Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0151/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Գարեն Շաղումյան Գրիգորի
Գարեն Շաղումյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-09-10 | 12:30 | 4 | Կայացել է |
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 սեպտեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0151/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանի,
տուժող Ա. Մկրտչյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի
ծնված 1986թ. հուլիսի 12-ին Իրանում, հայ, Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, աշխատում է «Տուն-Դիր» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում որպես վարպետ, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 33 շենքի թիվ 9 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15131514 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. օգոստոսի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արուսյակ Մկրտչյանին պատկանող, զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամ գումարը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա, 2014թ. օգոստոսի 5-ին, ժամը 21։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 13 շենքի մոտակայքում, Արուսյակ Մկրտչյանի պայուսակի մեջ գտնվող դրամապանակից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող զգալի չափի՝ 100.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Այսինքն, Գ. Շաղումյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2014թ. օգոստոսի 26-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, իսկ 2014թ. օգոստոսի 28-ին ստացվել է և 29.08.2014թ. ընդունվել դատարանի վարույթ։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանը 2014թ. օգոստոսի 5-ին, իր ընկերուհի, տուժող Արուսյակ Յուրիի Մկրտչյանի հրավերով այցելել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայում գործող «Իլլի» սրճարան և մասնակցել Ա. Մկրտչյանի որդու ծննդյան տարեդարձին։
Միջոցառման ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« ամբաստանյալ Գ. Շաղումյանը տաքսի ավտոմեքենայով Արուսյակ Մկրտչյանին ուղեկցել է նրա բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենք։ Հասնելով շենքի բակ` Գ. Շաղումյանը սպասել է Ա. Մկրտչյանի իրերի« այդ թվում` նրա պայուսակի մոտ, իսկ Ա. Մկրտչյանը` այդ իրերը, որոնք հիմնականում եղել են տարեդարձի ժամանակ ստացված նվերները, մաս-մաս բարձրացրել է բնակարան։ Այդ ընթացքում Գ. Շաղումյանը օգտվելով Ա. Մկրտչյանի ժամանակավոր բացակայությունից` վերջինիս պայուսակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի՝ 100.000 ՀՀ դրամ գումար։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Գ. Շաղումյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ Արուսյակ Մկրտչյանը հանդիսացել է իր ընկերուհին։ Նրան ճանաչում է շուրջ 4 տարի։ 2014թ. օգոստոսի 5-ին մասնակցել է Ա. Մկրտչյանի որդու ծննդյան տարեդարձին։ Տոնակատարության ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« Արուսյակ Մկրտչյանի հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է վերջինիս բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենքի մոտ։ Այնտեղ« ժամը 22։00-ի սահմաններում« կանգնել է շենքի մոտ դրված ծննդյան նվերների և Ա. Մկրտչյանի պայուսակի կողքին ու հսկել« իսկ վերջինս մաս-մաս դրանք տեղափոխել է բնակարան։ Այդ ընթացքում օգտվելով Ա. Մկրտչյանի ժամանակավոր բացակայությունից` բացել է նրա պայուսակը և դրամապանակից գողացել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար« որից հետո հրաժեշտ տալով Ա. Մկրտչյանին` վերադարձել է տուն։ Այդ արարքը կատարել է անկախ իր կամքից, քանի որ գումարի կարիք չի ունեցել։ Այդ գումարը չի ծախսել և մի քանի օր անց ամբողջությամբ վերադարձրել է տուժողին։ Գիտակցում է, որ սխալ արարք է կատարել և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 30-31, 40-41/
Տուժող Արուսյակ Յուրիի Մկրտչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գարեն Շաղումյանը հանդիսանում է իր նախկին ընկերը։ Նրան ճանաչում է շուրջ 4 տարի։ 2014թ. օգոստոսի 5-ին, իր որդի Վիկտոր Մկրտչյանի ծննդյան տարեդարձին, որը տեղի է ունեցել «Իլլի» սրճարանում, մասնակցել է նաև Գ. Շաղումյանը։ Ծննդյան տոնակատարության ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« տաքսի ավտոմեքենայով Գ.Շաղումյանի հետ գնացել են իր բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենքի մոտ։ Այնտեղ Գարենը հսկել է տաքսի ավտոմեքենայից իջեցրած և մուտքի մոտ դրված ծննդյան նվերներն ու իր պայուսակը« իսկ ինքը դրանք մաս-մաս տեղափոխել է բնակարան։ Նույն օրը« ժամը 22։00-ի սահմաններում« հրաժեշտ տալով Գ. Շաղումյանին` վերադարձել է բնակարան։ Հաջորդ օրը` օգոստոսի 6-ին« ծննդյան տոնի միջոցառման համար վճարումներ կատարելու նպատակով գնացել է «Իլլի» սրճարան« բացել է դրամապանակը և տեսել« որ այնտեղից պակասում է 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հասկանալով« որ իր գումարը հափշտակել են` դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։ Հայտնել է նաև Գ. Շաղումյանի նկատմամբ ունեցած կասկածների մասին։ Հետագայում Գ. Շաղումյանը ոստիկանությունում խոստովանել է« որ գողությունը նա է կատարել։
Թեև նա ամբողջությամբ փոխհատուցել է իրեն պատճառված գույքային վնասը« սակայն նրա հետ չի հաշտվել և խնդրում է խստորեն պատժել նրան, քանի որ այդ արարքով նա բարոյական մեծ վնաս է պատճառել իրեն։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 21-22, 35/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված ստացականով, որի համաձայն` Գ. Շաղումյանն Ա. Մկրտչյանին պատճառված գույքային վնասը` 100.000 ՀՀ դրամ գումարն ամբողջությամբ հատուցել է։
/գ.թ. 33-34/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ զգալի չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի և ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Գարեն Շաղումյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, որի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 սեպտեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0151/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանի,
տուժող Ա. Մկրտչյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի
ծնված 1986թ. հուլիսի 12-ին Իրանում, հայ, Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, աշխատում է «Տուն-Դիր» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում որպես վարպետ, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 33 շենքի թիվ 9 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15131514 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. օգոստոսի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արուսյակ Մկրտչյանին պատկանող, զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամ գումարը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա, 2014թ. օգոստոսի 5-ին, ժամը 21։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 13 շենքի մոտակայքում, Արուսյակ Մկրտչյանի պայուսակի մեջ գտնվող դրամապանակից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող զգալի չափի՝ 100.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Այսինքն, Գ. Շաղումյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2014թ. օգոստոսի 26-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, իսկ 2014թ. օգոստոսի 28-ին ստացվել է և 29.08.2014թ. ընդունվել դատարանի վարույթ։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանը 2014թ. օգոստոսի 5-ին, իր ընկերուհի, տուժող Արուսյակ Յուրիի Մկրտչյանի հրավերով այցելել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայում գործող «Իլլի» սրճարան և մասնակցել Ա. Մկրտչյանի որդու ծննդյան տարեդարձին։
Միջոցառման ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« ամբաստանյալ Գ. Շաղումյանը տաքսի ավտոմեքենայով Արուսյակ Մկրտչյանին ուղեկցել է նրա բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենք։ Հասնելով շենքի բակ` Գ. Շաղումյանը սպասել է Ա. Մկրտչյանի իրերի« այդ թվում` նրա պայուսակի մոտ, իսկ Ա. Մկրտչյանը` այդ իրերը, որոնք հիմնականում եղել են տարեդարձի ժամանակ ստացված նվերները, մաս-մաս բարձրացրել է բնակարան։ Այդ ընթացքում Գ. Շաղումյանը օգտվելով Ա. Մկրտչյանի ժամանակավոր բացակայությունից` վերջինիս պայուսակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի՝ 100.000 ՀՀ դրամ գումար։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Գ. Շաղումյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ Արուսյակ Մկրտչյանը հանդիսացել է իր ընկերուհին։ Նրան ճանաչում է շուրջ 4 տարի։ 2014թ. օգոստոսի 5-ին մասնակցել է Ա. Մկրտչյանի որդու ծննդյան տարեդարձին։ Տոնակատարության ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« Արուսյակ Մկրտչյանի հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է վերջինիս բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենքի մոտ։ Այնտեղ« ժամը 22։00-ի սահմաններում« կանգնել է շենքի մոտ դրված ծննդյան նվերների և Ա. Մկրտչյանի պայուսակի կողքին ու հսկել« իսկ վերջինս մաս-մաս դրանք տեղափոխել է բնակարան։ Այդ ընթացքում օգտվելով Ա. Մկրտչյանի ժամանակավոր բացակայությունից` բացել է նրա պայուսակը և դրամապանակից գողացել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար« որից հետո հրաժեշտ տալով Ա. Մկրտչյանին` վերադարձել է տուն։ Այդ արարքը կատարել է անկախ իր կամքից, քանի որ գումարի կարիք չի ունեցել։ Այդ գումարը չի ծախսել և մի քանի օր անց ամբողջությամբ վերադարձրել է տուժողին։ Գիտակցում է, որ սխալ արարք է կատարել և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 30-31, 40-41/
Տուժող Արուսյակ Յուրիի Մկրտչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գարեն Շաղումյանը հանդիսանում է իր նախկին ընկերը։ Նրան ճանաչում է շուրջ 4 տարի։ 2014թ. օգոստոսի 5-ին, իր որդի Վիկտոր Մկրտչյանի ծննդյան տարեդարձին, որը տեղի է ունեցել «Իլլի» սրճարանում, մասնակցել է նաև Գ. Շաղումյանը։ Ծննդյան տոնակատարության ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« տաքսի ավտոմեքենայով Գ.Շաղումյանի հետ գնացել են իր բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենքի մոտ։ Այնտեղ Գարենը հսկել է տաքսի ավտոմեքենայից իջեցրած և մուտքի մոտ դրված ծննդյան նվերներն ու իր պայուսակը« իսկ ինքը դրանք մաս-մաս տեղափոխել է բնակարան։ Նույն օրը« ժամը 22։00-ի սահմաններում« հրաժեշտ տալով Գ. Շաղումյանին` վերադարձել է բնակարան։ Հաջորդ օրը` օգոստոսի 6-ին« ծննդյան տոնի միջոցառման համար վճարումներ կատարելու նպատակով գնացել է «Իլլի» սրճարան« բացել է դրամապանակը և տեսել« որ այնտեղից պակասում է 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հասկանալով« որ իր գումարը հափշտակել են` դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։ Հայտնել է նաև Գ. Շաղումյանի նկատմամբ ունեցած կասկածների մասին։ Հետագայում Գ. Շաղումյանը ոստիկանությունում խոստովանել է« որ գողությունը նա է կատարել։
Թեև նա ամբողջությամբ փոխհատուցել է իրեն պատճառված գույքային վնասը« սակայն նրա հետ չի հաշտվել և խնդրում է խստորեն պատժել նրան, քանի որ այդ արարքով նա բարոյական մեծ վնաս է պատճառել իրեն։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 21-22, 35/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված ստացականով, որի համաձայն` Գ. Շաղումյանն Ա. Մկրտչյանին պատճառված գույքային վնասը` 100.000 ՀՀ դրամ գումարն ամբողջությամբ հատուցել է։
/գ.թ. 33-34/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ զգալի չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի և ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Գարեն Շաղումյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, որի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0151/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 28-08-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԿԴ/0151/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15131514 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գարեն Շաղումյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Արուսյակ Մկրտչյանի պայուսակի մեջից գաղտնի հափշտակել է 100.000 ՀՀ դրամ" |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գարեն |
| Ազգանուն | Շաղումյան |
| Հայրանուն | Գրիգորի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 29-08-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 29-08-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 01-09-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 01-09-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-09-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գարեն |
| Ազգանուն | Շաղումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արուսյակ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-09-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գարեն |
| Ազգանուն | Շաղումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 10-09-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 10 սեպտեմբերի 2014թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0151/01/14 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանի, տուժող Ա. Մկրտչյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի ծնված 1986թ. հուլիսի 12-ին Իրանում, հայ, Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, աշխատում է «Տուն-Դիր» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում որպես վարպետ, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 33 շենքի թիվ 9 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 15131514 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. օգոստոսի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արուսյակ Մկրտչյանին պատկանող, զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամ գումարը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։ Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա, 2014թ. օգոստոսի 5-ին, ժամը 21։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 13 շենքի մոտակայքում, Արուսյակ Մկրտչյանի պայուսակի մեջ գտնվող դրամապանակից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող զգալի չափի՝ 100.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Այսինքն, Գ. Շաղումյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։ 2014թ. օգոստոսի 26-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, իսկ 2014թ. օգոստոսի 28-ին ստացվել է և 29.08.2014թ. ընդունվել դատարանի վարույթ։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանը 2014թ. օգոստոսի 5-ին, իր ընկերուհի, տուժող Արուսյակ Յուրիի Մկրտչյանի հրավերով այցելել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայում գործող «Իլլի» սրճարան և մասնակցել Ա. Մկրտչյանի որդու ծննդյան տարեդարձին։ Միջոցառման ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« ամբաստանյալ Գ. Շաղումյանը տաքսի ավտոմեքենայով Արուսյակ Մկրտչյանին ուղեկցել է նրա բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենք։ Հասնելով շենքի բակ` Գ. Շաղումյանը սպասել է Ա. Մկրտչյանի իրերի« այդ թվում` նրա պայուսակի մոտ, իսկ Ա. Մկրտչյանը` այդ իրերը, որոնք հիմնականում եղել են տարեդարձի ժամանակ ստացված նվերները, մաս-մաս բարձրացրել է բնակարան։ Այդ ընթացքում Գ. Շաղումյանը օգտվելով Ա. Մկրտչյանի ժամանակավոր բացակայությունից` վերջինիս պայուսակից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի՝ 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Գ. Շաղումյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ Արուսյակ Մկրտչյանը հանդիսացել է իր ընկերուհին։ Նրան ճանաչում է շուրջ 4 տարի։ 2014թ. օգոստոսի 5-ին մասնակցել է Ա. Մկրտչյանի որդու ծննդյան տարեդարձին։ Տոնակատարության ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« Արուսյակ Մկրտչյանի հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է վերջինիս բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենքի մոտ։ Այնտեղ« ժամը 22։00-ի սահմաններում« կանգնել է շենքի մոտ դրված ծննդյան նվերների և Ա. Մկրտչյանի պայուսակի կողքին ու հսկել« իսկ վերջինս մաս-մաս դրանք տեղափոխել է բնակարան։ Այդ ընթացքում օգտվելով Ա. Մկրտչյանի ժամանակավոր բացակայությունից` բացել է նրա պայուսակը և դրամապանակից գողացել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար« որից հետո հրաժեշտ տալով Ա. Մկրտչյանին` վերադարձել է տուն։ Այդ արարքը կատարել է անկախ իր կամքից, քանի որ գումարի կարիք չի ունեցել։ Այդ գումարը չի ծախսել և մի քանի օր անց ամբողջությամբ վերադարձրել է տուժողին։ Գիտակցում է, որ սխալ արարք է կատարել և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 30-31, 40-41/ Տուժող Արուսյակ Յուրիի Մկրտչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Գարեն Շաղումյանը հանդիսանում է իր նախկին ընկերը։ Նրան ճանաչում է շուրջ 4 տարի։ 2014թ. օգոստոսի 5-ին, իր որդի Վիկտոր Մկրտչյանի ծննդյան տարեդարձին, որը տեղի է ունեցել «Իլլի» սրճարանում, մասնակցել է նաև Գ. Շաղումյանը։ Ծննդյան տոնակատարության ավարտից հետո, ժամը 21։30-ի սահմաններում« տաքսի ավտոմեքենայով Գ.Շաղումյանի հետ գնացել են իր բնակության վայր` Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 13 շենքի մոտ։ Այնտեղ Գարենը հսկել է տաքսի ավտոմեքենայից իջեցրած և մուտքի մոտ դրված ծննդյան նվերներն ու իր պայուսակը« իսկ ինքը դրանք մաս-մաս տեղափոխել է բնակարան։ Նույն օրը« ժամը 22։00-ի սահմաններում« հրաժեշտ տալով Գ. Շաղումյանին` վերադարձել է բնակարան։ Հաջորդ օրը` օգոստոսի 6-ին« ծննդյան տոնի միջոցառման համար վճարումներ կատարելու նպատակով գնացել է «Իլլի» սրճարան« բացել է դրամապանակը և տեսել« որ այնտեղից պակասում է 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հասկանալով« որ իր գումարը հափշտակել են` դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։ Հայտնել է նաև Գ. Շաղումյանի նկատմամբ ունեցած կասկածների մասին։ Հետագայում Գ. Շաղումյանը ոստիկանությունում խոստովանել է« որ գողությունը նա է կատարել։ Թեև նա ամբողջությամբ փոխհատուցել է իրեն պատճառված գույքային վնասը« սակայն նրա հետ չի հաշտվել և խնդրում է խստորեն պատժել նրան, քանի որ այդ արարքով նա բարոյական մեծ վնաս է պատճառել իրեն։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 21-22, 35/ Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված ստացականով, որի համաձայն` Գ. Շաղումյանն Ա. Մկրտչյանին պատճառված գույքային վնասը` 100.000 ՀՀ դրամ գումարն ամբողջությամբ հատուցել է։ /գ.թ. 33-34/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ զգալի չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի և ազատազրկման ձևով։ Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Գարեն Շաղումյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, որի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեն Շաղումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Գարեն Գրիգորի Շաղումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-09-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-10-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 55, 33 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 29-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 55, 33 |