ԵԿԴ/0105/01/14


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
17 հունիսի 2015թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Գ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Ռ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
տուժողներ Գ.ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ
Ա.ՆԱՀԱՊԵՏՅԱՆԻ
Վ.ՆԱՀԱՊԵՏՅԱՆԻ
Հ.ԱՄԻՐՅԱՆԻ
Դ.ԱՄԻՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Է.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Վ.ԱԹՈՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Էդվարդ Ռուբենի Մարգարյանի` ծնված 17.06.1981թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ՝ փաստացի ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, 8-ամյա կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, նախկինում դատված`
1. Երևան քաղաքի նախկին Աջափնյակ և Դավիթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 07.09.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ու 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամկետով ու 100.000 դրամ տուգանքի, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարանի 27.01.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով որակված արարքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով,
2. Կոտայքի մարզի նախկին առաջին ատյանի դատարանի 25.02.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ու 38-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազա-տազրկման 3 տարի ժամկետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան-ների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.01.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրե-ական օրենսգրքի 38-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով որակված արարքը վերաորակ-վել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
3. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 09.07.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն, դատա-պարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, նույն դատարանի 27.01.2012թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որակված արարքը վե-րաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ որպես վերջնական պատիժ, սահմանվել է ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժից ազատվել է 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին,
բնակվել է` ք.Երևան, Ավան-Առինջ, 2-րդ միկրոշրջան, 2/9 շենք, հ. 15 բնակարան, արգե-լանքի տակ է 2014թ. հունվարի 21-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդ-վածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված 4 դրվագով, 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված 2 դրվագով կատարած հանցագործութ-յունների համար։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 06.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 13140413 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Մխիթարյանը 12.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 14119913 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչ Ն.Բարսեղյանը 22.04.2013թ. որոշմամբ Է.Մարգարյանին ներգրավել է որպես մե-ղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ նրա նկատմամբ հայտարարել է հետախու-զում։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան դատարանի 22.04.2013թ. որոշմամբ Է.Մարգարյանի նկատմամբ` որպես խափանման մի-ջոց, կիրառվել է կալանքը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Պապիկյանը 09.05.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 10116813 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 17.05.2013թ. որոշմամբ թիվ 13140413 քրեական գործից անջատել է մե-ղադրյալ Է.Մարգարյանի վերաբերյալ մասը և նախաքննությունը շարունակել 13140413/1 հա-մարով, իսկ 06.06.2013թ. որոշմամբ կասեցրել է թիվ 13140413/1 քրեական գործով վարույթը, մինչև մեղադրյալ Է.Մարգարյանի հայտնաբերվելը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Մ.Սոֆոյանը 29.05.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 12121413 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Մ.Սոֆոյանը 29.05.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 12121513 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 12.06.2013թ. որոշմամբ դատախազի ցուցումի համաձայն` վերսկսել է թիվ 13140413/1 քրեական գործով կասեցված վարույթը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 12.06.2013թ. որոշմամբ թիվ 14119913 քրեական գործն ընդունել է իր վա-րույթ և միացրել թիվ 13140413/1 քրեական գործին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Մ.Սոֆոյանը 25.06.2013թ. որոշմամբ թիվ 12121513 քրեական գործը միացրել է թիվ 12121413 քրեական գործին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Մ.Սոֆոյանը 26.06.2013թ. որոշմամբ Է.Մարգարյանին ներգրավել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 11.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 12121413 քրեական գործն ընդունել է իր վա-րույթ և միացրել թիվ 13140413/1 քրեական գործին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանը 02.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 13140413/1 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 20.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 13140413/1 քրեական գործն ընդունել է իր վա-րույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 25.09.2013թ. որոշմամբ կասեցրել է թիվ 13140413/1 քրեական գործով վա-րույթը, մինչև մեղադրյալ Է.Մարգարյանի հայտնաբերվելը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Լ.Քաջազնունին 17.10.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 12147613 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Միքայելյանը 21.11.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 16810913 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 25.12.2013թ. որոշմամբ թիվ 16810913 քրեական գործն ընդունել է իր վա-րույթ։
21.01.2014թ. մեղադրյալ Է.Մարգարյանը հայտնաբերվել է։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 22.01.2014թ. որոշմամբ վերսկսել է թիվ 13140413/1 քրեական գործով կա-սեցված վարույթը։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի 22.01.2014թ. որոշմամբ վերահաստատվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.04.2013թ. որ-պես խափանման միջոց երկու ամիս ժամկետով կալանավորումն ընտրելու մասին անփոփոխ թողնելու մասին որոշումը, կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2014թ. հունվարի 21-ից։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 07.02.2014թ. որոշմամբ թիվ 16810913 քրեական գործը միացրել է թիվ 13140413/1 քրեական գործին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 17.02.2014թ. որոշմամբ թիվ 12147613 քրեական գործն ընդունել է իր վա-րույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 12147613 քրեական գործը միացրել է թիվ 13140413/1 քրեական գործին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանը 20.02.2014թ. որոշմամբ թիվ 10116813 քրեական գործն ընդունել է իր վա-րույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 10116813 քրեական գործը միացրել է թիվ 13140413/1 քրեական գործին։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մարտիրոսյանը 14.05.2014թ. որոշմամբ թիվ 13140413/1 քրեական գործն ընդու-նել է իր վարույթ։
Քննիչի 26.06.2014թ. որոշմամբ Է.Մարգարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրան-քը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդ-վածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 176-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ու 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մարտիրոսյանը 26.06.2014թ. որոշմամբ թիվ 13140413/1 քրեական գործից անջա-տել է Էդվարդ Մարգարյանի հետ Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի 103-րդ շենքի թիվ 8 բնակա-րանից հափշտակություն կատարած անհայտ անձի մասը, շնորհելով թիվ 16810913/1 համարը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Մարտիրոսյանը 26.06.2014թ. որոշմամբ թիվ 13140413/1 քրեական գործից անջա-տել է Էդվարդ Մարգարյանի հետ նախնական համաձայնությամբ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36գ շենքի թիվ 57 բնակարանից և նույն պողոտայի 36բ շենքի թիվ 9 բնակա-րանից հափշտակության փորձ կատարած անհայտ անձի մասը, շնորհելով թիվ 12121413/1 հա-մարը։
2014թ. հուլիսի 4-ին թիվ 13140413/1 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2014թ. հուլիսի 8-ի որոշմամբ Էդ-վարդ Ռուբենի Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1.1 կետով նախատեսված 4 դրվագով, 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 177-րդ հոդ-վածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված 2 դրվագով կատարած հանցագործությունների հա-մար քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2014թ. հուլիսի 14-ի որոշմամբ նշանակվել է դա-տաքննության։
Ամբաստանյալ Էդվարդ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված 4 դրվագով, 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 177-րդ հոդ-վածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված 2 դրվագով կատարած հանցագործությունների հա-մար մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2013թ. մարտի 22-ին` ժամը 13-ի սահմաննե-րում, Երևան քաղաքի Գր.Արծրունի փողոցի 88-րդ շենքի թիվ 9 բնակարանի մուտքի բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել նշված բնակարան, սակայն բնակարանում տեսնելով տուժող Գայանե Ցոլակի Գալստյանին՝ դիմել է փախուստի և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամ-քից անկախ հանգամանքներով։
Բացի այդ, Էդվարդ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Մա-սումյանի հետ, 2013թ. ապրիլի 06-ին` ժամը 10.30-ի սահմաններում, բնակարան ապօրինի մուտք գործելու եղանակով ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա-վորությամբ փորձել է բացել Ավետիք Համբարձումյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Խանջ-յան փողոցի 33-րդ շենքի թիվ 30 բնակարանի մուտքի դռան փականը, սակայն չկարողանալով այն բացել՝ հեռացել են և հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Դրանից հետո, 2013թ. մայիսի 09-ին` ժամը 12.10-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ապօրինի մուտք է գործել Էլլա Սուրենի Մաք-սապետյանի՝ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 8-րդ շենքի թիվ 48 բնակարան և այնտե-ղից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող՝ 390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, թվով 2 ոսկյա ժամացույց, 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 9 հատ այլ ֆիրմային ժա-մացույց, 165.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4 հատ ֆիրմային արևային ակնոց, 45.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սվառովսկի» տեսակի քարերով ականջող, «Սվարովսկի տեսակի քա-րերով, 160.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, վզնոց, 4 հատ դրամապանակ՝ ընդհանուր 90.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, «Ամերիա» բանկի բանկային քարտ, 83.050 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար և 203.000 ՀՀ դրամ՝ պատճառելով խոշոր չափի՝ 1.490.050 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այնուհետև, Էդվարդ Մարգարյանը, ուրիշի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դի-տավորությամբ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, 2013թ. մայիսի 16-ին` ժամը 10.40-ի սահմաններում, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել Հայկ Ամիրյանին պատկանող՝ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 36Գ շենքի թիվ 57 բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չկարողանալով այն բացել՝ հեռացել են և հան-ցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Որից հետո, ուրիշի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ նախ-նական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, 2013թ. մայիսի 16-ին` ժա-մը 10.45-ի սահմաններում, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել Դավիթ Ա-միրյանին պատկանող՝ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 36Բ շենքի թիվ 9 բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չկարողանալով այն բացել՝ հեռացել են և հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Դրանից հետո, 2013թ. հոկտեմբերի 08-ին` ժամը 14։00-ից մինչև 18։30-ն ընկած ժամանա-կահատվածում, Էդվարդ Մարգարյանն ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ բնակարանի մուտքի բաց դռնից մուտք է գործել Վրեժ Նահապետ-յանին պատկանող՝ Երևան քաղաք Խաղաղ-Դոնի փողոցի 5-րդ շենքի 42-րդ բնակարան, որտե-ղից գաղտնի հափշտակել է Վրեժ Նահապետյանին պատկանող, 2000 ՀՀ դրամ արժողությամբ անթև բաճկոնը, որի գրպաններում եղել են 25.000 ՀՀ դրամ գումար, ավտոմեքենաների տեխ-անձնագրերը, վարորդական վկայականը, «Ակբա Կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկի «Արքա» տեսակի բանկոմատային քարտը, բնակարանի և ավտոմեքենաներից մեկի բանալիները, ինչպես նաև՝ Վ.Նահապետյանի կնոջ՝ Ալվարդ Նահապետյանի «Արարատ» բանկի «Վիզա» տեսակի բանկո-մատային քարտը, որում եղել է 52.000 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ, 2013թ. նոյեմբերի 21-ին` ժամը 14։15-ի սահմաններում, գողություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով գործով չպարզված անձի հետ, տեխնի-կական միջոցի գործադրմամբ բնակարանի մուտքի դռան փականը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Նելլի Հրաչիկի Պողոսյանին պատկանող՝ Երևան քաղաքի Րաֆֆի փողոցի 103 շենքի թիվ 8 բնակարան և այնտեղից հափշտակել 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ֆենիքս» ֆիրմայի թվային տեսախցիկ, 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» ֆիրմայի բջջային հե-ռախոս, 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ասուս» ֆիրմայի նոթբուք տեսակի համակարգիչ, 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «ՔՔՔ» ֆիրմայի պլանշետ տեսակի համակարգիչ, 20.000 ՀՀ դրամ և 110.430 ՀՀ դրամին համարժեք 9000 ՌԴ ռուբլի։ Սակայն, մինչ տնից դուրս գալը, տուն են մտել Նելլի Պողոսյանն ու դուստրը՝ Գոհար Պողոսյանը, որոնց տեսնելով Էդվարդ Մարգար-յանը մի կողմ է հրել Նելլի Պողոսյանին և արդեն կողոպուտ կատարելու դիտավորությամբ բա-ցահայտ հափշտակել է նշված գույքը ու դիմել են փախուստի»։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ.
1. 2013թ. մարտի 22-ին՝ ժամը 13-ի սահմաններում, հափշտակություն կատարելու համար ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը մուտքի բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել ք.Երևանի Գր. Արծրունու փողոցի 88-րդ շենքի հ. 9 բնակարան, սակայն բնակարանում տեսնելով տուժող Գա-յանե Գալստյանին՝ նշված պատճառով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և դիմել է փախուստի։
2. Ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը և ԵԿԴ /0079/01/13 քրեական գործով դատապարտյալ Ս.Մասումյանը նախնական համաձայնությամբ 2013թ. ապրիլի 06-ին՝ ժամը 1030-ի սահմաննե-րում ապօրինի մուտք գործելու եղանակով հափշտակություն կատարելու համար փորձել են բա-ցել տուժող Ավետիք Համբարձումյանի՝ ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենք հ. 30 բնակա-րանի մուտքի դռան փականը, սակայն չկարողանալ բացել այն՝ նշված պատճառով հանցագոր-ծությունն ավարտին չեն հասցրել և հեռացել են։
3. 2013թ. մայիսի 09-ին՝ ժամը 1210-ի սահմաններում, հափշտակություն կատարելու հա-մար ամբաստանյալ Է.Մարգարյանն ապօրինի մուտք է գործել տուժող Է.Մաքսապետյանի՝ ք.Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 8-րդ շենքի հ. 48 բնակարան և այնտեղից հափշտակել է 390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2 հատ ոսկյա ժամացույց, 350.000 ՀՀ դրամ ընդհա-նուր արժողությամբ 9 հատ այլ ժամացույց, 165.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4 հատ արևային ակնոց, 45.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ՝ «Սվարովսկի» տեսակի քարերով, ականջող, 160.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ՝ «Սվարովսկի տեսակի քարերով, վզնոց, 90.000 ՀՀ դրամ ընդ-հանուր արժողությամբ 4 հատ դրամապանակ, «Ամերիա» բանկի բանկային քարտ, 83.050 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար և 203.000 ՀՀ դրամ՝ տուժողին պատճառելով 1.490.050 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
4. Ամբաստանյալ Է.Մարգարյանն ինքնությունը չպարզված անձի հետ նախնական հա-մաձայնությամբ 2013թ. մայիսի 16-ին՝ ժամը 1040-ի սահմաններում, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել տուժող Հայկ Ամիրյանի՝ ք.Երևանի Տ.Մեծի պողոտայի 36Գ շենքի հ. 57 բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չկարողանալ բացել այն՝ նշված պատճառով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել և հեռացել են։
5. Ամբաստանյալ Է.Մարգարյանն ինքնությունը չպարզված անձի հետ նախնական հա-մաձայնությամբ 2013թ. մայիսի 16-ին՝ ժամը 1045-ի սահմաններում, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել տուժող Դավիթ Ամիրյանի՝ ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36Բ շենքի հ. 9 բնակարանի մուտքի դուռը, սակայն չկարողանալ բացել այն՝ նշված պատճառով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել և հեռացել են։
6. Ամբաստանյալ Է.Մարգարյանն ինքնությունը չպարզված անձի հետ նախնական հա-մաձայնությամբ 2013թ. նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 1415-ի սահմաններում, տեխնիկական միջոցի գործադրմամբ բնակարանի մուտքի դռան փականը բացելով՝ ապօրինի մուտք են գործել տուժող Նելլի Պողոսյանին պատկանող՝ ք.Երևանի Րաֆֆու փողոցի 103-րդ շենքի հ. 8 բնակարան և վերցրել 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ֆենիքս» ֆիրմայի թվային տեսախցիկ, 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» ֆիրմայի բջջային հեռախոս, 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ասուս» ֆիրմայի նոթբուք տեսակի համակարգիչ, 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «ՔՔՔ» ֆիր-մայի պլանշետ տեսակի համագարգիչ, 20.000 ՀՀ դրամ և 110.430 ՀՀ դրամին համարժեք 9000 ՌԴ ռուբլի։ Մինչև բնակարանից դուրս գալը՝ տուն են վերադարձել տուժող Նելլի Պողոսյանն ու նրա դուստրը՝ վկա Գոհար Պողոսյանը, որոնց տեսնելով՝ ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը մի կողմ է հրել տուժողին, և նրանք բացահայտ հափշտակել են վերը նշված գույքն ու դիմել փա-խուստի։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ ամբաստանյալն իրեն մեղավոր չճանաչեց առաջադրված մեղադրան-քում՝ պատճառաբանելով, որ չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքները, և ինչպես նախա-քննության ընթացքում՝ հրաժարվեց ցուցմունք տալուց։
Տուժող Գայանե Գալստյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2013թ. մարտի 22-ին՝ ժամը 13-ի սահմաններում, երբ ինքն ու դուստրը գտնվել են իրենց տան՝ ք.Երևանի Գր.Արծրունու փողոցի 88-րդ շենքի հ. 9 բնակարանի խոհանոցում, բնակարանի մուտքի դուռը կողպված չի եղել։ Քիչ անց, երբ դուստրը գնացել է իր ննջասենյակ ու լսել է նրա գողոցը, դուրս է եկել խոհանոցից և միջանցքում տեսել է ամբողջությամբ սև շորերով ու ձեռնոցներով տղայի, ով դուրս գալով բնա-կարանի մուտքի դռնով՝ դիմել է փախուստի։ Ստուգելով բնակարանը՝ համոզվել է, որ ոչինչ չի գողացվել։
Լուսանկարով ճանաչում կատարելիս թեև ցույց է տվել ամբաստանյալի լուսանկարը, սա-կայն մի փոքր կասկածել է, իսկ դուստրը հաստատ ասել է, որ դա ամբաստանյալի լուսանկարն է։
«Հաղորդում ընդունելու մասին» 12.04.2013թ. հ. 000704 արձանագրության համաձայն՝ տուժող Գ.Գալստյանը հաղորդում է տվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում այն մասին, որ 2013թ. մարտի 22-ին՝ ժամը 13-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է իրեն պատկանող՝ ք.Երևանի Գր.Արծրունու փողոցի 88-րդ շենքի հ. 9 բնակարանում, անհայտ անձը բնակարանի մուտքի բաց դռնից մուտք է գործել բնակարանի ննջասենյակ։ Երբ դուրս գալով խոհանոցից ու տեսնելով նրան բղավել է, այդ անձն անմիջապես մուտքի դռնից դիմել է փախուստի։ Նշված անձը ցանկացել է գողություն կատարել, սակայն իրեն տեսնելով՝ դիմել է փախուստի։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 12.04.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Գ.Գալստյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել ք.Երևանի Գր.Արծրունու փողոցի 88-րդ շենքի հ. 9 բնակարանը, որի ընթացքում տուժողը մատնացույց է արել բնակարանի խոհա-նոցը և հայտարարել է, որ 2013թ. մարտի 22-ին, երբ ինքը դուրս է եկել խոհանոցից նկատել է, որ իրեն անծանոթ մի երիտասարդ դուրս է գալիս բնակարանի ննջասենյակից։ Մատնացույց է արել ննջասենյակը և հայտարարել է, որ այդ ննջասենյակից դուրս գալով՝ երիտասարդը տեսել է իրեն ու մուտքի բաց դռնից դիմել է փախուստի։
«Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 02.05.2013թ. արձանագրու-թյան համաձայն՝ իրեն ճանաչման ներկայացված 4 լուսանկարից տուժող Գ.Գալստյանը մատ-նանշել է դրանցից մեկը, որում պատկերված է ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը և հայտարարել է, որ նա է այն անձը, ով 2013թ. մարտի 22-ին ապօրինի մուտք է գործել իր բնակարան՝ գողություն կատարելու նպատակով։
Տուժող Ավետիք Համբարձումյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2013թ. ապրիլի 06-ին՝ ժամը 1030-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է իր՝ ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենքի հ. 30 բնակարանում, լսել է, որ մուտքի դռան բռնակն ինչ-որ մեկը սեղմում է։ Մուտքի դռան դիտանց-քի վրա տեղադրված տեսահսկող սարքով, որը միացված է հեռուստացույցի էկրանին, տեսել է, որ միջին տարիքի երկու տղամարդիկ փորձում են բացել դռան ներքևի փականը։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն, որից հետո այդ տղամարդիկ զարմացած իրար են նայել, ինչ-որ բան են ձեռքերով ցույց տալով իրար հասկացրել ու անմիջապես իջել են ներքև։ Անմիջապես նրանց հետևից իջել է ներքև ու շենքի մուտքի դռան մոտ բռնել է նրանցից մեկին՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակից, իսկ մյուսը դիմել է փախուստի։ Շենքի 1-ին հարկում գոր-ծող վարսավիրանոցում աշխատող վարսավիր Մովսեսն էլ վազել է մյուսի հետևից։ Զանգահա-րելուց հետո եկել է իր ոստիկան ընկերը, այնուհետև ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի աշխատակիցներն են եկել և իր բռնած անձին տեղափոխել են ոստիկանության բաժին, որտեղ պարզվել է, որ այդ անձը հանդիսանում է Սարգիս Մասումյանը։
Նշվածից 10 օր առաջ այդ նույն անձանց նկատել է իրենց շենքի բակում։ Այդ նույն օրը նրանց տեսել է հեռուստացույցի էկրանով՝ իրենց տան մուտքի դռան դիմաց, ու քանի որ մտածել է, որ նրանք ինչ-որ ընկերության տեսուչներ են, առանձնակի ուշադրություն չի դարձրել նրանց ու նրանք հեռացել են։ Այդ ժամանակվանից սկսած իր բնակարանի մուտքի դռան ներքևի փա-կանը խափանվել է։ Դեպքի նախորդ օրը՝ ապրիլի 5-ի երեկոյան՝ ժամը 20-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է ննջասենյակում, իր 4-ամյա երեխան վազել է մուտքի դռան մոտ՝ ասելով, թե մարդ եկավ։ Երեխան ձեռքով փորձել է բացել դուռը, բայց այն կողպված է եղել։ Ինքը հյուրասենյակի հեռուստացույցի էկրանին նկատել է նույն տղամարդկանց, ովքեր երեխայի ձայնը լսելով հեռա-ցել են։
«Հաղորդում ընդունելու մասին» 06.04.2013թ. հ. 007062 արձանագրության համաձայն՝ տուժող Ա.Համբարձումյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 6-ին՝ ժամը 1030-ի սահմաններում, երբ գտնվել է իր կողմից վարձակալված՝ ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենքի հ. 30 բնակարանում, տեսահսկող սարքով նկատել է, որ երկու անձ փորձում են բացել բնակարանի մուտքի դռան փականը։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 06.04.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Ա.Համբարձումյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենքի հ. 30 բնակարանը, որի ժամանակ տուժողը հայտարարել է, որ նույն օրը՝ ժամը 1030-ի սահմաններում, երբ գտնվել է տանը, մուտքի դռան վրա տեղադրված տեսահսկող սարքի միջո-ցով հեռուստացույցի էկրանին նկատել է, որ երկու արական սեռի ներկայացուցիչներ փորձում են բացել բնակարանի մուտքի դուռը։ Այնուհետև, երբ տեսել է, որ նրանք հեռանում են, բացել է դուռն ու նրանց հետևից իջել ներքև։ Շենքի մուտքի դռան մոտ բռնել է նրանցից մեկին, իսկ մյուսը դիմել է փախուստի։ Նշված անձանց նկատել է նաև նախորդ օրը, նորից կանգնած են եղել իրենց տան մուտքի դռան մոտ, երեխան ձայն է հանել ու նրանք հեռացել են։
« Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 08.04.2013թ. արձանագրու-թյան համաձայն՝ իրեն ճանաչման ներկայացված 4 լուսանկարից տուժող Ա.Համբարձումյանը մատնանշել է դրանցից մեկը, որում պատկերված է ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը և հայտա-րարել է, որ նա է այն անձը, ով Ս.Մասումյանի հետ միասին փորձել է գողություն կատարելու նպատակով մտնել իր բնակարան, սակայն ինքը հասցրել է բռնել միայն Սարգիս Մասումյանին, իսկ լուսանկարում պատկերված անձը դիմել է փախուստի։
Վկա՝ ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենքի 1-ին հարկում գործող վարսավիրանոցի վարսահարդար, Մովսես Մուշտոյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2013թ. ապրիլի 6-ին՝ ժամը 1030-ի սահմաններում, երբ ծխելիս է եղել նշված շենքի բակում, նկատել է մի տղայի բռնած նույն շենքի բնակիչ Ա.Համբարձումյանին, ով գոռալով ասել է, որ բռնի փախչող մյուս տղային։ Թեև վազել է փախչողի հետևից, սակայն չի կարողացել բռնել նրան։
Վկա Նապոլեոն Գյուլբուդաղյանի ցուցմունքի համաձայն՝ իր կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 34PS723 հաշվառման համարով ավտոմեքենայով ինքը զբաղվել է տաքսի ծա-ռայությունների մատուցմամբ։ 2002թ-ից ճանաչում է Է.Մարգարյանին, ում հետ գտնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ։ Վերջին մի քանի տարիների ընթացքում նրա հետ ընդհանրա-պես չի հանդիպել ու միայն 2013թ. հունվար ամսին՝ ք.Երևանում, պատահաբար հանդիպել է նրան ու տվել իր 094-71-90-20 բջջային հեռախոսահամարը, որպեսզի անհրաժեշտության դեպ-քում նա զանգահարի և օգտվի իր ծառայություններից։ Դրանից հետո մի քանի անգամ նա տարբեր հեռախոսահամարներով զանգահարել է իրեն ու սպասարկել է նրան։ Հիմնականում նա զանգահարել է 098-76-00-60 հեռախոսահամարով։ Հետագայում Էդվարդն իրեն ծանոթացրել է Սարգիս անունով ընկերոջ հետ և, ասելով 098-76-00-60 հեռախոսահամարը Սարգսի հեռախո-սահամարն է, խնդրել է, որ նշված համարից զանգահարելու դեպքում սպասարկի նաև Սար-գիսին։
2013թ. ապրիլի 06-ին՝ ժամը 09-ի սահմաններում, նշված հեռախոսահամարից զանգա-հարել է Սարգիսը և, ասելով, որ Էդվարդի հետ գտնվում է ք.Երևանի Կիևյան փողոցում, խնդրել ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց։ Մոտ 20 րոպե անց մոտեցել է և նրանց տարել է Սայաթ-Նովա ու Խանջյան փողոցների հատման խաչմերուկ, որտեղ նրանք իջել են ավտոմեքենայից և խնդրել են սպասել։ Նրանք քայլել են դեպի շենքերի կողմը։ Մոտ 1 ժամ սպասելուց հետո զանգահարել է Սարգիսի հեռախոսահամարին, սակայն պատասխանող չի եղել, որի համար գնացել ու զբաղվել է իր գործերով։
Ոստիկանության բաժնում տեղեկացել է, որ Է.Մարգարյանն ու Ս.Մասումյանը փորձել են բնակարանային գողություն կատարել։
«Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 07.04.2013թ. արձանագրու-թյան համաձայն՝ իրեն ճանաչման ներկայացված 4 լուսանկարից վկա Ն.Գյուլբուդաղյանը մատնանշել է դրանցից մեկը, որում պատկերված է ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը և հայտա-րարել է, որ նա Էդոն է, ում և Սաքոյին 2013թ. ապրիլի 6-ին իր ավտոմեքենայով տարել է Խանջ-յան ու Սայաթ-Նովա փողոցների հատման խաչմերուկ։
Դատահետքաբանական փորձաքննության 14.05.2013թ. հ. 782 եզրակացության համա-ձայն՝ տուժող Ա.Համբարձումյանի բնակարանի մուտքի դռան փականի գլանաձև մեխանիզմի գլանների մեջ տեղակայված բույթերի մակերեսներին առկա են թույլ արտահայտված գծային տեսքերի հետքեր, որոնք հիմնականում պատված են աղտոտվածության շերտանստվածքներով և կարող էին առաջանալ ինչպես մեխանիզմի հետ ներկայացված բանալու, այնպես էլ հար-մարեցված բանալու ներգործության հետևանքով, ինչի արդյունքում հնարավոր է, որ աշխա-տեցվել է գլանաձև մեխանիզմը և թարմ բնույթի հետքեր չեն առաջացել։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 18.03.2013թ. որոշման համաձայն ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենքի հ. 30 բնակարանի մուտքի դռան փականը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։
«Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին» 06.04.2013թ. արձանագրության հա-մաձայն՝ Ս.Մասումյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտից հայտնաբերվել ու վերցվել է «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսահամարը, որի մեջ տեղադրված է եղել 098-76-00-60 բջջա-յին հեռախոսահամարը։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված՝ Ս.Մասումյանի հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումների համաձայն՝ 2013թ. ապրիլի 6-ին՝ առավոտյան ժամերին, Ս.Մասումյանը հեռախոսակապի մեջ է գտնվել վկա Ն.Գյուլբուդաղյանի հետ, իսկ Ս.Մասումյանի բջջային հեռախոսից 2013թ. ապրիլի 6-ի ժամը 09-ից մինչև 1045-ն ընկած ժա-մանակահատվածում կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են ք.Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում տեղակայված «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերության կապի ծածկույթն ապահո-վող կայանների կողմից։
Տուժող Էլլա Մաքսապետյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2013թ. մայիսի 9-ին՝ ժամը 1210-ի սահմաններում, ինքն ու իր երկու փոքրահասակ երեխաները գտնվել են տանը, ինքը՝ հյուրասեն-յակում, իսկ երեխաները՝ ննջասենյակում։ Այդ ժամանակ լսել է անսովոր ձայն, հյուրասենյակից գնացել է ննջասենյակ՝ երեխաների մոտ, ու նկատել է, որ իրենց տան մուտքի դուռն ամբող-ջությամբ բաց է, իսկ դռան դիմաց՝ աստիճանահարթակի վրա, նկատել է մի անծանոթ տղայի, ով կռացած գետնի վրայից ինչ-որ տուփեր է հավաքելիս եղել։ Մոտեցել է, որ դուռը փակի, և այդ պահին նշված տղան շրջվել ու նայել է իրեն՝ առանց որևէ բան ասելու։ Դուռը փակելուց հետո խոհանոցի պատուհանից նայել ու շքամուտքի մոտ տեսել է նույն տղային։ Ուշադիր նայելով այդ տղայի ձեռքի տուփերին՝ հասկացել է, որ դրանք իրենց տան տուփերն են։ Անմիջապես մտել է ննջասենյակ և տեսել, որ ննջասենյակից այդ տուփերը բացակայում են, այսինքն այդ տղան իրենց տնից գողություն է կատարել։ Անմիջապես զանգահարել և դեպքի մասին հայտնել է ամուսնուն՝ Հովհաննես Ստեփանյանին, ով էլ զանգահարել է ոստիկանություն։
Այդ տղան իրենց բնակարանից գողացել է 2 հատ ոսկյա ժամացույց, որոնցից մեկը՝ «Գնամոն» ֆիրմայի, կաշվե ամրակներով, կլորաձև գլխիկով և արժե 230.000 ՀՀ դրամ։ Մյուս ժամացույցը Ուկրաինական է եղել, կաշվե ամրակներով, կլորաձև գլխիկով, թվատախտակը՝ ռուբինե քարերից և արժեցել է 160.000 ՀՀ դրամ։ Հափշտակվել են նաև 9 հատ այլ ժամա-ցույցներ, որոնցից մեկը՝ «Գես» ֆիրմայի, կաշվե ոսկեգույն ամրակներով, կլորաձև գլխիկով, որի վրա եղել են քարեր, և արժեցել է 30.000 դրամ, մյուսը՝ «ԴԻՔԵՅ ԷՆ ՎԱՅ» ֆիրմայի է եղել, կաշ-վե սև գույնի ամրակով, ուղղանկյունաձև արծաթագույն գլխիկով և արժեցել է 35.000 դրամ։ 3-րդ ժամացույցը «Քելվին Կլեին» ֆիրմայի է եղել, սև կաշվե ամրակով, գլխիկը քառակուսի, սև գույնի և արժեցել է 35.000 դրամ, 4-րդը՝ «Էսպրիտ» ֆիրմայի, ընդհանուր մետաղական՝ սև և ոսկեգույն, ոսկեգույն հատվածներում առկա են եղել քարեր և արժեցել է 50.000 դրամ, 5-րդը՝ «Էքստե» ֆիր-մայի, արծաթագույն կաշվե ամրակով, գլխիկը մեծ, քառակուսի արծաթագույն և արժեցել է 68.000 դրամ, 6-րդը՝ մետաղական, արծաթագույն և արժեցել է 42.000 ՀՀ դրամ, 7-րդը՝ կաշվե շագանակագույն ամրակով, մի քանի տակ փաթաթվող և արժեցել է 10.000 դրամ, 8-րդը՝ «Մայկլ Կորս» ֆիրմայի, փղոսկրյա մարմնագույն և արժեցել է 40.000 ՀՀ դրամ է, 9-րդը՝ «Ֆոսսիլ» ֆիրմայի, մետաղական ու պլաստմասե և արժեցել է 40.000 ՀՀ դրամ։ Հափշտակվել է նաև 4 հատ արևային ակնոցներ՝ 2 հատ «RAY BANՙ» ֆիրմայի 60.000 և 30.000 դրամ արժեքով, 3-րդը «SISLEY» ֆիրմայի՝ 30.000 դրամ արժեքով, իսկ 4-րդը՝ «GIAN FRANKO FERRE» ֆիրմայի՝ 45.000 դրամ արժեքով։ Հափշտակվել է նաև 90.000 դրամ ընդհանուր արժեքով 4 դրամապանակ, որոնց մեջ եղել է «Ամերիա» բանկային քարտ, որի մեջ գումար չի եղել, և 23.000 ՀՀ դրամ, երկրորդի մեջ՝ 10.000 ՀՀ դրամ և 100 ԱՄՆ դոլար, երրորդի մեջ՝ 25.000 դրամ, իսկ 4-րդի մեջ՝ 110.000 դրամ։ Ննջասենյակի պահարանի դարակից գողացել են 100 ԱՄՆ դոլար և 35.000 դրամ։ Հափշտակվել է նաև ննջասենյակի պահարանում եղած՝ «Սվարովսկի» տեսակի քարերով վըզ-նոցը, որն արժեցել է 160.000 ՀՀ դրամ, իսկ ականջողը՝ 45.000 դրամ։ Ընդհանուրը պատճառվել է 1.490.050 դրամի գույքային վնաս։
«Հաղորդում ընդունելու մասին» 09.05.2013թ. հ. 002217 արձանագրության համաձայն՝ տուժող Է.Մաքսապետյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ նույն օրը՝ ժամը 12-ի սահման-ներում, անհայտ անձը մուտք է գործել իր՝ ք.Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 8-րդ շենքի հ. 48 բնակարան և հափշտակել ոսկեղեն, գումար, ակնոցներ ու ժամացույցներ։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 09.05.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Է.Մաքսապետյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել նրա բնակարանը և նա ցույց է տվել, թե որտեղից են գողացվել ցուցմունքում նշված իրերը։
«Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 11.05.2013թ. արձանագրու-թյան համաձայն՝ իրեն ճանաչման ներկայացված 4 լուսանկարից տուժող Է.Մաքսապետյանը մատնանշել է դրանցից մեկը, որում պատկերված է ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը և հայտա-րարել է, որ նրան նմանեցնում է իր բնակարանից հափշտակություն կատարած անձին, սակայն վստահ կասի այն ժամանակ, երբ նա անձամբ կներկայացվի ճանաչման։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 22.01.2014թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Է.Մաքսապետյանը, մատնացույց անելով ամբաստանյալ Է.Մարգարյանին, հայտարա-րել է, որ ճանաչում է նրան, նա է 2013թ. մայիսի 9-ին իր բնակարանից գողություն կատարող ան-ձը։
Վկա՝ տուժող Է.Մաքսապետյանի ամուսին, Հովհաննես Ստեփանյանի ցուցմունքի հա-մաձայն՝ 2013թ. մայիսի 9-ին՝ ժամը 1115-ի սահմաններում, երբ ինքը գնացել է աշխատանքի, բնակարանի դուռը չի կողպել։ Ժամը 1215-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել կինը և հայտնել է, որ բնակարանից կատարել են գողություն ու որ գողություն կատարած անձին տեսել է իրենց տան մուտքի դռան դիմաց։
Տուժող Հայկ Ամիրյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ընտանիքի հետ միասին բնակվում է ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36գ շենքի հ. 57 բնակարանում, իսկ եղբայրը՝ Դավիթ Ամիրյանը՝ հարևան շենքում։ 2013թ. մայիսի 16-ին՝ ժամը 1040-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է տանը, լսել է մուտքի դռան փականի բռնակի ձայնը։ Մոտեցել է մուտքի դռանը, դիտանցքից նայել է, սակայն ոչ մեկի չի տեսել։ Երբ դիտել է մուտքի դռան կողքին տեղադրված տեսանկա-րահանող սարքի տեսագրությունը՝ տեսել է ինչ-որ մեկի կողմից բնակարանի մուտքի դռան փա-կանի բացելու փորձ կատարելու պահը։ Նրա կողքին տեսել է երկրորդ անձի շողքը։ Մուտքի դռան փականի մոտ՝ փայտի հատվածում, տեսել է վնասվածքների հետքեր։ Տեսագրությունը դի-տել են եղբոր հետ, ով դիտել է նաև իր տան տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը և տե-սել, որ նույն անձինք փորձել են բացել նաև իր բնակարանի դուռը։
Տուժող Հ.Ամիրյանը, դատաքննությամբ դիտելով իրենց բնակարանների տեսագրող սար-քերի տեսագրություններից առանձնացված կադրերից արտատպված լուսանկարները, հայտա-րարեց, որ դրանցում պատկերվածն ամբաստանյալն է։
«Հաղորդում ընդունելու մասին» 29.05.2013թ. հ. 002160 արձանագրության համաձայն՝ տուժող Հ.Ամիրյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2013թ. մայիսի 16-ին՝ ժամը 1040-ի սահ-մաններում, մուտքի դռան մոտից ձայներ լսելուց, որևէ մեկին չտեսնելուց և փականի հարակից հատվածներում փորվածքի հետքեր նկատելուց հետո դիտել է մուտքի դռան տեսախցիկի արձա-նագրած տեսագրությունն ու տեսել գողության փորձ կատարող անձին։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 29.05.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Հ.Ամիրյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36գ շենքի հ. 57 բնակարանը, որի ընթացքում մուտքի դռան փականի հարակից հատվածներում՝ դռան շրջանակի ու դռան վրա, հայտնաբերվել են վնասվածքներ։ Մուտքի դռան անմիջապես կողքին տեղադրված տեսանկարահանող սարքը զննության պահին գտնվել է սարքին վիճակում։
«Առգրավում կատարելու մասին» 29.05.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Հ.Ամիրյանից առգրավվել է նրա կողմից ներկայացված լազերային սկավառակը, որը պարու-նակել է նրա տան մուտքի դռան տեսանկարահանող սարքի արձանագրած տեղեկությունը։
Տուժող Դավիթ Ամիրյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը եղբորից՝ Հ.Ամիրյանից, տեղեկա-նալով, որ փորձել են բացել նրա բնակարանի դուռը, եղբոր հետ 2013թ. մայիսի 16-ին դիտել է նրա և իր՝ ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36Բ շենքի հ. 9 բնակարանի մուտքերի դռների վրա տեղադրված տեսախցիկների ձայնագրությունները և տեսել են, որ նույն անձինք փորձել են բացել մուտքի դռների փականները։ Իր տան մուտքի դռան վրա նկատել է տեխնիկական մի-ջոցների գործադրման հետքեր։
Տուժող Դ.Ամիրյանը, դատաքննությամբ դիտելով իրենց բնակարանների տեսագրող սար-քերի տեսագրություններից առանձնացված կադրերից արտատպված լուսանկարները, հայտա-րարեց, որ դրանցում պատկերվածն ամբաստանյալն է։
«Հաղորդում ընդունելու մասին» 29.05.2013թ. հ. 002159 արձանագրության համաձայն՝ տուժող Դ.Ամիրյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2013թ. մայիսի 16-ին՝ ժամը 1730-ի սահմաններում, երբ վերադարձել է տուն, նկատել է, որ տան մուտքի դռան փականի եզրերը քերծված վիճակում են։ Հասկացել է, որ բնակարանից փորձել են գողություն կատարել։ Մուտքի դռան վրա տեղադրված տեսախցիկի ձայնագրությունը դիտելով՝ տեսել է բնակարանից գողու-թյան փորձ կատարող անձին։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 29.05.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Դ.Ամիրյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36բ շենքի հ. 9 բնակարանը, որի ժամանակ պարզվել է, որ մուտքի դռան հարևանությամբ տեղադըր-ված է տեսանկարահանող սարք։ Մուտքի դռան և դրա շրջանակի վրա՝ փականին հարակից հատվածներում, հայտնաբերվել են քերծվածքներ։
«Առգրավում կատարելու մասին» 29.05.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Դ.Ամիրյանից առգրավվել է նրա կողմից ներկայացված՝ նրա բնակարանի մուտքի դռան տեսա-խցիկի տեսագրությունը պարունակող էլեկտրոնային կրիչը։
Տեսաձայնագրառման փորձաքննության 14.06.2013թ. թիվ 19321306 եզրակացության հա-մաձայն՝ տուժող Հ.Ամիրյանից առգրավված և փորձաքննությանը ներկայացված լազերային սկավառակի մեջ առկա տեսագրության տևողությունը 38 վայրկյան է, որը չունի համապատաս-խան ձայնային ուղեկցություն։ Տեսագրությունն ամբողջական է և դրանում մոնտաժմանը բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Ելնելով տեսանյութից՝ կարելի է նշել, որ տեսախցիկը տեղադրված է ինչ-որ մի շենքի ինչ-որ մի բնակարանի մուտքի դռան վրա /կամ դրան հարող հատվածում/ և այն նկարահանել է բնակարանի դռան դիմաց՝ աստիճանահարթակի վրա, կատարվող իրա-դարձությունները։ Տեսագրության մեջ 10.36.30 պահին աստիճանների վրա երևում են երկու երիտասարդ, որոնցից մեկը՝ գլխարկ ունեցող սպորտային վերնազգեստով /որի վրա՝ դիմային վերին ձախ հատվածում առկա է «Nike» ընկերության տարբերանշանը/, 10.36.40 պահին բարձ-րանում է աստիճաններով և մոտենում է բնակարանի դռանը /որտեղ տեղադրված է տեսա-խցիկը/։ Մոտենալով դռանը՝ նա ձեռքը մոտեցնում է դռանը՝ հավանաբար սեղմում է դռան զանգի կոճակը։ Երիտասարդի աջ ձեռքի միջնամատին առկա է մատանի՝ սլավոնական տառատեսա-կի գրառումով։ Մի քանի վայրկյան սպասելուց հետո, երիտասարդը տեսագրության 10.37.05 պահին իջնում է աստիճաններով՝ դեպի երկրորդ երիտասարդը, և 10։37։06 պահին նրանք երկու-սով իջնելով աստիճաններից՝ դուրս են գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Այդ ամբողջ ընթաց-քում երկրորդ երիտասարդը գտնվում է դռնից ներքև՝ աստիճանահարթակի վրա, և չի մոտենում դռանը, ինչի հետևանքով տեսախցիկը նրա դեմքը հստակ չի նկարահանել։
Տեսագրությունից առանձնացվել են թվով 7 կադրեր, որոնք էական նշանակություն ունեն քննության համար, դրանք ենթարկվել են համակարգչային մշակման, արտատպվել են լուսա-նկարների տեսքով ու կազմվել է լուսանկարչական հավելված։
Տեսաձայնագրառման փորձաքննության 14.06.2013թ. թիվ 19311306 եզրակացության հա-մաձայն՝ տուժող Դ.Ամիրյանից առգրավված և փորձաքննությանը ներկայացված կրիչի վրա առկա տեսագրության տևողությունը 1 ժամ է, որը չունի համապատասխան ձայնային ուղեկցու-թյուն։ Տեսագրությունն ամբողջական է և դրանում մոնտաժմանը բնորոշ հետքեր չեն հայտնա-բերվել։ Ելնելով տեսանյութից՝ կարելի է նշել, որ տեսախցիկը տեղադրված է ինչ-որ մի շենքի ինչ-որ մի բնակարանի մուտքի դռան վրա /կամ դրան հարող հատվածում/, և այն նկարահանել է բնակարանի դռան դիմաց՝ աստիճանահարթակի վրա, կատարվող իրադարձությունները, մաս-նավորապես՝ աստիճաններով իջնող ու բարձրացող անձանց։ Տեսագրության մեջ 10։44։50 պա-հին աստիճաններով բարձրանում է մի երիտասարդ՝ գլխարկ ունեցող վերնազգեստով /որի վրա՝ դիմային վերին ձախ հատվածում առկա է «Nike» ընկերության տարբերանշանը/, և մոտենում է բնակարանի դռանը /որտեղ տեղադրված է տեսախցիկը/։ Դռանը մոտենալիս նա գլխարկը հետ է քաշում գլխի վրայից։ Հասնելով դռան մոտ նա ձեռքը մոտեցնում է դռանը՝ հավանաբար սեղ-մում է դռան զանգի կոճակը։ Այդ պահին՝ 10։45։00 պահին, աստիճաններով բարձրանում է երկ-րորդ երիտասարդը, որը կանգնում է աստիճանահարթակի վրա։ Մի քանի վայրկյան սպասելուց հետո երիտասարդները մոտենում են աստիճանահարթակի վրա առկա մեկ այլ բնակարանի դռան, մի քանի վայրկյան կանգնում այնտեղ և տեսագրության 10։45։14 պահին իջնում են աս-տիճաններից՝ դուրս գալով տեսախցիկի տեսադաշտից։
Տեսագրությունից առանձնացվել են թվով 7 կադրեր, որոնք էական նշանակություն ունեն քննության համար, դրանք ենթարկվել են համակարգչային մշակման, արտատպվել են լուսա-նկարների տեսքով ու կազմվել է լուսանկարչական հավելված։
Դիմանկարային փորձաքննության 20.06.2013թ. հմ. 1378 եզրակացության համաձայն՝ թիվ, թիվ 19311306 և 19321306 եզրակացությունների լուսանկարչական հավելվածներում հավա-նաբար պատկերված են նույն անձինք։
Տուժող Նելլի Պողոսյանի ցուցմունքների համաձայն՝ 21.11.2013թ.՝ ժամը 1345-ի սահման-ներում, ինքը կողպելով իր՝ ք.Երևանի Րաֆֆու փողոցի 103-րդ շենքի հ. 8 բնակարանի մուտքի դուռը, գնացել է հարևանուհու տուն, որտեղից կես ժամ անց դստեր՝ Գոհարի հետ իրենց բնա-կարան բարձրանալիս՝ աստիճանահարթակին, նկատել են մի երիտասարդի, ով իրենց տեսնե-լով՝ իջել է աստիճաններով ու հեռացել։ Երբ բանալին փորձել է մտցնել մուտքի դռան փականի մեջ, նկատել է, որ փականի միջուկի դիրքը փոխված է, քանի որ դուռը փակելիս ինքը բանալին հանած է եղել հորիզոնական վիճակում։ Մտածել է, որ դպրոցից մյուս դուստրն է վերադարձել, որի համար դուռը հրել է և այն բացվել է։ Երբ Գոհարի հետ ներս են մտել, նախասրահից ձայն է տվել մյուս դստերը, և այդ պահին բնակարանի ննջասենյակից դուրս են եկել 2 իրեն անծանոթ տղամարդիկ։ Նրանց հարցրել է, թե ինչ են անում իր տանը, և նրանցից մեկը, պատասխանելով՝ «չես տեսնում», հանգիստ քայլերով մոտենալով իրեն՝ փորձել է շրջանցելով դուրս գալ տնից։ Ինքը Գոհարին ասել է, որ գողեր են, ու ասել է, որ նա գնա հարևաններին կանչի։ Գոհարը դուրս գալով՝ սկսել է թակել հարևանների դռները։ Այդ ժամանակ կանգնել է այդ տղամարդկանց դի-մաց՝ թույլ չտալով հեռանալ, սակայն նրանցից մեկը մի կողմ է հրել իրեն ու շարժվել դեպի մուտ-քի դուռը։ Հետևից փաթաթվել է նրա պարանոցի շրջանին ու գրկելով նրան՝ փորձել է կանգ-նեցնել ու չթողնել, որ հեռանա։ Այդ պահին իր հետևում գտնվող երկրորդ տղամարդն իր հա-գուստներից բռնելով՝ իրեն հետ ու աջ է քաշել՝ առջևում գտնվող տղամարդուն ազատելով իր ձեռքերից ու, մի կողմ հրելով իրեն, դիմել են փախուստի՝ իջնելով աստիճանահարթակներից ներքև։ Երկրոդ՝ հետևից մոտեցած տղամարդու ձեռքին եղել է սև գույնի պոլիէթիլենային տոպ-րակ, որն իր տան տոպրակներից է եղել, և դրա մեջ այդ պահին երևացել է իր նոթբուք համա-կարգիչը։ Ստուգելով տունը՝ տեսել է, որ ննջասենյակի զարդասեղանի դարակից բացակայում է «Ֆենիքս» ֆիրմայի արծաթագույն թվային տեսախցիկը, որը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ, նույն ննջասենյակի մահճակալի վրա դրված դրամապանակից բացակայում է 20.000 ՀՀ դրամ, որից 2 հատը՝ 5000 դրամանոց թղթադրամ և մեկ հատ 10.000 դրամանոց թղթադրամ, և 9000 ՌԴ ռուբլի՝ թվով 9 հատ 1000 ռուբլիանոց։ Մահճակալի կողքին դրված պահարանի վրայից գողացվել է «Սամսունգ» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որը եղել է սև գույնի, անսարք վիճակում։ Հեռախո-սը գնահատում է 55.000 ՀՀ դրամ։ Հյուրասենյակի բազմոցի վրայից բացակայել է «Ասուս» ֆիր-մայի նոթբուքը՝ սև գույնի։ Նոթբուքը գնահատում է 150.000 ՀՀ դրամ։ Հյուրասենյակի սեղանի վրայից բացակայել է «ՔՔՔ» ֆիրմայի պլանշետ տեսակի համակարգիչը՝ սպիտակ գույնի, պլանշետն ունի նաև բջջային հեռախոսի քարտով աշխատելու հնարավորություն, սակայն դեպ-քի պահին դրա մեջ հեռախոսաքարտ չի եղել։ Պլանշետ տեսակի համակարգիչը գնահատում է 100.000 ՀՀ դրամ։ Նշված բոլոր ապրանքները հափշտակել են իր բնակարանից փախած այդ երկու տղամարդիկ։ Զանգահարել ու դեպքի մասին հայտնել է ոստիկանություն։ Դեպքի ժամա-նակ ինքը որևէ մարմնական վնասվածք և ֆիզիկական ցավ չի զգացել, հրաժարվել է դա-տաբժշկական փորձաքննության ներկայանալուց։ Հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է 385.000 ՀՀ դրամի և 9000 ՌԴ ռուբլու չափով վնաս։
Վկա՝ տուժող Ն.Պողոսյանի դուստր, Գոհար Պողոսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ 2013թ. նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 1415-ի սահմաններում, երբ մոր հետ բարձրացել են իրենց բնակարան, և մայրը ձայն է տվել քրոջը՝ Հռիփսիմեին, ննջասենյակից դուրս են եկել իրենց անծանոթ 2 տղամարդ, որոնցից մեկին մայրը բռնել է, սակայն 2-րդ տղամարդը մոր հա-գուստներից բռնած հետ է քաշել, առանձնացրել մյուսից ու նրանք դիմել են փախուստի՝ իրենց հետ տանելով պոլիէթիլենային տոպրակ։ Դրանից հետո ինքն ու մայրը ստուգել են տունը և տե-սել են, որ բնակարանից հափշտակել են մի շարք իրեր։
«Հաղորդում ընդունելու մասին» 21.11.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Ն. Պողոսյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 14-ից մինչև 1430-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը հարմարեցված բանալիով բացել է իր բնակա-րանի դուռը և, մտնելով ներս, գողացել է ցուցմունքում նշված իրերը։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 21.11.2013թ. արձանագրության համաձայն՝ տուժող Ն.Պողոսյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել նրա բնակարանը, որի ընթացքում նա մատնացույց է արել այն տեղերը, որտեղից գողացվել են նրա նշած իրերը և կատարվել են ցուցմունքում նշված գործողությունները։
«Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 26.11.2013թ. արձանագրու-թյան համաձայն՝ իրեն ճանաչման ներկայացված 4 լուսանկարից տուժող Ն.Պողոսյանը մատ-նանշել է դրանցից մեկը, որում պատկերված է ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը և հայտարարել է, որ նրան տեսել է 2013թ. նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 1415-ին՝ իր բնակարանում, և նա է իրեն մի կողմ հրել ու փորձել շրջանցելով իրեն դուրս գալ տնից։
«Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 26.11.2013թ. արձանագրու-թյան համաձայն՝ իրեն ճանաչման ներկայացված 4 լուսանկարից վկա Գ.Պողոսյանը մատնա-նշել է դրանցից մեկը, որում պատկերված է ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը և հայտարարել է, որ նրան տեսել է 2013թ. նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 1415-ին՝ իրենց բնակարանում, և նա է մորը մի կողմ հրել ու փորձել շրջանցելով նրան դուրս գալ տնից։
Տուժողներ՝ ք.Երևանի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 5-րդ շենքի հ. 42 բնակարանի բնակիչներ, Վրեժ և Ալվարդ Նահապետյանների նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն՝ 2013թ. հոկ-տեմբերի 8-ին՝ ժամը 18.30-ին, նրանք հայտնաբերել են, որ բնակարանի նախասրահի բազկա-թոռի վրայից բացակայում է Վ.Նահապետյանի անթև բաճկոնը, որի գրպաններում եղել է 25.000 դրամ, Ա.Նահապետյանի բանկային քարտը՝ 52.000 դրամով, 2 ավտոմեքենայի տեխնիկական անձնագրերը, վարորդական վկայականը, ավտոմեքենաներից մեկի և բնակարանի բանալինե-րը։
Երկու օր անց շենքի շքամուտքի կողքի աղբատարի մոտից Վ.Նահապետյանը գտել է իր բաճկոնը, որի գրպանները եղել են դատարկ։
Հոկտեմբերի 10-ին «Արարատ Բանկ» ՓԲԸ-ից ճշտել են, որ քարտի մեջ եղած 50.000 դրամ գումարը հանվել է։ Պարզել են նաև, որ գումարը հանվել է 2013թ. հոկտեմբերի 8-ին՝ «Ուրարտու» խանութ սրահին հարակից տարածքում գործող «Արարատբանկ»-ի բանկոմատից, որի տեսանկարահանման համակարգերի կողմից կատարված տեսաձայնագրություններից ա-ռանձնացված կադրերից արտատպված լուսանկարներում ճանաչել են իրենց բնակարանը վե-րանորոգող Ալիկին, ով կանգնած է եղել բանկոմատից գումարը հանող ամբաստանյալի մոտ։

Դատարանի վերլուծություն.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակց-ված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները« որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացա-կարգի շրջանակներում« մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը« ինչպես նաև հետաքննության մարմինը« քննիչը« դատախազը ապացույցնե-րը գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը« տեղը« եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները« որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները« եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարա-րության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկավար-վելով օրենքով« ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազ-մակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց-վում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղու-թյան կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաս-տանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաս-տատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները« որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները« ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն ան-արժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ նախաքննությամբ չի ապացուցվել և դատաքննությամբ նույն-պես չապացուցվեց, որ ամբաստանյալ Է.Մարգարյանը. «զգալի չափի գույքի գաղտնի հափըշ-տակություն կատարելու դիտավորությամբ բնակարանի մուտքի բաց դռնից մուտք է գործել Վրեժ Նահապետյանին պատկանող՝ Երևան քաղաք Խաղաղ-Դոնի փողոցի 5-րդ շենքի 42-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է Վրեժ Նահապետյանին պատկանող, 2000 ՀՀ դրամ արժողությամբ անթև բաճկոնը, որի գրպաններում եղել են 25.000 ՀՀ դրամ գումար, ավտո-մեքենաների տեխանձնագրերը, վարորդական վկայականը, «Ակբա Կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկի «Արքա» տեսակի բանկոմատային քարտը, բնակարանի և ավտոմեքենաներից մեկի բանալի-ները, ինչպես նաև՝ Վ.Նահապետյանի կնոջ՝ Ալվարդ Նահապետյանի «Արարատ» բանկի «Վի-զա» տեսակի բանկոմատային քարտը, որում եղել է 52.000 ՀՀ դրամ գումար»։
Ամբաստանյալ Է.Մարգարյանի կողմից տուժողներ Վրեժ և Ալվարդ Նահապետյաններին պատկանող՝ ք.Երևանի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 5-րդ շենքի 42-րդ բնակարանից հափշտակու-թյուն կատարելու վերաբերյալ ապացույցներ նախաքննության ընթացքում ձեռք չեն բերվել և այդպիսիք ձեռք չբերվեցին նաև դատաքննությամբ։ Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ ամ-բաստանյալ Է.Մարգարյանը պետք է ճանաչվի անմեղ տուժողներ Վրեժ և Ալվարդ Նահա-պետյանների բնակարանից կատարված գողության համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացվի` կատարված հան-ցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու հիմքով։
Դատարանը, նման եզրակացության հանգելով, հաշվի է առնում նաև թիվ ԵԿԴ/0252/ 01/13 քրեական գործով 31.10.2014թ. կայացված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավա-կան վերլուծություններն ու դիրքորոշումը։
Մասնավորապես, նշված որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է« որ. «Քրե-ական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում« «հիմնա-վոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով« պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն« որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորու-թյունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած« սակայն այդպիսի կասկածի հավա-նականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մե-ղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույց-ների այնպիսի ծավալով« որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ող-ջամիտ կասկած։
Սույն գործի նյութերից և դատաքննության արդյունքներից երևում է, որ առաջադրված մե-ղադրանքում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչել՝ պատճառաբանելով, որ չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքները։
Նախաքննության մարմինը վերը նշված արարքի համար ամբաստանյալին առաջադըր-ված մեղադրանքն ապացուցված է համարել և մեղադրանքի հիմքում դրել է տուժողներ Վրեժ և Ալվարդ Նահապետյանների վերը նշված ցուցմունքները, Վ.Նահապետյանից հաղորդում ընդու-նելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի նա հաղորդում է տվել այն մասին, որ. «ան-հայտ անձը բաց դռնից մտել է իր բնակարանը ու միջանցքում դրված բազկաթոռի վրայից գաղտնի հափշտակել իր անթև բաճկոնը», դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի Վ.Նահապետյանը. «մատնացույց է արել բազկաթոռը, որի վրա դրված է եղել իր անթև բաճկոնը և հայտարարել է, որ 08.10.2013թ. անհայտ անձը, բաց դռնից մտնելով բնակա-րան, նշված բազկաթոռի վրայից հափշտակել է իր անթև բաճկոնը», տուժողի կողմից աղբա-տարի մոտից հայտանաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված նրա անթև բաճկոնի միջին շու-կայական արժեքի վերաբերյալ դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 513-ԱՊ-14 եզրակացությունը և դատահամակարգչային փորձաքննության թիվ 45471306 եզրակացությունը, համաձայն որի «Արարատբանկ» ԲԲԸ-ից ստացված՝ Խաղաղ Դոնի 19/3 հասցեում գտնվող բանկոմատի տեսանկարահանման համակարգերի կողմից կատարված տեսաձայնագրություն-ներից առանձնացվել են գործի համար նշանակություն ունեցող թվով 12 կադրեր /բանկոմատին մոտեցող անձանց պատկերող կադրերը/, դրանք ենթարկվել են համակարգչային մշակման, ար-տատպվել են լուսանկարների տեսքով, և նախաքննության մարմնի եզրահանգումը, որ լուսա-նկարներում պատկերված անձը հանդիսանում է Է.Մարգարյանը։
Դատարանը, հետազոտելով նշված ապացույցները, գտնում է, որ դրանցից և ոչ մեկով չի հիմնավորվում և ապացուցվում, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն վերագրվող վերոհիշյալ արարքը։
Ինչ վերաբերվում է քրեական գործի այն փաստական հանգամանքին, որ բանկոմատի տեսանկարահանման համակարգերի կողմից կատարված տեսաձայնագրություններից առանձ-նացվել են առանձին կադրեր, և նախաքննության մարմնի այն եզրահանգմանը, որ այդ կադրե-րում երևում է ամբաստանյալը, ապա դատարանը, զերծ մնալով ենթադրություններ կատարե-լուց, գտնում է, որ նշվածը նույնպես բավարար չէ ապացուցված համարելու, որ ամբաստանյալը կատարել է վերը նշված հանցագործությունը։ Անգամ, եթե ընդունվի, որ ամբաստանյալը տուժող Ա.Նահապետյանի քարտով բանկոմատից հանել է նրա գումարները (ինչի համար նրան մե-ղադրանք չի առաջադրվել), ապա դա չի կարող նշանակել, որ նա է ապօրինի մուտք գործել տուժողների բնակարան և գողացել տուժող Վ.Նահապետյանի անթև բաճկոնը։
Այսպիսով, դատարանը, հաշվի առնելով վերագրյալները, հանգում է եզրակացության, որ վերը նշված հանցանքը գործելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորության մասին նախաքննության մարմնի հետևությունը հիմնված է ենթադրությունների վրա« ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ նշված մեղադրանքը չհաստատվեց գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Քրե-ական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման« իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կա-տարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում« եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորու-թյունները»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…) 2. Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35 հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ։
3. Եթե արդարացման դատավճիռ կայացնելիս անհայտ է մնում այդ հանցանքը կա-տարած անձը« դատարանը« դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո« գործն ուղարկում է դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը։ (…)»։
Միաժամանակ, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մյուս մասերն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզ-մամբ դատարանը հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկա-պակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաս-տանյալը կատարել է հանցագործություններ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 4 դրվագով 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տըր-վել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ ու քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ։
Դատարանը, անդրադառնալով իրեն մեղսագրված արարքներն իր կողմից կատարված չլինելու մասին ամբաստանյալի պատճառաբանություններին ու ամբաստանյալին մեղսագրված արարքները նրա կողմից կատարված չլինելու, մեղադրանքը չապացուցվելու և ամբաստանյալին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանի ճառի հիմնավորումներին, գտնում է, որ դրանք (բացա-ռությամբ տուժողներ Վ. և Ա. Նահապետյանների բնակարանից կատարված գողության) դատա-քննությամբ չհաստատվեցին և հերքվում են սույն դատավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» մասում շարադրված (բացառությամբ տուժողներ Վ. և Ա.Նահապետյանների ցուց-մունքների) ու դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող ապացույցների հա-մակցությամբ։
Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված պատճառաբանությամբ ամբաստանյալը ցան-կանում է խուսափել կատարած հանցանքների համար պատասխանատվությունից և պատժից։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դատա-րանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում չաշխատող կինն ու մինչև 14 տարե-կան երեխան։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք՝ դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ` որպես լրացուցիչ պա-տիժ, գույքի բռնագրավում նշանակելու հարցը և, նկատի ունենալով, որ նա հանցավոր ճանա-պարհով ձեռք է բերել oգուտ, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի գույքի մասնակի բռնագրավում։
Միաժամանակ, հաշվի առնելով վերոգրյալներն ու ամբաստանյալի անձը, դատարանը գտնում է, որ նա պետք է դատապարվի ազատազրկման և կրի նշանակված պատիժը։
Դատարանը, քննության առնելով տուժող Է.Մաքսապետյանի դիմումը, որով նա խնդրել է նախաքննության ընթացքում ներկայացրած հայցը բավարարել, և նկատի ունենալով, որ նախա-քննության ընթացքում նրա կողմից չի ներկայացվել օրենքով նախատեսված հայցադիմումի ձևին ու բովանդակությանն առաջադրվող պահանջների պահպանմամբ հայցադիմում, գտնում է, որ նրա կողմից նախաքննության ընթացքում ներկայացված և «Հայցադիմում» վերնագրված գրությունը, որտեղ նշված չէ, թե ով է պատասխանողն ու ումից պետք է բռնագանձվի գումար, չի կարող համարվել և ընդունվել որպես հայցադիմում ու քննության առնվել։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ թեև նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում է կայացվել, սակայն փաստացի նման գույք չի հայտ-նաբերվել և կոնկրետ որևէ գույքի վրա կալանք չի դրվել, գտնում է, որ հանցագործությամբ պատ-ճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու հա-մար գույքի վրա դրված կալանքի վերացման հարց սույն դատավճռով չի կարող քննարկվել։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների և ամբաստանյալից առգրաված իրերի տն-օրինման հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենքի հ. 30 բնա-կարանի մուտքի դռան փականը պետք է վերադարձվի տուժող Ա.Համբարձումյանին, ամբաս-տանյալից առգրավված բաճկոնը պետք է վերադարձվի նրան, մեկ զույգ ձեռնոցն ու երկու հատ բանալին՝ ոչնչացվի, իսկ 29.000 ՀՀ դրամը բռնագրավվի՝ ի հաշիվ գույքի բռնագրավման։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավորության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 3-րդ մասին համաձայն՝ «Եթե արդարացման դատավճիռ կայացնելիս անհայտ է մնում այդ հանցանքը կատարած անձը« դատարանը« դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հե-տո« գործն ուղարկում է դատախազին` լուծելու նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը», գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Վ.Նահապետյանին պատկանող, անթև բաճկոնը պետք է վերադարձնել ՀՀ քնչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարա-նը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Էդվարդ Ռուբենի Մարգարյանին ճանաչել անմեղ տուժողներ Վրեժ և Ալվարդ Նահա-պետյանների բնակարանից կատարված գողության համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել նրան` կատար-ված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու հիմքով։
Էդվարդ Ռուբենի Մարգարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 4 դրվագով 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար, ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով նրան դատապարտել ազա-տազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ 200.000 (երկու հարյուր հազար) դրամի չափով գույքի բռնագրավմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով՝ ազատա-զրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ 1.000.000 (մեկ միլիոն) դրամի չափով գույքի բռնագրավմամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադը-րանքի յուրաքանչյուր դրվագով՝ ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ հիմնական պատիժները մասնակիորեն, իսկ լրացուցիչ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պա-տիժ` նշանակել ազատազրկում 10 (տաս) տարի ժամկետով՝ 1.200.000 (մեկ միլիոն երկու հար-յուր հազար) դրամի չափով գույքի բռնագրավմամբ, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ հա-մապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ ք.Երևանի Խանջյան փողոցի 33-րդ շենքի հ. 30 բնակա-րանի մուտքի դռան փականը վերադարձնել տուժող Ա.Համբարձումյանին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Վրեժ Նահապետյանին պատկանող, անթև բաճկոնը վե-րադարձնել ՀՀ քնչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։
Ամբաստանյալ Է.Մարգարյանից առգրավված բաճկոնը վերադարձնել նրան, մեկ զույգ ձեռնոցն ու երկու հատ բանալին՝ ոչնչացնել, իսկ 29.000 ՀՀ դրամը բռնագրավել՝ ի հաշիվ գույքի բռնագրավման։
Է.Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանքը, թողնել անփո-փոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014թ. հունվարի 21-ից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ