Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

03 հոկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0144/01/14

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
հատկապես կարևոր գործերով քննության
վարչության ավագ դատախազ Կ. Բիշարյանի,


պաշտպաններ Կ. Գրիգորյանի,
Գ. Հակոբյանի,
Հ. Պետրոսյանի,
Տ. Մուրադյանի,

տուժողի և քաղաքացիական հայցվորի
ներկայացուցիչ Մ. Սարոյանի,



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
1. Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի`
ծնված 1981թ. օգոստոսի 25-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվել է Երևանի Դավիթաշեն վարչական շրջանի Գ. Չաուշի փողոցի թիվ 28/1 տանը, կալանքի տակ է 03.04.2014թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

2. Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի`
ծնված 1981թ. ապրիլի 11-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում՝ որպես ավագ քննիչ, հաշվառված է և բնակվել է ք.Երևան, Անդրանիկի փողոցի թիվ 61 շենքի թիվ 7 բնակարանում, կալանքի տակ է 09.04.2014թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

3. Անժելա Արմենի Ջանգիրյանի`
ծնված 1991թ. մարտի 18-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է ք.Երևան, Ավան, Թումանյան թաղամասի թիվ 6/3 շենքի թիվ 8 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,

4. Համլետ Հրաչի Գրիգորյանի`
ծնված 1979թ. փետրվարի 03-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է ք. Երևան, Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 12 շենքի թիվ 22 բնակարանում, փաստացի բնակվում է ք. Երևան, Ավան, Հ.Հովհաննիսյան փողոցի թիվ 28/34 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 61200614 քրեական գործը ՀՀ գլխավոր դատախազությունում հարուցվել է 2014թ. հունվարի 31-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով։
2014թ. հունվարի 31-ին թիվ 61200614 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն և 2014թ. փետրվարի 04-ի որոշմամբ ընդունվել է ՀԿԳ քննիչի վարույթ։
Թիվ 62203214 քրեական գործը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցվել է թիվ 62216913 քրեական գործի նյութերով, 2014թ. փետրվարի 20-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Քննիչի 2014թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ, թիվ 61200614 և 62203214 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 61200614 քրեական գործի համարով։
Քննիչի 2014թ. օգոստոսի 11-ի որոշմամբ, թիվ 61200614 քրեական գործով Թելման Սաղաթելյանի կողմից շորթում կամ ինքնիրավչություն կատարելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նույն որոշմամբ Արմեն Ջանգիրյանի կողմից սուտ մատնություն կատարելու մասով նույնպես քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի 2014թ. օգոստոսի 12-ի որոշմամբ, թիվ 61200614 քրեական գործով Աշոտ Ասատուրյանի կողմից պաշտոնեական կեղծիք կատարելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի և հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ Լուսինե Մկրտչյանի և Արտակ Ավդալյանի կողմից սուտ մատնություն կատարելու մասով` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Անահիտ Գագիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Արմեն Ջանգիրյանի և Ազնիվ Մկրտչյանի կողմից հանցագործության մասին չհայտնելու և կաշառք տալուն օժանդակելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Արթուր Կարապետյանի և Արմեն Մաթևոսյանի կողմից խարդախություն կատարելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
1. Ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա իրեն պատկանող, ավտոտրանսպորտային պատահարների պարտադիր ապահովագրական ընկերություններում չհաշվառված «Միցուբիշի ԻՈ» մակնիշի, 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմեքենան 2013 թվականի մարտի 29-ին Անժելա Ջանգիրյանին վստահելուց հետո, վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Խուդյակով փողոցում ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտելու, Ա.Կարապետյանի ու Հ.Գրիգորյանի ավտոմեքենաներին բախվելու և նրանց նյութական վնաս պատճառելու հետևանքով նյութական վնաս չկրելու համար, Անժելա Ջանգիրյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, Ա.Ասատուրյանի և Հ.Գրիգորյանի օժանդակությամբ, ապահովագրական «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից խաբեության եղանակով խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելու և նույն ընկերությանը խաբեությամբ խոշոր չափերի գույքային վնաս պատճառելու ուղղակի դիտավորությամբ, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Աշոտ Ասատուրյանին դրդել է չարաշահել իր պաշտոնեական լիազորությունները, ինչից հետո Ա.Ասատուրյանը, դեպքի առթիվ նախապատրաստված նյութերում խեղաթյուրելով դեպքի իրական հանգամանքները, հերքել է Ա.Ջանգիրյանի մեղավորությունը և հիմնավորել վթարում ակնհայտ անմեղ Համլետ Գրիգորյանի մեղավորությունը։ Ա.Ասատուրյանի կողմից կայացված որոշումը ներկայացնելով Համլետ Գրիգորյանի ավտոմեքենայի ապահովագրական՝ «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերություն՝ Թելման Սաղաթելյանը և Անժելա Ջանգիրյանը խմբով Ա.Ասատուրյանի և Հ.Գրիգորյանի օժանդակությամբ խաբեությամբ հափշտակել են Թ.Սաղաթելյանին պատկանող ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման ձևակերպմամբ տրված, խոշոր չափերի հասնող գումարը և նույն ընկերությանը խաբեությամբ պատճառել նաև խոշոր չափերի վնաս` Ա.Կարապետյանի ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման ձևով։
Այսպես.
2013 թվականի մարտի 29-ին Անժելա Ջանգիրյանը վարելով Թելման Սաղաթելյանին պատկանող, ավտոտրանսպորտային պատահարների պարտադիր ապահովագրական ընկերություններում չհաշվառված «Միցուբիշի ԻՈ» մակնիշի, 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմեքենան,Երևան քաղաքի Խուդյակով փողոցում խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները և բախվել Համլետ Գրիգորյանի վարած «Մերսեդես» և Արտեմ Կարապետյանի վարած «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենաներին՝ պատճառելով գույքային վնաս։ Թ.Սաղաթելյանը, գիտակցելով, որ վթարի մեղավորը եղել է Ա.Ջանգիրյանը, իսկ վերջինիս վարած ավտոմեքենան ապահովագրված չլինելու պայմաններում ՃՏՊ մասնակիցներին պատճառված գույքային վնասը փոխհատուցվելու և իր ավտոմեքենան նորոգվելու է անձնական միջոցներով, 2013 թվականի մարտի 30-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Աշոտ Ասատուրյանին համոզելու եղանակով դրդել է պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման։ Ա.Ասատուրյանը վթարի փաստի առթիվ նյութերի նախապատրաստման ընթացքում ՃՏՊ մասնակիցներ Ա.Ջանգիրյանից և Հ.Գրիգորյանից բացատրություններ վերցնելու ընթացքում, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, չարաշահել է իր պաշտոնեական լիազորությունները և խեղաթյուրելով վթարի իրական հանգամանքները՝ Ա.Ջանգիրյանին և Հ.Գրիգորյանին թելադրել է բացատրություններ՝ նշելով դեպքի իրական փաստական հանգամանքներին հակասող ելակետային տվյալներ, որպիսի պայմաններում ՃԵԿ խախտումը վերագրվել է վթարում ակնհայտ անմեղ Հ.Գրիգորյանին։ Խեղաթյուրված եզրահանգումների հիման 2013 թվականի ապրիլի 27-ին Աշոտ Ասատուրյանի կողմից քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին որոշում կայացնելուց հետո, Թելման Սաղաթելյանն Անժելա Ջանգիրյանի հետ ունեցած նախնական համաձայնությամբ, Ա.Ասատուրյանի և Հ.Գրիգորյանի օժանդակությամբ վերոհիշյալ ապօրինի որոշումը ներկայացրել է «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերություն, որտեղից կանխիկ ստացել և խաբեության եղանակով հափշտակել են խոշոր չափերի հասնող ` 1.029.240 ՀՀ դրամ, ինչպես նաև «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությանը խաբեությամբ պատճառել խոշոր չափերի գույքային վնաս` ընկերության կողմից իբրև Ա.Կարապետյանին պատկանող ավտոմեքենային պատճառված 770.760 ՀՀ դրամ գույքային վնասի փոխհատուցում՝ վերջինիս հաշվեհամարին 770.760 ՀՀ դրամ փոխանցելու եղանակով։»։
2. Ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա 2012 թվականից զբաղեցնելով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչի պաշտոնը, ունենալով ոստիկանության կապիտանի հատուկ կոչում, մշտապես իրականացնելով իշխանության ներկայացուցչի լիազորություններ, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համաձայն՝ հանդիսանալով իր իրավասության սահմաններում հանցագործության մասին հաղորդումների քննարկում, նյութերի նախապատրաստում և քրեական գործերով նախաքննություն իրականացնող պետական պաշտոնատար անձ, 2013 թվականի մարտի 29-ին Անժելա Ջանգիրյանի կողմից «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Խուդյակովի փողոցում ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտելու, Ա.Կարապետյանի ու Հ.Գրիգորյանի ավտոմեքենաներին բախվելու և նրանց նյութական վնաս պատճառելու վերաբերյալ իր վարույթում նյութերի նախապատրաստման ընթացքում, չարաշահելով իր պաշտոնեական լիազորությունները, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները՝ հերքել Անժելա Ջանգիրյանի մեղավորությունը և հիմնավորել վթարում ակնհայտ անմեղ Համլետ Գրիգորյանի մեղավորությունը։ Արդյունքում՝ Աշոտ Ասատուրյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, ուղղակի դիտավորությամբ, օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ Թելման Սաղաթելյանի և Անժելա Ջանգիրյանի կողմից Համլետ Գրիգորյանի աջակցությամբ խաբեության եղանակով խոշոր չափերի հասնող գույք հափշտակելուն, ինչպես նաև՝ «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությանը խոշոր չափերի հասնող գույքային վնաս պատճառելուն, որից հետո խեղաթյուրված եզրահանգումների հիման վրա որոշում է կայացրել քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին, ինչն էլ Թելման Սաղաթելյանը ներկայացրել է Համլետ Գրիգորյանի ավտոմեքենայի ապահովագրական՝ «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերություն և հափշտակել իրեն պատկանող ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման ձևակերպմամբ տրված, խոշոր չափերի հասնող՝ 1.029.240 ՀՀ դրամը և նույն ընկերությանը խաբեությամբ պատճառել նաև խոշոր չափերի հասնող՝ 770.760 ՀՀ դրամի նյութական վնաս` Ա.Կարապետյանի ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման ձևով։
Այսպես.
2013 թվականի մարտի 29-ին Անժելա Ջանգիրյանը, վարելով Թելման Սաղաթելյանին պատկանող, ավտոտրանսպորտային պատահարների պարտադիր ապահովագրական ընկերություններում չհաշվառված «Միցուբիշի ԻՈ» մակնիշի, 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմեքենան, Երևան քաղաքի Խուդյակով փողոցում խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները և բախվել Համլետ Գրիգորյանի վարած «Մերսեդես» և Արտեմ Կարապետյանի վարած «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենաներին՝ պատճառելով գույքային վնաս։ Ա.Ասատուրյանը, գիտակցելով, որ վթարի մեղավորը եղել է Ա.Ջանգիրյանը, իսկ վերջինիս վարած ավտոմեքենան ապահովագրված չլինելու պայմաններում ՃՏՊ մասնակիցներին պատճառված գույքային վնասը փոխհատուցվելու և Թ.Սաղաթելյանին պատկանող ավտոմեքենան նորոգվելու է վերջինիս անձնական միջոցներով, 2013 թվականի մարտի 30-ին, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, Թ.Սաղաթելյանի դրդմամբ չարաշահելով իր պաշտոնեական լիազորությունները, վթարի փաստի առթիվ նյութերի նախապատրաստման ընթացքում ՃՏՊ մասնակիցներ Ա.Ջանգիրյանից և Հ.Գրիգորյանից բացատրություններ վերցնելիս խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները, Ա.Ջանգիրյանին և Հ.Գրիգորյանին թելադրել է բացատրություններ՝ նշելով դեպքի իրական փաստական հանգամանքներին հակասող ելակետային տվյալներ, որպիսի պայմաններում ՃԵԿ խախտումը վերագրվել է վթարում ակնհայտ անմեղ Հ.Գրիգորյանին։ Խեղաթյուրված եզրահանգումների հիման վրա 2013 թվականի ապրիլի 27-ին կայացրել է քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին ապօրինի որոշում։
Աշոտ Ասատուրյանի՝ վերը շարադրված դիտավորյալ գործողությունների արդյունքում՝ նյութերն օրինական ընթացք չեն ստացել, էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հեղինակազրկվել է պետական իշխանության մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, հնարավորություն է ստեղծվել հանցավոր ոտնձգություն կատարել ապահովագրական «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերության նկատմամբ, վերջինիս պատճառել գույքային վնաս։
Այնուհետև, Աշոտ Ասատուրյանը, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, օժանդակել է Թելման Սաղաթելյանի և Անժելա Ջանգիրյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ, խմբով «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելուն և նշված ընկերությանը խաբեությամբ խոշոր չափերի հասնող գույքային վնաս պատճառելուն։ Ա.Ասատուրյանը քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին վերը նշված ապօրինի որոշման պատճենը հանձնել է Թ.Սաղաթելյանին, որն էլ վերջինս ներկայացրել է «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերություն, 2013 թվականի մայիսի 22-ին կանխիկ ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող, խոշոր չափերի հասնող` 1.029.240 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև նույն ընկերությանը խաբեությամբ պատճառել խոշոր չափերի հասնող՝ 770.760 ՀՀ դրամի գույքային վնաս` ընկերության կողմից իբրև Ա.Կարապետյանին պատկանող ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում՝ այդ գումարը վերջինիս հաշվեհամարին փոխանցելու եղանակով։»։
3. Ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա Թելման Սաղաթելյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, խմբով, Հ.Գրիգորյանի և Ա.Ասատուրյանի օժանդակությամբ, ուղղակի դիտավորությամբ ապահովագրական «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից խաբեության եղանակով հափշտակել են խոշոր չափերի հասնող գումար և նույն ընկերությանը խաբեության եղանակով պատճառել նաև խոշոր չափերի գույքային վնաս։
Այսպես.
2013 թվականի մարտի 29-ին Անժելա Ջանգիրյանը, վարելով Թելման Սաղաթելյանին պատկանող, ավտոտրանսպորտային պատահարների պարտադիր ապահովագրական ընկերությունների հետ պայմանագիր չունեցող «Միցուբիշի ԻՈ» մակնիշի 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմեքենան, Երևան քաղաքի Խուդյակով փողոցում խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները և բախվել Համլետ Գրիգորյանի վարած «Մերսեդես» և Արտեմ Կարապետյանի վարած «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենաներին՝ պատճառելով գույքային վնաս։ Անժելա Ջանգիրյանը գիտակցելով, որ վթարի մեղավորը եղել է ինքը, իսկ Թ.Սաղաթելյանի ավտոմեքենան ապահովագրված չլինելու պայմաններում ՃՏՊ մասնակիցներին պատճառված գույքային վնասը փոխհատուցվելու և նրա ավտոմեքենան նորոգվելու է իր և Թելման Սաղաթելյանի անձնական միջոցներով, վթարում իր մեղավորությունը հիմնավորվելու մտավախության մասին հայտնել է Թելման Սաղաթելյանին։ Վերջինս 2013 թվականի մարտի 30-ին, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում հանդիպելով քննիչ Աշոտ Ասատուրյանին, համոզելու եղանակով նրան դրդել է պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման` խնդրելով դեպքի իրական հանգամանքները խեղաթյուրելու վերաբերյալ թույլատրել համաձայնության գալ ՃՏՊ մասնակից Համլետ Գրիգորյանի հետ։ Վերջինիս հետ համաձայնության գալուց հետո որպես ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնաս, Ա.Ջանգիրյանի մոր` Ազնիվ Մկրտչյանի միջոցով Համլետ Գրիգորյանի կնոջը փոխանցել են 230.000 ՀՀ դրամ, ապա Ա.Ասատուրյանի և Հ.Գրիգորյանի օժանդակությամբ վթարի փաստի առթիվ նյութերի նախապատրաստման ընթացքում խեղաթյուրել վթարի իրական հանգամանքները` բացատրության արձանագրությունում նշելով դեպքի իրական փաստական հանգամանքներին հակասող ելակետային տվյալներ, որպիսի պայմաններում ՃԵԿ խախտումը վերագրվել է վթարում ակնհայտ անմեղ Հ.Գրիգորյանին։ Խեղաթյուրված եզրահանգումների հիման 2013 թվականի ապրիլի 27-ին Աշոտ Ասատուրյանի կողմից քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին որոշում կայացնելուց հետո, Անժելա Ջանգիրյանը Թելման Սաղաթելյանի հետ ունեցած նախնական համաձայնությամբ, Ա.Ասատուրյանի և Հ.Գրիգորյանի օժանդակությամբ, վերոհիշյալ ապօրինի որոշումը ներկայացրել են «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերություն, որտեղ Ա.Ջանգիրյանը հայտային դիմումում կրկին խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները, ինչից հետո կանխիկ ստացել և խաբեության եղանակով հափշտակել են խոշոր չափերի հասնող ` 1.029.240 ՀՀ դրամ, ինչպես նաև «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությանը խաբեությամբ պատճառել խոշոր չափերի գույքային վնաս` ընկերության կողմից իբրև Ա.Կարապետյանին պատկանող ավտոմեքենային պատճառված 770.760 ՀՀ դրամ գույքային վնասի փոխհատուցում՝ վերջինիս հաշվեհամարին 770.760 ՀՀ դրամ փոխանցելու եղանակով։»։
4. Ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչ Աշոտ Ասատուրյանի հետ օժանդակել է Թելման Սաղաթելյանի և Անժելա Ջանգիրյանի կողմից՝ խմբով նախնական համաձայնությամբ ուղղակի դիտավորությամբ, ապահովագրական «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից խաբեության եղանակով խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելուն և նույն ընկերությանը խաբեությամբ խոշոր չափերի գույքային վնաս պատճառելուն։
Այսպես.
2013 թվականի մարտի 29-ին Անժելա Ջանգիրյանը վարելով Թելման Սաղաթելյանին պատկանող, ավտոտրանսպորտային պատահարների պարտադիր ապահովագրական ընկերությունների հետ պայմանագիր չունեցող «Միցուբիշի ԻՈ» մակնիշի, 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմեքենան, Երևան քաղաքի Խուդյակով փողոցում խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները և բախվել Համլետ Գրիգորյանի վարած «Մերսեդես» և Արտեմ Կարապետյանի վարած «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենաներին՝ պատճառելով գույքային վնաս։ 2013 թվականի մարտի 30-ին Համլետ Գրիգորյանը նյութեր նախապատրաստող քննիչ Աշոտ Ասատուրյանի աշխատասենյակում դեպքի իրական հանգամանքների վերաբերյալ բացատրություն տալու ընթացքում, տեսնելով աշխատասենյակ մտած Անժելա Ջանգիրյանին և Թելման Սաղաթելյանին, դադարեցրել է բացատրությունը, ապա՝ վերջինիս հետ համաձայնության եկել հասցված վնասը տեղում վերականգնելու պայմանով, հերքել Անժելա Ջանգիրյանի մեղավորությունը և ընդունել իր մեղավորությունը։ Պայմանավորվածության համաձայն րոպեներ անց որպես ավտոմեքենային հասցված վնաս` 230.000 ՀՀ դրամն Անժելա Ջանգիրյանի մոր կողմից կնոջը` Դիանա Ոսկերչյանին փոխանցելուց հետո Համլետ Գրիգորյանը, գիտակցելով, որ վթարում մեղավորն Անժելա Ջանգիրյանն է, խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները, նշել դեպքի իրական փաստական հանգամանքներին հակասող ելակետային տվյալներ, որպիսի պայմաններում ՃԵԿ խախտումը վերագրվել է իրեն` դրանով իսկ օժանդակելով Թելման Սաղաթելյանի և Անժելա Ջանգիրյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ, խմբով «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից խոշոր չափերի հասնող գումար հափշտակելուն և նշված ընկերությանը խաբեությամբ խոշոր չափերի հասնող գույքային վնաս պատճառելուն։ Իր խեղաթյուրված բացատրությունը որպես ելակետային տվյալ ընդունվելով, տրվել է դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության եզրակացություն, որի հիման վրա Ա.Ասատուրյանի կողմից կայացված` քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին՝ վերը նշված ապօրինի որոշման պատճենը հանձնել է Թ.Սաղաթելյանին։ Վերջինս այն ներկայացրել է «Ռոսգոսստրախ Արմենիա» ՓԲ ընկերություն և 2013 թվականի մայիսի 22-ին կանխիկ ստացել ու խաբեությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող, խոշոր չափերի հասնող` 1.029.240 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև նույն ընկերությանը խաբեությամբ պատճառել խոշոր չափերի հասնող՝ 770.760 ՀՀ դրամի գույքային վնաս` ընկերության կողմից իբրև Ա.Կարապետյանին պատկանող ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում՝ այդ գումարը վերջինիս հաշվեհամարին փոխանցելու եղանակով։»։
2013թ. օգոստոսի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանն ամբաստանյալ Թելման Սաղաթելյանի հետ ծանոթացել է 2013թ. մարտի 16-ին` վերջինիս 1992թ. արտադրության, «Մերսեդես Ե 230» մակնիշի ավտոմեքենան գնելու կապակցությամբ։ 2013թ. մարտի 18-ին ամբաստանյալ Ա. Ջանգիրյանը Թ. Սաղաթելյանին վճարել է վերոհիշյալ ավտոմեքենայի արժեքը` 800.000 ՀՀ դրամ գումարը և վերցնելով «Մերսեդես Ե 230» մակնիշի ավտոմեքենան` պայմանավորվել են անվանափոխությունը կատարել հետագայում։ Ավտոմեքենայի առուվաճառքից հետո Անժելա Ջանգիրյանը մտերմացել է Թելման Սաղաթելյանի հետ։
2013թ. մարտի 28-ին, ամբաստանյալ Անժելա Ջանգիրյանը հերթական անգամ հանդիպել է Թելման Սաղաթելյանին, նրա խնդրանքով մի քանի օրով նրան է տվել իր «Մերսեդես Ե 230» մակնիշի ավտոմեքենան և վերցրել նրա «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի, 31 ՕՏ 529 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։
2013թ. մարտի 29-ին, ժամը 23։30-ին, ամբաստանյալ Անժելա Ջանգիրյանը վկաներ Արթուր Կարապետյանի և Արմեն Մաթևոսյանի հետ, Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի Խուդյակով փողոցով, «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի, 31 ՕՏ 529 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ընթանալու ժամանակ խախտել է ճանապարհային երթևեկության կանոնները, դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս, բախվել է ձախ շրջադարձ կատարող, ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանի վարած «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային և կորցնելով ավտոմեքենայի կառավարումը՝բախվել է նաև մյուս ուղեմասում կայանված, վկա Արտեմ Կարապետյանի «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենային։ Վթարի արդյունքում Արտեմ Կարապետյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառվել է միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով։
Վերոհիշյալ վթարի վերաբերյալ նյութերի նախապատրաստման ընթացքում, 2013թ. մարտի 30-ին, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչ, ամբաստանյալ Աշոտ Ասատուրյանը զանգահարել է Անժելա Ջանգիրյանի հեռախոսահամարին և նրան հրավիրել է բացատրություն տալու։ Ա. Ջանգիրյանը քննիչի հեռախոսազանգի մասին հայտնել է Թելման Սաղաթելյանին և նրա հետ միասին են գնացել ՃՏՀ քննության բաժին։ Այնտեղ ամբաստանյալ Թելման Սաղաթելյանը մտնելով ավագ քննիչ Աշոտ Ասատուրյանի աշխատասենյակ և այնտեղ տեսնելով բացատրություն տվող, ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակից, ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանին` խնդրել է դադարեցնել բացատրություն վերցնելը, որից հետո, քննիչ Աշոտ Ասատուրյանի հետ ունեցած զրույցից հասկանալով, որ վթարում մեղավոր է Անժելա Ջանգիրյանը, իսկ վերջինիս վարած ավտոմեքենան ապահովագրված չլինելու պայմաններում` ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակիցներին պատճառված գույքային վնասը փոխհատուցվելու և իր ավտոմեքենան նորոգվելու է իր անձնական միջոցներով, այդ մասին հայտնել է Աշոտ Ասատուրյանին և նրանից խնդրել է թույլատրել խոսել ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակից Համլետ Գրիգորյանի հետ։ Դրանից հետո, ամբաստանյալ Թելման Սաղաթելյանն Անժելա Ջանգիրյանի հետ` խմբով, «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ից խոշոր չափերի գույք հափշտակելու, ինչպես նաև նույն ընկերությանը խոշոր չափերի գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, զրուցել են Համլետ Գրիգորյանի հետ և համոզել` նրան պատճառված վնասը 230.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով վերականգնելու պայմանով ընդունել վթարում իր մեղավորությունը։ Այդ հարցի շուրջ Հ. Գրիգորյանի հետ համաձայնության գալուց հետո Թելման Սաղաթելյանը մոտեցել է ամբաստանյալ Աշոտ Ասատուրյանին, համոզելու եղանակով նրան դրդել է չարաշահել իր պաշտոնեական լիազորությունները, նախապատրաստված նյութերում խեղաթյուրել դեպքի իրական հանգամանքները, հերքել Ա.Ջանգիրյանի մեղավորությունը և հիմնավորել վթարում ակնհայտ անմեղ Համլետ Գրիգորյանի մեղավորությունը։ Այնուհետև Համլետ Գրիգորյանը մտել է քննիչի աշխատասենյակ, վերջինիս թելադրանքով շարունակել է բացատրությունը՝ արդեն իսկ խեղաթյուրելով վթարի իրական հանգամանքները, որի ընթացքում Թելման Սաղաթելյանի հետ առանձնազրույց ունենալու խնդրանքով դիմել է Աշոտ Ասատուրյանին։ Դուրս գալով աշխատասենյակից` Համլետ Գրիգորյանը մոտեցել է Թելման Սաղաթելյանին և հայտնել, որ միայն պատճառված գույքային վնասը տեղում փոխհատուցելու դեպքում կշարունակի բացատրությունը։ Նույն պահին Թելման Սաղաթելյանը զանգահարել է Անժելա Ջանգիրյանի հայր, վկա Արմեն Ջանգիրյանին և այդ մասին հայտնել է նրան, որից րոպեներ անց, Հ. Գրիգորյանի ավտոմեքենային պատճառված վնասի փոխհատուցում հանդիսացող 230.000 ՀՀ դրամ գումարը Անժելա Ջանգիրյանի մայր Ազնիվ Մկրտչյանը փոխանցել է Համլետ Գրիգորյանի կին, վկա Դիանա Ոսկերչյանին։ Դրանից հետո, Համլետ Գրիգորյանը գիտակցելով, որ վթարում մեղավորն Անժելա Ջանգիրյանն է` խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները, նշել է դեպքի իրական փաստական հանգամանքներին հակասող ելակետային տվյալներ՝ դրանով իսկ օժանդակելով Թելման Սաղաթելյանի և Անժելա Ջանգիրյանի կողմից` խմբով, ուղղակի դիտավորությամբ «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ից խոշոր չափերի գույք հափշտակելուն, ինչպես նաև նույն ընկերությանը խոշոր չափերի գույքային վնաս պատճառելուն։
Սմբաստանյալ Ա. Ասատուրյանը գիտակցելով, որ վթարի մեղավորը եղել է Ա.Ջանգիրյանը, իսկ վերջինիս վարած ավտոմեքենան ապահովագրված չլինելու պայմաններում` ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակիցներին պատճառված գույքային վնասը փոխհատուցվելու է և Թ.Սաղաթելյանին պատկանող ավտոմեքենան նորոգվելու է վերջինիս անձնական միջոցներով, 2013թ. մարտի 30-ին, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով` Թ.Սաղաթելյանի դրդմամբ չարաշահել է իր պաշտոնեական լիազորությունները, վթարի վերաբերյալ նյութերի նախապատրաստման ընթացքում ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակիցներ Ա.Ջանգիրյանից և Հ.Գրիգորյանից բացատրություններ վերցնելիս` խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները, Ա.Ջանգիրյանին և Հ.Գրիգորյանին թելադրել է բացատրություններ` նշելով դեպքի իրական փաստական հանգամանքներին հակասող ելակետային տվյալներ։
Դեպքի իրական հանգամանքներին չհամապատասխանող ելակետային տվյալների հիման վրա քննիչ Աշոտ Ասատուրյանը որոշում է կայացրել դատաավտոտեխնիկական փորձաքննություն նշանակելու մասին, իսկ ներկայացված ելակետային տվյալների պայմաններում Ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումը վերագրվել է վթարում ակնհայտ անմեղ Հ. Գրիգորյանին։
Խեղաթյուրված եզրահանգումների հիման վրա, 2013թ. ապրիլի 27-ին քննիչ Ա. Ասատուրյանը որոշում է կայացրել քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին, որի արդյունքում նախապատրաստված նյութերն օրինական ընթացք չեն ստացել, էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հնարավորություն է ստեղծվել հանցավոր ոտնձգություն կատարել «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ի նկատմամբ` վերջինիս պատճառելով խոշոր չափերի գույքային վնաս։
Այնուհետև, Աշոտ Ասատուրյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` օժանդակել է Թելման Սաղաթելյանի և Անժելա Ջանգիրյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ, խմբով «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ից խոշոր չափերի գումար հափշտակելուն և նշված ընկերությանը խաբեությամբ խոշոր չափերի գույքային վնաս պատճառելուն։ Քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին վերոհիշյալ ապօրինի որոշման պատճենը քննիչ Ա. Ասատուրյանը հանձնել է Թ.Սաղաթելյանին։ Վերջինս այն ներկայացրել է «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲ ընկերություն, 2013թ. մայիսի 22-ին «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերությունից կանխիկ ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ին պատկանող, խոշոր չափերի` 1.029.240 ՀՀ դրամ գումարը, ինչպես նաև ընկերության կողմից իբրև Արտեմ Կարապետյանին պատկանող ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում` այդ գումարը վերջինիս հաշվեհամարին փոխանցելու եղանակով «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ին խաբեությամբ պատճառել է խոշոր չափերի` 770.760 ՀՀ դրամ գումարի չափով գույքային վնաս։
Գումարը ստանալուց հետո Անժելա Ջանգիրյանը Թելման Սաղաթելյանից պահանջել է վերադարձնել իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան, սակայն Թ. Սաղաթելյանը հրաժարվել է վերադարձնել այն։ Ա. Ջանգիրյանը Թ. Սաղաթելյանին հայտնել է, որ դեպքի մասին տեղյակ է պահելու իրավապահ մարմիններին, ինչը կանխելու նպատակով Թելման Սաղաթելյանն Անժելա Ջանգիրյանին վերադարձրել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի համար վճարված 800.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն հետագայում պահանջել և Անժելա Ջանգիրյանի հայր Արմեն Ջանգիրյանից հետ է ստացել այդ գումարը։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ Անժելա Ջանգիրյանը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում 2014թ. փետրվարի 19-ին, հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել` հայտնելով դեպքի իրական հանգամանքները։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» և ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպություններում կատարվել են դատաավտոտեխնիկական և համակարգչատեխնիկական փորձաքննություններ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 154.200 /հարյուր հիսունչորս հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար։
Տուժողի ներկայացուցիչ Մերուժան Սարոյանի կողմից 04.09.2014թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանի, Աշոտ Ասատուրյանի, Անժելա Ջանգիրյանի և Համլետ Գրիգորյանի դեմ, որի համաձայն` տուժող կողմը պահանջել է ամբաստանյալներից հօգուտ «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ի բռնագանձել 1.800.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, տուժողի ներկայացուցիչ, հայցից հրաժարվելու լիազորություն ունեցող Մ. Սարոյանը դատարանին հայտնել է, որ ամբաստանյալներ Թ. Սաղաթելյանը և Ա. Ասատուրյանն ամբողջությամբ հատուցել են «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ին պատճառված գույքային վնասը, ուստի հայցվորը ներկայացված քաղաքացիական հայցից հրաժարվում է։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
- ամբաստանյալ Թելման Սաղաթելյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա (Դավիթ Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 21.12.2005թ.-ին, Վարդուհի Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 06.10.2009թ.-ին և Ռիմա Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 28.07.2004թ.-ին), հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ, ամբաստանյալ Ա. Ասատուրյանի հետ միասին, կամովին հատուցել են,
- ամբաստանյալ Աշոտ Ասատուրյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա (Դավիթ Աշոտի Ասատուրյանը` ծնված 23.09.2008թ.-ին), հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ, ամբաստանյալ Թ. Սաղաթելյանի հետ միասին, կամովին հատուցել են, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, հանցանքները կատարել է մասնագիտական` ոստիկանության ծառայողի երդումը խախտելով,
- ամբաստանյալ Անժելա Ջանգիրյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, աջակցել է հանցագործությունները բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, որն արտահայտվել է հանցագործությունների վերաբերյալ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հաղորդում տալով /հատոր 1, գ.թ. 174-175/, ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանի, Աշոտ Ասատուրյանի և Համլետ Գրիգորյանի կողմից կատարված հանցագործությունների` իրեն հայտնի հանգամանքների վերաբերյալ մանրամասն ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով /հատոր 1, գ.թ. 176-184, հատոր 2, գ.թ. 296-297, հատոր 4, գ.թ. 80, հատոր 5, գ.թ. 112/, դրանք ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանին և Աշոտ Ասատուրյանին առերես պնդելով /հատոր 2, գ.թ. 290-294, հատոր 3, գ.թ. 24-28/
- ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, աջակցել է հանցագործությունները բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, որն արտահայտվել է հանցագործությունների վերաբերյալ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հաղորդում տալով /հատոր 1, գ.թ. 267/, ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանի և Աշոտ Ասատուրյանի կողմից կատարված հանցագործությունների` իրեն հայտնի հանգամանքների վերաբերյալ մանրամասն ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով /հատոր 1, գ.թ. 268-273, հատոր 5, գ.թ. 100/, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա (Հրաչ Համլետի Գրիգորյանը` ծնված 11.03.2006թ.-ին և Աննա Համլետի Գրիգորյանը` ծնված 06.08.2009թ.-ին)։



Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ վթարի մեղավորը եղել է ինքը, սակայն գիտակցելով, որ իր վարած ավտոմեքենան ապահովագրված չլինելու պայմաններում, ճանապարհատրանստպորտային պատահարի մասնակիցներին պատճառված գույքային վնասը փոխհատուցելու և Թելման Սաղաթելյանին պատկանող ավտոմեքենան վերանորոգելու է անձնական միջոցներով` համաձայնության է եկել Թ. Սաղաթելյանի հետ և միասին գնացել են ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժին։ Մտնելով քննիչ Աշոտ Ասատուրյանի աշխատասենյակ և այնտեղ տեսնելով դեպքի իրական հանգամանքների շուրջ բացատրություն տվող Համլետ Գրիգորյանին՝ Թելման Սաղաթելյանը քննիչին խնդրել է դադարեցնել բացատրությունը և թույլ տալ առանձին զրուցել Համլետ Գրիգորյանի հետ։ Թույլտվություն ստանալով՝ զրուցել են Համլետ Գրիգորյանի հետ, որի ժամանակ Թելման Սաղաթելյանը նրան հայտնել է, որ «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան ապահովագրված չէ և առաջարկել է պատճառված գույքային վնասը հատուցելու պայմանով ընդունել վթարի մեղավորությունը՝ հետագայում ապահովագրական ընկերությունից փոխհատուցում ստանալու նպատակով։ Համաձայնության գալուց հետո Համլետ Գրիգորյանը մտել է քննիչի աշխատասենյակ և շարունակել է բացատրությունը։ Մի քանի րոպե անց նա դուրս է եկել և մոտենալով Թելման Սաղաթելյանին՝ պահանջել է տեղում վերականգնել վնասը։ Նույն պահին վերջինս զանգահարել է իր հայր Արմեն Ջանգիրյանին և հայտնել, որ վթարում իր մեղավորությունը հերքելու համար անհրաժեշտ է ճանապարհատրանստպորտային պատահարի մասնակից Համլետ Գրիգորյանին շտապ վճարել 230.000 ՀՀ դրամ գումար՝ որպես ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում, որպեսզի նա մեղքը վերցնի իր վրա։ Քիչ անց Արմեն Ջանգիրյանը հետ է զանգահարել և հայտնել, որ գումարն արդեն պատրաստ է։ Այդ մասին իմանալով` Համլետ Գրիգորյանը զանգահարել է իր կնոջը։ Նա րոպեներ անց Ավան թաղամասում հանդիպել է Ազնիվ Մկրտչյանին և նրանից ստացել 230.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Դրանից հետո Համլետ Գրիգորյանը քննիչի թելադրանքով շարունակել է բացատրությունը, որում ընդունել է իր մեղավորությունը։ Քննիչի մոտ բացատրություն տալու ժամանակ վերջինս նույնիսկ կազմել է սևագիր սխեմա և իրեն բացատրել, թե որն է իր մեղավորությունը։ Այնուհետև, բացատրություն տալուց որոշ ժամանակ անց քննիչից ստացել է քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշման պատճենը, որն էլ Թելման Սաղաթելյանի հետ ներկայացրել են «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲ ընկերություն։ Հայտային դիմումի մեջ որպես մեղավոր կողմ նշել է Համլետ Գրիգորյանին։ Դրանից որոշ ժամանակ անց Թելման Սաղաթելյանը բանկից ստացել է 1.029.240 ՀՀ դրամ գումար և այդ գումարով վերանորոգել ավտոմեքենան։ Վերոհիշյալ գումարը ստանալուց հետո, երբ Թելման Սաղաթելյանը հրաժարվել է իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան վերադարձնելուց` զանգահարել է նրան և հայտնել, որ դեպքի մասին տեղեկացնելու է իրավապահ մարմիններին։ Դրանից հետո, իր ընկերուհի Սիրանուշ Թադևոսյանի ներկայությամբ Թելման Սաղաթելյանը խնդրել է այդ մասին չբարձրաձայնել՝ պատճառաբանելով, որ հաղորդում տալու դեպքում քննիչին կկալանավորեն։ Ժամեր անց Թելման Սաղաթելյանն այցելել է Սիրանուշ Թադևոսյանի բնակարան և վերջինիս ներկայությամբ իրեն տվել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի համար վճարած 800.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Հետագայում հորից տեղեկանալով, որ Թելման Սաղաթելյանն իրենից գաղտնի հորից հետ է ստացել նշված գումարը` զայրացել է և ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում տվել է հանցագործության մասին հաղորդում։
/հատոր 1, գ.թ. 176-184, հատոր 2, գ.թ. 296-297, հատոր 4, գ.թ. 80, հատոր 5, գ.թ. 112/
Ամբաստանյալ Անժելա Ջանգիրյանն իր նախաքննական ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալներ Աշոտ Ասատուրյանի և Թելման Սաղաթելյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ։
/հատոր 2, գ.թ. 290-294, հատոր 3, գ.թ. 24-28/
Ամբաստանյալ Անժելա Ջանգիրյանը դատարանում պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները, հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալուց և առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մարտի 29-ին, ժամը 23։30-ի սահմաններում, իր անձնական օգտագործման «Մերսեդես Ե 320» մակնիշի, 33 TP 436 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի Խուդյակով փողոցով ընթանալու ժամանակ փորձել է ձախ շրջադարձ կատարել։ Մինչև շրջադարձի հատվածին հասնելը` ավտոմեքենան վարել է շուրջ 40 կմ/ժ արագությամբ, իր երթևեկելի ուղեմասի ձախ եզրով։ Մոտենալով անցման հատվածին՝ արագությունն իջեցրել է շուրջ 20 կմ/ժ-ի և միացրել ձախ լուսաթարթիչը, ապա համոզվելով, որ որևէ մեկի երթևեկությանը չի խանգարում` կատարել է ձախ մանևր։ Շուրջ 80-90սմ հանդիպակաց ուղեմաս մտնելուց հետո, նույն պահին, իր ավտոմեքենայի առջևի ձախ մասին բախվել է Անժելա Ջանգիրյանի վարած «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան, ապա կորցրել է կառավարումը և բախվել հակառակ ուղեմասում կայանված, Արտեմ Կարապետյանին պատկանող «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենային։
Հաջորդ օրը, 2013թ. մարտի 30-ի առավոտյան, քննիչի կանչով ներկայացել է ՃՏՀ քննության բաժին, որտեղ դեպքի իրական հանգամանքների մասին սկսել է բացատրություն տալ։ Դեռևս բացատրությունը չավարտած` քննիչի աշխատասենյակ է մտել Թելման Սաղաթելյանը և նրան դուրս հրավիրել աշխատասենյակից։ Քննիչը դուրս է եկել և շուրջ 10 րոպե անց վերադարձել։ Նրա հետ աշխատասենյակ են մտել Թելման Սաղաթելյանը և Անժելա Ջանգիրյանը։ Այնուհետև վերջիններս իրեն հայտնել են, որ «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան ապահովագրված չէ և առաջարկել են վնասը վերականգնելու պայմանով ընդունել վթարի մեղավորությունը։ Համաձայնության գալուց հետո հայտնել է, որ արդեն բացատրության կեսը գրել է, սակայն Թելման Սաղաթելյանն առաջարկել է գրել նոր բացատրություն։ Դրանից հետո շարունակել է արդեն բացատրությունը գրել քննիչ Աշոտ Ասատուրյանի թելադրանքով, որում տվել է իր մեղավորությունը հաստատող բացատրություն։ Այդ ընթացքում դադարեցրել է բացատրությունը, կրկին խոսել է Թելման Սաղաթելյանի հետ և առաջարկել է վնասը տեղում հատուցելուց հետո միայն շարունակել բացատրությունը։ Նույն պահին Թելման Սաղաթելյանը հեռախոսազանգ է կատարել և իրեն հայտնել է, որ գումարն արդեն պատրաստ է։ Տեղի և ժամանակի մասին պայմանավորվելուց հետո զանգահարել է կնոջը՝ Դիանա Ոսկերչյանին, որն էլ րոպեներ անց Ավան թաղամասում Անժելա Ջանգիրյանի մորից ստացել է 230.000 ՀՀ դրամը։ Գումարը ստանալու մասին տեղեկանալուց հետո շարունակել է բացատրությունը և ընդունել վթարում իր մեղավորությունը։
/հատոր 1, գ.թ. 267-273, հատոր 5, գ.թ. 100/
Ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանը դատարանում պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները, հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալուց և առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ վթարի վերաբերյալ նյութերի նախապատրաստման ընթացքում ճանապարհատրանստպորտային պատահարի մասնակիցներին թույլատրել է վթարի հանգամանքների վերաբերյալ համաձայնության գալ միմյանց հետ։ Դրանից հետո ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակիցներ Ա.Ջանգիրյանից և Հ.Գրիգորյանից բացատրություններ վերցնելիս` խեղաթյուրել է վթարի իրական հանգամանքները, Ա.Ջանգիրյանին և Հ.Գրիգորյանին թելադրել է բացատրություններ՝ նշելով դեպքի իրական փաստական հանգամանքներին հակասող ելակետային տվյալներ։ Այնուհետև իրականությանը չհամապատասխանող ելակետային տվյալների հիման վրա նշանակել է դատաավտոտեխնիկական փորձաքննություն, որի արդյունքում Ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտումը վերագրվել է վթարում ակնհայտ անմեղ Հ.Գրիգորյանին։
2013 թվականի ապրիլի 27-ին կայացրել է քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշում, որի պատճենը հանձնել է Անժելա Ջանգիրյանին և Թելման Սաղաթելյանին։ Վթարի հանգամանքների վերաբերյալ ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակիցների` համաձայնության գալու հարցում իր շահագրգռվածությունը պայմանավորված է եղել առանց հակասությունների և հնարավորինս արագ նյութերի ելքը որոշելով։
/հատոր 2, գ.թ. 189, 219, 279-283, հատոր 4, գ.թ. 110-111, հատոր 5, գ.թ. 1, 77, 94/
Ամբաստանյալ Աշոտ Ասատուրյանը դատարանում պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները, հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանը նախաքննության ընթացքում իր մեղավորության վերաբերյալ դիրքորոշում չի հայտնել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ վթարի մասին Անժելա Ջանգիրյանից տեղեկանալուց հետո, 2013 թվականի մարտի 30-ին նրա հետ գնացել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժին։ Այնտեղ պարզելով, որ վթարում մեղավորն Անժելա Ջանգիրյանն է` ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակից Համլետ Գրիգորյանին հայտնել է, որ իրենց ավտոմեքենան ապահովագրված չէ և խնդրել է վնասը վերականգնելու պայմանով ընդունել մեղավորությունը։ Համաձայնության գալուց հետո, Անժելա Ջանգիրյանի մոր միջոցով 230.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցել է Համլետ Գրիգորյանի կնոջը և հեռացել բաժնից։ Քննիչ Աշոտ Ասատուրյանի կողմից քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշում կայացնելուց հետո այն ներկայացրել է «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲ ընկերություն, որից որոշ ժամանակ անց «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերությունից կանխիկ ստացել է 1.029.240 ՀՀ դրամ գումարը, որն էլ ծախսել է իր վթարված ավտոմեքենան վերանորոգելու համար։
/հատոր 2, գ.թ. 156, 174, հատոր 3, գ.թ 21, 32-36, հատոր 4, գ.թ 112-114, հատոր 5, գ.թ. 89/
Ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանը դատարանում պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները, հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Արմեն Մամիկոնի Ջանգիրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մարտի 29-ին, ժամը 23։30-ի սահմաններում, Անժելա Ջանգիրյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի Խուդյակով փողոցում վթարի է ենթարկվել։ Նույն պահին գնացել է դեպքի վայր, որտեղ խոսակցություններից հասկացել է, որ վթարի մեղավորը եղել է Անժելա Ջանգիրյանը։ Այնուհետև միասին տուն վերադառնալուց հետո Անժելա Ջանգիրյանը նկարագրել է վթարի մեխանիզմը, ինչից համոզվել է, որ վթարում մեղավորն Անժելա Ջանգիրյանն է։
2013թ. մարտի 30-ին իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Թելման Սաղաթելյանը և հայտնել, որ վթարում Անժելա Ջանգիրյանի մեղավորությունը հերքելու համար «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Համլետ Գրիգորյանին անհրաժեշտ է փոխհատուցել 230.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նույն պահին զանգահարել է կնոջը՝ Ազնիվ Մկրտչյանին, որն էլ հարևանուհուց պարտքով վերցրել է նշված գումարը և Ավան թաղամասում այն փոխանցել է Համլետ Գրիգորյանի կնոջը։ Դրանից մի քանի օր անց Թելման Սաղաթելյանը վերադարձրել է պարտքով վերցրած 230.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Անժելա Ջանգիրյանի և Թելման Սաղաթելյանի հարաբերությունները լարվելուց հետո վերջինս զանգահարել է իրեն և հանդիպելու ցանկություն հայտնել։ Հանդիպման ժամանակ Թելման Սաղաթելյանը հայտնել է իր ֆինանսական ծանր վիճակի մասին և նշել է, որ Անժելա Ջանգիրյանի պատճառով կուտակել է բավականին պարտքեր, որը չի կարողանում մարել։ Այնուհետև համաձայնության են եկել՝ նրան մաս-մաս 800.000 ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու վերաբերյալ։ 640.000 ՀՀ դրամ գումար Թելման Սաղաթելյանին վերադարձնելուց հետո այդ մասին պատմել է Անժելա Ջանգիրյանին։ Վերջինս զայրացել է և դեպքի իրական հանգամանքների մասին հաղորդում է տվել ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 9-13, 18, հատոր 3, գ.թ. 32-35, 37-38/
Վկա Ազնիվ Հրանտի Մկրտչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մարտի 30-ին իրեն է զանգահարել իր ամուսին Արմեն Ջանգիրյանը և հայտնել, որ վթարում Անժելա Ջանգիրյանի մեղավորությունը հերքելու համար պետք է վթարի մասնակիցներից մեկին վճարվի 230.000 ՀՀ դրամ գումար։ Արմեն Ջանգիրյանը խնդրել է հարևանուհուց վերցնել հիշյալ գումարը, որն էլ ինքը վերցրել է և Ավան թաղամասում փոխանցել Համլետ Գրիգորյանի կնոջը՝ Դիանա Ոսկերչյանին։ Դրանից մի քանի օր անց Թելման Սաղաթելյանը վերադարձրել է պարտքով վերցրած 230.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Անժելա Ջանգիրյանի և Թելման Սաղաթելյանի հարաբերությունները լարվելուց հետո տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիպել է Արմեն Ջանգիրյանին և նրանից ստացել 640.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։ Այդ մասին ինքը պատմել է Անժելա Ջանգիրյանին։ Վերջինս զայրացել է և դեպքի իրական հանգամանքների մասին հաղորդում է տվել ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 14-17/
Վկա Դիանա Աշոտի Ոսկերչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մարտի 29-ին` վթարի հաջորդ օրն առավոտյան, իր ամուսին Համլետ Գրիգորյանը պատմել է, որ նախորդ օրը, ուշ ժամի, Ավան թաղամասում վթարի է ենթարկվել։ Համլետը վթարի վերաբերյալ մանրամասներ չի պատմել, սակայն ինքը հասկացել է, որ նա վթարում մեղավորություն չի ունեցել։
2013թ. մարտի 30-ին ամուսնու պահանջով գնացել է Ավան թաղամասի Թումանյան փողոցի թիվ 6/3 շենքի բակ, որտեղ հանդիպելով Ազնիվ Մկրտչյանին` նրանից ստացել է 230.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև ամուսնուց տեղեկացել է, որ այդ գումարը փոխանցվել է իրեն` որպես ավտոմեքենային պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում։ Վթարի իրական հանգամանքները խեղաթյուրելու մասին իրեն որևէ տեղեկություն հայտնի չէ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 86-87/
Վկա Արտեմ Հրաչի Կարապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մարտի 29-ին, ժամը 22։00-ի սահմաններում, իր անձնական «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենայով կանգնել է Ավան թաղամասի Խուդյակով փողոցում գտնվող «Էվրիկա» խանութի դիմաց` գնումներ կատարելու նպատակով։ Ավտոմեքենան կայանելուց անմիջապես հետո փորձել է իջնել ավտոմեքենայից։ Բացել է ավտոմեքենայի դուռը, որի ժամանակ տեսել է, որ Գայի պողոտայի կողմից «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի մի ավտոմեքենա հատելով հոծ գիծը` գալիս է դեպի իր ուղղությամբ։ Նույն պահին փակել է ավտոմեքենայի դուռը և ամուր բռնվել ղեկից։ «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան դիմացի ձախ հատվածով բախվել է իր ավտոմեքենայի ձախ հատվածին։ Բախման արդյունքում վնասվել է իր ձախ ծունկը։ Իջնելով ավտոմեքենայից` տեսել է, որ «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան մինչև իր ավտոմեքենային բախվելը` հարվածել է նաև Գայի պողոտայի կողմից եկող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ հատվածին։
Վթարից հետո իրեն է զանգահարել Թելման Սաղաթելյանը և հայտնել, որ «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հարցերով նա է զբաղվելու։ Թելման Սաղաթելյանի հետ ունեցած խոսակցություններից հասկացել է, որ վթարում մեղավորը եղել է «Միցուբիշի ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, քանի որ վերջինս խոստացել է հատուցել պատճառված վնասը։ Վթարի նախորդող պահին ինքն ականատես չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 262-266/
Վկա Սիրանուշ Գագիկի Թադևոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Անժելա Ջանգիրյանից տեղեկացել է, որ Թելման Սաղաթելյանը քննիչին համոզելու եղանակով խնդրել է հերքել 2013 թվականի մարտի 29-ին տեղի ունեցած վթարում նրա մեղավորությունը։ Այնուհետև համաձայնվելով Թելմանի խնդրանքին` նյութերի նախապատրաստման ընթացքում քննիչը թելադրել է բացատրություններ, որոնցով հերքվել է Անժելայի մեղավորությունը։ Երբ Թելման Սաղաթելյանը հրաժարվել է Անժելա Ջանգիրյանի ավտոմեքենան վերադարձնելուց` վերջինս իր ներկայությամբ զանգահարել է նրան և հայտնել, որ ավտոմեքենան կամ 800.000 ՀՀ դրամը չտալու դեպքում քննիչի կողմնակալության մասին հայտնելու է իրավապահ մարմիններին։ Ժամեր անց Թելման Սաղաթելյանը հանդիպել է իրենց, որի ժամանակ խնդրել է ձեռնպահ մնալ այդ մասին բարձրաձայնելուց՝ միաժամանակ նշելով, որ բարձրաձայնելու դեպքում քննիչին կկալանավորեն։ Դրանից հետո Թելման Սաղաթելյանն իր ներկայությամբ վերադարձրել է 800.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Իրեն հայտնի է, որ քննիչն օգնել է ապահովագրական ընկերությունից գումար ստանալ, բայց չգիտի, թե ինչպես է օգնել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 4-6, հատոր 4, գ.թ. 94-96/
Վկաներ Արթուր Աշոտի Կարապետյանի և Արմեն Ժորայի Մաթևոսյանի նույնաբովանդակ նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ վթարից հետո հրավիրվել են ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժին, որտեղ քննիչ Աշոտ Ասատուրյանին հայտնել են, որ վթարի պատճառով վնասվածքներ չեն ստացել։ Նշել են նաև, որ վթարին նախորդող պահին ականատես չեն եղել։ Դրանից հետո քննիչ Աշոտ Ասատուրյանն անձամբ կազմել է արձանագրությունները։ Նրան վստահելով՝ առանց ընթերցելու ստորագրել են։ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի շրջադարձի կամ թարթիչը միացրած չլինելու մասին իրենք քննիչին ոչինչ չեն հայտնել։
/հատոր 3, գ.թ. 279-281, 282-284/
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության 2014թ. մայիսի 12-ի թիվ 15671408 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. և 2. Առաջադրված պայմաններում «Միցուբիշի» մակնիշի 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդը, հատելով պատահարի վայրում առկա` ճանապարհի երթևեկելի ուղեմասերը միմյանցից բաժանող հոծ գծանշումը և «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 33 TP 436 հ/հ ավտոմոբիլին վազանց կատարելու նպատակով ավտոմոբիլը դուրս բերելով հանդիպակաց ուղեմաս, որի արդյունքում էլ իր վարած ավտոմոբիլով ընդհարվել է «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 33 TP 436 հ/հ ավտոմոբիլին, իսկ այնուհետև ընդհարվել հանդիպակաց ուղեմասի մայթեզրին կայանված «Վազ 2106» մակնիշի 34 ՍP 867 հ/հ ավտոմոբիլին, թույլ է տվել ՃԵԿ-ի ձև N 2-ի 1-ին բաժնի և ՃԵԿ-ի 53-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ, դրանով իսկ պայմանավորել տվյալ պատահարի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից։
Առաջադրված պայմաններում «Միցուբիշի» մակնիշի 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդը երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու և տվյալ պատահարի առաջացումը կանխելու նպատակով, պետք է նախ ձեռնպահ մնար պատահարի վայրում առկա` ճանապարհի երթևեկելի ուղեմասերը միմյանցից բաժանող հոծ գծանշումը հատելուց և «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 33 TP 436 հ/հ ավտոմոբիլին հանդիպակաց ուղեմասով վազանց կատարելուց։
3. և 4. Առաջադրված պայմաններում «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 33 TP 436 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդի կողմից ինչպես «Միցուբիշի» մակնիշի 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմոբիլի հետ ընդհարումը կանխելու տեխնիկական հնարավորություններ, այնպես էլ նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին և պայմանավորած լինեին «Միցուբիշի» մակնիշի 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմոբիլի հետ ընդհարման առաջացումը, չեն դիտվում։
5. Առաջադրված պայմաններում «Վազ 2106» մակնիշի 34 ՍP 867 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդի կողմից ինչպես «Միցուբիշի» մակնիշի 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմոբիլի հետ ընդհարումը կանխելու տեխնիկական հնարավորություններ, այնպես էլ նրա կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասելով ՃԵԿ-ի պահանջներին, պայմանավորած լինեին «Միցուբիշի» մակնիշի 31 ՕՏ 529 հ/հ ավտոմոբիլի հետ ընդհարման առաջացումը, չեն դիտվում։
6. Սկզբնական փորձաքննությունը կատարված է այդ փորձաքննությանն առաջադրված ելակետային տվյալների հիման վրա՝ դատական ավտոտեխնիկայում գործող երաշխավորված մեթոդիկաներին համապատասխան, սկզբնական եզրակացության հետևությունները տեխնիկական տեսակետից ճիշտ են ու հիմնավորված, և բխում են կատարված հետազոտությունների արդյունքներից։ Իսկ ինչ վերաբերվում է այն հանգամանքին, որ սույն փորձաքննության արդյունքներն էապես տարբերվում են սկզբնական փորձաքննության արդյունքներից, ապա դա տեխնիկական տեսակետից պայմանավորված է սույն և սկզբնական փորձաքննություններին միմյանցից տարբերվող և առանցքային նշանակություն ունեցող ելակետային տվյալներ առաջադրված լինելու հանգամանքով։»։
/հատոր 3, գ.թ. 11-17/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Անժելա Ջանգիրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված թիվ 214 նյութերով և դրանք զննելու մասին 2014թ. հունիսի 20-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` հիշյալ նյութերը բաղկացած են 65 թերթից։
Նյութերի 1-6-րդ էջերում դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության սխեման է, որտեղ նկարագրված է բախված ավտոմեքենաների դիրքը և հեռավորությունը միմյանցից, փողոցի և մայթի լայնությունը, ասֆալտի վրա առկա անվադողի քսվածքի հետքերը, փողոցի դիրքը և լուսավորությունը, ընթերակաների, վարորդների, տուժած անձի և մասնակցի տվյալները։
7-17-րդ էջերում առկա են վթարված ավտոմեքենաների զննության վերաբերյալ արձանագրությունները և լուսանկարները։
18-20-րդ էջերում վարորդների սթափության վիճակի վերաբերյալ արձանագրություններն են, որոնց համաձայն` ավտովարորդները եղել են սթափ վիճակում։
21-րդ էջում առկա է կրիմինալ մատյանի զննության վերաբերյալ 30.03.2013թ. արձանագրությունը, 22-րդ էջում` գրություն է, իսկ 23-րդ էջում` դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին 30.03.2013թ. որոշումը։
24-րդ էջում Ա. Ջանգիրյանի վարորդական վկայականի և ավտոմեքենայի տեխնիկական անձնագրի պատճեններն են։
25-27-րդ էջերում առկա է Անժելա Ջանգիրյանի 30.03.2013թ. բացատրությունը, որում վերջինս հերքում է իր մեղավորությունը` նշելով, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը շրջադարձ կատարելու պահին թարթիչը միացրած չի եղել։ Ա. Ջանգիրյանն իր բացատրությամբ նշել է նաև, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դեպքի վայրում քննիչին հայտնել է, իբրև թե թարթիչը միացրած է եղել, սակայն դա չի համապատասխանում իրականությանը։ Դեպքի վայրի զննության համաձայն` հանդիպակաց ուղեմասում անվադողի քսման հետքեր հայտնաբերվելու վերաբերյալ քննիչի այն հարցին, թե ինչու է վարել հանդիպակաց ուղեմասով և որն է եղել ավտոմեքենան հանդիպակաց ուղեմաս դուրս բերելու պատճառը` Ա. Ջանգիրյանը պատասխանել է, որ մինչև հանդիպակաց ուղեմաս դուրս գալն ինքն իր ավտոմեքենան վարել է ձախ ուղեմասով և ավտոմեքենան հանդիպակաց ուղեմաս է դուրս բերել` «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայից փախցնելու համար։ Մինչ այդ ավտոմեքենան վարել է իր ուղեմասով։ Նշել է նաև, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մինչև ձախ թեքվելը` ավտոմեքենան վարել է իր աջ կողմով և կտրուկ ձախ է մանևրել, որի ժամանակ էլ ինքը դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս, արգելակել է, սակայն բախվել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո` հակառակ ուղեմասում կայանված, «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենային։ Փաստորեն, Անժելա Ջանգիրյանի բացատրության զննությամբ պարզվել է, որ «Միցուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենայի արգելակման հետքերի և «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի երթևեկելի մասի ուղղության վերաբերյալ տեղեկությունները խեղաթյուրված են և չեն համապատասխանում իրականությանը։
28-29-րդ էջերում առկա է Հ. Գրիգորյանի վարորդական վկայականը, ավտոմեքենայի տեխնիկական անձնագիրը և ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության վկայագիրը։
30-32-րդ էջերում Համլետ Գրիգորյանի 30.03.2013թ. բացատրությունն է, որով նա հայտնել է, որ հասնելով «Էվրիկա» հանրախանութի մոտ` դանդաղեցրել է ավտոմեքենայի ընթացքը և ձախ թարթիչը միացնելուց հետո վերադասավորվել է, թեքվել է ձախ, անցել է 1.5-ից 2 մետր տարածություն, որի ժամանակ «Միցուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենան բախվել է իր ավտոմեքենայի դիմացի ձախ հատվածին, դուրս է եկել հանդիպակաց ուղեմաս և բախվել կայանված «Վազ-2106» մակնիշի ավտոմեքենային։ Դրանից հետո փոփոխվում է բացատրության բովանդակությունը և քննիչի այն հարցին, թե մինչև վթարը որ ուղեմասով է գնացել, ձախ ընդունելիս վերադասավորվել է, թե անմիջապես ձախ է ընդունել` Հ. Գրիգորյանը պատասխանել է, որ մինչև վթարը ավտոմեքենան վարել է ուղեմասի կենտրոնով և առանց վերադասավորվելու` միանգամից ձախ է թեքվել, որի ժամանակ էլ տեղի է ունեցել վթարը։ Քննիչի հարցին Հ. Գրիգորյանը պատասխանել է նաև, որ մինչև վթարն ինքը «Միցուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենային չի նկատել։ Քննիչի այն հարցին, թե բացատրության սկզբում հայտնել է, որ մինչև ձախ ընդունելը վերադասավորվել է ձախ շարքում, սակայն հայտնում է, որ 2-րդ շարքից միանգամից, առանց ձախ եզրային շարքում ուղղվելու է կատարել ձախ շրջադարձ, որն է իրականությունը` Հ. Գրիգորյանը պատասխանել է, որ հստակ հիշում է, որ միանգամից իր ուղեմասի մեջտեղից ձախ է թեքվել, այլ ոչ թե` վերադասավորվել։ Քննիչի հաջորդ հարցին, թե «Միցուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հայտնել է, որ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ձախ թարթիչը չի միացրել` Հ. Գրիգորյանը պատասխանել է, որ ձախ թարթիչը միացրել է ոչ թե մինչև շրջադարձ կատարելը, այլ` միաժամանակ։
Բացատրության զննությամբ պարզվել է, որ այն համապատասխանում է Համլետ Գրիգորյանի կողմից թիվ 61200614 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում տրված այն ցուցմունքին, որ բացատրության կեսը գրելուց հետո, վնասը վերականգնելու և մեղքն իր վրա վերցնելու վերաբերյալ Ա. Ջանգիրյանի և Թ. Սաղաթելյանի հետ փոխադարձ համաձայնության գալով` ինքը շարունակել է բացատրություն տալ արդեն քննիչ Ա. Ասատուրյանի թելադրանքով, որպեսզի հերքվի Ա. Ջանգիրյանի մեղավորությունը։
33-34-րդ էջերում առկա են Արթուր Կարապետյանի և Արմեն Մաթևոսյանի բացատրությունները, որոնցում վերջիններս նշել են, իբրև թե «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը թարթիչը չի միացրել, մինչդեռ իրենց հետագա ցուցմունքներում հայտնել են, որ իրենք թարթիչի միացված լինելու մասին տեղեկություն չունեն և այն արձանագրվել է քննիչի կողմից։
35-րդ էջում Թելման Սաղաթելյանի բացատրությունն է այն մասին, որ ինքը Ա. Ջանգիրյանի նկատմամբ նյութական պահանջ չունի։
36-37-րդ էջերում Արտեմ Կարապետյանի վարորդական վկայականի և ավտոմեքենայի տեխնիկական անձնագրի պատճեններն են, իսկ 38-րդ էջում` վերջինիս բացատրությունը, որում վերջինս հայտնել է, որ ինքը մինչև իր ավտոմեքենային բախվելու պահը ոչինչ չի նկատել։
40-րդ էջում Ա. Կարապետյանի դիմումն է այն մասին, որ բողոք չունի, սակայն ունի նյութական պահանջ։
41-45-րդ էջերում ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքներ են և գրություններ։
46-47-րդ էջերում դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 05-ի թիվ 505/հ եզրակացությունն է, որի համաձայն` վթարի արդյունքում Ա. Կարապետյանը ստացել է միջին ծանրության մարմնական վնասվածք։
48-49-րդ էջերում քննիչ Ա. Ասատուրյանի կողմից խեղաթյուրված ելակետային տվյալներով կայացված դատաավտոտեխնիկական փորձաքննություն նշանակելու մասին 09.03.2014թ. որոշումն է, իսկ 50-51-րդ էջերում` գրություններ են։
52-54-րդ էջերում խեղաթյուրված ելակետային տվյալների հիման վրա կայացված, դատավտոտեխնիկական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 25-ի թիվ 64ա եզրակացությունն է, որի համաձայն` «Մերսեդես Բենց» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36, 39 և 40 կետերի և «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներին հակասող գործողություններ։
56-58-րդ էջերում քննիչ Ա. Ասատուրյանի կողմից 27.04.2013թ. ապօրինի կայացված որոշումն է` Հ. Գրիգորյանի նկատմամբ` դիմողի բողոքի բացակայության, իսկ Անժելա Ջանգիրյանի նկատմամբ` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին։
59-65-րդ էջերում առկա են տարբեր գրություններ և Հ. Գրիգորյանի` վարչական պատասխանատվության ենթարկված լինելու վերաբերյալ պատասխան գրություն։
/հատոր 4, գ.թ. 6-8/
Թիվ 61200614 քրեական գործով ստացված վերծանումների վերաբերյալ լազերային սկավառակում առկա հեռախոսազանգերի զննություն կատարելու մասին 2014թ. հունիսի 20-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` զննվել են Աշոտ Ասատուրյանի 099-12-31-31, Անժելա Ջանգիրյանի 091-65-60-06, Արմեն Ջանգիրյանի 091-31-08-02, Արտեմ Կարապետյանի 093-83-55-82 և Համլետ Գրիգորյանի 093-35-08-80 հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակը, որոնց զննությամբ պարզվել է, որ Անժելա Ջանգիրյանը, Թելման Սաղաթելյանը, Արմեն Ջանգիրյանը և Աշոտ Ասատուրյանը հեռախոսային կապի մեջ են գտնվել միմյանց հետ։
/հատոր 4, գ.թ. 58-79/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 29.05.2013թ. թիվ A03486 և 30.05.2013թ. թիվ A03598 վճարման հանձնարարագրերով, որոնց համաձայն` «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ից 29.05.2013թ. որպես հատուցում փոխանցվել է 770.760 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 30.05.2013թ.՝ 1.029.240 ՀՀ դրամ գումար։
/հատոր 3, գ.թ. 49-50/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության վարչական գործունեության բաժանմունքի պետ Գ. Թանգիյանի 12.06.2013թ. թիվ 17/1-51-21 գրությամբ, որի համաձայն` Համլետ Հրաչի Գրիգորյանը ՀՀ վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 1246 հոդվածի 2-րդ մասով ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության` 30.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքի։
/հատոր 4, գ.թ.4-5/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ից առգրավված նյութերով, որոնց զննությամբ հաստատվել է Անժելա Ջանգիրյանի կողմից հայտային դիմումում դեպքի իրական հանգամանքների խեղաթյուրման փաստը։
/հատոր 4, գ.թ. 56-57/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանին, Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանին, Անժելա Արմենի Ջանգիրյանին և Համլետ Հրաչի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով սեփականատիրոջը խոշոր չափերի վնաս պատճառելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, պաշտոնատար անձի կողմից պաշտոնեական դիրքը անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով` ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելուն դրդելը, որը գույքային վնաս է պատճառել կազմակերպությանը և էական վնաս պատճառել պետության օրինական շահերին, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելուն օժանդակելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով սեփականատիրոջը խոշոր չափերի վնաս պատճառելուն օժանդակելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով` պաշտոնատար անձի կողմից պաշտոնեական դիրքը ծառայության շահերին հակառակ օգտագործելը, որը գույքային վնաս է պատճառել կազմակերպությանը և էական վնաս պատճառել պետության օրինական շահերին, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով սեփականատիրոջը խոշոր չափերի վնաս պատճառելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելուն օժանդակելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, խաբեության եղանակով սեփականատիրոջը խոշոր չափերի վնաս պատճառելուն օժանդակելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննարկելով տուժողի ներկայացուցիչ Մ. Սարոյանի` որպես վկա տված ցուցմունքի /հատոր 3, գ.թ. 47-48/` որպես ապացույցի թույլատրելիության հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն որպես ապացույց թույլատրելի չէ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) Արգելվում է օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցների օգտագործումը։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վկան ցուցմունքներ տալու նպատակով կողմի կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կանչված այն անձն է, ում կարող է հայտնի լինել տվյալ գործով պարզելու ենթակա որևէ հանգամանք։
2. Որպես վկա չեն կարող կանչվել և հարցաքննվել`
(...)
3) անձինք, որոնց տվյալ քրեական գործին վերաբերող տեղեկությունները հայտնի են դարձել քրեական գործով որպես պաշտպան, տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատասխանողի ներկայացուցիչ մասնակցելու կապակցությամբ.
(...)»։
Նույն օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել`
(...)
5) քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ.
(…)
2. Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։
(…)»։
Քրեական դատավարությունում ապացույցների թույլատրելիության հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա. Սարգսյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…) որպես քրեական oրենuգրքով նախատեuված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կաuկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպեu նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքները պարզելու միջոց կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել են քրեադատավարական օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամրագրման թույլատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործվել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավարության մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել uտացված փաuտական տվյալների հավաuտիության վրա։
Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործողությունների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստացված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրավական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գործով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։» (տե՛ս Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշումը)։
Քննիչի 2014թ. մայիսի 05-ի որոշմամբ, «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲ ընկերությունը ճանաչվել է տուժող։ Վերջինիս գործադիր տնօրեն Գ. Գրիգորյանի կողմից 2014թ. մայիսի 15-ին տրված թիվ RGS-03 N2391 լիազորագրով ընկերության իրավաբանական դեպարտամենտի մինչդատական և դատական ատյաններում պաշտպանության ու հայտերի կարգավորման իրավական սպասարկման բաժնի առաջատար մասնագետ Մերուժան Աշոտի Սարոյանը լիազորվել է ընկերության անունից հանդես գալ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում և թիվ 61200614 քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացնել ընկերության օրինական շահերը։
Քննիչի 2014թ. մայիսի 15-ի որոշմամբ Մերուժան Սարոյանը ճանաչվել է տուժող «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ, իսկ 2014թ. մայիսի 19-ին` հարցաքննվել է որպես վկա։ Նրա ցուցմունքը /հատոր 3, գ.թ. 47-48/ մեղադրանքի կողմը ներկայացրել է որպես ապացույց։
Փաստորեն, սույն քրեական գործով որպես ապացույց դատարանին ներկայացվել է տուժողի ներկայացուցիչ Մ. Սարոյանի` որպես վկա տված ցուցմունքը, առանց հաշվի առնելու, որ սույն քրեական գործին վերաբերող տեղեկությունները նրան հայտնի են դարձել քրեական գործով որպես տուժողի ներկայացուցիչ մասնակցելու կապակցությամբ։ Փաստորեն, տվյալ ապացույցը ձեռք է բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի պահանջի, այսինքն քննչական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ, ուստի այն որպես ապացույց օգտագործվել չի կարող և պետք է հանվի ապացույցների շարքից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները։ Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա։ Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ պատժի նպատակների իրականացման համար։ Հետևաբար, դատարանն անհրաժեշտ է համարում բազմակողմանի հետազոտել ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն են`
(…)
4) պատիժ նշանակելու հանցավորի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը.
(…)
9) (…) հանցագործությունը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն (…) աջակցելը.
10) (…), հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները»։
Հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելուն Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «Հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը կարող է արտահայտվել նախաքննության մարմնին և դատարանին այնպիսի տեղեկություններ հաղորդելով, որոնք նրանց համար հետաքրքրություն են ներկայացնում և վերջիններիս մինչ այդ անհայտ են եղել (հանցավորը մատնանշում է հանցագործության գործիքի գտնվելու տեղը, ներկայացնում է իրեղեն ապացույցներ, օգնում է քննչական փորձարարությունների կազմակերպմանն ու անցկացմանը և այլն)» (տե՛ս Սամվել Գրիգորի Հունիկյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշման 22-րդ կետը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը։
Վերոհիշյալ ծանրացնող հանգամանքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Վ. Մնացականյանի վերաբերյալ որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «Այս ծանրացուցիչ հանգամանքը հաշվի է առնվում հանցակիցների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։ Խոսքն այն մասին է, որ հանցագործությանը մասնակցել են երկու կամ ավելի անձինք, և նրանցից մեկը կամ մի քանիսը (կազմակերպիչը, դրդիչը, առանձին դեպքերում՝ կատարողներից մեկը և այլն) դրսևորել են առանձին ակտիվություն։
Հանցակիցների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանի կողմից հաշվի են առնվում հանցագործության կատարմանն անձի փաստացի մասնակցության բնույթն ու աստիճանը, այդ մասնակցության նշանակությունը հանցագործության նպատակներին հասնելու մեջ, նրա ազդեցությունը պատճառված կամ հնարավոր վնասի բնույթի և չափի վրա։ Հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը բնութագրում է անձի մասնակցության աստիճանը. նրան է պատկանում նախաձեռնությունը, նա հանդես է գալիս որպես հանցագործության ոգեշնչող և առավել հաստատակամորեն է ձգտում հասնել հանցավոր արդյունքի։ Ընդ որում, օրենքը ոչ թե խոսում է հանցագործության մեջ անձի պարզապես ակտիվ դերի մասին, այլ մատնանշում է նրա առանձնապես ակտիվ դերը։ Այստեղից հետևում է, որ հանցագործության մեջ հանցավորի վարքագիծը պետք է արտահայտվի ոչ թե պարզապես ինչ-որ առաջարկությունների, նախաձեռնությունների ձևով, այլ առանձնանալու, աչքի ընկնելու, օրինակ՝ կազմակերպչականության, մյուս մասնակիցների համախմբման, կարգապահության պահպանման, առաջնորդելու բոլոր դրսևորումներով և այլն։ Այդպիսի անձը հանցագործության մյուս մասնակիցների մեջ առավել մեծ վտանգ է ներկայացնում։ (տե՛ս Վաչիկ Ալբերտի Մնացականյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի մայիսի 23-ի թիվ ՎԲ-25/08 որոշման 22-23-րդ կետերը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքն այնպիսի անձի կողմից կատարելը, ով դրանով խախտել է զինվորական կամ մասնագիտական երդումը։
Վերոհիշյալ իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումների համատեքստում ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
Յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխայի (Դավիթ Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 21.12.2005թ.-ին, Վարդուհի Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 06.10.2009թ.-ին և Ռիմա Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 28.07.2004թ.-ին) առկայությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես ամբաստանյալ Թ. Սաղաթելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որն արտահայտվել է այդ հանցագործությունները վերջինիս կողմից նախաձեռնելով և կազմակերպելով, որպես համակատարող դրանց անմիջականորեն մասնակցելով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս` ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։
Յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի (Դավիթ Աշոտի Ասատուրյանը` ծնված 23.09.2008թ.-ին) առկայությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։
Յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքները մասնագիտական` ոստիկանության ծառայողի երդումը խախտելով կատարելը։
Ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։
Յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում հանցագործությունները բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է հանցագործությունների վերաբերյալ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հաղորդում տալով, ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանի, Աշոտ Ասատուրյանի և Համլետ Գրիգորյանի կողմից կատարված հանցագործությունների` իրեն հայտնի հանգամանքների վերաբերյալ մանրամասն ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով և դրանք ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանին և Աշոտ Ասատուրյանին առերես պնդելով։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։
Յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանի հաշվի է առնում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխայի (Հրաչ Համլետի Գրիգորյանը` ծնված 11.03.2006թ.-ին և Աննա Համլետի Գրիգորյանը` ծնված 06.08.2009թ.-ին) առկայությունը, հանցագործությունները բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է հանցագործությունների վերաբերյալ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հաղորդում տալով և ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանի ու Աշոտ Ասատուրյանի կողմից կատարված հանցագործությունների` իրեն հայտնի հանգամանքների վերաբերյալ մանրամասն ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 52-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը կարող է նշանակվել այն դեպքում, երբ դատարանը, ելնելով հանցավորի պաշտոնավարության կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակ նրա կատարած հանցագործության բնույթից, հնարավոր չի գտնում պահպանել որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու նրա իրավունքը։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է։ Կալանքը կարող է նշանակվել ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում` տասնհինգ օրից մինչև երեք ամիս ժամկետով և միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել։
2. Կալանքը չի նշանակվում դատավճիռը կայացնելու պահին տասնվեց տարին չլրացած անձանց կամ հղի կանանց կամ խնամքին մինչև ութ տարեկան երեխա ունեցող անձանց նկատմամբ։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներն անյլընտրանքային են։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան` տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, կալանքի և ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանագործության մեջ ամբաստանյալ Թելման Սաղաթելյանի առանձնապես ակտիվ դերը, այդ հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Թելման Սաղաթելյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Թ. Սաղաթելյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար Թ. Սաղաթելյանը ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանին որևէ հիմնավորում չի ներկայացվել այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։ Բացի այդ, այդ հոդվածով որպես պատիժ նախատեսված որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ այդ հանցագործությունը կատարելիս` Թ. Սաղաթելյանը որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել կամ որոշակի գործունեությամբ չի զբաղվել, որն օգտագործել է այդ արարքը կատարելիս, իսկ կալանքը որպես պատիժ նշանակվել չի կարող, քանի որ ամբաստանյալ Թ. Սաղաթելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, բացի այդ` դատավճիռ կայացնելու պահին նրա խնամքին կա մինչև ութ տարեկան երկու երեխա (Դավիթ Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 21.12.2005թ.-ին և Վարդուհի Թելմանի Սաղաթելյանը` ծնված 06.10.2009թ.-ին)։
Ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
(…)
3. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին ծանրության և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասը տարին։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
2. Տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, հատուկ կամ զինվորական կոչումից, կարգից, աստիճանից կամ որակավորման դասից զրկելու, ինչպես նաև գույքի բռնագրավման ձևով պատիժները կարգապահական գումարտակում պահելու, կալանքի, ազատազրկման հետ գումարելիս ի կատար են ածվում առանձին։»։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ, Թ. Սաղաթելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված պատիժը և ամբողջությամբ գումարման է ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժը։
Քննարկելով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Թելման Սաղաթելյանի կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
«Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ և 3-րդ ենթակետերի համաձայն` որոշվել է.
«1. Պատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով եւ 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի`
(…)
2) այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ,
3) այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ։»։
Նույն որոշման 20-րդ կետի համաձայն`
«Հանցագործությունների և դատավճիռների համակցության դեպքերում համաներումը կիրառվում է վերջնական պատժի նկատմամբ՝ հանցագործությունների կամ դատավճիռների համակցության կանոններով այն սահմանելուց հետո՝ սակայն հաշվի առնելով սույն որոշման 5-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված կանոնները։»։
Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով Թելման Սաղաթելյանի նկատմամբ ենթակա է կիրառման «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշումը, քանի որ դրա կիրառմանը խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ հանցագործությունների համակցության դեպքում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված, ինչպես նաև ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելիս` նա ենթակա է պատժից ազատման։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Աշոտ Ասատուրյանի կողմից հանցագործությունները մասնագիտական` ոստիկանության ծառայողի երդումը խախտելով կատարելը, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Ասատուրյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ա. Ասատուրյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ ամբաստանյալ Ա. Ասատուրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը և դատավճիռ կայացնելու պահին նրա խնամքին կա մինչև ութ տարեկան երեխա (Դավիթ Աշոտի Ասատուրյանը` ծնված 23.09.2008թ.-ին)։
Ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար նույնպես ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Միաժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժները։
Քննարկելով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Աշոտ Ասատուրյանի կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով Աշոտ Ասատուրյանի նկատմամբ ենթակա է կիրառման «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշումը և հանցագործությունների համակցության դեպքում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նշանակելիս` նա ենթակա է այդ պատժից ազատման։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Անժելա Ջանգիրյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Անժելա Ջանգիրյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանին որևէ հիմնավորում չի ներկայացվել այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Անժելա Ջանգիրյանի կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով Անժելա Ջանգիրյանի նկատմամբ ենթակա է կիրառման «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշումը և հանցագործությունների համակցության դեպքում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված, ինչպես նաև ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելիս` նա ենթակա է պատժից ազատման։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Համլետ Գրիգորյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանին որևէ հիմնավորում չի ներկայացվել այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանի կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճռով Համլետ Գրիգորյանի նկատմամբ ենթակա է կիրառման «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշումը և հանցագործությունների համակցության դեպքում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված, ինչպես նաև ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելիս` նա ենթակա է պատժից ազատման։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցը` ամբաստանյալներից հօգուտ «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ի 1.800.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում բռնագանձելու մասին, դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
Նույն օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քաղաքացիական հայց ներկայացրած անձն իրավունք ունի հրաժարվել հայցից քրեական գործով վարույթի ցանկացած պահի, եթե դրանով չեն խախտվում այլ անձանց իրավունքները և օրինական շահերը։ Նման իրավունքներից օգտվում է նաև այն անձը, որի շահերի պաշտպանության համար դատախազը քաղաքացիական հայց է հարուցել։
2. Քաղաքացիական հայցից հրաժարվելն ընդունելը հանգեցնում է քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթի կարճման և համապատասխան անձին զրկում է տվյալ քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության կարգով կրկին հարուցելուց։»։
Հաշվի առնելով, որ տուժողի ներկայացուցիչ, հայցից հրաժարվելու լիազորություն ունեցող Մ. Սարոյանը դատարանում հայտարարեց ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանի և Աշոտ Ասատուրյանի կողմից «Ռոստգոստրախ-Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ-ին պատճառված գույքային վնասը` 1.800.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարն ամբողջությամբ հատուցված լինելու և այդ պատճառով հայցվորի կողմից քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու մասին` դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի վարույթը ենթակա է կարճման։
Քննարկելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի և Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2014թ. ապրիլի 17-ի որոշումներով դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 20.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Անժելա Ջանգիրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված թիվ 214 նյութերը պետք է վերադարձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Թելման Սաղաթելյանի և Աշոտ Ասատուրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումն անփոփոխ թողնելու համար բավարար հիմքեր առկա չեն, ուստի նրանցից յուրաքանչյուրի խափանման միջոցը պետք է վերացնել և նրանց անհապաղ պետք է ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում։
Ամբաստանյալներ Անժելա Ջանգիրյանի և Համլետ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը նույնպես ենթակա է վերացման` նույն պատճառաբանությամբ։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանից, Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանից, Անժելա Արմենի Ջանգիրյանից և Համլետ Հրաչի Գրիգորյանից համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա դատաավտոտեխնիկական և համակարգչատեխնիկական փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող 154.200 /հարյուր հիսունչորս հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 154-րդ, 161-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, 38-308-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ և մասնակի գումարման սկզբունքների կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված պատժից` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, լրիվ գումարել տուգանքը և ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Համաներման ակտի` «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ և 3-րդ ենթակետերի կիրառմամբ ամբաստանյալ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանին ազատել պատժի կրումից։
Թելման Սաղաթելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում։
2. Ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված յուրաքանչյուր պատժից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Համաներման ակտի` «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանին ազատել պատժի կրումից։
Աշոտ Ասատուրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստերի դահլիճում։
3. Ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Համաներման ակտի` «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ և 3-րդ ենթակետերի կիրառմամբ ամբաստանյալ Անժելա Արմենի Ջանգիրյանին ազատել պատժի կրումից։
Անժելա Ջանգիրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
4. Ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Համաներման ակտի` «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ և 3-րդ ենթակետերի կիրառմամբ ամբաստանյալ Համլետ Հրաչի Գրիգորյանին ազատել պատժի կրումից։
Համլետ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել։
Ամբաստանյալներ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանի և Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2014թ. ապրիլի 17-ի որոշումներով դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 20.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Անժելա Ջանգիրյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված թիվ 214 նյութերը վերադարձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժին։
Ամբաստանյալներ Թելման Դավիթի Սաղաթելյանից, Աշոտ Պավլիկի Ասատուրյանից, Անժելա Արմենի Ջանգիրյանից և Համլետ Հրաչի Գրիգորյանից համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 154.200 /հարյուր հիսունչորս հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ