Գործ
ԵԿԴ/0155/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Տ. Ենոքյանի
Տուժող Ա. Շահբազյանի
Հանրային պաշտպան Ա. Ջուվանովայի
2014թ. դեկտեմբերի 15-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի` ծնված 17.07.1987թ.-ին
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջին մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած,
խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, նախինում չդատված,
բնակվում է ք. Երևան Նուբարաշեն 11 փողոց, 23-րդ շենք
17-րդ բն., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185- րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Արմեն Շահբազյանին պատկանող Երևան քաղաքի Այգեստան 11 փողոցի 1 նրբ. 3/6 տունը Ռազմիկ Շահբազյանի կողմից հրկիզման եղանակով դիտավորությամբ վնասելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցված թիվ 13112914 քրեական գործի նախաքննությամբ պարզվել է հետևյալը.
Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանը, 2014 թվականի հունվարի 28-ին՝ ժամը 15։00-ի սահմաններում, նախապես իր հետ վերցրած բենզինով այրելու միջոցով՝ հրկիզման եղանակով դիտավորությամբ վնասել է հորը՝ Արմեն Ռազմիկի Շահբազյանին, պատկանող Երևան քաղաքի Այգեստան 11-րդ փողոց 1-ին նրբանցքի թիվ 3/6 տունը՝ վերջինիս պատճառելով զգալի չափի՝ 486.000 ՀՀ դրամի, գույքային վնաս։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 2014 թվականի փետրվարի 07-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2014 թվականի փետրվարի 20-ին որոշում է կայացվել Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 01.09.2014թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Տուժող Արմեն Շահբազյանը նույնպես չի առարկել արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու դեմ և հայտնելով, որ ամբաստանյալի նկատմամբ քաղ. հայցի պահանաջ չունի, չի բողոքում, քանի որ նա հանդիսանում է իր որդին։
Դատախազ Վ.Ասատրյանը, գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ առարկել է, սակայն դատարանում մեղադրանքը պաշտպանող դատախազ Տ.Ենոքյանը հայտարարել, որ չի առարկում արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու դեմ։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 1136 և դատահրդեհատեխնիկական և դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 14-0324 և 140325 եզրակացությունները, գտավ, որ ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքը։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի թիվ 26 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Ռիմա Երիցյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Այգեստան 11 փողոցի 3/6 տան բնակիչ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանը ծնվել է ք.Երևանում 17.07.1987թ.-ին։ Ունի միջնակարգ կրթություն։ 1987 թ.-ից մինչ օրս բնակվում է վերը նշված հասցեում։ Հարևանների կողմից նրա վարքագծի մասին ոչ մի բողոք չի լսել։ Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի, լավ ամուսին է, հաշտ են և խախաղ։ Չի զբաղվում հարբեցողությամբ, հարևանների հետ շատ նորմալ հարաբերությունների մեջ է»։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/ տես` գ.թ. 58, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն որպես ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան` Արմեն Ռազմիկի Քոչարյանը /ծնված 23.11.2012թ.-ին/։
/հիմք՝ երեխայի ծննդյան վկայականը, հայրությունը ճանաչելու վկայականը, տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, ինչպես նաև՝ դատարանում՝ կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ ազատազրկման ձևով։

Այդուամենայնիվ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել՝ այն նրա կողմից փաստացի կրելու անհրաժեշտության բացակայության հիմնավորմամբ, ինչը պատճառաբանվում է հետևյալով.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին»։

Քննվող քրեական գործով դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառում, քանի որ առկա է դատարանի համոզվածությունն ու վստահությունը` սույն քրեական գործով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է սույն քրեական գործով գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանն ու հատկապես արարքը կատարելու շարժառիթները, հանցավորի անձը, և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։

Այլ կերպ, դատարանն արձանագրելով, որ գործով ուսումնասիրված, առկա հիշյալ հանգամանքերը վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու բավարար հիմքերի առկայության մասին, փաստում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների կողքին ի սպառ բացակայում է ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը շարադրված տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել։

Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանը հրկիզել է իր հոր տունը, որի հետ գտնվել է անհաշտ հարաբերությունների մեջ՝ կապված նույն տունն իրեն չնվիրելու հետ։ Դեպքից հետո սակայն, նրանք հաշտվել են, ավելին, օրենքով սահմանված կարգով՝ նվիրատվության պայմանագրով, հայրը բնակարանը նվիրել է որդուն, նրանք հաշտվել են և հայրը՝ Արմեն Շահբազյանը՝ կատարվածը գնահատելով որպես ընտանեկան անախորժություն, դատարանին խնդրել է որդու նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։ Այլ կերպ, դատարանը, քննվող քրեական գործով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ոչ պակաս կարևոր հանամանք ու նախապայման է համարում նաև տուժող Արմեն Շահբազյանի կողմից ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի նկատմամբ բողոք, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի պահանջ չունենալու փաստը։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալ Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը, քանի որ ամբաստանյալի՝ փորձաշրջանում, հետևապես և հսկողության մեջ գտնվելու հանգամանքը, կարող է զսպել նրա կողմից հետագայում հանցագործություններ կատարելու վտանգն այն հաշվառմամբ, որ նույնասեռ կամ այլ հանցանքեր կատարելու պարագայում իրական է օրենսդրական սպառնալիքը, որ փորձաշրջանի ընթացքում կատարված դիտավորյալ հանցագործության համար նշանակվելիք պատժին կգումարվի նաև այս դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը կամ թեկուզև դրա մի մասը։


Դատարանն անդրադառնալով Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։


4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց


Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ի կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Ռազմիկ Արմենի Շահբազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն