Գործ հ.
ԵԿԴ/0118/01/14

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«28» հոկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ս.ՏՈՆՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի վերաքննիչ բողոքը բերված Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2014 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Սարգիս Երվանդի Տոնոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում, 23.06.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15110414 քրեական գործը:
28.06.2014 թվականի որոշմամբ Սարգիս Տոնոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
Նույն որոշմամբ Սարգիս Տոնոյանի նկատմամբ որպես կասկածյալի կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ:
04.07.2014 թվականի որաշմամբ Սարգիս Տոնոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
18.07.2014 թվականին թիվ 15110414 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով ամբաստանյալ Սարգիս Երվանդի Տոնոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է. դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 03.07.2014 թվականի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, գործարանային արտադրության 8մմ տրամաչափի «ԻԺ-79-8» մոդելի «ՏԿՕ 6044» համարի ձայնագազային ատրճանակը բռնագրավել հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության։ 8մմ տրամաչափի «ԻԺ-79-8» մոդելի «ՏԿՕ 6044» համարի ձայնագազային ատրճանակը պահելու և կրելու վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Արա Ցոլակի Գևորգյանի անվամբ տրված ԹԻԶ N Գ-1514 թույլտվությունը հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։
Գործի քննությունն իրականացվել է դատական քննության արագացված կարգով:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն` պատժի մասով բեկանել և հաշվի առնելով գործում առկա և վերաքննիչ բողոքում բերված` արարքը մեղմացնող հանգամանքները և փաստերը, իր նկատմամբ նշանակված տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի՝ 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափը նվազեցնել նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի՝ 200.000/երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խնդրել է նաև, իրեղեն ապացույց ճանաչված, գործարանային արտադրության 8մմ տրամաչափի <ԻԺ–79–8> մոդելի <ՏԿՕ 6044> համարի ձայնագազային ատրճանակը ինչպես նաև վերոնշված ատրճանակը պահելու և կրելու վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Արա Ցոլակի Գևորգյանի անվամբ տրված ԹԻԶ 1Վ Գ-1514 թույլտվությունը վերադարձնել Արա Ցոլակի Գևորգյանին։
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 02-ի որոշմամբ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա, ապօրինի կերպով կրել է օրինական կարգով Արա Ցոլակի Գևորգյանին պատկանող 8մմ տրամաչափի «ԻԺ-79-8» մոդելի «ՏԿՕ 6044» համարի ձայնագազային ատրճանակը, որը 2014 թվականի հունիսի 9-ին, ժամը 20։50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մաշտոց 42 հասցեի մոտակայքում, հայտնաբերվել է ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ հատուկ գումարտակի ծառայողների կողմից։

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը նշել է, որ թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել կատարված հանցագործության մեջ, տվել է իեքնախոստովանական ցուցմունքներ որով աջակցել է նախաքննությանը, զղջացել է իր կատարած արարքի համար և գիտակցելով վրա հասնող հետևանքները միջնորդել է իր նկատմամբ կիրառել արագացված դատաքննության կարգ։ Դատաքննության ընթացքում որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ Դատարանը հաշվի է առել, որ ինքը նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և նախաքննության ժամանակ տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ՝ անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար։ Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չեն արձանագրվել։
Փաստել է, որ Դատարանը պատիժը նշանակելու պահին հաշվի է առել որ իր խնամքին է գտնվում մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի, որդու` /Ալեք Սարգսի Տոնոյանի, ծնված 10.10.2011թ./ առկայությունը։
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Նշել է, որ ինքն արգելանքի տակ չի գտնվել, մնալով ազատության մեջ դրսևորել է անբասիր վարքագիծ և չի խոչընդոտել նախաքննությանը։ Այժմ գտնվում է սոցիալապես անապահով վիճակում, փնտրում է աշխատանք, ուստի դժվար է առօրյա կարիքները հոգալ և խնամել երեք տարեկան երեխային։
Անդրադառնալով նաև այն հանգամանքին, որ Դատարանը վճռել է Արա Գևորգյանին պատկանող, իրեղեն ապացույց ճանաչված, գործարանային արտադրության 8մմ տրամաչաՓի <ԻԺ–79–8> մոդելի <ՏԿՕ 6044> համարի ձայնագազային ատրճանակը բռնագրավել հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, ինչպես նաև վերոնշված ատրճանակը պահելու և կրելու վերաբերյալ ՀՀ ոստիկաևության կողմից 2012թ. հոկտեմբերի 22-ին Արա Ցոլակի Գևորգյանի անվամբ տրված ԹԻԶ 1Վ Գ-1514 թույլտվությունը հանձնել ՀՀ ոստիկանությաև տնօրինմանը, նշել է, որ նախաքննության ընթացքում իր և Արա Գևորգյանի գործողություններն ուղղված են եղել վերջինիս անչափահաս երեխայի անվտանգությունն ապահովելու համար, ինչը տեղի է ունեցել հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ։
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Դատարանի 28.08.2014 թվականի դատավճիռը պատժի մասով բեկանել, և հաշվի առնելով գործում առկա և վերաքննիչ բողոքում բերված` արարքը մեղմացնող հանգամանքները և փաստերը, իր նկատմամբ նշանակված տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի՝ 500.000/հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափը նվազեցնել նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Խնդրել է նաև, իրեղեն ապացույց ճանաչված, գործարանային արտադրության 8մմ տրամաչափի <ԻԺ–79–8> մոդելի <ՏԿՕ 6044> համարի ձայնագազային ատրճանակը ինչպես նաև վերոնշված ատրճանակը պահելու և կրելու վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Արա Ցոլակի Գևորգյանի անվամբ տրված ԹԻԶ 1Վ Գ-1514 թույլտվությունը վերադարձնել Արա Ցոլակի Գևորգյանին։

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Դատարանն ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալի կատարած հանցագործության համար նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` հաշվի է առել հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և նախաքննության ժամանակ տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։
Որպես ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առել պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի` /Ալեք Սարգսի Տոնոյան, ծնված 10.10.2011թ./ առկայությունը։
Ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի կամ ազատազրկման ձևով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, Դատարանը գտել է, որ Սարգիս Տոնոյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, որի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտել է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, Դատարանը գտել է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 03.07.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, գործարանային արտադրության 8մմ տրամաչափի «ԻԺ-79-8» մոդելի «ՏԿՕ 6044» համարի ձայնագազային ատրճանակը պետք է բռնագրավել հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության։
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ հանգամանքը, Դատարանը գտել է, որ 8մմ տրամաչափի «ԻԺ-79-8» մոդելի «ՏԿՕ 6044» համարի ձայնագազային ատրճանակը պահելու և կրելու վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության կողմից 2012թ. հոկտեմբերի 22-ին Արա Ցոլակի Գևորգյանի անվամբ տրված և քրեական գործի հետ միասին դատարան ուղարկված ԹԻԶ N Գ-1514 թույլտվությունը պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` իրեղեն ապացույցներ են այն առարկաները, որոնք հանցագործության գործիք են ծառայել կամ իրենց վրա հանցագործության հետքեր են պահպանել, կամ հանցավոր գործողությունների օբյեկտներ են եղել, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված դրամը, այլ արժեքները և մյուս բոլոր առարկաները, որոնք կարող են հանցագործությունը հայտնաբերելու, գործի փաստական հանգամանքները պարզելու, մեղավորներին ի հայտ բերելու, մեղադրանքը հերքելու կամ պատասխանատվությունը մեղմացնելու միջոցներ ծառայել:
Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` առարկան իրեղեն ապացույց է ճանաչվում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջների` դատարանի դատավճռում, ինչպես նաև քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին որոշման մեջ իրեղեն ապացույցների հարցի լուծումը կատարվում է հետևյալ կանոնների պահպանմամբ`
1) հանցագործության գործիքները, ինչպես նաև շրջանառությունից հանված առարկաները բռնագրավվում և հանձնվում են համապատասխան պետական հիմնարկներին, իսկ արժեք չներկայացնելու դեպքում` ոչնչացվում են.
(…):
Տվյալ դեպքում, քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի մոտից հայտնաբերված 8մմ տրամաչափի «ԻԺ-79-8» մոդելի «ՏԿՕ 6044» համարի ձայնագազային ատրճանակը քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 03.07.2014 թվականի որոշմամբ ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց /հատոր 1-ին, գ.թ.41/:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հիշյալ գազային ատրճանակը սույն քրեական գործի շրջանակներում հանդիսանում է հանցագործության գործիք, իսկ Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Արա Գևորգյանի անվամբ տրված ԹԻԶ N Գ-1514 թույլտվությունը վերաբերվում է հենց իրեղեն ապացույց ճանաչված` 8մմ տրամաչափի «ԻԺ-79-8» մոդելի «ՏԿՕ 6044» համարի ձայնագազային ատրճանակին, որի պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանի կողմից իրեղեն ապացույցները տնօրինվել են ճիշտ, ուստի ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքն այդ առումով պետք է մերժել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին, և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի պահանջների` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգիրքը հիմնվում է օրինականության, օրենքի առջև հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքների վրա:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատիժն անխուսափելիորեն ազդում է նրա ընտանիքի անդամների վրա, և կախված ընտանիքում անձի ունեցած դիրքից, այն կարող է նաև ծանր կացության մեջ դնել վերջիններիս:
Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպանական կողմը դատարանին է ներկայացրել Երևան քաղաքի «Կենտրոն» վարչական շրջանի «Կենտրոն» համատիրության կողմից տրված համապատասխան բնութագիր այն մասին, որ ամբաստանյալ «Սարգիս Տոնոյանն ապրում է բավականին անապահով և վատ վիճակում: Չունենալով աշխատանք երբեմն շատ դժվարությամբ են տալիս տան վարձը /քանի որ այդ տանը նրանք վարձով են ապրում/, որովհետև նրանք ունեն բազմանդամ ընտանիք, որտեղ ապրում են վեց անձով` տատը, մայրը, մորաքույրը, կինը և 2011 թվականին ծնված երեխան: Այդ ընտանիքն ունի օգնության և ուշադրության կարիք, ինչպես հարևանների, այնպես էլ պետության կողմից: Այդ տանը աշխատում է միայն նրա կինը, և բոլորը նրա խնամքի տակ են»:
Վերը նշված հանգամանքը, Վերաքննիչ դատարանը սույն քրեական գործի շրջանակներում դիտելով որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանք, գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել, որը չի կարող ազդել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացվելիության վրա, ուստի վիճարկվող դատական ակտն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` մեղմացման առումով պետք է փոփոխել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Սարգիս Երվանդի Տոնոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել:
Ամբաստանյալ Սարգիս Երվանդի Տոնոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Ամբաստանյալ Սարգիս Տոնոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ


Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ












ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ