Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0140/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
8.21
Պատասխանող
Ցոլակ Բադալյան Համբարձումի
Ցոլակ Բադալյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-11-26 | 10:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-11-17 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-10-27 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-10-14 | 16:30 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-09-23 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
02 հոկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում է գտնվում ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար` «որ նա իր մոտ ապօրինի կերպով պահել է թվով 32 հատ 7.62 տրամաչափի փամփուշտներ` դրա համար նախատեսված ժապավենի վրա ամրացված վիճակում և որպես գունավոր մետաղ դրանք վաճառելու նպատակով 2014թ. հունիսի 28-ին գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը` ժամը 12։15-ի սահմաններում հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են Ց. Բադալյանի մոտից ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից։
Այսինքն, Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով։»։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին։
Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։
2014թ. հոկտեմբերի 02-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ Հ. Խոստեղյանի 2014թ. հոկտեմբերի 01-ի թիվ 30/15998 գրությունն այն մասին, որ հետախուզման մեջ գտնվող ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը հայտնաբերվել է, բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և պարտավորեցվել է ներկայանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի
1. ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2014թ. հոկտեմբերի 14-ին, ժամը 16։30-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
02 հոկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում է գտնվում ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար` «որ նա իր մոտ ապօրինի կերպով պահել է թվով 32 հատ 7.62 տրամաչափի փամփուշտներ` դրա համար նախատեսված ժապավենի վրա ամրացված վիճակում և որպես գունավոր մետաղ դրանք վաճառելու նպատակով 2014թ. հունիսի 28-ին գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը` ժամը 12։15-ի սահմաններում հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են Ց. Բադալյանի մոտից ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից։
Այսինքն, Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով։»։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին։
Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։
2014թ. հոկտեմբերի 02-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ Հ. Խոստեղյանի 2014թ. հոկտեմբերի 01-ի թիվ 30/15998 գրությունն այն մասին, որ հետախուզման մեջ գտնվող ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը հայտնաբերվել է, բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և պարտավորեցվել է ներկայանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի
1. ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2014թ. հոկտեմբերի 14-ին, ժամը 16։30-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26 նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0140/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Տ. Ենոքյանի,
պաշտպան Գ. Մադոյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի`
ծնված 1936թ. մայիսի 11-ին, Արարատի մարզի Շահումյան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, կենսաթոշակառու, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի Թափաբաշ 1-ին փողոցի թիվ 9 տանը, մշտական բնակության վայր չունի, փաստացի բնակվել է նաև Երևանի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 70 շենքի թիվ 56 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15117414 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության /այսուհետ ՔԳՎ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. հուլիսի 09-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. հուլիսի 16-ին նախաքննության մարմնի կողմից որոշում է կայացվել Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը Ցոլակ Բադալյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, իսկ 2014թ. հուլիսի 25-ին հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ 2014թ. օգոստոսի 02-ին Ց. Բադալյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է նախաքննության մարմնին։
Նախաքննության մարմնի կողմից Ցոլակ Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ. «նա, ապօրինի կերպով փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում իրացնելու նպատակով պահել է ռազմամթերք հանդիսացող, կրակվելու համար պիտանի 32 հատ գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի (7.62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտներ՝ նախատեսված Մոսինի կոնստրուկցիայի հրացաններից, կարաբիններից, ՍՎԴ հրացաններից, ՊԿ գնդացիրներից կարկվելու համար և որպես գունավոր մետաղ դրանք վաճառելու նպատակով 2014թ.-ի հունիսի 28-ին գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը՝ ժամը 12։15-ի սահմաններում հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են Ց. Բադալյանի մոտից ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից։
Այսինքն` Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն։»։
2014թ. օգոստոսի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ Դատարան/, որը 2014թ. օգոստոսի 19-ին ստացվել և նույն օրն ընդունվել է Դատարանի վարույթ, իսկ 2014թ. օգոստոսի 23-ին նշանակվել է դատական քննության։
Դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ հայտարարվել է ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։
Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։
2014թ. հոկտեմբերի 02-ին Դատարանին հայտնվել է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանը 2014թ. հոկտեմբերի 01-ին հայտնաբերվել, բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և պարտավորեցվել է ներկայանալ Դատարան։
Նույն օրը Դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը 2014թ. հունիսին, գործով չպարզված օրը, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, «Անելիք» բանկի դիմացի հատվածում գտնվող աղբարկղի կողքից, բետոնյա պատի և աղբարկղի միջև ընկած հատվածում, փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում գտել է ռազմամթերք հանդիսացող, 32 հատ, գործարանային արտադրության, 7.62մմ տրամաչափի (7.62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտներ և ապօրինի կերպով պահել իր մոտ։ 2014թ. հունիսի 28-ին, իր հետ վերցնելով այդ փամփուշտները` նա գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցում գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի տարածք, որտեղ երբեմն զբաղվել է հնամաշ իրերի առևտրով։ Նույն օրը, ժամը 12։15-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից, Ց. Բադալյանի մոտից այդ փամփուշտները հայտնաբերվել են։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, տարեց է, ծերության կենսաթոշակառու, մշտական բնակության վայր չունի` վարում է թափառաշրջիկ կյանք և գիշերում է տարբեր վայրերում։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 26-ին, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում գործող «Անելիք» բանկի դիմաց գտնվող աղբարկղի և բետոնյա պատի միջև եղած հատվածից գտել է 32 հատ փամփուշտ` փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում։ Քանի որ դրանք ամբողջությամբ ժանգոտված են եղել և կրակելու համար ոչ պիտանի` իրավապահ մարմիններին չի հանձնել։ Փամփուշտները շուրջ երկու օր պահել է իր մոտ` որպես գունավոր մետաղ վաճառելու և այդ ճանապարհով գումար ձեռք բերելու համար։ Այդ նպատակով 2014թ. հունիսի 28-ին, ժամը 09։00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառ և փորձել առաջարկվող գումարի դիմաց դրանք վաճառել։ Այդտեղ մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և տեսնելով փամփուշտները` իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
/գ.թ. 53-54/
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ փամփուշտները գտել է 2014թ. հունիսի 09-ին կամ 10-ին։ Դրանք տարել է տուն և որոշել հանձնել որպես մետաղ։ Դեպքի օրն այդ փամփուշտները դրել է իր կողմից վաճառվող այլ իրերի մոտ։ Երբ ոստիկանները հարցրել են` «սա ինչ է», պատասխանել է` «մետաղ` հանձնելու համար»։ Ինքը չի ասել, որ փամփուշտներ է վաճառում։
Փամփուշտները գտնելու օրը կամ դրան հաջորդող օրերին դրանք ոստիկանություն չի տարել` ժամանակ և միջոցներ չունենալու պատճառով։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Պարույր Պետիկի Մարգարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Ս. Վրացյան փողոցում գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում և դրան հարակից տարածքներում, նույն բաժնի ոստիկան Արամ Մարտիրոսյանի հետ ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատելով հնամաշ իրերի առուվաճառքով զբաղվող տարեց մի տղամարդու` մոտեցել և տեսել են, որ նրա դիմաց փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում փամփուշտներ են դրված։ Նրան հարցրել է, թե դրանք որտեղից է ձեռք բերել։ Նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները գտել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող աղբանոցներից մեկից։ Այն հարցին, թե արդյոք գիտի ինչ է վաճառում` նա վստահ պատասխանել է, որ որպես գունավոր մետաղ (պղինձ) է վաճառում և դրանց դիմաց խնդրում է 3.000 ՀՀ դրամ։
Այնուհետև, հետագա պարզաբանումների համար նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 15-16/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Արամ Ավետիքի Մարտիրոսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Ս. Վրացյան փողոցում գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում և դրան հարակից տարածքներում, նույն բաժնի ոստիկան Պարույր Մարգարյանի հետ ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատելով հնամաշ իրերի առուվաճառքով զբաղվող մի տարեց տղամարդու` մոտեցել և տեսել են, որ նրա առջև դրված են փամփշտաժապավենի վրա ամրացված փամփուշտներ։ Նրան հարցրել է, թե դրանք որտեղից է ձեռք բերել։ Նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները գտել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող աղբանոցներից մեկից և ցանկանում է վաճառել որպես գունավոր մետաղ (պղինձ)։ Իր մյուս հարցին նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները ոչ պիտանի լինելու պատճառով չի ներկայացրել իրավապահ մարմիններին։
Այնուհետև, հետագա պարզաբանումների համար նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 18-19/
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 17-ի հմ` 2122-14թ. եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված 32 հատ գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի (7,62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտները` նախատեսված Մոսինի կոնստրուկցիայի հրացաններից, կարաբիններից, ՍՎԴ հրացաններից, ՊԿ գնդացիրներից կրակվելու համար, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք։
2. Փորձաքննության ներկայացված գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի (7,62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտների փամփշտաժապավենը` նախատեսված ՊԿ գնդացիրների համար, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար և ռազմամթերք չի համարվում։»։
/գ.թ. 61-62/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Պ. Մարգարյանի զեկուցագրով, որի համաձայն` 2014թ. հունիսի 28-ին ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ս. Վրացյան փողոցում գտնվող հնամաշ իրերի առքուվաճառքի տոնավաճառում։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատել է մի տարեց մարդու, ով նույնպես զբաղվել է հնամաշ իրերի առքուվաճառքով։ Մոտեցել է նրան և նկատել, որ նա վաճառում է փամփուշտներ։ Նրան հարցրել է, թե ինչ է սա։ Նա պատասխանել է, որ փամփուշտ է և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառում է որպես պղինձ։ Իրենց պահանջի համաձայն` այդ տարեց տղամարդը ներկայացվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Նորք-Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Երևանի Թափաբաշ 1-ին փողոցի թիվ 9 հասցեում հաշվառված, մշտական բնակության վայր չունեցող` անօթևան, 1936թ. մայիսի 11-ին ծնված Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։
/գ.թ. 1, 58/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, անձին բերման ենթարկելու մասին 2014թ. հունիսի 28-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2014թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Պ. Մարգարյանի և նույն բաժնի ոստիկան Ա. Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք բերման է ենթարկվել 1936թ. մայիսի 11-ին ծնված Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը` ապօրինի զինամթերք կրելու կամ պահելու կասկածանքով։
/գ.թ. 3, 58/
Ցոլակ Բադալյանի մոտից հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտներով։
/գ.թ. 58-59/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով ապօրինի կերպով ռազմամթերք պահելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ծերության կենսաթոշակառու է, մշտական բնակության վայր չունի, վարում է թափառաշրջիկ կյանք։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի կողմից կատարված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1.Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
(…)»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ նշել է.
« (…)
17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես կալանքի այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի կալանքի ձևով։
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը նախկինում դատված չի եղել, տարեց` 78 ամյա, բնակության մշտական վայր չունեցող, ծերության կենսաթոշակառու է, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց կալանքի ձևով պատիժ կրելու։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2014թ. օգոստոսի 06-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ թողնված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Ցոլակ Բադալյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2014թ. օգոստոսի 06-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ թողնված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26 նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0140/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Տ. Ենոքյանի,
պաշտպան Գ. Մադոյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի`
ծնված 1936թ. մայիսի 11-ին, Արարատի մարզի Շահումյան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, կենսաթոշակառու, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի Թափաբաշ 1-ին փողոցի թիվ 9 տանը, մշտական բնակության վայր չունի, փաստացի բնակվել է նաև Երևանի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 70 շենքի թիվ 56 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 15117414 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության /այսուհետ ՔԳՎ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. հուլիսի 09-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014թ. հուլիսի 16-ին նախաքննության մարմնի կողմից որոշում է կայացվել Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը Ցոլակ Բադալյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, իսկ 2014թ. հուլիսի 25-ին հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ 2014թ. օգոստոսի 02-ին Ց. Բադալյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է նախաքննության մարմնին։
Նախաքննության մարմնի կողմից Ցոլակ Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ. «նա, ապօրինի կերպով փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում իրացնելու նպատակով պահել է ռազմամթերք հանդիսացող, կրակվելու համար պիտանի 32 հատ գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի (7.62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտներ՝ նախատեսված Մոսինի կոնստրուկցիայի հրացաններից, կարաբիններից, ՍՎԴ հրացաններից, ՊԿ գնդացիրներից կարկվելու համար և որպես գունավոր մետաղ դրանք վաճառելու նպատակով 2014թ.-ի հունիսի 28-ին գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը՝ ժամը 12։15-ի սահմաններում հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են Ց. Բադալյանի մոտից ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից։
Այսինքն` Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն։»։
2014թ. օգոստոսի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ Դատարան/, որը 2014թ. օգոստոսի 19-ին ստացվել և նույն օրն ընդունվել է Դատարանի վարույթ, իսկ 2014թ. օգոստոսի 23-ին նշանակվել է դատական քննության։
Դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ հայտարարվել է ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։
Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։
2014թ. հոկտեմբերի 02-ին Դատարանին հայտնվել է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանը 2014թ. հոկտեմբերի 01-ին հայտնաբերվել, բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և պարտավորեցվել է ներկայանալ Դատարան։
Նույն օրը Դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը 2014թ. հունիսին, գործով չպարզված օրը, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, «Անելիք» բանկի դիմացի հատվածում գտնվող աղբարկղի կողքից, բետոնյա պատի և աղբարկղի միջև ընկած հատվածում, փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում գտել է ռազմամթերք հանդիսացող, 32 հատ, գործարանային արտադրության, 7.62մմ տրամաչափի (7.62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտներ և ապօրինի կերպով պահել իր մոտ։ 2014թ. հունիսի 28-ին, իր հետ վերցնելով այդ փամփուշտները` նա գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցում գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի տարածք, որտեղ երբեմն զբաղվել է հնամաշ իրերի առևտրով։ Նույն օրը, ժամը 12։15-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից, Ց. Բադալյանի մոտից այդ փամփուշտները հայտնաբերվել են։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, տարեց է, ծերության կենսաթոշակառու, մշտական բնակության վայր չունի` վարում է թափառաշրջիկ կյանք և գիշերում է տարբեր վայրերում։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 26-ին, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում գործող «Անելիք» բանկի դիմաց գտնվող աղբարկղի և բետոնյա պատի միջև եղած հատվածից գտել է 32 հատ փամփուշտ` փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում։ Քանի որ դրանք ամբողջությամբ ժանգոտված են եղել և կրակելու համար ոչ պիտանի` իրավապահ մարմիններին չի հանձնել։ Փամփուշտները շուրջ երկու օր պահել է իր մոտ` որպես գունավոր մետաղ վաճառելու և այդ ճանապարհով գումար ձեռք բերելու համար։ Այդ նպատակով 2014թ. հունիսի 28-ին, ժամը 09։00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառ և փորձել առաջարկվող գումարի դիմաց դրանք վաճառել։ Այդտեղ մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և տեսնելով փամփուշտները` իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք։
/գ.թ. 53-54/
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ փամփուշտները գտել է 2014թ. հունիսի 09-ին կամ 10-ին։ Դրանք տարել է տուն և որոշել հանձնել որպես մետաղ։ Դեպքի օրն այդ փամփուշտները դրել է իր կողմից վաճառվող այլ իրերի մոտ։ Երբ ոստիկանները հարցրել են` «սա ինչ է», պատասխանել է` «մետաղ` հանձնելու համար»։ Ինքը չի ասել, որ փամփուշտներ է վաճառում։
Փամփուշտները գտնելու օրը կամ դրան հաջորդող օրերին դրանք ոստիկանություն չի տարել` ժամանակ և միջոցներ չունենալու պատճառով։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Պարույր Պետիկի Մարգարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Ս. Վրացյան փողոցում գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում և դրան հարակից տարածքներում, նույն բաժնի ոստիկան Արամ Մարտիրոսյանի հետ ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատելով հնամաշ իրերի առուվաճառքով զբաղվող տարեց մի տղամարդու` մոտեցել և տեսել են, որ նրա դիմաց փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում փամփուշտներ են դրված։ Նրան հարցրել է, թե դրանք որտեղից է ձեռք բերել։ Նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները գտել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող աղբանոցներից մեկից։ Այն հարցին, թե արդյոք գիտի ինչ է վաճառում` նա վստահ պատասխանել է, որ որպես գունավոր մետաղ (պղինձ) է վաճառում և դրանց դիմաց խնդրում է 3.000 ՀՀ դրամ։
Այնուհետև, հետագա պարզաբանումների համար նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 15-16/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Արամ Ավետիքի Մարտիրոսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Ս. Վրացյան փողոցում գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում և դրան հարակից տարածքներում, նույն բաժնի ոստիկան Պարույր Մարգարյանի հետ ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատելով հնամաշ իրերի առուվաճառքով զբաղվող մի տարեց տղամարդու` մոտեցել և տեսել են, որ նրա առջև դրված են փամփշտաժապավենի վրա ամրացված փամփուշտներ։ Նրան հարցրել է, թե դրանք որտեղից է ձեռք բերել։ Նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները գտել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող աղբանոցներից մեկից և ցանկանում է վաճառել որպես գունավոր մետաղ (պղինձ)։ Իր մյուս հարցին նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները ոչ պիտանի լինելու պատճառով չի ներկայացրել իրավապահ մարմիններին։
Այնուհետև, հետագա պարզաբանումների համար նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 18-19/
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 17-ի հմ` 2122-14թ. եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված 32 հատ գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի (7,62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտները` նախատեսված Մոսինի կոնստրուկցիայի հրացաններից, կարաբիններից, ՍՎԴ հրացաններից, ՊԿ գնդացիրներից կրակվելու համար, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք։
2. Փորձաքննության ներկայացված գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի (7,62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտների փամփշտաժապավենը` նախատեսված ՊԿ գնդացիրների համար, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար և ռազմամթերք չի համարվում։»։
/գ.թ. 61-62/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Պ. Մարգարյանի զեկուցագրով, որի համաձայն` 2014թ. հունիսի 28-ին ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ս. Վրացյան փողոցում գտնվող հնամաշ իրերի առքուվաճառքի տոնավաճառում։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատել է մի տարեց մարդու, ով նույնպես զբաղվել է հնամաշ իրերի առքուվաճառքով։ Մոտեցել է նրան և նկատել, որ նա վաճառում է փամփուշտներ։ Նրան հարցրել է, թե ինչ է սա։ Նա պատասխանել է, որ փամփուշտ է և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառում է որպես պղինձ։ Իրենց պահանջի համաձայն` այդ տարեց տղամարդը ներկայացվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Նորք-Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Երևանի Թափաբաշ 1-ին փողոցի թիվ 9 հասցեում հաշվառված, մշտական բնակության վայր չունեցող` անօթևան, 1936թ. մայիսի 11-ին ծնված Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։
/գ.թ. 1, 58/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, անձին բերման ենթարկելու մասին 2014թ. հունիսի 28-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2014թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Պ. Մարգարյանի և նույն բաժնի ոստիկան Ա. Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք բերման է ենթարկվել 1936թ. մայիսի 11-ին ծնված Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը` ապօրինի զինամթերք կրելու կամ պահելու կասկածանքով։
/գ.թ. 3, 58/
Ցոլակ Բադալյանի մոտից հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտներով։
/գ.թ. 58-59/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով ապօրինի կերպով ռազմամթերք պահելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ծերության կենսաթոշակառու է, մշտական բնակության վայր չունի, վարում է թափառաշրջիկ կյանք։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի կողմից կատարված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1.Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
(…)»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ նշել է.
« (…)
17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես կալանքի այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի կալանքի ձևով։
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը նախկինում դատված չի եղել, տարեց` 78 ամյա, բնակության մշտական վայր չունեցող, ծերության կենսաթոշակառու է, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց կալանքի ձևով պատիժ կրելու։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2014թ. օգոստոսի 06-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ թողնված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Ցոլակ Բադալյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2014թ. օգոստոսի 06-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ թողնված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0140/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 19-08-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԿԴ/0140/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15117414 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ցոլակ Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ապօրինի կերպով փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում իրացնելու նպատակաով պահել է ռազմամթերք հանդիսացող, կրակելու համար պիտանի 32 հատ գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի հրացանային փամփուշտներ և որպես գունավոր մետաղներ դրանք վաճառելու նպատակով գնացեկ է հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ցոլակ |
| Ազգանուն | Բադալյան |
| Հայրանուն | Համբարձումի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 8.21 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 19-08-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 19-08-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-09-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ցոլակ |
| Ազգանուն | Բադալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Ենոքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է
| Կասեցման ամսաթիվը | 23-09-2014 |
|---|---|
| Հիմքը | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Այլ նշումներ | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ 23 սեպտեմբերի 2014թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ Ա. Հովհաննիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Տ. Ենոքյանի, քննելով ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար` «որ նա իր մոտ ապօրինի կերպով պահել է թվով 32 հատ 7.62 տրամաչափի փամփուշտներ` դրա համար նախատեսված ժապավենի վրա ամրացված վիճակում և որպես գունավոր մետաղ դրանք վաճառելու նպատակով 2014թ. հունիսի 28-ին գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը` ժամը 12։15-ի սահմաններում հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են Ց. Բադալյանի մոտից ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից։ Այսինքն, Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով։»։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործով վարույթը դատախազի, քննիչի կամ դատարանի որոշմամբ ամբողջությամբ կամ համապատասխան մասով կարող է կասեցվել, եթե` մեղադրյալը թաքնվել է քննությունից կամ դատից, կամ նրա գտնվելու վայրն այլ պատճառներով պարզված չէ.»։ Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը թաքնվել է դատից, որի պատճառով հայտարարվել է նրա հետախուզումը` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կասեցման` մինչև ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի հայտնաբերվելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 313-րդ, 3761-րդ, 378-րդ հոդվածներով, դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործի վարույթն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, կասեցնել` մինչև ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին /ծնված 1936թ. մայիսի 11-ին, Արարատի մարզի Շահումյան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, կենսաթոշակառու, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի Թափաբաշ 1-ին փողոցի թիվ 9 տանը, փաստացի բնակվել է նաև Երևանի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 70 շենքի թիվ 56 հասցեում/ հայտնաբերելը։ Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել վերաքննության կարգով` հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
Կասեցումից հանվել է
| Երբ | 02-10-2014 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 02 հոկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում է գտնվում ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար` «որ նա իր մոտ ապօրինի կերպով պահել է թվով 32 հատ 7.62 տրամաչափի փամփուշտներ` դրա համար նախատեսված ժապավենի վրա ամրացված վիճակում և որպես գունավոր մետաղ դրանք վաճառելու նպատակով 2014թ. հունիսի 28-ին գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը` ժամը 12։15-ի սահմաններում հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են Ց. Բադալյանի մոտից ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից։ Այսինքն, Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով։»։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին։ Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։ 2014թ. հոկտեմբերի 02-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ Հ. Խոստեղյանի 2014թ. հոկտեմբերի 01-ի թիվ 30/15998 գրությունն այն մասին, որ հետախուզման մեջ գտնվող ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը հայտնաբերվել է, բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և պարտավորեցվել է ներկայանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի 1. ԵԿԴ-0140/01/14 (15117414) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։ 2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2014թ. հոկտեմբերի 14-ին, ժամը 16։30-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 26-11-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ցոլակ |
| Ազգանուն | Բադալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 26-11-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 26 նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0140/01/14 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ. Ենոքյանի, պաշտպան Գ. Մադոյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` ծնված 1936թ. մայիսի 11-ին, Արարատի մարզի Շահումյան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, կենսաթոշակառու, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի Թափաբաշ 1-ին փողոցի թիվ 9 տանը, մշտական բնակության վայր չունի, փաստացի բնակվել է նաև Երևանի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 70 շենքի թիվ 56 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 15117414 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության /այսուհետ ՔԳՎ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. հուլիսի 09-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014թ. հուլիսի 16-ին նախաքննության մարմնի կողմից որոշում է կայացվել Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը Ցոլակ Բադալյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, իսկ 2014թ. հուլիսի 25-ին հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ 2014թ. օգոստոսի 02-ին Ց. Բադալյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է նախաքննության մարմնին։ Նախաքննության մարմնի կողմից Ցոլակ Բադալյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ. «նա, ապօրինի կերպով փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում իրացնելու նպատակով պահել է ռազմամթերք հանդիսացող, կրակվելու համար պիտանի 32 հատ գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի (7.62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտներ՝ նախատեսված Մոսինի կոնստրուկցիայի հրացաններից, կարաբիններից, ՍՎԴ հրացաններից, ՊԿ գնդացիրներից կարկվելու համար և որպես գունավոր մետաղ դրանք վաճառելու նպատակով 2014թ.-ի հունիսի 28-ին գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի կետ, որտեղ էլ նույն օրը՝ ժամը 12։15-ի սահմաններում հիշյալ փամփուշտները հայտնաբերվել են Ց. Բադալյանի մոտից ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնական բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից։ Այսինքն` Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն։»։ 2014թ. օգոստոսի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ Դատարան/, որը 2014թ. օգոստոսի 19-ին ստացվել և նույն օրն ընդունվել է Դատարանի վարույթ, իսկ 2014թ. օգոստոսի 23-ին նշանակվել է դատական քննության։ Դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ հայտարարվել է ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։ Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։ 2014թ. հոկտեմբերի 02-ին Դատարանին հայտնվել է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանը 2014թ. հոկտեմբերի 01-ին հայտնաբերվել, բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և պարտավորեցվել է ներկայանալ Դատարան։ Նույն օրը Դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը 2014թ. հունիսին, գործով չպարզված օրը, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, «Անելիք» բանկի դիմացի հատվածում գտնվող աղբարկղի կողքից, բետոնյա պատի և աղբարկղի միջև ընկած հատվածում, փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում գտել է ռազմամթերք հանդիսացող, 32 հատ, գործարանային արտադրության, 7.62մմ տրամաչափի (7.62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտներ և ապօրինի կերպով պահել իր մոտ։ 2014թ. հունիսի 28-ին, իր հետ վերցնելով այդ փամփուշտները` նա գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցում գտնվող հնամաշ իրերի փողոցային առևտրի տարածք, որտեղ երբեմն զբաղվել է հնամաշ իրերի առևտրով։ Նույն օրը, ժամը 12։15-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ծառայողների կողմից, Ց. Բադալյանի մոտից այդ փամփուշտները հայտնաբերվել են։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալը նախկինում դատված չի եղել, տարեց է, ծերության կենսաթոշակառու, մշտական բնակության վայր չունի` վարում է թափառաշրջիկ կյանք և գիշերում է տարբեր վայրերում։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 26-ին, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում գործող «Անելիք» բանկի դիմաց գտնվող աղբարկղի և բետոնյա պատի միջև եղած հատվածից գտել է 32 հատ փամփուշտ` փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում։ Քանի որ դրանք ամբողջությամբ ժանգոտված են եղել և կրակելու համար ոչ պիտանի` իրավապահ մարմիններին չի հանձնել։ Փամփուշտները շուրջ երկու օր պահել է իր մոտ` որպես գունավոր մետաղ վաճառելու և այդ ճանապարհով գումար ձեռք բերելու համար։ Այդ նպատակով 2014թ. հունիսի 28-ին, ժամը 09։00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի վրա գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառ և փորձել առաջարկվող գումարի դիմաց դրանք վաճառել։ Այդտեղ մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և տեսնելով փամփուշտները` իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ /գ.թ. 53-54/ Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ փամփուշտները գտել է 2014թ. հունիսի 09-ին կամ 10-ին։ Դրանք տարել է տուն և որոշել հանձնել որպես մետաղ։ Դեպքի օրն այդ փամփուշտները դրել է իր կողմից վաճառվող այլ իրերի մոտ։ Երբ ոստիկանները հարցրել են` «սա ինչ է», պատասխանել է` «մետաղ` հանձնելու համար»։ Ինքը չի ասել, որ փամփուշտներ է վաճառում։ Փամփուշտները գտնելու օրը կամ դրան հաջորդող օրերին դրանք ոստիկանություն չի տարել` ժամանակ և միջոցներ չունենալու պատճառով։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Պարույր Պետիկի Մարգարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Ս. Վրացյան փողոցում գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում և դրան հարակից տարածքներում, նույն բաժնի ոստիկան Արամ Մարտիրոսյանի հետ ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատելով հնամաշ իրերի առուվաճառքով զբաղվող տարեց մի տղամարդու` մոտեցել և տեսել են, որ նրա դիմաց փամփշտաժապավենի վրա ամրացված վիճակում փամփուշտներ են դրված։ Նրան հարցրել է, թե դրանք որտեղից է ձեռք բերել։ Նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները գտել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող աղբանոցներից մեկից։ Այն հարցին, թե արդյոք գիտի ինչ է վաճառում` նա վստահ պատասխանել է, որ որպես գունավոր մետաղ (պղինձ) է վաճառում և դրանց դիմաց խնդրում է 3.000 ՀՀ դրամ։ Այնուհետև, հետագա պարզաբանումների համար նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 15-16/ Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Արամ Ավետիքի Մարտիրոսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 28-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Ս. Վրացյան փողոցում գործող հնամաշ իրերի տոնավաճառում և դրան հարակից տարածքներում, նույն բաժնի ոստիկան Պարույր Մարգարյանի հետ ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատելով հնամաշ իրերի առուվաճառքով զբաղվող մի տարեց տղամարդու` մոտեցել և տեսել են, որ նրա առջև դրված են փամփշտաժապավենի վրա ամրացված փամփուշտներ։ Նրան հարցրել է, թե դրանք որտեղից է ձեռք բերել։ Նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները գտել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող աղբանոցներից մեկից և ցանկանում է վաճառել որպես գունավոր մետաղ (պղինձ)։ Իր մյուս հարցին նա պատասխանել է, որ այդ փամփուշտները ոչ պիտանի լինելու պատճառով չի ներկայացրել իրավապահ մարմիններին։ Այնուհետև, հետագա պարզաբանումների համար նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 18-19/ Դատաձգաբանական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 17-ի հմ` 2122-14թ. եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննության ներկայացված 32 հատ գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի (7,62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտները` նախատեսված Մոսինի կոնստրուկցիայի հրացաններից, կարաբիններից, ՍՎԴ հրացաններից, ՊԿ գնդացիրներից կրակվելու համար, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք։ 2. Փորձաքննության ներկայացված գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի (7,62x54R) հրացանային մարտական փամփուշտների փամփշտաժապավենը` նախատեսված ՊԿ գնդացիրների համար, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար և ռազմամթերք չի համարվում։»։ /գ.թ. 61-62/ Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան, ոստիկանության ավագ Պ. Մարգարյանի զեկուցագրով, որի համաձայն` 2014թ. հունիսի 28-ին ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ս. Վրացյան փողոցում գտնվող հնամաշ իրերի առքուվաճառքի տոնավաճառում։ Ժամը 12։15-ի սահմաններում նկատել է մի տարեց մարդու, ով նույնպես զբաղվել է հնամաշ իրերի առքուվաճառքով։ Մոտեցել է նրան և նկատել, որ նա վաճառում է փամփուշտներ։ Նրան հարցրել է, թե ինչ է սա։ Նա պատասխանել է, որ փամփուշտ է և 3.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառում է որպես պղինձ։ Իրենց պահանջի համաձայն` այդ տարեց տղամարդը ներկայացվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Նորք-Մարաշի բաժանմունք, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Երևանի Թափաբաշ 1-ին փողոցի թիվ 9 հասցեում հաշվառված, մշտական բնակության վայր չունեցող` անօթևան, 1936թ. մայիսի 11-ին ծնված Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը։ /գ.թ. 1, 58/ Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, անձին բերման ենթարկելու մասին 2014թ. հունիսի 28-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2014թ. հունիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնին կից պահպանության բաժնի ոստիկան Պ. Մարգարյանի և նույն բաժնի ոստիկան Ա. Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք բերման է ենթարկվել 1936թ. մայիսի 11-ին ծնված Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը` ապօրինի զինամթերք կրելու կամ պահելու կասկածանքով։ /գ.թ. 3, 58/ Ցոլակ Բադալյանի մոտից հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտներով։ /գ.թ. 58-59/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Վերլուծելով ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով ապօրինի կերպով ռազմամթերք պահելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ծերության կենսաթոշակառու է, մշտական բնակության վայր չունի, վարում է թափառաշրջիկ կյանք։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Ամբաստանյալ Ցոլակ Բադալյանի կողմից կատարված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1.Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ (…)» ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2009թ. հունիսի 2-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ նշել է. « (…) 17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, (…)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես կալանքի այնպես էլ ազատազրկման ձևով։ Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի կալանքի ձևով։ Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանը նախկինում դատված չի եղել, տարեց` 78 ամյա, բնակության մշտական վայր չունեցող, ծերության կենսաթոշակառու է, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց կալանքի ձևով պատիժ կրելու։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2014թ. օգոստոսի 06-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ թողնված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Ցոլակ Համբարձումի Բադալյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Ցոլակ Բադալյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2014թ. օգոստոսի 06-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ թողնված, ռազմամթերք հանդիսացող, 7.62մմ տրամաչափի (7.62X54R) հրացանային մարտական փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 26-11-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 29-12-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 73, 121 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 73, 121 |