Գործ հ.
ԵԿԴ/0146/01/14

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«27» հոկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի շահերի պաշտպան Մ. Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը բերված Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2014 թվականի օգոստոսի 25-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Արտաշես Բաղումյանի կողմից քննիչին կաշառք տալու վերաբերյալ, իսկ Ալբերտ Հակոբյանի կողմից իրեն խոշտանգումների ենթարկելու վերաբերյալ սուտ մատնություն կատարելու մասին նախապատրաստված նյութերով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում, 04.07.2013 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 62206613 քրեական գործը:
13.02.2014 թվականին Արտաշես Բաղումյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
13.02.2014 թվականին Ալբերտ Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը թիվ ԵԿԴ/0001/01/13 քրեական գործով արգելանքի տակ է 2012 թվականի օգոստոսի 21-ից, սույն քրեական գործով խափանման միջոց չի կիրառվել:
04.03.2014 թվականին թիվ 62206613 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 25.08.2014 թվականի որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0023/01/14 քրեական գործից Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է:
Դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 25-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 66-րդ հոդվածի համաձայն՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.09.2013 թվականի ու հիշյալ դատավճռով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու և վերջնական պատժի ժամկետին առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը հաշվակցելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 13 /տասներեք/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի օգոստոսի 21-ից։
Գործի քննությունն իրականացվել է դատական քննության արագացված կարգով:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի շահերի պաշտպան Մ.Թովմասյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն մասնակիորեն` պատժի մասով բեկանել և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, նախազգուշացված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցագործության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության աշխատակիցներին՝ հանցագործության մասին սուտ մատնություն է կատարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության դեպքերի առթիվ հարուցված և քննվող ԵԿԴ/0001/01/13 քրեական գործով դատաքննության ընթացքում` 04.06.2013 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ հայտարարել է, իսկ հետագայում նաև հանցագործության մասին գրավոր հաղորդում է տվել այն մասին, որ ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցագործությունների դեմ պայքարի գլխավոր վարչության աշխատակիցների կողմից ենթարկվել է խոշտանգումների, ինչի հետևանքով՝ ծեծի, բռնության ու սպառնալիքների ազդեցության տակ, տվել է իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ։

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտել է, որ Դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 25-ի դատավճիռը կայացվել է նյութական իրավունքի խախտմամբ։
Ըստ բողոքաբերի` Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ՝ խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի պահանջները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` ամբաստանյալի նկատմամբ դատավճիռը կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի, և պետք է արդյոք նա այն կրի։
Այս հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում։ Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Գտել է, որ Դատարանն ամբաստանյալի կողմից մեղքն ընդունելու, զղջալու պարագայում կարող էր նշանակել մեղմ պատիժ։
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբերը խնդրել է վերաքննիչ բոդոքն ամբողջությամբ բավարարել, մասնակիորեն՝ պատժի մասով բեկանել Դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 25-ի դատավճիռը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ։

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը:
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի պահանջների` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
(…)
4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը նախկինում դատապարտվել է.
- Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 06.08.2007 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, և նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ու սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
- Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 25.12.2007 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ ու 67-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 15.12.2010թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից, Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 28.09.2011թ. որոշմամբ վերոհիշյալ դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով որակված արարքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ նշանակված պատիժը թողնվել է անփոփոխ:
- Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.09.2013 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով` նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը դատապարտվել է ազատազրկման 12 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Դատարանն ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, հաշվի է առել ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի է առել որ նա համաձայնվել է մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջացել կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալ Դատարանը հաշվի է առել, որ նա նախկինում նույնպես կատարել է հանցագործություններ։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը հանցանքների համակցությամբ պետք է դատապարտվի ազատազրկման և կրի նշանակված պատիժը։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ, ինչը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները:
Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթների պարզ շարադրանքն ինքնին չի կարող բավարար հիմք հանդիսանալ դատական ակտն ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` մեղմացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ գործը քննելիս և լուծելիս Դատարանի կողմից քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք ազդել կամ կարող էին ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա` թույլ չեն տրվել:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում Դատարանի կողմից կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 25-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ


Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

















ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ