Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական պատասխանատվությունից ազատելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Տ. Պողոսյանի,

պաշտպաններ Կ. Մկրտչյանի,
Ա. Կարապետյանի,
ամբաստանյալների օրինական
ներկայացուցիչներ Ս. Հակոբյանի,
Ռ. Խաչատուրյանի,
տուժող Մ. Ղազարյանի,


2014թ. օգոստոսի 29-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ԵԿԴ-0126/01/14 (15106114) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի անչափահասներ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանի
ծնված` 1998թ. փետրվարի 28-ին Գավառ քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, սովորում է Երևանի «Գրիգորիս» բժշկա-հումանիտար քոլեջի «Ատամնատեխնիկական գործ» մասնագիտության 1-ին կուրսում, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Նոր Նորքի 8-րդ զանգվածի թիվ 16 շենքի թիվ 20 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանի
ծնված` 1999թ. մարտի 29-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է Երևանի տարածաշրջանային թիվ 2 պետական քոլեջի խոհարարական բաժնում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևանի Ավան համայնքի Սայաթ-Նովա թաղամասում գտնվող, ՀՀ ոստիկանության հոսպիտալի մասնաշենքում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 15106114 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. հունիսի 14-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Մարիա Խաչիկի Ղազարյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով։
Անչափահաս ամբաստանյալ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 11։40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 3 շենքի բակում Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանի դրդչությամբ բացահայտ հափշտակել է Մարիա Ղազարյանի՝ զգալի չափի՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 2.000 ՀՀ դրամ գումար, 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս, բանալիներ և «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի բոնուսային քարտ։
Այսինքն` Կարեն Անդրանիկի Նավոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք։»։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա համոզելու եղանակով դրդել է Կարեն Անդրանիկի Նավոյանին 2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 11։40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 3 շենքի բակում բացահայտ հափշտակել Մարիա Ղազարյանի՝ զգալի չափի 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 2.000 ՀՀ դրամ գումար, 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս, բանալիներ և «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի բոնուսային քարտ։
Այսինքն` Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք։»։
2014թ. հուլիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։

Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Անչափահաս ամբաստանյալ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանը ծնվել է 1998թ. փետրվարի 28-ին Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքում, բնակվում է իր մայր Սվետլանա Հակոբյանի, քույրեր Մարիամ և Կարինե Նավոյանների, մորաքրոջ և վերջինիս երեխայի հետ միասին։ Կարեն Նավոյանի ծնողներ Սվետլանա Հակոբյանը և Անդրանիկ Նավոյանը 2001թ.-ին ամուսնալուծվել են, որից հետո Կարեն Նավոյանի դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվում է մայրը` Սվետլանա Հակոբյանը։ Կ. Նավոյանը բավարար առաջադիմությամբ սովորում է Երևանի «Գրիգորիս» բժշկա-հումանիտար քոլեջի «Ատամնատեխնիկական գործ» մասնագիտության 1-ին կուրսում, նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը բավարար են։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանը ծնվել է 1999թ. մարտի 29-ին Երևան քաղաքում, բնակվում է իր հայր Ռոբերտ Խաչատուրյանի, եղբայր Ալեքսանդր Խաչատուրյանի և պապ Վազգեն Խաչատուրյանի հետ միասին։ Արմեն Խաչատուրյանի ծնողներ Ռոմելա Հայրապետյանը և Ռոբերտ Խաչատուրյանը 2007թ.-ին ամուսնալուծվել են, որից հետո Արմեն Խաչատուրյանի դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվում է հայրը` Ռոբերտ Խաչատուրյանը։ Ա. Խաչատուրյանը սովորում է Երևանի տարածաշրջանային թիվ 2 պետական քոլեջի խոհարարական բաժնում, նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը բավարար են։
2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Կարեն Նավոյանը Երևան քաղաքի Օղակաձև զբոսայգում հանդիպել և զբոսնել է իր ծանոթ, ամբաստանյալ Արմեն Խաչատուրյանի հետ։ Վերջինս Կ. Նավոյանին հայտնել է, որ քաղցած է և սնունդ գնելու համար գումար չունի, քանի որ հոր հետ ունեցած անձնական խնդիրների պատճառով վերջին մի քանի օրերին տուն չի գնացել։ Նա Կ. Նավոյանին առաջարկել է հափշտակություն կատարել։ Նրանք դուրս են եկել զբոսայգուց և քայլել Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցով, որտեղով ժամը 11։40-ի սահմաններում անցել է տուժող Մարիա Ղազարյանը` դրամապանակը ձեռքին բռնած։ Ա. Խաչատուրյանը տեսնելով Մ. Ղազարյանի ձեռքին եղած դրամապանակը՝ սկսել է համոզել Կ. Նավոյանին, որպեսզի նա հափշտակի նշված դրամապանակը, սակայն Կ. Նավոյանը չի համաձայնվել։ Ա. Խաչատուրյանը և Կ. Նավոյանը քայլել են Մ. Ղազարյանի հետևից։ Երբ վերջինս հասել է Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 3 շենքի 2-րդ մուտքի մոտ, Կ. Նավոյանը հետևի կողմից մոտեցել է Մ. Ղազարյանին, նրա ձեռքից բացահայտ հափշտակել է դրամապանակը, որից հետո Ա.Խաչատուրյանը և Կ.Նավոյանը դիմել են փախուստի։ Հասնելով Վարդանանց փողոց՝ Կ. Նավոյանը նշված դրամապանակը տվել է Ա. Խաչատուրյանին։ Վերջինս բացել է այն, վերցրել դրանում եղած 2.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետո դրամապանակը՝ դրանում եղած բանալիների, զեղչի քարտի և 5.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսի հետ միասին տվել է Կ. Նավոյանին։ Վերջինս այն դեն է նետել Վարդանանց փողոցի թիվ 26 և 28 շենքերի միջնամասում։ Այնուհետև Կ. Նավոյանը և Ա. Խաչատուրյանը Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի դիմացից նստել են պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու մոտակայք, որտեղ բաժանվել են։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ.
-ամբաստանյալ Կարեն Նավոյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել է լինելով անչափահաս` 16 տարեկան հասակում, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել,
-ամբաստանյալ Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել է լինելով անչափահաս` 15 տարեկան հասակում, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել։



Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Անչափահաս ամբաստանյալ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Նոր Նորքի 8-րդ զանգվածի թիվ 16 շենքի թիվ 20 բնակարանում` իր մայր Սվետլանա Հակոբյանի հետ միասին։ Իր ծնողներն ամուսնալուծված են։ Իր դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվում է մայրը։ Սովորում է Երևանի «Գրիգորիս» բժշկա-հումանիտար քոլեջի «Ատամնատեխնիկական գործ» մասնագիտության 1-ին կուրսում։
Արմեն Խաչատուրյանի հետ ծանոթացել է Երևան քաղաքի «Լունապարկ» կոչվող զբոսայգում զբոսնելիս։ 2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Օղակաձև այգում հանդիպել է Արմեն Խաչատուրյանին։ Վերջինս ասել է, որ քաղցած է և սնունդ գնելու համար գումար չունի։ Նա իրեն առաջարկել է գողություն կատարել՝ ասելով, որ դա անվտանգ է, ոչ մի խնդիր չի լինի, ինքը նախկինում մի քանի անգամ գողություն կատարել է։ Ինքը հրաժարվել է գողություն կատարել, սակայն Ա. Խաչատրյանը սկսել է համոզել։ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցով քայլելիս Ա.Խաչատուրյանն իրեն ցույց է տվել մի տարեց կնոջ և ասել, որ պետք է հափշտակել այդ կնոջ ձեռքին եղած դրամապանակը, որից հետո իրենք կդիմեն փախուստի։ Ինքը չի համարձակվել, ասել է, որ շուրջը մարդիկ կան և կարող են բռնվել։ Ա. Խաչատուրյանը վստահեցրել է, որ ամեն ինչ լավ կլինի, իսկ խնդիրներ լինելու դեպքում չեն դատապարտվի, քանի որ հայրը պաշտոնատար անձ է և կլուծի բոլոր խնդիրները։ Քայլել են այդ կնոջ հետևից։ Ա. Խաչատուրյանը շարունակել է իրեն համոզել հափշտակել այդ կնոջ դրամապանակը։ Երբ վերջինս հասել է Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 3 շենքի մոտ` Ա. Խաչատուրյանն ասել է, որ դրամապանակը հափշտակելու համար ամենահարմար պահն է։ Ինքը հետևից մոտեցել է այդ կնոջը, քաշելու միջոցով նրա ձեռքից հափշտակել է դրամապանակը և դիմել փախուստի։ Այնուհետև դրամապանակը, որի մեջ եղել է 2.000 ՀՀ դրամ գումար, բանալիներ, բոնուսային քարտ և «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս, տվել է Ա. Խաչատուրյանին։ Վերջինս դրամապանակից վերցրել է 2 հատ 1.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամները, իսկ դրամապանակը` մյուս իրերի հետ միասին, տվել է իրեն, որն էլ ինքը դեն է նետել շենքերի միջնամասում։ Այնուհետև պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու մոտակայք, որտեղ ինքը` շփոթված և վախեցած լինելու պատճառով, ասել է, որ գնում է քոլեջ և հեռացել է։
Զղջում է կատարածի համար, նախկինում երբեք նման արարք չի կատարել։ Նշված հափշտակությունը կատարել է Ա. Խաչատուրյանին խղճալով և իր արարքի լրջությունը չգիտակցելով։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 40-45, 102-103/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Ավան համայնքի Սայաթ-Նովա թաղամասում գտնվող, ՀՀ ոստիկանության հոսպիտալի մասնաշենքում` իր հայր Ռոբերտ Խաչատուրյանի, եղբայր Ալեքսանդր Խաչատուրյանի և պապ Վազգեն Խաչատուրյանի հետ միասին։ Իր ծնողներն ամուսնալուծված են։ Իր դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվում է հայրը։ Սովորում է Երևանի տարածաշրջանային թիվ 2 պետական քոլեջի խոհարարական բաժնում։
2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Օղակաձև այգում գտնվող լողավազանի մոտ հանդիպել է իր ծանոթ Կարեն Նավոյանին։ Նրան ասել է, որ վերջին մի քանի օրերին տուն չի գնացել։ Միասին քայլել են Օղակաձև զբոսայգում։ Քանի որ երկուսի մոտ էլ գումար չի եղել, ինքը մտադրվել է համոզել Կ. Նավոյանին` գողություն կատարել։ Իր մտադրության մասին հայտնել է Կ. Նավոյանին, սակայն վերջինս չի համաձայնվել։ Նրան խաբել է և ասել, իբրև թե ինքը նախկինում կատարել է գողություններ և ոչ մի խնդիր չի եղել։ Օղակաձև զբոսայգուց դուրս են եկել, անցել փողոցը և Երվանդ Քոչար փողոցով քայլել մինչև Քաջազնունի փողոց, որտեղով անցել է մի տարեց կին, ով, ինչպես հետագայում իմացել է, հանդիսանում է Մարիա Ղազարյանը։ Նրա ձեռքերին եղել են տոպրակներ, իսկ ձախ ձեռքում, տոպրակների հետ եղել է նաև դրամապանակ։ Այդ ժամանակ մտածել է, որ հեշտ կլինի հափշտակել դրամապանակը, քանի որ Մ. Ղազարյանն այն բռնած է եղել մատների ծայրով։ Կ. Նավոյանին ասել է, որ գողանա դրամապանակը։ Նա սկզբում չի համաձայնվել՝ ասելով, որ վախենում է, սակայն ինքը համոզել է նրան։ Երբ Մ. Ղազարյանը հասել է շենքի մուտքի մոտ, ինքը Կ.Նավոյանին ասել է, որ ամենահարմար պահն է դրամապանակը գողանալու համար։ Կ. Նավոյանը վազել է դեպի Մ.Ղազարյանը, իսկ ինքը աջ կողմով` շենքի դիմացի հատվածով, վազել է դեպի վերև։ Այդ ընթացքում Կ.Նավոյանը հետևի կողմից մոտեցել է Մ.Ղազարյանին, վերջինիս մատների արանքից քաշելով` գողացել է դրամապանակը, որից հետո դիմել են փախուստի։ Վարդանանց փողոցում բացել են դրամապանակը և տեսել, որ դրա մեջ կան բանալիներ, բոնուսային քարտ, «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս և 2.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ինքը դրամապանակից վերցրել է գումարը, իսկ դրամապանակը մյուս իրերի հետ միասին տվել է Կ. Նավոյանին և ասել, որ դեն նետի։ Կ. Նավոյանը դրանք դեն է նետել կամ շենքի կամարում, կամ շենքերի միջնամասում։ Այնուհետև պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու մոտ, որից հետո Կ.Նավոյանը գնացել է կանգառ, իսկ ինքը՝ Օղակաձև զբոսայգի։ Գիտակցում է, որ սխալ է թույլ տվել և զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 60-61, 63-64, 83, 96-97, 111-112/
Տուժող Մարիա Խաչիկի Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 11։15-ի սահմաններում դուրս է եկել տնից` գնումներ կատարելու նպատակով։ Երևան քաղաքի Վրացյան և Քաջազնունի փողոցների մոտ գտնվող մթերային խանութից գնումներ կատարելուց հետո, Քաջազնունի փողոցով քայլել է դեպի Երվանդ Քոչար փողոց և շենքերի բակով մոտեցել իրենց՝ Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 3 շենքին։ Իր ձեռքերին եղել են տոպրակներ, իսկ դրամապանակը պահել է ձախ ձեռքի մատների արանքում։ Երբ հասել է իրենց շենքի 2-րդ մուտքի մոտ, ինչ-որ մեկը հետևի կողմից մատների արանքից քաշել է դրամապանակը, որի մեջ եղել են իր բնակարանի բանալիները, բոնուսային քարտ, «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս և 2.000 ՀՀ դրամ գումար։ Շրջվել է և տեսել, որ կարմիր վերնազգեստով մի երիտասարդ իր դրամապանակը ձեռքին, բարձրանալով պատի վրա, շենքի դիմացի հատվածով փախուստի է դիմել Վարդանանց փողոցի ուղղությամբ։ Այդ ժամանակ նկատել է նաև, որ այդ տղայի հետ եղել է մուգ հագուստներով ևս մեկ տղա։ Նրանք միասին դիմել են փախուստի։ Ինքը վազել է այդ տղաների հետևից, բղավել է, որ կանգնեն, սակայն վերջիններս ուշադրություն չեն դարձրել։ Դրանից հետո ինքը զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Ոստիկանության բաժնում իմացել է, որ մի բանվոր գտել է իր դրամապանակը, բոնուսային քարտը, բանալիները, «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը և ներկայացրել ոստիկանության բաժին։
/գ.թ. 78-80, 88, 117/
Վկա Սոս Արմենի Կարոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, աշխատում է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցում գործող, «Հակոբ Եփրեմյան» Ա/Ձ-ին պատկանող շինանյութի խանութում՝ որպես բանվոր։ 2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 12։00-ի սահմաններում նշված խանութից Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի 1-ին մուտք ապրանք տանելիս` նույն փողոցի թիվ 26 և 28 շենքերի միջնամասում նկատել է գետնին ընկած դրամապանակ, որի ճարմանդը եղել է բացված վիճակում։ Վերցրել է դրամապանակը և տեսել, որ դրա մեջ եղել են բանալիներ, բոնուսային քարտ և «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս։ Կարծելով, որ ինչ-որ մեկը կորցրել է նշված իրերը` գնացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք և դրանք ներկայացրել ոստիկանության աշխատակիցներին։
/գ.թ. 86-87/
Անչափահաս ամբաստանյալ Կարեն Նավոյանի օրինական ներկայացուցիչ, որպես վկա հարցաքննված Սվետլանա Նորիկի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Կարեն Նավոյանը իր հարազատ որդին է։ Վերջինս իրեն պատմել է, որ 2014թ. հունիսի 11-ին, Երևան քաղաքի Օղակաձև զբոսայգում հանդիպել է իր ծանոթ Արմենին, որն իրեն համոզել է գողություն կատարել, սակայն ինքը հրաժարվել է։ Դրանից հետո Արմենը շարունակել է համոզել` ասելով, որ մի քանի օր տուն չի գնացել, մնալու տեղ և սնվելու գումար չունի, խնդրում է իրեն օգնել։ Փողոցով քայլելիս նկատել են մի կնոջ, որի ձեռքին եղել է դրամապանակ։ Արմենի համոզելուց հետո, Կարենը Երվանդ Քոչար փողոցի շենքերից մեկի բակում հետևի կողմից մոտեցել է այդ կնոջը, նրա ձեռքից հափշտակել է նրա դրամապանակը, որից հետո Արմենի հետ դիմել են փախուստի։ Կարենը դրամապանակը տվել է Արմենին։ Վերջինս դրամապանակից վերցրել է 2.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դրամապանակը տվել է Կարենին, որն էլ այն դեն է նետել։ Դրամապանակի մեջ եղել են նաև բանալիներ, բոնուսային քարտ և «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս։
Կարենն ասել է նաև, որ ինքը չի ցանկացել հափշտակություն կատարել։ Պարզապես նա խղճացել է Արմենին և հափշտակել այդ կնոջ դրամապանակը։
/գ.թ. 128-129/
Անչափահաս ամբաստանյալ Կարեն Նավոյանի օրինական ներկայացուցիչ Ս. Հակոբյանը դատարանում հրաժարվեց իր որդու վերաբերյալ ցուցմունքներ տալուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արմեն Խաչատուրյանի օրինական ներկայացուցիչ Ռոբերտ Վազգենի Խաչատուրյանի` որպես վկա տրված ցուցմունքներով այն մասին, որ Արմեն Խաչատուրյանը իր որդին է։ Ա. Խաչատուրյանն իրեն պատմել է, որ իր ծանոթ Կարենին ասել է, որ գողություն կատարի իր համար։ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի շենքերից մեկի բակում Կարենը բացահայտ հափշտակել է մի կնոջ դրամապանակ, որի մեջ եղել են բանալիներ, բոնուսային քարտ, «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս և 2.000 ՀՀ դրամ գումար։ Կարենը դրամապանակը տվել է Արմենին։ Վերջինս դրամապանակից վերցրել է գումարը, իսկ մնացած իրերը տվել է Կարենին, որը դրամապանակը դեն է նետել։ Արմենն իրեն ասել է, որ Կարենին համոզել է հափշտակություն կատարել, քանի որ մի քանի օր տուն չգալու պատճառով իր մոտ գումար չի եղել։ Արմենը մի քանի օր տուն չի եկել, քանի որ նեղացած է եղել իրենից։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ.136-137/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. հունիսի 20-ի թիվ 523-ԱՊ-14 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը տրամադրված բջջային հեռախոսը և կանացի հարդարման պարագաների համար նախատեսված պայուսակը պիտանի են հետագա նպատակային օգտագործման համար։
Տրամադրված ապրանքատեսակների միջին շուկայական արժեքները 2014թ. հունիսի 11-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում են` «NOKIA» տեսակի, 1600 մոդելի բջջային հեռախոսը 5000 /հինգ հազար/ ՀՀ դրամ, իսկ պայուսակը 2000 (երկու հազար) ՀՀ դրամ։»։
/գ.թ 114-115/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2014թ. հունիսի 17-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` Կ. Նավոյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Օղակաձև զբոսայգու 6-րդ հատվածում գտնվող լողավազանը և հայտարարել, որ 2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում նշված վայրում հանդիպել է իր ծանոթ Արմեն Խաչատուրյանին։
Այնուհետև Կ. Նավոյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 7 շենքի առաջին հարկում գործող «Մուշ» մթերային խանութի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ դրա մոտակայքում հանդիպել են Մարիա Ղազարյանին, ով տոպրակները և դրամապանակը ձեռքին նշված հատվածից մտել է շենքերի բակ։ Այդ ժամանակ Ա. Խաչատուրյանն իրեն համոզել է հափշտակել Մ. Ղազարյանի դրամապանակը։
Այնուհետև Կ. Նավոյանը մատնացույց է արել Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 3 շենքի 2-րդ մուտքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ երբ Մ. Ղազարյանը հասել է նշված մուտքի մոտ, Ա.Խաչատուրյանն իրեն ասել է, որ ամենահարմար պահն է դրամապանակը հափշտակելու համար, որից հետո ինքը հետևի կողմից մոտեցել է Մ.Ղազարյանին և ձեռքից քաշելու եղանակով հափշտակել դրամապանակը, որից հետո դիմել են փախուստի։
Այնուհետև Կ.Նավոյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ նշված վայրում դրամապանակը տվել է Ա.Խաչատուրյանին։ Վերջինս դրամապանակից վերցրել է 2.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դրամապանակը, որի մեջ եղել են նաև բանալիներ, բոնուսային քարտ և «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս` տվել է իրեն, որն էլ ինքը դեն է նետել Վարդանանց փողոցի 26 և 28 շենքերի միջնամասում։
Այնուհետև Կ.Նավոյանը մատնացույց է արել Վարդանանց փողոցի թիվ 28 շենքի դիմաց գտնվող ճանապարհը և հայտարարել, որ նշված հատվածից Ա.Խաչատուրյանի հետ նստել են պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու մոտ, որտեղ էլ բաժանվել են։
/գ.թ. 69-74/
Առերեսման մասին 2014թ. հունիսի 17-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Կ. Նավոյանն Ա.Խաչատուրյանին առերես պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները։
/գ.թ. 65-67/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքից ստացված տեսաերիզով, այն զննելու մասին 2014թ. հուլիսի 08-ի և հուլիսի 22-ի արձանագրություններով, որոնց համաձայն` տեսաերիզը տեղադրվել է «Լենովո» տեսակի դյուրակիր համակարգչի մեջ և պարզվել, որ դրանում առկա է մեկ տեսագրություն։ Տեսագրության տևողությունը 5 րոպե 38 վայրկյան է։ Տեսագրության սկզբից տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում մի կին, որի ձեռքերին կան տոպրակներ։ Զննության մասնակիցներ Ա.Խաչատուրյանի և Կ. Նավոյանի հայտարարության համաձայն` նշված կինը հանդիսանում է Մարիա Ղազարյանը, որի դրամապանակը Ա. Խաչատուրյանի դրդչությամբ Կարեն Նավոյանը բացահայտ հափշտակել է 2014թ. հունիսի 11-ին, ժամը 11։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի թիվ 3 շենքի դիմացի հատվածում։ Նշված կնոջ հետևից` շենքի դիմացի հատվածով, քայլում են երկու տղաներ, որոնցից մեկը գլխարկով է, հագին կա կարմիր սպորտային վերնազգեստ, իսկ մյուսը` մուգ գույնի հագուստներով է։ Զննության մասնակից Ա. Խաչատուրյանի հայտարարության համաձայն` գլխարկով, կարմիր սպորտային վերնազգեստով անձը հանդիսանում է Կարեն Նավոյանը, իսկ մուգ գույնի հագուստներով մյուս անձը հանդիսանում է ինքը։ Տեսագրության 00։23 վայրկյանին մուգ հագուստներով անձը երկու անգամ ձեռքը պարզում է իրենից աջ ուղղությամբ, քայլում դեպի այդ ուղղությամբ՝ բարձրանալով շենքի դիմացի հատվածում գտնվող բետոնապատ կողահարթակ ունեցող ճանապարհի վրա, իսկ կարմիր վերնազգեստով անձն արագացնելով քայլերը` հետևի կողմից մոտենում է Մ. Ղազարյանին, ձախ ձեռքով քաշում վերջինիս ձախ ձեռքին եղած իրը, դիմում փախուստի վերը նշված ճանապարհով՝ Արմեն Խաչատուրյանի հետևից, իսկ Մ. Ղազարյանը շրջվում է և վազում վերջիններիս հետևից։ Արմեն Խաչատուրյանը և Կարեն Նավոյանը տեսագրության 00։30 վայրկյանին, իսկ Մ. Ղազարյանը 00։44 վայրկյանին դուրս են գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։
Զննության մասնակից Ա. Խաչատուրյանի հայտարարության համաձայն` Կարեն Նավոյանը Մ. Ղազարյանի ձեռքից քաշել և հափշտակել է վերջինիս դրամապանակը։ Տեսագրության մյուս հատվածը քննության համար հետաքրքրություն ներկայացնող տվյալներ չի պարունակում։
/գ.թ. 152, 126-127, 150-151/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանին և Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Կարեն Նավոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ կողոպուտ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արմեն Խաչատուրյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, կողոպուտ կատարելուն դրդելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննարկելով իրենց կատարած հանցանքի համար ամբաստանյալների` պատժի ենթակա լինելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տաս տարի ժամկետով ազատազրկումը։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 85-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակվել պատիժ կամ կարող են նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե դատարանը գտնի, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Անչափահասի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի հետևյալ միջոցները.
1) (...)
2) ծնողների կամ նրանց փոխարինող անձանց կամ տեղական ինքնակառավարման կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողությանը հանձնելն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով։ (...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կողոպուտը` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։
(...)»։
Անչափահասին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու և նրա նկատմամբ դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու նպատակահարմարությունը և անհրաժեշտությունը մեծապես պայմանավորված է նաև անչափահասների շահերի պաշտպանության վերաբերյալ ուղղորդող նշանակություն ունեցող մի շարք միջազգային-իրավական ակտերի պահանջների իրացվելիության խնդրով։
Մասնավորապես` «Անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների («Պեկինյան կանոններ») 5.1-րդ մասի համաձայն`
«5.1 Անչափահասների վերաբերյալ արդարադատության համակարգն ուղղված է առաջին հերթին անչափահասի բարեկեցության ապահովմանը, որպեսզի անչափահաս իրավախախտների վրա ազդեցություն գործող ցանկացած միջոց միշտ համաչափ լինի ինչպես իրավախախտի անհատական առանձնահատկություններին, այնպես էլ իրավախախտման հանգամանքներին»։
Նույն կանոնների 17.1 կետի համաձայն`
«17.1 Ներգործության միջոցների ընտրության ժամանակ իրավասու մարմինը պետք է ղեկավարվի հետևյալ սկզբունքներով.
ա) ներգործության միջոցները միշտ պետք է համարժեք լինեն ոչ միայն իրավախախտման հանգամանքներին և ծանրությանը, այլև անչափահասի դրությանը և պահանջներին, ինչպես նաև հասարակության պահանջներին.
բ) անչափահասի անձնական ազատության սահմանափակման մասին որոշումը պետք է ընդունվի միայն հարցի մանրազնին քննարկումից հետո, և սահմանափակումը հնարավորության սահմաններում պետք է հասցնել նվազագույնի.
գ) անչափահաս իրավախախտին պետք չէ ազատազրկել, եթե միայն նա մեղավոր չի ճանաչվում այլ անձի դեմ բռնությամբ լուրջ արարք գործելու կամ բազմաթիվ լուրջ իրավախախտումներ կատարելու մեջ, ինչպես նաև ներգործության ուրիշ համապատասխան միջոցի բացակայության դեպքում.
դ) անչափահասի գործի քննության ժամանակ նրա բարեհաջողության հարցը պետք է որոշիչ գործոն լինի։»։
Նույն կանոնների 18.1 կետի համաձայն`
«18.1 Առավել ճկունություն ապահովելու և ուղղիչ հիմնարկներում կալանավորումից հնարավորին չափ խուսափելու նպատակով, իշխանության իրավասու մարմինը, գործի որոշման ժամանակ, իր տրամադրության տակ պետք է ներգործության համալիր միջոցառումներ ունենա։ Այդպիսի միջոցառումները, որոնք կարող են իրականացվել իրար հետ զուգակցելով, հանդիսանում են.
ա) խնամակալության մասին որոշումը, ղեկավարումը և հսկողությունը`
բ) պրոբացիան `
գ) ի բարօրություն համայնքի աշխատանքի մասին որոշումը`
դ) դրամական պատիժը, փոխհատուցումը և իրավունքների ռեստիտուցիան
ե) միջանկյալ և այլ կարգի միջոցառումների մասին որոշումը`
զ) խմբակային հոգեբուժությունը և նմանատիպ այլ միջոցառումների մասնակցության մասին որոշումը`
է) դաստիարակության հանձնելու, ապրելավայրի կամ այլ դաստիարակչական միջոցների վերաբերյալ որոշումը`
ը) համապատասխան այլ որոշումները։»։
«Երեխաների իրավունքների մասին» Նյու-Յորքի 1989 թվականի նոյեմբերի 20-ի կոնվենցիայի (Հայաստանի Հանրապետության կողմից վավերացվել է 1992 թվականի հունիսի 1-ին) 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Երեխաների նկատմամբ բոլոր գործողություններում, անկախ այն բանից, թե դրանք ձեռնարկվում են սոցիալական ապահովության հարցերով զբաղվող պետական կամ մասնավոր հիմնարկների, դատարանների, վարչական կամ օրենսդրական մարմինների կողմից, առաջնահերթ ուշադրություն է դարձվում երեխայի շահերի առավել ապահովմանը։»։
Նույն կոնվենցիայի 40-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Մասնակից պետությունները ճանաչում են մեղադրվող կամ քրեական օրենսդրությունը խախտած համարվող յուրաքանչյուր երեխայի իրավունքը՝ արժանանալու այնպիսի վերաբերմունքի, որը նպաստում է նրա արժանապատվության և նշանակալիության զգացումի զարգացմանը, երեխայի մեջ ամրապնդում է հարգանքը մարդու իրավունքների և ուրիշների հիմնարար ազատությունների նկատմամբ, և որի դեպքում հաշվի է առնվում երեխայի տարիքը և հասարակության մեջ նրա վերաինտեգրացման և հետագա դրական դեր խաղալուն նպաստելու ցանկալիությունը։
(…)
4. Անհրաժեշտ է այնպիսի բազմազան միջոցառումների առկայությունը, ինչպիսիք են խնամքի, խնամակալության և հսկողության մասին հրամանները, խորհրդատվական ծառայությունները, փորձաշրջանի նշանակումը, դաստիարակությունը, կրթական և մասնագիտական պատրաստության ծրագրերը և առանձին հաստատություններում խնամքի այլընտրանքային այլ ձևեր, որոնք ապահովում են երեխայի նկատմամբ նրա բարեկեցությանը, ինչպես նաև դրությանն ու հանցագործության բնույթին համապատասխանող վերաբերմունք։»։
Այսպիսով, վերոշարադրյալ ներպետական և միջազգային նորմերի վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը նման հետևության կարող է հանգել միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, անչափահասի անձը և վկայում են քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքերի առկայության մասին։
Սույն գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանը տասնվեց տարեկան անչափահաս է, բնակվում է իր մայր Սվետլանա Հակոբյանի, քույրեր Մարիամ և Կարինե Նավոյանների, մորաքրոջ և վերջինիս երեխայի հետ միասին, սովորում է Երևանի «Գրիգորիս» բժշկա-հումանիտար քոլեջի «Ատամնատեխնիկական գործ» մասնագիտության 1-ին կուրսում, նախկինում դատված չի եղել, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
Ամբաստանյալ Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանը տասնհինգ տարեկան անչափահաս է, բնակվում է իր հայր Ռոբերտ Խաչատուրյանի, եղբայր Ալեքսանդր Խաչատուրյանի և պապ Վազգեն Խաչատուրյանի հետ միասին, սովորում է Երևանի տարածաշրջանային թիվ 2 պետական քոլեջի խոհարարական բաժնում, նախկինում դատված չի եղել, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը, գործի հանգամանքները, Կ. Նավոյանի և Ա. Խաչատուրյանի անձը բնութագրող տվյալների և անհատական առանձնահատկությունների համակցությունը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալներ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանի և Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և բավարար հիմքեր կան հետևության հանգելու համար, որ Կ. Նավոյանի և Ա. Խաչատուրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց քրեական պատժի միջոցներ կիրառելու, դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ։ Այդ պատճառաբանությամբ նրանք ենթակա են ազատման քրեական պատասխանատվությունից, նրանց նկատմամբ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման և քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման։
Հաշվի առնելով, որ Կ. Նավոյանի ծնողներն ամուսնալուծված են և նա գտնվում է մոր խնամքին` դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է հանձնել մոր` Սվետլանա Նորիկի Հակոբյանի հսկողությանը` վեց ամիս ժամկետով։
Հաշվի առնելով, որ Ա. Խաչատուրյանի ծնողներն ամուսնալուծված են և նա գտնվում է հոր խնամքին` դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է հանձնել հոր` Ռոբերտ Վազգենի Խաչատուրյանի հսկողությանը` վեց ամիս ժամկետով։
Դատարանի նման եզրահանգումն ուղղված է նաև անչափահաս ամբաստանյալներ Կ. Նավոյանի և Ա. Խաչատուրյանի շահերի և նրանց բարեկեցության առավել ապահովմանը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2014թ. հուլիսի 05-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը և պայուսակը պետք է թողնել տուժող Մ. Ղազարյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալներ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանի և Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց հսկողության հանձնելը ենթակա է վերացման։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 32-րդ հոդվածի 1-ին կետով, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով, 119-րդ, 148-րդ, 151-րդ, 313-րդ, 439-441-րդ, 443-րդ հոդվածներով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ԵԿԴ-0126/01/14 (15106114) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի անչափահասներ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
անչափահաս ամբաստանյալ Կարեն Անդրանիկի Նավոյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից, նրա նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումն ու կարճել քրեական գործի վարույթը` նրան հանձնելով ծնողի` Սվետլանա Նորիկի Հակոբյանի հսկողությանը վեց ամիս ժամկետով։
Խափանման միջոց հսկողության հանձնելը վերացնել։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից, նրա նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումն ու կարճել քրեական գործի վարույթը` նրան հանձնելով ծնողի` Արմեն Ռոբերտի Խաչատուրյանի հսկողությանը վեց ամիս ժամկետով։
Խափանման միջոց հսկողության հանձնելը վերացնել։
Որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 05.07.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը և պայուսակը թողնել տուժող Մ. Ղազարյանի տնօրինմանը։
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ