Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0156/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Գասիկ Վարդանյան
Գասիկ Վարդանյան Վոլոդյայի
Գասիկ Վարդանյան
Գասիկ Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արարատ Պետրոսյան
Մհեր Արղամանյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արարատ Պետրոսյան
Մհեր Արղամանյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-12-10 | 14:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-07-14 | 11:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2015-06-30 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-06-11 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-05-22 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-05-05 | 12:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-04-13 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-03-19 | 11:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-02-19 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-02-10 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-02-02 | 16:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-01-19 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-01-15 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-12-18 | 15:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-12-12 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-19 | 10:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-04 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-10-15 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-10-06 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-09-23 | 11:00 | 2 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ №-ԵԿԴ/0156/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ. Մակյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
<<10>> դեկտեմբերի 2015 թվականի ք. Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ. ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
պաշտպան` Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պաշտպան Հայկ Հովհաննիսյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 13833413 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /Տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 1/
2. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով Գասիկ Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /հ.1 գ-թ 56/
3. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը ընտրելու մասին: /հ.1 գ-թ 59-60/
4. Առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ քննիչի վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2/երկու/ ամիս ժամկետով: /հ.1 գ-թ 62-63/
5. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: /հ.1 գ-թ 64/
6. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2014թ. մարտի 10-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ. Էյրամջյանի 2013թ. դեկտեմբերի 28-ի հաստատմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2014թ. մարտի 10-ը: /հ.1 գ-թ 82-84/
7. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. մարտի 10-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Գ. Վարդանյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով: /հ.1 գ-թ 102-104/
8. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է և շարունակվել է նախաքննությունը: /հ.1 գ-թ 112/
9. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորման հարցը կրկնակի քննարկման և այն անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ: /հ.1 գ-թ 121-122/
10. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ քննիչի վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց թողնվել է կալանավորումը` 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
Պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի միջնորդությունը բավարավել է և մեղադրյալ Գ. Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավը, գրավի գումարի չափը սահմանվել է նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի`800.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով: /հ.1 գ-թ 124-127/
11. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանը ազատվել է կալանքից: /հ.1 գ-թ 131-132/
12. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. օգոստոսի 19-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 10 /տաս/ օր ժամկետով` մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 7-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ. Ասատրյանի 2014թ. օգոստոսի 22-ի հաստատմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 10 /տաս/ օր ժամկետով` մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 7-ը: /հ.1 գ-թ 153-154/
13. 2014թ. օգոսոտսի 29-ին թիվ 13833413 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2014թ. սեպտեմբերի 2-ին: /հ.1 գ-թ 161-171, h.2 գ-թ 1/
14. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0156/01/14 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. սեպտեմբերի 16-ի որոշմամբ այն նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 3, 10/
15. Առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 14-ի դատավճռով Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը՝ թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում վճռվել է այն վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ՝ 28.07.2014թ./։
Վճռվել է Գասիկ Վոլոդյաի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Ս.Սարգսյանի սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան վճռվել է ոչնչացնել։
Վճռվել է Գասիկ Վոլոդյաի Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։/հ.3 գ-թ 77-88/
16. Ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը 2015թ. օգոստոսի 13-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացվել:
17. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015թ. օգոստոսի 21-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2015թ. օգոստոսի 24-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
18. Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը դատապարտվել է այն արարքը կատարելու համար, որ նա 2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցքի իր՝ թիվ 15 տան մոտ, գումարային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ իր ձեռքում գտնվող՝ իրեն պատկանող խորովածանոցի խորովածի շշերը մաքրելու համար նախատեսված դանակով մեկ անգամ հարվածել է տուժող Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
19. Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը, հղում կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ հոդվածի, 16-րդ հոդվածի, 18-րդ հոդվածի, 19-րդ հոդվածի, 20-րդ հոդվածի, 21-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի, 61-րդ հոդվածի, 62-րդ հոդվածի, 64-րդ հոդվածի, 70-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի, 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 394-րդ հոդվածի դրույթներին, նշել է, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որի արդյունքում ամբաստանյալի նկատմամբ կայացվել է անհիմն դատական ակտ:
Գ. Վարդանյանը 64 տարեկան է։ Նա բնութագրվում է դրական, որը հիմնավորվում է ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե. Արզումանյանի կողմից տրված բնութագրով։ Վերջինիս կողմից նախաքննական մարմին կամովին ներկայանալու, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելու և կատարած արաքի համար անկեղծորեն զղջալու հանգամանքները հիմնավորվում են ինչպես քրեական գործում առկա փաստաթղթերով, այնպես էլ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով։ Գ. Վարդանյանը ունի տեսողական խնդիրներ՝ հասուն տարիքային կատարակտ։ Բացի այդ, գործով հիմնավորվել է, որ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, զառամյալ մայրը և անչափահաս թոռը։
Այսինքն, առկա են մի շարք պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ ամբաստանյալի 64 տարեկան լինելը, նախկինում արատավորված չլինելը, հանցագործությունը կատարելուց հետո իրավապահ մարմիններ կամովին ներկայանալը, դրական բնութագրվելը, ամբողջությամբ մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար զղջալը, խնամքին թոշակառու մոր և թոռան գտնվելը, տեսողական խնդիրները։
Գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Գ. Վարդանյանը Ս. Սարգսյանին դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը կատարել է դանակով, սակայն այն ոչ թե նախապես կրել է իր վրա, այլ այն ընդամենը իր աշխատավայրում խորովածանոցում, օգտագործվող դանակ էր, որը վիճաբանությանն անմիջականորեն նախորդած պահին գտնվել է Գ. Վարդանյանի ձեռքում, որով նա մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը: Այսինքն, Գ. Վարդանյանը այդ դանակը չի վերցրել հատուկ ինչ-որ մեկին մարմնական վնասվածք պատճառելու համար, այլ այն ուղակի հանգամանքների պատահական զուգադիպություն էր։
Բացի այդ, Գ. Վարդանյանի գործողությունների վրա իր հոգեբանական ազդեցությունն է թողել նաև գործով հաստատված այն հանգամանքը, որ վերջինս, մինչև տուժողին դանակով հարվածելը, տեսել է, թե ինչպես է տուժողը նախ քաշքշում իր անչափահաս թոռանը, ապա նաև ձեռքի շարժումով հարվածում կնոջը։
Այսինքն, տվյալ դեպքում չկան որևէ հիմնավոր պատճառաբանություններ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ ավելի մեղմ պատիժ կամ պատժատեսակ չնշանակելու համար։
20. Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել կամ փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.07.2015թ. թիվ ԵԿԴ/0156/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և նշանակել տուգանքի ձևով պատիժ կամ նշանակել ազատազրկման ձևով օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ կամ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանի ևամբաստանյալի ելույթները, լսելով մեղադրողի պատասխան ելույթը, ինչպես նաև` ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
21. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը/…/>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը սահմանում է. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասը նշում է. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
25. Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու: /Տե´ս նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի հունիսի 2-ի ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08 որոշումը/:
26. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի. <<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`/…/
4/ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին/…/>>:
27. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, Վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
28. Առաջին ատյանի դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարել ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որի համար նա ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին Երևան քաղաքում ծառայողի ընտանիքում, Հանրապետության նրբանցքի թիվ 15 տանը, որտեղ բնակվում է մինչ օրս։ Գասիկ Վարդանյանը բազմանդամ ընտանիքի հայր է, ունի չորս երեխաներ, ծեր թոշակառու մայր։ Երեխաներից մեկը` Լուսինե Վարդանյանը, միայնակ մայր է, որի տղայի խնամքը հոգում է Գասիկ Վարդանյանը։ Նա ունի հրաշալի օրինակելի ընտանիք, հոգատար որդի է ազնիվ, բարի ծնող իր երեխաների և թոռների համար։ Գասիկ Վարդանյանը բարեխիղճ և ազնիվ մարդ է, սիրված է իր շրջապատի մարդկանց կողմից, վայելում է հարևանների և ողջ տարածքի բնակչության սերն ու հարգանքը, որը հաստատում են նաև հարևանները»։
Բացի այդ, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նաև այն, որ նա տարեց անձնավորություն է՝ 64 տարեկան, ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Առաջին ատյանի դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել վարույթն իրականացնող մարմին կամովին ներկայանալը, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, այն, որ նա վատառողջ է և տարել է աչքի վիրահատություն՝ «տարիքային հասունության կատարակտա» ախտորոշումով։
Բացի այդ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, 84 ամյա մայրը՝ Բերտա Գասպարյանը և անչափահաս, 17 ամյա թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը։
Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել։
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը վերջինս պետք է կրի։
Առաջին ատյանի դատարանը արձանագրել է, որ սույն գործով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար պետք է պատշաճ ուշադրություն դարձվի արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքին, տուժողի մարմնական վնասվածքների բնույթին ու տեղակայմանը, ինչպես նաև հանցանքը կատարելու շարժառիթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին։
29. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գ. Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով նրա կողմից հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաների սահմաններում` ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, և որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն կարող դառնալ:
30. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներում նախատեսված նվազագույն պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու խնդրանքին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի`հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:>>:
31. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Աշոտ Սերգեյի Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի թիվ ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<</…/Բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա>> /տե՛ս Հ. Հաբեշյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշումը/:
<<Օրենքում օգտագործված <<բացառիկ>> բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության>> /տե՛ս Հ. Հովհաննիսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2008թ. փետրվարի 29-ի որոշման 19-րդ կետը/ /.../>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ որոշումից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության:
Ինչպես երևում է սույն քրեական գործի նյութերից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի հիմք հանդիսացող ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները կամ դրանց համակցությունը, որոնք պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության, սույն քրեական գործով առկա չեն:
32. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 14-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածով, 402-րդ հոդվածով ` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 14-ի դատավճիռը` Գասիկ Աշոտի Վարդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ №-ԵԿԴ/0156/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ. Մակյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
<<10>> դեկտեմբերի 2015 թվականի ք. Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ. ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
պաշտպան` Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պաշտպան Հայկ Հովհաննիսյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 13833413 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /Տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 1/
2. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով Գասիկ Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /հ.1 գ-թ 56/
3. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը ընտրելու մասին: /հ.1 գ-թ 59-60/
4. Առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ քննիչի վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2/երկու/ ամիս ժամկետով: /հ.1 գ-թ 62-63/
5. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: /հ.1 գ-թ 64/
6. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2014թ. մարտի 10-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ. Էյրամջյանի 2013թ. դեկտեմբերի 28-ի հաստատմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2014թ. մարտի 10-ը: /հ.1 գ-թ 82-84/
7. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. մարտի 10-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Գ. Վարդանյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով: /հ.1 գ-թ 102-104/
8. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է և շարունակվել է նախաքննությունը: /հ.1 գ-թ 112/
9. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորման հարցը կրկնակի քննարկման և այն անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ: /հ.1 գ-թ 121-122/
10. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ քննիչի վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց թողնվել է կալանավորումը` 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
Պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի միջնորդությունը բավարավել է և մեղադրյալ Գ. Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավը, գրավի գումարի չափը սահմանվել է նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի`800.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով: /հ.1 գ-թ 124-127/
11. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանը ազատվել է կալանքից: /հ.1 գ-թ 131-132/
12. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. օգոստոսի 19-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 10 /տաս/ օր ժամկետով` մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 7-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ. Ասատրյանի 2014թ. օգոստոսի 22-ի հաստատմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 10 /տաս/ օր ժամկետով` մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 7-ը: /հ.1 գ-թ 153-154/
13. 2014թ. օգոսոտսի 29-ին թիվ 13833413 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2014թ. սեպտեմբերի 2-ին: /հ.1 գ-թ 161-171, h.2 գ-թ 1/
14. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0156/01/14 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. սեպտեմբերի 16-ի որոշմամբ այն նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 3, 10/
15. Առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 14-ի դատավճռով Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը՝ թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում վճռվել է այն վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ՝ 28.07.2014թ./։
Վճռվել է Գասիկ Վոլոդյաի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Ս.Սարգսյանի սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան վճռվել է ոչնչացնել։
Վճռվել է Գասիկ Վոլոդյաի Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։/հ.3 գ-թ 77-88/
16. Ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը 2015թ. օգոստոսի 13-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացվել:
17. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015թ. օգոստոսի 21-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2015թ. օգոստոսի 24-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
18. Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը դատապարտվել է այն արարքը կատարելու համար, որ նա 2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցքի իր՝ թիվ 15 տան մոտ, գումարային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ իր ձեռքում գտնվող՝ իրեն պատկանող խորովածանոցի խորովածի շշերը մաքրելու համար նախատեսված դանակով մեկ անգամ հարվածել է տուժող Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
19. Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը, հղում կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ հոդվածի, 16-րդ հոդվածի, 18-րդ հոդվածի, 19-րդ հոդվածի, 20-րդ հոդվածի, 21-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի, 61-րդ հոդվածի, 62-րդ հոդվածի, 64-րդ հոդվածի, 70-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի, 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 394-րդ հոդվածի դրույթներին, նշել է, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որի արդյունքում ամբաստանյալի նկատմամբ կայացվել է անհիմն դատական ակտ:
Գ. Վարդանյանը 64 տարեկան է։ Նա բնութագրվում է դրական, որը հիմնավորվում է ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե. Արզումանյանի կողմից տրված բնութագրով։ Վերջինիս կողմից նախաքննական մարմին կամովին ներկայանալու, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելու և կատարած արաքի համար անկեղծորեն զղջալու հանգամանքները հիմնավորվում են ինչպես քրեական գործում առկա փաստաթղթերով, այնպես էլ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով։ Գ. Վարդանյանը ունի տեսողական խնդիրներ՝ հասուն տարիքային կատարակտ։ Բացի այդ, գործով հիմնավորվել է, որ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, զառամյալ մայրը և անչափահաս թոռը։
Այսինքն, առկա են մի շարք պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ ամբաստանյալի 64 տարեկան լինելը, նախկինում արատավորված չլինելը, հանցագործությունը կատարելուց հետո իրավապահ մարմիններ կամովին ներկայանալը, դրական բնութագրվելը, ամբողջությամբ մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար զղջալը, խնամքին թոշակառու մոր և թոռան գտնվելը, տեսողական խնդիրները։
Գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Գ. Վարդանյանը Ս. Սարգսյանին դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը կատարել է դանակով, սակայն այն ոչ թե նախապես կրել է իր վրա, այլ այն ընդամենը իր աշխատավայրում խորովածանոցում, օգտագործվող դանակ էր, որը վիճաբանությանն անմիջականորեն նախորդած պահին գտնվել է Գ. Վարդանյանի ձեռքում, որով նա մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը: Այսինքն, Գ. Վարդանյանը այդ դանակը չի վերցրել հատուկ ինչ-որ մեկին մարմնական վնասվածք պատճառելու համար, այլ այն ուղակի հանգամանքների պատահական զուգադիպություն էր։
Բացի այդ, Գ. Վարդանյանի գործողությունների վրա իր հոգեբանական ազդեցությունն է թողել նաև գործով հաստատված այն հանգամանքը, որ վերջինս, մինչև տուժողին դանակով հարվածելը, տեսել է, թե ինչպես է տուժողը նախ քաշքշում իր անչափահաս թոռանը, ապա նաև ձեռքի շարժումով հարվածում կնոջը։
Այսինքն, տվյալ դեպքում չկան որևէ հիմնավոր պատճառաբանություններ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ ավելի մեղմ պատիժ կամ պատժատեսակ չնշանակելու համար։
20. Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել կամ փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.07.2015թ. թիվ ԵԿԴ/0156/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և նշանակել տուգանքի ձևով պատիժ կամ նշանակել ազատազրկման ձևով օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ կամ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանի ևամբաստանյալի ելույթները, լսելով մեղադրողի պատասխան ելույթը, ինչպես նաև` ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
21. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը/…/>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը սահմանում է. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասը նշում է. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
25. Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու: /Տե´ս նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի հունիսի 2-ի ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08 որոշումը/:
26. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի. <<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`/…/
4/ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին/…/>>:
27. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, Վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
28. Առաջին ատյանի դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարել ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որի համար նա ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին Երևան քաղաքում ծառայողի ընտանիքում, Հանրապետության նրբանցքի թիվ 15 տանը, որտեղ բնակվում է մինչ օրս։ Գասիկ Վարդանյանը բազմանդամ ընտանիքի հայր է, ունի չորս երեխաներ, ծեր թոշակառու մայր։ Երեխաներից մեկը` Լուսինե Վարդանյանը, միայնակ մայր է, որի տղայի խնամքը հոգում է Գասիկ Վարդանյանը։ Նա ունի հրաշալի օրինակելի ընտանիք, հոգատար որդի է ազնիվ, բարի ծնող իր երեխաների և թոռների համար։ Գասիկ Վարդանյանը բարեխիղճ և ազնիվ մարդ է, սիրված է իր շրջապատի մարդկանց կողմից, վայելում է հարևանների և ողջ տարածքի բնակչության սերն ու հարգանքը, որը հաստատում են նաև հարևանները»։
Բացի այդ, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նաև այն, որ նա տարեց անձնավորություն է՝ 64 տարեկան, ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Առաջին ատյանի դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել վարույթն իրականացնող մարմին կամովին ներկայանալը, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, այն, որ նա վատառողջ է և տարել է աչքի վիրահատություն՝ «տարիքային հասունության կատարակտա» ախտորոշումով։
Բացի այդ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, 84 ամյա մայրը՝ Բերտա Գասպարյանը և անչափահաս, 17 ամյա թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը։
Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել։
Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը վերջինս պետք է կրի։
Առաջին ատյանի դատարանը արձանագրել է, որ սույն գործով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար պետք է պատշաճ ուշադրություն դարձվի արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքին, տուժողի մարմնական վնասվածքների բնույթին ու տեղակայմանը, ինչպես նաև հանցանքը կատարելու շարժառիթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին։
29. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գ. Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով նրա կողմից հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաների սահմաններում` ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, և որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն կարող դառնալ:
30. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներում նախատեսված նվազագույն պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու խնդրանքին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի`հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:>>:
31. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Աշոտ Սերգեյի Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի թիվ ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<</…/Բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա>> /տե՛ս Հ. Հաբեշյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշումը/:
<<Օրենքում օգտագործված <<բացառիկ>> բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության>> /տե՛ս Հ. Հովհաննիսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2008թ. փետրվարի 29-ի որոշման 19-րդ կետը/ /.../>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ որոշումից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության:
Ինչպես երևում է սույն քրեական գործի նյութերից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի հիմք հանդիսացող ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները կամ դրանց համակցությունը, որոնք պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության, սույն քրեական գործով առկա չեն:
32. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 14-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածով, 402-րդ հոդվածով ` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 14-ի դատավճիռը` Գասիկ Աշոտի Վարդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Գործ
ԵԿԴ/0156/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,14,, հուլիսի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ
Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Վ. Ասատրյանի
Տուժող Ս. Սարգսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ. Գալիկյանի
Պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի
դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի` ծնված 04.12.1950թ. Երևան
քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, անհատ
ձեռնարկատեր, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող
ք.Երևան Հանրապետության նրբանցք 15 տուն, մեղադրվում է ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցք 15 տան բնակիչ, գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանը զանգահարել է գործով վկա Սամվել Սիմոնյանին և վերջինիս հրավիրել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում գտնվող իր խորովածանոց՝ գումարային հարցերի շուրջ պարզաբանումներ կատարելու նպատակով։ Ս.Սիմոնյանն այդ ժամանակ գտնվել է փեսայի՝ գործով տուժող Սիմոն Սարգսյանի տանը։ Վերջինս, իմանալով, որ Ս.Սիմոնյանը գնում է Գ.Վարդանյանի հետ հանդիպման, ցանկություն է հայտնել գնալ նրա հետ։ Ս.Սարգսյանը և Ս.Սիմոնյանը վերջինիս պատկանող «Օպել Աստրա ՋԻ» մակնիշի 6768Լ պ/հ-ի ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության փողոց և հանդիպել Գ.Վարդանյանին վերջինիս խորովածանոցում, որտեղ Ս.Սիմոնյանի, Ս.Սարգսյանի և Գ.Վարդանյանի միջև գումարային հարցերի վիճաբանություն է առաջացել, որը շարունակվել է խորովածանոցից դուրս՝ Հանրապետության փողոցում, որտեղ էլ Գ.Վարդանյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Ս.Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 10.10.2013թ-ին հարուցվել է քրեական գործ։
26.11.2013թ.-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գասիկ Վարդանյանին մեղադրանք առաջադրվելու մասին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը, ժամը 22։30-ին մոտ զանգահարել և իր տան բակում գտնվող խորովածանոց է կանչել գործով վկա Սամվել Սիմոնյանին՝ պարզաբանելու համար, թե վերջինս երբ է վերադարձնելու իր պարտքը, որն առաջացել էր իր որդու բնակարանի վաճառքից առաջացած գումարը նրա և իր որդիների կողմից համտեղ ծախսելու արդյունքում։ Ժամը 22։30-ին մոտ իր խորովածանոց է եկել Սամվելն իր փեսայի՝ Սիմոն Սարգսյանի, հետ։ Վերջիններս եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ և իր հետ խոսել են ագրեսիվ տոնով։ Սամվելին հարցրել է, ինչու է այդքան ժամանակ ձգձգում և երբ է ի վերջո վերադարձնելու իր պարտքը, ինչի կապակցությամբ վիճաբանություն է առաջացել իրենց միջև։ Դրանից հետո իրենց խոսակցությանը միջամտել է Սիմոնը, իսկ կինը, որն այդ ժամանակ եղել է խորովածանոցում, դուրս է հրավիրել Սիմոնին՝ վիճաբանությունը դադարեցնելու նպատակով։ Սիմոնը դուրս է եկել փողոց։ Այնուհետև, մի քանի բառ խոսելուց հետո ինքը և Սամվելը նույնպես դուրս են եկել խորովածանոցից։ Քանի որ խոսակցության ընթացքում միաժամանակ մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը, բակից փողոց դուրս գալիս ձեռքում մնացել է նաև խոհանոցային դանակը։ Խորովածանոցից դուրս գալուց նկատել է, որ Սիմոնը ինչ-որ շարժում է կատարել և չի կարող ասել՝ դիտավորյալ, թե պատահական ձեռքով հարվածել է իր կնոջ կրծքավանդակի շրջանին, ինչի պատճառով կինը գոռացել է և ձեռքը դրել կրծքավանդակին։ Իսկ մինչ այդ, տեսել է, որ նա քաշքշում է իր 15 ամյա թոռանը։ Տեսնելով այդ ամենը, և բարկանալով, որ այդ անձինք եկել են իր տան վրա ու ծեծի են ենթարկում կնոջը, քաշքշում են անչափահաս թոռանը՝ իր ձեռքին եղած դանակով հարվածել է Սիմոնին։ Դրանից հետո, դանակը նետել է մոտակա աղբարկղերից մեկի մեջ։
Դատարանում ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջալով կատարած հանցանքի համար, խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորին մեղմ։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի ամբաստանյալի կողմից տրված խոստովանական ցումունքի, նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով։
Քրեական գործով տուժող Սիմոն Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աներոջ` Սամվել Սիմոնյանի հետ գնացել է Գասիկ Վարդանյանի խորովածանոց գումարային հարցերի շուրջ զրուցելու։ Գասիկին ճանաչում է մոտ 20 տարի, վերջինս Սամվելի հարևանն է։ Իմացել է, որ աներորդին՝ Հայկը և Գասիկի որդին միասին ինչ-որ գումար են ծախսել, որի մի մասը Գասիկը պահանջել է աներոջից։ Քանի որ Սամվելը և Գասիկը հարևաններ են, ինքն աշխատել է չմիջամտել նրանց խոսակցությանը։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը և կինը։ Գասիկը եղել է բորբոքված վիճակում, գոռգոռացել և սպառնալիքներ է տվել Սամվելին, իսկ Գասիկի մայրը և կինը դրա համար ներողություն են խնդրել Սամվելից։ Այնուհետև, ինքը դուրս է եկել խորովածանոցից և դրսում զրուցել Գասիկի թոռան հետ։ Դրանից հետո դրսում շարունակել են զրույցը, որից հետո սկսել են քաշքշել միմյանց։ Այդտեղ են գտնվել նաև Գասիկի կինը կամ մայրը, իսկ Գասիկը եղել է իրենից 2-3 մետր հեռավորության վրա։ Այդ ընթացքում չի նկատել, թե իրեն ով և ինչպես է մարմնական վնասվածք պատճառել, քանի որ մութ է եղել։ Իրեն հարվածելուց հետո ետ է գնացել, ձեռքը դրել որովայնին և անհասցե ասել է, թե՝ «Էս խփեցի՞ր»։ Դրանից հետո այլ մանրամասներ չի հիշում և երբ ուշքի է եկել արդեն հիվանդանոցում է եղել։ Կոնկրետ չի տեսել կամ էլ չի հիշում, թե իրեն ով է հարվածել, սակայն բացառում է, որ իրեն հարվածած լինի իր աները, կամ Գասիկ Վարդանյանի կինն ու մայրը։ Նշել է, որ չի բացառում, որ Գասիկ Վարդանյանը կամ նրա թոռն իրեն հարվածած լինեն։
Դատարանն արձանագրելով, որ տուժողի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է տուժողի նախաքննական ցուցմունքները այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 20։00-ի սահմաններում իրենց տուն մտնելիս նկատել է աներոջը՝ Սամվել Սիմոնյանին։ Նրա հետ զրուցելու ընթացքում Սամվելին է զանգահարել Գասիկը և նրան կանչել գումարային հարցերի շուրջ զրուցելու։ Գասիկին ճանաչում է մոտ 20 տարի, վերջինս Սամվելի հարևանն է։ Իմացել է, որ աներորդին՝ Հայկը և Գասիկի որդին միասին ինչ-որ գումար են ծախսել, որի մի մասը Գասիկը պահանջել է աներոջից։ Գասիկի հեռախոսազանգից հետո Սամվելի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության փողոց, որտեղ հանդիպել են Գասիկին։ Վերջինս բացել է Հանրապետության փողոցում՝ «Եվրոպա» հյուրանոցից քիչ վերև գտնվող իր խորովածանոցի դուռը և իրենց հրավիրել ներս։ Այդ ժամանակ Գասիկը Սամվելից գումար է պահանջել՝ ասելով, որ նրա որդին է ծախսել գումարի մի մասը, իսկ Սամվելը պատասխանել է, որ ինքը մաս-մաս կվերադարձնի Գասիկի գումարը, սակայն Գասիկը չի համաձայնել և ասել է, որ այդ օրը պետք է լուծվի այդ հարցը։ Քանի որ Սամվելը և Գասիկը հարևաններ են, ինքն աշխատել է չմիջամտել նրանց խոսակցությանը։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը՝ Բերտան, և կինը, որին ճանաչել է դեմքով։ Վերջիններս միջամտել են Գասիկի և Սամվելի խոսակցությանը և նույնպես պահանջել գումարը։ Գասիկը եղել է բորբոքված վիճակում, գոռգոռացել և սպառնալիքներ է տվել Սամվելին, իսկ Գասիկի մայրը և կինը դրա համար ներողություն են խնդրել Սամվելից։ Այնուհետև, ինքը դուրս է եկել խորովածանոցից և դրսում զրուցել Գասիկի թոռան՝ Յուրիկի հետ։ Այդ ընթացքում խորովածանոցից դուրս են եկել նաև Սամվելը, Գասիկը, վերջինիս կինը և մայրը։ Ինքը ընկել է Յուրիկի թևը, որպեսզի գնան մի կողմ և առանձին զրուցեն, սակայն վերջինիս չի քաշքշել և չի հարվածել։ Դրանից հետո ինքը և Սամվելը քայլել են «Եվրոպա» հյուրանոցի մոտ կայանված վերջինիս ավտոմեքենայի ուղղությամբ, իսկ Գասիկը քայլել է իրենց ետևից՝ գոռգոռալով և սպառնալիքներ տալով։ Երբ հասել են Սամվելի ավտոմեքենայի մոտ, Գասիկը սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել իրենց հասցեին և ասել, որ իր և Սամվելի տունը վառելու է։ Գասիկի այդ արտահայտությունից հետո կանգ է առել, որից հետո քայլել է վերջինիս ուղղությամբ։ Այդ ժամանակ Գասիկի կինը կամ մայրը կանգնել է իր և Գասիկի միջև, իսկ Գասիկը եղել է իրենից 2-3 մետր հեռավորության վրա։ Չի նկատել, թե վերջինս ինչպես է մոտեցել իրեն, միայն տեսել է, որ Գասիկը ինչ-որ առարկայով հարվածել է իր որովայնի աջ շրջանին։ Քանի որ մութ է եղել, չի նկատել, թե Գասիկն իրեն ինչով է հարվածել, միայն սուր ցավ է զգացել որովայնի շրջանում։ Գասիկի հարվածից հետո ետ է գնացել, ձեռքը դրել որովայնին և Գասիկին հարցրել՝ «Էս խփեցի՞ր», որից հետո տեսել է, որ ձեռքը արյունոտ է, վնասվել է սպորտային վերնազգեստը, որն էլ բարձրացնելով վերև, տեսել է, որ որովայնի շրջանում վնասվածք է ստացել և արնահոսում է։ Դրանից հետո Սամվելն ավտոմեքենայով իրեն տեղափոխել է հիվանդանոց։
Նախաքննական ցուցմուքների հրապարակումից հետո տուժողը հայտնել է, որ իր կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են, համապատասխանում են իրականությանը և պնդում է դրանք։
Տուժողը դատարանին հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի։
/տես` 36-37, 43-45 և 138, դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Սամվել Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրը գտնվել է փեսայի` Սիմոն Սարգսյանի տանը, երբ իրեն է զանգահարել իրենց թաղամասի բնակիչ Գասիկը և կանչել իր խորովածանոց՝ գումարային հարցերի շուրջ պարզաբանումներ կատարելու համար։ Իր և Գասիկի որդիները միասին ծախսել էին 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որի մի մասը` 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, Գասիկը պահանջել է իրենից։ Սիմոն Սարգսյանի հետ գնացել են Գասիկին պատկանող խորովածանոց, որտեղ վերջինս վիճաբանել է իրենց հետ գումարի հետ կապված թեմայի շուրջ։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը և կինը։ Քանի որ Գասիկը գտնվել է նյարդայնացած վիճակում և պահանջել է անմիջապես վճարել պարտքը, վերջինիս կնոջը և մորն ասել է, որ նրանք Գասիկին տանեն տուն, որից հետո ինքը և Սիմոնը դուրս են եկել խորովածանոցից։ Իրենցից հետո խորովածանոցից դուրս է եկել նաև Գասիկը, ապա վերջինիս մայրը և կինը, որոնք փորձել են Գասիկին թույլ չտալ մոտենալ իրեն և Սիմոնին, սակայն Գասիկը մոտեցել է իրենց։ Գասիկի մայրը կանգնել է իր առջև, իսկ կինը՝ Գասիկի և Սիմոնի միջև։ Այդ պահին Սիմոնը ետ է քաշվել, ձեռքը դրել է որովայնին և Գասիկին ասել «Էս խփի՞ր»։ Դրանից հետո տեսել են, որ Սիմոնի սպորտային վերնազգեստը վնասվել է, վերջինս վնասվածք է ստացել որովայնի շրջանում և արնահոսում է։ Սիմոնն ասել է, որ Գասիկն իրեն դանակով հարվածել է։ Սիմոնին ասել է, որ նա ձեռքը դնի որովայնին, որից հետո իրենք արագ քայլելով մոտեցել են իր ավտոմեքենային, որով էլ Սիմոնին անմիջապես տեղափոխել է հիվանդանոց։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Անահիտ Գևորգի Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ընտանիքով գտնվել են տանը։ Ժամը 22։00-ն ընկած ժամանակահատվածում երբ որդու՝ Սիմոն Սարգսյանի, աները՝ Սամվել Սիմոնյանը, գտնվել է իրենց տանը, վերջինիս զանգահարել է ինչ-որ մեկը, իսկ Սամվելը պատասխանել է հեռախոսազանգին և ասել «սպասի, գալիս եմ»։ Այնուհետև, Սամվելը դուրս է եկել իրենց տանից, իսկ որդին գնացել է նրա ետևից։ Մոտ 15-20 րոպե հետո հարսից՝ Լիանա Սիմոնյանից, իմացել է, որ Սիմոնին տեղափոխել են Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում գտնվող թիվ 3 կլինիկական հիվանդանոց։ Անմիջապես գնացել է նշված հիվանդանոց, որտեղ որդու աները` Սամվել Սիմոնյանը, ասել է, որ իրենց հարևան Գասիկի հետ վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ընթացքում վերջինս դանակով հարվածել է Սիմոնի որովայնի շրջանին։ Այնուհետև, Սիմոնից նույնպես իմացել է, որ Գասիկը գումարային հարցերի շուրջ վիճաբանել է Սամվելի հետ, որի ընթացքում դանակով, մեկ անգամ, հարվածել է Սիմոնի որովայնի շրջանին։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Լիաննա Սամվելի Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ընտանիքով գտնվել են տանը և ֆուտբոլ են դիտել։ ժամը 21։00-ի սահմաններում, երբ հայրը` Սամվել Սիմոնյանը, գտնվել է իրենց տանը, վերջինիս զանգահարել է ինչ-որ մեկը։ Հայրը պատասխանել է հեռախոսազանգին, ասելով «հեսա կգամ», որից հետո դուրս է եկել իրենց տանից, իսկ ամուսինը` Սիմոն Սարգսյանը, գնացել է նրա ետևից։ Մոտ 40 րոպե հետո, անհանգստանալով, որ Սիմոնը չի վերադարձել, զանգահարել է հորը, ով պատասխանել է, որ Սիմոնին տանում է հիվանդանոց։ Մոտ 1 ժամ հետո ինքը նույնպես գնացել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որ Սիմոնին Գասիկը դանակահարել է։ Այդ մասին պատմել է հայրը։ Այնուհետև, Սիմոնից նույնպես իմացել է, որ Գասիկը գումարային հարցերի շուրջ վիճաբանել է իր հոր հետ, որի ընթացքում սուր գործիքով հարվածել է նրան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Լարիսա Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գասիկ Վարդանյանի կինը։ Ճանաչում է Սամվել Սիմոնյանին, վերջինս իրենց հարևանն է։ Սամվելի որդի Հայկը մտերիմ է իր որդի Վարդանի հետ։ Վերջինս իր որդուց գումար է վերցրել, որը չի վերադարձնել։ Գասիկը բազմիցս զանգահարել է Սամվելին և նրան որդու հետ կանչել նշված գումարի շուրջ զրուցելու նպատակով, սակայն Սամվելը չի եկել։ Ամուսինը անհատ ձեռնարկատեր է և իրենց տան ետևի հատվածում ունի խորովածանոց, որտեղ աշխատում է նաև ինքը։ Դեպքի օրը ինքը և Գասիկը գտնվել են խորովածանոցում, երբ Գասիկը զանգահարել է Սամվելին և նրան կանչել` գումարային հարցերի շուրջ խոսելու համար։ Այդ ժամանակ ինքը խորովածանոցից կերակուր է տարել սկեսրոջը` Բերտա Գասպարյանին, և խնդրել վերջինիս գնալ Գասիկի մոտ, որից հետո սկեսուրը գնացել է խորովածանոց։ Մոտ 15 րոպե հետո ինքը նույնպես գնացել է խորովածանոց և տեսել, որ Սամվելն ու նրա փեսան` Սիմոնն, արդեն այնտեղ են։ Իր հետ խորովածանոց է գնացել նաև թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը, ով կանգնել է դրսում` խորովածանոցի մուտքի մոտ։ Այդ ժամանակ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը վիճելիս են եղել։ Գասիկը Սիմոնից պահանջել է գումարը, իսկ վերջինս ասել է, որ գումար չունի։ Քանի որ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը ագրեսիվ տոնով են զրուցել, ինքը և սկեսուրը Սամվելին ու Սիմոնին ասել են, որ նրանք դուրս գան խորովածանոցից և հեռանան։ Դրանից հետո Սիմոնը դուրս է եկել խորովածանոցից։ Քիչ անց դրսից ձայներ է լսել, դուրս է եկել խորովածանոցից և տեսել, որ Սիմոնը քաշքշում է անչափահաս թոռանը՝ Յուրիկին և ասում, որ գնան մի կողմ և զրուցեն։ Մոտեցել է նրանց և խնդրել Սիմոնին հանգիստ թողնել թոռանը։ Այդ ընթացքում սկեսուրը, Գասիկը և Սամվելը նույնպես դուրս են եկել խորովածանոցից։ Վերջինս բռնել է Սիմոնի ձեռքից և նրան քաշելով տարել դեպի ներքև։ Ինքը և սկեսուրը նույնպես Սամվելի հետ հրել են Սիմոնին, որպեսզի վերջինս չմոտենա Գասիկին և թոռանը, իսկ Սիմոնը փորձել է դուրս պրծնել իրենց ձեռքից։ Այդ ընթացքում Սիմոնը կտրուկ պտտվել է, նրա ձեռքը դիպչել է իրեն։ Երբ ուշքի է եկել այդ պահին լսել է, որ նրանցից մեկը ասել է «Էս խփեցի՞ն»։ Այնուհետև տեսել է, որ Գասիկը Հանրապետության փողոցով քայլել է դեպի վերև, որից հետո տուն չի վերադարձել։ Սիմոնին վնասվածք հասցնելու պահը չի նկատել, սակայն հետագայում տեղեկացել է, որ Սիմոնին դանակով հարվածել է Գասիկը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Յուրիկ Պապանյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ է հանդիսանում է ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի թոռը։ Ճանաչում է Սամվել Սիմոնյանին, վերջինս իրենց հարևանն է։ Դեպքի օրը գնացել է իրենց խորովածանոց և տեսել, որ Սամվելն ու Սիմոնն, արդեն այնտեղ են։ Այդ ժամանակ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը վիճելիս են եղել։ Քանի որ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը ագրեսիվ տոնով են զրուցել, տատիկը Սամվելին ու Սիմոնին ասել է, որ նրանք դուրս գան խորովածանոցից և հեռանան։ Դրանից հետո Սիմոնը դուրս է եկել խորովածանոցից։ Ինքը նկատելով, որ շատ են բորբոքված Սիմոնին առաջարկել է վերջացնել վիճաբանությունը և հեռանալ, սակայն նա իր հորդորը վատ է ընդունել և սկսել է իրեն քաշքել։ Այդ պահին տատիկը դուրս է եկել և Սիմոնին ասել՝ «բաց թող թոռանս և գնա մի կողմ»։ Քիչ անց, վիճաբանության ժամանակ լսել է, որ նրանցից մեկը ասել է «Էս խփեցի՞ն»։ Սիմոնին վնասվածք հասցնելու պահը չի նկատել, սակայն հետագայում տեղեկացել է, որ Սիմոնին հարվածել է պապը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում ուսումնասիրվել և հետազոտվել են նաև ներքոհիշյալ ապացույցները՝
Վկա Սամվել Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վկա Ս.Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 49 շենքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ Գասիկ Վարդանյանը նշված հատվածում դանակահարել է Սիմոն Սարգսյանին։
/տես` գ-թ 7-11, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Գ.Վարդանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում գործող «Եվրոպա» հյուրանոցից վերև գտնվող ճանապարհի հատվածը և հայտարարել, որ նշված հատվածում 2013թ. նոյեմբերի 10-ին իր ձեռքին եղած դանակով մեկ անգամ հարվածել է Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին։
/տես` գ-թ 128-129, դատական նիստի արձանագրությունը/
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ տուժող Սիմոն Սարգսյանը հայտարարել է, որ լուսանկարներում պատկերված անձանցից ճանաչում է ձախից 2-րդ լուսանկարում պատկերված, Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի բնակիչ Գասիկին, ով 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 22։20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում իր աներոջ՝ Սամվելի հետ կապված վիճաբանության ընթացքում սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է իր որովայնի շրջանին և պատճառել մարմնական վնասվածք։
/տես` գ-թ 38, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2008/հ եզրակացությունը և դրա լրացումը, որոնց համաձայն՝ «Ս.Սարգսյանի մարմնական վնասվածքը որովայնի առաջային պատի աջ կեսի թափանցող աջ կեսի կտրած-ծակած վնասվածքի ձևով՝ լյարդի, լեղապարկի վնասումով, ներորովայնամզային արյունահոսությամբ, սուր սակավարյունությամբ՝ ուղեկցված 2-3-րդ աստիճանի հեմոռագիկ շոկով, պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիքի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հնարավոր չէ վերջիններիս առաջացումը վայր ընկնելու հետևանքով, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս՝ որպես կյանքին վտանգ սպառնացող»։
/տես` գ-թ 69-70, 93, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Ս.Սարգսյանի հագուստներով նշանակված դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 2816 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված Սիմոն Սարգսյանի սպորտային վերնամասի, մայկայի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա միաժամանակ առաջացած վնասվածքները ծակած-կտրած են և կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի՝ հնարավոր է դանակի շեղբի մեկ շեղակի ներգործության արդյունքում։
Փորձաքննությանը ներկայացված անդրավարտիքի մակերեսներին հետազոտությամբ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվեցին։
Փաթեթում առկա մեկ զույգ սպորտային կոշիկները հետազոտման առաջնային օբյեկտներ չհանդիսանալու կապակցությամբ չեն հետազոտվել։
Փորձաքննությանը ներկայացված Սիմոն Սարգսյանի սպորտային վերնամասի, մայկայի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա միաժամանակ առաջացած վնասվածքներն իրենց տեղակայումներով հիմնականում համընկնում են վերջինիս մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2008/հ եզրակացությունում նկարագրված մարմնական վնասվածքների հետ»։
/տես` գ-թ 88-90, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Ս.Սարգսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված սպորտային վերնամասով, մայկայով և ուսաժապավեններով մայկայով։
/տես` գ-թ 91-92, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարկվել և հետազոտվել են նաև՝ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիորն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և վերջինիս վերաբերյալ բնութագիրը։
/տես` գ-թ 48, 145, դատական նիստի արձանագրությունը/
չեն հետազոտվել դատարանում
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը 2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցքի իր՝ թիվ 15 տան մոտ, գումարային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ իր ձեռքում գտնվող՝ իրեն պատկանող խորովածանոցի խորովածի շշերը մաքրելու համար նախատեսված, դանակով մեկ անգամ հարվածել է տուժող Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Այսինքն, կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դատարանը գտնում է, որ վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն Վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի`
«Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին Երևան քաղաքում ծառայողի ընտանիքում, Հանրապետության նրբանցի թիվ 15 տանը, որտեղ բնակվում է մինչ օրս։ Գասիկ Վարդանյանը բազմանդամ ընտանիքի հայր է, ունի չորս երեխաներ, ծեր թոշակառու մայր։ Երեխաներից մեկը` Լուսինե Վարդանյանը, միայնակ մայր է, որի տղայի խնամքը հոգում է Գասիկ Վարդանյանը։ Նա ունի հրաշալի օրինակելի ընտանիք, հոգատար որդի է ազնիվ, բարի ծնող իր երեխաների և թոռների համար։ Գասիկ Վարդանյանը բարեխիղճ և ազնիվ մարդ է, սիրված է իր շրջապատի մարդկանց կողմից, վայելում է հարևանների և ողջ տարածքի բնակչության սերն ու հարգանքը, որը հաստատում են նաև հարևանները»։
/տես` գ.թ. 145, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի այդ, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա տարեց անձնավորություն է՝ 64 տարեկան, ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` գ.թ. 48, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում վարույթն իրականացնող մարմին կամովին ներկայանալը, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, այն, որ նա վատառողջ է և տարել է աչքի վիրահատություն՝ «տարիքային հասունության կատարակտա» ախտորոշումով։ Բացի այդ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու՝ 84 ամյա մայրը՝ Բերտա Գասպարյանը և անչափահաս՝ 17 ամյա թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը։
/տես` թիվ 120 տեղեկանը, գ.թ. 110, 144-145, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայության հարցին, փաստում է, որ գործով այդպիսիք չկան։
/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը վերջինս պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Այլ խոսքով, սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասն ամրագրում է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների ցանկը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում»։
Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվող մեղմացնող հանգամանքների չափանիշների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ։ Համաձայն այդ որոշման`
«(…) Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է (...) անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում։ Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների։
Դրանք են.
ա) հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը,
(…)»
(տես՝ Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07 որոշումը)։
Դատարանը, անդրադառնալով քրեաիրավական ներգործության միջոցների /պատժի/ համաչափության ապահովման հարցին, սույն քրեական գործին վերաբերելի և նախադեպային է համարում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0031/01/09, ՍԴ/0293/01/09 որոշումները, որոնցում ամրագրված են այն չափանիշները, ըստ որոնց, դատարանը, կոնկրետ գործեր քննելիս պետք է ուշադրության արժանի դարձնի և հաշվի առնի մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։
Այսպես, սույն գործի նյութերով հաստատված է, որ Գ.Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին, այսինքն, գործի քննության պահին նա 64 տարեկան է։ Բացի այդ, ամբաստանյալը բնութագրվում է դրական, որը հիմնավորվում է ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն Վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագրով։ Վերջինիս կողմից նախաքննական մարմին կամովին ներկայանալու, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելու և կատարած արաքի համար անկեղծորեն զղջալու հանգամանքները հիմնավորվում են ինչպես քրեական գործում առկա փաստաթղթերով, այնպես էլ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով։ Արատավորված լինելու վերաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել։ Հիմնավորվել է, որ Գ.Վարդանյանը ունի տեսողական խնդիրներ` հասուն տարիքային կատարակտա։ Բացի այդ, գործով հիմնավորվել է, որ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, զառամյալ մայրը և անչափահաս թոռը։
Դատարանը, հիմք ընդունելով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` ամբաստանյալի 64 տարեկան լինելը, նախկինում արատավորված չլինելը, հանցագործությունը կատարելուց հետո իրավապահ մարմիններ կամովին ներկայանալը, դրական բնութագրվելը, ամբողջությամբ մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար զղջալը, խնամքին թոշակառու մոր և թոռան գտնվելը, տեսողական խնդիրները, դրանք դիտում է իրական և արձանագրում, որ սույն գործով կարող են դրվել ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հիմքում։
Գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Հանրապետության 44 հասցեում գործող խորովածանոցում վիճաբանություն է առաջացել, որի արդյունքում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը իր մոտ եղած դանակով, մեկ անգամ հարվածել է Ս.Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Դատարանը, վերլուծելով Գ.Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, այն համադրելով հանցավորի անձի և նրա արարում առկա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, արձանագրում է, որ հանրային վտանգավորությունը` որպես հանցագործության նյութական հատկանիշ, օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն գոյություն ունի մարդու կամքից և գիտակցությունից անկախ։ Արարքը համարվում է հանրորոն վտանգավոր, քանի որ այդ արարքը հակասում է հասարակության գոյության պայմաններին, խախտում է հասարակության կենսագործունեության համար անհրաժեշտ հասարակական հարաբարեությունները։
Գործի քննությամբ հիմնավորվեց, որ Գ.Վարդանյանը հանրորեն վտանգավոր արարքը` Ս.Սարգսյանին դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, կատարել է հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակով, սակայն տվյալ առարկան ոչ այլ ինչ է քան իր աշխատավայրում՝ խորովածանոցում, օգտագործվող իր, որը վիճաբանությանն անմիջականորեն նախորդած ժամանակահատվածում գտնվել է ամբաստանյալի ձեռքում, որով նա մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալն իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարելիս հատուկ այդ նպատակով դանակ չի վերցրել, դրա հետևից որևէ տեղ չի գնացել, կամ այն իր մոտ մշտապես չի կրել։ Գործի քննությամբ հաստատվեց, որ դանակը, որով մարմնական վնասվածք պատճառվել տուժողին, ի սկզբանե գտնվել է ամբաստանյալի ձեռքում և հանդիսացել նրա աշխատանքային գործիքներից մեկը։
Այլ կերպ, վերլուծելով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, դատարանը փաստում է, որ Գ.Վարդանյանը հանցագործության գործիքով` դանակով, նախ կատարել է գործողություն` մաքրել է իրեն պատկանող խորովածանոցի` խորովածի համար նախատեսված շշերը, ապա, երբ ծագել է վիճաբանություն` այդ նույն դանակով կատարել հանրորեն վտանգավոր արարք` դիտավորությամբ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով։ Այսինքն, հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը Գ.Վարդանյանն ունեցել է իր մոտ` ելնելով իր գործի` խորովածի շշերը մաքրելու բնույթից։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի հանցավոր գործողությունների վրա իր հոգաբանական ազդեցությունն է թողել նաև գործով հաստատված այն հանգամանքը, որ վերջինս, մինչև տուժողին դանակով հարվածելը, տեսել է թե ինչպես է տուժող Սիմոն Սարգսյանը նախ՝ քաշքշում իր անչափահաս թոռանը, ապա նաև ձեռքի շարժումով հարվածում կնոջը՝ Լարիսա Զախարյանին։
Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար պետք է պատշաճ ուշադրություն դարձվի արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքին, տուժողի մարմնական վնասվածքների բնույթին ու տեղակայմանը, ինչպես նաև հանցանքը կատարելու շարժառիթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին։
Դատարանն անդրադառնալով Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում այն պետք է վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ` 28.07.2014թ./։
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ Գասիկ Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսերի փոխհատուցում։
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Ս.Սարգսյանին պատկանող սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան` պետք է ոչնչացնել։
4.Եզրափակիչ մաս
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը՝ թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում այն վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ՝ 28.07.2014թ./։
Գասիկ Վոլոդյանի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Ա.Սարգսյանի սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան՝ ոչնչացնել։
Գասիկ Վոլոդյանի Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
ԵԿԴ/0156/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,14,, հուլիսի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ
Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Վ. Ասատրյանի
Տուժող Ս. Սարգսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ. Գալիկյանի
Պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի
դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի` ծնված 04.12.1950թ. Երևան
քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, անհատ
ձեռնարկատեր, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող
ք.Երևան Հանրապետության նրբանցք 15 տուն, մեղադրվում է ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցք 15 տան բնակիչ, գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանը զանգահարել է գործով վկա Սամվել Սիմոնյանին և վերջինիս հրավիրել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում գտնվող իր խորովածանոց՝ գումարային հարցերի շուրջ պարզաբանումներ կատարելու նպատակով։ Ս.Սիմոնյանն այդ ժամանակ գտնվել է փեսայի՝ գործով տուժող Սիմոն Սարգսյանի տանը։ Վերջինս, իմանալով, որ Ս.Սիմոնյանը գնում է Գ.Վարդանյանի հետ հանդիպման, ցանկություն է հայտնել գնալ նրա հետ։ Ս.Սարգսյանը և Ս.Սիմոնյանը վերջինիս պատկանող «Օպել Աստրա ՋԻ» մակնիշի 6768Լ պ/հ-ի ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության փողոց և հանդիպել Գ.Վարդանյանին վերջինիս խորովածանոցում, որտեղ Ս.Սիմոնյանի, Ս.Սարգսյանի և Գ.Վարդանյանի միջև գումարային հարցերի վիճաբանություն է առաջացել, որը շարունակվել է խորովածանոցից դուրս՝ Հանրապետության փողոցում, որտեղ էլ Գ.Վարդանյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Ս.Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 10.10.2013թ-ին հարուցվել է քրեական գործ։
26.11.2013թ.-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գասիկ Վարդանյանին մեղադրանք առաջադրվելու մասին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը, ժամը 22։30-ին մոտ զանգահարել և իր տան բակում գտնվող խորովածանոց է կանչել գործով վկա Սամվել Սիմոնյանին՝ պարզաբանելու համար, թե վերջինս երբ է վերադարձնելու իր պարտքը, որն առաջացել էր իր որդու բնակարանի վաճառքից առաջացած գումարը նրա և իր որդիների կողմից համտեղ ծախսելու արդյունքում։ Ժամը 22։30-ին մոտ իր խորովածանոց է եկել Սամվելն իր փեսայի՝ Սիմոն Սարգսյանի, հետ։ Վերջիններս եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ և իր հետ խոսել են ագրեսիվ տոնով։ Սամվելին հարցրել է, ինչու է այդքան ժամանակ ձգձգում և երբ է ի վերջո վերադարձնելու իր պարտքը, ինչի կապակցությամբ վիճաբանություն է առաջացել իրենց միջև։ Դրանից հետո իրենց խոսակցությանը միջամտել է Սիմոնը, իսկ կինը, որն այդ ժամանակ եղել է խորովածանոցում, դուրս է հրավիրել Սիմոնին՝ վիճաբանությունը դադարեցնելու նպատակով։ Սիմոնը դուրս է եկել փողոց։ Այնուհետև, մի քանի բառ խոսելուց հետո ինքը և Սամվելը նույնպես դուրս են եկել խորովածանոցից։ Քանի որ խոսակցության ընթացքում միաժամանակ մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը, բակից փողոց դուրս գալիս ձեռքում մնացել է նաև խոհանոցային դանակը։ Խորովածանոցից դուրս գալուց նկատել է, որ Սիմոնը ինչ-որ շարժում է կատարել և չի կարող ասել՝ դիտավորյալ, թե պատահական ձեռքով հարվածել է իր կնոջ կրծքավանդակի շրջանին, ինչի պատճառով կինը գոռացել է և ձեռքը դրել կրծքավանդակին։ Իսկ մինչ այդ, տեսել է, որ նա քաշքշում է իր 15 ամյա թոռանը։ Տեսնելով այդ ամենը, և բարկանալով, որ այդ անձինք եկել են իր տան վրա ու ծեծի են ենթարկում կնոջը, քաշքշում են անչափահաս թոռանը՝ իր ձեռքին եղած դանակով հարվածել է Սիմոնին։ Դրանից հետո, դանակը նետել է մոտակա աղբարկղերից մեկի մեջ։
Դատարանում ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջալով կատարած հանցանքի համար, խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորին մեղմ։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի ամբաստանյալի կողմից տրված խոստովանական ցումունքի, նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով։
Քրեական գործով տուժող Սիմոն Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աներոջ` Սամվել Սիմոնյանի հետ գնացել է Գասիկ Վարդանյանի խորովածանոց գումարային հարցերի շուրջ զրուցելու։ Գասիկին ճանաչում է մոտ 20 տարի, վերջինս Սամվելի հարևանն է։ Իմացել է, որ աներորդին՝ Հայկը և Գասիկի որդին միասին ինչ-որ գումար են ծախսել, որի մի մասը Գասիկը պահանջել է աներոջից։ Քանի որ Սամվելը և Գասիկը հարևաններ են, ինքն աշխատել է չմիջամտել նրանց խոսակցությանը։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը և կինը։ Գասիկը եղել է բորբոքված վիճակում, գոռգոռացել և սպառնալիքներ է տվել Սամվելին, իսկ Գասիկի մայրը և կինը դրա համար ներողություն են խնդրել Սամվելից։ Այնուհետև, ինքը դուրս է եկել խորովածանոցից և դրսում զրուցել Գասիկի թոռան հետ։ Դրանից հետո դրսում շարունակել են զրույցը, որից հետո սկսել են քաշքշել միմյանց։ Այդտեղ են գտնվել նաև Գասիկի կինը կամ մայրը, իսկ Գասիկը եղել է իրենից 2-3 մետր հեռավորության վրա։ Այդ ընթացքում չի նկատել, թե իրեն ով և ինչպես է մարմնական վնասվածք պատճառել, քանի որ մութ է եղել։ Իրեն հարվածելուց հետո ետ է գնացել, ձեռքը դրել որովայնին և անհասցե ասել է, թե՝ «Էս խփեցի՞ր»։ Դրանից հետո այլ մանրամասներ չի հիշում և երբ ուշքի է եկել արդեն հիվանդանոցում է եղել։ Կոնկրետ չի տեսել կամ էլ չի հիշում, թե իրեն ով է հարվածել, սակայն բացառում է, որ իրեն հարվածած լինի իր աները, կամ Գասիկ Վարդանյանի կինն ու մայրը։ Նշել է, որ չի բացառում, որ Գասիկ Վարդանյանը կամ նրա թոռն իրեն հարվածած լինեն։
Դատարանն արձանագրելով, որ տուժողի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է տուժողի նախաքննական ցուցմունքները այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 20։00-ի սահմաններում իրենց տուն մտնելիս նկատել է աներոջը՝ Սամվել Սիմոնյանին։ Նրա հետ զրուցելու ընթացքում Սամվելին է զանգահարել Գասիկը և նրան կանչել գումարային հարցերի շուրջ զրուցելու։ Գասիկին ճանաչում է մոտ 20 տարի, վերջինս Սամվելի հարևանն է։ Իմացել է, որ աներորդին՝ Հայկը և Գասիկի որդին միասին ինչ-որ գումար են ծախսել, որի մի մասը Գասիկը պահանջել է աներոջից։ Գասիկի հեռախոսազանգից հետո Սամվելի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության փողոց, որտեղ հանդիպել են Գասիկին։ Վերջինս բացել է Հանրապետության փողոցում՝ «Եվրոպա» հյուրանոցից քիչ վերև գտնվող իր խորովածանոցի դուռը և իրենց հրավիրել ներս։ Այդ ժամանակ Գասիկը Սամվելից գումար է պահանջել՝ ասելով, որ նրա որդին է ծախսել գումարի մի մասը, իսկ Սամվելը պատասխանել է, որ ինքը մաս-մաս կվերադարձնի Գասիկի գումարը, սակայն Գասիկը չի համաձայնել և ասել է, որ այդ օրը պետք է լուծվի այդ հարցը։ Քանի որ Սամվելը և Գասիկը հարևաններ են, ինքն աշխատել է չմիջամտել նրանց խոսակցությանը։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը՝ Բերտան, և կինը, որին ճանաչել է դեմքով։ Վերջիններս միջամտել են Գասիկի և Սամվելի խոսակցությանը և նույնպես պահանջել գումարը։ Գասիկը եղել է բորբոքված վիճակում, գոռգոռացել և սպառնալիքներ է տվել Սամվելին, իսկ Գասիկի մայրը և կինը դրա համար ներողություն են խնդրել Սամվելից։ Այնուհետև, ինքը դուրս է եկել խորովածանոցից և դրսում զրուցել Գասիկի թոռան՝ Յուրիկի հետ։ Այդ ընթացքում խորովածանոցից դուրս են եկել նաև Սամվելը, Գասիկը, վերջինիս կինը և մայրը։ Ինքը ընկել է Յուրիկի թևը, որպեսզի գնան մի կողմ և առանձին զրուցեն, սակայն վերջինիս չի քաշքշել և չի հարվածել։ Դրանից հետո ինքը և Սամվելը քայլել են «Եվրոպա» հյուրանոցի մոտ կայանված վերջինիս ավտոմեքենայի ուղղությամբ, իսկ Գասիկը քայլել է իրենց ետևից՝ գոռգոռալով և սպառնալիքներ տալով։ Երբ հասել են Սամվելի ավտոմեքենայի մոտ, Գասիկը սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել իրենց հասցեին և ասել, որ իր և Սամվելի տունը վառելու է։ Գասիկի այդ արտահայտությունից հետո կանգ է առել, որից հետո քայլել է վերջինիս ուղղությամբ։ Այդ ժամանակ Գասիկի կինը կամ մայրը կանգնել է իր և Գասիկի միջև, իսկ Գասիկը եղել է իրենից 2-3 մետր հեռավորության վրա։ Չի նկատել, թե վերջինս ինչպես է մոտեցել իրեն, միայն տեսել է, որ Գասիկը ինչ-որ առարկայով հարվածել է իր որովայնի աջ շրջանին։ Քանի որ մութ է եղել, չի նկատել, թե Գասիկն իրեն ինչով է հարվածել, միայն սուր ցավ է զգացել որովայնի շրջանում։ Գասիկի հարվածից հետո ետ է գնացել, ձեռքը դրել որովայնին և Գասիկին հարցրել՝ «Էս խփեցի՞ր», որից հետո տեսել է, որ ձեռքը արյունոտ է, վնասվել է սպորտային վերնազգեստը, որն էլ բարձրացնելով վերև, տեսել է, որ որովայնի շրջանում վնասվածք է ստացել և արնահոսում է։ Դրանից հետո Սամվելն ավտոմեքենայով իրեն տեղափոխել է հիվանդանոց։
Նախաքննական ցուցմուքների հրապարակումից հետո տուժողը հայտնել է, որ իր կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են, համապատասխանում են իրականությանը և պնդում է դրանք։
Տուժողը դատարանին հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի։
/տես` 36-37, 43-45 և 138, դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Սամվել Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրը գտնվել է փեսայի` Սիմոն Սարգսյանի տանը, երբ իրեն է զանգահարել իրենց թաղամասի բնակիչ Գասիկը և կանչել իր խորովածանոց՝ գումարային հարցերի շուրջ պարզաբանումներ կատարելու համար։ Իր և Գասիկի որդիները միասին ծախսել էին 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որի մի մասը` 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, Գասիկը պահանջել է իրենից։ Սիմոն Սարգսյանի հետ գնացել են Գասիկին պատկանող խորովածանոց, որտեղ վերջինս վիճաբանել է իրենց հետ գումարի հետ կապված թեմայի շուրջ։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը և կինը։ Քանի որ Գասիկը գտնվել է նյարդայնացած վիճակում և պահանջել է անմիջապես վճարել պարտքը, վերջինիս կնոջը և մորն ասել է, որ նրանք Գասիկին տանեն տուն, որից հետո ինքը և Սիմոնը դուրս են եկել խորովածանոցից։ Իրենցից հետո խորովածանոցից դուրս է եկել նաև Գասիկը, ապա վերջինիս մայրը և կինը, որոնք փորձել են Գասիկին թույլ չտալ մոտենալ իրեն և Սիմոնին, սակայն Գասիկը մոտեցել է իրենց։ Գասիկի մայրը կանգնել է իր առջև, իսկ կինը՝ Գասիկի և Սիմոնի միջև։ Այդ պահին Սիմոնը ետ է քաշվել, ձեռքը դրել է որովայնին և Գասիկին ասել «Էս խփի՞ր»։ Դրանից հետո տեսել են, որ Սիմոնի սպորտային վերնազգեստը վնասվել է, վերջինս վնասվածք է ստացել որովայնի շրջանում և արնահոսում է։ Սիմոնն ասել է, որ Գասիկն իրեն դանակով հարվածել է։ Սիմոնին ասել է, որ նա ձեռքը դնի որովայնին, որից հետո իրենք արագ քայլելով մոտեցել են իր ավտոմեքենային, որով էլ Սիմոնին անմիջապես տեղափոխել է հիվանդանոց։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Անահիտ Գևորգի Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ընտանիքով գտնվել են տանը։ Ժամը 22։00-ն ընկած ժամանակահատվածում երբ որդու՝ Սիմոն Սարգսյանի, աները՝ Սամվել Սիմոնյանը, գտնվել է իրենց տանը, վերջինիս զանգահարել է ինչ-որ մեկը, իսկ Սամվելը պատասխանել է հեռախոսազանգին և ասել «սպասի, գալիս եմ»։ Այնուհետև, Սամվելը դուրս է եկել իրենց տանից, իսկ որդին գնացել է նրա ետևից։ Մոտ 15-20 րոպե հետո հարսից՝ Լիանա Սիմոնյանից, իմացել է, որ Սիմոնին տեղափոխել են Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում գտնվող թիվ 3 կլինիկական հիվանդանոց։ Անմիջապես գնացել է նշված հիվանդանոց, որտեղ որդու աները` Սամվել Սիմոնյանը, ասել է, որ իրենց հարևան Գասիկի հետ վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ընթացքում վերջինս դանակով հարվածել է Սիմոնի որովայնի շրջանին։ Այնուհետև, Սիմոնից նույնպես իմացել է, որ Գասիկը գումարային հարցերի շուրջ վիճաբանել է Սամվելի հետ, որի ընթացքում դանակով, մեկ անգամ, հարվածել է Սիմոնի որովայնի շրջանին։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Լիաննա Սամվելի Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ընտանիքով գտնվել են տանը և ֆուտբոլ են դիտել։ ժամը 21։00-ի սահմաններում, երբ հայրը` Սամվել Սիմոնյանը, գտնվել է իրենց տանը, վերջինիս զանգահարել է ինչ-որ մեկը։ Հայրը պատասխանել է հեռախոսազանգին, ասելով «հեսա կգամ», որից հետո դուրս է եկել իրենց տանից, իսկ ամուսինը` Սիմոն Սարգսյանը, գնացել է նրա ետևից։ Մոտ 40 րոպե հետո, անհանգստանալով, որ Սիմոնը չի վերադարձել, զանգահարել է հորը, ով պատասխանել է, որ Սիմոնին տանում է հիվանդանոց։ Մոտ 1 ժամ հետո ինքը նույնպես գնացել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որ Սիմոնին Գասիկը դանակահարել է։ Այդ մասին պատմել է հայրը։ Այնուհետև, Սիմոնից նույնպես իմացել է, որ Գասիկը գումարային հարցերի շուրջ վիճաբանել է իր հոր հետ, որի ընթացքում սուր գործիքով հարվածել է նրան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Լարիսա Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գասիկ Վարդանյանի կինը։ Ճանաչում է Սամվել Սիմոնյանին, վերջինս իրենց հարևանն է։ Սամվելի որդի Հայկը մտերիմ է իր որդի Վարդանի հետ։ Վերջինս իր որդուց գումար է վերցրել, որը չի վերադարձնել։ Գասիկը բազմիցս զանգահարել է Սամվելին և նրան որդու հետ կանչել նշված գումարի շուրջ զրուցելու նպատակով, սակայն Սամվելը չի եկել։ Ամուսինը անհատ ձեռնարկատեր է և իրենց տան ետևի հատվածում ունի խորովածանոց, որտեղ աշխատում է նաև ինքը։ Դեպքի օրը ինքը և Գասիկը գտնվել են խորովածանոցում, երբ Գասիկը զանգահարել է Սամվելին և նրան կանչել` գումարային հարցերի շուրջ խոսելու համար։ Այդ ժամանակ ինքը խորովածանոցից կերակուր է տարել սկեսրոջը` Բերտա Գասպարյանին, և խնդրել վերջինիս գնալ Գասիկի մոտ, որից հետո սկեսուրը գնացել է խորովածանոց։ Մոտ 15 րոպե հետո ինքը նույնպես գնացել է խորովածանոց և տեսել, որ Սամվելն ու նրա փեսան` Սիմոնն, արդեն այնտեղ են։ Իր հետ խորովածանոց է գնացել նաև թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը, ով կանգնել է դրսում` խորովածանոցի մուտքի մոտ։ Այդ ժամանակ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը վիճելիս են եղել։ Գասիկը Սիմոնից պահանջել է գումարը, իսկ վերջինս ասել է, որ գումար չունի։ Քանի որ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը ագրեսիվ տոնով են զրուցել, ինքը և սկեսուրը Սամվելին ու Սիմոնին ասել են, որ նրանք դուրս գան խորովածանոցից և հեռանան։ Դրանից հետո Սիմոնը դուրս է եկել խորովածանոցից։ Քիչ անց դրսից ձայներ է լսել, դուրս է եկել խորովածանոցից և տեսել, որ Սիմոնը քաշքշում է անչափահաս թոռանը՝ Յուրիկին և ասում, որ գնան մի կողմ և զրուցեն։ Մոտեցել է նրանց և խնդրել Սիմոնին հանգիստ թողնել թոռանը։ Այդ ընթացքում սկեսուրը, Գասիկը և Սամվելը նույնպես դուրս են եկել խորովածանոցից։ Վերջինս բռնել է Սիմոնի ձեռքից և նրան քաշելով տարել դեպի ներքև։ Ինքը և սկեսուրը նույնպես Սամվելի հետ հրել են Սիմոնին, որպեսզի վերջինս չմոտենա Գասիկին և թոռանը, իսկ Սիմոնը փորձել է դուրս պրծնել իրենց ձեռքից։ Այդ ընթացքում Սիմոնը կտրուկ պտտվել է, նրա ձեռքը դիպչել է իրեն։ Երբ ուշքի է եկել այդ պահին լսել է, որ նրանցից մեկը ասել է «Էս խփեցի՞ն»։ Այնուհետև տեսել է, որ Գասիկը Հանրապետության փողոցով քայլել է դեպի վերև, որից հետո տուն չի վերադարձել։ Սիմոնին վնասվածք հասցնելու պահը չի նկատել, սակայն հետագայում տեղեկացել է, որ Սիմոնին դանակով հարվածել է Գասիկը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Յուրիկ Պապանյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ է հանդիսանում է ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի թոռը։ Ճանաչում է Սամվել Սիմոնյանին, վերջինս իրենց հարևանն է։ Դեպքի օրը գնացել է իրենց խորովածանոց և տեսել, որ Սամվելն ու Սիմոնն, արդեն այնտեղ են։ Այդ ժամանակ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը վիճելիս են եղել։ Քանի որ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը ագրեսիվ տոնով են զրուցել, տատիկը Սամվելին ու Սիմոնին ասել է, որ նրանք դուրս գան խորովածանոցից և հեռանան։ Դրանից հետո Սիմոնը դուրս է եկել խորովածանոցից։ Ինքը նկատելով, որ շատ են բորբոքված Սիմոնին առաջարկել է վերջացնել վիճաբանությունը և հեռանալ, սակայն նա իր հորդորը վատ է ընդունել և սկսել է իրեն քաշքել։ Այդ պահին տատիկը դուրս է եկել և Սիմոնին ասել՝ «բաց թող թոռանս և գնա մի կողմ»։ Քիչ անց, վիճաբանության ժամանակ լսել է, որ նրանցից մեկը ասել է «Էս խփեցի՞ն»։ Սիմոնին վնասվածք հասցնելու պահը չի նկատել, սակայն հետագայում տեղեկացել է, որ Սիմոնին հարվածել է պապը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում ուսումնասիրվել և հետազոտվել են նաև ներքոհիշյալ ապացույցները՝
Վկա Սամվել Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վկա Ս.Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 49 շենքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ Գասիկ Վարդանյանը նշված հատվածում դանակահարել է Սիմոն Սարգսյանին։
/տես` գ-թ 7-11, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Գ.Վարդանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում գործող «Եվրոպա» հյուրանոցից վերև գտնվող ճանապարհի հատվածը և հայտարարել, որ նշված հատվածում 2013թ. նոյեմբերի 10-ին իր ձեռքին եղած դանակով մեկ անգամ հարվածել է Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին։
/տես` գ-թ 128-129, դատական նիստի արձանագրությունը/
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ տուժող Սիմոն Սարգսյանը հայտարարել է, որ լուսանկարներում պատկերված անձանցից ճանաչում է ձախից 2-րդ լուսանկարում պատկերված, Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի բնակիչ Գասիկին, ով 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 22։20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում իր աներոջ՝ Սամվելի հետ կապված վիճաբանության ընթացքում սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է իր որովայնի շրջանին և պատճառել մարմնական վնասվածք։
/տես` գ-թ 38, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2008/հ եզրակացությունը և դրա լրացումը, որոնց համաձայն՝ «Ս.Սարգսյանի մարմնական վնասվածքը որովայնի առաջային պատի աջ կեսի թափանցող աջ կեսի կտրած-ծակած վնասվածքի ձևով՝ լյարդի, լեղապարկի վնասումով, ներորովայնամզային արյունահոսությամբ, սուր սակավարյունությամբ՝ ուղեկցված 2-3-րդ աստիճանի հեմոռագիկ շոկով, պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիքի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հնարավոր չէ վերջիններիս առաջացումը վայր ընկնելու հետևանքով, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս՝ որպես կյանքին վտանգ սպառնացող»։
/տես` գ-թ 69-70, 93, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Ս.Սարգսյանի հագուստներով նշանակված դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 2816 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված Սիմոն Սարգսյանի սպորտային վերնամասի, մայկայի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա միաժամանակ առաջացած վնասվածքները ծակած-կտրած են և կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի՝ հնարավոր է դանակի շեղբի մեկ շեղակի ներգործության արդյունքում։
Փորձաքննությանը ներկայացված անդրավարտիքի մակերեսներին հետազոտությամբ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվեցին։
Փաթեթում առկա մեկ զույգ սպորտային կոշիկները հետազոտման առաջնային օբյեկտներ չհանդիսանալու կապակցությամբ չեն հետազոտվել։
Փորձաքննությանը ներկայացված Սիմոն Սարգսյանի սպորտային վերնամասի, մայկայի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա միաժամանակ առաջացած վնասվածքներն իրենց տեղակայումներով հիմնականում համընկնում են վերջինիս մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2008/հ եզրակացությունում նկարագրված մարմնական վնասվածքների հետ»։
/տես` գ-թ 88-90, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Ս.Սարգսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված սպորտային վերնամասով, մայկայով և ուսաժապավեններով մայկայով։
/տես` գ-թ 91-92, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարկվել և հետազոտվել են նաև՝ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիորն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և վերջինիս վերաբերյալ բնութագիրը։
/տես` գ-թ 48, 145, դատական նիստի արձանագրությունը/
չեն հետազոտվել դատարանում
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը 2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցքի իր՝ թիվ 15 տան մոտ, գումարային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ իր ձեռքում գտնվող՝ իրեն պատկանող խորովածանոցի խորովածի շշերը մաքրելու համար նախատեսված, դանակով մեկ անգամ հարվածել է տուժող Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Այսինքն, կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դատարանը գտնում է, որ վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն Վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի`
«Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին Երևան քաղաքում ծառայողի ընտանիքում, Հանրապետության նրբանցի թիվ 15 տանը, որտեղ բնակվում է մինչ օրս։ Գասիկ Վարդանյանը բազմանդամ ընտանիքի հայր է, ունի չորս երեխաներ, ծեր թոշակառու մայր։ Երեխաներից մեկը` Լուսինե Վարդանյանը, միայնակ մայր է, որի տղայի խնամքը հոգում է Գասիկ Վարդանյանը։ Նա ունի հրաշալի օրինակելի ընտանիք, հոգատար որդի է ազնիվ, բարի ծնող իր երեխաների և թոռների համար։ Գասիկ Վարդանյանը բարեխիղճ և ազնիվ մարդ է, սիրված է իր շրջապատի մարդկանց կողմից, վայելում է հարևանների և ողջ տարածքի բնակչության սերն ու հարգանքը, որը հաստատում են նաև հարևանները»։
/տես` գ.թ. 145, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի այդ, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա տարեց անձնավորություն է՝ 64 տարեկան, ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` գ.թ. 48, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում վարույթն իրականացնող մարմին կամովին ներկայանալը, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, այն, որ նա վատառողջ է և տարել է աչքի վիրահատություն՝ «տարիքային հասունության կատարակտա» ախտորոշումով։ Բացի այդ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու՝ 84 ամյա մայրը՝ Բերտա Գասպարյանը և անչափահաս՝ 17 ամյա թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը։
/տես` թիվ 120 տեղեկանը, գ.թ. 110, 144-145, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայության հարցին, փաստում է, որ գործով այդպիսիք չկան։
/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը վերջինս պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Այլ խոսքով, սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասն ամրագրում է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների ցանկը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում»։
Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվող մեղմացնող հանգամանքների չափանիշների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ։ Համաձայն այդ որոշման`
«(…) Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է (...) անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում։ Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների։
Դրանք են.
ա) հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը,
(…)»
(տես՝ Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07 որոշումը)։
Դատարանը, անդրադառնալով քրեաիրավական ներգործության միջոցների /պատժի/ համաչափության ապահովման հարցին, սույն քրեական գործին վերաբերելի և նախադեպային է համարում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0031/01/09, ՍԴ/0293/01/09 որոշումները, որոնցում ամրագրված են այն չափանիշները, ըստ որոնց, դատարանը, կոնկրետ գործեր քննելիս պետք է ուշադրության արժանի դարձնի և հաշվի առնի մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։
Այսպես, սույն գործի նյութերով հաստատված է, որ Գ.Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին, այսինքն, գործի քննության պահին նա 64 տարեկան է։ Բացի այդ, ամբաստանյալը բնութագրվում է դրական, որը հիմնավորվում է ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն Վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագրով։ Վերջինիս կողմից նախաքննական մարմին կամովին ներկայանալու, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելու և կատարած արաքի համար անկեղծորեն զղջալու հանգամանքները հիմնավորվում են ինչպես քրեական գործում առկա փաստաթղթերով, այնպես էլ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով։ Արատավորված լինելու վերաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել։ Հիմնավորվել է, որ Գ.Վարդանյանը ունի տեսողական խնդիրներ` հասուն տարիքային կատարակտա։ Բացի այդ, գործով հիմնավորվել է, որ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, զառամյալ մայրը և անչափահաս թոռը։
Դատարանը, հիմք ընդունելով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` ամբաստանյալի 64 տարեկան լինելը, նախկինում արատավորված չլինելը, հանցագործությունը կատարելուց հետո իրավապահ մարմիններ կամովին ներկայանալը, դրական բնութագրվելը, ամբողջությամբ մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար զղջալը, խնամքին թոշակառու մոր և թոռան գտնվելը, տեսողական խնդիրները, դրանք դիտում է իրական և արձանագրում, որ սույն գործով կարող են դրվել ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հիմքում։
Գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Հանրապետության 44 հասցեում գործող խորովածանոցում վիճաբանություն է առաջացել, որի արդյունքում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը իր մոտ եղած դանակով, մեկ անգամ հարվածել է Ս.Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։
Դատարանը, վերլուծելով Գ.Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, այն համադրելով հանցավորի անձի և նրա արարում առկա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, արձանագրում է, որ հանրային վտանգավորությունը` որպես հանցագործության նյութական հատկանիշ, օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն գոյություն ունի մարդու կամքից և գիտակցությունից անկախ։ Արարքը համարվում է հանրորոն վտանգավոր, քանի որ այդ արարքը հակասում է հասարակության գոյության պայմաններին, խախտում է հասարակության կենսագործունեության համար անհրաժեշտ հասարակական հարաբարեությունները։
Գործի քննությամբ հիմնավորվեց, որ Գ.Վարդանյանը հանրորեն վտանգավոր արարքը` Ս.Սարգսյանին դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, կատարել է հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակով, սակայն տվյալ առարկան ոչ այլ ինչ է քան իր աշխատավայրում՝ խորովածանոցում, օգտագործվող իր, որը վիճաբանությանն անմիջականորեն նախորդած ժամանակահատվածում գտնվել է ամբաստանյալի ձեռքում, որով նա մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալն իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարելիս հատուկ այդ նպատակով դանակ չի վերցրել, դրա հետևից որևէ տեղ չի գնացել, կամ այն իր մոտ մշտապես չի կրել։ Գործի քննությամբ հաստատվեց, որ դանակը, որով մարմնական վնասվածք պատճառվել տուժողին, ի սկզբանե գտնվել է ամբաստանյալի ձեռքում և հանդիսացել նրա աշխատանքային գործիքներից մեկը։
Այլ կերպ, վերլուծելով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, դատարանը փաստում է, որ Գ.Վարդանյանը հանցագործության գործիքով` դանակով, նախ կատարել է գործողություն` մաքրել է իրեն պատկանող խորովածանոցի` խորովածի համար նախատեսված շշերը, ապա, երբ ծագել է վիճաբանություն` այդ նույն դանակով կատարել հանրորեն վտանգավոր արարք` դիտավորությամբ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով։ Այսինքն, հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը Գ.Վարդանյանն ունեցել է իր մոտ` ելնելով իր գործի` խորովածի շշերը մաքրելու բնույթից։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի հանցավոր գործողությունների վրա իր հոգաբանական ազդեցությունն է թողել նաև գործով հաստատված այն հանգամանքը, որ վերջինս, մինչև տուժողին դանակով հարվածելը, տեսել է թե ինչպես է տուժող Սիմոն Սարգսյանը նախ՝ քաշքշում իր անչափահաս թոռանը, ապա նաև ձեռքի շարժումով հարվածում կնոջը՝ Լարիսա Զախարյանին։
Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար պետք է պատշաճ ուշադրություն դարձվի արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքին, տուժողի մարմնական վնասվածքների բնույթին ու տեղակայմանը, ինչպես նաև հանցանքը կատարելու շարժառիթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին։
Դատարանն անդրադառնալով Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում այն պետք է վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ` 28.07.2014թ./։
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ Գասիկ Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսերի փոխհատուցում։
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Ս.Սարգսյանին պատկանող սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան` պետք է ոչնչացնել։
4.Եզրափակիչ մաս
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը՝ թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում այն վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ՝ 28.07.2014թ./։
Գասիկ Վոլոդյանի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Ա.Սարգսյանի սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան՝ ոչնչացնել։
Գասիկ Վոլոդյանի Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0156/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 02-09-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԿԴ/0156/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13833413 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գասիկ Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա վիճաբանել է Սամվել Սիմոնյանի և Սիմոն Սարգսյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող գործիքով դիտավորությամբ հարվածել է Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորթյամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գասիկ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հայրանուն | Վոլոդյայի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 02-09-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-09-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 03-09-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 03-09-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գասիկ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սիմոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի արդարադատության խորհրդի նիստին մասնակցելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-01-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի վատ ինքնազգացողության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի թիվ ԵԿԴ/0053/11/15 բողոքով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 14-07-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գասիկ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 14-07-2015 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Բռնագանձնված գույքի չափը | 8000 |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0156/01/14 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ,,14,, հուլիսի 2015թ. ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետև` դատարան/ Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի Մասնակցությամբ` Մեղադրող Վ. Ասատրյանի Տուժող Ս. Սարգսյանի Տուժողի ներկայացուցիչ Գ. Գալիկյանի Պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի` ծնված 04.12.1950թ. Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, անհատ ձեռնարկատեր, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող ք.Երևան Հանրապետության նրբանցք 15 տուն, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցք 15 տան բնակիչ, գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանը զանգահարել է գործով վկա Սամվել Սիմոնյանին և վերջինիս հրավիրել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում գտնվող իր խորովածանոց՝ գումարային հարցերի շուրջ պարզաբանումներ կատարելու նպատակով։ Ս.Սիմոնյանն այդ ժամանակ գտնվել է փեսայի՝ գործով տուժող Սիմոն Սարգսյանի տանը։ Վերջինս, իմանալով, որ Ս.Սիմոնյանը գնում է Գ.Վարդանյանի հետ հանդիպման, ցանկություն է հայտնել գնալ նրա հետ։ Ս.Սարգսյանը և Ս.Սիմոնյանը վերջինիս պատկանող «Օպել Աստրա ՋԻ» մակնիշի 6768Լ պ/հ-ի ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության փողոց և հանդիպել Գ.Վարդանյանին վերջինիս խորովածանոցում, որտեղ Ս.Սիմոնյանի, Ս.Սարգսյանի և Գ.Վարդանյանի միջև գումարային հարցերի վիճաբանություն է առաջացել, որը շարունակվել է խորովածանոցից դուրս՝ Հանրապետության փողոցում, որտեղ էլ Գ.Վարդանյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Ս.Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։ Փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 10.10.2013թ-ին հարուցվել է քրեական գործ։ 26.11.2013թ.-ին ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գասիկ Վարդանյանին մեղադրանք առաջադրվելու մասին։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը, ժամը 22։30-ին մոտ զանգահարել և իր տան բակում գտնվող խորովածանոց է կանչել գործով վկա Սամվել Սիմոնյանին՝ պարզաբանելու համար, թե վերջինս երբ է վերադարձնելու իր պարտքը, որն առաջացել էր իր որդու բնակարանի վաճառքից առաջացած գումարը նրա և իր որդիների կողմից համտեղ ծախսելու արդյունքում։ Ժամը 22։30-ին մոտ իր խորովածանոց է եկել Սամվելն իր փեսայի՝ Սիմոն Սարգսյանի, հետ։ Վերջիններս եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ և իր հետ խոսել են ագրեսիվ տոնով։ Սամվելին հարցրել է, ինչու է այդքան ժամանակ ձգձգում և երբ է ի վերջո վերադարձնելու իր պարտքը, ինչի կապակցությամբ վիճաբանություն է առաջացել իրենց միջև։ Դրանից հետո իրենց խոսակցությանը միջամտել է Սիմոնը, իսկ կինը, որն այդ ժամանակ եղել է խորովածանոցում, դուրս է հրավիրել Սիմոնին՝ վիճաբանությունը դադարեցնելու նպատակով։ Սիմոնը դուրս է եկել փողոց։ Այնուհետև, մի քանի բառ խոսելուց հետո ինքը և Սամվելը նույնպես դուրս են եկել խորովածանոցից։ Քանի որ խոսակցության ընթացքում միաժամանակ մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը, բակից փողոց դուրս գալիս ձեռքում մնացել է նաև խոհանոցային դանակը։ Խորովածանոցից դուրս գալուց նկատել է, որ Սիմոնը ինչ-որ շարժում է կատարել և չի կարող ասել՝ դիտավորյալ, թե պատահական ձեռքով հարվածել է իր կնոջ կրծքավանդակի շրջանին, ինչի պատճառով կինը գոռացել է և ձեռքը դրել կրծքավանդակին։ Իսկ մինչ այդ, տեսել է, որ նա քաշքշում է իր 15 ամյա թոռանը։ Տեսնելով այդ ամենը, և բարկանալով, որ այդ անձինք եկել են իր տան վրա ու ծեծի են ենթարկում կնոջը, քաշքշում են անչափահաս թոռանը՝ իր ձեռքին եղած դանակով հարվածել է Սիմոնին։ Դրանից հետո, դանակը նետել է մոտակա աղբարկղերից մեկի մեջ։ Դատարանում ամբաստանյալն անկեղծորեն զղջալով կատարած հանցանքի համար, խնդրել է իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորին մեղմ։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Բացի ամբաստանյալի կողմից տրված խոստովանական ցումունքի, նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով։ Քրեական գործով տուժող Սիմոն Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աներոջ` Սամվել Սիմոնյանի հետ գնացել է Գասիկ Վարդանյանի խորովածանոց գումարային հարցերի շուրջ զրուցելու։ Գասիկին ճանաչում է մոտ 20 տարի, վերջինս Սամվելի հարևանն է։ Իմացել է, որ աներորդին՝ Հայկը և Գասիկի որդին միասին ինչ-որ գումար են ծախսել, որի մի մասը Գասիկը պահանջել է աներոջից։ Քանի որ Սամվելը և Գասիկը հարևաններ են, ինքն աշխատել է չմիջամտել նրանց խոսակցությանը։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը և կինը։ Գասիկը եղել է բորբոքված վիճակում, գոռգոռացել և սպառնալիքներ է տվել Սամվելին, իսկ Գասիկի մայրը և կինը դրա համար ներողություն են խնդրել Սամվելից։ Այնուհետև, ինքը դուրս է եկել խորովածանոցից և դրսում զրուցել Գասիկի թոռան հետ։ Դրանից հետո դրսում շարունակել են զրույցը, որից հետո սկսել են քաշքշել միմյանց։ Այդտեղ են գտնվել նաև Գասիկի կինը կամ մայրը, իսկ Գասիկը եղել է իրենից 2-3 մետր հեռավորության վրա։ Այդ ընթացքում չի նկատել, թե իրեն ով և ինչպես է մարմնական վնասվածք պատճառել, քանի որ մութ է եղել։ Իրեն հարվածելուց հետո ետ է գնացել, ձեռքը դրել որովայնին և անհասցե ասել է, թե՝ «Էս խփեցի՞ր»։ Դրանից հետո այլ մանրամասներ չի հիշում և երբ ուշքի է եկել արդեն հիվանդանոցում է եղել։ Կոնկրետ չի տեսել կամ էլ չի հիշում, թե իրեն ով է հարվածել, սակայն բացառում է, որ իրեն հարվածած լինի իր աները, կամ Գասիկ Վարդանյանի կինն ու մայրը։ Նշել է, որ չի բացառում, որ Գասիկ Վարդանյանը կամ նրա թոռն իրեն հարվածած լինեն։ Դատարանն արձանագրելով, որ տուժողի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է տուժողի նախաքննական ցուցմունքները այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 20։00-ի սահմաններում իրենց տուն մտնելիս նկատել է աներոջը՝ Սամվել Սիմոնյանին։ Նրա հետ զրուցելու ընթացքում Սամվելին է զանգահարել Գասիկը և նրան կանչել գումարային հարցերի շուրջ զրուցելու։ Գասիկին ճանաչում է մոտ 20 տարի, վերջինս Սամվելի հարևանն է։ Իմացել է, որ աներորդին՝ Հայկը և Գասիկի որդին միասին ինչ-որ գումար են ծախսել, որի մի մասը Գասիկը պահանջել է աներոջից։ Գասիկի հեռախոսազանգից հետո Սամվելի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության փողոց, որտեղ հանդիպել են Գասիկին։ Վերջինս բացել է Հանրապետության փողոցում՝ «Եվրոպա» հյուրանոցից քիչ վերև գտնվող իր խորովածանոցի դուռը և իրենց հրավիրել ներս։ Այդ ժամանակ Գասիկը Սամվելից գումար է պահանջել՝ ասելով, որ նրա որդին է ծախսել գումարի մի մասը, իսկ Սամվելը պատասխանել է, որ ինքը մաս-մաս կվերադարձնի Գասիկի գումարը, սակայն Գասիկը չի համաձայնել և ասել է, որ այդ օրը պետք է լուծվի այդ հարցը։ Քանի որ Սամվելը և Գասիկը հարևաններ են, ինքն աշխատել է չմիջամտել նրանց խոսակցությանը։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը՝ Բերտան, և կինը, որին ճանաչել է դեմքով։ Վերջիններս միջամտել են Գասիկի և Սամվելի խոսակցությանը և նույնպես պահանջել գումարը։ Գասիկը եղել է բորբոքված վիճակում, գոռգոռացել և սպառնալիքներ է տվել Սամվելին, իսկ Գասիկի մայրը և կինը դրա համար ներողություն են խնդրել Սամվելից։ Այնուհետև, ինքը դուրս է եկել խորովածանոցից և դրսում զրուցել Գասիկի թոռան՝ Յուրիկի հետ։ Այդ ընթացքում խորովածանոցից դուրս են եկել նաև Սամվելը, Գասիկը, վերջինիս կինը և մայրը։ Ինքը ընկել է Յուրիկի թևը, որպեսզի գնան մի կողմ և առանձին զրուցեն, սակայն վերջինիս չի քաշքշել և չի հարվածել։ Դրանից հետո ինքը և Սամվելը քայլել են «Եվրոպա» հյուրանոցի մոտ կայանված վերջինիս ավտոմեքենայի ուղղությամբ, իսկ Գասիկը քայլել է իրենց ետևից՝ գոռգոռալով և սպառնալիքներ տալով։ Երբ հասել են Սամվելի ավտոմեքենայի մոտ, Գասիկը սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել իրենց հասցեին և ասել, որ իր և Սամվելի տունը վառելու է։ Գասիկի այդ արտահայտությունից հետո կանգ է առել, որից հետո քայլել է վերջինիս ուղղությամբ։ Այդ ժամանակ Գասիկի կինը կամ մայրը կանգնել է իր և Գասիկի միջև, իսկ Գասիկը եղել է իրենից 2-3 մետր հեռավորության վրա։ Չի նկատել, թե վերջինս ինչպես է մոտեցել իրեն, միայն տեսել է, որ Գասիկը ինչ-որ առարկայով հարվածել է իր որովայնի աջ շրջանին։ Քանի որ մութ է եղել, չի նկատել, թե Գասիկն իրեն ինչով է հարվածել, միայն սուր ցավ է զգացել որովայնի շրջանում։ Գասիկի հարվածից հետո ետ է գնացել, ձեռքը դրել որովայնին և Գասիկին հարցրել՝ «Էս խփեցի՞ր», որից հետո տեսել է, որ ձեռքը արյունոտ է, վնասվել է սպորտային վերնազգեստը, որն էլ բարձրացնելով վերև, տեսել է, որ որովայնի շրջանում վնասվածք է ստացել և արնահոսում է։ Դրանից հետո Սամվելն ավտոմեքենայով իրեն տեղափոխել է հիվանդանոց։ Նախաքննական ցուցմուքների հրապարակումից հետո տուժողը հայտնել է, որ իր կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են, համապատասխանում են իրականությանը և պնդում է դրանք։ Տուժողը դատարանին հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի։ /տես` 36-37, 43-45 և 138, դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Սամվել Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրը գտնվել է փեսայի` Սիմոն Սարգսյանի տանը, երբ իրեն է զանգահարել իրենց թաղամասի բնակիչ Գասիկը և կանչել իր խորովածանոց՝ գումարային հարցերի շուրջ պարզաբանումներ կատարելու համար։ Իր և Գասիկի որդիները միասին ծախսել էին 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որի մի մասը` 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, Գասիկը պահանջել է իրենից։ Սիմոն Սարգսյանի հետ գնացել են Գասիկին պատկանող խորովածանոց, որտեղ վերջինս վիճաբանել է իրենց հետ գումարի հետ կապված թեմայի շուրջ։ Այդ ընթացքում խորովածանոց են եկել նաև Գասիկի մայրը և կինը։ Քանի որ Գասիկը գտնվել է նյարդայնացած վիճակում և պահանջել է անմիջապես վճարել պարտքը, վերջինիս կնոջը և մորն ասել է, որ նրանք Գասիկին տանեն տուն, որից հետո ինքը և Սիմոնը դուրս են եկել խորովածանոցից։ Իրենցից հետո խորովածանոցից դուրս է եկել նաև Գասիկը, ապա վերջինիս մայրը և կինը, որոնք փորձել են Գասիկին թույլ չտալ մոտենալ իրեն և Սիմոնին, սակայն Գասիկը մոտեցել է իրենց։ Գասիկի մայրը կանգնել է իր առջև, իսկ կինը՝ Գասիկի և Սիմոնի միջև։ Այդ պահին Սիմոնը ետ է քաշվել, ձեռքը դրել է որովայնին և Գասիկին ասել «Էս խփի՞ր»։ Դրանից հետո տեսել են, որ Սիմոնի սպորտային վերնազգեստը վնասվել է, վերջինս վնասվածք է ստացել որովայնի շրջանում և արնահոսում է։ Սիմոնն ասել է, որ Գասիկն իրեն դանակով հարվածել է։ Սիմոնին ասել է, որ նա ձեռքը դնի որովայնին, որից հետո իրենք արագ քայլելով մոտեցել են իր ավտոմեքենային, որով էլ Սիմոնին անմիջապես տեղափոխել է հիվանդանոց։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Անահիտ Գևորգի Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ընտանիքով գտնվել են տանը։ Ժամը 22։00-ն ընկած ժամանակահատվածում երբ որդու՝ Սիմոն Սարգսյանի, աները՝ Սամվել Սիմոնյանը, գտնվել է իրենց տանը, վերջինիս զանգահարել է ինչ-որ մեկը, իսկ Սամվելը պատասխանել է հեռախոսազանգին և ասել «սպասի, գալիս եմ»։ Այնուհետև, Սամվելը դուրս է եկել իրենց տանից, իսկ որդին գնացել է նրա ետևից։ Մոտ 15-20 րոպե հետո հարսից՝ Լիանա Սիմոնյանից, իմացել է, որ Սիմոնին տեղափոխել են Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցում գտնվող թիվ 3 կլինիկական հիվանդանոց։ Անմիջապես գնացել է նշված հիվանդանոց, որտեղ որդու աները` Սամվել Սիմոնյանը, ասել է, որ իրենց հարևան Գասիկի հետ վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ընթացքում վերջինս դանակով հարվածել է Սիմոնի որովայնի շրջանին։ Այնուհետև, Սիմոնից նույնպես իմացել է, որ Գասիկը գումարային հարցերի շուրջ վիճաբանել է Սամվելի հետ, որի ընթացքում դանակով, մեկ անգամ, հարվածել է Սիմոնի որովայնի շրջանին։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Լիաննա Սամվելի Սիմոնյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ընտանիքով գտնվել են տանը և ֆուտբոլ են դիտել։ ժամը 21։00-ի սահմաններում, երբ հայրը` Սամվել Սիմոնյանը, գտնվել է իրենց տանը, վերջինիս զանգահարել է ինչ-որ մեկը։ Հայրը պատասխանել է հեռախոսազանգին, ասելով «հեսա կգամ», որից հետո դուրս է եկել իրենց տանից, իսկ ամուսինը` Սիմոն Սարգսյանը, գնացել է նրա ետևից։ Մոտ 40 րոպե հետո, անհանգստանալով, որ Սիմոնը չի վերադարձել, զանգահարել է հորը, ով պատասխանել է, որ Սիմոնին տանում է հիվանդանոց։ Մոտ 1 ժամ հետո ինքը նույնպես գնացել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որ Սիմոնին Գասիկը դանակահարել է։ Այդ մասին պատմել է հայրը։ Այնուհետև, Սիմոնից նույնպես իմացել է, որ Գասիկը գումարային հարցերի շուրջ վիճաբանել է իր հոր հետ, որի ընթացքում սուր գործիքով հարվածել է նրան։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Լարիսա Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Գասիկ Վարդանյանի կինը։ Ճանաչում է Սամվել Սիմոնյանին, վերջինս իրենց հարևանն է։ Սամվելի որդի Հայկը մտերիմ է իր որդի Վարդանի հետ։ Վերջինս իր որդուց գումար է վերցրել, որը չի վերադարձնել։ Գասիկը բազմիցս զանգահարել է Սամվելին և նրան որդու հետ կանչել նշված գումարի շուրջ զրուցելու նպատակով, սակայն Սամվելը չի եկել։ Ամուսինը անհատ ձեռնարկատեր է և իրենց տան ետևի հատվածում ունի խորովածանոց, որտեղ աշխատում է նաև ինքը։ Դեպքի օրը ինքը և Գասիկը գտնվել են խորովածանոցում, երբ Գասիկը զանգահարել է Սամվելին և նրան կանչել` գումարային հարցերի շուրջ խոսելու համար։ Այդ ժամանակ ինքը խորովածանոցից կերակուր է տարել սկեսրոջը` Բերտա Գասպարյանին, և խնդրել վերջինիս գնալ Գասիկի մոտ, որից հետո սկեսուրը գնացել է խորովածանոց։ Մոտ 15 րոպե հետո ինքը նույնպես գնացել է խորովածանոց և տեսել, որ Սամվելն ու նրա փեսան` Սիմոնն, արդեն այնտեղ են։ Իր հետ խորովածանոց է գնացել նաև թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը, ով կանգնել է դրսում` խորովածանոցի մուտքի մոտ։ Այդ ժամանակ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը վիճելիս են եղել։ Գասիկը Սիմոնից պահանջել է գումարը, իսկ վերջինս ասել է, որ գումար չունի։ Քանի որ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը ագրեսիվ տոնով են զրուցել, ինքը և սկեսուրը Սամվելին ու Սիմոնին ասել են, որ նրանք դուրս գան խորովածանոցից և հեռանան։ Դրանից հետո Սիմոնը դուրս է եկել խորովածանոցից։ Քիչ անց դրսից ձայներ է լսել, դուրս է եկել խորովածանոցից և տեսել, որ Սիմոնը քաշքշում է անչափահաս թոռանը՝ Յուրիկին և ասում, որ գնան մի կողմ և զրուցեն։ Մոտեցել է նրանց և խնդրել Սիմոնին հանգիստ թողնել թոռանը։ Այդ ընթացքում սկեսուրը, Գասիկը և Սամվելը նույնպես դուրս են եկել խորովածանոցից։ Վերջինս բռնել է Սիմոնի ձեռքից և նրան քաշելով տարել դեպի ներքև։ Ինքը և սկեսուրը նույնպես Սամվելի հետ հրել են Սիմոնին, որպեսզի վերջինս չմոտենա Գասիկին և թոռանը, իսկ Սիմոնը փորձել է դուրս պրծնել իրենց ձեռքից։ Այդ ընթացքում Սիմոնը կտրուկ պտտվել է, նրա ձեռքը դիպչել է իրեն։ Երբ ուշքի է եկել այդ պահին լսել է, որ նրանցից մեկը ասել է «Էս խփեցի՞ն»։ Այնուհետև տեսել է, որ Գասիկը Հանրապետության փողոցով քայլել է դեպի վերև, որից հետո տուն չի վերադարձել։ Սիմոնին վնասվածք հասցնելու պահը չի նկատել, սակայն հետագայում տեղեկացել է, որ Սիմոնին դանակով հարվածել է Գասիկը։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Յուրիկ Պապանյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ է հանդիսանում է ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի թոռը։ Ճանաչում է Սամվել Սիմոնյանին, վերջինս իրենց հարևանն է։ Դեպքի օրը գնացել է իրենց խորովածանոց և տեսել, որ Սամվելն ու Սիմոնն, արդեն այնտեղ են։ Այդ ժամանակ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը վիճելիս են եղել։ Քանի որ Գասիկը, Սամվելը և Սիմոնը ագրեսիվ տոնով են զրուցել, տատիկը Սամվելին ու Սիմոնին ասել է, որ նրանք դուրս գան խորովածանոցից և հեռանան։ Դրանից հետո Սիմոնը դուրս է եկել խորովածանոցից։ Ինքը նկատելով, որ շատ են բորբոքված Սիմոնին առաջարկել է վերջացնել վիճաբանությունը և հեռանալ, սակայն նա իր հորդորը վատ է ընդունել և սկսել է իրեն քաշքել։ Այդ պահին տատիկը դուրս է եկել և Սիմոնին ասել՝ «բաց թող թոռանս և գնա մի կողմ»։ Քիչ անց, վիճաբանության ժամանակ լսել է, որ նրանցից մեկը ասել է «Էս խփեցի՞ն»։ Սիմոնին վնասվածք հասցնելու պահը չի նկատել, սակայն հետագայում տեղեկացել է, որ Սիմոնին հարվածել է պապը։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում ուսումնասիրվել և հետազոտվել են նաև ներքոհիշյալ ապացույցները՝ Վկա Սամվել Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վկա Ս.Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի թիվ 49 շենքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ Գասիկ Վարդանյանը նշված հատվածում դանակահարել է Սիմոն Սարգսյանին։ /տես` գ-թ 7-11, դատական նիստի արձանագրությունը/ Մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Գ.Վարդանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում գործող «Եվրոպա» հյուրանոցից վերև գտնվող ճանապարհի հատվածը և հայտարարել, որ նշված հատվածում 2013թ. նոյեմբերի 10-ին իր ձեռքին եղած դանակով մեկ անգամ հարվածել է Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին։ /տես` գ-թ 128-129, դատական նիստի արձանագրությունը/ Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն՝ տուժող Սիմոն Սարգսյանը հայտարարել է, որ լուսանկարներում պատկերված անձանցից ճանաչում է ձախից 2-րդ լուսանկարում պատկերված, Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի բնակիչ Գասիկին, ով 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 22։20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցում իր աներոջ՝ Սամվելի հետ կապված վիճաբանության ընթացքում սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է իր որովայնի շրջանին և պատճառել մարմնական վնասվածք։ /տես` գ-թ 38, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2008/հ եզրակացությունը և դրա լրացումը, որոնց համաձայն՝ «Ս.Սարգսյանի մարմնական վնասվածքը որովայնի առաջային պատի աջ կեսի թափանցող աջ կեսի կտրած-ծակած վնասվածքի ձևով՝ լյարդի, լեղապարկի վնասումով, ներորովայնամզային արյունահոսությամբ, սուր սակավարյունությամբ՝ ուղեկցված 2-3-րդ աստիճանի հեմոռագիկ շոկով, պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիքի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հնարավոր չէ վերջիններիս առաջացումը վայր ընկնելու հետևանքով, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս՝ որպես կյանքին վտանգ սպառնացող»։ /տես` գ-թ 69-70, 93, դատական նիստի արձանագրությունը/ Տուժող Ս.Սարգսյանի հագուստներով նշանակված դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 2816 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված Սիմոն Սարգսյանի սպորտային վերնամասի, մայկայի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա միաժամանակ առաջացած վնասվածքները ծակած-կտրած են և կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի՝ հնարավոր է դանակի շեղբի մեկ շեղակի ներգործության արդյունքում։ Փորձաքննությանը ներկայացված անդրավարտիքի մակերեսներին հետազոտությամբ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվեցին։ Փաթեթում առկա մեկ զույգ սպորտային կոշիկները հետազոտման առաջնային օբյեկտներ չհանդիսանալու կապակցությամբ չեն հետազոտվել։ Փորձաքննությանը ներկայացված Սիմոն Սարգսյանի սպորտային վերնամասի, մայկայի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա միաժամանակ առաջացած վնասվածքներն իրենց տեղակայումներով հիմնականում համընկնում են վերջինիս մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2008/հ եզրակացությունում նկարագրված մարմնական վնասվածքների հետ»։ /տես` գ-թ 88-90, դատական նիստի արձանագրությունը/ Տուժող Ս.Սարգսյանի` իրեղեն ապացույց ճանաչված սպորտային վերնամասով, մայկայով և ուսաժապավեններով մայկայով։ /տես` գ-թ 91-92, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում հրապարկվել և հետազոտվել են նաև՝ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիորն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և վերջինիս վերաբերյալ բնութագիրը։ /տես` գ-թ 48, 145, դատական նիստի արձանագրությունը/ չեն հետազոտվել դատարանում 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը 2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցքի իր՝ թիվ 15 տան մոտ, գումարային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ իր ձեռքում գտնվող՝ իրեն պատկանող խորովածանոցի խորովածի շշերը մաքրելու համար նախատեսված, դանակով մեկ անգամ հարվածել է տուժող Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։ Այսինքն, կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Դատարանը գտնում է, որ վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն Վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին Երևան քաղաքում ծառայողի ընտանիքում, Հանրապետության նրբանցի թիվ 15 տանը, որտեղ բնակվում է մինչ օրս։ Գասիկ Վարդանյանը բազմանդամ ընտանիքի հայր է, ունի չորս երեխաներ, ծեր թոշակառու մայր։ Երեխաներից մեկը` Լուսինե Վարդանյանը, միայնակ մայր է, որի տղայի խնամքը հոգում է Գասիկ Վարդանյանը։ Նա ունի հրաշալի օրինակելի ընտանիք, հոգատար որդի է ազնիվ, բարի ծնող իր երեխաների և թոռների համար։ Գասիկ Վարդանյանը բարեխիղճ և ազնիվ մարդ է, սիրված է իր շրջապատի մարդկանց կողմից, վայելում է հարևանների և ողջ տարածքի բնակչության սերն ու հարգանքը, որը հաստատում են նաև հարևանները»։ /տես` գ.թ. 145, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Բացի այդ, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա տարեց անձնավորություն է՝ 64 տարեկան, ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։ /տես` գ.թ. 48, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում վարույթն իրականացնող մարմին կամովին ներկայանալը, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, այն, որ նա վատառողջ է և տարել է աչքի վիրահատություն՝ «տարիքային հասունության կատարակտա» ախտորոշումով։ Բացի այդ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու՝ 84 ամյա մայրը՝ Բերտա Գասպարյանը և անչափահաս՝ 17 ամյա թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը։ /տես` թիվ 120 տեղեկանը, գ.թ. 110, 144-145, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայության հարցին, փաստում է, որ գործով այդպիսիք չկան։ /տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը վերջինս պետք է կրի։ Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։ Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։ Այլ խոսքով, սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասն ամրագրում է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների ցանկը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում»։ Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվող մեղմացնող հանգամանքների չափանիշների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ։ Համաձայն այդ որոշման` «(…) Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է (...) անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում։ Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների։ Դրանք են. ա) հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը, (…)» (տես՝ Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07 որոշումը)։ Դատարանը, անդրադառնալով քրեաիրավական ներգործության միջոցների /պատժի/ համաչափության ապահովման հարցին, սույն քրեական գործին վերաբերելի և նախադեպային է համարում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0031/01/09, ՍԴ/0293/01/09 որոշումները, որոնցում ամրագրված են այն չափանիշները, ըստ որոնց, դատարանը, կոնկրետ գործեր քննելիս պետք է ուշադրության արժանի դարձնի և հաշվի առնի մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։ Այսպես, սույն գործի նյութերով հաստատված է, որ Գ.Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին, այսինքն, գործի քննության պահին նա 64 տարեկան է։ Բացի այդ, ամբաստանյալը բնութագրվում է դրական, որը հիմնավորվում է ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն Վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագրով։ Վերջինիս կողմից նախաքննական մարմին կամովին ներկայանալու, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելու և կատարած արաքի համար անկեղծորեն զղջալու հանգամանքները հիմնավորվում են ինչպես քրեական գործում առկա փաստաթղթերով, այնպես էլ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով։ Արատավորված լինելու վերաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել։ Հիմնավորվել է, որ Գ.Վարդանյանը ունի տեսողական խնդիրներ` հասուն տարիքային կատարակտա։ Բացի այդ, գործով հիմնավորվել է, որ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, զառամյալ մայրը և անչափահաս թոռը։ Դատարանը, հիմք ընդունելով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` ամբաստանյալի 64 տարեկան լինելը, նախկինում արատավորված չլինելը, հանցագործությունը կատարելուց հետո իրավապահ մարմիններ կամովին ներկայանալը, դրական բնութագրվելը, ամբողջությամբ մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար զղջալը, խնամքին թոշակառու մոր և թոռան գտնվելը, տեսողական խնդիրները, դրանք դիտում է իրական և արձանագրում, որ սույն գործով կարող են դրվել ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հիմքում։ Գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Հանրապետության 44 հասցեում գործող խորովածանոցում վիճաբանություն է առաջացել, որի արդյունքում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը իր մոտ եղած դանակով, մեկ անգամ հարվածել է Ս.Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։ Դատարանը, վերլուծելով Գ.Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, այն համադրելով հանցավորի անձի և նրա արարում առկա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, արձանագրում է, որ հանրային վտանգավորությունը` որպես հանցագործության նյութական հատկանիշ, օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն գոյություն ունի մարդու կամքից և գիտակցությունից անկախ։ Արարքը համարվում է հանրորոն վտանգավոր, քանի որ այդ արարքը հակասում է հասարակության գոյության պայմաններին, խախտում է հասարակության կենսագործունեության համար անհրաժեշտ հասարակական հարաբարեությունները։ Գործի քննությամբ հիմնավորվեց, որ Գ.Վարդանյանը հանրորեն վտանգավոր արարքը` Ս.Սարգսյանին դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, կատարել է հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակով, սակայն տվյալ առարկան ոչ այլ ինչ է քան իր աշխատավայրում՝ խորովածանոցում, օգտագործվող իր, որը վիճաբանությանն անմիջականորեն նախորդած ժամանակահատվածում գտնվել է ամբաստանյալի ձեռքում, որով նա մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալն իրեն մեղսագրված հանցանքը կատարելիս հատուկ այդ նպատակով դանակ չի վերցրել, դրա հետևից որևէ տեղ չի գնացել, կամ այն իր մոտ մշտապես չի կրել։ Գործի քննությամբ հաստատվեց, որ դանակը, որով մարմնական վնասվածք պատճառվել տուժողին, ի սկզբանե գտնվել է ամբաստանյալի ձեռքում և հանդիսացել նրա աշխատանքային գործիքներից մեկը։ Այլ կերպ, վերլուծելով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, դատարանը փաստում է, որ Գ.Վարդանյանը հանցագործության գործիքով` դանակով, նախ կատարել է գործողություն` մաքրել է իրեն պատկանող խորովածանոցի` խորովածի համար նախատեսված շշերը, ապա, երբ ծագել է վիճաբանություն` այդ նույն դանակով կատարել հանրորեն վտանգավոր արարք` դիտավորությամբ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով։ Այսինքն, հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը Գ.Վարդանյանն ունեցել է իր մոտ` ելնելով իր գործի` խորովածի շշերը մաքրելու բնույթից։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի հանցավոր գործողությունների վրա իր հոգաբանական ազդեցությունն է թողել նաև գործով հաստատված այն հանգամանքը, որ վերջինս, մինչև տուժողին դանակով հարվածելը, տեսել է թե ինչպես է տուժող Սիմոն Սարգսյանը նախ՝ քաշքշում իր անչափահաս թոռանը, ապա նաև ձեռքի շարժումով հարվածում կնոջը՝ Լարիսա Զախարյանին։ Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար պետք է պատշաճ ուշադրություն դարձվի արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքին, տուժողի մարմնական վնասվածքների բնույթին ու տեղակայմանը, ինչպես նաև հանցանքը կատարելու շարժառիթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին։ Դատարանն անդրադառնալով Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում այն պետք է վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ` 28.07.2014թ./։ Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ Գասիկ Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսերի փոխհատուցում։ Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Ս.Սարգսյանին պատկանող սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան` պետք է ոչնչացնել։ 4.Եզրափակիչ մաս Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը՝ թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում այն վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ՝ 28.07.2014թ./։ Գասիկ Վոլոդյանի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Ա.Սարգսյանի սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան՝ ոչնչացնել։ Գասիկ Վոլոդյանի Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-07-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-08-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 172, 114, 99 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 19-08-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 114, 99 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-37535 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 05-05-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-05-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-05-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 172, 114, 217, 29 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 12-05-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 114, 217, 29 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0156/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-08-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-08-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գասիկ Վարդանյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդւնել վարույթ : Բեկանել և/կամ փոփոխել պատժի մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդվածի 1-ին մասով - ազատազրկում 3 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 14.07.2015թ. կայացված դատավճիռը և նշանակել տուգանքի ձևով պատիժ , կամ նշանակել ազատազրկման ձևով օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ և/կամ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-08-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արարատ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 21-08-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-08-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-09-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 01-09-2015 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-10-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 10-09-2015 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-10-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 01-10-2015 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-11-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 29-10-2015 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-12-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 12-11-2015 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-12-2015 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գասիկ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Գործ №-ԵԿԴ/0156/01/14 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ. Մակյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ <<10>> դեկտեմբերի 2015 թվականի ք. Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ դատավորներ` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Վ. ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ պաշտպան` Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ ամբաստանյալ` Գ. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պաշտպան Հայկ Հովհաննիսյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 13833413 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /Տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 1/ 2. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով Գասիկ Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /հ.1 գ-թ 56/ 3. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը ընտրելու մասին: /հ.1 գ-թ 59-60/ 4. Առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ քննիչի վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2/երկու/ ամիս ժամկետով: /հ.1 գ-թ 62-63/ 5. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: /հ.1 գ-թ 64/ 6. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2013թ. դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2014թ. մարտի 10-ը երկարացնելու վերաբերյալ: Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ. Էյրամջյանի 2013թ. դեկտեմբերի 28-ի հաստատմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2014թ. մարտի 10-ը: /հ.1 գ-թ 82-84/ 7. Քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. մարտի 10-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մեղադրյալ Գ. Վարդանյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով: /հ.1 գ-թ 102-104/ 8. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է և շարունակվել է նախաքննությունը: /հ.1 գ-թ 112/ 9. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորման հարցը կրկնակի քննարկման և այն անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ: /հ.1 գ-թ 121-122/ 10. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ քննիչի վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է և թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց թողնվել է կալանավորումը` 2/երկու/ ամիս ժամկետով: Պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի միջնորդությունը բավարավել է և մեղադրյալ Գ. Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավը, գրավի գումարի չափը սահմանվել է նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի`800.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով: /հ.1 գ-թ 124-127/ 11. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. հուլիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 13833413 քրեական գործով մեղադրյալ Գասիկ Վարդանյանը ազատվել է կալանքից: /հ.1 գ-թ 131-132/ 12. Ավագ քննիչ Լ. Թաթոյանի 2014թ. օգոստոսի 19-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 10 /տաս/ օր ժամկետով` մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 7-ը երկարացնելու վերաբերյալ: Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ. Ասատրյանի 2014թ. օգոստոսի 22-ի հաստատմամբ թիվ 13833413 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 10 /տաս/ օր ժամկետով` մինչև 2014թ. սեպտեմբերի 7-ը: /հ.1 գ-թ 153-154/ 13. 2014թ. օգոսոտսի 29-ին թիվ 13833413 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2014թ. սեպտեմբերի 2-ին: /հ.1 գ-թ 161-171, h.2 գ-թ 1/ 14. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0156/01/14 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. սեպտեմբերի 16-ի որոշմամբ այն նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 3, 10/ 15. Առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 14-ի դատավճռով Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը՝ թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո, օրինական հիմքերի առկայության պայմաններում վճռվել է այն վերադարձնել գրավատուին /անդորրագիր 140728000352032 առ՝ 28.07.2014թ./։ Վճռվել է Գասիկ Վոլոդյաի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Ս.Սարգսյանի սպորտային վերնամասը, մայկան և ուսաժապավեններով մայկան վճռվել է ոչնչացնել։ Վճռվել է Գասիկ Վոլոդյաի Վարդանյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 8.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։/հ.3 գ-թ 77-88/ 16. Ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը 2015թ. օգոստոսի 13-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ: Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացվել: 17. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015թ. օգոստոսի 21-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2015թ. օգոստոսի 24-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության: Գործի փաստական հանգամանքները. 18. Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը դատապարտվել է այն արարքը կատարելու համար, որ նա 2013թ. նոյեմբերի 10-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հանրապետության նրբանցքի իր՝ թիվ 15 տան մոտ, գումարային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ իր ձեռքում գտնվող՝ իրեն պատկանող խորովածանոցի խորովածի շշերը մաքրելու համար նախատեսված դանակով մեկ անգամ հարվածել է տուժող Սիմոն Սարգսյանի որովայնի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս՝ որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի ձևով։ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 19. Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը, հղում կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ հոդվածի, 16-րդ հոդվածի, 18-րդ հոդվածի, 19-րդ հոդվածի, 20-րդ հոդվածի, 21-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի, 61-րդ հոդվածի, 62-րդ հոդվածի, 64-րդ հոդվածի, 70-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի, 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 394-րդ հոդվածի դրույթներին, նշել է, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որի արդյունքում ամբաստանյալի նկատմամբ կայացվել է անհիմն դատական ակտ: Գ. Վարդանյանը 64 տարեկան է։ Նա բնութագրվում է դրական, որը հիմնավորվում է ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե. Արզումանյանի կողմից տրված բնութագրով։ Վերջինիս կողմից նախաքննական մարմին կամովին ներկայանալու, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելու և կատարած արաքի համար անկեղծորեն զղջալու հանգամանքները հիմնավորվում են ինչպես քրեական գործում առկա փաստաթղթերով, այնպես էլ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով։ Գ. Վարդանյանը ունի տեսողական խնդիրներ՝ հասուն տարիքային կատարակտ։ Բացի այդ, գործով հիմնավորվել է, որ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, զառամյալ մայրը և անչափահաս թոռը։ Այսինքն, առկա են մի շարք պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ ամբաստանյալի 64 տարեկան լինելը, նախկինում արատավորված չլինելը, հանցագործությունը կատարելուց հետո իրավապահ մարմիններ կամովին ներկայանալը, դրական բնութագրվելը, ամբողջությամբ մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար զղջալը, խնամքին թոշակառու մոր և թոռան գտնվելը, տեսողական խնդիրները։ Գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Գ. Վարդանյանը Ս. Սարգսյանին դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը կատարել է դանակով, սակայն այն ոչ թե նախապես կրել է իր վրա, այլ այն ընդամենը իր աշխատավայրում խորովածանոցում, օգտագործվող դանակ էր, որը վիճաբանությանն անմիջականորեն նախորդած պահին գտնվել է Գ. Վարդանյանի ձեռքում, որով նա մաքրելիս է եղել խորովածի շշերը: Այսինքն, Գ. Վարդանյանը այդ դանակը չի վերցրել հատուկ ինչ-որ մեկին մարմնական վնասվածք պատճառելու համար, այլ այն ուղակի հանգամանքների պատահական զուգադիպություն էր։ Բացի այդ, Գ. Վարդանյանի գործողությունների վրա իր հոգեբանական ազդեցությունն է թողել նաև գործով հաստատված այն հանգամանքը, որ վերջինս, մինչև տուժողին դանակով հարվածելը, տեսել է, թե ինչպես է տուժողը նախ քաշքշում իր անչափահաս թոռանը, ապա նաև ձեռքի շարժումով հարվածում կնոջը։ Այսինքն, տվյալ դեպքում չկան որևէ հիմնավոր պատճառաբանություններ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ ավելի մեղմ պատիժ կամ պատժատեսակ չնշանակելու համար։ 20. Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանը խնդրել է պատժի մասով բեկանել կամ փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.07.2015թ. թիվ ԵԿԴ/0156/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և նշանակել տուգանքի ձևով պատիժ կամ նշանակել ազատազրկման ձևով օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ կամ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով պաշտպանի ևամբաստանյալի ելույթները, լսելով մեղադրողի պատասխան ելույթը, ինչպես նաև` ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. 21. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/ 6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը/…/>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: 22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածը սահմանում է. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: 23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասը նշում է. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>: 24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>: Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>: 25. Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու: /Տե´ս նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի հունիսի 2-ի ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08 որոշումը/: 26. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի. <<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`/…/ 4/ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին/…/>>: 27. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, Վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: 28. Առաջին ատյանի դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարել ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որի համար նա ենթակա է պատժի։ Պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Առաջին ատյանի դատարանը, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 21 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ե.Արզումանյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանը ծնվել է 1950թ.-ին Երևան քաղաքում ծառայողի ընտանիքում, Հանրապետության նրբանցքի թիվ 15 տանը, որտեղ բնակվում է մինչ օրս։ Գասիկ Վարդանյանը բազմանդամ ընտանիքի հայր է, ունի չորս երեխաներ, ծեր թոշակառու մայր։ Երեխաներից մեկը` Լուսինե Վարդանյանը, միայնակ մայր է, որի տղայի խնամքը հոգում է Գասիկ Վարդանյանը։ Նա ունի հրաշալի օրինակելի ընտանիք, հոգատար որդի է ազնիվ, բարի ծնող իր երեխաների և թոռների համար։ Գասիկ Վարդանյանը բարեխիղճ և ազնիվ մարդ է, սիրված է իր շրջապատի մարդկանց կողմից, վայելում է հարևանների և ողջ տարածքի բնակչության սերն ու հարգանքը, որը հաստատում են նաև հարևանները»։ Բացի այդ, որպես Գասիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նաև այն, որ նա տարեց անձնավորություն է՝ 64 տարեկան, ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։ Առաջին ատյանի դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել վարույթն իրականացնող մարմին կամովին ներկայանալը, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, այն, որ նա վատառողջ է և տարել է աչքի վիրահատություն՝ «տարիքային հասունության կատարակտա» ախտորոշումով։ Բացի այդ նրա խնամքին են գտնվում թոշակառու, 84 ամյա մայրը՝ Բերտա Գասպարյանը և անչափահաս, 17 ամյա թոռը՝ Յուրիկ Պապանյանը։ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել։ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Գասիկ Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը վերջինս պետք է կրի։ Առաջին ատյանի դատարանը արձանագրել է, որ սույն գործով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար պետք է պատշաճ ուշադրություն դարձվի արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքին, տուժողի մարմնական վնասվածքների բնույթին ու տեղակայմանը, ինչպես նաև հանցանքը կատարելու շարժառիթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին։ 29. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գ. Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով նրա կողմից հանցագործության կատարման վերը նշված հանգամանքները, արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ հոդվածներ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաների սահմաններում` ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, և որ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները Գասիկ Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն կարող դառնալ: 30. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պաշտպան Հ. Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներում նախատեսված նվազագույն պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու խնդրանքին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի`հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ: 2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:>>: 31. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Աշոտ Սերգեյի Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի թիվ ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <</…/Բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա>> /տե՛ս Հ. Հաբեշյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշումը/: <<Օրենքում օգտագործված <<բացառիկ>> բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության>> /տե՛ս Հ. Հովհաննիսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2008թ. փետրվարի 29-ի որոշման 19-րդ կետը/ /.../>>: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ որոշումից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության: Ինչպես երևում է սույն քրեական գործի նյութերից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի հիմք հանդիսացող ամբաստանյալ Գ. Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները կամ դրանց համակցությունը, որոնք պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության, սույն քրեական գործով առկա չեն: 32. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. հուլիսի 14-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածով, 402-րդ հոդվածով ` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 14-ի դատավճիռը` Գասիկ Աշոտի Վարդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-12-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-01-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 114, 217 |
| Գործին կից նյութեր | Գ.Վարդանյանի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-01-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 172, 114, 217 |
| Գործին կից նյութերը | Գ.Վարդանյանի անձնագիրը |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-1262/16 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0156/01/14
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 11-01-2016 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Գասիկ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 04-02-2016 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 21-04-2016 |
| Մակագրվել է | 04-02-2016 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0156/01/14 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 ապրիլի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Վարդանյանի պաշտպան Հ.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 14-ի դատավճռով Գասիկ Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։ Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 14-ի դատավճիռը՝ օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գ.Վարդանյանի պաշտպան Հ.Հովհաննիսյանը՝ խնդրելով մասնակիորեն բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշումը և ամբաստանյալ Գ.Վարդանյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ տուգանքի ձևով կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կարգով՝ նրա նկատմամբ նշանակել օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ կամ նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ Գ.Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 64-րդ և 70-րդ հոդվածների պահանջները։ Բողոքաբերի փաստարկների և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գասիկ Վոլոդյայի Վարդանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Վարդանյանի պաշտպան Հ.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 26-04-2016 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 29-04-2016 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 172, 114, 217, 20 /4-րդ հատորը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/ թերթ, կից` Գասիկ Վարդանյանի անձնագիրը: |