Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0133/01/14
26 մայիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ


ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վ.ՄԱԼՈՅԱՆԻ
ԹԱՐԳՄԱՆ` Մ.ԲԱԼՈՅԱՆԻ



Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Մալոյանի և վերջինիս պաշտպան Գ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2012թ. մարտի 06-ին, ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության /այսուհետ ԱԱԾ/ քննչական վարչությունում, «ՄԱԼՈՅԱՆ ՓՐՈԴԱՔՇՆ» և «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից ուղևորներին չփոխադրելու և նրանցից որպես փոխադրավարձ ստացված առանձնապես խոշոր չափերով` շուրջ 20.000.000 ՀՀ դրամ գումարը յուրացման միջոցով հափշտակելու դեպքի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 58201512 քրեական գործը և ընդունվել է քննիչի վարույթ։
ՀՀ գլխավոր դատախազության` ՀՀ ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող և կիբերհանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ Հ. Սարգսյանի 2012թ. օգոստոսի 15-ի թիվ 7-165նյ /12 գրությամբ ՀՀ կառավարությանն առընթեր ԱԱԾ քննչական վարչություն է ուղարկվել «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ից ստացված, «Շալոմ Պաղեստին-Սալամ Իսրայել» ՍՊԸ-ի վերաբերյալ նյութերը` թիվ 58201512 քրեական գործին միացնելու և համատեղ վարույթը շարունակելու համար։
Քննիչի 2012թ. օգոստոսի 16-ի որոշմամբ այդ նյութերը միացվել են վերոհիշյալ քրեական գործին։
2013թ. նոյեմբերի 26-ին, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 13843713 քրեական գործը և ընդունվել է քննիչի վարույթ։
ՀՀ գլխավոր դատախազության` ՀՀ ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող և կիբերհանցագործությունների գործերով վարչության պետ Ա. Գոյունյանի 2013թ. դեկտեմբերի 05-ի թիվ 7-277քր-13 գրությամբ, ՀՀ կառավարությանն առընթեր ԱԱԾ քննչական վարչություն է ուղարկվել թիվ 13843713 քրեական գործը` թիվ 58201512 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը շարունակելու համար, որը քննիչի 2013թ. դեկտեմբերի 06-ի որոշումներով ընդունվել է վարույթ, միացվել է թիվ 58201512 քրեական գործին և քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 58201512 համարով։
Քննիչի 2014թ. հունիսի 12-ի որոշմամբ, Վիկտորիա Մալոյանի կողմից հարկերի, տուրքերի և այլ պարտադիր վճարումների կատարումից չարամտորեն խուսափելու դրվագով թիվ 58201512 քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Երևան-Դուբայ-Երևան չարտերային չվերթների ուղևորներից որպես փոխադրավարձ ստացված, առանձնապես խոշոր չափերով` շուրջ 20.000.000 ՀՀ դրամ գումարը յուրացման միջոցով հափշտակելու դրվագով Վիկտորիա Մալոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է, «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից հատկացված թվով 583 ավիատոմսերի արժեքից 84.203.610 ՀՀ դրամ հափշտակելու, Կարմեն Եղյանից, Ինգա Նանագուլյանից, Ռուզաննա Սիմոնյանից և Ռուզաննա Գյուրջինյանից ավիատոմսեր վերցնելու, դրանց դիմաց գումարներ չվճարելու դրվագներով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել և քրեական գործով վարույթն այդ մասով կարճվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նախաքննության մարմինը Վիկտորիա Սամվելի Մալոյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքների համար` «որ նա, որպես ֆիզիկական անձ, առանց պետական գրանցման իրականացնելով ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն, «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ից, 2010 թվականի հունիսից մինչև 2011 թվականի մարտն ընկած ժամանակահատվածում, մի քանի խմբաքանակներով, ստացել է տարբեր չվերթների արտոնյալ ավիատոմսեր, «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ին վճարելով յուրաքանչյուր ավիատոմսի համար 11.000 ՀՀ դրամ, իսկ մանկահասակների յուրաքանչյուր ավիատոմսի համար՝ 1.000 ՀՀ դրամ։ Ըստ «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ ղեկավարության հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության, ստացված ավիատոմսերի դիմաց, Վիկտորյա Մալոյանը ստանձնել է իրականացնել «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության մեջ մտնող մի շարք ընկերությունների, այդ թվում նաև «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի համար գովազդային տարբեր ծառայություններ, ընդ որում, ո՛չ այդ գործարքների և ո՛չ էլ տրամադրված ավիատոմսերի իրական արժեքների վերաբերյալ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում պատշաճ իրավական և հաշվապահական ձևակերպումներ չեն կատարվել։ «Արմավիա» Ավիաընկերությունից ստացված ավիատոմսերի մեծամասնությունն իրացրել է ինչպես անձամբ, այնպես էլ Էջմիածին քաղաքի բնակիչներ` Գոհար Ասլանյանի, Կարմեն Եղյանի, Երևանում գործող «Պարտեզ Տուր» և «Ինգո թրավել» ավիագործակալությունների աշխատակիցներ՝ Ռուզաննա Սիմոնյանի և Ինգա Նանագուլյանի միջոցով, որի համար որպես միջնորդավճար այդ 4 անձանց թողել է վաճառված յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեքի 10 տոկոսը։ Իսկ գովազդային պաստառների տպագրությունը և գովազդային վահանակների մոնտաժման որոշ աշխատանքներն իրականացրել է «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ միջոցով։
Այսպիսով, Վիկտորյա Մալոյանն առանց պետական գրանցման իրականացրել է ձեռնակատիրական գործունեություն, որը զուգորդվել է պետությանն առանձնապես խոշոր չափի` 21.641.537 ՀՀ դրամի վնաս պատճառելով։
Բացի այդ, 2013 թվականի նոյեմբերի սկզբին, տեղեկանալով, որ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ին անհրաժեշտ է ձեռք բերել Բրազիլիա մեկնող ուղևորների թվով 18 ավիատոմսեր, նպատակադրվել է ավիատոմսերի ձեռք բերման այսպես ասած ձեռնտու, ոչ իրական պայմաններ ներկայացնելու միջոցով, մասնակցել և ներազդել գործընթացին, ակնկալելով հափշտակել ավիատոմսերի համար հատկացված գումարների մի մասը։ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար հանդիպել է «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ տնօրեն Աղվան Գրիգորյանի հետ, նրանից տեղեկացել ինչպես Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան, այնպես էլ Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո ուղղություններով ավիատոմսերի արժեքների մասին, պարզելով և պայմանավորվելով, որ «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ն այդ չվերթների 18 ուղևորների ավիատոմսերը կվաճառի 13.062.330 ՀՀ դրամով։ Այդ ավիատոմսերի իրացման հարցում իր ծառայությունները մատուցելու առաջարկով դիմել է ծանոթին՝ Լուսինե Գուլյանին, որը, գրանցված լինելով որպես անհատ ձեռնարկատեր, բազմաթիվ ավիատոմսերի առք ու վաճառքի գործառույթներ է իրականացրել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊ ընկերության, մասնավորապես նաև այդ ընկերության սեփականատիրոջ՝ Սուսաննա Նալչաջյանի որդու՝ Հայկ Ամրոյանի հետ։ Որպեսզի գործարքն իր միջոցով իրականացվի, շահագրգռել է որպես միջնորդ հանդիսացող Լուսինե Գուլյանին և ավիատոմսերի ձեռք բերողին, մասնավորապես Հայկ Ամրոյանին, նրանց ներկայացնելով, որ ավիատոմսերի ձեռք բերումը հնարավորություն ունի իրականացնել ընդհանուր 12.104.500 ՀՀ դրամով, Լուսինե Գուլյանին խոստանալով, որ իր միջոցով գործարքն իրականացնելու դեպքում, նրան որպես միջնորդավճար այդ գումարից կտա 584.500 ՀՀ դրամ։ Շահավետ առաջարկից գայթակղված, Լուսինե Գուլյանն ավիատոմսերի ձեռք բերման առաջարկված գործարքի իրականացման վերաբերյալ տեղեկությունները հայտնել է Հայկ Ամրոյանին։ Ընդ որում «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊ ընկերությունը, 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, մասնակցելով հայտարարված մրցույթին, շահել և պայմանագիր է կազմել «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի հետ, ստանձնելով կազմակերպության 18-հոգանոց պատվիրակությանը ապահովել 26.11.2013թ. Երևան-Դուբայ, 27.11.2013թ. Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա, 04.12.2013թ. Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո, 05.12.2013թ. Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ և 06.12.2013թ. Դուբայ-Երևան ուղղությունների էկոնոմ կարգի ավիատոմսերով, պայմանագրի արժեք սահմանելով 12.882.600 ՀՀ դրամ, որը 2013 թվականի նոյեմբերի 6-ին ամբողջությամբ բանկային փոխանցմամբ ուղարկվել է «Բրենդ Մեդիա» ՍՊԸ բանկային հաշվեհամարին։ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին ստացված գումարից 11.340.000 ՀՀ դրամը կանխիկացվել է «Բրենդ Մեդիա» ՍՊԸ տնօրեն Տիգրան Աճեմյանի կողմից, ով դրան ավելացնելով ընկերության դրամարկղում առկա 764.500 ՀՀ դրամ, 12.104.500 ՀՀ դրամը տրվել է Հայկ Ամրոյանին։ Վերջինս այդ գումարը հանձնել է Լուսինե Գուլյանին։ Նույն օրը, ինչպես նաև 2013 թվականի նոյեմբերի 11-ին Լուսինե Գուլյանից ստացել է ընդհանուր 11.520.000 ՀՀ դրամ, նրան է թողել խոստացած միջնորդավճարը՝ 584.500 ՀՀ դրամը, պայմանավորվելով, որ մոտակա օրերին կտրամադրի 18 ուղևորների նշված ուղղությունների ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները։ Հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցենլու համար, ստացված գումարից 3.200.000 ՀՀ դրամը տալով «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ ավիատոմսերի վաճառքի և տուրիզմի մենեջեր Աննա Միքայելյանին, նշված ընկերության տնօրեն՝ Աղվան Գրիգորյանի հետ պայմանավորվել է, որպեսզի ձևակերպվի ավիատոմսերի ձեռքբերումը, իրեն տրվեն 18 ուղևորների ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները, իսկ ավիատոմսերի արժեքի մնացած գումարը՝ 9.862.330 ՀՀ դրամը վճարել մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ը։ Լուսինե Գուլյանին ներկայացնելով, որ 18 ուղևորների նշված ուղղությունների ավիատոմսերի արժեքը մուծված է ու գործարքն ավարտված է, ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները տրամադրել է նրան, ով էլ դրանք տրամադրել է Հայկ Ամրոյանին։ Իսկ մոտը մնացած 8.320.000 ՀՀ դրամը խաբեությամբ հափշտակել է։ «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ տնօրեն Աղվան Գրիգորյանը, չստանալով ավիատոմսերի արժեքի մնացած չափով գումարը՝ 9.862.330 ՀՀ դրամը, 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ի աշխատանքային օրվա վերջում, ցուցում է տվել ընկերության աշխատակից Աննա Միքայելյանին ձևակերպելու դուրս գրված բոլոր ավիատոմսերի ետ վերադարձ։ Արդյունքում, 2013 թվականի նոյեմբերի 26-ին «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ 18 անձանցից բաղկացած պատվիրակության անդամները, որոնք Բրազիլիայում պետք է մասնակցեին համաշխարհային գիմնազիադային, գալով «Զվարթնոց» օդանավակայան, չեն կարողացել մեկնել, քանի որ նրանց անվամբ ձևակերպված ավիատոմսեր չեն եղել, և ուղևորությունը ձախողվել է։
2013 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում, Լուսինե Գուլյանից ստանալով ընդհանուր 1.463.800 ՀՀ դրամ, որը տրամադրված է եղել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ նախագահի որդու՝ Հայկ Ամրոյանի կողմից՝ թվով 7 քաղաքացիների համար տարբեր ուղղությունների ավիատոմսեր ձեռք բերելու նպատակով, ստանձնել է իրականացնել տոմսերի ձեռք բերման գործընթացը, պայմանավորվածություն ունենալով Լուսինե Գուլյանի հետ՝ միջնորդավճար թողնել վերջինիս։ Սակայն, ունենալով միանգամայն այլ նպատակադրվածություն՝ հափշտակել այդ գումարը, դիմել է խաբեության, Լուսինե Գուլյանին թողնելով պայմանավորված միջնորդավճարը՝ 87.828 ՀՀ դրամ և տրամադրելով այդ 7 քաղաքացիների տվյալներով փաստաթղթեր, որոնք բովանդակել են նրանց անուններով էլեկտրոնային ավիատոմսեր ձևակերպելու մասին տվյալներ, ներկայացրել է, որ քաղաքացիների ավիատոմսերը ձեռքբերված են ու հափշտակել է խոշոր չափերով 1.375.972 ՀՀ դրամը։
Հայկ Ամրոյանը, իր ձերբակալությունից հետո, ավիատոմսերի վաճառքների համակարգի տեղեկատվության համակարգից ճշտելով, որ 7 քաղաքացիների ավիատոմսերը ձեռք բերված չեն, ստիպված «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ միջոցների հաշվին ձեռք է բերել 7 ավիատոմսեր, որոնցով ուղևորները մեկնել են համապատասխան պետություններ։»։
2014թ. օգոստոսի 12-ին Վիկտորիա Մալոյանի վերաբերյալ թիվ 58201512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որը 2014թ. օգոստոսի 15-ին ընդունվել է դատարանի (դատավոր Ա. Վարդանյանի) վարույթ։ 2014թ. սեպտեմբերի 1-ին քրեական գործը վերամակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանին, 2014թ. սեպտեմբերի 3-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2014թ. սեպտեմբերի 27-ին, ժամը 15։00-ին նշանակելու մասին։
Մեղադրողը հաշվի առնելով, որ քրեական գործի քննության ընթացքում նշանակված դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` ֆիզիկական անձ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից 2010-2011թթ. ընթացքում ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով տուգանքի ձևով գանձման ենթակա պարտավորությունները կազմել են 21.641.573 ՀՀ դրամ, իսկ ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով զուտ հարկերի և սոցվճարների գծով պետությանը պատճառված վնասի չափը կազմել է 1.799.021 ՀՀ դրամ, այդ թվում եկամտահարկ` 1.539.323 դրամ, սոց. վճար` 259,698 դրամ և նկատի ունենալով, որ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից իրականացված ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով պետությանը պատճառված վնասը կազմում է ոչ թե 21.641.573 ՀՀ դրամ, այլ` 1.799.021 ՀՀ դրամ, այսինքն` Վ. Մալոյանի կատարած արարքի հետևանքով պետությանը պատճառվել է խոշոր չափի վնաս և այդ դեպքում նրա արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2015թ. հունիսի 23-ի դատական նիստում, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածով սահմանված կարգով` դատարանին է ներկայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վիկտորյա Մալոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշում, հետևյալ բովանդակությամբ.
«(…) 1. Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան առաջադրել նոր մեղադրանք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա որպես ֆիզիկական անձ, առանց պետական գրանցման իրականացնելով ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեություն, «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ից, 2010 թվականի հունիսից մինչև 2011 թվականի մարտն ընկած ժամանակահատվածում, մի քանի խմբաքանակներով, ստացել է տարբեր չվերթների արտոնյալ ավիատոմսեր, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ին վճարելով յուրաքանչյուր ավիատոմսի համար 11.000 ՀՀ դրամ, իսկ մանկահասակների յուրաքանչյուր ավիատոմսի համար` 1.000 ՀՀ դրամ։ Ըստ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ ղեկավարության հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության, ստացված ավիատոմսերի դիմաց, Վիկտորյա Մալոյանը ստանձնել է իրականացնել «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության մեջ մտնող մի շարք ընկերությունների, այդ թվում նաև «Արմավիա»Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի համար գովազդային տարբեր ծառայություններ, ընդ որում, ոչ այդ գործարքների և ոչ էլ տրամադրված ավիատոմսերի իրական արժեքների վերաբերյալ «Արմավիա» Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում պատշաճ իրավական և հաշվապահական ձևակերպումներ չեն կատարվել։ «Արմավիա» ավիաընկերությունից ստացված ավիատոմսերի մեծամասնությունն իրացրել է ինչպես անձամբ, այնպես էլ Էջմիածին քաղաքի բնակիչներ Գոհար Ասլանյանի, Կարմեն Եղյանի, Երևանում գործող «Պարտեզ Տուր» և «Ինգո թրավել» ավիագործակալությունների աշխատակիցներ Ռուզաննա Սիմոնյանի և Ինգա Նանագուլյանի միջոցով, որի համար որպես միջնորդավճար այդ 4 անձանց թողել է վաճառված յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեքի 10 տոկոսը։ Իսկ գովազդային պաստառների տպագրությունը և գովազդային վահանակների մոնտաժման որոշ աշխատանքներն իրականացրել է «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ի միջոցով։
Այսպիսով, Վիկտորյա Մալոյանն առանց պետական գրանցման իրականացրել է ձեռնակատիրական գործունեություն, որը զուգորդվել է պետությանը խոշոր չափի 1.799.021 ՀՀ դրամի վնաս պատճառելով։
Բացի այդ, 2013 թվականի նոյեմբերի սկզբին, տեղեկանալով, որ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ին անհրաժեշտ է ձեռք բերել Բրազիլիա մեկնող ուղևորների թվով 18 ավիատոմսեր, նպատակադրվել է ավիատոմսերի ձեռք բերման շահավետ, ոչ իրական պայմաններ ներկայացնելու միջոցով, մասնակցել և ներազդել գործընթացին, ակնկալելով հափշտակել ավիատոմսերի համար հատկացված գումարների մի մասը։ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար հանդիպել է «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ տնօրեն Աղվան Գրիգորյանի հետ, նրանից տեղեկացել ինչպես Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան, այնպես էլ Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե ժանեյրո ուղղություններով ավիատոմսերի արժեքների մասին, պարզելով և պայմանավորվելով, որ «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ն այդ չվերթների 18 ուղևորների ավիատոմսերը կվաճառի 13.062.330 ՀՀ դրամով։ Այդ ավիատոմսերի իրացման հարցում իր ծառայությունները մատուցելու առաջարկով դիմել է ծանոթին` Լուսինե Գուլյանին, որը գրանցված լինելով որպես անհատ ձեռնարկատեր, ավիատոմսերի առք ու վաճառքի բազմաթիվ գործարքներ է իրականացրել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊ ընկերության և դրա սեփականատեր Սուսաննա Նալչաջյանի որդու` Հայկ Ամրոյանի հետ։ Որպեսզի գործարքն իր միջոցով իրականացվի, շահագրգռել է միջնորդ հանդիսացող Լուսինե Գուլյանին և ավիատոմսեր ձեռք բերողին, մասնավորապես Հայկ Ամրոյանին, նրանց ներկայացնելով, որ ավիատոմսերի ձեռքբերումը հնարավորություն ունի իրականացնել ընդհանուր 12.104.500 ՀՀ դրամով, Լուսինե Գուլյանին խոստանալով, որ իր միջոցով գործարքն իրականացնելու դեպքում, նրան որպես միջնորդավճար այդ գումարից կտա 584.500 ՀՀ դրամ։ Ստանալով նշված շահավետ առաջարկը` Լուսինե Գուլյանն այդ տեղեկությունները հայտնել է Հայկ Ամրոյանին։ Մինչ այդ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊ ընկերությունը, 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, մասնակցելով հայտարարված մրցույթին, ճանաչվել է հաղթող և պայմանագիր է կնքել «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի հետ, ստանձնելով կազմակերպության 18 անձանցից կազմված պատվիրակությանն ապահովել 26.11.2013թ. Երևան-Դուբայ, 27.11.2013թ. Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա, 04.12.2013թ. Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո, 05.12.2013թ. Ժանեյրո-Դուբայ և 06.12.2013թ. Դուբայ-Երևան ուղղությունների էկոնոմ կարգի ավիատոմսերով, պայմանագրի արժեք սահմանելով 12.882.600 ՀՀ դրամ, որը 2013 թվականի նոյեմբերի 6-ին ամբողջությամբ փոխանցվել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ բանկային հաշվեհամարին։ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին ստացված գումարից 11.340.000 ՀՀ դրամը կանխիկացվել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ տնօրեն Տիգրան Աճեմյանի կողմից, ով դրան ավելացնելով ընկերության դրամարկղում առկա 764.500 ՀՀ դրամ` 12.104.500 ՀՀ դրամը տրվել է Հայկ Ամրոյանին։ Վերջինս այդ գումարը հանձնել է Լուսինե Գուլյանին։ Նույն օրը, ինչպես նաև 2013 թվականի նոյեմբերի 11-ին Վիկտորյա Մալոյանը Լուսինե Գուլյանից ստացել է ընդհանուր 11.520.000 ՀՀ դրամ, նրան է թողել խոստացած միջնորդավճարը 584.500 ՀՀ դրամը, պայմանավորվելով, որ մոտակա օրերին կտրամադրի 18 ուղևորների նշված ուղղությունների ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները։
Հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցնելու համար, ստացված գումարից 3.200.000 ՀՀ դրամը տալով «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ ավիատոմսերի վաճառքի և տուրիզմի մենեջեր Աննա Միքայելյանին, նշված ընկերության տնօրեն Աղվան Գրիգորյանի հետ Վիկտորյա Մալոյանը պայմանավորվել է, որպեսզի ձևակերպվի ավիատոմսերի ձեռքբերումը, իրեն տրվեն 18 ուղևորների ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները, իսկ ավիատոմսերի արժեքի մնացած գումարը 9.862.330 ՀՀ դրամը պարտավորվել է վճարել մինչև 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ը։ Լուսինե Գուլյանին ներկայացնելով, որ 18 ուղևորների նշված ուղղությունների ավիատոմսերի արժեքը մուծված է ու գործարքն ավարտված է, ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները տվել է նրան, ով էլ դրանք տրամադրել է Հայկ Ամրոյանին։ Իսկ մնացած 8.320.000 ՀՀ դրամը Վիկտորյա Մալոյանը խաբեությամբ հափշտակել է։ «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ի տնօրեն Աղվան Գրիգորյանը, չստանալով ավիատոմսերի արժեքի մնացած գումարը` 9.862.330 ՀՀ դրամը, 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ի աշխատանքային օրվա վերջում, ցուցում է տվել ընկերության աշխատակից Աննա Միքայելյանին ձևակերպելու դուրս գրված բոլոր ավիատոմսերի վերադարձ։ Արդյունքում, 2013 թվականի նոյեմբերի 26-ին «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ 18 անձանցից բաղկացած պատվիրակության անդամները, որոնք Բրազիլիայում պետք է մասնակցեին համաշխարհային գիմնազիադային, գալով «Զվարթնոց» օդանավակայան, չեն կարողացել մեկնել, քանի որ նրանց անվամբ ձևակերպված ավիատոմսեր չեն եղել, և ուղևորությունը ձախողվել է։
Բացի այդ, 2013 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում, Վիկտորյա Մալոյանը Լուսինե Գուլյանից ստանալով ընդհանուր 1.463.800 դրամ, որը տրամադրված է եղել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ հիմնադրի որդու Հայկ Ամրոյանի կողմից թվով 7 քաղաքացիների համար տարբեր ուղղությունների ավիատոմսեր ձեռք բերելու նպատակով, ստանձնել է իրականացնել տոմսերի ձեռք բերման գործընթացը, պայմանավորվածություն ունենալով Լուսինե Գուլյանի հետ միջնորդավճար թողնել վերջինիս։ Սակայն, ունենալով միանգամայն այլ նպատակադրվածություն` հափշտակել այդ գումարը, դիմել է խաբեության` Լուսինե Գուլյանին թողնելով պայմանավորված միջնորդավճարը 87.828 ՀՀ դրամ և տրամադրելով այդ 7 քաղաքացիների տվյալներով փաստաթղթեր, որոնք բովանդակել են նրանց անուններով էլեկտրոնային ավիատոմսեր ձևակերպելու մասին իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներ, ներկայացրել է, որ քաղաքացիների ավիատոմսերը ձեռքբերված են ու հափշտակել է խոշոր չափերով 1.375.972 ՀՀ դրամը։
Վիկտորյա Մալոյանին ձերբակալելուց հետո Հայկ Ամրոյանն ավիատոմսերի վաճառքների տեղեկատվական համակարգից պարզելով, որ 7 քաղաքացիների ավիատոմսերը ձեռք չեն բերվել, «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ միջոցների հաշվին գնել է 7 ավիատոմսեր և տրամադրել ուղևորներին»։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2015թ. հոկտեմբերի 16-ի դատական նիստում մեղադրողը դատարանին է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազության նույն օրվա հայցադիմումն ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի դեմ, որի համաձայն` ՀՀ գլխավոր դատախազությունը պահանջել է ամբաստանյալ և քաղաքացիական պատասխանող Վիկտորյա Մալոյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 1.799.021 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր իննսունինը հազար քսան մեկ/ ՀՀ դրամ` որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալ և քաղաքացիական պատասխանող Վ. Մալոյանն առարկել է քաղաքացիական հայցի դեմ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.12.2015թ. դատավճռով Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկի` 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` երկու տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհազարապատիկի` 3.000.000 /երեք միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` երկու տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 26-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ գլխավոր դատախազության քաղաքացիական հայցը բավարարվել է.
Վճռվել է ամբաստանյալ և քաղաքացիական պատասխանող Վ. Մալոյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 1.799.021 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր իննսունինը հազար քսանմեկ/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2012թ. մարտի 16-ի և 2013թ. նոյեմբերի 29-ի որոշումներով դրված կալանքը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի կատարումը։
Վճռվել է ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 251.100 /երկու հարյուր հիսունմեկ հազար մեկ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
2/. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջները.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ նույնաբովանդակ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Վ.Մալոյանը և վերջինիս պաշտպան Գ.Գրիգորյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ամբաստանյալը և պաշտպանը գտել են, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2015թ.-ի դեկտեմբերի 15-ին թիվ ԵԿԴ/0133/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը անհրաժեշտ է բեկանել, քանի որ այն կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի մի շարք խախտումներով, որի արդյունքում իրականացված դատական սխալը ծանր հետևանքներ կարող է առաջացնել ամբաստանյալի համար և խախտել արդարադատության բուն էությունը, ինչը արտահայտվել է հետևյալում.
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալը. Ամբաստանյալ Վիկտորիա Սամվելի Մալոյանը հանդիսանալով ֆիզիկական անձ, աոանց պետական գրանցման իրականացնելով ապօրինի ձեոնարկատիրական գործունեություն՝ 2010թ. հունիսից մինչև 2011թ. մարտն ընկած ժամանակահատվածում «Արմավիա»–Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ից, մի քանի խմբաքանակներով ստացել է տարբեր տվյալներ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից կատարված գովազդային ծառայությունների արժեքի վերաբերյալ։ Դրանց չափը չի հիշում Այդ արժեքների հետ համաձայնվել է նաև Վիկտորյա Մալոյանը։ Իբր կատարել է հաշվարկ, և իրենց երեքի կողմից կազմվել է փաստաթուղթ կամ փաստաթղթեր՝ կոնկրետ չի հիշում, որտեղ փոխադարձ հաշվարկների վերաբերյալ նշվել են համապատասխան տեղեկություններ։ Եթե հիշողությունը չի դավաճանում հաշվարկած տոմսերի ընդհանուր արժեքի և Այվազյանի ու Մալոյանի կողմից ա^էա/ա/^ււ/աձ գովազդային ծառայությունների արժեքի եամաորմամբ պարզվել է, որ եթե Վ. Մալոյանը տրամադրի վերը նշված օդանավի մակետին վերաբերվող հաշիվ– ապրանբացրերը (ինվոյսեերը), ապա «Արմավիա» ավիաընկերությանը վ. Մալոյանը մատուցած կլինի մոտ 8.000.000 ՀՀ դրամի ավել չափով գովազդ քան նրա ստացած տոմսերի արժեքն է և «Արմավիա» ավիաընկերությունը նրան դեռ պետք է համապատասխան ավիատոմսերի քանակություն տրամադրի։ Այս հաշվարկի և համադրման առիթ է հանդիսացել այն, որ Վիկտորյա Մալոյանը դիմել է քաղաքային գրասենյակ, սակայն նրան ինչ-որ չափի ավիատոմսեր չեն տրամադրել։ Կարինե Կարապետյանն այդ մասին ահազանգել է գլխավոր տնօրեն Ն. Բելլայանին, իսկ Վիկտորյան դժգոհություննեբ է արտահայտել։ Իր կատարած բոլոր հաշվարկները, որոնք կապված են եղել տրամադրված ավիատոմսերի արժեքների հաշվարկի և գովազդային ծառայությունների արժեքի համադրման հետ՝ ամփոփվել են մեկ կամ երկու փաստաթղթերում, որոնք ստորագրվել են իր, Անահիտ Այվազյանի, Վիկտորյա Մալոյանի ե Կարինե Կարապետյանի կողմից։ Ինքը դրանք տվել է Ն. Բելլայանին։ Այդ դեպքից հետո «Արմավիա»–Ավիաընկերության ԱՊԸ– ում աշխատել է ևս տասնութ օր, սակայն ոչ-ոք իրեն չի ասել, որ սխալ հաշվարկներ է կատարել կամ թերացել է իր ծառայողական պարտականությունների կատարման մեջ։ «Արմավիա-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի և Վիկտորյա Մալոյանի միջև այդ բարտերային գործարքն «Արմավիա»–Ավիաընկերություն ԱՊԸ-ում հաշվապահական ձևակերպում տալու հետ կապված ոչ մի տեղեկություններ չունի։ Իր կարծիքով, որպեսզի այդ գործարքը հաշվապահորեն ձևակերպվեր՝ պայմանագիրը պետք է ունենար համապատասխան կետ կամ հավելված՝ կոնկրետ հաշվարկներով և ժամկետնռրեվ:
Մեղադրանքը հիմնված է քննիչի կողմից նշանակված ղատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացության վրա, որի շրջանակներում փորձագետին հարցադրումներ էին առաջադրվել պարզելու համար հետևյալ հարցերը.
1.Վիկտորյա Մալոյանի, որպես անհատի կողմից 2010թ–ի հունիսից մինչև 2011 թվականի մարտն ընկած ժամանակահատվածներում, <Արմավիա> ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից տրամադրված ընղհանուր 143.892.219 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով 667 ավիատոմսերը իրացնելու և փոխարենը գովազդային ծառայություններ իրականացնելու հետևանքով որքան է կազմում պետությանը պատճառված վնասի չափը, ինչպես նաև չվճարված հարկերից ու տուրքերից բխող տուգանքների չափը
2.<Բիզնես Սթայլ> ԱՊԸ կողմից կատարվել են <Միկա լիմիթեդ> Ընկերության կազմի մեջ մտնող Ընկերություններին 10.000.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գովազդային ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ հաշվապահական ձևակերպումներ և վճարվել են արդյոք համապատասխան հարկեր և տուրքեր, եթե ոչ, ապա որքան է կազմում չվճարված հարկերի և տուրքերի չափը, ինչպես նաև դրանից բխող տուգանքների չափը և այլն։
Ստացվել է <Փորձաքննությունների ազգային բյուրո> ՊՈԱԿ-ի հմ12-2482 փորձագիտական եզրակացությունը, համաձայն որի.
Փորձագետը հրաժարվել է պատասխանել առաջադրված հարցերին համապատասխան ստուգման ակտի բացակայության պայմաններում։
Դրանից հետո քրեական գործով նշանակվել են հարկային ստուգումներ։
Նախաձեռնողի կողմից կայացված որոշման համաձայն ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ՕՀ վարչության 7-րդ բաժնի պետ Շ. Համբարձումյանը կատարել է Վ. Մալոյանի, որպես ֆիզիկական անձի կողմից 2010–2011թթ. ընթացքում առանց պետական գրանցման իրականացված ձեոնարկատիրական գործունեության ստուգում։ Կատարված ստուգման արդյունքների վերաբերյալ 07.12.2012թ ամսաթվով կազմվել է թիվ 1410922 վարչական ակտը, որտեղ պարզել է, որ Վ. Մալոյանը 2010– 2011թթ. ընթացքում իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն չունենալով համապատասխան պետական գրանցում, իրացրել է<Արմավիա> ավիաընկերության ՍՊԸ-ից ստացված թվով 503 ավիատոմսեր։ Համաձայն <Հարկերի մասին> ՀՀ օբենքի 26 հոդվածի՝ գանձել տուգանք 40.694.400 դրամի չափով, քանի որ համախառն եկամուտը կազմում է 81.388.700 դրամ, որի հաշվարկման համար հիմք է հանդիսացել 28.11.2012թ.-ի թիվ 402-7 <Հարկերի մասին > ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի կիրառման որոշումը, ինչպես նաև հարկային մարմինների կողմից սոցիալական ապահովագրության վճարների հաշվարկման վերաբերյալ 28.11.2012թ–ի թիվ 403-7 որոշման և <Պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների մասին> ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով սահմանված տուգանքի հաշվարկը կազմում է 8138870 դրամ՝/813887ՕՕղ 10%/
Վարչական ակտին կից ներդիրում նշված է, որ հաշվարկները կատարվել են ՀՀ ԱԱԾ կողմից տրամադրված քրեական գործի նյութերի հիման վրա, համաձայն որի Վ. Մալոյանը, չունենալով համապատասխան գրանցում, իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, այն է 2010-2011թթ-ի ընթացքում <Արմավիա> ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի հետ կնքված պայմանագրի շրջանակներում վերջինիցս ձեռք է բերել թվով 503 ավիատոմսեր վճարելով 6.100.000 դրամ և իրացրել տարբեր գներով, որոնց ընդհանուր գումարը կազմել է 107.358.700 դրամ։ Դրա դիմաց <Արմավիա> ընկերության համար կատարել է գովազդային ծառայություններ ընդհանուր գումարով 19.870.000 դրամի։ Դրա հիման վրա իր համախառն եկամուտը հաշվարկվել է 81.388.700 դրամ /107.358.700-6100000-19870000/, ուստի, նշվել է, որ պետք է գանձվի իրացման շրջանառության /ՀԱՄԱԽԱՌՆ ԵԿԱՄՏԻ/ 50 տոկոսի չափով տուգանք գումարելով 40.694.400 դրամ, բայց ոչ պակաս, քան 200.000 դրամ։
2. Պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների մասին> ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով սահմանված տուգանքի հաշվարկն է. ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով չգրանցված ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու դեպքում /ապօրինի գործունեություն/ գանձվում է տուգանք այդ գործունեության արդյունքում հաշվարկված տարեկան համախառն եկամտի 10 տոկոսի չափով, բայց ոչ պակաս, գումարով 8138870 դրամ/81388700x10%/, որն ապօրինի գործունեության մասով վերջնական սոցիալական վճարների պարտավորություն է։
3.Նշված վարչական ակտը Վ. Մալոյանի կողմից չի ստորագրվել, ավելին, դրա վերաբերյալ ներկայացվել են առարկություններ, որոնք գտնվում են նաև քրեական գործում։
Նախաձեռնողի կողմից դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու որոշմամբ ՙՙՙՙՙպարզվեց մասում նշված է, որ գովազդային ծառայությունների տպագրական մասը Վ. Մալոյանի պատվերով 2010-2011թթ ընթացքում իրականացրել է <Բիզնես Մթայլ> ԱՊԸ-ը, վերջինս, ի դեմս Ա. Հովսեփյանի, իրականացնելով շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի տպագրական աշխատանքներ, չի կազմել համապատասխան հաշվապահական փաստաթղթեր և չի ներկայացրել հարկային հաշվետվություններ։ Պարզվեց մասում նշված է նաև, որ Վ. Մալոյանը հայտարարել է, որ <Արմավիա> ՍՊԸ-ի կողմից նշված 503 ավիատոմսերի ընղհանուր արժեք նշված 107.358.648 դրամը ուռճացված է, այդպիսի գներով <Արմավիա> ընկերությունը իրեն տոմսեր չի վաճառել և այդ ուռճացված գները <Արմավիա> ընկերությունը որոշել է բարտերային գործարքի շրջանակում և իր կողմից իրացված ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը կազմում է 65.166.049 դրամ։ Վերը նշված հանգամանքը հաստատել են նաև քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված անձինք, այղ թվում նաև Կարինե Կարապետյանը, Աղվան Գրիգորյանը, Անահիտ Այվազյանը և այլն։
Պարզվել է, որ <Արմավիա> ընկերությունը ընդունել է կատարված գովազդային աշխատանքների արժեքը միայն 7.184.461 ՀՀ դրամի սահմաններում, չհաշվարկելով 293.710 ՀՀ դրամ տպագրության պատվերից, 4.100.000 ՀՀ դրամի մոնտաժային աշխատանքների նույնիսկ ինքնարժեքը, որը ամբողջությամբ վճարվել է Վ. Մալոյանի կողմից։
Դատաքննության բնթացքամ հարցաքննված վկաներից Անահիտ Այվազյանը, Աղվան Գրիգորյանը, Նորայր Բելլույանը հաստատեցին, որ նշված բարտերային գործարքի ընթացքում Աղվան Գրիգորյանի ձեռագրով ամփոփված հաշվարկների համաձայն Վ. Մալոյանի կողմից պատվիրված գովազդային աշխատանքների համար Վիկտորյա Մալոյանի կողմից կատարված ծախսերը գերազանցում են տոմսերի արժեքը, որոնք տրամադրվել են Վ. Մալոյանին նույնիսկ ամենաուռճացված գներով։ Ուստի, ինչ եկամուտ կարող էր ստացած լինել Վ. Մալոյանը, եթե իր ծախսերը գերազանցում են այդ տոմսերի արժեքը։ Այն հանգամանքը, որ Արմավիա ավիաընկերությունը Վ. Մալոյանին պարտք է մնացել, կաշկանդել է վերջիններիս և հենց դա է հիմք հանդիսացել, որ իրեն այդ պատասխանատու Ամանորյա տոներին տրամադրվեն չարտերային չվերթներ։ Եթե Վ. Մալոյանը իրականում ստացած չիներ օգուտներ և պարտք մնացած չիներ <Արմավիա> ավիաընկերությանը ակնհայտ է, որ ավիաընկերությունը Վ. Մալոյանին ոչ մի դեպքում չվերթներ չէր տրամադրի, այն էլ ամենաթանկ ուղղություններով և այդ կարևոր տոնական օրերին:
Այն փաստը, որ Վ. Մալոյանը կատարել է այդ ծավալի գովազդային ծառայութուններ, բացի իր ցուցմունքներից հաստատել է նաև <Արմավիա> ավիաընկերության գովազդային բաժնի աշխատակից Անահիտ Այվազյանը քրեական գործում առկա իր ցուցմունքներով, համաձայն որի նշել է, որ իր ցուցմունքներին կցում է գովազդային վահանակների ֆոտո֊հաշվետվությունները, որոնք նրան ներկայացրել է Վ. Մալոյանը։ Դրանց առկայությունը ՌԴ-ում՝ Մոսկվայում, հաստատել է Ն. Բելլույանը և քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված այլ անձինք։ Ներկայացրել է նաև իր նամակագրության պահպանված հատվածը, որը վերաբերում է իր կողմից <Բիգնես Սթայլ>–ին պատվիրված, սակայն Վ. Մալոյանի կողմից վճարված գործերին։/գ.թ. 114, 4-րդ հատոր/։ Վ. Մալոյանը Արմավիա ավիաընկերության հետ աշխատել է շատ թափանցիկ և Անահիտ Այվազյանը ֆոտոնկարների մի մասը և տեղադրման հասցեները ՌԴ-ում ստացել է անձամբ Բիզ Մեդիա ԱՊԸ-ից էլեկտրոնային փոստով։ Եթե վերջինս գումարի դիմաց տեղադրած չլիներ գովազդային պաստառը ինչու պետք է ժամանակ վատներ Անահիտ Այվազյանի հետ էլեկտրոնային գրագրություն վարելու համար։
3-րդ հատորում է գտնվում նաև Անահիտ Այվազյանի, Աղվան Գրիգորյանի և Վ. Մալոյանի միջն կատարված հաշվարկների արդյունքում կազմված հաշվետվությունը, համաձայն որի պատվիրված և կատարված գովազդային ծառայությունների համար <Միկա լիմիտեդ> կազմի մեջ մտնող Վ,Մալոյանի կողմից իրականացված գովազդային ծառայությունների դիմաց <Արմավիա> Ընկերությունը մարտի 1-ից մինչև 12-ը ընկած ժամանակահատվածների համար պարտք է մնացել Վ. Մալոյանին 22.000.000+13.000.000 ՀՀ դրամ։ Ընդհանուր 35.000.000 /երեսունհինգ միլիո ն/ՀՀ դրա մ։
Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում Վիկտորյա Մալոյանը հայտնել է և ապացուցել որ իրացվել են 43283074 դրամի ավիատոմսեր, անհատույց տրամադրվել են 21882975 դրամի ավիատոմսեր։
Չնայած դրան, փորձաքննության համար հիմք են ընդունվել <Արմավիա> ավիաընկերության կողմից ներկայացված տոմսերի արժեքը 107.358.648 ՀՀ դրամ արժեքով։
Այդպիսով, 20.05.2013թ-ի դատահաշվապահական թիվ Հմ 35121209/2 փորձաքննության հետևություններ բաժնում, հիմք ընդունելով ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Հերբ նշված վարչական ակտը, նշվել է, որ համաձայն քննությամբ ձեոք բերված տվյալների՝ ֆիզիկական անձ Վիկտորյա Մալոյանի մոտ, նրա կողմից 15.06.2010թ–19.03.2011թ. ժամանակահատվածում <Արմավիա> ավիաընկերություն ՄՊԸ-ի կողմից տրամադրված ընդհանուր 107.358.648 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով 503 ավիատոմսերի բացելու և փոխարենը գովազդային ծառայություններ իրականացնելու ապօրինի ձեռնարկատիրական այդ գործունեության հետևանքով, տուգանքի ձևով գանձման ենթակա հարկայիև և սոց. վճարների պարտավորությունները կազմում է ընդամենը 21.641.537 դրամ, իսկ ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով զուտ հարկերի և սոց. վճարների գծով պետությանը պատճառված վնասի չափը, որը ներառված է տուգանքի ձևով հաշվարկված 21.641.537 դրամ հարկային պարտավորության և սոցիալական վճարի գումարների մեջ, կազմում է 1.799.021 դրամ, այդ թվում ֊եկամտահարկ 1.539.323դրամ, սոց. ճար ՝ 259.698 դրամ:
Միաժամանակ, եզրակացության մեջ նշված է, որ ըստ քրեական գործի նյութերի ֆիզիկակաև անձ Վիկտորյա Մալոյանի ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեության աբդյունքում հաշվարկված պարտավորությունները տվյալ գործունեության հետ կապված չրացուցիչ փաստաթղթերի ու այլ տեղեկատվության ներկայացման դեպքում ենթակա են վերահաշվարկման։
Վերը նշված փորձաքննությունը չէր կարող համարվել բազմակոդմանի, լրիվ և օբյեկտիվ, Վ. Մալոյանի համար առաջացներ բացասակաև հետևանքներ, ինչպես նաև դրվել մեղադրանքի հիմքում:
Փորձագետի պարզաբանմանն առաջադրված հարցերի բաժնում նշված է, որ.
ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ աշխատակիցների կողմից <Արմավիա> ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում պետբյուջեի հետ փոխհարաբերությունների ճշտության վերաբերյալ կատարված ստուգման արդյունքներով կազմված ստուգման ակտի առկայության պայմաններում, նոր միայն կարող է կատարվել դատահաշվապահական փորձաքննություն։ Մինչդեռ, փորձաքննության պահանջվող ստուգման ակտը բացակայում է, փոխարենը, տրամադրվել է հարկային պարտավորությունների կատարման ստուգում նշանակելու արդյունքում ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ-ից <Արմավիա> Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի վերաբերյալ ստացված միայն 11.02.2013թ-ի թիվ 14/14-7/1306-13 գրության լուսապատճենը։
Նման պայմաններում փորձագետը իրավունք չուներ իրականացնել փոբձաքննություև, քանի որ փորձագետի տրամադրության տակ չի գտնվել <Արմավիա> ավիաընկերությունում ստուգման հիման վրա կայացված վարչական ակտը, որը փորձաքննությունն իրականացնելու համար անհրաժեշտ է համարել հենց ինքը՝ փորձագետը։ Անհայտ պայմաններում հենց այդ ժամանակահատվածում Արմավիա ավիաընկերությունից անհետացավ հարկային ստուզմաև ակտը։
Նման պայմաններում իրականացված փորձաքննության եզրակացությունը կասկած է հարուցում և այն չէր կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և մեկնաբանվել ի վնաս Վ. Մալոյանի։
Տվալ պարագայում, թեև փորձագետը նշել է, որ անհնար է փորձաքննության իրականացումը առանց <Արմավիա> ավիաընկերությունում իրականացված ստուգումների հիման վրա կայացված վարչական ակտի, այնուամենայնիվ, իրականացրել է փորձաքննություն, բացի դրանից, հենց ինքը, նույն օրը կազմված մյուս 20.05.2013թ–ի դատա-հաշվապահական թիվ Հմ 35121209/3 փորձաքննության եզրակացության մեջ հաստատված է համարել, որ <Միկա Լիմիտեդ> Ընկերության մեջ մտնող մի շարք ընկերությունների, այդ թվում <Արմավիա> ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի համար քաղաքացի Վիկտորյա Մալոյանի կողմից մատուցվել են գովազդային ծառայություններ, որի տպագրական մասը Վիկտորյա Մալոյանի պատվերով իրականցվել է <Բիզնես Սթայլ> ՄՊԸ-ի միջոցով։ <Արմավիա> ավիաընկերության աշխատակիցներից որպես վկա հարցաքննված անձինք ևս հաստատել են 4.100.000 ՀՀ դրամի մոնտաժային աշխատանքներ իրականացված լինելու փաստը։ Բացի դրանից, այդ հանգամանքը հաստատել են նաև <Բիզնես Սթայլ> ՄՊԸ-ի աշխատակիցներր, հայտնելով, որ իրենք են տեղադրել պատվիրված գովազդը։ Վերջինիս կողմից 2010–2011թ. ընթացքում կատարված 10.000.000 դրամի տպագրական աշխատանքներից, ըստ ստուգման ակտի տվյալների 2010թ–ին կատարվել են 5.314.606 դրամի և 2011թ-ին 4.685.394 դրամի ծառայություններ, որոնց վերաբերյալ չեն կազմվել փաստաթղթեր և Ընկերության կողմից չեն արտացոլվել ՀՏ ներկայացված հաշվարկ-հաշվետվություններում, որի հիման վրա էլ հետևությունները բաժնում հաշվարկվել են <Բիզնես Սթայլ> ՄՊԸ-ի տույժերը, որոնց դեմ Ընկերության տնօրենը չի առարկել։ Վ. Մալոյանի վերաբերյալ իրականացված փորձաքննության եզրակացության մեջ չի հաշվարկվել այդ գումարները որպես համախառն եկամտից նվազեցվող ծախսեր։ Բացի դրանից, փորձագետը ամբաստանյալի վերաբերյալ իրականացված փորձաքննության եզրակացության մեջ չի ներառել <Արմավիա> ընկերության ընդունած գովազդային աշխատանքների 7.184.461 ՀՀ դրամի ծառայությունը, չի հաշվարկել իր կողմից իրականացված 293.710 ՀՀ դրամ տպագրության պատվերը, 4.100.000 ՀՀ դրամի մոնտաժային աշխատանքների գոնե ինքնարժեքը, այն դեպքում, երբ <Արմավիա> ավիաընկերության աշխատակիցները ներառել են այդ գումարները իրենց ձեռագրով կազմված հաշվարկներում, ինչը առկա է քրեական գործում, որը ևս պետք է նվազեցվեր համախառն եկամտից։ Դրանից բացի, քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված անձինք հայտնել են, որ տեսել են ՌԴ Մոսկվա քաղաքում Վ. Մալոյանի կողմից իրականացված ծառայությունների արդյունքում տեղադրված <Միկա լիմիտեդ> Ընկերության կազմի մեջ մտնող գովազդային պաստառները, որոնց տեղադրման արժեքը մեկ ամսվա համար կազմում է 13.500.000 ՀՀ դրամ, իսկ մեկ ամսից պակաս ժամկետով նմանատիպ գովազդներ չեն տեղադրվում։ Հետևաբար, 13.500.000ՀՀ դրամ վերը նշված գումարը ևս պետք է նվազեցվեր։ Չնայած այդ հանգամանքին դատարանը մերժեց պաշտպանական կողմի միջնորդությունը կրկնակի կամ լրացուցիչ փորձաքննություն նշանակելու մասին, մինչդեռ, հենց փորձագետներն էին իրենց եզրակացության մեջ հայտնել, որ լրացուցիչ տվյալների ներկայացման դեպքում պետք է կատարվի վերահաշվարկ։ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ-ի կողմից Վ. Մալոյանի վերաբերյալ իրականացված առոչինչ ստուգման ակտը չի կարող հանդիսանալ վարչական ակտ, որը առաջացնի բացասական հետևանքներ, այն էլ հիմք հանդիսանա փորձագիտական եզրակացություն տրամադրելու համար, քանի որ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ-ը իրավասու չէր ընդհանրապես ստուգում իրականացնել ֆիզիկական անձի վերաբերյալ։
Բացի դրանից, եթե ամբաստանյալի գործունեությունը պետք է ստուգման ենթարկվեր անհրաժեշտ էր իրեն գոնե 3 օր առաջ ծանուցել իր մոտ ստուգում իրականացնելու մասին, ինչպիսի ընթացակարգը ևս չի պահպանվել, հետևաբար, ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ստուգման ակտի հիման վրա կազմված վարչական ակտը առոչինչ է և դրա հիման վրա տրամադրված փորձագիտական եզրակացությունը չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում։
Վերոհիշյալ հանգամանքները հիմք են տվել պաշտպանական կողմին միջնորդել վարույթը իրականացնող մարմնին անթույլատրելի համարել ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ 07.12.2012թ֊ի թիվ 1410922 ստուգման ակտի և դրա հիման վրա իրականացված 20.05.2013թ–ի թիվ ՀՍ 35121209/2 դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացության մեջ հաստատված փաստերի՝ որպես ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու հանգամանքը, ինչպիսի միջնորդությունը ևս դատարանի կողմից մերժվել է։
Եթե, այնուամենայնիվ, քննություն իրականացնող մարմինը արդեն դատարանը, համարեր, որ նշված փորձաքննության իրականացումը անհրաժեշտ է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 251 հոդվածով պետք է նշանակվեր կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն, որպեսզի այս անգամ փորձագետին տրամադրվեին այն բոլոր ելակետային տվյալներր, որոնք բացակայել են նախկին փորձագիտական եզրակացությունը կազմելիս, ձեռք են բերվել, հաստատվել են վկաների կողմից դատաքննության ընթացքում հայտնած ցուցմունքներով և այլ գրավոր ապացույցներով։ Սակայն, դատարանը մերժել է ներկայացված միջնորդությունները։
Դատարանը հաստատված է համարել նաև որպես վկա հարցաքննված Աղվան Գրիգորյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ. 2011թ.–ից աշխատել է «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն։ Ընկերության զրասենյակր գտնվել է ք. Երևան, Արգիշտի 7 հասցեում, Մոսկվայի տան շենքում։ Ընկերությունն առանձին իրավաբանական անձ է, որը «Վիզա Կոնկորդ» ՍՊԸ-ի հետ կապ չունի, պարզապես «Վիզա Կոնկորդ» ՍՊԸ-ի տուրիզմով զբաղվող գրասենյակը նույնպես գտնվել է նույն մասնաշենքում։ 2013թ. հոկտեմբերի սկզբին Վիկտորյա Մալոյանը եկել է իր տնօրինած ընկերություն՝ ավիատոմսեր գնելու պատրվակով։ Ընկերության ավիատոմսերի վաճառքի բաժինը գլխավորել է մենեջեր Անետ Միքայելյանը: Նրան ծանոթացրել է Վիկտորյա Մալոյանի հետ և նախազգուշացրել, որ վերջինիս պատվերով ափատոմսեր դուրս գրելիս՝ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից պարտք մնացած գումարը չանցնի 100.000 ՀՀ դրամի շեմը։ 2013թ. հոկտեմբերի ընթացքում Վիկտորյա Մալոյանը պարբերաբար այցելել է իրենց գրասենյակ, տրամադրել տարբեր քաղաքացիների անուններ և անձնագրային տվյալներ և որպես անհատ գնել է երեք, հինգ կամ տասը հատ ավիատոմսեր։ Ոչ բոլոր դեպքերում է դուրս գրված ավիատոմսերի դիմաց պարտք մնացել իրենց ընկերությանը, երբեմն վճարել է գնված ողջ ավիատոմսերի արժեքը։
Դատարանը գտել է նաև, որ ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ
հողվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հողվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, որպես ֆիզիկական անձ, առանց պետական գրանցման ապօրինի ձեոեարկատիրական գործունեություն իրականացնելը, որը զուգորդվել է պետությանը խոշոր չափի՝ 1.799.021 ՀՀ դրամի վնաս պատճառելով, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Դատարանը չի պատճառաբանել, թե մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար ինչ ապացույցներով է հիմնավորված Վ. Մալոյանի առնչությունը իրեն մեղսագրվող արարքներին։ Մինչդեռ, պարտավոր էր պատճառաբանել իր կողմից կայացված դատավճիռը։
Առհասարակ, նշված իրավահարաբերությանը քրեաիրավական ընթացք տալը ինքնին հակասում է ՀՀ օրենսդրությանը և միջազգային վավերացված պայմանագրերին, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներին։
Քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման հետ /մասնավոր-իրավական պարտավորությունների հետ/ հարաբերակցության մեջ խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապես հափշտակությունների շարքին։ Ինչպես երևում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի բովանդակությունից, խարդախությունը «խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակությանբ կամ ուրիշի գույքի նկատամբ իրավունք ձեռք բերելն է»։
Տվյալ պարագայում Վիկտորյա Մալոյանը որևէ մեկին առավել ևս տուժող ներգրավված կազմակերպություններին չի համոզել կամ հորդորել իրեն հանձնել որևէ գույք կամ գումար։ Ավելին, ինչպես հաստատել են հենց տուժող ճանաչված անձինք, վերջիններս Վիկտորյա Մալոյանին ընդհանրապես չեն ճանաչել:
Մինչդեռ, սույն քրեական գործի նյութերից ակնհայտ է, որ Վ. Մալոյանը ոչ միայն չի ստացել մեղադրանքում նշված գումարը, այլ նաև դրանք իրական ստացողների փոխարեն ձեռնարկել է իրենից կախված բոլոր քայլերը նույնիսկ իր միջոցներով տոմսեր ձեռք բերելու համար, որպեսզի թռիչքը չձախողվի իսկ պատվիրակությունը հնարավորություն ունենա սահմանված ժամկետում հասնել մրցումների։
Վ. Մալոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է միայն գործով շահագրգիռ կողմ հանդիսացող անձանց ցուցմունքների վրա, որոնք չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում։ Դրանք են Տիգրան Աճեմյանի, Հայկ Ամրոյանի, Լուսինե Գուլյանի և Սմբատ Գուլյանի ցուցմունքները։
Սույն քրեական գործում առկա չէ որևէ ապացույց այն մասին, որ Վ. Մալոյանը որևէ մեկին, մասնավորապես Լուսինե Գուլյանին համոզել կամ հորդորել է ստանձնել ավիատոմսերի վաճառքի միջնորդությունը։ Ավելին, քրեական գործի նյութերով հաստատվեց, որ ավիատոմսերի ձեռքբերման համար Վ. Մալոյանին իրականում հորդորել է Լուսինե Գուլյանը, որը ասել է, որ ինքնուրույն հնարավորություն չունի ձեռք բերել դրանք։
Ինչ վերաբերում է Վ. Սալոյանին առաջադրված ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րղ կետի հատկանիշներով առաջադրված մեղադրանքին, այն ևս որևէ ապացույցով հիմնավորված չէ, հիմնված է միայն Լուսինե Գուլյանի կողմից հայտնած անտրամաբանական ցուցմունքներով, ինչը չի կարող համարվել արժանահավատ, քանի որ դրանցով Լուսինե Գուլյանը ընդամենը ցանկացել է արդարացնել իրեն և Հայկ Ամրոյանից այդ տոմսերի դիմաց վճարված, փոխարենը դրանք չտրամադրելու պատճառները։ Պաշտպանական կողմին հայտնի չէ, թե ինչ կերպ են միմյանց միջև բաշխել այդ տոմսերի գումարները Լուսինե Գուլյանը, Հայկ Ամրոյանը, կամ որևէ այլ անձ։ Հայտնի չէ նույնիսկ այդ տոմսերի պահանջարկը իրականում եղել է, թե ոչ և պատվերներ իրականում տրվել են թե ոչ։ Չէ որ եթե իրականում կային անձինք, որոնք տուժել էին այդ տոմսերի պատվիրման հարցում, պետք է ներգրավված և հարցաքննված լինեին որպես տուժողներ։ Նախաքննական մարմինը որպես տուժող է ներգրավել <Բրենդ Մեդիա Տրանս> ՍՊԸ-ին, առանց հիմնավորելու, թե ինչում է տուժել վերջինս։ Հայտնի է, որ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վճռի համաձայն իրենից հօգուտ Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա ՀԿ-ի բռնագանձված գումարները այսպես կոչված տուժող ճանաչված <Բրենդ Մեդիա Տրանս> ՍՊԸ-ը մինչ օրս չի վճարել։ Իսկ ըստ Հայկ Ամրոյանի ցուցմունքների՝ ավիատոմսերի գումարները, որոնք առանց որևէ ապացույցի, միայն Լուսինե Գուլյանի ցուցմունքների և վերջինիս կողմից ներկայացված նկարված տոմսերի վճարել է , ոչ թե տուժող ճանաչված կազմակերպությանը, այլ ինքը իր գրպանից։ Սակայն, ինքը Հայկ Ամրոյանը , որևէ առնչություն <Բրենդ Մեդիա Տրանս> ՍՊԸ-ի հետ չունի։
Մինչդեռ, սույն քրեական գործի թե նախաքննության և թե դատավարության ընթացքում այդպես էլ չհիմնավորվեց, թե Վիկտորյա Մալոյանի կողմից ինչ արարք է կատարվել, որի արդյունքում տուժել է<Բրենդ Մեդիա Տրանս> ՍՊԸ-ը և ինչ բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս է կրել կազմակերպությունը։
Նախաքննության ընթացքում/հատոր 17, զ. թ. 22/ ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության ավազ քննիչ, մայոր Ա. Սողոմոնյանը իր քրեական զործից մաս կարճելու մասին 12.06.2014թ–ի որոշմամբ պատճառաբանելով, որ վերլուծելով և ստուգելով քննչական գործողությունների կատարման ճանապարհով հավաքված ապացույցները, դրանք համադրելով իրար հետ, յուրաքանչյուր ապացույցը գնահատելով, պարզել է, որ Երևան-Դուբայ-Երևան չարտերային չվերթների ուղևորներից որպես փոխադրավարձ ստացված առանձնապես խոշոր չափերով շուրջ 20.000.000 ՀՀ դրամ գումար, յուրացման միջոցով հափշտակելու և <Արմավիա ավիաընկերություն> ՍՊԸ-ի կողմից հատկացված թվով 583 ավիատոմսերի արժեքից 84.203.610 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագներով հավաքված ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարար չեն Վ. Մալոյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, իսկ Կ. Եղյանի, Ի. Նանագուլյանի, Ռ. Սիմոնյանի և Ռ. Գյուրջինյանի հետ Վ. Մալոյանի, ինչպես նաև վերջինիս ու Մ.Քոչարյանի գումարային պարտավորությունները կրում են քադաքացիաիրավական հարաբերությունների բնույթ և այղ դրվագներով Վ Մալոյանի ու Մ. Քոչարյանի արարքներում հանցակազմ չկա, որոշել է Երևան-Դուբայ չարտերային չվերթների ուղևորներից որպես փոխադրավարձ ստացված առանձնապես խոշոր չափերի շուրջ 20.000.000 ՀՀ դրամը յուրացման միջոցով հափշտակելու դրվագով մեղադրյալ Վ. Մալոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել <Արմավիա Ավիաընկերություն> ՍՊԸ-ի կողմից հատկացված թվով 583 ավիատոմսերի արժեքից 84.203.610 ՀՀ դրամ հափշտակելու, Կ. Եղյանից, Ի. Նանագուլյանից, Ռ. Սիմոնյանից ե Ռ. Գյուրջինյանից ավիատոմսեր վերցնելու, դրանց դիմաց գումարներ չվճարելու դրվագով չիրականացնել և քրեական գործից այդ մասը կարճել ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով, որի մասին հայտնել նրան։
Դատարանը անտեսել է և հետազոտության առարկա չի դարձրել այն փաստը, որ եթե նման պայմաններում նախաքննական մարմինը գտել է, որ վերը նշված կարճված մասով Վ. Մալոյանի գործողությունները այլ անձանց ն կազմակերպությունների հետ կրում են քաղաքացիաիրավական բնույթ, բավարար ապացույցներ առկա չեն վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար ներկայումս պամբաստանյալի կատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը ևս ենթակա է դադարեցման իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման, քանի որ առկա չէ որևէ օրինական ապացույց, որով կարող է հիմնավորվել ամբաստանյալին մեղսագրվող արարքը։ Ավելին, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով դրանք հերքվումեն։
Ամբաստանյալի վերաբերյալ մեղադրական դատավճիռ է կայացվել թերի, կողմնակալ նախաքննություն և դատաքննություն իրականացվելու արդյունքում, որտեղ քննիչը և դատարանը չեն գործադրել ջանքեր՝ գործի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն իրականացնելու համար, չեն ստուգել մեղադրանքը հերքող փաստերը, մերժել են պաշտպանական կողմի բոլոր այն միջնորդությունները, որոնց արդյունքում ձեռք կբերվեին մեղադրանքը հերքող ապացույցներ, առանց ստուգելու ներկայացված թղթերի իսկությունը, ստուգելու ղրանց ստացման աղբյուրները, դրանք դրվել են մեղադրանքի հիմքում և հակառակը այն տվյալները, որոնք անհրաժեշտ էին և պետք է ստուգվեին քրեական գործի շրջանակներում, մասնավորապես ստուգվեին համակարգիչները, որոնցով կհաստատվեր, որ նման տվյալներ Վ. Մալոյանի կողմից չի ուղարկվել։
Պսշտպանի կողմից համապատասխան միջնորդություններ են ներկայացվել թե նախաքննական մարմին և թե դատարան հաստատելու համար ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնում 26.11.2013թ–ին Վիկտորյա Մալոյանի որպես կասկածյալի, հարցաքննության արձանագրության, ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ 07.12.2012թ–ի թիվ 1410922 ստուգման ակտի և դրա հիման վրա իրականացված 20.05.2013թ–ի թիվ ՀՄ 35121209/2 դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացության մեջ նշված փաստական տվյալների՝ որպես ապացույց օգտագործելու անթույլատրելիությունը, սակայն միջնորդությունները մերժվել են։
Ելնելով վերոգրյալից՝ ամբաստանյալը և պաշտպանը միջնորդել են Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2015թ–ի դեկտեմբերի 15-ին թիվ ԵԿԴ/0133/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել, ճանաչել և հռչակել Վ. Մալոյանի անմեղությունը կարճելով Վ. Մալոյանի նկատմամբ հարուցված քրեական գործը և դադարեցնելով վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդումը կամ ամբողջությամբ բեկանել դատավճիռը և գործը ուղարկել նույն դատարան նոր քննության
Եթե դատարանը այնուամենայնիվ համարի, որ Վ. Մալոյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռը հիմնավոր է, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 188-րդ հողվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք կատարած լինելու մասով կարճել, նշված մասով դադարեցնելով քրեական հետապնդումը դատավճռի ի կատար ածելու համար նախատեսված վաղեմության ժամկետը լրացած լինելու հիմնավորմամբ, կամ, եթե դատարանը, այնուամենայնիվ հաստատված համարի Վ. Մալոյանի առնչությունը իրեն մեղսագրված արարքներին, դատավճիռը մասնակիորեն՝ նշանակված պատժաչափի և պատժատեսակի մասով բեկանել և փոփոխել. ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիմքով կայացնելով որոշում այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին կամ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64-դր հողվածի հիմքով նշանակել նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, բավարարվելով Վ. Մալոյանի՝ մինչ օրս անազատության մեջ հայտնված լինելու ժամանակահատվածով:.Քաղաքացիական հայցի մասով դատավճիռը բեկանել և փոփոխել՝ մերժելով ներկայացված քաղաքացիական հայցը կամ թողնել այն առանց քննության կամ կարճել։Ամբողջությամբ բեկանել նաև Վ. Մալոյանից որպես դատական ծախսեր գումարի բռնագանձման մասով դատարանի կողմից կայացված վճիռը։
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և պաշտպանի հիմնավորումները բողոքների կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նախատեսված արարքները կատարելու մեջ հաստատված է, արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նշանակվել է համաչափ պատիժ, իսկ պաշտպանական կողմից բերված պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքների փաստարկները` ամբաստանյալին արդարացնելու վերաբերյալ, հերքված են ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Նախաքննության ընթացքում, Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանը նախաքննության մարմնի 2014թ. հունիսի 12-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, սակայն մինչ այդ որպես մեղադրյալ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. ծանոթացել է Միխայիլ Բաղդասարովի ընկերության փիար (PR)-տնօրեն Անահիտ Այվազյանի հետ և վերջինիս միջոցով ծանոթացել է Միխայիլ Բաղդասարովի հետ, որպեսզի կազմակերպի «Արմավիա», «Ծաղկատուն», «Միկա Ինտուր» «Միկա ցեմենտ» ընկերությունների, այսինքն` Միխայիլ Բաղդասարովին պատկանող կազմակերպությունների գովազդային արշավը ՀՀ-ում և ՌԴ-ում։ Այդ հարցով քննարկումներ է կատարել անձամբ Միխայիլ Բաղդասարովի հետ։
Յուրաքանչյուր ամիս, իր դիմումների համաձայն, մինչև 2011թ. մարտի 19-ը, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ն իրեն հատկացրել է տարբեր խմբաքանակներով ավիատոմսեր, որոնցից յուրաքանչյուրի համար ինքը վճարել է 11.000 ՀՀ դրամ, իսկ ստացված ավիատոմսերի արժեքի վճարման փոխարեն այդ ժամանակահատվածում Միխայիլ Բաղդասարովի սեփականությունը հանդիսացող ընկերությունների համար իրականացրել է գովազդային ծառայություններ, մասնավորապես «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ում պատվիրել է տպագրել բանեռային պաստառներ, որոնց համար վճարել է 10.000.000 ՀՀ դրամ։ Այդ պաստառները տեղադրել է տվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ ՌԴ Մոսկվա և այլ քաղաքներում տեղակայված գովազդային «բիգ բորդ» կոչվող ցուցանակներում, կատարել է նաև պարբերական ամսագրերում գովազդներ և ռադիոգովազդներ։ Ավիատոմսերի ստացման և գովազդների իրականացման հետ կապված փաստաթղթային ձևակերպումներ չեն կատարվել։ Ինքը և «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության փիար-մենեջեր Անահիտ Այվազյանը կազմել են գովազդի ընդունման-հանձնման թղթեր, որոնք մնացել են վերջինիս մոտ։ Ավիատոմսերի հատկացումը «Արմավիա»-ում կատարվել է Միխայիլ Բաղդասարովի հրահանգով` որպես արտոնյալ ավիատոմսերի հատկացում և ընկերության հաշվապահությունում չի ձևակերպվել հատկացված տոմսերի դիմաց վճարելու պարտավորություն, նույնն էլ չի կատարվել մատուցված գովազդային ծառայությունների դիմաց։ Իր հաշվարկներով ինքը Միխայիլ Բաղդասարովի սեփականությունը հանդիսացող ընկերություններին մատուցել է ավելի շատ արժեքով գովազդային ծառայություններ, որոնք իրականացրել է մինչև 2011թ. վերջը, քան եղել են իրեն հատկացված ավիատոմսերի արժեքները և «Արմավիա»-Ավիաընկերությունն իրեն պարտք է մնացել շուրջ 30 միլիոն ՀՀ դրամի ավիատոմսերի հատկացում։ Այս հաշվարկը կատարվել է իր, «Արմավիա» Ավիաընկերության աշխատակից Աղվան Գրիգորյանի և Անահիտ Այվազյանի միջև։ Չարտերային չվերթների ձախողումից հետո, Միխայիլ Բաղդասարովը և Անահիտ Այվազյանը սկսել են հայտարարել, որ ինքը գովազդային պարտավորությունները կատարել է իրեն հատկացված ավիատոմսերի արժեքից պակաս արժեքով, որը չի համապատասխանում իրականությանը։ Իրեն հատկացված ավիատոմսերն իրացվել են ինչպես անձամբ իր կողմից, այնպես էլ ծանոթներ, ավիագործակալությունների գանձապահներ Գոհար Ասլանյանի, Ինգա Նանագուլյանի, Ռուզաննա Սիմոնյանի և Կարմեն Եղյանի միջոցով։ Նրանց կողմից վաճառված յուրաքանչյուր ավիատոմսի համար ինքը թողել է 10 տոկոս միջնորդավճար։ Նրանց հետ կատարել է նաև այլ ավիատոմսերի առուվաճառքի գործարքներ և նրանց պարտք է մնացել գումարներ, որոնք չի հրաժարվել վերադարձնել։ Եղել են դեպքեր, երբ ավիատոմսերը տարբեր անձանց տվել է անհատույց։ Ավիատոմսերը վաճառել է ոչ թե «Արմավիա» Ավիաընկերության կողմից քննությանը ներկայացրած բարձր սակագներով, այլ` էկոնոմ կամ բիզնես կարգի այն գներով, որոնք գործել են տվյալ ժամանակ։ Բարտերային գործարքով «Արմավիա»-Ավիաընկերությունից ստացված ավիատոմսերի վաճառքի վերաբերյալ ինքը որևէ հաշվետվություն հարկային մարմիններին չի ներկայացրել։ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից քննությանը ներկայացված 583 ավիատոմսերի ցուցակները նայելով` կարող է ասել, որ այդ բոլոր ավիատոմսերը, բացի չարտերային չվերթների չորս ավիատոմսերից և «Երևան-Դուբայ-Երևան» թիվ 6692100345465 և թիվ 6692100345466 ավիատոմսերից, որոնք իր համար են դուրս գրվել, սակայն Աղվան Գրիգորյանի խնդրանքով տվել է նրա ծանոթ ուղևորներին` ինքը ստացել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի քաղաքային գրասենյակից։
Ինքը կատարել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից իրեն հատկացված ավիատոմսերի հետ կապված բոլոր հաշվարկները, որոնք վերցրել է հենց «Արմավիա» ավիաընկերության համակարգից և կատարել արժեքների հաշվարկներ տվյալ ամսաթվերին վաճառված ավիատոմսերի բիզնես և էկոնոմ կարգի սակագներից։ Բիզնես կարգի ավիատոմսերի արժեքն ինքը հաշվարկել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից ներկայացված սակագներով։ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից ներկայացված 583 ավիատոմսերի ցուցակից իրեն հատկացված է եղել 577 ավիատոմս, քանի որ «չարտեր» անվան տակ նշված «Երևան-Աթենք-Երևան» ավիատոմսեր ինքը չի ստացել և չգիտի, թե «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի աշխատակիցներն ինչու են այդ ավիատոմսերի հատկացումը վերագրել իրեն, ինչպես նաև չի ստացել Ալբերտ և Զարուհի Պետրոսյանների անվամբ դուրս գրված` «Երևան-Դուբայ-Երևան» չվերթների թիվ 6692100 345465 և թիվ 6692100 345466 վերը նշված երկու ավիատոմսերը, որոնք նույնպես նշվել են «Շալոմ-բարտեր» գործարքի անվան ներքո։ Դրանք օգտագործվել են Աղվան Գրիգորյանի ծանոթների կողմից։ Այդ ավիատոմսերի համար նույնիսկ 11.000-ական ՀՀ դրամներն ինքը չի վճարել։ Իրեն հատկացված 577 ավիատոմսերից օգտագործվել է 502-ը, որոնց համար ինքն «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի քաղաքային գրասենյակում կանխիկ վճարել է պետտուրքի գումարը` 11.000-ական ՀՀ դրամներով մեծահասակների համար հաշվված, որը կազմել է 6.138.000 ՀՀ դրամ և 1.000-ական ՀՀ դրամներով` մինչև ութ տարեկան երեխաների համար հաշվված` 157.209 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։ Այդ 502 ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը` ներառյալ պետ.տուրքի գումարը, կազմել է 65.326.048 ՀՀ դրամ, իսկ առանց պետ.տուրքի` 58.206.239 ՀՀ դրամ։ Երկկողմանի ուղղությամբ չօգտագործված (վերադարձված) յոթանասունհինգ ավիատոմսերի համար նույնպես վճարել է քաղաքային գրասենյակում կանխիկ 11.000-ական ՀՀ դրամներ` 825.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար, որը «Արմավիա»-ի կողմից պետք է իրեն հետ վերադարձվի, քանի որ այդ մասին հայտնել է քաղաքային գրասենյակում, սակայն մինչ օրս այն իրեն չի վերադարձվել և քննությանը ներկայացված նրանց հաշվարկներից չի հանվել։
502 ավիատոմսերի մի մասը` 21.882.975 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ թվով 114 ավիատոմսերը, օգտագործել են ինքը, իր ընտանիքի անդամները, մտերիմները, ինչպես նաև նվիրել է իր ծանոթներին և Անահիտ Այվազյանին։
Թվով 273 ավիատոմսեր` 26.367.408 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարով, իրացրել է Կարմեն Եղյանին և Գոհար Ասլանյանին։ Վերջիններս դրանք վաճառել են հաճախորդներին։ Չի կարող կոնկրետ հստակեցնել, թե այդ ավիատոմսերից կոնկրետ որոնք են իրացվել Կարմենին, որոնք` Գոհարին, կարող է միայն նշել, որ այդ քանակության կեսն իրացրել է Գոհարին, կեսը` Կարմենին։
10.462.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ թվով 78 ավիատոմսերը իրացրել է «Պարտեզ տուր» ընկերության տնօրեն Ռուզաննային և «Ինգո թրեվլ» ընկերության աշխատակցուհի Ինգային։ Մոտ 6.000.000 ՀՀ դրամ արժեքի ավիատոմսերն իրացրել է Ռուզաննային, մնացած մասը` Ինգային։ Ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքից Ինգայի և Ռուզաննայի կողմից իրեն է վճարվել ընդհանուր արժեքի 90 տոկոսը, իսկ 10 տոկոսը` որպես միջնորդավճար, մնացել է նրանց, Գոհարի և Կարմենի կողմից իրեն է վճարվել վաճառված ավիատոմսերի արժեքի 80 տոկոսի չափով գումարը, 10 տոկոսը մնացել է Կարմենին կամ Գոհարին` որպես միջնորդավճար, մյուս 10 տոկոսը թողնվել է իր ընկերուհի Գայանե Գևորգյանին` որպես միջնորդավճար, քանի որ Կարմենի և Գոհարի հետ ծանոթացել է վերջինիս միջոցով, նրա միջոցով է այդ գործը նրանց հետ կատարել և բացի այդ Գայանեն հաշվարկներ է վարել, երբեմն Կարմենի և Գոհարի ուղարկած գումարները ստացել և փոխանցել է իրեն։ Նա հսկել է այդ գործընթացը, քանի որ ինքը հաճախ բացակայել է ՀՀ-ից։
Բուտակով Դմիտրիի անվամբ, 158.977 ՀՀ դրամ արժողությամբ և 196.948 ՀՀ դրամ արժողությամբ թիվ 6692100207780 և 6692100212369 «Թել-Ավիվ-Երևան-Թել-Ավիվ» ավիատոմսերը, ինչպես նաև «Երևան-Մոսկվա-Երևան» չվերթի` Քամալյան Իզաբելլայի անվամբ 6692100212364 և Օհանյան Իրինայի անվամբ թիվ 6692100212365 ավիատոմսերը` յուրաքանչյուրը 122.705-ական ՀՀ դրամ արժողությամբ, Հովսեփյան Ալեքսանդրի, Հովսեփյան Անուշի, Կարապետյան Հրայրի և Իսոյան Գայանեի անվամբ «Երևան-Դուբայ-Երևան» ուղղության թիվ 6692100205659, 6692100205660, 6692100205661, 6692100205662 ավիատոմսերը` յուրաքանչյուրը 114.655 ՀՀ դրամ արժողությամբ, տվել է Ալեքսանդր Հովսեփյանին, չվերթներից մի քանի օր առաջ, որպեսզի այդ` 1.059.955 ՀՀ դրամ գումարը հաշվարկվի որպես վճար` «Բիզնես Սթայլ» ընկերության կողմից իրեն մատուցված որոշ ծառայությունների դիմաց։
Իր և Ալեքսանդր Հովսեփյանի` 2011թ. մարտին կատարված հերթական փոխադարձ հաշվարկի ժամանակ, այդ գումարը հանել է իր պարտք եղած 2.600.000 ՀՀ դրամից։
Չի հիշում, թե քսանինը հատ ավիատոմսերն ում է իրացրել։
Ալեքսանդր Հովսեփյանին տրված ավիատոմսերի համար ինքը գումար չի ստացել, որովհետև այդ ավիատոմսերով նրա հետ փոխադարձ հաշվանցում է կատարել «Բիզնես Սթայլ» ընկերության ծառայությունների դիմաց և եղել է, որ նա իրեն վերադարձրել է շուրջ 50.000-60.000 ՀՀ դրամ տարբերություն։
Վահագն Շառոյանին ավիատոմսերն իրացրել է` նրանից ստանալով դրանց արժեքի գումարն ամբողջությամբ։
Վերոհիշյալ 29 ավիատոմսերի թվում կան այն ուղևորների տոմսերը, որոնք վաճառել է ինքն անձամբ` իրեն դիմած անձանց։ 29 ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը կազմել է 5.433.128 դրամ։
2010թ. ամռանից մինչև 2011թ. դեկտեմբերը «Միկա Հոլդինգ» և «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ին մատուցված գովազդի գծով տարբեր անձանց, տարբեր տեղերում վճարումներ կատարելով` ծախսել է 65.166.049 ՀՀ դրամ գումար, որից 43.166.049 ՀՀ դրամը ծախսել է «Միկա Հոլդինգ»-ի մեջ մտնող կազմակերպությունների գովազդի համար, իսկ շուրջ 22.000.000 ՀՀ դրամ գումարը ծախսել է «Միկա Հոլդինգ»-ի կազմի մեջ չմտնող կազմակերպությունների գովազդի վրա։
Աշխատանքների պատվերն իրեն տվել է Անահիտ Այվազյանը։ Չի իմացել, որ աշխատանքի համար ծախսած գումարները հետագայում չեն հաշվարկվելու որպես «Միկա Հոլդինգ»-ին մատուցված գովազդի գումարներ։
Գովազդի մի մասը կատարել է մինչև 2011թ. դեկտեմբեր ամիսը, երբ արդեն դադարեցված է եղել «Արմավիա»-ի կողմից ավիատոմսերի հատկացումը։
Վստահ է եղել, որ ավել գումարի գովազդ կատարելու դիմաց իրեն կտրամադրվեն ավիատոմսեր, իրեն այդպես վստահեցրել է Անահիտ Այվազյանը` հավատացնելով, որ պատվիրած բոլոր գովազդներից տեղյակ է Միխայիլ Բաղդասարովը։ Թե ինչից ելնելով է «Արմավիան» ընդունել իր կողմից միայն 9.870.000 ՀՀ դրամի գովազդի կատարումը` իրեն անհասկանալի է։
«Արմավիա»-ի կողմից ավիատոմսերն իր վրա հաշվարկվել են վաճառքի գնից շատ ավելի թանկ սակագներով, ուստի ինքն իր կատարած գովազդն Անահիտ Այվազյանի առաջարկով հաշվարկել է ավելի թանկ գներով, որպեսզի բալանս լինի։
Ծանոթացել է հարկային պարտավորությունների առաջադրման և պատասխանատվության միջոցների կիրառման վերաբերյալ 2012թ. դեկտեմբերի 7-ի թիվ 1410922 վարչական ակտին, որի համաձայն իր` որպես պետական գրանցում չունեցող ֆիզիկական անձի կողմից ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու հետևանքով վճարման ենթակա ընդհանուր գումարը կազմել է 48.833.270 ՀՀ դրամ։
Իր` որպես ֆիզիկական անձի վրա հաշվարկված 48.833.270 ՀՀ դրամի հետ համաձայն չլինելու պատճառով, հարկային մարմնում հրաժարվել է ստորագրել և ստանալ ակտը, քանի որ հարկային մարմնի կողմից անտեսվել են ավիատոմսերի վաճառքի իրական գները, որոնցով ավիատոմսեր է վաճառել հենց «Արմավիա» ավիաընկերությունը։
Հակառակը` հիմք են ընդունվել իր հետ բարտերային գործարքի շրջանակներում «Արմավիա»-ի որոշած տոմսերի բարձր գները։ Այդ արժեքով ինքը վաճառք չի կատարել, անտեսվել են այն իրական գները, որոնք կոնկրետ օրերի համար ինքը ստացել է «Արմավիա» ավիաընկերության վաճառքի համակարգից և տրամադրել հարկային մարմնին` ճիշտ հաշվարկ կատարելու համար։ Սխալ է հաշվարկվել նաև իր կողմից «Արմավիա»-ին տրամադրած գովազդի արժեքը, հիմք են ընդունվել «Արմավիա»-ի տրամադրած տվյալները, որի հետևանքով հարկային մարմինը եկել է սխալ եզրահանգման։
2011թ. սեպտեմբերի սկզբին հանդիպել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի սեփականատեր Միխայիլ Բաղդասարովի հետ, համաձայնության են եկել նշված ընկերությունից վարձակալել 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի և 31-ի մեկնման և 2012թ. հունվարի 8-ի և 10-ի վերադարձի «Երևան-Դուբայ-Երևան» չարտերային երկու չվերթները։ Պայմանավորվել են, որ չարտերային ուղևորափոխադրման պայմանագրի արժեքը կազմելու է 83.600 Եվրոյին համարժեք ՀՀ դրամ։ Ստորագրել է այդ պայմանագիրը` չնայելով, թե դրա արժեքը որքան է նշված։ Մինչև 2011թ. դեկտեմբերի 29-ը «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ին վճարել է 41.850.000 ՀՀ դրամ։ Այդ ընթացքում Վահագն Շառոյանի հետ միասին իրականացրել է ավիատոմսերի վաճառքը և 2011թ. դեկտեմբերի 30-ին և 31-ին իր վարձակալած չարտերային չվերթի ուղևորները Երևանից մեկնել են Դուբայ։
2012թ. հունվարի 8-ին «Արմավիա» ավիաընկերությունը հրաժարվել է այդ օրվա ուղևորներին փոխադրել Երևան` պատճառաբանելով, որ պայմանագրով նախատեսված է վճարման 83.623.408 ՀՀ դրամ։ Ընդ որում, պայմանագրի այդ գումարի չափի վերաբերյալ իրեն հայտնի է դարձել 2011թ. դեկտեմբերի կեսին, սակայն հրաժարվել չարտերային չվերթներն իրականացնելուց ինքը չի կարողացել։
Այդպիսով «Արմավիա»-Ավիաընկերությունն իրեն կանգնեցրել է փաստի առաջ։
Նշված օրվա ուղևորները ստիպված են եղել կրկին վճարել և ձեռք բերելով «Արմավիա» ավիաընկերության կողմից այդ օրը կազմակերպած այլ չվերթների ավիատոմսեր` վերադառնալ Հայաստան։ Որպեսզի կանխի հունվարի 10-ի ուղևորների վերադարձի ձախողումը` ինքը կարողացել է գտնել գումարներ, «Ֆլայ Դուբայ» ընկերության ներկայացուցչությանը վճարել է 8.265.375 ՀՀ դրամ, ձեռք է բերել այդ օրվա ավիատոմսեր, որոնցով մնացած ուղևորները Դուբայից վերադարձել են Երևան։
Գտնվելով կասկածյալի կարգավիճակում` Վ. Մալոյանը Հայաստանից Բրազիլիա մեկնող տասնութ անձանցից բաղկացած ուղևորների ավիատոմսերի գնման համար հատկացված գումարները հափշտակելու դեպքի վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 26-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ավիատոմսերի վաճառքով զբաղվող Լուսինե Գուլյանի խնդրանքով, որին ճանաչում է մոտ չորս տարի` փնտրել և գտել է էժան ավիատոմսեր։ Լ. Գուլյանը գրանցված է եղել որպես ԱՁ և ժամանակ առ ժամանակ դիմել է իրեն, այս կամ այն չվերթների ավիատոմսերի ձեռք բերման հարցով։ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, իր հիշելով ցերեկվա ժամին, հերթական անգամ Լուսինեն 091-38-77-88 հեռախոսահամարից զանգահարել է իրեն և ասել, որ տասնութ անձի համար էժան գնով անհրաժեշտ են դեպի Բրազիլիա ավիաչվերթի տոմսեր, որի պատվիրատուն ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարությունն է։ Լուսինեն համագործակցել է Հայկ անունով երիտասարդի հետ։ Վերջինիս տեսել է մի քանի անգամ և գիտի, որ նա Լուսինեի համար հաճախորդներ է գտել, իսկ Լուսինեն էլ այդ հարցով դիմել է իրեն։ Ըստ Լուսինեի հայտնածի` տասնութ հոգանոց խմբի ցուցակը Լուսինեին տվել է Հայկը։ Ինքը Լուսինեին խոստացել է, որ կփորձի ապահովել այդ տոմսերի ձեռք բերումը։ Իր հիշելով` 2013թ. նոյեմբերի 6-ին, Լուսինեն իր էլեկտրոնային փոստի հասցեին ուղարկել է խմբի տասնութ անդամների անձնական տվյալները և ինքը սկսել է փնտրել դեպի Բրազիլիա ավիատոմսերի էժան տարբերակներ։ Տոմսերի ձեռք բերման համար գնացել է Գ. Լուսավորիչ փողոցի վրա գտնվող «Մոսկվայի տուն» շենք, որտեղ գործել է «Վիզա Կոնկորդ» ավիաընկերությունը, հանդիպել է ընկերության տնօրեն Աղվանին, որի ազգանունը չգիտի և նրան ասել է, որ իրեն անհրաժեշտ են դեպի Բրազիլիա չվերթի տասնութ ավիատոմսեր։ Գանձապահ` Աննային տվել է տասնութ հոգու ցուցակը` խնդրելով հաշվարկել «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո» և հետադարձ երթուղու մեկ տոմսի մոտավոր արժեքը։ Աննան հաշվել և ասել է, որ այն կկազմի մոտ 600.000 ՀՀ դրամ, գումարած Բրազիլիայի ներքին չվերթի մեկ տոմսի 77.500 ՀՀ դրամ արժեքը։
Զանգահարել և այդ մասին հայտնել է Լուսինեին, ով հայտնել է, որ կզրուցի Հայկի հետ և կզանգահարի իրեն։ Որոշ ժամանակ անց Լուսինեն զանգահարել և ասել է, որ սկսեն դուրս գրել, այսինքն` ձևակերպեն ավիատոմսերը։ Քանի որ Լուսինեն դեռ գումարը տված չի եղել` ինքն ասել է տոմսերը վերջնականապես չձևակերպել, այլ` ամրագրել (բրոնյա անել) դրանք։ Դրանից հետո ինքը գնացել է Արշակունյաց փողոցում գտնվող ավիատոմսերի գրասենյակ` Լուսինեի մոտ։ Վերջինս ասել է, որ քիչ հետո գալու է Հայկը և տալու է գումարը։ Նա իրեն խնդրել է դուրս գալ և սպասել դրսում, մինչև Հայկը կգա և կգնա։ Որոշ ժամանակ զբոսնել է դրսում, որից հետո, Լուսինեն զանգահարել և խնդրել է գալ գրասենյակ։ Այնտեղ Լուսինեն իրեն է տվել 11.000.000 ՀՀ դրամ և ասել, որպեսզի ավիատոմսերը ձևակերպվեն։ Պայմանավորվել են, որ վերջում կանեն վերահաշվարկ և իրեն կտրվի գումարի պակասող մասը։ Լուսինեից գումարը վերցնելուց հետո անմիջապես գնացել է «Վիզա Կոնկորդ» ավիադրամարկղ, որտեղ Աննային տվել է 3.200.000 ՀՀ դրամ որպես կանխավճար և ասել, որ նա կատարի ձևակերպումները։ Նշված չափով կանխավճար մուծելու մասին իրեն ասել է անձամբ Աննան։ Տոմսերի ձևակերպումը կատարելուց հետո, էլեկտրոնային փոստով դրանց տվյալներն ինքն ուղարկել է Լուսինեին։ «Երևան-Դուբայ-Ռիո» տոմսերի ձևակերպումը եղել է 2013թ. նոյեմբերի 8-ին, իսկ Բրազիլիայի ներքին չվերթի տոմսերի ձևակերպումը` 2013թ. նոյեմբերի 9-ին։
Նախկինում` կոնկրետ ժամանակահատվածն ասել չի կարող, ավիատոմսերի ձևակերպման միջնորդությունների ընթացքում, իր մոտ գոյացել են պարտքեր տարբեր ավիադրամարկղերին, քանի որ տոմսերի արժեքի ամբողջ չափով վճարումներ չի կատարել, այլ հոգացել է իր կենցաղային հոգսերը։ Պարտքերը հետզհետե շատացել են և ինքն ընկել է այսպես ասած «կարուսելի» մեջ, այսինքն մեկից վերցրել է, տվել է մյուսի պարտքը, իսկ մյուսից վերցնելով` տվել մեկ ուրիշին և փորձել է ժամանակ շահել։ Նշված ժամանակահատվածում պարտքատերերը սկսել են իրեն անհանգստացնել և պահանջել են տված գումարները։ Այդ պատճառով ստիպված է եղել մարել պարտքերը` տասնութ հոգու տոմսերի համար Լուսինեի տված գումարով։ Քանի որ «Վիզա Կոնկորդ» ընկերությանն ունեցել է 3.000.000 ՀՀ դրամի պարտք, որն Աղվանը պահանջել է վերադարձնել` 2013թ. նոյեմբերի 8-ին Աննային տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ, նոյեմբերի 9-ին` Աղվանին տվել է 1.000.000 ՀՀ դրամ, իսկ նոյեմբերի 11-ին Աղվանին տվել է ևս 500.000 ՀՀ դրամ։
Փակել է նաև Զաքիյան փողոցի վրա գտնվող «Ավիա գիտ» ավիադրամարկղին ունեցած 2.400.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով պարտքը` 2013թ. նոյեմբերի 8-ին այդ ընկերության տնօրեն Աննային տվել է 1.000.000 ՀՀ դրամ, իսկ նոյեմբերի 9-ին` 1.400.000 ՀՀ դրամ։
Էջմիածին քաղաքի բնակիչ Ռուզաննային, որին ավիատոմսերի համար գումար է պարտք եղել` 2013թ. նոյեմբերի 8-ին տվել է 2.200.000 ՀՀ դրամ։
Նույն օրը, Էջմիածին քաղաքում, ավիատոմսի պարտք է տվել նաև Գոհարին` 105.000 ՀՀ դրամ։
Դեպի Բրազիլիա թռիչքը պետք է կայանար 2013թ. նոյեմբերի 26-ին, ժամը 11։30-ին։ Տոմսերը ձևակերպելիս Աղվանն իրեն ասել է, որ տոմսերի գումարի վճարումն ինքը պետք է կատարի մինչև 2013թ. նոյեմբերի 22-ը։
Հույս ունենալով, որ մինչև նշված օրը դեռ ժամանակ ունի` մտածել է, որ այլ տոմսերի պահանջարկ լինելու դեպքում, դրանց գումարներով կվճարի տասնութ տոմսերի համար պարտք մնացած գումարը, որն իր հիշելով կազմել է 8.100.000 ՀՀ դրամ, սակայն ոչ մի պահանջարկ չի եղել և ինքը չի կարողացել մուծել պարտքի մնացորդը։
2013թ. նոյեմբերի 25-ի երեկոյան «Վիզա Կոնկորդ» ընկերությունը կատարել է այդ ավիատոմսերի հետ վերադարձ և հանել է տասնութ ուղևորների տոմսերը, որի մասին Աղվանը հայտնել է իրեն։ Դրանից հետո ինքը զանգահարել է Լուսինեին և ներկայացրել կատարվածը, նաև գնացել է «Վիզա Կոնկորդ» ընկերություն, որպեսզի համոզի Աղվանին չկատարել տոմսերի հետ վերադարձ։ Աղվանը դրան չի համաձայնվել։ Իրենից հետո «Վիզա Կոնկորդ» է եկել Լուսինեն և միասին գնացել են Սարյան փողոցում գտնվող «Էմիրեյթս» ավիագործակալություն, որը հանդիսացել է նշված չվերթի ներկայացուցիչը։ Այնտեղ իրենց են միացել նաև Հայկը և Տիգրան Աճեմյանը, ում մինչ այդ չի ճանաչել։ «Էմիրեյթս» ավիաընկերությունը փակ է եղել։ Տիգրանը սկսել է բղավել իր վրա, փորձել են ելք գտնել, սակայն ոչինչ չի հաջողվել, որից հետո վերադարձել է տուն։
2013թ. նոյեմբերի 26-ին հրավիրվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ Տիգրան Աճեմյանը հաղորդում է տվել։ Բացի նշված գումարից` 11.000.000 ՀՀ դրամից, Լուսինեն, որպես տասնութ ավիատոմսերի պակասորդ գումար` 2013թ. նոյեմբերի 11-ին իրեն է տվել 520.000 ՀՀ դրամ։
Զղջալով կատարածի համար` Վ. Մալոյանը խնդրել է մեղմ վարվել իր հետ, քանի որ դա արել է կուտակված պարտքեր ունենալու պատճառով, իսկ պարտքատերերը «խեղդել» են իրեն և պահանջել վերադարձնել գումարները։ Պարտավորվել է մեկամսյա ժամկետում մարել վերոհիշյալ գումարները։
Լուսինե Գուլյանը 11.520.000 ՀՀ դրամն իրեն տվել է դեպի Բրազիլիա տասնութ ավիատոմսերի գնման նպատակով, սակայն ինքը նշված գումարից նպատակային օգտագործել է 3.200.000 ՀՀ դրամը, իսկ մնացած գումարով մարել է իր ունեցած պարտքերը։ Լուսինե Գուլյանից գումարը ստանալով` սկզբում մտադրություն չի ունեցել դրանով փակել իր պարտքերը, իսկ գումարը ստանալուց հետո ստիպված է եղել պարտքերը փակել և երբ մտել է «Վիզա Կոնկորդ» ընկերություն, առաջինն Աղվանն է պահանջել վերադարձնել պարտք ունեցած գումարները։
2014թ. փետրվարի 5-ին Վ. Մալոյանը հարցաքննվելով որպես մեղադրյալ` ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Լուսինե Գուլյանին պարտք չի ունեցել, 2011թ. հունվարից 5.000 ԱՄՆ դոլար պարտք է ունեցել նրա բարեկամին, որը գումարն իրեն է տրված եղել տոկոսներով և 10 ամսվա ընթացքում փակել է այդ պարտքը։ Խնդրել է, որ քննության կողմից չընդունվի իր կողմից որպես կասկածյալ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչականի բաժնում 2013թ. նոյեմբերի 26-ին տրված ցուցմունքը, որն արձանագրվել է քննիչ Մուշեղյանի կողմից, քանի որ դրանում կան բազմաթիվ անճշտություններ և իրականությանը չհամապատասխանող հանգամանքներ, մասնավորապես այն, որ դեպի Բրազիլիա տասնութ ավիատոմսերի համար ինքը Լուսինե Գուլյանից ստացել է ոչ թե 11.520.000 ՀՀ դրամ, այլ ընդամենը` 3.200.000 ՀՀ դրամ, որն էլ վճարել է Աղվան Գրիգորյանի տնօրինած գրասենյակին։ Չի ցանկացել բացատրել, թե որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս` ցուցմունքում ինչո՞ւ է նշել 11.520.000 ՀՀ դրամ Լուսինե Գուլյանից ստանալու մասին։ Իրականում 2013թ. աշնանը Լուսինե Գուլյանն հանդիսանալով որպես ԱՁ` մի քանի անգամ իրեն խնդրել է բարդ ուղղություններով էժան ավիատոմսեր հայթհայթել։ Հետագայում տեղեկացել է, որ նա այդ պատվերները տվել է Հայկի համար, որին մինչև 2013թ. նոյեմբերի 25-ը չի ճանաչել։ Պատվիրված ավիատոմսերի համար վճարումը Լուսինեն կատարել է ուշացումներով` պատճառաբանելով, որ Հայկն է ուշացնում վճարումների կատարումը։ Դեպի Բրազիլիա տասնութ ավիատոմսերի համար Լուսինեն խնդրել է իրեն գումարը տալու նախորդ օրն ուշ երեկոյան` պատճառաբանելով, որ բարդ ուղղությամբ ավիատոմսեր անձամբ գտնել չի կարող։ Լուսինեի զանգով, աշխատանքային օրն ավարտվելուց հետո եկել է նրա գրասենյակ։ Լուսինեն սկզբում իրեն խնդրել է միայն Բրազիլիայի ներքին չվերթի ավիատոմսերի ձեռք բերման հարցում օգնել։ Ինքն Աղվանի գրասենյակից ճշտել է այդ ավիատոմսերի արժեքը` յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեքը կազմել է 77.000-78.000 ՀՀ դրամ։ Լուսինեն ինչ-որ հաշվարկներ կատարելով` իրեն տեղեկացրել է, որ Երևանից ամբողջ ուղղություններով ավիատոմսերի գինը թանկ է նստում։ Լուսինեն հեռախոսով խոսել է Հայկի հետ և խնդրել է Աղվանի ընկերությունից պարզել ամբողջ չվերթի ավիատոմսերի արժեքը, որն էլ ինքը կատարել է։ Ճշտել է, որ Բրազիլիայի ամբողջ ուղևորության մեկ ավիատոմսի արժեքը կազմում է մոտ 720.000 ՀՀ դրամ։ Լուսինեն պատվիրել է իրեն այդ տոմսերը որպես անհատական պատվեր։ Ինքը զանգահարել է Աղվանի ընկերություն և այնտեղի աշխատակից Աննային հարցրել, թե երբ կարող է կատարել ավիատոմսերի դուրս գրումը և որքան կանխավճարով։ Աննան ասել է, որ ներքին չվերթի ավիատոմսերը վերադարձման ենթակա չեն և որպես կանխավճար պետք է վճարել 3.200.000 ՀՀ դրամ։ Ինքն էլ Լուսինեի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել, որ սկզբում իրեն կտրվի այդ չափով գումար, որն ինքն Աղվանի գրասենյակում կվճարի, իսկ այնուհետև մաս-մաս կտրվի մնացած գումարը, որպեսզի մինչև նոյեմբերի 25-ն ավիատոմսերի գումարն ինքն ամբողջությամբ վճարի։ Նոյեմբերի 7-ին Լուսինեից ստացել է 3.200.000 ՀՀ դրամը, որը տարել է Աղվանի գրասենյակ և ամբողջությամբ տվել Աննային, սակայն Լուսինեն, տարբեր պատճառաբանություններով, ավիատոմսերի մնացած գումարները չի տվել` ասելով, որ Հայկը չի տալիս։ Բացի այդ գումարից` ինքը Լուսինեյից ոչ մի այլ գումար չի ստացել։ Ինքը Լուսինեին հայտնել է, որ տասնութ ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը գերազանցում է 13.000.000 ՀՀ դրամը։ 3.200.000 ՀՀ դրամն իրեն տալու վերաբերյալ որևէ փաստաթուղթ չեն կազմել։ Աննայից ստացել է ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները, որոնք ուղարկել է Լուսինեին։ «Պոլ Էյրտուր» ընկերության ունեցած 3.000.0000 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Ներսիսյանին ունեցած 2.200.000 ՀՀ դրամ, Գոհար Ասլանյանին ունեցած 105.000 ՀՀ դրամ և «Ավիա գիտ» ընկերությանն ունեցած 2.400.000 ՀՀ դրամ գումարների չափով պարտքերն ինքը վերադարձրել է ոչ թե Լուսինե Գուլյանից ստացած գումարներից, ինչպես որպես կասկածյալ իր ցուցմունքում է նշել, այլ նախքան Լուսինե Գուլյանից 3.200.000 ՀՀ դրամ ստանալը։ Պարտքերը մարել է այլ ուղևորների կողմից ավիատոմսերի համար տրամադրված գումարներից։ Այդ ուղևորները եղել են իր ծանոթները, նրանց անունները մտաբերել չի կարող։
Երբ ինքը ձերբակալվել է` Լուսինեն զանգահարել է Մոսկվայում գտնվող իր ամուսին Արթուր Հովհաննիսյանին, որպեսզի վերջինս մուտք գործի իր էլեկտրոնային փոստ և ջնջի Լուսինեի համար գնված էլեկտրոնային տոմսերի տվյալները, որն Արթուրը չի կատարել։ Յոթ ուղևորների` Վահե Զաքարյանի, Թամարա Մինասարյանի, Արմինե Մուրադյանի, Արսեն և Ռիտա Սաֆարյանների, Վախթանգ Միրումյանի և Սուրեն Ադամյանի անուններով կազմված տոմսի նմանվող, սակայն ավիատոմս չհանդիսացող փաստաթղթերն ինքը Լուսինե Գուլյանին չի ուղարկել, դրանցում չկան ավիատոմսին բնորոշ անհրաժեշտ նշումներ։ Այդ տոմսերի համար ինքը Լուսինե Գուլյանից չի ստացել միայն Վախթանգ Միրումյանի և Սուրեն Ադամյանի ավիատոմսերի գումարները, բայց ամրագրել է այդ երկու ավիատոմսերը Ռուզաննա Ներսիսյանի «Արօն» ընկերությունում։
Վահե Զաքարյանի «Մոսկվա-Երևան» ավիատոմսի պատվերը տվել է Ռուզաննա Ներսիսյանին, սակայն չի հիշում, թե Լուսինե Գուլյանից այդ ավիատոմսի համար ստացած գումարը Ռուզաննային տվել է, թե` ոչ։
Իր ձերբակալումից հետո, Ռուզաննա Ներսիսյանն իր ունեցած պարտքի պատճառով, Վահե Զաքարյանի ավիատոմսը չեղյալ է ձևակերպել։ Մյուս չորս ուղևորների «Երևան-Մոսկվա-Երևան» ավիատոմսերն ինքը նույնպես ամրագրել է, բայց չի հիշում, թե որ ընկերությունում։
2013թ. նոյեմբերի 25-ին հանդիպել է Հայկի և Տիգրանի հետ։ Վերջիններս իրենից բացատրություններ են պահանջել տասնութ ավիատոմսերի վերաբերյալ։ Ինքն ասել է, որ հարցերը լուծեն Լուսինեի հետ։
Հանդիպման պատճառը եղել է այն, որ ինքը զանգահարել է Լուսինեին և ասել է, որ «Պոլ էյր Տուր» ընկերությունն ավիատոմսերը հանել է։ Քանի որ Լուսինեն իրեն խնդրել է, որ ինքը Հայկին ու Տիգրանին չասի, թե իրականում ինչքան գումար է ստացել, ինքն էլ նրանց ոչ մի բացատրություն այդ մասին չի տվել։
2013թ. նոյեմբերի 26-ին իր տուն է եկել Լուսինեն և խնդրել է, որ հարցերը լուծելու համար ինքը Հայկից ժամանակ ուզի և ճշմարտությունը նրան չասի։ Հետո եկել են Հայկը, Սմբատը, ևս երկու անծանոթներ։ Հայկն իրենից պահանջել է նոտարական կարգով ձևակերպել 13.000.000 ՀՀ դրամ պարտքի ստացական։ Ինքն էլ ասել է, որ դա չի անի, քանի որ նրանից գումար չի ստացել և հետը գործարք չի կատարել։ Հետո եկել են օպերաշխատակիցները և իրեն տարել են ոստիկանություն։ Եթե իմանար, որ Լուսինեն ցուցմունքներում նշել է, որ իրեն իբր 13.000.000 ՀՀ դրամ է տվել, ապա իրականությունը Հայկին անպայման կպատմեր։
Գտնվելով մեղադրյալի կարգավիճակում` Վ. Մալոյանը 2014թ. մարտի 12-ին և 2014թ. մայիսի 15-ին ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ հրաժարվում է նախկինում տված ցուցմունքից այն մասով, որ Լուսինե Գուլյանից Վահե Զաքարյանի ավիատոմսի համար գումար է ստացել։ Լ. Գուլյանից այդ ավիատոմսի գումարը չի ստացել։ Եթե ստացած լիներ գումարներ` ապա ավիատոմսերը դուրս գրված կլինեին։ Թ. Մինասյանի և և մյուս երեք ուղևորների` «Երևան-Մոսկվա-Երևան» ավիատոմսերի պատվեր Լուսինե Գուլյանից չի ստացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 240-241, հատոր 2, գ.թ. 29-33, 137-144, 156-159, 162-168, 199-201, հատոր 3, գ.թ. 1-9, 45-48, 115-117, 167-180, 199-210, 228-235, 245-252, 274-292, 305-307, 342-344, հատոր 4, գ.թ. 5-9, հատոր 5, գ.թ. 135-141, 150-151, հատոր 12, գ.թ. 30-36, 47-50, 57-59, 159-165, 203-206, 220-221, 235-279, 284-285, 293-300, հատոր 13, գ.թ. 72, հատոր 14, գ.թ. 20-24, 117-118, հատոր 15, գ.թ. 119-128, 135-145, 146-148, հատոր 16, գ.թ. 10-11, 13-18, 20-21, 41-46, 181-184, հատոր 17, գ.թ. 44-45, 75/
Դատարանում ամբաստանյալ Վիկորյա Մալոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ մեղադրական եզրակացության համաձայն` մեղադրվում է խաբեությամբ պետական միջոցներ հանդիսացող, պետության կողմից «Դպրոցականների հանրապետական մարզային ֆեդերացիա» ՀԿ-ին հատուկ ծրագրերի իրականացման համար հատկացված առանձնապես խոշոր չափերով 8.320.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու համար, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի կողմից Լուսինե Գուլյանի միջոցով թվով 7 քաղաքացիների ավիատոմսերի ձեռք բերման համար հատկացված խոշոր չափերով` 1.375.972 ՀՀ դրամը հափշտակելու համար` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և առանց պետական գրանցման ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու համար, որը զուգորդվել է պետությանն առանձնապես խոշոր չափի 21.641.537 ՀՀ դրամի վնաս պատճառելով` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Մեղադրանքներին ցանկանում է անդրադառնալ առանձին-առանձին.
Ինչ վերաբերում է իրեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հողվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով առաջադրված մեղադրանքին` նշում է, որ այն առաջադրվել է առանց գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության, հիմնված է միայն ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի կողմից առանց որևէ օրինական հիմքի իրականացված ստուգման ակտի և դրա հիման վրա իրականացված փորձագիտական եզրակացության տվյալների վրա, որի վերաբերյալ իր կողմից միջնորդություն է ներկայացվել այդ տվյալներում նշված փաստական հանգամանքների` որպես ապացույց օգտագործելու անթույլատրելությունը հաստատելու մասին։
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով առաջադրված մեղադրանքին, նշում է, որ.
Իրականությունը կայանում է նրանում, որ Լուսինե Գուլյանի խնդրանքով, երբ վերջինս իրեն ասել է, որ չի կարողանում ձեռք բերել նշված ուղղություններով տոմսեր, իսկ դրանք շատ անհրաժեշտ են, համաձայնվել է օգնել, սակայն, մի քանի անգամ պնդել է, որ Լ. Գուլյանը պարտաճանաչ կերպով կատարի վճարումները։ Ասել է, որ «Պոլ էյրտուր» ընկերությունը պահանջում է կանխավճար։
Լուսինե Գուլյանն իրեն տեղյակ չի պահել, թե դրանք ինչ տոմսեր են և ում համար են նախատեսված։ Լուսինեն իրեն փոխանցել է 3.200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը տալիս որևէ մեկը ներկա չի եղել։ Այդ առումով Սմբատ Գուլյանը սուտ ցուցմունքներ է հայտնել դատարանին, թե իբր ինքը ներկա է եղել Լ. Գուլյանի կողմից իրեն գումար տալու պահին։ Դա արել են քրոջ հետ կանխամտածված, հետագայում գումարի տարբերությունն իր վրա բարդելու նպատակով։ Որն է տրամաբանությունը։ Եթե իրականում ինքը նպատակ ունենար խարդախությամբ հափշտակել 8.320.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նշվել է մեղադրական եզրկացության մեջ` ինչու պետք է ինքն իր կամքով, ինչպես նշել են Լ. Գուլյանը և Ս. Գուլյանն իրենց ցուցմունքներում` կանչեր Սմբատ Գուլյանին, որի ներկայությամբ հաշված իբր 12.882.600 ՀՀ դրամը ամբողջությամբ չվճարեր տոմսերի ձեռքբերման համար «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ին։ Այն ամբողջ ժամանակահատվածում, ինչ համագործակցել են Լուսինե Գուլյանի հետ վերջինս գումարային և գործնական հարցերը խուսափել է լուծել իր մտերիմների, եղբոր` Սմբատ Գուլյանի և մոր ներկայությամբ։ Նույնը վերաբերում է նաև Հայկ Ամրոյանին, որի հետ Լուսինե Գուլյանն իրեն չի ծանոթացրել։ Թեև այս փաստը հաստատել է նաև Սմբատ Գուլյանը, սակայն, Լուսինե և Սմբատ Գուլյանները փորձում են իրենց կողմից ստացված կամ չստացված 8.320.000 ՀՀ դրամի անհետացումը վերագրել իրեն, ինչը չի ստացվելու, որովհետև օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով պահանջելու է վերականգնել իր իրավունքները։ Լ. Գուլյանից ստացված գումարն ամբողջությամբ վճարել է «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ն։ Այդ գումարները Լուսինե Գուլյանից չի ստացել։ Կարծում է, որ դատարանը չպետք է հիմք ընդունի Սմբատ Գուլյանի ցուցմունքները, քանի որ տվյալ քրեական գործով նա շահագրգռված կողմ է հանդիսանում, Լուսինե Գուլյանի հարազատ եղբայրն է և բնականաբար կաշկանդված է լինելու ցուցմունքներ տալով։ Վերջինիս ցուցմունքներից ճշմարիտ է միայն այն, որ 2014թ. նոյեմբերի 26-ին նրա, իր քույր Լուսինե Գուլյանի, Հայկ Ամրոյանի և Տիգրան Աճեմյանի հետ միասին իր բնակարան են եկել նաև որպես ոստիկանության աշխատակիցներ ներկայացած անձինք, որոնք հետագայում իրեն անօրինական կարգով տարել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին, կրկին ապօրինաբար ստիպելով հարցաքննել են, այնուհետև ձերբակալել են` առանց որևէ հիմքի, քանի որ այդ ամենն ինչպես Սմբատ Գուլյանն է հայտնել` իրականացվել է Հայկ Ամրոյանի միջոցով, ով դատախազությունում աշխատող եղբայր ունի և նրա միջոցով ամեն ջանք գործադրել են, որպեսզի ինքը ստորագրի քննիչի կողմից արձանագրված ցուցմունքների տակ, որը չի հասկացել, քանի որ իր կրթությունը ռուսական է։ Այդ ամենի արդյունքում, իրեն անհայտ անձանց կամ կազմակերպության կողմից հափշտակված գումարների մեղքը բարդվել է իր վրա։ Հետագայում տեղեկացել է, որ «Դպրոցականների հանրապետական մարզային ֆեդերացիա» ՀԿ-ն իրավացիորեն քաղաքացիական հայց է ներկայացրել ընդդեմ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի` պահանջելով կազմակերպության հաշվեհամարին փոխանցված գումարը և վնասները, որոնք կրել է` «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի կողմից գումարները ստանալու և պարտավորությունները չկատարելու համար։ Քրեական գործում առկա ապացույցների համաձայն` տոմսերի ձեռք բերման համար վճարված 12.882.600 ՀՀ դրամ գումարն ամբողջությամբ, ստացականով հանձնված է Լուսինե Գուլյանին։
2013թ. նոյեմբերի 26-ին, ժամը 13։00-ին իր բնակարան են մուտք գործել օպերատիվ հետախուզության աշխատակիցներ ներկայացած երկու անձինք, որոնք ինչպես հետագայում պարզվել է` եկել են Լուսինե Գուլյանի, նրա եղբայր Սմբատ Գուլյանի, Հայկ Ամրոյանի և Տիգրան Աճեմյանի հետ միասին։ Սմբատ Գուլյանը հայտնել է նան, որ ոստիկաններից մեկը հանդիսացել է Հայկ Ամրոյանի ծանոթը։ Առանց նախապես ծանուցագիր ուղարկելու, պատճառաբանելու, թե ինչ հիմքով և ինչ կարգավիճակով են իրեն հրավիրում ոստիկանություն` այդ երկու անձինք հայտնել են, որ ինքը պետք է նրանց հետ ներկայանա ոստիկանություն, որի արդյունքում զրկված է եղել իր իրավունքները լիարժեք իրականացնելուց։ Չնայած նրան, որ հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ` նրանք ասել են, որ եթե ցուցմունքներ չգրի` իրեն ազատ չեն արձակի։ Այդ հանգամանքը հաստատվում է այն փաստով, որ նշված օրը, ժամը 18։00-ին ասել է, որ չի ցանկանում ոչինչ գրել, իսկ նույն օրը ժամը 18։15-ին, իրեն արդեն իսկ արագացված կերպով որպես կասկածյալ հարցաքննելու արձանագրության մեջ իր անունից արդեն ցուցմունքներ են գրվել։ Ցուցմունքները գրվել են խաբեությամբ, սպառնալիքների ազդեցության տակ, քանի որ իրեն ասել են, որ եթե չստորագրի ցուցմունքների տակ` իրեն ազատ չեն արձակի, իսկ եթե ստորագրի` կարող է տուն գնալ։ Քննիչն իր փոխարեն գրելով` ասել է, որ գրում է այնպես, որ ինքը շուտ հասնի երեխաների մոտ` տուն։ Վախեցած, կաշկանդված նման մթնոլորտից, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ իր խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ երեխաներ և տարեց ծնողները, ստորագրել է ցուցմունքները, միայն թե իրեն ազատ արձակեն, հետագայում արդեն իսկ փաստաբանի ներկայությամբ կբոդոքարկի քննիչի գործողությունները։ Իրեն ազատ արձակելու փոխարեն առաջադրել են մեղադրանք և որպես խափանման միջոց ընտրել են կալանավորումը։ Նախ` ցուցմունքները գրված են ոչ իր կողմից և ոչ իր բառերից։ Ունի ռուսական կրթություն` սովորել և ավարտել է Երևան քաղաքի Վ. Չկալովի անվան թիվ 30 դպրոցը, որտեղ ուղղվածությունը ռուսերեն է։ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի քննչականի բաժնում այնպիսի պայմաններ են ստեղծվել իր համար, որ պարտադրված ստորագրել է այդ ցուցմունքի տակ։
Իրեն ոստիկանության բաժին տանելուց առաջ ոստիկանների հետ իր տանն է գտնվել նաև Հայկ Ամրոյանը, որը ստիպել է իրեն ստացական տալ, սպառնացել է, որ ոստիկանությունում ունի ծանոթներ և հակառակ դեպքում չի պատկերացնի, թե ինչ վատ կլինի իր համար։ Ինքը վրդովված նրան պատասխանել է, որ իր խնդիրները կարգավորի Լ. Գուլյանի հետ և որ իրեն որևէ պահանջ չներկայացնի, սակայն, հենց այն հանգամանքը, որ ծանոթներ ունի ոստիկանությունում և դատախազությունում` հիմք է հանդիսացել նույն օրը, արագ, ապօրինի կերպով իրեն ոստիկանության բաժին տանելու և այնտեղ քննիչի կողմից գրված ցուցմունքների տակ ստորագրելը պարտադրելու համար, որից հետո, իրեն ազատ արձակելու փոխարեն մեղադրանք են առաջադրել։
Նման պայմաններում ստորագրված ցուցմունքները չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում։ Ավելին, նշված անօրինականությունների կազմակերպիչները պետք է ենթարկվեն պատասխանատվության։
Բացի դրանից, նշված անօրինականությունների հանգամանքը հաստատվում է նաև քրեական գործում առկա «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի և «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի միջն կնքված 2013թ. նոյեմբերի 05-ի թիվ ՀԿԴՀՄՖ-ՇՀԾՁԲ-11/2-13/2 ծածկագրով ավիատոմսերի թիվ 1 պայմանագրով, որի 2.2 կետի համաձայն «ապրանքը մատակարարվում է սույն պայմանագրի թիվ 2 հավելվածով սահմանված գնման ժամանակացույցին համապատասխան և ժամկետը սահմանվում է առնվազն երեսուն աշխատանքային օր, որի հաշվարկը կատարվում է սույն պայմանագիրը կնքելու օրվանից, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ վաճառողը համաձայնում է պայմանագիրը կատարել ավելի կարճ ժամկետում»։
Այսինքն, եթե նույնիսկ ընդունենք, որ ստացել է որոշման մեջ նշված գումարն ամբողջությամբ, ինչը թեև այդպես չէ, ստանձնել է որոշակի պարտավորություներ, չնայած նրան որ պայմանագիրը կնքվել է ՍՊԸ-ի միջն կնքված 2013թ. նոյեմբերի 05-ի թիվ ՀԿԴՀՄՖ-ՇՀԾՁԲ-11/2-13/2 ծածկագրով ավիատոմսերի թիվ 1 պայմանագրով, որի 2.2 կետի համաձայն «ապրանքը մատակարարվում է սույն պայմանագրի թիվ 2 հավելվածով սահմանված գնման ժամանակացույցին համապատասխան և ժամկետը սահմանվում է առնվազն երեսուն աշխատանքային օր, որի հաշվարկը կատարվում է սույն պայմանագիրը կնքելու օրվանից, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ վաճառողը համաձայնում է պայմանագիրը կատարել ավելի կարճ ժամկետում»։
Այսինքն, եթե նույնիսկ ընդունենք, որ ստացել է որոշման մեջ նշված գումարն
Ամբողջությամբ, ինչը թեև այդպես չէ, ստանձնել է որոշակի պարտավորություներ, չնայած նրան որ պայմանագիրը կնքվել է որ երբևիցե չի խառնվել քրոջ գործունեությանը, քանի որ այն իրեն չի հետաքրքրել։ Ինչպես է ստացվում, որ նման ցուցմունքներ հայտնելով հանդերձ` Սմբատ Գուլյանին հանկարծ հետաքրքրել է գումարի չափը, որն իր քույր Լուսինե Գուլյանը հանձնում է Վիկտորյա Մալոյանին։ Սմբատ Գուլյանի ցուցմունքների հակասությունն արդեն իսկ հիմք է դատարանի համար` կազմելու ներքին համոզմունք այն մասին, որ վերջինիս ցուցմունքները հակասական լինելով` չեն կարող համարվել արժանահավատ։
Քրեական գործում առկա չէ որևէ ապացույց այն մասին, որ ինքը որևէ մեկին համոզել կամ հորդորել է ստանձնել ավիատոմսերի վաճառքի միջնորդությանը։ Ավելին, քրեական գործի նյութերով հաստատվել է, որ ավիատոմսերի ձեռքբերման համար իրեն հորդորել է Լուսինե Գուլյանը, քանի որ հնարավորություն չի ունեցել դրանք ինքնուրույն ձեռք բերել։
Ինչ վերաբերում է իրեն առաջադրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով մեղադրանքին, հարկ է համարում նշել, որ այն որևէ ապացույցով հիմնավորված չէ, հիմնված է միայն Լուսինե Գուլյանի կողմից հայտնած անտրամաբանական ցուցմունքների վրա, չի կարող համարվել արժանահավատ, քանի որ դրանցով Լուսինե Գուլյանն ընդամենը ցանկացել է արդարացնել Հայկ Ամրոյանի կողմից վճարված տոմսերը չտրամադրելու հանգամանքը։
Թեև մեղադրանքի կողմն ինքն է պարտավոր հիմնավորել առաջադրված մեղադրանքը, մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, սակայն, մտահոգված է այն փաստով, որ նախաքննական մարմինը պատշաճ հետազոտության առարկա չի դարձրել վերը նշված մեղադրանքի հիմքերը։ Պաշտպանական կողմը ջանքեր է գործադրել և ստացել է համապատասխան փաստաթղթեր, որոնցով հերքվում Է, որ ինքը Լուսինե Գուլյանի հետ Էլեկտրոնային հաղորդակցության միջոցով զբաղվել է այդ յոթ տոմսերի առքուվաճառքով։ Այստեղ հատկանշականն այն Է, որ ըստ սույն դրվագով տուժող հանդիսացող «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի բաժնետիրոջ որդի Հայկ Ամրոյանի ցուցմունքների` նա ինքն Է վճարել այդ տոմսերի համար և ապահովել Է գնված ուղղությունների չվերթը։ Նման պայմաններում ինչու են քննիչը և մեղադրողը «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ին ներգրավել սույն քրեական գործով որպես տուժող, իսկ իրեն վերագրում են այդ տոմսերից գոյացած գումարների հափշտակումը` եթե Հայկ Ամրոյանը հայտնում Է, որ գումարները տրվել են Լուսինե Գուլյանին, իսկ չապահովված տոմսերը ձեռքբերելու համար նա իր գրպանից Է գումար տրամադրել։ Թեև նման ընթացակարգ նախատեսված չէ, սակայն հարց է ուզում ուղղել դատախազին` ինչով է տուժել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ն և ինչով է հաստատվել իր մեղքն այդ ամենում, Լուսինե Գուլյանի կողմից տրամադրված շինծու էլեկտրոնային տոմսերի պատճեններով միա՞յն։ Չէ ո՞ր նման փաստաթղթեր կարող է պատրաստել յուրաքանչյուր անձ։
Ինչու է մեղադրողը հիմնվել միայն այդ թղթերի վրա, ինչու չի իրականացրել ապացույցների բազմակողմանի հետազոտություն։ Նախաքննական մարմինը և դատախազը չեն ձեռնարկել համապատասխան միջոցներ` գործի հանգամանքները պարզելու նպատակով որոշակի գործողություններ իրականացնելու համար։ Մասնավորապես, եթե իրականանում իր և Լուսինե Գուլյանի միջև տոմսերի վերաբերյալ առուվաճառքն իրականացվել է էլեկտրոնային եղանակով, ինչ՞ու քննիչը չի պահանջել կամ չի առգրավել Լուսինե Գուլյանից և «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ից համակարգիչները, որպեսզի գործի մյուս փաստերի հետ համադրելու արդյունքում որոշեր` դրանք իրոք իրականացվել են այդ համակարգչի միջոցով, թ՞ե ոչ։ Ի վերջո քննիչը հնարավորություն է ունեցել և մուտք է գործել իր էլեկտրոնային հասցե, այնտեղից արտատպել է նամակագրությունը` կապված չարտերային չվերթների հետ։ Ինչ՞ու նման կերպ չի գործել Լուսինե Գուլյանի դեպքում։ Քննիչը ոչ պահանջել է համակարգիչները և ոչ էլ անգամ նշանակել է փորձաքննություն` վերծանելու նպատակով Լուսինե Գուլյանի և «Բրենդ Մեդիա Տրանա» ՍՊԸ-ի էլեկտրոնային հաղորդագրությունները։
Ի սկզբանե նկատվել է քննիչի կանխակալ մոտեցումը սույն գործին, Լուսինե Գուլյանի և «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի հանդեպ հատուկ արտոնյալ վերաբերմունքը, որը հետագայում տեսանելի է դարձել նաև քրեական գործի նյութերից։
Ինչ վերաբերում է իրեն առաջադրված մյուս մեղադրանքին, որը վերաբերում է առանց պետական գրանցման ձեոնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու հետ զուգորդված` պետությանն առանձնապես խոշոր չափի` 21.641.537 ՀՀ դրամի վնաս պատճառելուն, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, հարկ է համարում նշել, որ քննիչը նշանակել է դատահաշվապահական փորձաքննություն պարզելու հետևյալ հարցերը.
1. Վիկտորյա Մալոյանից որպես անհատի կողմից 2010թ. հունիսից մինչև 2011թ. մարտն ընկած ժամանակահատվածներում, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից տրամադրված ընդհանուր 143.892.219 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով 667 ավիատոմսերն իրացնելու և փոխարենը գովազդային ծառայություններ իրականացնելու հետևանքով որքան է կազմում պետությանը պատճառված վնասի չափը, ինչպես նաև չվճարված հարկերից ու տուրքերից բխող տուգանքների չափը։
2. «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ի կողմից կատարվել են «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության կազմի մեջ մտնող ընկերություններին 10.000.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գովազդային ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ հաշվապահական ձևակերպումներ և վճարվել են արդյոք համապատասխան հարկեր և տուրքեր, եթե ոչ, ապա որք՞ան է կազմում չվճարված հարկերի և տուրքերի չափը, ինչպես նաև դրանից բխող տուգանքների չափը և այլն։
Ստացվել է «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ի Հմ 12-2482 փորձագիտական եզրակացությունը, համաձայն որի փորձագետը հրաժարվել է պատասխանել առաջադրված հարցերին համապատասխան ստուգման ակտի բացակայության պայմաններում։
Դրանից հետո քրեական գործով նշանակվել են հարկային ստուգումներ։
Նախաձեռնողի կողմից կայացված որոշման համաձայն ՀՀ ԿԱ պետական եկումուտների կոմիտեի օպերատիվ հետախուզության վարչության 7-րդ բաժնի պետ Շ. Համբարձումյանը կատարել է իր` որպես ֆիզիկական անձի, կողմից 2010-2011թթ. ընթացքում առանց պետական գրանցման իրականացված ձեռնարկատիրական գործունեության ստուգում։ Կատարված ստուգման արդյունքների վերաբերյալ 2012թ. դեկտեմբերի 7-ի ամսաթվով կազմվել է թիվ 1410922 վարչական ակտը, որտեղ պարզվել է, որ ինքը 2010-2011թթ. ընթացքում իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն` չունենալով համապատասխան պետական գրանցում, իրացրել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ից ստացված թվով 503 ավիատոմսեր։
Համաձայն «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 26-րդ հոդվածի պետք է գանձել տուգանք 40.694.400 ՀՀ դրամի չափով, քանի որ համախառն եկամուտը կազմում է 81.388.700 ՀՀ դրամ, որի հաշվարկման համար հիմք է հանդիսացել 2012թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ 402-7 «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի կիրառման որոշումը։ Բացի այդ, հարկային մարմինների կողմից սոցիալական ապահովագրության վճարների հաշվարկման վերաբերյալ 2012թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ 403-7 որոշման և «Պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով սահմանված տուգանքի հաշվարկը կազմում է 8.138.870 ՀՀ դրամ /81.388.700 դրամ 10%/։
Վարչական ակտին կից ներդիրում նշված է, որ հաշվարկները կատարվել են ՀՀ ԱԱԾ կողմից տրամադրված քրեական գործի նյութերի հիման վրա, համաձայն որի Վ. Մալոյանը չունենալով համապատասխան գրանցում` իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, այն է` 2010-2011 թվականների ընթացքում «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի հետ կնքված պայմանագրի շրջանակներում վերջինիցս ձեռք է բերել թվով 503 ավիատոմսեր` վճարելով 6.100.000 ՀՀ դրամ և իրացրել տարբեր գներով, որոնց ընդհանուր գումարը կազմել է 107.358.700 ՀՀ դրամ։ Դրա դիմաց Վ. Մալոյանը «Արմավիա» Ավիաընկերության համար կատարել է գովազդային ծառայություններ ընդհանուր գումարով 19.870.000 ՀՀ դրամ։ Դրա հիման վրա Վ. Մալոյանի համախառն եկամուտը հաշվարկվել է 81.388.700 ՀՀ դրամ /107.358.700-6.100.000-19.870.000/, ուստի նշվել է, որ պետք է գանձվի իրացման շրջանառության /ՀԱՄԱԽԱՌՆ ԵԿԱՄՏԻ/ 50 տոկոսի չափով տուգանք` գումարելով 40.694.400 ՀՀ դրամ, բայց ոչ պակաս, քան 200.000 ՀՀ դրամ։
«Պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարների մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածով սահմանված տուգանքի հաշվարկն է. ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով չգրանցված ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու դեպքում /ապօրինի գործունեություն/ գանձվում է տուգանք այդ գործունեության արդյունքում հաշվարկված տարեկան համախառն եկամտի 10 տոկոսի չափով, բայց ոչ պակաս, գումարով 8.138.870 ՀՀ դրամ /81.388.700x10%/, որն ապօրինի գործունեության մասով վերջնական սոցիալական վճարների պարտավորություն է։
Նշված վարչական ակտն իր կողմից չի ստորագրվել, ավելին` դրա վերաբերյալ ներկայացվել են առարկություններ, որոնք գտնվում են քրեական գործում։
Նախաձեռնողի կողմից դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու որոշմամբ, «պարզվեց» մասում նշված է, որ գովազդային ծառայությունների տպագրական մասը Վիկտորյա Մալոյանի պատվերով 2010-2011 թվականների ընթացքում իրականացրել է «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ն։ Վերջինս` ի դեմս Ա. Հովսեփյանի, իրականացնելով շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի տպագրական աշխատանքներ` չի կազմել համապատասխան հաշվապահական փաստաթղթեր և չի ներկայացրել հարկային հաշվետվություններ։ «Պարզվեց» մասում նշված է նաև, որ Վ. Մալոյանը հայտարարել է, որ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից նշված 503 ավիատոմսերի ընղհանուր արժեք նշված 107.358.648 ՀՀ դրամը ուռճացված է, այդպիսի գներով «Արմավիա» ընկերությունն իրեն տոմսեր չի վաճառել և այդ ուռճացված գները «Արմավիա»-Ավիաընկերությունը որոշել է բարտերային գործարքի շրջանակում և իր կողմից իրացված ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը կազմում է` 65.166.049 ՀՀ դրամ։ Վերը նշված հանգամանքը հաստատել են նաև քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված Կարինե Կարապետյանը և Աղվան Գրիգորյանը։
Պարզվել է, որ «Արմավիա» ավիաընկերությունն ընդունել է կատարված գովազդային աշխատանքների արժեքը միայն 7.184.461 ՀՀ դրամի սահմաններում` չհաշվարկելով 293.710 ՀՀ դրամ տպագրության պատվերից, 4.100.000 ՀՀ դրամի մոնտաժային աշխատանքների նույնիսկ ինքնարժեքը, որն ամբողջությամբ վճարվել է Վիկտորյա Մալոյանի կողմից։ Դատաքննության ընթացքում հարցաքննված վկաներից Անահիտ Այվազյանը, Աղվան Գրիգորյանը, Նորայր Բելլույանը հաստատել են, որ նշված բարտերային գործարքի ընթացքում իրենց միջև կատարված և Աղվան Գրիգորյանի ձեռագրով ամփոփված հաշվարկների համաձայն իր կողմից պատվիրված գովազդային աշխատանքների համար իր կողմից կատարված ծախսերը գերազանցում են տոմսերի արժեքը, որոնք տրամադրվել են իրեն նույնիսկ ամենաուռճացված գներով։ Ուստի ինչ եկամուտ կարող է ինքը ստացած լինել, եթե իր ծախսերը դրանց համար գերազանցում են այդ տոմսերի արժեքը։ Այն հանգամանքը, որ «Արմավիա»-Ավիաընկերությունն իրեն պարտք է մնացել` կաշկանդել է վերջիններիս և հենց դա է հիմք հանդիսացել, որ իրեն այդ պատասխանատու ժամանակ` ամանորի օրերին, տրամադրվեն չարտերային չվերթներ։ Եթե ինքն իրականում ստացած լիներ օգուտներ և պարտք մնացած լիներ «Արմավիա» Ավիաընկերությանը` կարելի է համոզված լինել, որ նման դեպքում «Արմավիա» Ավիաընկերությունն իրեն ոչ մի դեպքում չվերթներ չէր տրամադրի, այն էլ ամենաթանկ ուղղություններով։
Այն հանգամանքը, որ ինքը կատարել է այդ ծավալի գովազդային ծառայություններ` բացի իր ցուցմունքներից հաստատել է նան «Արմավիա» Ավիաընկերության գովազդային բաժնի աշխատակից Անահիտ Այվազյանը` քրեական գործում առկա իր ցուցմունքներով, համաձայն որոնց նշել է, որ իր ցուցմունքներին կցում է գովազդային վահանակների ֆոտո-հաշվետվությունները, որոնք նրան ներկայացրել է Վ. Մալոյանը։ Դրանց առկայությունը ՌԴ-ում` Մոսկվայում, հաստատել են Ն. Բելլույանը և քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված այլ անձինք։ Ներկայացրել է նաև իր նամակագրության պահպանված հատվածը, որը վերաբերում է իր կողմից «Բիզնես Սթայլ»-ին պատվիրված, սակայն Վ. Մալոյանի կողմից վճարված գործերին /հատոր 4, գ.թ. 114/։
Ինքն «Արմավիա» Ավիաընկերության հետ աշխատել է շատ թափանցիկ և Անահիտ Այվազյանը ֆոտոների մի մասը և տեղադրման հասցեները ՌԴ-ում ստացել է «Բիգ Մեդիա»-ից` էլեկտրոնային փոսստով։
Քրեական գործի 3-րդ հատորում գտնվում է նաև Անահիտ Այվազյանի, Աղվան Գրիգորյանի և իր միջև կատարված հաշվարկների արդյունքում կազմված հաշվետվությունը, համաձայն որի` պատվիրված և կատարված գովազդային ծառայությունների համար «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության կազմի մեջ մտնող, իր կողմից իրականացված գովազդային ծառայությունների դիմաց ընկերությունը մարտի 1-ից մինչև 12-ն ընկած ժամանակահատվածների համար պարտք է մնացել իրեն 22.000.000+13.000.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։
Նախաքննության ընթացքում հայտնել է և ապացուցել, որ իրացվել են 43.283.074 ՀՀ դրամի ավիատոմսեր, անհատույց տրամադրվել են 21.882.975 ՀՀ դրամի ավիատոմսեր։
Չնայած դրան, փորձաքննության համար հիմք են ընդունվել «Արմավիա» Ավիաընկերության կողմից ներկայացված տոմսերի արժեքը` 107.358.648 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Այդպիսով, 2013թ. մայիսի 20-ի դատահաշվապահական թիվ Հմ` 35121209/2 փորձաքննության «հետևություններ» բաժնում, հիմք ընդունելով ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի վերահիշյալ վարչական ակտը` նշվել է, որ համաձայն քննությամբ ձեռք բերված տվյալների` ֆիզիկական անձ Վիկտորյա Մալոյանի մոտ, նրա կողմից 2010թ. հունիսի 15-ից 2011թ. մարտի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից տրամադրված ընդհանուր 107.358.648 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով 503 ավիատոմսերի իրացնելու և փոխարենը գովազդային ծառայություններ իրականացնելու ապօրինի ձեռնարկատիրական այդ գործունեության հետևանքով, տուգանքի ձևով գանձման ենթակա հարկային և սոց. վճարների պարտավորությունները կազմում է ընդամենը` 21.641.537 ՀՀ դրամ, իսկ ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով զուտ հարկերի և սոց. վճարների գծով պետությանը պատճառված վնասի չափը, որը ներառված է տուգանքի ձևով հաշվարկված 21.641.537 ՀՀ դրամ հարկային պարտավորության և սոցիալական վճարի գումարների մեջ` կազմում է 1.799.021 ՀՀ դրամ, այդ թվում`
-եկամտահարկ 1.539.323 դրամ,
-սոց. վճար` 259.698 դրամ
Միաժամանակ եզրակացության մեջ նշված է, որ ըստ քրեական գործի նյութերի ֆիզիական անձ Վ. Մալոյանի ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունքում հաշվարկված պարտավորությունները տվյալ գործունեության հետ կապված լրացուցիչ փաստաթղթերի ու այլ տեղեկատվության ներկայացման դեպքում ենթակա են վերահաշվարկման։
Գտնում է, որ վերը նշված փորձաքննությունը չի կարող համարվել բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ, իր համար առաջացնի անբարենպաստ հետևանքներ, ինչպես նաև դրվի մեղադրանքի հիմքում, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Փորձագետի պարզաբանմանն առաջադրված հարցերի բաժնում նշված է, որ ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի աշխատակիցների կողմից «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում` պետ.բյուջեի հետ փոխհարաբերությունների ճշտության վերաբերյալ կատարված ստուգման արդյունքներով կազմված ստուգման ակտի առկայության պայմաններում միայն կարող է կատարվել դատահաշվապահական փորձաքննություն, մինչդեռ փորձաքննության համար պահանջվող ստուգման ակտը բացակայում է։ Փոխարենը տրամադրվել է հարկային պարտավորությունների կատարման ստուգում նշանակելու արդյունքում ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեից «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի վերաբերյալ ստացված, միայն 2013թ. փետրվարի 11-ի թիվ 14/14-7/1306-13 գրության լուսապատճենը։
Նման պայմաններում փորձագետը իրավունք չուներ իրականացել փորձաքննություն, քանի որ իր տրամադրության տակ չի գտեվել «Արմավիա»-Ավիաընկերությունում ստուգման հիման վրա կայացված վարչական ակտը, որը փորձաքնությունն իրականացնելու համար անհրաժեշտ Է համարել հենց ինքը` փորձագետը։ Ինչպես ստացվեց, որ «Արմավիա»-Ավիաընկերությունից անհետացավ հարկային ստուգման ակտը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 250-րդ հոդվածի համաձայն նման պայմաններում իրականացված փորձաքննության եզրակացությունը կասկած Է հարուցում, չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և մեկնաբանվել ի վնաս իրեն։
Տվյալ պարագայում, թեև փորձագետը նշել Է, որ անհնար Է փորձաքննության իրականացումն առանց «Արմավիա»-Ավիաընկերությունում իրականացված ստուգումների հիման վրա կայացված վարչական ակտի, այնուամենայնիվ, իրականացրել է փորձաքննություն։ Բացի այդ` նույն օրը կազմված մյուս` 2013թ. մայիսի 20-ի Հմ` 35121209/3 դատահաշվապահական փորձաքնության եզրակացության մեջ հաստատված է համարել, որ «Միկա Լիմիտեդ» ընկերության մեջ մտնող մի շարք ընկերությունների, այդ թվում` «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի համար քաղաքացի Վիկտորյա Մալոյանի կողմից մատուցվել են գովազդային ծառայություններ, որի տպագրական մասը Վիկտորյա Մալոյանի պատվերով իրականցվել է «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ի միջոցով։ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի աշխատակիցներից որպես վկա հարցաքննված անձինք ևս հաստատել են 4.100.000 ՀՀ դրամի մոնտաժային աշխատանքներ իրականացված լինելու փաստը։ Այդ հանգամանքը հաստատել են նաև «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ի աշխատակիցները` հայտնելով, որ իրենք են տեղադրել պատվիրված գովազդը։ 2010-2011 թվականների ընթացքում կատարված 10.000.000 ՀՀ դրամի տպագրական աշխատանքներից, ըստ ստուգման ակտի տվյալների` 2010թ.-ին կատարվել են 5.314.606 ՀՀ դրամի և 2011թ.-ին` 4.685.394 ՀՀ դրամի ծառայություններ, որոնց վերաբերյալ չեն կազմվել փաստաթղթեր և դրանք ընկերության կողմից չեն արտացոլվել հարկային տեսչություն ներկայացված հաշվարկ-հաշվետվություններում, որի հիման վրա էլ «հետևությունները» բաժնում հաշվարկվել են «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ի տույժերը, որոնց դեմ Ընկերության տնօրենը չի առարկել։
Իր վերաբերյալ իրականացված փորձաքննության եզրակացության մեջ չեն հաշվարկվել այդ գումարները որպես համախառն եկամտից նվազեցվող ծախսեր։ Բացի այդ` փորձագետն իր վերաբերյալ իրականացված փորձաքննության եզրակացության մեջ չի ներառել «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի ընդունած գովազդային աշխատանքների 7.184.461 ՀՀ դրամի ծառայությունը, չի հաշվարկել իր կողմից իրականացված 293.710 ՀՀ դրամ տպագրության պատվերը, 4.100.000 ՀՀ դրամի մոնտաժային աշխատանքների գոնե ինքնարժեքը, այն դեպքում, երբ «Արմավիա» Ավիաընկերության աշխատակիցները ներառել են այդ գումարներն իրենց ձեռագրով կազմված հաշվարկներում, ինչն առկա է քրեական գործում և պետք է նվազեցվեր համախառն եկամտից։ Քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված անձինք հայտնել են, որ տեսել են ՌԴ Մոսկվա քաղաքում իր կողմից իրականացված ծառայությունների արդյունքում տեղադրված «Միկա Լիմիտեդ» ընկերության կազմի մեջ մտնող գովազդային պաստառները, որոնց տեղադրման արժեքը մեկ ամսվա համար կազմում է 13.500.000 ՀՀ դրամ, իսկ մեկ ամսից պակաս ժամկետով նմանատիպ գովազդներ չեն տեղադրվում։ Հետևաբար, 13.500.000 ՀՀ դրամ գումարը ևս պետք է նվազեցվեր։
ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի կողմից իր վերաբերյալ իրականացված ստուգման ակտը չի կարող հանդիսանալ վարչական ակտ, առաջացնել հետևանքներ և հիմք հանդիսանալ փորձագիտական եզրակացություն տրամադրելու համար, քանի որ ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեն իրավասու չէ ստուգում իրականացնել ֆիզիկական անձի վերաբերյալ։
Հղում կատարելով «Հայաստանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին և 8-րդ հոդվածներին` հայտնում է, որ օրենսդիրը նախատեսել է, որ ստուգում չի կարող իրականացվել ֆիզիկական անձի մոտ, մինչդեռ չգիտես ինչու ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեն անցնելով իր իրավասության սահմանները` ստուգման է ենթարկել իր` որպես ֆիզիկական անձի, գործունեությունը։
Բացի դրանից, եթե իր գործունեությունը պետք է ստուգման ենթարկվեր, անհրաժեշտ էր գոնե երեք օր ատաջ ծանուցել իր մոտ ստուգում իրականացնելու մասին, ինչպիսի ընթացակարգը ևս չի պահպանվել։ Հետևաբար, ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի ստուգման ակտի հիման վրա կազմված վարչական ակտն առոչինչ է և չէր կարող հիմք հանդիսանալ իրեն մեղադրանք առաջադրելու համար։
Վերոհիշյալ հանգամանքները հիմք են տալիս պաշտպանական կողմին միջնորդել վարույթն իրականացնող մարմնին անթույլատրելի համարել ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի 2012թ.-ի դեկտեմբերի 7-ի թիվ թիվ 1410922 ստուգման ակտի և դրա հիման վրա իրականացված 2013թ.-ի մայիսի 20-ի թիվ Հմ` 35121209/2 դատահաշվապահական փորձաքննության եզրակացության մեջ հաստատված փաստերի որպես ապացույց թույլատրելի ճանաչելու հանգամանքը։
Եթե այնուամենայնիվ նշված փորձաքննության իրականացումն անհրաժեշտ համարվի` ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 251-րդ հոդվածով պետք է նշանակվի կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն, որպեսզի այս անգամ փորձագետին տրամադրվեն այն բոլոր ելակետային տվյալները, որոնք բացակայել են նախկին փորձագիտական եզրակացությունը կազմելիս, ձեռք են բերվել և հաստատվել են վկաների քննությամբ, դատաքննության ընթացքում։
Առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչում։ Իրեն մեղադրանք է առաջադրվել թերի, կողմնակալ նախաքննություն իրականացվելու արդյունքում, որտեղ քննիչը չի գործադրել համապատասխան ջանքեր գործի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն իրականացնելու համար, չի բռնագրավել բոլորի համակարգիչները։ Հաշվի չի առել, որ նախաքննության ընթացքում Լուսինե Գուլյանի համակարգչի կորուստը շատ կասկածելի է և դա արվել է դիտավորությամբ` իրական փաստերը խեղաթյուրելու նպատակով, որը թեև պետք է մեկնաբանվեր հօգուտ իրեն, սակայն, չգիտես ինչու այդ ամենի փոխարեն, առանց որևէ ապացույցի, առանց ստացման աղբյուրը պարզելու, կեղծ փաստաթղթերի հիման վրա իրեն մեղադրանք է առաջադրվել, մինչդեռ լիարժեք նախաքննություն իրականացնելու դեպքում պարզ կդառնար իրեն առաջադրված մեղադրանքների անհիմն լինելը։
Բացի այդ, նախաքննական մարմինը հիմք չի ընդունել Օժեն Դոնդոնյանի, Կարինե Կարապետյանի, Միսակ Մանուկյանի ցուցմունքները։
Քրեական գործի շրջանակներում շոշափվում են անձանց անուններ, ովքեր անմիջական առնչություն են ունեցել գործի հանգամանքներին, կարող են և կարող էին հայտնել կարևոր ցուցմունքներ գործի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննությունն իրականացնելու համար։ Նախաքննական մարմինը նշված անձանց չի հարցաքննել, այդ թվում «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի և «Միկա Հոլդինգ» ընկերության` վկաների ցուցմունքների համաձայն բաժնետեր հանդիսացող Միխայիլ Բաղդասարովին, ով անմիջական վերահսկողություն է իրականացրել իրեն հատկացված տոմսերի դուրսգրման, չարտերային թռիչքների իրականացման, իր կողմից «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի, «Միկա Հոլդինգ» ընկերության կազմի մեջ մտնող և իր գործընկեր կազմակերպությունների համար այլ կազմակերպությունների իրականացված գովազդային աշխատանքների ընդունման և ստուգման հարցում։ Մինչդեռ, այն վկաները, ովքեր հարցաքննվել և հայտնել են տեղեկություններ, որոնք պաշտպանական կողմի համար կարևոր են, դրանցով մասամբ կամ ամբողջությամբ կարող են հերքվել մեղադրանքի հիմքում ընկած հանգամանքները` չեն դատակոչվել /Սեդա Վիկտորի Պետրոսյան, Միսակ Սամվելի Մանուկյան, հետաքննիչ Ա Թազարյան, քննիչ Հ. Մուշեղյան/։
Քննիչն առանց նախօրոք պատշաճ ծանուցելու, 2013թ. նոյեմբերի 26-ին իրեն ձերբակալելու արձանագրություն է կազմել, որտեղ ձերբակալման ժամը նշվել է 18։00-ն, սակայն ինքը 2013թ. նոյեմբերի 26-ին, ժամը 13։00-ից գտնվել է անազատության մեջ։ Բացի այդ, քննիչն իր լիազորություններն իրականացնելիս թույլ է տվել սխալներ և չարաշահումներ, ինչպիսի հանգամանքները պետք է պարզաբանվեն վերջինիս հարցաքննելու արդյունքում։
Գործի ընթացքում Աղվան Գրիգորյանը և Աննա Միքայելյանը սուտ ցուցմունքներ են հայտնել` կապված «Ռիո-Բրազիլ-Ռիո» ներքին տոմսերի վերաբերյալ, ինչը հաստատվում է նշված ցուցմունքները գործի հանգամանքների հետ համադրելու արդյունքում։
Անահիտ Այվազյանի ցուցմունքները` կապված իր դստեր և թոռան տոմսերի հետ` ևս չեն համապատասխանում իրականությանը, քանի որ դրանք ըստ ցուցակի ներառված են եղել բարտերային տոմսերի ցուցակում։ Անահիտ Այվազյանը ստում է, որ դրանց դիմաց իրենք կատարել են վճարում, ինչպիսի հանգամանքը հաստատել է նաև վկա Կարինե Կարապետյանը։
Գտնում է նաև, որ տվյալ քրեական գործի շրջանակներում չեն հարցաքննվել այնպիսի անձինք, որոնց ցուցմունքները էական նշանակություն ունեն քրեական գործի համար։ Դրանք են Միխայիլ Բաղդասարովը, Կարմեն Եղյանը, քննիչը և ոստիկանները, որոնք անօրինական կարգով իրել տարել են ոստիկանություն, այնտեղ խաբեությամբ, սպառնալիքով կորզել են ցուցմունքներ և պետք է պատասխան տան` այդ ամենը կատարել են իրենց նախաձեռնությամբ, թ՞ե ինչ-որ անձանց ցուցումով։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Նորայր Շաքարի Բելլույանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Վիկտորյա Մալոյանին ճանաչել է 2010թ.-ից։
Իր կողմից ստորագրված, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի և Վ. Մալոյանի միջև 2010թ. հունիսի 15-ի համագործակցության մասին պայմանագիրը կնքվել է որպես համագործակցության նպատակադրվածությունը հաստատող փաստաթուղթ, որից հետո պետք է կնքվեր հստակ պայմաններ սահմանող համաձայնագիր` Վիկտորյա Մալոյանի կողմից մատուցման ենթակա գովազդի ձևերի, արժեքի, կոնկրետ ծառայությունների դիմաց հատկացվելիք ավիատոմսերի քանակի և արժեքի վերաբերյալ, որը չի կնքվել։
2010-2011 թվականների ընթացքում այդ պայմանագրով Վ. Մալոյանին դուրս գրված ավիատոմսերի ընդհանուր թիվը չի իմացել։ Ավիատոմսերի դուրս գրման մասին Վիկտորյա Մալոյանի նամակները մակագրել է Միխայիլ Բաղդասարովը, որից հետո դրանք ուղարկել է իրեն և ինքը վերջինիս մակագրության հիման վրա դրել է իր ստորագրությունը, որպեսզի նամակների հիման վրա կենտրոնական դրամարկղի կողմից հատկացվեն ավիատոմսեր։
2011թ. սեպտեմբերին Վիկտորյա Մալոյանը դիմել է իրեն` 2011թ. դեկտեմբերի վերջին և ամանորյա օրերին չարտերային ուղևորափոխադրումներ պատվիրելու համար։
2011թ. սեպտեմբերի 28-ին, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն և «Մալոյան Փրոդաքշն» ՍՊԸ-ների միջև կնքվել է 83.623.408 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ պայմանագիր` 2011թ. դեկտեմբերի 30-ից 31-ը և 2012թ. հունվարի 08-ից 10-ը «Երևան-Դուբայ-Երևան» չարտերային չորս չվերթներ իրականացնելու մասին։
Վ. Մալոյանի փաստարկներն այն մասին, որ նա չի իմացել պայմանագրի արժեքը` անլուրջ են, քանի որ նա հստակ տեղեկացված է եղել բոլոր պայմանների վերաբերյալ։ Պայմանագրով սահմանված վճարումները Վիկտորյա Մալոյանը կատարել է կիսով չափ, այդ իսկ պատճառով 2012թ. հունվարի 08-ին և 2012թ. հունվարի 10-ին Դուբայից Երևան չարտերային չվերթները Միխայիլ Բաղդասարովի հրահանգով չեն իրականացվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 47-51/
Վկա Արա Լյուդվիգի Բարսեղյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է որպես «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի տեխնիկական տնօրենի ֆինանսական գծով տեղակալ։ 2010թ. մայիսից մինչև 2012թ. փետրվարը գլխավորել է «Արմավիա» Ավիաընկերության հասույթի հաշվառման բաժինը։ 2012թ. փետրվարին, «Մալոյան փրոդաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից չարտերային չվերթների համար վճարումն ամբողջությամբ չկատարելուց հետո, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի և Վիկտորյա Մալոյանի միջև 2010թ. հունիսի 15-ին կնքված պայմանագրի շրջանակներում իրենց տրամադրվել են «Արմավիա Ավիաընկերություն» ՍՊԸ-ի քաղաքային գրասենյակում դուրս գրված ավիատոմսերի նշումներով ձեռագիր տեղեկագրեր և «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի գլխավոր տնօրեն Արմեն Ազնավուրյանի ցուցումով համակարգից տպվել են այդ տոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները։
Ավիատոմսերը հանդիսացել են արտոնյալ, դուրս են գրվել 11.000 ՀՀ դրամ կանխիկ վճարումով` ղեկավարության ցուցումով։
Բաժնի տնտեսագետ Գոհար Խաշխաշյանը ստուգել է զեղչված ավիատոմսերի դուրսգրման հիմքերը, տվյալ օրվա դրությամբ ավիատոմսերի վաճառքից գոյացած գումարի համապատասխանությունը ներկայացված հաշվետվություններին, դրամարկղում առկա գումարներին։ Արդյունքում կազմվել և հաշվապահություն է հանձնվել ամփոփ հաշվետվություն, ըստ որի` Վիկտորյա Մալոյանի կողմից անհիմն կերպով` առանց համապատասխան թույլտվության ավիատոմսեր դուրս գրելու դեպքեր չեն հայտնաբերվել։ Քանի որ ավիատոմսերի վրա նշված չի եղել տվյալ ուղղության դասակարգի սակագինը, ուստի հաշվապահությունում մուտքագրվել է ոչ թե սակագնի չափը, այլ ընկերության սեփականատիրոջ կողմից որոշված գինը` 11.000 ՀՀ դրամը։ Ավիատոմսերում նշված չեն եղել տոմսի սակագինը, «փոխադարձ հաշվարկ» արտահայտությունը։ Հակառակ դեպքում կերևար, թե տվյալ ժամանակահատվածում ինչ գումարի ավիատոմսեր են դուրս գրվել, որից ելնելով հաշվապահությունն ու մյուս ծառայությունները հետամուտ կլինեին վերջնահաշվարկի հետ կապված հարցի լուծմանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 101-102/
Վկա Կարինե Ռաֆիկի Կարապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2005թ. մայիսից աշխատել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի սեփական վաճառքի քաղաքային գրասենյակում` որպես ավիատոմսերի վաճառքի և ամրագրման գործակալ։ 2010թ. օգոստոսի 30-ից հանդիսացել է սեփական վաճառքի խմբի գլխավոր մենեջեր։ Իրականացրել է ուղևորների ավիատոմսերի ձևակերպում-վաճառքն ամբողջական արժեքով, ինչպես նաև ղեկավարության կողմից տրված հրահանգներով` նամակների, բանավոր ցուցումների, գործակալների զեկուցագրերի հիման վրա ավիատոսերի դուրս գրում զրոյական արժեքով, զեղչով կամ 11.000-ական, իսկ մինչև 12-ամյա երեխաների համար` 1.000-ական ՀՀ դրամի գանձումով։ Նաև կատարել է բարտերային և չարտերային գործարքների հետ կապված ավիատոմսերի վաճառք։ Վիկտորյա Մալոյանի հետ ծանոթացել է 2010թ. հուլիսին, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի քաղաքային գրասենյակում։ Վերջինս ներկայացրել է 2010թ. հունիսի 15-ին կնքված համագործակցության պայմանագիր և դրա հիման վրա պահանջել է վաճառել տարբեր չվերթների ավիատոմսեր։ Այդ պահից սկսած մինչև 2011թ. մարտի 19-ը Վիկտորյա Մալոյանը պարբերաբար ներկայացրել է նամակներ` մակագրված իրենց ընկերության ղեկավարության կողմից, որոնց հիման վրա, տարբեր քաղաքացիների անուններով իրենց գրասենյակում ձևակերպել են տարբեր չվերթների ավիատոմսեր` «Շալոմ-բարտեր» գործարքի շրջանակներում, որն ամրագրվել է ավիատոմսերում։ Ընկերության գլխավոր տնօրենի կողմից մակագրված նամակներն իրենք ֆաքսային հաղորդմամբ ստացել են ընկերության կոմերցիոն և սեփական վաճառքի բաժիններից։ Վ. Մալոյանը ձևակերպված ավիատոմսերից յուրաքանչյուրի համար վճարել է 11.000-ական կամ երեխաների համար նախատեսված` 1.000-ական ՀՀ դրամ և ավիատոմսերում որպես դրա արժեք նշվել են այդ չափով գումարները։ Ղեկավարության ցուցումի համաձայն, որը կանոնակարգված չի եղել որևէ նորմատիվ ակտով, Վ. Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի համար առանձին թղթերի վրա նշումներ են կատարել` դրանց արժեքը նշելով տվյալ կարգի տոմսերի ամենաբարձր սակագնով։ Նշումներով թղթերից մի օրինակը պահել է իր մոտ, իսկ մյուսը` հանձնել է Վ. Մալոյանին։ Վերջինս արժեքների հետ կապված դժգոհել է, սակայն շարունակել է ստանալ ավիատոմսերը։ «Միկա» հոլդինգի փիար-մենեջեր Անահիտ Այվազյանը, ով բարտերային բոլոր գործարքների ժամանակ հստակ հսկել է հատկացվող ավիատոմսերի քանակներն ու արժեքները` պահանջելով հաշվետվություններ տալ դրանց վերաբերյալ, Վ. Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի դեպքում այդպիսի հսկողություն չի իրականացրել։ Նույնիսկ մի շարք դեպքերում, երբ մակագրություններով նամակներն ուշացել են` պահանջել է, որպեսզի Վ. Մալոյանին հատկացվեն նրա կողմից մատնանշված քանակությամբ և ուղղություններով ավիատոմսեր։
Ինքը համոզված է եղել, որ Վ. Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի նկատմամբ Անահիտ Այվազյանի կողմից իրականացվում է պատշաճ հսկողություն։ Վիկտորյա Մալոյանին այդ ժամանակահատվածում հատկացվել են մի քանի հարյուր ավիատոմսեր, որոնց ճշգրիտ քանակությունն ինքը չգիտի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 39-46, 72-75, 169-171, 317-318, 319-322, հատոր 13, գ.թ. 225/
Վկա Մարինա Մեխակի Միքայելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. սեպտեմբերի կեսին նշանակվել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի ռեսուրսների կառավարման կենտրոնի և սեփական վաճառքների կազմակերպման ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատար։ Վիկտորյա Մալոյանի և «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի միջև կնքված 2010թ. հունիսի 15-ի համագործակցության պայմանագրի հիման վրա` մինչև 2011թ. մարտը, Վ. Մալոյանը բազմիցս դիմել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի տնօրինությանը և ընկերության քաղաքային գրասենյակից բազմաթիվ դեպքերով, ղեկավարության թույլտվությամբ գնել է ավիատոմսեր 11.000 ՀՀ դրամով, որի մեջ մտել է «Զվարթնոց» օդանավակայանի սահմանած տուրքի արժեքը և ավիատոմսի բլանկի ձևակերպման 2 Եվրո արժեքը։
Նշված արժեքով Վ. Մալոյանին ավիատոմսեր հատկացնելու ցուցումը տվել է Միխայիլ Բաղդասարովը։ Երբ Վիկտորյա Մալոյանին տոմսեր հատկացնող «Արմավիայի» քաղաքային գրասենյակի մենեջեր Կարինե Կարապետյանը 2011թ. փետրվարի վերջին դիմել է Նորայր Բելլույանին` խնդրելով պարզաբանել Վ. Մալոյանին իրենց գրասենյակից մեծ քանակությամբ արտոնյալ ավիատոմսեր հատկացնելու պատճառը` տեղեկացել են, որ Վիկտորյա Մալոյանը ստացված ավիատոմսերի դիմաց տրամադրում է գովազդ։ Կոմերցիոն բաժնի ղեկավար Աղվան Գրիգորյանի կողմից Անահիտ Այվազյանի և Վիկտորյա Մալոյանի մասնակցությամբ կատարվել է պարզաբանում, որի արդյունքում Աղվան Գրիգորյանը սկզբում հայտնել է, որ Վիկտորյա Մալոյանը պարտք է իրենց ընկերությանը, այնուհետև հայտնել է, որ «Արմավիա» ընկերությունն է նրան պարտք մնացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 199-201/
Վկա Անահիտ Ալֆրեդի Այվազյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. նոյեմբերից մինչև 2012թ. սեպտեմբերը «Միկա Լիմիթեդ» անգլիական ընկերության նախագահ Միխայիլ Բաղդասարովի լիազորագրով կատարել է այդ ընկերության` հասարակայնության հետ կապերի հաստատման, կարգավորման, պրեսս-բրիֆինգների, միջոցառումների կազմակերպման, գովազդների կատարման և հսկողության հետ կապված պարտականություններ։ 2012թ. սեպտեմբերից հրամանագրվել է «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության կազմի մեջ մտնող «Միկա Քորփորեյշն» ՍՊԸ-ում որպես հասարակայնության հետ կապերի բաժնի ղեկավար։ «Միկա Լիմիթեդ» և «Միկա Քորփորեյշն» ընկերությունների գրասենյակները գտնվել են Երևանի Բելյակովի 5 շենքում։ 2010թ. հունիսի կեսին Վիկտորյա Մալոյանը եկել է «Միկա Լիմիթեդ» ընկերություն և հանդիպել Միխայիլ Բաղդասարովի հետ` ցանկանալով, որ «Արմավիա» Ավիաըկնկերությունը հովանավորի էստրադային հայտնի աստղերի մասնակցությամբ հոլովակի ստեղծումը, փոխարենն ընկերության համար պարտավորվելով իրականացնել գովազդ։ Միխայիլ Բաղդասարովը Վիկտորյա Մալոյանի դիմումի հիման վրա հանձնարարել է «Արմավիա» ավիաընկերությանը` Վիկտորյային 11.000 ՀՀ դրամով հատկացնել ավիատոմսեր։ Այդ ավիատոմսերը Վիկտորյային հարկավոր են եղել նախագծի մասնակիցների և նրա ուղեգնացությունների համար, որոնց նպատակը պետք է լիներ ստեղծել հոլովակ։ Միխայիլ Բաղդասարովի մակագրած նամակները` նախագծի կատարման համար ավիատոմսեր հատկացնելու մասին, տրվել են իրեն, որոնք ուղարկել են «Արմավիա» ավիաընկերություն։ Այնտեղից Վիկտորյան ստացել է ավիատոմսերի առաջին խմբաքանակը և ինքը չի իմացել, թե նա այդ ավիատոմսերն ինչպես է տնօրինել։ Վ. Մալոյանն առաջարկել է կատարել ռադիո և բանեռային գովազդ։ Քանի որ գովազդի դիմաց Վ. Մալոյանին պետք է տրամադրվեին ավիատոմսեր, ապա Միխայիլ Բաղդասարովի որոշմամբ, Վիկտորյայի և «Արմավիա» ավիաընկերության միջև 2010թ. հունիսի 15-ին կնքվել է համագործակցության մասին պայմանագիր, որն ինքը չի տեսել, միայն տեղյակ է այդ մասին։ Ինքը Վիկտորյային պատվիրել է այս կամ այն գովազդի պատրաստումը և տրամադրումը։ Վիկտորյան բանեռային գովազդի պատրաստումը կատարել է «Բիզնես Սթայլ» ընկերության միջոցով։ Իր իմանալով «Արմավիա» ավիաընկերությունը Վ. Մալոյանին հատկացրել է ամսեկան 15-ից 20 ավիատոմս։ 2010թ. հունիսից մինչև 2011թ. փետրվարի վերջն ընկած ժամանակահատվածում Վ. Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի կոնկրետ քանակի վերաբերյալ տեղեկացված չի եղել և հաշվի առնելով, որ յուրաքանչյուր ավիատոմսի ամենաթանկ գինը 300.000-400.000 ՀՀ դրամ է` համապատասխան գումարի չափով պատվիրել է գովազդ, իսկ Վիկտորյա Մալոյանից պահանջել է ներկայացնել գրավոր հաշվետվություններ` կատարած գովազդի վերաբերյալ, որոնք անընդհատ, ինչ-որ պատրվակներով նա չի բերել, ընթացքում տրամադրել է միայն բանեռային գովազդի լուսանկարներ։ Վիկտորյան կատարել է նաև գովազդ տպագրական պարբերականներում, ինքն էլ ստուգել է պատվիրած գովազդի տեսակների առկայությունը, մասնավորապես, բանեռների առկայությունը Հայաստանում և մտաբերելով, որ ՀՀ-ում գովազդային պաստառների տպագրությունը 1 քմ-ի համար չի գերազանցում 5.100 ՀՀ դրամ` տեղադրման մոտավոր ծախսերը, ինչպես նաև համոզվելով, որ Վ. Մալոյանին պատվիրված ռադիոգովազդը և տպագրական գովազդը նույնպես կատարվել է` հանգիստ է եղել այն առումով, որ նրան պատվիրված գովազդի արժեքը և հատկացված ավիատոմսերի արժեքը գրեթե համապատասխանել են միմյանց։
Տեղյակ է, որ 2010թ. աշնանը «Բիզնես Սթայլ» ընկերությունում տպագրվել են գովազդային պաստառներ, որոնք «Արմավիա» ընկերության ինքնաթիռներով փոխադրվել են Մոսկվա։ Մոսկվայում «Արմավիայի» գրասենյակի ներկայացուցիչ Գագիկ Գեորգիևիչի հետ հեռախոսազրույցից տեղեկացել է, որ այդ պաստառները նրանց ընկերությունում են մնացել, և վերջապես վերցվել են, մի ինչ որ ընկերության ներկայացուցիչների կողմից, որոնք պետք է հոգային դրանք տեղադրելու հարցերը։ Մոսկվա քաղաքում այդ բանեռային գովազդի առկայությունը ստուգվել է Մ. Բաղդասարովի կամ Ն. Բելլույանի կողմից, մյուս քաղաքներում դրանց առկայությունը չի ստուգվել։
2010-2011 թվականների ընթացքում Վ. Մալոյանը, բացի տեղադրված բանեռների լուսանկարներից` ոչ մի հաշվետվություն իրեն չի ներկայացրել։ 2011թ. փետրվարի վերջին, երբ փոխհաշվարկ կատարելու պատճառով «Արմավիա» ավիաընկերույթուն ՍՊԸ-ն դադարեցրել է Վ. Մալոյանին ավիատոմսեր տրամադրելը` վերջինս բերել և իրեն է ներկայացրել «Բիգ-Մեդիա» ընկերության և «Մալոյան Փրոդաքշն» ընկերության կնիքներով և ստորագրություններով հաշիվ-ապրանքագրեր (ինվոյսներ), որոնց համաձայն` 2010թ. հոկտեմբերից մինչև 2011թ. մարտն ընկած ժամանակահատվածում, ՌԴ-ում բանեռային գովազդի տեղադրման ծախսը վեց ամիսներից յուրաքանչյուրի համար կազմել է 13.343.800 ՀՀ դրամին համարժեք ռուսական ռուբլի։ Նա նաև ներկայացրել է հաշվետվություններ, որոնց համաձայն «Նյուզ Մեդիա» ռուսաստանյան ընկերությունը մոնիտորների վրա «Արմավիա» ավիաընկերության գովազդն է տեղադրել, 2010թ. հունիսի 01-ից մինչև 2010թ. սեպտեմբերի 01-ը և 2010թ. հոկտեմբերի 01-ից մինչև 2011թ. մարտի 01-ն ընկած ժամանակահատվածներում նրա կատարած ծախսը կազմել է 44.388.000 ՀՀ դրամին համարժեք ռուսական ռուբլի։ Վ. Մալոյանին տրվել է ռադիո գովազդ կատարելու մասին թվով հինգ հաշվետվություններ և «Էլիտ լայֆ» ու «Էլ սթայլ» պարբերականներում տպագրված գովազդի վերաբերյալ երկու հաշվետվություններ։ Ավելի ուշ ներկայացրել է «Մալոյան փրոդաքշն (Maloyan production)» անվանումով հաշիվ-ապրանքագիր (ինվոյս), ըստ որի կատարվել է 4.120.106 ՀՀ դրամի ծախս։ ՀՀ տարածքում Վ. Մալոյանի կողմից կատարված գովազդն իրեն ակնհայտ է եղել։ Իրեն պարզ է դարձել, որ տպագրություն և մոնտաժման աշխատանքներ կատարող «Բիզնես Սթայլ» ընկերության հետ Վ. Մալոյանը կատարել է չգրանցված գործարքներ, այդ պատճառով էլ չի կարողացել ներկայացնել կատարողական ակտեր, որոնք կնքված կլինեին կատարող ընկերության` «Բիզնես Սթայլ» ՍՊԸ-ի կնիքով։ Վիկտորյայից ստանալով հաշվետվությունները և նկատի ունենալով, որ ՀՀ-ում Վիկտորյայի կատարած գովազդի առկայությունն իր կողմից ստուգվել է` ընդունել է ՀՀ-ում կատարած աշխատանքների գծով հաշվետվությունները, քանի որ դրանցում նշված արժեքները մոտ են եղել իրական արժեքներին։ Իր մոտ կասկած են հարուցել միայն ռուսաստանյան «Բիգ Մեդիա» և «Նյուզ Մեդիա» ընկերությունների հաշվետվությունները։ Մոսկվայի «Բիգ Մեդիա» ընկերության աշխատակցից պարզել է, որ գովազդը տեղադրվել է 1 անգամ, 1 ամիս ժամկետով, իսկ «Նյուզ Մեդիա» ընկերությունը Վիկտորյա Մալոյանի կողմից մատնանշած գովազդով չի զբաղվել։ «Արմավիա» ընկերության կողմից ընդունվել է Վիկտորյա Մալոյանի կատարած 9.870.000 ՀՀ դրամի գովազդ կատարելը։ Ինքը պարզել է, որ Վիկտորյա Մալոյանը մինչև 2011թ. դեկտեմբերը ներառյալ կատարել է ևս 14.403.800 ՀՀ դրամի գովազդային աշխատանքներ, սակայն քանի որ նա փաստաթղթերի տեսքով գումարային հաշվետվություններ չի կարողացել ներկայացնել` այդ աշխատանքների կատարումն «Արմավիա» ընկերության կողմից չի ընդունվել։ Մինչև 2011թ. դեկտեմբերի վերջը գովազդը մատուցվել է։ Քանի որ Վիկտորյայի պարտավորություններն ավարտված չեն եղել, ուստի նա ունեցած պարտքի դիմաց է գովազդ մատուցել և դեռ էլի պետք է գովազդ մատուցեր, որը, չարտերային չվերթը ձախողվելուց հետո չի կատարել։
Թե Վիկտորյա Մալոյանին ինչ ընդհանուր արժեքի ավիատոմսեր են հատկացվել հիշյալ ինն ամիսների ընթացքում` ինքը չգիտի։
Վիկտորյա Մալոյանի գովազդային գործունեությանը` «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից նրան չարտերային չվերթներ տրամադրելու հետ, ոչ մի կապ չի ունեցել։
Վ. Մալոյանն ասել է, որ Մոսկովյան «Բիգ Մեդիա» ընկերության փայատեր է և կարող է դրա միջոցով գովազդ անել։ Մ. Բաղդասարովի նամակով նախատեսված է եղել Վ. Մալոյանին ամսեկան տալ 15-20 ավիատոմս, սակայն հետագայում պարզվել է, որ այդ տոմսերի քանակը հասել է շուրջ 600-ի։ Վ. Մալոյանն առաջարկել է գովազդել նաև Ռուսաստանում։ Կատարված ծառայություններն ինքը հաստատել և ներկայացրել է հաշվապահություն։ Վ. Մալոյանի կողմից ներկայացված փաստաթղթերի մի մասը կեղծված են եղել, ուստի սկսել է ստուգել և պարզվել է, որ կազմակերպությունների մի մասը 2011թ. մարտ-ապրիլ ամիսներին գովազդ իրականում չեն իրականացրել, այսինքն Վ. Մալոյանի ներկայացրած տեղեկությունները ճիշտ չեն եղել։ Վ. Մալոյանը ցույց է տվել մի քանի ամիս Մոսկվայում բանեռի տեղադրում, որը Մ. Բաղդասարովը և Բելլույանը փաստացի տեսել են, բայց ինքը ստուգել և պարզվել է, որ բանեռային գովազդը Մոսկվայում տևել է մեկ ամիս, չնայած Վ. Մալոյանն իրեն հաշվետվություն է տվել մի քանի ամիս կատարած լինելու մասին։ Այդ մասին իրեն ասել է Գայա անունով հայ աղջիկ, ում իսկական անունը Գայանե է։ Իմացել է, որ Վ. Մալոյանը «ինչ անում` սևով է անում» և փաստաթղթեր չի ներկայացրել։
Աղվանի հետ հաշվարկներ անելուց հետո Վ. Մալոյանն իրեն հաջորդ ամսվա հաշիվ-ապրանքագրերն (ինվոյսներ) է ներկայացրել, որոնք ստուգել է և պարզել, որ կեղծ են եղել։
Վ. Մալոյանն ընդունել է, որ «Արմավիա» ավիաընկերությանը գումարներ է պարտք։
Վ. Մալոյանի ներկայացրած երկու էջերը` Հայաստանում արված գովազդների սևագրություններն են եղել։ Այդ սևագրությունների հիման վրա, երբ ստուգումներ են արվել և գումարներ են հանվել` Վ. Մալոյանը պատասխանել է, որ «Արմավիա»-ին պարտք է։ Մարտի վերջում և ապրիլի սկզբին այդ տեղեկությունները ստուգվել են և պարզվել է, որ դրանց մի մասը չի համապատասխանում իրականությանը։ Չի կարող ասել, թե Վ. Մալոյանը ոչ հավաստի հաշիվ-ապրանքագրերով (ինվոյսներով), որն ընդունել է նաև նա, որքան գումար է պարտք մնացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 354-358, հատոր 4, գ.թ. 114-115, 286-288, 289-292, 293-300, հատոր 12, գ.թ. 286-288, 289-292, 293-317, 319-322, 323-324)
Վկա Գոհար Վալտերի Ասլանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ ութ տարի աշխատում է Էջմիածնում որպես «Հայկ Ավիա» ավիագործակալության գանձապահ։ Վիկտորյա Մալոյանի հետ ծանոթացել է 2010թ. 2-րդ կեսին` Կարմենի միջոցով։
Վ. Մալոյանն իրեն և ավիատոմսերի վաճառքով զբաղվող, Էջմիածնի բնակչուհի Կարմեն Եղյանին առաջարկել է իրականացնել տրամադրության տակ եղած ավիատոմսերի վաճառքը։
Վ. Մալոյանն ասել է, որ ունի մեծ ընկերություն, «Արմավիա» ընկերությունն էլ նրա թևն ու թիկունքն է։ Նա խոստացել է, որ յուրաքանչյուր ավիատոմսի վաճառքից իրեն կմնա տաս տոկոսի չափով հասույթ։ Առաջարկն ընդունել է, իրեն դիմած հաճախորդների տվյալները, նրանց պատվիրած ուղղություններն ու ժամկետները հեռախոսով հաղորդել է Վիկտորյային։ Վերջինս հաստատելով տոմս ձևակերպելու հնարավորությունը` նույն օրը եկել է Էջմիածին և իրենից ստացել է ուղևորից գանձված ավիատոմսի վճարը` իրեն թողնելով հասանելիք տաս տոկոսը։ Դրանից հետո Վիկտորյան իրականացրել է ավիատոմսի դուրս գրումը և ուղևորները տարբեր չվերթներով մեկնել են Հայաստանից։ Այդպես աշխատել են մինչև 2011թ. օգոստոսի վերջը։
Չի կարող հայտնել Վիկտորյայի միջոցով ձևակերպված տոմսերի ընդհանուր քանակը, ուղևորների տվյալները, քանի որ դրանք չի գրանցել։ Վիկտորյայի հետ նշված հարաբերությունները հիմնվել են միայն վստահության վրա և փաստաթղթավորված չեն եղել։
2013թ. նոյեմբերին Վ. Մալոյանն իրենց գրասենյակին վճարել է 2013թ. աշնան ընթացքում նրա խնդրանքով դուրս գրված ավիատոմսերի վճարման ենթակա գումարների մի մասը՝ 170.000 ՀՀ դրամ` պարտք մնալով 670.740 դրամ։
Վ. Մալոյանն ասել է, որ աշխատել է Զաքիյան 1 հասցեում, Ազոյանի հետ պայմանագրեր ունի։ Տվյալները բերել է Կարմեն Եղյանը, իսկ ինքը գրել է։ Հստակեցնելով իր ցուցմունքը` հայտնում է, որ Վիկտորյա Մալոյանի հետ ծանոթացել է Գայանեյի միջոցով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 112-114, հատոր 17, գ.թ. 105-106/
Վկա Ինգա Հակոբի Նանագուլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ «Ինգո թրեվլ» ՍՊԸ-ի հիմնադիր-տնօրենն է։ Վիկտորյա Մալոյանին ճանաչում է 2011թ.-ից։ Նույն թվականի ընթացքում Վիկտորյա Մալոյանից ստացել է «Արմավիա» ավիաընկերության տարբեր չվերթների ավիատոմսեր և իրականացրել է դրանց վաճառքը, որի դիմաց ստացել է 10 տոկոսի չափով միջնորդավճարներ։ Ավիատոմսերը Վիկտորյայի ասածով վաճառել է այն գներով, որը տեսել է «Արմավիա»-ի համակարգում։ Տեղյակ է, որ Վ. Մալոյանն այդ ավիատոմսերն «Արմավիա» ավիաընկերությունից ստացել է նշված ընկերության համար գովազդային ծառայություններ իրականացնելու փոխարեն, բարտերային գործարքի շրջանակներում։ Ինքը չի հիշում, թե այդ ընթացքում որքան և ինչ արժեքի այդպիսի ավիատոմսեր է վաճառել, քանի որ դրանց հաշվառում չի կատարել, սակայն որոշ դեպքերում Վ. Մալոյանն իրեն խոստացած միջնորդավճարի որոշակի գումարներ չի վճարել` մնալով պարտք։ 2012թ. փետրվարի սկզբին, Վ. Մալոյանը պատվիրել է տարբեր չվերթների երեսունյոթ ավիատոմսեր, որոնց համար նրան վճարել է ավիատոմսերի արժեքների մի մասը` մյուս մասը խոստանալով վճարել ավելի ուշ։ Ընդհանուր առմամբ Վ. Մալոյանն իրեն այդ ավիատոմսերի և չվճարված միջնորդավճարների համար պարտք է մնացել 1.873.547 ՀՀ դրամ և 2012թ. գարնանը տվել է ստացական։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 156-160, 181, հատոր 12, գ.թ. 195-197/
Վկա Ռուզաննա Ռոբերտի Սիմոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանալով «Պարտեզ Տուր» ՍՊԸ հիմնադիր տնօրեն` 2010-2011 թվականների ընթացքում Վիկտորյա Մալոյանից ստացել է «Արմավիա» ավիաընկերության տարբեր չվերթների ավիատոմսեր և իրականացրել դրանց վաճառքը, որի դիմաց ստացել է սկզբում քսան տոկոսի, իսկ այնուհետև տաս տոկոսի չափով միջնորդավճարներ։
Տեղյակ է, որ Վ. Մալոյանն այդ ավիատոմսերն «Արմավիա» ավիաընկերությունից ստացել է նշված ընկերության համար գովազդային ծառայություններ իրականացնելու փոխարեն։ Ինքը չի հիշում, թե այդ ընթացքում որքան և ինչ արժեքի այդպիսի ավիատոմսեր է վաճառել, քանի որ դրանց հաշվառումը չի կատարել։
2011թ. ամռանը Վ. Մալոյանի համար արդեն ինքն է սկսել դուրս գրել տարբեր չվերթների ավիատոմսեր, որոնց վճարումները նա կատարել է ուշացումներով կամ մասնակի։ Ի վերջո Վիկտորյա Մալոյանն իրեն պարտք է մնացել 970.000 ՀՀ դրամ գումար։
Վ. Մալոյանն ասել է, որ Կարմենը պետք է բերի գումարները, որ ինքն էլ տա։
Ստուգել է նամակները և պարզվել է, որ իսկապես Կարմենը գումարները չի տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 324-328/
Վկա Արամ Համբարձումի Զաքեյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում աշխատել է 2006-2007 թվականներին որպես ֆինանսական գծով տնօրեն, իսկ 2012թ. հունվարի 1-ից նշանակվել է ընկերության գլխավոր հաշվապահի պաշտոնում։
«Արմավիա» ավիաընկերության և Վիկտորյա Մալոյանի միջև 2010թ. հունիսի 15-ին կնքված «Շալոմ-բարտեր» կոչվող գործարքի վերաբերյալ պայմանագրին ծանոթ չէ։
Երբ որպես հաշվապահ անցել է իր ծառայողական պարտականություններին` հաշվապահությունում առկա են եղել Վիկտորյա Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի ընդհանուր թվի դիմաց կանխիկ 6.100.377 ՀՀ դրամի մուտքային ձևակերպումներ։
Այդ ժամանակվա դրությամբ նշված գործարքի վերաբերյալ ոչինչ չի իմացել և այդ գործարքի հետ կապված ոչ մի փաստաթուղթ, բացի նշված 6.100.377 դրամի ձևակերպումից` հաշվապահությունում չի եղել, կատարված ձևակերպումների իմաստով էլ որևէ հաշվապահական սխալ չի գրանցվել։ Տեղեկություն չի ունեցել, որ Վիկտորյա Մալոյանի և «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի միջև եղել որևէ գործարք` նրան ավիատոմսեր տրամադրելու և փոխարենը գովազդ ստանալու վերաբերյալ։
2012թ. գարնանը, ստույգ չի հիշում` մարտին կամ ավելի ուշ, ընկերության գլխավոր աուդիտոր` իսկ հետագայում ֆինանսական գծով տնօրեն Սերգեյ Մինասյանից տեղեկացել է, որ ընկերությունում կատարվել է ներքին քննություն, որի ընթացքում կազմվել են 2010թ. հունիսից մինչև 2011թ. մարտը Վիկտորյա Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի ցուցակներ, վեր են հանվել ավիատոմսերի պատճենները, ընդ որում ցուցակներում Վ. Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի դիմաց նշված են եղել դրանց սակագնային այնպիսի արժեքներ, որոնց չափը էապես տարբերվել է հաշվապահորեն մուտքագրված 6.100.377 ՀՀ դրամ արժեքից։
Ծառայողական ստուգումը կատարել են Էդուարդ Ղազարյանը և Քրիստինե Հարությունյանը։ Վերջիններս հանդիսացել են «Միկա Հոլդինգ»-ի աշխատակիցներ։
2012թ. ամռանը, ստույգ չի հիշում երբ, Սերգեյ Մինասյանից ստացել է ստուգում կատարող հանձնաժողովի կողմից կազմված և «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի գլխավոր տնօրենի կողմից իրեն մակագրված ավիատոմսերի ցուցակները` ավիատոմսերի բարձր սակագներով, ինչպես նաև «Բիգ-Մեդիա» և «Մալոյան Փրոդաքշն» ՍՊԸ-ների կնիքներով վավերացված տասնհինգ հավելվածներ` տպագրված և ՌԴ-ում տեղադրված գովազդի վերաբերյալ, ինչպես նաև բանեռային, ռադիոգովազդի և պարբերականներում տպագրված գովազդի գծով հաշվետվություններ։ Դրանք իրենցից հաշիվ-ապրանքագրեր չեն ներկայացրել, սակայն պարունակել են Անահիտ Այվազյանի և Վիկտորյա Մալոյանի ստորագրություններն այս կամ այն տեսակի և արժեքի գովազդի հանձնման և ընդունման վերաբերյալ։ Ըստ դրանց` գովազդը մատուցվել է ոչ միայն «Արմավիա» Ավիաընկերությանը, այլ նաև «Միկա Հոլդինգ»-ի մեջ մտնող ընկերություններին։
Ի սկզբանե, Ս. Մինասյանի ներկայացրած ավիատոմսերի ցուցակներով ձևակերպել է Վ. Մալոյանին շուրջ 143.000.000 ՀՀ դրամի ընդհանուր արժողության թվով 667 ավիատոմսերի վաճառք, սակայն հետագայում, երբ հանձնաժողովի կողմից ճշգրտվել են այդ թվերը և ավիատոմսերի թիվը կազմել է 583 հատ, իսկ դրանցից օգտագործված ավիատոմսերի արժեքը` շուրջ 101.000.000 ՀՀ դրամ, ինքը համապատասխան ուղղումներ է մտցրել հաշվապահական փաստաթղթերում։ 2012 թվականին ամփոփելով 2011թ. բալանսը` այդ բոլոր ձևակերպումներն արտացոլել է իրենց ընկերության հաշվետվություններում, 2011թ. հաշվեկշռում։ Թե նախկինում այդ ձևակերպումն ինչու չի կատարվել` որևէ տեղեկություն չունի։ Ըստ ձևակերպված գովազդային հաշվետվությունների` «Արմավիա» ավիաընկերության կողմից ընդունվել է այդ ընկերության և «Միկա Հոլդինգ»-ի համար մատուցված շուրջ 9.700.000 ՀՀ դրամի գովազդ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 214-215/
Վկա Աղվան Վալերիի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. ապրիլից մինչև 2011թ. ապրիլի վերջն աշխատել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում։ Սկզբնական շրջանում զբաղեցրել է ընկերության արտադրական բաժնի ավագ մասնագետի, 2010թ. մարտից` կոմերցիոն փոխտնօրենի, այնուհետև կոմերցիոն տնօրենի պաշտոնակատարի, իսկ 2010թ. սեպտեմբերից` կոմերցիոն տնօրենի պաշտոնը։ Աշխատանքից ազատվել է 2011թ. մայիսի 18-ի հրամանով` անձնական դիմումի համաձայն։ Վիկտորյա Մալոյանի և «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի միջև պայմանագիրն իր օրոք չի կնքվել, դրա կնքմանը չի մասնակցել։ Տեղյակ չի եղել նաև այդ պայմանագրից բխող գործողությունների մասին։ 2010թ. դեկտեմբերին, երբ իր մոտ առաջացել է Երևան-Փարիզ ավիաչվերթի տեղերի անհրաժեշտություն` կապնվել է ընկերության քաղաքային գրասենյակի ղեկավար Կարինե Կարապետյանի հետ և տեղեկացել, որ տվյալ տեղերը հատկացվել են Վիկտորյա Մալոյանին` նրա կողմից Մոսկվայում «Արմավիա» ավիաընկերության համար մատուցվող գովազդի դիմաց։ Այդ օրը Վիկտորյան զանգահարել է իրեն և ասել է, որ այդ տեղերը պատկանում են նրան, որի դիմաց «Արմավիա» ավիաընկերությանը մատուցում է գովազդ։ Կարինե Կարապետյանին ուղղված իր հարցին, թե ինչպես է կատարվում հաշվարկը` նա պատասխանել է, որ գործարքի հաշվապահությունը կատարում է «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության փիար մենեջեր Անահիտ Այվազյանը և «Արմավիա»-ի ֆինանսական դեպարտամենտի անալիտիկ բաժինը։ Ինքը հասկացել է, որ դա ոչ թե շարունակական բնույթ կրող, այլ տվյալ պահին կատարվող ինչ-որ գործարք է` գովազդի մատուցման դիմաց։ Իր աշխատանքային ժամանակահատվածում եղել են շատ դեպքեր, երբ «Արմավիա»-ի գլխավոր տնօրենի բանավոր հրամանով դուրս են գրվել ավիատոմսեր, որոնք հետո քաղաքային գրասենյակի կողմից գլխավոր տնօրենին ուղղված զեկուցագրով և միայն գլխավոր տնօրենի թույլտվությամբ հանվել են քաղաքային գրասենյակի վրայից, որից շատ անգամ ինքը տեղյակ չի եղել։ Ցանկացած զրոյական տոմսի, այսինքն` զեղչված կամ անվճար տոմսի դուրս գրումը կատարվել է քաղաքային գրասենյակի կողմից, իսկ անալիտիկ բաժնի կողմից հսկվել են վաճառքները։ Անալիտիկ բաժնի կողմից հսկվել են տոմսերի դուրս գրման հիմքերը, պայմանագրի, զեկուցագրի և նամակ-հայտերի առկայությունը, ստուգվել է զեղչված կամ անվճար տոմսերի դուրս գրման համար պահանջվող գլխավոր տնօրենի թույլտվությունը։ 2011թ. փետրվարին ինքն «Արմավիա» ավիաընկերության գլխավոր տնօրեն Նորայր Բելլույանի ցուցումով սկսել է հաշվարկ կատարել Վիկտորյա Մալոյանին հատկացված ավիատոմսերի և նրա կողմից կատարած գովազդային ծառայությունների համադրման վերաբերյալ։ Տեղեկացել է, որ «Արմավիա»-ի և Վիկտորյա Մալոյանի միջև կնքվել է բարտերային պայմանագիր, ըստ որի ընկերությունը Վիկտորյա Մալոյանին հատկացրել է ավիատոմսեր, իսկ փոխարենը նա «Արմավիա» ավիաընկերության համար իրականացրել է գովազդային ծառայություններ։ Ընկերության քաղաքային գրասենյակի կողմից իրեն են ներկայացվել Վիկտորյա Մալոյանին 2010թ. հունիսից բարտերային գործարքով դուրս գրված ավիատոմսերի հաշվետվությունները։ Իր նախաձեռնությամբ իր աշխատասենյակ են եկել «Միկա Լիմիտեդ» կորպորացիայի փիար մենեջեր Անահիտ Այվազյանը և Վիկտորյա Մալոյանը։ Անահիտն իր հետ բերել է գովազդային ծառայությունների կատարման հաշիվ-ֆակտուրաներ, ֆոտոհաշվետվություններ` ինչպես ՀՀ-ում, այնպես էլ ՌԴ-ում տեղադրված գովազդների վերաբերյալ։ Կարինե Կարապետյանի կողմից ներկայացված տեղեկագրերում ընդգրկված ավիատոմսերի թիվը հաշվարկելով` պարզել է, որ ավիատոմսերը 667-ն են, շուրջ 143.000.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար արժեքով։ Կատարվել է հաշվարկ` առանց հաշվի առնելու փոփոխված, չեղյալ համարված տոմսերը։ Ինքը հարցրել է Անահիտ Այվազյանին` տվյալ հաշիվ-ապրանքագրերի (ինվոյսների) գների վերաբերյալ, արդյոք տրամադրված տոմսերի արժեքի չափով Վիկտորյա Մալոյանը կատարե՞լ է գովազդային ծառայություններ, որին նա պատասխանել է, որ գովազդային ծառայությունները սկսել են մատուցվել մինչև իր` կոմերցիոն տնօրեն նշանակվելը, ըստ կնքված պայմանագրի, դրանց սակագները Միխայիլ Իվանովիչ Բաղդասարովին զեկուցվել են նրա կողմից, համաձայնեցվել են նրա հետ և միայն շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի ծառայությունների վերաբերյալ Վիկտորյա Մալոյանը հաշիվ-ապրանքագրեր (ինվոյսներ) դեռևս չի ներկայացրել ու դա կապված է օդանավի մակետի պատրաստման և տեղադրման հետ, ինչպես նաև արտասահմանյան երգիչների մասնակցությամբ կազմակերպվող համերգների հետ, իսկ մնացած գովազդային ծառայությունները Վիկտորյա Մալոյանը կատարել է և նրա մոտ կան դրանց վերաբերյալ համապատասխան հաշիվ-ապրանքագրեր (ինվոյսներ)։ Անահիտ Այվազյանն իրեն տրամադրել է հաշվարկային տվյալներ Վիկտորյա Մալոյանի կողմից կատարված գովազդային ծառայությունների արժեքի վերաբերյալ։ Դրանց չափը չի հիշում։ Այդ արժեքների հետ համաձայնվել է նաև Վիկտորյա Մալոյանը։ Ինքը կատարել է հաշվարկ, և իրենց երեքի կողմից կազմվել է փաստաթուղթ կամ փաստաթղթեր` կոնկրետ չի հիշում, որտեղ փոխադարձ հաշվարկների վերաբերյալ նշվել են համապատասխան տեղեկություններ։ Եթե հիշողությունը չի դավաճանում` հաշվարկած տոմսերի ընդհանուր արժեքի և Այվազյանի ու Մալոյանի կողմից տրամադրված գովազդային ծառայությունների արժեքի համադրմամբ պարզվել է, որ եթե Վ. Մալոյանը տրամադրի վերը նշված օդանավի մակետին վերաբերվող հաշիվ-ապրանքագրերը (ինվոյսները), ապա «Արմավիա» ավիաընկերությանը Վ. Մալոյանը մատուցած կլինի մոտ 8.000.000 ՀՀ դրամի ավել չափով գովազդ, քան նրա ստացած տոմսերի արժեքն է և «Արմավիա» ավիաընկերությունը նրան դեռ պետք է համապատասխան ավիատոմսերի քանակություն տրամադրի։ Այս հաշվարկի և համադրման առիթ է հանդիսացել այն, որ Վիկտորյա Մալոյանը դիմել է քաղաքային գրասենյակ, սակայն նրան ինչ-որ չափի ավիատոմսեր չեն տրամադրել։ Կարինե Կարապետյանն այդ մասին ահազանգել է գլխավոր տնօրեն Ն. Բելլույանին, իսկ Վիկտորյան դժգոհություններ է արտահայտել։ Իր կատարած բոլոր հաշվարկները, որոնք կապված են եղել տրամադրված ավիատոմսերի արժեքների հաշվարկի և գովազդային ծառայությունների արժեքի համադրման հետ` ամփոփվել են մեկ կամ երկու փաստաթղթերում, որոնք ստորագրվել են իր, Անահիտ Այվազյանի, Վիկտորյա Մալոյանի և Կարինե Կարապետյանի կողմից։ Ինքը դրանք տվել է Ն. Բելլույանին։ Այդ դեպքից հետո «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում աշխատել է ևս տասնութ օր, սակայն ոչ-ոք իրեն չի ասել, որ սխալ հաշվարկներ է կատարել կամ թերացել է իր ծառայողական պարտականությունների կատարման մեջ։ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի և Վիկտորյա Մալոյանի միջև այդ բարտերային գործարքն «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում հաշվապահական ձևակերպում տալու հետ կապված ոչ մի տեղեկություններ չունի։ Իր կարծիքով, որպեսզի այդ գործարքը հաշվապահորեն ձևակերպվեր` պայմանագիրը պետք է ունենար համապատասխան կետ կամ հավելված` կոնկրետ հաշվարկներով և ժամկետներով։
Այնուհետև, 2011թ.-ից աշխատել է «Պոլ Էյրտուր» ՍՊԸ-ում որպես տնօրեն։ Ընկերության գրասենյակը գտնվել է ք. Երևան, Արգիշտի 7 հասցեում, Մոսկվայի տան շենքում։ Ընկերությունն առանձին իրավաբանական անձ է, որը «Վիզա Կոնկորդ» ՍՊԸ-ի հետ կապ չունի, պարզապես «Վիզա Կոնկորդ» ՍՊԸ-ի տուրիզմով զբաղվող գրասենյակը նույնպես գտնվել է նույն մասնաշենքում։ 2013թ. հոկտեմբերի սկզբին Վիկտորյա Մալոյանը եկել է իր տնօրինած ընկերություն` ավիատոմսեր գնելու պատրվակով։ Ընկերության ավիատոմսերի վաճառքի բաժինը գլխավորել է մենեջեր Աննա Միքայելյանը։ Նրան ծանոթացրել է Վիկտորյա Մալոյանի հետ և նախազգուշացրել, որ վերջինիս պատվերով ավիատոմսեր դուրս գրելիս` Վիկտորյա Մալոյանի կողմից պարտք մնացած գումարը չանցնի 100.000 ՀՀ դրամի շեմը։ 2013թ. հոկտեմբերի ընթացքում Վիկտորյա Մալոյանը պարբերաբար այցելել է իրենց գրասենյակ, տրամադրել տարբեր քաղաքացիների անուններ և անձնագրային տվյալներ և որպես անհատ գնել է երեք, հինգ կամ տաս հատ ավիատոմսեր։ Ոչ բոլոր դեպքերում է դուրս գրված ավիատոմսերի դիմաց պարտք մնացել իրենց ընկերությանը, երբեմն վճարել է գնված ողջ ավիատոմսերի արժեքը։ Հոկտեմբեր ամսվա ընթացքում, երբ մեկ շաբաթ գտնվել է Սինգապուրում` Վիկտորյա Մալոյանն Աննա Միքայելյանին համոզելով` կարողացել է պարտքով նրանից ձեռք բերել մեծ քանակությամբ ավիատոմսեր` գոյացնելով 3.578.000 ՀՀ դրամ գումարի պարտք։ Տեղեկանալով այդ մասին` ինքը նախազգուշացրել է Վիկտորյա Մալոյանին, որ մինչև պարտքի մարումը այլևս նրա պատվերով տոմսեր դուրս չեն գրվելու։ Դա տեղի է ունեցել 2013թ. հոկտեմբերի վերջին։ 2013թ. նոյեմբերի 6-ից մինչև 14-ը, երկու դեպքով, Վիկտորյա Մալոյանն Աննա Միքայելյանին տվել է 2.000.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։ Այդ գումարը տվել է առձեռն` որպես պարտքի մարում։ Աննան այդ մասին իրեն տեղյակ է պահել և գումարը հանձնել է ընկերության դրամարկղ։ 1.000.000 ՀՀ դրամը Վիկտորյա Մալոյանը վերադարձրել է նոյեմբերի 23-ին կամ 24-ին։ Այդ գումարն իրեն տվել է առձեռն, որը ինքը տվել է Աննային` դրամարկղ հանձնելու համար։ Վիկտորյա Մալոյանը պարտք է մնացել 578.000 ՀՀ դրամ։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին կամ 6-ին Վիկտորյա Մալոյանը եկել է իր աշխատասենյակ և ասել, որ ցանկանում է ձեռք բերել տասնութ ավիատոմս` Երևանից Ռիո դե Ժանեյրո, ինչպես նաև Բրազիլիայում ներքին չվերթի և ՀՀ հետադարձի ավիատոմսեր` նոյեմբերի 26-ի առավոտյան մեկնման և դեկտեմբերի վերադարձի համար։ Խնդրել է, որ Աննա Միքայելյանը հաշվարկի ամենաէժան և ժամերի առումով հարմար երթուղու մեկ ավիատոմսի արժեքը։ Վերջինս դա կատարելով` իրեն և Վիկտորյա Մալոյանին տեղեկացրել է, որ ավիատոմսերի Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո և հետադարձ ուղղությունների ավիատոմսերի ձեռք բերումը պատվիրվելու են «Էմիրեյթս էյ էմ» ընկերությանը, իսկ Բրազիլիայի ներքին չվերթները` «Ջի-Ջի (Թոմ էյր)» ընկերությանը, ընդ որում, Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան և Բրազիլիայի ներսում չվերթների մեկ ավիատոմսի արժեքը կազմել է 725.685 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար` ներառյալ իրենց ընկերության 20.000-ական ՀՀ դրամ շահույթը։ Ընդհանուր տասնութ ավիատոմսերի համար վճարման ենթակա գումարը կազմել է 13.062.330 ՀՀ դրամ։ Վիկտորյա Մալոյանն ի սկզբանե տեղյակ է եղել այդ գումարի մասին։ Նրան տեղեկացրել են, որ «Ջի-Ջի (Թոմ էյր)» ընկերությունից գնված ավիատոմսերը ենթակա չեն վերադարձման և միանվագ պետք է այդ ընկերությանը փոխանցվի բոլոր տասնութ ավիատոմսերի արժեքը, որը կազմել է յուրաքանչյուր տոմսի համար 77.500 ՀՀ դրամ, ընդհանուր` 1.395.000 ՀՀ դրամ։ Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան տասնութ ավիատոմսերի համար պահանջվել է սկզբում վճարել այն գումարը, որը ավիատոմսերը հետ վերադարձնելու դեպքում, ավիափոխադրողի կողմից ենթակա է գանձման որպես տուգանք։ Տասնութ ավիատոմսերի համար այդ գումարը կազմել է 1.498.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։ Դա համարվել է ընդունված կարգ այս կամ այն ավիափոխադրողի հետ աշխատող բոլոր ընկերությունների համար, եթե ավիատոմսերի գումարի ամբողջական վճարումը միանգամից չի կատարվում։ Վիկտորյա Մալոյանը պարտավորվել է այդ գումարները վճարել նախօրոք, իսկ մնացածը` մինչև նոյեմբերի 25-ը։ Ինքը տեղյակ չի եղել, թե ով է հանդիսացել տասնութ ուղևորների ավիատոմսերի պատվիրատուն։ Վիկտորյա Մալոյանն ի սկզբանե դրանք պատվիրել է որպես անհատ և այլ տեղեկություններ չի հայտնել։ 2013թ. նոյեմբերի 8-ին Վիկտորյա Մալոյանն ինչ-որ երիտասարդի հետ եկել է իրենց գրասենյակ և բերել պայմանավորված նախնական գումարը` 3.200.000 ՀՀ դրամը, որը տվել է Աննա Միքայելյանին։ Վերջինս այդ գումարը տվել է իրենց ընկերության հաշվապահին, ով էլ այդ գումարը մուտքագրել է իրենց ՍՊԸ-ի բանկային հաշվեհամարին։ Ստացված միջոցների հաշվին կատարվել են ծախսեր` 2.893.500 ՀՀ դրամի բանկային փոխանցումներ իրենց ՍՊԸ-ի բանկային հաշվեհամարից «Էմիրեյթս էյ էմ» և «Ջի-Ջի (Թոմ էյր)» ընկերությունների հաշվեհամարներին և դուրս են գրվել տասնութ ավիատոմսերը։ 306.500 ՀՀ դրամը մնացել է որպես իրենց ընկերության շահույթ, քանի որ ավիատոմսերն արդեն գնված են եղել։ 2013թ. նոյեմբերի կեսին, Վիկտորյա Մալոյանը եկել է իրենց գրասենյակ, հարցրել, թե հնարավո՞ր է գումարի մնացած մասի վճարումը կատարել բանկային փոխանցումով, իրենց ընկերության հաշվեհամարին։ Նա ասել է, որ այդ ավիատոմսերով մեկնողների խմբին ապահովելու հնարավորությունը մրցույթով շահել է մի ընկերություն, կա գումարը վճարելու երկու տարբերակ` առձեռն կամ փոխանցումով։ Փոխանցումով վճարելու համար իրենց և մրցույթը շահող ընկերության միջև հարկավոր է եղել տոմսերի ձեռք բերման պայմանագիր` հաշիվ-ապրանքագրի տրամադրմամբ։ Ինքը երկու ձևերին էլ համաձայն է եղել, որի մասին հայտնել է Վիկտորյա Մալոյանին։ Մի քանի օր նրան չի հանդիպել, հետո փորձել է ճշտել, թե ինչ եղանակով է կատարելու վճարումը։ Վիկտորյա Մալոյանը տեղեկացրել է, որ իր աշխատակցի էլեկտրոնային հասցեով արդեն ուղարկել է մրցույթը շահած կազմակերպության ռեկվիզիտները, բայց վճարման ձևի մասին հստակ չի նշել։ Հետագայում ինքն իրենց հաշվապահից տեղեկացել է, որ Վիկտորյա Մալոյանն էլեկտրոնային հասցեով ուղարկել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության որոշ տվյալներ, որոնք պայմանագիր կազմելու համար թերի են եղել։ Իր իմանալով, այնուամենայնիվ, հաշվապահի կողմից կազմվել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ին ավիատոմսեր վաճառելու մասին հաշիվ-ապրանքագիր, որն էլեկտրոնային եղանակով ուղարկվել է Վիկտորյա Մալոյանին` մյուս կողմի վավերացման և փոխանցում կատարելու համար, սակայն այս ամենն ապարդյուն է եղել։ Քանի որ նախօրոք զգուշացրել է Վիկտորյա Մալոյանին, որ գումարը չվճարելու դեպքում կատարվելու է Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան տոմսերի հետ վերադարձ` համապատասխան տուգանքների գանձումով, ուստի նոյեմբերի 25-ին զանգահարել է նրան։ Վերջինս եկել է իր գրասենյակ և գումարը վճարելու փոխարեն հայտնել է, որ այս ու այն կողմ ընկած գումարներ է հայթայթում, որովհետև մրցույթ շահած կազմակերպությունն այդ գումարներն էկոնոմիկայի նախարարությունից չի ստացել, վերջինս այդ գումարը չի փոխանցել, և ավիատոմսերը նա պետք է գնի կանխիկ վճարումով, սակայն գումար չունի։ Ինքը հայտնել է, որ ավիատոմսերը պահելու է մինչև 2013թ. նոյեմբերի 25-ը, ժամը 18։00-ն, որից հետո ձևակերպելու է ավիատոմսերի հետ վերադարձ, այլապես իրենց ընկերությունն է պարտք մնալու ավիատոմսերի չվճարված գումարի համար։ Ինքը հարցրել է Վիկտորյային, թե «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ն տեղյա՞կ է, որ նշված օրը խումբը չի մեկնելու, շեշտել է, որ դրա հետևանքները վտանգավոր են լինելու, քանի որ համոզված է եղել, որ մարդկանց համար ամրագրվել են հյուրանոցային համարներ։ Վիկտորյա Մալոյանը լռել է, խնդրել է օգնել և ավիատոմսեր հետ վերադարձ չանել։ Ինքը Վիկտորյա Մալոյանին առաջարկել է դիմել «Էմիրեյթս էյ էմ» ընկերության գրասենյակ և փորձել բանակցել այդ ընկերության աշխատակիցների հետ։ Վիկտորյա Մալոյանն առաջարկել է տալ ևս 2-3 օր` գումար բերելու և առձեռն վճարելու համար, նշելով, որ խոստումը չկատարելու դեպքում թող ձևակերպվի Բրազիլիայից հետ դարձի չվերթի ավիատոմսերի հետ վերադարձ։ Գիտակցելով, թե ինչ հետևանքների կարող է հանգեցնել այդ գործողությունը և որ պատվիրակությունն առանց հյուրանոցի, առանց հետ դառնալու ավիատոմսերի, անոթի հայտնվելու է Բրազիլիայի օդանավակայանում` պատասխանել է, որ նման քայլի չի դիմի, որովհետև իրեն արդեն պարզ է, որ Վիկտորյա Մալոյանը մնացած գումարը վճարել չի կարող։ Վերջինիս խորհուրդ է տվել զանգահարել ուղևորներին և տեղեկացնել, որ հաջորդ օրը նրանք չեն մեկնելու։ Նույն գիշերն ինքը մեկնել է Վարշավա և տեղի ունեցածի` գումարները յուրացնելու համար Վիկտորյա Մալոյանին ձերբակալելու մասին կարդացել է համացանցային լուրերից։ Բրազիլիայի ներքին չվերթների ավիատոմսերի հետ վերադարձ է ձևակերպվել և ստացված գումարները` 720.276 ՀՀ դրամի չափով գումարն իրենց ընկերության կողմից ամիսներ անց փոխանցվել է «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա»-ին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 97-100, 323-324, հատոր 14, գ.թ. 170-171, հատոր 15, գ.թ. 207-216, հատոր 16, գ.թ. 166-169/
Վկա Լուսինե Մելսիկի Գուլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2003թ. հիմնադրել է «Լուսինե Գուլյան» ԱՁ-ն։ Սկսել է աշխատել 2010թ. գարնան ամիսներից։ Երևանի Ագաթանգեղոս 7 հասցեում վարձակալել է գրասենյակ և տարբեր ընկերությունների, այդ թվում «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի հետ կնքել է գործակալական պայմանագրեր, որոնց հիման վրա իրականացրել է ավիատոմսերի վաճառք։ Նախքան գործնական հարաբերությունների անցնելը` շուրջ 5 տարի ճանաչել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի հիմնադրի որդի Հայկ Ամրոյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է Գևորգ Չիլինգարյանի միջոցով։ Վիկտորյային ճանաչել է նույնպես շուրջ հինգ տարի, նա եղել է իր ազգականի հարևանը։ Տեղեկանալով, որ ինքը սկսել է զբաղվել ավիատոմսերի վաճառքով, Վիկտորյա Մալոյանը, որը նախկինում ներկայացել է որպես «Արմավիա» ընկերության աշխատակից, հայտնել է, որ կարող է դասավորել միջազգային ուղղությունների ավիատոմսերի ձեռք բերում։ Հետագայում Վիկտորյայից տեղեկացել է, որ նա հիմնադրել է «Մալոյան Փրոդաքշն» ՍՊԸ-ն և «Արմավիա» ընկերությունից վարձակալել է օդանավ՝ 2011-2012թ.թ. ամանորի օրերին Երևան-Դուբայ-Երևան չարտերային չվերթներ իրականացնելու համար։ 2012թ. հունվարի 1-ից 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Վիկտորյայի խնդրանքով մի քանի ընտանիքների համար դուրս է գրել տարբեր ուղղություններով մեկնման և վերադարձի ավիատոմսեր, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է շուրջ 3.000.000 ՀՀ դրամ։ Վիկտորյան այդ գումարը չի տվել` պատճառաբանել է, որ գտնվում է Ծաղկաձորում և խոստացել է Երևան գալուն պես տալ այդ գումարը։ Հետագայում այդ գումարը Վիկտորյա Մալոյանից չի ստացել, քանի որ նա հայտնվել է ծանր ֆինանսական վիճակի մեջ` Երևան-Դուբայ-Երևան չարտերային չվերթների իրականացումը ձախողվել է։ 2013թ. աշնան սկզբին, Վիկտորյա Մալոյանը եկել է իր գրասենյակ և նորից առաջարկել իր ծառայությունները՝ ավիատոմսերի վաճառքի հետ կապված։ Հայտնել է, որ «Մալոյան Փրոդաքշն» ընկերությունը չի գործում, սակայն հնարավորություն ունի ավիատոմսեր դուրս գրել «Վիզա Կոնկորդ» ընկերության միջոցով, որի տնօրեն Աղվանի հետ ունի լավ հարաբերություններ։ Վիկտորյան յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեքից իրեն է թողել 3 տոկոսի չափով միջնորդավճար։ 2013թ. նոյեմբերի սկզբին Հայկ Ամրոյանը դիմել է իրեն նշելով, որ մի խումբ սպորտսմենների համար հարկավոր են բարդ երթուղու տասնութ ավիատոմսեր, որպեսզի խումբը 26.11.2013թ. պետք է մեկնի Բրազիլիա, իսկ դեկտեմբերի 6-ին ժամանի Հայաստան։ Ինքը զանգահարել է Վիկտորյային։ Նա խոստացել է այդ գործարքը կատարել «Վիզա Կոնկորդ» ընկերության միջոցով։ Քանի որ ավիատոմսերի ձեռք բերումը եղել է պետական պատվեր` Հայկը հայտնել է, որ նրա «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերությանն անհարժեշտ է ավիատոմսերի ձեռք բերման փաստաթուղթ, ինչի մասին ինքը տեղեկացրել է Վիկտորյա Մալոյանին։ Վերջինս իր ներկայությամբ զանգահարել և զրուցելով` տեղեկացրել է իրեն, որ այդպիսի փաստաթուղթ կտրվի։ Փորձել է հետաքրքրվել, թե գործարքն ինչպես պետք է ձևակերպվի։ Վիկտորյան պատասխանել է, որ դա նրա և Աղվանի ներքին հարցերն են և պետք չէ ավելորդ հետաքրքրություն ցուցաբերել։ Վիկտորյա Մալոյանը հրաժարվել է բանկային փոխանցման եղանակով ավիատոմսերի վճարումը կատարելու եղանակից և պահանջել է, որպեսզի ավիատոմսերի արժեքը վճարվի կանխիկ։ Վիկտորյայի միջոցով կատարվել է երթուղու ավիատոմսերի արժեքի հաշվարկ, և նա տեղեկացրել է, որ տասնութ ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը 12.104.500 ՀՀ դրամ գումար է կազմում, ավիատոմսերը լինելու են Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա և հետադարձ ուղղություններով։ 2013թ. նոյեմբերի 7-ին Հայկը եկել է իր գրասենյակ և առձեռն իրեն հանձնել 11.000.000 ՀՀ դրամ։ Մնացած գումարը` 1.104.500 դրամը, իր համաձայնությամբ Հայկը տվել է նոյեմբերի 11-ին, իր եղբոր՝ Սմբատ Գուլյանի միջոցով։ Հայկից ստացված 11.000.000 դրամն ինքը նոյեմբերի 7-ին, իր գրասենյակում տվել է Վիկտորյա Մալոյանին։ Վերջինս իրեն նախապես տեղեկացրել է, որ ավիատոմսերի գնման արժեք է ձևակերպվելու Հայկի վճարած 12.104.500 դրամը, սակայն նա հնարավորություն ունի այդ ավիատոմսերը ձեռք բերել 11.520.000 դրամով, ուստի մնացած 584.500 դրամով կմարի իրեն ունեցած հին պարտքի մի մասը։ Այդ նույն օրը` եղբայրը՝ Սմբատը, գտնվել է իր գրասենյակում։ Նա Վիկտորյա Մալոյանի խնդրանքով նրան ուղեկցել է մինչև Մոսկվայի տուն, որպեսզի այդ մեծաքանակ գումարով Վիկտորյան ապահով տեղ հասնի։ Դա կատարելուց հետո Սմբատն իրեն տեղեկացրել է, որ Վիկտորյային ուղեկցել է մինչև Մոսկվայի տան շենքի մոտ, Վիկտորյան նրան չի թողել մտնել շենք` պատճառաբանելով, որ նա չի կարող մտնել ինչ-որ հաշվապահություն։ 2013թ. նոյեմբերի 11-ին Հայկից ստացված 1.104.500 դրամից 520.000 դրամը եղբայրը՝ Սմբատը, իր գրասենյակում հանձնել է Վիկտորյա Մալոյանին։ Վերջինիս արդեն տրամադրված են եղել ուղևորների անհրաժեշտ տվյալներով ցուցակը։ 2013թ. նոյեմբերի 13-ի դրությամբ արդեն կատարված են եղել տասնութ ավիատոմսերի դուրս գրումը և դրանց էլեկտրոնային տարբերակները Վիկտորյան էլեկտրոնային փոստով ուղարկել է իրեն։ Ինքն էլ դրանք էլեկտրոնային փոստով ուղարկել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ հասցեին։ Գործարքի հիմնական մասն ինքը համարել է ավարտված, մնացել է միայն իրականացնել գործարքի փաստաթղթային ձևակերպումը, որը Վիկտորյա Մալոյանը խոստացել է կատարել նրան պատվիրված ևս երկու ավիատոմսերի ձեռքբերման հետ միաժամանակ` ասելով, որ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ին «Վիզա Կոնկորդ» ընկերության կողմից կտրվի մեկ միասնական հաշիվ-ապրանքագիր։ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերությունից ստանալով վերը նշված երկու ավիատոմսերի ձեռք բերման պատվեր՝ Վախթանգ Միրումյանի և Սուրեն Ադամյանի անուններով, Երևանից դեպի Մառաքեշ ուղղության դեկտեմբերի 2-ի մեկնման և 6-ի վերադարձի, ինքը Հայկի կողմից տրամադրված այդ ավիատոմսերի գումարները՝ 861.000 դրամը տվել է Վիկտորյա Մալոյանին։ Մինչև նոյեմբերի 25-ը Վիկտորյա Մալոյանը հաստատած է եղել միայն դրանց ամրագրումը, սակայն ավիատոմսերը դուրս չեն գրվել։ Նոյեմբերի 23-ին հանդիպել է Վիկտորյայի հետ, ով հայտնել է, որ չի կարողանում իրեն տրամադրել նշված երկու անձանց ավիատոմսերը, քանի որ Աղվանի ընկերության պարտքի պատճառով արգելափակվել է այդ ընկերությանը ավիատոմսերի հատկացումը, Աղվանին անհրաժեշտ է 1.600.000 դրամ, որպեսզի վճարի պարտքերը և նրա ընկերությունը հնարավորություն ունենա իրականացնել ավիատոմսերի վաճառք։ Վիկտորյան ասել է, որ ունի միայն 80.000 դրամ, որով կարող է աջակցել Աղվանին։ Որպեսզի ապահովվի վերոհիշյալ երկու ավիատոմսերի դուրս գրելը, քանի որ Վ. Մալոյանն ասել է, որ ավիատոմսերի թանկացման պատճառով այլ տեղերից դրանք գնել չի կարող, դրանց ամրագրման ժամկետն էլ լրանում է տվյալ օրվա վերջին նա խնդրել է պարտքով տրամադրել 1.520.000 դրամ։ Որպեսզի երկու ավիատոմսերի դուրս գրումը կատարվի և բարդություններ չառաջանան` ինքը 1.000 ԱՄՆ դոլար և 1.120.000 դրամ է տվել Վիկտորյային։ Վերջինս պարտավորվել է վերցված գումարը վերադարձնել 2013թ. նոյեմբերի 27-ին։ 2013թ. նոյեմբերի 25-ին, ժամը 17-ից հետո, Վիկտորյան «SMS» հաղորդագրությամբ պատասխանել է իր բազմաթիվ հեռախոսազանգերին, նշելով, որ վատ վիճակում է, տասնութ հոգանոց խմբի ավիատոմսերի տեղերը հանում են։ Զրուցել են հեռախոսով, կոնկրետ չի բացատրել դրա պատճառը։ Ինքն այդ մասին տեղեկացրել է Հայկին ու գնացել է Վիկտորյայի հետ հանդիպման։ Նրան հանդիպել է «Մոսկվայի տան» շենքի մոտ, տեսել է, որ Աղվանի գրասենյակի դռները փակ են։ Վիկտորյայի առաջարկով գնացել են «Էմիրեյթս» ավիագործակալություն, որը նույնպես փակ է եղել։ Այնտեղ են ժամանել նաև Հայկը և Տիգրան Աճեմյանը։ Վիկտորյան իրենց տեղեկացրել է, որ տասնութ ավիատոմսերի համար վճարել է ընդամենը 3.200.000 դրամ, մնացած գումարի վճարման վերջնաժամկետ սահմանված է եղել 25.11.2013 թ. ժամը 18։00-ն, սակայն այն չի վճարել, մնացած գումարով փակել է անձնական պարտքերը և Աղվանի կողմից ձևակերպվել է տասնութ ավիատոմսերի հետ վերադարձը։ Այլևս ոչինչ պարզել չեն կարողացել։ Չի կարողացել պարզել նաև, թե Վիկտորյային իր տված 1.000 ԱՄՆ դոլարը և 1.120.000 ՀՀ դրամը նա ինչպես է տնօրինել։ Չկարողանալով լուծել Բրազիլիա մեկնող խմբին ավիատոմսերով ապահովելու հարցը` ինքը, Հայկը և Տիգրանը գնացել են Վիկտորյայի վարձակալած բնակարան։ Վիկտորյան խնդրել է տալ 15 օր ժամանակ, նույնիսկ պատրաստվել է տալ պարտավորագիր, որպեսզի կարողանա տալ գումարը։ Հայկը պահանջել է Վ. Մալոյանի ծնողների համարը, բայց նա չի տվել։ Նրանք հարցի լուծման համար դիմել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին։ Հետո եկել են ոստիկանները։ Մուտքի մոտ են եղել Կառլենը և մյուսները, ովքեր նույնպես հարցեր են ունեցել Վ. Մալոյանի հետ։ Վ. Մալոյանին տարել են ոստիկանություն։ Հետագայում ճշտել են, որ տոմսերի արժեքը շուրջ 13.000.000 /տասներեք միլիոն/ ՀՀ դրամ գումար է, չնայած Վ. Մալոյանն ասել է, որ ապահովում է 12.100.000-ով։ Վ. Մալոյանն իրենից ուզել է և ինքը նրան տվել է 11.520.000 ՀՀ դրամ։ 12.104.000 ՀՀ դրամ գումարը Հայկից ստացել է առձեռն, որևէ փաստաթուղթ չի ձևակերպվել։ Ստացականը գրել են, դեպքի մասին իմանալուց հետո։ Գումարը Վ. Մալոյանին տալուց հետո, նրա խնդրանքով, եղբայրը` Սմբատ Գուլյանը, Վ. Մալոյանին ուղեկցել է` մեծ գումար ունենալու պատճառով։ Գումարը տալիս ներկա է եղել միայն եղբայրը, Մարաքեշի երկու տոմսերի գումարը Վ. Մալոյանը վերցրել է, բայց չի տվել։ Իրեն բացատրել է, որ Աղվանը 1.600.000 ՀՀ դրամը չի մուծել, որի պատճառով տոմսերը դուրս չեն գրում։ Քննության ընթացքում է միայն տեղեկացել, որ «Վիզա Կոնկորդ» ընկերությունը տասնութ ավիատոմսերի վաճառքի հետ առնչություն չունի, այլ դրանք դուրս են գրվել «Պոլ Էյր Տուր» ընկերության կողմից։ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում Հայկ Ամրոյանից վերցրել է պատվեր` անձանց տարբեր ուղղություններով ավիատոմսերով ապահովելու համար, նրանից ստացել է մոտ 1.500.000 դրամ գումար։ Այդ գումարն ինքը մի քանի դեպքով փոխանցել է Վիկտորյա Մալոյանին, քանի որ նա է ստանձնել դրանց ձեռք բերումը։ Վիկտորյա Մալոյանն ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակներն ուղարկել է իր էլեկտրոնային փոստի հասցեին, իսկ երկու ավիատոմսերն էլ ստացել է նրանից առձեռն, որոնք սկանավորել և բոլոր ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակներն ուղարկել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության էլեկտրոնային փոստի հասցեին։ Վիկտորյան տրամադրելով 7 ավիատոմսերի այդ տարբերակները` ներկայացրել է, որ դրանք դուրս գրված ավիատոմսեր են։ Վիկտորյայի ձերբակալվելուց հետո, «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության գրասենյակում այդ ավիատոմսերը ստուգվել են և պարզվել է, որ այդպիսի տոմսեր դուրս չեն գրվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 176-180, 249-252, հատոր 15, գ.թ. 108-109, 135-145, հատոր 16, գ.թ. 13-18, 106-108, 161-165/
Վկա Հայկ Գագիկի Ամրոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Տիգրան Աճեմյանն իր ընկերն է, նա հանդիսացել է իր մոր` Սուսաննա Նալչաջյանի կողմից հիմնադրված «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ տնօրենը։ Ընկերությունը զբաղվել է զբոսաշրջության կազմակերպմամբ և ավիատոմսերի վաճառքով։ Եղել են դեպքեր, երբ ինքը ծանոթների միջոցով օգնել է ընկերության գործունեության իրականացմանը։ 2013թ. սեպտեմբերին ընկերությունը պայմանագիր է կնքել գնումների պետական գործակալության հետ, որի հիման վրա սկսել է մասնակցել պետական կարիքների համար հայտարարված՝ «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ տասնութ անձի համար դեպի Բրազիլիա ավիատոմսերի տրամադրման մրցույթին։ Քանի որ ներկայացրել են շահավետ գնային առաջարկ, մեկ ավիատոմսի արժեքը` 715.700 ՀՀ դրամ, մրցույթում շահել են։ Մրցույթից հետո, ընկերությունը ՀԿ-ի հետ կնքել է պայմանագիր, փոխանցումով ստացել է գումար։ Պայմանագիրը կնքելուց հետո, «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերությունը տոմսերի ձեռք բերման համար դիմել է Լուսինե Գուլյանին, ում հետ համագործակցել է պայմանագրային հիմունքներով։ Ինքը վերջինիս տեղեկացրել է շահած մրցույթի մասին և դիմել նրան ավիատոմսերի ձեռք բերման հարցով, տեղեկացնելով, որ անհրաժեշտ է լինելու ձևակերպել հաշիվ-ապրանքագիր։ Լ. Գուլյանը համաձայնվել է այդ պայմանին։ 2013թ. նոյեմբերի 6-ին, Լ. Գուլյանը զանգահարել և ասել է, որ տասնութ ավիատոմսերի ամբողջ արժեքը կազմում է 12.104.500 ՀՀ դրամ։ Նա պահանջել է, որ այդ գումարն ինքն արագ բերի և կանխիկ վճարի նրա գրասենյակում, քանի որ ավիատոմսերի արժեքը հաշված ժամերում կարող է թանկանալ։ Ինքն այդ մասին ասել է Տիգրան Աճեմյանին, վերջինս այդ գումարը բանկում կանխիկացրել և տվել է իրեն։ Քանի որ Լ. Գուլյանը պահանջել է հրատապ վճարել 11.000.000 ՀՀ դրամը` ինքն այդ չափով գումարը տարել և Լ. Գուլյանի գրասենյակում այն հանձնել է նրան, իսկ մի քանի օր անց, Լ. Գուլյանին, վերջինիս եղբոր միջոցով ուղարկել է ևս 1.104.500 ՀՀ դրամ, այդպիսով տալով նրան տասնութ ավիատոմսերի համար պահանջված 12.104.500 ՀՀ դրամը։ Այդ գումարը Լ. Գուլյանը պահանջել է Երևանից դեպի Բրազիլիա և հետադարձ ուղղության ավիատոմսերի համար։ Գումարը Լ. Գուլյանին տալու վերաբերյալ կազմվել է ստացական` մուտքի օրդերի տեսքով։ 2013թ. նոյեմբերի 8-ին «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության էլեկտրոնային հասցեով Լ. Գուլյանի էլեկտրոնային հասցեից ստացվել են Երևան-Դուբայ-Ռիո և հետադարձ չվերթի տոմսերը, իսկ նոյեմբերի 9-ին` Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա և հետադարձ չվերթի տասնութ անձանց տոմսերը։ Նոյեմբերի 25-ին, ժամը 18։30-ի սահմաններում Լ. Գուլյանը զանգահարել է իրեն և խնդրել հանդիպել` նշելով, որ ավիատոմսերի հետ կապված խնդիր է առաջացել։ Հանդիպել են Սարյան փողոցի վրա գտնվող «Էմիրեյթս Էյ Էմ» ընկերության գրասենյակի մոտ, որտեղ Լ. Գուլյանը ծանոթացրել է «Վիկա» անունով մի կնոջ` ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի հետ։ Նրանք տեղեկացրել են, որ տասնութ անձանց տոմսերը չեղյալ են հայտարարվել, քանի որ Վիկտորյան գումարն ամբողջությամբ չի փոխանցել։ Փորձել են կրկին տոմսեր գնել, սակայն դա չի հաջողվել, գրասենյակները փակ են եղել։ Ինքն ու Տիգրանը հետաքրքրվել են, թե ինչ են արել գումարը, սակայն կոնկրետ պատասխան չեն ստացել և Տիգրանը կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանությանը։
Գրեթե նույն ժամանակահատվածում, վերը նշված գործարքից բացի եղել են դեպքեր, երբ Լ. Գուլյանը պարտավորվել է ապահովել յոթ ավիատոմսերով, իրենից պահանջել և կանխիկ ստացել է դրանց արժեքը, այնուհետև տեղյակ լինելով, որ ուղևորները «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի հաճախորդներն են` իրենց ընկերության էլեկտրոնային հասցեին ուղարկել է ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները։ Տասնութ հոգանոց խմբի մեկնման ձախողումից հետո իրենք ստուգել են Լ. Գուլյանի ուղարկած ավիատոմսերի իսկությունը և պարզել են, որ դրանք եղել են կեղծված, այսինքն` ուղարկված տոմսերը որևէ գործակալի կողմից դուրս գրված չեն եղել։ Այդ ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը, որոնք իրենք վճարել են Լ. Գուլյանին` կազմել է 1.463.800 ՀՀ դրամ։ Կեղծիքը բացահայտելուց հետո Լ. Գուլյանից պահանջել են հետ վերադարձնել տոմսերի արժեքը, սակայն վերջինս չի վերադարձրել` պատճառաբանելով, որ այն ամբողջությամբ տվել է Վիկտորյա Մալոյանին։ Ստիպված իրենց միջոցներով քաղաքացիների համար գնել են ավիատոմսեր և նրանց ուղարկել անհրաժեշտ ուղղություններով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 36-38, 244-248, հատոր 15, գ.թ. 195-197, հատոր 16, գ.թ. 161-165, հատոր 17, գ.թ. 12-13, 53/
Վկա Տիգրան Արմենի Աճեմյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 5-ին նշանակվել է ընկերոջ` Հայկ Ամրոյանի մայր Սուսաննա Նալչաջյանի կողմից 2010թ. սեպտեմբերի 28-ին հիմնադրված «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի տնօրեն։ Այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 2014թ. մայիսը։ Ընկերությունը զբաղվել է տուրիզմով և ավիատոմսերի վաճառքով։ Ընկերության անունից 2013թ. սեպտեմբերին պայմանագիր է կնքել գնումների պետական գործակալության ներկայացուցչի հետ, որից հետո իրենց ընկերությունը մասնակցել է հայտարարված մրցույթներին։ Հերթական մրցույթի ժամանակ, որը կայացել է 2013թ. նոյեմբերի 5-ին և վերաբերվել է տասնութ հոգանոց պատվիրակության` Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա և հետադարձ չվերթների ավիատոմսերի գնմանը` իրենց ընկերությունը հաղթող է ճանաչվել և պայմանագիր է կնքել որպես կողմ ճանաչված «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի հետ։ Մրցույթը շահելուց հետո իրենց ընկերությունը ձեռնամուխ է եղել նշված պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունների կատարմանը։ Առավել շահավետ պայմաններով ավիատոմսեր ձեռք բերելուն օգնելու նկատառումներից ելնելով` Հայկ Ամրոյանը զանգահարել է «Լուսինե Գուլյան» ԱՁ սեփականատեր Լուսինե Գուլյանին։ Վերջինս Հայկին հայտնել է այդ հարցում օգնելու պատրաստակամությունը։ Իրենք Լ. Գուլյանին ասել են, որ պետք է տրվի նաև հաշիվ-ապրանքագիր, ի պատասխան որի` Լ. Գուլյանն ասել է, որ գիտի մի մարդու, ով կարող է իրենց ֆիրմայի անունից «Վիզա Կոնկորդ» ընկերությունից վերցնել հաշիվ-ապրանքագիր, ավիատոմսերը տրամադրելու է «Վիզա Կոնկորդ» ընկերությունը և քանի որ Լ. Գուլյանի ասած տոմսերի գինն էլ եղել է ձեռնտու, յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեքը եղել է 672.472 ՀՀ դրամ, իրենք համաձայնվել են, որ սկսվի ավիատոմսերի դուրսգրումը։
2013թ. նոյեմբերի 6-ին ավիատոմսերի գնման համար նախատեսված գումարը` 12.882.600 ՀՀ դրամը, փոխանցվել է իրենց ընկերության բանկային հաշվին, իսկ հաջորդ օրն առավոտյան ինքը կանխիկացրել է և Լ. Գուլյանի կողմից հայտնած գումարը` 12.104.500 ՀՀ դրամը, որով պետք է ձեռք բերվեին «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան» չվերթների ավիատոմսերը` տվել է Հայկ Ամրոյանին։ Վերջինս նույն օրը գնացել է Երևանի Ագաթանգեղոսի 7 հասցեում գտնվող Լ. Գուլյանի գրասենյակ և նշված 12.104.500 ՀՀ դրամ գումարը ստացականով հանձնել է նրան։ 2013թ. նոյեմբերի 8-ին, Լ. Գուլյանի էլեկտրոնային հասցեից «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության էլեկտրոնային փոստին ստացվել են «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան» չվերթների թվով տասնութ ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները, իսկ նոյեմբերի 9-ին նույն եղանակով նաև «Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո» չվերթների տասնութ ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները։ Ինքն անձամբ ստուգել է այդ ավիատոմսերի իսկությունը և պարզել, որ դրանք դուրս են գրվել։ 2013թ. նոյեմբերի 25-ին, ժամը 18։30-ի սահմաններում, Լ. Գուլյանը զանգահարել է Հ. Ամրոյանին և ասել, որ տասնութ ավիատոմսերի շուրջ խնդիր է առաջացել և խնդրել է հանդիպել Սարյան փողոցի վրա գտնվող «Էմիրեյթս Էյ Էմ» ընկերության գրասենյակի մոտ։ Ինքն ու Հ. Ամրոյանն անմիջապես գնացել են նշված վայր, որտեղ հանդիպել են Լ. Գուլյանին և նրա հետ եկած մի կնոջ` ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանին։ Լ. Գուլյանն ասել է, որ Վիկտորյան է ստանձնել տասնութ ավիատոմսերի ձեռք բերումը, որոնց համար Հայկից ստացված գումարը տվել է նրան, իսկ վերջինս էլ ամբողջ գումարը չի տվել «Վիզա Կոնկորդ» ընկերությանը։ Նա վճարել է միայն 3.200.000 ՀՀ դրամը և ավիատոմսերը չեղյալ են արվել։ Իրենց հարցին, թե մնացած գումարն ի՞նչ է արել, Վիկտորյան պատասխանել է, որ ունեցել է այլ հարցեր, որոնց համար էլ ծախսել է մնացած գումարը։ Ինքն ու Հ. Ամրոյանը փորձել են շտկել իրավիճակը` իրենց անձնական միջոցների հաշվին ձեռք բերել ավիատոմսեր, սակայն, քանի որ աշխատանքային օրվա վերջ է եղել` ավիագործակալությունները փակ են եղել, դա իրենց չի հաջողվել։ Տասնութ ուղևորներ պետք է մեկնեին 2013թ. նոյեմբերի 26-ին, ժամը 11։10-ին, սակայն նշված պատճառով դա տեղի չի ունեցել։ Իրենց ընկերությունը, պատվիրատուի պահանջն ըստ պայմանագրի չկատարելու հետևանքով հայտնվել է ֆինանսական ծանր վիճակում։ Ինքը` որպես «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության տնօրեն, կատարվածի մասին հաղորդում է տվել ոստիկանությունում։
Բացի նշված դեպքից` եղել են ևս մի քանի ձախողված գործարքներ։ Ավիատոմսերի գնման գումարներն ընկերության միջոցներից հատկացվել են Լ. Գուլյանին։ Վերջինս դրանք հանձնել է Վիկտորյային, սակայն ավիատոմսեր չեն ձևակերպվել։ Վահե Զաքարյանի անվամբ «Մոսկվա-Երևան» չվերթի 2013թ. նոյեմբերի 28-ի ավիատոմս գնելու նպատակով, իրենց ընկերության միջոցներից Լ. Գուլյանին տվել են 76.300 ՀՀ դրամ, սակայն 2013թ. նոյեմբերի 27-ին պարզել են, որ ավիատոմսը գնված չէ։ Ստիպված ընկերության միջոցներով, շուրջ 82.000 ՀՀ դրամով ձեռք է բերվել նշված ուղղության ավիատոմսը, որպեսզի ուղևորը ժամանի Հայաստան։ 2013թ. նյոեմբերի 21-ին ինքն ու Հայկ Ամրոյանը Լուսինե Գուլյանին տվել են 861.500 ՀՀ դրամ` «Երևան-Վիեննա-Մյունխեն-Մառաքեշ-Ժնև-Վիեննա-Երևան» երկու հատ ավիատոմս ձեռք բերելու համար։ Մեկնումը նախատեսվել է` 2013թ. դեկտեմբերի 2-ին, վերադարձը` դեկտեմբերի 6-ին։
Լ. Գուլյանին պատվիրել են և կանխիկ վճարել նաև չորս անձանց` Թամարա Մինասարյանի, Արմինե Մուրադյանի, Ռիտա և Արսեն Սաֆարյանների` «Երևան-Մոսկվա-Երևան» ավիատոմսերի համար։ Նրանք պետք է մեկնեին 2013թ. դեկտեմբերի 30-ին և վերադառնային 2014թ. հունվարի 7-ին։ Այդ ավիատոմսերի համար Լուսինե Գուլյանին կանխիկ վճարվել է 526.000 ՀՀ դրամ։ Այնուհետև Լուսինե Գուլյանի էլեկտրոնային փոստից իրենց ընկերության էլեկտրոնային փոստին ստացվել են ավիատոմսի տեսք չունեցող փաստաթղթեր։
Վիկտորյա Մալոյանի ձերբակալությունից հետո, ստուգելով վերը նշված բոլոր յոթ ավիատոմսերի իսկությունը` պարզել են, որ այդպիսի ավիատոմսեր դուրս չեն գրվել։ Ստիպած, իրենց միջոցների հաշվին իրենք գնել են յոթ քաղաքացիների ավիատոմսեր, որպեսզի ապահովեն քաղաքացիների ուղևորությունը և Լ. Գուլյանից ոչ մի գումար հետ չեն ստացել։ Նա հայտնել է, որ այդ ավիատոմսերի գումարը տվել է Վիկտորյա Մալոյանին։
Ամբաստանյալ Վ. Մալոյանը պատճառաբանել է, որ գումարները գնացել են իր խնդիրների համար, սակայն հստակ պատասխան չի տվել այդ մասին իրենց կողմից նրան ուղղված հարցերին։
Շուրջ 11.500.000 ՀՀ դրամ գումարը Լ. Գուլյանին կանխիկ վճարել է Հ. Ամրոյանը։ Լ. Գուլյանի մոտ ստուգելուց հետո պարզվել է, որ այդ տոմսերի մի մասն անվավեր են եղել։ Շուրջ յոթ տոմսեր թերի են եղել, որոնց արժեքը կազմել է շուրջ 1.500.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։ Դրանք ստացել են Լ. Գուլյանի էլեկտրոնային փոստից։
Փաստորեն Լ. Գուլյանն իրենց կեղծ տոմսեր է ուղարկել։ Վ. Մալոյանի մասին իմացել են միայն միջադեպի օրը։
Մինչև միջադեպը` այլ տոմսերի հետ կապված կասկածներ առաջացել են Լ. Գուլյանի նկատմամբ, սակայն դրանք միայն կասկածներ են եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 44-47, 76, 181-184, 215, հատոր 15, գ.թ. 6-8, 199-200, հատոր 17, գ.թ. 10-11/
Վկա Աննա Արմենակի Մխիթարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է «Ավիա-Գիտ Գրուպ» ՍՊԸ-ում և ղեկավարել է ավիատոմսերի վաճառքի բաժինը։ Վիկտորյա Մալոյանին չի ճանաչել, միայն իմացել է, որ 2011թ. աշնանը նա գրասենյակ է ունեցել Երևանի Զաքիյան 1 հասցեում, որի հարևանությամբ է գտնվել նաև իրենց գրասենյակը։ Այդ ժամանակ Վ. Մալոյանը մի քանի անգամ այցելել է իրենց գրասենյակ` դեպի Դուբայ և հետադարձ ամանորյա չվերթների ավիատոմսերի առաջարկով։ Այդ ժամանակվանից մինչև 2013թ. նոյեմբերն ինքն այլևս Վիկտորյա Մալոյանին չի տեսել, նրա հետ հեռախոսակապ չի ունեցել։ Իրենց ընկերությունը պայմանագրային հիմուքներով համագործակցել է Երևանի Ամիրյան-Զաքիյան փողոցների անկյունում տեղակայված «Փաուեր Գրաունդ» ՍՊԸ-ի հետ, որը գործունեություն է իրականացրել ավիատոմսերի վաճառքի և տուրիզմի բնագավառում։ Այդ ընկերությունը հանդիսացել է իրենց ընկերության ենթագործակալը, միջնորդավճարով վաճառել է ավիատոմսեր և իրենց ներկայացրել է հաշվետվություններ` իրենց ընկերությանը փոխանցելով ավիատոմսերի վաճառքից ստացված գումարները։ Ինքը ճանաչել է այդ ընկերության աշխատակից Տաթևիկին, ում ազգանունը չգիտի։ Վերջինս պարբերաբար իրեն է ներկայացրել վաճառքի հաշվետվությունները։ 2013թ. հոկտեմբերի սկզբին ներկայացնելով նշված հաշվետվությունները` Տաթևիկը մի քանի դեպքերի վերաբերյալ իրեն տեղեկացրել է, որ ավիատոմսերի գնորդն ուշացնում է վճարումները և բանկային փոխանցումով իրենց կատարվելիք վճարումները նույնպես ուշացել են։ Մեկ ամսվա ընթացքում «Փաուեր Գրաունդ» ՍՊԸ-ի կողմից իրենց ընկերության հանդեպ շուրջ 4.000.000 ՀՀ դրամի պարտք է գոյացել։ Տաթևիկը խոստացել է մոտակա ժամանակահատվածում մարել գոյացած պարտքը։ Ինքն այդ ժամանակ դեռ չի իմացել, թե ով է եղել պարտապանը։ 2013թ. հոկտեմբերի վերջին ունեցած պարտքի պատճառով «Փաուեր Գրաունդ» ՍՊԸ-ին արգելվել է իրենց ընկերության ավիատոմսերի վաճառքը, որից անմիջապես հետո իրենց գրասենյակ է եկել Վ. Մալոյանը, մոտեցել իրենց տնօրեն Ա. Սայադյանին, խոստովանել, որ վերը նշված 4.000.000 ՀՀ դրամի դիմաց նա է ձեռք բերել ավիատոմսերը և պարտավորվել է մոտակա օրերին մարել պարտքը։ Պատճառաբանելով, որ դրանում մեղավորը նա է` Վ. Մալոյանը խնդրել է «Փաուեր Գրաունդ» ՍՊԸ-ի նկատմամբ իրենց ընկերության կողմից դրված արգելափակումը հանել։ Վստահելով նրան` իրենց ընկերության տնօրենը նորից թույլատրել է նշված ընկերության կողմից ավիատոմսերի վաճառքի իրականացումը։ Արդյունքում Վ. Մալոյանը ոչ թե մարել, այլ ավելացրել է իրենց ընկերության հանդեպ «Փաուեր Գրաունդ» ՍՊԸ-ի ունեցած պարտքը։ Վ. Մալոյանի հերթական այցն իրենց գրասենյակ տեղի է ունեցել 2013թ. նոյեմբերի 8-ին։ Նա եկել և վճարել է սկզբից 1.000.000 ՀՀ դրամ, դրանից մի քանի օր անց` 700.000 ՀՀ դրամ, իսկ դրանից մի քանի օր անց` ևս 700.000 ՀՀ դրամ` խոստանալով մնացած շուրջ 3.200.000 ՀՀ դրամը վճարել մոտակա օրերին։ Քանի որ Վ. Մալոյանի նշված այցերն իրենց գրասենյակ տեղի են ունեցել աշխատանքային օրերի ավարտին` նա զանգահարել և իրեն խնդրել է չփակել գրասենյակը։ Իրենց ընկերության հաշվապահն արդեն տեղում չի գտնվել, ուստի Վ. Մալոյանից ինքն առձեռն է ընդունել գումարը։ 2013թ. նոյեմբերի 8-ից մինչև 20-ը Վ. Մալոյանը տվել է 2.400.000 ՀՀ դրամ` այդպիսով փակելով իրենց ընկերության դրամարկղի պարտքի մի մասը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 163-166/
Վկա Ռուզաննա Ռազմիկի Ներսիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերից աշխատանքի է անցել «Արօն» ավիագործակալությունում որպես գանձապահ։ Ընկերությունը գործել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 7 հասցեում։ Ինքն աշխատել է Էջմիածին քաղաքում` տան պայմաններում, ավիատոմսերի կարիք ունեցող հաճախորդների տվյալները համակարգչով փոխանցել է «Արօն» ՍՊԸ-ի օպերատոր-աշխատակիցներին։ Վերջիններս դուրս են գրել ավիատոմսերը` իրեն որպես աշխատավարձ յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեքից հատկացնելով 500 ՀՀ դրամ։ Վիկտորյա Մալոյանի հետ ծանոթացել է 2013թ. սեպտեմբերի սկզբին, նրան հանդիպել է Էջմիածնի բնակչուհի, «Հայկ ավիա» ընկերության գանձապահ Գոհար Ասլանյանի գրասենյակում։ Վերջինս Վ. Մալոյանին ներկայացրել է որպես իրենց բնագավառի աշխատող։ Օգտվելով ծանոթությունից` նույն օրը Վիկտորյան իրենից պարտքով խնդրել է 200.000 ՀՀ դրամ, որը մի քանի օր անց վերադարձրել է։ Թե ինչ հարցեր է ունեցել Գոհարի հետ` չգիտի, քանի որ Վիկտորյան և Գոհարն այդ մասին իրեն չեն տեղեկացրել։ Հետագայում Վիկտորյային հանդիպել է Կարմեն Եղյանի գրասենյակում, լսել է, որ Վիկտորյան Կարմենին ինչ-որ պարտք եղած գումարներ է մարել, անընդհատ ինչ-որ կոնֆլիկտներ են ունեցել։ 2013թ. հոկտեմբերի կեսին, Կարմենի գրասենյակում Վիկտորյան իրեն տրամադրել է մի շարք մարդկանց տվյալներ` խնդրելով, որ իրենց ավիագործակալության միջոցով ավիատոմսեր դուրս գրի, ինչն էլ ինքը կատարել է` գումարները Վիկտորյայից ստանալով կամ անմիջապես ավիատոմսի դուրս գրման պահին, կամ մի քանի օր հետո, տարբեր վայրերում, այդ թվում իր տանը և Կարմենի գրասենյակում։ Պատահել է, որ արդեն իսկ ձեռք բերված ավիատոմսերի գումարը Վիկտորյան տվել է մասնակի` խնդրելով պարտքի մնացած մասը տալ հաջորդ անգամ կամ բերել է նախորդ պարտքի գումարը` միաժամանակ տալով բազմաթիվ տոմսերի նոր պատվերներ, որոնց համար վճարումը նույն պահին չի կատարել` խոստանալով գումարը տալ օրեր հետո։ Եղել է դեպք, որ մեկ ժամվա ընթացքում Վիկտորյան իր միջոցով իրենց ընկերությունից դուրս գրել է տվել 2.000.000 ՀՀ դրամի ավիատոմսեր, սակայն գումարը վճարել է հոկտեմբերի վերջին։ Ընդ որում վճարել է 2.300.000 ՀՀ դրամ, որից 2.000.000 ՀՀ դրամը որպես նախորդ պարտքի գումար, իսկ 300.000 ՀՀ դրամը` որպես նույն պահին պատվիրված նոր ավիատոմսերի կանխավճար` իր սովորության համաձայն հետաձգելով մնացած գումարի վճարումը։ Հոկտեմբերի վերջին օրերին իրեն տվել է ևս 690.000 ՀՀ դրամ և միաժամանակ խնդրել է պարտքով դուրս գրել էլի մի շարք տոմսեր, ինչն էլ ինքը կատարել է։ Իր հիշելով` 2013թ. նոյեմբերին Վիկտորյայից գումար չի ստացել։ 2013թ. նոյեմբերի 16-ին Վիկտորյան գրել և տվել է այդ օրվա դրությամբ իրեն 3.000.000 ՀՀ դրամ պարտք լինելու մասին ստացական` պարտավորվելով նշված պարտքը մարել մինչև 2013թ. նոյեմբերի 20-ը։ Նոյեմբերի 17-ին ինքը մեկնել է Ջերմուկ։ Այնտեղ գտնվելու ժամանակ, 2013թ. նոյեմբերի 19-ին, Վիկտորյան 091-35-35-73 կամ 091-18-74-43 հեռախոսահամարից զանգահարել է իրեն, տվել ևս մի քանի ավիատոմսերի դուրս գրման պատվեր, որոնց վճարումը խոստացել է կատարել իր Էջմիածին վերադառնալուց հետո։ Նրանից ստացել է ուղևորների տվյալներով կարճ հաղորդագրություններ, դրանք փոխանցել է «Արօն» ընկերության օպերատորին` խնդրելով ձևակերպել տոմսեր։ Այդ օրվա դրությամբ Վիկտորյայի պարտքն իրենց ընկերության հանդեպ կազմել է 4.070.000 ՀՀ դրամ։ 2013թ. նոյեմբերի 23-ին Ջերմուկից վերադարձել է Էջմիածին, սկսել է զանգահարել Վիկտորյային, բայց նա կամ չի պատասխանել կամ ցրողական բաներ է ասել, վերջում էլ սպառնացել, որ եթե շարունակի նյարդայնացնել նրան իր զանգերով և պահանջներով` պարտքերը չի վերադարձնի։ Ստիպված, 2013թ. նոյեմբերի 25-ին Կարմենին խնդրել է իր հետ գնալ Երևան` Վիկտորյայի տուն։ Նրա բնակարանում պահանջել են յուրաքանչյուրն իր պարտքը։ Վիկտորյան պահանջել է չգոռգոռալ, հետո հայտնել է, որ հաջորդ օրը` նոյեմբերի 26-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնող սպորտսմենների խումբ ունի, որոնց ավիատոմսերի գումարը վերցրել է, սակայն տոմսերի համար վճարումը չի կատարել, այդ մարդիկ չեն թռնելու և ինքն էլ դրա հետ կապված մեծ խնդիրների մեջ է ընկել։ Իրենք վերադարձել են Էջմիածին, իսկ առավոտյան ինքը Կարմեն Եղյանի և Գոհար Ասլանյանի հետ, որին Վիկտորյան նույնպես գումարներ է պարտք եղել` նորից եկել են Երևան, Վիկտորյայի տուն։ Նա իրենց ներս չի թողել` ասելով, որ բնակարանում ոստիկաններ կան, ովքեր եկել են սպորտսմենների ձախողված չվերթի հարցով։ Խնդրել է չաղմկել` ասելով, որ իրենց փողերը կտա, միայն թե չբարդացնեն նրա վիճակը։ Չհավատալով նրա ասածներին` ներս են մտել և համոզվել են, որ ճիշտ է ասել, քանի որ այնտեղ ոստիկաններ են եղել։ Իրեն պատվիրված ավիատոմսերի թվում եղել են Վիկտորյայի ընկերոջ կամ ամուսնու` կարգավիճակը չգիտի, Արթուր Հովհաննիսյանի ավիատոմսերը, որոնցից Մոսկվա-Երևան չվերթի տոմսը Վիկտորյան իրենից ստացել է 2013թ. հոկտեմբերին, իսկ Երևանից Մոսկվա այդ երիտասարդը մեկնել է նոյեմբերի 19-ին։ Այդ ավիատոմսը և էլի մի քանի ավիատոմսեր Վիկտորյան իրեն պատվիրել է, երբ ինքը գտնվել է Ջերմուկում։ Ինքը «Արօն» ՍՊԸ-ին վճարել է Վիկտորյայի պարտքը` 4.070.000 ՀՀ դրամը և հայտնվել է նյութական ծանր վիճակում։
Լ. Գուլյանի, Հ. Ամրոյանի և Վ. Մալոյանի միջև լարված հարաբերություններ են եղել։ 2013թ. նոյեմբերի 25-ի լույս 26-ի գիշերը, ժամը 06։00-ի սահմաններում Վիկտորյան զանգահարել է իրեն, հայտնել է, որ գումարի մասը Լ. Գուլյանն ուզում է և խնդրել է տոմսեր դուրս գրել, սակայն ինքն ասել է, որ դա տեխնիկապես հնարավոր չէ։
Ինքը մինչ այդ ասել է, որ գումարի կեսը բերելու դեպքում Վիկտորյայի այդ տոմսերը կգրի, բայց այդ ժամանակ դա չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 185-187, 188-214, հատոր 16, գ.թ. 32-33, 41-46/
Վկա Աննա Հարությունի Միքայելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. հունվարի 1-ից աշխատում է Լեհական ավիաուղիների գլխավոր գործակալ «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ում։ Ընկերության տնօրենը հանդիսացել է Աղվան Գրիգորյանը։ Իրենց ընկերությունը «Վիզա Կոնկորդ» ՍՊԸ-ի հետ առնչություն չունի, պարզապես իրենց գրասենյակի հասցեում` Երևանի Արգիշտի 7-ում, նախկինում տեղակայվել է նաև «Վիզա Կոնկորդ» ՍՊԸ-ի գրասենյակը։ Վիկտորյա Մալոյանի հետ ծանոթացել է 2013թ. սեպտեմբերի սկզբին, երբ վերջինս տարբեր ուղղությունների ավիատոմսեր ձեռք բերելու նպատակով այցելել է իրենց գրասենյակ։ Տեղեկացել է, որ նա ճանաչում է իրենց ընկերության տնօրեն Ա. Գրիգորյանին։ 2013թ. սեպտեմբերի սկզբից մինչև հոկտեմբերի 12-ն ընկած ժամանակահատվածում Վ. Մալոյանը պարբերաբար եկել է իրենց գրասենյակ և տնօրեն Ա. Գրիգորյանի հետ ունեցած պայմանավորվածությունների համաձայն որոշ կանխավճար թողնելով` ստացել է տարբեր ավիատոմսեր։ Նա խոստացել է գումարի մնացած մասի վճարումը կատարել հետագայում։ Վ. Մալոյանի այցերը հիմնականում կապված են եղել ստացված ավիատոմսերի դիմաց վճարումներ կատարելու հետ, քանի որ դուրս գրված ավիատոմսերն ինքը նրան փոխանցել է էլեկտրոնային փոստով։ Ինքն ընդամենը կատարել է Ա. Գրիգորյանի ցուցումները և որևէ ինքնուրույն նախաձեռնություն չի ցուցաբերել, առանց վճարման Վ. Մալոյանին ավիատոմսեր չի տրամադրել։ 2013թ. հոկտեմբերի կեսի դրությամբ` իրենց ընկերության կողմից Վ. Մալոյանի համար ավիատոմսերի դուրս գրումը կասեցվել է, քանի որ վերջինս այդ ժամանակվա դրությամբ ունեցել է ավիատոմսերի դիմաց 3.000.000 ՀՀ դրամի չվճարված պարտք։ Նշված գումարից 1.000.000 ՀՀ դրամի պարտքը նա մարել է 2013թ. հոկտեմբերի վերջին կամ նոյեմբերի առաջին օրերին։ Այդ գումարը նա իրեն է տվել առձեռն և միանվագ։ Իսկ մնացած 2.000.000 ՀՀ դրամի որոշ մասը Վիկտորյան հանձնել է 2013թ. նոյեմբերի կեսին` պարտք մնալով 578.000 ՀՀ դրամ, որն այդպես էլ չի վերադարձրել։ Տասնութ հոգանոց խմբի համար «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա» 2013թ. նոյեմբերի 26-ի մեկնման և 2013թ. դեկտեմբերի 04-ի վերադարձի ավիատոմսերի ձեռք բերման համար Վիկտորյա Մալոյանը դիմել է 2013թ. նոյեմբերի 6-ին կամ հաջորդող օրերին` «Պոլ էյրտուր» ընկերության տնօրեն Ա. Գրիգորյանին ներկայացնելով, որ պատրաստ է վճարել կանխավճարը, իսկ գումարի մնացած մասը` մինչև 2013թ. նոյեմբերի 20-ը։ Ա. Գրիգորյանի ցուցումով, Վիկտորյա Մալոյանից ստացված ցուցակի հիման վրա, որում ամփոփված են եղել ուղևորների անձնագրային և մյուս անհրաժեշտ տվյալները` ինքը հաշվարկել է յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեքը, որը ներկայացրել է Վ. Մալոյանին և Ա. Գրիգորյանին։ Նրանք պայմանավորվել են, որ անհրաժեշտ կանխավճարը` 3.200.000 ՀՀ դրամը, կվճարվի ավիատոմսերն ամրագրելու և հաստատելու համար, իսկ մնացած շուրջ 9.862.327 ՀՀ դրամը Վիկտորյա Մալոյանը պետք է վճարի մինչև 2013թ. նոյեմբերի 20-ը։ Վիկտորյա Մալոյանը 3.200.000 ՀՀ դրամը կանխիկ վճարել է իրեն, որն ինքը մուտքագրել է ընկերության դրամարկղ և ձևակերպել տասնութ ուղևորների մեկնման և հետ դարձի ավիատոմսերի վաճառքը։ «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան» ուղղության ավիատոմսերը ձևակերպել է 2013թ. նոյեմբերի 8-ին, իսկ «Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո» ավիատոմսերը` 2013թ. նոյեմբերի 9-ին։ Դրանց էլեկտրոնային տարբերակներն ուղարկել է Վ. Մալոյանի էլեկտրոնային հասցեին։ Մինչև 2013թ. նոյեմբերի 19-ը Վիկտորյա Մալոյանին իրենք չեն անհանգստացրել, իսկ նշված օրն ինքը զանգահարել է նրան և հիշեցրել գումարի մնացած մասը վճարելու մասին։ Վ. Մալոյանը խնդրել է մեկ օր սպասել, իսկ հաջորդ օրերին խնդրել է գումարի վճարման վերջնաժամկետը հետաձգել։ Նա Ա. Գրիգորյանի հետ պայմանավորվել է վճարումն ամբողջությամբ կատարել մինչև 2013թ. նոյեմբերի 25-ը։ Վ. Մալոյանը խոստումը չի կատարել, տասնութ հոգու ավիատոմսերը ձևակերպված մնացել են մինչև նոյեմբերի 25-ի աշխատանքային օրվա վերջը, որից հետո Ա. Գրիգորյանի ցուցումով ինքը ձևակերպել է բոլոր ավիատոմսերի հետ վերադարձը։ Վ. Մալոյանն այդ ժամանակ գտնվել է իրենց գրասենյակում։ Վ. Մալոյանը հորդորել է Ա. Գրիգորյանին այդ քայլին չդիմել, սակայն նրանց փոխադարձ պայմանավորվածությունը չի փոխվել։ Վ. Մալոյանի կողմից վճարված 3.200.000 ՀՀ դրամից ավիափոխադրողներին վճարվել են համապատասխան տույժեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 167-169, հատոր 15, գ.թ. 152-153, հատոր 16, գ.թ. 170/
Վկա Արա Ռաֆայելի Մեհրաբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2006թ.-ից հանդիսացել է «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի նախագահ։ ՀԿ-ն որևէ գերատեսչության չի ենթարկվել, հանրապետության հանրակրթական դպրոցների համար կազմակերպել է հանրապետական մարզական խաղեր, որի հաղթողներն իրավունք են ձեռք բերել մասնակցելու աշխարհի առաջնության մրցումներին, ինչպես նաև համաշխարհային գիմնազիադային։ Կազմակերպությունը կատարել է պետական պատվեր։ Դրա շրջանակներում ֆեդերացիայի աշխատակիցներին տրվել է աշխատավարձ, իսկ ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության միջոցով պայմանագրային կարգով հատկացված պետական դրամաշնորհի հաշվին կազմակերպվել է դպրոցական սպորտսմենների միջազգային խաղերի մասնակցության ապահովումը` իր կողմից ՀՀ կրթության և գիտության նախարարությանը հաստատման ներկայացված նախահաշվի համաձայն։ «Դպրոցականների մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ն 2006թ.-ից գրանցվել է պետռեգիստրում, իսկ 2011թ.-ին դարձել է միջազգային սպորտային ֆեդերացիայի լիիրավ անդամ։ 2013թ.-ին իրենց կազմակերպության և ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության միջև կնքվել է պայմանագիր` մեկ տարվա ընթացքում Չեխիայում աշխարհի ատլետիկայի առաջնությանը, Մոսկվայում կազմակերպված ԱՊՀ երկրների դպրոցականների սպորտային փառատոնի մրցումներին և Բրազիլիայում գիմնազիադային մասնակցելու վերաբերյալ։ Միջազգային ֆեդերացիային յուրաքանչյուր տարի վճարել են 660 Եվրոյի չափով անդամավճար, իսկ 2013թ. ողջ տարվա նշված ծրագրի իրականացման համար պետբյուջեից իրենց կազմակերպությանը հատկացվել է 49.950.000 ՀՀ դրամ։ Բրազիլիայում գիմնազիադային մասնակցելու համար նախատեսված է եղել տասնութ դպրոցականների մեկնում Հայաստանից։ Դա եղել է 2013թ. վերջին միջոցառումը։ Այդ նպատակով, գնումների մասին օրենքին համապատասխան, իրենց կազմակերպությունը հայտարարել է մրցույթ։ Ունեցել են գնումների գործակալության կողմից հաստատված ավիագործակալությունների ցանկ, 2013թ. նոյեմբերի 4-ին յուրաքանչյուր ավիագործակալին հասցեագրել են էլեկտրոնային հաղորդագրություններ` գնային առաջարկով մրցույթին մասնակցելու համար։ Մրցույթին մասնակցել են չորս ավիագործակալություն, որոնցից հաղթող է ճանաչվել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ն։ Այդ ընկերությունը ներկայացրել է Երևանից Բրազիլիա մեկնելու և ՀՀ վերադարձի ավիատոմսերի գնային առումով ամենամատչելի տարբերակը։ Նշված կազմակերպության տնօրեն Տիգրան Աճեմյանը մյուս երեք մրցակից ընկերությունների ներկայացուցիչների հետ ներկա է գտնվել մրցույթին։ Նրա տնօրինած ընկերության և իրենց կազմակերպության միջև կնքվել է ավիատոմսերի ձեռքբերման մասին 2013թ. նոյեմբերի 5-ի պայմանագիրը։ Ըստ պայմանագրի, իրենց կազմակերպության կողմից կատարվել է 12.882.600 ՀՀ դրամի փոխանցում «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի հաշվեհամարին։ 2013թ. նոյեմբերի 11-ին «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի կողմից էլեկտրոնային փոստով ստացել են «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա» 2013թ. նոյեմբերի 26-ի մեկնման և 2013թ. դեկտեմբերի 4-ին նույն երթուղով հետ վերադարձի էլեկտրոնային տասնութ ավիատոմսեր, որոնք որպես դրամական գումարի փոխանցման հիմք ձևակերպվել են ՀԿ հաշվապահությունում։ Պատվիրակությունում, բացի դպրոցական-սպորտսմեններից` ընդգրկված են եղել շախմատի, ձյուդոյի, ատլետիկայի, գիմնաստիկայի և լողի մարզիչներ, թարգմանիչ։ Պատվիրակության ղեկավար է հանդիսացել ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության մարզառազմական և արտաուսումնական դաստիարակության վարչության պետ Արման Այվազյանը, ով մեկնելու օրվա նախաշեմին` 2013թ. նոյեմբերի 24-ին, հեռախոսազրույց է ունեցել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի տնօրեն Տիգրան Աճեմյանի հետ և վերջինս հավաստել է, որ մեկնումը տեղի է ունենալու ավիատոմսերում նշված օրը և ժամին։ Նոյեմբերի 26-ի առավոտյան պատվիրակությունը նախատեսված չվերթին մասնակից չի դարձել, քանի որ «Զվարթնոց» օդանավակայանում խումբը տեղեկացել է, որ ապահովված չէ ավիատոմսերով։ Ինքը գնացել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի գրասենյակ, որտեղ Տիգրան Աճեմյանից և Հայկ Ամրոյանից, ով ներկայացել է որպես այդ կազմակերպության աշխատող, տեղեկացել է, որ վերջիններս, նրանց իսկ խոսքերով, խաբվել են ինչ-որ կնոջ կողմից, որի վերաբերյալ հաղորդում են տվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում։ Չվստահելով նրանց ասածներին` հարցրել է այդ կնոջ բնակավայրի հասցեն, որից հետո հրահանգել է իր տեղակալ Մանվել Մանուկյանին` մեկնել և տեղում ճշտել, թե «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի աշխատողների կողմից մատնանշված հասցեում այդպիսի կին բնակվում է, թե` ոչ։ Ժամեր անց ստացել է հաստատում, որ հայտնած հասցեում այդ տվյալներով կին բնակվում է։ ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության աշխատակազմի ղեկավար Մ. Ղազարյանին տեղեկացրել է եղելության մասին։ Վերջինս այդ մասին զեկուցել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարին։ Այնուհետև ինքը գրավոր դիմել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին։ Հայկ Ամրոյանը և Տիգրան Աճեմյանն իր հետ հանդիպման ժամանակ հայտնել են, որ միջոցներ են ձեռնարկում ֆեդերացիայի հատկացրած և կորցրած դրամական միջոցները և կրած վնասները հատուցելու համար։ Իր ձեռնարկած միջոցառումների, այն է` «Աէրոսթար» ընկերությունից 16.722.036 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարով նոր ավիատոմսեր գնելու արդյունքում, 2013թ. նոյեմբերի 27-ին պատվիրակությունն արագ ուղարկվել է Բրազիլիա։ Կորցրած 12.882.600 ՀՀ դրամը հանդիսացել է իրենց ՀԿ-ին հատկացված պետական գումար։ Քրեական գործ հարուցելուց հետո դիմել է վարույթն իրականացնող մարմնին` պահանջելով «Դպրոցականների մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ին ճանաչել տուժող, սակայն տեղեկացել է, որ տուժող է ճանաչվել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ն, որին նշված գումարը չի պատկանել։ Կրկին խնդրել է, որ քննության շրջանակներում իր ղեկավարած կազմակերպությունը ճանաչվի տուժող և իրենց հնարավորություն տրվի պահանջելու գույքային վնասի հատուցում։
Մինչ այդ, 2013թ. վերջին, քաղաքացիական հայցով դիմել են Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերությունից պահանջելով տրամադրած գումարների և կրած վնասների փոխհատուցում։ Դատարանն այդ ընկերության գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում է կայացվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 16, գ.թ. 47-48/
Վկա Մանվել Կարապետի Մանուկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2002թ. փետրվարի 8-ին նշանակվել է «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի նախագահի տեղակալ։ Նույն կառույցում աշխատել է 1981 թվականից։ ՀԿ-ն զբաղվել է պատանեկան սպորտային գործունեությամբ։ Յուրաքանչյուր տարի ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության միջոցով ֆեդերացիային պետբյուջեից հատկացվել են միջոցներ` դպրոցականների աշխարհի առաջնությանը մասնակցելու համար։ 2013թ. այդ միջոցառումների կազմակերպման համար, ՀՀ կառավարության որոշմամբ, ֆեդերացիային հատկացվել է 49.950.000 ՀՀ դրամ, որի հաշվին դպրոցականները մասնակցել են աշխարհի առաջնություններին Չեխիայում, ԱՊՀ առաջնությանը` Մոսկվա քաղաքում և պետք է մեկնեին Բրազիլիա` 2013թ. նոյեմբերի վերջին-դեկտեմբերի սկզբին կայանալիք գիմնազիադայի։ Երևանից մինչև Բրազիլիա և հակառակ ուղղության ավիատոմսերով ապահովելու համար հայտարարված մրցույթը շահել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ն, որն առաջարկել է յուրաքանչյուր ավիատոմսի համար նվազագույն գին։ 2013թ. նոյեմբերի սկզբին հիշյալ պետական միջոցներից 12.882.600 ՀՀ դրամը փոխանցվել է նշված ՍՊԸ-ի հաշվեհամարին` ավիատոմսերի գնման համար։ Մեկնող պատվիրակության մեջ ընդգրկվել են տասնութ անձ, այն ղեկավարել է Արման Այվազյանը։ 2013թ. նոյեմբերի 26-ին պատվիրակությունը ժամանել է «Զվարթնոց» օդանավակայան, որտեղից Արման Այվազյանը հայտնել է, որ պատվիրակության անդամների համար Դուբայից Ռիո դե Ժանեյրո ավիատոմսեր գնված չեն։ Եղել են միայն Բրազիլիայի ներքին չվերթի ավիատոմսերը։ Ընկերությունից, որը շահել է մրցույթը, կատարել են բոլոր հնարավոր ճշտումները։ Տիգրան Աճեմյանին և Հայկ անունով երիտասարդին, որոնք ներկայացրել են «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ն, առաջարկվել է միջոցներ ձեռնարկել պատվիրակությանը նոր ավիատոմսերով ապահովելու համար, սակայն նրանք պատասխանել են, որ գումար չունեն, Ֆեդերացիայի կողմից փոխանցումով ստացված գումարները վստահել են մի կնոջ, որը նրանց խաբել է։ Ֆեդերացիայի նախագահ Արա Մեհրաբյանի հրահանգով, Հայկի ուղեկցությամբ գնացել է Երևանի Կոմիտասի 1 հասցեով բնակարան։ Երբ տեղ են հասել` տեսել է, որ բնակարանում ոստիկանության երկու աշխատակիցներ են գտնվում։ Նրանք այդ կնոջը` Վիկտորյա Մալոյանին տարել են ոստիկանություն։ Բակում կանայք են եղել, որոնք նույն Վիկտորյայի մոտ են ժամանել Էջմիածնից։ Նրանց զրույցներից տեղեկացել է, որ Վիկտորյան նրանցից գումարներ է վերցրել և չի վերադարձրել։
«Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերությունն իրենց ֆեդերացիային ոչ մի գումար չի փոխհատուցել։ Ֆեդերացիան քաղաքացիական հայցով դիմել է դատարան` «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ից գումարներ բռնագանձելու պահանջով, քանի որ պետական միջոցներից տնտեսված գումարների հաշվին ստիպված է եղել ևս մեկ անգամ վճարում կատարել և 16.722.036 ՀՀ դրամով ձեռք բերել նոր ավիատոմսեր, որպեսզի Բրազիլիայում կայանալիք առաջնության հայ երեխաների մասնակցությունը չձախողվի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 16, գ.թ. 102-103/
Վկա Արման Դավիթի Այվազյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ. զբաղեցրել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության մարզա-ռազմական և արտաուսումնական դաստիարակության վարչության պետի պաշտոնը։ Աջակցել է «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի ստեղծմանը, ինչպես նաև դպրոցականների միջազգային ֆեդերացիային այդ կազմակերպության անդամակցությանը։ Հանդիսանում է նշված ֆեդերացիայի անդամ։ ՀԿ-ն համագործակցում է պետության հետ։ 2013թ.-ից սկսած, պետական բյուջեի միջոցների հաշվին սկսվել է դպրոցականների համաշխարհային առաջնությունների մասնակցության ծրագրի ֆինանսավորումը։ Այդ ծրագրի շրջանակներում, 2013թ. սկզբին, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության և «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի միջև կնքված պայմանագրի հիման վրա, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության միջոցով տարեկան հատկացված 49.500.000 ՀՀ դրամի հաշվին նախատեսված է եղել դպրոցական-սպորտսմենների մասնակցության կազմակերպումը մի շարք առաջնությունների, այդ թվում Բրազիլիայում կայանալիք համաշխարհային գիմնազիադային։ Ինքն ընդգրկված է եղել Բրազիլիա մեկնող պատվիրակության կազմում որպես պատվիրակության ղեկավար։ Խմբում ներգրավված են եղել տասնութ անձ։ Ավիատոմսերի ապահովումը ստանձնել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ն։ Իր պահանջով, էլեկտրոնային եղանակով «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության կողմից իրեն ուղարկվել են ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները։ Պատվիրակության մեկնումը նշանակվել է 2013թ. նոյեմբերի 26-ի առավոտյան։ Ավիատոմսերում նշված մի քանի ուղևորների անունների հետ կապված հստակեցումներ կատարելու նպատակով, մեկնելու նախօրեին` 2013թ. նոյեմբերի 25-ին, ժամը 17։00-ից 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ստույգ ժամը չի հիշում, զանգահարել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության գրասենյակ և աշխատակցուհուց անհրաժեշտ ճշտումներ է կատարել։ Եվս մեկ անգամ տեղեկացել է, որ բոլոր ավիատոմսերն ուժի մեջ են և չվերթի հետ կապված փոփոխություններ չեն կատարվել։ Հաջորդ օրն առավոտյան պատվիրակությունը ներկայացել է «Զվարթնոց» օդանավակայան, որտեղ խմբից միայն տասնչորսն են անցել «Երևան-Դուբայ» չվերթի ուղևորային հաշվառումը, իսկ մյուսների համար հաշվառման կետում հայտնել են, որ նրանց անունները մեկնող ուղևորների ցուցակում առկա չեն։ Շուրջ հինգ-վեց հոգու ուղեբեռները նույնիսկ արդեն հանձնված են եղել ուղեբեռային բաժին։ Մտածել է, որ այդ չորս անձանց ավիատոմսերի հետ կապված պատասխանն անախորժություն է։ Ավելի ուշ, չվերթը սպասարկող օդանավակայանի մենեջերը ճշտել և տեղեկացրել է, որ ոչ միայն այդ չորս ուղևորները, այլ նաև մնացած` ուղևորային հաշվառումն անցած և օդանավ անցնելուն պատրաստվող տասնչորս ուղևորները նույնպես ավիատոմսեր չունեն և չեն կարող մեկնել։ Իրենց տեղեկացրել են, որ տեղի է ունեցել այդ ավիատոմսերի հետ վերադարձ։ Պարզվել է, որ չկան նաև Դուբայից Ռիո դե Ժանեյրո և հետադարձ ավիատոմսերը։ Ինքը կապնվել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի տնօրեն Տիգրան Աճեմյանի հետ։ Վերջինս հաստատել է այդ տեղեկատվությունը և նշել, որ նրանց խաբել են, նրանք անում են ամեն ինչ, որ պատվիրակությունը մի քիչ ուշացումով, բայց նույն օրը մեկնի։ Ասել է, որ ամրագրում են նոր տոմսեր, սակայն ավելի ուշ հայտնել է, որ նրանց խաբած կնոջից պետք է գումարներ ստանան, որպեսզի գնեն նոր տոմսեր։ Հասկացել է, որ դա անիրական է։ Դիմել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարին և ստացել է թույլտվություն` տվյալ ծրագրի նախահաշվով նախատեսված գումարից ավել միջոցներ հատկացնելու և նոր ավիատոմսեր գնելու համար։ Նոր ավիատոմսերի ձեռքբերումն իրականացվել է ֆեդերացիայի նախագահի կողմից և պետբյուջեից տարեկան միջոցառումների համար հատկացված գումարներից 16.722.036 ՀՀ դրամով ձեռք են բերվել նոր ավիատոմսեր։ 2013թ. նոյեմբերի 27-ին խումբը մեկնել է Բրազիլիա։
Տիգրան անունով երիտասարդն իրեն հայտնել է, որ խարդախություն է եղել` կշտկեն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 16, գ.թ. 104-105/
Վկա Անուշ Նորայրի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. հուլիսից աշխատել է «Էմիրեյթս Էյ Էմ» ՍՊԸ-ում որպես ավիատոմսերի վաճառքի օպերատոր։ 2013թ. նոյեմբերի սկզբին իրեն է զանգահարել «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի աշխատակից Հասմիկը և խնդրել է հաշվարկել 2013թ. նոյեմբերի 26-ի Երևան-Դուբայ-Ռիո և 2013թ. դեկտեմբերի 4-ի հետադարձ չվերթի ավիատոմսի արժեքը։ Ինքը հաշվարկել և ավիատոմսի արժեքը հայտնել է Հասմիկին։ Արժեքի չափը չի հիշում։ Այդ չվերթների տասնութ ավիատոմսերի ընդհանուր արժեքը կազմել է շուրջ 11.000.000 ՀՀ դրամ։ Նույն օրը Հասմիկն իրեն է պատվիրել այդ չվերթների տասնութ քաղաքացիների համար ավիատոմսերի ամրագրում և տրամադրել ուղևորների տվյալները։ Երկու-երեք օր այդ տասնութ տեղերը մնացել են ամրագրված, որից հետո իրեն է զանգահարել «Պոլ Էյրտուր» ՍՊԸ-ի աշխատակից Աննան, ուղարկել է նույն տասնութ անձանց տվյալները և պատվիրել ամրագրել նրանց համար ավիատոմսեր։ Ինքն Աննային հայտնել է, որ այդ ավիատոմսերն ամրագրվել են այլ ընկերության կողմից, բայց Աննան պնդել է, որ ավիատոմսերի դուրս գրումը պատվիրելու է «Պոլ Էյրտուր» ՍՊԸ-ն։ Դրանից հետո ինքն այդ ավիատոմսերն ամրագրել է վերջին ՍՊԸ-ի անունից և ևս երկու օր պահել է դրանց ամրագրումը։ Երկու օր անց, նորից Աննան կապնվել է իր հետ և ասել, որ ավիատոմսերի պատվիրատուն չի կարող միանգամից կատարել ամբողջ վճարումը, ճշտել է, թե որքան կկազմի ավիատոմսերը դուրս գրելու համար նախատեսված նախնական վճարի չափը։ Քանի որ ավիափոխադրողի կողմից սահմանված է ավիատոմսի հետվերադարձի դեպքում տուգանք` հաշվարկ է կատարել և տասնութ ավիատոմսի համար դա կազմել է շուրջ մեկուկես միլիոն ՀՀ դրամ։ Աննայի հետ պայմանավորվել են, որ այդ գումարը փոխանցելուց հետո կկատարի ավիատոմսերի դուրս գրում, այսինքն` կձևակերպի դրանց վաճառքը, իսկ մնացած գումարի վճարումը պետք է կատարել տասից տասնմեկ օրվա ընթացքում։ Զգուշացրել է Աննային, որ եթե պայմանավորված ժամկետում ավիատոմսերի ամբողջ արժեքը չվճարվի` ապա ինքը կիրականացնի ավիատոմսերի հետվերադարձ։ 2013թ. նոյեմբերի 8-ին դուրս է գրել ավիատոմսերը և դրանց էլեկտրոնային տարբերակներն ուղարկել է Աննային։ Յուրաքանչյուր ավիատոսի արժեքը կազմել է 638.185 ՀՀ դրամ։ «Պոլ Էյրտուր» ՍՊԸ-ի կողմից ավիատոսերը տրամադրվել են` նրանց միջնորդավճարը հաշվարկած։ 1.500.000 ՀՀ դրամն ինքը նույն օրն առձեռն ստացել է իրենց գրասենյակում, «Պոլ Էյրտուր» ՍՊԸ-ի աշխատակցից։ Այն տրվել է կանխիկ` պայմանով, որ ավիատոմսերի գումարները բանկային փոխանցումով ստանալուց հետո, ինքն այդ կանխիկ գումարը հետ կվերադարձնի։ 2013թ. նոյեմբերի 8-ից մինչև 25-ն ինքը և իրենց ընկերության հաշվապահ Ջուլիետա Դանիելյանը զանգահարել են «Պոլ Էյրտուր» ՍՊԸ-ի աշխատակից Աննային և հաշվապահ Հայկուհուն` ճշտելու համար գումարի վճարման ժամանակը։ Տեղեկացել են, որ պատվիրատուն է ձգձգում վճարման կատարումը։ 2013թ. նոյեմբերի 25-ին, նույն նպատակով նորից է կապնվել Աննայի հետ, ով խնդրել է ևս երկու ժամ սպասել։ Այդ օրը` ժամը 17։30-ի սահմաններում, Աննան զանգահարել և խնդրել է ձևակերպել տասնութ ավիատոմսերի հետվերադարձ` նշելով, որ դրանց դիմաց վճարում չի լինելու, ինչն էլ ինքը կատարել է։ Ավիատոմսերի վերադարձը ձևակերպելուց հետո իրեն զանգահարել է մի կին, ներկայացել է «Վիկա» անունով և խնդրել, որ ավիատոմսերը նորից ձևակերպվեն։ Ինքն էլ պատասխանել է, որ նրան չի ճանաչում և հրաժարվել է դա կատարելուց։ Հաջորդ օրը համացանցից տեղեկացել է, որ տասնութ սպորտսմեններ, որոնք պետք է մեկնեին այդ ավիատոմսերով` մնացել են «Զվարթնուց» օդանավակայանում և չեն կարողացել մեկնել մրցումների։ Տասնութ ավիատոմսերից յուրաքանչյուրի համար սահմանվել է 150 Եվրոյին համարժեք ՀՀ դրամի տուգանք։ Տուգանքի ընդհանուր գումարը, որը կազմել է շուրջ 1.500.000 ՀՀ դրամ` 2013թ. դեկտեմբերի 4-ին «Պոլ Էյրտուր» ՍՊԸ-ի կողմից փոխանցվել է իրենց ընկերության հաշվին։ Դրանից անմիջապես հետո, իրեն առձեռն տրված նույն չափով գումարը վերադարձրել է նշված ընկերությանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 15, գ.թ. 157-161, հատոր 16, գ.թ. 201/
Վկա Քրիստինա Վլադիմիրի Մինասյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2007 թվականից աշխատում է «Ջասուտա» ՍՊԸ-ում որպես գանձապահ-դիսպետչեր։ Այդ ՍՊԸ-ի գրասենյակը գտնվում է Երևանի Արշակունյաց 16 հասցեում, որն իրականացնում է ավիագործակալության գործունեություն։ Իր աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել ավիատոմսերի վաճառքի գործառույթների կատարումը։ Իրենց ընկերությունն ունեցել է գործակալական և ենթագործակալական մի շարք պայմանագրեր, որոնց հիման վրա կատարել է ավիատոմսերի վաճառք։ Ունեցել են ենթագործակալական պայմանագիր «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ի հետ, որի հիման վրա վերջինս օգտվել է ավիափոխադրողի իրենց ծառայություններից` գնելով ավիատոմսեր, որոնք իրենք ձեռք են բերել իրենց գործակալ «ԲիԹիԷլ» (BTL) ուկրաինական ընկերությունից։ 2013թ. նոյեմբերի 27-ի մեկնման և դեկտեմբերի 4-ի հետդարձի «Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո» տասնութ ավիատոմսերի դուրսգրման պատվերն ինքը ստացել է «Պոլ էյրտուր» ընկերության ավիաօպերատոր Աննայից։ Ավիատոմսերը նախապես ամրագրվել են այդ ընկերության կողմից` համակարգով։ Ավիատոմսերից երկուսի դուրս գրման պատվերն իրեն տրվել է 2013թ. նոյեմբերի 8-ին և նույն օրն Արման Այվազյան և Սոնա Տոնոյան ուղևորների անուններով դուրս է գրել նշված չվերթների ավիատոմսեր, որոնցից յուրաքանչյուրի արժեքը կազմել է 76.462 ՀՀ դրամ։ Այնուհետև, 2013թ. նոյեմբերի 9-ին ստացել է մնացած տասնվեց ավիատոմսերի դուրս գրման պատվեր և նույն օրը դուրս է գրել այդ ավիատոմսերը, որոնցից հինգը` յուրաքանչյուրը 76.462 ՀՀ դրամ արժեքով, իսկ մնացած տասնմեկ ավիատոմսերը 78.142 ՀՀ դրամով։ Քանի որ «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ի հետ իրենց հարաբերությունները պայմանագրային են եղել, ապա ըստ պայմանագրի` «Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիա»-ի (IATA) անդամ-ընկերությունները, որոնցից է նաև «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ն, իրենց ընկերության հաշվեհամարին փոխանցումները կատարել են յոթ օրը մեկ անգամ։ Ընդհանուր տասնութ ավիատոմսերի դուրս գրման վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 11-ին կազմվել է թիվ 696 հաշիվ-ապրանքագիրը, որը նույն օրն ուղարկել է «Պոլ էյրտուր» ընկերությանը` ըստ այդ հաշիվ-ապրանքագրի գումարի փոխանցումը կատարելու համար։ Ընդհանուր փոխանցման արժեքը կազմել է 1.394.797 ՀՀ դրամ, որը նշված ընկերության կողմից կատարվել է հաջորդ օրը` 2013թ. նոյեմբերի 12-ին։ Տասնութ ավիատոմսերի վրա բացառիկ պայման չի տարածվել, դրանք վերադարձի ոչ ենթակա ավիատոմսեր չեն հանդիսացել։ 2013թ. նոյեմբերի 26-ին, այսինքն` նախքան չվերթը, իր հետ կապնվել է «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ի օպերատոր Աննան և հայտնել, որ պետք է ձևակերպվի հիշյալ տասնութ ավիատոմսերի հետ վերադարձ։ Նա չի նշել ավիատոմսերի վերադարձի ձևակերպում կատարելու պատճառը։ Քանի որ այդ չվերթներն իրականացնող «Ջեթ էյրվեյզ» ավիափոխադրողի կանոններով թույլատրվում է ավիատոմսերի վերադարձ մինչև չվերթը, այդ դեպքում պահվում է տուգանքի գումար, ուստի 2013թ. նոյեմբերի 26-ին ինքը ձևակերպել է այդ ավիատոմսերի հետ վերադարձ։ Պահված տուգանքի չափը, որն ուղղվել է ավիափոխադրողին` յոթ ավիատոմսերի համար կազմել է 36.900 ՀՀ դրամ և տասնմեկ ավիատոմսերի համար` 37.520 ՀՀ դրամ։ Առաջին յոթ ավիատոմսերից յուրաքանչյուրի համար «Պոլ էյրտուր» ընկերությանը վերադարձման ենթակա գումարը կազմել է 39.502 ՀՀ դրամ, իսկ տասնմեկ տոմսերից յուրաքանչյուրինը` 40.342 ՀՀ դրամ, ընդհանուր` 720.276 ՀՀ դրամ։ Գումարի վերադարձման մասին ինքը պայմանավորվել է «Պոլ էյրտուր» ընկերության հաշվապահ Հայկուհու հետ և քանի որ նույն օրը` 2013թ. նոյեմբերի 26-ին, «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ի կողմից իրենց ընկերության միջոցով դուրս է գրվել «Երևան-Փարիզ-Բարսելոնա-Փարիզ-Երևան»` 2013թ. դեկտեմբերի 1-ի մեկնման և 2013թ. դեկտեմբերի 11-ի հետդարձի չվերթների մեկ ավիատոմս 290.524 ՀՀ դրամ արժեքով, ապա Հայկուհու հետ պայմանավորվել է, որ այդ ավիատոմսերի արժեքը կվերահաշվարկվի նրանց ընկերությանը հետ վերադարձի ենթակա գումարից։ 2013թ. դեկտեմբերի 16-ին ձևակերպվել է «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ին թիվ 0574334126774 համարի ավիատոմսի թաքսերի հետ վերադարձ, որի գումարը կազմել է 49.350 ՀՀ դրամ։ «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ին այդ առումով մնացած պարտքը կազմել է 479.102 ՀՀ դրամ։ 2013թ. դեկտեմբերի 24-ին «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ի կողմից իրենց մոտ դուրս է գրվել «Պիզա-Փարիզ-Երևան-Փարիզ-Պիզա» մեկ հատ ավիտոմս` 342.502 ՀՀ դրամ արժողությամբ և արդունքում իրենց ունեցած պարտքի մնացորդը կազմել է 136.600 ՀՀ դրամ։ 2014թ. հունվարի 17-ին տեղի է ունեցել Երևան-Փարիզ 0574633385766 համարի ավիատոմսի օրվա փոփոխում։ Դրա հետ կապված «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ի կողմից «Էյր Ֆրանս» ընկերությանը պետք է որպես տուգանք վճարվեր 39.550 ՀՀ դրամ։ Նշված գործարքներից հետո իրենց ընկերությունների փոխադարձ վերահաշվարկի արդյունքում իրենց պարտքը «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ին կազմել է 97.050 ՀՀ դրամ, որի հաշվին «Պոլ էյրտուր»-ի հետ ձևակերպվել է ևս մեկ գործարք` «Լոս-Անջելես-Փարիզ» 0574633596927 համարի ավիատոմսի օրվա փոփոխում, որից ավիաընկերությունից պահվող տուգանքը կազմել է 69.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց ընկերությունը «Պոլ էյրտուր» ՍՊԸ-ին պարտք է մնացել 28.050 ՀՀ դրամ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 16, գ.թ. 111-112/
Վկա Լուսինե Գառնիկի Ազիբեկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 23-ից մինչև 2014թ. հունվարի 12-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ում որպես ավիաօպերատոր։ Իր ծառայողական պարտականությունների մեջ է մտել ավիատոմսերի ամրագրումը և վաճառքը։ Ընկերության տնօրենն է եղել Տիգրան Աճեմյանը։ Հայկ Ամրոյանը գրեթե ամեն օր այցելել է ընկերության գրասենյակ, իր իմանալով նա հանդիսացել է ընկերության հիմնադիրը։ Ընկերությունում, բացի իրենից աշխատել է նաև տուրիզմի մենեջեր Հասմիկ Պետրոսյանը։ Հաշվապահական ձևակերպումների պարտականությունը դրված է եղել Հովիկ անունով երիտասարդի վրա։ Լուսինե Գուլյանի հետ ծանոթացել է նշված ընկերությունում աշխատելու ընթացքում, նրան տեսել է ընկերության գրասենյակում և տեղյակ է, որ Լուսինեն զբաղվել է ավիատոմսերի դուրս գրմամբ։ Նրա իրավաբանական կարգավիճակից տեղյակ չէ։ Վերջինս աշխատել է «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի հետ։ Ընկերության պատվերով դուրս է գրել անհրաժեշտ ավիատոմսեր։ Ավիատոմսերի դուրս գրման անհրաժեշտությունը ճշտել է Հայկ Ամրոյանի հետ, որից հետո կամ ինքը, կամ Հայկը կապնվել են Լուսինե Գուլյանի հետ և պատվիրել ավիատոմսերի ձևակերպումը։ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի և Լուսինե Գուլյանի միջև գործարքների դեպքում ավիատոմսերի դիմաց վճարում երբեք անձամբ չի կատարել, ինչպես նաև ուղևորներից վճարումներ չի ընդունել, դուրս գրված ավիատոմսերի հաշվետվություններ չի կազմել, քանի որ Լուսինեին հիմնականում ավիատոմսեր են պատվիրվել պետպատվերների շրջանակներում։ Այդ դեպքերում իրենց ընկերությանը վճարումները կատարվել են փոխանցումով։ Տեղյակ չէ, թե «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ և Լուսինե Գուլյանի միջև պայմանագիր կնքված եղել է, թե` ոչ։ Քաղաքացիները, որոնց համար Լուսինեի միջոցով ավիատոմսեր են դուրս գրվել` հանդիսացել են Հայկի ծանոթները։ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ի կողմից շահած մրցույթի ժամանակ «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի պատվիրակության տասնութ անդամների` Երևանից դեպի Բրազիլիա և հակառակ ուղղության համար նախատեսված մեկ ավիատոմսի արժեքը «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության կողմից հայտավորվել է 715.700 ՀՀ դրամ, քանի որ իր կողմից «Էմիրեյթս Էյ Էմ» ընկերությունից կատարվել են համապատասխան գնային ճշտումներ` «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան» հատվածի համար։ Ավիատոմսերի վաճառքի վերաբերյալ ճշտումներ է կատարել նաև «Ամադեուս» համակարգով` «Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո» ուղղությունների ավիատոմսերի գների վերաբերյալ։ Ճշտած արժեքները հայտնել է Տիգրան Աճեմյանին և 715.700 ՀՀ դրամ մեկ տոմսի արժեքը որոշվել է նրա կողմից։ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության կողմից մրցույթը շահելուց հետո «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան» ավիատոմսերն ամրագրել է «Էմիրեյթս էյ էմ» ընկերությունում, որից դրանք գնելու դեպքում յուրաքանչյուր ավիատոմսից իրենց ընկերության միջնորդավճարը կազմելու էր շուրջ 16.000 ՀՀ դրամ, իսկ ներքին չվերթների ավիատոմսեր չեն ամրագրվել։ Քանի որ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերությունն աշխատել է նաև «Ավիատրանս» ընկերության հետ, ապա ճշտել են, որ նրանք ներքին չվերթի տոմսեր դուրս գրել չեն կարող։ «Օն-լայն» տարբերակով ավիատոմսեր դուրս գրել չեն փորձել, քանի որ իր իմանալով, այդ եղանակով տոմսերի դուրս գրումը կատարվում է անձամբ ուղևորի պատվերով։ Ի վերջո, Հայկ Ամրոյանի և Լուսինե Գուլյանի միջև ձեռք է բերվել պայմանավորվածություն, որ վերջինիս միջոցով դուրս գրվեն ոչ միայն Բրազիլիայի ներքին չվերթների ավիատոմսերը, այլ ողջ ուղղության տասնութ ավիատոմսերը։ Լուսինե Գուլյանի կողմից առաջարկվել է ամենաշահավետ տարբերակը, որից օգտվելու դեպքում յուրաքանչյուր ավիատոմսից պետք է մնար շուրջ 46.000-ից 47.000 ՀՀ դրամի չափով միջնորդավճար։ Լուսինեի կողմից յուրաքանչյուր ավիատոմսից պետք է թողնվեր յոթ տոկոս միջնորդավճար։ Այդ գործարքում իր կատարած դերը կայացել է նրանում, որ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության էլեկտրոնային հասցեից Լուսինե Գուլյանի էլեկտրոնային հասցեին է ուղարկել հիշյալ տասնութ անձանց անուն-ազգանունները, անձնագրային տվյալները։ Երբ այդ ավիատոմսերը դուրս են գրվել` Լուսինե Գուլյանի նույն էլեկտրոնային հասցեից` ստացել է դրանց էլեկտրոնային տարբերակները։ Այդ ավիատոմսերը ստանալուն պես դրանք վերահասցեագրել է «Դպրոցականների հանրապետական մարզական ֆեդերացիա» ՀԿ-ի էլեկտրոնային հասցեին։ Ավիատոմսերում նշված, լատիներեն «պի էն առ» կոչվող կոդը համակարգում մուտքագրելով` փորձել է ճշտել ավիատոմսերի դուրս գրման փաստը, սակայն համապատասխան տեղեկատվություն չի բացվել, որից դրդված հեռախոսով կապնվել է «Էմիրեյթս էյ էմ» ընկերության աշխատակցուհու հետ։ Նա հաստատել է, որ տասնութ ավիատոմսերը մինչև «Ռիո դե Ժանեյրո» և հետադարձ ուղղությամբ, դուրս են գրվել։ 2013թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն` թռիչքի նախորդ օրը, Տիգրան Աճեմյանը և Հայկ Ամրոյանը Լուսինե Գուլյանից տեղեկացել են, որ տասնութ ավիատոմսերի տեղերը հանվել են, քանի որ դրանք դուրս գրող ընկերությանը գումար չի վճարվել։ Օրեր անց Հայկից լսել է, որ տասնութ ավիատոմսերի գումարը, որը նա տվել է Լուսինե Գուլյանին, վերջինիս կողմից տրվել է Վիկտորյա անունով ինչ-որ կնոջ, որն էլ այն չի վճարել։
Երևանից դեպի Մառաքեշ 2013թ. դեկտեմբերի 02-ից 2013թ. դեկտեմբերի 6-ը Վախթանգ Միրումյանի և Սուրեն Ադամյանի անվամբ ավիատոմսերի ձեռք բերումը եղել է պետական պատվերի շրջանակներում, որովհետև ուղևորները հանդիսացել են ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի աշխատակիցներ։ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերությունն այդ անձանց ավիատոմսերով ապահովելու հնարավորությունը շահել է մրցույթով։ Ավիատոմսերի գումարը ստացվել է փոխանցումով։ Դրանց արժեքը` չի հիշում թե որքան գումարի չափով, Հայկը Լուսինեին տվել է` յոթ տոկոս միջնորդավճարը պահելուց հետո։ Այդ երկու ուղևորներից միայն Վախթանգ Միրումյանն է մեկնել` «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության կողմից կրկին անգամ կատարված ծախսի հաշվին, որով գնվել է նոր ավիատոմս, որը եղել է ավելի թանկ։ Սուրեն Ադամյանը ծառայողական հարցերի հետ կապված նշված երթուղով չի մեկնել, նրա տոմսի համար հատկացված գումարը ծառայել է Վախթանգ Միրումյանին նոր տոմսով ապահովելուն։ Լուսինե Գուլյանին տրված գումարը հետ չի ստացվել։
Լուսինե Գուլյանին պատվիրվել է նաև Թամարա Մինասարյանի, Արմինե Մուրադյանի, Արսեն և Ռիտա Սաֆարյանների` «Երևան-Մոսկվա-Երևան» 2013թ. դեկտեմբերի 30-ից մինչև 2014թ. հունվարի 7-ի ավիատոմսերը։ Երեք ավիատոմսերի արժեքը կազմել է 154.302-ական ՀՀ դրամ և մեկ երեխայի ավիատոմսի արժեքը կազմել է 96.932 ՀՀ դրամ։ Լուսինեին Հայկի կողմից տրվել է այդ չորս ավիատոմսի համար ընդհանուր 526.977 ՀՀ դրամ, այսինքն` յոթ տոկոս միջնորդավճարը պահելով (145.353-ական դրամ տրվել է Լուսինեին երեք ավիատոմսի համար, 90.918 ՀՀ դրամ` մեկ երեխայի տոմսի համար)։ Վիկտորյայի ձերբակալությունից հետո, Տիգրանի հետ ստուգել են Լուսինեի կողմից ուղարկված այդ չորս ավիատոմսերի իսկությունը, քանի որ Լուսինեն հայտնել է, որ դրանց համար ստացված գումարը նույնպես տվել է Վիկտորյային։
Զանգահարել են «Էյր Արմենիա» ընկերություն, որտեղից իրենց հայտնել են, որ այդ տոմսերը յոթ օր շարունակ ամրագրված են եղել, որից հետո ամրագրումը չի հաստատվել և դրանց ձևակերպումը չի կատարվել։ «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ընկերության կողմից այդ չորս անձանց համար գնվել են նոր ավիատոմսեր, որից հետո ուղևորները մեկնել են։
ՀՀ ոստիկանության փաթեթը, որը նույնպես պետական պատվեր է եղել, ներառել է «Երևան-Մոսկվա-Երևան» չվերթի երեք ավիատոմսեր` նախատեսված ոստիկանության աշխատակիցների համար, ովքեր 2013թ. նոյեմբերի 19-ին պետք է մեկնեին և վերադառնային 2013թ. նոյեմբերի 22-ին։ Պատվիրված է եղել նաև մեկ ավիատոմս` Մոսկվա-Երևան 2013թ. նոյեմբերի 22-ի չվերթի համար։ Մեկնող ոստիկանների թվից Վահե Զաքարյանը պետք է վերադառնար 2013թ. նոյեմբերի 28-ին։ Այդ բոլոր ավիատոմսերի համար Լուսինե Գուլյանին փոխանցվել է գումար, որի չափը չի հիշում։ Վիկտորյայի ձերբակալվելուց հետո ինքը հատուկ կայքով պարզել է, որ Վահե Զաքարյանի` Մոսկվայից Երևան չվերթի տոմսը ամրագրված և դուրս գրված չի եղել։ Մինչդեռ, Լուսինե Գուլյանին, մասնավորապես` այդ Մոսկվա-Երևան ավիատոմսի համար (տոմսի արժեքն է` 81.273 ՀՀ դրամ) Հայկի կողմից տրվել է 76.342 ՀՀ դրամ։ Այդ ավիատոմսը Լուսինե Գուլյանին պատվիրվել և գումարը հանձնվել է 2013թ. նոյեմբերի 15-ին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 16, գ.թ. 195-197/
Վկա Սմբատ Մելսիկի Գուլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր քույր, անհատ ձեռնարկատեր (ԱՁ) Լուսինե Գուլյանը զբաղվել է ավիատոմսերի վաճառքով։ Հաճախ եղել է քրոջ գրասենյակում։ Վիկտորյա Մալոյանին ճանաչում է որպես իրենց բարեկամի հարևան։ Վ. Մալոյանը Լ. Գուլյանին պարտք է ունեցել, որը չի մարել։ Պարտքի չափը չգիտի։ 2013թ. սեպտեմբերից սկսած Վ. Մալոյանին երբեմն հանդիպել է Լ. Գուլյանի գրասենյակում։ Քույրն իրեն տեղեկացրել է, որ Վ. Մալոյանը Հայկի համար պետք է ավիատոմսեր ապահովի։ 2013թ. նոյեմբերի սկզբին, երբ եկել է Լուսինեի գրասենյակ` հանդիպել է Վ. Մալոյանին։ Վերջինս այդ ժամանակ քրոջ հետ միասին գումար է հաշվել։ Տեղեկացել է, որ այդ գումարի չափը կազմում է 11.000.000 ՀՀ դրամ, որը հանձնվել է Վ. Մալոյանին։ Վերջինս գումարը դրել է պայուսակի մեջ։ Լ. Գուլյանից տեղեկացել է, որ այդ գումարը Վ. Մալոյանին տվել է` Հայկի կողմից պատվիրված ավիատոմսերի համար, որոնցով սպորտսմենների խումբ պետք է մեկներ Բրազիլիա։ Վ. Մալոյանն ասել է, որ այդ գումարը պետք է տանի «Վիզա Կոնկորդ» ընկերություն` Երևանի «Մոսկվայի տուն»։ Գումարը պայուսակում պահելուց հետո Վիկտորյան ասել է, որ այդ չափի գումարը վախենում է միայնակ տանել և խնդրել է, որ ինքը նրան ուղեկցի, որպեսզի այդ գումարն ապահով տեղ հասցնի։ Նրա հետ տաքսիով գնացել է Երևանի քաղաքապետարանի մոտ գտնվող շենքի մոտ, իջել է տաքսի ավտոմեքենայից, նրան ուղեկցել է մինչև մուտքի դուռը։ Վ. Մալոյանը մտել է ներս, իսկ ինքը հեռացել է։ Մի քանի օր հետո Լ. Գուլյանը մեկնել է Դուբայ և մինչ մեկնելն իրեն հանձնարարել է, որ սպորտսմենների վերոհիշյալ ավիատոմսերի գումարի մնացորդը` 520.000 ՀՀ դրամը ստանա Հայկից և փոխանցի Վ. Մալոյանին։ Հայկենց գրասենյակում անձամբ Հայկից ստացել է նշված գումարը, հետո գնացել Լ. Գուլյանի գրասենյակ և այդտեղ այդ գումարն ամբողջությամբ տվել է Վ. Մալոյանին։
Վ. Մալոյանի ձերբակալման օրը սպասել են, որ գումարների հարցը կլուծվի։ Հայկը զանգել է իրեն և գնացել են Վ. Մալոյանի տուն։ Վ. Մալոյանն ասել է, որ գումարները կտա։ Այդտեղ Հ. Ամրոյանը Վ. Մալոյանից պահանջել է տալ հոր կամ եղբոր հեռախոսահամարները, որպեսզի զանգահարի նրանց։ Այդ ժամանակ ներքևում են եղել նաև Ֆեդերացիայի մի ներկայացուցիչ և կանայք։ Միասին բարձրացել են վերև։ Վ. Մալոյանն ասել է` «Ես Ձեր գումարները կտամ»։ Հայկը ներքևում ասել է, որ դատախազությունում ինչ-որ բարեկամ ունի։ Զանգել է, հետո եկել են ոստիկանները և ասել են, որ Վ. Մալոյանին պետք է տանեն բաժին։ Վ. Մալոյանը չի գնացել, ինչ-որ թուղթ է պահանջել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 15, գ.թ. 105-107, 146-148, հատոր 17, գ.թ. 8-9/
Վկա Թերեզա Արամի Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ մինչև 2010թ. սեպտեմբերի կեսն «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ում զբաղեցրել է ռեզերվացիայի և սեփական վաճառքի բաժնի պետի պաշտոնը։ Իրենց ընկերության հետ 2010թ. հունիսի 15-ին Վիկտորյա Մալոյանը` որպես պրոդյուսեր, «Շալոմ-բարտեր» գործարքի շրջանակներում կնքել է պայմանագիր, որում նշված չեն եղել պարտավորությունների արժեքը, համագործակցության ժամկետը, հատկացվելիք ավիատոմսերի չվերթները և դրանց արժեքները։ Դրանից հետո Վ. Մալոյանը չի ցանկացել ընկերությունում գործող կարգի համաձայն նամակներ հղել «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի ղեկավարությանը` ավիատոմսերի այս կամ այն քանակությունը ստանալու համար, համարելով, որ առկա է նշված պայմանագիրն ու դրան կցված` Միխայիլ Բաղդասարովի կողմից մակագրված նամակը, ըստ որի` Վ. Մալոյանին պետք է ցուցաբերվեր օգնություն և հատկացվեին արտոնյալ ավիատոմսեր` յուրաքանչյուրի դիմաց 11.000 ՀՀ դրամ գանձելով։ Այնուհետև ինքը ստացել է ընկերության գլխավոր տնօրենին ուղղված և իրեն մակագրված, Վ. Մալոյանին ավիատոմսեր տրամադրելու մասին նամակներ, սակայն մեկնող ուղևորների տվյալների բացակայության պատճառով մերժել է ավիատոմսերի տրամադրումը։ Դրանից հետո իրեն է զանգահարել «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության փիար-մենեջեր Անահիտ Այվազյանը և բարկանալով` պահանջել է թույլատրել Վ. Մալոյանի համար ավիատոմսերի դուրսգրումը, շեշտելով, որ վերջինս հանդիսանում է Միխայիլ Բաղդասարովի բիզնես-գործընկերը։ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի գլխավոր տնօրենի գործուղման կապակցությամբ նրա պաշտոնակատար Ռաֆայել Ավետիքյանը նույնպես իրեն հայտնել է, որ իրավունք չունի կանգնեցնելու պայմանագրի կատարումը, և եթե Միխայիլ Բաղդասարովն իմանա` իր համար վատ կլինի։ Երբ գործուղումից վերադարձել է գլխավոր տնօրեն Նորայր Բելլույանը` վերջինիս հայտնել է նաև «Արմավիայի» քաղաքային գրասենյակի ղեկավար Լիլի Թոխունցից ստացված տեղեկատվությունն այն մասին, որ Վիկտորյա Մալոյանի նպատակը ոչ թե պայմանագրով նախատեսված «Շալոմ-բարտեր» նախագծի մասնակիցներին տոմսերով ապահովելն է, այլ տարբեր ուղևորներին ավիատոմսեր վաճառելը։ Նորայր Բելլույանը պատասխանել է, որ կխոսի Միխայիլ Բաղդասարովի հետ։ Դրանից հետո Բաղդասարովը համաձայնվել է, որ ավիատոմսերը դուրս գրվեն, որովհետև նրան անհրաժեշտ է եղել գովազդի կատարումը։ Շուտով ինքն ազատվել է աշխատանքից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 40-43, հատոր 12, գ.թ. 103-104/
Վկա Տիգրան Ժիրայրի Բասմաջյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ունենալով գովազդային բանեռների տեղադրման տասներկու տարվա փորձ` 2010-2011 թվականների ընթացքում պատվերներ է ընդունել Վիկտորյա Մալոյանից և ստանալով համապատասխան վարձավճար` Երևան քաղաքի և հարակից տարածքների տարբեր հատվածներում գտնվող բանեռների վրա տեղադրել է «Արմավիա» և «Միկա» ընկերությունների գովազդային պաստառները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 301-303/
Վկա Կարմեն Վալերիկի Եղյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսացել է «Գորիզոնտ Էյր» ավիագործակալության գանձապահ։ 2010-2011 թվականների ընթացքում Վիկտորյա Մալոյանից ստացել է «Արմավիա» ավիագործակալության տարբեր չվերթների ավիատոմսեր և իրականացրել դրանց վաճառքը, որի դիմաց ստացել է տաս տոկոսի չափով միջնորդավճարներ։ Ինքը չի հիշում, թե այդ ընթացքում որքան և ինչ արժեքի ավիատոմսեր է վաճառել, քանի որ դրանց հաշվառումը չի կատարել։ Տեղյակ է եղել, որ Վ. Մալոյանը «Արմավիա» ավիաընկերության համար կատարել է բազմաթիվ գովազդային ծառայություններ, որոնց դիմաց այդ ընկերությունը Վիկտորյային փոխհատուցել է ավիատոմսերով։ Վիկտորյայի կողմից իրեն տրված ավիատոմսերի արժեքները համապատասխանել են ցանցում վաճառվող ավիատոմսերի գներին։ Ինքը Վիկտորյային ավիատոմսերի գումարները տվել է առձեռն կամ կանխիկ` այլ անձանց միջոցով ուղարկելով։ Այդ ընթացքում, Վ. Մալոյանն իրենից պարտքով գումարներ է վերցրել, որոնք գոյացել են նաև պայմանավորված միջնորդավճարներն իրեն չվճարելու հետևանքով։ 2012թ. փետրվարին Վիկտորյային պատվիրել է տարբեր չվերթների մի քանի տասնյակ ավիատոմսեր, որոնց համար նրան տրամադրել է գումարներ, սակայն երեսուներկու ավիատոմսերի գումարները ստանալով` Վ. Մալոյանն ավիատոմսերի դուրս գրումը չի իրականացրել։ Ստիպված ինքն իր միջոցներով պատվիրատու քաղաքացիների համար նորից է գնել ավիատոմսեր, նրանց ուղարկել պահանջվող վայրեր և այդպիսով իր հանդեպ Վ. Մալոյանի ունեցած պարտքն աճել է` հասնելով 6.534.000 ՀՀ դրամի, որը վերջինս իրեն չի տվել։
Իր և Վ. Մալոյանի միջև կնքվել է փոխառության պայմանագիր, որով Վ. Մալոյանը պարտավորվել է վերադարձնել պարտքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 18-24, 87-96, հատոր 3, գ.թ. 50-52, 199-210/
Դատահաշվապահական փորձաքննության 2013թ. մայիսի 20-ի Հմ` 35121209/2 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «(…) Համաձայն քննությամբ ձեռք բերված տվյալների Ֆիզ. անձ Վիկտորիա Մալոյանի մոտ, նրա կողմից 15.06.2010թ.-19.03.2011թ. ժամանակատատվծում «Արմավիա» Ավիաընկերության ՍՊԸ-ի կողմից, տրամադրված ընդանուր 107358648 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով 503 ավիատոմսերն իրացնելու և փոխարենը գովազդային ծառայություններ իրականացնելու ապօրինի ձեռնարկատիրական այդ գործունեության հետևանքով, տուգանքի ձևով գանձման ենթակա հարկային և սոց.վճարի պարտավորությունները կազմում է ընդամենը` 21641537 դրամ, իսկ ապօրինի ձեռնարկատիրական գործունեության հետևանքով զուտ հարկերի և սոց.վճարների գծով պետությանը պատճառված վնասի չափը, որը ներառված է տուգանքի ձևով հաշվարկված 21641537 դրամ հարկային պարտավորության և սոցիալական վճարի գումարների մեջ, կազմում է 1799021 դրամ, այդ թվում`
-եկամտահարկ` 1539323 դրամ,
-Սոց.վճար` 259698 դրամ։
Միաժամանակ նշվում Է, որ ըստ քրեական գործի նյութերի Ֆիզ.անձ Վիկտորյա Մալոյանի ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունքներով հաշվարկված պարտավորությունները, տվյալ գործունեության հետ կապված լրացուցիչ փաստաթղթերի ու այլ տեղեկատվության ներկայացման դեպքում ենթակա են վերահաշվարկման։ (…)»։
/հատոր 13, գ.թ. 283-301/
«Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից 2010թ. հունիսի 15-ից մինչև 2011թ. մարտի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում Վիկտորյա Մալոյանին հատկացված 578 հատ արտոնյալ ավիատոմսերի էլեկտրոնային օրինակներով։
/հատոր 10, գ.թ. 1-289, հատոր 11, գ.թ. 1-289/
«Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից Վիկտորյա Մալոյանին թիվ 30D-AA/10/15.06.2010թ./ համագործակցության մասին պայմանագրի շրջանակներում 15.06.2010-19.03.2011թթ. տրամադրված թվով 583 ավիատոմսերի մասին տեղեկանքով (ամփոփ ցուցակով)։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 110-137/
Լևոն Գևորգյանի անվամբ թիվ 1762135346735, Տիգրան Հարությունյանի անվամբ թիվ 1762135346736, Սամվել Խաչատրյանի անվամբ թիվ 1762135346737, Գևորգ Խիտարյանի անվամբ թիվ 1762135346738, Արսեն Եղիազարյանի անվամբ թիվ 1762135346739, Միսակ Գաբրիելյանի անվամբ թիվ 1762135346730, Վլադիմիր Մամիկոնյանի անվամբ թիվ 1762135346731, Վահան Մխիթարյանի անվամբ թիվ 1762135346732, Մանուել Պետրոսյանի անվամբ թիվ 1762135346733, Վարդան Սմբատյանի անվամբ թիվ 1762135346734, Արթուր Գյուրջինյանի անվամբ թիվ 1762135346725, Մանուկ Մանուկյանի անվամբ թիվ 1762135346726, Վիգեն Օհանջանյանի անվամբ թիվ 1762135346727, Արտյոմ Ծատուրյանի անվամբ թիվ 1762135346728, Արման Այվազյանի անվամբ թիվ 1762135346721, Վիգեն Խաչատրյանի անվամբ թիվ 1762135346722, Հայկ Պետրոսյանի անվամբ թիվ 1762135346723 և Սոնա Տոնոյանի անվամբ թիվ 1762135346724 Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան 2013թ. նոյեմբերի 26-ից 2013թ. դեկտեմբերի 6-ն ընկած ժամանակահատվածի չվերթների Էլեկտրոնային ավիատոմսերով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 77-92/
Լևոն Գևորգյանի անվամբ թիվ 169 4334018754, Տիգրան Հարությունյանի անվամբ թիվ 169 4333971234, Սամվել Խաչատրյանի անվամբ թիվ 169 4333971235, Գևորգ Խիտարյանի անվամբ թիվ 169 4333971236, Արսեն Եղիազարյանի անվամբ թիվ 169 4334018762, Միսակ Գաբրիելյանի անվամբ թիվ 169 4334018752, Վլադիմիր Մամիկոնյանի անվամբ թիվ 169 4334018757, Վահան Մխիթարյանի անվամբ թիվ 169 4334018759, Մանուել Պետրոսյանի անվամբ թիվ 169 4333971238, Վարդան Սմբատյանի անվամբ թիվ 169 4334018753, Արթուր Գյուրջինյանի անվամբ թիվ 169 4334018755, Մանուկ Մանուկյանի անվամբ թիվ 169 4334018758, Վիգեն Օհանջանյանի անվամբ թիվ 169 4334018760, Արտյոմ Ծատուրյանի անվամբ թիվ 169 4334018761, Արման Այվազյանի անվամբ թիվ 169 4333971225, Վիգեն Խաչատրյանի անվամբ թիվ 169 4334018756, Հայկ Պետրոսյանի անվամբ թիվ 169 4333971237) և Սոնա Տոնոյանի անվամբ թիվ 169 4333971226 Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո 2013թ. նոյեմբերի 27-ից 2013թ. դեկտեմբերի 04-ն ընկած ժամանակահատվածի չվերթների Էլեկտրոնային ավիատոմսերով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 14, գ.թ. 77-104/
Վիկտորյա Մալոյանի կողմից, Լուսինե Գուլյանի միջոցով «Բրենդ Մեդիա Տրանս» ՍՊԸ-ին որպես ձևակերպված տոմսեր տրամադրված, Վահե Զաքարյանի, Վախթանգ Միրումյանի, Սուրեն Ադամյանի, Թամարա Մինասարյանի, Ռիտա Սաֆարյանի, Արսեն Սաֆարյանի և Արմինե Մուրադյանի տվյալներով կազմված տոմսանման փաստաթղթերով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 16, գ.թ. 215-226, 228-229, 232-251/
2014թ. մայիսի 21-ի զննման արձանագրությամբ, որի համաձայն` Երևանի Զաքիյան 6/36 հասցեում գործող «Բրենդ Մեդիա Տրանս» (Էկզոտուր) ՍՊԸ-ի գրասենյակում, Տ. Աճեմյանի աշխատանքային համակարգչով զննվել է «info@exsotour.am» էլեկտրոնային փոստային հասցեով ստացված հաղորդագրությունները, որոնք ուղարկվել են «Avialuna@mail.ru» էլեկտրոնային փոստային հասցեից։ Զննության ընթացքում Տ. Աճեմյանն առանձնացրել է նշված հասցեով էլեկտրոնային փոստի պարունակությունը, որում առանձնացվել են Լուսինե Գուլյանի` «avialuna@mail.ru» էլեկտրոնային հասցեից ստացված թվով քառասունմեկ հաղորդագրությունները։ Դրանցից տասներեքը վերաբերվել են Տ. Աճեմյանի կողմից քննությանը ներկայացված` Վախթանգ Միրումյանի, Սուրեն Ադամյանի, Թամար Մինասարյանը, նրա հետ մեկնող երեք ուղևորների և Վահե Զաքարյանի ավիատոմսերին։ Մնացած էլեկտրոնային հաղորդագրությունները վերաբերվել են Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա և հետադարձ ուղղության ավիատոմսերին։
Այդ տասներեք նամակների բովանդակությունը տպվել և կցվել է արձանագրությանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 16, գ.թ. 212-253/
2014թ. հունիսի 23-ի` զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն` զննվել է «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից 2010թ. հունիսի 15-ից 2013թ. մարտի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում Վիկտորյա Մալոյանին հատկացված և քննությանը ներկայացված արտոնյալ ավիատոմսերի օրինակները, դրանց ամփոփ ցուցակը, ինչպես նաև «Երևան-Դուբայ-Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ-Երևան» չվերթների տասնութ ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակները և պարզվել է, որ «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից 2010թ. հունիսի 15-ից 2013թ. մարտի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում Վիկտորյա Մալոյանին հատկացված և քննությանը ներկայացված արտոնյալ ավիատոմսերի օրինակները կարված են եղել երկու հատորներում։ Դրանք ավիատոմսերի էլեկտրոնային տարբերակներ են եղել, որոնցից յուրաքանչյուրի վրա դրված է «"ԱՐՄԱՎԻԱ"» ԱՎԻԱԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆ ԳՐԱՍԵՆՅԱԿ ԸԹԼԸԽԿԾկԸծԼշ "ԸՀԾԸԹԼԸ" ԽԸծՃժխշՀԼշ օվալաձև կնիքի դրոշմը։ Ավիատոմսերը եղել են երկու տեսակ` դրանցից մի մասի տեքստը տպագրված է եղել միայն լատիներեն, տոմսի համարը խոշոր թվերով նշված է եղել տոմսի ստորին տողի միջնամասում, իսկ տոմսերի մյուս տեսակը` բացի լատիներենից պարունակում է նաև ռուսերեն տպագիր գրառումներ, մասնավորապես. տոմսը վաճառած գրասենյակի անվանումը և հասցեն` «1-Горофис /Московяан 31/», ինչպես նաև հաշվետու ժամանակաշրջանի տվյալները։ Ավիատոմսերի այդ տարբերակներում տոմսի համարը նշված է եղել ձախ կողմում։ Տոմսերում առկա է վաճառքի գործակալի ծածկագիրը, որոշ ավիատոմսերում` վերին ձախ մասում կամ ստորին տողի միջնամասում «BARTER/SHALOM» կամ «SHALOM» նշումը։ Ավիատոմսերում առկա են եղել հետևյալ լատիներեն տպագիր գրառումները. ավիատոմսի տրման ամսաթիվը, ուղևորի ազգանունը, անունը, մեկնման և ժամանման օդանավակայանների հապավումները, չվերթների համարները, ավիատոմսի կարգը, չվերթի ամսաթիվը, ժամը, ինչպես նաև վճարման ենթակա գումարը ՀՀ դրամներով։ Ավիատոմսերի արժեքը և վճարման ենթակա գումարը` ՀՀ դրամներով, կամ որոշ ավիատոմսերի վրա այդ գումարի չափը չի կրկնվում, այլ նշված է «CASH» տպագիր գրառումը։ Ավիատոմսերի օրինակներով 2 հատորներից յուրաքանչյուրը պարունակում է 289-ական ավիատոմսերի օրինակներ, ինչպես նաև 2-րդ հատորի վերջին թերթում` ծանուցում, որ 1-ին հատորի 51-րդ էջում առկա ավիատոմսը սխալմամբ է կցվել այս ավիատոմսերի խմբաքանակին։
«Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից Վիկտորյա Մալոյանին թիվ 30D- AA/10/15.06.2010թ./ համագործակցության մասին պայմանագրի շրջանակներում 15.06.2010-19.03.2011թթ. տրամադրված ավիատոմսերի մասին տեղեկանքը (ամփոփ ցուցակը) բաղկացած է 27 թերթից (1-ը` 15 ավիատոմսերի, 2-ը` 21 ավիատոմսերի, 3-ը` 25 ավիատոմսերի, 4-ը` 23 ավիատոմսերի, 5-ը` 22 ավիատոմսերի, 6-ը` 21 ավիատոմսերի, 7-ը` 21 ավիատոմսերի, 8-ը` 23 ավիատոմսերի, 9-ը` 21 ավիատոմսերի, 10-ը` 21 ավիատոմսերի, 11-ը` 21 ավիատոմսերի, 12-ը` 21 ավիատոմսերի, 13-ը` 24 ավիատոմսերի, 14-ը` 21ավիատոմսերի, 15-ը` 21 ավիատոմսերի, 16-ը` 21 ավիատոմսերի, 17-ը` 24 ավիատոմսերի, 18-ը` 21 ավիատոմսերի, 19-ը` 21 ավիատոմսերի, 20-ը` 26 ավիատոմսերի, 21-ը` 23 ավիատոմսերի, 22-ը` 21 ավիատոմսերի, 23-ը` 21 ավիատոմսերի, 24-ը` 22 ավիատոմսերի, 25-ը` 21 ավիատոմսերի, 26-ը՝ 22 ավիատոմսերի, 27-ը` 19 ավիատոմսերի վերաբերյալ տեղեկություններով)։ Յուրաքանչյուր թերթի վրա դրված է «"ԱՐՄԱՎԻԱ"» ԱՎԻԱԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆ ԳՐԱՍԵՆՅԱԿ ԸԹԼԸԽԿԾկԸծԼշ "ԸՀԾԸԹԼԸ" ԽԸծՃժխշՀԼշ օվալաձև կնիքի դրոշմը։ Ցուցակում ամփոփված են 583 ավիատոմսերի վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնցից 80-ի դիմաց առկա է նշում, որ տվյալ ավիատոմսը չի օգտագործվել կամ չեղյալ է։ Ցուցակի առաջին սյունակում նշված է ավիատոմսի համարը, 2-րդում` ավիատոմսի դասի գինը, 3-րդում` վճարված գումարի չափը, 4-րդ սյունակում` տոմսն օգտագործված կամ չօգտագործված լինելու մասին նշումը, 6-րդում` ուղևորի տվյալները, 7-րդում` վաճառքի ամսաթիվը, 8-րդում` վաճառքը կատարած գանձապահի անձնական համարը։ Ցուցակը եզրափակված է «Արմավիա» Ավիաընկերության գլխավոր տնօրեն Ն. Բելլույանի, ֆինանսական տնօրեն Ս. Մինասյանի, կոմերցիոն բաժնի տնօրեն Լ. Քարամյանի ստորագրություններով։
էլեկտրոնային ավիատոմսերը, որոնցով 18-հոգանոց պատվիրակությունը պետք է մեկներ Երևանից դեպի Բրազիլիա, տպագրված են եղել լատիներեն։ Դրանք ձեռք են բերվել երկու տարբեր ընկերություններից։ Երևան-Դուբայ-Ռիո դե ժանեյրո- Դուբայ-Երևան չվերթների ավիատոմսերը վաճառող գործակալության անվանումն է «EMIRATES.AM» ՍՊԸ-ն։ Վաճառքի ամսաթիվն է 2013թ. նոյեմբերի 8-ը։ Որպես յուրաքանչյուր ավիատոմսի արժեք նշված է 1137.27 եվրո արժեքը և 648.035 ՀՀ դրամը։ Թվով տասնութ ավիատոմսերը տպագրված են ութ թերթերի վրա։ Ավիատոմսերը ուղևորներ Լևոն Գևորգյանի (ավիատոմսի համարը` 1762135346735), Տիգրան Հարությունյանի (ավիատոմսի համարը` 1762135346736), Սամվել Խաչատրյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346737), Գևորգ Խիտարյանի (ավիատոմսի համարը` 1762135346738), Արսեն Եղիազարյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346739), Միսակ Գաբրիելյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346730), Վլադիմիր Մամիկոնյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346731), Վահան Մխիթարյանի (ավիատոմսի համարը` 1762135346732), Մանուել Պետրոսյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346733), Վարդան Սմբատյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346734), Արթուր Գյուրջինյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346725), Մանուկ Մանուկյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346726), Վիգեն Օհանջանյանի (ավիատոմսի համարը` 1762135346727), Արտյոմ Ծատուրյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346728), Արման Այվագյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346721), Վիգեն Խաչատրյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346722), Հայկ Պետրոսյանի (ավիատոմսի համարը` 1762135346723), Սոնա Տոնոյանի (ավիատոմսի համարը 1762135346724) անուններով են։ Ավիատոմսերի չվերթներն են Երևան-Դուբայ (չվերթ թիվ 716) 26.11.2013թ. - մեկնման ժամանակը` 11։10, ժամանումը 14։20, Դուբայ-Ռիո դե ժանեյրո (չվերթ թիվ 247) 27.11.2013թ. - մեկնման ժամանակը 07։10 ժամանումը` 15։37, Ռիո դե Ժանեյրո-Դուբայ (չվերթ թիվ 248) 05.12.2013թ. - մեկնման ժամանակը` 03։10, ժամանումը` 22։45, Դուբայ-Երևան (չվերթ թիվ 715) 06.12.2013թ. մեկնման ժամանակը` 07։00, ժամանումը` 10։25։
Ռիո դե Ժանեյրո-Բրազիլիա-Ռիո դե ժանեյրո ավիատոմսերի վաճառքի ամսաթիվն Է 09.11.201Յթ.-ը։ Յուրաքանչյուր ուղևորի ավիատոմսի բովանդակությունը տպագրված Է 1 թերթի վրա, ընդհանուր 18 թերթից են։ Ուղևորներն են Լևոն Գևորգյանը (ավիատոմսի համարը 169 4334018754), Տիգրան Հարությունյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4333971234), Սամվել Խաչատրյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4333971235), Գևորգ Խիտարյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4333971236), Արսեն Եղիազարյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4334018762), Միսակ Գաբրիելյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4334018752), Վլադիմիր Մամիկոնյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4334018757), Վահան Մխիթարյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4334018759), Մանուել Պետրոսյանը (ավիատոմսի համարը 169 4333971238), Վարդան Սմբատյանը (ավիատոմսի հաճարը` 169 4334018753), Արթուր Գյուրջինյանը (ավիատոմսի համարը 169 4334018755), Մանուկ Մանուկյանը (ավիատոմսի համարը՝ 169 4334018758), Վիգեն Օհանջանյանը (ավիատոմսի համարը 169 4334018760), Արտյոմ Ծատուրյանը (ավիատոմսի համարը 169 4334018761), Արման Այվագյանը (ավիատոմսի համարը 169 4333971225), Վիգեն Խաչատրյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4334018756), Հայկ Պետրոսյանը (ավիատոմսի համարը` 169 4333971237), Սոնա Տոնոյանը (ավիատոմսի համարը 169 4333971226)։ Ռիո դե ժանեյրոյից Բրազիլիա մեկնելու ամսաթիվ նշված Է 27.11.2013թ.-ը, ժամը 19։08-ին, ժամանումը` 27.11.2013թ. ժամը 21։00-ին։ Չվերթի համարը 3814։ Ռիո դե ժանեյրոյից Բրազիլիա մեկնելու ամսաթիվ նշված է 04.12.2013թ.-ը, չվերթի համարը 3445, մեկնման ժամանակը` 19։54-ը, ժամանում` 21։43-ը։ Այդ տասնութ ավիատոմսերից յոթի արժեք նշված Է 129.54 եվրո, իսկ մնացած տասնմեկինը` 129.54 Եվրո։
/հատոր 17, գ.թ. 102-104)
«Էյր Արմենիա» («AIR ARMENIA») փակ բաժնետիրական ընկերության տնօրեն Ա. Ավետիսյանի կողմից ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության պետ Մ. Մարուքյանին հասցեագրված 2014թ. հունիսի 23-ի գրությամբ, որի համաձայն` ի պատասխան վերջինիս 2015թ. հունիսի 11-ի թիվ 8/2235 գրության հայտնվել է, որ ՀՀ քաղաքացիներ Թամարա Մինասարյանի, Արմինե Մուրադյանի, Արսեն Սաֆարյանի և Ռիտա Սաֆարյանի Երևան-Մոսկվա ուղղությամբ տոմսերի ամրագրումը կատարվել է 2013թ. հոկտեմբերի 16-ին, իրենց ամրագրման համակարգում նշված է 374911874439 հեռախոսահամարը, ըստ երևույթին մեկ թիվ ավել է գրանցվել, տպագրական սխալ է տեղի ունեցել։
/հատոր 17, գ.թ. 19, (դարձերես), գ.թ 101)
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ որպես վկա դատարանում հարցաքննված ներքոհիշյալ անձինք հայտնել են հետևյալը.
Վկա Արթուր Հովհաննիսյանը դատարանին հայտնել է, որ ամբաստանյալ Վ. Մալոյանի հետ գտնվում են փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ։
Գովազդի դիմաց Վ. Մալոյանի կողմից ստացված ավիատոմսերի մի մասն իրենք են օգտագործել, այսինքն` ընտանիքի անդամները, այդ թվում նաև ծնողները։ Մյուս մասը վաճառվել է և ստացված գումարը ծախսվել է գովազդ կազմակերպելու համար, որը կատարել է Վիկտորյան` բարտերային գործարքով, «Միկա Լիմիթեդ» ընկերության համար պետք է գովազդվեին «Միկա Լիմիթեդ»-ի բոլոր կառույցները։ Մոսկվա քաղաքի գովազդը Վ. Մալոյանն իրականացրել է «Բիգ Մեդիա» ընկերության հետ, որին նախորոք վճարվել է։ Եղել են նաև բանեռային գովազդ, ռադիո գովազդ։ Ինքն անձամբ մասնակցել է բանեռային գովազդների տեղադրմանը։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Փորձագետ Գ. Թադևոսյանը դատարանին հայտնել է, որ Վիկտորիա Մալոյանի` որպես անհատի կողմից, 2010թ. հունիսի 15-ից 2011թ. մարտի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Արմավիա»-Ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի կողմից տրամադրված, 107.358.648 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի արժողությամբ 503 հատ ավիատոմսերն իրացնելու և փոխարենը գովազդային ծառայություններ իրականացնելու` ըստ նախաքննության մարմնի ապօրինի ձեռնարկատիրական այդ գործունեության հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի չափը պարզելու համար, նախաձեռնողի 2013թ. հունվարի 29-ի որոշմամբ նշանակվել է դատահաշվապահական փորձաքննություն, որը կատարվել է և դրա վերաբերյալ 2013թ. մայիսի 20-ին տրվել է Հմ` 35121209/2 եզրակացությունը։
Այդ եզրակացությունը տրվել է` նախաձեռնողի կողմից փորձաքննությանը տրամադրված ելակետային տվյալների հիման վրա։
Ըստ քրեական գործի նյութերի` ֆիզիկական անձ Վիկտորիա Մալոյանի ծավալած ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունքներով հաշվարկված պարտավորությունները, տվյալ գործունեության հետ կապված լրացուցիչ փաստաթղթերի և այլ տեղեկությունների ներկայացման դեպքում` ենթակա են եղել վերահաշվարկման, սակայն այդպիսիք քրեական գործում չեն եղել և փորձագետներին չեն ներկայացվել։
Եթե նախաձեռնողի կողմից փորձաքննությանը տրամադրվի այլ ելակետային տվյալներ, ապա այդ դեպքում անհրաժեշտություն կառաջանա հաշվարկել Վ. Մալոյանի հարկային պարտավորությունների չափը և տուգանքի չափը, որը նրա վերջնական հարկային պարտավորությունն է, ինպես նաև, նրա կողմից պատճառված վնասի չափը, որն արտահայտվում է զուտ հարկերի տեսքով` եթե նա ծավալեր գործունեություն որպես գրանցված կազմակերպություն (ԱՁ)։ Այստեղ ծախսերի խնդիրը չէ այլ ապօրինի ձեռնարկատիրություն իրականացնելու մասով համախառն եկամուտն է հիմք ընդունվում` դրա հիսուն տոկոսը հաշվարկվում է որպես տուգանք և պատճառված վնասի ժամանակ նոր դա կարող է էական նշանակություն ունենալ։
Փորձաքննություն իրականացնելիս հիմք են ընդունվել «Հարկերի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի դրույթները, հաշվարկվել է ինչպես հարկային պարտավորությունը, այնպես էլ նրա վերջնական հարկային պարտավորությունը տուգանքի տեսքով։
Վ. Մալոյանի կողմից կատարված ծախսերը ընդունվել է 34.000.000 ՀՀ դրամ` հաշվարկային եղանակով հաշվարկելիս։ Քանի որ ամբաստանյալի կողմից կատարված բոլոր ծախսերը չեն փաստաթղթավորվել` իրենք ստիպված դա կատարել են հաշվարկային եղանակով, որտեղ ծախսը կազմել է 34.000.000 ՀՀ դրամ։
Իրենց կողմից ընդունվել է 43.000.000 ՀՀ դրամի իրացման շրջանառությունը` 107.000.000 ՀՀ դրամի տրամադրված տոմսերից, քանի որ ամբաստանյալը բացատրությունում նշել է, որ իրացրել է 43.000.000-ը և շուրջ 20.000.000-ն էլ տրամադրվել են անհայտուց։ Տոմսերի իրացումն` ինչպես իր բացատրության մեջ նշել է Վ. Մալոյանը, ինչպես տոմսերի արժեքներն են բարձրացված եղել «Արմավիա ավիաընկերություն» ՍՊԸ-ի կողմից, այնպես էլ մատուցված ծառայությունների արժեքը։ Նման պայմաններում, պարզելու համար` թե իրականում ինչքան են մատուցվել ծառայություններ և իրականում որքան տոմս է վաճառվել` իրենք հիմնվել են Վ. Մալոյանի կողմից տրված բացատրության վրա։
Փորձաքննության եզրակացությունը տրվում է տրամադրված փաստաթղթերի և ելակետային տվյալների հիման վրա, իսկ տվյալ դեպքում եզրակացությունը տրվել է նաև Վ. Մալոյանի բացատրության հիման վրա։
Եզրակացությունը տալիս` փորձագետները հիմնվում են քրեական գործով ձեռք բերված նյութերի վրա։ Եզրակացության մեջ, իրենց կողմից, հաշվարկային եղանակով, արդեն իսկ ներառված է «Բիզնես Սթայլ» 10.000.000 տպագրական և 4.100.000 մոնտաժային աշխատանքների ծախսը։ «Արմավիա» ավիաընկերություն ՍՊԸ-ի վերաբերյալ, հարկային մասով փորձաքննություն չի կատարվել, քանի որ ստուգում չի կատարվել և այդ ստուգումը չեն կարողացել իրականացնել։ Կազմակերպության կողմից ստացել են մի տեղեկանք, համաձայն որի` 503 տոմսեր են տրամադրվել, որոնց արժեքը կազմել է շուրջ 107.358.000 ՀՀ դրամ, Վ. Մալոյանի բացատրությունում` 65.166.049 ՀՀ դրամ, որն էլ իրենց կողմից ընդունվել է հիմք` ելնելով նրանից, որ Վ. Մալոյանի բացատրությամբ ինչպես տոմսերի արժեքն է բարձրացել, այնպես էլ` գովազդային ծառայությունների արժեքը։
65.000.000 ՀՀ դրամից 43.000.000 ՀՀ դրամ գումարն ընդունվել է, իսկ մնացած 21.000.000 ՀՀ դրամն անհատույց տրամադրված տոմսերի գումարն է։ Իրացման շրջանառության համար հիմք են ընդունել 43.000.000 ՀՀ դրամը։ Նվազեցվող ծախսերը հաշվարկվել են հաշվարկային եղանակով, քանի որ որևէ փաստաթուղթ չի եղել փորձաքննության կատարման ժամանակ։ Եթե Վ. Մալոյանը գործունեությունը ծավալեր գրանցված ԱՁ-ով` նրա մոտ կառաջանար 1.799.021 ՀՀ դրամ հարկային պարտավորություն։ Եթե հիմք ընդունվեր «Արմավիա ավիաընկերություն» ՍՊԸ-ի կողմից տրված տեղեկանքը, ապա պետությանը պատճառված վնասը երկուսուկես անգամ կաճեր։ Ինչպես նաև, եթե իրենց կողմից չհանվեին 21.000.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով անհատույց տրված տոմսերը, ապա պատճառված վնասը հիսուն տոկոսով կրկին կաճեր։ Պետությանը պատճառված վնասի` 34.000.000 ՀՀ դրամի մեջ ներառված են այլ ծախսերը, քանի որ փաստաթուղթ չկա։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վ,Մալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքների փաստարկներին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանական կողմից կատարվել է ապացույցների յուրօրինակ գնահատում, նրանց արտահայտած դիրքորոշումները չեն համապատասխանում գործով հաստատված փաստական հանգամանքներին, դատարանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները պատշաճ կարգով պատճառաբանվել են դատավճռում, ինչը հաստատված է վերոհիշյալ ապացույցներով:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքների հաջորդ պահանջներին՝ ամբաստանյալ Վ.Մալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ՝ դատավճիռն ի կատար ածելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու պատճառաբանությամբ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Վ.Մալոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ օրենքով նախատեսվածից մեղմ պատիժ նշանակելու մասին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ մասով ևս վերաքննիչ բողոքները ենթակա են մերժման՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 81-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցագործության համար դատապարտված անձն ազատվում է պատիժը կրելուց, եթե օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրական դատավճիռն ի կատար չի ածվել հետևյալ ժամկետներում՝
<<…2/հինգ տարի միջին ծանրության հանցագործության համար դատապարտվելու դեպքում>>:
Տվյալ դեպքում դատավճիռն ի կատար ածելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով Վ.Մալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու պահանջն անհիմն է, քանի որ նրա նկատմամբ նշված հոդվածով դատավճիռը կայացվել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ին և դեռևս օրինական ուժի մեջ չի մտել: Իսկ եթե պաշտպանն ի նկատի է ունեցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի ուժով վաղեմության ժամկետներն անցնելու հետևանքով ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի համար քրեական պատասխանատվությունից ազատելը, ապա այդ հիմքով ևս նշված պահանջը ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն.
<< Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են hետևյալ ժամկետները.
2) հինգ տարի միջին ծանրության հանցանքն ավարտված հարմարելու օրվանից:
...
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը:
3.Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելը անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այդ դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքն ավարտված համարելու պահից:..>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն` ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքը: Նշված հանցանքը թեև ավարտված է համարվել 2011 թվականի մարտին, սակայն վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվել է ամբաստանյալ Վ.Մալոյանի կողմից 2013 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարմամբ: Հետևաբար նախորդ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանցագործության վաղեմության ժամկետի ընթացքի հաշվարկը սկսվել է նոր` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հանցագործության ավարտման պահից՝ 2013 թվականի նոյեմբերից:
Ուստի, այս դեպքում չեն անցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, որի պայմաններում հնարավոր է սոցիալական արդարության վերականգնումը:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Զարգացնելով Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի գործով որոշմամբ ձևավորված իրավական դիրքորոշումը` Վճռաբեկ դատարանն 08.05.2013թ. թիվ ՇԴ/0126/01/12 նախադեպային որոշմամբ արձանագրել է, որ <</…/ դատարանը պարտավոր է իր դատական ակտում ամրագրել և համապատասխան վերլուծության ու գնահատման ենթարկել գործի քննության և լուծման, այդ թվում` անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու և այդ պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելու համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները: Հետևաբար, անձի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պարտավոր է բարեխիղճ գնահատման ենթարկել նրա անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատող ապացույցները>>:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը: Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</…/ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս:
Այդ սկզբունքներն են` ա/ օրինականությունը, բ/ արդարությունը, գ/պատժի անհատականացումը, դ/ մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը` որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: /…/>> /տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ կետը/:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է նաև թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09 և այլ որոշումներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու, դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ, գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ Քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են.
1/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը:
2/ Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերվում են ինչպես հանցագործության, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում է միաժամանակ և հանցագորոծությունը, և հանցավորի անձնավորությունը:
Այդ իսկ պատճառով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերվում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Վիկտրոյա Մալոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, և բավարար չափով ստուգման ու պատշաճ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես` նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չլինելը, դրական բնութագրվելը, վատառողջ լինելը, խնամքին անչափահաս զավակներ և տարիքային կենսաթոշակառու ծնող ունենալը, կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի կատարած արարքները միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, ինչպես նաև յուրաքանչյուր հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը` նախաքննության ընթացքում, առաջադրված մեղադրանքների շուրջ ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարած արարքների համար զղջալը, խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում Վ.Մալոյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Սույն գործով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող` ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտում շարադրված և պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում հիշատակված հանգամանքները որևէ կերպ չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք հանդիսանալ չեն կարող:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1.Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար պարտադիր է հետևյալ երկու պայմաններից գոնե մեկի առկայությունը.
1. Հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը էականորեն նվազեցնող, հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայություն.
2. Խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը:
Օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ 30.08.200թ. թիվ ՎԲ-145/07, Հ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 29.02.2008թ. թիվ ՎԲ-13/08, Ա.Մնացականյանի վերաբերյալ 23.05.2008թ. թիվ ՎԲ-25/08 թվականի և այլոց վերաբերյալ որոշումներում:
Մասնավորապես Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ նախադեպային որոշմամբ մեկնաբանելով գործի <<բացառիկ հանգամանք>> հասկացությունը, Վճռաբեկ դատարանը նշել է.
<<(…) բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ։ Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա>> (տե՛ս Հարություն Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի ՎԲ-145/07 որոշումը)։
Վճռաբեկ դատարանն իր մեկ այլ` Հ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ նախադեպային որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածում օգտագործված <<բացառիկ>> բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից։ Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության:
/…/
Կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա>>:
(տե՛ս Հակոբ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 29-ի ՎԲ-13/08 որոշման 19-րդ կետը)։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի իրավական վերլուծությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը չի բովանդակում հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն էականորեն նվազեցնող բացառիկ հանգամանքների ցանկը, և դատարանը իրավունք ունի բացառիկ ճանաչել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը: Ընդ որում, օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Մինչդեռ տվյալ պարագայում առկա չեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով նախատեսված` բացառիկ հանգամանքներ: Իսկ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները արդեն իսկ հաշվի են առնվել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս:
Վերոգրյալ հիմքերով վերաքննիչ դատարանը գալիս է համոզման, որ ամբաստանյալի ուղղվելը և դաստիարակվելը հնարավոր չէ առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կամ օրենքով նախատեսվածից մեղմ պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան և դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն` որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Անհիմն են նաև ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներով ներկայացված միջնորդությունները` կրկնակի դատահաշվապահական փորձաքննություն նշանակելու, մեղադրանքի հիմքում դրված դատահաշվապահական փորձաքննությունների եզրակացությունները ապացույցների շարքից հանելու, նոր վկաների, այդ թվում գործի վարույթն իրականացնող քննիչին և ոստիկաններին, հարցաքննելու մասին` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 382-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` բացառիկ դեպքերում կողմերն իրավունք ունեն իրենց բողոքի, ինչպես նաև մյուս բողոքի կապակցությամբ տրված պատասխանների հիմքերը հաստատելու համար դատարան ներկայացնելու նոր նյութեր կամ միջնորդելու դատարան կանչել իրենց նշած վկային կամ փորձագետին, նշանակելու փորձաքննություն, եթե նրանք հիմնավորում են, որ օբյեկտիվորեն հնարավորություն չեն ունեցել ներկայացնելու այդ նյութերը, կանչելու վկային կամ փորձագետին, ինչպես նաև առաջին ատյանի դատարանում միջնորդելու նշանակել փորձաքննություն, կամ հիմնավորում են, որ ներկայացված միջնորդությունն առաջին ատյանի դատարանի կողմից մերժվել է անհիմն:
Սույն գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ նշված միջնորդությունները քննության են առնվել ընդհանուր իրավասության դատարանում, ստացել համապատասխան ընթացք և կայացվել համապատասխան որոշումներ, որոնք օրինական են և հիմնավոր, ուստի ամբաստանյալի և պաշտպանի այդ միջնորդությունները ևս ենթակա է մերժման:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Վ.Մալոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու վերաբերյալ միջնորդությանը, ապա այն քննարկվել և դրա վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացվել է առանձին որոշում:
Իսկ ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում նշված հաջորդ պահանջին` այն է` քաղաքացիական հայցի մասով դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` մերժելով ներկայացված քաղաքացիական հայցը կամ այն թողնել առանց քննության կամ կարճել, քանի որ դատավճիռը կայացնելուց հետո Վիկտորյա Մալոյանը հատուցել է մեղսագրվող արարքով պետությանը պատճառված վնասը` 1.799.021 ՀՀ դրամը, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ 2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ին` դատավճռի կայացման պահին, Առաջին ատյանի դատարանում վերը նշված տվյալն առկա չի եղել, որպիսի պայմաններում իրավացիորեն արձանագրել է, որ Վիկտորյա Մալոյանի կատարած հանցագործության հետևանքով պետությանն անմիջականորեն պատճառվել է 1.799.021 ՀՀ դրամի գույքային վնաս և այն ենթակա է ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանից բռնագանձման հօգուտ պետության: Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերը նշված հանգամանքի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, հետևաբար` այն չի կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար, իսկ վճարված գումարը` 1.799.021 ՀՀ դրամը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` կատարման փուլում, կարող է և պետք է հաշվարկվի որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքների մյուս պահանջին` ամբաստանյալից դատական ծախսերի գումարի բռնագանձման մասով ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ևս ենթակա է մերժման, քանի որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 169-րդ հոդվածներով, իրավացիորեն գտել է, որ որպես դատական ծախս ամբաստանյալից բռնագանձման է ենթակա դատահաշվապահական փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող 251.000 ՀՀ դրամ գումարը, քանի որ այդ գումարի չափով դատական ծախսն ամբաստանյալից բռնագանձելուն խոչընդոտող որևէ հանգամանքի վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել:
Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում մանրամասն քննարկել այն հարցը, թե արդյոք «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ԱԺՈ-277-Ն որոշումը (այսուհետ նաև` Համաներման որոշում) ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի նկատմամբ կիրառելի է, թե ոչ:
Վերոգրայալ հարցի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-Վիկտորյա Մալոյանն իրեն մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2010 թվականի հունիսից մինչև 2011 թվականի մարտն ընկած ժամանակահատվածում,
- Վիկտորյա Մալոյանն իրեն մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարել է 2013 թվականի նոյեմբեր ամսվա ընթացքում,
- Վիկտորյա Մալոյանն իրեն մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարել է 2013 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում,
-Վիկտորյա Մալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ է նշանակվել տուգանքի ձևով,
- Վիկտորյա Մալոյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Վերաքննիչ դատարանը նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ Համաներման որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ, իսկ ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանն իրեն մեղսագրվող արարքներից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը կատարել է 2013 թվականի նոյեմբեր ամսվա ընթացքում, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը՝ 2013 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում, հետևապես` փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքների նկատմամբ Համաներման որոշումը կիրառելի չէ:
Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում քննարկել նաև այն հարցը, թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքների նկատմամբ Համաներման որոշումը կիրառելի չլինելու պայմաններում նշված որոշումը կիրառելի է արդյոք ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի նկատմամբ: Ընդ որում` նշված հարցն անհրաժեշտ է քննարկել Համաներման որոշման 9-րդ կետի 8-րդ ենթակետի համատեքստում, համաձայն որի` համաներումը պետք է չկիրառել մի քանի հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ, եթե այդ հանցագործություններից թեկուզ մեկի համար սույն որոշմամբ համաներում չի կիրառվում:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Համաներման որոշման 9-րդ կետի 8-րդ ենթակետում նշված սահամանափակումը պայմանավորված է նույն որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում նշված սահմանափակման առկայությամբ, այսինքն` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 8-րդ ենթակետում նշված սահամանափակումը կիրառելի է այն դեպքում, երբ անձը կատարել է մի քանի հանցագործություններ, որոնցից մեկն առկա է Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների շարքում:
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանին մեղսագրված արարքների նկատմամբ` արարքի կատարման ժամանակահատվածի պատճառաբանությամբ, Համաներման որոշման չկիրառումը չի կարող արգելք հանդիսանալ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Համաներման որոշման կիրառման համար:
Նշված հարցի կապակցությամբ նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԿԴ/0067/01/12 որոշմամբ` «14 (…) հանցագործությունների համակցության այն դեպքերում, երբ համաներումը բոլոր հանցանքների նկատմամբ կիրառելի է, ապա դատարանը պարտավորեցված է համաներման ակտը (…) կիրառել յուրաքանչյուր հանցագործության վերաբերյալ առանձին: (…): 16. Սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված վերլուծության համատեքստում Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է Վ.Ավետիսյանի գործով որոշմամբ Համաներման ակտի 9-րդ կետի 8-րդ ենթակետին տրված մեկնաբանությունը. «(…) հանցագործությունների համակցության դեպքում համաներման կիրառման սահմանափակումն օրենսդիրը նախատեսել է միայն մեկ դեպքում` համաներման չկիրառման հիմքում դնելով ոչ թե հանցանքների քանակական, այլ որակական կողմը` առկա է թեկուզ մեկ այնպիսի հանցագործություն, որի նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ (…)», և ընդգծում է, որ տվյալ սահմանափակմանը պետք է տալ բացառապես այն բովանդակային նշանակությունը, որն օրենսդիրն ի նկատի է ունեցել Համաներման ակտի 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում որոշակի հանցատեսակներ թվարկելով: Այլ խոսքով՝ Համաներման ակտի 9-րդ կետի 8-րդ ենթակետով նախատեսված սահմանափակումն անհրաժեշտ է դիտարկել նույն կետի 7-րդ ենթակետի համատեքստում՝ Համաներման ակտի կիրառման անհնարինությունը կապելով հանցագործության էության, այլ ոչ թե դրա կատարման ժամանակահատվածի հետ: 17. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Հ.Ամիրխանյանին մեղսագրվել է երկու դրվագով խարդախություն, որոնցից առաջինը` 2010 թվականի սկզբից մինչև 2011 թվականի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում տուժող Ա.Վարդանյանի նկատմամբ կատարված, որը որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, երկրորդը` 2011 թվականի փետրվարից մինչև 2011 թվականի սեպտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում տուժող Ա.Էլոյանի նկատմամբ կատարված, որը որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (տե°ս սույն որոշման 5-րդ կետը)»:
Հաշվի առնելով վերոգրյալ եզրահանգումները` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում քննարկել նաև այն հարցը, թե առկա են ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Համաներման որոշման կիրառման այլ սահմանափակումներ, թե ոչ, եթե ոչ, ապա Համաներման որոշման որ դրույթն է կիրառելի նրա նկատմամբ:
Համաներման որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` պատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի, այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ:
Նույն որոշման 10-րդ կետի համաձայն` համաներման որոշումը չի ազատում դատարանների դատավճիռներով նշանակված լրացուցիչ պատիժներից:
Հարկ է նկատել, որ ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջին ատյանի դատարանի կողմից որպես հիմնական պատիժ նշանակվել է տուգանք՝ 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ լրացուցիչ պատիժ` ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանը, հիմք ընդունելով վերը նշված փաստական հանգամանքները, այն է` ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանն իրեն մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2010 թվականի հունիսից մինչև 2011 թվականի մարտն ընկած ժամանակահատվածում, նրա նկատմամբ հիմնական պատիժ է նշանակվել տուգանքի ձևով և նախկինում դատապարտված չի եղել, ինչպես նաև այն, որ սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում են Համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ նրա նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար, գտնում է, որ Համաներման որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել և նրան ազատել նշված հոդվածով նրա նկատմամբ նշանակված հիմնական պատժից՝ 2.000.000 ՀՀ դրամ տուգանքից, իսկ մնացած մասով դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 397-րդ, 398-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Վիկտորյա Մալոյանի և վերջինիս պաշտպան Գ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ի դատավճիռը Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թողնել օրինական ուժի մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 2-րդ մասի մեղադրանքով ամբաստանյալ Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանի նկատմամբ կիրառել <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը և նրան ազատել այդ հոդվածով նշանակված 2.000.000 ՀՀ դրամ տուգանքի ձևով հիմնական պատժից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժները լրիվ գումարելու սկզբունքով ամբաստանյալ Վիկտորյա Սամվելի Մալոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով` զրկելով նրան ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից 2 տարի ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի համապատասխան ՔԿՀ-ում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2013 թվականի նոյեմբերի 26-ից:
Մնացած մասով դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:






ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ