Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«25» նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0166/01/14

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Ա. Ոսկանյանի,

տուժող Ն. Հարությունյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ենոք Երվանդի Վարդանյանի`
ծնված 1965թ. մայիսի 09-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
ԵԿԴ/0268/01/13 քրեական գործով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. փետրվարի 12-ի դատավճռով, դրա վերանայման արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից 2014թ. ապրիլի 09-ին կայացված որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երկու դրվագով, դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Ենոք Վարդանյանն այդ գործով կալանավորվել և պատիժը կրում է 2014թ. հունիսի 09-ից, մինչ այդ չի աշխատել, հաշվառված է և բնակվել է Երևան քաղաքի Սարի Թաղի 18-րդ փողոցի թիվ 56 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 16117414 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության /այսուհետ ՔԳՎ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. ապրիլի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Ե. Վարդանյանի կողմից Ն. Հարությունյանին պատկանող տաբատների պարկը գաղտնի հափշտակելու փաստի առթիվ։
Ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` հետևյալ արարքի համար, որ նա «07.03.2014թ.-ի ժամը 19-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճ 4/1 հասցեում տեղակայված առևտրի կենտրոնում գտնվող Նաիրա Ժորժիկի Հարությունյանին պատկանող տաղավարից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող թվով 170 հատ տարբեր արժողության կանացի սպորտային տաբատներով լի պարկը` Ն.Հարությունյանին պատճառելով խոշոր չափերի հասնող, ընդհանուրը 520.794 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Այսպիսով, Ենոք Երվանդի Վարդանյանը կատարել է ՀՀ քր. օր.-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն։»։
2014թ. հոկտեմբերի 01-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանը 2014թ. մարտի 07-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճ 4/1 հասցեում գործող «Հրազդան» տոնավաճառի թիվ 96 տաղավարից գաղտնի հափշտակել է տուժող Նաիրա Ժորժիկի Հարությունյանին պատկանող, խոշոր չափի` 520.794 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության, 170 հատ կանացի սպորտային տաբատներով լի պարկը և հեռացել տոնավաճառի տարածքից։ Հաջորդ օրը նա գողոնը վաճառել է գործով չպարզված անձին` 150.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարով և ստացած գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Ե. Վարդանյանը 2014թ. ապրիլի 09-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երկու դրվագով ազատազրկման է դատապարտվել` 2013թ. սեպտեմբերի 14-ին և հոկտեմբերի 20-ին կատարած ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների համար, տվյալ գործով իրեն վերագրվող արարքի կատարման ժամանակ դատվածություն չի ունեցել։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում կատարվել է տեսաձայնագրային փորձաքննություն, որի արժեքը կազմել է 96.180 /իննսունվեց հազար հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. մարտի 07-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում, որդուն սպորտային համազգեստ գնելու նպատակով, միայնակ դուրս է եկել տնից և գնացել է «Հրազդան» տոնավաճառ։ Մոտ 20 րոպե շրջել է տոնավաճառի տարածքում։ Այդտեղի տաղավարներից մեկում նկատել է կարմիր պարկ։ Քանի որ տաղավարում մարդ չի եղել` վերցրել է պարկը և հեռացել տոնավաճառի տարածքից։ Սպիտակ «ՎԱԶ 2107» մակնիշի, անծանոթ տաքսի ավտոմեքենայով պարկը տարել է իր տուն և թաքցրել խորդանոցում։ Հաջորդ օրը` 2014թ. մարտի 08-ի առավոտյան, խորդանոցից վերցրել է պարկը և «Օփել» մակնիշի, անծանոթ տաքսի ավտոմեքենայով այն տարել է Մալաթիա թաղամասի գյուղմթերքի շուկայի դիմացի մայթի ավտոկայանատեղի։ Մոտեցել է իրեն անծանոթ, «Երազ» մակնիշի, կանաչ գույնի ավտոմեքենայի վարորդին և առաջարկել է իրենից 150.000 ՀՀ դրամով գնել կանացի տաբատները։ Վերջինս հավանել է ապրանքը, այն ամբողջությամբ վերցնելով` իրեն վճարել է 150.000 ՀՀ դրամ և ինքը հեռացել է։ 2014թ. մարտի 28-ին իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին, որտեղ խոստովանել է կատարածը։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար և խնդրում է մեղմ պատժել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 51-52, 75/
Տուժող Նաիրա Ժորժիկի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է անհատ ձեռներեց։ «Հրազդան» տոնավաճառում վարձակալել է թիվ 15 և թիվ 96 տաղավարները, որտեղ որպես վաճառողուհի աշխատում է իր քույր Գայանե Հարությունյանի հետ միասին։ Յուրաքանչյուր ուրբաթ, շաբաթ և կիրակի օրերին վաճառում են իր կողմից Թուրքիայից ներմուծված հագուստներ։
2014թ. մարտի 07-ին, ժամը 14։00-ին գնացել է «Հրազդան» տոնավաճառ և բացել վերոհիշյալ տաղավարները։ Այդ օրը անձրևային եղանակ է եղել և ինքն ապրանքները դասավորելուց հետո, տաղավարի վերևի հատվածում, իր քույր Գայանե Հարությունյանի հետ, ով իրեն օգնել է թիվ 96 տաղավարում աշխատելու հարցում` ծածկ են ամրացրել։ Այդ ընթացքում իրեն մոտեցել է իր հաճախորդներից Ստելան։ Նրան սպասարկելու ընթացքում Գայանե Հարությունյանը տաղավարի վաճառասեղանի տակ ամրացրել է վրանի ոտքը և վաճառասեղանի տակից գլուխը բարձրացնելով` ասել է, որ պարկը չկա։ Զննել է տաղավարը և տեսել, որ կանացի տարբեր չափսերի սպորտային տաբատներով, շուրջ 50 կգ քաշով կարմիր պարկը չկա։ Կատարվածի մասին անմիջապես հայտնել են տոնավաճառի անվտանգության ծառայությանը և տեսագրությունները դիտելիս նկատել են, որ իրենց պարկը տեղափոխում են երկու անծանոթ` որոնցից մեկը տարիքով է, մյուսը` երիտասարդ։ Մի քանի օր անց, 2014թ. մարտի 29-ին, նույն տոնավաճառում տեսել է գողություն կատարած անձին` ամբաստանյալ Ենոք Վարդանյանին։ Նրան անձամբ մինչ այդ չի ճանաչել, սակայն բազմիցս նրան իր անչափահաս որդու հետ տեսել է «Հրազդան» տոնավաճառում։ Ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է, որ նրանք տոնավաճառում ապրանք են գողանում։ Իրավապահ մարմիններին հայտնել են Ենոքի մասին և նրան ձերբակալել են։ Հետագայում Ենոքի հետ պայմանավորվել են, որ նա պետք է փոխհատուցի իրեն պատճառած գույքային վնասը, սակայն նա իր վնասը չի փոխհատուցել։
Իրեն պատճառված գույքային վնասը կազմում է 520.794 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 27-28, 64/
Վկա Գայանե Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր քույր Նաիրա Հարությունյանին օգնելու համար ամեն շաբաթվա ուրբաթ օրերին գնում է «Հրազդան» տոնավաճառի թիվ 96 տաղավար և վաճառում է կանացի տաբատներ։ 2014թ. մարտի 07-ին գնացել է «Հրազդան» տոնավաճառի տարածքում գործող թիվ 96 տաղավար և Ն. Հարությունյանին օգնել է ամրացնել տաղավարի ծածկը։ Այդ պահին տաղավար է եկել իրենց հաճախորդներից Ստելան։ Քույրը սպասարկել է նրան, իսկ ինքը տաղավարի վաճառասեղանի տակ փորձել է ամրացնել վրանի ոտքերը և երբ գլուխը բարձրացրել է` նկատել է, որ 170 հատ կանացի սպորտային տաբատներով լի պարկը բացակայում է տաղավարից։ Այդ մասին հայտնել է Նաիրա Հարությունյանին։ Նա շրջել է տոնավաճառի տարածքում, փորձել է գտնել պարկը, սակայն չի գտել։ 2014թ. մարտի 29-ին տեղեկացել է, որ հայտնաբերել են գողություն կատարած անձին։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 41-42/
Ամբաստանյալ Ենոք Վարդանյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2014թ. ապրիլի 11-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Ե. Վարդանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճ 4/1 հասցեում գործող թիվ 96 տաղավարը և հայտնել, որ 2014թ. մարտի 07-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, գողություն կատարելու նպատակով մուտք է գործել այդ տաղավար, այդտեղից գողացել է 170 հատ կանացի սպորտային տաբատներով կարմիր պարկը և հեռացել։ Գողացված պարկը տեղափոխել է իրեն պատկանող, Երևան քաղաքի Սարի թաղի 18-րդ փողոցի թիվ 56 տուն և թաքցրել խորդանոցում։ Հաջորդ օրն այդ ապրանքը «Մալաթիա» տոնավաճառում իրացրել է։
/գ.թ. 53-58/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խոշոր չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։
Ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Ենոք Վարդանյանն իր կատարած հանցագործության համար ենթակա է պատժի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի կանոնները (….)»։
Նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
3. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին ծանրության և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասը տարին։
(…)
6. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԷԴ/0124/01/09 քրեական գործով 2010թ. օգոստոսի 27-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու համար անհրաժեշտ կանոններն են.
1. քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդվածներով կամ նույն հոդվածի տարբեր մասերով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել,
2. անձը պետք է մեղավոր ճանաչվի այնպիսի հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը,
3. հանցանքների համակցությամբ, յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով՝ դատարանը վերջնական պատիժ պետք է նշանակի նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու կամ նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով,
4. վերջնական պատժի ժամկետին պետք է հաշվակցվի առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
18. Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցումը կարող է իրականացվել երկու եղանակով՝
1. դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, նշանակված պատժից հանում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով այդ դատավճիռը կայացնելու օրվանից,
2. դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, հաշվակցում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից։
Թեև նշված երկու եղանակներից ցանկացածի ընտրության դեպքում նշանակված պատժի ժամկետները լրանալու առումով հետևանքները նույնն են` պատժի ժամկետները լրանալու օրերը համընկնում են, այնուհանդերձ, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելու եղանակի ընտրությունը կարևորվում է նաև նրանով, որ կախված եղանակի ընտրությունից, կարող են վրա հասնել դատապարտյալի համար անբարենպաստ և նրա վիճակը վատթարացնող այլ իրավական հետևանքներ։ Մասնավորապես, այն դեպքերում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնները կիրառվում են այնպիսի անձի նկատմամբ, ով առաջին գործով կայացված դատավճռից հետո անընդմեջ գտնվում է անազատության մեջ, ապա վերը նշված երկու եղանակներից առաջինի կիրառման դեպքում դատապարտյալի` պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքը ծագում է ավելի ուշ, քան այն դեպքում, երբ երկրորդ կանոնի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվվում է առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից։»։
Սույն քրեական գործով Ե. Վարդանյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքը նա կատարել է 2014թ. մարտի 07-ին։
2013թ. սեպտեմբերի 14-ին և հոկտեմբերի 20-ին կատարած հանցագործությունների համար, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. փետրվարի 12-ի դատավճռով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014թ. ապրիլի 09-ի որոշմամբ կատարված փոփոխությամբ Ե. Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։ Այն օրինական ուժի մեջ է մտել 2014թ. մայիսի 13-ին և այն ի կատար ածելու նպատակով Ե. Վարդանյանը փաստացի արգելանքի է վերցվել 2014թ. հունիսի 09-ին։
Փաստորեն, այդ քննվող քրեական գործով դատական ակտ կայացնելու օրվա` 2014թ. նոյեմբերի 25-ի դրությամբ, ամբաստանյալ Ենոք Վարդանյանն առաջին` ԵԿԴ/0268/01/13 քրեական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. փետրվարի 12-ին կայացված և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014թ. ապրիլի 09-ի որոշմամբ փոփոխված, 2014թ. մայիսի 13-ին օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով նշանակված պատժից կրել է 5 /հինգ/ ամիս 14 /տասնչորս/ օր և ունի ազատազրկման ձևով պատժի` 6 /վեց/ ամիս 16 /տասնվեց/ օր չկրած մաս։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման և վերջնական պատժի ժամկետին առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասի հաշվակցման սկզբունքների կիրառմամբ, սույն քրեական գործով նշանակվող պատժին մասնակիորեն պետք է գումարել առաջին դատավճռով նշանակված պատժից` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում և պատժի սկիզբը պետք է հաշվարկել 2014թ. հունիսի 09-ից` այդ եղանակով հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ենոք Վարդանյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
Սույն քրեական գործի դատական քննություն նշանակելու մասին դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ենոք Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է և այլ խափանման միջոց չի ընտրվել։ Հաշվի առնելով, որ այլ հանցագործություններ կատարած լինելու պատճառով նա շարունակում է ազատազրկման ձևով պատիժ կրել և ունի պատժի չկրած մաս` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ենոք Վարդանյանի կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը ցածր է, ուստի նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու հիմքեր առկա չեն։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի, որպես դատական ծախս բռնագանձման է ենթակա դատաքրեագիտական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 96.180 /իննսունվեց հազար հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման և վերջնական պատժի ժամկետին առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասի հաշվակցման սկզբունքների կիրառմամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել առաջին դատավճռով նշանակված պատժից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. հունիսի 09-ից, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Ենոք Երվանդի Վարդանյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 96.180 /իննսունվեց հազար հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ