Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0125/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.1
Պատասխանող
Մարտին Միքայելյան
Մարտին Միքայելյան Աշոտի
Մարտին Միքայելյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Արշակ Խաչատրյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Արշակ Խաչատրյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-05-13 | 12:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-03-03 | 17:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-29 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-22 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-18 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-17 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-02-05 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-19 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-01-13 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-30 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-28 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-25 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-24 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-22 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-12-09 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-23 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-11-03 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-10-09 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-09-29 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-09-01 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-07-29 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-07-08 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-06-12 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-05-22 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-04-30 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-04-14 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-03-27 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-03-02 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-02-02 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-01-30 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2015-01-12 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-19 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-01 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-11-04 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-10-17 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-09-04 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0125/01/14
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա.Բեկթաշյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 մայիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մ.Նալբանդյանի
պաշտպան` Ա.Հակոբյանի
ամբաստանյալ` Մ.Միքայելյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13133314 քրեական գործը հարուցվել է 01042014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և ընդունվել է վարույթ:
2. 2014թ. ապրիլի 01-ին Մ.Միքայելյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննության մարմնի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ Մ.Միքայելյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
4. Նախաքննության մարմնի 03.04.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. Նախաքննության մարմնի 29.04.2014թ. որոշմամբ Մ.Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
7. Նախաքննության մարմնի 14.05.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ:
8. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 22-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
9. Նախաքննության մարմնի 27.05.2014թ. որոշմամբ Մ.Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
10. Նախաքննության մարմնի 19.06.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ:
11. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունիսի 24-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
12. Նախաքննության մարմնի 21.07.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հուլիսի 24-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 15/տասնհինգ/ օր ժամկետով:
14. 29.07.2014թ. Մ.Միքայելյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
15. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 31.07.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 15.08.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
16. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի 03.09.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 17.09.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
17. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճռով Մ.Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Մ.Միքայելյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 01.04.2014թ.:
Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
18. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 06.04.2016թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Հակոբյանը:
19. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 15.04.2016թ. որոշմամբ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2016թ. ապրիլի 29-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
20. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ.Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ.Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
21. Պաշտպան Ա.Հակոբյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ վճիռն անհիմն է, այն չի բխում օրենքից և գործի փաստական հանգամանքներից և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Դատարանը կայացրել է անօրինական և չհիմնավորված դատավճիռ, որը չի բխում ՀՀ Սահմանադրությունից և քրեական դատավարության օրենսգրքից։ Դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ 23-25-րդ 358-րդ և 360-րդ հոդվածները։
Դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, դատարանը սխալ է գնահատել դրանք։ Դատարանը ապացույցները բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության չի ենթարկել։
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցներր բավարար է գտել և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարել։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները հերքվում են և իր պաշտպանյալի անմեղությունը ապացուցվում է գործի քննության ընթացքում ձեոք բերված հետևյալ ապացույցներով։
Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալ Մ.Միքայելյանը ինչպես նախաքննության. այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին. որ ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, հեռախոսը գնել է խանութի հաճախորդներից մեկից, գիշերը աշխատել է Մալաթիայի շուկայում, ցերեկը Կոմիտասի պողոտայում, աշխատել է ժամը 4-ից մինչև 8-ը։ Ինքը աշխատել է որպես հեռախոսի վաճառող իր կողմից վարձակալած խանութում: Իսկ նախաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալը որպես կասկածյալ ցուցմունքը տվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հոգեբանական ճնշման ազդեցության տակ, քանի որ իր կնոջը` Լիլիթ Մկրտչյանին բերման էին ենթարկել Երևան քաղաքի վարչություն և ժամեր շարունակ պահել են այնտեղ և ինքը որպես կասկածյալ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, քանի որ կինը հղի վիճակում էր գտնվում և նրա հղիությունը ծանր էր ընթանում: Հայտնել է նաև, որ ինքն ինքնակամ էր ներկայացել վարչություն։
Մ.Միքայելյանի ցուցմունքը հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Լիլիթ Մկրտչյանը, որը հանդիսանում է Մ.Միքայելյանի կինը։ Նա նույնպես հայտնել է, որ ամուսինը բջջային հեռախոսների աոուվաճառքով էր զբաղվում, աշխատում է Կոմիտասի պողոտայում, Մարտինը փչացած հեռախոսներ էր գնում, տանը վերանորոգում և վերավաճառում, իրենց տանը շատ հեռախոսներ կան: Մարտինը ապրիլի 1-ին զգուշացրել էր, որ չի գալու տուն, իսկ հետո ասել էր, որ ինքն ընկերների հետ է եղել։ Նաև վկան հայտնել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել վարչություն և այնտեղ պահել են այնքան, մինչև Մարտինը եկել է, որից մեկ ժամ անց իրեն թողել են, նա նաև հայտնել է, որ Մարտինը իր կամքով էր եկել վարչություն:
Դատաքննության ընթացքում հրապարակվել է տուժող Էստրադա Դևիդ Գարսիա Խուանի նախաքննական ցուցմունքը, որով ևս չի հաստատվում իր պաշտպանյալի մասնակցությունը իրեն մեղսագրված հանցագործության կատարմանը։
Մասնավորապես, տուժողը ցուցմունքում նշում է, որ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի կասկադի հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բար` ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն հարբած վիճակում ժամը 04:00-ի սահմաններում դուրս է եկել բարից, որպեսզի գնա տուն։ Նա նշել է, որ չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Սակայն տուժողը նշում է, որ մինչև բարի մոտից հեռանալը ինքը ստուգել է գրպանները և բջջային հեռախոսը, դրամապանակը և բանալիները գրպանում էին։ Տուժողը չի նշել այն հանգամանքի մասին, որ բարից դուրս գալուց հետո իրեն որևէ մեկը մոտեցել է և զրույցի է բռնվել իր հետ, քանի որ իր պաշտպանյալը որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում նշել էր, որ ինքը մոտեցել է 2 երիտասարդի և նրանց հետ զրույցի բռնվել։ Այսինքն, տվյալ պարագայում ևս չի հաստատվում այն հանգամանքը որ իր պաշտպանյալն է նրա վրա հարձակում գործել, քանի որ տուժողի և Մ.Միքայելյանի ցուցմունքները հակասական են։
Անհասկանալի է մնում այն, որ տուժողը շատ լավ հիշում է, որ իրերը գրպանում էին, բայց չգիտես ինչու չի հիշում ում հետ է եղել, մենակ է եղել, թե ոչ։
Նա նաև նշել է, որ բաճկոնը ևս բացակայում էր, սակայն նախաքննական մարմինը միջոցներ չի ձեռնարկել պարզելու համար արդյոք այդ բաճկոնը ևս իմ պաշտպանյալի կողմից է վերցվել, եթե այո, ապա որտեղ է այն կամ որտեղ է դրամապանակը:
Գործով վկաները ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող ոչ մի հանգամանքի մասին չեն հայտնել։ Իսկ այն հանգամանքը, որ վկա Արարատ Մելքոնյանին Մ.Միքայելյանն է վաճառել բջջային հեռախոսը, դեռևս հիմք չի համոզվելու, որ վերջինս է ավազակությամբ հափշտակել այն։
Այսպիսով, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել։
Վերը նշվածից հետևում է, որ ապացուցված և հիմնավորված չէ այն հանգամանքը, որ Մ.Միքայելյանը կատարել է իրեն մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նախատեսված արարքները և այդ մեղադրանքով պետք է ճանաչվի և հռչակվի վերջինիս անմեղությունը և նրա նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ՝ նրա մասնակցությունը իրեն մեղսագրված հանցագործությանն ապացուցված չլինելու հիմքով։
Իսկ եթե այնուամենայնիվ խորհրդակացական սենյակում դատարանը կգա այն եզրահանգման, որ ապացուցված է իր պաշտպանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքի կատարումը, ապա բողոք բերած անձը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակել մեղմ պատիժ։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը Մ.Միքայելյանի նկատմամբ կայացրել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի 5-րդ 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկգբունքների խախտում, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը։
Միաժամանակ բողոք բերած անձը գտնում է նաև, որ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված ամբաստանյալի ուղղմանը:
Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի կողմից հանցագործության կատարումը պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներով չի ուղեկցվել, իսկ մեղմացնող հանգամանք է այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մանկահասակ 1 երեխա։
22. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-79-րդ և 380.1-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնել առաջադրված մեղադրանքում` ճանաչելով և հռչակելով նրա անմեղությունն այդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ` վերջինիս մասնակցությունն իրեն մեղսագրված արարքին ապացուցված չլինելու հիմքով:
Այն պարագայում, եթե Վերաքննիչ դատարանը կգա այն եզրահանգման, որ ապացուցված է իր պաշտպանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքի կատարումը, ապա խնդրում է ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ: Անազատության հետ կապված պատիժ սահմանելու դեպքում, խնդրում է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալին արդարացնելու, կամ վերջինիս նկատմամբ հոդվածով մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնելու մասով.
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Ավազակությունը՝ ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումն է, որը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով>>:
24. Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը զբաղվել է հեռախոսների առուվաճառքով և վերանորոգմամբ։ Տեղի ունեցած հանցանքի հետ ինքը որևէ կապ չունի։ Հայտնել է, որ ինքը այդ հեռախոսը գնել է, այն չի գողացել կամ ավազակային հարձակմամբ չի վերցրել։ Քրեական գործի նյութերում առկա է փաստաթուղթ համաձայն, որ իրեն բերման են ենթարկել, սակայն ինքը ինքնակամ է ներկայացել վարչություն։ Ինքը առավոտյան ժամը 04։00-ի սահմաններում գնացել է տուն և տեսել է, որ կինը և աները տանը չեն։ Զանգահարելով նրանց` իմացել է, որ նրանք վարչությունում են և ինքնակամ ներկայացել է։ Վարչությունում ինքը տեղեկացել է, որ կողոպուտ է տեղի ունեցել և իրեն ասել են, որ պետք է ընդունի այդ ամենը։ Ինքը որ խանութում որ աշխատել է, այնտեղ բազմաթիվ անգամներ հաճախորդները բերել են օգտագործված հեռախոսներ և ինքը գնել ու ավելի թանկ գնով վաճառել է։ Ինքը չի հիշում այդ հեռախոսը կոնկրետ ումից է գնել։ Գիշերները առևտրով է զբաղվել Մալաթիայում, քանի որ գյուղացիները գիշերն են առևտուր կատարում, իսկ ցերեկը` Կոմիտասում։ Վարչության աշխատողներն իր հղի կնոջը և աներոջը տարել են բաժին և այնքան են բաժնում պահել, մինչև ինքը տվել է նրանց ուզած ցուցմունքը։ Ինքը նախաքննության ընթացքում այդ մասին չի հայտնել, քանի որ ցանկացել է այդ ամենի մասին հայտնել միայն դատարանում։
25. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Էստրադա Դեվիդ Գարսիա Խուանի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում և մշտապես բնակվել է այնտեղ։ 2013թ. սեպտեմբերի 10-ին ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և աշխատել է <<Քվանտ>> վարժարանում որպես անգլերենի ուսուցիչ։ 2013թ. սեպտեմբեր ամսից մինչ ցուցմունք տալու օր վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Խորենացի թիվ 29-րդ շենքի 53-րդ բնակարանում։ 2014թ. մարտի 30-ին՝ կեսգիշերն անց, հստակ ժամը չի հիշում, միայն հիշում է, որ արդեն օրը փոխվել էր և մարտի 30-ն է եղել, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում իր ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բար ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն արբած վիճակում, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել որպեսզի գնա տուն։ Ինքը չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Դուրս գալով բարից` ոտքով քայլել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով, այնուհետև թեքվել ձախ՝դեպի Խորենացի փողոց, որպեսզի գնա տուն։ Խորենացի փողոցով քայլելիս, երբ արդեն հասել է Խորենացի 15-րդ հասցեում գտնվող <<էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հանկարծակի ուժեղ հարված է զգացել գլխի հետևից, որից ինքը վայր է ընկել և ընկած ժամանակ իր դեմքի՝ մասնավորապես քթի շրջանում հարվածներ է զգացել, սակայն չի հիշում, թե հարվածները քանիսն էին եղել, միայն հիշում է, որ իրեն հարվածել են ձեռքով` բռունցքով։ Վայր ընկնելուց և հարվածներ ստանալուց հետո մի պահ գիտակցությունը մթագնել է, որից րոպեներ անց ինքը ոտքի է կանգնել և գնացել է տուն։ Հասնելով բնակարան` փորձել է տաբատի գրպանից հանել մուտքի դռան բանալին, սակայն հայտնաբերել է, որ այն իր գրպանում չի, որից բացի իր գրպանից բացակայել է նաև իր <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, սև գույնի բջջային հեռախոսը, և արծաթագույն մետաղյա տուփը, որը նախատեսված է ծխախոտի համար, սակայն ինքը դա օգտագործել է իբրև դրամապանակ և դրա մեջ մոտ 10.000 ՀՀ դրամ կամ միգուցե մի քիչ ավելի՝ մոտ 15.000-20.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել։ Տեսնելով, որ չի կարող մտնել բնակարան, ինքը գնացել է իր ընկերուհու՝ Էլիսա Ազդուրյանի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում։ Նախքան բարի մոտից հեռանալը` ինքը ստուգել է գրպանները և դրանք իր գրպաններում են եղել։ Նախքան հարվածները, իր հետ արտառոց ոչինչ չի եղել, և նշված իրերը չէին կարող իրենք իրենց ընկնել իր գրպանից կամ անհետանալ։ Նշում է, որ երբ հարվածներից հետո գիտակցությունը պարզվել է, ինքը տեսել է, որ իր հագից բացակայում է նաև իր բաճկոնը, որը կանաչ գույնի է եղել, փոքր-ինչ հաստ, սինթետիկ կտորից։ Իր բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 095-56-78-22 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է եղել իր ընկերուհի՝ Էլիսա Ազդուրյանի անվամբ, որը նույնպես ԱՄՆ քաղաքացի է։ Իր ընկերուհու տուն գնալուց հետո մի քանի ժամ քնել է այնտեղ, և լույսը բացվելուց հետո՝ արդեն կեսօրն անց, գնացել է <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, քանի որ հարվածներից հետո ինքը արնահոսել է և դեմքի շրջանում ցավեր է զգացել։ Հիվանդանոցում հետազոտվելուց հետո հայտնաբերել է, որ ինքը քթոսկրի և աջ այտոսկրի կոտրվածք է ստացել, և բացի այդ` ուղեղի ցնցում է ստացել։ 2014թ. ապրիլի 01-ին իրեն վիահատել են քթոսկրի կոտրվածքի համար, և ինքը մեկ օր մնացել է հիվանդանոցում։ Ինքը չի հիշում` այդ օրը տուն գնալիս մինչ հարվածները իր հետ մարդ եղել է, թե ոչ։ Ինքը իրեն հարվածողին չի տեսել, ուստի նրան չի կարող նկարագրել։ Հարվածներից զգացել է, որ հարվածողը մեկ հոգի է։ Հափշտակված բջջային հեռախոսը արժեր 40.000 ՀՀ դրամ, բանալին արժեցել է մոտ 1.000 ՀՀ դրամ, մետաղյա տուփը` 20.000 ՀՀ դրամ։ Կատարվածի հետևանքով իրեն պատճառվել է 61.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս` նշված իրերի համար, որից բացի հափշտակվել է նաև մոտ 18.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից բացի, ինքը պետք է վճարի նաև բժշկական ծախսերի համար, սակայն չափը դեռևս չգիտի։ Հայտնում է, որ ինքը 2014 թվականի հուլիս ամսին մեկնելու է ՀՀ-ից և չգիտի, թե արդյոք կրկին կվերադառնա։
Վկա Արարատ Մելքոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<Մալաթիա>> տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Շուկա է գնում գրեթե ամեն օր երեկոյան և ամբողջ գիշեր՝ մինչև առավոտյան ժամը 08։00-ն զբաղվում է առևտրով։ Առևտրով զբաղվելու ընթացքում ժամը` 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրեն և իր ընկեր Պանդուխտ Բարսեղյանին է մոտեցել նախկինում իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, և ով առաջարկել է գնել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, որոնցից ինքը հավանել է սև գույնի <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի հեռախոսն ու հետաքրքրվել դրանով։ Բջջային հեռախոսի մարտկոցը եղել է լիցքաթափված, և քանի որ ինքը ցանկացել է ստուգել դրա սարքինությունը, Մ.Միքայելյանն ասել է, որ այն կլիցքավորի և կվերադառնա, որից հետո հեռացել է ու վերադարձել մոտ 20 րոպե անց՝ բերելով նույն հեռախոսն արդեն մարտկոցը լիցքավորված վիճակում։ Զննելով հեռախոսը, ինքը գնել է այն՝ վճարելով 10.000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ գումար։ Առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում ուղևորվելով Հովտաշատ գյուղ, տանը բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր անվամբ գրանցված 093 14-97-00 համարով հեռախոսաքարտը։ Արդեն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 01-ի առավոտյան իրենց բնակարան են այցելել ոստիկանության ծառայողները, որոնցից տեղեկացել է, որ իր գնած <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը հափշտակված է։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է ցերեկը և երեկոյան, սակայն ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը Մարտինին երբեք չի տեսել շուկայում։
Վկա Պանդուխտ Բարսեղյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ <<Մալաթիա>> տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում, որը գործում է գիշերային ժամերին, զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Տոնավաճառ հիմնականում գնում է Արարատ Մելքոնյանի հետ՝ վերջինին պատկանող <<Ֆորդ Տրանզիտ>> մակնիշի, կարմիր գույնի ավտոմեքենայով։ 2014թ. մարտի 30-ի ժամը 22։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ Ա.Մելքոնյանի հետ, վերոնշյալ ավտոմեքենայով գնացել են <<Մալաթիա>> տոնավաճառի հարևանությամբ գործող շուկա՝ առևտրով զբաղվելու։ Գիշերը՝ արդեն մարտի 31-ի ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում նախկինում մեկ-երկու անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում՝ բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, ով առաջարկել է բջջային հեռախոսներ գնել։ Ինքը նախկինում Մարտինից գնել է բջջային հեռախոս, սակյան այդ օրը հեռախոս է գնել իր ընկեր` Ա.Մելքոնյանը։ Հետագայում ինքը չի տեսել հեռախոսը գնելու պրոցեսը։ Զրույցի ընթացքում Արարատն իրեն է ցուցադրել Մ.Միքայելյանի մոտ եղած <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի սև գույնի բջջային հեռախոսն ու հայտնել, որ գնել է այն, և ինչպես հետագայում է տեղեկացել՝ դրա համար վճարել է 10.000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է երեկոյան ժամերին, սակայն այդ ժամին առաջին անգամ է տեսել։
Վկա Լիլիթ Մկրտչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է իր ամուսինը։ Հայտնել է, որ իր ամուսինը զբաղվել է բջջային հեռախոսների առուվաճառքով։ 2014թ. ապրիլի 01-ին, առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում իրենց տուն են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ասել են, որ պետք է գնաև Մարտինի մոտ` ինքը հարցրել է, թե որտեղ է գտնվում իր ամուսինը` Մարտինը ու ոստիկանները իրեն պատասխանել են, որ այդ մասին ինքը կիմանա, սակայն այդ օրը ինքը չի իմացել, թե որտեղ է գտնվել իր ամուսինը, քանի որ նա իրեն տեղեկացրել էր, որ <<ինչ-որ առիթ կա և այդ օրը ինքը տուն չի գալու` լինելու է ընկերների հետ>>։ Ինքը ոստիկանների մոտից զանգահարել է իր ամուսնու հեռախոսահամարին, սակայն այն եղել է անջատված վիճակում։ Հետագայում, ժամը 10։00-ի սահմաններում ոստիկանները իրեն ասել են որպեսզի գնաև վարչություն, որ այնտեղ ինքը ստորագրի, որ իր ամուսնու գտնվելու վայրի մասին տեղյակ չէ։ Ինքը իր հոր հետ գնացել է վարչություն, սկզբում գտնվել է առաջին սենյակում, որտեղ իրեն է մոտեցել քննչականի պետը և իրեն ասել է <<մարդտ ու՞ր է>>, ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե որտեղ է իր ամուսինը։ Հետագայում իրեն տարել են վարչության օպերի մոտ։ Ինքը այդ ժամանակ եղել է հղի և այդ ընթացքում իրեն չորս սենյակ են տեղափոխել։ Հետագայում, երբ իրենք նստած են եղել սենյակում, սենյակի դուռը բացել է իր ամուսինը և ոստիկանը, տեսնելով ամուսնուն, իրեն մոտ մեկ ժամ հետո թողել է, որպեսզի գնա տուն։ Իր ամուսնուն բերման չեն ենթարկել, ինքը ինքնակամ է ներկայացել։ Եղել է, որ իր ամուսինը գիշերը դուրս է եկել հեռախոս վաճառելու։
Վկա Էլիսա Ասդուրյանի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում։ 2013թ. սեպտեմբերի 10-ին ուսումնական ծրագրով ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և մինչ ցուցմունք տալու օրը բնակվում է Երևան քաղաքում։ Դեվիդ Էստրադան հանդիսանում է իր ընկերը։ 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 05։00-ի սահմաններում, երբ տանը քնած է եղել, իր համար անակնկալ կերպով հնչել է բնակարանի դռան զանգը, և բացելով այն ինքը տեսել է իր ընկեր Դեվիդին, նրա դեմքը և ձեռքերն ամբողջությամբ արյունոտված են եղել։ Դեվիդին անմիջապես ներս է տարել, հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին ի պատասխան նա ասել է, որ նրա վրա հարձակվել են Երևան քաղաքի Խորենացի և Իտալիայի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում ու հափշտակել են նրա <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը՝ գումարով հանդերձ և բնակարանի բանալիները։ Մոտ մեկ ժամ ինքը օգնել է Դեվիդին լվանալ վերքերը, որից հետո մի քանի ժամ քնել են, ու արդեն լույսը բացվելուց հետո Դեվիդին ուղեկցել է <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, քանի որ ցավեր է ունեցել և իրեն լավ չի զգացել։ Միաժամանակ զանգահարել են ոստիկանություն ու հայտնել են կատարվածի մասին։ Հիվանդանոցում պարզվել է, որ Դեվիդը ստացել է այտոսկրի և քթոսկրի կոտրվածքներ։ Այդ ընթացքում հիվանդանոց են ժամանել ոտիկանության աշխատակիցները, և Դեվիդը հաղորդում է տվել կատարվածի մասին։ Դեվիդն իրեն հստակ չի ասել, թե դեպքի պահին իր հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, միայն ասել է, որ դուրս էր եկել <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բարից և ոտքով քայլելիս է եղել դեպի տուն ու բավականին գինովցած է եղել։ Նշում է, որ այդ իրադարձության պատճառով Դեվիդն ընդհատել է իր ծրագիրը Հայաստանում և ապրիլ ամսվա կեսերին մեկնել է ԱՄՆ ու հավանաբար այլևս չի վերադառնա։ Տեղյակ չի, թե դեպքի օրը տուն գնալիս Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Դեվիդը, մինչև դեպքը տեղի ունենալը շահագործել է իր անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսհամարը, որը մնացել է հափշտակված բջջային հեռախոսում և իրենք չեն վերականգնել այն։ 2013թ. սեպտեմբեր ամսից մինչև ցուցմունք տալու օրը ինքը շահագործել է 095-56-78-11 հեռախոսահամարը, որը նույնպես գրանցված է իր անվամբ։ Նշում է, որ մարտի 30-ին, մինչև ժամը մոտ 01։00-ն ինքը և Դեվիդը եղել են միասին, զբոսնել են քաղաքում, որից հետո ինքը գնացել է տուն ու կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել Դեվիդի հեռախոսահամարին` հարցնելով, թե արդյոք նա հասել է տուն, թե ոչ, բայց նա չի պատասխանել։ Երբ իրենք բաժանվել են, Դեվիդը իրեն լավ է զգացել և որևէ վնասվածք չի ունեցել, թեև բավականին գինովցած է եղել։
Վկա Գագիկ Միրաքյանի` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Դեվիդ Էստրադայի հետ ծանոթացել է 2013թ. սեպտեմբեր ամսին իր ընկերների միջոցով։ Դեվիդի հետ եղել է մտերիմ ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Դեվիդը Հայաստան էր ժամանել 2013թ. սեպտեմբերի ամսին` կրթական ծրագրով և աշխատել է <<Քվանտ>> վարժարանում որպես անգլերենի դասախոս։ 2014թ.մարտի 30-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր և Դեվիդի ընդհանուր ընկեր Էլիսա Ասդուրյանը և ասել է, որ Դեվիդի վրա գիրշերը հարձակում են գործել և հափշտակել են նրա իրերը, ու խնդրել է իրեն գնալ իր բնակարան, որտեղ գտնվել է նաև Դեվիդը։ Գնալով Էլիսայի բնակարան` ինքը տեսել է, որ Դեվիդի դեմքը վնասվածքներով է պատված։ Ինքը և Էլիսան Դեվիդին ուղեկցել են <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, որտեղ պարզվել է, որ նրա մոտ առկա է քթի և այտոսկրի կոտրվածքներ և նրան ցուցաբերել են բուժօգնութուն։ Հիվանդանոցից ինքը իր անվամբ գրանցված և իրեն պատկանող 055-53-70-48 հեռախոսահամարով զանգահարել է ոստիկանություն` 102 համարով և հայտնել է Դեվիդի հետ կատարվածի մասին։ Ինքը երբ Դեվիդին հանդիպել է Էլիսայի բնակարանում, նրանից հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել ու նա ասել է, որ 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել Երևան քաղաքի <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բարից և ոտքով քայլել դեպի տուն, բայց Խորենացի փողոցում` Իտալիայի ու Վ.Սարգսյանի փողոցների խաչմերուկին մոտ հարվածներ է զգացել սկզբում հետևի մասից այնուհետև դեմքի և այդ հարվածներից ինքը ընկել է գետնին։ Դեվիդն ասել է, որ շատ գինովցած է եղել ու իրեն հարվածողին չի տեսել։ Սկզբում Դեվիդն իրեն ասել է, որ իր կարծիքով իր վրա երկու հոգի են հարձակվել, սակայն հետագայում, երբ ավելի սթափ վիճակում է եղել ասել է, որ չի հիշում թե քանի հոգի է իր վրա հարձակվել` հնարավոր է որ իր վրա հարձակվել մի հոգի, ուստի կարծել է, որ իր վրա երկու հոգի են հարձակվել։ Երբ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն, ինքը նրանց հայտնել է այն` ինչ Դեվիդը իրեն ասել է սկզբում։ Դեպքի ժամանակ ինքը Դեվիդի հետ չի եղել և մանրամասներ չի կարող ասել։ Կրկին նշում է, որ Դեվիդը սթափվելուց հետո իրեն ասել է, թե չի հիշում իր վրա քանի հոգի է հարձակվել։ 2014թ. ապրիլի կեսերին Դեվիդը վերադարձել է իր հայրենիք` Ամերիկայի միացյալ նահանգներ և հավանաբար այլևս էլ չի հետ գա։
2014թ. հուլիսի 02-ին վկա Գագիկ Միրաքյանը որպես վկա լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղյակ չէ դեպքի օրը և պահին Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Ինքն այդ մասին հարցրել է նրան, սակայն նա պատասխանել է, որ չի հիշում, մարդ եղել է իր հետ, թե ոչ։ Ինքը իրենց ծանոթներից հետաքրքրվել է, թե արդյոք դեպքի պահին Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, սակայն որևէ մեկը չի կարողացել ասել, թե արդյոք նշված օրը` 2014թ. մարտի 30-ին, երբ Դեվիդը բարից դուրս է եկել և գնացել է տուն, նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Նշված բարում օտարերկրացիներ շատ են այցելում այդ պատճառով կարծում է, որ կարող է բարից ինչ-որ մեկը, ով նույնպես ԱՄՆ-ից է եղել, նրա հետ դուրս է եկել և միասին են քայլել, միգուցե դա նրա նոր ծանոթն է եղել։ Ինքը չգիտի, այդ օրը նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։
2014թ. ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Արարատ Մելքոնյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երկրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ. մարտի 31-ին, ժամը 04։00-05։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի <<Մալաթիա>> տոնավաճառում վերջինս իրեն է վաճառել <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որն ինքը ներկայացրել է քննությանը։
2014թ. հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ <<գործով վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի <<Մալաթիա>> տոնավաճառում նա իր ընկեր Արարատ Մելքոնյանին է վաճառել բջջային հեռախոս>>։
Դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` <<Դ.Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքները գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով/ներով/, հնարավոր են վերը նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի>>։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացության համաձայն` <<փորձաքննությանը տրամադրված <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014թ. մարտի 30-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 38.000 /երեսունութ հազար/ ՀՀ դրամ։
2014թ. ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Ա.Մելքոնյանից, առգրավվել է սև գույնի, <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը>>։
2014թ. հունիսի 25-ի <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ <<2014թ.ի մարտի 30-ի ժամը 05։11-ից մինչև 05։28-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի կապի ծածկույթն ապահովվել է <<Malatia 68>> /Մալաթիա 68/ հասցեում տեղակայված կայանի կողմից։ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 13։36-ից մինչև 30.03.2014 թվականի ժամը 21։30-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է <<AE0558552>> սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանում հաշվառված Անժելա Ավետիսյանի անվամբ գրանցված 098-22-92-11 հեռախոսահամարը։ 30.03.2014թ. ժամը 19։42-ից մինչև ժամը 21։33-ն ընկած ժամանակահատվածում 098-22-92-11 հեռախոսահամարով զանգեր և հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել նաև Լիլիթ Մկրտչյանի անվամբ գրանցված 093 22-28-27 հեռախոսահամարից։
2014թ. մարտի 31-ի ժամը 08։58-ից 35683504219707 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է /AE0629085/ սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Արարատ Մելքոնյանի անվամբ գրանցված 093-14-97-00 հեռախոսահամարը։ 093 14-97-00 հեռախոսահամարը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է մինչև 2014թ.-ի մարտի 31-ի ժամը 22։39-ը, որի ընթացքում կատարվել են ելքային և մուտքային զանգեր ու հաղորդագրություններ՝ տարբեր համարներին։ 093-14-97-00 հեռախոսահամարով հեռախոսից կատարված և ընդունված զանգերն ու հաղորդագրություններն սպասարկվել են Արարատի մարզի Հովտաշատ և Հայանիստ գյուղերում տեղակայված կայանների կողմից։
2014թ. հունիսի 25-ի <<Օրանժ-Արմենիա>> ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ <<2014 թվականի մարտի 29-ի ժամը 13։45-ից մինչև 2014թ. մարտի 30-ի ժամը 01։52-ը, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է 08.04.1991թ. ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսահամարը։ 095-56-78-22 հեռախոսահամարից, 2014թ. մարտի 29-ին և 30-ին, <<SMS>> հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել կրկին 08.04.1991թ. ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-11 հեռախոսահամարից՝ որոնց թվում՝ 30.03.2014թ.-ի ժամը 01։52-ին 095-56-78-11 հեռախոսահամարից <<SMS>> հաղորդագրություն է ուղարկվել 095-56-78-22 հեռախոսահամարին, որի ընթացքում կապի ծածկույթն ապահովվել է <<Opera>> /Օպերա/ հասցեում գտնվող կայանի կողմից։
2014թ. ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, ըստ որի՝ <<Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ պլազա>> համալիրի շենքի առջևի մայթեզրին, միևնույն գծով առկա են թվով 10 քառանկյուն բետոնե սյուներ՝ պատված սրբատաշ քարե սալիկներով>>։
2014թ. հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։
26. Վերոգրյալների հիման վրա, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանը 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ.Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ.Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
II. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու մասով.
27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
28. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
29. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
30. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
31. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու միջոցով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
32. Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե <<…ամբաստանյալի կողմից … մեղմացնող հանգամանք է այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մանկահասակ 1 երեխա>>, հիմնավորված չէ, քանի ամբաստանյալի խնամքին մանկահասակ 1 երեխա գտնվելու վերաբերյալ քրեական գործով որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել:
33. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալին արդարացնելու կամ վերջինիս նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0125/01/14
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա.Բեկթաշյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
13 մայիսի 2016թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մ.Նալբանդյանի
պաշտպան` Ա.Հակոբյանի
ամբաստանյալ` Մ.Միքայելյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13133314 քրեական գործը հարուցվել է 01042014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և ընդունվել է վարույթ:
2. 2014թ. ապրիլի 01-ին Մ.Միքայելյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննության մարմնի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ Մ.Միքայելյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
4. Նախաքննության մարմնի 03.04.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. Նախաքննության մարմնի 29.04.2014թ. որոշմամբ Մ.Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
7. Նախաքննության մարմնի 14.05.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ:
8. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 22-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
9. Նախաքննության մարմնի 27.05.2014թ. որոշմամբ Մ.Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
10. Նախաքննության մարմնի 19.06.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ:
11. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունիսի 24-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
12. Նախաքննության մարմնի 21.07.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հուլիսի 24-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 15/տասնհինգ/ օր ժամկետով:
14. 29.07.2014թ. Մ.Միքայելյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
15. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 31.07.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 15.08.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
16. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի 03.09.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 17.09.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
17. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճռով Մ.Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Մ.Միքայելյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 01.04.2014թ.:
Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
18. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 06.04.2016թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Հակոբյանը:
19. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 15.04.2016թ. որոշմամբ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2016թ. ապրիլի 29-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
20. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ.Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ.Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
21. Պաշտպան Ա.Հակոբյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ վճիռն անհիմն է, այն չի բխում օրենքից և գործի փաստական հանգամանքներից և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Դատարանը կայացրել է անօրինական և չհիմնավորված դատավճիռ, որը չի բխում ՀՀ Սահմանադրությունից և քրեական դատավարության օրենսգրքից։ Դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ 23-25-րդ 358-րդ և 360-րդ հոդվածները։
Դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, դատարանը սխալ է գնահատել դրանք։ Դատարանը ապացույցները բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության չի ենթարկել։
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցներր բավարար է գտել և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարել։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները հերքվում են և իր պաշտպանյալի անմեղությունը ապացուցվում է գործի քննության ընթացքում ձեոք բերված հետևյալ ապացույցներով։
Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալ Մ.Միքայելյանը ինչպես նախաքննության. այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին. որ ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, հեռախոսը գնել է խանութի հաճախորդներից մեկից, գիշերը աշխատել է Մալաթիայի շուկայում, ցերեկը Կոմիտասի պողոտայում, աշխատել է ժամը 4-ից մինչև 8-ը։ Ինքը աշխատել է որպես հեռախոսի վաճառող իր կողմից վարձակալած խանութում: Իսկ նախաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալը որպես կասկածյալ ցուցմունքը տվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հոգեբանական ճնշման ազդեցության տակ, քանի որ իր կնոջը` Լիլիթ Մկրտչյանին բերման էին ենթարկել Երևան քաղաքի վարչություն և ժամեր շարունակ պահել են այնտեղ և ինքը որպես կասկածյալ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, քանի որ կինը հղի վիճակում էր գտնվում և նրա հղիությունը ծանր էր ընթանում: Հայտնել է նաև, որ ինքն ինքնակամ էր ներկայացել վարչություն։
Մ.Միքայելյանի ցուցմունքը հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Լիլիթ Մկրտչյանը, որը հանդիսանում է Մ.Միքայելյանի կինը։ Նա նույնպես հայտնել է, որ ամուսինը բջջային հեռախոսների աոուվաճառքով էր զբաղվում, աշխատում է Կոմիտասի պողոտայում, Մարտինը փչացած հեռախոսներ էր գնում, տանը վերանորոգում և վերավաճառում, իրենց տանը շատ հեռախոսներ կան: Մարտինը ապրիլի 1-ին զգուշացրել էր, որ չի գալու տուն, իսկ հետո ասել էր, որ ինքն ընկերների հետ է եղել։ Նաև վկան հայտնել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել վարչություն և այնտեղ պահել են այնքան, մինչև Մարտինը եկել է, որից մեկ ժամ անց իրեն թողել են, նա նաև հայտնել է, որ Մարտինը իր կամքով էր եկել վարչություն:
Դատաքննության ընթացքում հրապարակվել է տուժող Էստրադա Դևիդ Գարսիա Խուանի նախաքննական ցուցմունքը, որով ևս չի հաստատվում իր պաշտպանյալի մասնակցությունը իրեն մեղսագրված հանցագործության կատարմանը։
Մասնավորապես, տուժողը ցուցմունքում նշում է, որ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի կասկադի հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բար` ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն հարբած վիճակում ժամը 04:00-ի սահմաններում դուրս է եկել բարից, որպեսզի գնա տուն։ Նա նշել է, որ չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Սակայն տուժողը նշում է, որ մինչև բարի մոտից հեռանալը ինքը ստուգել է գրպանները և բջջային հեռախոսը, դրամապանակը և բանալիները գրպանում էին։ Տուժողը չի նշել այն հանգամանքի մասին, որ բարից դուրս գալուց հետո իրեն որևէ մեկը մոտեցել է և զրույցի է բռնվել իր հետ, քանի որ իր պաշտպանյալը որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում նշել էր, որ ինքը մոտեցել է 2 երիտասարդի և նրանց հետ զրույցի բռնվել։ Այսինքն, տվյալ պարագայում ևս չի հաստատվում այն հանգամանքը որ իր պաշտպանյալն է նրա վրա հարձակում գործել, քանի որ տուժողի և Մ.Միքայելյանի ցուցմունքները հակասական են։
Անհասկանալի է մնում այն, որ տուժողը շատ լավ հիշում է, որ իրերը գրպանում էին, բայց չգիտես ինչու չի հիշում ում հետ է եղել, մենակ է եղել, թե ոչ։
Նա նաև նշել է, որ բաճկոնը ևս բացակայում էր, սակայն նախաքննական մարմինը միջոցներ չի ձեռնարկել պարզելու համար արդյոք այդ բաճկոնը ևս իմ պաշտպանյալի կողմից է վերցվել, եթե այո, ապա որտեղ է այն կամ որտեղ է դրամապանակը:
Գործով վկաները ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող ոչ մի հանգամանքի մասին չեն հայտնել։ Իսկ այն հանգամանքը, որ վկա Արարատ Մելքոնյանին Մ.Միքայելյանն է վաճառել բջջային հեռախոսը, դեռևս հիմք չի համոզվելու, որ վերջինս է ավազակությամբ հափշտակել այն։
Այսպիսով, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել։
Վերը նշվածից հետևում է, որ ապացուցված և հիմնավորված չէ այն հանգամանքը, որ Մ.Միքայելյանը կատարել է իրեն մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նախատեսված արարքները և այդ մեղադրանքով պետք է ճանաչվի և հռչակվի վերջինիս անմեղությունը և նրա նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ՝ նրա մասնակցությունը իրեն մեղսագրված հանցագործությանն ապացուցված չլինելու հիմքով։
Իսկ եթե այնուամենայնիվ խորհրդակացական սենյակում դատարանը կգա այն եզրահանգման, որ ապացուցված է իր պաշտպանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքի կատարումը, ապա բողոք բերած անձը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակել մեղմ պատիժ։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը Մ.Միքայելյանի նկատմամբ կայացրել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի 5-րդ 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկգբունքների խախտում, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը։
Միաժամանակ բողոք բերած անձը գտնում է նաև, որ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված ամբաստանյալի ուղղմանը:
Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի կողմից հանցագործության կատարումը պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներով չի ուղեկցվել, իսկ մեղմացնող հանգամանք է այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մանկահասակ 1 երեխա։
22. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-79-րդ և 380.1-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնել առաջադրված մեղադրանքում` ճանաչելով և հռչակելով նրա անմեղությունն այդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ` վերջինիս մասնակցությունն իրեն մեղսագրված արարքին ապացուցված չլինելու հիմքով:
Այն պարագայում, եթե Վերաքննիչ դատարանը կգա այն եզրահանգման, որ ապացուցված է իր պաշտպանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքի կատարումը, ապա խնդրում է ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ: Անազատության հետ կապված պատիժ սահմանելու դեպքում, խնդրում է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալին արդարացնելու, կամ վերջինիս նկատմամբ հոդվածով մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնելու մասով.
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Ավազակությունը՝ ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումն է, որը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով>>:
24. Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը զբաղվել է հեռախոսների առուվաճառքով և վերանորոգմամբ։ Տեղի ունեցած հանցանքի հետ ինքը որևէ կապ չունի։ Հայտնել է, որ ինքը այդ հեռախոսը գնել է, այն չի գողացել կամ ավազակային հարձակմամբ չի վերցրել։ Քրեական գործի նյութերում առկա է փաստաթուղթ համաձայն, որ իրեն բերման են ենթարկել, սակայն ինքը ինքնակամ է ներկայացել վարչություն։ Ինքը առավոտյան ժամը 04։00-ի սահմաններում գնացել է տուն և տեսել է, որ կինը և աները տանը չեն։ Զանգահարելով նրանց` իմացել է, որ նրանք վարչությունում են և ինքնակամ ներկայացել է։ Վարչությունում ինքը տեղեկացել է, որ կողոպուտ է տեղի ունեցել և իրեն ասել են, որ պետք է ընդունի այդ ամենը։ Ինքը որ խանութում որ աշխատել է, այնտեղ բազմաթիվ անգամներ հաճախորդները բերել են օգտագործված հեռախոսներ և ինքը գնել ու ավելի թանկ գնով վաճառել է։ Ինքը չի հիշում այդ հեռախոսը կոնկրետ ումից է գնել։ Գիշերները առևտրով է զբաղվել Մալաթիայում, քանի որ գյուղացիները գիշերն են առևտուր կատարում, իսկ ցերեկը` Կոմիտասում։ Վարչության աշխատողներն իր հղի կնոջը և աներոջը տարել են բաժին և այնքան են բաժնում պահել, մինչև ինքը տվել է նրանց ուզած ցուցմունքը։ Ինքը նախաքննության ընթացքում այդ մասին չի հայտնել, քանի որ ցանկացել է այդ ամենի մասին հայտնել միայն դատարանում։
25. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Էստրադա Դեվիդ Գարսիա Խուանի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում և մշտապես բնակվել է այնտեղ։ 2013թ. սեպտեմբերի 10-ին ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և աշխատել է <<Քվանտ>> վարժարանում որպես անգլերենի ուսուցիչ։ 2013թ. սեպտեմբեր ամսից մինչ ցուցմունք տալու օր վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Խորենացի թիվ 29-րդ շենքի 53-րդ բնակարանում։ 2014թ. մարտի 30-ին՝ կեսգիշերն անց, հստակ ժամը չի հիշում, միայն հիշում է, որ արդեն օրը փոխվել էր և մարտի 30-ն է եղել, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում իր ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բար ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն արբած վիճակում, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել որպեսզի գնա տուն։ Ինքը չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Դուրս գալով բարից` ոտքով քայլել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով, այնուհետև թեքվել ձախ՝դեպի Խորենացի փողոց, որպեսզի գնա տուն։ Խորենացի փողոցով քայլելիս, երբ արդեն հասել է Խորենացի 15-րդ հասցեում գտնվող <<էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հանկարծակի ուժեղ հարված է զգացել գլխի հետևից, որից ինքը վայր է ընկել և ընկած ժամանակ իր դեմքի՝ մասնավորապես քթի շրջանում հարվածներ է զգացել, սակայն չի հիշում, թե հարվածները քանիսն էին եղել, միայն հիշում է, որ իրեն հարվածել են ձեռքով` բռունցքով։ Վայր ընկնելուց և հարվածներ ստանալուց հետո մի պահ գիտակցությունը մթագնել է, որից րոպեներ անց ինքը ոտքի է կանգնել և գնացել է տուն։ Հասնելով բնակարան` փորձել է տաբատի գրպանից հանել մուտքի դռան բանալին, սակայն հայտնաբերել է, որ այն իր գրպանում չի, որից բացի իր գրպանից բացակայել է նաև իր <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, սև գույնի բջջային հեռախոսը, և արծաթագույն մետաղյա տուփը, որը նախատեսված է ծխախոտի համար, սակայն ինքը դա օգտագործել է իբրև դրամապանակ և դրա մեջ մոտ 10.000 ՀՀ դրամ կամ միգուցե մի քիչ ավելի՝ մոտ 15.000-20.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել։ Տեսնելով, որ չի կարող մտնել բնակարան, ինքը գնացել է իր ընկերուհու՝ Էլիսա Ազդուրյանի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում։ Նախքան բարի մոտից հեռանալը` ինքը ստուգել է գրպանները և դրանք իր գրպաններում են եղել։ Նախքան հարվածները, իր հետ արտառոց ոչինչ չի եղել, և նշված իրերը չէին կարող իրենք իրենց ընկնել իր գրպանից կամ անհետանալ։ Նշում է, որ երբ հարվածներից հետո գիտակցությունը պարզվել է, ինքը տեսել է, որ իր հագից բացակայում է նաև իր բաճկոնը, որը կանաչ գույնի է եղել, փոքր-ինչ հաստ, սինթետիկ կտորից։ Իր բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 095-56-78-22 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է եղել իր ընկերուհի՝ Էլիսա Ազդուրյանի անվամբ, որը նույնպես ԱՄՆ քաղաքացի է։ Իր ընկերուհու տուն գնալուց հետո մի քանի ժամ քնել է այնտեղ, և լույսը բացվելուց հետո՝ արդեն կեսօրն անց, գնացել է <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, քանի որ հարվածներից հետո ինքը արնահոսել է և դեմքի շրջանում ցավեր է զգացել։ Հիվանդանոցում հետազոտվելուց հետո հայտնաբերել է, որ ինքը քթոսկրի և աջ այտոսկրի կոտրվածք է ստացել, և բացի այդ` ուղեղի ցնցում է ստացել։ 2014թ. ապրիլի 01-ին իրեն վիահատել են քթոսկրի կոտրվածքի համար, և ինքը մեկ օր մնացել է հիվանդանոցում։ Ինքը չի հիշում` այդ օրը տուն գնալիս մինչ հարվածները իր հետ մարդ եղել է, թե ոչ։ Ինքը իրեն հարվածողին չի տեսել, ուստի նրան չի կարող նկարագրել։ Հարվածներից զգացել է, որ հարվածողը մեկ հոգի է։ Հափշտակված բջջային հեռախոսը արժեր 40.000 ՀՀ դրամ, բանալին արժեցել է մոտ 1.000 ՀՀ դրամ, մետաղյա տուփը` 20.000 ՀՀ դրամ։ Կատարվածի հետևանքով իրեն պատճառվել է 61.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս` նշված իրերի համար, որից բացի հափշտակվել է նաև մոտ 18.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից բացի, ինքը պետք է վճարի նաև բժշկական ծախսերի համար, սակայն չափը դեռևս չգիտի։ Հայտնում է, որ ինքը 2014 թվականի հուլիս ամսին մեկնելու է ՀՀ-ից և չգիտի, թե արդյոք կրկին կվերադառնա։
Վկա Արարատ Մելքոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<Մալաթիա>> տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Շուկա է գնում գրեթե ամեն օր երեկոյան և ամբողջ գիշեր՝ մինչև առավոտյան ժամը 08։00-ն զբաղվում է առևտրով։ Առևտրով զբաղվելու ընթացքում ժամը` 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրեն և իր ընկեր Պանդուխտ Բարսեղյանին է մոտեցել նախկինում իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, և ով առաջարկել է գնել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, որոնցից ինքը հավանել է սև գույնի <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի հեռախոսն ու հետաքրքրվել դրանով։ Բջջային հեռախոսի մարտկոցը եղել է լիցքաթափված, և քանի որ ինքը ցանկացել է ստուգել դրա սարքինությունը, Մ.Միքայելյանն ասել է, որ այն կլիցքավորի և կվերադառնա, որից հետո հեռացել է ու վերադարձել մոտ 20 րոպե անց՝ բերելով նույն հեռախոսն արդեն մարտկոցը լիցքավորված վիճակում։ Զննելով հեռախոսը, ինքը գնել է այն՝ վճարելով 10.000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ գումար։ Առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում ուղևորվելով Հովտաշատ գյուղ, տանը բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր անվամբ գրանցված 093 14-97-00 համարով հեռախոսաքարտը։ Արդեն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 01-ի առավոտյան իրենց բնակարան են այցելել ոստիկանության ծառայողները, որոնցից տեղեկացել է, որ իր գնած <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը հափշտակված է։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է ցերեկը և երեկոյան, սակայն ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը Մարտինին երբեք չի տեսել շուկայում։
Վկա Պանդուխտ Բարսեղյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ <<Մալաթիա>> տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում, որը գործում է գիշերային ժամերին, զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Տոնավաճառ հիմնականում գնում է Արարատ Մելքոնյանի հետ՝ վերջինին պատկանող <<Ֆորդ Տրանզիտ>> մակնիշի, կարմիր գույնի ավտոմեքենայով։ 2014թ. մարտի 30-ի ժամը 22։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ Ա.Մելքոնյանի հետ, վերոնշյալ ավտոմեքենայով գնացել են <<Մալաթիա>> տոնավաճառի հարևանությամբ գործող շուկա՝ առևտրով զբաղվելու։ Գիշերը՝ արդեն մարտի 31-ի ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում նախկինում մեկ-երկու անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում՝ բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, ով առաջարկել է բջջային հեռախոսներ գնել։ Ինքը նախկինում Մարտինից գնել է բջջային հեռախոս, սակյան այդ օրը հեռախոս է գնել իր ընկեր` Ա.Մելքոնյանը։ Հետագայում ինքը չի տեսել հեռախոսը գնելու պրոցեսը։ Զրույցի ընթացքում Արարատն իրեն է ցուցադրել Մ.Միքայելյանի մոտ եղած <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի սև գույնի բջջային հեռախոսն ու հայտնել, որ գնել է այն, և ինչպես հետագայում է տեղեկացել՝ դրա համար վճարել է 10.000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է երեկոյան ժամերին, սակայն այդ ժամին առաջին անգամ է տեսել։
Վկա Լիլիթ Մկրտչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է իր ամուսինը։ Հայտնել է, որ իր ամուսինը զբաղվել է բջջային հեռախոսների առուվաճառքով։ 2014թ. ապրիլի 01-ին, առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում իրենց տուն են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ասել են, որ պետք է գնաև Մարտինի մոտ` ինքը հարցրել է, թե որտեղ է գտնվում իր ամուսինը` Մարտինը ու ոստիկանները իրեն պատասխանել են, որ այդ մասին ինքը կիմանա, սակայն այդ օրը ինքը չի իմացել, թե որտեղ է գտնվել իր ամուսինը, քանի որ նա իրեն տեղեկացրել էր, որ <<ինչ-որ առիթ կա և այդ օրը ինքը տուն չի գալու` լինելու է ընկերների հետ>>։ Ինքը ոստիկանների մոտից զանգահարել է իր ամուսնու հեռախոսահամարին, սակայն այն եղել է անջատված վիճակում։ Հետագայում, ժամը 10։00-ի սահմաններում ոստիկանները իրեն ասել են որպեսզի գնաև վարչություն, որ այնտեղ ինքը ստորագրի, որ իր ամուսնու գտնվելու վայրի մասին տեղյակ չէ։ Ինքը իր հոր հետ գնացել է վարչություն, սկզբում գտնվել է առաջին սենյակում, որտեղ իրեն է մոտեցել քննչականի պետը և իրեն ասել է <<մարդտ ու՞ր է>>, ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե որտեղ է իր ամուսինը։ Հետագայում իրեն տարել են վարչության օպերի մոտ։ Ինքը այդ ժամանակ եղել է հղի և այդ ընթացքում իրեն չորս սենյակ են տեղափոխել։ Հետագայում, երբ իրենք նստած են եղել սենյակում, սենյակի դուռը բացել է իր ամուսինը և ոստիկանը, տեսնելով ամուսնուն, իրեն մոտ մեկ ժամ հետո թողել է, որպեսզի գնա տուն։ Իր ամուսնուն բերման չեն ենթարկել, ինքը ինքնակամ է ներկայացել։ Եղել է, որ իր ամուսինը գիշերը դուրս է եկել հեռախոս վաճառելու։
Վկա Էլիսա Ասդուրյանի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում։ 2013թ. սեպտեմբերի 10-ին ուսումնական ծրագրով ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և մինչ ցուցմունք տալու օրը բնակվում է Երևան քաղաքում։ Դեվիդ Էստրադան հանդիսանում է իր ընկերը։ 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 05։00-ի սահմաններում, երբ տանը քնած է եղել, իր համար անակնկալ կերպով հնչել է բնակարանի դռան զանգը, և բացելով այն ինքը տեսել է իր ընկեր Դեվիդին, նրա դեմքը և ձեռքերն ամբողջությամբ արյունոտված են եղել։ Դեվիդին անմիջապես ներս է տարել, հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին ի պատասխան նա ասել է, որ նրա վրա հարձակվել են Երևան քաղաքի Խորենացի և Իտալիայի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում ու հափշտակել են նրա <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը՝ գումարով հանդերձ և բնակարանի բանալիները։ Մոտ մեկ ժամ ինքը օգնել է Դեվիդին լվանալ վերքերը, որից հետո մի քանի ժամ քնել են, ու արդեն լույսը բացվելուց հետո Դեվիդին ուղեկցել է <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, քանի որ ցավեր է ունեցել և իրեն լավ չի զգացել։ Միաժամանակ զանգահարել են ոստիկանություն ու հայտնել են կատարվածի մասին։ Հիվանդանոցում պարզվել է, որ Դեվիդը ստացել է այտոսկրի և քթոսկրի կոտրվածքներ։ Այդ ընթացքում հիվանդանոց են ժամանել ոտիկանության աշխատակիցները, և Դեվիդը հաղորդում է տվել կատարվածի մասին։ Դեվիդն իրեն հստակ չի ասել, թե դեպքի պահին իր հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, միայն ասել է, որ դուրս էր եկել <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բարից և ոտքով քայլելիս է եղել դեպի տուն ու բավականին գինովցած է եղել։ Նշում է, որ այդ իրադարձության պատճառով Դեվիդն ընդհատել է իր ծրագիրը Հայաստանում և ապրիլ ամսվա կեսերին մեկնել է ԱՄՆ ու հավանաբար այլևս չի վերադառնա։ Տեղյակ չի, թե դեպքի օրը տուն գնալիս Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Դեվիդը, մինչև դեպքը տեղի ունենալը շահագործել է իր անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսհամարը, որը մնացել է հափշտակված բջջային հեռախոսում և իրենք չեն վերականգնել այն։ 2013թ. սեպտեմբեր ամսից մինչև ցուցմունք տալու օրը ինքը շահագործել է 095-56-78-11 հեռախոսահամարը, որը նույնպես գրանցված է իր անվամբ։ Նշում է, որ մարտի 30-ին, մինչև ժամը մոտ 01։00-ն ինքը և Դեվիդը եղել են միասին, զբոսնել են քաղաքում, որից հետո ինքը գնացել է տուն ու կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել Դեվիդի հեռախոսահամարին` հարցնելով, թե արդյոք նա հասել է տուն, թե ոչ, բայց նա չի պատասխանել։ Երբ իրենք բաժանվել են, Դեվիդը իրեն լավ է զգացել և որևէ վնասվածք չի ունեցել, թեև բավականին գինովցած է եղել։
Վկա Գագիկ Միրաքյանի` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Դեվիդ Էստրադայի հետ ծանոթացել է 2013թ. սեպտեմբեր ամսին իր ընկերների միջոցով։ Դեվիդի հետ եղել է մտերիմ ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Դեվիդը Հայաստան էր ժամանել 2013թ. սեպտեմբերի ամսին` կրթական ծրագրով և աշխատել է <<Քվանտ>> վարժարանում որպես անգլերենի դասախոս։ 2014թ.մարտի 30-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր և Դեվիդի ընդհանուր ընկեր Էլիսա Ասդուրյանը և ասել է, որ Դեվիդի վրա գիրշերը հարձակում են գործել և հափշտակել են նրա իրերը, ու խնդրել է իրեն գնալ իր բնակարան, որտեղ գտնվել է նաև Դեվիդը։ Գնալով Էլիսայի բնակարան` ինքը տեսել է, որ Դեվիդի դեմքը վնասվածքներով է պատված։ Ինքը և Էլիսան Դեվիդին ուղեկցել են <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, որտեղ պարզվել է, որ նրա մոտ առկա է քթի և այտոսկրի կոտրվածքներ և նրան ցուցաբերել են բուժօգնութուն։ Հիվանդանոցից ինքը իր անվամբ գրանցված և իրեն պատկանող 055-53-70-48 հեռախոսահամարով զանգահարել է ոստիկանություն` 102 համարով և հայտնել է Դեվիդի հետ կատարվածի մասին։ Ինքը երբ Դեվիդին հանդիպել է Էլիսայի բնակարանում, նրանից հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել ու նա ասել է, որ 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել Երևան քաղաքի <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բարից և ոտքով քայլել դեպի տուն, բայց Խորենացի փողոցում` Իտալիայի ու Վ.Սարգսյանի փողոցների խաչմերուկին մոտ հարվածներ է զգացել սկզբում հետևի մասից այնուհետև դեմքի և այդ հարվածներից ինքը ընկել է գետնին։ Դեվիդն ասել է, որ շատ գինովցած է եղել ու իրեն հարվածողին չի տեսել։ Սկզբում Դեվիդն իրեն ասել է, որ իր կարծիքով իր վրա երկու հոգի են հարձակվել, սակայն հետագայում, երբ ավելի սթափ վիճակում է եղել ասել է, որ չի հիշում թե քանի հոգի է իր վրա հարձակվել` հնարավոր է որ իր վրա հարձակվել մի հոգի, ուստի կարծել է, որ իր վրա երկու հոգի են հարձակվել։ Երբ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն, ինքը նրանց հայտնել է այն` ինչ Դեվիդը իրեն ասել է սկզբում։ Դեպքի ժամանակ ինքը Դեվիդի հետ չի եղել և մանրամասներ չի կարող ասել։ Կրկին նշում է, որ Դեվիդը սթափվելուց հետո իրեն ասել է, թե չի հիշում իր վրա քանի հոգի է հարձակվել։ 2014թ. ապրիլի կեսերին Դեվիդը վերադարձել է իր հայրենիք` Ամերիկայի միացյալ նահանգներ և հավանաբար այլևս էլ չի հետ գա։
2014թ. հուլիսի 02-ին վկա Գագիկ Միրաքյանը որպես վկա լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղյակ չէ դեպքի օրը և պահին Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Ինքն այդ մասին հարցրել է նրան, սակայն նա պատասխանել է, որ չի հիշում, մարդ եղել է իր հետ, թե ոչ։ Ինքը իրենց ծանոթներից հետաքրքրվել է, թե արդյոք դեպքի պահին Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, սակայն որևէ մեկը չի կարողացել ասել, թե արդյոք նշված օրը` 2014թ. մարտի 30-ին, երբ Դեվիդը բարից դուրս է եկել և գնացել է տուն, նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Նշված բարում օտարերկրացիներ շատ են այցելում այդ պատճառով կարծում է, որ կարող է բարից ինչ-որ մեկը, ով նույնպես ԱՄՆ-ից է եղել, նրա հետ դուրս է եկել և միասին են քայլել, միգուցե դա նրա նոր ծանոթն է եղել։ Ինքը չգիտի, այդ օրը նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։
2014թ. ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Արարատ Մելքոնյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երկրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ. մարտի 31-ին, ժամը 04։00-05։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի <<Մալաթիա>> տոնավաճառում վերջինս իրեն է վաճառել <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որն ինքը ներկայացրել է քննությանը։
2014թ. հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ <<գործով վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի <<Մալաթիա>> տոնավաճառում նա իր ընկեր Արարատ Մելքոնյանին է վաճառել բջջային հեռախոս>>։
Դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` <<Դ.Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքները գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով/ներով/, հնարավոր են վերը նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի>>։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացության համաձայն` <<փորձաքննությանը տրամադրված <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014թ. մարտի 30-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 38.000 /երեսունութ հազար/ ՀՀ դրամ։
2014թ. ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Ա.Մելքոնյանից, առգրավվել է սև գույնի, <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը>>։
2014թ. հունիսի 25-ի <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ <<2014թ.ի մարտի 30-ի ժամը 05։11-ից մինչև 05։28-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի կապի ծածկույթն ապահովվել է <<Malatia 68>> /Մալաթիա 68/ հասցեում տեղակայված կայանի կողմից։ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 13։36-ից մինչև 30.03.2014 թվականի ժամը 21։30-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է <<AE0558552>> սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանում հաշվառված Անժելա Ավետիսյանի անվամբ գրանցված 098-22-92-11 հեռախոսահամարը։ 30.03.2014թ. ժամը 19։42-ից մինչև ժամը 21։33-ն ընկած ժամանակահատվածում 098-22-92-11 հեռախոսահամարով զանգեր և հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել նաև Լիլիթ Մկրտչյանի անվամբ գրանցված 093 22-28-27 հեռախոսահամարից։
2014թ. մարտի 31-ի ժամը 08։58-ից 35683504219707 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է /AE0629085/ սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Արարատ Մելքոնյանի անվամբ գրանցված 093-14-97-00 հեռախոսահամարը։ 093 14-97-00 հեռախոսահամարը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է մինչև 2014թ.-ի մարտի 31-ի ժամը 22։39-ը, որի ընթացքում կատարվել են ելքային և մուտքային զանգեր ու հաղորդագրություններ՝ տարբեր համարներին։ 093-14-97-00 հեռախոսահամարով հեռախոսից կատարված և ընդունված զանգերն ու հաղորդագրություններն սպասարկվել են Արարատի մարզի Հովտաշատ և Հայանիստ գյուղերում տեղակայված կայանների կողմից։
2014թ. հունիսի 25-ի <<Օրանժ-Արմենիա>> ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ <<2014 թվականի մարտի 29-ի ժամը 13։45-ից մինչև 2014թ. մարտի 30-ի ժամը 01։52-ը, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է 08.04.1991թ. ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսահամարը։ 095-56-78-22 հեռախոսահամարից, 2014թ. մարտի 29-ին և 30-ին, <<SMS>> հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել կրկին 08.04.1991թ. ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-11 հեռախոսահամարից՝ որոնց թվում՝ 30.03.2014թ.-ի ժամը 01։52-ին 095-56-78-11 հեռախոսահամարից <<SMS>> հաղորդագրություն է ուղարկվել 095-56-78-22 հեռախոսահամարին, որի ընթացքում կապի ծածկույթն ապահովվել է <<Opera>> /Օպերա/ հասցեում գտնվող կայանի կողմից։
2014թ. ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, ըստ որի՝ <<Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ պլազա>> համալիրի շենքի առջևի մայթեզրին, միևնույն գծով առկա են թվով 10 քառանկյուն բետոնե սյուներ՝ պատված սրբատաշ քարե սալիկներով>>։
2014թ. հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։
26. Վերոգրյալների հիման վրա, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանը 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ.Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ.Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
II. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու մասով.
27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
28. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
29. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
30. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
31. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու միջոցով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
32. Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե <<…ամբաստանյալի կողմից … մեղմացնող հանգամանք է այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մանկահասակ 1 երեխա>>, հիմնավորված չէ, քանի ամբաստանյալի խնամքին մանկահասակ 1 երեխա գտնվելու վերաբերյալ քրեական գործով որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել:
33. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալին արդարացնելու կամ վերջինիս նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
գործ ԵԿԴ/0125/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Գեորգի Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Գնել Գասպարյանի
Մարտին Նալբանդյանի
պաշտպաններ` Կարեն Մեժլումյանի
Անժելիկա Հակոբյանի
Արմեն Պողոսյանի
Կարինե Խաչատրյանի
2016 թվականի մարտի 03-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Մարտին Աշոտի Միքայելյանի` ծնված՝ 25.03.1990 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է ք. Երևան, Ադոնցի 1-9 հասցեում, ներկայում` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ կալանավոր է, կալանքի տակ է 01.04.2014 թվականից։
Մարտին Աշոտի Միքայելյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014 թվականի ապրիլի 03-ի որոշմամբ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով թիվ 13133314 քրեական գործը հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։
2014 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Դեվիդ Խուանի Էստրադային որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2014 թվականի ապրիլի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Աշոտի Միքայելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, կյանքի և առողջության համար ոչ վտնագավոր բռնություն գործադրելով` Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի գլխի շրջանում հարվածներ հասցնելով, հափշտակել է վերջինիս պատկանող` 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 40.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որից հետո դիմել է փախուստի` Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 60.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
2014 թվականի ապրիլի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մեղադրյալ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին և նույն օրը դատարանի կողմից բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը։
2014 թվականի ապրիլի 23-ին ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակցության համաձայն` փորձաքննության տրամադրված բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014 թվականի մարտի 30-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 38.000 /երեսունութ հազար/ ՀՀ դրամ։
2014 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` մեղադրանքի ծավալի մեջ ընդգրկելով նաև դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացությամբ նշված գույքային վնասը։
2014 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, կյանքի և առողջության համար ոչ վտնագավոր բռնություն գործադրելով` Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի գլխի շրջանում հարվածներ հասցնելով, հափշտակել է վերջինիս պատկանող` 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որից հետո դիմել է փախուստի` Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 60.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
2014 թվականի մայիսի 20-ին ստացված դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` Դ.Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների` գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրեր և աջ այտոսկրի աղերի կոտրվածքի ձևով, առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով։
2014 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ. Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ. Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ. Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
2014 թվականի հունիսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Արարատ Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրևենսգրքի 216-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ նախաքննության ընթացքում որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Ա.Մելքոնյանը Մ.Միքայելյանից «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը գնելիս իմացել է դրա` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու մասին։
2014 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով «Բլեքբերի» ֆիրմայի 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը իրեղեն ապացույց չանաչելու մասին։
2014 թվականի հուլիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Մարտին Աշոտի Միքայելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը զբաղվել է հեռախոսների առուվաճառքով և վերանորոգմամբ։ Տեղի ունեցած հանցանքի հետ ինքը որևէ կապ չունի։ Հայտնեց, որ ինքը այդ հեռախոսը գնել է, այն չի գողացել կամ ավազակային հարձակմամբ չի վերցրել։ Քրեական գործի նյութերում առկա է փաստաթուղթ համաձայն, որի իրեն բերման են ենթարկել, սակայն ինքը ինքնակամ է ներկայացել վարչություն։ Ինքը առավոտյան ժամը 04։00-ի սահմաններում գնացել է տուն և տեսել է, որ կինը և աները տանը չեն։ Զանգահարելով նրանց իմացել է, որ նրանք վարչությունում են և ինքնակամ ներկայացել է։ Վարչությունում ինքը տեղեկացել է, որ կողոպուտ է տեղի ունեցել և իրեն ասել են, որ պետք է ընդունի այդ ամենը։ Ինքը որ խանութում, որ աշխատել է այնտեղ բազմաթիվ անգամներ հաճախորդները բերել են օգտագործված հեռախոսներ և ինքը գնել է և ավելի թանկ գնով վաճառել է։ Ինքը չի հիշում այդ հեռախոսը կոնկրետ ումից է գնել։ Գիշերները առևտրով է զբաղվել Մալաթիայում, քանի որ գյուղացիները գիշերն են առևտուր կատարում, իսկ ցերեկը Կոմիտասում։ Վարչության աշխատողները իր հղի կնոջը և աներոջը տարել են բաժին և այնքան են բաժնում պահել միչև ինքը տվել է նրանց ուզած ցուցմունքը։ Ինքը նախաքննության ընթացքում այդ մասին չի հայտնել, քանի որ ցանկացել է այդ ամենի մասին հայտնել միայն դատարանում։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է տուժող Էստրադա Դեվիդ Գարսիա Խուանի 2014 թվականի ապրիլի 03-ի ցուցմունքը այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում և մշտապես բնակվել է այնտեղ։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և աշխատել է «Քվանտ» վարժարանում որպես անգլերենի ուսուցիչ։ 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչ ցուցմունք տալու օր վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Խորենացի թիվ 29-րդ շենքի 53-րդ բնակարանում։ 2014 թվականի մարտի 30-ին՝ կեսգիշերն անց, հստակ ժամը չի հիշում, միայն հիշում է, որ արդեն օրը փոխվել էր և մարտի 30-ն է եղել, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում իր ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բար ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն արբած վիճակում, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել որպեսզի գնա տուն։ Ինքը չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Դուրս գալով բարից ոտքով քայլել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով, այնուհետև թեքվել ձախ՝դեպի Խորենացի փողոց, որպեսզի գնա տուն։ Խորենացի փողոցով քայլելիս, երբ արդեն հասել է Խորենացի 15-րդ հասցեում գտնվող «էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, հանկարծակի ուժեղ հարված է զգացել գլխի հետևից, որից ինքը վայր է ընկել և ընկած ժամանակ իր դեմքի՝ մասնավորապես քթի շրջանում հարվածներ է զգացել, սակայն չի հիշում, թե հարվածները քանիսն էին եղել, միայն հիշում է, որ իրեն հարվածել են ձեռքով` բռունցքով։ Վայր ընկնելուց և հարվածներ ստանալուց հետո մի պահ գիտակցությունը մթագնել է, որից րոպեներ անց ինքը ոտքի է կանգնել և գնացել է տուն։ Հասնելով բնակարան փորձել է տաբատի գրպանից հանել մուտքի դռան բանալին, սակայն հայտնաբերել է, որ այն իր գրպանում չի, որից բացի իր գրպանից բացակայել է նաև իր «Բլեքբերի» ֆիրմայի, սև գույնի բջջային հեռախոսը, և արծաթագույն մետաղյա տուփը, որը նախատեսված է ծխախոտի համար, սակայն ինքը դա օգտագործել է իբրև դրամապանակ և դրա մեջ մոտ 10.000 ՀՀ դրամ կամ միգուցե մի քիչ ավելի՝ մոտ 15.000-20.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել։ Տեսնելով, որ չի կարող մտնել բնակարան, ինքը գնացել է իր ընկերուհու՝ էլիսա Ազդուրյանի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում։ Նախքան բարի մոտից հեռանալը ինքը ստուգել է գրպանները և դրանք իր գրպաններում են եղել։ Նախքան հարվածները, իր հետ արտառոց ոչինչ չի եղել, և նշված իրերը չէին կարող իրենք իրենց ընկնել իր գրպանից կամ անհետանալ։ Նշում է, որ երբ հարվածներից հետո գիտակցությունը պարզվել է ինքը տեսել է, որ իր հագից բացակայում է նաև իր բաճկոնը, որը կանաչ գույնի է եղել, փոքր-ինչ հաստ, սինթետիկ կտորից։ Իր բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 095-56-78-22 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է եղել իր ընկերուհի՝ Էլիսա Ազդուրյանի անվամբ, որը նույնպես ԱՄՆ քաղաքացի է։ Իր ընկերուհու տուն գնալուց հետո մի քանի ժամ քնել է այնտեղ, և լույսը բացվելուց հետո՝ արդեն կեսօրն անց, գնացել է «Նաիրի» բժշկական կենտրոն, քանի որ հարվածներից հետո ինքը արնահոսել է և դեմքի շրջանում ցավեր է զգազել։ Հիվանդանոցում հետազոտվելուց հետո հայտնաբերել է, որ ինքը քթոսկրի և աջ այտոսկրի կոտրվածք է ստացել և բացի այդ ուղեղի ցնցում է ստացել։ 2014թ.-ի ապրիլի 01-ին իրեն վիահատել են քթոսկրի կոտրվածքի համար, և ինքը մեկ օր մնացել է հիվանդանոցում։ Ինքը չի հիշում այդ օրը տուն գնալիս մինչ հարվածները իր հետ մարդ եղել է, թե ոչ։ Ինքը իրեն հարվածողին չի տեսել, ուստի նրան չի կարող նկարագրել։ Հարվածներից զգացել է, որ հարվածողը մեկ հոգի է։ Հափշտակված բջջային հեռախոսը արժեր 40.000 ՀՀ դրամ, բանալին արժեցել է մոտ 1.000 ՀՀ դրամ, մետաղյա տուփը 20.00 ՀՀ դրամ։ Կատարվածի հետևանքով իրեն պատճառվել է 61.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս նշված իրերի համար, որից բացի հափշտակվել է նաև մոտ 18.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից բացի ինքը պետք է վճարի նաև բժշկական ծախսերի համար, սակայն չափը դեռևս չգիտի։ Հայտնում է, որ ինքը 2014 թվականի հուլիս ամսին մեկնելու է ՀՀ-ից և չգիտի, թե արդյոք կրկին կվերադառնա։
Վկա Արարատ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Շուկա է գնում գրեթե ամեն օր երեկոյան և ամբողջ գիշեր՝ մինչև առավոտյան ժամը 08։00-ն զբաղվում է առևտրով։ Առևտրով զբաղվելու ընթացքում ժամը` 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրեն և իր ընկեր Պանդուխտ Բարսեղյանին է մոտեցել նախկինում իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, և ով առաջարկել է գնել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, որոնցից ինքը հավանել է սև գույնի «Բլեքբերի» ֆիրմայի հեռախոսն ու հետաքրքրվել դրանով։ Բջջային հեռախոսի մարտկոցը եղել է լիցքաթափված, և քանի որ ինքը ցանկացել է ստուգել դրա սարքինությունը, Մ. Միքայելյանն ասել է, որ այն կլիցքավորի և կվերադառնա, որից հետո հեռացել է ու վերադարձել մոտ 20 րոպե անց՝ բերելով նույն հեռախոսն արդեն մարտկոցը լիցքավորված վիճակում։ Զննելով հեռախսը, ինքը գնել է այն՝ վճարելով 10.000 (տաս հազար) ՀՀ դրամ գումար։ Առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում ուղևորվելով Հովտաշատ գյուղ, տանը բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր անվամբ գրանցված 093 14-97-00 համարով հեռախոսաքարտը։ Արդեն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 01-ի առավոտյան իրենց բնակարան են այցելել ոստիկանության ծառայողները, որոնցից տեղեկացել է, որ իր գնած «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը հափշտակված է։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է ցերեկը և երեկոյան, սակայն ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը Մարտինին երբեք չի տեսել շուկայում։
Վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում, որը գործում է գիշերային ժամերին, զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Տոնավաճառ հիմնականում գնում է Արարատ Մելքոնյանի հետ՝ վերջինին պատկանող «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, կարմիր գույնի ավտոմեքենայով։ 2014թ.-ի մարտի 30-ի ժամը 22։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ Ա. Մելքոնյանի հետ, վերոնշյալ ավտոմեքենայով գնացել են «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գործող շուկա՝ առրտրով զբաղվելու։ Գիշերը՝ արդեն մարտի 31-ի ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում նախկինում մեկ-երկու անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում՝ բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, ով առաջարկել է բջջային հեռախոսներ գնել։ Ինքը նախկինում Մարտինից գնել է բջջային հեռախոս, սակյան այդ օրը հեռախոս է գնել իր ընկեր` Ա.Մելքոնյանը։ Հետագայում ինքը չի տեսել հեռախոսը գնելու պրոցեսը։ Զրույցի ընթացքում Արարատն իրեն է ցուցադրել Մ. Միքայելյանի մոտ եղած «Բլեքբերի» ֆիրմայի սև գույնի բջջային հեռախոսն ու հայտնել, որ գնել է այն, և ինչպես հետագայում է տեղեկացել՝ դրա համար վճարել է 10.000 (տաս հազար) ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է երեկոյան ժամերին, սակայն այդ ժամին առաջին անգամ է տեսել։
Վկա Լիլիթ Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է իր ամուսինը։ Հայտնեց, որ իր ամուսինը զբաղվել է բջջային հեռախոսների առուվաճառքով։ 2014 թվականի ապրիլի 01-ին առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում իրենց տուն են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ասել են, որ պետք է գնան Մարտինի մոտ` ինքը հարցրել է, թե որտեղ է գտնվում իր ամուսինը` Մարտինը ու ոստիկանները իրեն պատասխանել են, որ այդ մասին ինքը կիմանա, սակայն այդ օրը ինքը չի իմացել, թե որտեղ է գտնվել իր ամուսինը, քանի որ նա իրեն տեղեկացրել էր, որ «ինչ-որ առիթ կա և այդ օրը ինքը տուն չի գալու` լինելու է ընկերների հետ»։ Ինքը ոստիկանների մետից զանգահարել է իր ամուսնու հեռախոսահամարին, սակայն այն եղել է անջատված վիճակում։ Հետագայում ժամը 10։00-ի սահմաններում ոստիկանները իրեն ասել են որպեսզի գնան վարչություն, որ այնտեղ ինքը ստորագրի, որ իր ամուսնու գտնվելու վայրի մասին տեղյակ չէ։ Ինքը իր հոր հետ գնացել է վարչություն, սկզբում գտնվել է առաջին սենյակում, որտեղ իրեն է մոտեցել քննչականի պետը և իրեն ասել է «մարդտ ուր է» ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե որտեղ է իր ամուսինը։ Հետագայում իրեն տարել են վարչության օպերի մոտ։ Ինքը այդ ժամանակ եղել է հղի և այդ ընթացքում իրեն չորս սենյակ են տեղափոխել։ Հետագայում երբ իրենք նստած են եղել սենյակում, սենյակի դուռը բացել է իր ամուսինը և ոստիկանը տեսնելով ամուսնուն իրեն մոտ մեկ ժամ հետո թողել է, որպեսզի գնա տուն։ Իր ամուսնուն բերման չեն ենթարկել ինքը ինքնակամ է ներկայացել։ Եղել է, որ իր ամուսինը գիշերը դուրս է եկել հեռախոս վաճառելու։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Էլիսա Ասդուրյանի 2014 թվականի հունիսի 11-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ուսումնական ծրագրով ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և մինչ ցուցմունք տալու օրը բնակվում է Երևան քաղաքում։ Դեվիդ Էստրադան հանդիսանում է իր ընկերը։ 2014 թվականի մարտի 30-ին ժամը 05։00-ի սահմաններում, երբ տանը քնած է եղել, իր համար անակնկալ կերպով հնչել է բնակարանի դռան զանգը, և բացելով այն ինքը տեսել է իր ընկեր Դեվիդին, նրա դեմքը և ձեռքերն ամբողջությամբ արյունոտված են եղել։ Դեվիդին անմիջապես ներս է տարել հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին ի պատասխան նա ասել է, որ նրա վրա հարձակվել են Երևան քաղաքի Խորենացի և Իտալիայի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում ու հափշտակել են նրա «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը՝ գումարով հանդերձ և բնակարանի բանալիները։ Մոտ մեկ ժամ ինքը օգնել է Դեվիդին լվանալ վերքերը, որից հետո մի քանի ժամ քնել են, ու արդեն լույսը բացվելուց հետո Դեվիդին ուղեկցել է «Նաիրր» բժշկական կենտրոն, քանի որ ցավեր է ունեցել և իրեն լավ չի զգացել։ Միաժամանակ զանգահարել են ոստիկանություն ու հայտնել են կատարվածի մասին։ Հիվանդանոցում պարզվել է, որ Դեվիդը ստացել է այտոսկրի և քթոսկրի կոտրվածքներ։ Այդ ընթացքում հիվանդանոց է ժամանել ոտիկանության աշխատակիցները, և Դեվիդը հաղորդում է տվել կատարվածի մասին։ Դեվիդն իրեն հստակ չի ասել, թե դեպքի պահին իր հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, միայն ասել է, որ դուրս էր եկել «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բարից և ոտքով քայլելիս է եղել դեպի տուն ու բավականին գինովցած է եղել։ Նշում է, որ այդ իրադարձության պատճառով Դեվիդն ընդհատել է իր ծրագիրը Հայաստանում և ապրիլ ամսվա կեսերին մեկնել է ԱՄՆ ու հավանաբար այլևս չի վերադառնա։ Տեղյակ չի, թե դեպքի օրը տուն գնալիս Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Դեվիդը, մինչև դեպքը տեղի ունենալը շահագործել է իր անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսհամարը, որը մնացել է հափշտակված բջջային հեռախոսում և իրենք չեն վերականգնել այն։ 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև ցուցմունք տալու օրը ինքը շահագործել է 095-56-78-11 հեռախոսահամարը, որը նույնպես գրանցված է իր անվամբ։ Նշում է, որ մարտի 30-ին, մինչև ժամը մոտ 01։00-ն ինքը և Դեվիդը եղել են միասին, զբոսնել են քաղաքում, որից հետո ինքը գնացել է տուն ու կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել Դավիդի հեռախոսահամարին` հարցնելով, թե արդյոք նա հասել է տուն, թե ոչ, բայց նա չի պատասխանել։ Երբ իրենք բաժանվել են Դեվիդը իրեն լավ է զգացել և որևէ վնասվածք չի ունեցել, թեև բավականին գինովցած է եղել։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Գագիկ Միրաքյանի 2014 թվականի հունիսի 26-ի ցուցմունքը այն մասին, որ Դեվիդ Էստրադայի հետ ծանոթացել է 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսին իր ընկերների միջոցով։ Դեվիդի հետ եղել է մտերիմ ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Դեվիդը Հայաստան էր ժամանել 2013 թվականի սեպտեմբերի ամսին` կրթական ծրագրով և աշխատել է «Քվանտ» վարժարանում որպես անգլերենի դասախոս։ 2014 թվականի մարտի 30-ին` ժամը 14։00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր և Դեվիդի ընդհանուր ընկեր Էլիսա Աստուրյանը և ասել է, որ Դեվիդի վրա գիրշերը հարձակում են գործել և հափշտակել են նրա իրերը, ու խնդրել է իրեն գնալ իր բնակարան, որտեղ գտնվել է նաև Դեվիդը։ Գնալով Էլիսայի բնակարան ինքը տեսել է որ Դեվիդի դեմքը վնասվածքներով է պատված։ Ինքը և Էլիսան Դեվիդին ուղեկցել են «Նաիրի» բժշկական կենտրոն, որտեղ պարզվել է, որ նրա մոտ առկա է քթի և այտոսկրի կոտրվածքներ և նրան ցուցաբերել են բուժօգնութուն։ Հիվանդանոցից ինքը իր անվամբ գրանցված և իրեն պատկանող 055-53-70-48 հեռախոսահամարով զանգահարել է ոստիկանություն` 102 համարով և հայտնել է Դեվիդի հետ կատարվածի մասին։ Ինքը երբ Դեվիդին հանդիպել է Էլիսայի բնակարանում, նրանից հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել ու նա ասել է, որ 2014 թվականի մարտի 30-ին ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել Երևան քաղաքի «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բարից և ոտքով քայլել դեպի տուն, բայց Խորենացի փողոցում` Իտալիայի ու Վ.Սարգսյանի փողոցների խաչմերուկին մոտ հարվածներ է զգացել սկզբում հետևի մասից այնուհետև դեմքի և այդ հարվածներից ինքը ընկել է գետնին։ Դեվիդն ասել է, որ շատ գինովցած է եղել ու իրեն հարվածողին չի տեսել։ Սկզբում Դեվիդն իրեն ասել է, որ իր կարծիքով իր վրա երկու հոգի են հարձակվել, սակայն հետագայում երբ ավելի սթափ վիճակում է եղել ասել է որ չի հիշում թե քանի հոգի է իր վրա հարձակվել` հնարավոր է որ իր վրա հարձակվել մի հոգի, ուստի կարծել է, որ իր վրա երկու հոգի են հարձակվել։ Երբ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն ինքը նրանց հայտնել է այն ինչ Դեվիդը իրեն ասել է սկզբում։ Դեպքի ժամանակ ինքը Դեվիդի հետ չի եղել և մանրամասներ չի կարող ասել։ Կրկին նշում է, որ Դեվիդը սթափվելուց հետո իրեն ասել է, թե չի հիշում իր վրա քանի հոգի է հարձակվել։ 2014 թվականի ապրիլի կեսերին Դեվիդը վերադարձել է իր հայրենիք` Ամերիկայի միացյալ նահանգներ և հավանաբար այլևս էլ չի հետ գա։
2014 թվականի հուլիսի 02-ին վկա Գագիկ Միրաքյանը որպես վկա լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղյակ չէ դեպքի օրը և պահին Դեվիտի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Ինքը այդ մասին հարցրել է նրան, սակայն նա պատասխանել է, որ չի հիշում մարդ եղել է իր հետ, թե ոչ։ Ինքը իրենց ծանոթներից հետաքրքրվել է, թե արդյոք դեպքի պահին Դեվիտի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, սակայն որևէ մեկը չի կարողացել ասել, թե արդյոք նշված օրը` 2014 թվականի մարտի 30-ին երբ Դեվիտը բարից դուրս է եկել և գնացել է տուն, նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Նշված բարում օտարերկրացիներ շատ են այցելում այդ պատճառով կարծում է, որ կարող է բարից ինչ-որ մեկը, ով նույնպես ԱՄՆ-ից է եղել նրա հետ դուրս է եկել և միասին են քայլել միգուցե դա նրա նոր ծանոթն է եղել։ Ինքը չգիտի այդ օրը նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։
2014 թվականի ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Արարատ Մելքոնյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երկրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտի 31-ին ժամը 04։00-05։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի «Մալաթիա» տոնավաճառում վերջինս իրեն է վաճառել «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որն ինքը ներկայացրել է քննությանը։
2014 թվականի հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի «Մալաթիա» տոնավաճառում նա իր ընկեր Արարատ Մելքոնյանին է վաճառել բջջային հեռախոս։
Դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` Դ. Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքները գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով/ներով/, հնարավոր են վերը նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014 թվականի մարտի 30-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 38.000 (երեսունութ հազար) ՀՀ դրամ։
2014 թվականի ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Ա. Մելքոնյանից, առգրավվել է սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը։
2014 թվականի հունիսի 25-ի «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 05։11-ից մինչև 05։28-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի կապի ծածկույթն ապահովվել է «Malatia 68» (Մալաթիա 68) հասցեում տեղակայված կայանի կողմից։ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 13։36-ից մինչև 30.03.2014 թվականի ժամը 21։30-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է «AE0558552» սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանում հաշվառված Անժելա Ավետիսյանի անվամբ գրանցված 098-22-92-11 հեռախոսահամարը։
30.03.2014 թվականի ժամը 19։42-ից մինչև ժամը 21։33-ն ընկած ժամանակահատվածում 098-22-92-11 հեռախոսահամարով զանգեր և հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել նաև Լիլիթ Մկրտչյանի անվամբ գրանցված 093 22-28-27 հեռախոսահամարից։
2014 թվականի մարտի 31-ի ժամը 08։58-ից 35683504219707 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է (AE0629085) սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Արարատ Մելքոնյանի անվամբ գրանցված 093-14-97-00 հեռախոսահամարը։ 093 14-97-00 հեռախոսահամարը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է մինչև 2014թ.-ի մարտի 31-ի ժամը 22։39-ը, որի ընթացքում կատարվել են ելքային և մուտքային զանգեր ու հաղորդագրություններ՝ տարբեր համարներին։ 093-14-97-00 հեռախոսահամարով հեռախոսից կատարված և ընդունված զանգերն ու հաղորդագրություններն սպասարկվել են Արարատի մարզի Հովտաշատ և Հայանիստ գյուղերում տեղակայված կայանների կողմից։
2014 թվականի հունիսի 25-ի «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2014 թվականի մարտի 29-ի ժամը 13։45-ից մինչև 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 01։52-ը, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է 08.04.1991թ.-ին ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսահամարը։ 095-56-78-22 հեռախոսահամարից, 2014 թվականի մարտի 29-ին և 30-ին, «SMS» հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել կրկին 08.04.1991թ.-ին ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-11 հեռախոսահամարից՝ որոնց թվում՝ 30.03.2014թ.-ի ժամը 01։52-ին 095-56-78-11 հեռախոսահամարից «SMS» հաղորդագրություն է ուղարկվել 095-56-78-22 հեռախոսահամարին, որի ընթացքում կապի ծածկույթն ապահովվել է «Opera» (Օպերա) հասցեում գտնվող կայանի կողմից։
2014 թվականի ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, ըստ որի՝ Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ պլազա» համալիրի շենքի առջևի մայթեզրին, միևնույն գծով առկա են թվով 10 քառանկյուն բետոնե սյուներ՝ պատված սրբատաշ քարե սալիկներով։
2014 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը, նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի նախաքննական ցուցմունքով, վկաներ Արարատ Մելքոնյանի և Պանդուխտ Բարսեղյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքներով, վկա Լիլիթ Մկրտչյանի դատաքննական ցուցմունքով, վկաներ Էլիսա Ասդուրյանի և Գագիկ Միրաքյանի նախաքննական ցուցմունքներով, 2014 թվականի ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացությունով, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացությունով, 2014 թվականի ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունով, 2014 թվականի ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունով և 2014 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։
Այսպես.
2014 թվականի մարտի 29-ի երեկոյան ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը դուրս է եկել «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գտնվող հյուրանոցից, եղել է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում և զբոսնել է քաղաքով։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը նախապես իր կնոջը վկա` Լիլիթ Մկրտչյանին տեղեկացրել է, որ այդ գիշեր ինքը ուշ է գնալու տուն կամ չի գնալու տուն։ Գիշերը ժամը 23։00-ի սահմաններում շրջել է Երևան քաղաքի Կենտրոն համայնքի տարածքով, իսկ 04։00-ի սահմաններում՝ Խորենացի փողոցում։ Նույն ժամանակ նկատելով իր կողքով անցնող տուժող Դեվիդ Էստրադային` նրա շարժումներից հասկացել է, որ վերջինը գինովցած է, ուստի մտադրվել է գումար վերցնել նրանից՝ օգտագործելով գինովցած լինելու հանգամանքը, սակայն զրուցելով նրա հետ հասկացել է, որ օտարերկրացի է, ու չի տիրապետում հայերեն լեսվին, ուստի փորձել է կիսառուսերենով և կիսաանագլերենով հաղորդակցվել նրա հետ, որի արդյունքում միայն կարողացել է իմանալ նրա անունը։ Շուրջ 100 մետր քայլելով Դ. Էստրադայի հետ հասել է Խորենացի և Իտալիայի ու Վ. Սարգսյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝ Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ պլազա» կենտրոնի առջև, որտեղ, տեղի տալով իր հանցավոր հակումներին, հարմար պահն օգտագործելով, ավազակային հարձակման միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինի կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ Դ. Էստրադային մեջքից հրել է դեպի քարե սյունը, որին դեմքով հարվածելով վերջինն ընկել է գետնին, ինչից հետո Մ. Միքայելյանը դատարկել է նրա գրպանների պարունակությունը, իսկ երբ Դ. Էստրադան փորձել է վեր կենալ Մ. Միքայելյանը երկու անգամ բռունցքով հարվածել է նրա դեմքին՝ առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, որից հետո հափշտակելով Դ. Էստրադային պատկանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, 20.00 ՀՀ դրամ արժողությամբ մետաղյա դրամապանակը՝ 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարով, դիմել է փախուստի՝ գնալով «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գտնվող հյուրանոց, իսկ հաջորդ օրը՝ մարտի 31-ի գիշերը, շրջել է «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գիշերային ժամերին գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը նշված տոնավաճառում այդ ժամին առաջին անգամ է գտնվել, որտեղ հանդիպելով գյուղատնտեսական ապրանքների վաճառքի նպատակով շուկա եկած Արարատ Մելքոնյանին և Պանդուխտ Բարսեղյանին, Ա. Մելքոնյանին է վաճառել հափշտակած «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը` 10.000 ՀՀ դրամով։ Հետո գնացել է կնոջ հայրական տուն, որտեղ տեղեկանալով, որ ոստիկաններն այցելել են կնոջ տուն, գնացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության շենքի մոտ, որտեղից կողոպուտ կատարելու կասկածանքով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մարտին Աշոտի Միքայելյանը ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է հարձակում` ավազակություն։
Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Մարտին Միքայելյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Մարտին Միքայելյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Սույն քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է միայն ազատազրկում պատժատեսակը` երեքից վեց տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու եղանակով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակը` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը դատարանը գտնում է, որ որպես խափանման միջոց ընտրված` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` սև գույնի «Բլեքբերի» ֆերմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերադարձնել տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադային։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողը, հնարավորություն ունենալով իր շահերը դատարանում ներկայացնել, ամբաստանյալին որևէ պահանջ չի ներկայացրել։ Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ մասի 6-րդ կետով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են։ Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել։
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Մարտին Աշոտի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մարտին Աշոտի Միքայելյանի պատժի սկիզբը հաշվել 01.04.2014 թվականից։
Մարտին Աշոտի Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` սև գույնի «Բլեքբերի» ֆերմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` վերադարձնել տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադային։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Գեորգի Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Գնել Գասպարյանի
Մարտին Նալբանդյանի
պաշտպաններ` Կարեն Մեժլումյանի
Անժելիկա Հակոբյանի
Արմեն Պողոսյանի
Կարինե Խաչատրյանի
2016 թվականի մարտի 03-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Մարտին Աշոտի Միքայելյանի` ծնված՝ 25.03.1990 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է ք. Երևան, Ադոնցի 1-9 հասցեում, ներկայում` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ կալանավոր է, կալանքի տակ է 01.04.2014 թվականից։
Մարտին Աշոտի Միքայելյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014 թվականի ապրիլի 03-ի որոշմամբ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով թիվ 13133314 քրեական գործը հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։
2014 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Դեվիդ Խուանի Էստրադային որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2014 թվականի ապրիլի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Աշոտի Միքայելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, կյանքի և առողջության համար ոչ վտնագավոր բռնություն գործադրելով` Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի գլխի շրջանում հարվածներ հասցնելով, հափշտակել է վերջինիս պատկանող` 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 40.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որից հետո դիմել է փախուստի` Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 60.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
2014 թվականի ապրիլի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մեղադրյալ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին և նույն օրը դատարանի կողմից բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը։
2014 թվականի ապրիլի 23-ին ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակցության համաձայն` փորձաքննության տրամադրված բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014 թվականի մարտի 30-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 38.000 /երեսունութ հազար/ ՀՀ դրամ։
2014 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` մեղադրանքի ծավալի մեջ ընդգրկելով նաև դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացությամբ նշված գույքային վնասը։
2014 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, կյանքի և առողջության համար ոչ վտնագավոր բռնություն գործադրելով` Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի գլխի շրջանում հարվածներ հասցնելով, հափշտակել է վերջինիս պատկանող` 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որից հետո դիմել է փախուստի` Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 60.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
2014 թվականի մայիսի 20-ին ստացված դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` Դ.Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների` գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրեր և աջ այտոսկրի աղերի կոտրվածքի ձևով, առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով։
2014 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2014 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ. Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ. Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ. Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
2014 թվականի հունիսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Արարատ Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրևենսգրքի 216-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ նախաքննության ընթացքում որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Ա.Մելքոնյանը Մ.Միքայելյանից «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը գնելիս իմացել է դրա` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու մասին։
2014 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով «Բլեքբերի» ֆիրմայի 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը իրեղեն ապացույց չանաչելու մասին։
2014 թվականի հուլիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Մարտին Աշոտի Միքայելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը զբաղվել է հեռախոսների առուվաճառքով և վերանորոգմամբ։ Տեղի ունեցած հանցանքի հետ ինքը որևէ կապ չունի։ Հայտնեց, որ ինքը այդ հեռախոսը գնել է, այն չի գողացել կամ ավազակային հարձակմամբ չի վերցրել։ Քրեական գործի նյութերում առկա է փաստաթուղթ համաձայն, որի իրեն բերման են ենթարկել, սակայն ինքը ինքնակամ է ներկայացել վարչություն։ Ինքը առավոտյան ժամը 04։00-ի սահմաններում գնացել է տուն և տեսել է, որ կինը և աները տանը չեն։ Զանգահարելով նրանց իմացել է, որ նրանք վարչությունում են և ինքնակամ ներկայացել է։ Վարչությունում ինքը տեղեկացել է, որ կողոպուտ է տեղի ունեցել և իրեն ասել են, որ պետք է ընդունի այդ ամենը։ Ինքը որ խանութում, որ աշխատել է այնտեղ բազմաթիվ անգամներ հաճախորդները բերել են օգտագործված հեռախոսներ և ինքը գնել է և ավելի թանկ գնով վաճառել է։ Ինքը չի հիշում այդ հեռախոսը կոնկրետ ումից է գնել։ Գիշերները առևտրով է զբաղվել Մալաթիայում, քանի որ գյուղացիները գիշերն են առևտուր կատարում, իսկ ցերեկը Կոմիտասում։ Վարչության աշխատողները իր հղի կնոջը և աներոջը տարել են բաժին և այնքան են բաժնում պահել միչև ինքը տվել է նրանց ուզած ցուցմունքը։ Ինքը նախաքննության ընթացքում այդ մասին չի հայտնել, քանի որ ցանկացել է այդ ամենի մասին հայտնել միայն դատարանում։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է տուժող Էստրադա Դեվիդ Գարսիա Խուանի 2014 թվականի ապրիլի 03-ի ցուցմունքը այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում և մշտապես բնակվել է այնտեղ։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և աշխատել է «Քվանտ» վարժարանում որպես անգլերենի ուսուցիչ։ 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչ ցուցմունք տալու օր վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Խորենացի թիվ 29-րդ շենքի 53-րդ բնակարանում։ 2014 թվականի մարտի 30-ին՝ կեսգիշերն անց, հստակ ժամը չի հիշում, միայն հիշում է, որ արդեն օրը փոխվել էր և մարտի 30-ն է եղել, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում իր ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բար ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն արբած վիճակում, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել որպեսզի գնա տուն։ Ինքը չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Դուրս գալով բարից ոտքով քայլել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով, այնուհետև թեքվել ձախ՝դեպի Խորենացի փողոց, որպեսզի գնա տուն։ Խորենացի փողոցով քայլելիս, երբ արդեն հասել է Խորենացի 15-րդ հասցեում գտնվող «էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, հանկարծակի ուժեղ հարված է զգացել գլխի հետևից, որից ինքը վայր է ընկել և ընկած ժամանակ իր դեմքի՝ մասնավորապես քթի շրջանում հարվածներ է զգացել, սակայն չի հիշում, թե հարվածները քանիսն էին եղել, միայն հիշում է, որ իրեն հարվածել են ձեռքով` բռունցքով։ Վայր ընկնելուց և հարվածներ ստանալուց հետո մի պահ գիտակցությունը մթագնել է, որից րոպեներ անց ինքը ոտքի է կանգնել և գնացել է տուն։ Հասնելով բնակարան փորձել է տաբատի գրպանից հանել մուտքի դռան բանալին, սակայն հայտնաբերել է, որ այն իր գրպանում չի, որից բացի իր գրպանից բացակայել է նաև իր «Բլեքբերի» ֆիրմայի, սև գույնի բջջային հեռախոսը, և արծաթագույն մետաղյա տուփը, որը նախատեսված է ծխախոտի համար, սակայն ինքը դա օգտագործել է իբրև դրամապանակ և դրա մեջ մոտ 10.000 ՀՀ դրամ կամ միգուցե մի քիչ ավելի՝ մոտ 15.000-20.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել։ Տեսնելով, որ չի կարող մտնել բնակարան, ինքը գնացել է իր ընկերուհու՝ էլիսա Ազդուրյանի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում։ Նախքան բարի մոտից հեռանալը ինքը ստուգել է գրպանները և դրանք իր գրպաններում են եղել։ Նախքան հարվածները, իր հետ արտառոց ոչինչ չի եղել, և նշված իրերը չէին կարող իրենք իրենց ընկնել իր գրպանից կամ անհետանալ։ Նշում է, որ երբ հարվածներից հետո գիտակցությունը պարզվել է ինքը տեսել է, որ իր հագից բացակայում է նաև իր բաճկոնը, որը կանաչ գույնի է եղել, փոքր-ինչ հաստ, սինթետիկ կտորից։ Իր բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 095-56-78-22 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է եղել իր ընկերուհի՝ Էլիսա Ազդուրյանի անվամբ, որը նույնպես ԱՄՆ քաղաքացի է։ Իր ընկերուհու տուն գնալուց հետո մի քանի ժամ քնել է այնտեղ, և լույսը բացվելուց հետո՝ արդեն կեսօրն անց, գնացել է «Նաիրի» բժշկական կենտրոն, քանի որ հարվածներից հետո ինքը արնահոսել է և դեմքի շրջանում ցավեր է զգազել։ Հիվանդանոցում հետազոտվելուց հետո հայտնաբերել է, որ ինքը քթոսկրի և աջ այտոսկրի կոտրվածք է ստացել և բացի այդ ուղեղի ցնցում է ստացել։ 2014թ.-ի ապրիլի 01-ին իրեն վիահատել են քթոսկրի կոտրվածքի համար, և ինքը մեկ օր մնացել է հիվանդանոցում։ Ինքը չի հիշում այդ օրը տուն գնալիս մինչ հարվածները իր հետ մարդ եղել է, թե ոչ։ Ինքը իրեն հարվածողին չի տեսել, ուստի նրան չի կարող նկարագրել։ Հարվածներից զգացել է, որ հարվածողը մեկ հոգի է։ Հափշտակված բջջային հեռախոսը արժեր 40.000 ՀՀ դրամ, բանալին արժեցել է մոտ 1.000 ՀՀ դրամ, մետաղյա տուփը 20.00 ՀՀ դրամ։ Կատարվածի հետևանքով իրեն պատճառվել է 61.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս նշված իրերի համար, որից բացի հափշտակվել է նաև մոտ 18.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից բացի ինքը պետք է վճարի նաև բժշկական ծախսերի համար, սակայն չափը դեռևս չգիտի։ Հայտնում է, որ ինքը 2014 թվականի հուլիս ամսին մեկնելու է ՀՀ-ից և չգիտի, թե արդյոք կրկին կվերադառնա։
Վկա Արարատ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Շուկա է գնում գրեթե ամեն օր երեկոյան և ամբողջ գիշեր՝ մինչև առավոտյան ժամը 08։00-ն զբաղվում է առևտրով։ Առևտրով զբաղվելու ընթացքում ժամը` 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրեն և իր ընկեր Պանդուխտ Բարսեղյանին է մոտեցել նախկինում իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, և ով առաջարկել է գնել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, որոնցից ինքը հավանել է սև գույնի «Բլեքբերի» ֆիրմայի հեռախոսն ու հետաքրքրվել դրանով։ Բջջային հեռախոսի մարտկոցը եղել է լիցքաթափված, և քանի որ ինքը ցանկացել է ստուգել դրա սարքինությունը, Մ. Միքայելյանն ասել է, որ այն կլիցքավորի և կվերադառնա, որից հետո հեռացել է ու վերադարձել մոտ 20 րոպե անց՝ բերելով նույն հեռախոսն արդեն մարտկոցը լիցքավորված վիճակում։ Զննելով հեռախսը, ինքը գնել է այն՝ վճարելով 10.000 (տաս հազար) ՀՀ դրամ գումար։ Առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում ուղևորվելով Հովտաշատ գյուղ, տանը բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր անվամբ գրանցված 093 14-97-00 համարով հեռախոսաքարտը։ Արդեն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 01-ի առավոտյան իրենց բնակարան են այցելել ոստիկանության ծառայողները, որոնցից տեղեկացել է, որ իր գնած «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը հափշտակված է։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է ցերեկը և երեկոյան, սակայն ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը Մարտինին երբեք չի տեսել շուկայում։
Վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում, որը գործում է գիշերային ժամերին, զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Տոնավաճառ հիմնականում գնում է Արարատ Մելքոնյանի հետ՝ վերջինին պատկանող «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, կարմիր գույնի ավտոմեքենայով։ 2014թ.-ի մարտի 30-ի ժամը 22։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ Ա. Մելքոնյանի հետ, վերոնշյալ ավտոմեքենայով գնացել են «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գործող շուկա՝ առրտրով զբաղվելու։ Գիշերը՝ արդեն մարտի 31-ի ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում նախկինում մեկ-երկու անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում՝ բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, ով առաջարկել է բջջային հեռախոսներ գնել։ Ինքը նախկինում Մարտինից գնել է բջջային հեռախոս, սակյան այդ օրը հեռախոս է գնել իր ընկեր` Ա.Մելքոնյանը։ Հետագայում ինքը չի տեսել հեռախոսը գնելու պրոցեսը։ Զրույցի ընթացքում Արարատն իրեն է ցուցադրել Մ. Միքայելյանի մոտ եղած «Բլեքբերի» ֆիրմայի սև գույնի բջջային հեռախոսն ու հայտնել, որ գնել է այն, և ինչպես հետագայում է տեղեկացել՝ դրա համար վճարել է 10.000 (տաս հազար) ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է երեկոյան ժամերին, սակայն այդ ժամին առաջին անգամ է տեսել։
Վկա Լիլիթ Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է իր ամուսինը։ Հայտնեց, որ իր ամուսինը զբաղվել է բջջային հեռախոսների առուվաճառքով։ 2014 թվականի ապրիլի 01-ին առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում իրենց տուն են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ասել են, որ պետք է գնան Մարտինի մոտ` ինքը հարցրել է, թե որտեղ է գտնվում իր ամուսինը` Մարտինը ու ոստիկանները իրեն պատասխանել են, որ այդ մասին ինքը կիմանա, սակայն այդ օրը ինքը չի իմացել, թե որտեղ է գտնվել իր ամուսինը, քանի որ նա իրեն տեղեկացրել էր, որ «ինչ-որ առիթ կա և այդ օրը ինքը տուն չի գալու` լինելու է ընկերների հետ»։ Ինքը ոստիկանների մետից զանգահարել է իր ամուսնու հեռախոսահամարին, սակայն այն եղել է անջատված վիճակում։ Հետագայում ժամը 10։00-ի սահմաններում ոստիկանները իրեն ասել են որպեսզի գնան վարչություն, որ այնտեղ ինքը ստորագրի, որ իր ամուսնու գտնվելու վայրի մասին տեղյակ չէ։ Ինքը իր հոր հետ գնացել է վարչություն, սկզբում գտնվել է առաջին սենյակում, որտեղ իրեն է մոտեցել քննչականի պետը և իրեն ասել է «մարդտ ուր է» ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե որտեղ է իր ամուսինը։ Հետագայում իրեն տարել են վարչության օպերի մոտ։ Ինքը այդ ժամանակ եղել է հղի և այդ ընթացքում իրեն չորս սենյակ են տեղափոխել։ Հետագայում երբ իրենք նստած են եղել սենյակում, սենյակի դուռը բացել է իր ամուսինը և ոստիկանը տեսնելով ամուսնուն իրեն մոտ մեկ ժամ հետո թողել է, որպեսզի գնա տուն։ Իր ամուսնուն բերման չեն ենթարկել ինքը ինքնակամ է ներկայացել։ Եղել է, որ իր ամուսինը գիշերը դուրս է եկել հեռախոս վաճառելու։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Էլիսա Ասդուրյանի 2014 թվականի հունիսի 11-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ուսումնական ծրագրով ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և մինչ ցուցմունք տալու օրը բնակվում է Երևան քաղաքում։ Դեվիդ Էստրադան հանդիսանում է իր ընկերը։ 2014 թվականի մարտի 30-ին ժամը 05։00-ի սահմաններում, երբ տանը քնած է եղել, իր համար անակնկալ կերպով հնչել է բնակարանի դռան զանգը, և բացելով այն ինքը տեսել է իր ընկեր Դեվիդին, նրա դեմքը և ձեռքերն ամբողջությամբ արյունոտված են եղել։ Դեվիդին անմիջապես ներս է տարել հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին ի պատասխան նա ասել է, որ նրա վրա հարձակվել են Երևան քաղաքի Խորենացի և Իտալիայի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում ու հափշտակել են նրա «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը՝ գումարով հանդերձ և բնակարանի բանալիները։ Մոտ մեկ ժամ ինքը օգնել է Դեվիդին լվանալ վերքերը, որից հետո մի քանի ժամ քնել են, ու արդեն լույսը բացվելուց հետո Դեվիդին ուղեկցել է «Նաիրր» բժշկական կենտրոն, քանի որ ցավեր է ունեցել և իրեն լավ չի զգացել։ Միաժամանակ զանգահարել են ոստիկանություն ու հայտնել են կատարվածի մասին։ Հիվանդանոցում պարզվել է, որ Դեվիդը ստացել է այտոսկրի և քթոսկրի կոտրվածքներ։ Այդ ընթացքում հիվանդանոց է ժամանել ոտիկանության աշխատակիցները, և Դեվիդը հաղորդում է տվել կատարվածի մասին։ Դեվիդն իրեն հստակ չի ասել, թե դեպքի պահին իր հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, միայն ասել է, որ դուրս էր եկել «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բարից և ոտքով քայլելիս է եղել դեպի տուն ու բավականին գինովցած է եղել։ Նշում է, որ այդ իրադարձության պատճառով Դեվիդն ընդհատել է իր ծրագիրը Հայաստանում և ապրիլ ամսվա կեսերին մեկնել է ԱՄՆ ու հավանաբար այլևս չի վերադառնա։ Տեղյակ չի, թե դեպքի օրը տուն գնալիս Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Դեվիդը, մինչև դեպքը տեղի ունենալը շահագործել է իր անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսհամարը, որը մնացել է հափշտակված բջջային հեռախոսում և իրենք չեն վերականգնել այն։ 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև ցուցմունք տալու օրը ինքը շահագործել է 095-56-78-11 հեռախոսահամարը, որը նույնպես գրանցված է իր անվամբ։ Նշում է, որ մարտի 30-ին, մինչև ժամը մոտ 01։00-ն ինքը և Դեվիդը եղել են միասին, զբոսնել են քաղաքում, որից հետո ինքը գնացել է տուն ու կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել Դավիդի հեռախոսահամարին` հարցնելով, թե արդյոք նա հասել է տուն, թե ոչ, բայց նա չի պատասխանել։ Երբ իրենք բաժանվել են Դեվիդը իրեն լավ է զգացել և որևէ վնասվածք չի ունեցել, թեև բավականին գինովցած է եղել։
Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Գագիկ Միրաքյանի 2014 թվականի հունիսի 26-ի ցուցմունքը այն մասին, որ Դեվիդ Էստրադայի հետ ծանոթացել է 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսին իր ընկերների միջոցով։ Դեվիդի հետ եղել է մտերիմ ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Դեվիդը Հայաստան էր ժամանել 2013 թվականի սեպտեմբերի ամսին` կրթական ծրագրով և աշխատել է «Քվանտ» վարժարանում որպես անգլերենի դասախոս։ 2014 թվականի մարտի 30-ին` ժամը 14։00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր և Դեվիդի ընդհանուր ընկեր Էլիսա Աստուրյանը և ասել է, որ Դեվիդի վրա գիրշերը հարձակում են գործել և հափշտակել են նրա իրերը, ու խնդրել է իրեն գնալ իր բնակարան, որտեղ գտնվել է նաև Դեվիդը։ Գնալով Էլիսայի բնակարան ինքը տեսել է որ Դեվիդի դեմքը վնասվածքներով է պատված։ Ինքը և Էլիսան Դեվիդին ուղեկցել են «Նաիրի» բժշկական կենտրոն, որտեղ պարզվել է, որ նրա մոտ առկա է քթի և այտոսկրի կոտրվածքներ և նրան ցուցաբերել են բուժօգնութուն։ Հիվանդանոցից ինքը իր անվամբ գրանցված և իրեն պատկանող 055-53-70-48 հեռախոսահամարով զանգահարել է ոստիկանություն` 102 համարով և հայտնել է Դեվիդի հետ կատարվածի մասին։ Ինքը երբ Դեվիդին հանդիպել է Էլիսայի բնակարանում, նրանից հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել ու նա ասել է, որ 2014 թվականի մարտի 30-ին ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել Երևան քաղաքի «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բարից և ոտքով քայլել դեպի տուն, բայց Խորենացի փողոցում` Իտալիայի ու Վ.Սարգսյանի փողոցների խաչմերուկին մոտ հարվածներ է զգացել սկզբում հետևի մասից այնուհետև դեմքի և այդ հարվածներից ինքը ընկել է գետնին։ Դեվիդն ասել է, որ շատ գինովցած է եղել ու իրեն հարվածողին չի տեսել։ Սկզբում Դեվիդն իրեն ասել է, որ իր կարծիքով իր վրա երկու հոգի են հարձակվել, սակայն հետագայում երբ ավելի սթափ վիճակում է եղել ասել է որ չի հիշում թե քանի հոգի է իր վրա հարձակվել` հնարավոր է որ իր վրա հարձակվել մի հոգի, ուստի կարծել է, որ իր վրա երկու հոգի են հարձակվել։ Երբ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն ինքը նրանց հայտնել է այն ինչ Դեվիդը իրեն ասել է սկզբում։ Դեպքի ժամանակ ինքը Դեվիդի հետ չի եղել և մանրամասներ չի կարող ասել։ Կրկին նշում է, որ Դեվիդը սթափվելուց հետո իրեն ասել է, թե չի հիշում իր վրա քանի հոգի է հարձակվել։ 2014 թվականի ապրիլի կեսերին Դեվիդը վերադարձել է իր հայրենիք` Ամերիկայի միացյալ նահանգներ և հավանաբար այլևս էլ չի հետ գա։
2014 թվականի հուլիսի 02-ին վկա Գագիկ Միրաքյանը որպես վկա լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղյակ չէ դեպքի օրը և պահին Դեվիտի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Ինքը այդ մասին հարցրել է նրան, սակայն նա պատասխանել է, որ չի հիշում մարդ եղել է իր հետ, թե ոչ։ Ինքը իրենց ծանոթներից հետաքրքրվել է, թե արդյոք դեպքի պահին Դեվիտի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, սակայն որևէ մեկը չի կարողացել ասել, թե արդյոք նշված օրը` 2014 թվականի մարտի 30-ին երբ Դեվիտը բարից դուրս է եկել և գնացել է տուն, նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Նշված բարում օտարերկրացիներ շատ են այցելում այդ պատճառով կարծում է, որ կարող է բարից ինչ-որ մեկը, ով նույնպես ԱՄՆ-ից է եղել նրա հետ դուրս է եկել և միասին են քայլել միգուցե դա նրա նոր ծանոթն է եղել։ Ինքը չգիտի այդ օրը նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։
2014 թվականի ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Արարատ Մելքոնյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երկրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտի 31-ին ժամը 04։00-05։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի «Մալաթիա» տոնավաճառում վերջինս իրեն է վաճառել «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որն ինքը ներկայացրել է քննությանը։
2014 թվականի հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի «Մալաթիա» տոնավաճառում նա իր ընկեր Արարատ Մելքոնյանին է վաճառել բջջային հեռախոս։
Դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` Դ. Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքները գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով/ներով/, հնարավոր են վերը նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014 թվականի մարտի 30-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 38.000 (երեսունութ հազար) ՀՀ դրամ։
2014 թվականի ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Ա. Մելքոնյանից, առգրավվել է սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը։
2014 թվականի հունիսի 25-ի «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 05։11-ից մինչև 05։28-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի կապի ծածկույթն ապահովվել է «Malatia 68» (Մալաթիա 68) հասցեում տեղակայված կայանի կողմից։ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 13։36-ից մինչև 30.03.2014 թվականի ժամը 21։30-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է «AE0558552» սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանում հաշվառված Անժելա Ավետիսյանի անվամբ գրանցված 098-22-92-11 հեռախոսահամարը։
30.03.2014 թվականի ժամը 19։42-ից մինչև ժամը 21։33-ն ընկած ժամանակահատվածում 098-22-92-11 հեռախոսահամարով զանգեր և հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել նաև Լիլիթ Մկրտչյանի անվամբ գրանցված 093 22-28-27 հեռախոսահամարից։
2014 թվականի մարտի 31-ի ժամը 08։58-ից 35683504219707 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է (AE0629085) սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Արարատ Մելքոնյանի անվամբ գրանցված 093-14-97-00 հեռախոսահամարը։ 093 14-97-00 հեռախոսահամարը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է մինչև 2014թ.-ի մարտի 31-ի ժամը 22։39-ը, որի ընթացքում կատարվել են ելքային և մուտքային զանգեր ու հաղորդագրություններ՝ տարբեր համարներին։ 093-14-97-00 հեռախոսահամարով հեռախոսից կատարված և ընդունված զանգերն ու հաղորդագրություններն սպասարկվել են Արարատի մարզի Հովտաշատ և Հայանիստ գյուղերում տեղակայված կայանների կողմից։
2014 թվականի հունիսի 25-ի «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2014 թվականի մարտի 29-ի ժամը 13։45-ից մինչև 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 01։52-ը, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է 08.04.1991թ.-ին ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսահամարը։ 095-56-78-22 հեռախոսահամարից, 2014 թվականի մարտի 29-ին և 30-ին, «SMS» հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել կրկին 08.04.1991թ.-ին ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-11 հեռախոսահամարից՝ որոնց թվում՝ 30.03.2014թ.-ի ժամը 01։52-ին 095-56-78-11 հեռախոսահամարից «SMS» հաղորդագրություն է ուղարկվել 095-56-78-22 հեռախոսահամարին, որի ընթացքում կապի ծածկույթն ապահովվել է «Opera» (Օպերա) հասցեում գտնվող կայանի կողմից։
2014 թվականի ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, ըստ որի՝ Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ պլազա» համալիրի շենքի առջևի մայթեզրին, միևնույն գծով առկա են թվով 10 քառանկյուն բետոնե սյուներ՝ պատված սրբատաշ քարե սալիկներով։
2014 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը, նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի նախաքննական ցուցմունքով, վկաներ Արարատ Մելքոնյանի և Պանդուխտ Բարսեղյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքներով, վկա Լիլիթ Մկրտչյանի դատաքննական ցուցմունքով, վկաներ Էլիսա Ասդուրյանի և Գագիկ Միրաքյանի նախաքննական ցուցմունքներով, 2014 թվականի ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացությունով, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացությունով, 2014 թվականի ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունով, 2014 թվականի ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունով և 2014 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։
Այսպես.
2014 թվականի մարտի 29-ի երեկոյան ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը դուրս է եկել «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գտնվող հյուրանոցից, եղել է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում և զբոսնել է քաղաքով։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը նախապես իր կնոջը վկա` Լիլիթ Մկրտչյանին տեղեկացրել է, որ այդ գիշեր ինքը ուշ է գնալու տուն կամ չի գնալու տուն։ Գիշերը ժամը 23։00-ի սահմաններում շրջել է Երևան քաղաքի Կենտրոն համայնքի տարածքով, իսկ 04։00-ի սահմաններում՝ Խորենացի փողոցում։ Նույն ժամանակ նկատելով իր կողքով անցնող տուժող Դեվիդ Էստրադային` նրա շարժումներից հասկացել է, որ վերջինը գինովցած է, ուստի մտադրվել է գումար վերցնել նրանից՝ օգտագործելով գինովցած լինելու հանգամանքը, սակայն զրուցելով նրա հետ հասկացել է, որ օտարերկրացի է, ու չի տիրապետում հայերեն լեսվին, ուստի փորձել է կիսառուսերենով և կիսաանագլերենով հաղորդակցվել նրա հետ, որի արդյունքում միայն կարողացել է իմանալ նրա անունը։ Շուրջ 100 մետր քայլելով Դ. Էստրադայի հետ հասել է Խորենացի և Իտալիայի ու Վ. Սարգսյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝ Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ պլազա» կենտրոնի առջև, որտեղ, տեղի տալով իր հանցավոր հակումներին, հարմար պահն օգտագործելով, ավազակային հարձակման միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինի կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ Դ. Էստրադային մեջքից հրել է դեպի քարե սյունը, որին դեմքով հարվածելով վերջինն ընկել է գետնին, ինչից հետո Մ. Միքայելյանը դատարկել է նրա գրպանների պարունակությունը, իսկ երբ Դ. Էստրադան փորձել է վեր կենալ Մ. Միքայելյանը երկու անգամ բռունցքով հարվածել է նրա դեմքին՝ առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, որից հետո հափշտակելով Դ. Էստրադային պատկանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, 20.00 ՀՀ դրամ արժողությամբ մետաղյա դրամապանակը՝ 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարով, դիմել է փախուստի՝ գնալով «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գտնվող հյուրանոց, իսկ հաջորդ օրը՝ մարտի 31-ի գիշերը, շրջել է «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գիշերային ժամերին գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը նշված տոնավաճառում այդ ժամին առաջին անգամ է գտնվել, որտեղ հանդիպելով գյուղատնտեսական ապրանքների վաճառքի նպատակով շուկա եկած Արարատ Մելքոնյանին և Պանդուխտ Բարսեղյանին, Ա. Մելքոնյանին է վաճառել հափշտակած «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը` 10.000 ՀՀ դրամով։ Հետո գնացել է կնոջ հայրական տուն, որտեղ տեղեկանալով, որ ոստիկաններն այցելել են կնոջ տուն, գնացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության շենքի մոտ, որտեղից կողոպուտ կատարելու կասկածանքով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մարտին Աշոտի Միքայելյանը ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է հարձակում` ավազակություն։
Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Մարտին Միքայելյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Մարտին Միքայելյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Սույն քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է միայն ազատազրկում պատժատեսակը` երեքից վեց տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու եղանակով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակը` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը դատարանը գտնում է, որ որպես խափանման միջոց ընտրված` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` սև գույնի «Բլեքբերի» ֆերմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերադարձնել տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադային։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողը, հնարավորություն ունենալով իր շահերը դատարանում ներկայացնել, ամբաստանյալին որևէ պահանջ չի ներկայացրել։ Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ մասի 6-րդ կետով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են։ Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել։
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Մարտին Աշոտի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Մարտին Աշոտի Միքայելյանի պատժի սկիզբը հաշվել 01.04.2014 թվականից։
Մարտին Աշոտի Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` սև գույնի «Բլեքբերի» ֆերմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` վերադարձնել տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադային։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0125/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 29-07-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0125/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13133314 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մարտին Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ավազակային հարձակման միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, <<Էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ. Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս, ապա հափշտակել Դ. Էստրադային պատկանող` 2000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանմակը, որում եղել է 18000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որից հետո դիմել է փախուստի` Դ. Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մարտին |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 30-07-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 31-07-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-08-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-08-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-08-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ. |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դեվիդ Գարսիա |
| Ազգանուն | Խուան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 01-09-2014 |
|---|---|
| Փոփոխության հիմքը | Այլ |
| Հիմքը | դատարվոր Ա. Վարդանյանի 25.08.2014թ. զեկուցագիրը և դատարանի նախագահ Ռ. Վարդազարյանի 01.09.2014թ. կարգադրությունը: |
Մակագրել
| Երբ | 01-09-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 03-09-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-10-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ. |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | նախագահող դատավորի վերապատրաստման դասընթացներին մասնակցելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-01-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-01-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Այլ նշումներ | Մեկ այլ գործով դատական նիստին գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 03-03-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մարտին |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 03-03-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ ԵԿԴ/0125/01/14 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի Գեորգի Սարգսյանի մասնակցությամբ` մեղադրողներ` Գնել Գասպարյանի Մարտին Նալբանդյանի պաշտպաններ` Կարեն Մեժլումյանի Անժելիկա Հակոբյանի Արմեն Պողոսյանի Կարինե Խաչատրյանի 2016 թվականի մարտի 03-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Մարտին Աշոտի Միքայելյանի` ծնված՝ 25.03.1990 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է ք. Երևան, Ադոնցի 1-9 հասցեում, ներկայում` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ կալանավոր է, կալանքի տակ է 01.04.2014 թվականից։ Մարտին Աշոտի Միքայելյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014 թվականի ապրիլի 03-ի որոշմամբ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով թիվ 13133314 քրեական գործը հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին։ 2014 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Դեվիդ Խուանի Էստրադային որպես տուժող ճանաչելու մասին։ 2014 թվականի ապրիլի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Աշոտի Միքայելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, կյանքի և առողջության համար ոչ վտնագավոր բռնություն գործադրելով` Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի գլխի շրջանում հարվածներ հասցնելով, հափշտակել է վերջինիս պատկանող` 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 40.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որից հետո դիմել է փախուստի` Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 60.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ 2014 թվականի ապրիլի 03-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մեղադրյալ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին և նույն օրը դատարանի կողմից բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը։ 2014 թվականի ապրիլի 23-ին ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակցության համաձայն` փորձաքննության տրամադրված բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014 թվականի մարտի 30-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 38.000 /երեսունութ հազար/ ՀՀ դրամ։ 2014 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` մեղադրանքի ծավալի մեջ ընդգրկելով նաև դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացությամբ նշված գույքային վնասը։ 2014 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, կյանքի և առողջության համար ոչ վտնագավոր բռնություն գործադրելով` Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի գլխի շրջանում հարվածներ հասցնելով, հափշտակել է վերջինիս պատկանող` 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որից հետո դիմել է փախուստի` Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 60.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ 2014 թվականի մայիսի 20-ին ստացված դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` Դ.Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների` գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրեր և աջ այտոսկրի աղերի կոտրվածքի ձևով, առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով։ 2014 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2014 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին` մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ. Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ. Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ. Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ 2014 թվականի հունիսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով Արարատ Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրևենսգրքի 216-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ նախաքննության ընթացքում որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Ա.Մելքոնյանը Մ.Միքայելյանից «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը գնելիս իմացել է դրա` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու մասին։ 2014 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133314 քրեական գործով «Բլեքբերի» ֆիրմայի 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը իրեղեն ապացույց չանաչելու մասին։ 2014 թվականի հուլիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ` Մարտին Աշոտի Միքայելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը զբաղվել է հեռախոսների առուվաճառքով և վերանորոգմամբ։ Տեղի ունեցած հանցանքի հետ ինքը որևէ կապ չունի։ Հայտնեց, որ ինքը այդ հեռախոսը գնել է, այն չի գողացել կամ ավազակային հարձակմամբ չի վերցրել։ Քրեական գործի նյութերում առկա է փաստաթուղթ համաձայն, որի իրեն բերման են ենթարկել, սակայն ինքը ինքնակամ է ներկայացել վարչություն։ Ինքը առավոտյան ժամը 04։00-ի սահմաններում գնացել է տուն և տեսել է, որ կինը և աները տանը չեն։ Զանգահարելով նրանց իմացել է, որ նրանք վարչությունում են և ինքնակամ ներկայացել է։ Վարչությունում ինքը տեղեկացել է, որ կողոպուտ է տեղի ունեցել և իրեն ասել են, որ պետք է ընդունի այդ ամենը։ Ինքը որ խանութում, որ աշխատել է այնտեղ բազմաթիվ անգամներ հաճախորդները բերել են օգտագործված հեռախոսներ և ինքը գնել է և ավելի թանկ գնով վաճառել է։ Ինքը չի հիշում այդ հեռախոսը կոնկրետ ումից է գնել։ Գիշերները առևտրով է զբաղվել Մալաթիայում, քանի որ գյուղացիները գիշերն են առևտուր կատարում, իսկ ցերեկը Կոմիտասում։ Վարչության աշխատողները իր հղի կնոջը և աներոջը տարել են բաժին և այնքան են բաժնում պահել միչև ինքը տվել է նրանց ուզած ցուցմունքը։ Ինքը նախաքննության ընթացքում այդ մասին չի հայտնել, քանի որ ցանկացել է այդ ամենի մասին հայտնել միայն դատարանում։ Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է տուժող Էստրադա Դեվիդ Գարսիա Խուանի 2014 թվականի ապրիլի 03-ի ցուցմունքը այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում և մշտապես բնակվել է այնտեղ։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և աշխատել է «Քվանտ» վարժարանում որպես անգլերենի ուսուցիչ։ 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչ ցուցմունք տալու օր վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Խորենացի թիվ 29-րդ շենքի 53-րդ բնակարանում։ 2014 թվականի մարտի 30-ին՝ կեսգիշերն անց, հստակ ժամը չի հիշում, միայն հիշում է, որ արդեն օրը փոխվել էր և մարտի 30-ն է եղել, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում իր ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բար ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն արբած վիճակում, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել որպեսզի գնա տուն։ Ինքը չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Դուրս գալով բարից ոտքով քայլել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով, այնուհետև թեքվել ձախ՝դեպի Խորենացի փողոց, որպեսզի գնա տուն։ Խորենացի փողոցով քայլելիս, երբ արդեն հասել է Խորենացի 15-րդ հասցեում գտնվող «էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոնի մոտ, հանկարծակի ուժեղ հարված է զգացել գլխի հետևից, որից ինքը վայր է ընկել և ընկած ժամանակ իր դեմքի՝ մասնավորապես քթի շրջանում հարվածներ է զգացել, սակայն չի հիշում, թե հարվածները քանիսն էին եղել, միայն հիշում է, որ իրեն հարվածել են ձեռքով` բռունցքով։ Վայր ընկնելուց և հարվածներ ստանալուց հետո մի պահ գիտակցությունը մթագնել է, որից րոպեներ անց ինքը ոտքի է կանգնել և գնացել է տուն։ Հասնելով բնակարան փորձել է տաբատի գրպանից հանել մուտքի դռան բանալին, սակայն հայտնաբերել է, որ այն իր գրպանում չի, որից բացի իր գրպանից բացակայել է նաև իր «Բլեքբերի» ֆիրմայի, սև գույնի բջջային հեռախոսը, և արծաթագույն մետաղյա տուփը, որը նախատեսված է ծխախոտի համար, սակայն ինքը դա օգտագործել է իբրև դրամապանակ և դրա մեջ մոտ 10.000 ՀՀ դրամ կամ միգուցե մի քիչ ավելի՝ մոտ 15.000-20.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել։ Տեսնելով, որ չի կարող մտնել բնակարան, ինքը գնացել է իր ընկերուհու՝ էլիսա Ազդուրյանի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում։ Նախքան բարի մոտից հեռանալը ինքը ստուգել է գրպանները և դրանք իր գրպաններում են եղել։ Նախքան հարվածները, իր հետ արտառոց ոչինչ չի եղել, և նշված իրերը չէին կարող իրենք իրենց ընկնել իր գրպանից կամ անհետանալ։ Նշում է, որ երբ հարվածներից հետո գիտակցությունը պարզվել է ինքը տեսել է, որ իր հագից բացակայում է նաև իր բաճկոնը, որը կանաչ գույնի է եղել, փոքր-ինչ հաստ, սինթետիկ կտորից։ Իր բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 095-56-78-22 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է եղել իր ընկերուհի՝ Էլիսա Ազդուրյանի անվամբ, որը նույնպես ԱՄՆ քաղաքացի է։ Իր ընկերուհու տուն գնալուց հետո մի քանի ժամ քնել է այնտեղ, և լույսը բացվելուց հետո՝ արդեն կեսօրն անց, գնացել է «Նաիրի» բժշկական կենտրոն, քանի որ հարվածներից հետո ինքը արնահոսել է և դեմքի շրջանում ցավեր է զգազել։ Հիվանդանոցում հետազոտվելուց հետո հայտնաբերել է, որ ինքը քթոսկրի և աջ այտոսկրի կոտրվածք է ստացել և բացի այդ ուղեղի ցնցում է ստացել։ 2014թ.-ի ապրիլի 01-ին իրեն վիահատել են քթոսկրի կոտրվածքի համար, և ինքը մեկ օր մնացել է հիվանդանոցում։ Ինքը չի հիշում այդ օրը տուն գնալիս մինչ հարվածները իր հետ մարդ եղել է, թե ոչ։ Ինքը իրեն հարվածողին չի տեսել, ուստի նրան չի կարող նկարագրել։ Հարվածներից զգացել է, որ հարվածողը մեկ հոգի է։ Հափշտակված բջջային հեռախոսը արժեր 40.000 ՀՀ դրամ, բանալին արժեցել է մոտ 1.000 ՀՀ դրամ, մետաղյա տուփը 20.00 ՀՀ դրամ։ Կատարվածի հետևանքով իրեն պատճառվել է 61.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս նշված իրերի համար, որից բացի հափշտակվել է նաև մոտ 18.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից բացի ինքը պետք է վճարի նաև բժշկական ծախսերի համար, սակայն չափը դեռևս չգիտի։ Հայտնում է, որ ինքը 2014 թվականի հուլիս ամսին մեկնելու է ՀՀ-ից և չգիտի, թե արդյոք կրկին կվերադառնա։ Վկա Արարատ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Շուկա է գնում գրեթե ամեն օր երեկոյան և ամբողջ գիշեր՝ մինչև առավոտյան ժամը 08։00-ն զբաղվում է առևտրով։ Առևտրով զբաղվելու ընթացքում ժամը` 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրեն և իր ընկեր Պանդուխտ Բարսեղյանին է մոտեցել նախկինում իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, և ով առաջարկել է գնել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, որոնցից ինքը հավանել է սև գույնի «Բլեքբերի» ֆիրմայի հեռախոսն ու հետաքրքրվել դրանով։ Բջջային հեռախոսի մարտկոցը եղել է լիցքաթափված, և քանի որ ինքը ցանկացել է ստուգել դրա սարքինությունը, Մ. Միքայելյանն ասել է, որ այն կլիցքավորի և կվերադառնա, որից հետո հեռացել է ու վերադարձել մոտ 20 րոպե անց՝ բերելով նույն հեռախոսն արդեն մարտկոցը լիցքավորված վիճակում։ Զննելով հեռախսը, ինքը գնել է այն՝ վճարելով 10.000 (տաս հազար) ՀՀ դրամ գումար։ Առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում ուղևորվելով Հովտաշատ գյուղ, տանը բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր անվամբ գրանցված 093 14-97-00 համարով հեռախոսաքարտը։ Արդեն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 01-ի առավոտյան իրենց բնակարան են այցելել ոստիկանության ծառայողները, որոնցից տեղեկացել է, որ իր գնած «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը հափշտակված է։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է ցերեկը և երեկոյան, սակայն ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը Մարտինին երբեք չի տեսել շուկայում։ Վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում, որը գործում է գիշերային ժամերին, զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Տոնավաճառ հիմնականում գնում է Արարատ Մելքոնյանի հետ՝ վերջինին պատկանող «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի, կարմիր գույնի ավտոմեքենայով։ 2014թ.-ի մարտի 30-ի ժամը 22։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ Ա. Մելքոնյանի հետ, վերոնշյալ ավտոմեքենայով գնացել են «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գործող շուկա՝ առրտրով զբաղվելու։ Գիշերը՝ արդեն մարտի 31-ի ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում նախկինում մեկ-երկու անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում՝ բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, ով առաջարկել է բջջային հեռախոսներ գնել։ Ինքը նախկինում Մարտինից գնել է բջջային հեռախոս, սակյան այդ օրը հեռախոս է գնել իր ընկեր` Ա.Մելքոնյանը։ Հետագայում ինքը չի տեսել հեռախոսը գնելու պրոցեսը։ Զրույցի ընթացքում Արարատն իրեն է ցուցադրել Մ. Միքայելյանի մոտ եղած «Բլեքբերի» ֆիրմայի սև գույնի բջջային հեռախոսն ու հայտնել, որ գնել է այն, և ինչպես հետագայում է տեղեկացել՝ դրա համար վճարել է 10.000 (տաս հազար) ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է երեկոյան ժամերին, սակայն այդ ժամին առաջին անգամ է տեսել։ Վկա Լիլիթ Մկրտչյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է իր ամուսինը։ Հայտնեց, որ իր ամուսինը զբաղվել է բջջային հեռախոսների առուվաճառքով։ 2014 թվականի ապրիլի 01-ին առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում իրենց տուն են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ասել են, որ պետք է գնան Մարտինի մոտ` ինքը հարցրել է, թե որտեղ է գտնվում իր ամուսինը` Մարտինը ու ոստիկանները իրեն պատասխանել են, որ այդ մասին ինքը կիմանա, սակայն այդ օրը ինքը չի իմացել, թե որտեղ է գտնվել իր ամուսինը, քանի որ նա իրեն տեղեկացրել էր, որ «ինչ-որ առիթ կա և այդ օրը ինքը տուն չի գալու` լինելու է ընկերների հետ»։ Ինքը ոստիկանների մետից զանգահարել է իր ամուսնու հեռախոսահամարին, սակայն այն եղել է անջատված վիճակում։ Հետագայում ժամը 10։00-ի սահմաններում ոստիկանները իրեն ասել են որպեսզի գնան վարչություն, որ այնտեղ ինքը ստորագրի, որ իր ամուսնու գտնվելու վայրի մասին տեղյակ չէ։ Ինքը իր հոր հետ գնացել է վարչություն, սկզբում գտնվել է առաջին սենյակում, որտեղ իրեն է մոտեցել քննչականի պետը և իրեն ասել է «մարդտ ուր է» ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե որտեղ է իր ամուսինը։ Հետագայում իրեն տարել են վարչության օպերի մոտ։ Ինքը այդ ժամանակ եղել է հղի և այդ ընթացքում իրեն չորս սենյակ են տեղափոխել։ Հետագայում երբ իրենք նստած են եղել սենյակում, սենյակի դուռը բացել է իր ամուսինը և ոստիկանը տեսնելով ամուսնուն իրեն մոտ մեկ ժամ հետո թողել է, որպեսզի գնա տուն։ Իր ամուսնուն բերման չեն ենթարկել ինքը ինքնակամ է ներկայացել։ Եղել է, որ իր ամուսինը գիշերը դուրս է եկել հեռախոս վաճառելու։ Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Էլիսա Ասդուրյանի 2014 թվականի հունիսի 11-ի ցուցմունքը այն մասին, որ իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ուսումնական ծրագրով ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և մինչ ցուցմունք տալու օրը բնակվում է Երևան քաղաքում։ Դեվիդ Էստրադան հանդիսանում է իր ընկերը։ 2014 թվականի մարտի 30-ին ժամը 05։00-ի սահմաններում, երբ տանը քնած է եղել, իր համար անակնկալ կերպով հնչել է բնակարանի դռան զանգը, և բացելով այն ինքը տեսել է իր ընկեր Դեվիդին, նրա դեմքը և ձեռքերն ամբողջությամբ արյունոտված են եղել։ Դեվիդին անմիջապես ներս է տարել հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին ի պատասխան նա ասել է, որ նրա վրա հարձակվել են Երևան քաղաքի Խորենացի և Իտալիայի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում ու հափշտակել են նրա «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը՝ գումարով հանդերձ և բնակարանի բանալիները։ Մոտ մեկ ժամ ինքը օգնել է Դեվիդին լվանալ վերքերը, որից հետո մի քանի ժամ քնել են, ու արդեն լույսը բացվելուց հետո Դեվիդին ուղեկցել է «Նաիրր» բժշկական կենտրոն, քանի որ ցավեր է ունեցել և իրեն լավ չի զգացել։ Միաժամանակ զանգահարել են ոստիկանություն ու հայտնել են կատարվածի մասին։ Հիվանդանոցում պարզվել է, որ Դեվիդը ստացել է այտոսկրի և քթոսկրի կոտրվածքներ։ Այդ ընթացքում հիվանդանոց է ժամանել ոտիկանության աշխատակիցները, և Դեվիդը հաղորդում է տվել կատարվածի մասին։ Դեվիդն իրեն հստակ չի ասել, թե դեպքի պահին իր հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, միայն ասել է, որ դուրս էր եկել «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բարից և ոտքով քայլելիս է եղել դեպի տուն ու բավականին գինովցած է եղել։ Նշում է, որ այդ իրադարձության պատճառով Դեվիդն ընդհատել է իր ծրագիրը Հայաստանում և ապրիլ ամսվա կեսերին մեկնել է ԱՄՆ ու հավանաբար այլևս չի վերադառնա։ Տեղյակ չի, թե դեպքի օրը տուն գնալիս Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Դեվիդը, մինչև դեպքը տեղի ունենալը շահագործել է իր անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսհամարը, որը մնացել է հափշտակված բջջային հեռախոսում և իրենք չեն վերականգնել այն։ 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև ցուցմունք տալու օրը ինքը շահագործել է 095-56-78-11 հեռախոսահամարը, որը նույնպես գրանցված է իր անվամբ։ Նշում է, որ մարտի 30-ին, մինչև ժամը մոտ 01։00-ն ինքը և Դեվիդը եղել են միասին, զբոսնել են քաղաքում, որից հետո ինքը գնացել է տուն ու կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել Դավիդի հեռախոսահամարին` հարցնելով, թե արդյոք նա հասել է տուն, թե ոչ, բայց նա չի պատասխանել։ Երբ իրենք բաժանվել են Դեվիդը իրեն լավ է զգացել և որևէ վնասվածք չի ունեցել, թեև բավականին գինովցած է եղել։ Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակել է վկա Գագիկ Միրաքյանի 2014 թվականի հունիսի 26-ի ցուցմունքը այն մասին, որ Դեվիդ Էստրադայի հետ ծանոթացել է 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսին իր ընկերների միջոցով։ Դեվիդի հետ եղել է մտերիմ ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Դեվիդը Հայաստան էր ժամանել 2013 թվականի սեպտեմբերի ամսին` կրթական ծրագրով և աշխատել է «Քվանտ» վարժարանում որպես անգլերենի դասախոս։ 2014 թվականի մարտի 30-ին` ժամը 14։00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր և Դեվիդի ընդհանուր ընկեր Էլիսա Աստուրյանը և ասել է, որ Դեվիդի վրա գիրշերը հարձակում են գործել և հափշտակել են նրա իրերը, ու խնդրել է իրեն գնալ իր բնակարան, որտեղ գտնվել է նաև Դեվիդը։ Գնալով Էլիսայի բնակարան ինքը տեսել է որ Դեվիդի դեմքը վնասվածքներով է պատված։ Ինքը և Էլիսան Դեվիդին ուղեկցել են «Նաիրի» բժշկական կենտրոն, որտեղ պարզվել է, որ նրա մոտ առկա է քթի և այտոսկրի կոտրվածքներ և նրան ցուցաբերել են բուժօգնութուն։ Հիվանդանոցից ինքը իր անվամբ գրանցված և իրեն պատկանող 055-53-70-48 հեռախոսահամարով զանգահարել է ոստիկանություն` 102 համարով և հայտնել է Դեվիդի հետ կատարվածի մասին։ Ինքը երբ Դեվիդին հանդիպել է Էլիսայի բնակարանում, նրանից հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել ու նա ասել է, որ 2014 թվականի մարտի 30-ին ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել Երևան քաղաքի «Կասկադի» հարևանությամբ գտնվող «Հեմինգուեյ» բարից և ոտքով քայլել դեպի տուն, բայց Խորենացի փողոցում` Իտալիայի ու Վ.Սարգսյանի փողոցների խաչմերուկին մոտ հարվածներ է զգացել սկզբում հետևի մասից այնուհետև դեմքի և այդ հարվածներից ինքը ընկել է գետնին։ Դեվիդն ասել է, որ շատ գինովցած է եղել ու իրեն հարվածողին չի տեսել։ Սկզբում Դեվիդն իրեն ասել է, որ իր կարծիքով իր վրա երկու հոգի են հարձակվել, սակայն հետագայում երբ ավելի սթափ վիճակում է եղել ասել է որ չի հիշում թե քանի հոգի է իր վրա հարձակվել` հնարավոր է որ իր վրա հարձակվել մի հոգի, ուստի կարծել է, որ իր վրա երկու հոգի են հարձակվել։ Երբ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն ինքը նրանց հայտնել է այն ինչ Դեվիդը իրեն ասել է սկզբում։ Դեպքի ժամանակ ինքը Դեվիդի հետ չի եղել և մանրամասներ չի կարող ասել։ Կրկին նշում է, որ Դեվիդը սթափվելուց հետո իրեն ասել է, թե չի հիշում իր վրա քանի հոգի է հարձակվել։ 2014 թվականի ապրիլի կեսերին Դեվիդը վերադարձել է իր հայրենիք` Ամերիկայի միացյալ նահանգներ և հավանաբար այլևս էլ չի հետ գա։ 2014 թվականի հուլիսի 02-ին վկա Գագիկ Միրաքյանը որպես վկա լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղյակ չէ դեպքի օրը և պահին Դեվիտի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Ինքը այդ մասին հարցրել է նրան, սակայն նա պատասխանել է, որ չի հիշում մարդ եղել է իր հետ, թե ոչ։ Ինքը իրենց ծանոթներից հետաքրքրվել է, թե արդյոք դեպքի պահին Դեվիտի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, սակայն որևէ մեկը չի կարողացել ասել, թե արդյոք նշված օրը` 2014 թվականի մարտի 30-ին երբ Դեվիտը բարից դուրս է եկել և գնացել է տուն, նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Նշված բարում օտարերկրացիներ շատ են այցելում այդ պատճառով կարծում է, որ կարող է բարից ինչ-որ մեկը, ով նույնպես ԱՄՆ-ից է եղել նրա հետ դուրս է եկել և միասին են քայլել միգուցե դա նրա նոր ծանոթն է եղել։ Ինքը չգիտի այդ օրը նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ 2014 թվականի ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Արարատ Մելքոնյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երկրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտի 31-ին ժամը 04։00-05։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի «Մալաթիա» տոնավաճառում վերջինս իրեն է վաճառել «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որն ինքը ներկայացրել է քննությանը։ 2014 թվականի հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի «Մալաթիա» տոնավաճառում նա իր ընկեր Արարատ Մելքոնյանին է վաճառել բջջային հեռախոս։ Դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` Դ. Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքները գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով/ներով/, հնարավոր են վերը նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014 թվականի մարտի 30-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 38.000 (երեսունութ հազար) ՀՀ դրամ։ 2014 թվականի ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Ա. Մելքոնյանից, առգրավվել է սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը։ 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 05։11-ից մինչև 05։28-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի կապի ծածկույթն ապահովվել է «Malatia 68» (Մալաթիա 68) հասցեում տեղակայված կայանի կողմից։ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 13։36-ից մինչև 30.03.2014 թվականի ժամը 21։30-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է «AE0558552» սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանում հաշվառված Անժելա Ավետիսյանի անվամբ գրանցված 098-22-92-11 հեռախոսահամարը։ 30.03.2014 թվականի ժամը 19։42-ից մինչև ժամը 21։33-ն ընկած ժամանակահատվածում 098-22-92-11 հեռախոսահամարով զանգեր և հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել նաև Լիլիթ Մկրտչյանի անվամբ գրանցված 093 22-28-27 հեռախոսահամարից։ 2014 թվականի մարտի 31-ի ժամը 08։58-ից 35683504219707 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է (AE0629085) սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Արարատ Մելքոնյանի անվամբ գրանցված 093-14-97-00 հեռախոսահամարը։ 093 14-97-00 հեռախոսահամարը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է մինչև 2014թ.-ի մարտի 31-ի ժամը 22։39-ը, որի ընթացքում կատարվել են ելքային և մուտքային զանգեր ու հաղորդագրություններ՝ տարբեր համարներին։ 093-14-97-00 հեռախոսահամարով հեռախոսից կատարված և ընդունված զանգերն ու հաղորդագրություններն սպասարկվել են Արարատի մարզի Հովտաշատ և Հայանիստ գյուղերում տեղակայված կայանների կողմից։ 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2014 թվականի մարտի 29-ի ժամը 13։45-ից մինչև 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 01։52-ը, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է 08.04.1991թ.-ին ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսահամարը։ 095-56-78-22 հեռախոսահամարից, 2014 թվականի մարտի 29-ին և 30-ին, «SMS» հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել կրկին 08.04.1991թ.-ին ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-11 հեռախոսահամարից՝ որոնց թվում՝ 30.03.2014թ.-ի ժամը 01։52-ին 095-56-78-11 հեռախոսահամարից «SMS» հաղորդագրություն է ուղարկվել 095-56-78-22 հեռախոսահամարին, որի ընթացքում կապի ծածկույթն ապահովվել է «Opera» (Օպերա) հասցեում գտնվող կայանի կողմից։ 2014 թվականի ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, ըստ որի՝ Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ պլազա» համալիրի շենքի առջևի մայթեզրին, միևնույն գծով առկա են թվով 10 քառանկյուն բետոնե սյուներ՝ պատված սրբատաշ քարե սալիկներով։ 2014 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։ Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը, նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի նախաքննական ցուցմունքով, վկաներ Արարատ Մելքոնյանի և Պանդուխտ Բարսեղյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքներով, վկա Լիլիթ Մկրտչյանի դատաքննական ցուցմունքով, վկաներ Էլիսա Ասդուրյանի և Գագիկ Միրաքյանի նախաքննական ցուցմունքներով, 2014 թվականի ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացությունով, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացությունով, 2014 թվականի ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունով, 2014 թվականի հունիսի 25-ի «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունով, 2014 թվականի ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունով և 2014 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, «Բլեքբերի» ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։ Այսպես. 2014 թվականի մարտի 29-ի երեկոյան ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը դուրս է եկել «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գտնվող հյուրանոցից, եղել է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում և զբոսնել է քաղաքով։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը նախապես իր կնոջը վկա` Լիլիթ Մկրտչյանին տեղեկացրել է, որ այդ գիշեր ինքը ուշ է գնալու տուն կամ չի գնալու տուն։ Գիշերը ժամը 23։00-ի սահմաններում շրջել է Երևան քաղաքի Կենտրոն համայնքի տարածքով, իսկ 04։00-ի սահմաններում՝ Խորենացի փողոցում։ Նույն ժամանակ նկատելով իր կողքով անցնող տուժող Դեվիդ Էստրադային` նրա շարժումներից հասկացել է, որ վերջինը գինովցած է, ուստի մտադրվել է գումար վերցնել նրանից՝ օգտագործելով գինովցած լինելու հանգամանքը, սակայն զրուցելով նրա հետ հասկացել է, որ օտարերկրացի է, ու չի տիրապետում հայերեն լեսվին, ուստի փորձել է կիսառուսերենով և կիսաանագլերենով հաղորդակցվել նրա հետ, որի արդյունքում միայն կարողացել է իմանալ նրա անունը։ Շուրջ 100 մետր քայլելով Դ. Էստրադայի հետ հասել է Խորենացի և Իտալիայի ու Վ. Սարգսյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝ Խորենացի 15 հասցեում գտնվող «Էլիտ պլազա» կենտրոնի առջև, որտեղ, տեղի տալով իր հանցավոր հակումներին, հարմար պահն օգտագործելով, ավազակային հարձակման միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինի կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ Դ. Էստրադային մեջքից հրել է դեպի քարե սյունը, որին դեմքով հարվածելով վերջինն ընկել է գետնին, ինչից հետո Մ. Միքայելյանը դատարկել է նրա գրպանների պարունակությունը, իսկ երբ Դ. Էստրադան փորձել է վեր կենալ Մ. Միքայելյանը երկու անգամ բռունցքով հարվածել է նրա դեմքին՝ առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, որից հետո հափշտակելով Դ. Էստրադային պատկանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, 20.00 ՀՀ դրամ արժողությամբ մետաղյա դրամապանակը՝ 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարով, դիմել է փախուստի՝ գնալով «Մալաթիա» տոնավաճառի հարևանությամբ գտնվող հյուրանոց, իսկ հաջորդ օրը՝ մարտի 31-ի գիշերը, շրջել է «Մալաթիա» տոնավաճառի տարածքում գիշերային ժամերին գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը նշված տոնավաճառում այդ ժամին առաջին անգամ է գտնվել, որտեղ հանդիպելով գյուղատնտեսական ապրանքների վաճառքի նպատակով շուկա եկած Արարատ Մելքոնյանին և Պանդուխտ Բարսեղյանին, Ա. Մելքոնյանին է վաճառել հափշտակած «Բլեքբերի» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը` 10.000 ՀՀ դրամով։ Հետո գնացել է կնոջ հայրական տուն, որտեղ տեղեկանալով, որ ոստիկաններն այցելել են կնոջ տուն, գնացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության շենքի մոտ, որտեղից կողոպուտ կատարելու կասկածանքով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մարտին Աշոտի Միքայելյանը ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է հարձակում` ավազակություն։ Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Մարտին Միքայելյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Մարտին Միքայելյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։ Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Սույն քրեական գործով Մարտին Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է միայն ազատազրկում պատժատեսակը` երեքից վեց տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։ Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու եղանակով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակը` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` գույքի բռնագրավումը։ Քննարկելով ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը դատարանը գտնում է, որ որպես խափանման միջոց ընտրված` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` սև գույնի «Բլեքբերի» ֆերմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերադարձնել տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադային։ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողը, հնարավորություն ունենալով իր շահերը դատարանում ներկայացնել, ամբաստանյալին որևէ պահանջ չի ներկայացրել։ Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ մասի 6-րդ կետով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են։ Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել։ Եզրափակիչ մաս. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Մարտին Աշոտի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի պատժի սկիզբը հաշվել 01.04.2014 թվականից։ Մարտին Աշոտի Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` սև գույնի «Բլեքբերի» ֆերմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` վերադարձնել տուժող Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադային։ Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։ Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-03-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-04-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-316, 2-247, 3-190 |
| Գործին կից նյութերը | Իրեղեն ապացույց ճանաչված բջջային հեռախոսը` կցված քրեական գործի 3-րդ հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-04-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 316, 247, 190 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-16322 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 01-07-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 04-07-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-07-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | հատոր 1-ին 316 թերթ |
| Էջերի քանակ | հատոր 2-րդ 247 թերթ |
| Էջերի քանակ | հատոր 3-րդ 285 թերթ |
| Այլ նշումներ | կից իրեղեն ապացույց ճանաչված բջջային հեռախսը կցված 3-րդ հատորին: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-07-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 316, 247, 285 |
| Գործին կից նյութերը | բջջային հեռախոսը կցված է 3-րդ հատորին |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0125/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 06-04-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-04-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Անժելիկա |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Մարտին Միքայելյան Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Մարտին Աշոտի Միքայելյանի /ՀՀ քր.օր 175 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 03.03.2016թ. դատավճիռը : Մարտին Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքում արդարացնել`ճանաչելով և հռչակելով նրա անմեղությունը` վերջինիս մասնակցությունն իրեն մեղսագրված արարքին ապացուցված չլինելու հիմքով : Իր պաշտպանյալին մեղսագրված արարքը ապացուցված գտնելու դեպքում նրա նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ : Անազատության հետ կապված պատիժ սահմանելու դեպքում կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը`նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 14-04-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-04-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 15-04-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Պաշտպանի չներկայանալու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-05-2016 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Մարտին |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0125/01/14 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Ա.Բեկթաշյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 13 մայիսի 2016թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Մ.Նալբանդյանի պաշտպան` Ա.Հակոբյանի ամբաստանյալ` Մ.Միքայելյանի դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 13133314 քրեական գործը հարուցվել է 01042014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Նավասարդյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և ընդունվել է վարույթ: 2. 2014թ. ապրիլի 01-ին Մ.Միքայելյանը ձերբակալվել է: 3. Նախաքննության մարմնի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ Մ.Միքայելյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: 4. Նախաքննության մարմնի 03.04.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ: 5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով: 6. Նախաքննության մարմնի 29.04.2014թ. որոշմամբ Մ.Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: 7. Նախաքննության մարմնի 14.05.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ: 8. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 22-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով: 9. Նախաքննության մարմնի 27.05.2014թ. որոշմամբ Մ.Միքայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 10. Նախաքննության մարմնի 19.06.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ: 11. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունիսի 24-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով: 12. Նախաքննության մարմնի 21.07.2014թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու վերաբերյալ: 13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հուլիսի 24-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 15/տասնհինգ/ օր ժամկետով: 14. 29.07.2014թ. Մ.Միքայելյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 15. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 31.07.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 15.08.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 16. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի 03.09.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 17.09.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 17. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճռով Մ.Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Մ.Միքայելյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 01.04.2014թ.: Մ.Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 18. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 06.04.2016թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Հակոբյանը: 19. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 15.04.2016թ. որոշմամբ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2016թ. ապրիլի 29-ին: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. 20. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ.Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ.Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 21. Պաշտպան Ա.Հակոբյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ վճիռն անհիմն է, այն չի բխում օրենքից և գործի փաստական հանգամանքներից և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ։ Դատարանը կայացրել է անօրինական և չհիմնավորված դատավճիռ, որը չի բխում ՀՀ Սահմանադրությունից և քրեական դատավարության օրենսգրքից։ Դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ 23-25-րդ 358-րդ և 360-րդ հոդվածները։ Դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։ Վերլուծելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, դատարանը սխալ է գնահատել դրանք։ Դատարանը ապացույցները բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության չի ենթարկել։ Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցներր բավարար է գտել և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարել։ Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները հերքվում են և իր պաշտպանյալի անմեղությունը ապացուցվում է գործի քննության ընթացքում ձեոք բերված հետևյալ ապացույցներով։ Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալ Մ.Միքայելյանը ինչպես նախաքննության. այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին. որ ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, հեռախոսը գնել է խանութի հաճախորդներից մեկից, գիշերը աշխատել է Մալաթիայի շուկայում, ցերեկը Կոմիտասի պողոտայում, աշխատել է ժամը 4-ից մինչև 8-ը։ Ինքը աշխատել է որպես հեռախոսի վաճառող իր կողմից վարձակալած խանութում: Իսկ նախաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալը որպես կասկածյալ ցուցմունքը տվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հոգեբանական ճնշման ազդեցության տակ, քանի որ իր կնոջը` Լիլիթ Մկրտչյանին բերման էին ենթարկել Երևան քաղաքի վարչություն և ժամեր շարունակ պահել են այնտեղ և ինքը որպես կասկածյալ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, քանի որ կինը հղի վիճակում էր գտնվում և նրա հղիությունը ծանր էր ընթանում: Հայտնել է նաև, որ ինքն ինքնակամ էր ներկայացել վարչություն։ Մ.Միքայելյանի ցուցմունքը հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Լիլիթ Մկրտչյանը, որը հանդիսանում է Մ.Միքայելյանի կինը։ Նա նույնպես հայտնել է, որ ամուսինը բջջային հեռախոսների աոուվաճառքով էր զբաղվում, աշխատում է Կոմիտասի պողոտայում, Մարտինը փչացած հեռախոսներ էր գնում, տանը վերանորոգում և վերավաճառում, իրենց տանը շատ հեռախոսներ կան: Մարտինը ապրիլի 1-ին զգուշացրել էր, որ չի գալու տուն, իսկ հետո ասել էր, որ ինքն ընկերների հետ է եղել։ Նաև վկան հայտնել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել վարչություն և այնտեղ պահել են այնքան, մինչև Մարտինը եկել է, որից մեկ ժամ անց իրեն թողել են, նա նաև հայտնել է, որ Մարտինը իր կամքով էր եկել վարչություն: Դատաքննության ընթացքում հրապարակվել է տուժող Էստրադա Դևիդ Գարսիա Խուանի նախաքննական ցուցմունքը, որով ևս չի հաստատվում իր պաշտպանյալի մասնակցությունը իրեն մեղսագրված հանցագործության կատարմանը։ Մասնավորապես, տուժողը ցուցմունքում նշում է, որ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի կասկադի հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բար` ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն հարբած վիճակում ժամը 04:00-ի սահմաններում դուրս է եկել բարից, որպեսզի գնա տուն։ Նա նշել է, որ չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Սակայն տուժողը նշում է, որ մինչև բարի մոտից հեռանալը ինքը ստուգել է գրպանները և բջջային հեռախոսը, դրամապանակը և բանալիները գրպանում էին։ Տուժողը չի նշել այն հանգամանքի մասին, որ բարից դուրս գալուց հետո իրեն որևէ մեկը մոտեցել է և զրույցի է բռնվել իր հետ, քանի որ իր պաշտպանյալը որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում նշել էր, որ ինքը մոտեցել է 2 երիտասարդի և նրանց հետ զրույցի բռնվել։ Այսինքն, տվյալ պարագայում ևս չի հաստատվում այն հանգամանքը որ իր պաշտպանյալն է նրա վրա հարձակում գործել, քանի որ տուժողի և Մ.Միքայելյանի ցուցմունքները հակասական են։ Անհասկանալի է մնում այն, որ տուժողը շատ լավ հիշում է, որ իրերը գրպանում էին, բայց չգիտես ինչու չի հիշում ում հետ է եղել, մենակ է եղել, թե ոչ։ Նա նաև նշել է, որ բաճկոնը ևս բացակայում էր, սակայն նախաքննական մարմինը միջոցներ չի ձեռնարկել պարզելու համար արդյոք այդ բաճկոնը ևս իմ պաշտպանյալի կողմից է վերցվել, եթե այո, ապա որտեղ է այն կամ որտեղ է դրամապանակը: Գործով վկաները ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող ոչ մի հանգամանքի մասին չեն հայտնել։ Իսկ այն հանգամանքը, որ վկա Արարատ Մելքոնյանին Մ.Միքայելյանն է վաճառել բջջային հեռախոսը, դեռևս հիմք չի համոզվելու, որ վերջինս է ավազակությամբ հափշտակել այն։ Այսպիսով, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել։ Վերը նշվածից հետևում է, որ ապացուցված և հիմնավորված չէ այն հանգամանքը, որ Մ.Միքայելյանը կատարել է իրեն մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նախատեսված արարքները և այդ մեղադրանքով պետք է ճանաչվի և հռչակվի վերջինիս անմեղությունը և նրա նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ՝ նրա մասնակցությունը իրեն մեղսագրված հանցագործությանն ապացուցված չլինելու հիմքով։ Իսկ եթե այնուամենայնիվ խորհրդակացական սենյակում դատարանը կգա այն եզրահանգման, որ ապացուցված է իր պաշտպանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքի կատարումը, ապա բողոք բերած անձը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակել մեղմ պատիժ։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը Մ.Միքայելյանի նկատմամբ կայացրել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատական ակտ կայացնելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի 5-րդ 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկգբունքների խախտում, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը։ Միաժամանակ բողոք բերած անձը գտնում է նաև, որ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված ամբաստանյալի ուղղմանը: Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանի կողմից հանցագործության կատարումը պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներով չի ուղեկցվել, իսկ մեղմացնող հանգամանք է այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մանկահասակ 1 երեխա։ 22. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-79-րդ և 380.1-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնել առաջադրված մեղադրանքում` ճանաչելով և հռչակելով նրա անմեղությունն այդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ` վերջինիս մասնակցությունն իրեն մեղսագրված արարքին ապացուցված չլինելու հիմքով: Այն պարագայում, եթե Վերաքննիչ դատարանը կգա այն եզրահանգման, որ ապացուցված է իր պաշտպանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքի կատարումը, ապա խնդրում է ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ: Անազատության հետ կապված պատիժ սահմանելու դեպքում, խնդրում է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալին արդարացնելու, կամ վերջինիս նկատմամբ հոդվածով մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ: I. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնելու մասով. 23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Ավազակությունը՝ ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումն է, որը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով>>: 24. Ամբաստանյալ Մարտին Միքայելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը զբաղվել է հեռախոսների առուվաճառքով և վերանորոգմամբ։ Տեղի ունեցած հանցանքի հետ ինքը որևէ կապ չունի։ Հայտնել է, որ ինքը այդ հեռախոսը գնել է, այն չի գողացել կամ ավազակային հարձակմամբ չի վերցրել։ Քրեական գործի նյութերում առկա է փաստաթուղթ համաձայն, որ իրեն բերման են ենթարկել, սակայն ինքը ինքնակամ է ներկայացել վարչություն։ Ինքը առավոտյան ժամը 04։00-ի սահմաններում գնացել է տուն և տեսել է, որ կինը և աները տանը չեն։ Զանգահարելով նրանց` իմացել է, որ նրանք վարչությունում են և ինքնակամ ներկայացել է։ Վարչությունում ինքը տեղեկացել է, որ կողոպուտ է տեղի ունեցել և իրեն ասել են, որ պետք է ընդունի այդ ամենը։ Ինքը որ խանութում որ աշխատել է, այնտեղ բազմաթիվ անգամներ հաճախորդները բերել են օգտագործված հեռախոսներ և ինքը գնել ու ավելի թանկ գնով վաճառել է։ Ինքը չի հիշում այդ հեռախոսը կոնկրետ ումից է գնել։ Գիշերները առևտրով է զբաղվել Մալաթիայում, քանի որ գյուղացիները գիշերն են առևտուր կատարում, իսկ ցերեկը` Կոմիտասում։ Վարչության աշխատողներն իր հղի կնոջը և աներոջը տարել են բաժին և այնքան են բաժնում պահել, մինչև ինքը տվել է նրանց ուզած ցուցմունքը։ Ինքը նախաքննության ընթացքում այդ մասին չի հայտնել, քանի որ ցանկացել է այդ ամենի մասին հայտնել միայն դատարանում։ 25. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանին արդարացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով: Տուժող Էստրադա Դեվիդ Գարսիա Խուանի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում և մշտապես բնակվել է այնտեղ։ 2013թ. սեպտեմբերի 10-ին ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և աշխատել է <<Քվանտ>> վարժարանում որպես անգլերենի ուսուցիչ։ 2013թ. սեպտեմբեր ամսից մինչ ցուցմունք տալու օր վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Խորենացի թիվ 29-րդ շենքի 53-րդ բնակարանում։ 2014թ. մարտի 30-ին՝ կեսգիշերն անց, հստակ ժամը չի հիշում, միայն հիշում է, որ արդեն օրը փոխվել էր և մարտի 30-ն է եղել, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում իր ընկերների հետ գնացել է Երևան քաղաքի <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բար ժամանակ անցկացնելու, որտեղ նույնպես ալկոհոլ է օգտագործել և արդեն արբած վիճակում, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել որպեսզի գնա տուն։ Ինքը չի հիշում, թե բարից դուրս գալիս միայնակ է եղել, թե ոչ։ Դուրս գալով բարից` ոտքով քայլել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայով, այնուհետև թեքվել ձախ՝դեպի Խորենացի փողոց, որպեսզի գնա տուն։ Խորենացի փողոցով քայլելիս, երբ արդեն հասել է Խորենացի 15-րդ հասցեում գտնվող <<էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հանկարծակի ուժեղ հարված է զգացել գլխի հետևից, որից ինքը վայր է ընկել և ընկած ժամանակ իր դեմքի՝ մասնավորապես քթի շրջանում հարվածներ է զգացել, սակայն չի հիշում, թե հարվածները քանիսն էին եղել, միայն հիշում է, որ իրեն հարվածել են ձեռքով` բռունցքով։ Վայր ընկնելուց և հարվածներ ստանալուց հետո մի պահ գիտակցությունը մթագնել է, որից րոպեներ անց ինքը ոտքի է կանգնել և գնացել է տուն։ Հասնելով բնակարան` փորձել է տաբատի գրպանից հանել մուտքի դռան բանալին, սակայն հայտնաբերել է, որ այն իր գրպանում չի, որից բացի իր գրպանից բացակայել է նաև իր <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, սև գույնի բջջային հեռախոսը, և արծաթագույն մետաղյա տուփը, որը նախատեսված է ծխախոտի համար, սակայն ինքը դա օգտագործել է իբրև դրամապանակ և դրա մեջ մոտ 10.000 ՀՀ դրամ կամ միգուցե մի քիչ ավելի՝ մոտ 15.000-20.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել։ Տեսնելով, որ չի կարող մտնել բնակարան, ինքը գնացել է իր ընկերուհու՝ Էլիսա Ազդուրյանի բնակարան, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում։ Նախքան բարի մոտից հեռանալը` ինքը ստուգել է գրպանները և դրանք իր գրպաններում են եղել։ Նախքան հարվածները, իր հետ արտառոց ոչինչ չի եղել, և նշված իրերը չէին կարող իրենք իրենց ընկնել իր գրպանից կամ անհետանալ։ Նշում է, որ երբ հարվածներից հետո գիտակցությունը պարզվել է, ինքը տեսել է, որ իր հագից բացակայում է նաև իր բաճկոնը, որը կանաչ գույնի է եղել, փոքր-ինչ հաստ, սինթետիկ կտորից։ Իր բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 095-56-78-22 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է եղել իր ընկերուհի՝ Էլիսա Ազդուրյանի անվամբ, որը նույնպես ԱՄՆ քաղաքացի է։ Իր ընկերուհու տուն գնալուց հետո մի քանի ժամ քնել է այնտեղ, և լույսը բացվելուց հետո՝ արդեն կեսօրն անց, գնացել է <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, քանի որ հարվածներից հետո ինքը արնահոսել է և դեմքի շրջանում ցավեր է զգացել։ Հիվանդանոցում հետազոտվելուց հետո հայտնաբերել է, որ ինքը քթոսկրի և աջ այտոսկրի կոտրվածք է ստացել, և բացի այդ` ուղեղի ցնցում է ստացել։ 2014թ. ապրիլի 01-ին իրեն վիահատել են քթոսկրի կոտրվածքի համար, և ինքը մեկ օր մնացել է հիվանդանոցում։ Ինքը չի հիշում` այդ օրը տուն գնալիս մինչ հարվածները իր հետ մարդ եղել է, թե ոչ։ Ինքը իրեն հարվածողին չի տեսել, ուստի նրան չի կարող նկարագրել։ Հարվածներից զգացել է, որ հարվածողը մեկ հոգի է։ Հափշտակված բջջային հեռախոսը արժեր 40.000 ՀՀ դրամ, բանալին արժեցել է մոտ 1.000 ՀՀ դրամ, մետաղյա տուփը` 20.000 ՀՀ դրամ։ Կատարվածի հետևանքով իրեն պատճառվել է 61.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս` նշված իրերի համար, որից բացի հափշտակվել է նաև մոտ 18.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանից բացի, ինքը պետք է վճարի նաև բժշկական ծախսերի համար, սակայն չափը դեռևս չգիտի։ Հայտնում է, որ ինքը 2014 թվականի հուլիս ամսին մեկնելու է ՀՀ-ից և չգիտի, թե արդյոք կրկին կվերադառնա։ Վկա Արարատ Մելքոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<Մալաթիա>> տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Շուկա է գնում գրեթե ամեն օր երեկոյան և ամբողջ գիշեր՝ մինչև առավոտյան ժամը 08։00-ն զբաղվում է առևտրով։ Առևտրով զբաղվելու ընթացքում ժամը` 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրեն և իր ընկեր Պանդուխտ Բարսեղյանին է մոտեցել նախկինում իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, և ով առաջարկել է գնել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, որոնցից ինքը հավանել է սև գույնի <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի հեռախոսն ու հետաքրքրվել դրանով։ Բջջային հեռախոսի մարտկոցը եղել է լիցքաթափված, և քանի որ ինքը ցանկացել է ստուգել դրա սարքինությունը, Մ.Միքայելյանն ասել է, որ այն կլիցքավորի և կվերադառնա, որից հետո հեռացել է ու վերադարձել մոտ 20 րոպե անց՝ բերելով նույն հեռախոսն արդեն մարտկոցը լիցքավորված վիճակում։ Զննելով հեռախոսը, ինքը գնել է այն՝ վճարելով 10.000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ գումար։ Առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում ուղևորվելով Հովտաշատ գյուղ, տանը բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է իր անվամբ գրանցված 093 14-97-00 համարով հեռախոսաքարտը։ Արդեն հաջորդ օրը՝ ապրիլի 01-ի առավոտյան իրենց բնակարան են այցելել ոստիկանության ծառայողները, որոնցից տեղեկացել է, որ իր գնած <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը հափշտակված է։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է ցերեկը և երեկոյան, սակայն ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում ինքը Մարտինին երբեք չի տեսել շուկայում։ Վկա Պանդուխտ Բարսեղյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին։ <<Մալաթիա>> տոնավաճառի տարածքում գործող գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայում, որը գործում է գիշերային ժամերին, զբաղվում է բանջարեղենի վաճառքով։ Տոնավաճառ հիմնականում գնում է Արարատ Մելքոնյանի հետ՝ վերջինին պատկանող <<Ֆորդ Տրանզիտ>> մակնիշի, կարմիր գույնի ավտոմեքենայով։ 2014թ. մարտի 30-ի ժամը 22։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ Ա.Մելքոնյանի հետ, վերոնշյալ ավտոմեքենայով գնացել են <<Մալաթիա>> տոնավաճառի հարևանությամբ գործող շուկա՝ առևտրով զբաղվելու։ Գիշերը՝ արդեն մարտի 31-ի ժամը 04։30-05։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ Մարտին Միքայելյանը, ում նախկինում մեկ-երկու անգամ ևս տեսել էր նույն տոնավաճառի տարածքում՝ բջջային հեռախոսներ վաճառելիս, ով առաջարկել է բջջային հեռախոսներ գնել։ Ինքը նախկինում Մարտինից գնել է բջջային հեռախոս, սակյան այդ օրը հեռախոս է գնել իր ընկեր` Ա.Մելքոնյանը։ Հետագայում ինքը չի տեսել հեռախոսը գնելու պրոցեսը։ Զրույցի ընթացքում Արարատն իրեն է ցուցադրել Մ.Միքայելյանի մոտ եղած <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի սև գույնի բջջային հեռախոսն ու հայտնել, որ գնել է այն, և ինչպես հետագայում է տեղեկացել՝ դրա համար վճարել է 10.000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարտինին շուկայում տեսել է երեկոյան ժամերին, սակայն այդ ժամին առաջին անգամ է տեսել։ Վկա Լիլիթ Մկրտչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է իր ամուսինը։ Հայտնել է, որ իր ամուսինը զբաղվել է բջջային հեռախոսների առուվաճառքով։ 2014թ. ապրիլի 01-ին, առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում իրենց տուն են գնացել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ասել են, որ պետք է գնաև Մարտինի մոտ` ինքը հարցրել է, թե որտեղ է գտնվում իր ամուսինը` Մարտինը ու ոստիկանները իրեն պատասխանել են, որ այդ մասին ինքը կիմանա, սակայն այդ օրը ինքը չի իմացել, թե որտեղ է գտնվել իր ամուսինը, քանի որ նա իրեն տեղեկացրել էր, որ <<ինչ-որ առիթ կա և այդ օրը ինքը տուն չի գալու` լինելու է ընկերների հետ>>։ Ինքը ոստիկանների մոտից զանգահարել է իր ամուսնու հեռախոսահամարին, սակայն այն եղել է անջատված վիճակում։ Հետագայում, ժամը 10։00-ի սահմաններում ոստիկանները իրեն ասել են որպեսզի գնաև վարչություն, որ այնտեղ ինքը ստորագրի, որ իր ամուսնու գտնվելու վայրի մասին տեղյակ չէ։ Ինքը իր հոր հետ գնացել է վարչություն, սկզբում գտնվել է առաջին սենյակում, որտեղ իրեն է մոտեցել քննչականի պետը և իրեն ասել է <<մարդտ ու՞ր է>>, ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, թե որտեղ է իր ամուսինը։ Հետագայում իրեն տարել են վարչության օպերի մոտ։ Ինքը այդ ժամանակ եղել է հղի և այդ ընթացքում իրեն չորս սենյակ են տեղափոխել։ Հետագայում, երբ իրենք նստած են եղել սենյակում, սենյակի դուռը բացել է իր ամուսինը և ոստիկանը, տեսնելով ամուսնուն, իրեն մոտ մեկ ժամ հետո թողել է, որպեսզի գնա տուն։ Իր ամուսնուն բերման չեն ենթարկել, ինքը ինքնակամ է ներկայացել։ Եղել է, որ իր ամուսինը գիշերը դուրս է եկել հեռախոս վաճառելու։ Վկա Էլիսա Ասդուրյանի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ծնվել և մեծացել է Ամերիկայի միացյալ նահանգներում։ 2013թ. սեպտեմբերի 10-ին ուսումնական ծրագրով ժամանել է Հայաստանի Հանրապետություն և մինչ ցուցմունք տալու օրը բնակվում է Երևան քաղաքում։ Դեվիդ Էստրադան հանդիսանում է իր ընկերը։ 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 05։00-ի սահմաններում, երբ տանը քնած է եղել, իր համար անակնկալ կերպով հնչել է բնակարանի դռան զանգը, և բացելով այն ինքը տեսել է իր ընկեր Դեվիդին, նրա դեմքը և ձեռքերն ամբողջությամբ արյունոտված են եղել։ Դեվիդին անմիջապես ներս է տարել, հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին ի պատասխան նա ասել է, որ նրա վրա հարձակվել են Երևան քաղաքի Խորենացի և Իտալիայի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում ու հափշտակել են նրա <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը՝ գումարով հանդերձ և բնակարանի բանալիները։ Մոտ մեկ ժամ ինքը օգնել է Դեվիդին լվանալ վերքերը, որից հետո մի քանի ժամ քնել են, ու արդեն լույսը բացվելուց հետո Դեվիդին ուղեկցել է <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, քանի որ ցավեր է ունեցել և իրեն լավ չի զգացել։ Միաժամանակ զանգահարել են ոստիկանություն ու հայտնել են կատարվածի մասին։ Հիվանդանոցում պարզվել է, որ Դեվիդը ստացել է այտոսկրի և քթոսկրի կոտրվածքներ։ Այդ ընթացքում հիվանդանոց են ժամանել ոտիկանության աշխատակիցները, և Դեվիդը հաղորդում է տվել կատարվածի մասին։ Դեվիդն իրեն հստակ չի ասել, թե դեպքի պահին իր հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, միայն ասել է, որ դուրս էր եկել <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բարից և ոտքով քայլելիս է եղել դեպի տուն ու բավականին գինովցած է եղել։ Նշում է, որ այդ իրադարձության պատճառով Դեվիդն ընդհատել է իր ծրագիրը Հայաստանում և ապրիլ ամսվա կեսերին մեկնել է ԱՄՆ ու հավանաբար այլևս չի վերադառնա։ Տեղյակ չի, թե դեպքի օրը տուն գնալիս Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Դեվիդը, մինչև դեպքը տեղի ունենալը շահագործել է իր անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսհամարը, որը մնացել է հափշտակված բջջային հեռախոսում և իրենք չեն վերականգնել այն։ 2013թ. սեպտեմբեր ամսից մինչև ցուցմունք տալու օրը ինքը շահագործել է 095-56-78-11 հեռախոսահամարը, որը նույնպես գրանցված է իր անվամբ։ Նշում է, որ մարտի 30-ին, մինչև ժամը մոտ 01։00-ն ինքը և Դեվիդը եղել են միասին, զբոսնել են քաղաքում, որից հետո ինքը գնացել է տուն ու կարճ հաղորդագրություն է ուղարկել Դեվիդի հեռախոսահամարին` հարցնելով, թե արդյոք նա հասել է տուն, թե ոչ, բայց նա չի պատասխանել։ Երբ իրենք բաժանվել են, Դեվիդը իրեն լավ է զգացել և որևէ վնասվածք չի ունեցել, թեև բավականին գինովցած է եղել։ Վկա Գագիկ Միրաքյանի` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածով սահմանված կարգով հրապարակված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Դեվիդ Էստրադայի հետ ծանոթացել է 2013թ. սեպտեմբեր ամսին իր ընկերների միջոցով։ Դեվիդի հետ եղել է մտերիմ ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Դեվիդը Հայաստան էր ժամանել 2013թ. սեպտեմբերի ամսին` կրթական ծրագրով և աշխատել է <<Քվանտ>> վարժարանում որպես անգլերենի դասախոս։ 2014թ.մարտի 30-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր և Դեվիդի ընդհանուր ընկեր Էլիսա Ասդուրյանը և ասել է, որ Դեվիդի վրա գիրշերը հարձակում են գործել և հափշտակել են նրա իրերը, ու խնդրել է իրեն գնալ իր բնակարան, որտեղ գտնվել է նաև Դեվիդը։ Գնալով Էլիսայի բնակարան` ինքը տեսել է, որ Դեվիդի դեմքը վնասվածքներով է պատված։ Ինքը և Էլիսան Դեվիդին ուղեկցել են <<Նաիրի>> բժշկական կենտրոն, որտեղ պարզվել է, որ նրա մոտ առկա է քթի և այտոսկրի կոտրվածքներ և նրան ցուցաբերել են բուժօգնութուն։ Հիվանդանոցից ինքը իր անվամբ գրանցված և իրեն պատկանող 055-53-70-48 հեռախոսահամարով զանգահարել է ոստիկանություն` 102 համարով և հայտնել է Դեվիդի հետ կատարվածի մասին։ Ինքը երբ Դեվիդին հանդիպել է Էլիսայի բնակարանում, նրանից հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել ու նա ասել է, որ 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։00-ի սահմաններում դուրս է եկել Երևան քաղաքի <<Կասկադի>> հարևանությամբ գտնվող <<Հեմինգուեյ>> բարից և ոտքով քայլել դեպի տուն, բայց Խորենացի փողոցում` Իտալիայի ու Վ.Սարգսյանի փողոցների խաչմերուկին մոտ հարվածներ է զգացել սկզբում հետևի մասից այնուհետև դեմքի և այդ հարվածներից ինքը ընկել է գետնին։ Դեվիդն ասել է, որ շատ գինովցած է եղել ու իրեն հարվածողին չի տեսել։ Սկզբում Դեվիդն իրեն ասել է, որ իր կարծիքով իր վրա երկու հոգի են հարձակվել, սակայն հետագայում, երբ ավելի սթափ վիճակում է եղել ասել է, որ չի հիշում թե քանի հոգի է իր վրա հարձակվել` հնարավոր է որ իր վրա հարձակվել մի հոգի, ուստի կարծել է, որ իր վրա երկու հոգի են հարձակվել։ Երբ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն, ինքը նրանց հայտնել է այն` ինչ Դեվիդը իրեն ասել է սկզբում։ Դեպքի ժամանակ ինքը Դեվիդի հետ չի եղել և մանրամասներ չի կարող ասել։ Կրկին նշում է, որ Դեվիդը սթափվելուց հետո իրեն ասել է, թե չի հիշում իր վրա քանի հոգի է հարձակվել։ 2014թ. ապրիլի կեսերին Դեվիդը վերադարձել է իր հայրենիք` Ամերիկայի միացյալ նահանգներ և հավանաբար այլևս էլ չի հետ գա։ 2014թ. հուլիսի 02-ին վկա Գագիկ Միրաքյանը որպես վկա լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղյակ չէ դեպքի օրը և պահին Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Ինքն այդ մասին հարցրել է նրան, սակայն նա պատասխանել է, որ չի հիշում, մարդ եղել է իր հետ, թե ոչ։ Ինքը իրենց ծանոթներից հետաքրքրվել է, թե արդյոք դեպքի պահին Դեվիդի հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ, սակայն որևէ մեկը չի կարողացել ասել, թե արդյոք նշված օրը` 2014թ. մարտի 30-ին, երբ Դեվիդը բարից դուրս է եկել և գնացել է տուն, նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ Նշված բարում օտարերկրացիներ շատ են այցելում այդ պատճառով կարծում է, որ կարող է բարից ինչ-որ մեկը, ով նույնպես ԱՄՆ-ից է եղել, նրա հետ դուրս է եկել և միասին են քայլել, միգուցե դա նրա նոր ծանոթն է եղել։ Ինքը չգիտի, այդ օրը նրա հետ որևէ մեկը եղել է, թե ոչ։ 2014թ. ապրիլի 02-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ գործով վկա Արարատ Մելքոնյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երկրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ. մարտի 31-ին, ժամը 04։00-05։00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի <<Մալաթիա>> տոնավաճառում վերջինս իրեն է վաճառել <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որն ինքը ներկայացրել է քննությանը։ 2014թ. հունիսի 03-ի անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ <<գործով վկա Պանդուխտ Բարսեղյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց ճանաչել է շարքում ձախից աջ ուղղությամբ երրորդ տեղում կանգնած Մարտին Միքայելյանին և հայտարարել, որ 2014թ.-ի մարտ ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի <<Մալաթիա>> տոնավաճառում նա իր ընկեր Արարատ Մելքոնյանին է վաճառել բջջային հեռախոս>>։ Դատաբժշկական փաստաթղթային փորձաքննության թիվ 1270 եզրակացության համաձայն` <<Դ.Էստրադայի ստացած մարմնական վնասվածքները գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի ախտանիշների, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով/ներով/, հնարավոր են վերը նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի>>։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 290-ԱՊ-14 եզրակացության համաձայն` <<փորձաքննությանը տրամադրված <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2014թ. մարտի 30-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 38.000 /երեսունութ հազար/ ՀՀ դրամ։ 2014թ. ապրիլի 01-ի առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Ա.Մելքոնյանից, առգրավվել է սև գույնի, <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը>>։ 2014թ. հունիսի 25-ի <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ, այն մասին, որ <<2014թ.ի մարտի 30-ի ժամը 05։11-ից մինչև 05։28-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի կապի ծածկույթն ապահովվել է <<Malatia 68>> /Մալաթիա 68/ հասցեում տեղակայված կայանի կողմից։ 2014 թվականի մարտի 30-ի ժամը 13։36-ից մինչև 30.03.2014 թվականի ժամը 21։30-ը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է <<AE0558552>> սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանում հաշվառված Անժելա Ավետիսյանի անվամբ գրանցված 098-22-92-11 հեռախոսահամարը։ 30.03.2014թ. ժամը 19։42-ից մինչև ժամը 21։33-ն ընկած ժամանակահատվածում 098-22-92-11 հեռախոսահամարով զանգեր և հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել նաև Լիլիթ Մկրտչյանի անվամբ գրանցված 093 22-28-27 հեռախոսահամարից։ 2014թ. մարտի 31-ի ժամը 08։58-ից 35683504219707 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է /AE0629085/ սերիա-համարի անձնագրային տվյալներով, Արարատ Մելքոնյանի անվամբ գրանցված 093-14-97-00 հեռախոսահամարը։ 093 14-97-00 հեռախոսահամարը 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է մինչև 2014թ.-ի մարտի 31-ի ժամը 22։39-ը, որի ընթացքում կատարվել են ելքային և մուտքային զանգեր ու հաղորդագրություններ՝ տարբեր համարներին։ 093-14-97-00 հեռախոսահամարով հեռախոսից կատարված և ընդունված զանգերն ու հաղորդագրություններն սպասարկվել են Արարատի մարզի Հովտաշատ և Հայանիստ գյուղերում տեղակայված կայանների կողմից։ 2014թ. հունիսի 25-ի <<Օրանժ-Արմենիա>> ՓԲԸ-ից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ <<2014 թվականի մարտի 29-ի ժամը 13։45-ից մինչև 2014թ. մարտի 30-ի ժամը 01։52-ը, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսում շահագործվել է 08.04.1991թ. ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-22 հեռախոսահամարը։ 095-56-78-22 հեռախոսահամարից, 2014թ. մարտի 29-ին և 30-ին, <<SMS>> հաղորդագրություններ են ուղարկվել և ընդունվել կրկին 08.04.1991թ. ծնված Էլիսա Ասդուրյանի անվամբ գրանցված 095-56-78-11 հեռախոսահամարից՝ որոնց թվում՝ 30.03.2014թ.-ի ժամը 01։52-ին 095-56-78-11 հեռախոսահամարից <<SMS>> հաղորդագրություն է ուղարկվել 095-56-78-22 հեռախոսահամարին, որի ընթացքում կապի ծածկույթն ապահովվել է <<Opera>> /Օպերա/ հասցեում գտնվող կայանի կողմից։ 2014թ. ապրիլի 21-ի դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, ըստ որի՝ <<Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ պլազա>> համալիրի շենքի առջևի մայթեզրին, միևնույն գծով առկա են թվով 10 քառանկյուն բետոնե սյուներ՝ պատված սրբատաշ քարե սալիկներով>>։ 2014թ. հունիսի 26-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի, <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի, 356835042197078 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով։ 26. Վերոգրյալների հիման վրա, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանը 2014թ. մարտի 30-ին, ժամը 04։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խորենացի 15 հասցեում գտնվող <<Էլիտ Պլազա>> բիզնես կենտրոնի մոտ, հարձակում է գործել Դեվիդ Գարսիա Խուանի Էստրադայի վրա և վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Դ.Էստրադայի գլխին և դիտավորությամբ առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով՝ գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի, քթոսկրերի և աջ այտոսկրի աղեղի կոտրվածքի ձևով, ապա հափշտակել է Դ.Էստրադային պատկանող՝ 2.000 ՀՀ դրամ արժեքով մետաղյա դրամապանակը, որում եղել է 18.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, 38.000 ՀՀ դրամ արժեքով <<Բլեքբերի>> ֆիրմայի բջջային հեռախոս, որից հետո դիմել է փախուստի՝ Դ.Էստրադային պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 58.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով: II. Ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու մասով. 27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` <<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` …8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>: 28. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ /.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։ Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։ 29. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ 30. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ: 31. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Մ.Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու միջոցով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: 32. Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե <<…ամբաստանյալի կողմից … մեղմացնող հանգամանք է այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մանկահասակ 1 երեխա>>, հիմնավորված չէ, քանի ամբաստանյալի խնամքին մանկահասակ 1 երեխա գտնվելու վերաբերյալ քրեական գործով որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել: 33. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալին արդարացնելու կամ վերջինիս նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. մարտի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մարտին Աշոտի Միքայելյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ: 2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-05-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 28-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 316, 247, 271 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 28-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 316, 247, 271 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-15338/16 |