։ Դատարանը, ելնելով նշված արարքներին նախաքննական մարմնի կողմից տրված իրա-վաբանական որակումներից, եզրակացրել է, որ ամբաստանյալին մեղադրանք է առաջադրվել պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակության փորձ և գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ Այսինքն՝ «ներթափանցելու» տակ պետք է հասկանալ մուտք գործելը։ Միաժամանակ, նախաքննության մարմինը գտել է, որ պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան։ Սույն գործով դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. պատին ամրացված մետաղյա արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել մեղադրական եզրակացությունում նշված սարքերը, համարվում է պահեստարան, և նշված արկղեր «ներթափանցելը» կարող է համարվել մուտք գործել, թե՝ ոչ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում պահեստարան կամ շինություն (նախկին խմբագրությամբ՝ նաև բնակարան) ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով տրված է «բնակարան» հաս-կացության նշանակությունը, սակայն «պահեստարան և շինություն» հասկացությունների նշանակությունը չի տրված։ Ուստի, կարելի է հասկանալ, որ միևնույն շարքում (օրենսգրքի նախկին խմբագրությամբ) տրված հասկացությունները կարող են ունենալ նույնանման նշանակություն՝ կախված նպատակային և կառուցվածքային ձևերից։ Եթե դատավարական տեսանկյունից «բնակարանը» շենք կամ շինություն է, որը մշտա-պես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում է որոշակի անձի կամ անձանց բնակության համար, այդ թվում` սեփական կամ վարձակալած բնակարանը, այգետնակը, հյուրանոցային համարը, նավախցիկը, գնացքի ճամփորդախցիկը, համապատասխանաբար նրանց անմիջական հարող ծածկապատշգամբները, սանդղավանդակները, վերնասրահները, պատշգամբները, ընդհանուր օգտագործման տարածքը, ինչպես նաև դրանց այլ բաղկացուցիչ մասերը, որոնք օգտագործվում են հանգստի, գույքը պահելու, ինչպես նաև որոշակի անձի կամ անձանց այլ պահանջմունքները բավարարելու համար, բնակելի շինության նկուղը և ձեղնահարկը, մասնավոր ավտոմեքենան, գետային կամ ծովային նավը, ինչպես նաև ծառայողական անձնական աշխատասենյակը և ավտոմեքենան, արվեստանոցը, ապա դատարանը գտել է, որ «պահեստարան ու շինություն» հասկացությունների տակ պետք է հասկանալ տարածքներ և կառույցներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են անձանց կամ կազմակերպությունների գույքը պահելու, կամ գործունեությունն ապահովելու և այլ պահանջմունքներն ու կարիքները բավարարելու համար։ Մասնավորապես, «պահեստարան» հասկացության տակ պետք է հասկանալ բնակելի կառույցներից առանձնացված, սեփականության ձևից անկախ այնպիսի տնտեսական և այլ տարածքները, որոնք ցանկապատված են կամ ունեն տեխնիկական կամ այլ պահպանություն և նախատեսված են նյութական արժեքների ժամանակավոր կամ մշտական պահպանության համար։ Այսինքն, պահեստարանն իր հերթին պետք է պահպանված լինի որևէ կերպ։ ՀՀ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի 27.12.2006թ. հ. 358-Ն որոշմամբ հաստատված՝ «Էլեկտրական էներգիայի մատակարարման և օգտագործման կանոններ»-ի 39-րդ կետի համաձայն՝ «Առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքերը պետք է տեղակայվեն այնպես, որ. ա) բացառվի նրանց մեխանիկական վնասվածքների կամ միջավայրի անթույլատրելի ազդեցության հնարավորությունը, բ) բացառվի կողմնակի անձանց միջամտությունը հաշվառքի սարքերի միացման սխե-մային և նրանց աշխատանքին, գ) ապահովվի սպառողի և մատակարարի ներկայացուցչի համար հաշվիչի ցուցմունքի տեսանելիությունը, դ)ապահովվի հաշվառքի սարքերի պահպանումը, ե)վտանգ չսպառնա մարդկանց կյանքին և առողջությանը»։ Նույն կանոնների 40-րդ կետի համաձայն՝ «Բնակչության առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են ընդհանուր կամ անհատական արկղերում։ Բազմաբնակարան շենքերում առևտրային հաշվիչները տեղակայվում են յուրա-քանչյուր մուտքի ընդհանուր արկղերում։ Արկղերի տեղակայման վայրն ընտրվում է այնպես, որ ապահովվի էլեկտրական լարման սահմանված մեծությունը սպառողի ընդունման վահանակի վրա։ Առևտրային հաշվառքի սարքերի համար նախատեսված արկղերը ենթակա են կողպման մատակարարի կողմից։ Եթե սպառողի առևտրային (վերստուգիչ) հաշվառքի սարքը տեղակայված է անհատական արկղում, ապա սպառողն իրավունք ունի կնքել արկղը»։ Նշվածից նույնպես հետևում է, որ էլեկտրաէներգիայի առևտրային հաշվառքի սարքերն արկղերում տեղակայելը (տեղադրելը) դրանք հափշտակությունից պահպանելու նպատակ չի հետապնդում։ Սույն քրեական գործի նյութերից երևում է, որ պատին ամրացված արկղերը, որոնցում տեղակայված (տեղադրված) են եղել տուժողների գույքը, նախատեսված չեն տուժողների գույքի հափշտակությունից պահպանելու համար, դրանք տեխնիկական կամ որևէ այլ պահպանություն չեն ունեցել և նույնպես կարող են հափշտակվել՝ անկախ այն հանգամանքից կողպված են, թե ոչ։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ վերը նշված վերլուծությունը վերաբերելի է նաև «Նուշիկյան Ասոցիացիա» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գույքի գողությանը, և արձանագրել է, որ ընկերության ներկայացուցիչը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արկղն ընդամենը նրա համար է, որ չթրջվեն ու չվնասվեն դրանում տեղադրված սարքերը։ Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությամբ դատարանը գտել է, որ արկղերը, որոնցում տե-ղակայված (տեղադրված) են բնակչության առևտրային հաշվիչները, չեն կարող համարվել պահեստարան, քանի որ դրանք չեն բավարարում «պահեստարան» հասկացության չափանիշներին և դրանց նպատակային նշանակությունն այլ է։ Դատարանը նաև նշել է, որ վարույթն իրականացրած նախաքննության մարմինը մեղադրական եզրակացությունում նշել է, որ Ռ.Միքայելյանը խոստովանական ցուց-մունքներ է տվել այն մասին, որ նա. «... կտրելով մետաղական լարը և բացելով մետաղական արկղի դուռը՝ փորձել է գողանալ եռաֆազ հոսանքի հաշվիչը...», մինչդեռ ամբաստանյալը նա-խաքննության ընթացքում նշված բովանդակությամբ ցուցմունքներ չի տվել։ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատաքննությամբ տուժողների ներկայացուցիչները հայտարարել են, որ հաշտվել են ամբաստանյալի հետ, իսկ վերջինս չի առարկել դրան, այսինքն՝ ամբաստանյալի և տուժողների միջև առկա է փոխադարձ հաշտություն, ու հաշվի առնելով հաշտության հիմքով գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0157/01/10 գործով 20.04.2012թ-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտել է, որ առկա է գործի վարույթը կարճելու հիմք, ուստի՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 183-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Ռ.Միքայելյանի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով քրեական հետապնդումն ու կարճվի ԵԿԴ/0179/01/14 քրեական գործի վարույթը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե նույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ, իսկ նույն օրենս-գրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման։ Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, հետևաբար որոշումը բեկանելու, ամբաստանյալ Ռաֆայել Միքայելյանի արարքները վերաորակելու հիմքեր չկան: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Ռաֆայել Քրիստափորի Միքայելյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` <<Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին>> 2015 թվականի ապրիլի 01-ի որոշումը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 25-06-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 31-07-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 130, 127, 84 |
| Գործին կից նյութեր | Ռ. Միքայելյանի անձնագիրը կցված 1-ին հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 31-07-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 130, 127, 84 |
| Գործին կից նյութերը | Ռ. Միքայելյանի անձնագիրը կցված 1-ին հատորին: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-15750/15 |