Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0114/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Իշխան Իսահակյան Ժորայի
Իշխան Իսահակյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-11-24 | 12:00 | 4 |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
14 նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում է գտնվում ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Նախաքննության մարմնի կողմից Իշխան Ժորայի Իսահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար` «որ նա նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ 2013թ. դեկտեմբերի 6-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, վերջիններիս հետ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ին պատկանող, ք. Երևան, Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից։
Այսինքն` Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։»։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հուլիսի 15-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխվել է, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին և ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետին։ Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։
2014թ. նոյեմբերի 06-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Գ. Ղուկասյանի 2014թ. նոյեմբերի 05-ի թիվ 30/18236 գրությունը, որի համաձայն` հետախուզման մեջ գտնվող Իշխան Ժորայի Իսահակյանը հայտնաբերվել և տեղափոխվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։
Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի
1. ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, վարույթը վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2014թ. նոյեմբերի 24-ին, ժամը 12։00-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
14 նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում է գտնվում ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Նախաքննության մարմնի կողմից Իշխան Ժորայի Իսահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար` «որ նա նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ 2013թ. դեկտեմբերի 6-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, վերջիններիս հետ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ին պատկանող, ք. Երևան, Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից։
Այսինքն` Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։»։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հուլիսի 15-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխվել է, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին և ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետին։ Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։
2014թ. նոյեմբերի 06-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Գ. Ղուկասյանի 2014թ. նոյեմբերի 05-ի թիվ 30/18236 գրությունը, որի համաձայն` հետախուզման մեջ գտնվող Իշխան Ժորայի Իսահակյանը հայտնաբերվել և տեղափոխվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։
Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի
1. ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, վարույթը վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2014թ. նոյեմբերի 24-ին, ժամը 12։00-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«24» նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0114/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Գ. Գասպարյանի,
պաշտպան Ա. Թովմասյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ Ն. Ավագյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Իշխան Ժորայի Իսահակյանի,
ծնված 1971թ. նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Նորքի Այգիներ 238/4 տանը, կալանքի տակ է 2014թ. նոյեմբերի 05-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13848213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. դեկտեմբերի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Ա. Զակուտովի, Ա. Ահարոնյանի և ոմն Իշխանի կողմից նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ 2013թ. դեկտեմբերի 6-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, վերջիններիս հետ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ին պատկանող, ք. Երևան, Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից։
Այսինքն` Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։»։
2014թ. հունիսի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև Դատարան/ և 2014թ. հունիսի 11-ին ընդունվել է Դատարանի վարույթ` ԵԿԴ-0085/01/14 համարով։
Դատարանի 2014թ. հուլիսի 15-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխվել է, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։
Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի մասով կասեցվել է մինչև նրան հայտնաբերելը, նրա վերաբերյալ կասեցված մասն անջատվել է որպես առանձին վարույթ` ԵԿԴ-0114/01/14 համարով։
Մյուս ամբաստանյալների նկատմամբ, ԵԿԴ-0085/01/14 (13848213) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արթուր Ալբերտի Զակուտովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Անդրանիկ Շավարշի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, գործի դատական քննությունը շարունակվել է և նրանց վերաբերյալ 2014թ. օգոստոսի 02-ին Դատարանը մեղադրական դատավճիռ է կայացրել։
2014թ. նոյեմբերի 05-ին ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանը հայտնաբերվել է։ Այդ մասին Դատարանին հայտնվել է 2014թ. նոյեմբերի 06-ին։
Դատարանի 2014թ. նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանը բնութագրվում է դրական, նախաքննության ժամանակ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքին է գտնվում ծերության կենսաթոշակառու մայրը (Մայրանուշ Թադևոսի Թադևոսյանը` ծնված 1938թ. հուլիսի 02-ին)։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողության փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախաքննության ժամանակ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքին է գտնվում ծերության կենսաթոշակառու մայրը (Մայրանուշ Թադևոսի Թադևոսյանը` ծնված 1938թ. հուլիսի 02-ին)։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիան անյլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է, որ Իշխան Իսահակյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատժի տեսակներից նվազ խիստ տեսակի` տուգանքի ձևով, քանի որ դրա միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, իսկ այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը, նշանակելու որևէ հիմք առկա չէ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
«Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց։»։
Դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ նորմի կիրառմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվող պատիժը պետք է մեղմացնել` հաշվի առնելով նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված ամրանների հարցը քննարկվել և լուծվել է ԵԿԴ-0085/01/14 քրեական գործով 2014թ. օգոստոսի 02-ին կայացված դատավճռով։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխել, որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նրան պետք է անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում, քանի որ տուգանքի դատապարտվելու դեպքում ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանի կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու, դատարանի դատավճռի կատարմանը խոչընդոտելու հավանականությունը ցածր է։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 142-րդ, 144-րդ, 150-151-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված` նշանակված պատժի մեղմացման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի իննհարյուրհիսունապատիկի` 950.000 /ինը հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխել, որպես խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«24» նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0114/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Գ. Գասպարյանի,
պաշտպան Ա. Թովմասյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ Ն. Ավագյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Իշխան Ժորայի Իսահակյանի,
ծնված 1971թ. նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Նորքի Այգիներ 238/4 տանը, կալանքի տակ է 2014թ. նոյեմբերի 05-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13848213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. դեկտեմբերի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Ա. Զակուտովի, Ա. Ահարոնյանի և ոմն Իշխանի կողմից նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ 2013թ. դեկտեմբերի 6-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, վերջիններիս հետ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ին պատկանող, ք. Երևան, Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից։
Այսինքն` Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։»։
2014թ. հունիսի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև Դատարան/ և 2014թ. հունիսի 11-ին ընդունվել է Դատարանի վարույթ` ԵԿԴ-0085/01/14 համարով։
Դատարանի 2014թ. հուլիսի 15-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխվել է, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։
Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի մասով կասեցվել է մինչև նրան հայտնաբերելը, նրա վերաբերյալ կասեցված մասն անջատվել է որպես առանձին վարույթ` ԵԿԴ-0114/01/14 համարով։
Մյուս ամբաստանյալների նկատմամբ, ԵԿԴ-0085/01/14 (13848213) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արթուր Ալբերտի Զակուտովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Անդրանիկ Շավարշի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, գործի դատական քննությունը շարունակվել է և նրանց վերաբերյալ 2014թ. օգոստոսի 02-ին Դատարանը մեղադրական դատավճիռ է կայացրել։
2014թ. նոյեմբերի 05-ին ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանը հայտնաբերվել է։ Այդ մասին Դատարանին հայտնվել է 2014թ. նոյեմբերի 06-ին։
Դատարանի 2014թ. նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Մեղադրողը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանը բնութագրվում է դրական, նախաքննության ժամանակ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքին է գտնվում ծերության կենսաթոշակառու մայրը (Մայրանուշ Թադևոսի Թադևոսյանը` ծնված 1938թ. հուլիսի 02-ին)։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողության փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախաքննության ժամանակ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքին է գտնվում ծերության կենսաթոշակառու մայրը (Մայրանուշ Թադևոսի Թադևոսյանը` ծնված 1938թ. հուլիսի 02-ին)։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիան անյլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է, որ Իշխան Իսահակյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատժի տեսակներից նվազ խիստ տեսակի` տուգանքի ձևով, քանի որ դրա միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, իսկ այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը, նշանակելու որևէ հիմք առկա չէ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
«Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց։»։
Դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ նորմի կիրառմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվող պատիժը պետք է մեղմացնել` հաշվի առնելով նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված ամրանների հարցը քննարկվել և լուծվել է ԵԿԴ-0085/01/14 քրեական գործով 2014թ. օգոստոսի 02-ին կայացված դատավճռով։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխել, որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նրան պետք է անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում, քանի որ տուգանքի դատապարտվելու դեպքում ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանի կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու, դատարանի դատավճռի կատարմանը խոչընդոտելու հավանականությունը ցածր է։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 142-րդ, 144-րդ, 150-151-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված` նշանակված պատժի մեղմացման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի իննհարյուրհիսունապատիկի` 950.000 /ինը հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխել, որպես խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0114/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գործը ստացվել է անջատումից հետո
| Երբ է գործը ստացվել | 15-07-2014 |
|---|---|
| Գործը որտեղից է ստացվել | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13848213 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակությունը | Իշխան Իսահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ <<Սպիտակ տնակ>> ՍՊԸ-ին պատկանող ք. Երևան Վ. Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊԸ-ի աշխատակիցների կողմից: |
| Մեղադրյալ, ամբաստանյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Իշխան |
| Ազգանուն | Իսահակյան |
| Հայրանուն | Ժորայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրության տողի համարը | 6.3 |
| Առավել թեթև հանցագործության վիճակագրության տողի համարը | 6.3 |
| Մայր գործի համարը | ԵԿԴ/0085/01/14 |
Մակագրել
| Երբ | 16-07-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 15-07-2014 |
|---|
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է
| Կասեցման ամսաթիվը | 15-07-2014 |
|---|---|
| Հիմքը | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Այլ նշումներ | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ 15 հուլիսի 2014թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ Ա. Հովհաննիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Գ. Գասպարյանի, տուժողի ներկայացուցիչ Ն. Ավագյանի, քննելով ԵԿԴ-0085/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արթուր Ալբերտի Զակուտովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Անդրանիկ Շավարշի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Նախաքննության մարմնի կողմից Իշխան Ժորայի Իսահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար` «որ նա նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ 2013թ. դեկտեմբերի 6-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, վերջիններիս հետ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ին պատկանող, ք. Երևան, Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից։ Այսինքն` Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։»։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հուլիսի 15-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխվել է, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին և ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի պետին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` «Մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների կատարմանը մաuնակից անձանց նկատմամբ գործն անջատվում է քննիչի, դատախազի կամ դատարանի որոշմամբ, եթե դա անհրաժեշտ է գործի հանգամանքներից ելնելով և չի կարող անդրադառնալ գործի վարույթի լրիվության և oբյեկտիվության վրա։»։ Նույն օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործով վարույթը դատախազի, քննիչի կամ դատարանի որոշմամբ ամբողջությամբ կամ համապատասխան մասով կարող է կասեցվել, եթե` մեղադրյալը թաքնվել է քննությունից կամ դատից, կամ նրա գտնվելու վայրն այլ պատճառներով պարզված չէ.»։ Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանը թաքնվում է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, խուսափում է քրեական պատասխանատվությունից, հայտարարվել է նրա հետախուզումը` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կասեցման` մինչև ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի հայտնաբերվելը, իսկ ամբաստանյալներ Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի, Արթուր Ալբերտի Զակուտովի և Անդրանիկ Շավարշի Գասպարյանի մասով քրեական գործի վարույթը պետք է շարունակվի։ Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի մասով գործն ամբողջ քրեական գործից անջատելը չի կարող անդրադառնալ գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա՝ դատարանը գտնում է, որ ԵԿԴ-0085/01/14 (13848213) քրեական գործից ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի վերաբերյալ գործի մասը ենթակա է անջատման որպես առանձին վարույթ` դրան շնորհելով ԵԿԴ-0114/01/14 համարը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածով, 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով և 313-րդ հոդվածով, դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ԵԿԴ-0085/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արթուր Ալբերտի Զակուտովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Անդրանիկ Շավարշի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի /ծնված 1971թ. նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում դատված, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Նորքի Այգիներ 238/4 տանը/ մասով կասեցնել` մինչև ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանին հայտնաբերելը։ ԵԿԴ/0085/01/14 (13848213) քրեական գործից ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի վերաբերյալ կասեցված մասն անջատել որպես առանձին վարույթ և դրան շնորհել ԵԿԴ-0114/01/14 համարը։ ԵԿԴ-0085/01/14 (13848213) քրեական գործի վարույթն ըստ մեղադրանքի Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արթուր Ալբերտի Զակուտովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Անդրանիկ Շավարշի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, շարունակել։ Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել վերաքննության կարգով` հրապարակվելու պահից տասնօրյա ժամկետում` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
Կասեցումից հանվել է
| Երբ | 14-11-2014 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 14 նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ. Մարտիրոսյանս, ուսումնասիրելով ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում է գտնվում ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Նախաքննության մարմնի կողմից Իշխան Ժորայի Իսահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար` «որ նա նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ 2013թ. դեկտեմբերի 6-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, վերջիններիս հետ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ին պատկանող, ք. Երևան, Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից։ Այսինքն` Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։»։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հուլիսի 15-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխվել է, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։ Որոշման կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետին և ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետին։ Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև ամբաստանյալին հայտնաբերելը։ 2014թ. նոյեմբերի 06-ին դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Գ. Ղուկասյանի 2014թ. նոյեմբերի 05-ի թիվ 30/18236 գրությունը, որի համաձայն` հետախուզման մեջ գտնվող Իշխան Ժորայի Իսահակյանը հայտնաբերվել և տեղափոխվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։ Նկատի ունենալով, որ քրեական գործի վարույթի կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը` ամբաստանյալի թաքնվելը վերացել է և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 5-րդ մասով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի 1. ԵԿԴ-0114/01/14 (13848213) քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, վարույթը վերսկսել` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։ 2. Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2014թ. նոյեմբերի 24-ին, ժամը 12։00-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում, դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի նախագահությամբ, դատական նիստերի քարտուղար Ա. Հովհաննիսյանի քարտուղարությամբ։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-11-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Իշխան |
| Ազգանուն | Իսահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նշան |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գնել |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 24-11-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Իշխան |
| Ազգանուն | Իսահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 24-11-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «24» նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0114/01/14 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ. Գասպարյանի, պաշտպան Ա. Թովմասյանի, տուժողի ներկայացուցիչ Ն. Ավագյան, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Իշխան Ժորայի Իսահակյանի, ծնված 1971թ. նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Նորքի Այգիներ 238/4 տանը, կալանքի տակ է 2014թ. նոյեմբերի 05-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13848213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. դեկտեմբերի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Ա. Զակուտովի, Ա. Ահարոնյանի և ոմն Իշխանի կողմից նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ։ Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «նախնական համաձայնության գալով Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի և Արթուր Զակուտովի հետ 2013թ. դեկտեմբերի 6-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, վերջիններիս հետ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ին պատկանող, ք. Երևան, Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում գործող շինհրապարակից փորձել է գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 149.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4 մետր երկարությամբ երկաթյա 100 հատ ամրաններ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում և բռնվել են դեպքի վայրում նշված ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից։ Այսինքն` Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։»։ 2014թ. հունիսի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև Դատարան/ և 2014թ. հունիսի 11-ին ընդունվել է Դատարանի վարույթ` ԵԿԴ-0085/01/14 համարով։ Դատարանի 2014թ. հուլիսի 15-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխվել է, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը` ամբաստանյալի թաքնվելու պատճառով։ Դատարանի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործի վարույթն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի մասով կասեցվել է մինչև նրան հայտնաբերելը, նրա վերաբերյալ կասեցված մասն անջատվել է որպես առանձին վարույթ` ԵԿԴ-0114/01/14 համարով։ Մյուս ամբաստանյալների նկատմամբ, ԵԿԴ-0085/01/14 (13848213) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտավազդ Կարենի Ահարոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արթուր Ալբերտի Զակուտովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Անդրանիկ Շավարշի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, գործի դատական քննությունը շարունակվել է և նրանց վերաբերյալ 2014թ. օգոստոսի 02-ին Դատարանը մեղադրական դատավճիռ է կայացրել։ 2014թ. նոյեմբերի 05-ին ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանը հայտնաբերվել է։ Այդ մասին Դատարանին հայտնվել է 2014թ. նոյեմբերի 06-ին։ Դատարանի 2014թ. նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։ Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։ Մեղադրողը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանը բնութագրվում է դրական, նախաքննության ժամանակ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքին է գտնվում ծերության կենսաթոշակառու մայրը (Մայրանուշ Թադևոսի Թադևոսյանը` ծնված 1938թ. հուլիսի 02-ին)։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ գողության փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախաքննության ժամանակ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նրա խնամքին է գտնվում ծերության կենսաթոշակառու մայրը (Մայրանուշ Թադևոսի Թադևոսյանը` ծնված 1938թ. հուլիսի 02-ին)։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիան անյլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։ Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է, որ Իշխան Իսահակյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատժի տեսակներից նվազ խիստ տեսակի` տուգանքի ձևով, քանի որ դրա միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, իսկ այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը, նշանակելու որևէ հիմք առկա չէ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց։»։ Դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ նորմի կիրառմամբ ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվող պատիժը պետք է մեղմացնել` հաշվի առնելով նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը։ Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից 2013թ. դեկտեմբերի 11-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված ամրանների հարցը քննարկվել և լուծվել է ԵԿԴ-0085/01/14 քրեական գործով 2014թ. օգոստոսի 02-ին կայացված դատավճռով։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է փոփոխել, որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նրան պետք է անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում, քանի որ տուգանքի դատապարտվելու դեպքում ամբաստանյալ Իշխան Իսահակյանի կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու, դատարանի դատավճռի կատարմանը խոչընդոտելու հավանականությունը ցածր է։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 142-րդ, 144-րդ, 150-151-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված` նշանակված պատժի մեղմացման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի իննհարյուրհիսունապատիկի` 950.000 /ինը հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Իշխան Ժորայի Իսահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխել, որպես խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-11-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 26-12-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 266, 80 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 266, 80 |