Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի դատախազության
ավագ դատախազ Գ. Սարգսյանի,

պաշտպան Հ. Անանյանի,


2014թ. հոկտեմբերի 06-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ԵԿԴ-0139/01/14 (61203513) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Իշխան Կամոյի Գալստյանի
ծնված` 1983թ. օգոստոսի 18-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է «Լադեկա» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում որպես տնօրեն, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Տիչինայի 2-րդ նրբանցքի 31-րդ տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Դավիթ Լյուդվիգի Գրիգորյանի
ծնված` 1980թ. հունվարի 30-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատում է «Նինգբո» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում որպես տնօրեն, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Արշակունյաց պողոտայի թիվ 42 շենքի թիվ 35 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննության մարմինը Իշխան Կամոյի Գալստյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Դավիթ Գրիգորյանի դրդմամբ, 2012 թվականի սեպտեմբերի 26-ին «Հայ-Ռուսական Արտահանման Ներմուծման Բանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲ ընկերություն է ներկայացրել «Երեք Դե Մոլորակ» ՍՊ ընկերության կնիքի դրոշմով, նույն ամսաթվով թվագրված, անհայտ անձի կողմից պատրաստված, պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող, ակնհայտ կեղծ տեղեկանք, որի հիման վրա նշված բանկից ստացել է 21.000 ԱՄՆ դոլլար վարկ, որով մարել է Դավիթ Գրիգորյանին պատկանող` «Նինգբո» ՍՊ ընկերության վարկային պարտավորությունը։
Այսինքն, Իշխան Կամոյի Գալստյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք։»։
Դավիթ Լյուդվիգի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նրա դրդմամբ Իշխան Գալստյանը, 2012 թվականի սեպտեմբերի 26-ին «Հայ-Ռուսական Արտահանման Ներմուծման Բանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲ ընկերություն է ներկայացրել «Երեք Դե Մոլորակ» ՍՊ ընկերության կնիքի դրոշմով, նույն ամսաթվով թվագրված, անհայտ անձի կողմից պատրաստված, պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող, ակնհայտ կեղծ տեղեկանք, որի հիման վրա վերջինս նշված բանկից ստացել է 21.000 ԱՄՆ դոլլար վարկ, որով մարել է նրան պատկանող` «Նինգբո» ՍՊ ընկերության վարկային պարտավորությունը։
Այսինքն, Դավիթ Լյուդվիգի Գրիգորյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք։»։
2014թ. օգոստոսի 15-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2014թ. հոկտեմբերի 06-ի դատական նիստում պաշտպան Հ. Անանյանը միջնորդություն է ներկայացրել ամբաստանյալ Դավիթ Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Իշխան Գալստյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վաղեմության ժամկետները լրանալու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Իշխան Գալստյանը հայտարարեց, որ չի առարկում, որ իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվի` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով։
Ամբաստանյալ Դավիթ Գրիգորյանը հայտարարեց, որ չի առարկում, որ իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվի` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով։
Մեղադրողը նույնպես չառարկեց միջնորդության դեմ։
Քննարկելով միջնորդությունը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով։»։
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Իրավունք վերապահող կամ պատասխանատվությունից ազատող վկայական կամ պաշտոնական այլ փաստաթուղթ կեղծելը` կեղծողի կողմից անձամբ կամ այլ անձի կողմից դրանք օգտագործելու կամ իրացնելու նպատակով կամ այդպիսի փաստաթուղթ իրացնելը կամ նույն նպատակներով կեղծ կնիքներ, դրոշմներ, ձևաթղթեր, տրանսպորտային միջոցների պետհամարանիշներ պատրաստելը կամ իրացնելը, ինչպես նաև ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն`
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(…)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները.
(…)
5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
6. Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
(…)»։
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալներ Իշխան Գալստյանին և Դավիթ Գրիգորյանին վերագրվող արարքները դասվում են ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին, քանի որ այդ արարքների համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի և ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների` ամբաստանյալներ Դավիթ Գրիգորյանը և Իշխան Գալստյանն իրենց վերագրվող արարքները կատարել են 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին, այսինքն` ավելի քան երկու տարի առաջ։
Փաստորեն անցել է այդ արարքների համար նրանց քրեական հետապնդման վաղեմության ժամկետը։
Ամբաստանյալները չեն առարկել իրենց նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետներն անցնելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ։
Հետևաբար, ամբաստանյալ Իշխան Գալստյանի կողմից, 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին, պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող ակնհայտ կեղծ տեղեկանք օգտագործելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման և քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Դավիթ Գրիգորյանի կողմից, 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին, պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող ակնհայտ կեղծ տեղեկանք օգտագործելն Իշխան Գալստյանին դրդելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման և քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Իշխան Կամոյի Գալստյանի և Դավիթ Լյուդվիգի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ավագ քննիչ Գ. Հովհաննիսյանի 2014թ. օգոստոսի 07-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Երեք Դե Մոլարակ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության կնիքի դրոշմով պատրաստված, 2012թ. սեպտեմբերի 26-ի ամսաթվով թվագրված կեղծ տեղեկանքը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 119-րդ, 144-րդ, 151-րդ, 313-րդ հոդվածերով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ԵԿԴ-0139/01/14 (61203513) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Իշխան Կամոյի Գալստյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Դավիթ Լյուդվիգի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալներ`
1. Իշխան Կամոյի Գալստյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումն ու կարճել քրեական գործի վարույթը` վաղեմության ժամկետներն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
2.Դավիթ Լյուդվիգի Գրիգորյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումն ու կարճել քրեական գործի վարույթը` վաղեմության ժամկետներն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 07.08.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Երեք Դե Մոլարակ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության կնիքի դրոշմով պատրաստված, 2012թ. սեպտեմբերի 26-ի ամսաթվով թվագրված կեղծ տեղեկանքը պահել քրեական գործի հետ միասին։
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ