¶ործ ԵԿԴ/0147/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Լիանա Ոսկանյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Արթուր Մանուկյանի
տուժող` Արամ Կիրակոսյանի

ամբաստանյալ` Տիգրան Դիլբոյանի

2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի` ծնված 17.05.1988 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` երեք անձ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան, Նոր Արեշ 30-րդ փողոցի 38/1-ին տանը, բնակվում է ք.Երևան, Նոր-Նորքի 8-րդ զանգված, 6-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում

Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2014 թվականի հուլիսի 21-ի որոշմամբ մեղադրյալ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2014 թվականի հուլիսի 21-ի որոշմամբ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի օգոստոսի 08-ին մեղադրյալ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:


Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2013 թվականի դեկտեմբերի 05-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Արամ Կիրակոսյանը հաղորդում է տվել այն մասին համաձայն, որի 2013 թվականի մայիսի 06-ին Տիգրան Դիլբոյանը վարկային պայմանագիր է կնքել ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊԸ-ի հետ,գրավադրել է ոսկյա ձուլակտոր և ստացել է 1.700.000 ՀՀ դրամ գումար մոտ 180 օր ժամկետով, մինչև սթ. սեպտեմբեր ամիսը Տիգրան Դիլբոյանը վճարել է 696500 ՀՀ դրամ, որից 431400 ՀՀ դրամվարկի մայր գումարից և 265100 ՀՀ դրամ տոկոս: Այնուհետև մինչ օրս վճարումներ չի կատարել և իրենց կողմից ձուլակտորը ստուգելու արդյունքում պարզել են, որ նրա կողմից գրավադրված ձուլակտորը 105.4գրամ քաշով կեղծ է: Այսպիսով Տիգրան Դիլբոյանը ՙՄաքս կրեդիտ՚ ՍՊԸ-ին պատճառել է 1484879 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Երիցյանի կողմից կայացված որոշմամբ դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցել է թիվ 15803413 քրեական գործը:
2013 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Երիցյանի կողմից կայացված որոշմամբ թիվ 15803413 քրեական գործով առգրավվել է ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ա.Կիրակոսյանի կողմից ներկայացված ձուլակտորը, գրավատան հատուկ փաթեթավորմամբ փաթեթավորված և կապույտ գույնի պլասմասե հատուկ դրոշմակնիքով կնքված վիճակում:
2014 թվականի հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Երիցյանի կողմից կայացված որոշմամբ թիվ 15803413 քրեական գործով Արամ Ջումաիլի Կիրակոսյանին ճանաչելու մասին:
2014 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Երիցյանի կողմից Կենտրոնականի քննչական բաժնի 2-րդ բաժանմունքի պետին ներկայացրել է զեկուցա•իր, որով հայտնել է, որ այլ աշխատանքի անցնելու կապակցությամբ խնդրում է իր վարույթում •տնվող թիվ 15803413 քրեական գործի հետագա նախաքննությունը հանձնարարել մեկ այլ քննիչի:
2014 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Տոնոյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15803413 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2014 թվականի հուլիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Տոնոյանի կողմից կայացված որոշոմամբ թիվ 15803413 քրեական գործով` Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2014 թվականի հուլիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Տոնոյանի կողմից կայացված որոշոմամբ թիվ 15803413 քրեական գործով` Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի հուլիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Տոնոյանի կողմից կայացված որոշոմամբ թիվ 15803413 քրեական գործով ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող գրավատնից առգրաված թիվ Վ-1524 վարկային պայմանա•րով Տ. Դիլբոյանի կողմից գրավադրված 105,4 գրամ քաշով մետաղյա ձուլակտորը ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց և կցվել է քրեական գործին:
2014 թվականի օգոստոսի 04-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Տոնոյանի կողմից կայացված որոշոմամբ թիվ 15803413 քրեական գործով ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության և Տ.Դիլբոյանի միջև 2013 թվականի ապրիլի 27-ին և 2013 թվականի մայիսի 06-ին կնքված Վ-1501 և Վ-1524 վարկային պայմանագրերը ճանաչվել ապացույց և կցվել է քրեական գործին:
2014 թվականի օգոստոսի 08-ին կազմված արձանագրության համաձայն հետախուզման մեջ գտնվող Տիգրան Դիլբոյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:
Համաձայն 2014 թվականի օգոստոսի 08-ի ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի պետի գրության` թիվ 15803413 քրեական գործով քննության է ներկայացվում ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետախուզվող` Տիգրան Դիլբոյանը և նրա վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերը:
Նախաքննական մարմնի կողմից Տիգրան Դիլբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013 թվականի մայիսի 06-ին խարդախությամբ հափշտակել է ՙՄաքս Կրեդիտ՚ սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող խոշոր չափի` 1,647,000 դրամ գումարները:
2014 թվականի օգոստոսի 25-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.


Ամբաստանյալ` Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մեղավորը ինքն է քանի որ իր իրն է և ինքն է գրավադրել այն: Հայտնեց, որ վնասը կհատուցի: Հայտնեց, որ վարում է տաքսի ավտոմեքենա և վաստակած գումարով հազիվ կարողանում է հոգալ իր երեխաների հոգսերը և իր վաստակած գումարով չի կարող մարել գրավի գումարը:
Ամբաստանյալ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Արամ Ջումաիլի Կիրակոսյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է որպես ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերությունում տնօրեն: Ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանին ճանաչում է գործի բերումով: Ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանը ՙՄաքս Կրեդիտ՚ գրավատնից օգտվել է երկու անգամ: Տ.Դիլբոյանի կողմից գրավադրվել է 958 հարգի ոսկու ձուլակտոր, որը ստուգվել է ընկերության ոսկերիչ-փորձագետ Աշոտ Վանյայի Հակոբյանի կողմից: Հետագայում տեղեկացել է, որ 2013թ. մայիսի 06-ին Տ.Դիլբոյանն ամբողջությամբ մարել է վարկի գումարը և ստացել գրավադրված ոսկու ձուլակտորը, սակայն կարճ ժամանակ անց, նույն օրը կրկին այցելել է գրավատուն և նույն ձուլակտորը նորից գրավադրել է և նրա հետ կնքվել է թիվ Վ-1524 վարկային պայմանագիրը, տրամադրվել է 1.700.000 ՀՀ դրամ վարկ և գրավադրվել է 105,4 գրամ քաշով ոսկու ձուլակտորը: Տիգրանի խոսելն, նրա արտաքինը որպես մարդ տպավորությունը դրական է եղել: Դրանից հետո Տ.Դրլբոյանը վճարումներ չի կատարել, ուստի ընկերության աշխատակիցները փորձել են նրա հետ հեռախոսակապ հաստատել և պարզաբանումներ կատարել, սակայն հեռախոսակապ հաստատել չի հաջողվել: Վերջինի վարքագիծը կասկածների տեղիք է տվել, ուստի նրա գրավադրած ձուլակտորն ստուգման են ենթարկել և պարզել, որ այն ոսկյա չէ: Ինքը որպես այդ գործի սեփականատեր, այդ պահին հանգստացրել իր գրավատան ոսկերիչին տեսնելով նրա վիճակը, իսկ երբ ինքը Տիգրան Դիլբոյանին հայտնել է, որ կեղծ է նրա կողմից գրավադրված ձուլակտորը, նա անգամ անակնկալի չի եկել: Նրան հայտնել է իրավապահ մարմիններ դիմելու իր մտադրության մասին, սակայն Տիգրանը խնդրել է չդիմել՝ խոստանալով կարճ ժամանակում գումարները վերադարձնել: Ինքը Տի•րանին հարց է տվել, թե ինչ է արել այդ գումարները, նա պատասխանել է, որ ուղարկել է այդ գումարը և չի մանրամասնել, թե ուր է ուղարկել: Նույն օրը կատարել է վճարում և իր պահանջով Տիգրանը անձնագիրը թողել է իր մոտ: Դրանից հետո մի քանի վճարումներ էլ է կատարել, դրանք նշված են գրավատոմսում: Տիգրանի կողմից գրավատանը հայտնած համարները եղել են այլ անձանց անուններով: Ա.Հակոբյանը վստահելով Տ.Դիլբոյանին, վերջինի կողմից ներկայացրած ձուլակտորն արտաքնապես նմանեցնելով քիչ առաջ գրավադրումից հանված ձուլակտորին, այն չի ստուգել, և կնքելով թիվ Վ-1524 վարկային պայմանագիրը, նրան տրամադրել է 1.700.000 ՀՀ դրամ վարկ: Տ.Դիլբոյանի հաշվառման հասցե կատարած այցելությամբ պարզել են, որ հիշյալ տունը վաղուց գնել են այլ անձինք, և Տ.Դիլբոյանն այնտեղ չի բնակվում: Տիգրանին գտնելու ապարդյուն փորձեր կատարելուց հետո դիմել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել:
Դատական քննության ընթացքում տուժող Արմեն Կիրակոսյանի կողմից 22.12.2014 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել հայցադիմում, որում նշել է իրեն պատճառված վնասի չափը` 1.810.085 /մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումար, քանի որ վարկային պայմանագրի դրույթներից` Տիգրան Դիլբոյանի պարտքը 11.01.2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1.625.692 /մեկ միլիոն վեց հարյուր քսանհինգ հազար վեց հարյուր իննսուներկու/ ՀՀ դրամ /1.268.600+90.686+266406/: Ելնելով քաղաքացիական օրենսգրքի 411-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթներից 1.625.692 ՀՀ դրամ պարտքի նկատմամբ որպես պարտատեր կարող են պահանջել տոկոսներ ՀՀ Կնետրոնական բանկի կողմից սահմանված տարեկան 12 տոկոս հաշվարկային դրույթաչափով, որը 22.12.2014 թվականի դրությամբ կկազմի հետևյալը` 1.625.692 12 տոկոս /345/365/¬=184.393 ՀՀ դրամ: Այսպիսիով Տիգրան Դիլբոյանի պարտքը ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության նկատմամբ 22.12.2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1.810.085 / մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ և վերջինիս որևէ կերպ չի փոխհատուցել տուժողին պատճառված գույքային վնասը: Խնդրել է պատասխանողից հօգուտ իրեն բռնագանձել 1.810.085 / մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումար:
Վկա Աշոտ Հակոբյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՙՄաքս Կրեդիտ՚ սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում որպես ոսկերիչ–փորձագետ: Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի հետ 2013թ. ապրիլի 27-ին կնքվել է թիվ Վ-1501 վարկային պայմանագիրը և նրան տրամադրվել է 1.700.000 ՀՀ դրամ վարկ՝ 180 օր մարման ժամկետով: Հիշյալ վարկային պայմանագիրր կնքելիս Տ.Դիլբոյանի կողմից գրավադրվել է 105,1 գրամ քաշով 958 հարգի ոսկու ձուլակտոր, որը ստուգվել է իր կողմից: 2013թ. մայիսի 06-ին՛ Տ.Դիլբոյանն ամբողջությամբ մարել է վարկի գումարը և ստացել գրավադրված ոսկու ձուլակտորը, սակայն նույն օրը, մի քանի րոպե անց կրկին վերադառնալով հայտնել է, թե շտապ գումար է անհրաժեշտ: Քանի որ Տիգրանն աշխատել է ոսկու շուկայում, վստահել է նրան և չի մտտածել, որ նրա կողմից ներկայացրած՝ քիչ առաջ գրավադրոմից հանված ձուլակտորին արտաքնապես նմանվող և քաշով համընկնող ձուլակտըորը կարող է փոխված լինել, ուստի այն չի ստուգել, և կնքելով թիվ Վ-1524 վարկային պայմանագիրը, նրան տրամադրել է 1.700.000 ՀՀ դրամ վարկ: 2013թ. օգոսոտոս աս ւն Տիգրանի գրավադրած ձուլակտորը ստուգման է ենթարկել և պարգել, որ այն ոսկյա չէ: Հետագայում լսել է, որ ՍՊ ընկերության գրասենյակում տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ Տիգրանը տնօրեն Արամին խոստացել է մաս-մաս՝ յուրաքանչյուր ամսի 200.000 ՀՀ դրամի չափով վճարում կատարել, սակայն խոստումը չի կատարել, որի կապակցությամբ էլ Արամը դիմել է ոստիկանություն:
ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող գրավատնից առգրաված և իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ Վ-1524 վարկային պայմանագրով մեղադրյալ Տ.Դիլբոյանի կողմից գրավադրված 105,4 գրամ քաշով մետաղյա ձուլակտորի առկայությամբ:
Դատանյութագիտական և ապրանքագիտական համալիր փորձաքննության թիվ
45431304 եզրակացությամբ, համաձայն, որի ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող գրավատնից առգրաված և փորձաքննությանն ներկայացված 105,422 գրամ քաշով ձուլակտորը պատրաստված է 916 հարգի արծաթի համաձուլվածքից և պատված է 958 հարգի ոսկու բարակ շերտով /ոսկեջրված է/: Փորձաքննությանը ներկայացված ձուլակտորի շուկայական արժեքը 2013թ. մայիսի 06-ի դրությամբ կազմել է 53.000 ՀՀ դրամ:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության գրավատան և Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի միջև 2013թ. ապրիլի 27-ին և 2013թ.մայիսի 06-ին կնքված Վ-1501 և Վ-1524 վարկային պայմանագրերով:
Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված և հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանը վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է ուրիշի խոշոր չափերով գույքը` կատարել է խարդախություն.
Ամբաստանյալ Տ.Դիլբոյանը Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվելով ոսկու առուվաճառքով, 2013թ. ապրիլի 27-ին գնել է 105,4 գրամ քաշով ոսկյա ձուլակտոր, սակայն չկարողանալով այն իրացնել, նույն օրը գրավադրել է տոնավաճառում գործող ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող գրավատանը և ստացված 1.700.000 ՀՀ դրամ վարկի գումարով մարել է ոսկու ձեռք բերման համար պարտքով վերցրած գումարները: Մի քանի օր անց Տ.Դիլբոյանը նպատակադրվել է խարդախության եղանակով հիշյալ գրավատան գումարները հափշտակելու, ուստի հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով չպարզված հանգամանքներում ձեռք է բերել գրավադրված ոսկու ձուլակտորին արտաքնապես նմանվող, նույն քաշով, 912 հար•ի արծաթից պատրաստված, 958 հարգի ոսկու բարակ շերտով ոսկեջրված՝ 53.000 ՀՀ դրամ արժողության ձուլակտոր:
Այնուհետև, 2013թ. մայիսի 05-ին Տ.Դիլբոյանը զանգահարել է ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության գրավատան աշխատակից Աշոտ Հակոբյանին, և վերջինիս հայտնել հաջորդ օրը վարկի գումարը մարելու և գրավի առարկան ստանալու մտադրության մասին: Հաջորդ օրը, կեսօրին Տ.Դիլբոյանն այցելել է գրավատուն, ամբողջությամբ մարել վարկի գումարը, ապա վերցնելով ոսկու ձուլակտորը, հեռացել է գրավատնից, որից հետո հանցավոր, մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով շուրջ 30 րոպե անց վերադարձել է գրավատուն և չարաշահելով Ա.Հակոբյանի վստահությունը, իր կողմից ձեռք բերված՝ ոսկեջրված՝ 53.000 ՀՀ դրամ արժողության ձուլակտորը խաբեությամբ ներկայացնելով որպես քիչ առաջ գրավադրումից հանված ոսկու ձուլակտոր, ժամանակի սղության պատճառաբանություններ բերելով, խնդրել է արագ վարկ ձևակերպել։ Ա.Հակոբյանը վստահելով Տ.Դիլբոյանին, վերջինիս կողմից որպես գրավ ներկայացված ձուլակտորը կրկին չի զննել և վարկային պայմանագիր կնքելով, Տ.Դիլբոյանին տրամադրել է 1.700.000 ՀՀ դրամ գումար: Վերջինիս 53.000 ՀՀ դրամ արժողության ձուլակտորը գրավադնելով, ստացել է 1.700.000 ՀՀ դրամ վարկ և խարդախությամբ հափշտակել ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության խոշոր չափի՝ 1.647.000 ՀՀ դրամ գումարը, ապա հետագայում իր իսկ կողմից կատարած հանցագործությունն քողարկելու և դրա բացահայտումը կանխելու նպատակով, 2013թ. հունիս և հուլիս ամիսների, ընթացքում կատարել է համապատասխանաբար՝ 69.000 և 77.500 ՀՀ դրամ գումարների վճարումներ, որից հետո դադարել է վճարումներ կատարել, որի պատճառով էլ ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության աշխատակիցը կատարել է գրավադրված ձուլակտորի զննություն, որի արդյունքում Տ.Դիլբոյանի կողմից կատարված հանցագործությունը բացահայտվել է:
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Տի•րան Դիլբոյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: (....): Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն):
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են անձիª որպես հանցավորի, հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և ներկայացված քաղաքացիական հայցի չափի` 1.810.085 /մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումարի հետ կապված հայտնեց առարկություն, և չընդունեց ամբողջությամբ, խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաները` Մադլեն Տիգրանի Դիլբոյանը` ծնված 2012 թվականի դեկտեմբերի 06-ին, Զավեն Տիգրանի Վարդանյանը ծնված` 2014 թվականի հունվարի 13-ին և կինը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` ՙՊատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` (...) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը: (...)՚:
Ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը:
Ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանը պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Տիգրան Դիլբոյանին, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանը չի աշխատում, չունի մշտական եկամտի աղբյուր, բավարար միջոցներ չի ունեցել մարել իր կողմից վերցված վարկի գումարները, խուսափել է քննությունից և գտնվել է հետախուզման մեջ, ուստի Տիգրան Դիլբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված ՙտուգանք՚ պատժատեսակի նշանակումը նպատակահարմար չէ, քանի որ հիմնավոր կասկածներ կան, որ դատարանի կողմից նշանակված տուգանքի գումարը նա չի կարող վճարել:
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` ՙՊատժի նպատակն է վերական•նել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները՚ և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚, դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Տիգրան Դիլբոյանի վերաբերյալ չի կարող կիրառվել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 03.10.2013թ.-ին ընդունված ՙՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ակտը, ՙ(...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայնի սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի հարուցման մերժում, վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե չի հատուցվել կամ այլ կերպ չի հարթվել պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ: Այս դեպքում ևս գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚ քանի որ սույն քրեական գործով առկա է քաղաքացիական հայց և առկա է վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ:
Քննվող քրեական գործով հայցվոր ՙՄաքս կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն Արամ Կիրակոսյանի կողմից դատարան է ներկայացրել հայցադիմում, որում նշել է իրեն պատճառված վնասի չափը` 1.810.085 /մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումար, քանի որ վարկային պայմանագրի դրույթներից` Տիգրան Դիլբոյանի պարտքը 11.01.2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1.625.692 /մեկ միլիոն վեց հարյուր քսանհինգ հազար վեց հարյուր իննսուներկու/ ՀՀ դրամ /1.268.600+90.686+266406/: Ելնելով քաղաքացիական օրենսգրքի 411-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթներից 1.625.692 ՀՀ դրամ պարտքի նկատմամբ որպես պարտատեր կարող են պահանջել տոկոսներ ՀՀ Կնետրոնական բանկի կողմից սահմանված տարեկան 12 տոկոս հաշվարկային դրույթաչափով, որը 22.12.2014 թվականի դրությամբ կկազմի հետևյալը` 1.625.692 12 տոկոս /345/365/¬=184.393 ՀՀ դրամ: Այսպիսիով Տիգրան Դիլբոյանի պարտքը ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության նկատմամբ 22.12.2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1.810.085 / մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ և վերջինիս որևէ կերպ չի փոխհատուցել տուժողին պատճառված գույքային վնասը: Խնդրել է պատասխանողից հօգուտ իրեն բռնագանձել 1.810.085 / մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումար:
Դատարանը, քննության առնելով Արամ Կիրակոսյանի կողմից Տիգրան Դիլբոյանի դեմ ներկայացված հայցապահանջը, գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով
Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի •ույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից: Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա:
Դատարանի պատճառաբանությունները` քաղաքացիական հայցերը քննության առնելիս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա •ույքային վնաս՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Կարեն Քոսյանի գործով կայացված որոշմամբ համակարգային վերլուծության է ենթարկել այն հարցը թե ում դեմ կարող է հարուցվել քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության ընթացքում.
ՙ(...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է այդ օրենսգրքի դրույթներով սահմանաված կանոններով: Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն` քաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար:
Իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի վերը նշված կանոններից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը կարող է հարուցվել միայն կասկածյալի, մեղադրյալի կամ այն ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի դեմ, ում վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով արգելված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար: Այդպիսի անձինք են հանդիսանում, օրինակ` ծնողները, որդեգրողները, խնամակալները, շրջապատի համար առավել վտանգի աղբյուրի հետ կապված գործունեություն իրականացնող անձինք, որոնք օրենքի ուժով պատասխանատու են մեղադրյալի գործողությունների համար (...)՚:
ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատարանը քաղաքացիական գործը հարուցում է միայն հայցի կամ դիմումի հիման վրա՚:
Նույն օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀայցադիմումը ներկայացվում է գրավոր՚:
Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին:
Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
Վերոգրյալ հանցագործությունը ամբաստանյալի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժող` Արամ Կիրակոսյանի կողմից ընդդեմ Տիգրան Դիլբոյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ` 1.810.085 / մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումար, որպես ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանի կողմից հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է նաև հայցագնի չափով Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ այն գտնվի, ինչպես նաև դրամական միջոցների և 2014 թվականի հուլիսի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանին պատկանող` թիվ Վ-1525 վարկային պայմանագրով Տ.Դիլբոյանի կողմից գրավադրված 105.4 գրամ քաշով մետաղյա ձուլակտորի վրա կալանք դնել` 1.810.085 / մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումարի չափով` մինչև դատական ակտի վերջնական կատարումը:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` թիվ Վ-1524 վարկային պայմանագրով Տիգրան Դիլբոյանի կողմից գրավադրված 105,4 գրամ քաշով մետաղյա ձուլակտորը պետք է թողնել քրեական գործին կցված` մինչև դատական ակտի վերջնական կատարումը:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՙՄաքս Կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության գրավատան և Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի միջև 2013 թվականի ապրիլի 27-ին և 2013 թվականի մայիսի 06-ին կնքված Վ-1501 և Վ-1524 վարկային պայմանագրերը պետք է թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել և նրան վերցնել կալանքի դատական նիստերի դահլիճում:


Եզրափակիչ մաս.

Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 116-րդ և 119-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը




Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Տի•րան Կարապետի Դիլբոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, վերացնել և նրան վերցնել կալանքի դատական նիստերի դահլիճում:
Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի պատժի սկիզբը հաշվել 23.12.2014 թվականից:
Տուժող Արամ Կիրակոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարելª
ամբաստանյալ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանից հօ•ուտ տուժող Արամ Կիրակոսյանի բռնա•անձել 1.810.085 /մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ •ումարª որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
Ամբաստանյալ Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ այն գտնվի, ինչպես նաև դրամական միջոցների և 2014 թվականի հուլիսի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված ամբաստանյալ Տիգրան Դիլբոյանին պատկանող` թիվ Վ-1525 վարկային պայմանա•րով Տ.Դիլբոյանի կողմից գրավադրված 105.4 գրամ քաշով մետաղյա ձուլակտորի վրա կալանք դնել` 1.810.085/ մեկ միլիոն ութ հարյուր տաս հազար ութսունհինգ/ ՀՀ դրամ գումարի չափով` մինչև դատական ակտի վերջնական կատարումը:
Քրեական գործով իրեղեն ապայուց ճանաչված` թիվ Վ-1524 վարկային պայմանագրով Տիգրան Դիլբոյանի կողմից գրավադրված 105,4 գրամ քաշով մետաղյա ձուլակտորը թողնել քրեական գործին կցված` մինչև դատական ակտի վերջնական կատարումը:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՙՄաքս կրեդիտ՚ ՍՊ ընկերության գրավատան և Տիգրան Կարապետի Դիլբոյանի միջև 2013 թվականի ապրիլի 27-ին և 2013 թվականի մայիսի 06-ին կնքված Վ-1501 և Վ-1524 վարկային պայմանագրերը թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ