Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0095/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
1.1
Պատասխանող
Արսեն Քյաբաբչյան
Արսեն Քյաբաբչյան Արմենի
Արսեն Քյաբաբչյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-11-19 | 12:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-08-26 | 14:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-08-21 | 12:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-07-24 | 12:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-07-14 | 12:00 | 4 | Կայացել է |
Գործ ԵԿԴ/0095/01/14
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 նոյեմբերի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ն. ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ. ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա. ՔՅԱԲԱԲՉՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Թ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13108314 քրեական գործը:
Նույն օրն Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը ձերբակալվել է:
2014 թվականի հունվարի 25-ին Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունվարի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը երկու ամիս ժամանակով:
Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 2014 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ` թիվ 13108314 քրեական գործով Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի հունիսի 13-ին մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի պաշտոնակատարի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռով Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7/յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2014 թվականի հունվարի 23-ից:
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, միչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացուցներ ճանաչված` տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` ոչնչացնել:
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալը.
2014 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 1130-ի սահմաններում, անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը: Վերջինս տանը չի եղել: Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից: Արսեն Քյաբաբչյանը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է նրա տան հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել: Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը: Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ապօրինաբար Ամալյա Սարգսյանին կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը: Ա.Քյաբաբչյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Այնուհետև Արսեն Քյաբաբչյանը դեպքի վայրից հեռացել է` բանալիով փակելով տան մուտքի դուռը:
Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով տուժողը մահացել է:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմամբ: Խախտումները դրսևորվել են հետևյալում.
Նախաքննության մարմնի կողմից և իր պաշտպանյալի անմիջական մասնակցությամբ ձեռնաքկվել են օրենքով նախատեսված միջոցառումներ՝ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար:
Առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներում հիշատակված չէ այն ապացույցը, որը հիմնավորել է իր պաշտպանյալի այն դիտավորյալ գործողությունները, որոնք ուղղված են եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն:
Պաշտպանը գտնում է, որ ոչ ճիշտ գնահատական է տրվել ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կատարած գործողություններին, ինչը հանգեցրել է նրան, որ վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել սպանության հանցակազմի հատկանիշներով:
Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կատարած արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելիս անտեսվել է այդ արարքի քրեաիրավական գնահատման համար էական նշանակություն ունեցող պարտադիր էլեմենտներ:
Տվյալ պարագայում բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. իրավաչա ՞փ են արդյոք մեղադրյալ Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշները և արդյոք վերջինիս արարքում առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի հատկանիշներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում սպանության, այսինքն ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու համար:
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը դրսևորվում է մեկ ուրիշին դիտավորությամբ, ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ, որը կարող է կատարվել և գործողությամբ, և անգործությամբ: Գործողությամբ կատարվող սպանությունը կարող է տեղի ունենալ տուժողի վրա ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգեկան ներգործության միջոցով: Անգործությամբ պատճառված մահվան համար կարող է քրեական պատասխանատվություն առաջանալ միայն այն ժամանակ, երբ հաստատվի, որ անձն անհրաժեշտ գործողություններով չի կանխել վրա հասնող մահը, թեև տվյալ կոնկրետ իրադրությունում ոչ միայն պարտավոր էր, այլև իրական հնարավորություն ուներ դա անելու:
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը բնութագրվում է նաև հանցավոր արարքի և առաջացած հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճառական կապի պարտադիր առկայությամբ:
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի: Ուղղակի դիտավորության դեպքում հանցավորը գիտակցում է, որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում, նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկանում է տուժողին մահ պատճառել: Անուղղակի դիտավորության դեպքում անձը գիտակցում է, որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում, նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը, չի ցանկանում, բայց գիտակցաբար թույլ է տալիս տուժողի մահվան առաջացումը կամ անտարբերություն է դրսևորում այդ հետևանքի առաջացման նկատմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններից ամենավտանգավորի՝ դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար: Նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են:
Օբյեկտիվ կողմից տվյալ արարքը բնութագրվում է այնպիսի գործողությամբ կամ անգործությամբ, որի արդյունքում մարդու առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվում: Հանցավորի գործողություններն արտահայտվում են տուժողի վրա ֆիզիկական, հոգեկան, մեխանիկական և նմանատիպ այլ ազդեցության գործադրմամբ: Մարդու առողջությանն անգործությամբ ծանր վնաս պատճառելն առկա է, երբ հանցավորը չի կատարում որոշակի գործողություններ, որոնք նա պարտավոր էր և տվյալ իրադրությունում կարող էր կատարել՝ սպառնացող վնասի առաջացումը կանխելու համար:
Սպանությունը դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելու համար առաջնային նշանակություն ունի վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը: Մասնավորապես, եթե սպանության ժամանակ հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է տուժողին կյանքից գրկելուն, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելիս դիտավորությունն ուղղված է տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն:
Գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և վերլուծված փաստական հանգամանքները, ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը հետևության չեն հանգել, որ հանցագործության կատարման պահին ամբաստանյալ Ա.Քյաբաբչյանի դիտավորությունն ուղղված չի եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն, այլ` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ վնաս պատճառելուն: Իսկ նման պարագայում կատարված գործողություններին տրվել է քրեակիրավական ոչ ճիշտ գնահատական:
Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ինչպես նյութական, այնպես էլ դատավարական իրավունքի մի շարք խախտումներ, ինչը նաև արտահայտվել է նրանում, որ չի կիրառվել այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման և կիրառվել է այն օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման, արդյունքում, գործի ելքն ավարտվել է սխալ լուծմամբ և ծանր հետևանքներ առաջացրել իր պաշտպանյալի համար:
Ելնելով վերը նշված հանգամանքերից և հիմք ընդունելով մատնանշված իրավական նորմերը` պաշտպան Մարինե Թովմասյանը խնդրել է բեկանել Երեան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ին կայացրած դատական ակտը և կայացնել նոր դատական ակտ՝ ամբաստանյալի արարքին տալով քրեաիրավական ճիշտ գնահատական: Հնարավորության սահմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրանքի կողմի պատասխանը, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավավարական օրենսդրության պահանջների տեսանկյունից, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեադատավարական օրենսդրության խնդիրներն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունն իրականացվում է ապահովելու համար`
1) անձի, հասարակության և պետության պաշտպանությունը հանցագործությունից.
2) անձի և հասարակության պաշտպանությունը պետական իշխանության ինքնիրավ գործողություններից և չարաշահումներից` կապված իրական կամ ենթադրվող հանցավոր արարքի հետ:
Քրեական դատավարություն իրականացնող մարմինները պարտավոր են ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները, որպեսզի իրենց գործունեության արդյունքում`
1) քրեական օրենսգրքերով չթույլատրված արարք կատարած յուրաքանչյուր ոք բացահայտվի և քրեական օրենքով նախատեսված դեպքերում և սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով պատասխանատվության ենթարկվի.
2) ոչ մի անմեղ անձ հանցանքի կատարման մեջ չկասկածվի, չմեղադրվի և չդատապարտվի.
3) ոչ ոք անօրինական և կամ առանց անհրաժեշտության չենթարկվի դատավարական հարկադրանքի միջոցների, պատժի, իրավունքների և ազատությունների այլ սահմանափակման:
Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է իրավունքի շահերը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը …>>:
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը և նախաքննության, և դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, գտել է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չունենալու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված և դատական ակտում շարադրված հետևյալ ապացույցներով.
Վկաներ Անդրանիկ Դանիելյանի, Վահագն Մովսիսյանի, Գուրգեն Մալոյանի ցուցմունքներով, Մհեր Մկրտչյանի, Սամվել Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքներով, տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 97, Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 172, դատակենսաբանական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 26, մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 02751405, դատատեսաձայնագրային փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 02-ի թիվ 09731406, սստացիոնար դատահոգեբուժուկան և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 2014 թվականի մարտի 06-ի թիվ 23 եզրակացություններով, տեսաերիզի զննում կատարելու վերաբերյալ 2014 թվականի մայիսի 22-ի, դեպքի վայրի զննության մասին 2014 թվականի հունիսի 23-ի արձանագրություններով, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված <<Ներքին դիտում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն անցկացնելու թույլտվություն ստանալու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալի 2014 թվականի հունվարի 23-ի միջնորդությունը բավարարելու վերաբերյալ Երևան քաղքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից նույն օրը կայացված որոշման հիման վրա իրականացված օպերատիվ հետախուզական միջոցառման տեսանկարահանման վերաբերյալ լազերային սկավառակով, նույն դատարանում մեղադրյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչով, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Սարգսյանի, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներով, դրանց մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատներով:
Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինաբար տուժողին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը, այսինքն սպանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա քննության առնելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն առ այն, որ Արսեն Քյաբաբչյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները հիմնավորված են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ:
Պահպանված են ապացույցների հավաքման, ստուգման և իրավական գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված ընթացակարգերը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններն առ այն, որ Արսեն Քյաբաբչյանի արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ չի տրվել և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով, հայտնում է հետևյալ դիրքորոշումը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում սպանության, այսինքն՝ ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելու կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելու համար, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում` զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետը պատասխանատվություն է նախատեսում նույն արարքի համար, որը կատարվել է՝ անզգուշությամբ առաջացնելով տուժողի մահ:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Ա.Սահակյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման մեջ հետևյալ իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել. <<(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սպանության փորձը դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելու համար առաջնային նշանակություն ունի վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը: Մասնավորապես, եթե սպանության փորձի ժամանակ հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է տուժողին կյանքից զրկելուն, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելիս դիտավորությունն ուղղված է տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն:
Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ հանցավորի դիտավորության ուղղվածության հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, վնասվածքներ հասցնելիս օգտագործվող գործիքները (զենքը), մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին, նրանց փոխհարաբերությունները, հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն: Կատարված հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալու համար կարևոր նշանակություն ունի այնպիսի հատկանիշների բացահայտումը, ինչպիսիք են հանցանքի կատարման շարժառիթներն ու նպատակը (տե՛ս Սամվել Հունիկյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումը):
Վերը նշված հանգամանքների համադրման և վերլուծության հիման վրա է հնարավոր միայն բացահայտել դիտավորության ուղղվածությունը և դրա տեսակները, ինչն էլ իր հերթին կհանգեցնի կատարված արարքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալուն և տարբեր հանցակազմերը, մասնավորապես՝ սպանության փորձը տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելուն(…)>>:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով սույն գործի փաստական հանգամանքներին, արձանագրում է, որ 2014 թվականի հունվարի 22-ին ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր Անդրանիկ Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն: Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից, վերջինս չի ենթարկվել, մնացել է հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել, սակայն Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը: Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ձեռքով հարվածել է Ամալյա Սարգսյանի դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը` պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով Ամալյա Սարգսյանը մահացել է:
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով փաստական հանգամանքները և հաշվի առնելով հանցանքի կատարման շարժառիթը, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, ինչպես նաև հասցված մարմնական վնասվածքի բնույթը և տեղակայումը, գտնում է, որ հանցագործության կատարման պահին ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժող Ամալյա Սարգսյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն և ոչ թե վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելուն:
Այս կապակցությամբ պաշտպանության կողմի պատճառաբանությունները` Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշների բացակայության և դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու հանցակազմի հատկանիշների առկայության վերաբերյալ, անհիմն են և հերքվում են քրեական գործի նյութերով:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` վերաքննիչ դատարանն իրավաչափ է գտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները` Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշների առկայության վերաբերյալ:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներում հիշատակված չէ այն ապացույցը, որը հիմնավորել է իր պաշտպանյալի այն դիտավորյալ գործողությունները, որոնք ուղղված են եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-127-րդ հոդվածների դրույթները, դատավճռում շարադրված ապացույցները ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար են ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը գնահատելու և այն հիմնավորված համարելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, ամբաստանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքը կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորվում է քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն գործի շրջանակներում դատավճիռը բեկանելու և Արսեն Քյաբաբչյանի արարքը վերաորակելու համար:
Քննության առնելով Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն այդ հարցում նույնպես հանգել է ճիշտ հետևության հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: (…)>> /Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշում/:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնհինգ տարեկան լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ, 90-րդ հոդվածների պահանջները, գտել է, որ ամբաստանյալը կատարած հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` յոթ տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, ուստի վերաքննիչ բողոքի պահանջը` Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու մասին, ենթակա է մերժման:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի պահպանմամբ, հետևաբար, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` առանց բավարարման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 նոյեմբերի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ն. ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ. ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա. ՔՅԱԲԱԲՉՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Թ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13108314 քրեական գործը:
Նույն օրն Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը ձերբակալվել է:
2014 թվականի հունվարի 25-ին Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունվարի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը երկու ամիս ժամանակով:
Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 2014 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ` թիվ 13108314 քրեական գործով Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի հունիսի 13-ին մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի պաշտոնակատարի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռով Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7/յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2014 թվականի հունվարի 23-ից:
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, միչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացուցներ ճանաչված` տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` ոչնչացնել:
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալը.
2014 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 1130-ի սահմաններում, անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը: Վերջինս տանը չի եղել: Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից: Արսեն Քյաբաբչյանը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է նրա տան հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել: Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը: Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ապօրինաբար Ամալյա Սարգսյանին կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը: Ա.Քյաբաբչյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Այնուհետև Արսեն Քյաբաբչյանը դեպքի վայրից հեռացել է` բանալիով փակելով տան մուտքի դուռը:
Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով տուժողը մահացել է:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմամբ: Խախտումները դրսևորվել են հետևյալում.
Նախաքննության մարմնի կողմից և իր պաշտպանյալի անմիջական մասնակցությամբ ձեռնաքկվել են օրենքով նախատեսված միջոցառումներ՝ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար:
Առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներում հիշատակված չէ այն ապացույցը, որը հիմնավորել է իր պաշտպանյալի այն դիտավորյալ գործողությունները, որոնք ուղղված են եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն:
Պաշտպանը գտնում է, որ ոչ ճիշտ գնահատական է տրվել ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կատարած գործողություններին, ինչը հանգեցրել է նրան, որ վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել սպանության հանցակազմի հատկանիշներով:
Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կատարած արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելիս անտեսվել է այդ արարքի քրեաիրավական գնահատման համար էական նշանակություն ունեցող պարտադիր էլեմենտներ:
Տվյալ պարագայում բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. իրավաչա ՞փ են արդյոք մեղադրյալ Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշները և արդյոք վերջինիս արարքում առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի հատկանիշներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում սպանության, այսինքն ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու համար:
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը դրսևորվում է մեկ ուրիշին դիտավորությամբ, ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ, որը կարող է կատարվել և գործողությամբ, և անգործությամբ: Գործողությամբ կատարվող սպանությունը կարող է տեղի ունենալ տուժողի վրա ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգեկան ներգործության միջոցով: Անգործությամբ պատճառված մահվան համար կարող է քրեական պատասխանատվություն առաջանալ միայն այն ժամանակ, երբ հաստատվի, որ անձն անհրաժեշտ գործողություններով չի կանխել վրա հասնող մահը, թեև տվյալ կոնկրետ իրադրությունում ոչ միայն պարտավոր էր, այլև իրական հնարավորություն ուներ դա անելու:
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը բնութագրվում է նաև հանցավոր արարքի և առաջացած հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճառական կապի պարտադիր առկայությամբ:
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի: Ուղղակի դիտավորության դեպքում հանցավորը գիտակցում է, որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում, նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկանում է տուժողին մահ պատճառել: Անուղղակի դիտավորության դեպքում անձը գիտակցում է, որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում, նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը, չի ցանկանում, բայց գիտակցաբար թույլ է տալիս տուժողի մահվան առաջացումը կամ անտարբերություն է դրսևորում այդ հետևանքի առաջացման նկատմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններից ամենավտանգավորի՝ դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար: Նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են:
Օբյեկտիվ կողմից տվյալ արարքը բնութագրվում է այնպիսի գործողությամբ կամ անգործությամբ, որի արդյունքում մարդու առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվում: Հանցավորի գործողություններն արտահայտվում են տուժողի վրա ֆիզիկական, հոգեկան, մեխանիկական և նմանատիպ այլ ազդեցության գործադրմամբ: Մարդու առողջությանն անգործությամբ ծանր վնաս պատճառելն առկա է, երբ հանցավորը չի կատարում որոշակի գործողություններ, որոնք նա պարտավոր էր և տվյալ իրադրությունում կարող էր կատարել՝ սպառնացող վնասի առաջացումը կանխելու համար:
Սպանությունը դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելու համար առաջնային նշանակություն ունի վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը: Մասնավորապես, եթե սպանության ժամանակ հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է տուժողին կյանքից գրկելուն, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելիս դիտավորությունն ուղղված է տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն:
Գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և վերլուծված փաստական հանգամանքները, ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը հետևության չեն հանգել, որ հանցագործության կատարման պահին ամբաստանյալ Ա.Քյաբաբչյանի դիտավորությունն ուղղված չի եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն, այլ` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ վնաս պատճառելուն: Իսկ նման պարագայում կատարված գործողություններին տրվել է քրեակիրավական ոչ ճիշտ գնահատական:
Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ինչպես նյութական, այնպես էլ դատավարական իրավունքի մի շարք խախտումներ, ինչը նաև արտահայտվել է նրանում, որ չի կիրառվել այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման և կիրառվել է այն օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման, արդյունքում, գործի ելքն ավարտվել է սխալ լուծմամբ և ծանր հետևանքներ առաջացրել իր պաշտպանյալի համար:
Ելնելով վերը նշված հանգամանքերից և հիմք ընդունելով մատնանշված իրավական նորմերը` պաշտպան Մարինե Թովմասյանը խնդրել է բեկանել Երեան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ին կայացրած դատական ակտը և կայացնել նոր դատական ակտ՝ ամբաստանյալի արարքին տալով քրեաիրավական ճիշտ գնահատական: Հնարավորության սահմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրանքի կողմի պատասխանը, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավավարական օրենսդրության պահանջների տեսանկյունից, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեադատավարական օրենսդրության խնդիրներն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունն իրականացվում է ապահովելու համար`
1) անձի, հասարակության և պետության պաշտպանությունը հանցագործությունից.
2) անձի և հասարակության պաշտպանությունը պետական իշխանության ինքնիրավ գործողություններից և չարաշահումներից` կապված իրական կամ ենթադրվող հանցավոր արարքի հետ:
Քրեական դատավարություն իրականացնող մարմինները պարտավոր են ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները, որպեսզի իրենց գործունեության արդյունքում`
1) քրեական օրենսգրքերով չթույլատրված արարք կատարած յուրաքանչյուր ոք բացահայտվի և քրեական օրենքով նախատեսված դեպքերում և սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով պատասխանատվության ենթարկվի.
2) ոչ մի անմեղ անձ հանցանքի կատարման մեջ չկասկածվի, չմեղադրվի և չդատապարտվի.
3) ոչ ոք անօրինական և կամ առանց անհրաժեշտության չենթարկվի դատավարական հարկադրանքի միջոցների, պատժի, իրավունքների և ազատությունների այլ սահմանափակման:
Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է իրավունքի շահերը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը …>>:
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը և նախաքննության, և դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, գտել է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չունենալու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված և դատական ակտում շարադրված հետևյալ ապացույցներով.
Վկաներ Անդրանիկ Դանիելյանի, Վահագն Մովսիսյանի, Գուրգեն Մալոյանի ցուցմունքներով, Մհեր Մկրտչյանի, Սամվել Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքներով, տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 97, Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 172, դատակենսաբանական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 26, մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 02751405, դատատեսաձայնագրային փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 02-ի թիվ 09731406, սստացիոնար դատահոգեբուժուկան և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 2014 թվականի մարտի 06-ի թիվ 23 եզրակացություններով, տեսաերիզի զննում կատարելու վերաբերյալ 2014 թվականի մայիսի 22-ի, դեպքի վայրի զննության մասին 2014 թվականի հունիսի 23-ի արձանագրություններով, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված <<Ներքին դիտում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն անցկացնելու թույլտվություն ստանալու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալի 2014 թվականի հունվարի 23-ի միջնորդությունը բավարարելու վերաբերյալ Երևան քաղքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից նույն օրը կայացված որոշման հիման վրա իրականացված օպերատիվ հետախուզական միջոցառման տեսանկարահանման վերաբերյալ լազերային սկավառակով, նույն դատարանում մեղադրյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչով, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Սարգսյանի, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներով, դրանց մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատներով:
Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինաբար տուժողին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը, այսինքն սպանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա քննության առնելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն առ այն, որ Արսեն Քյաբաբչյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները հիմնավորված են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ:
Պահպանված են ապացույցների հավաքման, ստուգման և իրավական գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված ընթացակարգերը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններն առ այն, որ Արսեն Քյաբաբչյանի արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ չի տրվել և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով, հայտնում է հետևյալ դիրքորոշումը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում սպանության, այսինքն՝ ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելու կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելու համար, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում` զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետը պատասխանատվություն է նախատեսում նույն արարքի համար, որը կատարվել է՝ անզգուշությամբ առաջացնելով տուժողի մահ:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Ա.Սահակյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման մեջ հետևյալ իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել. <<(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սպանության փորձը դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելու համար առաջնային նշանակություն ունի վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը: Մասնավորապես, եթե սպանության փորձի ժամանակ հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է տուժողին կյանքից զրկելուն, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելիս դիտավորությունն ուղղված է տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն:
Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ հանցավորի դիտավորության ուղղվածության հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, վնասվածքներ հասցնելիս օգտագործվող գործիքները (զենքը), մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին, նրանց փոխհարաբերությունները, հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն: Կատարված հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալու համար կարևոր նշանակություն ունի այնպիսի հատկանիշների բացահայտումը, ինչպիսիք են հանցանքի կատարման շարժառիթներն ու նպատակը (տե՛ս Սամվել Հունիկյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումը):
Վերը նշված հանգամանքների համադրման և վերլուծության հիման վրա է հնարավոր միայն բացահայտել դիտավորության ուղղվածությունը և դրա տեսակները, ինչն էլ իր հերթին կհանգեցնի կատարված արարքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալուն և տարբեր հանցակազմերը, մասնավորապես՝ սպանության փորձը տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելուն(…)>>:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով սույն գործի փաստական հանգամանքներին, արձանագրում է, որ 2014 թվականի հունվարի 22-ին ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր Անդրանիկ Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն: Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից, վերջինս չի ենթարկվել, մնացել է հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել, սակայն Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը: Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ձեռքով հարվածել է Ամալյա Սարգսյանի դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը` պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով Ամալյա Սարգսյանը մահացել է:
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով փաստական հանգամանքները և հաշվի առնելով հանցանքի կատարման շարժառիթը, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, ինչպես նաև հասցված մարմնական վնասվածքի բնույթը և տեղակայումը, գտնում է, որ հանցագործության կատարման պահին ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժող Ամալյա Սարգսյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն և ոչ թե վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելուն:
Այս կապակցությամբ պաշտպանության կողմի պատճառաբանությունները` Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշների բացակայության և դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու հանցակազմի հատկանիշների առկայության վերաբերյալ, անհիմն են և հերքվում են քրեական գործի նյութերով:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` վերաքննիչ դատարանն իրավաչափ է գտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները` Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշների առկայության վերաբերյալ:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներում հիշատակված չէ այն ապացույցը, որը հիմնավորել է իր պաշտպանյալի այն դիտավորյալ գործողությունները, որոնք ուղղված են եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-127-րդ հոդվածների դրույթները, դատավճռում շարադրված ապացույցները ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար են ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը գնահատելու և այն հիմնավորված համարելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, ամբաստանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքը կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորվում է քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն գործի շրջանակներում դատավճիռը բեկանելու և Արսեն Քյաբաբչյանի արարքը վերաորակելու համար:
Քննության առնելով Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն այդ հարցում նույնպես հանգել է ճիշտ հետևության հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: (…)>> /Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշում/:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնհինգ տարեկան լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ, 90-րդ հոդվածների պահանջները, գտել է, որ ամբաստանյալը կատարած հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` յոթ տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, ուստի վերաքննիչ բողոքի պահանջը` Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու մասին, ենթակա է մերժման:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի պահպանմամբ, հետևաբար, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` առանց բավարարման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26 օգոստոսի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0095/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Ա. Մանուկյանի,
պաշտպան Մ. Թովմասյանի,
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Թ. Գևորգյանի,
տուժողի իրավահաջորդ Ա. Սարգսյան,
տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Գ. Մելիքյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի
/ծնված 1998թ. փետրվարի 09-ին, Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, 2013թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա վերաբերյալ հարուցված թիվ 09116913 քրեական գործի վարույթը կարճվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի ընդունման հիմքով, հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի, կալանքի տակ է 2014թ. հունվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով/
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13108314 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. հունվարի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։00-ի սահմաններում Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 տան հյուրասենյակի հատակին նույն տան բնակչուհի Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակը` դեմքի շրջանում բռնության հետքերով հայտնաբերելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանի Երևանի Լեոյի 70 հասցեում գտնվող տան հյուրասենյակում, անձնական հարցերի շուրջ վիճաբանության մեջ է մտել տան տիրոջ` Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հետ, որի ընթացքում ապօրինաբար նրան կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ, ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, այնուհետև ոտքերով հարվածներ է հասցրել գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններում, որից հետո ձեռքերով սեղմել նրա պարանոցը, պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջությանը ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ`քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքների, լեզվի ծայրի սալջարդ վերքի, դեմքի, վերին և ստորին շրթունքների ներսային մակերեսների, կզակային և պարանոցային շրջանների արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխի մաշկի տակ արյունազեղումների, ուղեղի` կարծր և փափուկ թաղանթներում, ուղեղիկի և գլխուղեղի հիմային մակերեսների վրա անցումով` արյունազեղումների, ուղեղանյութում` կետավոր արյունազեղումների, ենթակարծրենային արյունահավաքի և ենթաոստայնային արյունազեղումների առկայություններով և արտաքին շնչառական ուղիների փակումից, որի հետևանքով առաջացել են կետավոր արյունազեղումներ` շրթունքների ներսային մակերեսներին, աչքերի շաղկապենու, սրտի էպիկարդի, ընդերային թոքամզի տակ, սրտի աջ կեսի գերարյունալեցություն, արյան հեղուկ վիճակ, հեղուկ արյան առկայությունով շնչական ուղիներում, քերծվածքների, արյունազեղումների կրծքավանդակի առաջային մակերեսի վերին երրորդականի շրջանում, ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի շրջանում, կրծոսկրի, աջից և ձախից 1-ին կողոսկրերի ողնաշարային, աջից 2-րդ, ձախից 2,3,4,7,8-րդ կողոսկրերի պտկային գծերով ուղղակի փակ կոտրվածքների ձևով, որոնց հետևանքով տուժողը մեխանիկական շնչահեղձությունից և գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, արտաքին շնչական անցքերի փակման և պարանոցի օրգանների ձեռքերով սեղման-խեղդման և գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու պատճառով մահացել է։
Այսինքն` Արսեն Քյաբաբչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդ. 1-ին մասով։»։
2014թ. հունիսի 20-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և նույն օրն ընդունվել է դատարանի վարույթ։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում, անչափահաս, այդ ժամանակ տասնհինգ տարեկան, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր, վկա Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը։ Վերջինս տանը չի եղել։ Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից։ Արսեն Քյաբաբչյանը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է նրա տան հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել։ Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը։ Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ապօրինաբար Ամալյա Սարգսյանին կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը։ Ա. Քյաբաբչյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ։ Այնուհետև Արսեն Քյաբաբչյանը դեպքի վայրից հեռացել է` բանալիով փակելով տան մուտքի դուռը։
Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով տուժողը մահացել է։
Անչափահաս ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը ծնվել է 1998թ. փետրվարի 09-ին Երևանում։ 2002թ.-ին նրա ծնողներ Արմեն Քյաբաբչյանը և Թեյմինե Գևորգյանն ամուսնալուծվել են, որից հետո Արսեն Քյաբաբչյանը բնակվել է մոր հետ միասին։ 2005թ.-ին մայրը փաստացի ամուսնացել է Վասպուրակ Վարդանյանի հետ և Ա. Քյաբաբչյանը բնակվել է նրանց հետ համատեղ։ Նրա դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվել է սկզբում միայն մայրը` Թեյմինե Գևորգյանը, իսկ 2005թ.-ից սկսած` նաև Թեյմինե Գևորգյանի հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Վասպուրակ Վարդանյանը։
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը սովորել է Երևանի Ալ. Մյասնիկյանի անվան թիվ 66 հանրակրթական դպրոցում և ավարտել է այդ դպրոցի 9-րդ դասարանը։
Արսեն Քյաբաբչյանի ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված է, կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք են, սակայն նրա հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը բավարար չեն` Արսեն Քյաբաբչյանը տառապել է «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարումներ» հիվանդությամբ, որով պայմանավորված առանձնահատկությունները` ագրեսիվությունը, իմպուլսիվությունը, հուզական անկայունությունը, դյուրագրգռությունն ազդել են նրա վարքի վրա։ Դեպքին նախորդող շուրջ մեկ տարվա ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Քյաբաբչյանը հեռացել է տնից, վարձակալությամբ բնակվել է տարբեր վայրերում, հաճախակի այցելել է ինտերնետ ակումբներ և գիշերել այնտեղ։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը մեղադրվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարք կատարելու մեջ, որի համար նրա վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված թիվ 09116913 քրեական գործի վարույթը կարճվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի ընդունման հիմքով։
Արսեն Քյաբաբչյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է տասնհինգ տարեկան հասակում։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են հետևյալ փորձաքննությունները.
-Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննություն (թիվ 172, 23 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 8.000 /ութ հազար/ ՀՀ դրամ,
-դատակենսաբանական փորձաքննություն (թիվ 26, 24 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 56.000 /հիսունվեց հազար/ ՀՀ դրամ,
-մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննություն (Հմ` 02751405, 03 մարտի 2014թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 33.600 /երեսուներեք հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ,
-Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննություն (թիվ 97, 23 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 142.000 /մեկ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ,
-դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն (թիվ 23, 06 մարտի 2014թ.)` «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է ընդհանուր` 170.374 /մեկ հարյուր յոթանասուն հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ,
-դատակենսաբանական փորձաքննություն (թիվ 102, 13 մարտի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 8.000 /ութ հազար/ ՀՀ դրամ,
-դատատեսաձայնագրային փորձաքննություն (թիվ 09731406, 02 հունիսի 2014թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 134.400 /մեկ հարյուր երեսունչորս հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Վկա, Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 տան բնակիչ Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից, մոր մահից հետո, Ամալյա Սարգսյանն իրեն տարել է իր տուն և խնամել որպես հարազատ թոռան։ Տուժող Ամալյա Սարգսյանի հետ գտնվել է լավ հարաբերությունների մեջ, քանի որ վերջինս իրեն մայրություն է արել։ Ամալյա Սարգսյանը հանդիսացել է թոշակառու և նրա ապրուստի հիմնական միջոցն է եղել տունը վարձակալական հիմունքներով հանձնելը։ 2013թ. ապրիլին տան մի սենյակը վարձակալությամբ հանձնվել է Արթուր անվամբ մի անձի։ Նրա հետ, մոտ 15 օր, սակայն ոչ մշտապես այդ սենյակում բնակվել է նաև Արսեն Քյաբաբչյանը, ում հետ ծանոթացել է այդ ժամանակ։ Այդ ընթացքում տուժողը և Արսեն Քյաբաբչյանը գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ։ 2014թ. հունվարի 19-ին Երևանի Օպերայի թատրոնի մոտ գտնվող ինտերնետային ակումբի մոտ պատահաբար հանդիպել է Արսեն Քյաբաբչյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ տանը չի բնակվում, գիշերում է ինտերնետային ակումբներում։
Դեպքին նախորդող չորս օրերի ընթացքում Արսեն Քյաբաբչյանը երկու կամ երեք անգամ այցելել է իրենց տուն, Ամալյա տատը նրան կերակրել է, նույնիսկ իր անձնական իրերից կոշիկներ է տվել նրան, սակայն թույլ չի տվել գիշերել իրենց տանը` առաջարկելով վերադառնալ իր տուն։ Արսեն Քյաբաբչյանը շարունակել է գիշերել ինտերնետային ակումբներում։
2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։00-ին ինքը գնացել է աշխատանքի, աշխատել է մինչև ժամը 17։00-ը, որից հետո հանդիպել իր ընկերուհուն, գնացել վերջինիս տատի տուն և այնտեղ մնացել մինչև ժամը 22։40-ը։ Տուն վերադառնալու ճանապարհին իր հեռախոսին զանգահարել է Ամալյա տատի տան վարձակալներից Մհեր Մկրտչյանը և հայտնել, որ տան մուտքի դուռը, որը մշտապես բաց է եղել` գտնվում է փակ վիճակում, որի պատճառով չեն կարողանում օգտվել ընդհանուր օգտագործման զուգարանից։ Ժամը 23։00-ի սահմաններում հասնելով տուն` տեսել է, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Մտածել է, որ Ամալյա տատը կողպել է դուռը, գնացել է տանից, իսկ բանալին պահել է մուտքի դռան փալասի տակ, որտեղ սովորաբար պահվում էր։ Փնտրել է բանալին, բայց չի գտել։ Դրանից հետո վարձակալների օգնությամբ միջանցքի պատուհանից մտել է տուն։ Հյուրասենյակի հատակին տեսել է Ամալյա տատին` գետնին ընկած վիճակում։ Այդ պատճառով վախեցել է, գոռացել, սակայն որևէ արձագանք չի ստացել։ Վարձակալները կոտրել են մուտքի դուռը, մտել են ներս և տեսելով Ամալյա տատին` գետնին ընկած վիճակում, իրեն թույլ չեն տվել մոտենալ նրան։ Հարևանները զանգահարել են շտապօգնություն և ոստիկանություն։
Նույն օրը ոստիկանությունում իմացել է, որ Ամալյա տատի սպանությունը կատարել է Արսեն Քյաբաբչյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 23/
Վկա Վահագն Վահրամի Մովսիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանի ուսանող է և վարձակալությամբ բնակվել է Երևան Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան առանձնացված սենյակներից մեկում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել է դասերին մասնակցելու։ Վերադարձել է ժամը 19։00-ի սահմաններում, ցանկացել է հանդիպել Ամալյա Սարգսյանին, սակայն վերջինիս տան մուտքի դուռը փակ է եղել։ Դրանից հետո գնացել է զբոսնելու, տուն է վերադարձել ժամը 23։10-ին։ Դրսից ձայներ լսելով` դուրս է եկել բակ, տեսել է իր հարևանությամբ, վարձակալությամբ բնակվող Մհերին, իսկ տան ներսից լսել է Անդրանիկի բղավոցներն այն մասին, որ տատիկը մահացել է և որ չի կարողանում բացել տան մուտքի դուռը։ Մհերին խորհուրդ է տվել տան խորդանոցից բերել մետաղյա ձող և դրա օգնությամբ բացել դուռը։ Մհերը բերել է մետաղյա ձողը, տվել է իրեն, ինքն էլ դրանով բացել է դուռը։ Ներս են մտել և հյուրասենյակում, հատակին ընկած վիճակում տեսել են Ամալյա տատին` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 28-29/
Վկա, քրեական գործով տուժող Ամալյա Սարգսյանի քրոջ թոռ Գուրգեն Ռաֆայելի Մալոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։00-ի սահմաններում իր բարեկամուհուց տեղեկացել է, որ Ամալյան իր տան մեջ մահացել է։ Գնացել է վերջինիս տուն և տեսել նրան հյուրասենյակի գետնին ընկած վիճակում` դեմքի շրջանում մարմնական վնասվածքներով։ Հաջորդ օրը Անդրանիկ Դանիելյանից իմացել է, որ վերջին օրերին Ամալյային այցելել է միայն Արսեն Քյաբաբչյանը։ Ինքը նրան չի ճանաչել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 103-104/
Վկա Մհեր Սամվելի Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր հայր Սամվել Մկրտչյանի հետ վարձակալությամբ բնակվել են Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան առանձնացված սենյակներից մեկում։ Նշված տան զուգարանն ընդհանուր լինելու պատճառով մուտքի դուռը մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 09։00-ին դուրս են եկել տնից և գնացել աշխատանքի։ Ժամը 15։30-ին իր հայր Սամվել Մկրտչյանի հետ աշխատանքն ընդմիջելու նպատակով վերադարձել են տուն և նկատել են, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Այդ հանգամանքն իրենց համար անհարմարություններ է ստեղծել, քանի որ չեն կարողացել օգտվել տան զուգարանից և ջրից։ Դրանից հետո գնացել են աշխատանքի և վերադարձել ժամը 18։30-ին։ Տան մուտքի դուռը դարձյալ փակ է եղել։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում զանգահարել են Ամալյայի թոռանը` Անդրանիկին, որ գա և տան դուռը բացի։ Վերջինս հայտնել է, որ գտնվում է տաքսի ավտոմեքենայի մեջ և վերադառնում է տուն։ Անդրանիկը տուն է եկել ժամը 23։30-ին, փնտրել մուտքի դռան բանալին, սակայն չի գտել և իր օգնությամբ, միջանցքի պատուհանից ներս է մտել։ Քիչ անց լսվել են վերջինիս բղավոցները, որ «տատիկը մահացել է»։ Անդրանիկը չի կարողացել ներսի կողմից բացել տան մուտքի դուռը։ Վարձակալ Վահագն Մովսիսյանի խորհրդով խորդանոցից վերցրել է մետաղյա ձողը, տվել է Վահագին, վերջինս էլ դրա միջոցով բացել է տան մուտքի դուռը։ Ներս են մտել և տեսել հյուրասենյակի հատակին ընկած վիճակում Ամալյային` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ, որոնք տվյալ օրն առավոտյան, երբ հանդիպել է Ամալյա Սարգսյանին` չեն եղել։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։
/գ.թ. 30-31/
Վկա, Մհեր Մկրտչյանի հայր Սամվել Կոմունարի Մկրտչյանի նույնաբովանդակ նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր որդի Մհեր Մկրտչյանի հետ հանդիսացել են Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան վարձակալ։ Նշված տան զուգարանն ընդհանուր լինելու պատճառով մուտքի դուռը մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 09։00-ին դուրս են եկել տնից և գնացել աշխատանքի։ Ժամը 15։30-ին վերադարձել են տուն` ընդմիջման և նկատել են, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Այդ հանգամանքն իրենց համար անհարմարություններ է ստեղծել, քանի որ չեն կարողացել օգտվել տան զուգարանից։ Դրանից հետո գնացել են աշխատանքի և վերադարձել ժամը 18։30-ին։ Տան մուտքի դուռը դարձյալ փակ է եղել։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում որդին զանգահարել է Ամալյայի թոռ Անդրանիկին, որ գա և տան դուռը բացի։ Վերջինս հայտնել է, որ գտնվում է տաքսի ավտոմեքենայի մեջ և վերադառնում է տուն։ Անդրանիկը տուն է եկել ժամը 23։30-ին, փնտրել մուտքի դռան բանալին, սակայն չի գտել և իր որդի Մհերի օգնությամբ միջանցքի պատուհանից մտել է ներս։ Քիչ անց լսվել են վերջինիս բղավոցները, որ «տատիկը մահացել է» և չի կարողնում ներսի կողմից տան մուտքի դուռը բացել։ Որդին խորդանոցից բերել է մետաղյա ձողը և Վահագը դրա միջոցով բացել է տան մուտքի դուռը։ Մտել են ներս և հուրասենյակի հատակին ընկած վիճակում տեսել են Ամալյային` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։ Ամալյա Սարգսյանին վերջին անգամ տեսել է 2014թ. հունվարի 21-ին, նրա դեմքին այդ օրը վնասվածքներ չեն եղել։
/գ.թ. 32-33/
Տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 23-ի թիվ 97 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«Հիմնվելով Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության տվյալների վրա և առաջնորդվելով որոշմամբ առաջադրված հարցերով, գալիս եմ հետևությունների, որ քաղ.-ուհի Ա. Սարգսյանի մահը վրա հասել` մեխանիկական շնչահեղձությունից և գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, արտաքին շնչական անցքերի փակման և պարանոցի օրգանների ձեռքերով սեղման-խեղդման և գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու հետևանքով, որոնք էլ գտնվում են ուղղակի պատճառական կապի մեջ, մահվան անմիջական պատճառների հետ։ Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված` քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքների, լեզվի ծայրի սալջարդ վերքի, դեմքի, վերին և ստորին շրթունքների ներսային մակերեսների, կզակային և պարանոցային շրջանների արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխի մաշկի տակ արյունազեղումների, ուղեղի` կարծր և փափուկ թաղանթներում, ուղեղիկի և գլխուղեղի հիմային մակերեսների վրա անցումով` արյունազեղումների, ուղեղանյութում` կետավոր արյունազեղումների, ենթակարծրենային արյունահավաքի և ենթաոստայնային արյունազեղումների առկայություններով և արտաքին շնչական ուղիների փակումից, որի հետևանքով առաջացել են կետավոր արյունազեղումներ` շրթունքների ներսային մակերեսներին, աչքերի շաղկապենու, սրտի էպիկարդի, ընդերային թոքամզի տակ, սրտի աջ կեսի գերարյունալեցություն, ներքին օրգանների կանգային գերարյունություն, արյան հեղուկ վիճակ, հեղուկ արյան առկայությունով շնչական ուղիներում, որոնք բոլորն էլ պատճառվել են` կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկաներով, սովորաբար կենդանի անձանց մոտ ունեն կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ, իսկ տվյալ` կոնկրետ դեպքում հանգեցրել են մահվան։ Վերը ստացված մարմնական վնասվածքները ստանալուց հետո տուժողը չէր կարող կատարել ինքնուրույն գործողություններ` շարժվել, բղավել և այլն։ Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև քերծվածքներ, արյունազեղումներ կրծքավանդակի առաջային մակերեսի վերին երրորդականի շրջանում, ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի շրջանում, կրծոսկրի, աջից և ձախից 1-ին կողոսկրերի հաողնաշարային, աջից 2-րդ, ձախից 2,3,4,7,8-րդ կողոսկրերի պտկային գծերով ուղղակի փակ կոտրվածքներ, որոնք նույնպես պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկաներով, սովորաբար կենդանի անձանց ընդհանուր վերցրած ունեն առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ, սակայն տվյալ` կոնկրետ դեպքում մահվան հետ պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում։ Իսկ առանձին-առանձին վերցրած կրծքավանդակի աջային մակերեսի քերծվածքները, արյունազեղումները, կողոսկրերի և կրծոսկրի կոտրվածքները, միմյանցից չեն տարանջատվում և պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, իսկ ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի արյունազեղումը առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։ Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերված վաղ դիակային երևույթների զարգացման աստիճանից, վերջինիս մահը վրա է հասել դիահերձումից 14-16 ժամ առաջ։ Դատաբժկական փորձաքննությամբ հանգուցյալի սեռական ուղիների, հեշտոցի և հետանցքի շրջաններում վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։ Դատաքիմիական փորձաքննությամբ Ա. Սարգսյանի դիակից վերցրած արյան մեջ սպիրտներ չեն հայտնաբերվել։ Ա. Սարգսյանի արյունը պատկանում է 1/առաջին/ խմբին։ դատակենսաբանական ուսումնասիրությամբ Ա. Սարգսյանի դիակի բերանի, հեշտոցի և հետանցքի պարունակություններից վերցրած քսուկներում և խծուծներում սերնէակներ չեն հայտնաբերվել։»։
/գ.թ. 142-156/
Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 23-ի թիվ 172 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«(…)
Ըստ փորձաքննվողի խոսքերի-«22.01.2014թ.-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում, գնացել է ծանոթ` Անդրանիկենց տուն, վերջինս տանը չի եղել, տանն է եղել նրա տատիկը` Ամալյան, որին ինքը հարցրել է, թե կարող է սպասել Անդրանիկին, վերջինս պատասխանել է, որ` ոչ, ապա իրեն վիրավորելով «այլանդակի ծնունդ» է անվանել, որից ինքը նյարդայնանալով բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքով մեկ անգամ հարվածել նրա դեմքին, գլխարկով սեղմել է նրա դեմքին, պարանոցին, և երբ վերջինս ձեռքերով անկանոն շարժումներ է կատարել, ինքը նրան թողել է, ստուգել շնչառությունը և սրտի աշխատանքը, համոզվել, որ վերջինս կենդանի է, հեռացել է։ Գետնին գցելու ընթացքում վերջինս ճանկռել է իր դեմքի և պարանոցի շրջանները։ Գիտակցության կորուստ, քթային արյունահոսություն չի ունեցել։ Բուժօգնության չի դիմել»։
(…)
«Ա. Քյաբաբչյանի մարմնական վնասվածքները` աջ այտային, ստործնոտային, պարանոցի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղման ձևով, պատճառվել են բութ առարկաներով, կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։»։
/գ.թ. 73-74/
Դատակենսաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 24-ի թիվ 26 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում ուղեկցող H հակածինով AB խմբին։
3. Փորձաքննության ներկայացված գլխարկի և Ամալյա Սարգսյանի ձախ ձեռքի եղնգային կտրվածքների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խումբ ունեցող որևէ անձից, կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանից, բայց չէր կարող առաջանալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանից։
4. Փորձաքննության ներկայացված Ամալյա Սարգսյանի աջ ձեռքին և Արսեն Քյաբաբչյանի աջ և ձախ ձեռքերի եղնգային կտրվածքների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չհայտնաբերվեց։»
/գ.թ. 133-136/
Մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 24-ի թիվ 02751405 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննությանը ներկայացված Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են օտար բնական և քիմիական մանրաթելեր, որոնցից բնական բրդյա դարչնագույն կարմիր, սև գույների և քիմիական հարթ կապույտ գույնի /40մկմ/ մանրաթելերը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն Ամալյա Սարգսյանի հագուստների գործվածքների կազմի մեջ մտնող բնական բրդյա դարչնագույն, կարմիր, սև գույների և քիմիական հարթ կապույտ գույնի /40մկմ/ մանրաթելերի հետ։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված Ամալյա Սարգսյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են օտար բնական և քիմիական մանրաթելեր, որոնցից բնական բամբակյա կապույտ գույնի մանրաթելերը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներից անդրավարտիքի գործվածքի կազմի մեջ մտնող բնական բամբակյա կապույտ գույնի մանրաթելերի հետ։»։
/գ.թ. 140-141/
Դատատեսաձայնագրային փորձաքննության 2014թ. հունիսի 02-ի թիվ 09731406 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
«1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Plasmon» ընկերության արտադրության լազերային սկավառակի (թողարկման սերիական համարի վերաբերյալ սկավառակի վրա տպագիր գրառումներ չկան) վրա առկա է «Case #13108314 from 25-01-2014» անվանումով դիրեկտորիա, որը պատկանում է տարբեր թվային անվանումներով 12 ֆայլեր` «wav» ֆորմատի։ Ֆայլերը պարունակում են ձայնագրված խոսակցություններ։ Ելնելով հետազոտելի խոսակցությունների բովանդակությունից և ֆայլերի անվանումներից` կարելի է նշել, որ ձայնագրությունները պարունակում են 2013թ. հունվարի 25-ին կայացված ինչ-որ դատական նիստի ընթացքը, մասնավորապես` նիստի մասնակիցների կողմից արտասանված բանավոր խոսքը (համաձայն որոշման` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունվարի 25-ին կայացված դատական նիստի ընթացքը)։
Ձայնագրված խոսակցությունների վերծանումները բերված են եզրակացությանը կից հավելվածում։
2. Հետազոտելի ձայնագրություններում մոնտաժման բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել։»։
/գ.թ. 226-234/
Սստացիոնար դատահոգեբուժուկան և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 2014թ. մարտի 06-ի թիվ 23 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«5. Հաշվի առնելով Ա. Քյաբաբչյանի մտավոր ունակությունները, հոգեվիճակը և հոգեբանական առանձնահատկությունները` նա կարող է մասնակցել քննչական գործողություններին։
6. Ա. Քյաբաբչյանի «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարում», ախտորոշմամբ պայմանավորված այնպիսի առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են` ագրեսիվությունը, իմպուլսիվությունը, հուզական անկայունությունը, դյուրագրգռվածությունը, ազդել են նրա վարքի վրա հետազոտվող իրավիճակում։
7,8. Հետազոտվող իրավիճակում Ա. Քյաբաբչյանը չի գտնվել ֆիզիոլոգիական աֆեկտի /հոգեկան խիստ հուզմունքի/ վիճակում։»։
/գ.թ. 181-191/
Տեսաերիզի զննում կատարելու վերաբերյալ 2014թ. մայիսի 22-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` տվյալ սկավառակի վրա առկա է «20140123-172428» անվանումով ֆայլ, որը պարունակում է տեսաձայնագրություն։ Ֆայլի անվանումից երևում է, որ տեսաձայնագրությունը կատարվել է 2014թ. հունվարի 23-ին։ Տեսաձայնագրությունն ունի 8 րոպե 33 վայրկյան տևողություն։ Տեսանկարահանվել է աշխատասենյակ, որտեղ աթոռին նստած է թիվ 13108314 քրեական գործով կասկածյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը, իսկ դիմացը նստած է վերջինիս օրինական ներկայացուցիչ, նրա մայր Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանը։ Պատասխանելով իրեն առաջադրված հարցերին` Արսեն Քյաբաբչյանը հայտարարել է, որ դեպքի օրը, ժամը 11։30-ին, իր ծանոթ Անդրանիկին հանդիպելու նպատակով, դուրս է եկել ինտերնետային ակումբից և գնացել Լեոյի փողոցում գտնվող նրա տուն, սակայն Անդրանիկը տանը չի եղել։ Տանը գտնվել է Անդրանիկի տատ Ամալյան։ Վերջինս վիրավորել է իրեն և առաջարկել է դուրս գալ իր տնից։ Ինքը չի ենթարկվել Ամալյայի պահանջին և մնացել է նրա տանը։ Ոտքով, ձեռքով հարվածներ է հասցրել տուժող Ամալյա Սարգսյանին, նրան գցել է գետնին, այնուհետև Ամալյայի գլխարկը պահել է նրա դեմքին, ձեռքով սեղմել նրա բերանին, այդպես պահել է մի քանի վայրկյան, որից հետո դուռը փակել և հեռացել է, իսկ բանալին նետել է։
/գ.թ. 220-223/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. հունիսի 23-ի արձանագրությունով, որի համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող տունն է։ Զննության ընթացքում հայտնաբերվել է տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակը, որը բջջային հեռախոսով լուսանկարահանվել է։ Բացի այդ դիակի մոտից հայտնաբերվել է սև գույնի բրդյա գլխարկ, որը փաթեթավորվել և կնիքվել է համապատասխան կնիքով։ Զննության ընթացքում Անդրանիկ Դանիելյանը հայտատարել է, որ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։10-ի սահմաններում եկել է տուն։ Քանի որ մուտքի դուռը փակ է եղել` պատուհանից մտել է տուն, տեսել է Ամալյա Սարգսյանին հյուրասենյակի գետնին ընկած վիճակում` առանց կենդանության նշանների և քանի որ չի գտել մուտքի դռան բանալին` վարձակալներին խնդրել է կոտրել դուռը։
/գ.թ. 1-3II/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն անցկացնելու թույլտվություն ստանալու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալի 2014թ. հունվարի 23-ի միջնորդությունը բավարարելու վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից նույն օրը կայացված որոշման հիման վրա իրականացված օպերատիվ հետախուզական միջոցառման տեսանկարահանման վերաբերյալ լազերային սկավառակով։
Նույն դատարանում մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչով։
/գ.թ. 237/
2014թ. հունիսի 09-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներով, դրանց մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատներով։
/գ.թ. 238/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` որպես կասկածյալ տված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. հունվարին իր տանը չի բնակվել և գիշերել է տարբեր ինտերնետային ակումբներում։ Հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Անդրանիկ Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող տուժող Ա. Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Ա. Դանիելյանը, սակայն նա տանը չի եղել։ Նրա տատ Ամալյա Սարգսյանը սկսել է դժգոհություն հայտնել Անդրանիկի և իր վարքից և իրեն առաջարկել է դուրս գալ իր տնից։ Ինքը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է վերջինիս տան հյուրասենյակում և դիտել հեռուստացույց։ Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը և իրեն վիրավորել, ինչից ինքը զայրացել է, ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, այնուհետև ոտքով հարվածել դեմքին, որից հետո, վերցնելով գետնին ընկած Ամալյա Սարգսյանի գլխարկը` այն սեղմել է նրա դեմքին և պահել մի քանի վայրկյան, որպեսզի վերջինս չբղավի և հարևանները նրա ձայնը չլսեն։ Այդ ընթացքում Ամալյա Սարգսյանը պայքարել է իր հետ և իրեն հասցրել վնասվածքներ` դեմքի շրջանում։ Դրանից հետո դուրս է եկել տնից և գտնվելով շփոթված վիճակում` դրսից կողպել է տան մուտքի դուռը, իսկ բանալին նետել տվյալ` Կոնդ թաղամասի աստիճաններին։
Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, իսկ գլխարկով վերջինիս բերանը փակել է, որպեսզի հարևանները չլսեն նրա ձայնը։
/գ.թ. 78-81/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/գ.թ. 89, 251/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մինչև 5 տարեկան հասակը բնակվել է իր հարազատ ծնողների` Արմեն Քյաբաբչյանի և Թեյմինե Գևորգյանի հետ։ Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո բնակվել է մոր հետ միասին։ Իր դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվել է միայն մայրը` Թեյմինե Գևորգյանը։ 2005թ.-ին մայրն ամուսնացել է Վասպուրակ Վարդանյանի հետ և ինքը մինչև 2012թ. մշտապես ապրել է նրանց հետ համատեղ։
Հարազատ ծնողների ամուսնալուծվելուց հետո շուրջ տաս տարի հայրն իրենով չի հետաքրքրվել, նրա հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, նրան չի տեսել։ Մեկ անգամ հոր հետ հանդիպել է դեպքից մի քանի ամիս առաջ, մեկ անգամ էլ նրան տեսել է բռնվելուց հետո։
Շուրջ երկու տարի առաջ սկսել է վարձակալությամբ բնակվել տարբեր հասցեներում, այդ թվում բնակվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժողին պատկանող տան սենյակներից մեկում, գիշերել է ինտերնետ ակումբներում, երբեմն բնակվել է մոր հետ միասին։
Շուրջ մեկ տարի տաս ամիս առաջ իր մոտ առաջացել են առողջական խնդիրներ։ Ժամանակ առ ժամանակ երևակայությունից դուրս գործողություններ է կատարել։ Ներկայումս նույնպես տարբեր իրավիճակներում իրեն կառավարել, իր կատարած գործողությունների համար պատասխան տալ չի կարողանում։
2013թ. նոյեմբերի վերջերից մինչև 2014թ. հունվարի 19-ն աշխատել է «Հին Էրիվան» ռեստորանային համալիրում որպես մատուցող։
Դեպքից մի քանի ժամ առաջ եղել է ինտերնետ ակումբում։ Այնտեղ է եկել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը։ Մի քանի ժամ միասին գտնվել են այդ ինտերնետ ակումբում։ Անդրանիկ Դանիելյանը գտնվել է հարբած վիճակում։ Նկատել է, որ նա դուրս է եկել ակումբից։ Մտահոգվելով նրանով` ժամը 10։00-ից 11։00-ի սահմաններում ինքը նույնպես դուրս է եկել այդ ակումբից և գնացել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող նրանց տուն։ Անդրանիկ Դանիելյանը տանը չի եղել։ Դուրս է եկել տնից և Անդրանիկ Դանիելյանին սպասելու նպատակով նորից վերադարձել է, նստել է տան հյուրասենյակում և դիտել հեռուստացույց։ Այդ ընթացքում և մինչ այդ էլ տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհել է Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, ասել է, որ իրենք կոնֆլիկտներ են ունենում Անդրանիկ Դանիելյանի հետ վերջինիս` ոգելից խմիչք օգտագործելու, գումար տուն չբերելու, վարձակալների կողմից տրված վարձավճարները ծախսելու, տան գույքը վատնելու պատճառով և այս անգամ էլ նրան իր այդ պահվածքի պատճառով տնից դուրս է արել։ Տուժողն իրեն հորդորել է չշփվել Անդրանիկի հետ` ասելով, որ «փորձանքի կգաս»։ Այնուհետև տուժողն անջատել է հեռուստացույցը, սկսել է դժգոհել նաև իրենից, վիրավորել և դուրս է հրավիրել տնից։ Ինքը մեկ անգամ տուժողին զգուշացրել է, որ չվիրավորի, սակայն վերջինս շարունակել է վիրավորել իրեն։ Դրանից զայրացել է, մոտեցել և հրել է նրան։ Այդ ընթացքում տուժողը ճանկռել է իրեն։ Ինքը մեկ անգամ հարվածել է տուժողի դեմքին։ Տուժողը վայր է ընկել։ Գետնին ընկած վիճակում մեկ անգամ էլ ոտքով է հարվածել, որից հետո տուժողը սկսել է բղավել։ Որպիսի տուժողի ձայնը հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից չլսվի` նրա գլխարկը հանել, դրել է դեմքին և այդպես պահել մի քանի վայրկյան։ Գլխարկը թողնելով դեմքին, ստուգելով տուժողի զարկերակը, տեսնելով, որ նա ողջ է, շնչում է` հեռացել է տնից։ Քանի որ այդ տան մուտքի դռան բանալին եղել է դռան վրա` ինքը դրսի կողմից բանալիով փակել է այդ դուռը, բանալին նետել է այդտեղ գտնվող աստիճանահարթակի վրա և իր անձնական գործերով գնացել է Երևանի Մաշտոցի պողոտա։
Տուժողի` վայր ընկնելուց հետո նրան օգնություն չի ցուցաբերել, նրա վիճակի մասին չի հետաքրքրվել, քանի որ չի մտածել, որ նման դեպք կարող էր լինել նրա հետ։ Ինքը տուժողին ընդամենը հարվածել է երեք անգամ, նրան չի ծեծել։ Չի կարծում, որ իր այդ արարքը կատարելու պահին գտնվել է ֆիզիկապես անկայուն վիճակում։
Ինչ վերաբերում է լուսանկարներում պատկերված, տուժողի ներքնաշորը իջեցված լինելու հանգամանքին, ապա ինքն այդ մասին ոչինչ հայտնել չի կարող, քանի որ ինքն այդպիսի արարք չի կատարել։ Երբ ինքը տնից դուրս է եկել` տուժողը գտնվել է գետնին պառկած վիճակում։ Նրա հագին եղած հագուստներից հիշում է միայն «ժիլետ»-ը։
Իրեն առաջադրված մեղադրանքում նշված փաստական հանգամանքներն ըստ էության ընդունում է, սակայն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ ինքը տուժողին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չունենալու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինաբար տուժողին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը, այսինքն սպանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնհինգ տարեկան լինելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր կատարած հանցագործության համար ենթակա է պատժի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
2. Ազատազրկումն անչափահասների նկատմամբ նշանակվում է՝
(…)
2) մինչև տասնվեց տարին լրանալը կատարած ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքի համար՝ առավելագույնը յոթ տարի ժամկետով.
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։
(…)»։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, առավելագույնը յոթ տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները պետք է վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա` ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն`
«1. Դատական ծախսերը բաղկացած են`
(…)
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից.
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Անչափահասին դատապարտելու դեպքում դատական ծախսերը կարող են դրվել նրա օրինական ներկայացուցչի վրա։»։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող, ընդհանուր` 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. հունվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` ոչնչացնել։
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26 օգոստոսի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0095/01/14
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Ա. Մանուկյանի,
պաշտպան Մ. Թովմասյանի,
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Թ. Գևորգյանի,
տուժողի իրավահաջորդ Ա. Սարգսյան,
տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Գ. Մելիքյան,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի
/ծնված 1998թ. փետրվարի 09-ին, Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, 2013թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա վերաբերյալ հարուցված թիվ 09116913 քրեական գործի վարույթը կարճվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի ընդունման հիմքով, հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի, կալանքի տակ է 2014թ. հունվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով/
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13108314 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. հունվարի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։00-ի սահմաններում Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 տան հյուրասենյակի հատակին նույն տան բնակչուհի Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակը` դեմքի շրջանում բռնության հետքերով հայտնաբերելու դեպքի առթիվ։
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանի Երևանի Լեոյի 70 հասցեում գտնվող տան հյուրասենյակում, անձնական հարցերի շուրջ վիճաբանության մեջ է մտել տան տիրոջ` Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հետ, որի ընթացքում ապօրինաբար նրան կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ, ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, այնուհետև ոտքերով հարվածներ է հասցրել գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններում, որից հետո ձեռքերով սեղմել նրա պարանոցը, պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջությանը ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ`քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքների, լեզվի ծայրի սալջարդ վերքի, դեմքի, վերին և ստորին շրթունքների ներսային մակերեսների, կզակային և պարանոցային շրջանների արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխի մաշկի տակ արյունազեղումների, ուղեղի` կարծր և փափուկ թաղանթներում, ուղեղիկի և գլխուղեղի հիմային մակերեսների վրա անցումով` արյունազեղումների, ուղեղանյութում` կետավոր արյունազեղումների, ենթակարծրենային արյունահավաքի և ենթաոստայնային արյունազեղումների առկայություններով և արտաքին շնչառական ուղիների փակումից, որի հետևանքով առաջացել են կետավոր արյունազեղումներ` շրթունքների ներսային մակերեսներին, աչքերի շաղկապենու, սրտի էպիկարդի, ընդերային թոքամզի տակ, սրտի աջ կեսի գերարյունալեցություն, արյան հեղուկ վիճակ, հեղուկ արյան առկայությունով շնչական ուղիներում, քերծվածքների, արյունազեղումների կրծքավանդակի առաջային մակերեսի վերին երրորդականի շրջանում, ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի շրջանում, կրծոսկրի, աջից և ձախից 1-ին կողոսկրերի ողնաշարային, աջից 2-րդ, ձախից 2,3,4,7,8-րդ կողոսկրերի պտկային գծերով ուղղակի փակ կոտրվածքների ձևով, որոնց հետևանքով տուժողը մեխանիկական շնչահեղձությունից և գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, արտաքին շնչական անցքերի փակման և պարանոցի օրգանների ձեռքերով սեղման-խեղդման և գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու պատճառով մահացել է։
Այսինքն` Արսեն Քյաբաբչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդ. 1-ին մասով։»։
2014թ. հունիսի 20-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և նույն օրն ընդունվել է դատարանի վարույթ։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում, անչափահաս, այդ ժամանակ տասնհինգ տարեկան, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր, վկա Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը։ Վերջինս տանը չի եղել։ Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից։ Արսեն Քյաբաբչյանը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է նրա տան հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել։ Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը։ Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ապօրինաբար Ամալյա Սարգսյանին կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը։ Ա. Քյաբաբչյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ։ Այնուհետև Արսեն Քյաբաբչյանը դեպքի վայրից հեռացել է` բանալիով փակելով տան մուտքի դուռը։
Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով տուժողը մահացել է։
Անչափահաս ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը ծնվել է 1998թ. փետրվարի 09-ին Երևանում։ 2002թ.-ին նրա ծնողներ Արմեն Քյաբաբչյանը և Թեյմինե Գևորգյանն ամուսնալուծվել են, որից հետո Արսեն Քյաբաբչյանը բնակվել է մոր հետ միասին։ 2005թ.-ին մայրը փաստացի ամուսնացել է Վասպուրակ Վարդանյանի հետ և Ա. Քյաբաբչյանը բնակվել է նրանց հետ համատեղ։ Նրա դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվել է սկզբում միայն մայրը` Թեյմինե Գևորգյանը, իսկ 2005թ.-ից սկսած` նաև Թեյմինե Գևորգյանի հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Վասպուրակ Վարդանյանը։
Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը սովորել է Երևանի Ալ. Մյասնիկյանի անվան թիվ 66 հանրակրթական դպրոցում և ավարտել է այդ դպրոցի 9-րդ դասարանը։
Արսեն Քյաբաբչյանի ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված է, կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք են, սակայն նրա հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը բավարար չեն` Արսեն Քյաբաբչյանը տառապել է «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարումներ» հիվանդությամբ, որով պայմանավորված առանձնահատկությունները` ագրեսիվությունը, իմպուլսիվությունը, հուզական անկայունությունը, դյուրագրգռությունն ազդել են նրա վարքի վրա։ Դեպքին նախորդող շուրջ մեկ տարվա ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Քյաբաբչյանը հեռացել է տնից, վարձակալությամբ բնակվել է տարբեր վայրերում, հաճախակի այցելել է ինտերնետ ակումբներ և գիշերել այնտեղ։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը մեղադրվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարք կատարելու մեջ, որի համար նրա վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված թիվ 09116913 քրեական գործի վարույթը կարճվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի ընդունման հիմքով։
Արսեն Քյաբաբչյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է տասնհինգ տարեկան հասակում։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են հետևյալ փորձաքննությունները.
-Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննություն (թիվ 172, 23 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 8.000 /ութ հազար/ ՀՀ դրամ,
-դատակենսաբանական փորձաքննություն (թիվ 26, 24 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 56.000 /հիսունվեց հազար/ ՀՀ դրամ,
-մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննություն (Հմ` 02751405, 03 մարտի 2014թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 33.600 /երեսուներեք հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ,
-Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննություն (թիվ 97, 23 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 142.000 /մեկ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ,
-դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն (թիվ 23, 06 մարտի 2014թ.)` «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է ընդհանուր` 170.374 /մեկ հարյուր յոթանասուն հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ,
-դատակենսաբանական փորձաքննություն (թիվ 102, 13 մարտի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 8.000 /ութ հազար/ ՀՀ դրամ,
-դատատեսաձայնագրային փորձաքննություն (թիվ 09731406, 02 հունիսի 2014թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 134.400 /մեկ հարյուր երեսունչորս հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Վկա, Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 տան բնակիչ Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից, մոր մահից հետո, Ամալյա Սարգսյանն իրեն տարել է իր տուն և խնամել որպես հարազատ թոռան։ Տուժող Ամալյա Սարգսյանի հետ գտնվել է լավ հարաբերությունների մեջ, քանի որ վերջինս իրեն մայրություն է արել։ Ամալյա Սարգսյանը հանդիսացել է թոշակառու և նրա ապրուստի հիմնական միջոցն է եղել տունը վարձակալական հիմունքներով հանձնելը։ 2013թ. ապրիլին տան մի սենյակը վարձակալությամբ հանձնվել է Արթուր անվամբ մի անձի։ Նրա հետ, մոտ 15 օր, սակայն ոչ մշտապես այդ սենյակում բնակվել է նաև Արսեն Քյաբաբչյանը, ում հետ ծանոթացել է այդ ժամանակ։ Այդ ընթացքում տուժողը և Արսեն Քյաբաբչյանը գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ։ 2014թ. հունվարի 19-ին Երևանի Օպերայի թատրոնի մոտ գտնվող ինտերնետային ակումբի մոտ պատահաբար հանդիպել է Արսեն Քյաբաբչյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ տանը չի բնակվում, գիշերում է ինտերնետային ակումբներում։
Դեպքին նախորդող չորս օրերի ընթացքում Արսեն Քյաբաբչյանը երկու կամ երեք անգամ այցելել է իրենց տուն, Ամալյա տատը նրան կերակրել է, նույնիսկ իր անձնական իրերից կոշիկներ է տվել նրան, սակայն թույլ չի տվել գիշերել իրենց տանը` առաջարկելով վերադառնալ իր տուն։ Արսեն Քյաբաբչյանը շարունակել է գիշերել ինտերնետային ակումբներում։
2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։00-ին ինքը գնացել է աշխատանքի, աշխատել է մինչև ժամը 17։00-ը, որից հետո հանդիպել իր ընկերուհուն, գնացել վերջինիս տատի տուն և այնտեղ մնացել մինչև ժամը 22։40-ը։ Տուն վերադառնալու ճանապարհին իր հեռախոսին զանգահարել է Ամալյա տատի տան վարձակալներից Մհեր Մկրտչյանը և հայտնել, որ տան մուտքի դուռը, որը մշտապես բաց է եղել` գտնվում է փակ վիճակում, որի պատճառով չեն կարողանում օգտվել ընդհանուր օգտագործման զուգարանից։ Ժամը 23։00-ի սահմաններում հասնելով տուն` տեսել է, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Մտածել է, որ Ամալյա տատը կողպել է դուռը, գնացել է տանից, իսկ բանալին պահել է մուտքի դռան փալասի տակ, որտեղ սովորաբար պահվում էր։ Փնտրել է բանալին, բայց չի գտել։ Դրանից հետո վարձակալների օգնությամբ միջանցքի պատուհանից մտել է տուն։ Հյուրասենյակի հատակին տեսել է Ամալյա տատին` գետնին ընկած վիճակում։ Այդ պատճառով վախեցել է, գոռացել, սակայն որևէ արձագանք չի ստացել։ Վարձակալները կոտրել են մուտքի դուռը, մտել են ներս և տեսելով Ամալյա տատին` գետնին ընկած վիճակում, իրեն թույլ չեն տվել մոտենալ նրան։ Հարևանները զանգահարել են շտապօգնություն և ոստիկանություն։
Նույն օրը ոստիկանությունում իմացել է, որ Ամալյա տատի սպանությունը կատարել է Արսեն Քյաբաբչյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 23/
Վկա Վահագն Վահրամի Մովսիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանի ուսանող է և վարձակալությամբ բնակվել է Երևան Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան առանձնացված սենյակներից մեկում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել է դասերին մասնակցելու։ Վերադարձել է ժամը 19։00-ի սահմաններում, ցանկացել է հանդիպել Ամալյա Սարգսյանին, սակայն վերջինիս տան մուտքի դուռը փակ է եղել։ Դրանից հետո գնացել է զբոսնելու, տուն է վերադարձել ժամը 23։10-ին։ Դրսից ձայներ լսելով` դուրս է եկել բակ, տեսել է իր հարևանությամբ, վարձակալությամբ բնակվող Մհերին, իսկ տան ներսից լսել է Անդրանիկի բղավոցներն այն մասին, որ տատիկը մահացել է և որ չի կարողանում բացել տան մուտքի դուռը։ Մհերին խորհուրդ է տվել տան խորդանոցից բերել մետաղյա ձող և դրա օգնությամբ բացել դուռը։ Մհերը բերել է մետաղյա ձողը, տվել է իրեն, ինքն էլ դրանով բացել է դուռը։ Ներս են մտել և հյուրասենյակում, հատակին ընկած վիճակում տեսել են Ամալյա տատին` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 28-29/
Վկա, քրեական գործով տուժող Ամալյա Սարգսյանի քրոջ թոռ Գուրգեն Ռաֆայելի Մալոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։00-ի սահմաններում իր բարեկամուհուց տեղեկացել է, որ Ամալյան իր տան մեջ մահացել է։ Գնացել է վերջինիս տուն և տեսել նրան հյուրասենյակի գետնին ընկած վիճակում` դեմքի շրջանում մարմնական վնասվածքներով։ Հաջորդ օրը Անդրանիկ Դանիելյանից իմացել է, որ վերջին օրերին Ամալյային այցելել է միայն Արսեն Քյաբաբչյանը։ Ինքը նրան չի ճանաչել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 103-104/
Վկա Մհեր Սամվելի Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր հայր Սամվել Մկրտչյանի հետ վարձակալությամբ բնակվել են Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան առանձնացված սենյակներից մեկում։ Նշված տան զուգարանն ընդհանուր լինելու պատճառով մուտքի դուռը մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 09։00-ին դուրս են եկել տնից և գնացել աշխատանքի։ Ժամը 15։30-ին իր հայր Սամվել Մկրտչյանի հետ աշխատանքն ընդմիջելու նպատակով վերադարձել են տուն և նկատել են, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Այդ հանգամանքն իրենց համար անհարմարություններ է ստեղծել, քանի որ չեն կարողացել օգտվել տան զուգարանից և ջրից։ Դրանից հետո գնացել են աշխատանքի և վերադարձել ժամը 18։30-ին։ Տան մուտքի դուռը դարձյալ փակ է եղել։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում զանգահարել են Ամալյայի թոռանը` Անդրանիկին, որ գա և տան դուռը բացի։ Վերջինս հայտնել է, որ գտնվում է տաքսի ավտոմեքենայի մեջ և վերադառնում է տուն։ Անդրանիկը տուն է եկել ժամը 23։30-ին, փնտրել մուտքի դռան բանալին, սակայն չի գտել և իր օգնությամբ, միջանցքի պատուհանից ներս է մտել։ Քիչ անց լսվել են վերջինիս բղավոցները, որ «տատիկը մահացել է»։ Անդրանիկը չի կարողացել ներսի կողմից բացել տան մուտքի դուռը։ Վարձակալ Վահագն Մովսիսյանի խորհրդով խորդանոցից վերցրել է մետաղյա ձողը, տվել է Վահագին, վերջինս էլ դրա միջոցով բացել է տան մուտքի դուռը։ Ներս են մտել և տեսել հյուրասենյակի հատակին ընկած վիճակում Ամալյային` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ, որոնք տվյալ օրն առավոտյան, երբ հանդիպել է Ամալյա Սարգսյանին` չեն եղել։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։
/գ.թ. 30-31/
Վկա, Մհեր Մկրտչյանի հայր Սամվել Կոմունարի Մկրտչյանի նույնաբովանդակ նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր որդի Մհեր Մկրտչյանի հետ հանդիսացել են Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան վարձակալ։ Նշված տան զուգարանն ընդհանուր լինելու պատճառով մուտքի դուռը մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 09։00-ին դուրս են եկել տնից և գնացել աշխատանքի։ Ժամը 15։30-ին վերադարձել են տուն` ընդմիջման և նկատել են, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Այդ հանգամանքն իրենց համար անհարմարություններ է ստեղծել, քանի որ չեն կարողացել օգտվել տան զուգարանից։ Դրանից հետո գնացել են աշխատանքի և վերադարձել ժամը 18։30-ին։ Տան մուտքի դուռը դարձյալ փակ է եղել։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում որդին զանգահարել է Ամալյայի թոռ Անդրանիկին, որ գա և տան դուռը բացի։ Վերջինս հայտնել է, որ գտնվում է տաքսի ավտոմեքենայի մեջ և վերադառնում է տուն։ Անդրանիկը տուն է եկել ժամը 23։30-ին, փնտրել մուտքի դռան բանալին, սակայն չի գտել և իր որդի Մհերի օգնությամբ միջանցքի պատուհանից մտել է ներս։ Քիչ անց լսվել են վերջինիս բղավոցները, որ «տատիկը մահացել է» և չի կարողնում ներսի կողմից տան մուտքի դուռը բացել։ Որդին խորդանոցից բերել է մետաղյա ձողը և Վահագը դրա միջոցով բացել է տան մուտքի դուռը։ Մտել են ներս և հուրասենյակի հատակին ընկած վիճակում տեսել են Ամալյային` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։ Ամալյա Սարգսյանին վերջին անգամ տեսել է 2014թ. հունվարի 21-ին, նրա դեմքին այդ օրը վնասվածքներ չեն եղել։
/գ.թ. 32-33/
Տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 23-ի թիվ 97 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«Հիմնվելով Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության տվյալների վրա և առաջնորդվելով որոշմամբ առաջադրված հարցերով, գալիս եմ հետևությունների, որ քաղ.-ուհի Ա. Սարգսյանի մահը վրա հասել` մեխանիկական շնչահեղձությունից և գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, արտաքին շնչական անցքերի փակման և պարանոցի օրգանների ձեռքերով սեղման-խեղդման և գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու հետևանքով, որոնք էլ գտնվում են ուղղակի պատճառական կապի մեջ, մահվան անմիջական պատճառների հետ։ Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված` քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքների, լեզվի ծայրի սալջարդ վերքի, դեմքի, վերին և ստորին շրթունքների ներսային մակերեսների, կզակային և պարանոցային շրջանների արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխի մաշկի տակ արյունազեղումների, ուղեղի` կարծր և փափուկ թաղանթներում, ուղեղիկի և գլխուղեղի հիմային մակերեսների վրա անցումով` արյունազեղումների, ուղեղանյութում` կետավոր արյունազեղումների, ենթակարծրենային արյունահավաքի և ենթաոստայնային արյունազեղումների առկայություններով և արտաքին շնչական ուղիների փակումից, որի հետևանքով առաջացել են կետավոր արյունազեղումներ` շրթունքների ներսային մակերեսներին, աչքերի շաղկապենու, սրտի էպիկարդի, ընդերային թոքամզի տակ, սրտի աջ կեսի գերարյունալեցություն, ներքին օրգանների կանգային գերարյունություն, արյան հեղուկ վիճակ, հեղուկ արյան առկայությունով շնչական ուղիներում, որոնք բոլորն էլ պատճառվել են` կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկաներով, սովորաբար կենդանի անձանց մոտ ունեն կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ, իսկ տվյալ` կոնկրետ դեպքում հանգեցրել են մահվան։ Վերը ստացված մարմնական վնասվածքները ստանալուց հետո տուժողը չէր կարող կատարել ինքնուրույն գործողություններ` շարժվել, բղավել և այլն։ Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև քերծվածքներ, արյունազեղումներ կրծքավանդակի առաջային մակերեսի վերին երրորդականի շրջանում, ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի շրջանում, կրծոսկրի, աջից և ձախից 1-ին կողոսկրերի հաողնաշարային, աջից 2-րդ, ձախից 2,3,4,7,8-րդ կողոսկրերի պտկային գծերով ուղղակի փակ կոտրվածքներ, որոնք նույնպես պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկաներով, սովորաբար կենդանի անձանց ընդհանուր վերցրած ունեն առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ, սակայն տվյալ` կոնկրետ դեպքում մահվան հետ պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում։ Իսկ առանձին-առանձին վերցրած կրծքավանդակի աջային մակերեսի քերծվածքները, արյունազեղումները, կողոսկրերի և կրծոսկրի կոտրվածքները, միմյանցից չեն տարանջատվում և պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, իսկ ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի արյունազեղումը առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։ Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերված վաղ դիակային երևույթների զարգացման աստիճանից, վերջինիս մահը վրա է հասել դիահերձումից 14-16 ժամ առաջ։ Դատաբժկական փորձաքննությամբ հանգուցյալի սեռական ուղիների, հեշտոցի և հետանցքի շրջաններում վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։ Դատաքիմիական փորձաքննությամբ Ա. Սարգսյանի դիակից վերցրած արյան մեջ սպիրտներ չեն հայտնաբերվել։ Ա. Սարգսյանի արյունը պատկանում է 1/առաջին/ խմբին։ դատակենսաբանական ուսումնասիրությամբ Ա. Սարգսյանի դիակի բերանի, հեշտոցի և հետանցքի պարունակություններից վերցրած քսուկներում և խծուծներում սերնէակներ չեն հայտնաբերվել։»։
/գ.թ. 142-156/
Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 23-ի թիվ 172 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«(…)
Ըստ փորձաքննվողի խոսքերի-«22.01.2014թ.-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում, գնացել է ծանոթ` Անդրանիկենց տուն, վերջինս տանը չի եղել, տանն է եղել նրա տատիկը` Ամալյան, որին ինքը հարցրել է, թե կարող է սպասել Անդրանիկին, վերջինս պատասխանել է, որ` ոչ, ապա իրեն վիրավորելով «այլանդակի ծնունդ» է անվանել, որից ինքը նյարդայնանալով բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքով մեկ անգամ հարվածել նրա դեմքին, գլխարկով սեղմել է նրա դեմքին, պարանոցին, և երբ վերջինս ձեռքերով անկանոն շարժումներ է կատարել, ինքը նրան թողել է, ստուգել շնչառությունը և սրտի աշխատանքը, համոզվել, որ վերջինս կենդանի է, հեռացել է։ Գետնին գցելու ընթացքում վերջինս ճանկռել է իր դեմքի և պարանոցի շրջանները։ Գիտակցության կորուստ, քթային արյունահոսություն չի ունեցել։ Բուժօգնության չի դիմել»։
(…)
«Ա. Քյաբաբչյանի մարմնական վնասվածքները` աջ այտային, ստործնոտային, պարանոցի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղման ձևով, պատճառվել են բութ առարկաներով, կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։»։
/գ.թ. 73-74/
Դատակենսաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 24-ի թիվ 26 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացված Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում ուղեկցող H հակածինով AB խմբին։
3. Փորձաքննության ներկայացված գլխարկի և Ամալյա Սարգսյանի ձախ ձեռքի եղնգային կտրվածքների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խումբ ունեցող որևէ անձից, կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանից, բայց չէր կարող առաջանալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանից։
4. Փորձաքննության ներկայացված Ամալյա Սարգսյանի աջ ձեռքին և Արսեն Քյաբաբչյանի աջ և ձախ ձեռքերի եղնգային կտրվածքների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չհայտնաբերվեց։»
/գ.թ. 133-136/
Մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 24-ի թիվ 02751405 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննությանը ներկայացված Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են օտար բնական և քիմիական մանրաթելեր, որոնցից բնական բրդյա դարչնագույն կարմիր, սև գույների և քիմիական հարթ կապույտ գույնի /40մկմ/ մանրաթելերը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն Ամալյա Սարգսյանի հագուստների գործվածքների կազմի մեջ մտնող բնական բրդյա դարչնագույն, կարմիր, սև գույների և քիմիական հարթ կապույտ գույնի /40մկմ/ մանրաթելերի հետ։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված Ամալյա Սարգսյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են օտար բնական և քիմիական մանրաթելեր, որոնցից բնական բամբակյա կապույտ գույնի մանրաթելերը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներից անդրավարտիքի գործվածքի կազմի մեջ մտնող բնական բամբակյա կապույտ գույնի մանրաթելերի հետ։»։
/գ.թ. 140-141/
Դատատեսաձայնագրային փորձաքննության 2014թ. հունիսի 02-ի թիվ 09731406 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
«1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Plasmon» ընկերության արտադրության լազերային սկավառակի (թողարկման սերիական համարի վերաբերյալ սկավառակի վրա տպագիր գրառումներ չկան) վրա առկա է «Case #13108314 from 25-01-2014» անվանումով դիրեկտորիա, որը պատկանում է տարբեր թվային անվանումներով 12 ֆայլեր` «wav» ֆորմատի։ Ֆայլերը պարունակում են ձայնագրված խոսակցություններ։ Ելնելով հետազոտելի խոսակցությունների բովանդակությունից և ֆայլերի անվանումներից` կարելի է նշել, որ ձայնագրությունները պարունակում են 2013թ. հունվարի 25-ին կայացված ինչ-որ դատական նիստի ընթացքը, մասնավորապես` նիստի մասնակիցների կողմից արտասանված բանավոր խոսքը (համաձայն որոշման` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունվարի 25-ին կայացված դատական նիստի ընթացքը)։
Ձայնագրված խոսակցությունների վերծանումները բերված են եզրակացությանը կից հավելվածում։
2. Հետազոտելի ձայնագրություններում մոնտաժման բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել։»։
/գ.թ. 226-234/
Սստացիոնար դատահոգեբուժուկան և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 2014թ. մարտի 06-ի թիվ 23 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«5. Հաշվի առնելով Ա. Քյաբաբչյանի մտավոր ունակությունները, հոգեվիճակը և հոգեբանական առանձնահատկությունները` նա կարող է մասնակցել քննչական գործողություններին։
6. Ա. Քյաբաբչյանի «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարում», ախտորոշմամբ պայմանավորված այնպիսի առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են` ագրեսիվությունը, իմպուլսիվությունը, հուզական անկայունությունը, դյուրագրգռվածությունը, ազդել են նրա վարքի վրա հետազոտվող իրավիճակում։
7,8. Հետազոտվող իրավիճակում Ա. Քյաբաբչյանը չի գտնվել ֆիզիոլոգիական աֆեկտի /հոգեկան խիստ հուզմունքի/ վիճակում։»։
/գ.թ. 181-191/
Տեսաերիզի զննում կատարելու վերաբերյալ 2014թ. մայիսի 22-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` տվյալ սկավառակի վրա առկա է «20140123-172428» անվանումով ֆայլ, որը պարունակում է տեսաձայնագրություն։ Ֆայլի անվանումից երևում է, որ տեսաձայնագրությունը կատարվել է 2014թ. հունվարի 23-ին։ Տեսաձայնագրությունն ունի 8 րոպե 33 վայրկյան տևողություն։ Տեսանկարահանվել է աշխատասենյակ, որտեղ աթոռին նստած է թիվ 13108314 քրեական գործով կասկածյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը, իսկ դիմացը նստած է վերջինիս օրինական ներկայացուցիչ, նրա մայր Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանը։ Պատասխանելով իրեն առաջադրված հարցերին` Արսեն Քյաբաբչյանը հայտարարել է, որ դեպքի օրը, ժամը 11։30-ին, իր ծանոթ Անդրանիկին հանդիպելու նպատակով, դուրս է եկել ինտերնետային ակումբից և գնացել Լեոյի փողոցում գտնվող նրա տուն, սակայն Անդրանիկը տանը չի եղել։ Տանը գտնվել է Անդրանիկի տատ Ամալյան։ Վերջինս վիրավորել է իրեն և առաջարկել է դուրս գալ իր տնից։ Ինքը չի ենթարկվել Ամալյայի պահանջին և մնացել է նրա տանը։ Ոտքով, ձեռքով հարվածներ է հասցրել տուժող Ամալյա Սարգսյանին, նրան գցել է գետնին, այնուհետև Ամալյայի գլխարկը պահել է նրա դեմքին, ձեռքով սեղմել նրա բերանին, այդպես պահել է մի քանի վայրկյան, որից հետո դուռը փակել և հեռացել է, իսկ բանալին նետել է։
/գ.թ. 220-223/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. հունիսի 23-ի արձանագրությունով, որի համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող տունն է։ Զննության ընթացքում հայտնաբերվել է տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակը, որը բջջային հեռախոսով լուսանկարահանվել է։ Բացի այդ դիակի մոտից հայտնաբերվել է սև գույնի բրդյա գլխարկ, որը փաթեթավորվել և կնիքվել է համապատասխան կնիքով։ Զննության ընթացքում Անդրանիկ Դանիելյանը հայտատարել է, որ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։10-ի սահմաններում եկել է տուն։ Քանի որ մուտքի դուռը փակ է եղել` պատուհանից մտել է տուն, տեսել է Ամալյա Սարգսյանին հյուրասենյակի գետնին ընկած վիճակում` առանց կենդանության նշանների և քանի որ չի գտել մուտքի դռան բանալին` վարձակալներին խնդրել է կոտրել դուռը։
/գ.թ. 1-3II/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն անցկացնելու թույլտվություն ստանալու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալի 2014թ. հունվարի 23-ի միջնորդությունը բավարարելու վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից նույն օրը կայացված որոշման հիման վրա իրականացված օպերատիվ հետախուզական միջոցառման տեսանկարահանման վերաբերյալ լազերային սկավառակով։
Նույն դատարանում մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչով։
/գ.թ. 237/
2014թ. հունիսի 09-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներով, դրանց մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատներով։
/գ.թ. 238/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` որպես կասկածյալ տված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. հունվարին իր տանը չի բնակվել և գիշերել է տարբեր ինտերնետային ակումբներում։ Հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Անդրանիկ Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող տուժող Ա. Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Ա. Դանիելյանը, սակայն նա տանը չի եղել։ Նրա տատ Ամալյա Սարգսյանը սկսել է դժգոհություն հայտնել Անդրանիկի և իր վարքից և իրեն առաջարկել է դուրս գալ իր տնից։ Ինքը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է վերջինիս տան հյուրասենյակում և դիտել հեռուստացույց։ Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը և իրեն վիրավորել, ինչից ինքը զայրացել է, ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, այնուհետև ոտքով հարվածել դեմքին, որից հետո, վերցնելով գետնին ընկած Ամալյա Սարգսյանի գլխարկը` այն սեղմել է նրա դեմքին և պահել մի քանի վայրկյան, որպեսզի վերջինս չբղավի և հարևանները նրա ձայնը չլսեն։ Այդ ընթացքում Ամալյա Սարգսյանը պայքարել է իր հետ և իրեն հասցրել վնասվածքներ` դեմքի շրջանում։ Դրանից հետո դուրս է եկել տնից և գտնվելով շփոթված վիճակում` դրսից կողպել է տան մուտքի դուռը, իսկ բանալին նետել տվյալ` Կոնդ թաղամասի աստիճաններին։
Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, իսկ գլխարկով վերջինիս բերանը փակել է, որպեսզի հարևանները չլսեն նրա ձայնը։
/գ.թ. 78-81/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/գ.թ. 89, 251/
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մինչև 5 տարեկան հասակը բնակվել է իր հարազատ ծնողների` Արմեն Քյաբաբչյանի և Թեյմինե Գևորգյանի հետ։ Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո բնակվել է մոր հետ միասին։ Իր դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվել է միայն մայրը` Թեյմինե Գևորգյանը։ 2005թ.-ին մայրն ամուսնացել է Վասպուրակ Վարդանյանի հետ և ինքը մինչև 2012թ. մշտապես ապրել է նրանց հետ համատեղ։
Հարազատ ծնողների ամուսնալուծվելուց հետո շուրջ տաս տարի հայրն իրենով չի հետաքրքրվել, նրա հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, նրան չի տեսել։ Մեկ անգամ հոր հետ հանդիպել է դեպքից մի քանի ամիս առաջ, մեկ անգամ էլ նրան տեսել է բռնվելուց հետո։
Շուրջ երկու տարի առաջ սկսել է վարձակալությամբ բնակվել տարբեր հասցեներում, այդ թվում բնակվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժողին պատկանող տան սենյակներից մեկում, գիշերել է ինտերնետ ակումբներում, երբեմն բնակվել է մոր հետ միասին։
Շուրջ մեկ տարի տաս ամիս առաջ իր մոտ առաջացել են առողջական խնդիրներ։ Ժամանակ առ ժամանակ երևակայությունից դուրս գործողություններ է կատարել։ Ներկայումս նույնպես տարբեր իրավիճակներում իրեն կառավարել, իր կատարած գործողությունների համար պատասխան տալ չի կարողանում։
2013թ. նոյեմբերի վերջերից մինչև 2014թ. հունվարի 19-ն աշխատել է «Հին Էրիվան» ռեստորանային համալիրում որպես մատուցող։
Դեպքից մի քանի ժամ առաջ եղել է ինտերնետ ակումբում։ Այնտեղ է եկել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը։ Մի քանի ժամ միասին գտնվել են այդ ինտերնետ ակումբում։ Անդրանիկ Դանիելյանը գտնվել է հարբած վիճակում։ Նկատել է, որ նա դուրս է եկել ակումբից։ Մտահոգվելով նրանով` ժամը 10։00-ից 11։00-ի սահմաններում ինքը նույնպես դուրս է եկել այդ ակումբից և գնացել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող նրանց տուն։ Անդրանիկ Դանիելյանը տանը չի եղել։ Դուրս է եկել տնից և Անդրանիկ Դանիելյանին սպասելու նպատակով նորից վերադարձել է, նստել է տան հյուրասենյակում և դիտել հեռուստացույց։ Այդ ընթացքում և մինչ այդ էլ տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհել է Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, ասել է, որ իրենք կոնֆլիկտներ են ունենում Անդրանիկ Դանիելյանի հետ վերջինիս` ոգելից խմիչք օգտագործելու, գումար տուն չբերելու, վարձակալների կողմից տրված վարձավճարները ծախսելու, տան գույքը վատնելու պատճառով և այս անգամ էլ նրան իր այդ պահվածքի պատճառով տնից դուրս է արել։ Տուժողն իրեն հորդորել է չշփվել Անդրանիկի հետ` ասելով, որ «փորձանքի կգաս»։ Այնուհետև տուժողն անջատել է հեռուստացույցը, սկսել է դժգոհել նաև իրենից, վիրավորել և դուրս է հրավիրել տնից։ Ինքը մեկ անգամ տուժողին զգուշացրել է, որ չվիրավորի, սակայն վերջինս շարունակել է վիրավորել իրեն։ Դրանից զայրացել է, մոտեցել և հրել է նրան։ Այդ ընթացքում տուժողը ճանկռել է իրեն։ Ինքը մեկ անգամ հարվածել է տուժողի դեմքին։ Տուժողը վայր է ընկել։ Գետնին ընկած վիճակում մեկ անգամ էլ ոտքով է հարվածել, որից հետո տուժողը սկսել է բղավել։ Որպիսի տուժողի ձայնը հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից չլսվի` նրա գլխարկը հանել, դրել է դեմքին և այդպես պահել մի քանի վայրկյան։ Գլխարկը թողնելով դեմքին, ստուգելով տուժողի զարկերակը, տեսնելով, որ նա ողջ է, շնչում է` հեռացել է տնից։ Քանի որ այդ տան մուտքի դռան բանալին եղել է դռան վրա` ինքը դրսի կողմից բանալիով փակել է այդ դուռը, բանալին նետել է այդտեղ գտնվող աստիճանահարթակի վրա և իր անձնական գործերով գնացել է Երևանի Մաշտոցի պողոտա։
Տուժողի` վայր ընկնելուց հետո նրան օգնություն չի ցուցաբերել, նրա վիճակի մասին չի հետաքրքրվել, քանի որ չի մտածել, որ նման դեպք կարող էր լինել նրա հետ։ Ինքը տուժողին ընդամենը հարվածել է երեք անգամ, նրան չի ծեծել։ Չի կարծում, որ իր այդ արարքը կատարելու պահին գտնվել է ֆիզիկապես անկայուն վիճակում։
Ինչ վերաբերում է լուսանկարներում պատկերված, տուժողի ներքնաշորը իջեցված լինելու հանգամանքին, ապա ինքն այդ մասին ոչինչ հայտնել չի կարող, քանի որ ինքն այդպիսի արարք չի կատարել։ Երբ ինքը տնից դուրս է եկել` տուժողը գտնվել է գետնին պառկած վիճակում։ Նրա հագին եղած հագուստներից հիշում է միայն «ժիլետ»-ը։
Իրեն առաջադրված մեղադրանքում նշված փաստական հանգամանքներն ըստ էության ընդունում է, սակայն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ ինքը տուժողին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չունենալու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինաբար տուժողին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը, այսինքն սպանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնհինգ տարեկան լինելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր կատարած հանցագործության համար ենթակա է պատժի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
2. Ազատազրկումն անչափահասների նկատմամբ նշանակվում է՝
(…)
2) մինչև տասնվեց տարին լրանալը կատարած ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքի համար՝ առավելագույնը յոթ տարի ժամկետով.
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։
(…)»։
Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, առավելագույնը յոթ տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները պետք է վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա` ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն`
«1. Դատական ծախսերը բաղկացած են`
(…)
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից.
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Անչափահասին դատապարտելու դեպքում դատական ծախսերը կարող են դրվել նրա օրինական ներկայացուցչի վրա։»։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող, ընդհանուր` 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. հունվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` ոչնչացնել։
Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0095/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 20-06-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0095/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13108314 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արսեն Քյաբաբչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 1130–ի սահմններում իր ծանոթ Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանի Երևանի Լեոյի 70 հասցեում գտնվող տան հյուրասենյակում, անձնական հարցերի շուրջ վիճաբանության մեջ է մտել տան տիրոջ՝ Ամալիա Հայրապետի Սարգսյանի հետ, որի րնթացքում ապօրինաբար նրան կյանքից զրկելու՝ սպանելու դիտավորությամբ, ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, այնուհետև ոտքերով հարվածներ է հասցրել գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններում, որից հետո ձեռքերով սեղմել նրա պարանոցր, պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջությանը ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքների, լեզվի ծայրի սալջարդ վերքի, դեմքի, վերին և ստորին շրթունքների ներսային մակերեսների, կզակային և պարանոցային շրջանների արյունագեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխի մաշկի տակ արյունազեղումների, ուղեղի՝ կարծր և փափուկ թաղանթներում, ուղեղիկի և գլխուղեղի հիմային մակերեսների վրա անցումով՝ արյունազեղումների, ուղեղանյութում՝ կետավոր արյունազեղումների, ենթակարծրենային արյունահավաքի և ենթաոստայնային արյունազեղումների առկայություններով և արտաքին շնչառական ուղիների փակումից, որի հետևանքով առաջացել են կետավոր արյունազեղումներ՝ շրթունքների ներսային մակերեսներին, աչքերի շաղկապենու, սրտի էպիկարդի, րնդերային թոքամզի տակ, սրտի աջ կեսի գերարյունալեցություն, արյան հեղուկ վիճակ, հեղուկ արյան առկայությունով շնչական ուղիներում, քերծվածքների, արյունագեղումների կրծքավանդակի առաջային մակերեսի վերին երրորդականի շրջանում, ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի շրջանում, կրծոսկրի, աջից և ձախից 1-ին կողոսկրերի ողնաշարային, աջից 2-րդ, ձախից 2,3,4,7,8-րդ կողոսկրերի պտկային գծերով ուղղակի փակ կոտրվածքների ձևով, որոնց հետևանքով տուժողը մեխանիկական շնչահեղձությունից և գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, արտաքին շնչական անցքերի փակման և պարանոցի օրգանների ձեռքերով սեղման-խեղդման և գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու պատճառով մահացել է։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Քյաբաբչյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.1 |
| Չափահաս | Ոչ |
Մակագրել
| Երբ | 20-06-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-06-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 23-06-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 23-06-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-07-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Քյաբաբչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 26-08-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Քյաբաբչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 26-08-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 26 օգոստոսի 2014թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0095/01/14 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մանուկյանի, պաշտպան Մ. Թովմասյանի, ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Թ. Գևորգյանի, տուժողի իրավահաջորդ Ա. Սարգսյան, տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Գ. Մելիքյան, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի /ծնված 1998թ. փետրվարի 09-ին, Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, 2013թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա վերաբերյալ հարուցված թիվ 09116913 քրեական գործի վարույթը կարճվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի ընդունման հիմքով, հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի, կալանքի տակ է 2014թ. հունվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով/ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13108314 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2014թ. հունվարի 23-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։00-ի սահմաններում Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 տան հյուրասենյակի հատակին նույն տան բնակչուհի Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակը` դեմքի շրջանում բռնության հետքերով հայտնաբերելու դեպքի առթիվ։ Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանի Երևանի Լեոյի 70 հասցեում գտնվող տան հյուրասենյակում, անձնական հարցերի շուրջ վիճաբանության մեջ է մտել տան տիրոջ` Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հետ, որի ընթացքում ապօրինաբար նրան կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ, ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, այնուհետև ոտքերով հարվածներ է հասցրել գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններում, որից հետո ձեռքերով սեղմել նրա պարանոցը, պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջությանը ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ`քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքների, լեզվի ծայրի սալջարդ վերքի, դեմքի, վերին և ստորին շրթունքների ներսային մակերեսների, կզակային և պարանոցային շրջանների արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխի մաշկի տակ արյունազեղումների, ուղեղի` կարծր և փափուկ թաղանթներում, ուղեղիկի և գլխուղեղի հիմային մակերեսների վրա անցումով` արյունազեղումների, ուղեղանյութում` կետավոր արյունազեղումների, ենթակարծրենային արյունահավաքի և ենթաոստայնային արյունազեղումների առկայություններով և արտաքին շնչառական ուղիների փակումից, որի հետևանքով առաջացել են կետավոր արյունազեղումներ` շրթունքների ներսային մակերեսներին, աչքերի շաղկապենու, սրտի էպիկարդի, ընդերային թոքամզի տակ, սրտի աջ կեսի գերարյունալեցություն, արյան հեղուկ վիճակ, հեղուկ արյան առկայությունով շնչական ուղիներում, քերծվածքների, արյունազեղումների կրծքավանդակի առաջային մակերեսի վերին երրորդականի շրջանում, ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի շրջանում, կրծոսկրի, աջից և ձախից 1-ին կողոսկրերի ողնաշարային, աջից 2-րդ, ձախից 2,3,4,7,8-րդ կողոսկրերի պտկային գծերով ուղղակի փակ կոտրվածքների ձևով, որոնց հետևանքով տուժողը մեխանիկական շնչահեղձությունից և գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, արտաքին շնչական անցքերի փակման և պարանոցի օրգանների ձեռքերով սեղման-խեղդման և գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու պատճառով մահացել է։ Այսինքն` Արսեն Քյաբաբչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդ. 1-ին մասով։»։ 2014թ. հունիսի 20-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և նույն օրն ընդունվել է դատարանի վարույթ։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում, անչափահաս, այդ ժամանակ տասնհինգ տարեկան, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր, վկա Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը։ Վերջինս տանը չի եղել։ Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից։ Արսեն Քյաբաբչյանը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է նրա տան հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել։ Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը։ Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ապօրինաբար Ամալյա Սարգսյանին կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը։ Ա. Քյաբաբչյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ։ Այնուհետև Արսեն Քյաբաբչյանը դեպքի վայրից հեռացել է` բանալիով փակելով տան մուտքի դուռը։ Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով տուժողը մահացել է։ Անչափահաս ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը ծնվել է 1998թ. փետրվարի 09-ին Երևանում։ 2002թ.-ին նրա ծնողներ Արմեն Քյաբաբչյանը և Թեյմինե Գևորգյանն ամուսնալուծվել են, որից հետո Արսեն Քյաբաբչյանը բնակվել է մոր հետ միասին։ 2005թ.-ին մայրը փաստացի ամուսնացել է Վասպուրակ Վարդանյանի հետ և Ա. Քյաբաբչյանը բնակվել է նրանց հետ համատեղ։ Նրա դաստիարակութ¬յամբ և խնամքով զբաղվել է սկզբում միայն մայրը` Թեյմինե Գևորգյանը, իսկ 2005թ.-ից սկսած` նաև Թեյմինե Գևորգյանի հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Վասպուրակ Վարդանյանը։ Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը սովորել է Երևանի Ալ. Մյասնիկյանի անվան թիվ 66 հանրակրթական դպրոցում և ավարտել է այդ դպրոցի 9-րդ դասարանը։ Արսեն Քյաբաբչյանի ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված է, կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք են, սակայն նրա հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը բավարար չեն` Արսեն Քյաբաբչյանը տառապել է «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարումներ» հիվանդությամբ, որով պայմանավորված առանձնահատկությունները` ագրեսիվությունը, իմպուլսիվությունը, հուզական անկայունությունը, դյուրագրգռությունն ազդել են նրա վարքի վրա։ Դեպքին նախորդող շուրջ մեկ տարվա ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Քյաբաբչյանը հեռացել է տնից, վարձակալությամբ բնակվել է տարբեր վայրերում, հաճախակի այցելել է ինտերնետ ակումբներ և գիշերել այնտեղ։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը մեղադրվել է 2013թ. օգոստոսի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարք կատարելու մեջ, որի համար նրա վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված թիվ 09116913 քրեական գործի վարույթը կարճվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի ընդունման հիմքով։ Արսեն Քյաբաբչյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է տասնհինգ տարեկան հասակում։ Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են հետևյալ փորձաքննությունները. -Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննություն (թիվ 172, 23 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 8.000 /ութ հազար/ ՀՀ դրամ, -դատակենսաբանական փորձաքննություն (թիվ 26, 24 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 56.000 /հիսունվեց հազար/ ՀՀ դրամ, -մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննություն (Հմ` 02751405, 03 մարտի 2014թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 33.600 /երեսուներեք հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ, -Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննություն (թիվ 97, 23 հունվարի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 142.000 /մեկ հարյուր քառասուներկու հազար/ ՀՀ դրամ, -դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն (թիվ 23, 06 մարտի 2014թ.)` «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է ընդհանուր` 170.374 /մեկ հարյուր յոթանասուն հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ, -դատակենսաբանական փորձաքննություն (թիվ 102, 13 մարտի 2014թ.)` ՀՀ առողջապահության նախարարության Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որի արժեքը կազմել է 8.000 /ութ հազար/ ՀՀ դրամ, -դատատեսաձայնագրային փորձաքննություն (թիվ 09731406, 02 հունիսի 2014թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 134.400 /մեկ հարյուր երեսունչորս հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Վկա, Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 տան բնակիչ Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից, մոր մահից հետո, Ամալյա Սարգսյանն իրեն տարել է իր տուն և խնամել որպես հարազատ թոռան։ Տուժող Ամալյա Սարգսյանի հետ գտնվել է լավ հարաբերությունների մեջ, քանի որ վերջինս իրեն մայրություն է արել։ Ամալյա Սարգսյանը հանդիսացել է թոշակառու և նրա ապրուստի հիմնական միջոցն է եղել տունը վարձակալական հիմունքներով հանձնելը։ 2013թ. ապրիլին տան մի սենյակը վարձակալությամբ հանձնվել է Արթուր անվամբ մի անձի։ Նրա հետ, մոտ 15 օր, սակայն ոչ մշտապես այդ սենյակում բնակվել է նաև Արսեն Քյաբաբչյանը, ում հետ ծանոթացել է այդ ժամանակ։ Այդ ընթացքում տուժողը և Արսեն Քյաբաբչյանը գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ։ 2014թ. հունվարի 19-ին Երևանի Օպերայի թատրոնի մոտ գտնվող ինտերնետային ակումբի մոտ պատահաբար հանդիպել է Արսեն Քյաբաբչյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ տանը չի բնակվում, գիշերում է ինտերնետային ակումբներում։ Դեպքին նախորդող չորս օրերի ընթացքում Արսեն Քյաբաբչյանը երկու կամ երեք անգամ այցելել է իրենց տուն, Ամալյա տատը նրան կերակրել է, նույնիսկ իր անձնական իրերից կոշիկներ է տվել նրան, սակայն թույլ չի տվել գիշերել իրենց տանը` առաջարկելով վերադառնալ իր տուն։ Արսեն Քյաբաբչյանը շարունակել է գիշերել ինտերնետային ակումբներում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 11։00-ին ինքը գնացել է աշխատանքի, աշխատել է մինչև ժամը 17։00-ը, որից հետո հանդիպել իր ընկերուհուն, գնացել վերջինիս տատի տուն և այնտեղ մնացել մինչև ժամը 22։40-ը։ Տուն վերադառնալու ճանապարհին իր հեռախոսին զանգահարել է Ամալյա տատի տան վարձակալներից Մհեր Մկրտչյանը և հայտնել, որ տան մուտքի դուռը, որը մշտապես բաց է եղել` գտնվում է փակ վիճակում, որի պատճառով չեն կարողանում օգտվել ընդհանուր օգտագործման զուգարանից։ Ժամը 23։00-ի սահմաններում հասնելով տուն` տեսել է, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Մտածել է, որ Ամալյա տատը կողպել է դուռը, գնացել է տանից, իսկ բանալին պահել է մուտքի դռան փալասի տակ, որտեղ սովորաբար պահվում էր։ Փնտրել է բանալին, բայց չի գտել։ Դրանից հետո վարձակալների օգնությամբ միջանցքի պատուհանից մտել է տուն։ Հյուրասենյակի հատակին տեսել է Ամալյա տատին` գետնին ընկած վիճակում։ Այդ պատճառով վախեցել է, գոռացել, սակայն որևէ արձագանք չի ստացել։ Վարձակալները կոտրել են մուտքի դուռը, մտել են ներս և տեսելով Ամալյա տատին` գետնին ընկած վիճակում, իրեն թույլ չեն տվել մոտենալ նրան։ Հարևանները զանգահարել են շտապօգնություն և ոստիկանություն։ Նույն օրը ոստիկանությունում իմացել է, որ Ամալյա տատի սպանությունը կատարել է Արսեն Քյաբաբչյանը։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 23/ Վկա Վահագն Վահրամի Մովսիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանի ուսանող է և վարձակալությամբ բնակվել է Երևան Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան առանձնացված սենյակներից մեկում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել է դասերին մասնակցելու։ Վերադարձել է ժամը 19։00-ի սահմաններում, ցանկացել է հանդիպել Ամալյա Սարգսյանին, սակայն վերջինիս տան մուտքի դուռը փակ է եղել։ Դրանից հետո գնացել է զբոսնելու, տուն է վերադարձել ժամը 23։10-ին։ Դրսից ձայներ լսելով` դուրս է եկել բակ, տեսել է իր հարևանությամբ, վարձակալությամբ բնակվող Մհերին, իսկ տան ներսից լսել է Անդրանիկի բղավոցներն այն մասին, որ տատիկը մահացել է և որ չի կարողանում բացել տան մուտքի դուռը։ Մհերին խորհուրդ է տվել տան խորդանոցից բերել մետաղյա ձող և դրա օգնությամբ բացել դուռը։ Մհերը բերել է մետաղյա ձողը, տվել է իրեն, ինքն էլ դրանով բացել է դուռը։ Ներս են մտել և հյուրասենյակում, հատակին ընկած վիճակում տեսել են Ամալյա տատին` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 28-29/ Վկա, քրեական գործով տուժող Ամալյա Սարգսյանի քրոջ թոռ Գուրգեն Ռաֆայելի Մալոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։00-ի սահմաններում իր բարեկամուհուց տեղեկացել է, որ Ամալյան իր տան մեջ մահացել է։ Գնացել է վերջինիս տուն և տեսել նրան հյուրասենյակի գետնին ընկած վիճակում` դեմքի շրջանում մարմնական վնասվածքներով։ Հաջորդ օրը Անդրանիկ Դանիելյանից իմացել է, որ վերջին օրերին Ամալյային այցելել է միայն Արսեն Քյաբաբչյանը։ Ինքը նրան չի ճանաչել։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 103-104/ Վկա Մհեր Սամվելի Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր հայր Սամվել Մկրտչյանի հետ վարձակալությամբ բնակվել են Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան առանձնացված սենյակներից մեկում։ Նշված տան զուգարանն ընդհանուր լինելու պատճառով մուտքի դուռը մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 09։00-ին դուրս են եկել տնից և գնացել աշխատանքի։ Ժամը 15։30-ին իր հայր Սամվել Մկրտչյանի հետ աշխատանքն ընդմիջելու նպատակով վերադարձել են տուն և նկատել են, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Այդ հանգամանքն իրենց համար անհարմարություններ է ստեղծել, քանի որ չեն կարողացել օգտվել տան զուգարանից և ջրից։ Դրանից հետո գնացել են աշխատանքի և վերադարձել ժամը 18։30-ին։ Տան մուտքի դուռը դարձյալ փակ է եղել։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում զանգահարել են Ամալյայի թոռանը` Անդրանիկին, որ գա և տան դուռը բացի։ Վերջինս հայտնել է, որ գտնվում է տաքսի ավտոմեքենայի մեջ և վերադառնում է տուն։ Անդրանիկը տուն է եկել ժամը 23։30-ին, փնտրել մուտքի դռան բանալին, սակայն չի գտել և իր օգնությամբ, միջանցքի պատուհանից ներս է մտել։ Քիչ անց լսվել են վերջինիս բղավոցները, որ «տատիկը մահացել է»։ Անդրանիկը չի կարողացել ներսի կողմից բացել տան մուտքի դուռը։ Վարձակալ Վահագն Մովսիսյանի խորհրդով խորդանոցից վերցրել է մետաղյա ձողը, տվել է Վահագին, վերջինս էլ դրա միջոցով բացել է տան մուտքի դուռը։ Ներս են մտել և տեսել հյուրասենյակի հատակին ընկած վիճակում Ամալյային` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ, որոնք տվյալ օրն առավոտյան, երբ հանդիպել է Ամալյա Սարգսյանին` չեն եղել։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։ /գ.թ. 30-31/ Վկա, Մհեր Մկրտչյանի հայր Սամվել Կոմունարի Մկրտչյանի նույնաբովանդակ նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր որդի Մհեր Մկրտչյանի հետ հանդիսացել են Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատկանող տան վարձակալ։ Նշված տան զուգարանն ընդհանուր լինելու պատճառով մուտքի դուռը մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 09։00-ին դուրս են եկել տնից և գնացել աշխատանքի։ Ժամը 15։30-ին վերադարձել են տուն` ընդմիջման և նկատել են, որ տան մուտքի դուռը փակ է։ Այդ հանգամանքն իրենց համար անհարմարություններ է ստեղծել, քանի որ չեն կարողացել օգտվել տան զուգարանից։ Դրանից հետո գնացել են աշխատանքի և վերադարձել ժամը 18։30-ին։ Տան մուտքի դուռը դարձյալ փակ է եղել։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում որդին զանգահարել է Ամալյայի թոռ Անդրանիկին, որ գա և տան դուռը բացի։ Վերջինս հայտնել է, որ գտնվում է տաքսի ավտոմեքենայի մեջ և վերադառնում է տուն։ Անդրանիկը տուն է եկել ժամը 23։30-ին, փնտրել մուտքի դռան բանալին, սակայն չի գտել և իր որդի Մհերի օգնությամբ միջանցքի պատուհանից մտել է ներս։ Քիչ անց լսվել են վերջինիս բղավոցները, որ «տատիկը մահացել է» և չի կարողնում ներսի կողմից տան մուտքի դուռը բացել։ Որդին խորդանոցից բերել է մետաղյա ձողը և Վահագը դրա միջոցով բացել է տան մուտքի դուռը։ Մտել են ներս և հուրասենյակի հատակին ընկած վիճակում տեսել են Ամալյային` առանց կենդանության նշանների։ Վերջինիս դեմքին եղել են վնասվածքներ։ Դրանից անմիջապես հետո հարևաններն ահազանգել են ոստիկանություն։ Ամալյա Սարգսյանին վերջին անգամ տեսել է 2014թ. հունվարի 21-ին, նրա դեմքին այդ օրը վնասվածքներ չեն եղել։ /գ.թ. 32-33/ Տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 23-ի թիվ 97 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Հիմնվելով Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության տվյալների վրա և առաջնորդվելով որոշմամբ առաջադրված հարցերով, գալիս եմ հետևությունների, որ քաղ.-ուհի Ա. Սարգսյանի մահը վրա հասել` մեխանիկական շնչահեղձությունից և գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, արտաքին շնչական անցքերի փակման և պարանոցի օրգանների ձեռքերով սեղման-խեղդման և գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու հետևանքով, որոնք էլ գտնվում են ուղղակի պատճառական կապի մեջ, մահվան անմիջական պատճառների հետ։ Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված` քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքների, լեզվի ծայրի սալջարդ վերքի, դեմքի, վերին և ստորին շրթունքների ներսային մակերեսների, կզակային և պարանոցային շրջանների արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխի մաշկի տակ արյունազեղումների, ուղեղի` կարծր և փափուկ թաղանթներում, ուղեղիկի և գլխուղեղի հիմային մակերեսների վրա անցումով` արյունազեղումների, ուղեղանյութում` կետավոր արյունազեղումների, ենթակարծրենային արյունահավաքի և ենթաոստայնային արյունազեղումների առկայություններով և արտաքին շնչական ուղիների փակումից, որի հետևանքով առաջացել են կետավոր արյունազեղումներ` շրթունքների ներսային մակերեսներին, աչքերի շաղկապենու, սրտի էպիկարդի, ընդերային թոքամզի տակ, սրտի աջ կեսի գերարյունալեցություն, ներքին օրգանների կանգային գերարյունություն, արյան հեղուկ վիճակ, հեղուկ արյան առկայությունով շնչական ուղիներում, որոնք բոլորն էլ պատճառվել են` կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկաներով, սովորաբար կենդանի անձանց մոտ ունեն կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ, իսկ տվյալ` կոնկրետ դեպքում հանգեցրել են մահվան։ Վերը ստացված մարմնական վնասվածքները ստանալուց հետո տուժողը չէր կարող կատարել ինքնուրույն գործողություններ` շարժվել, բղավել և այլն։ Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև քերծվածքներ, արյունազեղումներ կրծքավանդակի առաջային մակերեսի վերին երրորդականի շրջանում, ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի շրջանում, կրծոսկրի, աջից և ձախից 1-ին կողոսկրերի հաողնաշարային, աջից 2-րդ, ձախից 2,3,4,7,8-րդ կողոսկրերի պտկային գծերով ուղղակի փակ կոտրվածքներ, որոնք նույնպես պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկաներով, սովորաբար կենդանի անձանց ընդհանուր վերցրած ունեն առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ, սակայն տվյալ` կոնկրետ դեպքում մահվան հետ պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում։ Իսկ առանձին-առանձին վերցրած կրծքավանդակի աջային մակերեսի քերծվածքները, արյունազեղումները, կողոսկրերի և կրծոսկրի կոտրվածքները, միմյանցից չեն տարանջատվում և պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, իսկ ողնաշարի գոտկային հատվածի աջ կեսի արյունազեղումը առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։ Ա. Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերված վաղ դիակային երևույթների զարգացման աստիճանից, վերջինիս մահը վրա է հասել դիահերձումից 14-16 ժամ առաջ։ Դատաբժկական փորձաքննությամբ հանգուցյալի սեռական ուղիների, հեշտոցի և հետանցքի շրջաններում վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։ Դատաքիմիական փորձաքննությամբ Ա. Սարգսյանի դիակից վերցրած արյան մեջ սպիրտներ չեն հայտնաբերվել։ Ա. Սարգսյանի արյունը պատկանում է 1/առաջին/ խմբին։ դատակենսաբանական ուսումնասիրությամբ Ա. Սարգսյանի դիակի բերանի, հեշտոցի և հետանցքի պարունակություններից վերցրած քսուկներում և խծուծներում սերնէակներ չեն հայտնաբերվել։»։ /գ.թ. 142-156/ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 23-ի թիվ 172 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «(…) Ըստ փորձաքննվողի խոսքերի-«22.01.2014թ.-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում, գնացել է ծանոթ` Անդրանիկենց տուն, վերջինս տանը չի եղել, տանն է եղել նրա տատիկը` Ամալյան, որին ինքը հարցրել է, թե կարող է սպասել Անդրանիկին, վերջինս պատասխանել է, որ` ոչ, ապա իրեն վիրավորելով «այլանդակի ծնունդ» է անվանել, որից ինքը նյարդայնանալով բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքով մեկ անգամ հարվածել նրա դեմքին, գլխարկով սեղմել է նրա դեմքին, պարանոցին, և երբ վերջինս ձեռքերով անկանոն շարժումներ է կատարել, ինքը նրան թողել է, ստուգել շնչառությունը և սրտի աշխատանքը, համոզվել, որ վերջինս կենդանի է, հեռացել է։ Գետնին գցելու ընթացքում վերջինս ճանկռել է իր դեմքի և պարանոցի շրջանները։ Գիտակցության կորուստ, քթային արյունահոսություն չի ունեցել։ Բուժօգնության չի դիմել»։ (…) «Ա. Քյաբաբչյանի մարմնական վնասվածքները` աջ այտային, ստործնոտային, պարանոցի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղման ձևով, պատճառվել են բութ առարկաներով, կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։»։ /գ.թ. 73-74/ Դատակենսաբանական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 24-ի թիվ 26 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննության ներկայացված Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի դիակի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբին։ 2. Փորձաքննության ներկայացված Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում ուղեկցող H հակածինով AB խմբին։ 3. Փորձաքննության ներկայացված գլխարկի և Ամալյա Սարգսյանի ձախ ձեռքի եղնգային կտրվածքների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խումբ ունեցող որևէ անձից, կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանից, բայց չէր կարող առաջանալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանից։ 4. Փորձաքննության ներկայացված Ամալյա Սարգսյանի աջ ձեռքին և Արսեն Քյաբաբչյանի աջ և ձախ ձեռքերի եղնգային կտրվածքների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չհայտնաբերվեց։» /գ.թ. 133-136/ Մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 24-ի թիվ 02751405 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննությանը ներկայացված Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են օտար բնական և քիմիական մանրաթելեր, որոնցից բնական բրդյա դարչնագույն կարմիր, սև գույների և քիմիական հարթ կապույտ գույնի /40մկմ/ մանրաթելերը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն Ամալյա Սարգսյանի հագուստների գործվածքների կազմի մեջ մտնող բնական բրդյա դարչնագույն, կարմիր, սև գույների և քիմիական հարթ կապույտ գույնի /40մկմ/ մանրաթելերի հետ։ 2. Փորձաքննությանը ներկայացված Ամալյա Սարգսյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են օտար բնական և քիմիական մանրաթելեր, որոնցից բնական բամբակյա կապույտ գույնի մանրաթելերը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներից անդրավարտիքի գործվածքի կազմի մեջ մտնող բնական բամբակյա կապույտ գույնի մանրաթելերի հետ։»։ /գ.թ. 140-141/ Դատատեսաձայնագրային փորձաքննության 2014թ. հունիսի 02-ի թիվ 09731406 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Plasmon» ընկերության արտադրության լազերային սկավառակի (թողարկման սերիական համարի վերաբերյալ սկավառակի վրա տպագիր գրառումներ չկան) վրա առկա է «Case #13108314 from 25-01-2014» անվանումով դիրեկտորիա, որը պատկանում է տարբեր թվային անվանումներով 12 ֆայլեր` «wav» ֆորմատի։ Ֆայլերը պարունակում են ձայնագրված խոսակցություններ։ Ելնելով հետազոտելի խոսակցությունների բովանդակությունից և ֆայլերի անվանումներից` կարելի է նշել, որ ձայնագրությունները պարունակում են 2013թ. հունվարի 25-ին կայացված ինչ-որ դատական նիստի ընթացքը, մասնավորապես` նիստի մասնակիցների կողմից արտասանված բանավոր խոսքը (համաձայն որոշման` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունվարի 25-ին կայացված դատական նիստի ընթացքը)։ Ձայնագրված խոսակցությունների վերծանումները բերված են եզրակացությանը կից հավելվածում։ 2. Հետազոտելի ձայնագրություններում մոնտաժման բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել։»։ /գ.թ. 226-234/ Սստացիոնար դատահոգեբուժուկան և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 2014թ. մարտի 06-ի թիվ 23 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «5. Հաշվի առնելով Ա. Քյաբաբչյանի մտավոր ունակությունները, հոգեվիճակը և հոգեբանական առանձնահատկությունները` նա կարող է մասնակցել քննչական գործողություններին։ 6. Ա. Քյաբաբչյանի «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարում», ախտորոշմամբ պայմանավորված այնպիսի առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են` ագրեսիվությունը, իմպուլսիվությունը, հուզական անկայունությունը, դյուրագրգռվածությունը, ազդել են նրա վարքի վրա հետազոտվող իրավիճակում։ 7,8. Հետազոտվող իրավիճակում Ա. Քյաբաբչյանը չի գտնվել ֆիզիոլոգիական աֆեկտի /հոգեկան խիստ հուզմունքի/ վիճակում։»։ /գ.թ. 181-191/ Տեսաերիզի զննում կատարելու վերաբերյալ 2014թ. մայիսի 22-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` տվյալ սկավառակի վրա առկա է «20140123-172428» անվանումով ֆայլ, որը պարունակում է տեսաձայնագրություն։ Ֆայլի անվանումից երևում է, որ տեսաձայնագրությունը կատարվել է 2014թ. հունվարի 23-ին։ Տեսաձայնագրությունն ունի 8 րոպե 33 վայրկյան տևողություն։ Տեսանկարահանվել է աշխատասենյակ, որտեղ աթոռին նստած է թիվ 13108314 քրեական գործով կասկածյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը, իսկ դիմացը նստած է վերջինիս օրինական ներկայացուցիչ, նրա մայր Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանը։ Պատասխանելով իրեն առաջադրված հարցերին` Արսեն Քյաբաբչյանը հայտարարել է, որ դեպքի օրը, ժամը 11։30-ին, իր ծանոթ Անդրանիկին հանդիպելու նպատակով, դուրս է եկել ինտերնետային ակումբից և գնացել Լեոյի փողոցում գտնվող նրա տուն, սակայն Անդրանիկը տանը չի եղել։ Տանը գտնվել է Անդրանիկի տատ Ամալյան։ Վերջինս վիրավորել է իրեն և առաջարկել է դուրս գալ իր տնից։ Ինքը չի ենթարկվել Ամալյայի պահանջին և մնացել է նրա տանը։ Ոտքով, ձեռքով հարվածներ է հասցրել տուժող Ամալյա Սարգսյանին, նրան գցել է գետնին, այնուհետև Ամալյայի գլխարկը պահել է նրա դեմքին, ձեռքով սեղմել նրա բերանին, այդպես պահել է մի քանի վայրկյան, որից հետո դուռը փակել և հեռացել է, իսկ բանալին նետել է։ /գ.թ. 220-223/ Դեպքի վայրի զննության մասին 2014թ. հունիսի 23-ի արձանագրությունով, որի համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող տունն է։ Զննության ընթացքում հայտնաբերվել է տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակը, որը բջջային հեռախոսով լուսանկարահանվել է։ Բացի այդ դիակի մոտից հայտնաբերվել է սև գույնի բրդյա գլխարկ, որը փաթեթավորվել և կնիքվել է համապատասխան կնիքով։ Զննության ընթացքում Անդրանիկ Դանիելյանը հայտատարել է, որ 2014թ. հունվարի 22-ին, ժամը 23։10-ի սահմաններում եկել է տուն։ Քանի որ մուտքի դուռը փակ է եղել` պատուհանից մտել է տուն, տեսել է Ամալյա Սարգսյանին հյուրասենյակի գետնին ընկած վիճակում` առանց կենդանության նշանների և քանի որ չի գտել մուտքի դռան բանալին` վարձակալներին խնդրել է կոտրել դուռը։ /գ.թ. 1-3II/ Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն անցկացնելու թույլտվություն ստանալու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալի 2014թ. հունվարի 23-ի միջնորդությունը բավարարելու վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից նույն օրը կայացված որոշման հիման վրա իրականացված օպերատիվ հետախուզական միջոցառման տեսանկարահանման վերաբերյալ լազերային սկավառակով։ Նույն դատարանում մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչով։ /գ.թ. 237/ 2014թ. հունիսի 09-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներով, դրանց մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատներով։ /գ.թ. 238/ Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` որպես կասկածյալ տված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. հունվարին իր տանը չի բնակվել և գիշերել է տարբեր ինտերնետային ակումբներում։ Հունվարի 22-ին, ժամը 11։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Անդրանիկ Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող տուժող Ա. Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Ա. Դանիելյանը, սակայն նա տանը չի եղել։ Նրա տատ Ամալյա Սարգսյանը սկսել է դժգոհություն հայտնել Անդրանիկի և իր վարքից և իրեն առաջարկել է դուրս գալ իր տնից։ Ինքը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է վերջինիս տան հյուրասենյակում և դիտել հեռուստացույց։ Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը և իրեն վիրավորել, ինչից ինքը զայրացել է, ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, այնուհետև ոտքով հարվածել դեմքին, որից հետո, վերցնելով գետնին ընկած Ամալյա Սարգսյանի գլխարկը` այն սեղմել է նրա դեմքին և պահել մի քանի վայրկյան, որպեսզի վերջինս չբղավի և հարևանները նրա ձայնը չլսեն։ Այդ ընթացքում Ամալյա Սարգսյանը պայքարել է իր հետ և իրեն հասցրել վնասվածքներ` դեմքի շրջանում։ Դրանից հետո դուրս է եկել տնից և գտնվելով շփոթված վիճակում` դրսից կողպել է տան մուտքի դուռը, իսկ բանալին նետել տվյալ` Կոնդ թաղամասի աստիճաններին։ Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, իսկ գլխարկով վերջինիս բերանը փակել է, որպեսզի հարևանները չլսեն նրա ձայնը։ /գ.թ. 78-81/ Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։ /գ.թ. 89, 251/ Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մինչև 5 տարեկան հասակը բնակվել է իր հարազատ ծնողների` Արմեն Քյաբաբչյանի և Թեյմինե Գևորգյանի հետ։ Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո բնակվել է մոր հետ միասին։ Իր դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվել է միայն մայրը` Թեյմինե Գևորգյանը։ 2005թ.-ին մայրն ամուսնացել է Վասպուրակ Վարդանյանի հետ և ինքը մինչև 2012թ. մշտապես ապրել է նրանց հետ համատեղ։ Հարազատ ծնողների ամուսնալուծվելուց հետո շուրջ տաս տարի հայրն իրենով չի հետաքրքրվել, նրա հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, նրան չի տեսել։ Մեկ անգամ հոր հետ հանդիպել է դեպքից մի քանի ամիս առաջ, մեկ անգամ էլ նրան տեսել է բռնվելուց հետո։ Շուրջ երկու տարի առաջ սկսել է վարձակալությամբ բնակվել տարբեր հասցեներում, այդ թվում բնակվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժողին պատկանող տան սենյակներից մեկում, գիշերել է ինտերնետ ակումբներում, երբեմն բնակվել է մոր հետ միասին։ Շուրջ մեկ տարի տաս ամիս առաջ իր մոտ առաջացել են առողջական խնդիրներ։ Ժամանակ առ ժամանակ երևակայությունից դուրս գործողություններ է կատարել։ Ներկայումս նույնպես տարբեր իրավիճակներում իրեն կառավարել, իր կատարած գործողությունների համար պատասխան տալ չի կարողանում։ 2013թ. նոյեմբերի վերջերից մինչև 2014թ. հունվարի 19-ն աշխատել է «Հին Էրիվան» ռեստորանային համալիրում որպես մատուցող։ Դեպքից մի քանի ժամ առաջ եղել է ինտերնետ ակումբում։ Այնտեղ է եկել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը։ Մի քանի ժամ միասին գտնվել են այդ ինտերնետ ակումբում։ Անդրանիկ Դանիելյանը գտնվել է հարբած վիճակում։ Նկատել է, որ նա դուրս է եկել ակումբից։ Մտահոգվելով նրանով` ժամը 10։00-ից 11։00-ի սահմաններում ինքը նույնպես դուրս է եկել այդ ակումբից և գնացել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող նրանց տուն։ Անդրանիկ Դանիելյանը տանը չի եղել։ Դուրս է եկել տնից և Անդրանիկ Դանիելյանին սպասելու նպատակով նորից վերադարձել է, նստել է տան հյուրասենյակում և դիտել հեռուստացույց։ Այդ ընթացքում և մինչ այդ էլ տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհել է Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, ասել է, որ իրենք կոնֆլիկտներ են ունենում Անդրանիկ Դանիելյանի հետ վերջինիս` ոգելից խմիչք օգտագործելու, գումար տուն չբերելու, վարձակալների կողմից տրված վարձավճարները ծախսելու, տան գույքը վատնելու պատճառով և այս անգամ էլ նրան իր այդ պահվածքի պատճառով տնից դուրս է արել։ Տուժողն իրեն հորդորել է չշփվել Անդրանիկի հետ` ասելով, որ «փորձանքի կգաս»։ Այնուհետև տուժողն անջատել է հեռուստացույցը, սկսել է դժգոհել նաև իրենից, վիրավորել և դուրս է հրավիրել տնից։ Ինքը մեկ անգամ տուժողին զգուշացրել է, որ չվիրավորի, սակայն վերջինս շարունակել է վիրավորել իրեն։ Դրանից զայրացել է, մոտեցել և հրել է նրան։ Այդ ընթացքում տուժողը ճանկռել է իրեն։ Ինքը մեկ անգամ հարվածել է տուժողի դեմքին։ Տուժողը վայր է ընկել։ Գետնին ընկած վիճակում մեկ անգամ էլ ոտքով է հարվածել, որից հետո տուժողը սկսել է բղավել։ Որպիսի տուժողի ձայնը հարևանությամբ բնակվող անձանց կողմից չլսվի` նրա գլխարկը հանել, դրել է դեմքին և այդպես պահել մի քանի վայրկյան։ Գլխարկը թողնելով դեմքին, ստուգելով տուժողի զարկերակը, տեսնելով, որ նա ողջ է, շնչում է` հեռացել է տնից։ Քանի որ այդ տան մուտքի դռան բանալին եղել է դռան վրա` ինքը դրսի կողմից բանալիով փակել է այդ դուռը, բանալին նետել է այդտեղ գտնվող աստիճանահարթակի վրա և իր անձնական գործերով գնացել է Երևանի Մաշտոցի պողոտա։ Տուժողի` վայր ընկնելուց հետո նրան օգնություն չի ցուցաբերել, նրա վիճակի մասին չի հետաքրքրվել, քանի որ չի մտածել, որ նման դեպք կարող էր լինել նրա հետ։ Ինքը տուժողին ընդամենը հարվածել է երեք անգամ, նրան չի ծեծել։ Չի կարծում, որ իր այդ արարքը կատարելու պահին գտնվել է ֆիզիկապես անկայուն վիճակում։ Ինչ վերաբերում է լուսանկարներում պատկերված, տուժողի ներքնաշորը իջեցված լինելու հանգամանքին, ապա ինքն այդ մասին ոչինչ հայտնել չի կարող, քանի որ ինքն այդպիսի արարք չի կատարել։ Երբ ինքը տնից դուրս է եկել` տուժողը գտնվել է գետնին պառկած վիճակում։ Նրա հագին եղած հագուստներից հիշում է միայն «ժիլետ»-ը։ Իրեն առաջադրված մեղադրանքում նշված փաստական հանգամանքներն ըստ էության ընդունում է, սակայն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ ինքը տուժողին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չունենալու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։ Վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինաբար տուժողին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը, այսինքն սպանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնհինգ տարեկան լինելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։ Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր կատարած հանցագործության համար ենթակա է պատժի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 2. Ազատազրկումն անչափահասների նկատմամբ նշանակվում է՝ (…) 2) մինչև տասնվեց տարին լրանալը կատարած ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքի համար՝ առավելագույնը յոթ տարի ժամկետով. (…)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անչափահասի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա վրա այլ անձանց ազդեցությունը։ (…)»։ Անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, առավելագույնը յոթ տարի ժամկետով։ Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները պետք է վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` պետք է ոչնչացնել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա` ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։ Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն` «1. Դատական ծախսերը բաղկացած են` (…) 3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից. (…)»։ Նույն օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Անչափահասին դատապարտելու դեպքում դատական ծախսերը կարող են դրվել նրա օրինական ներկայացուցչի վրա։»։ Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող, ընդհանուր` 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. հունվարի 23-ից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` ոչնչացնել։ Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 26-08-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-10-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 276, 134 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 16-10-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 276, 134 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | 40901 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 28-10-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 29-12-2014 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-12-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 276, 240 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 21-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 276, 240 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0095/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-09-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-09-2014 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արսեն Քյաբաբչյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բավարարել վերաքննիչ բողոքը : Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի /ՀՀ քր.օր.104 հոդ. 1-ին մասով և ՀՀ քր.օր. 89 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետի և 90 հոդ. 1-ին մասի կիրառմամբ - ազատազրկում 7 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 26.08.2014թ. դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ամբաստանյալի արարքին տալով քրեաիրավական ճիշտ գնահատական : Հնարավորության սահմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 01-10-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 20-10-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Չկան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 21-10-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-11-2014 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 21-10-2014 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Պաշտպանի ներկայությունը դատական նիստին ապահովելու համար: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-11-2014 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 03-11-2014 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-11-2014 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Քյաբաբչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0095/01/14 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19 նոյեմբերի 2014թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ն. ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ. ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա. ՔՅԱԲԱԲՉՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Թ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13108314 քրեական գործը: Նույն օրն Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը ձերբակալվել է: 2014 թվականի հունվարի 25-ին Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունվարի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը երկու ամիս ժամանակով: Քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի 2014 թվականի հունիսի 10-ի որոշմամբ` թիվ 13108314 քրեական գործով Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության հիմքով: 2014 թվականի հունիսի 13-ին մեղադրյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2014 թվականի հունիսի 20-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի պաշտոնակատարի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճռով Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7/յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2014 թվականի հունվարի 23-ից: Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ, միչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 09.06.2014թ. որոշմամբ իրեղեն ապացուցներ ճանաչված` տուժող Ամալյա Հայրապետի Սարգսյանի հագուստները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արաքսյա Սարգսյանին, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստները` նրա օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Գևորգյանին, իսկ մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատները` ոչնչացնել: Ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի օրինական ներկայացուցիչ Թեյմինե Արամայիսի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 552.374 /հինգ հարյուր հիսուներկու հազար երեք հարյուր յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր: Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը: Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալը. 2014 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 1130-ի սահմաններում, անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր Անդրանիկ Նորիկի Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 70 հասցեում գտնվող, տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն, որտեղ բնակվելիս է եղել նաև Անդրանիկ Դանիելյանը: Վերջինս տանը չի եղել: Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից: Արսեն Քյաբաբչյանը չի ենթարկվել Ամալյա Սարգսյանի պահանջին, մնացել է նրա տան հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել: Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը: Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ապօրինաբար Ամալյա Սարգսյանին կյանքից զրկելու` սպանելու դիտավորությամբ ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը: Ա.Քյաբաբչյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով տուժող Ամալյա Սարգսյանին պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Այնուհետև Արսեն Քյաբաբչյանը դեպքի վայրից հեռացել է` բանալիով փակելով տան մուտքի դուռը: Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով տուժողը մահացել է: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմամբ: Խախտումները դրսևորվել են հետևյալում. Նախաքննության մարմնի կողմից և իր պաշտպանյալի անմիջական մասնակցությամբ ձեռնաքկվել են օրենքով նախատեսված միջոցառումներ՝ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար: Առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներում հիշատակված չէ այն ապացույցը, որը հիմնավորել է իր պաշտպանյալի այն դիտավորյալ գործողությունները, որոնք ուղղված են եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն: Պաշտպանը գտնում է, որ ոչ ճիշտ գնահատական է տրվել ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կատարած գործողություններին, ինչը հանգեցրել է նրան, որ վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել սպանության հանցակազմի հատկանիշներով: Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կատարած արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելիս անտեսվել է այդ արարքի քրեաիրավական գնահատման համար էական նշանակություն ունեցող պարտադիր էլեմենտներ: Տվյալ պարագայում բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. իրավաչա ՞փ են արդյոք մեղադրյալ Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշները և արդյոք վերջինիս արարքում առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի հատկանիշներ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում սպանության, այսինքն ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու համար: Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը դրսևորվում է մեկ ուրիշին դիտավորությամբ, ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ, որը կարող է կատարվել և գործողությամբ, և անգործությամբ: Գործողությամբ կատարվող սպանությունը կարող է տեղի ունենալ տուժողի վրա ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգեկան ներգործության միջոցով: Անգործությամբ պատճառված մահվան համար կարող է քրեական պատասխանատվություն առաջանալ միայն այն ժամանակ, երբ հաստատվի, որ անձն անհրաժեշտ գործողություններով չի կանխել վրա հասնող մահը, թեև տվյալ կոնկրետ իրադրությունում ոչ միայն պարտավոր էր, այլև իրական հնարավորություն ուներ դա անելու: Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը բնութագրվում է նաև հանցավոր արարքի և առաջացած հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճառական կապի պարտադիր առկայությամբ: Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի: Ուղղակի դիտավորության դեպքում հանցավորը գիտակցում է, որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում, նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկանում է տուժողին մահ պատճառել: Անուղղակի դիտավորության դեպքում անձը գիտակցում է, որ ուրիշի կյանքի համար վտանգավոր արարք է կատարում, նախատեսում է մարդուն կյանքից զրկելու հնարավորությունը, չի ցանկանում, բայց գիտակցաբար թույլ է տալիս տուժողի մահվան առաջացումը կամ անտարբերություն է դրսևորում այդ հետևանքի առաջացման նկատմամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում մարդու առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններից ամենավտանգավորի՝ դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար: Նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են: Օբյեկտիվ կողմից տվյալ արարքը բնութագրվում է այնպիսի գործողությամբ կամ անգործությամբ, որի արդյունքում մարդու առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվում: Հանցավորի գործողություններն արտահայտվում են տուժողի վրա ֆիզիկական, հոգեկան, մեխանիկական և նմանատիպ այլ ազդեցության գործադրմամբ: Մարդու առողջությանն անգործությամբ ծանր վնաս պատճառելն առկա է, երբ հանցավորը չի կատարում որոշակի գործողություններ, որոնք նա պարտավոր էր և տվյալ իրադրությունում կարող էր կատարել՝ սպառնացող վնասի առաջացումը կանխելու համար: Սպանությունը դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելու համար առաջնային նշանակություն ունի վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը: Մասնավորապես, եթե սպանության ժամանակ հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է տուժողին կյանքից գրկելուն, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելիս դիտավորությունն ուղղված է տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն: Գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և վերլուծված փաստական հանգամանքները, ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատարանը հետևության չեն հանգել, որ հանցագործության կատարման պահին ամբաստանյալ Ա.Քյաբաբչյանի դիտավորությունն ուղղված չի եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն, այլ` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ վնաս պատճառելուն: Իսկ նման պարագայում կատարված գործողություններին տրվել է քրեակիրավական ոչ ճիշտ գնահատական: Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ինչպես նյութական, այնպես էլ դատավարական իրավունքի մի շարք խախտումներ, ինչը նաև արտահայտվել է նրանում, որ չի կիրառվել այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման և կիրառվել է այն օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման, արդյունքում, գործի ելքն ավարտվել է սխալ լուծմամբ և ծանր հետևանքներ առաջացրել իր պաշտպանյալի համար: Ելնելով վերը նշված հանգամանքերից և հիմք ընդունելով մատնանշված իրավական նորմերը` պաշտպան Մարինե Թովմասյանը խնդրել է բեկանել Երեան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ին կայացրած դատական ակտը և կայացնել նոր դատական ակտ՝ ամբաստանյալի արարքին տալով քրեաիրավական ճիշտ գնահատական: Հնարավորության սահմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ: 4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատական ակտը չբողոքարկած մեղադրանքի կողմի պատասխանը, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավավարական օրենսդրության պահանջների տեսանկյունից, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` Առաջին ատյանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ հետևյալ պատճառաբանությամբ: Քրեադատավարական օրենսդրության խնդիրներն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունն իրականացվում է ապահովելու համար` 1) անձի, հասարակության և պետության պաշտպանությունը հանցագործությունից. 2) անձի և հասարակության պաշտպանությունը պետական իշխանության ինքնիրավ գործողություններից և չարաշահումներից` կապված իրական կամ ենթադրվող հանցավոր արարքի հետ: Քրեական դատավարություն իրականացնող մարմինները պարտավոր են ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները, որպեսզի իրենց գործունեության արդյունքում` 1) քրեական օրենսգրքերով չթույլատրված արարք կատարած յուրաքանչյուր ոք բացահայտվի և քրեական օրենքով նախատեսված դեպքերում և սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով պատասխանատվության ենթարկվի. 2) ոչ մի անմեղ անձ հանցանքի կատարման մեջ չկասկածվի, չմեղադրվի և չդատապարտվի. 3) ոչ ոք անօրինական և կամ առանց անհրաժեշտության չենթարկվի դատավարական հարկադրանքի միջոցների, պատժի, իրավունքների և ազատությունների այլ սահմանափակման: Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք… …3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: 4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է իրավունքի շահերը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն …. ….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը …>>: Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանը և նախաքննության, և դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, գտել է, որ անչափահաս ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` Ամալյա Սարգսյանին սպանելու դիտավորություն չունենալու մասով, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված և դատական ակտում շարադրված հետևյալ ապացույցներով. Վկաներ Անդրանիկ Դանիելյանի, Վահագն Մովսիսյանի, Գուրգեն Մալոյանի ցուցմունքներով, Մհեր Մկրտչյանի, Սամվել Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքներով, տուժող Ամալյա Սարգսյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 97, Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կատարված դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 172, դատակենսաբանական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 26, մանրաթելերի դատաքրեագիտական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 24-ի թիվ 02751405, դատատեսաձայնագրային փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 02-ի թիվ 09731406, սստացիոնար դատահոգեբուժուկան և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 2014 թվականի մարտի 06-ի թիվ 23 եզրակացություններով, տեսաերիզի զննում կատարելու վերաբերյալ 2014 թվականի մայիսի 22-ի, դեպքի վայրի զննության մասին 2014 թվականի հունիսի 23-ի արձանագրություններով, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված <<Ներքին դիտում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն անցկացնելու թույլտվություն ստանալու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալի 2014 թվականի հունվարի 23-ի միջնորդությունը բավարարելու վերաբերյալ Երևան քաղքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից նույն օրը կայացված որոշման հիման վրա իրականացված օպերատիվ հետախուզական միջոցառման տեսանկարահանման վերաբերյալ լազերային սկավառակով, նույն դատարանում մեղադրյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության ձայնային կրիչով, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, տուժող Ամալյա Սարգսյանի, ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի հագուստներով, դրանց մանրաթելերից պատրաստված միկրոպրեպարատներով: Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, գտել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ապօրինաբար տուժողին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը, այսինքն սպանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա քննության առնելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն առ այն, որ Արսեն Քյաբաբչյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները հիմնավորված են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ: Պահպանված են ապացույցների հավաքման, ստուգման և իրավական գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված ընթացակարգերը: Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններն առ այն, որ Արսեն Քյաբաբչյանի արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ չի տրվել և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով, հայտնում է հետևյալ դիրքորոշումը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում սպանության, այսինքն՝ ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելու կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելու համար, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում` զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետը պատասխանատվություն է նախատեսում նույն արարքի համար, որը կատարվել է՝ անզգուշությամբ առաջացնելով տուժողի մահ: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Ա.Սահակյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման մեջ հետևյալ իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել. <<(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սպանության փորձը դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելու համար առաջնային նշանակություն ունի վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը: Մասնավորապես, եթե սպանության փորձի ժամանակ հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է տուժողին կյանքից զրկելուն, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելիս դիտավորությունն ուղղված է տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն: Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ հանցավորի դիտավորության ուղղվածության հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, վնասվածքներ հասցնելիս օգտագործվող գործիքները (զենքը), մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին, նրանց փոխհարաբերությունները, հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն: Կատարված հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալու համար կարևոր նշանակություն ունի այնպիսի հատկանիշների բացահայտումը, ինչպիսիք են հանցանքի կատարման շարժառիթներն ու նպատակը (տե՛ս Սամվել Հունիկյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումը): Վերը նշված հանգամանքների համադրման և վերլուծության հիման վրա է հնարավոր միայն բացահայտել դիտավորության ուղղվածությունը և դրա տեսակները, ինչն էլ իր հերթին կհանգեցնի կատարված արարքին քրեաիրավական ճիշտ գնահատական տալուն և տարբեր հանցակազմերը, մասնավորապես՝ սպանության փորձը տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելուց սահմանազատելուն(…)>>: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով սույն գործի փաստական հանգամանքներին, արձանագրում է, որ 2014 թվականի հունվարի 22-ին ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանն իր ընկեր Անդրանիկ Դանիելյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է տուժող Ամալյա Սարգսյանի տուն: Տուժող Ամալյա Սարգսյանը դժգոհություն է հայտնել Արսեն Քյաբաբչյանի և Անդրանիկ Դանիելյանի վարքից, Արսեն Քյաբաբչյանից պահանջել է դուրս գալ իր տնից, վերջինս չի ենթարկվել, մնացել է հյուրասենյակում և հեռուստացույց է դիտել, սակայն Ամալյա Սարգսյանն անջատել է հեռուստացույցը: Արսեն Քյաբաբչյանն իրեն վիրավորված զգալով` զայրացել է և ձեռքով հարվածել է Ամալյա Սարգսյանի դեմքին, գցել գետնին, ոտքերով հարվածներ է հասցրել նրա գլխի, դեմքի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջաններին, որից հետո ձեռքերով սեղմել է նրա պարանոցը` պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող, առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ ունեցող մարմնական վնասվածքներ, ինչպես նաև առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ ունեցող և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ստացած, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասի հատկանիշներ ունեցող վնասվածքների, մեխանիկական շնչահեղձության, գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարման, արտաքին շնչական անցքերի փակման և ձեռքերով պարանոցի օրգանների սեղմման-խեղդման, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքի պատճառով Ամալյա Սարգսյանը մահացել է: Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով փաստական հանգամանքները և հաշվի առնելով հանցանքի կատարման շարժառիթը, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, ինչպես նաև հասցված մարմնական վնասվածքի բնույթը և տեղակայումը, գտնում է, որ հանցագործության կատարման պահին ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժող Ամալյա Սարգսյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն և ոչ թե վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելուն: Այս կապակցությամբ պաշտպանության կողմի պատճառաբանությունները` Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշների բացակայության և դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու հանցակազմի հատկանիշների առկայության վերաբերյալ, անհիմն են և հերքվում են քրեական գործի նյութերով: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` վերաքննիչ դատարանն իրավաչափ է գտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները` Արսեն Քյաբաբչյանի արարքում սպանության հատկանիշների առկայության վերաբերյալ: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներում հիշատակված չէ այն ապացույցը, որը հիմնավորել է իր պաշտպանյալի այն դիտավորյալ գործողությունները, որոնք ուղղված են եղել տուժողին ապօրինաբար կյանքից զրկելուն: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-127-րդ հոդվածների դրույթները, դատավճռում շարադրված ապացույցները ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար են ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը գնահատելու և այն հիմնավորված համարելու համար: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, ամբաստանյալի կողմից իրեն մեղսագրված արարքը կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորվում է քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն գործի շրջանակներում դատավճիռը բեկանելու և Արսեն Քյաբաբչյանի արարքը վերաորակելու համար: Քննության առնելով Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն այդ հարցում նույնպես հանգել է ճիշտ հետևության հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: (…)>> /Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշում/: Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնհինգ տարեկան լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ, 90-րդ հոդվածների պահանջները, գտել է, որ ամբաստանյալը կատարած հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` յոթ տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի: Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, ուստի վերաքննիչ բողոքի պահանջը` Արսեն Քյաբաբչյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու մասին, ենթակա է մերժման: Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի պահպանմամբ, հետևաբար, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` առանց բավարարման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Արսեն Քյաբաբչյանի շահերի պաշտպան Մարինե Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 26-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արսեն Արմենի Քյաբաբչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-11-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 24-12-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 276, 226 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 24-12-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 276, 226 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-24013/14 |