Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

06.02.2018թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ Հ.-ԵԿԴ/0165/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ի.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Կ.ՉԵԼԵԲՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանի պաշտպան Ի.Պետրոսյանի և ամբաստանյալ Գ.Անդրեասյանի պաշտպան Խ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (7 դրվագով), 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով (2 դրվագով), Գևորգ Ժորայի Անդրեասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և մյուսների

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ե.Եղյանը 18.06.2012թ-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 12158912 քրեական գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Թունիյանը 25.06.2012թ-ի որոշմամբ թիվ 12158912 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Նոր Նորքի քննչական բաժնի 2-րդ բաժանմունքի ավագ քննիչ Ս.Պողոսյանը 13.10.2013թ-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 17804313 քրեական գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ։
13.10.2013թ-ին ձերբակալվել է Կիրակոս Չելեբյանը։
Քննիչի 15.10.2013թ-ի որոշմամբ Կ.Չելեբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (4 դրվագ)։
Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.10.2013թ-ի որոշմամբ Կ.Չելեբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը։
Քննիչի 15.10.2013թ-ի որոշմամբ Մ.Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության 3-րդ բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանը 16.10.2013թ-ի որոշմամբ թիվ 17804313 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանը 16.10.2013թ-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 69109913 քրեական գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Բադալյանը 14.11.2013թ-ի որոշմամբ թիվ 12158912 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 59104513 քրեական գործն ու այն առանձնացրել առանձին վարույթում։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանը 15.11.2013թ-ի որոշմամբ թիվ 69109913 քրեական գործը միացրել է թիվ 17804313 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել 17804313 համարով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանը 18.11.2013թ-ի որոշմամբ թիվ 17804313 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցել է թիվ 69110913 քրեական գործն ու այն առանձնացրել առանձին վարույթում։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Մանուկյանը 27.11.2013թ-ի որոշմամբ թիվ 17804313 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
22.03.2014թ-ին ձերբակալվել է Գևորգ Անդրեասյանը։
Քննիչի 24.03.2014թ-ի որոշմամբ Գ.Անդրեասյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.03.2014թ-ի որոշմամբ Գ.Անդրեասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Ա.Մանուկյանը 25.03.2014թ-ի որոշմամբ թիվ 59104513 քրեական գործը միացրել է թիվ 17804313 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել 17804313 համարով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ս.Սամվելյանը 26.03.2014թ-ի որոշմամբ թիվ 17804313 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 08.05.2014թ-ի որոշմամբ Ա.Վարդանյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և լրացվել ու նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Աբրահամյանը 20.05.2014թ-ի որոշմամբ թիվ 86152414 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 03.07.2014թ-ի որոշմամբ այն ուղարկել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ս.Սամվելյանը 03.07.2014թ-ի որոշմամբ թիվ 86152414 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 04.07.2014թ-ի որոշմամբ թիվ 86152414 քրեական գործը միացրել է թիվ 17804313 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել 17804313 համարով։
Քննիչի 04.07.2014թ-ի որոշմամբ Ա.Վարդանյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և լրացվել ու նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով (4 դրվագով) և 269-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քննիչի 08.08.2014թ-ի որոշմամբ Մ.Թորոսյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
Քննիչի 23.08.2014թ-ի որոշմամբ Կ.Չելեբյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և լրացվել ու նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (7 դրվագով) և 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով (2 դրվագով) այն բանի համար, որ նա գործով չպարզված հանգամանքներում, ինչպես իրացնելու, այնպես էլ իր գործածման նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ-ի օգոստոս ամսին՝ քննությամբ չպարզված օրը, Երևանի «Բանջարանոց» կոչվող թաղամասի իր կողմից վարձակալած բնակարանում հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է իր մտերիմ Մարի Էդուարդի Թորոսյանին, ով նույն վայրում առանց բժշկի նշանակման գործածել է թմրամիջոցը` քթանցքները քաշելու եղանակով։
Այնուհետև, Կիրակոս Չելեբյանը գործով չպարզված հանգամանքներում, ինչպես իրացնելու, այնպես էլ իր գործածման նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ-ի օգոստոս ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Երևանի «Բանջարանոց» կոչվող թաղամասի իր կողմից վարձակալած բնակարանում հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է իր մտերիմ Արմեն Հարությունի Վարդանյանին, ով նույն վայրում առանց բժշկի նշանակման գործածել է թմրամիջոցը` ծխելու եղանակով։
Բացի այդ, Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանը գործով չպարզված հանգամանքներում, ինչպես իրացնելու, այնպես էլ իր գործածման նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2012թ-ի սեպտեմբեր ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, Երևանի «Բանջարանոց» կոչվող թաղամասի իր կողմից վարձակալած բնակարանում հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է իր մտերիմ Մարի Էդուարդի Թորոսյանին, ով նույն վայրում առանց բժշկի նշանակման գործածել է թմրամիջոցը` քթանցքները քաշելու եղանակով։
Դրանից հետո, Կիրակոս Չելեբյանը, Մարի Էդուարդի Թորոսյանին և Անահիտ Գագիկի Բեգոյանին Իրանի Իսլամական Հանրապետություն ուղարկելու և Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնելու նպատակով այնտեղից թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու ու այն մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ բերելու շուրջ 2013թ-ի փետրվար ամսին նախնական հանցավոր համաձայնության է եկել իր ծանոթ ոմն Ռոբերտի հետ։ Այնուհետև, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով Կիրակոս Չելեբյանը և ոմն Ռոբերտը, իրենց ընդհանուր ծանոթներ Մարի Թորոսյանին և Անահիտ Բեգոյանին նյութապես շահագրգռելու, համոզելու եղանակով նրանց մոտ ստեղծել են նշված հանցագործությունները կատարելու մտադրություն ու ստանալով նրանց նախնական համաձայնությունը, նախապատրաստվել են հանցագործություններին` ուղղակի դիտավորությամբ հանցանք կատարելու նպատակով Մարի Թորոսյանի և Անահիտ Բեգոյանի համար ձեռք բերելով ԻԻՀ մուտքի թույլտվություն և ստեղծել այլ պայմաններ։ Սակայն Մարի Թորոսյանը և Անահիտ Բեգոյանը, գիտակցելով հանցագործությունն ավարտին հասցնելու իրենց հնարավորությունը, կամովին հրաժարվել են հանցագործություններից, որի հետևանքով Կիրակոս Չելեբյանի և ոմն Ռոբերտի կողմից թմրամիջոցների մաքսանենգությունն ավարտին չի հասցվել վերջիններիս կամքից անկախ հանգամանքներով։
Բացի այդ, Կիրակոս Չելեբյանը 2013թ-ի մարտ ամսին՝ քննությամբ չպարզված օրը, իր ընկերոջ` ոմն Արամի կողմից Երևանի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածում վարձակալած բնակարանում ոմն Ռոբերտից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից նույն օրը` երեկոյան, նույն բնակարանի խոհանոցում հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Մարի Թորոսյանին, ով առանց բժշկի նշանակման` քթանցքները քաշելու եղանակով օգտագործել է այն։
Այնուհետև, Կիրակոս Չելեբյանը, գործով չպարզված հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ-ի գարնանը, քննությամբ չպարզված ամսին և օրը, 150.000 ՀՀ դրամ պարտքի դիմաց Երևանի Մոլդովական 37/6 հասցեում տեղակայված «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի բակում առձեռն տվել` ապօրինի իրացրել է իր ընկեր Հարություն Բաստեղյանին, ով առանց բժշկի նշանակման գործածել է թմրամիջոցը։
Դրանից հետո, Կիրակոս Չելեբյանը գործով չպարզված հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ-ի գարնանը, քննությամբ՝ չպարզված ամսին և օրը, պարտք մնացած 60.000 ՀՀ դրամի դիմաց Նոր-Նորք թաղամասում ապօրինի իրացրել է Հարություն Բաստեղյանին, ով առանց բժշկի նշանակման գործածել է թմրամիջոցը։
Բացի այդ, Կիրակոս Չելեբյանը գործով չպարզված հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերի «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից առանձնապես խոշոր չափի` 2 գրամը 2013թ-ի հունիսի 4-ին` ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևանի Մովսես Խորենացի փողոցի 27/98 հասցեում 160.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գևորգ Ժորայի Անդրեասյանին։
Այնուհետև, Կիրակոս Չելեբյանը, 2013թ-ի սեպտեմբերի 28-ին մեկնելով Իրանի Իսլամական Հանրապետություն, հոկտեմբերի 8-ին գործով չպարզված հանգամանքներում և անձից, Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնելու նպատակով գնել, այսինքն ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափի` 3.313 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, զգալի չափի` 0.03859 գրամ «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոց պարունակող բուսական զանգված, զգալի չափի` 0.35 գրամ «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց և զգալի չափի` 0.24 գրամ «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 12 դեղահաբ, որոնք մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ ապօրինի փոխադրելու նպատակով հերմետիկ փաթեթավորել, կուլ է տվել և 2013թ-ի հոկտեմբերի 9-ին Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանի Մեղրիի մաքսային կետով ժամանելով Հայաստանի Հանրապետություն` մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, իր որովայնում գաղտնի փոխադրել է Հայաստանի Հանրապետություն։ Այնուհետև, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված վերը նշված թմրամիջոցներն ապօրինի պահել է Երևանի Մոլդովական փողոցի 37/6 հասցեում գտնվող «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի իր կողմից վարձակալած 13-րդ սենյակում։ Հաջորդ օրը` հոկտեմբերի 10-ին, Կիրակոս Չելեբյանն իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած և մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ բերված թմրամիջոցներից առանձնացրել է խոշոր չափի` 1.003 գրամ, «Մեթամֆետամին» և զգալի չափի` 0.35 գրամ քաշով, «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցները, որոնք ավելի անվտանգ տեղում ապօրինի պահելու նպատակով փոխանցել է իր մտերիմ Մարի Թորոսյանին, իսկ վերջինս էլ թմրամիջոցներն ապօրինի փոխադրել և ապօրինի պահել է իր` Երևանի Նոր-Նորքի 9-րդ զանգվածի 23-րդ շենքի 6-րդ բնակարանում։
Իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված մնացած առանձնապես խոշոր չափերի 2.31 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, զգալի չափի` 0.24 գրամ «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 12 դեղահաբերը, զգալի չափի` 0.03859 գրամ «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոց պարունակող բուսական զանգվածը հայտնաբերվել է 2013թ-ի հոկտեմբերի 12-ին` ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Երևանի Մոլդովական փողոցի 37/6 հասցեում գտնվող «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 13 սենյակում կատարված տեղազննության ընթացքում, իսկ ապօրինի պահելու նպատակով Մարի Թորոսյանին փոխանցված խոշոր չափի` 1.003 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից ապօրինի պահվող խոշոր չափի 0.605 գրամը, զգալի չափի` 0.35 գրամ քաշով, «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցն իր բնակարանից կամովին ներկայացրել է Մարի Թորոսյանը, իսկ ապօրինի պահվող խոշոր չափի 0.398 գրամը հայտնաբերվել է 12.10.2013թ-ին ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից վերջինիս անձնական խուզարկությամբ։
Բացի այդ, Կիրակոս Չելեբյանը գործով չպարզված հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013թ-ի հոկտեմբերի 10-ին` ժամը 10-ի սահմաններում, Երևանի Մոլդովական փողոցի 37/6 հասցեում գտնվող «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի իր կողմից վարձակալած 13-րդ սենյակում հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Մարի Թորոսյանին, ով առանց բժշկի նշանակման գործածել է թմրամիջոցը` քթանցքներով շնչելու եղանակով։
Այնուհետև, Կիրակոս Չելեբյանը սույն քրեական գործով ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում գտնվելով կալանքի տակ, առանց իրացնելու նպատակի, անձնական օգտագործման համար փորձել է ձեռք բերել խոշոր չափի` 0.1102 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել իրականացնել իր հանցավոր մտադրությունը։
Այսպես` Կիրակոս Չելեբյանը քննությամբ չպարզված հանգամանքներում, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել գործով չպարզված անձից խոշոր չափերի «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու շուրջ։ Այնուհետև, հանցավոր մտադրությունն ի կատար ածելու և թմրամիջոցն իրեն փոխանցելու նպատակով 2014թ-ի մայիսի 8-ին իր մոտ ապօրինի պահվող հեռախոսահամարից զանգահարել է իր մտերիմ Էլմիրա Ալոզյանին և խնդրել անծանոթ անձից վերցնել իր համար նախատեսված ուտելիքով լցված տոպրակները։ Այնուհետև, հեռախոսային կապ է հաստատել Էլմիրա Ալոզյանի աղջկա` Անի Ալոզյանի հետ և պատճառաբանելով, որ մեկուսարանում իրեն ուրիշ այցելող չկա, խնդրել է նրան «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ առաքել սննդամթերքով լցված տոպրակները` միաժամանակ զգուշացնելով, որ դրանք հանձնի հիմնարկի այլ կալանավոր, իրենց ընդհանուր ծանոթ Արմեն Հարությունի Վարդանյանի անունով։
Անի Ալոզյանը, կատարելով Կիրակոս Չելեբյանի ցուցումները, նույն օրը` մայիսի 8-ին` ժամը 16:15-ի սահմաններում, գնացել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ, որտեղ Կիրակոս Չելեբյանի համար նախատեսված հանձնուքը ներկայացրել է Արմեն Վարդանյանի անունով։ Քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից հանձնուքի խուզարկության ժամանակ, դրանում առկա խնձորների մեջ թաքցված հայտնաբերվել և առգրավվել են խոշոր չափի` 0.1102 գրամ քաշով, «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահաբեր, այսինքն Կիրակոս Չելեբյանի կողմից հանցանք կատարելուն` խոշոր չափերի «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելուն անմիջականորեն ուղղված, դիտավորությամբ կատարված գործողություններն ավարտին չեն հասցվել Կիրակոս Չելեբյանի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Գևորգ Անդրեասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թ-ի ամռան սկզբին Երևանի Մ.Խորենացի փողոցում Մարի Թորոսյանի միջոցով առանց իրացնելու նպատակի Կիրակոս Չելեբյանից 160.000 ՀՀ դրամի դիմաց ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափի` 2 գրամ, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես, Գևորգ Անդրեասյանը, 2013թ-ի ամռան սկզբին տեղեկանալով, որ Կիրակոս Չելեբյանն ապօրինի իրացնում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, մտադրվել է նրանից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերել։ Այդ նպատակով Գևորգ Անդրեասյանը կապ է հաստատել Կիրակոս Չելեբյանի հետ և վերջինիս հետ պայմանավորվել 160.000 ՀՀ դրամի դիմաց ձեռք բերել 2 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որից հետո Կիրակոս Չելեբյանը տաքսի ավտոմեքենայով մոտեցել է Երևանի Մ.Խորենացի փողոցում գտնվող «Գոլդուեյ» տաքսի ծառայության գրասենյակին։ Այնուհետև, Գևորգ Անդրեասյանը Մարի Թորոսյանին տրամադրել է 160.000 ՀՀ դրամ` Կիրակոս Չելեբյանից 2 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը գնելու համար, որից հետո Մարի Թորոսյանը, դուրս գալով «Գոլդուեյ» տաքսի ծառայության գրասենյակից, նստել է Կիրակոս Չելեբյանի տաքսի ավտոմեքենան, վերջինիս վճարել Գևորգ Անդրեասյանի տված 160.000 ՀՀ դրամը, ապա Կիրակոս Չելեբյանից վերցնելով ընդհանուր 2 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 2 փաթեթիկներ` դրանք «Գոլդուեյ» տաքսի ծառայության գրասենյակում տվել է Գևորգ Անդրեասյանին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ ԾՀՔ բաժնի քննիչ Ս.Սամվելյանը 04.09.2014թ. որոշմամբ թիվ 17804313 քրեական գործից մաս է անջատել, կազմել առանձին վարույթ և շնորհել թիվ 59103114 համարը։
2014թ-ի սեպտեմբերի 29-ին թիվ 17804313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ի դատավճռով Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 7 դրվագով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 35-267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով յուրաքանչյուր դրվագով ազատազրկման 3 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ ազատազրկման 7 տարի ժամկետով՝ 160.000 ՀՀ դրամի չափով գույքի բռնագրավմամբ,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1 հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման 3 տարի ժամկետով` գույքի մաքսանենգության առարկաների բռնագրավմամբ,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-267.1 հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման 2 տարի ժամկետով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 5 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 13 տարի ժամկետով՝ 160.000 ՀՀ դրամի չափով գույքի և մաքսանենգության առարկաների բռնագրավմամբ`պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ-ի հոկտեմբերի 13-ից։
Կիրակոս Չելեբյանի նկատմամբ պատժի կատարման հետ միացված նշանակվել է հարկադիր բուժում թմրամոլությունից։
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գևորգ Ժորայի Անդրեասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման 2 տարի 8 ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2014թ-ի մարտի 22-ից։
Դատարանը որոշել է Գևորգ Անդրեասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը նշանակված պատժի ժամկետը լրանալու օրվա դրությամբ վերացնել։
Որոշվել է նաև.
Իրեղեն ապացույցները` փորձաքննությունների կատարումից հետո մնացած քաշերով և դատաքննությամբ հետազոտված «Մեթամֆետամին», «Տետրահիդրոկաննաբինոլ», «Մեթադոն», «Բուպրենորֆին», «Մեթամֆետամին» և «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցներ պարունակող բյուրեղային նյութերը, բուսական զանգվածները, դեղահատերը, դրանց կիսատ հատվածները, մանրացված մասնիկները և փոշենման զանգվածը թողնել տնօրինելու սույն գործից անջատված թիվ 59103114 քրեական գործով, իսկ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կանաչ գույնի պլաստմասե գլանաձև կտորը, ջարդված ապակու կտորները, ծայրին ջարդված ապակու կտորներով պլաստմասե գլանաձև կտորը, գլանաձև ապակե խողովակի հատվածը, «B BROWN; U-100; INSULIN LATEX» տպատառ գրառումներով ասեղն ու ասեղնակալը, 1մլ ծավալի համար նախատեսված դատարկ ներարկիչը, պլաստմասե խողովակաձև հատվածը, օվալաձև թափանցիկ ապակենման նյութից կազմված ինքնաշեն սարքը, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կշեռքն ու «Ладас, СУПЕР-СТАЛЬ», «Ladas, SUPER STAINLESS» գրառումներով անվտանգ ածելին ոչնչացնել։
Նույն դատավճռով մեղավոր են ճանաչվել և դատապարտվել նաև Արմեն Հարությունի Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 269-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Մարի Էդուարդի Թորոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, սակայն վերջիններիս առումով վերաքննիչ բողոքներ չեն ներկայացվել:

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Պաշտպան Ի.Պետրոսյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով բեկանել այն Կիրակոս Չելեբյանի մասով և կայացնել նոր դատական ակտ` Կ.Չելեբյանին արդարացնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 7 դրվագով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 35-267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1 հոդվածի 1-ին մասով նշանակել մեղմ պատիժ: Նշանակված պատժի` 13 տարի ժամկետով և գույքի բռնագրավման մասով փոփոխել` նշանակելով մեղմ պատիժ առանց գույքի բռնագրավման:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Ի.Պետրոսյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Դատարանը իմ պաշտպանյալին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ-ի 1-ին մասով 7 դրվագով, 266 հոդ-ի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար հիմք ընդունելով բացառապես Մարի Թորոսյանի ցուցմունքները, որոնք խիստ հակասական, խիստ իրարամերժ և տարբերվող էին:
Այսպես, դատարանը նշում է հետևյալը. «Սույն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Կ. Չելեբյանը կատարել է նաև հանցանքներ նախատեսված ՀՀ քր. օր. 266 հոդ-ի առաջին մասով (7 դրվագ), 266 հոդ-ի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ (...) Դատարանը նաև ներքին համոզմամբ գնահատելով և արժանահավատ համարելով ամբաստանյալ Մ. Թորոսյանի ցուցմունքը, գտնում է, որ նրա նախաքննական ցուցմունքներն իրարամերժ և հակասական չեն, ինչպես նշել են պաշտպանները. Դատարանը նշված ցուցմունքները համակցության մեջ գնահատելով որպես մեկ միասնական ցուցմունք, որով հաստատվում են ամբաստանյալներ Կ. Չելեբյանի և Գ. Անդրեասյանի կատարած հանցանքները, արձանագրում է, որ դրանց մեջ թեև կան առանձին անհստակություններ, սակայն գտնում է, որ դրանք պայմանավորված են ոչ միայն կատարված արարքներից մեծ մասի վերաբերյալ բավականին տևական ժամանակ անցնելուց հետո ցուցմունքներ տալու, այլև հաջորդող ցուցմունքներով նախկին ցուցմունքները ճշգրտելու և լրացնելու հանգամանքներով, որպիսի, դեպքում դրանք չեն կարող գնահատվել՝ որպես էական հակասություներ, և այդ՝ հիմքով նշված ցուցմունքները՝ որպես ապացույց, չեն կարող համարվել անթույլատրելի»:
Դատարանի պատճառաբանությունից ստացվում է, որ դատարանը արդարացնում է Մարի Թորոսյանի տրված իրարամերժ և հակասական ցուցմունքները այն պատճառաբանությամբ, որ դրանք կատարվել են ճշգրտելու նպատակով, մինչդեռ դատարանը ոչ թե պետք է արդարացնի Մարի Թորոսյանի հակասական և իրարամերժ ցուցմունքները, այլ գնահատի ապացույցները իրենց համակցության և արժանահավատության տեսանկյունից։
Դատարանը այնուհետ նշում է. «Դատարանը անդրադառնալով վկաներ Հարություն Բաստեղյանի և Ա. Բեգոյանի դատաքննական ցուցմունքներին գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Չելեբյանի կատարած առանձին արարքների վերաբերյալ նրանց վկայությունները դատաքննությամբ հերքվեցին։ Դատարանի համոզմամբ նշված վկաները փորձում են անհիմն պատճառաբանություններով իրենց պաշտպանության տակ վերցնել Կ. Չելեբյանին»։
Այսինքն, դատարանի պատճառաբանությունից ստացվում է, որ եթե վկաները հօգուտ պաշտպանական կողմի են տալիս ցուցմունքներ և հայտնում բացառապես իրականությունը, ապա նրանք այդ կերպ փորձում են պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Կ. Չելեբյանին, իսկ եթե Մարի Թորոսյանը տալիս է հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներ, ապա դրանք ըստ դատարանի հանդիսանում են արժանահավատ, քանի որ փորձում են հիմնավորել մեղադրանքը։
Ակնհայտ է, որ դատարանի նման մեկնաբանությունը հակասում է ապացուցման կանոնների սկզբունքին։ Դատարանը հիմքում դնելով բացառապես Մարի Թորոսյանի ցուցմունքը, որն հակասական է և իրարամերժ հաստատված է համարել, որ իմ պաշտպանյալը մեղավոր է իրեն վերագրված արարքում և դատապարտել է ազատազրկման։
Գործի փաստական հանգամանքները և վկայի հակասական ցուցմունքները ներկայանցում եմ ստորև։
Գործի դատաքննության ժամանակ հաստատվեց, որ Կիրակոս Չելեբյանին Մարի Թորոսյանի հետ ծանոթացրել է Արմեն Վարդանյանը, ով տաքսի է վարել և որպես ուղևոր ծանոթացել է Մ. Թորոսյանին հետ և խոսակցության է բռնվել։ Մարի Թորոսյանը տեսնելով իր Արմենի վրայի դաջվածքները հարցրել է, կարող է ԱՄՆ-ից է եկել և իմանալով որ ԱՄՆ-ից է եկել պատմել է իր նախկին ամուսնու Ալենի մասին և նրանք փոխանակվել են հեռախոսահամարներով։ Արմեն Վարդանյանը իր ծննդյան օրը՝ սեպտեմբեր ամսին, ըստ մեղադրական եզրակացության մեջ նշված տվյալների սեպտեմբերի 9-ին, զանգահարել է Մարիին և առաջարկել միասին նշել այդ օրը, որին Մարի Թորոսյանը համաձայնվել է։ Հետո Արմենը Մարիին ծանոթացրել է իր ընկերոջ՝ Կիրակոս Չելեբյանի հետ և նրանք միասին նշել են իր ծննդյան օրը։
Ավելի քան ակնհայտ է դառնում, որ հենց առաջին մեղադրանքը ուղղակիորեն փլուզվում է, քանի որ 2012 թ-ի օգոստոս ամսին իմ պաշտպանյալը բախտ չի ունեցել ծանոթ լինելու իրեն զրպարտող Մարի Թորոսյանի հետ և բնականաբար չէր կարող նրան որևէ բան իրացնել։ Մնացած բոլոր դրվագները նույնպես որևէ ապացուցողական հիմք չունեն, քանի որ բացի ամենագետ, փորձագետ, թմրամոլությամբ տառապող ամբաստանյալ Մարի Թորոսյանի հակասական ցուցմունքներից, այլ փոխկապակցված ապացույցներով չեն հիմնավորվում։
2 դրվագով էլ իմ պաշտպանյալին առաջադրված է մեղադրանք հետևյալ արարքների իբրև կատարման համար «գործով չպարզված իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013 թ-ի գարնանը, քննությամբ չպարզված ամսին և օրը 150.000 ՀՀ դրամ պարտքի դիմաց Երևանի Մոլդովական 37/6 հասցեում տեղակայված «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի բակում առձեռն տվել՝ ապօրինի իրացրել է իր ընկեր Հարություն Բաստեղյանին։ Բացի այդ, Կիրակոս Չելեբյանը գործով չպարզված հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից 2013 թ-ի գարնանը քննությամբ չպարզված ամսին և օրը, պարտք մնացած 60. 000 ՀՀ դրամի դիմաց Նոր-Նորքի թաղամասում ապօրինի իրացրել է Հարություն Բաստեղյանին։
Գործով վկա՝ Հարություն Բաստեղյանը դատարանում ցուցմուքն տվեց և նշեց, որ մոտ մեկ տարի առաջ ծանոթացել է Գագոյի հետ, Գագոն ինձանից պարտքով փող էր ուզել ես էլ տվել էի, հայրս քաղցկեղով հիվանդ էր, միտքս խառն էր։ Մոտ 60-70 հազար դրամ եմ պարտք տվել, ժամկետային բան չէինք խոսել, կոնկրետ չեմ հիշում ինչքան էր անցել, ինքը ինձ կանչեց որ փողը տար, իմ մեքենայի մեջ նստել ենք և խոսել, որ տեսա, ինքը նարկոտիկի ազդեցության տակ է, տեսա զգացի, ես հարցրեցի դու ծխել ես, հետո ես ասեցի կարող էս տալ, ինքը ինձ փողի դիմաց չի տվել թմրամիջոց։ Ես եմ զանգել Չելեբյանին, 2013 թ-ի ամռանը գումար եմ տվել, ես եմ զանգել, ու ասել, որ ուզում եմ տեսնել իրան, խոսում էինք գումարի մասին, ու հետո ինչ կա ինչ չկա, ոնց որ զգացի որ ինքը նորմալ վիճակում չի, թմրամիջոց է օգտագործել, բայց խոսակցություն բացվեց, և ես խնդրեցի որ մի քիչ ինձ էլ տա, փորձեցի ու դեն նետեցի, ինչ որ կար լցրեցի սիգարետի վրա, դուրս չեկավ ու շպրտեցի։ Ոչ մի բան չի կատարվել իմ ինքնազգացողության ոչ մի փոփոխություն չի եղել հետս օգտագործման հետ կապված։ (…):
(…)Այսպիսով, միայն դատարանում պաշտպանական կողմին հնարավորություն տրվեց հարցաքննելու Հ. Բաստեղյանին, որտեղ նա նշեց, որ ընդամենը մեկ անգամ է Կիրակոսից խնդրել, որից իր հետ ոչինչ չի կատարվել և թմրեցնող ազդեցություն չի ունեցել, իսկ երկրորդ անգամ նա մինչև վերջ բացառեց որ Կիրակոսից ինչ որ բան է վերցրել։ Այսինքն, դատաքննության ժամանալ հստակ պարզվեց և հաստատվեց, որ նույնիսկ առաջին դեպքով իմ պաշտպանյալը չի կարող մեղավոր ճանաչվել իրեն առաջադրված մեղադրանքում, քանի որ Բաստեղյանը չունի փորձագիտական գիտելիքներ և բնականաբար չի կարող հստակ ասել, թե դա ինչ է եղել, այսինքն Կիրակոսը իրեն ինչ է տվել, իսկ նա նշեց, որ իր հետ ոչինչ չի կատարվել, իսկ երկրորդ անգամ ուղղակի բացառեց։ Իմ պաշտպնայլը իր հերթին կտրականապես բացառել է իր կողմից թմրամիջոցի փոխանցելը Հ.Բաստեղյանին և որևէ մեկին ընդհանրապես։
Բացի այդ, տեղին է հիշատակել Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի 2013 թ-ի ապրիլի 25-ին «էրկապիչն ընդդեմ Խորվաթիայի գործով» նախադեպային որոշումը, որտեղ ԵԴ-ն արձանագրել է, որ «ավելի մեծ ապացուցողական նշանակություն պետք է տալ դատարաններում տրված ցուցմունքներին, քան նախաքննության ժամանակ ձեռք բերված ցուցմունքներին, քանի որ այդ ցուցմունքները իրենցից ներկայացնում են մեղադրանքի կողմից հավաքված ապացույցներ, որոնք ամեն դեպքում հօգուտ մեղադրանքի են հավաքված»։
Այսպիսով, ավելի քան պարզ դաձավ, որ իմ պաշտպանյալի դեմ առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ-ի 1-ին մասով /2 դրվագ/ Հ.Բաստեղյանին թմրամիջոց իրացնելու հետ կապված, ուղղակի շինծու է, և ապացույցներ չկան իմ պաշտպանյալին այդ հորինված մեղադրանքներով դատապարտելու համար։
Աբսուրդը շարունակվում է էլ ավելի մեծ ծավալով և հաջորդը՝ դա առանձանապես ծանր հանցանքի մեջ անհիմն մեղադրելն է. Մեղադրանքի ձևակերպում շարունակվում է հետևյալ կերպ. «Բացի այդ Կիրակոս Չելեբյանը, գործով չպարզված հանգամանքներում, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափերի «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից առանձնապես խոշոր չափի՝ 2 գրամը 2013 թ-ի հունիսի 4-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում, Երևանի Մովսես Խորենացի փողոցի 27/98 հասցեում 160,000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Գևորգ Անդրեասյանին։ Ամբաստանյալ Գ. Անդրեասյանին մեղադրանքի ֆաբուլան հետևյալն է. «որ նա 2013 թ-ի ամռան սկզբին Երևան ք. Մ. Խորենացու փողոցում Մ. Թորոսյանի միջոցով առանց իրացնելու նպատակի Կ. Չելեբյանից 160.000 ՀՀ դրամի դիմաց ապօրինի ձեռք է բերել 2 գրամ «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Այս շինծու մեղադրանքը դատարանում ուղղակիորեն նույնպես փլուզվեց։ Իր իրարամերժ ցուցմունքներում Մարի Թորոսյանը նշել է, որ Կիրակոսը Արմեն Վարդանյանի հետ եկել են, նա մոտեցել է փոխանցել է գումար, իսկ Կիրակոսը կշռել է և տվել այդ 2 գրամը։ Արմեն Վարդանյանը կտրականապես հերքել է, Կիրակոս Չելեբյանը և Գևորգ Անդրեասյանը նույնպես։ Գործով վկա Անահիտ Բեգոյանը, ով ըստ գործով անցնող տվյալների Մարի Թորոսյանի ընկերուհին է, նույնպես հերքել է Մարի Թորոսյանի ցուցմունքը։ Որևէ ապացույց առկա չէ։ Միայն Մ. Թորոսյանի ցուցմունքը, որին կողմերից և որևէ մեկը հնարավորություն չունեցավ դատարանում հարցաքննել, պահպանելով կոնֆրոնտացիայի իրավունքը, չի կարող անձանց դատապարտելու հիմք հանդիսանալ։
Բացի այդ պետք է փաստել, որ Մ. Թորոսյանը տվել է 2 տասնյակից ավելի իրար հակասող ցուցմունքներ, որոնք հակասում են նաև թե գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներին(…):
(…)Ակնհայտ է, որ Մ. Թորոսյանի հակասական ցուցմունքները տրվել են ինքն իրեն փրկելու համար և պարզ չէ թե վարույթն իրականացնող մարմինը ինչպես կարող էր գործով անցնող մեկ մեղադրյալի ցուցմունքներին տալ արժանահավատություն և միմիայն այդ զրպարտանքների հիմքով և որևէ այլ ապացույցով չհաստատվող ապացույցի բացակայությամբ, անձին անհիմն՝ առանձնապես ծանր մեղադրանքներ առաջադրեր։ Մինչ օրս պաշտպանական կողմը չի պատկերացնում թե թմրամոլությամբ տառապող՝ մանկուց թմրամիջոցներ օգտագրծող մեղադրյալին ինչու են այդպես օգտագործել՝ շինծու գործ սարքելու համար։ Ի վերջո ում է ձեռնտու, որ դեպի ժողովրդավարություն գնացող պետությունում անձինք դատապարտվեն իրենց կողմից չկատարած արարքների համար, այն էլ երկարաժամկետ ազատազրկման։
Իմ պաշտպանյալին առաջադրված են մի շարք ծանր և առանձնապես ծանր մեղադրանքներ և մեղադրող կողմը փորձում է ապացուցել միմիայն ամբաստանյալ Մարի Թորոսյանի բազմաթիվ իրարամերժ, հակասական, հորինված ցուցմունքներով, որոնք նա տվել է բացառապես իրեն փրկելու և մեղադրանքի՝ քրեական հետապնդման կամքը մինչև վերջ կատարելու համար։ Մարի Թորոսյանը ընդամենը 3 օր է գտնվել ձերբակալված և անմիջապես սկսել է համագործակցել՝ սուտ և զրպարտող ցուցմունքներ տալով ինչպես Կիրակոս Չելեբյանի այնպես էլ գործով մյուս ամբաստանյալ՝ Գևորգ Անդրեասյանի դեմ։ Բնականաբար այդ ամենը նա արել է իրեն խոստացված ազատության դիմաց և մինչև վերջ էլ պահեց իր համար գծված սցենարը՝ դատարանում ցուցմունքներ չտալով։ Ինչևէ Դատարանում հրապարակվեցին նրա մոտ երկու տասնյակ իրարամերժ և հակասող ցուցմունքները, որոնք չեն կարող դրվել իմ պաշտպանյալի մեղադրանքի հիմքում, քանի որ որևէ այլ ապացույցով չեն հաստատվում, բացի այդ խիստ հակասական են(…):
(…)Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Մարի Թորոսյանը հարկ համարեց պատասխանել միայն Դատարանի կողմից տրված հարցերին և ի պատասխան տվեց հերթական հակասական ցուցմունքը նույն հանգամանքի մասին։ Մասնավորապես, նշեց, «ես հեռախոսիս մեջ փող չունեի, սերվիզի հեռխոսով զանգեցի Կիրակոսին», «սկզբից Կիրակոսը թմրամիջոցը վաճառում էր 180.000 դրամով, ես Գևորգին ասացի, նա ասաց թանկ է, թող 160.000 տա և Կիրակոսը համաձայնվեց այդ գնով տալ», «Անուլիկը ասաց կբերս ինձ կտաս, փողը Անուլը տվեց»։ Այսպիսով Մ. Թորոսյանը, որը մինչ այդ նշում էր, թե իբր Կ. Չելեբյանի թմրամիջոց ձեռքբերելու և գնի շուրջ բանակցությունները հեռախոսով վարել են Ա. Բեգոյանն ու Գ. Անդրեասյանը, հիմա էլ նշել է, թե ինքն է խոսել ու Անդրեասյանին փոխանցել Չելեբյանի առաջարկած գինը, ավելին մինչ այդ ցուցմունքներում հայտնում է թե իբր Գ. Անդրեասյանն է իրեն գումարը հաշվել տվել, իսկ դատարանում հայտնեց, որ Ա. Բեգոյանն է գումարը տվել իրեն՝ պատվիրելով գնվող ապրանքը բերել և իրեն տալ։
Ակնհայտ է, որ Մարի Թորոսյանի հորինված, զրպարտչական ցուցմունքները չեն կարող հիմք հանդիսանալ իմ պաշտպանյալ Կ. Չելեբյանին առանձանապես ծանր և ծանր հանցագործությունների մեջ մեղադրելու և դատապարտելու համար։
Կիրակոս Չելեբյանը իրականում թմրամիջոց օգտագործող է եղել և ոչ ավելին։ Նա թմրամիջոցի իրացմամբ չի զբաղվել և մեղադրանքի կողմը դատարան բերված այդ շինծու մեղադրանքը չապացուցեց։ Երբեք, ոչ մի իրականության մեջ անձը չի կարող մեղավոր ճանաչվել և դատապարտվել առանձնապես ծանր հանցանքներ կատարելու համար, երբ չի ապացուցվում նրա մեղավորությունը, այլ հակառակը ապացուցվում է նրա անմեղությունը։
Քրեական դատավարությունը չի նախատեսում նորմեր, որ գործով անցնող մեղադրյալի իրարամերժ ցուցմունքների հիման վրա անձին հնարավոր է մեղադրանք առաջադրել և ակնկալել մեղադրական դատավճիռ։
Ամբաստանյալ, թմրանյութերի օգտագործման հետևանքով հոգեկան և վարքային խանգարումներով տառապող Մարի Թորոսյանի բազմաթիվ իրարամերժ նախաքննական ցուցմունքները ոչ մի պարագայում չեն կարող հիմք հանդիսանալ անձանց անհիմն դատապարտելու համար, քանի որ դրանք ուղղակի հերքվում են այլ ապացույցներով, կամ ընդհանրապես այլ ապացույցի նշույլ անգամ չի երևում։
Մարի Թորոսյանը ուղղակի յուրաքանչյուր անգամ մերկապարանոց հայտարարություններով է հանդես եկել, սակայն այդ անհեթեթ հայտարարությունները մեղադրանքի կողմի դրել է անձանց մեղադրանքի հիմքում, ինչը անթույլատրելի է։
Անհեռանկար 7 դրվագով հոդվածի մասում նշված է. «Կիրակոս Չելեբյանը 2013 թ-ի մարտ ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, իր ընկերոջ ոմն Արամի կողմից Երևանի Նոր Նորք 2-րդ զանգվածում վարձակալած բնակարանում ոմն Ռոբերտից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից նույն օրը՝ երեկոյան, նույն բնակարանի խոհանոցում հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Մարի Թորոսյանին, որը քթանցքները քաշելու միջոցով գործածել է»։ Այս դրվագով անցնում են երկու ոմնն էր, քննությամբ չի պարզվում օրը և այլ հանգամանքներ, և այդ երկու ոմն անձինք որևէ ցուցմուքն չեն տալիս։ Կրկին Մարի Թորոսյանի հորինված ցուցմունքը, որը այլ ապացույցով չի հաստատվում(…):
(…)Իմ պաշտպանյալը ինչպես նշվել է արդեն իրեն առաջադրված մեղադրանքը ընդունել է մասնակի, թմրամիջոց իր օգտագործման համար տեղափոխելու և իր մոտ պահելու համար։
Այսինքն. Նրան առաջադրված մեղադրանքը 35-215 հոդվածով, ընդհանրապես անհիմն է և նա պետք է արդարացվի, քանի որ չի ապացուցվել այդ մեղադրանքը, սակայն դատարանը այդ հոդվածի հիմքում չդնելով որևէ ապացույց գտել է, որ իմ պաշտպանյալ Կիրակոս Չելեբյանը պետք է մեղավոր ճանաչվի նաև այդ հանցագործության համար։
Ինչ վերաբերվում է իմ պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքին ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդ-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին, ապա գործով անցնող վկաները իրենց ցուցմունքներում նշեցրն,՝ մասնավորապես Անի և Էլմիրա Ալոզյանները, որ իրենք իմացել են, որ այդ հանձնուքը Արմենի անունով և նրա համար է եղել։ Նույնը նշել է նաև վկա Դանիել Ոսկանյանը։ Դատարան բերված դատապարտյալ վկա Վահե Կարապետյանը հստակ որևէ ցուցմունք չտվեց, ուղղակի նշելով որ իր հետ հեռախոսով խոսել է Կ. Չելեբյանը։ Գտնում եմ, որ այս մեղադրանքը նույնպես չի ապացուցվում։
Այսպիսով, Կ. Չելեբյանին առաջադրված մեղադրանքները թմրամիջոցների իրացման մասով՝ ՀՀ քր. օր-ի 226 հոդ-ի 1-ին մաս /7 դրվագ/ և 266 հոդ-ի 3-րդ մասի 2-րդ կետ, 35-215 հոդված /հոդվածը վերացված է/, 34-268 հոդ-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետ չի ապացուցվել և Կ. Չելեբյանը պետք է արդարացվի։
Որպես իրավական փաստարկ դատարանի ուշադրությունն եմ հրավիրում թիվ ԵՇԴ/0074/01/15 գործի վրա, որով ամբաստանյալ Խաչատուր Ռևազյանը արդարավել է իրացման երեք դրվագներով։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը իր 02.08.16 թ-ի որոշմամբ որոշել է մերժել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարության հարցին անդրադարձել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ, որում արձանագրել է հետևյալը. «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները»։ «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել է Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման շրջանակներում։
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է. «(...) Եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին տալ արժանահավատ հետևություն։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը ՝ վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար»։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը»։
Վերահաստատելով և զարգացնելով նշված գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արձանագրել է, որ «ապացույցների բավարարությունը» որոշելու չափանիշներն են.
1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը։
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարել նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն ՝ որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով՝ քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության։
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին՝ ներքին համոզմունքին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշմամբ...։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը(...)»:
Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց։ Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով՝ պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Այսպիսով վերը մեջբերված նախադեպային իրավունքը համադրելով գործում առկա փաստերի հետ ակնհայտ տեսնում ենք, որ իմ պաշտպանյալին առաջադրված թմրամիջոցի իրացման հետ կապված մեղադրանքով որևէ թույլատրելի և վերաբերելի ապացույց առկա չէ, հետևապես նման պայմաններում իմ պաշտպանյալը ՀՀ քր. Օր-ի 266 հոդ-ի 1-ին մասով և 3-րդ մասով, այսինքն իրեն մեղսագրված իրացման բոլոր դրվագներով, մաքսանենգության փորձ կատարելու 35-215 հոդ-ի 2-րդ մասով որը վերացված է, ՀՀ քր. Օր-ի 34-268 հոդ-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ենթակա է արդարացման, իսկ նրա մոտ թմրամիջոց հայտնաբերված դրվագով նա կարող է մեղավոր ճանաչվել միայն թմրամիջոց պահելու համար, քանի որ նա եղել է բացառապես թմրամիջոց օգտագործող և հայտնաբերված թմրամիջոցները եղել են բացառապես իր օգտագործման համար և նա իրեն մեղավոր է ճանաչել մաքսանենգության համար։ Այդ մասով խնդրում եմ նրա նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ(…)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել նաև պաշտպան Խ.Խաչատրյանը` միջնորդելով բեկանել այն և Գևորգ Անդրեասյանին վերագրվող մեղադրանքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ճանաչել անմեղ և արդարացնել:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Խ.Խաչատրյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Գտնում եմ, որ առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. նոյեմբերի 21-ի դատավճիռը Գ. Անդրեասյանի մասով անօրինական է, անհիմն, պատճառաբանված չէ, Դատարանի կողմից խախտվել են իմ պաշտպանյալի՝ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական Կոնվենցիայի (այսուհետ՝ Կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները։ Դատարանի կողմից կայացված որոշումը հակասում է ինչպես ՀՀ,, այնպես էլ միջազգային իրավական ակտերի պահանջներին, Մարդու իրավուքների եվրոպական դատարանի /ՄԻԵԴ/ և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով սահմանված դիրքորոշումներին։
Այսպես՝
Բողոքարկվող դատական ակտում Դատարանը, մեխանիկորեն թվարկելով գործով հետազոտված ապացույցներր և որպես կիրառելի նորմեր վկայակոչելով Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ /0058/01/10 և 31.10.2014թ. Արարատ Ավագյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործերով նախադեպային որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքրոշումները, ինչպես Գ. Անդրեասյանի այնպես էլ մյուսների մասով մեղադրական դատավճռի կայացումը պատճառաբանել է խիստ վերացական ու անորոշ՝ հետևյալ կերպ.
«Դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված իրավանորմերի պահանջներն ու Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, վերլուծելով ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանին առաջադրված մնացած և մյուս ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակոդմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյաւ Կ.Չելեբյանը կատարել է նաև հանցանքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, (7 դրվագ), 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ամբաստանյաւ Ա.Վարդանյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 269-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Գ.Անդրեասյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ ամբաստանյալ Մ.Թորոսյանը կատարել է հանցանքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ու 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Միաժամանակ, անդրադառնալով պաշտպան Ի.Պետրոսյանի պաշտպանական ճառի մնացած և պաշտպաններ Ա.Ալիխանյանի ու Խ.Խաչատրյանի ճառերի պատճառաբանություններին ու հիմնավորումներին, դատարանը, արժանահավատ համարելով ամբաստանյալ Մ.Թորոսյանի ցուցմունքը և ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող մյուս ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանին, Ա.Վարդանյանին և Գ.Անդրեասյանին առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն և չապացուցված լինելու վերաբերյալ նշված պաշտպանների պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները չհաստատվեցին քրեական գործի փաստական տվյալներով ու դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով։
Դատարանը, նաև ներքին համոզմամբ գնահատելով և արժանահավատ համարելով ամբաստանյալ Մ.Թորոսյանի ցուցմունքը, գտնում է, որ նրա նախաքննական ցուցմունքներն իրարամերժ և հակասական չեն, ինչպես նշել են պաշտպանները։ Դատարանը, նշված ցուցմունքները համակցության մեջ գնահատելով որպես մեկ միասնական ցուցմունք, որով հաստատվում են ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանի և Գ.Անդրեասյանի կատարած հանցանքները, արձանագրում է, որ դրանց մեջ թեև կան առանձին անհստակություններ, սակայն գտնում է, որ դրանք պայմանավորված են ոչ միայն կատարված արարքներից մեծ մասի վերաբերյալ բավականին տևական ժամանակ անցնելուց հետո ցուցմունքներ տալու, այլև հաջորդող ցուցմունքներով նախկին ցուցմունքները ճշգրտելու և լրացնելու հանգամանքներով, որպիսի դեպքում դրանք չեն կարող գնահատվել որպես էական հակասություններ, և այդ հիմքով նշված ցուցմունքները՝ որպես ապացույց, չեն կարող համարվել անթույլատրելի։
...Այսպիսով, դատարանը հանգում է եզրակացության, որ անհիմն են և չեն կարող բավարարվել ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանի, Ա.Վարդանյանի ու Գ.Անդրեասյանի նկատմամբ՝ նրանց պաշտպանների կողմից նշված հանցագործությունների համար քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրանց արդարացնելու մասին միջնորդությունները։
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների կատարած հանցանքները հաստատվում են ինչպես իրենց իսկ խոստովանական և միմյանց վերաբերյալ մասնակի խոստովանական ցուցմունքներով, այնպես էլ դատաքննությամբ հետազոտված ու համակցության մեջ գնահատված մյուս ապացույցներով, նրանց կատարած արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ և քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ։
Ինչ վերաբերվում է սույն դատավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» մասում շարադրված ՝ ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանի, Ա.Վարդանյանի և Գ.Անդրեասյանի՝ իրենց անմեղության վերաբերյալ ցուցմունքներին ու պատճառաբանություններին, ապա դատարանը գտնում է, որ դատաքննությամբ դրանք չհիմնավորվեցին և հերքվեցին դատաքննությամբ հետազոտված և դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատված ապացույցներով, ու նշված անհիմն պատճառաբանություններով նրանք ցանկանում են խուսափել կատարած հանցագործությունների համար քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից։»
Դատարանի նման պատճառաբանությունները լիովին անհիմն են, չեն բխում քրեական գործով հետազոտված ապացույցներից։ Բացի այդ, Դատարանի կողմից անտեսվել, չեն գնահատվեւ կամ խիստ կողմնակալ կամայական են գնահատվել գործով հետազոտված մի շարք ապացույցներ, որոնք ուղղակիորեն հաստատում են Գ. Անդրեասյանի ցուցմունքներն ու վերագրվող մեղադրանքում նրա անմեղության փաստը(…):
(…)Դատավճռով որպես պաշտպանյալիս մեղքը հիմնավորող ապացույցներ նշված են միայն գործով ամբաստանյալ Մարի Թորոսյանի նախաքննական ցուցմունքների կամայական ինչ-որ հատվածներ և «Գոլդ ուեյ» տաքսի ծառայության գրասենյակին պատկանող, այդ կազմակերպության անվամբ հաշվառված 091-57-57-57 հեռախոսահամարի վերծանումները, որոնք Դատարանը, անտեսելով հեռախոսահամարի պատկանելության մասին գործում առկա օբյեկտիվ ապացույցները, ենթադրական ձևով ներկայացրել է որպես Գևորգ Անդրեասյանի կողմից շահագործված հեռախոսահամար։
Անդրադառնալով Մ. Թորոսյանի ցուցմունքներին պետք է փաստեմ, որ նախաքննության ողջ ընթացքում, ապա նաև դատարանում վերջինս տվել է շուրջ 3 տասնյակ ենթադրական կարծիք ցուցմունքներ, որոնք ակնհայտ ու էականորեն հակասում են թե միմյանց, թե գործի մյուս ապացույցներին(…):
(…)Մասնավորապես, Դատարանի կորմից անտեսվել են ու չեն գնահատվել հետևյալ ակնհայտ հակասությունները
• որպես ենթադրյալ հանցագործության կատարման ժամանակ նշվում են 2013թ. ամռան սկիզբը կամ հունիս ամիսը կամ հուլիս ամիսը
• որպես թմրամիջոցի ձեռքբերման արժեք մեկ նշվում է 160.000 դրամը, մեկ 180.000 դրամը, մեկ նշվում է, թե Չելեբյանը 160.000 դրամից պակաս գնով չի համաձայնվել տալ, պայմանավորվել են, որ «մաքուր գրամ տա», մեկ էլ , թե՝ սկզբում ասել է 180.000 դրամ, հետո սակարկության արդյունքում համաձայնվեկ է տալ 160.000 դրամով։ Ընդ որում, մի դեպքում նշում է, որ գնման առաջարկը ինքն է փոխանցել Չելեբյանին, մյուս դեպքում նշում է, թե Ա. Բեգոյանն է դա արել և սկսել է սակարկել հետո էլ Գ. Անդրեասյանն է շարունակել սակարկումը, իսկ Դատարանում էլ հայտնել է, թե Չելեբյանն իրեն է գինն ասել, իեքը դա փոխանցել է Անդրեասյանին և Անդրեասյանն էլ ասել է, թող 160.000 տա, այսինքն, ստացվում է, որ Մ.Թորոսյանն է բանակցել գնի վերաբերյալ։
• իբրև ձեռք բերված թմրամիջոցի կշռի մասին մեկ նշվում է, թե կշռվել է, եղել է մոտ երկու գրամ, մեկ էլ, թե ընդհանրապես չի կշռվել մյուս ցուցմունքում էլ, թե՝ կշռվել է՝ ամեն փաթեթը եղել է մեկ գրամ, տեսել է 1.0 թիվը, հաջորդ ցուցմունքում՝ թե կշռվել է, էկրանին տեսել է 2. 0 թիվը, մյուս ցուցմունքում՝ եղել է այն փաթեթի նման, որ ինքն է ներկայացրել այսինքն՝ 0,605 գրամ։
• Նույնպես հակասկան ցուցմունքներ է տվել Գ.Անդրեասյանի կողմից կշռելու մասին, մեկ հայտնելով, թե իր ներկայությամբ է կշռել մյուս դեպքում, թե գեացել առանձին կշռել հետ է եկել ասելով որ պակաս է։
• Բացարձակ տարբեր են նաև թմրամիջոցի փաթեթավորման մասին ցուցմունքները՝ մեկ նշվում է, որ Կ. Չելեբյանը գրպանից հանել է թմրամիջոցը ֆոլգայի մեջ, որը կշռելուց հետո սարքել է 1 հատ երկու գրամանոց փաթեթ, մյուս ցուցմունքում՝ թե գրպանից հանել է երկու հատ մեկ գրամանոց փաթեթ, երրորդում՝ երկու հատ մեկ գրամանոց փաթեթր դրված է եղել սիգարետի տոպրակի մեջ։
• Բացահայտ հակասկան ցուցմունք է տրվել նաև իրեն գումարը տալու և Կ. Չելեբյանի մոտ ուղարկելու հանգամանքների մասին, նախ նշել է թե Գ. Աեդրեասյանն է հաշվել ու գումարն իրեն տվել ուղարկելով Չելեբյանի մոտ, իսկ դատարանում, պատասխանելով նախագահողի հարցին հայտել է, թե Ա. Բեգոյանն է իրեն գումարր տվել և ասել որ թմրամիջոցը բերի իրեն տա։
• Ի վերջո բացարձակ հակասական ցուցմունքներ են տրվել նաև Գ. Անդրեասյանի և Կ. Չելեբյանի ծանության հանգամանքների մասին՝ մեկ նշվել է, թե վերջիններիս նա ծանոթացել են իրար հետ 2013թ հուլիսին և Գ. Անդրեասյանը գնացել է Չելեբյանի տուն, իսկ օրեր անց միայն ինքը օգնել է Անդրեասյանի 2 գրամ թմրամիջոց գնելու հարցում, իսկ մեկ այլ ցուցմունքում նշում է, թե թմրամիջոցը ձեռք բերելիս Չելեբյանն ու Անդրեասյան միմյանց չեն ճանաչել և ձեռքբերումից հետո է Աեդրեասյանը հանդիպել Չելեբյանին, գնացել նրանց տուն։
Այսպիսով, ակնհյատ է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 107-րդ հոդվածով նախատեսված պարզաբանման են ենթակա կարևորագույն հանգամանքների մասին՝ դեպքը հանգամանքները կատարման, ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն), մեղադրյալի առնչությունը դեպքին Մ. Թորոսյանի բոլոր ցուցմունքները կոորդինալ հակասել են միմյանց, որպիսի հակասությունները «ոչ էական» գնահատելը, դրանք «անհստակություններ» որակելը առնվազն անհիմն է, անթույլատրելի ու վկայում է ապացույցների ոչ պատշաճ, ոչ բարեխիղճ ու ոչ օբյեկտիվ գնահատման մասին։
Թեև Դատարանը բողոքարկվող դատավճռում որպես կիրառելի նորմ վկայակոչել է Արարատ Ավագյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործերով նախադեպային որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, սակայն փաստացի հրաժարվել է այն կիրառել: Նշված գործով վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտած դիրքրոշման համաձայն .Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի ի թիվ այլոց.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
… դ) ապացույցի բովանդակությունբ կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից(…):
(…)Ինչ վերաբերում է Մ. Թորոսյանի հորինվածքների հերքմանը, ապա նման ապացույցները սույն գործում բազմաթիվ են, որոնք սակայն առանց որևէ պատճառաբանության ու հիմնավորման անտեսվել են Դատարանի կողմից։
Մասնավորապես, բացի արդեն իսկ վերը շարադրված ապացույցներից, Մ. Թորոսյանի ցուցմունքները հերքվում են մի շարք այլ ցուցմունքներով, այն է՝
• Կիրակոս Չելեբյանը թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում բազմիցս նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել, որ երբևէ Մ. Թորոսյանի միջոցով Գ.Անդրեասյանին թմրամիջոց չի իրացրել, Գ.Անդրեասյանի հետ այդ թեմայով խոսակցություն չի ունեցել և միակ հանդիպումը, որը տեղի է ունեցել Գ. Անդրեասյանի հետ, պայմանավորված է եղել վերջինիս կողմից Ալեն Սողոմոնյանի գտնվելու վայրը պարզելու, իր տանը բնակվելու հանգամանքը ստուգելու հետ։ Վերջինս ցուցմունք է տվել նաև, որ Մ.Թորոսյանը դիմել է իրեն՝ Գ. Անդրեասյանի դեմ սուտ ցուցմունք տալու, իր սուտ ցուցմունքները հաստատելու պահանջով, խոստանալով, թե այդ դեպքում իր համար էլ լավ կլինի։
• Արմեն Վարդանյանը թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում բազմիցս նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել, որ իր մեքենայի մեջ երբևէ Կ. Չելեբյանը թմրամիջոց չի կշռել, Մ. Թորոսյանին թմրամիջոց չի փոխանցել, դրա դիմաց գումար չի ստացել, իր ներկայությամբ Չելեբյանը որևէ մեկին թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ հեռախոսային խոսակցություն չի ունեցել։ Միաժամանակ հաստատել է, որ Գ. Անդրեասյանը հարցուփորձ է արել Ալեն Սողոմոնյանից, նրան փնտրել է Չելեբյանի տանը, այդ կապակցությամբ ինքն Անդրեասյանին և Չելեբյանին տարել է վերջինիս տուն, ապա հետ է տարել Անդրեասյանին իր տաքսու սերվիզ։
• Անահիտ Բեգոյանը թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում բազմիցս նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել, որ Գ. Անդրեասյանը Կ. Չելեբյանից թմարմիջոց գնելու ցանկություն չի հայտնել, Մ. Թորոսյանի միջոցով թմրամիջոց նրանից չի գնել, գումար չի տվել, ինքը Կ. Չելեբյանի հետ թմրամիջոց գնելու վերաբերյալ հեռախոսային խոսակցություն չի ունեցել: Հայտնեց, որ Մ. Թորոսյանի ամուսին Ա. Սողոմոնյանը հափշտակել է Գ. Անդրեասյանի ավտոմեքնան, որից հետո Աեդրեասյանը բոլոր հնարավոր ձևերով ու տեղերում փնտրել է Ալենին։ Գ. Անդրեասյանը հանդիպել է Չելեբյանին, քանի որ ցանկացել է գտնել Ալենին, պարզել նրա գտնվելու վայրը, ստուգել, թե արդյոք նա Չելեբյանի տանը չէ և հենց այդ նպատակով էլ գնացել է վերջինիս տուն։ Նշել է, որ Գ. Անդրեասյանն ու Մ. Թորոսյանը այդ ժամանակ իրեր չէին կարողանում տանել, չեն շփվել, ունեցել են շատ լարված փոխհարաբերություններ։ Ա. Բեգոյանը ևս հաստատել է, որ «Գոլդ ուեյ» տաքսի սերվիզին պատկանող դիսպետչերի կողմից օգտագործվող բջջային հեռախոսահամարներից Մ. Թորոսյանը հեռախոսազանգեր է կատարել Կ. Չելեբյանին։ Բացի այդ, Ա. Բեգոյանը հաստատել է, որ Գ. Անդրեասյանի և Մ. Թորոսյանի հարաբերությունները եղել են այնքան լարված, որ Անդրեասյանն իրեն արգելել է շփվել Մ. Թորոսյանի հետ, իսկ ՌԴ-ում գտնվելու ժամանակ իմանալով, որ ինքը Մ. Թորոսյանի հետ է և վերջինիս դրդմամբ թմրամիջոց է օգտագործում, պահանջել է հեռանալ նրանից, անգամ ըստ Բեգոյանի խոսքերի «շուխուր է արել իր մամային», որ իրեն գտնեն, տուն տանեն։
Վերը շարադրվածները ակնհայտ վկայում են այն մասին, որ լիովին հիմնազուրկ է ու չպատճառաբանված ինչպես Գ. Անդրեասյանի մեղավորության մասին դատարանի հետևությունը, այնպես էլ բողոքարկվող դատական ակտում արձանագրված այն միտքը, թե իբր. «... դատարանը, արժանահավատ համարելով ամբաստանյալ Մ.Թորոսյանի ցուցմունքը և ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող մյուս ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանին, Ա.Վարդանյանին և Գ.Անդրեասյանին առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն և չապացուցված լինելու վերաբերյալ նշված պաշտպանների պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները չհաստատվեցին քրեական գործի փաստական տվյալներով ու դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
Մեջբերված քրեադատավարական դրույթները Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեադատավարական օրենքով ապացույցներին և ապացուցման գործընթացին ներկայացվող պահանջները հետևյալն են.
ա) ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ, կարծիքներ, այլ կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների, իրադարձությունների վերաբերյալ(…):
(…) Ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին։
Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա։ Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: (...)» (տե՛ս Մակար Ռազմիկի Հովհաննիսյանի և Աշոտ Վաղարշակի Մարտիրոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 13-14-րդ կետերը)։
Դատական ակտի պատճառաբանվածության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ֆ.Գալստյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Դատական ակտի պատճառաբանվածությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետևության, որ իրավանորմերով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս և միևնույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման համար։
(...) Պատճառաբանված որոշման բացակայությունն արդեն իսկ օբյեկտիվորեն սահմանափակում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը՝ լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը և կայացնելու արդարացի որոշում, հետևաբար դատական ակտի չպատճառաբանված լինելը հանգեցնում է քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով երաշխավորված արդար դատական քննության իրավունքի խախտման։
(...) Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում՝ ներպետական դատարանների կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտել է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված՝ անձի արդար դատական քննության իրավունքի խախտում (տես Սոլովն ընդդեմ Ուկրաինայի (Salov v. Ukraine) 06.09.2005 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի (Boldean v. Romania) 15.02.2007 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի (Gradinar v. Moldova) 08.04.2008 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02)» (տես՝ Ֆրունզիկ Գալստյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդ կետերը)։
Վերահաստատելով Ֆ.Գալստյանի գործով որոշման մեջ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը Գ.Խնուսյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(...)հաշվի առնելով արդարադատության իրականացման ընթացքում կայացված դատական ակտերի իրավական նշանակությունը՝ վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ քրեական դատավարության ցանկացած փուլում դատարանի կողմից չհիմնավորված, չպատճառաբանված (կամ ոչ պատշաճ պատճառաբանված) որոշումների կայացումն անընդունելի է: (...)» (տես` Գևորգ Խնուսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12 որոշման 14-րդ կետը:
Ամփոփելով, պետք է փաստեմ, որ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.11.2016թ-ի դատավճիռը Գևորգ Անդրեասյանի մասով անհիմն է, չպատճառաբանված, այն կայացվել է թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցության բացակայության պայմաններում չփարատված կասկածները /ենթադրություններն ու կարծիքները/, Գ. Անդրեասյանի դատապարտմամբ շահագրգռված և վերջինիս հետ թշնամական հարաբերություններ ունեցող, հոգեկան հիվանդությամբ տառապող անձի հակասական ենթադրություններն ու կարծիքները ի վնաս Գ. Անդրեասյանի գնահատելու պայմաններում։ Բողոքարկվող դատավճռով Դատարանը թույլ է տվել «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական Կոնվենցիայի (այսահետ՝ Կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի, ՀՀ սահմանադրության 63-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի, 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 23-րդ հոդվածի, 107-րդ 108-րդ, 126-րդ , 127-րդ, 358-րդ, 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, ինչպես նաև նշված հոդվածների կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի, եվրոպական դատարանի կողմից վերը թվարկված մի շարք նախադեպային որոշումներով տրված մեկնաբանությունների պահանջների խախտմամբ(…)»:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանը և պաշտպան Ի.Պետրոսյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեցին, մեղադրող Գ.Գևորգյանը բողոքների դեմ առարկեց` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Կիրակոս Չելեբյանի և պաշտպան Ի.Պետրոսյանի պատճառաբանությունները, մեղադրող Գ.Գևորգյանի առարկությունները, վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Խ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ պաշտպան Ի.Պետրոսյանի բողոքը մասնակիորեն բավարարել և Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը իր հետևությունները հիմնավորել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Ամբաստանյալ Կիրակոս Չելեբյանն առաջադրված մեղադրանքներում առաջին ատյանի դատարանում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն՝ առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու, մասանենգությամբ դրանք ապօրինի փոխադրելու և պահելու համար և ցուցմունք տվել առ այն, որ հանգստանալու նպատակով մեկնել է Իրանի Իսլամական Հանրապետություն և իր օգտագործման համար 300 ԱՄՆ դոլարով գնել է «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցի 12 դեղահաբ, 4 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, 1 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց և «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց, որոնք մաքսանենգ ճանապարհով տեղափոխել է ՀՀ։ Ինքն ունեցել է կշեռք, որպեսզի դրանով կշռելու միջոցով իմանա իր օգտագործման համար թմրամիջոցների չափաբաժինը և որ իրեն չխաբեն, քանի որ ինքը թանկ է վճարել դրանց համար։
Երևանում վարձակալական հիմունքներով բնակվել է «Բաջարանոց» կոչվող թաղամասում, Կոմիտասում, Մասիվում, ինչպես նաև «Վիկտորիա» հյուրանոցում։
Մարի Թորոսյանի հետ ծանոթացել է 2012թ-ի սեպտեմբերի 9-ին՝ իր ընկեր «Շորդի» մականվամբ Արմենի ծննդյան օրը և միասին գնացել են ակումբ։ Ինքը Մարիին երբեք թմրամիջոց չի հյուրասիրել։ Քանի որ Մարիին վստահել է, նրան «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է տվել, որպեսզի նա պահի, իսկ հետո՝ հետ վերադարձնի, սակայն «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց չի տվել։ Մարիի հետ երբեք համատեղ չի բնակվել, սակայն նա մի քանի ժամով հյուրընկալվել է իր մոտ, անգամ միասին գնացել են Վրաստան և քնել են տարբեր սենյակներում։ Ինքն իմացել է Մարիի երեխայի վատառողջության մասին և գումարով օգնել է նրան։
Մարին իրեն հայտնել է, որ Գևորգ Անդրեասյանը ցանկանում է հանդիպել և խոսել իր հետ, սակայն չի ասել, թե ինչ թեմայով։ Երեկոյան հեռախոսով խոսել է վերջինիս հետ և հանդիպել են։ Զրույցի ընթացքում Գևորգն ասել է, որ իր ավտոմեքենան գողացել են և դրանում կասկածում է Մարիի ամուսնուն՝ Ալենին, ու կարծում է, որ նա թաքնվում է իր տանը։ Ինքը, Արմենը, Գևորգն ու ընկերը գնացել են իր տուն և, մոտ 30-40 րոպե իրենց տանը մնալուց հետո, Գևորգը համոզվել է, որ Ալենն իր տանը չէ և նրան գտնելու համար իրեն ու Արմենին գումար է խոստացել։
Ինչ վերաբերում է Հարություն Բաստեղյանին, ապա ինքը ճանաչել է նրան, սակայն մտերիմ չեն եղել և նրան գումար պարտք չի եղել ու երբեք նրան թմրամիջոց չի տվել։
Ինչ վերաբերում է հանձնուքի մեջ եղած «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոցին, ապա երբեք նման թմրամիջոց չի օգտագործել։ Ինքը ճանաչում է Անի Ալոզյանին և հաճախ նրանից խնդրել է ուտելիք գնել և փոխանցել իրեն։
Ամբաստանյալ Արմեն Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 269-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը թմրամիջոցների ձեռք բերման հարցում աջակցել է Զոհրաբ Մարգարյանին՝ Գուրգենից կես դեղահաբը 30.000 ՀՀ դրամով գնել է և տվել նրան։ 2013թ. հոկտեմբերի 16-ին ժամը 14-15-ի սահմաններում Զ.Մարգարյանին կայարանում թմրամիջոց է տվել, սակայն դրա կեսը ածելիով քերելու միջոցով անձնական օգտագործման համար վերցրել է իրեն՝ առանց նախապես Զոհրաբին տեղեկացնելու։ Ինքը չի գողացել և եթե ոստիկանների կողմից չբռնվեր, ապա Զոհրաբին անպայման ասելու էր այդ մասին։
2012թ. ծանոթացել է Մարի Թորոսյանի հետ։ Մարին նստել է իր տաքսի ավտոմեքենան և այդպես ծանոթացել են։ Մեքենայի մեջ Մարին հարցրել է, թե արդյոք, օգտագործում է թմրամիջոց՝ ասելով, որ իր ամուսինը գտնվում է ԱՄՆ-ում։ Նա տվել է իր հեռախոսահամարը, որպեսզի ինքը հետագայում զանգի նրան։ 2012թ. սեպտեմբերի 9-ին՝ իր ծննդյան օրը, ինքը, Մարին և Կիրակոս Չելեբյանը միասին գնացել են ակումբ։ Այդ օրն ինքն նրանց ծանոթացրել։ Իր ներկայությամբ Կիրակոս Չելեբյանը ոչ իրեն և ոչ էլ Մարիին թմրամիջոց չի հյուրասիրել։ Իր մեքենայի մեջ Կ.Չելեբյանը երբեք կշեռք չի հանել և ոչինչ չի կշռել, իսկ եթե դա աներ, ապա ինքն անպայման կնկատեր։ Ինքը «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց ԱՄՆ-ում օգտագործել է, սակայն չի հիշում ՀՀ-ում դրանից օգտագործել է, թե ոչ։
Ինքը Գ.Անդրեասյանին հանդիպել է մեկ անգամ։ Գևորգի, նրա ընկերոջ և Կիրակոսի հետ միասին գնացել են Կիրակոսի տուն, քանի որ Գևորգն Ալենին էր փնտրում և կարծում էր, որ նա Կիրակոսի տանն է թաքնվում։
Ինչ վերաբերում է հանձնուքին, ապա 2014թ. մայիսին Կ.Չելեբյանից սննդամթերք է խնդրել, վերջինս պատասխանել է, որ շուտով հանձնուք է ստանալու, սակայն այն պետք է իր անունով բերեն։ Ինքը չի իմացել, թե ում կողմից է հանձնուքը, սակայն հետո տեղեկացել է, որ հանձնուքի խնձորների մեջ 12 դեղահաբ «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց է եղել։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է Արմեն Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքներն առ այն, որ 1984-2011 թվականների ընթացքում բնակվել է ԱՄՆ-ում։ Հայաստան է վերադարձել 2011թ-ին և բնակվել է մորաքրոջ տանը։ Որոշ ժամանակ անց որպես վարորդ աշխատանքի է ընդունվել «Անի պլյուս» տաքսի ծառայությունում։ 2013թ-ին` մոտավորոպես փետրվար ամսին, իր տաքսի ավտոմեքենայով ծառայություն է մատուցել Գուգո անունով ներկայացած անձին։ Դրանից հետո նա մի քանի անգամ օգտվել է իր տաքսուց և, տեղեկանալով, որ ինքը նախկինում օգտագործել է «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց, առաջարկել է այն օգտագործելու ցանկության դեպքում դիմել իրեն՝ խոստանալով կես դեղահաբ «Սուբուտեքսը» վաճառել 30.000 ՀՀ դրամով։ Այդ ընթացքում ծանոթացել է Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 3-րդ շենքի բնակիչ Զոհրաբի հետ, ով նույնպես հաճախակի օգտվել է իր տաքսուց։ Զոհրաբը, իմանալով, որ ինքը երկար տարիներ բնակվել է ԱՄՆ-ում, հարցրել է, թե, արդյոք, հետը «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց չի բերել։ Նրան պատասխանել է, որ չի բերել, սակայն այդ պահին հիշել է Գուգոյի առաջարկը, այդ մասին հայտնել է Զոհրաբին և նրա ներկայությամբ զանգահարել է Գուգոյին` պարզելու, արդյոք, թմրամիջոց կա, թե ոչ։ Տեղեկանալավ, որ նրա մոտ կա թմրամիջոց, այդ մասին հայտնել է Զոհրաբին, սակայն նրա մոտ այդ պահին գումար չի եղել։
Իր հիշելով 2013թ-ի մարտ ամսին, դրանից մեկ ամիս անց և հուլիսին Զոհրաբից վերցրած 30.000-ական դրամներով Գուգոյից գնել է «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոցի կեսական դեղահաբեր, որոնք օգտագործել են երկուսով։
Վերջին անգամ` 2013թ-ի հոկտեմբերի 16-ին` ժամը 14-ից 15-ի սահմաններում, պայմանավորվածության համաձայն, երկաթուղային կայարանում հանդիպել է Զոհրաբին ու «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու համար նրանից վերցրել է 30.000 ՀՀ դրամ գումար և, երկաթուղային կայարանի մոտակայքում գտնվող շենքերից մեկի մոտ հանդիպելով Գուգոյին, վճարել է նրան ու նրանից ստացել «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոցի կես դեղահաբ։ Այնուհետև, իր հետ նախօրոք վերցրած ածելիի միջոցով քերել և առանձին երեք փաթեթներում` իր օգտագործման համար, փաթեթավորել է քերված զանգվածը, իսկ ծխախոտի փայլաթղթով փաթեթավորված մնացած թմրամիջոցը նույն վայրում փոխանցել է Զոհրաբին, որից հետո նա հեռացել է։ Դրանից հետո ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել և իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են դեղահաբից քերված փոշին և ածելին։
2014թ-ի մայիսի 7-ի երեկոյան զանգահարել է Կիրակոս Չելեբյանին և սննդամթերք խնդրել, սակայն Կիրակոսը ասել է, որ ինքն էլ չունի։ Կիրակոսը հայտնել է, որ հաջորդ օրն իր համար սնունդ են բերելու և իրեն նույնպես բաժին կուղարկի։ Հաջորդ օրը ժամը 15-ի սահմաններում խուց է մտել քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցը և ասել, որպեսզի հանձնուք ընդունելու համար Անի Ալոզյանի անվամբ դիմում լրացնի։ Դրանից հետո զանգահարել է Կիրակոսին և հարցրել, թե ով է հանձնուք բերել իր համար, նա էլ պատասխանել է, որ Անի Ալոզյանը և ավելացրել, որ հանձնուքը ստանալուց հետո կտեղեկացնի, թե դրանից իրեն ինչ պետք է ուղարկի։ Դիմումը գրելուց հետո իրեն տեղափոխել են հավաքակայան, որից հետո տեղեկացել է, որ իր անվամբ հանձնված հանձնուքի մեջից «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջի 14 դեղահաբ է հայտնաբերվել։
Ամբաստանյալ Գևորգ Անդրեասյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականից ճանաչում է Անահիտ Բեգոյանին, ով էլ իրեն ծանոթացրոլ է Մարի Թորոսյանի հետ։ Երբ ինքը գտնվել է հիվանդանոցում, իմացել է, որ իր ավտոմեքենան հափշտակել են։ Միանգամից հաղորդում է տվել ոստիկանությունում, սակայն այն իր միջոցներով գտել է Սիսիանի ջրամբարից։ Մարի Թորոսյանը խոստովանել է, որ ինքն ու ամուսինը՝ Ալենն են գողացել ավտոմեքենան, որի պատճառով ցանկացել է գտնել Ալենին, սակայն տեղեկացել է, որ նա մեկնել է ԱՄՆ։ Ավտոմեքենայի գողության համար իրենք գտնվում են թշնամական հարաբերությունների մեջ։
Երբ ինքը գտնվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, Մարին, Անահիտն ու Կիրակոսը շփվել են։ Անահիտից տեղեկանալով, որ նա ամերիկացիների հետ է շփվում, խնդրել է պարզել, թե արդյոք նրանք ճանաչում են Ալենին։ Այդ պատրվակով և Անահիտին խանդելու պատճառով ցանկացել է հանդիպել ամերիկացիների՝ Կիրակոսի և Արմենի հետ։ Մարիի միջոցով իր տաքսի ծառայության գրասենյակում հանդիպել է Կիրակոսի և Արմենի հետ ու միասին գնացել են Կիրակոսի տուն՝ Ալենին գտնելու համար։ Այնուհետև, համոզվելով, որ Ալենն այնտեղ չէ, գումար է խոստացել Կիրակոսին և Արմենին՝ Ալենին գտնելու դիմաց, ու իր հեռախոսահամարը թողնելով Կիրակոսի մոտ՝ հեռացել է նրա տնից։
Մարի Թորոսյանն Անահիտ Բեգոյանին թմրամոլ է դարձրել և ինքն է բուժել Անահիտին։ Երբ Անահիտը գնացել է Մոսկվա, նա շատ վատ վիճակում է եղել և իրեն պատմել է, որ Մարիի մոտ թմրամիջոց է եղել ու ինքն էլ է օգտագործել։ Նաև պատմել է, որ Մարին իրեն առաջարկել է գնալ Պարսկաստան, բայց թե ինչի համար, չի ասել։
Ինքը երբեք ոչ մեկից թմրամիջոց ձեռք չի բերել և ոչ մեկին չի հյուրասիրել։
Ամբաստանյալ Մարի Թորոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, սակայն հրաժարվել է դատարանում ցուցմունք տալուց՝ պնդելով իր նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսին` կեսօրին, երբ գտնվել է Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածում, պատահական կանգնեցրել է «Անի պլյուս» տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենա` տուն գնալու նպատակով։ Ավտոմեքենան նստելուց հետո նկատել է տաքսու վարորդի ձեռքերի դաջվածքները և հարցրել, թե նա արդյոք ԱՄՆ-ում բնակվել է, թե՝ ոչ։ Վարորդը պատասխանել է, որ երկար տարիներ բնակվել է ԱՄՆ-ում։ Զրույցի ընթացքում ծանոթացել է վարորդի հետ և փոխանակվել են հեռախոսահամարներով։ Դրանից մի քանի օր անց նշված տաքսու վարորդ, «Շորդի» մականվամբ Արմեն Վարդանյանի առաջարկությամբ հանդիպել է նրա հետ, ով իրեն հրավիրել է ընկերոջ` «Քրուք» մականվամբ Կիրակոս Չելեբյանի կողմից «Բանջարանոց» կոչվող թաղամասում նրա վարձակալած բնակարան։ Կիրակոսին ընկերական շրջապատում դիմել են Գագո անունով։ Այդ օրը ծանոթացել է Կիրակոսի հետ։ Այնուհետև, Կիրակոսն Արմենի պահանջով սեղանից վերցրել է պոլիէթիլենային մի փաթեթ, բացել, այնտեղից հանել սպիտակ փոշի ու սկսել է մանրեցնել այն և բաժանել գծերի, որից հետո Արմենն այդ գծերից մեկն օգտագործել է` քթով քաշելու եղանակով։ Կիրակոսն ասել է, որ դա «Կրիստալ-Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է, ինքն էլ կարող է փորձել և այն օգտագործելուց հետո թարմություն և աշխուժություն կզգա։ Սեղանին դրված «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի գծերից մեկն օգտագործել է քթերը քաշելու եղանակով, որից հետո զգացել է ախորժակի կորուստ, անքնություն։ Դրանից հետո` 2012թ. սեպտեմբեր ամսին, Կիրակոսի հետ հանդիպել է նրա կողմից «Բանջարանոց» կոչվող թաղամասում վարձակալած բնակարանում, որտեղ Կիրակոսը գրպանից հանել է թղթե փաթեթ, որի մեջ եղել է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Նա թմրամիջոցից սեղանի վրա պատրաստել է երկու գիծ, որոնցից մեկն ինքն օգտագործել է քթով շնչելու եղանակով։ 2013թ. գարնանը` մարտ ամսին, Կիրակոսի հետ գնացել է նրա ընկերոջ` «Բոգարդ» մականվամբ Արամի՝ Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածում գտնվող բնակարան, որի խոհանոցում երեկոյան նա իրեն հյուրասիրել է ընկերոջից` Ռուբոյից, վերցրած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցից, որն ինքն օգտագործել է։ Կիրակոսը «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը ծխելու համար էլեկտրական լամպի ապակուց պատրաստել է սարք։ Իր թմրամիջոց օգտագործելու մասին պատմել է ամենամոտ ընկերուհուն` Անահիտին, ում կարճ Անուլ են ասում։ Անահիտն այդ մասին պատմել է ընկերոջը` Գևորգին, ով իր հետ ունեցած հանդիպման ժամանակ ցանկություն է հայտնել «Մեթամֆետամին» գնել Կիրակոսից։
2013թ. փետրվարին Կիրակոսն ու նրա ընկեր Ռուբոն իրեն և Անահիտին առաջարկել են գնալ Պարսկաստան և այնտեղից թմրամիջոց բերել։ Դրա դիմաց Ռուբոն 1000 դոլար գումար է խոստացել։ ԻԻՀ մեկնելու համար Կիրակոսին է տվել իր անձնագիրը, և նա օգնել է վիզա ստանալու հարցում։ Դրանից հետո, Անահիտը հրաժարվել է իր հետ գնալ ԻԻՀ, իսկ ինքը մեկնել է ԻԻՀ, սակայն այնտեղ թմրամիջոց չի գնել, իրեն ոչ ոք թմրամիջոց չի տվել և ինքն էլ թմրամիջոց չի բերել Հայաստան։
2013թ. ամռան սկզբին Անահիտը զանգահարել է իրեն և կանչել Գևորգ Անդրեասյանին պատկանող «Գոլդուեյ» տաքսի ծառայություն։ Գնացել է այնտեղ, ներս մտել և Անահիտի հետ զրուցել «դիսպեչերների» սենյակում։ Այդ ընթացքում ներս է մտել Անուլի ընկեր Գևորգը և հարցրել, թե Գագոյից կարող է «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց գնել։ Ինքը պատասխանել է, որ կարող է զանգահարել և այդ մասին հարցնել Կիրակոսին։ Տաքսի ծառայության հեռախոսահամարով զանգահարել է Կիրակոսին և լսափողը փոխանցել Անուլին, ով թմրամիջոցի գինը փորձել է իջեցնել։ Գևորգը, տեսնելով, որ Անուլը չի կարողանում այն իջեցնել, վերցրել է հեռախոսը, ներկայացել որպես Անահիտի ընկեր և ասել, որ եթե մաքուր 2 գրամ վաճառի՝ 160.000 դրամով կգնի։ Դրանից որոշ ժամանակ հետո Կիրակոսը զանգահարել է և հայտնել, որ տաքսի ծառայության մոտ է։ Այդ մասին տեղեկացրել է Գևորգին, ով տաքսի ծառայության միջանցքում իրեն է տվել 160.000 դրամ գումար և խնդրել է դուրս գալ ու Կիրակոսից գնել թմրամիջոցը։ Վերցնելով գումարը, դուրս է եկել տաքսի ծառայությունից, նստել Արմեն Վարդանյանի վարած տաքսի ավտոմեքենայի հետևի աջ նստատեղին։ Արմենն ավտոմեքենայով շրջադարձ է կատարել և այն կանգնեցրել ճանապարհի մյուս կողմում։ Դրանից հետո Կիրակոսն իջել է նույն տաքսի ավտոմեքենայի առջևի նստատեղից և նստել է հետևի ձախ նստատեղին, որից հետո նրան է փոխանցել Գևորգի տված 160.000 դրամ գումարը։ Կիրակոսը տաբատի գրպանից հանել է էլեկտրական փոքրիկ կշեռքը, այնուհետև, մյուս` փոքրիկ, գրպանից հանել է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցով լցված երկու փոքրիկ փաթեթ, դրել կշեռքի վրա` առանձին-առանձին, և կշռել։ Կշեռքի վրա տեսել է յուրաքնաչյուրի կշիռը` 1.0 թիվը։ Դրանից հետո այդ երկու փաթեթը Կիրակոսը դրել է ծխախոտի տուփի պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ, ծայրը ոլորել և այրել կրակայրիչով։ Կիրակոսից գնած թմրամիջոցը տաքսի ծառայության միջանցքում փոխանցել է Գևորգին, որին ոչ Անահիտն է ներկա գտնվել ոչ էլ այլ անձ։ Դրանից հետո հեռացել է։ Այնուհետև Անահիտից լսել է, որ Կիրակոսը երեկոյան կրկին գնացել է տաքսի ծառայություն։
2013թ. հոկտեմբերի 10-ին Կիրակոսը զանգահարել է իրեն և կանչել «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիր։ Գնացել է Կիրակոսի մոտ, որտեղ նա իրեն «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել։ Այնուհետև, պահելու համար իրեն է փոխանցել երկու փաթեթ «Մեթամֆետամին» տեսակի և մեկ փաթեթ «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք ինքը պահել է իր` Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածի 23-րդ շենքի 6-րդ բնակարանում։ Կիրակոսն ասել է, որ այդ թմրամիջոցները գնել է Պարսկաստանում` հայազգի Սերժ անունով անձնավորությունից։ 2013թ. հոկտեմբերի 12-ին Կիրակոսի պահանջով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի մեկ փաթեթը դրել է կրծկալի մեջ, որպեսզի տեղափոխի և հանձնի նրան, սակայն ճանապարհին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել, որից հետո այդ թմրամիջոցը հայտնաբերվել է նրանց կողմից կատարված խուզարկության ընթացքում։ Դրանից հետո, իր բնակարանում ոստիկաններին կամովին ներկայացրել է պահելու համար Կիրակոսի տված «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի երկրորդ փաթեթը և «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթը։ Մինչ Կիրակոսի հետ առերեսվելը՝ նա 098-03-13-13 հեռախոսահամարով զանգահարել է իր 077-16-66-24 հեռախոսահամարին և ասել, որ երբ գնա նրա հետ առերեսման, Գևորգի մասը հանի, այսինքն՝ Գևորգի վրա ցուցմունք չտա։
Ամբաստանյալ Զոհրաբ Մարգարյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ ինքը 2013թ. մայիս-սեպտեմբեր ամիսներին երեք անգամ 30.000-ական դրամներ է տվել Արմենին, ով ամեն անգամ «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոցի կես դեղահաբ է գնել, որն օգտագործել են երկուսով։
2013թ. հոկտեմբերի 16-ին նորից զանգահարել է Արմենին և խնդրել «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց գնել իր համար։ Պայմանավորվածության համաձայն՝ այս անգամ գնացել և Արմենին հանդիպել է երկաթուղային կայարանի մոտակայքում, որտեղ և նրան է փոխանցել «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոցի կես դեղահաբ գնելու համար նախատեսած 30.000 դրամը։ Արմենը գումարը վերցնելուց հետո հեռացել է և որոշ ժամանակ անց վերադարձել ու իրեն է փոխանցել թմրամիջոցը։ Դրանից հետո հեռացել է։ Այնուհետև, ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել և կատարված խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերվել է Արմենի միջոցով գնած «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոցի կես դեղահաբը։ Արմենն իրեն երբեք չի ասել, որ իր գումարով գնած «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոցից քերած ու վերցրած լինի, նման խոսակցություն չի եղել։
Վկա Հարություն Բաստեղյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ Կիրակոս Չելեբյանն իրեն թմրանյութ չի առաջարկել և չի հյուրասիրել, այլ ինքն է նրան խնդրել և համոզել, որ տա։ Նա իրեն միայն մեկ անգամ է թմրամիջոց տվել։ Ինքը Կ.Չելեբյանից «Կրիստալ» տեսակի թմրանյութը պարտքի դիմաց չի վերցրել։ Ավտոմեքենայի մեջ Կիրակոսի հետ զրուցելիս, զգացել է, որ նա թմրանյութի ազդեցության տակ է և նրանից թմրանյութ է խնդրել, սակայն այն չի օգտագործել, թափել է, քանի որ իրեն դուր չի եկել։ Իր ինքնազգացողությունը չի փոխվել, չի վատացել, քանի որ փոքր չափով է օգտագործել։ Քննիչը լավ իմանալով, որ ինքը հայերեն գրել կարդալ չգիտի, իր հարցաքննության ժամանակ թարգմանիչ չի հրավիրել, և իր կողմից նախաքննությամբ տված ցուցմունքներից ոչ բոլորն են ճիշտ։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է Հարություն Բաստեղյանի նախաքննական ցուցմունքներն առ այն, որ ինքը 1976-2006 թվականների ընթացքում բնակվել է ԱՄՆ-ում։ 2006թ-ին վերադարձել է Հայաստան, 2013թ. սկզբին իր ծանոթ Ռուբոյի միջոցով ծանոթացել է Կիրակոս Չելեբյանի հետ, ում մականունը «Քրուք» է, սակայն Գագո անունով էլ են դիմել։ Իմացել է, որ Կիրակոսը նախկինում նույնպես ապրել է ԱՄՆ-ում, որտեղ իր բնակվելու տարիներին` երիտասարդ ժամանակ, մի քանի անգամ օգտագործել է «Կրիստալ-մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, սակայն մշտապես չի օգտագործել։ ՀՀ-ում թմրամիջոց չի օգտագործել։ 2013թ. ամռանը Գագոյին մի քանի օրով 150.000 դրամ գումար է տվել։ Նույն թվականի հոկտեմբեր ամսին նա զանգահարել է և իրեն կանչել 2-րդ Մասիվում գտնվող հյուրանոցներից մեկը։ Գագոյին հանդիպել է այդ հյուրանոցի բակում, որտեղ նրանից պահանջել է իր տված գումարը, սակայն նա պատասխանել է, որ այդ պահին մոտը գումար չկա, բայց գումարի փոխարեն կարող է «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց տալ։ Գումարի փոխարեն ստիպված վերցրել է «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոցը` մտածելով որ նա գումարը դժվար էլ վերադարձնի։ Այն հաջորդ 1-2 օրերին օգտագործել է միայնակ` ծխախոտի թութունի հետ խառնելու և ծխելու միջոցով։ Մի քանի օր անց իր մոտ կրկին ցանկություն է առաջացել «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց օգտագործել։ Այդ նպատակով զանգահարել է Գագոյին և թմրանյութ խնդրել։ Այնուհետև, նրան հանդիպել է Մասիվների փողոցներից մեկում, որտեղ Կիրակոսն իրեն է հյուրասիրել «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, որից հետո նա կրկին պարտքով 60.000 դրամ գումար է խնդրել, խոստանալով վերադարձնել երկու ամսվա ընթացքում։ Գագոյից վերցրած թմրամիջոցների քաշը չի իմացել, դրանից այլ անձանց չի փոխանցել։ «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոցի օգտագործումից հետո իր մոտ զգացել է ախորժակի անկում, անքնություն, հոգնածություն։
Վկա Անահիտ Բեգոյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 16 տարեկանից ճանաչում է Մարի Թորոսյանին։ Գևորգ Անդրեասյանին ճանաչում է 2012 թվականից, որի հետ շատ մտերիմ հարաբերություններ է ունեցել և նա հանդիսանում է իր երեխայի հայրն է։ Ինքը Գ.Անդրեասյանին երբեք թմրամիջոց օգտագործելիս չի տեսել։ Մարի Թորոսյանն իրեն ծանոթացրել է Գագոյի՝ Կիրակոս Չելեբյանի ու Ռուբոյի հետ և Գագոյին ներկայացրել է՝ որպես իր ընկեր, ով ցանկանում է ամուսնանալ իր հետ։ Մարին իրեն ասել է, որ Գագոն լավ թմրամիջոցներ ունի, միասին կօգտագործեն։ Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող հյուրանոցում ինքը Մարիի, Գագոյի և Ռուբոյի հետ՝ քթերը քաշելու եղանակով, օգտագործել է «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց։ Հետո իրենք գնացել են Աբովյան քաղաքում գտնվող «Փարվանա» հյուրանոց, որտեղ նորից թմրամիջոց են օգտագործել։ Դրանք իրեն ոչ ոք չի հյուրասիրել և չի վաճառել։ Աբովյան քաղաքում օրը 2 անգամ թմրամիջոց է օգտագործել։ Դրանք սեղանի վրա դրված են եղել, իրենք էլ վերցրել են ու ծխելու միջոցով օգտագործել։ Թմրամիջոցներ օգտագործելուց հետո վատացել է, որի պատճառով Գագոն իրեն արգելել է դրանք օգտագործել։
Հետո ինքն ու Մարին իր առաջարկով որոշել են գնալ ՀՀ-ից դուրս՝ հանգստանալու։ Մարին առաջարկել է գնալ Պարսկաստան, քանի որ այնտեղ գնալն էժան է։ Ինքն ու Մարին որոշել են, որ Պարսկաստանից նաև իրենց հետ կարող են թմրամիջոցներ բերել, քանի որ դրանք այնտեղ շատ էժան են։ Այդ մտահաղացումն իրենցն է եղել և ոչ Ռուբոն ու ոչ էլ Գագոն դա իրենց չեն առաջարկել։ Իր անձնագիրը տվել է Մարիին, սակայն այդպես էլ Պարսկաստան չեն գնացել։
Այնուհետև, ինքը գնացել է Մոսկվա՝ Գևորգ Անդրեասյանի մոտ։ Այնտեղ նրան պատմել է, որ ծանոթացել է մի ամերիկացի երիտասարդի՝ Գագոյի հետ։ Մոսկվայից վերադառնալուց հետո Գևորգը ցանկացել է հանդիպել Գագոյին։ Այդ ժամանակահատվածում Գևորգի ավտոմեքենան հափշտակված է եղել։ Քանի որ իրենք կասկածել են, որ Գևորգի ավտոմեքենան Մարիի ամուսինը՝ Ալենն է գողացել, իսկ հետագայում հենց Մարին է ասել, որ դա Ալենն է արել, Գևորգը ցանկացել է Գագոյի միջոցով գտնել Ալենին։ Ինքը Մարիին զանգել և կանչել է Գևորգին պատկանող «Գոլդուեյ» տաքսի ծառայության գրասենյակ, որտեղ էլ Մարիին ասել է, որ Գևորգը ցանկանում է հանդիպել Գագոյին։ Մարին, քանի որ իր հեռախոսով չէր կարող զանգել Գագոյին, զանգահարել է գրասենյակի հեռախոսով։ Հետո Գևորգի գրասենյակ են եկել Գագոն և Արմեն Վարդանյանը։ Միասին սուրճ են խմել, որից հետո նրանք առանձնացել են, հետո երեքով գնացել են Գագոյենց տուն։ Հետո իմացել է, որ նրանք Գագոյի տուն են գնացել Ալենին փնտրելու համար։ Այդ ժամանակ Մարիի և Գևորգի հարաբերությունները շատ լարված են եղել։ Գևորգն իրեն արգելել է շփվել Մարիի հետ։
Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է Անահիտ Բեգոյանի նախաքննական ցուցմունքներն առ այն, որ ինքը նախկինում մի քանի անգամ թմրամիջոցներ է օգտագործել։ Իր ընկերուհու` Մարի Թորոսյանի միջոցով ծանոթացել է «Քրուք» մականվամբ Գագոյի հետ։ Մարիին և Գագոյին հյուրընկալվել է Աբովյան քաղաքի «Փարվանա» հյուրանոցում, որտեղ տեսել է, որ Մարիշն ու Գագոն «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց են օգտագործում և դրանից հաճույք ստանում։ Ինքն էլ է օգտագործել «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց` քթերը քաշելու և ծխելու եղանակով։ Իրեն ոչ ոք «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց չի հյուրասիրել, այն վերցրել և օգտագործել է, երբ սեղանին դրված է եղել։ Այլ տեսակի թմրամիջոց այդ ժամանակ չի օգտագործել։ Երբ ինքը թմրամիջոց է օգտագործել, այդ ժամանակ Մարին և Գագոն արդեն եղել են թմրամիջոցի ազդեցության տակ։ Երրորդ անգամ «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոցից օգտագործելիս վատ է զգացել, որից հետո Գագոն իրեն արգելել է օգտագործել։ Այդ պատճառով նրանից նեղացել է և գնացել Մոսկվա` իր նախկին ընկերոջ` Գևորգի մոտ։ Գագոն գիշերով է եկել «Գոլդուեյ» տաքսի ծառայություն՝ իր ընկերոջ հետ, ում առաջին անգամ է տեսել, բայց թե ինչ նպատակով՝ չգիտի։ Նրանք առանձնացել են կողքի սենյակում, զրուցել, իսկ թե ինչի շուրջ՝ չգիտի։ Չգիտի, թե Գագոն Գևորգին թմրամիջոց իրացրած լինի և այդ կապակցությամբ ավելացնելու բան չունի։ Գագոյի, նրա ընկեր, աբովյանցի Ռուբոյի և Մարիշի հետ որոշել էին հանգստանալու նպատակով մեկ շաբաթով գնալ Պարսկաստան։ Անձնագիրը տվել է Գագոյին, ով վիզա է խփել և անձնագիրը վերադարձրել իրեն։ Վիզան ստանալուց հետո Ռուբան ասել է, որ Մարիի հետ Պարսկաստանից թմրամիջոց պետք է բերեն, սակայն ինքն այդ մասին տեղեկացրել է Գևորգին և մորը, ովքեր արգելել են գնալ Պարսկաստան։ Ռուբոն խոստացել է բերված թմրամիջոցներից վաճառել և իրեն էլ որոշակի գումար տալ։ Սակայն դրանից հետո Գևորգի հրավերով մեկնել է Մոսկվա, իսկ Մարին գնացել է Պարսկաստան, թե՝ ոչ, չգիտի։ Աբովյանի հյուրանոցում գտնվելու ժամանակ իրենց հաճախակի հյուր է եկել Կիրակոսի ընկերը` Ռուբոն, ում մոտ նարկոտիկ չի տեսել։
Վկա Էլմիրա Ալոզյանի ցուցմունքի համաձայն՝ իր դուստրը` Անի Ալոզյանը, աշխատել է Կիրակոս Չելեբյանի խանութում, ով դեկորատիվ ձկների և կենդանիների համար նախատեսված կերի վաճառքով է զբաղվել։ Անիից տեղեկացել է, որ Կիրակոսը գտնվում է բանտում։ Կիրակոսը միշտ խնդրել է Անիին մոր ուղարկած գումարով ուտելիք գնել և տանել բանտ։ Անին կատարել է Կիրակոսի խնդրանքը։ Մի օր Կիրակոս Չելեբյանը զանգահարել է իր հեռախոսահամարին և ասել որ «վեշ» են բերելու, իրենք վերցնեն, կգան կտանեն։ Կիրակոսը հարցրել է, թե իր հեռախոսահամարը տա, թե Անիի։ Պատասխանել է, որ իր համարը, քանի որ Անին դեռ քնած է եղել։ Դրանից մոտ 40 րոպե անց իր հեռախոսահամարին է զանգահարել իրեն անծանոթ մի տղամարդ և ասել, որ «վեշի» համար է զանգել։ Անին ասել է, որ իջեցնեն «Գենաց վալե» ռեստորանի մոտ։ Այդ մասին ինքը տեղեկացրել է նշված անձնավորությանը։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում ասել են, որ սպիտակ գույնի 07 մակնիշի ավտոմեքենա է։ Ժամը մոտավորապես 12-45-ի սահմաններում Անին գնացել և դիմավորել է «վեշը»։ Ինքը նույնպես իջել է շենքի բակ և օգնել Անիին՝ տուն բարձրացնել այդ «վեշը», սակայն նկատելով, որ այն սնունդ է, դրել է սառնարանում։ Անիից տեղեկացել է, որ զանգահարել է Կիրակոսը և հայտնել, որ «վեշը» բերող չկա։ Այդ պատճառով Անին իր ընկերոջ` Դանիել Ոսկանյանի հետ միասին նշված ապրանքը տեղափոխել են բերդ։ Որոշ ժամանակ անց Անին լացակումած զանգահարել է իրեն և հարցրել «վեշի» համար զանգահարողի հեռախոսահամարը։ Անմիջապես հեռախոսում նայել է այդ հեռախոսահամարը, զանգահարել և հարցրել, թե ինչ է դրել վեշի մեջ, նա էլ պատասխանել է, որ չգիտի, կիմանա ու իրեն կասի այդ մասին։ Դրանից որոշ ժամանակ սպասելուց հետո կրկին զանգահարել է նույն հեռախոսահամարով, սակայն այն անջատված է եղել։ Այնուհետև, գնացել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ, որտեղ տեղեկացել է, որ նշված հանձնուքի մեջ առկա խնձորներից դեղահաբեր են հայտնաբերվել։ Կիրակոսի խնդրանքով Անին հանձնուքը հանձնել է ինչ-որ Արմենի անվամբ։
Վկա Անի Ալոզյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ Կիրակոսի խնդրած հանձնուքն իր ընկերոջ` Դանիել Ոսկանյանի օգնությամբ տեղափոխել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և Կիրակոսի խնդրանքով հանձնել Արմեն Վարդանյանի անվամբ։ Քանի որ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի աշխատակիցներից մեկն իրեն ճանաչել է, հարցրել է, թե ինչու է ինքն ուրիշի անվամբ հանձնուք բերել։ Անհանգստանալով նրա խոսքերից, Դանիելի հեռախոսով զանգահարել է Կիրակոս Չելեբյանին և հարցրել, թե արդյոք հանձնուքի հետ կապված ամեն ինչ նորմալ է։ Վերջինս շատ հանգիստ ձևով պատասխանել է, որ ամեն ինչ նորմալ է։ Դանիել Ոսկանյանը ոչ ոքի չի ճանաչել, այլ ուղղակի իրեն է օգնել։
Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է Դանիել Ոսկանյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ 2014թ. մայիսի 8-ին ժամը 11-ի սահմաններում ընկերուհուն` Անի Ալոզյանին, հանդիպելու նպատակով ՎԱԶ-2106 մակնիշի 22-977 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայով ուղևորվել է դեպի վերջինս տուն։ Ճանապարհին հանդիպել է ընկերոջը` Մամիկոնին, որից հետո՝ Անի Ալոզյանին։ Իր առաջարկով Մամիկոնին տեղափոխել է տուն` Զովունի։ Ճանապարհին Անին պատմել է, որ իր նախկին տնօրեն Գագոյի համար «վեշ» են բերել և թողել իր մոտ, որը պետք է գնան և տանեն։ Այնուհետև, Անիի խնդրանքով այդ «վեշն» իր վարած ավտոմեքենայով տեղափոխել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։ Հասնելով քրեակատարողական հիմնարկ, Անին իրեն ասել է, որ «վեշը» Կիրակոսինը չէ և այն պետք է հանձնի Արմենի անվամբ։ ՔԿՀ-ից իր 055-888-733 հեռախոսահամարով Անին զանգահարել է Գագոյին։ Այնուհետև, հանձնուքների սենյակում քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից կատարվել է հանձնուքի ստուգում, որի ընթացքում հանձնուքում եղած խնձորների միջից հայտնաբերվել են փաթեթներ, որոնց մեջ եղել են օվալաձև դեղահաբեր։ Քրեակատարողական հիմնարկ գնալու ճանապարհին Գագոն զանգահարել է Անիին և հարցրել, թե ուր են հասել։
Վկա Վահե Կարապետյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը Կիրակոս Չելեբյանին ճանաչում է Նուբարաշեն ՔԿՀ-ից, նախկինում միասին այնտեղ են եղել, որից հետո իրեն տեղափոխել են Հրազդան ՔԿՀ։ Ինքն ու Չելեբյանը հեռախոսային կապ են ունեցել։ Նա զանգել և ասել է, որ իր մոտ մարդ է եկել ու հանձնուք է բերել, սակայն անձնագիր չունենալու պատճառով չի կարողանում հանձնել և խնդրել է մի տեղ ասել, որտեղ հնարավոր կլինի թողնել հանձնուքը, որպեսզի հետագայում մեկ ուրիշը կարողանա այն հանձնել իրեն։ Քանի որ ընկերոջ կինը Նուբարաշեն ՔԿՀ-ի մոտակայքում գտնվող գեղեցկության սրահում է աշխատել, ինքն ասել է, որ հանձնուքը կարող են թողնել այնտեղ։ Կիրակոս Չելեբյանը սկզբում ասել է, որ Կոմիտասից մի աղջիկ կգա և հանձնուքը կվերցնի, սակայն հետագայում, քանի որ այդ աղջիկն ուշացել է, խնդրել է այն տաքսիով ուղարկել Կոմիտաս։ Ինքն այդպես էլ արել է։ Ինքը չի իմացել, որ հանձնուքի մեջ թմրամիջոց կա։ Արմեն Վարդանյանին չի ճանաչում և նրա հետ շփում չունի, միայն լսել է նրա մասին։ Կիրակոս Չելեբյանն իրեն ասել է, որ «մոտներս մարդ է եկել», «հանձնուքը մերն է», ինքն էլ մտածել է, որ այն Չելեբյանինն է, իսկ եթե իմանար, որ այն ուրիշինն է, ապա չէր վերցնի։
Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է վկա Հարություն Գալուստյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ աշխատել է «Ռոլեքս» տաքսի ծառայությունում որպես վարորդ։ Մարի Թորոսյանին ճանաչում է որպես իրենց տաքսի ծառայության հաճախորդ։ 2013թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17-ի սահմաններում տաքսի ծառայության երթակարգավարից պատվեր է ստացել գնալ Նոր Նորքի 9-րդ զանգավծի 23-րդ շենքի 1-ին մուտքի մոտ։ Այնտեղից վերցրել է Մարի Թորոսյանին, ով պատվիրել է իրեն տեղափոխել Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածում գտնվող «Վիկտորիա» հյուրանոց, սակայն նրան ասել է, որ այդ հյուրանոցի տեղը չգիտի, իսկ Մարին պատասխանել է, որ ինքը ճանապարհը ցույց կտա։ Հասնելով Ավետիսյան փողոց, ոստիկանության աշխատակիցներն իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ իմացել է, որ Մարի Թորոսյանի մոտից թմրամիջոց են հայտնաբերել, որի վերաբերյալ ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել։
«Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին» 12.10.2013թ-ի արձանագրության համաձայն՝ Մարի Թորոսյանի հագին եղած սև գույնի կրծկալի ձախ բաժականման հատվածից հայտնաբերվել է ծխախոտի փայլաթղթի մեջ փաթեթավորված կարմիր գույնի պոլիէթիլենի փոքր փաթեթ, որի մեջ եղել է սպիտակ գույնի, անֆետամին տեսակի թմրամիջոցին նմանվող փոշենման զանգված, որի քաշը պոլիեթիլենային փաթեթով կազմել է մոտ 0,4 գրամ։ Ըստ Մարի Թորոսյանի հայտարարության՝ վերը նշված փոշենման զանգվածը հանդիսանում է «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, որն իրեն տվել է ոմն Գագոն, որի իրական անունը Կիրակոս է, որպեսզի նա այն պահի իր մոտ և Գագոյի պահանջով վերադարձնի նրան։
«Տեղազննություն կատարելու մասին» 12.10.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ Մոլդովական փողոցի 37/6 հասցեում գտնվող «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի 13-րդ սենյակի սեղանի վրա հայտնաբերվել է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց օգտագործելու համար նախատեսված տնային պայմաններում պատրաստված սարքեր։ Տեղազննության ժամանակ Կիրակոս Չելեբյանը մատնացույց է արել նշված սենյակի պատուհանը և հայտարարել, որ այդ պատուհանից դեպի բակ է նետել էլեկտրական կշեռք, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց օգտագործելու համար նախատեսված ինքնաշեն սարք, «Մալբորո» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ եղել է մետանֆետամին և մետադոն տեսակի դեղահաբեր, ինչպես նաև սպիտակ թղթի մեջ փաթաթված «Հաշիշ» տեսակի թմրանյութ, դատարկ ներարկիչ և կանաչ պլաստամասե հիմքով խողովակ, որի ծայրին ամրացված է եղել թափանցիկ ապակենման այլ խողովակ։ Տեղազննությունը շարունակելով Կ.Չելեբյանի կողմից մատնացույց արված վայրից՝ հյուրանոցի նույն պատուհանին հարող կանաչապատ հատվածից, հայտնաբերվել է ինքնաշեն սարք՝ ըստ Չելեբյանի հայտարարության՝ նախատեսված մետանֆետամին տեսակի թմրամիջոց օգտագործելու համար, դատարկ 100 մլ. ինսուլինի համար նախատեսված ներարկիչ, սև «Մալբորո» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջից հայտնաբերվել է մեկ փոքրիկ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ էլ առկա է եղել թվով 12 «Մետադոն» տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբին նմանվող հաբեր, ինչպես նաև 3 պոլիէթիլենային տոպրակում փաթեթավորված «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող փոշենման զանգված, սպիտակ թղթի մեջ փաթեթավորված «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող փոշեման զանգված և սև ոսկու կշեռք։ Կ.Չելեբյանը հայտարարել է, որ վերը նշված իրերն ու թմրամիջոցները նետել է պատուհանից՝ պատասխանատվությունից խուսափելու համար։
Համաձայն «Փոշենման և սև գույնի զանգված ներկայացնելու մասին» 12.10.2013թ. արձանագրության՝ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 9-րդ զանգավածի 23-րդ շենքի 6-րդ բնակարանում Մարի Թորոսյանը ոստիկանության աշխատակիցներին է կամովին ներկայացրել սև գույնի դրամապանակ, որի մեջ առկա են եղել ծխախոտի ստավարաթղթով փաթեթավորված կարմիր գույնի պոլիէթիլենային փաթեթով փաթեթավորված սպիտակ գույնի 0.27 գրամ քաշով զանգված և սպիտակ գույնի պոլիէթիլենային փաթեթով փաթեթավորված 0.35 գրամ քաշով մուգ շագանակագույն զանգված։ Մ.Թորոսյանը ներկայացրել է նաև կարմիր դրամապանակ, որի մեջ առկա է եղել սպիտակ գույնի թղթով փաթեթավորված կարմիր գույնի պոլիէթիլենային փաթեթով փաթեթավորված սպիտակ գույնի 0,45 գրամ քաշով փոշենման զանգված։ Մ.Թորոսյանը բանավոր հայտարարել է, որ իր կողմից ներկայացված փոշենման և մուգ շագանակագույն զանգվածներն իրեն տվել է ոմն Գագոն, որի իրական անունը Կիրակոս Չելեբյան է։ Փոշենման զանգվածը հանդիսանում է «Կրիստալ» տեսակի, իսկ մուգ շագանակագույն զանգվածը՝ «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց։ Ինչպես նաև հայտարարել է, որ նշված թմրամիջոցներն իրեն տվել է Կ.Չելեբյանը՝ պահելու և հետո իրեն վերադարձնելու համար։
Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 549 Ք 13.10.2013թ. եզրակացության համաձայն՝ 1.Փորձաքննությանը ներկայացված ընդհանուր 2,33 գրամ (1,27 գրամ, 0,6 գրամ և 0,46 գրամ) քաշով սպիտակ փոշեբյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվել է մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց, որոնցում մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմում է 2.31 գրամ։
2.Փորձաքննությանը ներկայացված ընդհանուր 12 հատ դեղահատերում հայտնաբերվել է մեթադոն տեսակի թմրամիջոց, որոնցում մեթադոն տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քանակը կազմում է 0.24 գրամ։
3.Փորձաքննությանը ներկայացված ծխախոտի բուսական՝ 1,27 գրամ և 0,13 գրամ քաշերով զանգվածներում հայտնաբերվել է տետրահիդրոկաննաբինոլ տեսակի թմրամիջոց, որոնցում տետրահիդրոկաննաբինոլ տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմում է 0.03859 գրամ։
Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 545 Ք 13.10.2013թ. եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված 0,4 գրամ քաշով սպիտակ գույնի բյուրեղային նյութում հայտնաբերվել է մետամֆետամին տեսակի թմրամիջոց, որում մետամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմում է 0,398 գրամ։
Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 548 Ք 18.10.2013թ. եզրակացության համաձայն՝ 1.Փորձաքննությանը ներկայացված 0,21 և 0,4 գրամ քաշերով սպիտակ գույնի փոշեբյուրեղային նյութերում հայտնաբերվել է մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց, որոնցում մեթամֆետամին թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմում է 0,605 գրամ (0,208 գրամ և 0,397 գրամ)։
2.Փորձաքննությանը ներկայացված 0,35 գրամ քաշով նյութը հանդիսանում է հաշիշ տեսակի թմրամիջոց։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ՝ 0873 22.10.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ 13.10.2013թ. Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների, ափիոդիային անալգետիկ մեթադոնի թմրալկալոիդներ և մետամֆիտամինների խմբի մետաբոլիտներ։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ՝ 0875 22.10.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ 13.10.2013թ. Մարի Էդուարդի Թորոսյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների և մետամֆիտամինների խմբի մետաբոլիտներ։
Համաձայն «Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 15.11.2013թ. արձանագրության՝ Մարի Էդուարդի Թորոսյանը հայտնել է, որ իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է ձախից 2-րդը կանգնած անձին, դա «Շորդի» մականունով Արմենն է։ Նրա հետ ծանոթացել է 2012թ. ամռանը, նա «Անի Պլյուս» տաքսի ծառայության վարորդ էր, ծանոթացել է նրա տաքսուց օգտվելուց։ Նրան ճանաչել է ճաղատությունից, աչքերի ձևից, մարմնի կազմվածքից և դիմագծերից։
Համաձայն նյութագիտական փորձաքնության 06.11.2013թ. թիվ 13-3604 եզրակացության՝ փորձաքննության ներկայացված կանաչ գույնի պլաստմասե գլանաձև կտորը, գորշ նյութի տեսանելի հետքերով ջարդված ապակու կտորները, ծայրին ջարդված ապակու կտորներով պլաստմասե գլանաձև կտորի մեջ մտցված, ածխացած գորշ նյութի հետքերով գլանաձև ապակե խողովակի հատվածը, «B/BROWN; U-100; INSULIN LATEX» տպատառ գրառումներով, ասեղով և ասեղնակալով, 1մլ ծավալի համար նախատեսված դատարկ ներարկիչը և պլաստմասե խողովակաձև հատվածից և օվալաձև, թափանցիկ ապակենման նյութից կազմված ինքնաշեն սարքը իրենց մակերեսներին հետքային քանակությամբ պարունակում են «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որի քանակական հաշվարկը հնարավոր չէ կատարել` հետքային չնչին քանակության պատճառով։
Համաձայն նյութագիտական փորձաքնության 13.11.2013թ. թիվ 13-3605 եզրակացության՝ փորձաքննությանը ներկայացված սպիտակ գույնի համապատասխանաբար 0.023 գրամ (օբյեկտ 1), 0,014 գրամ (օբյեկտ 2) և 0,012 գրամ (օբյեկտ 3) քաշերով փոշենման զանգվածներում պարունակվում է բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր, որի քաշը նշված օբյեկտներում կազմում է՝ օբյեկտ 1-ում` 0.00046 գրամ, օբյեկտ 2-ում` 0.00028 գրամ, իսկ օբյեկտ 3-ում` 0.00024 գրամ։
Համաձայն դատաքիմիական փորձաքննության հ. 553 Ք 16.10.2013թ. եզրակացության՝ փորձաքննության ներկայացված 0.14 գրամ քաշով կոտրված դեղահաբում հայտնաբերվել է բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը կազմում է 0.0028 գրամ։
Համաձայն նյութագիտական փորձաքնության Հմ՝ 13-3834 15.11.2013թ. եզրակացության՝ փորձաքննության ներկայացված փաթեթներում պարունակվող, հետազոտված սպիտակ փոշենման բյուրեղային բոլոր զանգվածները հանդիսանում են մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց, և իրենց բաղադրության մեջ որևէ այլ թմրակտիվ, հոգեմետ, օրգանական թունավոր բաղադրատարրեր և այլ միկրոբաղադրատարրեր չեն պարունակում։
Համաձայն տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ՝ 0890 25.10.2013թ. եզրակացության՝ 17.10.2013թ. Արմեն Հարությունի Վարդանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների, ափիոդիային անալգետիկ բուպրենորֆինի թմրալկալոիդներ և մետամֆիտամինների խմբի մետաբոլիտներ։
Համաձայն տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմ՝ 1086 16.12.2013թ. եզրակացության ՝ 06.12.2013թ. Գևորգ Ժորայի Անդրեասյանի մեզի և 0.5 սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ։
Համաձայն դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության Հմ՝ 11-14 06.02.2014թ. եզրակացության՝ Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Համաձայն դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության Հմ՝ 10-14 06.02.2014թ. եզրակացության՝ Արմեն Հարությունի Վարդանյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Համաձայն դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության Հմ՝ 16-14 14.02.2014թ. եզրակացության ՝ Մարի Էդուարդի Թորոսյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ թմրանյութերի և այլ հոգեակտիվ նյութերի համակցված գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Համաձայն դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության Հմ՝ 90-14 27.05.2014թ. եզրակացության համաձայն՝ Գևորգ Անդրեասյանի մոտ թմրամիջոցների գործածումը կրում է էպիզոդիկ բնույթ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի։
«Զննություն կատարելու մասին» 11.06.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ Մարի Թորոսյանը մատնացույց է արել Երևանի Մովսես Խորենացու փողոցի 27/98 հասցեում գործող «Գոլդուեյ» տաքսի ծառայության շենքը և հայտարարել, որ 2013 թվականի հունիսի սկզբին Գևորգ Անդրեասյանն իրեն տվել է 160.000 ՀՀ դրամ գումար և պահանջել որպեսզի դուրս գա տաքսի ծառայության շենքից և Կիրակոս Չելեբյանից գնի 2 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն ինքը վերցրել է, դուրս եկել տաքսի ծառայությունից, նստել Արմեն Վարդանյանի տաքսի ավտոմեքենան, գումարը տվել Կ.Չելեբյանին, իսկ դրա դիմաց վերցրել 2 գրամ թմրամիջոց և այն նշված տաքսի ծառայությունում փոխանցել է Գևորգ Անդրեասյանին։
«Զննություն կատարելու մասին» 11.06.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ Մարի Թորոսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի 37/6 հասցեում գտնվող «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի երկրորդ հարկում գտնվող թիվ 13 սենյակի դուռը և հայտարարել, որ 2013 թվականի հոկտեմբերին Կիրակոս Չելեբյանի հետ հանդիպել է այդ սենյակում, որտեղ վերջինս իրեն «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել, ինչպես նաև պահելու նպատակով իրեն է փոխանցել «Մեթամֆետամին» և «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցներ։
«Հեռախոսահամարների վերծանումները զննելու մասին» 10.06.2014թ. և 04.08.2014թ. արձանագրությունների համաձայն՝ Գևորգ Անդրեասյանի կողմից շահագործված 091-57-57-57 հեռախոսահամարից Կիրակոս Չելեբյանի կողմից շահագործված 055-27-66-55 հեռախոսահամարին 2013թ. հունիսի 4-ին` ժամը 16:36-ից մինչև 18:23-ն ընկած ժամանակահատվածում, կայացել է 7 ելքային հեռախոսազանգ։ 04.06.2013թ.` ժամը 17:20-ից մինչև 17:48-ն ընկած ժամանակահատվածում, Կիրակոս Չելեբյանի կողմից շահագործված 055-27-66-55 հեռախոսահամարից Գևորգ Անդրեասյանի շահագործած 091-57-57-57 հեռախոսահամարին կատարվել է երեք ելքային հեռախոսազանգ։ Նշված հեռախոսազանգերի ընթացքում 091-57-57-57 հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևանի Մովսես Խորենացի փողոցի 24 հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից։ Կիրակոս Չելեբյանի կողմից շահագործվող վերը նշված հեռախոսահամարից 04.06.2013թ.` ժամը 17:20-ին, 17:26-ին և 17:29-ին կայացած հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի փողոցի 24 հասցեն և հարակից տարածքը սպասարկող «Օրանժ Արմենիա» փակ բաժնետիրական ընկերության՝ Իտալական 1, Խանջյան 5 և 5ա հասցեներում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքների կողմից։ Արմեն Վարդանյանի կողմից շահագործված 093-06-88-87 բջջային հեռախոսահամարին Գևորգ Անդրեասյանի կողմից շահագործված 091-57-57-57 բջջային հեռախոսահամարից կայացել է մեկ ելքային հեռախոսազանգ` 04.06.2013թ.` ժամը 18:16-ին, 1 րոպե 23 վայրկյան տևողությամբ, նույն օրը` ժամը 18:18-ին, 091-57-57-57 հեռախոսահամարից 093-06-88-87 հեռախոսահամարին կայացել է մեկ մուտքային հեռախոսազանգ՝ 1 րոպե 18 վայրկյան տևողությամբ։ 093-06-88-87 հեռախոսահամարի հեռախոսազանգերն սպասարկվել են Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի փողոցի 24 հասցեում տեղակայված կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից։
«Հեռախոսահամարների վերծանումները զննելու մասին» 16.06.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ Կիրակոս Չելեբյանը, Մարի Թորոսյանը, Արմեն Վարդանյանը, Զոհրաբ Մարգարյա-նը և գործով վկա Հարություն Բաստեղյանը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպքերի ժամանակահատվածներում միմյանց հետ գտնվել են ակտիվ հեռախոսակապի մեջ։
«Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին» 01.07.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ վկա Հարություն Բաստեղյանը մատնացույց է արել Երևանի Մոլդովական փողոցի 37/6 հասցեում գտնվող «Վիկտորիա» հյուրանոցային համալիրի բակը և հայտարարել, որ Կիրակոս Չելեբյանն իրեն առաջին անգամ՝ սեպտեմբեր ամսվա վերջերին կամ հոկտեմբեր ամսվա սկզբներին, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց տվել է նշված բակում։
Համաձայն նյութագիտական փորձաքննության Հմ՝ 14-1639 17.06.2014թ. եզրակացության՝ փորձաքննության ներկայացված կշեռքի ներքին մակերեսին հետքերի ձևով առկա է մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց, որի քանակական հաշվարկը հնարավոր չէ կատարել՝ վերջինիս հետքային չնչին քանակության պատճառով։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին» 04.07.2014թ., 16.07.2014թ., 08.08.2014թ. և 23.08.2014թ. որոշումների համաձայն՝ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող՝ 0,013 գրամ քաշով, փոշենման զանգվածը և «Ладас, СУПЕРСТАЛЬ», «Ladas« SUPER STAINLESS» գրառմամբ անվտանգ ածելին, «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող՝ 0,04 գրամ քաշով, կոտրված դեղահաբը «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող՝ 0,505 գրամ քաշով, բյուրեղային նյութը, «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց պարունակող՝ 0,25 գրամ քաշով, նյութը, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող՝ 2,23 գրամ քաշով, բյուրեղային նյութը, «Տետրահիդրոյաննաբինոլ» թմրամիջոց պարունակող՝ 1,3 գրամ քաշով, բուսական զանգվածը, «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 10 դեղահատը, «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող՝ 5,51 գրամ քաշով, դեղահատերը, դրանց կիսատ հատվածները և դեղահատի խոշոր մանրացված մասնիկները, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կանաչ գույնի պլաստմասե գլանաձև կտորը, ջարդված ապակու կտորներով պլաստմասե գլանաձև կտորը, գլանաձև ապակե խողովակի հատվածը, «B BROWN; U-100; INSULIN LATEX» տպատառ գրառումներով ասեղով և ասեղնակալով 1մլ ծավալի համար նախատեսված դատարկ ներարկիչը, պլաստմասե խողովակաձև հատվածը, օվալաձև թափանցիկ ապակենման նյութից կազմված ինքնաշեն սարքը և «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող կշեռքը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։
«Անձնագրեր զննելու մասին» 30.06.2014թ. և 09.08.2014թ. արձանագրությունների համաձայն՝ Կիրակոս Չելեբյանի, Մարի Թորոսյանի և վկա Անահիտ Բեգոյանի անձնագրերում առկա է Իրանի Իսլամական Հանրապետության մուտքի թույլտվություն, ինչպես նաև՝ ՀՀ-ից ԻԻՀ մուտքի և ելքի կնիքի դրոշմներ, իսկ վկա Անահիտ Բեգոյանի անձնագրում առկա է միայն Իրանի Իսլամական Հանրապետության մուտքի թույլտվություն։
«08.05.2014թ-ին քաղաքացուհի Անի Հակոբի Ալոզյանի կողմից ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի թիվ 20 խցի կալանավոր Արմեն Հարությունի Վարդանյանին հասցեագրված հանձնուքի խուզարկության, արգելված նյութերի զննության, առգրավման, փաթեթավորման և կնիքման վերաբերյալ» 08.05.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի թիվ 20 խցի կալանավոր Արմեն Վարդանյանի անվամբ հանձնուքի մեջ եղած մոտ 1,5 կգ խնձորներից թվով 5 հատի միջից հայտնաբերվել են կասկածելի սպիտակ գույնի պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված փաթեթներ։
Թմրամիջոցների քրեագիտական փորձաքննության Հմ. 17501405 14.05.2014թ. եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված 12 հատ՝ յուրաքանչյուրը 0,4 գրամ քաշով, գործարանային արտադրության, «B8» դաջվածքով, սպիտակ գույնի, օվալաձև դեղահատերը, ընդհանուր 0,067 գրամ քաշով նմանատիպ դեղահատի երեք հատ կիսատ հատվածները և 0,04 գրամ քաշով սպիտակ գույնի դեղահատի խոշոր մանրացված մասնիկներն իրենց բաղադրության մեջ պարունակում են ընդհանուր 0.1102 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
«Թիվ 20 խցում ոչ պլանային խուզարկություն կատարելու մասին» 08.05.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ թիվ 20 խցի աջ մահճակալի ներքնակի տակից հայտնաբերվել և առգրավվել է «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս` «Վիվասել» բաժանորդային քարտով, որի վերաբերյալ խցի կալանավոր Արմեն Վարդանյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը պատկանում է իրեն։
«Թիվ 27 խցում ոչ պլանային խուզարկություն կատարելու մասին» 08.05.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ թիվ 27 խցի սպասքի համար նախատեսված պահարանի տակից հայտնաբերվել և առգրավվել է «Սոնի Էրիկսոն» տեսակի բջջային հեռախոս` «Վիվասել» բաժանորդային քարտով, որի վերաբերյալ խցի կալանավոր Կիրակոս Չելեբյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված բջջային հեռախոսը պատկանում է իրեն։
«Հեռախոսահամարների վերծանումները զննելու մասին» 12.08.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ Կիրակոս Չելեբյանի կողմից շահագործված 098-68-08-81 հեռախոսահամարից վկա Էլմիրա Ալոզյանի կողմից շահագործված 077-82-70-80 հեռախոսահամարին 08.05.2014թ.` ժամը 1121-ին, կայացել մեկ հեռախոսազանգ՝ 1 րոպե 12 վայրկյան տևողությամբ։
Կիրակոս Չելեբյանի կողմից շահագործված 093-03-13-13 հեռախոսահամարից վկա Անի Ալոզյանի կողմից շահագործված 055-06-94-30 հեռախոսահամարին 08.05.2014թ.` ժամը 12:47-ից մինչև ժամը 15:36-ն ընկած ժամանակահատվածում, կատարվել է 6 ելքային հեռախոսազանգ։
Դանիել Ոսկանյանի կողմից շահագործված 055-88-87-33 հեռախոսահամարից մեղադրյալ Կիրակոս Չելեբյանի կողմից շահագործված 098-03-13-13 հեռախոսահամարին 08.05. 2014թ. ժամը 15:28-ին կայացել է մեկ հեռախոսազանգ՝ 49 վայրկյան տևողությամբ և ստացվել է մեկ մուտքային հեռախոսազանգ` ժամը 15:51-ին, 18 վայրկյան տևողությամբ։
«Այլ փաստաթղթերն ապացույց ճանաչելու մասին» 26.08.2014թ. որոշման համաձայն՝ թիվ 17804313 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող Կիրակոս Չելեբյանի, Մարի Թորոսյանի, վկա Անահիտ Բեգոյանի ՀՀ քաղաքացու` համապատասխանաբար AN0231374՝ տրված 06.08.2012թ. 044-ի կողմից, AM0847683՝ տրված 28.08.2012թ. 005-ի կողմից և AK0668018՝ տրված 03.12.2010թ. 001-ի կողմից, անձնագրերը ու «ԱրմենՏել», «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» փակ բաժնետիրական ընկերություններից ստացված վերծանումների լազերային կրիչները ճանաչվել են ապացույց։
Ամբաստանյալներ Կիրակոս Չելեբյանի և Գևորգ Անդրիասյանի վերաբերյալ իր որոշումները Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով.
«(…)Հաշվի առնելով վերը նշված իրավանորմերի պահանջներն ու Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, սույն քրեական գործի փաստական տվյալներով և համակացության մեջ գնահատված ապացույցներով դատարանը հաստատված չի համարում, որ ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանը, 2013թ. սեպտեմբերի 28-ին մեկնելով Իրանի Իսլամական Հանրապետություն, հոկտեմբերի 8-ին գործով չպարզված հանգամանքներում և անձից Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնելու նպատակով է գնել, այսինքն՝ ապօրինի ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափի` 3.313 գրամ, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, զգալի չափի` 0.03859 գրամ, «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոց պարունակող բուսական զանգված, զգալի չափի` 0.35 գրամ, «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց և զգալի չափի` 0.24 գրամ, «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 12 դեղահաբ։
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանը, վերահաստատելով իր նախաքննական ցուցմունքը, բացատրեց, որ լինելով թմրամոլ, նշված թմրամիջոցները ձեռք է բերել իր գործածման համար։
Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք չի բերվել փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է ամբաստանյալ Կ. Չելեբյանի վերը նշված ցուցմունքի ողջամիտ հավանականությունը, այլ խոսքով՝ նշված մասով մեղադրանքը հիմնավորված չէ ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։
Նման ապացույցների համակցություն ձեռք չբերվեց նաև դատաքննությամբ։
Դատարանը, գործի փաստական տվյալների (ապացույցների) համակցությամբ հիմնավորված համարելով, որ ամբաստանյալ Կ. Չելեբյանն առանց իրացնելու նպատակի է ապօրինի ձեռք բերել, փոխադրել և պահել վերը նշված չափերով թմրամիջոցները, այսինքն՝ նրա կատարած արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցակազմը, գտնում է, որ նշված արարքի համար նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակվի, և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
Դատարանը, նաև նկատի ունենալով, որ.
«Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 16.05.2016թ. ՀՀ օրենքով օրենսգրքի 215-րդ հոդվածը ճանաչվել է ուժը կորցրած և այն լրացվել է հետևյալ բովանդակությամբ 267.1-ին հոդվածով.
«1. Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և (կամ) դրանց պրեկուրսորների մաքսանենգությունը՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից վեց տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի չափերով.
2) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ։
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների խոշոր չափերով.
2) պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ։
4. Սույն հոդվածի առաջին, երկրորդ կամ երրորդ մասերով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների առանձնապես խոշոր չափերով.
2) կազմակերպված խմբի կողմից.
3) մաքսային կամ սահմանային հսկողություն իրականացնող անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ ութից տասներկու տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ»,
հաշվի առնելով, որ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։
2. Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը՝ անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն։
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը,
փաստելով, որ.
ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանի կողմից թմրամիջոցների մաքսանենգություն նախապատրաստելիս և դրանց մաքսանենգություն կատարելու ժամանակ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասը պատասխանատվություն է սահմանել թմրամիջոցների (...) մաքսանենգության համար, այդ հոդվածով նշված արարքի որակյալ հատկանիշ չի համարվել տեղափոխված թմրամիջոցների չափը, և որպես պատիժ՝ սահմանված է եղել գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պատժից խիստ պատիժ՝ ազատազրկում չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ, հանգում է եզրակացության, որ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ նորմերի՝ 12-րդ և 13-րդ հոդվածներ համաձայն ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանի կատարած՝ վերը նշված, արարքները պետք է որակվեն գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-267.1-ին հոդվածի 1-ին մասով։
Միաժամանակ, նկատի ունենալով, որ նշված արարքները կատարելու ժամանակ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «սույն հոդվածում գույք են համարվում մաքսանենգության առարկաները, իսկ վերջիններիս բացակայության դեպքում՝ դրանց արժեքը», վերը նշված վերլուծությամբ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանի նկատմամբ պետք է կիրառվի նշված պարզաբանմամբ գույքի բռնագրավում։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված իրավանորմերի պահանջներն ու Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, վերլուծելով ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանին առաջադրված մնացած և մյուս ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանը կատարել է նաև հանցանքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, (7 դրվագ), 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 269-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Գ.Անդրեասյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ ամբաստանյալ Մ.Թորոսյանը կատարել է հանցանքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ու 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով(…)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ի դատավճռով պատճառաբանել և հիմնավորել է ինչպես Կիրակոս Չելեբյանի, այնպես էլ Գևորգ Անդրիասյանի կողմից հանցավոր արարքների կատարումը, դրանց տվել ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, մասնավորապես վերջինիս մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ Կիրակոս Չելեբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի մեկ դրվագով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսդրության փոփոխությունների հիման վրա և գործով ձեռք բերված ապացույցների վերլուծությամբ ու գնահատմամբ իրավացիորեն վերաորակել է համապատասխանաբար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 267.1 հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանի և Գ.Անդրիասյանի և նրանց պաշտպաններ Ի.Պետրոսյանի և Խ.Խաչատրյանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
- Կիրակոս Չելեբյանին և Գևորգ Անդրիասյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվում է ոչ միայն Մերի Թորոսյանի ցուցմունքներով, այլև գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցներով, որոնք փոխադարձաբար լրացնում են միմյանց և իրենց համակցությամբ բավարար են «հիմնավոր կասկածից» վեր ապացուցողական չափանիշներով հաստատված համարելու նրանց մեղավորությունը:
Բացի այդ, նախաքննության ընթացքում Մարի Թորոսյանի և Կիրակոս Չելեբյանի միջև 13.10.2013թ-ին կատարված առաջին առերես հարցաքննության ժամանակ վերջինս ընդունել է միասին «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց օգտագործելու հանգամանքը, ժխտելով Մարիի միջոցով Գևորգ Անդրիասյանին նույն տեսակի թմրամիջոց վաճառելը:
Գործով մյուս ամբաստանյալ Արմեն Վարդանյանն իր նախաքննական ցուցմունքներով հաստատել է 2012թ-ի սեպտեմբերին Կիրակոս Չելեբյանի կողմից վերջինիս տանը իրեն ու Մարի Թորոսյանին «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց հյուրասիրելու հանգամանքը:
- Գործով վկա Հարություն Բաստեղյանն իր նախաքննական ցուցմունքներով նաև հայտնել է, որ ծնվել և մեծացել է Երևանում, որտեղ 3-4 տարի դպրոց է հաճախել, որից հետո ընտանիքով տեղափոխվել են ԱՄՆ, Կիրակոս Չելեբյանի տված «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցն օգտագործելու ձևի մասին նրան չի հարցրել, քանի որ ԱՄՆ-ում ապրելու ժամանակ դրանից օգտագործել էր, իսկ երկրորդ անգամ Չելեբյանից դրանից խնդրել է, քանի որ դուրը շատ է եկել և ունեցել է նախկին զգացողությունները: Վերջինս Իրանից կրիստալի մի մասը բերելու էր Զոհրաբի համար, ով իրեն զանգահարել և ասել է, որ փողը տվել եմ Չելեբյանին, բայց ապրանքն ուշացնում է: Ընդ որում Հարություն Բաստեղյանի նախաքննական երկու ցուցմունքներն էլ մեքենագրված են, դրանց տակ նա ընթեռնելի ձեռագրով հայերեն ծավալուն գրառումներ է կատարել՝ հաստատելով դրանց իսկությունը, որոնցով հերքվում է դատարանում նրա կողմից բերված պատճառաբանություններն առ այն, թե իբր հայերեն գրել-կարդալ չգիտի, և իր կողմից նախաքննությամբ տված ոչ բոլոր ցուցմունքներն են ճիշտ, ինչը վերաքննիչ դատարանը գնահատում է որպես Կիրակոս Չելեբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնելու փորձ:
- Կիրակոս Չելեբյանի կողմից թմրամիջոցների մաքսանենգություն նախապատրաստելու հանցակազմը հիմնավորվում է ոչ միայն Մարի Թորոսյանի ցուցմունքներով, նրա ու Անահիտ Բեգոյանի անձնագրերի զննության արձանագրություններով, այլև վերջինիս ու Գևորգ Անդրիասյանի վերոշարադրյալ ցուցմունքներով:
- Մարի Թորոսյանը բազմադրվագ էպիզոդներով գործի նախաքննության ընթացքում բազմիցս հարցաքննվել է, իր ցուցմունքները պնդել Կիրակոս Չելեբյանի, Գևորգ Անդրիասյանի և Անահիտ Բեգոյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ, ինչպես նաև դատարանում, սակայն նրա ցուցմունքներում էական հակասություններ չկան, դրանցում նա մանրամասնորեն նկարագրում է ինչպես Կիրակոս Չելեբյանի կողմից իրեն «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց հյուրասիրելու բոլոր դեպքերն ու վայրերը, այնպես էլ համեմատում դրանց քաշերը, ըստ որի մեկ «գիծը» կազմել է մոտ 0,1 գրամ, պատմում օգտագործման եղանակների ու թմրանյութի գործածումից առաջացած իր զգացողությունների մասին:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է նաև, որ գործի փաստական տվյալներով հիմնավորվում է, որ Անահիտ Բեգոյանի, ինչպես նաև Գևորգ Անդրիասյանի հարազատների կողմից գործի քննության ընթացքում Մարի Թորոսյանի նկատմամբ դրսևորվել են որոշակի միջամտություններ՝ կապված Գևորգ Անդրիասյանի նկատմամբ տված մեղադրական ցուցմունքներից հրաժարվելու հետ:
- Ինչ վերաբերում է Կիրակոս Չելեբյանի կողմից Գևորգ Անդրիասյանին վաճառած թմրամիջոցի գումարին, ապա վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ իր սկզբնական նախաքննական ցուցմունքներով Մարի Թորոսյանը հայտնել է, որ սակարկելով 180.000 դրամ, ի վերջո, նրանք երկուսով համաձայնության են եկել 160.000 ՀՀ դրամի շուրջ, սակայն Մարի Թորոսյանի և Կիրակոս Չելեբյանի միջև 13.10.2013թ-ին կատարված առերես հարցաքննության ժամանակ քննիչը հարց է ուղղել Մարի Թորոսյանին, թե արդյոք նա պնդում է, որ Չելեբյանը 180.000 դրամով Գևորգ Անդրիասյանին է վաճառել 2 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, ինչին վերջինս դրական պատասխան է տալիս, հետո արդեն իր տված ցուցմունքներում ճշտում, որ թմրամիջոցը վաճառվել է ոչ թե 180.000, այլ 160.000 դրամով, ինչը Թորոսյանը պնդել է նաև Կիրակոս Չելեբյանի և Գևորգ Անդրիասյանի հետ հետագա առերեսումների ընթացքում:
- Կապված Կիրակոս Չելեբյանի կողմից Գևորգ Անդրիասյանին վաճառած «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի քաշի հետ, Մարի Թորոսյանն իր բոլոր ցուցմունքներում հստակորեն հայտնել է, որ խոսակցությունը գնացել է 2 գրամ քաշով թմրամիջոցի շուրջ, իր ներկայությամբ Կիրակոս Չելեբյանը մոտը եղած էլեկտրոնային կշեռքով, որը նախաքննությամբ հայտնաբերվել, առգրավվել և ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց, այն կշռել է և նոր միայն տվել իրեն, ինքն էլ այն իր հերթին փոխանցել է Գևորգ Անդրիասյանին, որը նույնպես այն առանձին կշռել է:
- Մարի Թորոսյանը նախաքննության ընթացքում առերես հարցաքննվել է Կիրակոս Չելեբյանի, Գևորգ Անդրիասյանի և Անահիտ Բեգոյանի հետ, պնդել իր կողմից տրված ցուցմունքները, դրանք հաստատել նաև Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքից՝ նա հրաժարվել է դատարանում ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, որի պայմաններում վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններն առ այն, որ դրանով խախտվել է Կիրակոս Չելեբյանի ու Գևորգ Անդրիասյանի հակընդեմ հարցման իրավունքը, հիմնազուրկ են:
Անմեղության կանխավարկածի հիմնարար քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…)33. Սույն որոշման 29-32-րդ կետերում կատարված իրավական վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վերհամոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (…): Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած(…)»:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ Կիրակոս Չելեբյանի և Գևորգ Անդրիասյանի կողմից կատարված հանցանքները հիմնավորված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների արարքների քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության և ղեկավարվելով օրենքով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից գնահատման արդյունքում, հաստատված է համարել ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանի և Գ.Անդրիասյանի մեղքը:
Այսպիսով, հիմք ընդունելով նաև առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանություններն ու իրավական վերլուծությունները, գործով ձեռք բերված ապացույցների գնահատմամբ վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Կիրակոս Չելեբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 7 դրվագով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 35-267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Գևորգ Անդրիասյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ի դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, այն բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան, ուստի պաշտպաններ Ի.Պետրոսյանի և Խ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները այս մասով պետք է մերժել:
Անդրադառնալով պաշտպան Ի.Պետրոսյանի վերաքննիչ բողոքի մյուս պահանջին` կապված ամբաստանյալ Կիրակոս Չելեբյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու հետ, վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
Կիրակոս Չելեբյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…) Որպես ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանի անձը բնութագրող տվյալ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։
(…)Դատաքննությամբ ամբաստանյալներ Ա.Վարդանյանի և Կ.Չելեբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չարձանագրվեցին։
(…)Դատաքննությամբ ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրվեցին(…)։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանը հայտարարեց, որ խնամքին ունի երկու անձ, իսկ ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանը՝ չորս անձ, և արձանագրելով, որ նշված հանգամանքի վերաբերյալ նրանց կամ պաշտպանների կողմից փաստաթղթային հիմնավորումներ չներկայացվեցին, դատարանը գտնում է, որ նշված հանագամանքները չեն կարող դիտվել՝ որպես նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների անձը, նրանցից Գ.Անդրեասյանի և Մ. Թորոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալներ Կ.Չելեբյանը, Գ.Անդրեասյանն ու Ա.Վարդանյանը պետք է դատապարտվեն ազատազրկման և պետք է կրեն պատիժը, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար, իսկ ամբաստանյալ Մ.Թորոսյանը պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որպիսի պատիժը սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՝ հասարակությունից չմեկուսացնելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու միջոցով, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` որպես լրացուցիչ պատիժ, գույքի բռնագրավում նշանակելու հարցը և, նկատի ունենալով, որ նա հանցավոր ճանապարհով ձեռք է բերել oգուտ, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի 160.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքի բռնագրավում։
Դատարանը նաև գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-267.1-ին հոդվածի 1-ին մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ, պետք է դատապարտվի առանց գույքի բռնագրավման, նկատի ունենալով, որ նշված արարքը հանցագործության կատարման փորձ է, այսինքն՝ առկա չեն մաքսանենգության առարկաները կամ դրանց արժեքը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասին համաձայն՝
«1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ»(…)»:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործի շրջանակներում առկա են ամբաստանյալ Կիրակոս Չելեբյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու օբյեկտիվ հիմքեր` նկատի ունենալով հետևյալը.
Դատավճռի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 35-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (7 դրվագով) և 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով (2 դրվագով) մեղադրվող ամբաստանյալ Կիրակոս Չելեբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, առաջին ատյանի դատարանը` հաշվի է առել վերջինիս կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ առաջին անգամ է դատապարտվում և գտել է, որ նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման և կրի պատիժը, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանը` հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կ.Չելեբյանին մեղսագրված հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ առկա են վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով առավել մեղմ վերջնական պատիժ նշանակելու բավարար հիմքեր, որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացմանը, արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ի.Պետրոսյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է մասնակիորեն բավարարել և Կիրակոս Չելեբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 7 դրվագով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 35-267.1 հոդվածի 1-ին մասով, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, նշանակված վերջնական պատժի մասով դատական ակտը` մեղմացման առումով փոփոխել:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպան Ի.Պետրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել:
Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 21-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել.
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից Կիրակոս Ասատուրի Չելեբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7 դրվագներից յուրաքանչյուրով նշանակված 3 տարի ազատազրկումը՝ առանց գույքի բռնագրավման, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված 7 տարի ժամկետով ազատազրկումը՝ 160.000 ՀՀ դրամի չափով գույքի բռնագրավումը, 267.1 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 3 տարի ժամկետով ազատազրկումը՝ գույքի մաքսանենգության առարկաների բռնագրավմամբ, 35-267.1 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը՝ առանց գույքի բռնագրավման, 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված 1 տարի ժամկետով ազատազրկումը, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 5 տարի ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել 11 /տասնմեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկում՝ 160.000 ՀՀ դրամի չափով գույքի և մաքսանենգության առարկաների բռնագրավմամբ։
Պաշտպան Խ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Մնացած մասով դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ