Գործ
ԵԿԴ/0157/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,11,, հունվարի 2016թ. ք.Երևան


ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆ

Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող Ա. Փանոսյանի

Պաշտպաններ Ա. Ղարիբյանի

Վ. Ծառուկյանի

Հ. Արսենյանի

Տուժողներ Մ.Էսմայիլի

Ֆ.Բաղերի

Տուժողի ներկայացուցիչներ Վ.Հայրապետյանի

Գ.Մալխասյանի

Թարգմանիչներ Ռ. Թախմասյանի

Հ. Թահմասյանի


դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

1. Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ազիզիի Ալի Ակբարիի` ծնված
10.08.1973թ.-ին ԻԻՀ Քարաջ քաղաքում, ազգությամբ պարսիկ,
բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված,
բնակվել է ԻԻՀ Քարաջ քաղաքի 4-րդ թաղամասի 525 փողոցի 62-րդ
շենքի 3-րդ բնակարանում, մեղադրվում է՝ ՀՀ Քրեական
օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես
խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,

2. Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադիի` ծնված
09.05.1985թ.-ին ԻԻՀ-ում, ազգությամբ պարսիկ, բարձրագույն
կրթությամբ, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է ԻԻՀ
ք. Թեհրանի Սաադաբադի Քաջ հրապարակի Բորջե Փայդար 705
հասցեում, մեղադրվում է՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի
3-րդ մասի 1-ին կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել
կալանավորումը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության`

«(…) ԻԻՀ քաղաքացի Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ազիզը, ԻԻՀ քաղաքացի Սեյեդռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի հետ նախնական համաձայնությամբ, խաբեությամբ խոշոր չափերով գումար հափշտակելու միասնական դիտավորությամբ, ԻԻՀ տարածքում գործող իր տուրիստական ընկերության միջոցով հավաքագրել են Եվրոպական երկրներ մեկնելու ցանկություն ունեցող ԻԻՀ քաղաքացիներ Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիին, Ահմադ Հասան Քավյար Համիդին, Ալի Ռեզա Շահաբիին, Մահյար Ասխար Սամադիին, Ռամին Ալի Ռեզա Նադերզադեհին, Մոհամմադ Մոսլեմզադեհ Աբդոլքարիմին, Հոսսեին Քեշավարզի Հումանին, Մոհամմադ Ջաբարի Ֆարոխին, Մարզիե Էնսիեհ Էսմաիլին, Մոհամմադ Փուրիան Ամիր Համզեհին, Հադի Թավակալիտաբար Հասանին, Արժամգ Ֆարսի Արդաշիրին, Ամին Աբդոլռեզա Էկզոշենիին, Ամիր Նեմաթի Ասլ Էսմայիլին՝ խոստանալով համապատասխան գումարի դիմաց կազմակերպել` ՀՀ-ում «Շենգենյան համաձայնության» երկրների դեսպանություններից օրինական մուտքի արտոնագիր ստանալու և եվրոպական երկրներ ուղևորության մեկնելու գործընթացը, որից հետո այդ անձանց մոտ Եվրոպա մեկնելու գործընթացի վերաբերյալ պատրանք ստեղծելու, նրանց վստահություն ներշնչելու, դրա արդյունքում իրենց կողմից պահանջված և վերջիններիս կողմից մասամբ` ԻԻՀ-ում, մասամբ ՀՀ-ում տրված գումարներին տիրանալու նպատակով, վերոհիշյալ անձանցից 2013 թ-ի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսների ընթացքում ԻԻՀ-ից փոխադրել են ՀՀ Երևան քաղաք և տեղավորել ժամանակավորապես վարձակալված բնակարաններում, սակայն ուղևորությունները կազմակերպելու ուղղությամբ որևէ գործողություն չկատարելով, նրանց վստահությունը չարաշահելու եղանակով, պահանջել և ստացել են առանձնապես խոշոր չափերի 88.910.669 ՀՀ դրամին համարժեք 49.520 դոլար, 81.300 եվրո և 1.400.000.000 ռիալ գումարներ։

Փաստի առթիվ ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից 10.02.2014թ.-ին հարուցվել Է թիվ 58201714 քրեական գործը։

22.02.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից կայացվել է որոշում` Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

23.02.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից կայացվել է որոշում` Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ազիզիի Ալի Ակբարին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

06.08.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից կայացվել է որոշում` Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ազիզիի Ալի Ակբարին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

07.08.2014թ.-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից կայացվել է որոշում` Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզին իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արդեն 18 ամիս է, ինչ գտնվում է կալանքի տակ և չգիտի, թե ինչում է մեղադրվում, քանի որ պարզ չէ իրեն առաջադրված մեղադրանքի էությունը։ Բացի այդ, հասկանալի չէ նաև, թե Հայաստանի Հանրապետություն ժամանած ԻԻՀ քաղաքացիների համար ինչպիսի գործողություն պետք է կատարեր, ինչ ծառայություն պետք է մատուցեր որը, ըստ էության, այդպես էլ չի կատարել։
Քրեական գործով մյուս ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեինսոհիի հետ ծանոթացել են ԻԻՀ-ում` Ռումինիայի դեսպանատան մոտ։ Հոսեինսոհին Ռումինիայի դեսպանատան մոտ մոտեցել է իրեն, հարցրել, արդյոք երբևէ եղել է Ռումինիայում և հետաքրքրվել Ռումինիայում բնակության պայմանների և աշխատանքի հնարավորությունների վերաբերյալ։ Այդ զրույցի ընթացքում վերջինս ներկայացել է որպես օրգանական պարարտանյութ արտադրող խոշոր ընկերության գործադիր տնօրեն, հայտնելով, որ իրենց ընկերության կողմից արտադրվող օրգանական պարարտանյութը պատրաստվում է հատուկ տեխնոլոիգիաների միջոցով, որը ցանկանում է տեղափոխել և կիրառել նաև Եվրոպական երկրներում, իսկ տեղափոխման գործընթացը` պայմանագրերի կնքման հետ կապված, պետք է կատարվի Ռումինիայում գործող փաստաբանների միջոցով։ Հոսեինսոհին իրեն խնդրել է ծանոթացնել որևէ փաստաբանի հետ, ով կարող է օգնել պարարտանյութի տեղափոխման հետ կապված գործարքի պայմանագրերը կնքելու հարցերում, և քանի որ ինքն ունեցել է ծանոթ, ազգությամբ ռումինացի փաստաբան, ուստի փոխանակվել են հեռախոսահամարներով` գործի հետագա ընթացքը լուծելու համար։ Այդ նպատակով ինքը զրուցել է ծանոթ փաստաբանի հետ, ով համաձայնել է օգնել` պատրաստել փաստաթղթեր` գործարքի կատարման և կնքման համար։ Հոսեինսոհին իրեն հատնել է, որ նրանք չորս ընկերներ են, ցանկանում են մեկնել Ռումինիա, գնել ընկերություն` օրգանական պարարտանյութի արտադրման համար։ Իր ծանոթ փաստաբանը և Հոսեինսոհին այդ ամենի վերաբերյալ զրուցել են միմյանց հետ` իր ներկայությամբ և քանի որ ինքը, որոշ չափով տիրապետել է ռումիներենին, թարգանել է նրանց զրույցը։ Ապա, որոշ ժամանակ անց իրեն է զանգահարել է Հոսեինսոհին և հայտնել, որ խզել է հարաբերությունները այն ընկերոջ հետ, ում հետ պետք է Ռումինիայում ընկերություն հիմնադրեր և խնդրել է կասեցնել գործընթացը։ Այդ ժամանակ, սակայն, արդեն պատրաստ էին բոլոր փաստաթղթերը, որոնցով պետք է կատարվեր գործարքը։
2013թ.-ի նոյեմբերի 19-ին ժամանել է ՀՀ` Երևան։ Իր` ՀՀ գալու հիմնական նպատակը հանդիսացել է այստեղ ձեռնարկատիրական գործունեությմաբ զբաղվելը, առևտրային ընկերություն հիմնադրելը։ Նույնիսկ ցանակցել է ՀՀ-ից ԻԻՀ արտահանել միս, իսկ ԻԻՀ-ից ՀՀ ներմուծել միրգ և մթերքներ։ Այդ նպատակով ՀՀ-ում ստեղծել է առևտրային ընկերություն` «Լինդկո» անվամբ։ Հոսեյնին այդ ընկերության մասին չի իմացել։ ՀՀ ժամանելուց 2-3 օր անց զրուցել է Ռումինայում գտնվող փաստաբանի հետ, ով հայտնել է, որ Հոսեինսոհիի մյուս երկու ընկերների կողմից ընտրված բիզնեսը պատրաստ է օտարման գործընթացը կատարելու համար, պատրաստ են բոլոր փաստաթղթերը, որոնք հետագայում էլեկտրոնային փոստի միջոցով ուղարկվել են Հոսեինսոհիին, ով համաձայնել է, որպեսզի առուվաճառքի գործարքն իրականացվի։ Ռումինիայում փաստաբանի միջոցով իրականացվել են համապատասխան գործողությունները։ Հոսեինսոհին 9000 եվրո գումար է փոխանցել իր հաշվին, որը հանդիսացել է այդ ձեռնարկատիրական գործունեության` բիզնեսի, համար նախատեսված նախնական գումարը, որն իր մեջ է ներառել նաև փաստաբանի ծառայության վճարը։ Ձեռնարկատիրական գործունեության վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը փաստաբանն ուղարկել է դեսպանատուն, որպեսզի Հոսեինսոհին և ըներները գնային և ստորագրեին այն։ Այս փաստի վերաբերյալ հայտնել է նաև նախաքննական մարմնին, սակայն նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնին որևէ փաստաթուղթ չի ներկայացրել, քանի որ դրա անհրաժեշությունը չի առաջացել, իսկ վարույթն իրականցնող մարմինը ևս չի պահանջել ներկայացնել դրանք։
Երբ ժամանել է ՀՀ, այդ ամենի մասին զանգահարել և տեղակցրել է Հոսեինսոհիին։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում Հոսեինսոհիից տեղեկացել է, որ գնել է մեծ տուրիստական գործակալություն, որը համագործակցում է Թեհրանի գրեթե բոլոր տուրիստական գործակալություններին հետ` զբոսաշրջիկներին տեղափոխելով տարբեր երկրներ։ Տեղեկանալով, որ ինքը ՀՀ-ում է, Հոսեինսոհին հարցրել է, թե ինչպիսի երկիր է Հայաստանը, հետաքրքրվել է կենցաղային հարցրերով, ապա հարցրել, արդյոք, ինքը բնակարան է վարձակալել ՀՀ-ում և որքան արժեն վարձակալած բնակարանները։ 2-3 օր անց նա կրկին զանգահարել է իրեն և հայտնելով, որ ընկերներից մի քանիսը ցանկանում են ժամանել ՀՀ, տեղեկացել է, արդյոք կարող է օգնել նրանց և ապահովել վարձու բնակարաններոով։ Ինքը, հիշելով իր ծանոթ Հովհաննես Մինասյանին, ով կարող էր վարձով գտնել ու տրամադրել բնակարաններ, տվել է դրական պատասխան։ 2013 թ.-ի նոյեմբերի 25-ին Հոսեինսոհին երկու ԻԻՀ քաղաքացիներ է ուղարկել է ՀՀ։ Նրանց «Զվարթնոց» օդանավակայանում դիմավորել է Հովոն և տեղավորել վարձակալած բնակարանում։ Այդ անձինք Հովոյին հայտնել են, որ պայմանավորվածության համաձայն բնակարանի վարձը պետք է վճարի Հոսեինսոհին։ Զանգահարել է Հոսեինսոհիին, զրուցել նրա հետ։ Վերջինս հայտնել է, որ կժամանի մի քանի օրից և հենց այդ ժամանակ էլ կվճարի վարձակալած բնակարանի համար։ Նոյեմբերի 28-ին ՀՀ են ժամանել Իրանի ևս չորս քաղաքացիներ, որոնց թվում է եղել նաև մեկ երեխա։ Հերթական հեռախոսզրույցի ընթացքում Հոսեինսոհին կրկին խնդրել է նրանց ապահովել բնակարանով։ Այդ անձանց թվում են եղել Էնսիեհ Միրզային, Ղահրեմանին, Բեսարբորդեն և Մարջան Սամանին։ Ամսի 28-ից հետո եկել են Իրանի ևս երկու քաղաքացիներ։ Զանգահարել է Հոսեինսոհիին` այդ անձանց բնակարանի վարձի գումարի համար։ Հովոյի հետ ունեցած նախնական զրույցի ընթացքում Հովոն ասել է, որ բնակարանի վարձը պետք է վճարվի օրավարձով։ Սկզբնական շրջանում վարձակալած բնակարանները գտնվել են «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում, դրանք եղել են նորակառույց բնակարաններ, որոնց օրավարձը կազմել է 40-50 ԱՄՆ դոլար։ Բացի օրավարձից, Հովոն յուրաքանչյուր անձից պահանջել է ևս 20-ական ԱՄՆ դոլար։ Փաստորեն, նոյեմբերի 25-30-նն ընկած ժամանակահատվածում Հայաստան են ժամանալել արդեն 8-9 ուղևորներ, որոնցից երկուսը վճարել էին բնակարանի վարձի համար, իսկ մնացած քաղաքացիների համար պետք է վճարեր Հոսեինսոհին։ Ըստ վերջինիս` այդ անձինք պետք է ՀՀ-ում մնային տաս օր, իսկ այդ տասն օրվա ընդհանուր գումարը կազմում էր մոտ 450 ԱՄՆ դոլար, ուստի ինքը խնդրել է, որպեսզի Հոսեինսոհին այդ գումարը փոխանցի իր` Թեհրանում առկա հաշվեհամարին, որպեսզի ինքը կատարի վճարում` գումարը տալով Հովհաննես Մինասյանին։ Դեկտեմբերի 3-ին այդ 7 ուղևորների բնակարանների վարձի համար նախատեսված գումարը` 3100 ԱՄՆ դոլարը, Հոսեինսոհին փոխանցել է իր հաշվեհամարին։ Ամսի 4-ին զանգահարել է Հոսեինսոհին, և տեղեկացրել, որ ցանկանում է մեծ բնակարան վարձակալել իր հյուրերի համար և առանձին բնակարան` իր համար, քանի որ արդեն պատրաստվում էր ժամանել Հայստան։ Այդ հարցով կրկին զանգահարել և դիմել է Հովոյին։ Հովոն բնակարան է առաջարկել Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում գտնվող շենքերից մեկում, որն էլ նրանք վարձակալալ են։
2013-ի դեկտեմբերի 5-ին Հոսեինսոհին Իրանի 8-9 քաղաքացիների հետ ժամանել է ՀՀ։ Նրանց «Զվարթնոց» օդանավակայանում դիմավորել է Հովոն և ուղեկցել վարձակալած բնակարան։ Ապա, ամսի 5-ի երեկոյան այդ բնակարան է գնացել նաև ինքը` Հովոյի հետ միասին, ողջունել Հոսեյնիին։ Նշել է, որ այն ընթացքում, երբ ինքը վարձակալած բնակարանում գտնվել է Հոսեինսոհիի հետ, իր և նրա միջև որևէ խոսակցություն չի եղել ինչպես Եվրոպա մեկնելու թույլտվության` վիզաների, այնպես էլ Իրանից ժամանած քաղաքացիների համար ինչ-ինչ ծառայությունների մատուցման վերաբերյալ։ Սակայն Հովոն հայտնել է, որ կարող է օգնել զբոսաշրջիկներին` կապված նրանց Հայաստանի տեսարժան վայրերը ցուցադրելու հետ։ Հաջորդ օրը, երբ կրկին հանդիպել և զրուցել է Հոսեինսոհիի հետ, վերջինս հայտնել է, որ Թեհրանում իր գնած տուրիստական ընկերությունն ի վիճակի է ամսական հարյուր զբոսաշրջիկ ուղակել ՀՀ և առաջարկել է համագործակցել իր հետ։ Մասնավորապես, մատուցել ծառայություններ կապված զբոսաշրջիկության հետ, ինչպես նաև հայտնել է, որ ընկերությունը կարող է նաև ապահովել Եվրոպա մեկնելու թույլտվությամբ` վիզայով։ Ոստի պայմանավորվել են միասին համագործակցել և ծառայություններ մատուցել այդ զբոսաշրջիկներին։ Հետագայում, սակայն այդ անձանց` զբոսաշրջիկության հետ կապված որևէ ծառայություն չի մատուցվել, քանի որ նրանք չեն ցանկացել շրջագայել Հայաստանում և ունեցել են այլ պլաններ։ Ավելին, այդ նպատակով վարձակալած ավտոմեքենան Հովոն վերադարձրել է տերերին։ Իրականում ինքն այդ անձանց` ՀՀ ժամանելու նպատակը նախապես չի իմացել, քանի որ իրեն դա չի հետաքրքրել։ Բնակարանների վարձակալության համար Հոսեինսոհիից ստացել է ընդհանուր առմամբ 8000 ԱՄՆ դոլար, որից 20-25 տոկոս մասնեբաժինը եղել է իրենը, իսկ մնացածը տվել է Հովոյին։
Դեկտեմբեր ամսին Հոսեյնին երեք օրով մեկնել է Իրան, իսկ երբ վերադարձել է, իր հետ կրկին բերել է ուղևորներ, որոնց համար Հովոն նույնպես բնակարաններ է վարձակալել։ Հոսեյնին հայտնել է, որ նրա հետ ժամանած այդ անձանցից չորսը ցանկանում են մեկնել Աֆրիկա, իսկ ավիատոմսերը պետք է գնեին իմտերետի միջոցով։ Քանի որ Թեհրանում գոյություն չունեն միջազգային վճարման քարտեր, ուստի խնդրել է իրեն օգնել` ինտերնետային եղանակով գնել այդ անձանց համար տոմսեր։ Հայտնել է, որ յուրաքանչյուր տոմսի համար պատրաստ է հավեկյալ վճարել150 ԱՄՆ դոլար` որպես ծառայության մատուցման վճար։ Այդ մասին ինքը տեղեկացրել է Հովոյին և նրա հետ պայմանավորվել են ձեռք բերել այդ տոմսերը։ Տոմսերը գնել է Հոսեինսոհիի խնդրանքվ և քանի որ նա անձամբ Հովոյին չի ճանաչել, գումարը տվել իրեն, իսկ ինքը փոխանցել է Հովոյին։ Արդեն ամսի 23-ին Հովոն ինտերնետային եղանակով գնել է տոմսերը։ Ամսի 22-ին Հոսեինսոհին այդ անձանց անձնագրերը հանձնել է իրեն և խնդրել է, որ ինքն անձնագրերը գնված տոմսերի հետ միասին հանձնի Թեհրանից ժամանած քաղաքացիներին, քանի որ նա ուներ խնդիրներ և պետք է վերադառնար Թեհրան։ Չորս անձանց համար Մոսկվա-Աֆրիկա չվերթի տոմսերը պատրաստ էին, գնված էին, իսկ երկուսի համար` Երևան-Մոսկվա չվերթի տոմսերը դեռևս գնված չէին։ Հովոն օդանավակայանում կապ է հաստատել «Տրանսաէրո» ավիաընկերության գրասենյակի հետ, և տեղեկացել, որ տոմսեր կարող են ձեռք բերել մինչ թռիչքը, ուստի առավոտյան Հովոյի հետ մեկնել են օդանավակայան, գնել տոմսերը և դրանք անձնագրերի հետ հանձնել քաղաքացիներին` վերցնելով համապատասխան ստացականեր։ Ապա, 2 ժամ անց այդ քաղաքացիներից մեկը` Ֆաթեմեհ Բաղերին, զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ թռիչիքի հետ առաջացել են խնդիրներ և եկել է իր բնակարան։ Այդ ժամանակ Ֆաթեմեհ Բաղերին վրդովված էր և բողոքում էր Հոսեինսոհիից։ Ինքը զանգահարել է վերջինիս և նրանից տեղեկացել, որ վաղը ժամանելու է ՀՀ։ Ամսի 26-ին Հոսեինսոհին ժամանել է ՀՀ մի քանի այլ քաղաքացիների հետ, սակայն այդ այցի ժամանակ չի ցանկացել վարձակալել բնակարան, քանի որ նրանք բնակարան էին վարձակալել իրենց միջոցների հաշվին։
Հունվարի 24-ին իրեն զանգահարել են դեսպանատնից և հայտնել, որ այնտեղ պետք է տեղի ուենան նիստ, որին իր մասնակցությունը պարտադիր է։ Այդ նիստին ներկա են գտնվել նաև ԻԻՀ ՀՀ ժամանած քաղաքացիներ, որոնցից որևէ մեկն իր դեմ բողոք չի ներկայացրել։ Այդ հանդիպման ժամանակ պարզ է դարձել, որ Հոսեինսոհին պարտքով գումարներ է վեցրել ԻԻՀ քաղաքացիներից, այդ գումարները, ըստ վերջինիս, գտնվել են Թեհրանում` նրա հաշվեհամարին, և նա հայտնել է, որ կարող է լիազորագրի միոջոցով դուրս գրել այդ գումարները և վերադարձնել հիշյալ քաղաքացիներին։ Սակայն, հետագայում, Հոսեինսոհին այդպես էլ լիազորագիր որևէ մեկի անունով չի տվել և գումարները չի փոխանցել։ Դեսպանատանը տեղի ունեցած երկու հանդիպման ժամանակ էլ Հոսեյնին հայտնել է, որ գումարները գտնվում են իր մոտ` չկարողանալով հայտնել, թե երբ և ինչ հանգամանքներում է դրանք տվել իրեն։
Փետրվարի 21-ին իրեն հրավիրել են ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայություն` իսկ այնուհետև՝ ձերբակալել։
Ամբաստանյալը, դատարանում կտրկանապաես հերքելով իր առնչությունը մեղսագրված հանցանքին, հայտնել է, որ ինքը որևէ առնչություն չունի պայմանագերի կնքման, գումարների վճարման հետ, Հոսեինսոհիի կամ Ֆարիմա Քափիանիի հետ նախնական համաձայության երբևէ չի եկել և որևէ մեկին չի խաբել։ Ավելին, ՀՀ ժամանած ԻԻՀ քաղաքացիներից որևէ մեկին չի ստիպել որպեսզի գան ՀՀ, ՀՀ-ում նրանցից ոչ մեկին գումարի վճարման պահանջ չի ներկայացրել, բացառությամբ վարձակալած բնակարանների վարձը վճարելու պահանջից։ Գտնում է, որ ԻԻՀ քաղաքացիները խարդախության զոհ են դարձել այն ժամանակ, երբ Իրանում կատարել են գումարային վճարումներ։ Հայտնել է նաև, որ Հոսեինսոհին իրեն երբևէ 100.000 ԱՄՆ դոլար գումար չի տվել, իրենց միջև ՀՀ ժամանած անձանց ուղևորությունն արտասահման կազմակերպելու, առավել ևս այդ պատրվակով նրանց խաբելու որևէ համաձայնություն չի եղել։ Պնդել է, որ բացի բնակարանների վարձի գումարից, որն ինքը փոխանցել է Հովոյին, Հոսեյնին իրեն վճարել է նաև 8500 դոլար` ավիատոմսեր գնելու նպատակով, սակայն ինքը այդ գումարից 6500 դոլար գումարը ետ է վերադարձրել Հոսեինսոհիին` քանի որ տոմսեր չեղարկվել են։ Բացի այդ, Ահմադ Քավիարի հետ որևէ պայմանագիր չի կնքել, նրանից գումար չի վերցրել։
Ամբաստանյալը հերթականությամբ անդրադառնալով գործով անցնող տուժողներին դատարանում ցումունք է տվել, որ Ֆաթեմեհ Բաղերիի հետ Գերմանիա մեկնելու վերաբերյալ որևէ պայմանավորվածություն, խոսակցություն չի ունեցել, ինչպես նաև պնդել է, որ Ֆաթեմեհ Բաղերին իրեն երբևէ որևէ գումար չի տվել։ Պնդել է նաև, որ Բաղերիի` դատարանում հայտնած այն տեղեկությունը, թե իբրև ինքն ինչ-որ թուղթ է դրել նրա անձնագրի մեջ և հայտնել, որ դա վիզա` թույլտվություն է, չի համապատասխանում իրականությանը։
Անդրադառնալով քրեական գործով տուժող Ալի Ռեզա Շահաբիի` նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներին հայտնել է, որ նրա հայտնած տեղեկությունները իրականությանը չեն համապատասխանում, քանի որ ինքը երբևէ նրանից 500 ԱՄՆ դոլար չի վերցրել, որպեսզի նրա համար պատրաստի Եվրոպա մեկնելու թույլտվություն։ Բացի այդ, նշել է, որ նրան` մինչև ՀՀ ժամանելը չի ճանաչել, իսկ ՀՀ-ում Հովոյի միջոցով նրան օգնել է միայն բնակարան գտնելու հարցում։
Այնուհետև նշել է, որ տուժող Մահյար Ասխար Սամադիի հետ նույնպես որևէ պայմանավորվածություն չի ունեցել, նրանից երբևէ 1840 ԱՄՆ դոլար չի վերցրել, ինչպես նա է նշել իր նախաքննական ցուցմունքներում։
Տուժող Ռամին Ալի Ռեզա Նադերզադեին նախկինում չի ճանաչել, նրա հետ նույնպես որևէ պայմանավորվածություն չի ունեցել, որևէ պայմանագիր չի կնքել։ Նրա կողմից կնքված բոլոր պայմանգրերը եղել են Հոսեյնիի և ոչ թե իր հետ։ Ավելին, նրան պարտքի դիմաց տվել է 200 ԱՄՆ դոլար, որի վերաբերյալ առկա է ստացական։
Տուժողներ` Մոհամմադ Փուրիան Ամիր Համզեհի, Հադի Հասան Թավաքոլիթաբարի, Արժանգ Ֆարսի Արշադիրի, Ամին Էկզոշենի Աբդոլռեզայի, Հոսեին Քեշավարզի Հումանիի, Մոհամմադ Մոսլեմզադեհ Աբդոլքարմիի, Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիի, Միրզաե Էնսիեհ Էսմաիլիի հետ որևիցե պայմանավորվածություն ևս չի ունեցել, որևէ պայմանագիր չի կնքել նրանց հետ, ինչպես նաև չի խոստացել նրանց օգնել կամ պատրաստել Եվրոպա մեկնելու թույլտվույթուն։ Հայտնել է, որ նրանցից որևէ մեկից երբևէ գումար չի վերցրել, իսկ նրանց կողմից տրված ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը։ Հայտնել է, որ ինքն ընդամենը օգնել է նրանց` Հովոյի միջոցով բնակարաններով ապահովելու հարցում։ Մինչ ՀՀ ժամանելը սույն գործի շրջանակներում տուժողներ ճանաչված ԻԻՀ անձանցից ոչ մեկին չի ճանաչել, ավելին, նրանց հետ նույնիսկ հեռախոսային զրույցներ չի ունեցել, չի իմացել նրանց` ՀՀ ժամանելու նպատակը։
Ամբաստանյալը պնդել է, որ Հովհաննես Մինասյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները նույնպես իրականությանը չեն համապատասխանում, ավելին, այն 4 քաղաքացիները, որոնց չվերթը չեղարկվել է, նրանց ավիատոմսերը գնել է հենց նա։ Հովոյի ներկայությամբ երբևէ Հոսեյնիից չի ստացել բնակարանների վարձի և էլեկտրաէներգիայի համար գումարներ։ Հունվարի 24-ին Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում գտնվող ռեստորանում հանդիպել է Հովոյի հետ, ձայնագրել իրենց զրույցը, մասնավորապես այն մասին, որ Հովոն հայտնել է, որ նրան է զանգահարել Հոսեինսոհիին և հայտնել, որ ցուցմունք տա այն մասին, թե իբր իրեն տվել է տարբեր գումարներ։ Հովոն նրան ասել է, որ անձամբ չի տեսել, որ նա Լատիֆին այդչափ գումարներ տա, միայն տեսել է բնակվարձի համար տրված գումարները։ Այդ ձայնագրառման մասին Հովիկը տեղեկացված չի եղել։ Այս փաստի վերաբերյալ չի հայտնել նաև նախաքննական մարմնին, այն պատճառով, որ նախ՝ նախաքննությունն իրականացվել է շատ սեղմված և այդ ընթացքում փորձել է հերքել գոնե իրեն առաջադրված մեղադրանքի էությունը, բացի այդ, մշտապես խորհրդակցել է պաշտպանի հետ և ծանոթացել նրա ռազմավարությանը։ Հիշյալ հանգամանքների մասին նախաքննական մարմնին չի հայտնել նաև այն պատճառով, որ չի իմացել, թե Հովիկը ՀՀ-ում ինչով է զբաղվում։
Վկաներ Նասիմ Իրանդուստին, Մարջան Քեշավարզի Հումանին, Նաղմեհ Աբբասիսերկեհի Մոհամմադին մինչ նրանց ՀՀ ժամանելը չի ճանաչել, նրանց հետ որևէ պայմանագիչ չի կնքել, որևէ պայմանավորվածություն չի ունեցել, այլ ընդամենը նշված անձանց Հովոյի միջոցով տրամադրել է բնակարան։
Իր կողմից հանցագործություն չկատարելու փաստի մասին է վկայում նաև այն, որ երբ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի մոտ հանդիպել է ամբաստանյալ Հոսեինսոհիին, վերջինս իրեն ասել է, որպեսզի ընդունի առաջադրված մեղադրանքը, իսկ ինքը կվճարի իր փաստաբաններին և ինքը շուտ կազատվի կալանքից։
Ինչ վերաբերվում է կնոջը, ապա նա ՀՀ է ժամանել այն ժամանակ, երբ Թեհրանից ՀՀ իրականացվում էին 4 թռիչքներ։ Կինը ժամանել է 2-րդ թռիչքով, որի ժամանակ ինքնաթիռի ուղևորներ են եղել նաև Հոսեյնիի ուղևորները։ Առաջին թռիչքով ժամանած անձանցից 2-ին դիմավորել է Հովոն` իր առաջարկով, իսկ իրեն խնդրել էր Հոսեյնին։ Այդ անձինք ներկայացել են որպես Հոսեյնիի ընկերներ, ՀՀ-ում մնացել են ընդամենը մի քանի օր, ապա վերադարձել են ԻԻՀ։ Հաջորդ թռիչքներին եղել են դեպքեր, երբ ինքն է դիմավորել Հոսեյնի կողմի ՀՀ ուղարկած անձանց և Հովոյի միջոցով օգնել է գտնել բնակարաններ։ Բնակարանների վարձավճարները ԻԻՀ քաղաքացիներից հավաքել է անձամբ ինքը և տվել Հովիկին, քանի որ այդ գումարներից ունեցել է շահույթ, որի մասին տեղյակ է եղել նաև Հովիկը։ Այդ քաղաքացիներից որևէ մեկից անձնագիր չի վերցրել։
Ամբաստանյալը նշել է, որ ՀՀ-ի Ազգային անվտանգության մարմիններում, ինչպես նաև դատական համակարգում որևէ ծանոթ չունի, հետևաբար, տուժողների տրված այն ցուցմունքները, թե իբր ինքը նրանց հավաստիացրել է, թե ունի ծանոթներ և նրանց գործը պետք է գլուխ բերի այդ ծանոթաների միջոցով` մտացածին է։ Արմեն և Արամ անուններով անձնավորությունների չի ճանաչել, երբևէ առանձին հանդիպումներ ԻԻՀ-ից ժամանած անձանց հետ չի ունեցել, այլ ընդամենը, եղել են հպանցիկ շփումներ, քանի որ բնակվել են միևնույն թաղամասում։
Ամբաստանյալն իր դատաքննական ցուցմունքում հայտնել է, որ ճանաչում Մարի անունով անձնավորության, նույն ինքը` Գայանե Գաբիրելը, որ հանդիսանում է Հովոյի երեխայի մայրը, սակայն նրանք որպես օրինական ամուսիններ գրանցված չեն։ Մարին Հովոյի հետ նույնպես բնակարաններ էին վարձով տալիս, ավելին, վարձակալած բնակարաններից մեկը պատկանել է Մարիին։ Ընդունում է, որ եղել է դեպք, երբ Մարիի էլեկտրոնային վճարման քարտի միջոցով գնել են ինքնաթիռի տոմսեր, մասնավորապես, Հոսեինսոհին կանխիկ գումար է տվել իրենց, որը մուտքագրվել է Մարիի բանկային քարտի հաշվեհամարին։ Յուրաքանչյուր անձի տոմսի գնման համար Մարին որպես հավելավճար վերցրել է 75 ԱՄՆ դոլար։ Սակայն, երբ ԻԻհ քաղաքացիների թռիչքը չի ստացվել, ինքը զանգահարել է Հովոյին և տեղեկացրել այդ ամենի մասին, ինչպես նաև խնդրել, որպեսզի տոմսերը ինտերնետային եղանակով չեղարկի, որն էլ Հովոն Մարիի հետ միասին արել են։ Հովոն հայտնել է, որ տոմսերի չեղարկման դեպքում գումարը կվերադարձվի` պահելով գումարի 20 տոկոսը։ Քանի որ տոմսերի չեղարկման գումարը Հովոն և Մարին չեն վերադարձրել տարբեր պատճառաբանություններով, ինքը իր միջոցներից գումար է տրամադրել Հոսեինսոհիին։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ազիզիի Ալի Ակբարիին չընդունելով իր մեղքը, դատարանում հայտնել է, որ մյուս ամբաստանյալի կողմից իրականացված խաբեության հետ որևէ կապ չունի և տվյալ դեպքերի հետ իր առնչությունը կայանում է նրանում, որ ընդամենը, վերջինիս խնդրանքով և Հովհաննես Մինասյանի աօժանդակությամբ բնակարաններ է գտել ու վարձավճարի դիմաց դրանք տրամադրել Հոսեինսոիի նախաձեռնությամբ ԻԻհ-ից ՀՀ եկած անձանց` դրանում միայն ակնկալելով որոշակի դրամական շահույթ։

Դատարանն, արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքները։

21.02.2014թ.-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես կասկածյալ տրված ցուցմունքում ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզին հայտնել է հետևյալը`

«Ամուսնացած է, երեխաներ չունի։ Մշտապես բնակվում է Իրանի Բարաջ քաղաքում` 525 փողոց, տուն 62, բնակարան 3 հասցեում։ Հայաստան է ժամանել մոտ 4 ամիս առաջ` առևտրային ընկերություն գրանցելու, ՀՀ տարածքում տնտեսական գործունեություն իրականացնելու, մասնավորապես` ԻԻՀ-ից միրգ ներմուծելու և ոչխարի միս արտահանելու նպատակով։ Արդեն բացատրություն է տվել իր նկատմամբ ծագած կասկածանքի վերաբերյալ, պնդում է այն և ցանկանում է ավելացնել, որ մոտ 5-6 ամիս է, ինչ Թեհրանում Ռումինիայի դեսպանատան մոտ պատահական ծանոթացել Է ԻԻՀ քաղաքացի Ռեզա Հոսեյնիի հետ։ Հոսեինին ասել է, որ Իրանում ունի օրգանական պարարտանյութի ընկերություն և ցանկացել է այդ բիզնեսը տեղափոխել Ռումինիա։ Այդ կապակցությամբ էլ իրեն հարցրել է, թե արդյոք Ռումինիայում ծանոթ փաստաբան ունի, ով կարող է օգնել` իր բիզնեսը Ռումինիա տեղափոխելու հարցում։ Այդ ընթացքում, երբ գալիս էր Հայաստան, հեռախոսահամարը տվել է Հոսեինիին։ Հայաստանում ինքը զբաղված է եղել իր բիզնեսի հարցերով, այստեղ գրանցել էր «Լինթ Քո» ՍՊ ըներությունը։ Որոշ ժամանակ անց, զանգահարել է Հոսեինին, հետաքրքրվել Հայաստանի պայմաններով։ Հարցրել, թե արդյոք ինքը կարող է զբաղվել տուրիստական տարբեր գործունեությամբ։ Պատասխանել է, որ եթե օրինական գործունեության մասին է խոսքը, ապա կարող է։ Դա Ամանորին նախորդող ժամանակահատվածն է եղել, Հոսեինին ասել էր, որ ԻԻՀ երկու քաղաքացիներ ցանկանում են զբոսաշրջության գալ Հայաստան և խնդրել է, որ ինքը նրանց համար բնակարան վարձի Երևանում։ Համաձայնվել է, Երևանում բնակարան է վարձել տուրիստների տված գումարով և այդ երկու քաղաքացիները 20 օր մնացել են այստեղ և ետ գնացել ԻԻՀ։ Դրանից հետո, մտածել է, որ զբաղվի նման տուրիստական գործունեությամբ, քանի որ այն օրինական էր և եկամտաբեր։ Այնուհետև, գտել է գրասենյակ` վարձակալելու նպատակով։ Իրանում գտնվող տուրիստական գործակալություններից շատերին առաջարկել է իր ծառայությունները Հայաստանում։ Հոսեինին կրկին զանգահարել է իրեն և ասել, որ կան մարդիկ, ովքեր ցանկանում է շրջագայության համար գալ Հայաստան, որից հետո, իր մտաբերմամբ, 2013 թվականի նոյեմբեր կամ դեկտեմբեր ամսին, Հոսեինին ուղարկել է յոթ կամ ութ տուրիստ։ Նրանք Ամանորը անցկացրել են Երևանում` ապրելով իր վարձակալած բնակարաններում։ Նրանց անունները չի հիշում։ Այդ անձանց` Հայաստան ժամանելուց հետո Հոսեինին նաև տեղեկացրել է, որ այդ քաղաքացիները ցանկանում են ՀՀ-ում դիմել օտարերկրյա տարբեր պետությունների դեսպանատներ՝ ՀՀ-ից եվրոպական կամ այլ պետություններ մեկնելու համար։ Հոսեինին իրեն խնդրել է, որ Երևանում վարձակալի բնակարաններ, նրանց ուղեկցի տեսարժան վայրեր, եթե անհրաժեշտ լինի, ուղեկցի «օվիր», դեսպանատներ, օգնի լրացնել անկետաներ, որպեսզի տուրիստները դիմեն վիզա ստանալու հարցով։ Միաժամանակ, խոստացել է, որ օրինական վիզաներ ստանալու դեպքում, յուրաքանչյուր տուրիստից իր ծառայությունների համար կստանա ևս 700 եվրո, որը պետք է վճարվեր կամ տուրիստի կամ Հոսեինիի կողմից։ Բնակարանի վարձի գումարը առանձին էր և դրա մեջ չէր մտնում։ Այդ յոթ հոգու ժամանելուց հետո՝ տասը-տասնհինգ օրվա ընթացքում՝ մինչև Ամանորը, նույն պայմաններով Հոսեինին ԻԻՀ-ից Հայաստան է ուղարկել ևս 20-22 տուրիստ։ Նրանց անունները նույնպես չի հիշում։ Կարծել է, որ տոներից հետո պետք է դիմեին դեսպանատուն։ Տոներից առաջ Հայաստան է ժամանել Հոսեինին և հանձնարարել, որ 4 տուրիստների համար գնի ավիատոմսեր դեպի Հարավ Աֆրիկյան Հանրապետություն։ «Տրանսաերո» ընկերությունից Հոսեինիի տված 8,500 ԱՄՆ դոլար գումարով գնել է տոմսեր Մարջան Բաղերիի, նրա ամուսնու և ես 2 անձի համար, որոնց անունները չի հիշում։ Տոմսերը գնելու համար նախատեսված գումարը փոխանցվել է իր ծանոթներից ազգությամբ հայ Հովհաննեսի /օգտագործում է 098 40-40-67, 094 36-70-68 հեռախոսահամարները, այլ տվյալներ չի հիշում/ ընկերուհու` Գայանեի հաշվեհամարին /օգտագործում է` 093 42-77-07 հեռախոսահամարը/, որից հետո գնվել են տոմսերը։ Այդ չորս տուրիստները, սակայն, չեն կարողացել մեկնել, քանի որ, ինչպես լսել է, տրանզիտ վիզաներ չեն ունեցել։ Այնուհետև, չեղարկել է տոմսերը և ավիաընկերությունը գումարի մի մասը ետ է փոխանցել, իսկ մի մասը, որպես տուգանք, պահել։ Հովհաննեսի ընկերուհու հաշվին ետ վերադարձրած տոմսերի գումարը առ այսօր չի կարողանում ստանալ Հովհաննեսի ընկերուհուց, քանի որ այդ աղջիկը հրաժարվում է վերադարձնել գումարը։ Բայց տոմսերի գումարը ինքն իր միջոցներով վերադարձրել է Հոսեինին, որը կազմել է 6,000 ԱՄՆ դոլարից ավելի։ Այդ ամենը եղել է մինչ Ամանոր։ Դրանից հետո, տուրիստների հետ չի շփվել։
Մոտ մեկ ամիս առաջ, ՀՀ ԱԱԾ օպերատիվ աշխատակիցները իրեն հրավիրել են իրենց մոտ, որտեղ բացատրություն է գրել։ Այնուհետև, ՀՀ-ում ԻԻՀ դեսպանատան աշխատակիցները բոլորին, այդ թվում տուրիստներին, հրավիրել են դեսպանատուն, որտեղ պարզ է դարձել, որ դեռևս Իրանում Հոսեինին տուրիստների հետ կնքել է պայմանագրեր և ստացել գումարներ։ Այդ հանդիպմանը Հոսեինին հայտարարել է, որ ինքը պետք է տուրիստների համար Երևանում ծառայություններ մատուցեր։ Դեսպանատան աշխատակիցները իրեն հարցրել են, թե վիզաների հետ կապված ինչ ծառայություններ պետք է մատուցեր, ինչին պատասխանել է, որ տուրիստներն իրենց հետ պետք է ունենային պատշաճ փաստաթղթեր և ինքը պարզապես նրանց պետք է ուղեկցեր դեսպանատուն, սակայն վիզաների համար նրանք անձամբ պետք է դիմեին։ Գումարների մասով դեսպանատան աշխատակիցները Հոսեինիին հարցրել են, թե ինչ պետք է անի այն գումարների հետ, որոնք նա Իրանում վերցրել է տուրիստներից։ Վերջինս պատասխանել է, որ կարող է լիազորագիր տալ, որպեսզի Իրանում նրա բանկային հաշվից գումարները հանեն և վերադարձնեն տուրիստներին։ Դեսպանատան աշխատակիցների ներկայությամբ տուրիստները հայտարարել են, որ իր դեմ բողոք չունեն, իրեն գումար չեն տվել և իր հետ պայմանագիր չեն կնքել։ Այդ հանդիպման ժամանակ տուրիստներին հարցրել է, թե արդյոք ինքը նրանցից, բացի բնակարանների վարձից, այլ գումարներ վերցրել է, թե ոչ, բոլորը պատասխանել են, որ այլ գումարներ իրեն չեն տվել։ Դեսպանատան աշխակիցները Հոսեինիին ասել են, որ վերադարձնի տուրիստների գումարները։ Դրանով հանդիպումն ավարտվել է։ Մեկ շաբաթ անց կրկին հավաքվել են դեսպանատանը։ Երկրորդ հանդիպման ժամանակ Հոսեինին ասել է, որ իրեն 100,000 եվրո գումար է տվել։ Նույն հանդիպման ժամանակ ասել է նաև, որ ոչ թե անձամբ, այլ տուրիստների միջոցով է այդ գումարները փոխանցել իրեն, սակայն չի հիշում, թե որ տուրիստների միջոցով։ Դեսպանատան աշխատակիցները ամբողջովին տեղյակ են կատարվածից, որ ինքը գումար չի վերցրել ոչ Հոսեինից, ոչ էլ տուրիստներից, քանի որ հանդիպումներ են եղել»։

22.02.2014թ.-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որպես կասկածյալ տրված լրացուցիչ ցուցմունքում ամբաստանյալը հայտնել է`

«Ցանկանում է ավելացնել, որ դեսպանատանը կայացած հանդիպումից հետո Հոսեյնին ուղևորներին ասել է, որպեսզի իր դեմ բողոքեն, հակառակ դեպքում նրանց գումարը չի վերադարձնի։
ԻԻՀ-ից Հոսեինիի միջոցով Հայաստան ժամանած քաղաքացիներից որևէ մեկին վիզա ձեռք բերելու խոստում չի տվել, ոչ մեկին չի խոստացել ուղարկել Եվրոպա կամ այլ պետություն։ Որևէ մեկին ապօրինի ուղարկելու խոստում չի տվել, իսկ օրինականի համար անհրաժեշտ են փաստաթղթեր։ Հոսեինին է զբաղվել այդ հարցով։ Ապացույցն այն է, որ Հոսեինին մեկ անգամ
ուղևորների անձնագրերը տարել է Իրան՝ այդ անձանց գործերը այնտեղ դասավորելու համար։ Ոչ ոքի հետ չի պայմանավորվել, որպեսզի վիզա ստանա նրանց համար և ՀՀ-ից ուղարկի արտերկիր։ Ուղևորներին ընդամենն ասել է, որ կօգնի, այսինքն կուղեկցի ՀՀ-ում համապատասխան արտերկրի դեսպանատուն և կօգնի լրացնել անկետաները, ավել ոչինչ չի խոստացել։
Երբ Հոսեինին եկել է Հայաստան, նրան ասել է, թե այս ուղևորները համապատասխան փաստաթղթեր չունեն դեսպանատանը դիմելու համար, օրինակ, հրավեր, ապահովագրություն և այլն, ինչպես է նա պատրաստվում այդ անձանց ուղարկել արտասահման։ Հոսենին հավաքել է բոլորի անձնագրերր և տարել իր հետ Իրան՝ այդ հարցերը կարգավորելու համար, որի մասին հետագայում է իմացել։
Ինքը միայն ստացել է բնակարանների գումարները։ Այլ նպատակներով ոչ ոքից գումար չի ստացել։
Ուղևորները վերջին 10 օրվա ընթացքում իրեն ասել են, որ Հոսեինին նրանց ասել է, թե իբր իրեն տված գումարները նախատեսված է եղել ավիատոմսերի համար, այնինչ, դա սուտ է, ինքը գումարները վերցրել է միայն բնակվարձի համար»։

22.02.2014թ.-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում կասկածյալ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի և տուժող Ալի Ռեզա Շահաբի տրված առերես հարցաքննությամբ, որի ժամանակ կասկածյալը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`

«Ճանաչում է Ալի Ռեզա Շահաբիին, նրա հետ թշնամական հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։ Վերջինս իրեն է տվել 250 եվրո` որպես բնակվարձ, 700 եվրո` կրկին որպես բնակվարձ, իսկ 500 եվրո գումար չի տվել։ Նրան չի ասել, որ մեկ շաբաթվա ընթացքում կուղարկի Գերմանիա, նաև չի ասել, որ մեկնման գործընթացը ավարտական փուլում է։ Այդ ամենը սուտ է։ Երբ նա ժամանել է ՀՀ, հարցրել է, թե ինչու է ցանկանում մեկնել Գրեմանիա, ինչին պատասխանել է, որ մեկնում է աշխատելու նպատակով։ Վերջինս թիկնապահ է։ Ասել է, որպեսզի ներկայացնի փաստաթղթեր, որոնք կհավաստեն նրա` թիկնապահ լինելու հանգամանքը, որպեսզի դրանք ուղարկեր թիկնապահական ընկերություններին։ Եթե ընկերություներից որևէ մեկը հաստատեր այդ փաստաթղթերը և ուղարկեր դեսպանատուն, ապա Շահաբին կդիմեր դեսպանատուն և կստանար վիզա։ Ասել է, որ գումարներն Իրանում տվել է Հոսեյնիին, իսկ իր ծառայությունների դիմաց գումար չունի։ Շահաբին չի բերել այդ փաստաթղթերը»։

25.03.2014թ.-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում մեղադրյալ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի և տուժող Ֆաթեմեհ Բաղերիի միջև տեղի ունեցած առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որում մեղադրյալը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ`
«Ճանաչում է Ֆաթեմեհ Բաղերիին, նրա հետ բարեկամական կամ թշնամական հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։ Երբ ԻԻՀ-ից քաղաքացիները ժամանել են ՀՀ, հանդիպել է նրանց, քանի որ բնակվել են իր կողմից վարձակալած բնակարանում։ Ֆաթեմեհ Բաղերիի հետ խոսակցություն չի ունեցել, միայն նշել է, որ կարող է օգնել նրանց` մատուցել ինչ-ինչ ծառայություններ, օրինակ մեքենա վարձել և այլն։ Իրականությանը չի համապատասխանում այն հանգամանքը, որ ինքը կացության և վիզայի գումար է ստացել Հոսեյնիից։ Գումարների տարբերությունը վճարելու մասին խոսակցությունը նույնպես սուտ է, Անգլիա կամ Գերմանիա մեկնելու մասին նրան խոստում չի տվել։ Տեղեկացված չէ այն գումարներից, որոնք նրանք տվել են Հոսեյնին։ Կնոջ և Հովոյի հետ միասին գնացել են օդանավակայան, կինը գտնվել է օդանավակայանի սրճարանում ` 2-րդ հարկում, իրենք` ներքևում, քաղաքացիներին տվել է միայն տոմսեր։ Ինչ վերաբերում է վիզայի կամ թերթիկի մասին խոսակցությանը, դա նունպես իրականությանը չի համապատասխանում։ Օդանավակայնում որևէ բան չի ասել այն մասին, որ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել։ Երբ օդանավակայանից զանգահարել են իրեն և հայտնել, որ թռիչքը չի կայացել, ասել է, որպեսզի զանգահարեն և խոսեն Հոսեյնիի հետ։ Մինչ Հոսեյնիի գալը նրանց չի տեսել։ Իրականությանը չի համապատասխանում նաև այն, որ ասել է, իբր ծանոթ ունի «ԿԳԲ»-ում, ինչպես նաև որևէ մեկին չի սպառնացել։ Ողևորներին հանել է տնից այն ժամանակ, երբ նրանք բնակվարձի գումար չեն տվել։
2013թ.-ի դեկտեմբերի 24-ին իրեն է զանգահարել Հոսեյինին և ասել ուղևորներից 4-ի համար գնի Աֆրիկա մեկնելու տոմս։ Ինտերնետի միջոցով գնել են տոմսեր։ Այդ ընկերությունը վաճառել է Մոսկվա-Աֆրիկա` Մապոտոյի տոմս, քանի որ ավիագործակալությունները փակ էին Երևան-Մոսկվա տոմսը «Տրանսաէրոյից» կանխիկ գնելու համար, գնացել են օդանավակայան։ Յուրաքանչյուր անձի համար Հոսեյնին իրեն տալու էր 150 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հոսեյնին ասել է, որպեսզի գնի այն երկրի տոմսը, որը չունի վիզայի կարիք»։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո պնդել է, որ Հոսեինսոհին ասել է իրեն, որպեսզի գնի տոմս այնպիսի երկրի համար, որը չի պահանջում մուտքի թույլտվություն` վիզա։ Գումարը եղել է տոմսի արժեքի չափով, որը փոխանցվել է Գայանե Գաբրիելի հաշվեհամարին։ Չվերթի տոմսը գնել է Հովոն, որի ուղղությունը եղել է Աֆրիկա։

Ալի Ռեզա Շահաբիի հետ տեղի ունեցած խոսակցությունը չի վերաբերում 2013թ.-ի նոյեմբերի 27-ին։ Այդ զրույցը տեղի է ունեցել հունվարի 24-ին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ԻԻՀ-ում ունի երկու ընկերություն` առևտրյանին և տուրիստական։ ԻԻՀ-ում, ինչպես նաև դրանից դուրս զբաղվել է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ` ապրանքների ներմուծմամբ և արտահանմամբ, որը հանդիսացել է եկամտաբեր։ Տուրիստական գործունեությունը Իրանում հանդիսանում է լիցենզավորման ենթակա և իր ընկերությանն իրավունք է վերապահված եղել տուրիստական գործունեություն ծավալել ինչպես ԻԻՀ-ում, այնպես էլ արտերկրում։ Ընկերությունն ունեցել է 3 տարվա գործունեության լիցենզիա` եվրոպական երկրներ մուտք գործելու թույլտվություն` վիզա, ստանալու, ավիատոմսերի ձեռքբերման և չեղարկման, ինչպես նաև հյուրանոցների ամրագրման համար։ Արտերկիր մեկնելու թույլտվությունը` վիզաները, ընկերությունն ապահովել է համապատասխան երկրի դեսպանատան միջոցով` տվյալ անձանցից պահանջելով համապատասխան փաստաթղթեր` ընդհուպ մինչև դատվածության տեղեկանք։
ԻԻՀ-ում իր ընկերությունն ինքը համագործակցել են Ֆարիմա Քափիանիի հետ, ում հետ իր ընկերությունները կնքել է տարբեր պայմանագրեր։
Քրեական գործով մյուս ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի հետ ծանոթացել են մոտ երկու տարի առաջ` Ռումինիայի դեսպանատան մոտ։ Վերջինս նույնպես զբաղվել է տուրիստական գործունեությամբ` տուրիստական ծառայություններ մատուցելով եվրոպական երկներին, բացի այդ, նախկինում համագործակցել են միմյանց հետ` առևտրային գործունեությամբ զբաղվելու կապակցությամբ։ Քանի որ ինքը եղել է ծանրաբեռնված և չի հասցրել զբաղվել իր տուրիստական ընկերության գործառույթներով, ուստի հետագայում ընկերության որոշակի գործառույթներ /հյուրանոցների որոնման, տոմսերի ձեռքբերման և այլն/ հանձնել է Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի և նրա կնոջ տնօրինությանը, որի մասին տեղեկացրել է Ֆարիմա Քափիանիին և Նադիր Զադեին, ովքեր առանց որևէ առարկության, տվել են իրենց համաձայնությունը։ Այդ կապակցությամբ վերջիններիս ծանոթացրել է միմյանց հետ։
ԻԻՀ-ում հերթական հանդիպումների մեկի ժամանակ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին տեղեկացրել է, որ ՀՀ-ում ցանկանում է ստեղծել տուրիստական կազմակերպություն և զբաղվել տուրիստական գործունեությամբ։ Տեղեկանալով այդ մասին, պայմանավորվածություն են ձեռք բերել առ այն, որ ինքը Հայաստան` Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին` պետք է ուղարկի 40 ուղևոր, իսկ վերջինս պետք է կազմակերպի նրանց ուղևորությունը դեպի Եվրոպա` ստանալով համապատասխան եվրոպական երկրի մուտքի թույլտվություն` վիզա։ Միաժամանակ, Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆը, բացի այն, որ պետք է ապահովեր այդ անձանց մուտքը Եվրոպա, նրա կողմից կատարված ծառայունները պետք է ներառեին նաև հյուրանոցների ամրագրումն ու տոմսերի ձեռքբերումը։ Այդ կապակցությամբ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին է վճարել 100.000 Եվրո` 88.000 եվրոն ԻԻՀ-ում, որը նրան է փոխանցել անձամբ` զբոսաշրջիկների, ներկայությամբ, 3100 դոլարը և 9000 եվրոն փոխանցել է Լատիֆի և նրա կնոջ հաշվեհամարին, իսկ 12.000 եվրո գումարն արդեն առձեռն հանձնել է ՀՀ-ում` Հովոյի և նրա կնոջ` Գայանեի ներկայությամբ։ Միաժամանակ, պայմանավորվել են, որ եթե պահանջվող ծառայությունը Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին չմատուցի և չկատարի, վերջինս պետք է 100.000 եվրո գումար փոխհատուցի իրեն։ Այս ամբողջ պայմանավորվածությունը եղել է ԻԻՀ-ում ունեցած համաձայնագրի հիման վրա։ Իրենք նոր պայմանագիր չեն կնքել, քանի որ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին հայտնել է, որ նրա ընկերության կնիքը դեռևս պատրաստ չէ։ Համաձայնագիրը կնքվել է ԻԻՀ-ում` Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆիի «Բալութի Թալա» ընկերության հետ։ Հետագայում, այդ համաձայնագիրը այլ փաստաթղթերի հետ հափշտակել են իր գրասենյակից և այն մինչ օրս իր մոտ չէ։
Հետագայում Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին իրեն հայտնել է, որ Եվրոպա մեկնող ԻԻՀ քաղաքացաիները պետք է ժամանեն ՀՀ, Երևան, պատճառաբանելով, որ ԻԻՀ-ում այդ ժամանակահատվածում փակվել և չէր գործում Անգլիայի դեսպանատունը, որի պարագայում չէին կարող ստանալ մեկնելու թույլտվություն` վիզա։ Ավելին, ՀՀ-ում այդ գործընթացը կկատարվեր ավելի արագ, ուստի այդ ուղևորները ժամանել են ՀՀ։ ՀՀ-ում նրանց դիմավորել է հենց Լատիֆը` Հովոյի հետ միասին։ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին և նրա կնոջը գումարի հետ միասին հանձնել է ՀՀ ժամանած ուղևորների անձնական գործերը` նրանց ուղևորությունը կազմակերպելու համար։ Մինչ զբոսաշրջիկների ՀՀ ժամանելը, վերջիններս ծանոթացել են կնքված պայմանագրին, նաև տեղեկացել, որ ինքն ընդամենը կատարում է խորհրդատվական բնույթի ծառայություններ, իսկ ուղևորության կազմակերպման պարտականույթունը դրված է միայն Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի վրա։
Խորհրդատվական ծառայության դիմաց կոնկրետ գումար սահմանված չի եղել, այլ իր հասանելիք գումարը կապված է եղել նրանից, թե որքան գումար կմնար. օրինակ` 4000 եվրո գումարի դեպքում 1000 եվրոն պետք է տրվեր իրեն։
Հետագայում Լատիֆին զանգահարել և տեղեկացրել է, որ ՀՀ ժամանած ԻԻՀ քաղաքացիներից 4 հոգու վերաբերյալ գործարքն արդեն կատարված և ավարտված է, ուստի պահանջել է նրանցից վերցրել համապատասխան ստացական, ապա հայտնել է, որ մնացած ուղևորների մեկնման գործողությունները դեռևս ընթացքի մեջ են։ Սակայն, իրեն է զանգահարել Ֆարիմա Քափիանին և տեղեկացրել, որ առկա են խնդիրներ, մասնավորապես, 4 ուղևորներին իջեցրել են ինքնաթիռից և չեն թույլատրել շարունակելու թռիչքը, ապա պահանջել է նրա հասանելիք գումարը։ Տեղեկանալով այդ ամենի մասին, անմիջապես ժամանել է ՀՀ, հանդիպել Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին, սակայն վերջինս հայտնել է, որ առաջացած խնդիրը լուծելի են, սակայն ինքը պահանջել է վերադարձնել նրան հանձնած իր գումարը` 100.000 եվրոն, որը, այդպես էլ իրեն ետ չեն վերադարձրել։ Հենց այդ պահից իր և Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի միջև ծագել են խնդիրներ։
ՀՀ ժամանած ուղևորներին նախկինում չի ճանաչել, նրանց հետ առաջին անգամ ծանոթացել է ՀՀ-ում, երբ ժամանել է ՀՀ, բացի այդ, նրանք իրեն որևէ գումար չեն տվել, նրանց հետ որևէ պայմանագիր չի ունեցել։
Անդրադառնալով Ֆարիմա Քափիանիի և իր ընկերության միջև 2013թ. նոյեմբերի 13-ին կնքված պայմանագրին, նշել է, որ Ֆարիմա Քափիանին հանդիսանում է իր ընկերության հավատարմագրված անձը։ Այդ պայմանագրի նպատակն է հանդիսացել ուղևորներին խորհրդատվական ծառայություն մատուցելը։ Ըստ պայմանագրի, ինքը միայն խորհրդատվություն է մատուցել և խնդիրներ առաջանալու դեպքում որևէ պատասխանատվություն չի կրել։ Գումարի 50 տոկոսը վճարվում էր պայմանագրի կնքման` ստորագրման, պահին, որի դիմաց պարտավորվում էր կատարել խորհրդատվական ծառայություն։ Վճարված գումարները, ինքը որպես իրավասու անձ, կարող էր ետ չվերադարձնել, նույնիսկ պահանջել վնասի փոխհատուցում։ Պայմանագրով ներառված չի եղել իր կողմից հյուրանոցների, տոմսերի, ինչպես նաև վիզայի թույլտվության ձեռքբերման պարտականությունը։ Պայամանագրի կետերի վերաբերյալ ուղևորերին բացատրություններ էին տրվում բանավոր կերպով, որի ժամանակ նրանք իրավունք ունեին առաջադրելու իրենց հարցերը։ 2014թ. նոյեմբերի 10-ին կնքված պայմանագրի վերաբերյալ որևէ գումար չի վճարվել, սակայն ինքը ստորագրել է այդ պայմանագիրը։ Պայմանագրերը կնքվել են ԻԻՀ-ում` ԻԻՀ օրենքներին համապատասխան։
Անդրադառնալով տուժող Ահմադ Հասան Քավյար Համիդի նախաքննական ցուցմունքին, հայտնել է, որ Զիարաբ Թալաբի անունով անձնավորությունը երբևէ չի աշխատել իր տուրիստական ընկերությունում, ավելին հանդիսանում է իր մրցակիցը։ Վերջինիս հետ որևէ պայմանագիր չի կնքել, չի ունեցել նրա նկատմամբ որևէ պարտականություն, որը չի կատարել։
Տուժող Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիին նախկինում չի ճանաչել, որչևէ առնչություն չի ունեցել նրա հետ, իսկ նրան առաջին անգամ հանդիպել է Երևանում, նրանից որևէ գումար չի վերցրել, նրան որևէ խոստում չի տվել։ Գտնում է, որ վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը սուտ է և իրականությանը չի համապատասխանում։
Ղահրեմանիին չի ճանաչել, որևէ պայմանավորվածություն ձեռք չի բերել։
Սույն գործով տուժողներն իր հետ կնքված պայմանագրերի կողմ չեն հանդիսանում։ Պայմանագիրը կնքել է միայն Ռամին Ալի Ռեզա Նադերզադեի հետ, պայմանագրով նախատեսված է եղել 2 կետ` խորհրդատվություն և առևտրային կոորդինացում, որը կատարվել է, այնուհետև, կնքման պահից 1 ամիս հետո ինքը և Լատիֆին ձերբակալվել են։ Ռամին Ալի Ռեզա Նադերզադեն պայմանագիրը կնքելուց հետո վճարել է միայն պայմանագրով նախատեսված խորհրդատվության համար։
Երբ Ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցներն առգրավել են անձնագրերը, ինքը հանդիպել է Լատիֆիին, հարցրել թե ինչումն է խնդիրը, սակայն վերջինս հայտնել է, որ առաջացած խնդիրներն անպայման կլուծի։
Պնդել է, որ հետագայում բնակարան չի վարձել Լատիֆիից, քանի որ նրա առաջարկած բնակարանների վարձավճարը եղել է թանկ, ուստի առանձնացել է։ Հովոյին գումարներ է տվել` բնակարանում վնասված իրերի փոխհատուցման համար։

Դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադիի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել նրա նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելու մասին։

21.02.2014թ. ՀՀ Ազգային Անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում որպես կասկածյալ տված իր ցուցմունքում Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին հայտնել է, որ`

«Ինքը խարդախություն չի արել, ոչ ոքի չի խաբել, ոչ ոքի գույքին խաբեությամբ չի տիրացել։ Իրանում ունի երկու ընկերություն` մեկը տուրիստական, մյուսը` առևտրային, որն ունի համապատասխան լիցենզիա նման գործունեությամբ զբաղվելու համար։ Իր ընկերությունը զբաղվում է զբոսաշրջությամբ, ինչպես նան իրականացնում է խորհրդատվություն այն անձանց համար, ովքեր ցանկանում են արտերկրում բիզնես գործունեություն ծավալել։ Ցանկացած քաղաքացի կամ ընկերություն, ով ուզում է մեկնել արտերկիր, դիմում է իրեն, ծանոթանում է պայմանագրի բովանդակությանը, գալով համաձայնության այն ստորագրվում է, ընկերության դրամարկղ վճարվում է համապատասխան գումարը, որից հետո կատարվում են համապատասխան գործողությունները։ Տվյալ դեպքի հետ կապված ԻԻՀ քաղաքացիները, ովքեր բողոքել են իր դեմ, Իրանում դիմել եմ մեկ այլ ֆիզիկական անձի, ոմն Ֆարկմա Քափյանիին, Ռամին Նադերզադեին և տիկին Նաղմե Աբասիին, քաղաքացիներից ստացել են համապատասխան գումարներ` ուղարկելու նպատակով, այնուհետև տվյալ անձինք, յուրաքանչյուրն իր մասով, իր հետ կնքել են համապատասխան պայմանագրեր և այդ գումարները մուտք են արվել իր դրամարկղ, որի համար տվել են անդորրագրեր։ Ըստ պայմանագրի` ինքը դառնում է տվյալ անձանց լիազորված անձը երրորդ անձանց մոտ և պետք է գործերը հանձներ Լատիֆիին, որպեսզի նա ձևակերպեր վիզաները, ինչը որ արել է։ Այսինքն, գտնում է, որ ինքը նույնպես տուժել է այդ ամենից և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, չի ցանկացել այլ հարցերի պատասխանել»։

22.02.2014թ. ՀՀ Ազգային Անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում որպես կասկածյալ տված լրացուցիչ ցուցմունքում Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին հայտնել է, որ`

«Ինքը խարդախություն չի կատարել, գտնում է, որ ինքն նույնպես տուժել է պարոն Լատիֆիի անօրինական գործողություններից։ Ինչպես նշել է նախկին ցուցմունքում, հանդիսանում է «7 Էղլիմեն» տուրիստական և առևտրային գործակալության սեփականատերը։ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին Իրանում քաղաքացի Ֆարիմա Քափյանին իր ընկերության հետ կնքել է թվով չորս պայմանագրեր, ըստ որոնց, տիկին Ֆարիման, հանդիսացել է թվով 22 ԻԻՀ քաղաքացիների լիազորված անձը։ Պայմանագրի առարկա է հանդիսացել խորհրդատվություն տալը, գործարար հանդիպումների կազմակերպումը, անհրաժեշտ այլ գործուղումների փուլերի իրականացումը, ինչպիսիք են` հյուրանոցների տեղերի ամրագրում, մուտքի վիզաների ձեռք բերում, տոմսի գնում և այլն, որոնք կատարվում են լիազորվող անձի անունից լիցենզավորված ընկերությունների միջոցով, այսինքն, տվյալ պայմանագրով ինքը դառնում է այդ քաղաքացիների լիազորված անձը երրոդ կազմակերպությունների առջև, որը տվյալ դեպքում Լատիֆիի կազմակերպությունն էր, որի անվանումը, սակայն, չի հիշում։ Պայմանագրով նախատեսված գումարները Ֆարիման մուտքագրել է իր ընկերության դրամարկղ՝ համապատասխան փաստաթղթերով, որոնք ինքը ներկայացրել է նախաքննական մարմնին` ընդհանուրը 22 թերթից։ Վերը նշված պայմանագրերով իր ընկերությանը փոխանցված գումարներն ինքը, Իրանում՝ Թեհրանում, կանխիկ ձևով որպես լիազոր անձ տվել է Լատիֆիին, քանի որ վերջինս, ըստ իր խոսքերի, ստանձնել էր նշված անձնաց համար կազմակերպել ուղևորություն` դեպի Շենգենյան երկրներ։
Քանի որ Լատիֆիի հետ նախկինում ինքը նմանատիպ գործարքներ կնքել է և նա կատարել է իր ստանձնած բոլոր պարտավորությունները առանց որևէ խնդիրների, կազմակերպել մարդկանց ուղևորությունը դեպի Եվրոպա, ուստի վստահել է Լատիֆիին և մտքով էլ չի անցել, որ նա կարող է իրեն փաստի առաջ կանգնեցնել։ Բացի այդ գումարը նրան տալուց, ինքը սկզբից Իրանում 9000 եվրո և 3100 եվրո փոխանցել է Լատիֆիի հաշվեհամարներին, ըստ նրա պահանջի, որոնց անդորրագրերը 2 թերթից ներկայացնում է նախաքննական մարմնին, իսկ մնացած գումարը նրա պահանջով տվել է կանխիկ, քանի որ նա ասում Էր, որ այդ գումարով Հայաստանում զբոսաշրջիկների համար պետք Է կատարեր ծախսեր` ապահովեր կացարանով և այլն։ Նշել է, որ ըստ Լատիֆիի, ՀՀ-ում նա ուներ տուրիստանական գործակալություն, որը գտնվում Էր վերագրանցման փուլում և քանի որ կնիքը մոտը չէր, այդ իսկ պատճառով նրա հետ պայմանագիր չի կնքվել։ Խոստացել է միայն գործարքը անելուց հետո, իր հետ կնքել պայմանագիր։ Բացի վերը նշվածից, նույնաբովանդակ պայմանագիր է կնքել Ռամի Նադերզադն, ով լիազորված է եղել 4 ԻԻՀ քաղաքացիների անունից և համապատասխան գումարը նույն եղանակով փոխանցվել է իր ընկերությանը, որի վերաբերյալ փաստաթղթերը ընդհանուր 9 թերթից նեկայացնում է։ Պայմանագրով նշված գումարը կազմում էր 105.980.000 ռիալ, բայց ընկերությանը փոխանցվել է նախատեսված գումարից ավելի քիչ, որոնց անդոորրագրերը կցված են։ Պայմանագրի կետի համաձայն, այս դեպքում ինքը կարող է որևէ գործողություն չկատարել, պայմանագիրը միակողմանի խզել, այդպիսի պայմաններ են նախատեսում նաև մյուս բոլոր պայմանագրերը։ Կա նաև նույնաբովանդակ պայմանագիր, կնքված 10.12.2013թ.-ին` Նաղեմ Աբասիիի և իր ընկերության միջև, որը ներկայացնում է նախաքննությանը։ Բոլոր պայմանագրերը նույնաբովանդակ են, վերաբերվում են սույն քրեական գործին։ Պնդել է, որ քաղաքացիներից ստացված գումարների մեծ մասը ինքը կանխիկ տվել է Լատիֆիին` Իրանում, իսկ մոտ 12000 եվրոյի չափով` ՀՀ-ում։ Ընդհանուրը կազմել է մոտ 100.000 եվրո գումար։ Իրանում գումարը տվել է իր գրասենյակում և իր այնտեղի աշխատակիցները՝ Նեզինե Սաֆավին, Ալի Ռեզա Ղահրեմանին և Նասարանե Թալահին կարող են վկայություն տալ։ Բացի այդ, 12000 եվրոյի մասով այստեղ Լատիֆիին գումար տալուց ականատես է եղել Հովոն` Հովհաննես Մինասյանը և Մարիան, ովքեր ՀՀ քաղաքացիներ են, սակայն այլ տվյալներ չունի նրանց վերաբերյալ։ Իր աշխատակիցները ննույնպես տեսել են ՀՀ-ում գումար տալու հանգամանքները։
Այն բանից հետո, երբ տուրիստները սկսել են դժգոհություն հայտնել իրեն Լատիֆիի գործողություններից, որ նա չի կատարում ստանձնած պարտավորությունները, ինքը, գալով Հայաստան, Լատիֆիից պահանջել է վերադարձնել գումարները, քանի որ զբոսաշրջիկները փաստացի դրամազրկվել են, սակայն վերջինս հրաժարվել է դրանք վերադարձնելուց և ասել է, թե իբր նրան ոչ մի գումար չի տվել։ Նման քննարկում տեղի է ունեցել նաև տուժողների ներկայությամբ։ Իր ներկայացված փաստաթղթերը ընդհանուր 46 թերթից են բաղկացած, խնդրում է ուսումնասիրել և կցել քրեական գործի նյութերին։ Նաև ներկայացնում է քաղաքացուց ստացված ստացականները, ում ինքն իր գրպանից է վերադարձրել գումարները, քանի որ անձամբ են կնքել պայմանագիր իր ընկերության հետ»։

22.02.2014թ. ՀՀ Ազգային Անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում որպես մեղադրյալ տված իր ցուցմունքում Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին լրացուցիչ հայտնել է, որ`

«Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, պնդել է որպես կասկածյալ տրված ցուցմունքները և դրանց ավելացրել միայն այն հանգամանքը, որ 10.11.2013 թ-ին իր ընկերության և Ֆարիմա Քափյանի միջև կնքված պայմանագրում, որը վերաբերվում է 7 անձանց, սկսվում է Մուհամադ Ռեզա Զաբարի և ավարտվում Է Ամիր Հաֆեզի անվամբ, նշված 7 անձանց ինքը Հայաստան չի ուղարկել, քանի որ իմանալով, որ Լատիֆին մնացած անձնաց գործերը չի արել և խնդիրներ է ստեղծել, այդ իսկ պատճառով այդ անձանց գումարները հետ է վերադարձրել։ ՀՀ է եկել, որպեսզիսի Լատիֆիի հետ խնդիրները լուծի, այդ ԻԻՀ քաղաքացիների գումարը վերադարձի ու այդ քաղաքացիների հարցերը կարգավորի»։

26.06.2014թ. ՀՀ Ազգային Անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում մեղադրյալ Ռեզա Լատիֆի Ազիզիի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ Հոսեինսոհին հայտնել է`

«Մեկ տարուց ավելի է, ինչ ճանաչում է Ռեզա Լատիֆին, նրա հետ ծանոթացել է Եվրոպայում բիզնեսի և Եվրոպա ուղևորության գործերի հետ կապված։ Աշխատել են միմյանց հետ և իրենց միջև վստահություն է ձևավորվել։
Մոտավորապես 2013թ. հուլիս ամսին ԻԻՀ-ում իր տուրիստական ընկերություն է դիմել Ֆարիմա Քափիանին և, լիազորված լինելով իր մի քանի անձանց կողմից, պայմանագիր է կնքել իր հետ` տարբեր մարդկանց բիզնես ուղևորությունների համար, որոնց անունները նշված են պայմանագրում, որտեղ նշված է նաև իր իրավունքները և պարտականությունները։ Ինքը հանդիսացել է այդ մարդկանց լիազորված անձը և այդ անձանց գործերը պետք է հանձներ որևէ ընկերության կամ անձի, որպեսզի իրեն լիազորած անձանց Եվրոպա ուղևորության բոլոր ծառայությունները իրականացներ` տվյալ դեպքում այդ քաղաքացիների Եվրոպա մեկնելու գործընթացը պետք է կազմակերպեր Ռեզա Լատիֆին։
Ֆարիմա Քափյանին դիմել է իրեն և ասել, որ կան քաղաքացիներ, ովքեր ցանկություն ունեն մեկնել Եվրոպա և ըստ Քափյանիի վերը նշված անձինք հանդիսացել են գործարարներ , ավելին, անգամ պայմանագրի մեջ նշված է, որ նրանք պետք է մեկնեն բիզնես ուղևորության և բիզնես հանդիպումների համար։ Ֆարիմա Քափյանին ասել է, որ ինքը և իր «Հավթ էղլիմ Իման» տուրիստական ընկերությունը ժամանակ չունեն այդ մարդկանց գործերով զբաղվելու համար, սակայն կարող է այդ գործը հանձնել այլ անձնավորության, նկատի ունենալով պարոն Լատիֆիին և նրա ընկերությանը, որի մասին մինչ այդ Լատիֆին ասել էր իրեն։ Այնուհետև, ինքը Ֆարիմա Քափյանիի հետ կնքել է պայմանագիր, նրանից ստացել է աշխատանքային պայմանագրում նշված անձանց գործերը, որպեսզի Եվրոպա ուղևորության հետ կապված ծառայությունների մատուցումը կարողանա հանձնարարել Լատիֆիին և նրա ընկերությանը։ Այդ ծառայությունների մեջ էին մտնում տոմսը, վիզան, հյուրանոցը և անհրաժեշտ բոլոր կոորդինացումները։ Ծառայության արժեքը կազմել է յուրաքանչյուր անձի համար մոտավորապես 4000 եվրո։ Հեռախոսային խոսակցության ընթաացքում Լատիֆին իրեն ասել է, որ այստեղ տուրիստական գործ է անում և եթե ունի ուղևորներ, ապա կարող է ուղարկել իրեն, որպեսզի նա անի այդ գործը։ Նա այդ ժամանակ գտնվել է Հայաստանում։ Իրենք որոշել ենք այդ քաղաքացիներին ուղարկել Հայաստան, որտեղից Լատիֆին պետք է կազմակերպեր նրանց մեկնումը` Հայաստանում գործող եվրոպական դեսպանությունների միջոցով։ Ելնելով նրանից, որ Հայաստանը փոքր երկիր է և հնարավոր է, որ մի շարք երկրների դեսպանատներ Հայաստանում չլինեին, իսկ մի շարք դեսպանատներ, իրանի քաղաքացիներ լինելու պատճառով անձանց մերժեին, ուստի եթե այստեղ վիզա չտային, նրանց գոնե լիազորագիր տային դեսպանատների միջոցով, քանի որ Թեհրանում այդ դեսպանատները շատ զբաղված էին, իսկ մի շարք եվրոպական դեսպանատներ Իրանի պատժամիջոցների հետ կապված ծառայություններ չէին մատուցում Իրանի քաղաքացիներին։ Դա էր պատճառը, որ Հայաստանում այդ դեսպանատների միջոցով պետք է կազմվեին այդ լիազորագրերը` կապված Եվրոպայից հարցումներ անելու, բիզնես գնելու հանգամանքների հետ, որոնք կնշեին իրեն լիազորած անձինք՝ անհրաժեշտ վիզան ստանալու և իրենց ուղևորությունը ստանալու համար, իսկ տարբերակների ընտրությունը թողել էր Լատիֆիին, որպեսզի, որ երկրի դեսպանատան միջոցով հնարավոր կլիներ՝ ստանար նրանց վիզաները։
Երբ ավարտվեին նրանց գործերը, Լատիֆին պետք է ստացական վերցներ` պարտք ու պահանջ չունենալու վերաբերյալ, սակայն իր ուղևորները, կապվելով Ֆարիմայի հետ, այնուհետև իր հետ, դժգոհություն են հայտնել, որ գործը երկար է ձգվում։ ՈՒղևորների մեջ խնդիրներ էր ծագել՝ մասնավորապես միմյանցից գողություններ էին կատարվել և ինքը այդ խնդիրները լուծելու համար եկել է Հայաստան։ Հայաստան գալուց հետո խոսել է ուղևորների հետ և ասել, որ միգուցե երկար ժամանակ կարող է տևել գործընթացը և մի շարք խնդիրներ կապված էին ամանորյա տոների հետ, որի առթիվ տոմսերը թանկացել են, դեսպանատները փակվել և այդ հանգամանքները երկարացրել էին մեկնման գործընթացը։
ՀՀ-ում տրված գումարը` 12.000 եվրոն, նախատեսված է եղել ուղևորների` ՀՀ-ում կատարվելիք կենցաղային ծախսերի համար, որը Ֆարիմա Քափիանիի պահանջով վճարվել է իրեն, իսկ ինքը վճարել է Լատիֆիին, որի դիմաց էլ մատուցվել են համապատասխան ծառայություններ։ Օրինակ` վարձով բնակարաններ էին վերցվել և այլ։ Այդ ամենի վկաներ են Հովոն, Մարիան, և այլոք, իսկ 88.000 եվրո գումարը Լատիֆիին ինքը տվել է Իրանում, որից մի մասը փոխանցվել է բանկային փոխանցմամբ, իսկ մնացածը` Իրանում` վկայի ներկայությամբ։ Այդ ամենի վերաբերյալ եղել է համաձայնություն, ներկա են եղել վկաներ` մասնավորապես Ղահրեմանին, ինչպես նաև իր գրասենյակի մյուս աշխատակիցները։ Բացի այդ, կա բանկային անդորրագիր 9000 եվրոյի և 3100 ԱՄՆ դոլարի մասին, իսկ մնացածը տվել է առձեռն։
Ստացականները գտնվում են Լատիֆիի մոտ, իսկ անձինք խոստովանել են, որ տվել են ստացականներ»։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին պնդել է, որ Ֆարիմա Քափիանիի հետ կնքված պայմանագրի դիմաց որևէ գումար չի ստացել, գումարը, որը ստացել է, վերաբերել է Ռամին Նադեր Զադեի հետ կնքված պայմանագրին։ ԻՆչ վերաբերում է 4500 եվրո գումարին, այդ գումարը ոչ թե ստացել է, այլ պետք է ստանար։ Լատիֆիի հետ նախկինում համագործակցել են, մասնավորապես, միասին կնքել են գործարքներ` ուղևորներին Ռումինիա և Իտալիա ուղարկելու համար, սակայն այդ գործարքը չի կատարվել։
ՀՀ-ում Լատիֆին պնդել է, որ նրա ընկերության կնիքը դեռ պատրաստ չէ, իսկ ԻԻՀ-ում իր և Լատիֆիի միջև կնքված պայմանագիրը հափշտակել են։ Իր կարծիքով այն հափշտակել է Ֆարիմա Քափիանին։ Լատիֆիին տրված գումարների դիմաց ստացական չի վերցրել, քանի որ նրա վստահել է նրան։ Պնդել է, որ ԻԻՀ-ից ՀՀ ժամանած ուղևորներից ոչ մեկից գումար չի վերցրել։ 3100 ԱՄՆ դոլար գումարը Լատիֆիին փոխանցել է իր իսկ պահանջով։ Ուղևորների` Եվրոպա մեկնելու նպատակը եղել է առևտուրը։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադին նույնպես հերքելով իր առնչությունը մեղսագրված հանցանքին, փաստորեն հայտնել է, որ իրականում ԻԻՀ քաղաքացիներին խաբել և նրանց գումարները խարդախությամբ հափշտակել է գործով մյուս ամբաստանյալը և ինքը նույնպես այս գործով պետք է հանդիսանար որպես տուժող։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Սեյեդ Ռեզա Հոսեինիսոհի Սեյեդ Մոհամմադիի և Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի տրված դատաքննական և մասամբ` նախաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ են, մտացածին և նրանցից յուրաքանչյուրի վարքագիծը` կապված կատարվածի մեղքը մյուսի վրա բարդելու հետ, հետապնդում են ինչպես քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատիժներից խուսափելու, այնպես էլ հափշտակված գումարները տուժողներին վերադարձնելուց խուսափելու նպատակ։

Նման եզրահանգման գալիս դատարանը հիմնվում է քրեական գործի դատական քննությամբ, իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցների բավարար ամբողջության վրա։

Դատարանի կողմից կատարված ծանուցումների շնորհիվ Իրանից ՀՀ` դատական նիստի ժամանած Տուժող Ֆաթմեր Նազերի Բաղերին դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, Իրանում նշանածի` Ամին Էքզոշենիի հետ որոշել են մեկնել Գերմանիայի Դաշնություն, սակայն հետագայում փոխելով իրենց որոշումը որոշել են մեկնել Անգլիա, որի համար անհրաժեշտ է եղել ունենալ Եվրոպա մեկելու թույլտվություն` վիզա։ Այդ նպատակով Իրանում զրույց է ունեցել տիկին Ֆարիմա Քափիանիի հետ, ով իրեն ծանոթացրել է սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Մոհամմադի Հոսեինսոհիի հետ։ Ֆարիմա Քափիանիից տեղեկանալով, որ պարոն Հոսեյնին 50.000.000 թումանի դիմաց պատրաստում է եվրոպա մուտք գործելու թույլտվություն` վիզա, ուստի այդքան գումար է տվել Ֆարիմա Քափիանիին, ով պետք է գումարը փոխանցեր պարոն Հոսեյնիին, որպեսզի վերջինս իր համար պատրաստեր և ստանար եվրոպա մեկնելու թույլտվություն։ Ֆարիմա Քափիանին փոխանցված գումարը միանվագ չի տվել, այլ մի մասը փոխանցել է դոլարի տեսքով, մյուս մասը` վերջինիս հաշվեհամարին։ Գումարի տրամադրումը կատարվել է հետևյալ կերպ` մի մասը` 29.000.000 իրանական թումանը տվել Ֆարիմա Քափիանիին, ով իր ներկայությամբ, ինտերնետի միջոցով այն փոխանցել է պարոն Հոսեյնիի հաշվեհամարին, իսկ մնացած մասը` 21.000.000 իրանական թումանին համարժեք 7000 ԱՄՆ դոլարը ինքը սպիտակ ծրարով տվել է Ֆարիմա Քափիանիին, ով կրկին իր ներկայությամբ, արդեն Թեհրանի օդանավակայանում փոխանցել է պարոն Հոսեյնիին, իսկ վերջինս այդ գումարը իր հետ բերել է ՀՀ։ Օդանավակայանում գումարի փոխանցման ժամանակ ներկա են գտնվել նաև քույրը` Մարիամ Բաղերին, և քրոջ նշանածը` Քուրոշը /ազգանունը չի հիշում/։ Փոխանցված գումարի վերաբերյալ Ֆարիմայից ստացել է ստացական, որը հետագայում հանձնել է նախաքննական մարմնին։ Բացի վերը նշված գումարից, պարոն Հոսեյնիին է տվել նաև այլ գումար, որն ըստ իրենց նախնական պայմանավորվածության, նախատեսված չի եղել։ Մասնավորապես, արդեն ՀՀ-ում, Երևանում, պարոն Հոսեյնին պահանջել է տրամադրել է հավելյալ 1.330 ԱՄՆ դոլար` որպես եվրոպա մեկնելու ինքնաթիռի տոմսի և Երևանում բնակարանի կացության համար նախատեսված գումար, որն էլ ինքը փոխանցել է վերջինիս /նշել է, որ Երևանում պետք է մնար ոչ ավել, քան 1 շաբաթ/։ Հետագայում սակայն, ինքնաթիռի տոմսը եղել է ոչ թե Երևան-Լոնդոն, այլ Երևան-Մոսկա-Ֆրանկֆուրտ-Յոհաննեսբուրգ։
Հայտնել է, որ երբ ժամանել են ՀՀ, Երևան քաղաքում պարոն Հոսեյնին իրենց ուղեկցել է Աբովյան փողոցում գտնվող ինչ-որ բնակարան և հայտնել, որ պետք է այնտեղ բնակվեն` մինչև Անգլիա մեկնելը։
Քրեական գործով մյուս ամբաստանյալ պարոն Լատիֆիի հետ ծանոթացել է արդեն Երևանում, պարոն Հոսեյնիի միջոցով։ Մասնավորապես, երբ պարոն Հոսեյնին` Լատիֆի, նրա կնոջ և Հովո անունով մի անձնավորության հետ են եկել են այդ բնակարան։ Բնակարանում, պարոն Հոսեյնին, իրենց ծանոթացնելով պարոն Լատիֆիի հետ, հայտնել է, որ վերջինս Երևանում ունի ընկերություն, որը զբաղվում է կոնկրետ եվրոպա մեկնելու թույլտվության` վիզաների, պատրաստման գործարքներով և հենց նա իրենց համար կկատարի այդ գործարքը` Երևանում գտնվող օտարերկրյա դեսպանությունների միջոցով։ Պարոն Լատիֆին հայտնել է, որ առնվազն 1 շաբաթվա ընթացքում կստանա և իրենց կապահովի համապատասխան թույլտվությունով` վիզայով, ինչպես նաև կապահովի ինքնաթիռի տոմսերով։ Այնուհետև, մի քանի օր անց ինքը զանգահարել է պարոն Հոսեյնիին և տեղեկացել, որ եվրոպա մեկնելու թուլտվությունը` վիզան, պատրաստ է, իսկ ավիատոմսերը կտրվեն պարոն Լատիֆի կողմից, քանի որ նա արդեն իսկ մեկնել է ՀՀ-ից։ Զանգահարել է պարոն Լատիֆին, ով հայտնել է, որ առավոտյան ժամը 4-ին պետք է լինեն «Զվարթնոց» օդանավակայանում, քանի որ իրենց բոլոր փաստաթղթերը պատրաստ են։ Հաջորդ օրը «Զվարթնոց» օդանավակայանում հանդիպել են պարոն Լատիֆիին, նրա կնոջը և Հովո անունով նույն անձնավորությանը։ Օդանավակայանում պարոն Լատիֆի ձեռքում են եղել անձնագրերը, որի մեջ դրված են եղել ինչ-որ թերթիկներ, որը, ինչպես հետագայում պարզվել է, հանդիսանում են ավիատոմսերը։ Պարոն Լատիֆը հայտնել է, որ իրենց վիզաները և ավիատոմսերը ձեռք են բերվել, ուստի իրենք պետք է տան ստացական, առ այն, որ իրենց գործեն ամբողջությամբ արված են և իրենցից որևէ պահանջ չունեն և ստանան իրենց պատկանող անձնագրերը։ Սակայն ինքը պահանջել է, որպեսզի նախ` պարոն Լատիֆին իրեն ցույց տա անձնագիրը, և նայելով այն, նկատել է, որ անձնագրում որևէ վիզա առկա չէ։ Ինքը Պարոն Լատիֆին հայտնել է իր դժգոհությունը, սակայն Լատիֆը պատասխանել է, որ վիզան առկա է, մասնավորապես, այն համարանիշով է։ Ուստի Լատիֆին է տվել իր ստորագրությամբ ստացական, որով ստացել է անձնագիրը, իսկ պարոն Հովոյից ստացել է նստեցման քարտը։ Երբ նստել են օդանավ, այնտեղ արդեն իրենց են մոտեցել օդանավակայանի աշխատակիցները և անձնագրում` ՌԴ մուտքի արտոնագիր չունենալու պատճառով, իրենց իջեցրել են օդանավից ու իրենք վերադարձել են տուն։ Զանգահարել են Լատիֆին, փորձել են հետաքրքրվել, թե ինչումն է խնդիրը։ Վերջինս պատասխանել է, որ կհանդիպեն և միասին կզրուցեն։ Մի քանի օր անց Աբովյան փողոցում հանդիպել են պարոն Լատիֆին և Հուսեյնիին ու դժգոհել կատարվածից, սակայն վերջիններս հանդիմանել են իրենց, որ իրենք են մեղավոր, որ իջել են օդանավից, և ավել բան անել չեն կարող։ Իրենք նրանց ասել են, որ գումարը չվերադարձնելու կամ գործարքը չկատարելու դեպքում դիմելու են իրավապահ մարմիններին, իսկ Լատիֆը, լսելով այդ ամենը, տեղեկացրել է, որ ՀՀ իրավապահ մարմիններում ունի բազմաթիվ ծանոթներ և ապարդյուն կլինի իր կողմից իրավապահ մարմիններին դիմելը։ Ուստի որոշել են վերադառնալ Իրանի Իսլամական Հանրապետություն։ Իր հերթին Հոսեինսոհին հայտնել է, որ կրկին գումարի վճարման դիմաց կարող են կատարել համապատասխան գործարքը։
Պատասխանելով դատարանում իրեն առաջադրված հարցերին, տուժողը հայտնել է, որ թեև Լատիֆն ու հոսեինին իրենց ի սկզբանե խոստացել են, որ Երևանում կմնան առավելագույնը մեկ շաբաթ, սակայն այստեղ մնացած ընդհանուր ժամանակահատվածը կազմել է 4 ամիս։ Պարոն Հոսեյնիի հետ առաջին անգամ ծանոթացել է 2013թ. դեկտեմբերի 5-ին` Թեհրանի օդանավակայանում, մինչ տրանզիտ սրահ մտնելը։ Բանկային վճարման անդորրագրերը ներկայումս գտնվում են Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում։ Իրենց անձնագրերը, լուսանկարների հետ միասին գտնվել են պարոն Հոեյնիի մոտ։
Հայտնել է նաև, որ Հոսեինսոհին և Ֆարիման համագործակցել են միմյանց հետ, նրանց միջև կնքված պայմանագրի համաձայն` Ֆարիման հանդիսանում է այդ անձանց ներկայացուցիչը, ում պետք է ապահովվեր Եվրոպա մեկնելու թույլտվությունը, որոնցից մեկը հանդիսանում է նաև ինքը։ Սակայն գտնում է, որ դա նախապես ծրագրված գործարք է եղել, քանի որ իրենք նախապես չեն տեսել այդ պայմանագիրը։ Ինչ վերաբերվում է պարոն Ղահրիմանին, ապա նա հանդիսացել է պարոն Հոսեինսոհիի աշխատակիցը, և ինքն անձամբ նրան չի ճանաչում, այլ ընդամնեը հեռախոսազրույց է ունեցել նրա հետ։
Տուժողը պնդել է, որ իր կողմից տրված գումարները չեն փոխանցվել պարոն Ղահրեմանիին։
Ըստ տուժողի` երբ Թեհրանի օդանավակայանում, Հոսեինսոհիին գումար են տվել, վերջինս հայտնել է, որ գումարի վերաբերյալ ստացական կտա արդեն Երևանում։ Սակայն Երևանում իրենց հայտնել է, որ նրա հետ չեն հանդիսանում այդ գործընթացին ուղղակի` անմիջական, կողմ, ուստի ստացականը կտրամադրի Ֆարիմա Քափիանիին։ Հետագայում, Թեհրանում տեղեկացել են, որ Հոսեյնին այդպես էլ որևէ ստացական չի տվել։
Հայտնել է նաև, որ պարոն Լատիֆի դեմ որևէ պահանջ չունի, նրան որևէ գումար չի տրամադրել, ինչպես նաև տեղեկություն չունի այն մասին, արդյոք Հոսեինսոհին գումար տրամադրել է Լատիֆին, թե ոչ և գումարի վերադարձման պահանջ ներկայացնում է միայն պարոն Հոսեյնիի դեմ։ Գտնում է, որ այդ խաբեության և խարդախության կողմ հանդիսանում է միայն Հոսեինսոհին։

Մինչև նշված տուժողի դատարան գալը և հարցաքննվելը, դատարանը, հաշվի առնելով տուժողի ԻԻՀ-ում բնակվելու հանգամանքը, և այդ պահին նրա դատական նիստին չներկայանալու օբյեկտիվ պատճառները, օրինական հիմքերի առկայությամբ հրապարակել է տուժող Ֆաթեմեհ Նազերի Բաղերիի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ`

«2013 թվականի վերջին ցանկացել է մեկնել Անգլիա՝ աշխատելու նպատակով։ Ծանոթների շրջանում հետաքրքրվել է «Շենգենյան համաձայնության» երկրների մուտքի և աշխատանքի արտոնագիր ստանալու հարցով և իր ընկերներից մեկը տվել է ոմն Ղահրեմանիի հեռախոսահամարը, ով աշխատել է «Հավթ Էղլիմ Իման» տուրիստական ընկերությունում, որի սեփականատերն է հանդիսացել Սեյեդռեզա Հոսեյնին։ Ինքը զրուցել է Ղահրեմանիի հետ, և ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն՝ 29.000.000 իրանական թուման, որը կազմում է մոտ 7000 եվրո գումար, փոխանցել է նրա կողմից նշված հաշվեհամարին, որի համար նա տվել է ստացական, իսկ 21.000.000 թուման՝ մոտ 5000 եվրո կանխիկ գումար 2013թ-ի դեկտեմբերի 5-ին Թեհրանի օդանավակայանում փոխանցել է Սեյեդռեզա Հոսեյնին և նույն օրը նույն չվերթով՝ վերջինիս, Ղահրեմանիի, Նեգին Սաֆավիի իր նշանածի՝ Ամին Էքզոշենիի հետ ժամանել են Երևան։
Իրենք սկզբնական շրջանում ցանկացել են մեկնել Գերմանիա, սակայն Հոսեյնին իրենց ասել է, որ ավելի հեշտությամբ՝ մասնագիտություններից ելնելով, կարող է իրենց ուղարկել Անգլիա, ինչին համաձայնվել են։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Թեհրանում Հոսեյնին իրենց համար խոստացել էր Երևանում վարձել հյուրանոցային համար, սակայն Երևանում իրենց ուղեկցել է ինչ-որ բնակարան և ասել, որ այդտեղ պետք է ապրեն մինչև Լոնդոն մեկնելը։ Նույն օրը՝ 06.12.2013թ.-ին, Հոսեյնին իրենցից պահանջել և ստացել է 300 ական ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես բնակարանի վարձ և 1000 ական ԱՍՆ դոլար՝ Երևան-Լոնդոն չվերթի տոմսի համար նախկինում վճարված գումարին ավելացնելու համար։ Մինչ այդ իրենց ասել են, որ գործերը պատրաստ են և պետք է մեկնեն Լոնդոն։ Նշված օրը, ինչպես դրանից հետո իրենց այցելել է Լատիֆը։
2013 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ինքը և Ամին Էքզոշենին միասին մեկնել են «Զվարթնոց» օդանավակայան, որտեղ իրենց դիմավորել է Լատիֆին, նրա կինը և նրանց ընկերը` Հովոն, ու իրենց են տվել անձնագրերը և չվերթի էլեկտրոնային տոմսերը։ Անձնագրերի մեջ դրված է եղել ինչ-որ թուղթ, որի վերաբերյալ նրանք ասել են, որ դրանք վիզաներն են։
Համապատասխան հաշվառումներ կատարելու ընթացքում իրենք հասկացել են, որ տոմսերը ոչ թե Երևան-Լոնդոն, այլ Երևան-Մոսկվա-Ֆրանկֆուրտ-Յոհանեսբուրգ ուղղությամբ են, սակայն վախենալով ետ վերադառնալ, նստել են օդանավ։ Օդանավում իրենց մոտեցել են օդանավակայանի աշխատակիցները և անձնագրում ՌԴ մուտքի արտոնագիր չունենալու պատճառով իրենց իջեցրել են օդանավից։ Անձնագրերում բացակայել է նաև Մեծ Բրիտանիա մուտք գործելու արտոնագիրը։ «Զվարթնոց» օդավակայանից դուրս գալուց հետո զանգահարել է Լատիֆին և Հոսեյնին ու հայտնել եղելության մասին, սակայն վերջիններս ժխտել են իրենց մեղքը և ասել, որ Մոսկվայից իրենք պետք է ուղևորվեին Լոնդոն։
Երկու օր անց Հոսեյնին և Լատիֆին այցելել են իրենց և կրկին պնդել, որ նրանք ոչ մի մեղք չունեն, որի ժամանակ պահանջել են իրենց գումարները, սակայն Լատիֆին և Հոսեյնին ասել են, որ ոչ մի տեղ չբողոքեն, որ Հայաստանում ունեն ծանոթներ, հատկապես Ազգային անվանգությունում և ամեն ինչ կանեն` Եվրոպա ուղարկելու համար։ Նրանք խոստացել են մեկ այլ ճանապարհով ուղարկել Լոնդոն, սակայն ասել են, որ վիզայի համար պետք է մի քիչ սպասեն։
Հաջորդ օրն իրենց ժամանակավորապես տեղավորել են «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում և խոստացել, որ կուղարկեն Լոնդոն 2014 թվականի հունվարի 3-ին, սակայն խոստումը նույպես չեն կատարել և ստանալով ընդհանուր առմամբ մոտ 26.000 Եվրո գումար, խաբել են իրենց, անընդհատ հետաձգել են տարբեր պատճառաբանություններով և չեն կատարել ոչինչ` այդ գործընթացը կազմակերպելու համար։
Ֆաթեմեհ Բաղերին առերես հարցաքննվել է Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆիի Ազիզի և Սեյեդռեզա Սեյեդմոհամմադիի հետ, որոնց ժամանակ պնդել է իր նախկինում տված ցուցմունքները։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 1 գ.թ. 104-107, հատոր 3 գ.թ. 36, 37-42/

Տուժող Միրզաե Էնսիեհ Էսմաիլին դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ցանկացել է մեկնել Եվրոպա, ուստի իրեն անհրաժեշտ է եղել ունենալ Եվրոպա մեկնելու թույտվություն` վիզա։ Այդ նպատակով Իրանում հեռախոսազրույց է ունեցել Ֆարիմա Քափիանիի հետ։ Վերջինիս հաշվեհամարին փոխանցել է 60.000.000 իրանական թուման գումար, որպեսզի ապահովիի իր` Եվրոպա մեկնելու թույլտվությունը` վիզան։ Գումարի փոխանցումը կատարել է հետևյալ կերպ. գումարը տվել է ընկերոջը` Ամին Բեսարբորդեին, ով միևնույն ժամանակ Ֆարիմա Քափիանիի բարեկամն է, և այդ կերպ մաս-մաս` մի քանի ամսվա ընթացքում, գումարը փոխանցել է Ֆարիմա Քափիանիի հաշվեհամարին։ Բացի այդ, անձամբ Ֆարիմա Քափիանիի հաշվեհամարին է փոխանցել 3.000.000 թուման` որպես տոմսի համար նախատեսված գումար։ Ֆարիմա Քափիանիի հետ նախնական շփումը եղել է հիմնականում հեռախոսազանգերի միջոցով, իսկ անձամբ ծանոթացել են Իրանի օդանավակայանում, երբ նա եկել էր, որպեսզի հանձներ ավիատոմսերը։ Օդանավակայանում հանդիպելով Ֆարիմա Քափիանիին, վերջինս իրենց ծանոթացրել է Մարզիե Սաֆավիի հետ և նրան ներկայացրել որպես խմբի լիդեր` ղեկավար, վստահեցնելով, որ գործարքը նա անպայման կկատարի։ Սակայն, երբ նստել են ինքնաթիռ, արդեն ինքնաթիռում տիկին Մարզիեն հայտնել է, որ իրականում նա չէ հանդիսանում իրենց խմբի ղեկավարը, իրենց գործերը պետք է կատարի նրա ամուսինը։
Երբ ժամանել են ՀՀ, Երևանում` «Զվարթնոց» օդանավակայանում, ծանոթացել է սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի հետ։ Մասնավորապես, Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆը և Հովո անունով մի անձնավորություն եկել և դիմավորել են իրենց, ապա ուղեկցել են դեպի «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում գտնվող բնակարաններից մեկը։ Երևանում պարոն Լատիֆին տեղեկացրել է, որ հենց նա է հանդիսանում այն անձը, ով զբաղվելու է իրենց` Եվրոպա մեկնելու թույլտվություն ստանալու հարցերով, այդ իսկ պատճառով իրենք ՀՀ-ում պետք է մնան մոտավորապես 10 օր, ապա նոր միայն պատրաստ կլինի իրենց աշխատանքային վիզաները և կկարողանան մեկնել Եվրոպա։ Պարոն Լատիֆին հուսադրել է, որ աշխատանքային վիզա ստանալը իրենից ոչ մի դժվարություն չի ներկայացնում և վստահեցրել, որ գործարքն անպայման կստացվի։
Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆը սկզբանական շրջանում հայտնել է, որ ՀՀ-ում պետք է մնան 2 օր, ապա` 10 օր, սակայն խոստացված 10-օրյա ժամկետը անընդհատ ձգձվել է, ուստի ՀՀ-ում մնացել են մոտ 2 ամիս։ Այդ ժամանակահատվածում ինքը հեռախոսային զրույցներ է ունեցել Ֆարիմա Քափիանիի հետ, որի ընթացքում նա հայտնել է, որպեսզի մի փոքր համբերեն, սպասեն, քանի որ ամեն ինչ լավ է լինելու։ ՀՀ ժամանալիս անձնագիրն իր հիշելով հանձնել է պարոն Լատիֆին։
Հայտնել է, որ Գերմանիայում աշխատանքային վիզա ստանալու վերաբերյալ պայմանագիրը, որը կնքել է Պարոն Հոսեյնին և որպես իր ներկայացուցիչ ստորագրել է Ֆարիմա Քափիանին, եղել է մոտ 9.000 եվրոյի վերաբերյալ, որից 4500-ը նախատեսված է եղել իր համար, մյուս 4500-ը` որդու։ Սակայն այդ պայմանագրով նախատեսված 9.000 եվրո գումարը ինքը չի վճարել, այլ ընդամենը դա նախատեսված է եղել պայմանագրով։ ՀՀ-ում Ֆարիմա Քափիանիի հետ ունեցած հեռախասազանգից հետո պարոն Հոսեյինին է հանձնել ևս 1700 եվրո, որը, սակայն, նախնական պայմանավորվածության մեջ չի եղել, բայց ինքը առձեռն փոխանցել է նրան` Եվրոպա մեկնելու տոմսի, հյուրանոցի և այլ ծախսերի համար։ Բացի այդ, ևս 500 եվրո գումար է փոխանցել պարոն Լատիֆին` որպես Երևանի բնակարանի վարձ։ Իր տեղեկացմամբ Իրանից ժամանած մյուս անձինք Լատիֆիին ևս գումարներ են վճարել` բնակության վարձի համար։
Տուժողը հայտնել է, որ պարոն Հոսեյինին հանդիսացել է Ֆարիմա Քափիանիի և Ռեզա Լատիֆի միջնորդը, նրանց կապող օղակը, նա որևէ գործողություն չի իրականացրել Եվրոպա մեկնելու ուղղությամբ, միայն հայտնել է, որ պարոն Լատիֆին էր իրականացնելու ամբողջ գործողությունները, քանի որ նա էր տիրապետում գործընթացին։
Հայտնել է նաև, որ հեռախոսազանգով Ֆարիմա Քափիանին իրեն ասել է, որ գումարը ամբողջությամբ փոխանցված է Հոսեյնիին և նա պետք է կատարի գործարքը։ Իսկ Լատիֆը իրեն հայտնել է, որ չի ճանաչում Ֆարիմա Քափիանի անձնավորության, նա միայն հանդիսանում է Հոսեյնիի գործընկերը։ Եղել են նաև այլ անձինք, ովքեր նույնպես գումարներ են փոխանցել, որպեսզի ստանան եվրոպա մեկնելու թույլտվություններ, նրանք նույնպես երկար ժամանակ սպասել են իրենց վիզաների գործընթացին։ Մի քանիսը կարողացել են պահանջել և իրենց գումարները ետ ստանալ Ֆարիմայից, մյուսները կարողացել են ստանալ Եվրոպա մեկնելու թույլտվություններ և մեկնել Իրանից։ Ինքը ՀՀ է ժամանել նոյեմբեր ամսին, և իր մտաբերմամբ ետ է վերադարձել ապրիլ ամսին։

Մինչև նշված տուժողի դատարան գալը և հարցաքննվելը, դատարանը, հաշվի առնելով տուժողի ԻԻՀ-ում բնակվելու հանգամանքը, և այդ պահին նրա դատական նիստին չներկայանալու օբյեկտիվ պատճառները, օրինական հիմքերի առկայությամբ հրապարակել է տուժող Ֆաթեմեհ Նազերի Բաղերիի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ`

«ԻԻՀ-ում բնակվել է Շիրազ քաղաքում, աշխատել է ուսումնական կենտրոնում` որպես ֆիզիկայի ուսուցչուհի։ Ամուսնացած է եղել Մոհամմադ Վարավիփուրի հետ, ումից ամուսնալուծվել է մոտ մեկ տարի առաջ, որից հետո ծանոթացել է Ամին Բեսորբորդեի հետ։ Վերջինիս հետ ծանոթացել է նրա մոր միջոցով, ում հետ շատ մոտ է եղել, նրան ճանաչել է սպորտային դահլիճում մարզումների ժամանակ։
Ամինն իրեն առաջարկել է իր անչափահաս որդու հետ մեկնել Եվրոպա, և որի համար անհրաժեշտ է եղել մոտ 60.000.000 իրանական թուման գումար։ Ամինն ասել է, որ նախապես պետք է մեկնել Հայաստան, այնուհետև կորոշեն, թե ուր մեկնեն։ Դրանից հետո Ամինն ասել է, որ ինչ-որ տուրիստական ընկերությունում ծանոթներ ունի և նրանց միջոցով կարող է կազմակերպել արտասահման մեկնելը, մասնավորապես նշել է ոմն Ֆարիմայի անունը, ում հետ հեռախոսով խոսել է, և նա ասել է, որ ինքը պետք է 2.000.000 թուման վճարի Թեհրան-Երևան չվերթի տոմսերի` համար։ 2013 թ-ի դեկտեմբերի սկզբներին Իրանում 2.000.000 թուման տվել է Ֆարիմային, որից հետո Ամինն իրեն ասել է, որ շատ գումար է անհրաժեշտ մեկնելու գործընթացի համար, և դրա համար ինքը Ամինին տվել է իր բոլոր ոսկիները և իր հողատարածքը, որը Ամինը վաճառել է և ընդհանուր կազմել է 20.000 եվրո գումար, որը փոխանցվել է Ֆարիմայի կողմից նշված հաշվեհամարին։ Եվրոպա մեկնելու համար բոլոր գումարային փոխանցումները Ֆարիմային կատարել է Ամինը, ինքը տեղյակ չի եղել հստակ թե ինչքան գումար է փոխանցվել Ամինի կողմից Ֆարիմային, և 2013 թ. դեկտեմբեր ամսի սկզբին իրենք ուղևորվել են Թեհրանից Երևան։ Թեհրանի օդանավակայանում իրենց ճանապարհել է Ֆարիման և ներկայացրել Մարզիե Սաֆավին և ասել, որ վերջինս իրենց ղեկավարն է լինելու ճանապարհորդության ժամանակ, ով այդ պահին չի ժխտել Ֆարիմայի ասածը, սակայն օդանավում ասել է, որ ինքը չէ այս գործընթացը կազմակերպողը, այլ ամուսինը։ Օդանավում իրենց հետ են եղել նաև Ալի Շահաբին և Մարջանը, ովքեր նույն ճանապարհով փորձել են մեկնել Եվրոպա։ Հայաստան հասնելուն պես, «Զվարթնոց» օդանավակայանում իրենց դիմավորել է Մարզիեի ամուսինը` Լատիֆին, ում վարորդն է եղել ոմն Հովոն։ «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրենք ուղևորվել են Երևանի «Գլենդել Հիլզ» թաղամասի շենքերի բնակարաններից մեկը։ Բնակարան հասնելուց հետո Լատիֆին իրենց ասել է, որ Հայաստանը լավ երկիր է, սակայն այստեղ աշխատանք գտնելը դժվար է և 10 օրվա ընթացքում իրենց կուղարկեն Եվրոպական որևէ երկիր։ Լատիֆին ասել է նաև, որ ինքը Երևանում ունի տուրիստական ընկերություն և ծանոթներ Հայաստանի իրավապահ մարմիններում, ովքեր պետք է օգնեին կազմակերպել մեկնումը, սակայն ասել է նաև, որ գումարային հարցերով զբաղվում է իր գործընկեր Հոսեինսոհին։ 2 օր անց Լատիֆին իրենցից վերցրել է անձնագրերը և լուսանկարները, իսկ մոտ 10 օր անց իրենց այցելել է Հոսեինսոհին, ծանոթացել իրենց հետ ու զրույցի ժամանակ ասել է, որ ուղևորությունը ձգձգվում է և ինչ-որ ժամանակ պետք է սպասեն։
Մի քանի անգամ Լատիֆիի և Հոսեյնիի պատճառով իրենք փոխել են տարբեր բնակարաններ։ Որոշ ժամանակ անց Հոսեինսոհին այցելել է իրենց և պահանջել ևս 5.300 եվրո Եվրոպա մեկնելու տոմսերի համար, որը ինքը տվել է, սակայն այդ գումարի համար Հոսեինսոհին ստացական չի տվել և իրենք չեն էլ համարձակվել ստացական պահանջել, քանի որ` թե Լատիֆին, և թե Հոսեինսոհին իրենց շատ վատ են վերաբերվել։ Բացի այդ, իրենք հոգնած են եղել այդ սպասողական վիճակից և համաձայնել են վճարել պահանջված գումարը։
Այնուհետև իրենք հասկացել են, որ խաբվել են Հոսեինսոհիի և Լատիֆիի կողմից։
Իր և որդու համար Սեյեդռեզա Հոսեինսոհին տվել է 20.000 եվրո գումար, իսկ Ամինը տվել է 13.000 եվրո, որը պահանջում են նրանցից։
Էնսիե Միրզաեն առերես հարցաքննվել է Սեյեդռեզա Հոսեինսոհին հետ և պնդել է իր կողմից տված ցուցմունքը»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 3-րդ գ.թ. 143-144, 153-154/

Վկա Հովհաննես Մինասյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 18-ին-20-ին ծանոթացել է քրեական գործով ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆիի և նրա կնոջ հետ։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 5-ին Ռեզա Լատիֆիի միջոցով ծանոթացել է քրեական գործով մյուս ամբաստանյալ Սեյեդռեզա Հոսյեինսոհիի հետ, ով մի քանի Իրանի քաղաքացիների հետ ժամանել էր ՀՀ։ Լատիֆին վերջինիս ներկայացրել է որպես իր ընկեր։ Ծանոթանալով Ռեզա Լատիֆիի հետ, տեղեկացել, որ ցանկանում է բնակարան վարձակալել Երևանում։ Այդ նպատակով «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում 1 ամիս ժամկետով տուն է գտել վերջինիս համար։ Սակայն, մի քանի օր անց Ռեզա Լատիֆին զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ տվյալ տանը նա և կինը չեն ցանկանում բնակվել, նրանք ունեն Իրանից ժամանած հյուրեր և ցանկանում են վարձակալել մեկ ուրիշ բնակարան։ Ապա, Լատիֆիի և նրա կնոջ հետ գնացել է «Զվարթնոց» օդանավակայան, որտեղ դիմավորել են 2 անձանց, ովքեր նույնպես հանդիսացել են Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացիներ, և այդ տունը հանձնել են վերջիններիս։ Այնուհետև, տեղեկանալով, որ Ռեզա Լատիֆիին անհրաժեշտ են այլ բնակարաններ ևս, նրան մատուցել է ծառայություններ, որոնք ուղղված են եղել Իրանից ժամանած անձանց համար բնակարաններ գտնելու և կացությամբ ապահովելու, ինչպես նաև նրանց հետ Երևանում շրջելու հետ։
Երևանում, Ռեզա Լատիֆիի և Իրանից ժամանած այդ անձանց, որոնց թիվը կազմել է մոտավոր 30 հոգի, միջև տեղի ունեցած խոսակցություններից` ժողովներից լսել է, թե ինչպես է Ռեզա Լատիֆին վերջիններիս հայտնել, որ պետք է բացի գրասենյակ, որի միջոցով նրանց օրինական ճանապարհով պետք է տանի Եվրոպա։ Մասնավորապես, նախ նրանք պետք է գնան դեսպանատուն, ստանան համապատասխան վիզաներ, ապա նոր մեկնեն Եվրոպա։ Այդ անձանցից տեղեկացել է, որ նրանք Երևան են ժամանել 7 օրով, ապա, ստանալով համապատասխան թույլտվություն` վիզա, պետք է մեկնեն Եվրոպա։ Տեղեկացել է, որ Իրանից ՀՀ ժամանած անձնինք Լատիֆիին անձամբ որևէ գումար չեն տվել, այլ գումարը վճարել են Իրանում գտնվող գրասենյակում, որպեսզի նրանց համար ապահովեն Եվրոպա մեկնելու վիզաները։ Այդ անձնինք իրեն ևս երբևէ գումար չեն վճարել։ Վկան հայտնել է, որ իր գտած և Լատիֆիի կողմից վարձակալած բնակարաններից 5-ը գտնվել են «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում, 2-ը` Աբովյան փողոցում։ Վարձակալած բնակարանների գումարի վճարումը կատարել է անձամբ Լատիֆին, նույնիսկ եղել են դեպքեր, երբ Լատիֆիին գումարը վճարել է իր ներկայությամբ։ Ռեզա Լատիֆիից ստացել է գումարներ` տարբերի չափերի` 20, 50, 100, 500 եվրո, որպեսզի ինքը Իրանից ժամանած այդ անձանց ուղեկցի` մասնավորապես տանի սրճարաններ, ժամանցի այլ վայրեր։ Բացի այդ, Հոսեյնին մեկ անգամ իրեն տվել է գումար, որպեսզի ինքը Երևան ժամանած անձանցից 18-ին տանի Բագրատաշեն։ Վկան հայտնել է նաև, որ եղել են դեպքեր, երբ տեսել է, թե ինչպես են Լատիֆին և Հոսեյինին միմյանց գումարներ տալիս, սակայն այդ գումարների չափը չի տեսել, նրանց խոսակցությունները հիմնականում եղել են առանձին, ինչպես նաև ինքը նրանց միջև երբևէ որևէ տարաձայնություն չի նկատել։ Իր շփումը հիմականում եղել է Ռեզա Լատիֆի հետ, իսկ վերջինս իրեն ասել է, որպեսզի ինքը «գործ չունենա» Հոսեյնիի հետ։
2013թ. դեկտեմբերին ինքը Լատիֆիի և նրա կնոջ հետ միասին գնացել են «Զվաթնոց» օդանավակայան, որտեղ եղել են նաև Իրանի չորս քաղաքացիներ, որոնց ձեռքին էին գտնվում անձնագրեր և ավիատոմսեր, ովքեր պետք է մեկնեին Ֆրանկֆուրտից դեպի Աֆրիկա։ Սակայն հաջորդ օրն իրեն զանագահարել է Լատիֆին և տեղեկացել է, որ այդ անձինք չեն մեկնել, քանի որ չեն ունեցել համապատասխան վիզաներ։
Վկան հայտնել է, որ ինքը որևէ առնչություն չի ունեցել Իրանից ժամանած անձանց համար տոմսերի գնման գործընթացին, սակայն մեկ անգամ հաշվեհամար է բացել և այն փոխանցել է Լատիֆիի կնոջը` որպեսզի այդ հաշվեհամարին գումար փոխանցեն` Մոսկվայից դեպի Աֆրիկա ավիատոմս գնելու համար։ Այդ հաշվեհամարին փոխանցվել է 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար` տոմս գնելու նպատակով։ Լատիֆիի կինն այդ տոմսերը գնել է ինտերնետի միջոցով։
Ի պատասխան իրեն առաջադրված հարցերի վկան պատասխանել է, որ չի ճանաչում Ֆարիմա Քափիանիին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես վկա դատարան հրավիրված Գայանե Գաբրիելյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, հանդիսանում է Հովհաննես Մինասյանի գործընկերը և ճանաչում է ամբաստանյլներ Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեինսոհիին և Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիին։ Տեղեկացված է, որ վերջիններս Հովհաննեսի միջոցով ՀՀ-ում վարձակալել են բնակարաններ։ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ազիզիին և նրա կնոջը Հովհաննեսի հետ միասին հանդիպել է «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում վարձակալած բնակարանում։ Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեինսոհիին տեսել դրսում` 2-3 անգամ, տեղեկացված է եղել, որ հանդիսանում է Ռեզա Լատիֆի ընկերը։ Միաժամանակ, տեղեկացված չի եղել վերջիններիս` ՀՀ-ում գտնվելու նպատակի, զբաղմունքի մասին։ Հջշում է, որ Ռեզա Լատիֆի, վերջինիս կնոջ և Հովհաննեսի հետ միասին մեկ անգամ գնացել են օդանավակայան, ճանապարհել Ռեզա Լատիֆի հյուրերին և ետ են վերադարձել, սակայն չգիտի, թե ովքեր են հանդիսանում այդ անձինք։ ԻԻՀ քաղաքացիների համար տոմս գնելու գործընթացին ներկա չի գտնվել, սակայն Հովհաննեսի խնդրանքով այդ տոմսերը գնվել են իր բանկային քարտից, երբ քարտը հանձնել է Հովհաննեսին։ Մասնավորապես, գումարը փոխանցվել է իր բանկային հաշվեհամարին, որից էլ գնվել են տոմսերը։ Այդ պայմանավորվածությունը ձեռք է բերվել «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում վարձակալած բնակարանում։ Գումարը իր հաշվեհամարին են փոխանցել Ռեզա Լատիֆին և Մոհամմադի Հոսեինսոհիին։ Հետագայում, բանկի աշխատակիներից տեղեկացել է, որ քարտի հետ կապված ունի խնդիրներ, ուստի գնացել է բանկ, բացել հաշվեհամար, իսկ քարտի վրա մնացած գումարը հանել է և վերադարձրել է Ռեզա Լատիֆին և նրա կնոջը։ Գումարը նրանց է փոխանցել Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում, իսկ վերադարձրած գումարի չափը չի մտաբերում։ Պնդել է, որ վերադարձրել է ամբողջ այն գումարը, որը հանձնել են իրեն, որը ներառել է նաև չեղարկված տոմսերի գումարը։ Այդ ամենից հետո խնդրել է իրեն այլևս չանհանգստացնել, չներքաշել նրանց փոխհարաբերությունների մեջ։
Տեղեկացված չէ, արդյոք Հովահաննեսը ԻԻՀ-ից ժամանած անձանց տարել է Բագրատաշեն, թե ոչ։ Հովհաննեսն իր ներկայւթյամբ երբեք վերջիններիս գումար չի փոխանցել։ Բացի այդ, իր ներկայությամբ երբևէ Հոսեինսոհիին գումարներ չի հանձնել Ռեզա Լատիֆին, չի տեսել նաև, որ Հովհաննեսը գումար փոխանցի վերջիններիս։ ԻԻՀ-ից ՀՀ ժամանած քաղաքացիների վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի։ Ինքը վարձու բնակարան չի տրամադրել ինչպես Հոսեինսոհիին, այնպես էլ այլ անձի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`

Տուժող Ահմադ Հասան Քավյար Համիդի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ` 2013թ-ի դեկտեմբեր ամսին Թեհրանում ծանոթացել է Զիարաբ Թալաբի հետ, ով աշխատել է ինչ-որ տուրիստական գործակալությունում և զբաղվել է ԻԻՀ քաղաքացիներին արտերկիր ուղարկելու հարցերով, իսկ այդ գրասենյակի տնօրենը հանդիսացել է Սեյեդռեզա Հոսեյնին։ Նրանց հայտնել է, որ կնոջ` Նինա Գուդարզիի հետ ցանկանում է մեկնել Եվրոպա բնակվելու և մասնագիտությամբ` շինարարությամբ զբաղվելու համար։
Այդ գործընթացը կազմակերպելու համար Զիարաբ Թալաբն իրենցից պահանջել և ստացել է 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որի համար տվել է ստացական։ Գումարը ստանալուց մի քանի օր հետո 2013 թ. դեկտեմբեր ամսին, ինքը, կինը և Թալաբը ժամանել են Երևան, որտեղ վերջինս իրեն ծանոթացրել է Սեյեդռեզա Հոսեյնիի հետ, ով իրենցից վերցրել է անձնագրերն և ասել, որ շտապ պետք է նկարվեն։
Հայաստան գալուց հետո, սկզբնական շրջանում կնոջ հետ բնակվել է Երևանի «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում, որից հետո, Սեյեդռեզա Հոսեյնին, Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին, վերջինիս կինը և նրանց գործընկեր` Հովոն իրենց տեղափոխել են այլ բնակարան` Երևանի Աբովյան 23/18 հասցե։ Այդ ամենն աստիճանաբար իր մոտ կասկած է առաջացրել։ Այնուհետև Ռեզա Լատիֆին, բնակվարձի համար պահանջել և իրենից ստացել է 2.200 ԱՄՆ դոլար գումար, որը, ինչպես նաև վերջինիս պահանջով` 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարն իր եղբայրը տվել է Սեյեդռեզա Հոսեյնի գրասենյակի աշխատող Ալի Ղահրեմանիին։
Որոշ ժամանակ անց հասկանալով, որ Ռեզա Լատիֆին և Սեյեդռեզա Հոսեյնին իրենց անընդհատ խաբում են, որոշել են տեղափոխվել այլ բնակարան։
2014 թվականի հունվարի 27-ին Սեյեդռեզա Հոսեյնին ընկերոջ հետ գնացել է Աբովյան 23/18 հասցե, որտեղ բնակվել են ԻԻՀ-ից ժամանած ուղևորների մի մասը ու պահանջել է իր նոութբուքը, որը մինչ այդ մնացած է եղել նրանց մոտ։ Սեյեդռեզա Հոսեյնին սպառնացել իրեն է սպանել, եթե չվերադարձնեն նոութբուքը, որի մասին հայտնել են ոստիկանություն։
Ռեզա Լատիֆին և Սեյեդռեզա Հոսեյնին, իրեն և կնոջը Գերմանիա ուղարկելու և աշխատանքային վիզա ստանալու համար պահանջել և ստացել են ընդհանուր 17.200 ԱՄՆ դոլար գումար, և այդ ուղղությամբ ոչինչ չկատարելով, հրաժարվել են վերադարձնել այդ գումարները։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը
հատոր 1, գ.թ.93, 97/


Տուժող Ալի Ռեզա Շահարիի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ` Հայաստանում գտնվում է 2013թ.-ի նոյեմբեր ամսից։ Մինչ Հայաստան գալը, ընկերական շրջապատում հայտնել է, որ ցանկանում է մեկնել Շվեդիա՝ եղբոր մոտ աշխատելու համար։ Ընկերը՝ Մոհամմադն, իրեն հայտնել է, որ Թեհրանում գործող իր ծանոթ տուրիստական ընկերություններից մեկն ոմն Ռեզա Լատիֆիի միջնորդությամբ կազմակերպում է Հայաստանից Շվեդիա մեկնելու գործընթացը։ Համաձայնության է եկել և 2013թ. նոյեմբերի 27-ին Թեհրանի օդանավակայանից ժամանել է Հայաստան։
Համաձայն նախապես ձեռք բերված պայմանավորվածության, օդանավակայանում իրեն դիմավորել է Ռեզա Լատիֆին, ով ուղեկցել է Երևանի «Գլենդել Հիլզ» թաղամաս, որտեղ ինքը պետք է բնակվեր մինչև Շվեդիա մեկնելը։ Շվեդիա մեկնելու գործընթացը կազմակերպելու համար Ռեզա Լատիֆիին նախնական տվել է 200 եվրո գումար, այնուհետև, որոշ ժամանակ անց՝ 700 եվրո գումար և դրանից մի քանի օր անց՝ ևս 500 եվրո գումար, որը տալուց հետո, Ռեզա Լատիֆին ասել է, որ գործընթացն արդեն հասցնում է ավարտին և վերցրել է իր անձնագիրը։ Հայաստան ժամանելուց հետո Լատիֆին իրեն խոստացել է, որ ուղևորությունը կկազմակերպի մեկ շաբաթվա ընթացքում, որից հետո, վերջինիս ցուցումով, նրա գործընկերոջ՝ Սեյեդռեզա Հոսեյնիի հաշվեհամարին փոխանցել է 4000 եվրո գումար։ Համաձայն նախնական պայմանավորվածության՝ իրենք պետք է Իրանից ստանային արտոնագրերը՝ օրինական ճանապարհով, սակայն Հոսեյնին իրենց ասել է, որ պետք է մեկնեն Հայաստան՝ Շվեդիա մեկնելու համար։
4000 եվրո գումար ինքը տվել է վիզայի համար, որի ստացականը առկա է Թեհրանից Երևան օդանավի տոմսի համար 250 եվրո, 700 ԱՄՆ դոլար Լատիֆիին՝ Գերմանիա մեկնելու տոմսն գնելու համար, 1300 ԱՍՆ դոլար գումար տվել է Հոսեյնին, 500 եվրո տվել է Լատիֆին` վիզայի համար, ինչպես նաև 250 եվրո բնակարանում մնալու համար, ընդհանուր ինքը տվել է 7000 եվրո գումար, որից 5550 եվրոն տվել է Սեյեդռեզա Հոսեյնին, իսկ 1450 եվրոն տվել է Ռեզա Լատիֆիին։
Ինքը և մյուս ԻԻՀ քաղաքացիները, ովքեր տուժել են Հոսեյնի գործողություններից, խնդրել են վերադարձնել միայն այն գումարները, որը իրենք տվել են միայն տոմսերի և վիզաների համար, սակայն վերջինս չի համաձայնել։
Ալի Ռեզա Շահարին առերես հարցաքննվել է Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆիի հետ և պնդել է իր նախկինում տված ցուցմունքը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 1 գ.թ. 116, 206-212, հատոր 3 գ.թ. 22-24/

Տուժող Մահյար Ասխար Սամադիի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ` մինչ Հայաստան գալը, բնակվել է Մալազիայում, այնուհետև մորը տեսակցելու նպատակով մեկնել է Թուրքիա։ Թուրքիայում որոշել է ուսման նպատակով մեկնել Եվրոպա, ինչի պատճառով հայրը Թեհրանում գործող Սեյեդռեզա Հոսեյնիի տուրիստական գործակալությունից տեղեկացել է, որ վերջինս կազմակերպում է Հայաստանից Եվրոպա մեկնելու գործընթացը։ Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, Հայաստան է ժամանել 2013 թվականի նոյեմբերի վերջին, որտեղ դիմավորել է Ռեզա Լատիֆին և ուղեկցել մի հասցե, որտեղ ինքը պետք է բնակվեր մինչ մեկնման գործընթացի ավարտը։ Այդ ընթացքում Լատիֆին բնակարանի վարձի համար իրենից պահանջել և ստացել է 300 ԱՍՆ դոլար գումար։ Այնուհետև, Լատիֆին իրենից պահանջել է վիզայի գումար, որը ինքը չի տվել։ Մի քանի օր անց հանդիպել է Հոսեինսոհիի հետ և տվել է «Շենգենյան համաձայնության» երկրների մուտքի արտոնագրի համար 8.000 ԱՍՆ դոլար գումարը, իսկ մի որոշ ժամանակ անց Ռեզա Լատիֆին է տվել 1840 ԱՄՆ դոլար գումար, որը ըստ Հոսեինսոհիի, Եվրոպա մեկնելու տոմսի համար է եղել։
Ռեզա Լատիֆին իրենից պահանջել է անձնագիրը, սակայն հրաժարվել է տրամադրել։
Դրանից հետո իր պահանջով Հոսեինսոհին վերադարձրել է իր կողմից տրված 8.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, սակայն Լատիֆին իրեն չի վերադարձրել 1.840 ԱՄՆ դոլար գումարը, որը վերձրել է Եվրոպա մեկնելու տոմսերը պատվիրելու համար, սակայն տոմս չի պատվիրել ու չի գնել։
Լատիֆին ասել է նաև, որ կվերադարձնի գումարը միայն այն ժամանակ, երբ ինքը հետ կվերցնի իր դիմումը ԱԱԾ-ից։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2 գ.թ. 18-20/

Տուժող Ռամին Ալի Ռեզա Նադերզադեի՝ նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ` մինչ Հայաստան գալը, բնակվել է Թեհրան քաղաքում և աշխատել է որպես ստորջրյա զոդող։
2013 թվականին ցանկացել է մեկնել Եվրոպա՝ աշխատելու և բնակվելու նպատակով, և այդ նպատակով փնտրել է տուրիստական կազմակերպություն։ Հայտարարության միջոցով զանգահարել է «Հավթ էգլիմ Իման» ընկերություն և ընկերոջ՝ Ամինի հետ գնացել են այդ ընկերություն, որտեղ իրենց ասել են, որ 10 օրվա ընթացքում կկազմակերպեն Նիդերլանդներ ուղարկելու գործընթացը։ Այդ ամենի դիմաց իրենից, ընկերոջից՝ Ամինից, ինչպես նաև՝ Արժանգե Ֆարսիից և նրա կնոջից՝ Մարզիեից պահանջել են 26.000.000 թուման գումար,։
Պահանջված գումարից 4.000.000 թումանը 2013 թվականի դեկտեմբեր 26-ին Թեհրանում կանխիկ տվել է ոմն Շահրամ Ռոստամին, ով հանդիսացել է վերը նշված ընկերության գործադիր տնօրենը։ Մնացած գումարը, ըստ պայմանավորվածության, պետք է տրվեր Երևանում։ Հաջորդ օրը Հոսեինսոհիի ուղեկցությամբ ինքը և վերը նշված 4 անձինք ժամանել են Երևան։
Ըստ պայմանավորվածության, Հոսեինսոհիին իրենց պետք է տեղավորեր հյուրանոցում, սակայն երկու օր իրենք բնակվել են Երևանի Թումանյան փողոցի տներից մեկում, այնուհետև նրանց տեղափոխել են մեկ այլ բնակարան, որտեղ եղել են ևս 11 հոգի նույն կարգավիճակում գտնվող ուղևորներ։ Հոսեինսոհին իրենց անընդհատ ասել է, որ 2 օր հետո իրենք կուղևորվեն Եվրոպա։
Արդեն 2013թ.-ի հունվար ամսին, երբ հասկացել է, որ Հոսեինսոհին խաբում է իրեն, պահանջել է իր կողմից նրան տրված գումարը, սակայն վերջինս ասել է, որ ըստ կնքված պայմանագրի, հրաժարվելու դեպքում, նաոչ մի պարտավորություն չի կրի ու գումարը հետ չի վերադարձնելու։
Այն ժամանակ, երբ Հոսեինսոհին գտնվել է Իրանում, Երևանում իրենց պարբերաբար այցելել է նրա գործընկերը՝ Ռեզա Լատիֆին` իր կնոջ՝ Մարզիեի հետ։
Հոսեինսոհին իրենից վերցրել է 4.000.000 թուման գումար, որը համարժեք է մոտ 1.000 եվրոյին, ինչպես նաև՝ 450 ԱՍՆ դոլար գումար Երևանում՝ որպես բնակարանի վարձ։ Ինքը ավել գումար չի տվել, քանի որ հասկացել է, որ նրա գործունեությունն անօրինական է և նա խաբում է իրեն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 1 գ.թ. 215-218/


Տուժող Մոհամմադ Փուրիան Ամիր Համզեհի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ` վերջին տարիներին բնակվել և աշխատել է Մալազիայում՝ Կուալա Լումպուր քաղաքում, որպես ֆիթնեսի մարզիչ։
Մոտ վեց ամիս առաջ ցանկություն է ունեցել մեկնել Եվրոպա՝ աշխատելու և բնակվելու նպատակով, այդ իսկ պատճառով Թեհրանում գտնվող իր հին ծանոթ Ֆարիմայի միջոցով ծանոթացել է Ղահրեմանիի հետ, ով աշխատել է Սեյեդռեզա Հոսեինսոհին պատկանող «Հավթ Էղլիմ Իման» տուրիստական ընկերությունում։ Հոսեինսոհիի ֆեյսբուքյան էջում թողնված է եղել հետևյալ գրառումը՝ «10.000 եվրո գումարով կազմակերպում Եմ ԻԻՀ քաղաքացիներին Եվրոպա մեկնելու մուտքի արտոնագիր ձեռք բերելու գործընթացը»։ Հաջորդ օրն ինքը գահարել է Հոսեինսոհին և ասել, որ ցանկանում է մեկնել Անգլիա, և վերջինս իրեն հայտնել է, որ տվյալ երկիր մեկնելու և բնակություն հաստատելու արժեքը կազմում է 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ինքը համաձայնվել է և հայրը՝ Ամիր Համզեհ Փուրիանը, Թեհրանում 2013 թվականի նոյեմբեր ամսին Ֆարիմահին է տվել 5.500 եվրո գումար, ով ասել է, որ այդ գումարը հետագայում փոխանցել է Հոսեինսոհիի հաշվեհամարին։ Ֆարիմահը կնքել է պայմանագիր Հոսեինսոհիի հետ, ըստ որի՝ հանդիսանում է իր լիազոր անձը և Հոսեինսոհին պետք է կազմակերպեր իր ուղևորության գործընթացը։
Պայմանավորվածության համաձայն` 2013թ-ի դեկտեմբերի 5-ին մեկնել է Թեհրանի օդանավակայան և առաջին անգամ հանդիպել Հոսեինսոհիի հետ։ Ինքը՝ նրա և ևս 8 հոգու հետ Թեհրանից ժամանել են Երևան։
Օդանավակայանում Ֆարիմահն իրենից վերցրել է 1.000.000 իրանական թուման գումար, որը համարժեք է մոտ 310 ԱՄՆ դոլարին և փոխանցել Հոսեինսոհին` Թեհրանի-Երևան չվերթի տոմս գնելու համար։
Հոսեինսոհին պետք է կազմակերպեր իր և Իրանից ժամանած մյուս ԻԻՀ քաղաքացիների Եվրոպա ուղևորության գործընթացը։ Երբ իրենք ժամանել են Երևան, բոլորով միասին գնացել են վարձակալած բնակարան, որը գտնվել է Աբովյան 23 հասցեում։ Այնուհետև, մեկ ժամ անց, իրենց բնակարան են եկել Հոսեյնը, Լատիֆի Ռեզան և նրա կինը՝ Մարզիեն։ Լատիֆին ներկայացել է որպես անձ, ով պետք է Երևանից իրենց ուղարկեր Եվրոպա։ Նա ասել է, որ նշված բնակարանը գտնվում է Երևանի ամենալավ փողոցի վրա և որ ոչ մեկի հետ չխոսեն, դուռը ոչ մեկի առջև չբացեն, քանի որ այստեղ գրեթե բոլորը Ազգային անվտանգության և ոստիկանության աշխատակիցներ են։ Դրանից հետո Լատիֆին ասել է, իրենց գործերը կլինի 2-5 օրվա ընթացքում և եթե ինչ-որ բան էլ պատահի, իրենք կմեկնեն 10 օրվա ընթացքում։ Լատիֆին իրենց ասել է, որ Հայաստանում գտնվող եվրոպական դեսպանատներում, ոստիկանությունում և ազգային անվտանգությունում ունի ծանոթներ, ովքեր պետք է օգնեն ուղևորության գործընթացը կազմակերպելու հարցում։ Լատիֆին հանդես է եկել որպես Հոսեինսոհին ուղղորդող և ինքն էր տվել ցուցումներ՝ իրենցից փողերը վերցնելու և այլ հարցերը կարգավորելու համար։
Հայաստան գալուց 3 օր անց Հոսեինսոհին եկել է իրենց բնակարան, որի ժամանակ իրենք ասել են, որ չեն ցանկանում մնալ այդ բնակարանում, ինչից հետո նա զայրացել ու ասել է, որ իր պահանջները չկատարելու դեպքում իրենք Եվրոպա չեն մեկնի, սակայն համաձայն նախնական պայմանավորվածության, իրենք պետք է բնակվեին Երևանի հյուրանոցներից մեկում։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 8-ից 10-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց բնակարան՝ Աբովյան 23 հասցե է եկել Հոսեյնին՝ իր ծանոթ, ազգությամբ պարսիկ ոմն Նեգինի հետ ու ասել է, որ պետք է 2.000 ԱՍՆ դոլար վճարի` Անգլիա մեկնելու տոմս գնելու համար, որը անձնագրի հետ տվել է նրան։ Գումարը տալուց ներկա են եղել իրենց հետ մնացող մյուս ԻԻՀ քաղաքացիները՝ Հադին, Մոհամմադ Ռեզա, Օմայուն-Քեշավարզին և այլոք։
Լատիֆին և Հոսեինսոհին իրենից վերցրել են 5.500 եվրո գումար` Եվրոպա մեկնելու գործընթացը կազմակերպելու համար, 310 ԱՄՆ դոլար` Թեհրան-Երևան տոմսի համար, որը տվել Ֆարիմահի միջոցով Թեհրանում, իսկ 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել է Երևանում և 300 ԱՄՆ դոլար գումար կրկին տվել է Երևանում` բնակվարձի համար։ Հոսեինսոհին նշել է նաև, որ ունի ծանոթ Հայաստանում գտնվող Անգլիայի դեսպանատանը, ում միջոցով էլ պետք է իբր կազմակերպեր ուղևորության հարցերը։
Մոհմմադ Փուրիան Ամիր Համզեհը առերես հարցաքննվել է Սեյեդռեզա Հոսեյնիսոհիի հետ և պնդել է իր տված ցուցմունքը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2 գ.թ. 30-33/

Տուժող Հադի Հասան Թավաքոլիթաբարի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ ԻԻՀ-ում բնակվելու ժամանակ ցանկացել է մեկնել Գերմանիա՝ աշխատելու և բնակվելու համար։ Թեհրան քաղաքում իր ծանոթ Ֆարիմայի միջոցով ծանոթացել է Ղահրամանիի հետ, ով հայտնել է, որ գործընկեր Հոսեինսոհին զբաղվում է Եվրոպա մեկնելու գործընթացի կազմակերպմամբ՝ 11.000 եվրո գումարի դիմաց։ Ինքը Թավրիզից հեռախոսով կապնվել է Ղահրեմանիի հետ, ծանոթացել նրա կողմից առաջարկած պայմաններին, ըստ որոնց՝ ինքը պետք է Իրանից օրինական ճանապարհով մեկներ Եվրոպա, որտեղ ստանար բնակության և աշխատանքի իրավունք, որին համաձայնվել է ու պատրաստակամություն հայտնել։ 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին Հոսեինսոհին հեռախոսազանգի միջոցով ասել է, որ ուղևորությունը կազմակերպելու է Հայաստանից, քանի որ խնդիրներ են առաջացել Իրանում և, որ ՀՀ-ում եվրոպական դեսպանատներում ունի ծանոթներ, որոնց միջոցով կլուծի հարցերը։
Ըստ նախնական պայմանավորվածության, Իրանում Ֆարիմային տվել է 4.000 եվրո գումար, որը փոխանցվել է Հոսեինսոհիին և, որի դիմաց Ֆարիման վերցրել է ստացական։
2013 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Թեհրան-Երևան չվերթով ինքը ԻԻՀ քաղաքացիների` Ղահրեմանիի ու Հոսեյնի հետ ժամանել են Հայաստան։ Երևանի «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրենք նստել են տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել Երևանի Աբովյան 23 հասցե։ Այդ օրն ինքը Հոսեինսոհին տվել է 30 ԱՄՆ դոլար գումար՝ վարձակալած բնակարանի համար, սակայն այդ գումարի մասին նախապես կնքված պայմանագրում ոչինչ չի եղել։
Նույն օրը Հոսեինսոհին իրենից վերցրել է անձնագիրը՝ հեռախոսային «SIM» քարտ գնելու համար, և դրանից մոտավորապես 1 կամ 2 ժամ հետո, նրա իր գործընկերը՝ Ռեզա Լատիֆին և վերջինիս կինը՝ Մարզիեն, եկել են իրենց բնակարան։
Հոսեինսոհին Լատիֆի Ռեզային ներկայացրել է որպես անձ, ով պետք է կազմակերպեր իրենց ուղևորության գործընթացը Հայաստանից։ Ռեզա Լատիֆին այդ օրն իրենց ասել է, որ կկազմակերպի ուղևորությունը 10-15 օրվա ընթացքում։ Երբ ինքը հարցրել է Ռեզա Լատիֆին, թե ինչպես և ինչ ճանապարհով պետք է կազմակերպի իրենց մեկնումը, նա ասել է, որ հանգիստ լինի, իրեն պետք չէ իմանալ դրա մասին։ Լատիֆին ասել է նաև, որ ունի ծանոթներ Ոստիկանությունում և Հայաստանի այլ իրավապահ մարմիններում, ովքեր, նրա խոսքերով, պետք է օգնեն վիզաները ստանալու և մյուս հարցերում։
Հաջորդ օրը, ինքը և իր հետ մնացող ԻԻՀ մյուս քաղաքացիները ցանկություն են հայտնել փոխել բնակարանը, քանի որ իրենց դուր չեն եկել տան պայմանները և դրա դիմաց վճարված արժեքը, որի մասին հայտնել են Հոսեինսոհին։ Հոսեյնին, ի պատասխան առաջարկի, Լատիֆիի անունից ասել է, որ չեն կարող այլ բնակարան տեղափոխվել՝ այլապես իրենք Եվրոպա չեն մեկնի։ Այդ ժամանակ, չունենալով այլ ելք, վճարել են այդ գումարները։
2013թ-ի դեկտեմբերի վերջերին Հոսեյնին պահանջել և ստացել է 700 եվրո գումար, որը ինքը տվել է Երևան քաղաքի Աբովյան և Սայաթ-Նովա փողոցների խաչմերուկում գտնվող բանկում։ Այդ գումարն ինքը նշված բանկում վերածել է ԱՄՆ դոլարի ու 900 ԱՄՆ դոլար տվել Հոսեինսոհին՝ Հայաստանից Գերմանիա մեկնելու տոմսը գնելու համար։ Որոշ ժամանակ անց Հոսեինսոհին ասել է, որ անհրաժեշտ է ևս 3000 եվրո՝ Գերմանիայի հյուրանոցներում սենյակ ամրագրելու, այլ ծախսեր կատարելու և տեղի կազմակերպությունների հետ աշխատանքային պայմանագրեր կնքելու համար։ 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսի վերջերին Հոսեինսոհին պահանջել և իրենից ևս 2.000 եվրո գումար է ստացել` վերը նշված գործերը իրականացնելու համար, պատճառաբանելով, որ ծառայությունների գները թանկացել են, որից մի քանի օր անց, ևս 1.300 եվրո գումար է տվել, քանի որ, ըստ նրա խոսքերի, տոմսերի գինը շատ է թանկացել` Հայաստանում տոների պատճառով։
Հադի Հասան Թավաքոլիթաբարը առերես հարցաքննվել է Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի և պնդել է իր կողմից տված ցուցմունքը, ավելացնելով, որ Ռեզա Լատիֆին իրեն ասել է, անհրաժեշտ է աշխատանքային փաստաթուղթ՝ Իրանում զբաղվածության վերաբերյալ տեղեկանք, որն ինքը ստացել է Իրանում շինարարական ընկերությունից, որտեղ աշխատել է նախկինում և, ըստ Լատիֆիի պահանջի, այն փոստով ուղարկվել է Իրանում Հոսեինսոհիի ընկերությանը։ Ինքը Ռեզա Լատիֆիին` Եվրոպա մեկնելու գործընթացը կազմակերպելու համար գումար չի տվել, գումարները տվել է Հոսեյնիին, բայց Լատիֆին իր խոսքերի մեջ ասել է, որ Հոսեյնին իրեն գումարներ է տվել և բնակարանի վարձի համար, և վիզայի գործերի համար, իսկ գումարի չափը չի նշել։ Այդ մասին հայտարարել է նաև Հայաստանում` Իրանի դեսպանատանը տեղի ունեցած հանդիպման ժամանակ։
Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆին առերես հարցաքննության ժամանակ չի ցանկացել պատասխանել իրեն ուղղված հարցերին, պատճառաբանելով ֆիզիկական, հոգեկան թույլ վիճակով և այն, որ մեկուսարանի խցի պայմաններն իրեն չեն բավարարում և ցանկանում է տեղափոխվել մեկ այլ խուց։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2 գ.թ112-115, 120, հատոր 3, գ.թ.94-95/


Տուժող Արժանգ Ֆարսի Արդաշիրի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ Եվրոպա ուղարկելու գործընթացը կազմակերպելու համար 2013թ-ի դեկտեմբերի 17-ին կամ 18-ին, 17.350 ԱՄՆ դդոլար գումար երկու փոխանցմամբ տվել է Հոսեյնիի փեսա՝ Շահրամ Ռոստամիին Հոսեյնի գրասենյակում, իսկ Երևան տեղափոխվելուց հետո՝ Աբովյան 23 հասցեում գտնվող բնակարում 2013թ. դեկտեմբերի վերջերին, Հոսեյնին տվել է 900 ԱՍՆ դոլար գումար, իր և կնոջ տան բնակվարձի համար։
Դրանից մոտ 10 օր անց Հոսեինսոհին եկել է իրենց բնակարան և այդ գործընթացը կազմակերպելու համար կրկին պահանջել է 2.150 ԱՍՆ դոլար, բացատրելով, որ տոմսերը թանկացել են, սակայն ինքը այդքան գումար չի ունեցել և նրան տվել է 1150 եվրո` գումարած 100 ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացած գումարի փոխարեն Հոսեյնին իրենից վերցրել է նոութբուքը, որը ինքը հետագայում ստացել է է ՀՀ-ում ԻԻՀ դեսպանատնից։
Հոսեինսոհիի և Լատիֆիի պատճառով իրենք կնոջ հետ Երևանում հայտնվել են ծանր վիճակում և 4 ամիսների ընթացքում ծախսել են մոտ 3000 ԱՄՆ դոլար` ուտելու և բնակվարձի համար։ Պահանջում է, որ Հոսեինսոհին վերադարձնի ընդհանուր 22.950 ԱՄՆ դոլար գումարը, որից 500 ԱՄՆ դոլարը Հոսեինսոհին վերադարձրել է 2014 թվականի հունվարի 25-ին։
Արժանգ ֆարսի Արդաշիրը առերես հարցաքննվել է Սեյեդռեզա Սեյեդմոհամմադիի ու պնդել է իր նախկինում տված ցուցմունքը, իսկ Սեյեդմոհամմադին հայտնել է, որ ինքը պայմանագիր է կնքել Ֆարիմա Քափյանի հետ և լիազորված է եղել որպես նրանց ներկայացուցիչ։ Հայաստանում ինքը այդ անձանց փաստաթղթերը հանձնել է Ռեզա Լատիֆիին, ով էլ պետք է կազմակերպեր Հայաստանից Եվրոպա հետագա ուղևորությունը և ամբողջ գումարները, որը ստացել է պայմանագրով տվել է Լատիֆիին, սակայն երբ իմացել է, որ վերջինս չի կարողացել այդ մարդկանց ուղարկել Եվրոպա, պահանջել է այդ գումարները Լատիֆիից, բայց վերջինս մերժել է։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2 գ.թ 154-156, հատոր 3, գ.թ.84-85/

Տուժող Ամին Էկզոշենի Աբդոլռեզայի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ մոտ 2 ամիս առաջ ցանկություն է ունեցել մեկնել Անգլիա՝ աշխատելու նպատակով և ծանոթների շրջանում հետաքրքրվել է մուտքի և աշխատանքի արտոնագիր ստանալու հարցով։ Ընկերներից մեկն իրեն է տվել ոմն Ղահրեմանիի հեռախոսահամարը, ով աշխատել է «Հավթ Էղլիմ» ընկերությունում, որը պատկանում է Ռեզա Հոսեինսոհին, ասելով, որ նա կարող է օգնել այդ հարցում։ Ինքը զրուցել է Ղահրամանիի հետ և, ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, 29.000.000 իրանական թուման, որը համարժեք է մոտ 7000 եվրո գումարին, փոխանցել է նրա կողմից նշված հաշվեհամարին, որի համար վերջինս տվել է ստացական, իսկ 21.000.000 թումաը մոտ 5000 եվրոին համարժեք կանխիկ գումար 2013թ-ի դեկտեմբերի 5-ին Թեհրանի օդանավակայանում փոխանցել է Ռեզա Հոսեինսոհին։ Նույն օրը նույն չվերթով Ռեզա Հոսեինսոհիի, Ղահրեմանիի, Նեգին Սաֆավիի և իր նշանածի՝ Ֆաթեմեհ Բաղերիի հետ ժամանել են Երևան։ Նշանածը նույնպես Հոսեինսոհիի տվել է 50.000.000 թուման՝ վերջինիս ուղևորությունը կազմակերպելու համար։
Սկզբնական շրջանում ցանկացել են մեկնել Գերմանիա, սակայն Հոսեինսոհին ասել է, որ ավելի հեշտությամբ՝ իրենց մասնագիտություններից ելնելով, կարող է ուղարկել Անգլիա, քանի որ ինքը մասնագիտությամբ քիմիկ է, իսկ նշանածն աշխատում է նավթազտարանում, և դրա համար իրենք համաձայնել են մեկնել Լոնդոն։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Թեհրանում Հոսեինսոհին խոստացել է վարձակալել հյուրանոցային համար, նա Երևանում ուղեկցել է ինչ-որ բնակարան և ասել, որ այդտեղ պետք ապրեն մինչև Լոնդոն մեկնելը։ Նույն օրը Հոսեինսոհին իրենից և իր նշանածից պահանջել և ստացել է 300-ական ԱՄՆ դոլար գումար` որպես բնակարանի վարձ, և 1000-ական ԱՍՆ դոլար՝ Երևան-Լոնդոն չվերթի տոմս գնելու համար։ Նշված օրը, ինչպես նաև դրանից հետո պարբերաբար իրենց այցելել է Լատիֆին։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ինքը և Ֆաթեմեհ Բաղերին միասին մեկնել են են «Զվարթնոց» օդանավակայան, որտեղ դիմավորել է Ռեզա Լատիֆին, նրա կինը և նրանց ընկերը՝ Հովոն, որի ժամանակ իրենց տվել են նախկինում իրենցից վերցված անձնագրերը և չվերթի էլեկտրոնային տոմսերը, իսկ անձնագրերի մեջ են եղել ինչ-որ թղթեր ասելով, որ դրանք վիզաներն են։
Օդանավակայանում համապատասխան հաշվառումներ կատարելու ընթացքում հասկացել են, որ տոմսերն ոչ թե Երևան-Լոնդոն, ուղղությամբ են այլ Երևան-Մոսկվա-Ֆրանկֆուրտ-Յոհանեսբուրգ ուղղությամբ են, սակայն, վախենալով հետ վերադառնալ, նստել օդանավ։ Օդանավում իրենց մոտեցել են օդանավակայանի աշխատակիցները և անձգրում ՌԴ արտոնագիր չունենալու պատճառով՝ իրենց իջեցրել են օդանավից։
Անձնգրերում բացակայել է նաև Մեծ Բրիտանիա մոտք գործելու արտոնագիրը։ «Զվարթնոց» օդանավակայանից դուրս գալուց հետո իրենք զանգահարել են Լատիֆիին և Հոսեինսոհին ու պատմել եղելության մասին, սակայն նրանք ժխտել են իրենց մեղքը և ասել, որ Մոսկվայից պետք է ուղևորվեին Լոնդոն։
Երկու օր անց Հոսեինսոհին և Լատիֆին այցելել են իրենց և կրկին պնդել, որ նրանք ոչ մի մեղք չունեն կատարվածի համար։ Այդ ժամանակ իրենք պահանջել են տված գումարները, սակայն Լատիֆին և Հոսեյնին հորդորել են, որ ոչ մի տեղ չբողոքեն, ասելով որ ծանոթներ ունեն, հատկապես Ազգային անվտանգությունում, և իրենց կուղարկեն Եվրոպա։ Հոսեյնը և Լատիֆը խոստացել են մեկ այլ ճանապարհով ուղարկել Լոնդոն, սակայն ասել են, որ պետք է մի քիչ սպասեն վիզայի համար։
Հաջորդ օրը իրենց ժամանակավորապես տեղավորել են «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում գտնվող բնակարանում և խոստացել, որ կուղարկեն Լոնդոն 2014 թվականի հունվարի 3-ին, սակայն տարբեր պատճառաբանություններով մեկնումը հետաձգել են, և չեն դարձրել իրենց կողմից եվրոպա ուղևորությունը կազմակերպելու համար վերցված ընդհանուր 26.000 եվրո գումարը՝ յուրաքանչյուր անձի համար 13.000 եվրո գումար։
Ամին էկզոշենի Աբդոլռեզան առերես հարցաքննվել է Սեյեդռեզա Սեյեդմոհամմադի և պնդել է իր կողմից տված ցուցմունքը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2 գ.թ 165-167, հատոր 3, գ.թ.46-51/

Տուժող Ամիր Նեմաթի Ասլ Էսմայիլի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ` Հայաստան գալուց մեկ շաբաթ առաջ Ռամին Նադերզադեի միջոցով ծանոթացել է Հոսեյնիսոհի Ռեզայի հետ, ով խոստացել է համապատասխան գումարի դիմաց կարգավորել օրինական ճանապարհով «Շենգենյան համաձայնության» երկրների մուտքի, աշխատանքի և բնակվելու արտոնագիր ստանալու գործընթացը։ Դրա համար ինքը Իրանում Հոսեինսոհին տվել է 1300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք իրանական ռիալ, որից 1000 ԱՄՆ դոլարը ինտերնետի միջոցով փոխանցել է Հոսեինսոհիի փեսայի` Շահրամ Ռոստամիի հաշվեհամարին, իսկ 300 ԱՄՆ դոլարը` Հոսեինսոհիի գրասենյակում կանխիկ տվել է կրկին Շահրամ Ռոստամիին, որի վերաբերյալ ստացել է ստացական։ Ըստ պայմանավորվածության, մնացած գումարը, որը կազմել է մոտավորապես 5000 ԱՄՆ դոլար, ինքը փոխանցել է Սեյեդռեզա Հոսեյնիին Հայաստանում։
2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ԻԻՀ քաղաքացիներ` Արժանգի, նրա կնոջ, Ռամին Նադերզադեի և Հոսեյնի հետ ժամանել է Երևան, վերջինս իրենց տեղավորել է ժամանակավոր բնակարաններում, որտեղ այցելել է Ռեզա Լատիֆին, ում Հոսեինսոհին ներկայացրել է, որպես իր գործընկեր և անձ, ով պետք է կազմակերպեր իրենց` Եվրոպա մեկնելու գործընթացը։
2014 թվականի հունվարի կեսերին Լատիֆին և Հոսեինսոհինի այցելել են իրենց և ներկայացրել ինչ-որ ձևաթղթեր, որտեղ լրացրել են իրենց տվյալները` մասնագիտությունը, իբր այդ տվյալներով Եվրոպայում աշխատանք գտնելու համար։
Ռեզա Լատիֆին իրենց պարբերաբար ասել է, որ ծանոթներ ունի ՀՀ իրավապահ մարմիններում, ինչպես նաև դեսպանատներում և իբր զգուշացրել է ոստիկանությանը, որ իրենց մոտիկ չգան և իրենք արտոնյալ են Երևանում։
Որոշ ժամանակ անց իրենք հասկացել են, որ Հոսեինսոհին և Լատիֆին ձգձգում են գործընթացը և խաբում են իրենց, բերում են տարբեր անհիմն պատճառաբանություններ, մեղքը գցելով դեսպանատան վրա։
Այդ ընթացքում Լատիֆին մեկ անգամ կնոջ հետ մեկնել է Ռուսաստան` ճանապարհորդության, որի մասին ասել է Հովոն։
Երբ իրենք հասկացել են, որ Լատիֆին և Հոսեինսոհին խաբում են իրենց, ու երբ Ազգային Անվտանգության աշխատակիցներն իրենց բնակարանից տարել են Հոսեինսոհին, իրենք այդ ժամանակ հասկացել են, որ վերջիններս խաբեբաներ են։
Բացի այդ, ինքը Հոսեինսոհին Երևանում տվել է 300 ԱՄՆ դոլար` որպես բնակարանի վարձ, ինչպես նաև նշել է, որ Հոսեինսոհինիրեն Երևանում վերադարձրել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար, տեսնելով, որ ապրելու հնարավորություն չունեն։
Հոսեինսոհիի ` Ազգային անվտանգությունում գտնվելու ժամանակ, իրենց հետ բնակվող ԻԻՀ քաղաքացիներից` Ահմադ Քավյարը ասել է որ, եթե իրենք շարունակեն բողոքել, ապա Հոսեյնին մարդ կուղարկի իրենց վնասելու համար։ Այդ ամենը, Քավյարի խոսքերով, ասել է Հոսեյնը, սակայն իրենց մոտ ոչ մեկ չի եկել և չի սպառնացել։
Ամիր Նեմաթի Ասլ Էսմայիլիին առերես հարցաքննվել է Սեյեդռեզա Հոսեինսոհիի հետ և պնդել է իր կողմից տված ցուցմունքը ու ավելացրել, որ այն գումարները, որն ինքը տվել է Հոսեյնիին Իրանում, այնտեղ էլ կներկայացնի իր գումարային պահանջը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2 գ.թ 211-212/

Տուժող Հոսսեին Քեշավարզի Հումանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ` բնակվել է ԻԻՀ Թեհրան քաղաքում և աշխատել է որպես շինարար։ Թեհրանում կնոջ ընկերուհու միջոցով ծանոթացել է Ֆարիմահ անունով անձնավորության հետ, ով տուրիստական գործակալությունում է աշխատել։ Երկար Ժամանակ Ֆարիմահի հետ շփվել են և իրենց միջև բարիդրացիական հարաբերություններ են ձևավորվել։ Մի օր Ֆարիմահը` առաջարկել է իրեն ուղարկել Եվրոպա, մասնավորապես` Անգլիա` աշխատելու նպատակով, ու այդ գործընթացը կազմակերպելու համար իր կնոջ` Նասիմ Իրանդուստի և քրոջ` Մարջան Քեշավարզիի համար պահանջել է ընդհանուր 16.500 եվրո գումար։ 2013թ. հոկտեմբեր ամսին ինքը կնոջ հետ մեկնել է Քիշ կղզի, որտեղ «Մելլաթ» բանկի «Փարդիս» մասնաճյուղում Ֆարիմահի կողմից նշված ոմն Արմինի հաշվեհամարին փոխանցել է Ֆարիմահի կողմից նշված 16.500 եվրո գումարի համարժեք իրանական թումանը, ինչպես նաև Թեհրան-Երևան չվերթի տոմսի գումարը` 3 անձի համար 1.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք թուման։
Ֆարիմահը, գումարները վերցնելուց առաջ, ասել է, որ նա իրենց անունից պայմանագիր պետք է կնքի ոմն Ղահրամանիի հետ, ով պետք է կազմակերպեր իրենց` Եվրոպա մեկնումը։ Չնայած որ, ըստ նախնական պայմանավորվածության իրենք պետք է Եվրոպա մեկնեին Իրանից որոշ ժամանակ անց, Ֆարիմահն ասել է, որ քանի որ Անգլիայի դեսպանատուն չկա Իրանում, մեկնումը պետք է կազմակերպվի Հայաստանից։
Վերջինս նշել է, որ Անգլիա մեկնելու գումարը, ըստ պայմանավորվածության, պետք է մտներ նախապես տրված գումարի մեջ։
2013 թվականի դեկտեմբեր 4-ին ինքը, կինը և քույրը Իրանի Քիշ կղզուց ուղևորվել են Սպահան, այնուհետև ավտոբուսով մեկնել են Թեհրան։ Թեհրանի օդանավակայանում իրենց դիմավորել է Ֆարիմահը և տվել Թեհրան-Երևան չվերթի տոմսերը։ Օդանավ նստելուն պես իրենց մոտեցել է մի տղամարդ և ներկայացել, որպես Իման Հոսեյնի։ Նա ասել է, որ գործերի համար ինքն է պատասխանատու և ասել է, որ իրենց փաստաթղթերը նրա մոտ են, և նա պետք իրենց ուղարկի Անգլիա։
Հայաստան հասնելուն պես` «Զվարթնոց» օդանավակայանում, իրենց դիմավորել է մի իրանցի, իրենց համար տաքսի ավտոմեքենա է վարձել և ուղարկել Երևանի Աբովյան փողոցում վարձակալած բնակարան, որտեղ իրենք մնացել են 20-23 օր։
Հայաստանում գտնվելու 1-ին օրը ինքը Հոսեյնին ասել է, որ ըստ պայմանավորվածության, բնակարանում պետք է լինեին 5 հոգի, սակայն արդեն 9 ԻԻՀ քաղաքացիներ իրենց բնակարանում են եղել։ Հոսեինսոհին իրեն ասել է, որ բոլոր հարցերով, այդ թվում բնակարանի և իրենց` Եվրոպա ուղարկելու հարցերով զբաղվում է ոմն Ռեզա Լատիֆին, ով հաջորդ օրն իրենց հանդիպել է և ներկայացել որպես շատ ազդեցիկ և ուղևորությունը կազմակերպող անձ։ Լատիֆին ասել է, որ ինքն է բոլոր գործերն անելու, իրենք չմտահոգվեն, սակայն ասել է, որ որոշումները կայացնում է Հոսեինսոհին և, եթե նա չցանկան, ապա այդ անձը չի մեկնի Եվրոպա։ Միևնույն ժամանակ Լատիֆին ասել է, որ ինքը ծանոթներ ունի Հայաստանի իրավապահ մարմիններում և կկազմակերպի իրենց մեկնումը։
Երևանում մնալու ժամանակ ինքը ևս 2.100 եվրո տվել է Հոսեինսոհին` Անգլիա մեկնելու տոմսերի համար, ինչպես նաև` 900 ԱՄՆ դոլար գումար բնակարանի վարձի համար։
Որոշ ժամանակ անց, հասկանալով, որ իրենց մեկնումը ձգձգվում է, ինքը դիմել է Հոսեինսոհին և Լատիֆիին ու ասել, որ արագացնեն մեկնման գործընթացը։
2013 թվականի դեկտեմբերի 21-ին կամ 22-ին իրեն զանգահարել է Հոսեինսոհին և ասել, որ իրենք գնան Լատիֆիին պատկանող գիշերային ակումբը, որտեղ նրանք սպասում են իրենց, սակայն ինքն ասել է, որ եկել է Հայաստան` Անգլիա մեկնելու նպատակով, այլ ոչ թե գիշերային ակումբ գնալու, և չի գնացել։ Նույն օրը 24։00-ին Հոսեինսոհին զանգահարել է իրեն և ասել, որ առավոտյան ժամը 4-ին լինեն Երևանի «Զվարթնոց» օդանավակայանում` Անգլիա մեկնելու համար։ Հետո` ինքը, կինը, քույրը և իրենց հետ Իրանից ժամանած քաղաքացիներից Փուրիանը մեկնել են են օդանավակայան, որտեղ էլ սպասելուց հետո, ինքը զանգահարել է Հոսեյնին, քանի որ ոչ Հոսեինսոհին, ոչ Լատիֆին օդանավակայան չեն եկել։ Վերջինս հեռախոսը փոխանցել է Լատիֆիին, ով իրեն ասել է, որ մոտենա տվյալ թռիչքի հաշվառման բաժին և ասի, որ կանգնեցնեն հաշվառումը ու սպասեն` մինչև անձնագրերը վիզաների և տոմսերի հետ հասցնեն օդանավակայան։
Հոսեինսոհին Քեշավարզին մոտեցել է հաշվառման բաժին, սակայն օդանավակայանի աշխատակիցները հայտնել են, որ իրենք տվյալ չվերթի ուղևորների ցուցակում չկան։ Որոշ ժամանակ անց օդանավակայան են եկել Հոսեինսոհին, Լատիֆին և ինչ-որ մեկը, ում ինքը չի ճանաչում, և վերջիններս մեղադրել են, որ իրենք քնած են մնացել և ուշացել են թռիչքից, այնինչ իրենք առավոտյան ժամը 4։00-ից այնտեղ են եղել և սպասել են Հոսեինսոհին և Լատիֆին։
Դրանից հետո Լատիֆին ասել է, որ ինքը պետք է գնա տոմսերը վերադարձնելու համարելու համար, իսկ Հոսեինսոհիի իրենց տվել է 5000 դրամ գումար և ասել, որ իրենք ուղևորվեն Երևան։
Որոշ ժամանակ անց Հոսեինսոհիի նորից հանդիպել է իրենց և պահանջել ևս 1000 ԱՄՆ դոլար գումար` վիզաների համար, սակայն այդ ժամանակ իրենք հասկացել են, որ խաբվել են և գնացել են ԱԱԾ` բողոքելու համար։
Ինքը Հոսեինսոհից և Լատիֆից պահանջում է 2.100 եվրո գումարը, որը տվել է տոմսերի համար և 900 ԱՄՆ դոլար գումարը` բնակության համար, իսկ Իրանում տված` 16.500 եվրոն և 1000 ԱՄՆ դոլարն ինքը կպահանջի Իրանում։
Հոսեին Քեշավարզի Հումանն առերես հարցաքննվել է Սեյեռեզա Սեյեդմոհամմադիի հետ և պնդել իր կողմից տված ցուցմունքը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 3-րդ գ.թ. 15-17,82-83/


Տուժող Մոհամմադ Մոսլեմզադեհ Աբդոլքարիմի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ` բնակվում է ԻԻՀ Շահինշահար քաղաքում, որտեղ ապրում է նաև Ֆարիման։ Ինքը մասնագիտությամբ համակարգչային մասնագետ է։ Ընկերական շրջապատում հայտնել է, որ ցանկանում է մեկնել Եվրոպա, որից հետո ընկերը` Մեհդին ասել է, որ ունի ծանոթ` Հոսեինսոհիի անունով, ով իր գրասենյակով կազմակերպում է եվրոպա մեկնելու գործընթացը։ Նա հայտնել է, որ այդ գործընթացի համար անհրաժեշտ է վճարել 35.000.000 թուման, որն էլ, իր հերթին, պետք է փոխանցեր Հոսեյնի հաշվեհամարին։ Ինքը համաձայնվել և փոխանցել է 12.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 35.000.000 իրանական թուման գումարը։ Այնուհետև 2013 թ. դեկտեմբերի սկզբին, ինքը Հոսեինսոհիի և ևս 8 ուղևորների հետ ժամանել է Երևան, որտեղ «Զվարթնոց» օդանավակայանից նրանք Հոսեինսոհիի ուղեկցությամբ գնացել են Երևանի Աբովյան 23 հասցեում վերջինիս կողմից վարձակալած բնակարան, որտեղ մի քանի օր ապրելուց հետո, տեղափոխվել են Երևանի «Գլենդել Հիլզ» թաղամաս։ Նշված հասցեում մինչև դեկտեմբերի 25-ը բնակվելուց հետո, ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, մեկնել է «Զվարթնոց» օդանավակայան, որտեղ իրեն դիմավորել է Հոսեինսոհիի գործընկերը` Լատիֆին։ Օդանավակայանում Լատիֆիի հետ ամբողջ ընթացքում գտնվել է Հովոն, ով վերջինիս կնոջը` Մարզիեին, տվել է ավիատոմսը ու անձնագիրը, ասելով, որ Երևան-Մոսկվա-Ֆրանկֆուրտ-Հրավային Աֆրիկա-Մոզամբիկ տրանզիտ չվերթի համար վիզա պետք չէ։ Ինքը, վստահելով նրանց խոսքերին, նստել է օդանավ, որից հետո իրեն մոտեցել են օդանավակայանի սպասարկող անձնակազմի աշխատակիցները և հայտնել, որ Գերմանիայի մուտքի արտոնագիր չունենալու պատճառով չեն կարող մեկնել ՀՀ-ից, որից հետո ինքը զանգահարել է Լատիֆիին և հայտնել եղելության մասին։ Լատիֆին պատասխանել է, որ ինքը կատարվածի համար մեղավոր չէ։ Դրանից հետո Սեյեդռեզա Հոսեինսոհիի Սեյեդմոհամմադին իրենից պահանջել և ստացել է ևս 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որպեսզի կրկին փորձի ուղարկել Եվրոպա։ Ըստ Հոսեինսոհիի` այդ գումարից 300 ԱՄՆ դոլարն եղել է բնակարանի վարձի գումարը, սակայն չնայած խոստումներին, նրանք չեն կատարել ստանձնած պարտավորությունները և հափշտակել են իր կողմից վճարված 13.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումարները։
Մոհամմադ Մոսլեմզադեհ Աբդոլքարիմը առերես հարցաքննվել է Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆիի և Սեյեդռեզա Հոսեյնիսոհիի հետ ու պնդել է իր կողմից տված ցուցմունքը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 1-ին գ.թ. 213-214, հատոր 3-րդ 59-63, 68-74/

Տուժող Մոհամմադռեզա Ջաբարի Ֆարոխի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ` իր ծանոթ Ղահրեմանին հայտնել է, որ ցանկություն ունի մեկնել Եվրոպա` աշխատելու համար։ Վերջինս ասել է, որ Սեյեռեզա Հոսեինսոհին Թեհրանում ունի տուրիստական ընկերություն և կարող է կազմակերպել Եվրոպա մեկնելու գործընթացը։ Որոշ ժամանակ անց Ղահրեմանին իրեն հայտնել է, որ 2013 թ. դեկտեմբերի 5-ին ինքը գնա Թեհրանի օդանավակայան, որտեղ իրեն կդիմավորի Հոսեինսոհին և ասել է, որ հետ վերցնի 10.000-ից 12.000 եվրո գումար։ 2013թ. դեկտեմբերի 5-ին, վերցնելով 11.500 եվրո, գնացել է Թեհրանի օդանավակայան, որտեղ առաջին անգամ հանդիպել է Սեյեդռեզա Հոսեինսոհին։ Վերջինս իրեն է տվել Թեհրան-Երևան չվերթի տոմսը, և Հոսեինսոհիի ու ևս 8 հոգու հետ մեկնել են Հայաստան։ Երևանի «Զվարթնոց» օդանավակայանից Հոսեինսոհին իրենց ուղեկցել է Աբովյան 23 հասցեում գտնվող բնակարան։ Հաջորդ օրը Հոսեինսոհին եկել է նշված հասցե և իրենից պահանջել 330 եվրո գումար` տան վարձի համար, ապա` պահանջել է 8.500 եվրո, իսկ որոշ ժամանակ անց` ևս 400 եվրո։ Ինքը տվել է պահանջված գումարները և երեք օր անց տվել է 2.000 եվրո գումար։ Մոհամմադռեզա Ջաբարի Ֆարոխը նշել է, որ Հոսեինսոհին նախապես վերցրել է իր անձնագիրը և ինքը պահանջում է, որ վերջինս վերադարձնի իր 11.230 եվրո գումարը։
Ինքը այդ գումարներից 4.000 եվրոն Իրանում տվել է «Հավթ Էղլիմ» կազմակերպությանը, իսկ մնացած գումարը տվել է Հոսեինսոհին Երևանում։
Մոհամմադռեզա Ջաբարի Ֆարոխը առերես հարցաքննվել է Սեյեդռեզա Հոսեյնիսոհիի հետ և հարցաքննության ընթացքում պնդել է իր տված ցուցմունքը, ավելացնելով միայն այն, որ ինքը Իրանում կնքել է պայմանագիր Ֆարիմա Քափյանի հետ, գումարը փոխանցել է նրան, ով էլ պետք է փոխանցեր Հոսեինսոհին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2-րդ գ.թ. 22-24, հատոր 3-րդ գ.թ. 130-131/

Վկա Ամին Ֆերեյդոն Բեսարբորդեի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ բնակվում է Իրանի Ահվազ քաղաքում և մասնագիտությամբ դիզայներ է։ Ցանկություն է ունեցել մեկնել ՀՀ տուրիստական ճամփորդության, կնոջ` Էնսիե Միրզայի և անչափահաս որդու` Ամիր Հասան Վարավիփուրի հետ, որի համար դիմել են իր մոր ընկերուհուն` ոմն Ֆարիմային, ով պատրաստակամություն է հայտնել օգնել այդ հարցում։ Ֆարիմայի հետ մինչև թռիչքի օրն խոսել է միայն հեռախոսով։ Վերջինս պահանջել է` իր, կնոջ և երեխայի անձնագրերը և 3.000.000 թուման, որը համարժեք է մոտ 1.000 ԱՄՆ դոլարին, նշելով, որ այդ գումարն անհրաժեշտ է միայն ինքնաթիռի տոմսերի համար։
Անձնագրերը Ֆարիմային, ով այդ ժամանակ գտնվել է Թեհրանում, ուղարկել է փոստի միջոցով, իսկ վերը նշված գումարը նրա պահանջով ուղարկել է վերջինիս կողմից նշված հաշվեհամարին։ Թռիչքի օրը, 2013 թվականի նոյեմբերի 28-ին, Թեհրանի օդանավակայանում իրենց է մոտեցել Ֆարիման, հանձնել է իրենց անձնագրերն ու տոմսերը և ծանոթացրել մի կնոջ` ոմն Մարզիեի հետ, նշելով, որ նա իրենց «լիդերն է /գիդ/» և կմեկնի իրենց հետ ՀՀ, սակայն ինքնաթիռում արդեն այդ կինն իրենց հետ զրույցի ընթացքում նշել է, որ ամենևին էլ գիդն չէ և բոլոր հարցերով զբաղվում է իր ամուսինը։ Երևանի «Զվարթնոց» օդանավակայանում իրենց դիմավորել է Ռեզա Լատիֆին և ուղեկցել «Գլենդել Հիլզ» կոչվող թաղամաս, որտեղ իրենց տրամադրել է բնակարան, նշելով, որ վարձը կարժենա օրական 35 ԱՄՆ դոլար։ Այդ նույն օրը Լատիֆի հետ զրույցի ընթացքում ինքը նշել է, որ ցանկություն ունի աշխատել, ինչին վերջինս արձագանքել է, որ կարող է օգնել այդ հարցում` ուղարկելով Եվրոպա։ Մի քանի օր անց իրենք տեղափոխվել են բնակվելու նույն շենքի մեկ այլ բնակարան, քանի որ այն ավելի էժան է եղել։ Այդ բնակարանում, բացի իրենցից բնակվել են նաև ԻԻՀ այլ քաղաքացիներ։ Բնակարանի վարձը ինքը տվել է Լատիֆին, ով զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ իր հետ կկապվի ոմն Հոսեյնը, ներկայացնելով վերջինիս որպես իր գործընկեր, ով պետք է զբաղվեր Եվրոպա մեկնելու հարցերով։ Հանդիպելով Հոսեյնիի հետ, պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել այն մասին, որ 10 օրից պետք է 25.000 եվրո գումար վճարել վիզայի հետ կապված հարցերը կարգավորելու և 5.250 եվրո` տոմսերի համար։ Ինքը տվել է այդ գումարները, ինչպես նաև իրենց անձնագրերը, լուսանկարները և «ID» քարտերը։ Լատիֆիի հետ հանդիպման ժամանակ, վերջինս նշել է, որ ընտանիքի հետ Եվրոպա, մասնավորապես` Նիդերլանդներ, կամ Գերմանիա կկարողանա մեկնել մոտ մեկ շաբաթ հետո, սակայն Հոսեյնը գումարը և անձնագրերը տալու օրն իրեն ասել է, որ գործընթացը կտևի մոտ 20 օր, որից հետո նոր իրենք կկարողանան մեկնել։ Գումարը Հոսեյնին տալուց հետո, ինքը հաճախակի զանգել և հետաքրքրվել է ուղևորության հարցերով, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ հարկավոր է սպասել մինչև անցնեն ամանորի տոնակատարությունները, քանի որ այդ օրերին վիզայի և տոմսերի գները թանկանում են և որպեսզի գումարը` ավելացնելու կարիք չլինի, հարկավոր է սպասել։ Իրենք Հայաստան են եկել զբոսաշրջության համար, և միայն այստեղ Լատիֆին առաջարկել է ուղարկել եվրոպա և ըստ նրա խոսքերի ամեն ինչ պետք է կատարվեր օրինական ճանապարհով։
Բացի այդ, Թեհրանում Ֆարիմայի ընկերոջ /ում անունը չի հիշում/ հաշվին 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին կամ 26-ին փոխանցել է 3.000.000 թուման գումար` Թեհրան-Երևան-Թեհրան տոմսի համար, իսկ Երևանում, 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին Լատիֆին վճարել է 400 եվրո, բնակվարձի համար, որից մի քանի օր հետո «Շենգենյան համաձայնության» երկրների մուտքի և աշխատանքի վիզայի համար տվել է 25.000 եվրո գումար, որից երկու օր անց` 5.250 եվրո նորից տվել է չվերթի տոմսեր գնելու համար։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2-րդ գ.թ. 16-17/

Վկա Մարզիե Աբբաս Շոքրոլլահիի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ 2013թ. ամուսնու Արժանգե Ֆարսիի հետ ցանկացել է մեկնել Եվրոպա բնակվելու և աշխատելու նպատակով, որի համար ամուսնու ընկերներից մեկը խորհուրդ է տվել դիմել Ռամին Նադերզադեհին, իսկ նա էլ իրենց խորհուրդ է տվել դիմել «Հավթ Էղլիմ Իման» տուրիստական ընկերություն։
2013 թ. դեկտեմբերին ինքը, ամուսնու և Ռամին Նադերզադեհի հետ գնացել են «Հավթ Էղլիմ Իման» ընկերություն, որտեղ հանդիպել են տնօրենի` Շահրամ Ռուստայի հետ, ով իրենց ասել է, որ կարող է կազմակերպել Եվրոպա մեկնելու և մուտքի արտոնագիր ստանալու գործընթացը և, ըստ ձեռք բերված պայմանավորվածության, իրենք պետք է ներկայանային Իրանում Հոլանդիայի դեսպանություն և ստանային արտոնագիր, սակայն երկրորդ անգամ «Հավթ Էղլիմ Իմանի» գրասենյակ գնալուց հետո, իրենց ասել են, որ պետք է մեկնեն Հայաստան, որտեղ ոմն Սեյեդռեզա Հոսեյնին պետք է կազմակերպի մեկնումը։
Ըստ էության, իրենք այլ ելք չեն ունեցել, քանի որ մինչ այդ Թեհրանում «Հավթ Էղլիմ Իմանի» հետ կնքած են եղել պայմանագիր և ընկերության հաշվին փոխանցել 17.350 ԱՄՆ դոլար գումար` իր և ամուսնու ուղևորության համար։
26.12.2013 թ-ին ինքը, ամուսնու և Ռամին Նադերզադեհի Ամին Նեմաթի հետ ժամանել են Երևան։ Հայաստան հասնելուն պես «Զվարթնոց» օդանավակայանից Հոսեյնին իրենց ուղեկցել է Երևան` ոմն Հովոյին պատկանող գիշերային ակումբ, որտեղ Հոսեյնին իրենց ծանոթացրել է Ռեզա Լատիֆիի հետ և ասել, որ այսուհետ նա է կազմակերպելու իրենց մեկնումը։ Այդ ժամանակ Հոսեյնին վերցրել է իրենց անձնագրերը և լուսանկարները։
Դրանից հետո Հոսեյնին և Հովոն իրենց տեղավորել են Երևանի քաղաքի Թումանյան, այնուհետև Աբովյան փողոցների բնակարաններից մեկում։
2013թ. դեկտեմբեր ամսին Հոսեյնին իրենից և ամուսնուց պահանջել է 900 ԱՄՆ դոլար գումար բնակարանի վարձի համար, սակայն նրանք ասել են, որ բնակարանի վարձը արդեն իսկ մտել Իրանում վճարված գումարների մեջ, բայց Հոսեյնի շարունակել է պահանջել այդ գումարը ասելով, որ դա նրան չի հետաքրքրում, և իրենք ստիպված են եղել վճարել այդ գումարը։
Ռեզա Լատիֆին կնոջ հետ կանոնավոր կերպով այցելել է իրենց բնակարան` հետաքրքրվել թե ինչ մասնագիտություն ունեն և ինչ մասնագիտությամբ կարող են աշխատել եվրոպական երկրներում, վերջինիս խոսքերով, ինքը կարևոր մարդ է Հայաստանում, և եթե խնդիրներ լինեն ոստիկանության հետ, ապա ինքը կլուծի բոլոր հարցերը, սակայն թե ում է ինքը ճանաչում Երևանում, չի նշել։
2013 թ-ի դեկտեմբեր ամսի վերջին Հոսեյնին նորից այցելել է իրենց և պահանջել 1150 եվրո գումար յուրաքանչյուր անձի համար, սակայն այն հարցին, թե պայմանագրում դրա մասին նշված է թե ոչ, վերջինս պատասխանել է, որ եթե չվճարեն, ուրեմն չեն մեկնի Եվրոպա։ Հոսեյնիի այդ հայտարարությունից հետո իրենք պահանջել են վերադարձնել գումարները, քանի որ այլևս չեն ցանկացել մեկնել Եվրոպա, սակայն Հոսեյնին ասել է, որ չի վերադարձնի այդ գումարները և իրենք կարող են մեկնել Իրան։
Դրանից մի քանի օր անց, երբ Հոսեյնին նորից այցելել է իրենց բնակարան` վերը նշված հարցերը քննարկելու համար, քննարկումն երկար է տևել, և իրենք առաջարկել են նրան գիշերել իրենց բնակարանում։ Հաջորդ օրը, առավոտյան եկել են ԱԱԾ աշխատակիցները և Հոսեյնիին բերման են ենթարկել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2-րդ գ.թ. 25-28/

Վկա Նասիր Բանիջամալի Ռահիմի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ ժամանել է Հայաստան` բնակվելու և աշխատելու համար։ Երևանում բնակվել է «Գլենդել Հիլզ» թաղամասում, որտեղ ժամանակավոր բնակություն են հաստատել ԻԻՀ որոշ քաղաքացիներ։ Վերջիններիս հետ շփման ժամանակ իմացել է, որ նրանք պետք է մեկնեն Եվրոպա` աշխատելու և բնակվելու նպատակով, ու այդ գործընթացը պետք է կազմակերպեն Ռեզա Լատիֆը և Հոսեյնին։
Հոսեյնին ճանաչել է դեռևս Իրանում և իմացել է, որ վերջինս զբաղվում է ԻԻՀ քաղաքացիներին Եվրոպա ուղարկելով։
Մի օր, երբ ինքը հանդիպել է Հոսեյնին, նրան հարցրել է, թե արդյոք կարող է ինքն էլ մեկնել Եվրոպա, ինչին վերջինս պատասխանել է, որ կարող է, միայն պետք է վճարի 6.000 եվրո գումար։ Ինքը համաձայնվել է և ասել, որ փողը կտա այն ժամանակ, երբ օդանավակայանում տեսնի ավիատոմսերը և անձնագրում առկա արտոնագիրը։ Ինքը տեղյակ է եղել, որ մյուս ԻԻՀ քաղաքացիների գործերը չեն ստացվում և նրանք անընդհատ քաշքշուկի մեջ են եղել Հոսեյնի և նրա ընկեր Ռեզա Լատիֆիի հետ, այդ իսկ պատճառով զգուշացել է և չի վստահել։
Ինքը Հոսեյնին է տվել իր անձնագիրը` Երևան-Թեհրան ուղղությամբ ավիատոմս գնելու համար։ Վերջինս վերցրել է անձնագիրն ու ասել, որ կգնի տոմսը, սակայն հաջորդ օրն, առանց իր իմացության անձնագիրն հետը տարել է Թեհրան` եղբոր հարսանիքին մասնակցելու կապակցությամբ։
Այն ժամանակ, երբ անձնագիրը գտնվել է Հոսեյնի մոտ և վերջինս գտնվել է Թեհրանում, իր բնակարան է այցելել Հոսեյնի գործընկեր` Լատիֆին։ Խոսակցության ժամանակ Լատիֆին ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, և որոշ ժամանակ անց այդ ԻԻՀ քաղաքացիները, ում հետ ինքը հասցրել էր ընկերանալ, կմեկնեն Եվրոպա։
Երբ Հոսեյնը վերադարձել էր Երևան, ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցները կանչել են նրան ԱԱԾ վարչական շենք, այդ ժամանակ Հոսեյնը ներկայացրել է իր մոտ եղած ԻԻՀ քաղաքացիների` այդ թվում իր անձնագիրը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 2-րդ գ.թ. 34-36/


Վկա Նասիմ Իրանդուստ Բեհրուզի նախաքննական ցուցմունքը այն մասին, որ «2013թ-ին ամուսնու և վերջինիս քրոջ հետ ցանկացել են մեկնել Եվրոպա` աշխատելու և բնակվելու նպատակով։ Ամուսինը` Հոսեյն Քեշավարզին, իր և քրոջ` Մարջան Քեշավարզի Եվրոպա մեկնելու գործընթացը կազմակերպելու համար Իրանում պայմանագիր է կնքել իրենց ընտանիքի ընկերոջ` Ֆարիմայի հետ, ով էլ իրենց անունից պայմանագիր է կնքել «Հավթ Էղլիմ Իման» ընկերության տնօրեն Հոսեյնիի հետ։ Վերջինս պետք է կազմակերպեր իրրենց Անգլիա մեկնելու գործընթացը Հայաստանից, քանի որ Իրանում Անգլիայի դեսպանություն չի գործել։ Գործընթացը կազմակերպելու համար ամուսինը Իրանում երկու փոխանցմամբ ընդհանուր` 70.000.000 թուման փոխանցել է ոմն Ամինի հաշվեհամարին` Ֆարիմայի ցուցումով։
Երբ արդեն ժամանել են Երևան, Հոսեյնին իրենց տեղավորել է Աբովյան փողոցում գտնվող բնակարաններից մեկում։ Հաջորդ օրը Հոսեյնին իր հետ բերել է Ռեզա Լատիֆիին և ներկայացրել է նրան որպես շատ կարևոր անձ, ով պետք է կազմակերպեր իրենց ուղևորությունը Անգլիա։
Հոսեյնիի և Լատիֆիի հետ իրենց մեկնելու հետ կապված հարցերով խոսել է ամուսինը, և ինքը տեղյակ է միայն, որ վերջինս Երևանում Հոսեյնիին տվել է 900 ԱՄՆ դոլար գումար` տան վարձի համար և 2.100 եվրո գումար` ուղևորության հետ կապված չվերթի տոմսերի համար։
2013 թ. դեկտեմբերի վերջերին Հոսեյնին զանգահարել է ամուսնուն և ասել, որ իրենք գնան Լատիֆիին պատկանող գիշերային ակումբ, որտեղ նրանք սպասել են իրենց, սակայն ամուսինը հրաժարվել է ու չի գնացել։ Նույն օրը Հոսեյնին զանգահարել է և ասել, որ առավոտյան ժամը 4։00-ին իրենք լինեն «Զվարթնոց» օդանավակայանում` Անգլիա մեկնելու համար, որից հետո ինքը, ամուսինը, ամուսնու քույրը և իրենց հետ Իրանից ժամանած ուղևորներից` Փուրիանը մեկնել են օդանավակայան, քանի որ, ըստ Հոսեյնի, ժամը 6։30-ին պետք է թռիչքը լիներ։ Քանի որ օդանավակայնում սպասելուց հետո, ոչ Հոսեյնին, և ոչ էլ Լատիֆին չեն եկել իրենց մոտ, Հոսեյն Քեշավարզին զանգահարել է Սեյեդռեզա Հոսեյնիսոհիին, ով էլ հեռախոսը փոխանցել է Լատիֆիին։ Լատիֆինն իր ամուսնուն ասել է, որ վերջինս մոտենա տվյալ թռիչքի հաշվառման բաժին ու ասի, որ սպասեն` մինչև անձնագրերը` վիզաների և տոմսերի հետ բերեն օդանավակայան, քանի որ մինչ այդ Հոսեյնին վերցրել է իրենց անձնագրերը։ Քեշավարզի այդպես էլ արել է, սակայն օդանավակայանի աշխատակիցներն ասել են, որ իրենք չկան այդ չվերթի ցուցակում։ Որոշ ժամանակ անց Հոսեյնին և Լատիֆին ժամանել են օդանավակայան և իրենց մեղադրել այն բանում, որ քնած են մնացել և ժամանակին չեն եղել օդանավակայանում, այնինչ իրենք ժամը 4։00-ից եղել են օդանավակայանում և սպասել են նրանց։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 3-րդ գ.թ. 96-97/

Վկա Մարջան Քեշավարզի Հումանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ` 2013թ-ին ինքը, եղբայրը և վերջինիս կինը ցանկացել են մեկնել Եվրոպա` աշխատելու և բնակվելու նպատակով։ Իր եղբայրը` Հոսեյն Քեշավարզին, իր և կնոջ` Նասիմ Իրանդուստի Եվրոպա մեկնելու գործընթացը կազմակերպելու համար Իրանում պայմանագիր է կնքել ծանոթ Ֆարիմայի հետ, ով էլ իրենց անունից պայմանագիր է կնքել «Հավթ Էղլիմ Իման» ընկերության տնօրեն Հոսեյնիի հետ։ Վերջինս պետք է կազմակերպեր իրենց Անգլիա մեկնելու գործընթացը Հայաստանից` քանի որ Իրանում Անգլիաի դեսպանություն չի գործել։ Եղբայրը` Հոսեյն Քեշավարզին, այդ գործընթացը կազմակերպելու համար Իրանում երկու փոխանցմամբ ընդհանուր 70.000.000 թուման փոխանցել է ոմն Ամինի հաշվեհամարին` Ֆարիմայի ցուցումով։
Երբ իրենք արդեն ժամանել են Երևան, Հոսեյնին իրենց տեղավորել է Աբովյան փողոցում գտնվող բնակարաններից մեկում։ Հաջորդ օրն իր հետ բերել է Ռեզա Լատիֆիին և ներկայացրել է նրան, որպես շատ կարևոր մարդ և նա պետք է կազմակերպեր իրենց ուղևորությունը։
Հոսեյնիի և Լատիֆիի հետ իրենց մեկնելու հետ կապված հարցերով խոսել է եղբայրը, և ինքը տեղյակ է միայն, որ վերջինս Երևանում Հոսեյնիին տվել է 900 ԱՄՆ դոլար գումար` տան վարձի համար և 2.100 եվրո գումար` ուղևորության հետ կապված չվերթի տոմսերի համար։
2013 թ. դեկտեմբերի վերջերին Հոսեյնին զանգահարել է եղբորը և ասել, որ գնան Լատիֆիին պատկանող գիշերային ակումբ, սակայն իրենք հրաժարվել են ու չեն գնացել։ Նույն օրը Հոսեյնին զանգահարել է ու ասել, որ առավոտյան ժամը 4։00-ին իրենք լինեն «Զվարթնոց» օդանավակայանում` Անգլիա մեկնելու համար, որից հետո իրենք և իրենց հետ Իրանից ժամանած ուղևորներից` Փուրիանը մեկնել են օդանավակայան, քանի որ, ըստ Հոսեյնի, ժամը 6։30-ին պետք է թռիչքը լիներ։
Քանի որ օդանավակայնում սպասելուց հետո, ոչ Հոսեյնին, և ոչ էլ Լատիֆին չեն եկել իրենց մոտ, Հոսեյն Քեշավարզին զանգահարել է Սեյեդռեզա Հոսեյնիսոհիին, ով հեռախոսը փոխանցել է Լատիֆիին, վերջինս էլ ասել է, որ մոտենան տվյալ թռիչքի հաշվառման բաժին ու ասեն օդանավակայանի աշխատակիցներին, որ սպասեն` մինչև անձնագրերը` վիզաների և տոմսերի հետ բերեն օդանավակայան, քանի որ մինչ այդ Հոսեյնին վերցրել է իրենց անձնագրերը։
Իրենք այդպես էլ արել են, սակայն օդանավակայանի աշխատակիցներն ասել են, որ իրենք չկան այդ չվերթի ցուցակում։ Որոշ ժամանակ անց Հոսեյնին և Լատիֆին ժամանել են օդանավակայան և իրենց մեղադրել այն բանում, որ քնած են մնացել և ժամանակին չեն եղել օդանավակայանում, այնինչ իրենք ժամը 4։00-ից եղել են օդանավակայանում և սպասել են նրանց։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 3-րդ գ.թ. 112-114/

Վկա Նաղմեհ Աբբասիսերկեհի Մոհամմադի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ` 2013 թվականին ցանկացել է Իրանից մեկնել Եվրոպա` մշտական բնակության և աշխատանքի համար։ Նույն թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին հայտարարության միջոցով տեղեկացել է, որ «Հավթ Էղլիմ» ըկերությունը կազմակերպում է Եվրոպա մեկնելու գործընթացը։ 2013թ-ի դեկտեմբերի կեսերին իր մոր հետ գնացել են Թեհրանի «Հավթ Էղլիմ» տուրիստական ընկերություն, որտեղ հանդիպել են Հոսեյնին և Շարամ Ռոստամիին։ Գրասենյակում ինքը հայտնել է, որ ծնվել է Գերմանիայում և ցանկանում է մեկնել Գերմանիա` մշտական բնակության և աշխատանքի նպատակով։ Այդ ժամանակ Հոսեյնն ասել է, որ կարող է կազմակերպել իր ուղևորությունն օրինական ճանապարհով և որի կապակցությամբ իրենք Հոսեյնիի հետ կնքել են պայմանագիր, համաձայն որի` վերջինս պարտավորվել է իրեն և իր ընկերուհուն` Էլհամ Աբբաս Ալիզադեհին ուղարկել Գերմանիա և ձեռք բերել աշխատանքային վիզա։ Նշված ուղևորությունը կազմակերպելու համար Հոսեյնին և Շարամին ասել են, որ երկու անձի համար պետք է վճարեն 8.000 եվրո։
2013 թ. դեկտեմբերի 10-ին Իրանում 8.000 եվրո գումարը փոխանցմամբ, ինչպես նաև` առձեռն վճարել է Հոսեյնին, որի համար ստացական է վերցրել։
2014 թվականին հունվարի 2-ին ինքը և ընկերուհին` Էլհամը ժամանել են «Զվարթնոց» օդանավակայան, որտեղ իրենց դիմավորել է Հոսեյնը, վերջինս, ով ասել է որ 10 օրից իրենք կմեկնեն Գերմանիա, և իրենց տեղավորել է Երևանի «Գլենդել Հիլզ» թաղամասի բնակարաններից մեկում։ Նշված հասցե հասնելուց հետո իրենք Հոսեյնին բնակարանի համար վճարել են երկու անձի համար` 900 ԱՄՆ դոլար գումար։ Սակայն նշված ժամկետում ուղևորությունը չի կայացել, երկար ժամանակ բնակվել է Երևանի տարբեր հասցեներում և, երբ իրենք հասկացել են, որ Հոսեյնը չի կարողանում կազմակերպել իրենց ճանապարհորդությունը, որոշել են վերադառնալ Իրան, որտեղ արդեն իր մայրը դատարան էր դիմել` Հոսեյնի կողմից իր վրա վերցված պարտավորությունները չկատարելու համար։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 3-րդ գ.թ. 119-120/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝

«Նեթբանկ Սաման» միջազգային դրամական փոխանցման անդորրագրերը՝ թարգմանված պարսկերենից հայերեն լեզվով, ըստ որոնց`

- Ֆարիմա Քափյանիի դիմումի համաձայն Սեյեդռեզա Հոսեյնիի բանկային թիվ IR700120000000002009465580 հաշվեհամարին 16.11.2013 թ. փոխանցվել է 300.000.000 ռիալ գումար։
- 250 ռիալ գումարի հետպահմամբ` 80.000.000 ռիալ գումար փոխանցվել է Սեյեդռեզա Հոսեյնիի թիվ 2009465580 հաշվեհամարին։
-Ֆարիմա Քափյանիի դիմումի համաձայն Սեյեդռեզա Հոսեյնիի թիվ IR700120000000002009465580 հաշվեհամարին 16.11.2013 թ. փոխանցվել է 200.000.000 ռիալ գումար։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 3-րդ գ.թ. 1-9/

«Հավթ Էղլիմ Իման ընկերության» 18.12.2013թ.-ի պայմանագիրը /հատոր 1, գ.թ.151-155/, «Հավթ Էղլիմ Իման ընկերության» 10.09.2013թ.-ի պայմանագիրը /հատոր 1, գ.թ.160-168/, «Հավթ Էղլիմ Իման ընկերության» 10.09.2013թ.-ի պայմանագիրը /հատոր 1, գ.թ.170-173/, Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի տարածքում սպանության սպառնալիք տալու վերաբերյալ գրությունը /հատոր 1, գ.թ.61-63/, Սեյեդ Ռեզա Հոսեինսոհի 11.03.2014թ.-ի դիմումը` ուղղված ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ա.Հակոբյանին /հատոր 2, գ.թ.175/, ՀՀ Ազգային անվտանգության ծառայության կողմից ուղարկված 04.06.2014թ.-ի թիվ 2/2/3-5109 գրությունը /հատոր 4, գ.թ.112/, Սոցիալական հարցերով հանդիպման հատուկ ձևը /հատոր 4, գ.թ.95-96/։

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի և Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեինսոհիի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը,
հատոր 4-րդ գ.թ. 260-261/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, դատարանը փաստում է, որ գործի քննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցները` մասնավորապես տուժողներ` Ահմադ Հասան Քավյար Համադի, Ֆաթմեր Նոզեր Բաղերիի, Միրզաե Էնսիեհ Էսմաիլի, Ալի Ռեզա Շահարի, Մահյար Ասխար Սամադի, Ռամին Ալի Ռեզա Նադերզադեի, Մոհամմադ Փուրիան Ամիր Համզեհի, Հադի Հասան Թավաքոլիթաբարի, Արժանգ Ֆարսի Արդաշիրի, Ամին Էկզոշենի Աբդոլռեզայի, Ամիր Նեմաթի Ասլ Էսմայիլի, Հոսսեին Քեշավարզի Հումանի, Մոհամմադ Մոսլեմզադեհ Աբդոլքարիմի, Մոհամմադռեզա Ջաբարի Ֆարոխի նախաքննական, վկաներ` Ամին Ֆերեյդոն Բեսարբորդեի, Մարզիե Աբբաս Շոքրոլլահիի, Նասիր Բանիջամալի Ռահիմի, Նասիմ Իրանդուստ Բեհրուզի, Մարջան Քեշավարզի Հումանի, Նաղմեհ Աբբասիսերկեհի Մոհամմադի նախաքննական, վկա Հովհաննես Մինասյանի և տուժողներ` Ֆաթմեր Նազեր Բաղերիի և Միրզաե Էնսիեհ Էսմաիլի դատաքննական ցուցմունքները և մասամբ հենց իրենց՝ ամբաստանյալների, նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, հանդիսանում են ապացույցի այն զանգվածը, որոնցով հիմնավորում է վերջիններիս կողմից խարդախությամբ՝ տուժողներին խաբելու և նրանց վստահությունը չարաշահելու, եղանակով նրանցից առանձնապես խոշոր չափերի գումար հափշտակելու փաստը։

Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ գործով անցնող՝ վերը նշված այն անձանց նախաքննական ցուցմունքները, որոնք չեն հարցաքննվել դատարանում և որոնք հրապարակվել են գործի դատական քննության ընթացքում չեն հանդիսանում ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորող միակ և վճռորոշ ապացույցները, քանի որ դրանք հիմնավորվեցին ինչպես տուժողներ Ֆաթմեր Նազերի Բաղերիի և Միրզաե Էնսիեհ Էսմաիլի, այնպես էլ վկա Հովհաննես Մինասյանի դատաքննական ցուցմունքներով։

Այլ խոսքով, դատարանն անարժանահավատ ու մտացածին է համարում ամբաստնյալների այն պնդումները, թե իրենք որևէ առնչություն չունեն մեղսագրված հանցանքների հետ։ Նման եզրահանգման գալիս, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների՝ իրենց մեղքը հերքող, ինչպես նաև կատարված հանցագործությունը մյուսի վրա բարդող ցուցմունքները, ոչ այլ ինչ են քան պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու միտում, հաշվի առնելով, որ նրանց մասնակցությունը կատարված հանցագործություններին հիմնավորվեց վերը նշված տուժողների և վկաների ցուցմունքներով, որոնք վերջիններիս պնդել են նաև ամբաստանյալների հետ առարեսումների ժամանակ։

Ինչ վերաբերվում է վկա Գայանե Գաբրիելյանի դատաքննական ցուցմունքին, ապա դատարանն այն դիտում է արժանահավատ՝ պատճառաբանությամբ, որ Գայանե Գաբրիելյանը դատարանին չի կարողացել տալ տրամաբանական և արժանահավատ պատասխաններ՝ ինչպես օդանավակայանում ԻԻՀ քաղաքացիներին ճանապարհելու, այնպես էլ` ամբաստանյալների կողմից միմյանց գումարներ փոխանցելու փաստական հանգամանքների մասին։ Վերջինիս կողմից դատարանում ներկայացված պատասխանները կրել են խուսափողական բնույթ։

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ազիզին, ԻԻՀ քաղաքացի Սեյեդռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի հետ, նախնական համաձայնությամբ, խաբեությամբ խոշոր չափերով գումար հափշտակելու միասնական դիտավորությամբ, ԻԻՀ տարածքում գործող իր տուրիստական ընկերության միջոցով հավաքագրել են Եվրոպական երկրներ մեկնելու ցանկություն ունեցող ԻԻՀ քաղաքացիներ Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիին, Ահմադ Հասան Քավյար Համիդին, Ալի Ռեզա Շահաբիին, Մահյար Ասխար Սամադիին, Ռամին Ալի Ռեզա Նադերզադեհին, Մոհամմադ Մոսլեմզադեհ Աբդոլքարիմին, Հոսսեին Քեշավարզի Հումանին, Մոհամմադ Ջաբարի Ֆարոխին, Մարզիե Էնսիեհ Էսմաիլին, Մոհամմադ Փուրիան Ամիր Համզեհին, Հադի Թավակալիտաբար Հասանին, Արժանգ Ֆարսի Արդաշիրին, Ամին Աբդոլռեզա Էկզոշենիին, Ամիր Նեմաթի Ասլ Էսմայիլին՝ խոստանալով համապատասխան գումարի դիմաց կազմակերպել` ՀՀ-ում «Շենգենյան համաձայնության» երկրների դեսպանություններից օրինական մուտքի արտոնագիր ստանալու և եվրոպական երկրներ ուղևորության մեկնելու գործընթացը, որից հետո այդ անձանց մոտ Եվրոպա մեկնելու գործընթացի վերաբերյալ պատրանք ստեղծելու, նրանց վստահություն ներշնչելու, դրա արդյունքում իրենց կողմից պահանջված և վերջիններիս կողմից մասամբ` ԻԻՀ-ում, մասամբ ՀՀ-ում տրված գումարներին տիրանալու նպատակով, վերոհիշյալ անձանցից 2013 թ-ի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսների ընթացքում ԻԻՀ-ից փոխադրել են ՀՀ Երևան քաղաք և տեղավորել ժամանակավորապես վարձակալված բնակարաններում, սկայն ուղևորությունները կազմակերպելու ուղղությամբ որևէ գործողություն չկատարելով, նրանց վստահությունը չարաշահելու եղանակով, պահանջել և ստացել են առանձնապես խոշոր չափերի 88.910.669 ՀՀ դրամին համարժեք 49.520 դոլար, 81.300 եվրո և 1.400.000.000 ռիալ գումարներ։

Նման պարագայում դատարանը չի կարող բավարարել նաև ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի պաշտպան Վ.Ծառուկյանի կողմից ներկայացված և դատարանի որոշմամբ դրա լուծումը խորհրդակցական սենյակ հետաձգված միջնորդությունը՝ իր պաշտպանյալի մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզին և Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհին կատարել են արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ուստի վերջիններս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքներին նրանցից յուրաքանյուրի դերակատարությունն ու մասնակցության աստիճանը։

Որպես ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում ՀՀ-ում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի արաքում արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում նախկինում ՀՀ-ում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի արաքում արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, հանգամանքներ չկան, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը խանրացնող հանգմանանք է հանցագործության մեջ նրա առանձնապես ակտիվ դերը, այն, որ նա է մտահղացել ու առավելապես կազմակերպել ԻԻՀ քաղաքացիների տեղափոխումը ՀՀ, կատարել դերաբաշխում, գործողություներ՝ ուղղված վերջիններիս գումարներն ու գույքը հափշտակելու ուղղությամբ։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի և Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով՝ առանց գույքի բռնագրավման, որպիսի պատիժները նրանք պետք է կրեն։

Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափերի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանը կատարված հանցագործությանը և ամբաստանյալ Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի առանձնապես ակտիվ դերը դրանում, վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակի ավելի խիստ պատիժ քան՝ Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի նկատմամբ։

Դատարանն, անդրադառնալով Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի և Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեյնիսոհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների, հարցին, գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Քննվող քրեական գործով 18.12.2015թ-ի կայացած դատական նիստի ժամանակ տուժողներ Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիի, Ալի Ռեզա Շահաբիի, Ամիր Նեմաթի Ասլ Իսմայիլի, Մոհամմադ Փուրիան Ամիրհամզեհի, Միրզաե էնսիեհ էսմայիլի, Հադի Թավաքոլի Թաբար Հասանի, Հոսեյն Քեշավարզի Հումանի, Մոհամմադ Ռեզա Ջաբարի Ֆարոխի ներկայացուցիչ Վահան Հայրապետյանը ներկայացրել է հայցադիմումներ, որոնցում նշել է տուժողներին պատճառված վնասի չափը և խնդրել են դրանք համապարտության կարգոց բռնագանձել Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ալի Ակբարիից և Աեյեդ Ռեզա Հոսեինսոհիի Սեյեդ Մոհամմադիից։

Մասնավորապես, հայցադիմումներով որպես պատճառված վնասի չափ նշել են հետևյալը` Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիի օգտին` 26.000 ԱՄՆ դոլար, Ալի Ռեզա Շահաբիի օգտին ` 7000 /յոթ հազար/ եվրո, Ամիր Նեմաթի Ասլ Իսմայիլի օգտին ` 2.600 /երկու հազար վեց հարյուր/ ԱՄՆ դոլար, Մոհամմադ Փուրիան Ամիրհամզեհի օգտին` 2.610 /երկու հազար վեց հարյուր տասը/ ԱՄՆ դոլար և 5.500 /հինգ հազար հինգ հարյուր/ եվրո, Միրզաե էնսիեհ էսմայիլի օգտին՝ 20.000 /քսան հազար/ եվրո, Հադի Թավաքոլի Թաբար Հասանի օգտին՝ 11.200 /տասնմեկ հազար երկու հարյուր/ եվրո, Հոսեյն Քեշավարզի Հումանի օգտին՝ 2.100 /երկու հազար հարյուր/ եվրո և 900 /ինը հարյուր/ ԱՄՆ դոլար, Մոհամմադ Ռեզա Ջաբարի Ֆարոխի օգտին՝ 11.230 /տասնմեկ հազար երկու հարյուր երեսուն/ եվրո։

Դատարանը, քննության առնելով տուժողներ Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիի, Ալի Ռեզա Շահաբիի, Ամիր Նեմաթի Ասլ Իսմայիլի, Մոհամմադ Փուրիան Ամիրհամզեհի, Միրզաե էնսիեհ էսմայիլի, Հադի Թավաքոլի Թաբար Հասանի, Հոսեյն Քեշավարզի Հումանի, Մոհամմադ Ռեզա Ջաբարի Ֆարոխի կողմից ամբաստանյալերի դեմ ներկայացված հայցապահանջները, գտնում է, որ դրանք ենթակա են բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով։

Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։

ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, իսկ տուժողի իրավահաջորդը վերջինիս՝ որոշակի իրավունքներով, այդ թվում քաղ. հայց ներկայացնելու, օժտված անձն է։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։

Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։

Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։

Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։

Վերոգրյալ հանցագործությունն ամբաստանյալներ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ալի Ակբարիի և Աեյեդ Ռեզա Հոսեինսոհիի Սեյեդ Մոհամմադիի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժողների կողմից ընդդեմ ամբաստանյալների ներկայացված քաղաքացիական հայցերը, դատարանը գտնում է, որ համապարտության կարգով դրանք ենթակա են բավարարման` Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիի օգտին՝ 26.000 /քսանվեց հազար/ ԱՄՆ դոլարի չափով, Ալի Ռեզա Շահաբիի օգտին՝ 7.000 /յոթ հազար/ եվրոյի չափով, Ամիր Նեմաթի Ասլ Իսմայիլի օգտին՝ 2.600 /երկու հազար վեց հարյուր/ ԱՄՆ դոլարի չափով, Մոհամմադ Փուրիան Ամիրհամզեհի օգտին՝ 2.610 /երկու հազար վեց հարյուր տասը/ ԱՄՆ դոլարի և 5.500 /հինգ հազար հինգ հարյուր/ եվրոյի չափով, Միրզաե էնսիեհ էսմայիլի օգտին՝ 20.000 /քսան հազար/ եվրոյի չափով, Հադի Թավաքոլի Թաբար Հասանի օգտին՝ 11.200 /տասնմեկ հազա երկու հարյուր/ եվրոյի չափով, Հոսեյն Քեշավարզի Հումանի օգտին՝ 2.100 /երկու հազար հարյուր/ եվրոյի և 900 /ինը հարյուր/ ԱՄՆ դոլարի չափով, Մոհամմադ Ռեզա Ջաբարի Ֆարոխի օգտին՝ 11.230 /տասնմեկ հազար երկու հարյուր երեսուն/ եվրոյի չափով՝ որպես տուժողներին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։

Միևնույն ժամանակ, Արժանգ Արդաշիրի Ֆարսիմադանի ներկայացուցիչ Գարիկ Մալխասյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել մասնակի՝ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ալի Ակբարիից և Աեյեդ Ռեզա Հոսեինսոհիի Սեյեդ Մոհամմադիից համապարտության կարգով հօգուտ Արժանգ Արդաշիրի Ֆարսիմադանի պետք է բռնագանձել 19.080 /տասնինը հազար ութսուն/ ԱՄՆ դոլար և 1.150 /մեկ հազար հարյուր հիսուն/ եվրո՝ որպես տուժողին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։

Մնացած մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության՝ հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց ներկայացնելու նրա իրավունքը, հաշվի առնելով այն, որ տուժող Արժանգ Արդաշիրի Ֆարսիմադանի ՀՀ-ում բնակվելու և ծախսեր կատարելու հանգամանքը չի կարող համարվել որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնաս և այն ենթակա չէ բռնագանձման քրեական դատավարության կարգով։

Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Նեթբանկ ՍաՄան» միջազգային դրամական փոխանցման անդորրագրերը՝ պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։

4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը



Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։

Մոհամմադ Ռեզա Ալի Աքբարի Լատիֆի Ազիզիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014 թ. փետրվարի 21-ից։

2.Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեինսոհիին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։

Սեյեդ Ռեզա Սեյեդ Մոհամմադի Հոսեինսոհիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014 թ. փետրվարի 21-ից։

Տուժողներ, քաղաքացիական հայցվորներ՝ Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիի, Ալի Ռեզա Շահաբիի, Ամիր Նեմաթի Ասլ Իսմայիլի, Մոհամմադ Փուրիան Ամիրհամզեհի, Միրզաե Էնսիեհ Էսմայիլի, Հադի Թավաքոլի Թաբար Հասանի, Հոսեյն Քեշավարզի Հումանի, Մոհամմադ Ռեզա Ջաբարի Ֆարոխի ներկայացուցիչ Վահան Հայրապետյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը բավարարել և՝

Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ալի Ակբարիից և Սեյեդ Ռեզա Հոսեինսոհիի Սեյեդ Մոհամմադիից համապարտության կարգով բռնագանձել՝

Ֆաթեմեհ Նոզար Բաղերիի օգտին՝ 26.000 /քսանվեց հազար/ ԱՄՆ դոլար,

Ալի Ռեզա Շահաբիի օգտին՝ 7.000 /յոթ հազար/ եվրո,

Ամիր Նեմաթի Ասլ Իսմայիլի oգտին՝ 2.600 /երկու հազար վեց հարյուր/ ԱՄՆ դոլար,

Մոհամմադ Փուրիան Ամիրհամզեհի օգտին՝ 2.610 /երկու հազար վեց հարյուր տասը/ ԱՄՆ դոլար և 5.500 /հինգ հազար հինգ հարյուր/ եվրո,

Միրզաե Էնսիեհ Էսմայիլի օգտին՝ 20.000 /քսան հազար/ եվրո,

Հադի Թավաքոլի Թաբար Հասանի օգտին՝ 11.200 /տասնմեկ հազա երկու հարյուր/ եվրո,

Հոսեյն Քեշավարզի Հումանի օգտին՝ 2.100 /երկու հազար հարյուր/ եվրո և 900 /ինը հարյուր/ ԱՄՆ դոլար,

Մոհամմադ Ռեզա Ջաբարի Ֆարոխի օգտին՝ 11.230 /տասնմեկ հազար երկու հարյուր երեսուն/ եվրո՝ որպես տուժողներին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։

Արժանգ Արդաշիրի Ֆարսիմադանի ներկայացուցիչ Գարիկ Մալխասյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի՝ Մոհամմադ Ռեզա Լատիֆի Ալի Ակբարիից և Սեյեդ Ռեզա Հոսեինսոհիի Սեյեդ Մոհամմադիից համապարտության կարգով հօգուտ Արժանգ Արդաշիրի Ֆարսիմադանի բռնագանձել 19.080 /տասնինը հազար ութսուն/ ԱՄՆ դոլար և 1.150 /մեկ հազար հարյուր հիսուն/ եվրո՝ որպես տուժողին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։

Մնացած մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության՝ հայցվորին պարզաբանելով քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց ներկայացնելու նրա իրավունքը։

Քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Նեթբանկ Սաման» միջազգային դրամական փոխանցման անդորրագրերը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն