ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԿԴ/0112/01/14
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

13 հունվարի 2014 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԵՂԻՆԱԿ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՑՈՒՑԻՉ` Մ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ԴԱՏԱԽԱԶ` Տ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՍԱՐԴԱՐՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն.ԽՈԴԵՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործով տուժող <<Հին Էրիվան Հոլդինգ>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, փաստաբան Մնացական Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը` Նելլի Մկրտիչի Խոդերյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները..

ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2013թ-ին հոկտեմբերի 28-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 13828713 քրեական գործը:
Նելլի Խոդերյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով «Հին Էրիվան Հոլդինգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 2 հասցեում գործող` «Հին Էրիվան» ռեստորանային համալիրի գանձապահ, 2013թ-ի հոկտեմբերի 1-ից մինչև 8-ը միասնական հանցավոր մտադրությամբ միավորված` շարունակաբար, մաս-մաս «Հին Էրիվան Հոլդինգ» ՍՊ ընկերության կողմից իրեն վստահված` ռեստորանային համալիրի դրամարկղում առկա գումարներից 300.000 ՀՀ դրամ գումարը «Հին Էրիվան Հոլդինգ» ՍՊ ընկերության գույքային ֆոնդից դուրս բերելով օգտագործել է իր անձնական կարիքների համար` այդ կերպ կատարելով իրեն վստահված ուրիշի գույքի զգալի չափերի յուրացում։
2014թ-ի հուլիսի 10-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռով Նելլի Խոդերյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Նելլի Խոդերյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել քրեական գործով տուժող <<Հին Էրիվան Հոլդինգ>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, փաստաբան Մնացական Սարգսյանի, որը Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Նելլի Մկրտիչի Խոդերյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ին:
Վերոնշյալ քրեական գործի քննությունը նշանակվել է Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2014 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, ժամը` 13.00-ին, Երևան քաղաքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում:


2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` սույն գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը խախտել է գործի արդարացի քննության սկզբունքը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդված) և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի հիման վրա գործով ապացույցները պատշաճորեն չգնահատելով, թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որը հանգեցրել է՝ Նելլի Խոդերյանի արարքի մասով, ոչ ճիշտ որոշում կայացնելուն։
Սույն գործով թույլ տրված դատավարական իրավունքի խախտումները հանգեցրել են դատական սխալի, որը տուժողի համար առաջացրել է ծանր հետևանք։
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակի կարծիքով նշված խախտումները կայանում են հետևյալում.
Սույն քրեական գործի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ Նելլի Խոդերյանի կողմից հանցագործություն կատարելու մասին, տուժողի պահանջով, հաղորդում է ներկայացվել ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության կենտրոնականի քննչական բաժին։ Հաղորդման հիման վրա՝ 28.10.2013թ., հարուցվել է քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Ըստ տուժող կողմի ներկայացված հաղոդման՝ Նելլի Խոդերյանը հանդիսանալով <<Հին էրիվան Հոլդինգ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող՝ Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 2 հասցեում գործող՝ <<Հին էրիվան>> ռեստորանային համալիրի գանձապահ, ընկերությունից յուրացրել է՝ 2.300.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ընկերության աշխատակիցները՝ հաղորդմամբ, այնուհետև, ցուցմունքներով հայտնել են յուրացված գումարի՝ վերը նշված չափը և տվել ըստ էության ցուցմունքներ։ Նշված գումարի չափը հիմնավորող ապացույց քննիչին են ներկայացրել Նելլի Խոդերյանի կողմից գրված պարտավորագիրը, որով վերջինս նշում է իր կողմից յուրացված՝ 2.300.000 ՀՀ դրամ գումարը և պարտավորվում սահմանված ժամկետում այն վերադարձնել։
Սահմանված ժամկետում այն չվերադարձնելու պատճառով ընկերությունը՝ օրենքով սահմանված կարգով դիմել է ոստիկանության համապատասխան մարմին, որի արդյունքում հարուցվել է սույն քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Սակայն նախաքննությամբ Նելլի Խոդերյանը հրաժարվել է այն փաստից, որ իր կողմից յուրացված գումարի չափը կազմում է 2.300.000 ՀՀ դրամ, այլ նշել է, որ իր կողմից յուրացված գումարը եղել է ընդամենը՝ 300.000 ՀՀ դրամ գումար։
Մ.Սարգսյանը նշել է նաև, որ Նելլի Խոդերյանը դատաքննության ընթացքում դատարանին ցուցմունք տալու ժամանակ՝ կապված գումարի չափի վերաբերյալ, հայտնել է, որ հարցաքննության ժամանակ իրեն ուղղորդել է քննիչը և ասել է, որ գրի 300.000-ը որպեսզի խնդիրներ չունենա։
Նշել է, որ տուժող կողմի դիրքորոշումն առ այն, որ Նելլի Խոդերյանը՝ իրականում յուրացրել է 2.300.000 ՀՀ դրամ գումար, բխել է վերջինիս խոսքերից՝ մասնավորապես այն մասին, որ նա հաճախորդներին տրված զեղչերից կրկնակի զեղչ կատարելու միջոցով իրեն է վերցրել օրեկան՝ 20-40 հազար ՀՀ դրամ գումար։
Արդյունքում նրա կողմից մատնանշված գումարի յուրացրած ամենացածր չափը՝ 20.000 ՀՀ դրամ գումարը բազմապատկել եև Ն.Խոդերյանի աշխատած օրերի հետ արդյունքում ստացվել է յուրացված գումարի ընդհանուր չափը՝ 2.300.000 ՀՀ դրամ գումար, որի վերաբերյալ էլ կազմվել է պարտավորագիր։
Բացի այդ, այդ գումարի չափը հաստատվել է նաև համակարգիչների ստուգման արդյունքում, սակայն այդ փաստաթղթերը և ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերր ընկերության ներկայացուցիչները կորցրել են, որի վերաբերյալ տվել են համապատասխան հայտարարություն և այդ փաստը հաստատող ապացույց՝ քրեական գործում նույնպես առկա է, որը դատարանի կողմից նույնպես գնահատման չի արժանացել։
Վկայակոչված փաստերի և գործում առկա ապացույցների վերլուծության և համադրման արդյունքում վերաքննիչ բողոքի հեղինակը գտնում է, որ վարույթն իրականցնող մարմինը՝ այս դեպքում, Նելլի Խոդերյանի արարքին ճիշտ քրեաիրավակաև որակում չի տվել, քանի որ առկա են բոլոր հիմքերը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ մեղադրանք առաջադրելու համար բոլոր ապացույցները։
Այսպիսով, նշվածից հետևում է, որ վերը նշված փաստական հանգամանքները դատարանի կողմից ընդհանրապես գնահատման չեն ենթարկվել, որի արդյունքում չի լուծվել Նելլի Խոդերյանի կողմից յուրացված իրական գումարի չափի և նրա արարքի որակման հարցը։
<<Հին Էրիվան Հոլդինգ>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ Մ.Սարգսյանը մատնանշելով Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշմաները /տես` թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը, ԵՔՐԴ/0632/01/08 և ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետերը, ԵՔՐԴ/063201/08 որոշման 13-րդ կետը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասը, 107-րդ հոդվածը գտնում է, որ Դատարանը՝ ըստ օրենքի պահանջի, պարտավոր էր վերը շարադրված հարցերի շուրջ կատարեր արդարացի քննություն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջներից ելնելով՝ պատշաճ գնահատման ենթարկել գործում եղած ապացույցներր և հանգել համապատասխան հետևության, տվյալ դեպքում՝ վերը մեջբերված ապացույցների, պատշաճ գնահատման արդյունքում՝ Նելլի Խոդերյանի արարքին տալ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական։
Նշված խախտումների արդյունքում դատարանը, կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող, չհիմնավորված ն չպատճառաբանված դատավճիռ։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը <<Հին Էրիվան Հոլդինգ>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ Մ.Սարգսյանը Վերաքննիչ դատարանից խնդրել է բեկանել՝ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 09.10.2014 թվականի դատավճիռը և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ն.Խոդերյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուղարկել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան այլ կազմով նոր քննության։


3. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պաշտպանի գրավոր պատասխանը.

Պաշտպան` Ա.Սարդարյանը իր պատասխանում նշել է, որ թիվ ԵԿԴ/0112/01/14 քրեական գործով Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը միանշանակ օրինական, հիմնավորված և արդարացի դատավճիռ է կայացրել, որը հիմնված է եղել օրենքով սահմանված կարգով ուսումնասիրված թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցների վրա։
Առաջին ատյանի դատարանում գործի քննության ժամանակ պարզվել է, որ Նելլի Խոդերյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով մեղադրելու միակ հիմքը դա վերջինիս ինքնախոստովանական ցուցմունքներն են։ Նելլի Խոդերյանը ընդհանուր առմամբ լինելով ազնիվ և բարեկիրթ անձնավորություն, կյանքի դժվարություններով պայմանավորված սխալվել է և Հին էրիվան ռեստորանային համալիրում աշխատելու վերջին օրերին թույլ է տվել իրեն մի քանի անգամ հաճախորդներին կրկնակի զեղջեր տրամադրելու միջոցով կատարել ռեստորանի դրամական միջոցների յուրացում։ Սակայն Նելլի Խոդերյանը զղջացել է իր արածի համար և այդ մասին պատմել է ռեստորանի տնօրինությանը, ներեղություն խնդրելով և խոտանալով իր կողմից յուրացրած գումարները վերադարձնել, նշելով, որ այդ գումարը եղել է 200000-ից մինչև առավելագույնը 300000 ՀՀ դրամ։
Սակայն Հին էրիվան ռեստորանային համալիրի տնօրինությունը Նելլի Խոդերյանի սխալին ըմբռնումով մոտենալու, նրա անկեղծությունը, մեղքը քավելու պատրաստակամությունը գնահատելու և նրան ներելու փոխարեն Նելլի Խոդերյանին դրել է հոգեբանական ծանր վիճակի մեջ և սկսել է սպառնալիքներ հնչեցնել նրա նկատմամբ հաշվեհարդար տեսնելու։
Նելլի Խոդերյանը այդ պայմաններում շարունակել է պնդել, որ իր կողմից յուրացված գումարր 300000 ՀՀ, դրամը հաստատ չի գերազանցել, սակյան վախենալով հաշվեհարդարից ստորագրել է իրականությանը չհամապատասխանող պարտավորագիր, որով Հին Էրիվան ռեստորանային համալիրին իբր Նելլի Խոդերյանը պարտք է 2300000 ՀՀ դրամ։
Ի դեպ նույն Հին Էրիվան ռեստորանային համալիրի ղեկավար աշխատակագմի ներկայացուցիչները դատարանում դատաքննության ընթացքում հայտնեցին, որ Նելլի Խոդերյանը ի սկզբանե խոստովանել է իր կողմից մինչև 300000 ՀՀ դրամ յուրացնելը, և միայն սպառնալիքներից հետո, վախենալով իր նկատմամբ հաշվեհարդարից ստորագրել է 2300000 ՀՀ դրամի պարտավորագիրը։
Պաշտպանական կողմի այն հարցին, թե ինչ մեթոդով են հաշվարկել 2300000 ՀՀ դրամ գումարի պակասորդը, գործով վկա, ռեստորանի փոխտնօրեն Հասմիկ Օքսուգյանը պատասխանել է, որ իբր հաշվարկներ են կատարվել, սակայն այդ հաշվարկման համար հիմք ծառայած հաշվապահական փաստաթղթերը և համակարգչային ծրագրերը հետագայում անդառնալիորեն ջնջվել և կորել են։ Հատկանշական է, որ այդ նյութերը կորելու մասին Հին էիրվան ռեստորանային համալիրի տնօրինությունը հայտարարել է հենց այն ժամանակ, երբ դրանք պահանջվել են քննիչի կողմից։
Այպիսով սույն գործով տուժող կողմի բերած բողոքը ակնհայտ անհիմն է և չի բխում գործող օրենսդրության պահանջներից։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, պաշտպանը խնդրել է թիվ ԵԿԴ/0112/01/14 քրեական գործով Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության աոաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել ուժի մեջ, իսկ տուժող կողմի ներկայացրած բողոքը մերժել։


4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները

Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով տուժողի ներկայացուցչի հիմնավորումները` բերված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի, պաշտպանի և ամբաստանյալի պատասխանները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ տուժողի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է.
Ամբաստանյալ Նելլի Խոդերյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ, արդյոք ճիշտ է առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը, այն հիմնված է արդյոք քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները արդյոք հետազոտվել են ընդհանուր իրավասության դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, թե` ոչ,
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի համաձայն` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն` ապացույցներ հավաքվում են հետաքննության, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում` սույն օրենսգրքով նախատեսված քննչական և դատական գործողությունների կատարման ճանապարհով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիրչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
Անմեղության կանխավարկածի, ապացույցների ստուգման, ներքին համոզմունքի վրա դրանց ազատ իրավական գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերոհիշյալ հիմնարար իրավադրույթների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է հետևյալը.
Ամբաստանյալ Նելլի Խոդերյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել կատարած հանցանքի համար և ինքնախոստովանական ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2013թ-ի հունիսի 8-ից աշխատել է ընկերությանը պատկանող <<Հին Էրիվան>> ռեստորանային համալիրում որպես գանձապահ։ Իր հիմնական աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել այդ ռեստորանային համալիրի հաճախորդների պատվերների մուտքագրումը, դրանց հիման վրա հաշիվների կազմումը, տրամադրումը և դրանց համաձայն համապատասխան գումարները դրամարկղ մուտքագրելը։ Աշխատանքային օրվա ավարտին ստացված եկամուտը հանձնել է ռեստորանային համալիրի սեփականատեր Մանվել Տեր-Առաքելյանին կամ նրա դուստր Միլենա Տեր-Առաքելյանին, որի ընթացքում նրանց հետ կատարել է վերջնահաշվարկ։
Պատվերների գրանցումը կատարելիս` ռեստորանային համալիրի սեփականատիրոջ կամ էլ փոխտնօրեն Հասմիկի ցուցումով, հատուկ դեպքերում ռեստորանային համալիրի հաճախորդների համար 10-ից 20 տոկոսի չափով զեղչեր է կատարել։
Ռեստորանային համալիրում աշխատանքի անցնելու օրվանից մինչև 2013թ.-ի հոկտեմբերի 1-ն ինքը բարեխղճորեն կատարել է իր պարտականությունները։
2013թ.-ի հոկտեմբերի 1-ին ռեստորանային համալիրում որպես գանձապահ փորձաշրջան անցնող Սոնա անունով մի աղջիկ համակարգչային ծրագրով պատահաբար զեղչ է կատարել հաշիվը հանված, սակայն գումարը վերջնական մուտք չարված սեղանի վրա։
Ինքն այդ ծրագրային թերության մասին Սոնային չի հայտնել։
Այդ ժամանակ իր մոտ հավելյալ գումար աշխատելու մասին միտք է ծագել։ Կարծել է, որ ռեստորանային համալիրի սեփականատեր Մ.Տեր-Առաքելյանը և նրա դուստրը վերջնահաշվարկի և եկամուտի հանձնման ժամանակ չեն նկատի, որ ինքը նրանց խաբում է։
2013թ.-ի հոկտեմբերի 1-ից մինչև 8-ը, ընդհանուրը 15-ից 20 անգամ, երբ ռեստորանային համալիրի փոխտնօրենը կամ էլ սեփականատերն իրեն կարգադրել են որոշակի չափով զեղչ կատարել որևէ սեղանի հաշվի վրա, ինքը սկզբում զեղչը կատարել է նրանց ասած չափով, տպել է հաշվի անդորրագիրը և այն տվել մատուցողին։ Մատուցողի կողմից հաշվի գումարը բերելուց հետո, մինչև ծրագրում վերջնական մուտք կատարելը, կատարել է ևս մեկ զեղչ` ամենաշատը 15-20 տոկոսի չափով և մնացած տարբերությունը, որը եղել է 15-ից 20 հազար ՀՀ դրամ, պահել իրեն և հետագայում այն ծախսել է իր անձնական կարիքների համար։ Այդ կերպ իր կողմից յուրացրած գումարի ընդհանուր չափը կազմել է 300.000 ՀՀ դրամ։ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 9-ին Մանվել Տեր-Առաքելյանը և Հասմիկն իր հետ զրույցի ընթացքում ասել են, որ հաշիվների անդորրագրերում և համակարգչային ծրագրում սեղանների հաշիվների գումարները տարբերվում են, ծրագրի մեջ այդ գումարներն ավելի պակաս են։ Այդ ժամանակ հասկացել է, որ նրանց համար ամեն ինչ պարզ է։ Նույն օրը Հասմիկին, ինչպես նաև մենեջեր Արսենին ու գլխավոր հաշվապահ Աստղիկ Բադալյանին խոստովանել է, որ հափշտակել է ռեստորանային համալիրի գումարներն ու պարզաբանել, թե ինչպես է դա կատարել։
Ամբաստանյալ Նելլի Խոդերյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելը և նրա մեղքը հաստատված է, ինչպես նրա վերոշարադրյալ` խոստովանական ցուցմունքով, այնպես էլ գործով ձեռք բերված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Վկա, Ընկերության նախկին մենեջեր Արսեն Սերժի Դանիելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Նելլի Խոդերյանին ճանաչել է 2013թ.-ի հունիսի 1-ից։ Վերջինս այդ ժամանակվանից մինչև նույն թվականի հոկտեմբերի 9-ն աշխատել է «Հին Էրիվան» ռեստորանային համալիրում որպես գանձապահ։ Ն.Խոդերյանի հիմնական ֆունկցիոնալ պարտականությունների մեջ է մտել համալիրի հաճախորդների պատվերների մուտքագրումը, դրանց հիման վրա հաշիվների տրամադրումը։
2013թ.-ի հոկտեմբերի 9-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, երբ Ընկերության նախկին տնօրեն Մնացական Իսպիրյանի հետ համակարգչի հատուկ ծրագրով ստուգելիս են եղել ռեստորանային համալիրի սեղաններից մեկի հաճախորդներին տրված հաշիվը` պարզել են, որ նշված հաշվի մեջ կատարվել է 15 տոկոս զեղչ։ Այդ հանգամանքը զարմացրել է իրենց, քանի որ հաշիվը փակվել է ոչ թե կանխիկ դրամով, այլ փոխանցումով, իսկ ռեստորանում փոխանցմամբ փակված հաշիվները չեն զեղչվել։
Այդ կապակցությամբ բացատրություն է պահանջել փոխտնօրեն Հասմիկ Օքսուզյանից, որը պատասխանատու է եղել զեղչերի տրամադրման համար։ Վերջինս հայտնել է, որ նա ի սկզբանե իմացել է, որ հաշիվը փակվելու է կանխիկ դրամով և քանի որ այն եղել է բավականին մեծ, իր հայեցողությամբ գանձապահ Նելլիին կարգադրել է այդ հաճախորդների վերջնական հաշվից կատարել 10 տոկոս զեղչ։ Հասմիկը ցույց է տվել հաշվի վերջնական կտրոնը, որի վրա 10 տոկոս զեղչ է կատարված եղել և հաշվի ընդհանուր գումարը տարբերվել է համակարգչային ծրագրով փակված գումարից։ Այդ կապակցությամբ իրենք պարզաբանումներ են պահանջել Հասմիկից, ինչպես նաև գանձապահ Նելլիից։ Ի սկզբանե իրենք մտածել են, որ առկա է եղել ինչ-որ ծրագրային խնդիր։ Հասմիկը ևս զարմացել է և չի կարողացել բացատրել այդ հակասությունը։ Երբ հարցրել է Նելլիին` նա խուճապի է մատնվել և ասել, որ 5 տոկոս զեղչը նա է ավելացրել։ Ինքը, Մնացականը և Հասմիկը, ինչպես նաև սենյակում իրենց հետ գտնվող գլխավոր հաշվապահ Աստղիկ Բադալյանը հարցրել են Նելլիին, թե ինչպես է նա իրեն իրավունք վերապահել նման բան անել։ Վերջինս ասել է, որ իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել և այդ պատճառով ավելացրել է ևս 5 տոկոս զեղչ։ Գումարի տարբերությունը, որը կազմել է 20-ից 30 հազար դրամ` պահել է իրեն։ Նելլին խոստովանել է, որ ամեն անգամ Հասմիկի կողմից զեղչ կատարելու կարգադրության ժամանակ անհրաժեշտ զեղչին ավելացրել է 5 կամ 10 տոկոս զեղչ ու այդ գումարը պահելով իր մոտ` տնօրինել է իր անձնական կարիքների համար։ Նելլին ասել է, որ նա ռեստորանի գումարները յուրացրել է միայն այդ եղանակով, իրական զեղչերին ավելացնելով իր կողմից տրված զեղչերը, քանի որ համակարգչային ծրագիրն ունեցել է թերություն և վերջնական հաշվի կտրոնը դրա համապատասխան զեղչով տպելուց հետո հնարավոր է եղել ծրագրի մեջ նույն հաշվին ավելացնել ևս մեկ զեղչ։ Այդ հանգամանքը իրենք չեն նկատել, քանի որ ստուգումը կատարվել է հիմնականում այդ ծրագրով։ Իրենք ուսումնասիրել են վերը նշված ծրագիրն ու պարզել, որ իսկապես այն ունեցել է նման հնարավորություն։ Նելլին ասել է, որ նշված ձևով ռեստորանային համալիրի դրամարկղից օրեկան վերցրել է 20-ից 30 հազար դրամ, սակայն չի ասել, թե երբվանից սկսած է կատարել այդ գործողությունները։
Վկա, Ընկերության փոխտնօրեն Հասմիկ Կորյունի Օքսուզյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Նելլի Խոդերյանը 2013թ.-ի հունիսից մինչև 2013թ.-ի հոկտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է «Հին Էրիվան» համալիրում որպես գանձապահ։ Նելլիի հիմնական պարտականությունների մեջ է մտել ռեստորանային համալիրի սեղանների հաշիվների կազմումը և ստացված գումարների մուտքագրումը, որն ամբողջությամբ իրականացվել է համակարգչային հատուկ ծրագրի միջոցով։ Նելլին սեղանների հաշիվները մուտքագրել է այդ ծրագրի մեջ, իսկ գումարները դրել դրամարկղ։ Ռեստորանային համալիրում շատ հաճախ հաճախորդներին տրվել են տարբեր չափի զեղչեր` ամենաբարձրը ընդհանուր հաշվի 25 տոկոսի չափով։ Զեղչ կատարելու համար գանձապահին հիմնականում կարգադրություն է տվել ինքը, սակայն եղել են դեպքեր, երբ այդ մասին ասել է Ընկերության տնօրեն Մնացական Իսպիրյանը կամ էլ գլխավոր հաշվապահ Աստղիկ Բադալյանը։ Առանց իրենց իմացության` գանձապահն իրավունք չի ունեցել զեղչեր կատարելու։ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 9-ին, ժամը 18։30-ի սահմաններում ռեստորանային համալիրի հաճախորդներից մեկի համար կատարել է 10 տոկոսի չափով զեղչ, այսինքն` գանձապահ Նելլիին ասել է, որ տվյալ հաճախորդի հաշվի վրա 10 տոկոսի չափով զեղչ կատարի։ Դրանից մոտ 1 ժամ անց ռեստորանային համալիրի տնօրեն Մնացական Իսպիրյանը և մենեջեր Արսեն Դանիելյանն իրեն հարցրել են, թե ինչու է 15 տոկոսի չափով զեղչ կատարել փոխանցումով վճարվելիք հաշվի վրա։ Ինքը պատասխանել է, որ Նելլիին ասել է, որ կատարի 10 տոկոսի չափով զեղչ։ Արսենն ու Մնացականն իրեն ցույց են տվել համակարգչային ծրագրում առկա 15 տոկոսի չափով զեղչը։ Այդ ժամանակ Նելլիին հարցրել են, թե ինչ չափի զեղչ է նա կատարել։ Նելլին ասել է, որ կատարել է 15 տոկոս զեղչ` իր ասած 10 տոկոսին ավելացրել է ևս 5 տոկոս և այդ գումարը պահել է իրեն։ Այնուհետև Նելլիին հարցրել են, թե արդյոք նա առաջին անգամ է կատարել նման արարք։ Նա պատասխանել է, որ նման գործողություններ կատարել է պարբերաբար` երբ նրան ասել են, որ որևէ հաշվի վրա զեղչ կատարի։
Նելլի Խոդերյանը կատարելով այդ չափի զեղչ` տպել է հաշվի անդորրագիրը և այն բանից հետո, երբ մատուցողը բերել է հաշվի գումարը` ծրագրի միջոցով ևս մեկ անգամ կատարել է զեղչ՝ 5-ից 15 տոկոսի չափով, իսկ ստացված տարբերությունը, որը եղել է միջինը 20.000 դրամ, պահել իրեն։ Նելլին չի ասել, թե ինչ պարբերականությամբ է կատարել այդ գործողությունը և ինչ ժամանակահատվածից սկսած։
Ասել է, որ դա իրեն սովորացրել է նախկին հաշվապահ Մարինեն։
Կարծում է, որ Նելլի Խոդերյանն այդ ժամանակվանից սկսած գողացել է գումարները, քանի որ եթե մարդը կատարում է գողություն` չի կարող մի ժամանակ գողանալ, հետո չգողանալ։
Վկա, Ընկերության գլխավոր հաշվապահ Աստղիկ Ռոբեսպերի Բադալյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Նելլի Խոդերյանը 2013թ-ի հունիսից մինչև հոկտեմբերի սկիզբն աշխատել է «Հին Էրիվան» ռեստորանային համալիրում որպես գանձապահ։ Նելլիի հիմնական պարտականությունների մեջ է մտել ռեստորանային համալիրի հաճախորդների հաշիվների մուտքագրումը դրամարկղի համակարգչային ծրագրի մեջ և համապատասխան գումարի մուտքագրումը դրամարկղ։ Աշխատանքային օրվա ավարտին Նելլին հանձնել է ռեստորանային համալիրի հասույթը Ընկերության սեփականատեր Մանվել Տեր-Առաքելյանին։ 2013թ.-ի հոկտմեբերի սկզբներին, ստույգ օրը չի հիշում, գալով աշխատանքի` Հասմիկ Օքսուզյանից տեղեկացել է, որ Նելլին սեղանների հաշիվների վրա կրկնակի զեղչ կատարելով` ռեստորանային համալիրից յուրացրել է որոշակի գումարներ։ Դա հայտնի է դարձել այն ժամանակ, երբ հաճախորդներից մեկը, ում հաշվի վրա զեղչ է կատարվել, ցանկություն է հայտնել վճարել փոխանցումով և այդ ժամանակ պարզվել է, որ հաշվի կտրոնի գումարը չի համապատասխանել նույն հաշվի համար համակարգչային ծրագրում առկա վերջնական գումարին, որտեղ այն եղել է ավելի պակաս։ Այդ կապակցությամբ Նելլին ընդունել է, որ պարբերաբար զեղչի վրայից զեղչ անելով ռեստորանային համալիրի դրամարկղից իր կարիքների համար վերցրել է տարբեր գումարներ։ Այդ առիթով ինքը ևս զրուցել է Նելլիի հետ։ Վերջինս ասել է, որ այդ կերպ վերցրել է օրեկան 20.000 դրամի չափով գումար, սակայն Նելլին չի ասել, թե ինչ պարբերականությամբ և երբվանից է այդ գործողությունը կատարել, չի ասել նաև իր կողմից այդ կերպ յուրացված ընդհանուր գումարի չափի մասին։
Նելլի Խոդերյանն ասել է, որ Մարինեից է տեղեկացել այդ մասին։ Սկզբում քիչ է գումարներ հափշտակել, հետագայում իմանալով, որ ցանկանում են այլ աշխատակից ընդունել` սկսել է ավելի շատ գումարներ հափշտակել։
Վկա Սոնա Աշոտի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ.-ի սեպտեմբերին ինտերնետային կայքերից մեկում տեսել է հայտարարություն, որի համաձայն` ռեստորանային համալիրին անհրաժեշտ է եղել գանձապահ։ 2013թ.-ի սեպտեմբերի 24-ին գնացել է նշված ռեստորանային համալիր և աշխատանքի անցնելու համար պայմանավորվել փոխտնօրեն Հասմիկի հետ։ Վերջինիս ասել է, որ կարող է որպես գանձապահ աշխատել շաբաթ և կիրակի օրերին, քանի որ մնացած օրերին աշխատում է այլ վայրում։ Հասմիկը տվել է իր համաձայնությունը և ասել, որ հաջորդող մի քանի օրերի ընթացքում գանձապահ Նելլիի մոտ անցնի փորձաշրջան, վերջինս իրեն սովորեցնի գանձապահի պարտականությունները, ինչից հետո ինքը կարող է անցնել աշխատանքի։ Ինքը գնացել է գանձապահ Նելլիի մոտ, ով նստել է ռեստորանային համալիրի առաջին հարկում` դրամարկղի մոտ։ Հաջորդող օրերի ընթացքում` մինչև սեպտեմբերի 27-ը, Նելլին իրեն սովորեցրել է գանձապահի պարտականությունները։ Այդ աշխատանքի էությունը կայացել է նրանում, որ աշխատանքային օրվա ընթացքում պետք է գտնվեր դրամարկղի մոտ, համակարգչային հատուկ ծրագրով մուտքագրեր պատվերները, իսկ վերջում` հաշիվը ուզելիս տպեր անդորրագիրը և վերցներ համապատասխան գումարը։ Հիշատակված ծրագիրն ինքնուրույն կատարել է պատվիրված մթերքների արժեքների գումարումը, դրան ավելացրել է 10 տոկոս սպասարկման վճարը և ընդհանուր հանրագումարը տպել է անդորրագրի վրա։ Այդ անդորրագիրն ինքը տվել է մատուցողին և երբ վերջինս այն ներկայացնելով սեղանի հաճախորդին` բերել է հաշվի գումարը, ինքը ծրագրի մեջ հաշվի վերջնական հաստատում է կատարել և գումարը մուտք է արել դրամարկղ։ Աշխատանքային օրվա ավարտին վերջնահաշվարկ է կատարել ռեստորանային համալիրի սեփականատեր Մանվել Տեր-Առաքելյանի կամ նրա դուստր Միլենայի հետ և դրամարկղի գումարը ներկայացրել նրանցից մեկին։ Սեպտեմբերի 27-ին, ռեստորանային համալիրի մենեջերներից Աննան հարցրել է, թե արդյոք կարող է որպես գանձապահ աշխատել, որին ինքը տվել է դրական պատասխան։ Նելլիի հետ պայմանավորվել է, որ մոտակա կիրակի օրը, սեպտեմբերի 29-ին ինքը կաշխատի գանձապահ, իսկ Նելլին իրեն կօգնի։ Ըստ պայմանավորվածության` ինքը սեպտեմբերի 29-ի ժամը 12։00-ից մինչև 30-ի ժամը 03։00-ն աշխատել է որպես գանձապահ, իսկ Նելլին իրեն օգնել է։ Աշխատանքային օրվա ընթացքում որևէ արտառոց բան չի նկատել, սակայն վերջնահաշվարկի ժամանակ պարզվել է, որ ինքը տվել է մոտ 10.000 ՀՀ դրամի պակասորդ։ Հիասթափված լինելով այդ հանգամանքից` ռեստորանային համալիրի սեփականատիրոջ դստերն ասել է, որ չի ուզում աշխատել նրանց մոտ ու դրանից հետո այլևս աշխատանքի չի եկել։ Ռեստորանային համալիրում աշխատելու ընթացքում Նելլին իրեն սովորեցրել է նաև հաշվի վրա զեղչ կատարելու ձևը, ինչը կատարվել է հետևյալ կերպ. մինչև հաշվի անդորրագիր տպելը ծրագրի միջոցով գրվել է զեղչի չափը։ Այդ ծրագիրն այն ինքնուրույն հանել է ընդհանուր հաշվից և անդորրագիրը տպելուց այն ևս արտացոլվել է դրա վրա։
Կենտրոնականի քննչական բաժնում բացատրություն տալու ժամանակ տեղեկացել է, որ Նելլին հայտնել է, որ իր կողմից պատահաբար հաշիվը հանված, սակայն գումարը վերջնական մուտք չարված սեղանի վրա զեղչ կատարելուց հետո իմացել է, որ այդ համակարգչային ծրագիրն ունի նման թերություն։ Նման բան ինքը չի հիշում, սակայն չի բացառում, որ այդպես եղած լինի։ Իր կողմից 2013թ.-ի սեպտեմբերի 29-ին գանձապահ աշխատելու օրն ինքն իրական սեղանի վրա հաշվի զեղչ չի կատարել, սակայն հենց այդ օրն էլ Նելլին իրեն սովորեցրել է, թե ինչպես են հաշվից զեղչ կատարում։ Նելլիի կողմից զեղչերի միջոցով յուրացումներ կատարելու մասին առաջին անգամ տեղեկացել է ոստիկանությունում և դրա վերաբերյալ որևէ այլ տեղեկության չի տիրապետում։
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ որպես վկա հարցաքննված Հայաստան Սուրենի Մկրտչյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատել է Ընկերությանը պատկանող «Հին Էրիվան» ռեստորանային համալիրում որպես սպասք լվացող։ Նելլի Խոդերյանն իր հարազատ դուստրն է։ Նա աշխատել է նույն համալիրում որպես գանձապահ։ 2013թ. հոկտեմբեր ամսին տեղեկացել է, որ իր դուստր Նելլի Խոդերյանը գումարներ է հափշտակել, որի համար Արսեն Դանիելյանի պահանջով գրել է պարտավորագիր` գումարի վերադարձման մասին։
Այսպիսով, քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված վերը նշված ապացույցները` դրանց վերլուծության, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, իրավական գնահատության ենթարկելով դրանք թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Նելլի Խոդերյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը հաստատված է քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ և կատարված արարքի նկատմամբ քրեական օրենքը կիրառված է ճիշտ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1. դեպքը և հանգամանքները /կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն/.
2. կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3. հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4. անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5. քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6. այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ քրեական դատավարության վերը նշված հոդվածների իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ քրեական գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները դա, ըստ էության, հանցագործության հատկանիշների փաստացի համակցությունն է, այն տարրերի համակցությունը, որոնք բնութագրում են տվյալ հանցագործության հատկանիշները, այսինքն` տվյալ հանցագործության հանցակազմը` օբյեկտը, օբյեկտիվ կողմը, սուբյեկտը, սուբյեկտիվ կողմը, այդ տարրերից յուրաքանչյուրի ենթատարրերը:
Այսինքն, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց պարտադիր չէ, որ միաժամանակ, սպառիչ կերպով բնութագրի հանցակազմի բոլոր տարրերը, այդպիսիք, գործնականում, շատ չեն էլ լինում: Նման ապացույցներ, որոնք գործնականում բնութագրեն հանցակազմի բոլոր հատկանիշները միաժամանակ, դրանք դեպքին ուղղակի ականատես անձանց/վկաներ, տուժողներ, մեղադրյալներ, ամբաստանյալներ, եթե վերջին երկուսը դեպքի վերաբերյալ ճիշտ ցուցմունքներ են տալիս/ ցուցմունքներն են, այսինքն` անձնային ապացույցները: Քրեական գործով ձեռք բերված մնացած բոլոր ապացույցները բնութագրում են միայն հանցակազմի այս կամ այն տարրը, այս կամ այն տարրի ենթատարրը /հանցագործության կատարման վայր, ժամանակ, եղանակ, գործիք, մեղքի ձև, դիտավորության ուղղվածություն, հանցագործության հետևանքներ, պատճառված վնասի չափ և այլն/:
Ապացույցների, դրանց ստուգման, իրավական գնահատության, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, Վերաքննիչ դատարանը նաև փաստում է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ, Ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համալիր գնահատականից, ամբաստանյալ Նելլի Խոդերյանի կատարած արարքը նույնանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար, տուժող <<Հին Էրիվան Հոլդինգ>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, փաստաբան Մնացական Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլերի ընթացքում նյութական և դատավարական իրավունքների նորմերի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտած լինեին գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդած լինեին գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել:
Պահպանված են ապացույցների հավաքման, ստուգման և իրավական գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված ընթացակարգերը:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նելլի Մկրտիչի Խոդերյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված է, կայացվել է ՀՀ գործող քրեադատավարական օրենսդրության նորմերի պահպանմամբ, հետևաբար, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը,


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Տուժող <<Հին Էրիվան Հոլդինգ>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, փաստաբան Մնացական Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը` Նելլի Մկրտիչի Խոդերյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ