Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0092/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Արամ Գևորգյան
Արամ Գևորգյան Գեղամի
Արամ Գևորգյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Արմեն Դանիելյան
Մհեր Արղամանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Արմեն Դանիելյան
Մհեր Արղամանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-12-05 | 11:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-09-11 | 10:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-09-08 | 17:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-08-15 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-08-08 | 10:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-07-30 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-07-15 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-07-08 | 17:30 | 5 | Կայացել է |
Գործ հ.
ԵԿԴ/0092/01/14
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«05» դեկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Կ.ՄԱՆՈՒՉԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` գործով մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը բերված Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնում, 02.03.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13124514 քրեական գործը:
02.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
06.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանը թիվ 13124514 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնում, 08.03.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13126914 քրեական գործը:
08.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
10.03.2014 թվականին թիվ 13124514 քրեական գործը միացվել է թիվ 13126914 քրեական գործին` նախաքննությունը շարունակելով թիվ 13126914 համարով:
11.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
06.06.2014 թվականին Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Նույն որոշմամբ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:
17.06.2014 թվականին թիվ 13126914 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և դատապարտվել.
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Վճռվել է. ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` երեք մկրատները և սոսինձը վերադարձնել սեփականատիրոջը՝ տուժող «Թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությանը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողներից յուրաքանչյուրին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարվել է լուծված` նրանց կողմից նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Տ.Ենոքյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն մասնակիորեն` նշանակված պատժի մասով բեկանել և ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 5/հինգ/ տարի 5/հինգ/ ամիս ժամկետով` առանց գուքի բռնագրավման:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 թվականի նոյեմբերից մինչև 2014 թվականի հունվարն ընկած ժամանակահատվածում, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվորական և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության թվով 2 հատ էլեկտրական սղոց և տնտեսական գործիքներ:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվար ամսվա ընթացքում, բաց դարպասից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չգողանալով` տան բակից աննկատ հեռացել է:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, 2014 թվականի հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չգողանալով` աննկատ հեռացել է:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդերձասենյակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտել է, որ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Այսպես. Մեջբերելով դատական ակտում Դատարանի կողմից շարադրված հետևությունները, բողոքաբերը փաստել է, որ չնայած այն հանգամանքին, որ Դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել վերջինիս անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այնուամենայնիվ, Դատարանի կողմից նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ։
Անդրադառնալով ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված Արամ Գևորգյանի պահանջագրի վերաբերյալ Դատարանի մեկնաբանությանը, գտել է, որ Դատարանի կողմից յուրովի են գնահատվել վերջինիս բնութագրող, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
Նախ, փաստել է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ դեռևս 2010 թվականին ոչ արդարացնող հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշում կայացնելով՝ վերջինիս հնարավորություն է տրվել հանցավոր ճանապարհից դուրս գալու, ուղղվելու, հանրօգուտ աշխատանքով զբաղվելու, սակայն նա դրանից եզրահանգումներ չի կատարել և 4 տարի անց կրկին ցանկացել է ապրուստի միջոց հայթայթել հանցավոր ճանապարհով, այն պայմաններում, երբ վերջինս դատարանում հայտնել է, որ ներկայումս աշխատում է շինարարական ընկերությունում՝ որպես բանվոր, վաստակում է օրեկան 3500-ից 4000 ՀՀ դրամ, չնայած որ դատարանին չներկայացվեց Ա.Գևորգյանի աշխատանքի վայրը հիմնավորող փաստաթղթեր։
Ըստ բողոքաբերի` նման պարագայում վերոհիշյալ 5 դրվագներով Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով՝ Դատարանը ոչ ճիշտ է մեկնաբանել նրա կողմից նախկինում կատարված ենթադրյալ համասեռ հանցավոր արարքը, այն չի համադրել Արամ Գևորգյանին մեղսագրված 5 դրվագ գաղտնի հափշտակությունների և հափշտակության փորձ կատարելու դեպքերի հետ և արդյունքում եկել է սխալ եզրահանգման՝ դիտարկելով այն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն չխանգարող փաստարկ։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կողմից իր սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու նպատակով հանցանք կատարելուն և հափշտակված գույքի ցածրարժեքությանը և տեսականուն, ապա նշել է, որ քրեական գործում չկան տվյալներ, որոնք կվկայեն Արամ Գևորգյանի սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակի մասին, իսկ հափշտակված ապրանքների ցածրարժեքության մասով՝ փաստել է, որ Ա.Գևորգյանը տուժող Մ.Մարգարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3-րդ տան բակում գտնվող շինությունից գաղտնի հափշտակել է նաև երկու էլեկտրական սղոց, որի ցածրարժեքության կամ իր համար թանկ լինելու մասին կարծում է, որ դատողություն կարող է անել տուժողը։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանն իր կողմից կատարված ծանր հանցագործությունների մասին խոստովանել է իրավապահ մարմիններին՝ տարված բացատրական աշխատանքների արդյունքում։ Այնուհետև, իրոք աջակցել է հանցագործությունների բացահայտմանը և ապացուցմանը, որն էլ հաշվի առնելով մեղադրանքի կողմը Դատարանին միջնորդել է Արամ Գևորգյանին դատապարտել 5 տարի 5 ամիս ժամկետով ազատազրկման։
Գողությունների և դրանց փորձերի բազմաթիվ դեպքերը վկայում են, որ դա ամբաստանյալի ապրուստի միակ միջոցն է և ազատության մեջ մնալով՝ վերջինս դարձյալ փորձելու է նոր հանցանք գործել, ուստի գտել է, որ Դատարանի կողմից Վճռաբեկ դատարանի՝ Հասմիկ Պատյանի վերաբերյալ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի հունիսի 29-ի որոշման եզրահանգումները Արամ Գևորգյանի դատավճռի հիմքում դնելը` արդարացված չէ։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համապատասխան դրույթները, ինչպես նաև Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-142/07 որոշումը, բողոքաբերը փաստել է, որ Դատարանը պետք է բացահայտի կատարած կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն/։ Դատարանը հանրության համար վտանգավորության աստիճանը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև քրեական օրենքով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին, ինչը Արամ Գևորգյանի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը չի պահպանել։
Գտել է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով և 4 տարի փորձաշրջան սահմանելով՝ չի եկել ճիշտ եզրահանգման՝ արդյունքում նշանակելով ոչ արդարացի և կատարած արարքին ոչ համաչափ պատիժ։ Հաշվի առնելով վերոհիշյալը՝ անհրաժեշտ է խստացման առումով Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և նրա նկատմամբ 4 տարի փորձաշրջան նշանակելը փոփոխել՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի թիվ ԵԿԴ/0092/01/14 դատավճիռը մասնակի՝ նշանակված պատժի մասով բեկանել, ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ՝ ազատազրկում 5 տարի 5 ամի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը հիմնավոր է, բխում է ինչպես գործող օրենսդրության պահանջներից, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից, ուստի այն պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)»:
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Դ.Հովհաննիսյանի, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում (տե՛ս, օրինակ, թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԼԴ2/0019/01/09 որոշումները և այլն):
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
(…) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը):
Վերը նշված և Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ. «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Այլ խոսքով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի`
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)»: (տե՛ս Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը):
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` արձանագրել է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատել նախկինում դատապարտված չլինելը` (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2014թ. սեպտեմբերի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը` (համաձայն 2011թ. նոյեմբերի 16-ին տրված թիվ AM0521719 անձնագրի պատճենի` ծնվել է 1955թ. ապրիլի 7-ին), նյութական ծանր վիճակը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը` (համաձայն` Էրեբունի բժշկական կենտրոնի վարչակազմի կողմից հաստատված էպիկրիզի` ախտորոշվել է կրծքավանդակի բութ տրավմա, ձախից բազմակի կողերի կոտրվածքներ` տեղաշարժով, աջակողմյան հետտրավմատիկ լարված պնևմոթորաքս, ձախակողմյան աննշան հեմոթորաքս)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արան Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատել անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, տուժողներ Ասյա Մովսիսյանից, Մարգար Մարգարյանից, Արշավիր Մերտինյանից և Ռաֆայել Հակոբյանից կատարած գողության կամ գողության փորձերի դրվագներով մեղայականով ներկայանալը և մինչ այդ իրավապահներին անհայտ հանցագործությունների այդ դրվագները բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչև խոստովանական ցուցմունքներ տալը և քննչական փորձարարության ընթացքում դեպքի վայրերը մատնացույց անելը (2014թ. մարտի 11-ի դրությամբ) իրավապահներին հայտնի չէր ոչ միայն այդ հանցագործությունները կատարող անձի, այլև հանցագործությունների վերոնշյալ դեպքերի մասին (ըստ տուժողների դատաքննական ցուցմունքների)։
Ավելին, տուժողներ Արշավիր Մերտինյանի և Ռաֆայել Հակոբյանի դրվագներով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին վերագրված հանցավոր արարքները հաստատվել են գլխավորապես վերջինիս խոստովանական, այդ թվում` դատաքննական ցուցմունքներով, այն դեպքում, երբ գողության այդ փորձերին ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչության վերաբերյալ վերոնշյալ տուժողները որևէ փաստական տվյալներ ( տարածք մուտք գործելու եղանակ, այլ անհատականացնող տվյալներ) չեն ներկայացրել, նրանց գույքը չէր հափշտակվել, գողոնի տեսականիով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչությունն այդ հանցագործություններին այդ կերպ ևս հնարավոր չէր ապացուցել, ծրագրած այդ հանցագործություններն ավարտելուց կամովին հրաժարվելը, ամբաստանյալի այլ դիրքորոշման պարագայում, ըստ էության հնարավոր չէր հերքել, որով և ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն առավել արժևորվել է անկեղծորեն զղջալու և քննությանն ամեն կերպ օգնելու վերջինիս վարքագիծը։
Դատարանն արձանագրել է, որ վերոնշյալ տվյալներն ու հանգամանքներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, իրական են, էապես նվազեցնում են այդ թվում ծանր հանցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը` պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատժաչափի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժատեսակի ընտրության, նույն հոդվածի 3-րդ մասով` նաև որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու նպատակահարմարության, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատժատեսակ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, վերջնական պատժի չափի, այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կատարած հանցագործությունների քանակը և դրանց համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև նյութական ոչ բարվոք վիճակի հետևանքով նրա նկատմամբ դրամական տուժանք նշանակելու աննպատակահարմարությունը` Դատարանը գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակվի դարձյալ ազատազրկման ձևով և տվյալ դեպքում պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշանակելու սկզբունքը կիրառելի չէ։ Գողության փորձերի կատարման համար պատիժ նշանակելիս` Դատարանը հաշվի է առել նաև չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով վերջինիս նյութական ոչ բարվոք վիճակը, փաստել է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրաժեշտությունը ևս բացակայում է։
Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանը հաշվի է առել նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը՝ Դատարանն արձանագրել է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակների, քանակի, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզվածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդպիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնահատման արդյունքներով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները` սույն գործով նրան մեղսագրվող հանցանքները կատարելու պահին դատապարտված չլինելը, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի տարիքը, վատառողջ լինելը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դեպքի վայրում միջին ծանրության հանցանք՝ գողության կատարելու համար բռնվելը, սակայն մեղայականով ներկայանալը, այն է` հանցագործության նոր դրվագները, այդ թվում՝ վերագրված ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի ծանր հանցագործությունների բացահայտմանն ու ապացուցմանն ակտիվորեն աջակցելը, այդ կերպ անկեղծորեն զղջալը, առաջադրված մեղադրանքում դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հափշտակած գույքի տեսականին և ցածրարժեքությունը, գողությունները և դրանց փորձերը սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու, ապրուստի միջոց հայթայթելու շարժառիթով կատարելը, նրա դեմ տուժողների կողմից նյութաիրավական պահանջ (քաղաքացիական հայց) ներկայացվելուց հրաժարվելու փաստը, ինչպես նաև տուժողների միասնական դիրքորոշումը` ամբաստանյալին հնարավորինս մեղմ պատժելու վերաբերյալ` Դատարանը հանգել է հետևության, որ վերագրվող հանցագործությունների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու պարագայում ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի ուղղվելը և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և ողջամիտ ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու պայմաններում։ Այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև հաշվի է առել այն, որ թեև գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքի առնչությամբ դեռևս 2010թ. հունվարի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում նախապատրաստված նյութերով որոշում է կայացվել քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), սակայն տվյալ որոշման կայացման պահից (մինչև սույն գործի շրջանակներում վերագրվող առաջին հանցանքի կատարումը) անցել է 4 տարի, այսինքն` նույնիսկ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, որի պայմաններում Դատարանի համոզմամբ նախկինում համասեռ հանցագործություն ենթադրաբար կատարելու համար ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդում չհարուցելու փաստը սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս վերջինիս անձը բացասաբար բնութագրող տվյալ չի կարող դիտարկվել, հետևաբար` ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն կիրառելը խոչընդոտող փաստարկ չէ։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին հետևության հանգելիս, Դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանը դրսևորելով կայուն հանցավոր վարքագիծ, 2013 թվականի նոյեմբերի ամսից մինչև 2014 թվականի նոյեմբեր ամիսը հինգ դրվագով կատարել է որիշի գույքի գաղտնի հափշտակության և այդպիսի հափշտակություն կատարելու փորձեր:
Այն է.
Դրվագ 1. Արամ Գեղամի Գևորգյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդերձասենյակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 2. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվորական և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 3. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ էլեկտրական երկու սղոց և տնտեսական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 4. Արամ Գևորգյանը, դեռևս 2014թ. հունվար ամսին գողություն կատարելու դիտավորությամբ, բաց դարպասներից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինաբար մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ` բակից աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 5. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 հասցեում գտնվող, Ռաֆայել Գրիշայի Հակոբյանին պատկանող տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալով` աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանին վերագրվող հանցավոր արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, կատարված հանցագործությունների նպատակն ու շարժառիթը, հանցագործությունների կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գտնում է, որ Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 360-րդ հոդվածի կարգով, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը, արձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ըստ էության չհիմնավորված հետևության է հանգել այն մասին, որ առանց հասարակությունից մեկուսացնելու հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակները և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժներն ամբաստանյալը չպետք է կրի, որի արդյունքում թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` կիրառել է նյութական օրենքի այն նորմը, որը տվյալ դեպքում ենթակա չէր կիրառման, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի և վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու հիմք է:
Սույն որոշման պատճառաբանական մասում մեջբերված` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքորոշումների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության, իսկ արդյունքում նաև պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, ուստի ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի չէ, հետևաբար դատական ակտն այդ առումով պետք է բեկանել:
Ինչ վերաբերվում է Դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում գնահատված` դատական ակտում շարադրված հանգամանքներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք սույն քրեական գործի շրջանակներում ողջամտորեն չեն նվազեցնում ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և չեն կարող նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք հանդիսանալ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` գործով մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով բեկանել:
Ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել.
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկման` 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԵԿԴ/0092/01/14
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«05» դեկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Կ.ՄԱՆՈՒՉԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` գործով մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը բերված Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնում, 02.03.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13124514 քրեական գործը:
02.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
06.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանը թիվ 13124514 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնում, 08.03.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13126914 քրեական գործը:
08.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
10.03.2014 թվականին թիվ 13124514 քրեական գործը միացվել է թիվ 13126914 քրեական գործին` նախաքննությունը շարունակելով թիվ 13126914 համարով:
11.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
06.06.2014 թվականին Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Նույն որոշմամբ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:
17.06.2014 թվականին թիվ 13126914 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և դատապարտվել.
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Վճռվել է. ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` երեք մկրատները և սոսինձը վերադարձնել սեփականատիրոջը՝ տուժող «Թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությանը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողներից յուրաքանչյուրին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարվել է լուծված` նրանց կողմից նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Տ.Ենոքյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն մասնակիորեն` նշանակված պատժի մասով բեկանել և ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 5/հինգ/ տարի 5/հինգ/ ամիս ժամկետով` առանց գուքի բռնագրավման:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 թվականի նոյեմբերից մինչև 2014 թվականի հունվարն ընկած ժամանակահատվածում, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվորական և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության թվով 2 հատ էլեկտրական սղոց և տնտեսական գործիքներ:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվար ամսվա ընթացքում, բաց դարպասից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չգողանալով` տան բակից աննկատ հեռացել է:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, 2014 թվականի հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չգողանալով` աննկատ հեռացել է:
Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդերձասենյակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտել է, որ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Այսպես. Մեջբերելով դատական ակտում Դատարանի կողմից շարադրված հետևությունները, բողոքաբերը փաստել է, որ չնայած այն հանգամանքին, որ Դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել վերջինիս անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այնուամենայնիվ, Դատարանի կողմից նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ։
Անդրադառնալով ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված Արամ Գևորգյանի պահանջագրի վերաբերյալ Դատարանի մեկնաբանությանը, գտել է, որ Դատարանի կողմից յուրովի են գնահատվել վերջինիս բնութագրող, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
Նախ, փաստել է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ դեռևս 2010 թվականին ոչ արդարացնող հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշում կայացնելով՝ վերջինիս հնարավորություն է տրվել հանցավոր ճանապարհից դուրս գալու, ուղղվելու, հանրօգուտ աշխատանքով զբաղվելու, սակայն նա դրանից եզրահանգումներ չի կատարել և 4 տարի անց կրկին ցանկացել է ապրուստի միջոց հայթայթել հանցավոր ճանապարհով, այն պայմաններում, երբ վերջինս դատարանում հայտնել է, որ ներկայումս աշխատում է շինարարական ընկերությունում՝ որպես բանվոր, վաստակում է օրեկան 3500-ից 4000 ՀՀ դրամ, չնայած որ դատարանին չներկայացվեց Ա.Գևորգյանի աշխատանքի վայրը հիմնավորող փաստաթղթեր։
Ըստ բողոքաբերի` նման պարագայում վերոհիշյալ 5 դրվագներով Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով՝ Դատարանը ոչ ճիշտ է մեկնաբանել նրա կողմից նախկինում կատարված ենթադրյալ համասեռ հանցավոր արարքը, այն չի համադրել Արամ Գևորգյանին մեղսագրված 5 դրվագ գաղտնի հափշտակությունների և հափշտակության փորձ կատարելու դեպքերի հետ և արդյունքում եկել է սխալ եզրահանգման՝ դիտարկելով այն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն չխանգարող փաստարկ։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կողմից իր սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու նպատակով հանցանք կատարելուն և հափշտակված գույքի ցածրարժեքությանը և տեսականուն, ապա նշել է, որ քրեական գործում չկան տվյալներ, որոնք կվկայեն Արամ Գևորգյանի սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակի մասին, իսկ հափշտակված ապրանքների ցածրարժեքության մասով՝ փաստել է, որ Ա.Գևորգյանը տուժող Մ.Մարգարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3-րդ տան բակում գտնվող շինությունից գաղտնի հափշտակել է նաև երկու էլեկտրական սղոց, որի ցածրարժեքության կամ իր համար թանկ լինելու մասին կարծում է, որ դատողություն կարող է անել տուժողը։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանն իր կողմից կատարված ծանր հանցագործությունների մասին խոստովանել է իրավապահ մարմիններին՝ տարված բացատրական աշխատանքների արդյունքում։ Այնուհետև, իրոք աջակցել է հանցագործությունների բացահայտմանը և ապացուցմանը, որն էլ հաշվի առնելով մեղադրանքի կողմը Դատարանին միջնորդել է Արամ Գևորգյանին դատապարտել 5 տարի 5 ամիս ժամկետով ազատազրկման։
Գողությունների և դրանց փորձերի բազմաթիվ դեպքերը վկայում են, որ դա ամբաստանյալի ապրուստի միակ միջոցն է և ազատության մեջ մնալով՝ վերջինս դարձյալ փորձելու է նոր հանցանք գործել, ուստի գտել է, որ Դատարանի կողմից Վճռաբեկ դատարանի՝ Հասմիկ Պատյանի վերաբերյալ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի հունիսի 29-ի որոշման եզրահանգումները Արամ Գևորգյանի դատավճռի հիմքում դնելը` արդարացված չէ։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համապատասխան դրույթները, ինչպես նաև Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-142/07 որոշումը, բողոքաբերը փաստել է, որ Դատարանը պետք է բացահայտի կատարած կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն/։ Դատարանը հանրության համար վտանգավորության աստիճանը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև քրեական օրենքով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին, ինչը Արամ Գևորգյանի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը չի պահպանել։
Գտել է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով և 4 տարի փորձաշրջան սահմանելով՝ չի եկել ճիշտ եզրահանգման՝ արդյունքում նշանակելով ոչ արդարացի և կատարած արարքին ոչ համաչափ պատիժ։ Հաշվի առնելով վերոհիշյալը՝ անհրաժեշտ է խստացման առումով Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և նրա նկատմամբ 4 տարի փորձաշրջան նշանակելը փոփոխել՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի թիվ ԵԿԴ/0092/01/14 դատավճիռը մասնակի՝ նշանակված պատժի մասով բեկանել, ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ՝ ազատազրկում 5 տարի 5 ամի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը հիմնավոր է, բխում է ինչպես գործող օրենսդրության պահանջներից, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից, ուստի այն պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)»:
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Դ.Հովհաննիսյանի, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում (տե՛ս, օրինակ, թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԼԴ2/0019/01/09 որոշումները և այլն):
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
(…) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը):
Վերը նշված և Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ. «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Այլ խոսքով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի`
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)»: (տե՛ս Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը):
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` արձանագրել է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատել նախկինում դատապարտված չլինելը` (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2014թ. սեպտեմբերի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը` (համաձայն 2011թ. նոյեմբերի 16-ին տրված թիվ AM0521719 անձնագրի պատճենի` ծնվել է 1955թ. ապրիլի 7-ին), նյութական ծանր վիճակը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը` (համաձայն` Էրեբունի բժշկական կենտրոնի վարչակազմի կողմից հաստատված էպիկրիզի` ախտորոշվել է կրծքավանդակի բութ տրավմա, ձախից բազմակի կողերի կոտրվածքներ` տեղաշարժով, աջակողմյան հետտրավմատիկ լարված պնևմոթորաքս, ձախակողմյան աննշան հեմոթորաքս)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արան Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատել անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, տուժողներ Ասյա Մովսիսյանից, Մարգար Մարգարյանից, Արշավիր Մերտինյանից և Ռաֆայել Հակոբյանից կատարած գողության կամ գողության փորձերի դրվագներով մեղայականով ներկայանալը և մինչ այդ իրավապահներին անհայտ հանցագործությունների այդ դրվագները բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչև խոստովանական ցուցմունքներ տալը և քննչական փորձարարության ընթացքում դեպքի վայրերը մատնացույց անելը (2014թ. մարտի 11-ի դրությամբ) իրավապահներին հայտնի չէր ոչ միայն այդ հանցագործությունները կատարող անձի, այլև հանցագործությունների վերոնշյալ դեպքերի մասին (ըստ տուժողների դատաքննական ցուցմունքների)։
Ավելին, տուժողներ Արշավիր Մերտինյանի և Ռաֆայել Հակոբյանի դրվագներով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին վերագրված հանցավոր արարքները հաստատվել են գլխավորապես վերջինիս խոստովանական, այդ թվում` դատաքննական ցուցմունքներով, այն դեպքում, երբ գողության այդ փորձերին ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչության վերաբերյալ վերոնշյալ տուժողները որևէ փաստական տվյալներ ( տարածք մուտք գործելու եղանակ, այլ անհատականացնող տվյալներ) չեն ներկայացրել, նրանց գույքը չէր հափշտակվել, գողոնի տեսականիով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչությունն այդ հանցագործություններին այդ կերպ ևս հնարավոր չէր ապացուցել, ծրագրած այդ հանցագործություններն ավարտելուց կամովին հրաժարվելը, ամբաստանյալի այլ դիրքորոշման պարագայում, ըստ էության հնարավոր չէր հերքել, որով և ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն առավել արժևորվել է անկեղծորեն զղջալու և քննությանն ամեն կերպ օգնելու վերջինիս վարքագիծը։
Դատարանն արձանագրել է, որ վերոնշյալ տվյալներն ու հանգամանքներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, իրական են, էապես նվազեցնում են այդ թվում ծանր հանցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը` պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատժաչափի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժատեսակի ընտրության, նույն հոդվածի 3-րդ մասով` նաև որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու նպատակահարմարության, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատժատեսակ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, վերջնական պատժի չափի, այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կատարած հանցագործությունների քանակը և դրանց համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև նյութական ոչ բարվոք վիճակի հետևանքով նրա նկատմամբ դրամական տուժանք նշանակելու աննպատակահարմարությունը` Դատարանը գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակվի դարձյալ ազատազրկման ձևով և տվյալ դեպքում պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշանակելու սկզբունքը կիրառելի չէ։ Գողության փորձերի կատարման համար պատիժ նշանակելիս` Դատարանը հաշվի է առել նաև չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով վերջինիս նյութական ոչ բարվոք վիճակը, փաստել է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրաժեշտությունը ևս բացակայում է։
Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանը հաշվի է առել նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը՝ Դատարանն արձանագրել է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակների, քանակի, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզվածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդպիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնահատման արդյունքներով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները` սույն գործով նրան մեղսագրվող հանցանքները կատարելու պահին դատապարտված չլինելը, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի տարիքը, վատառողջ լինելը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դեպքի վայրում միջին ծանրության հանցանք՝ գողության կատարելու համար բռնվելը, սակայն մեղայականով ներկայանալը, այն է` հանցագործության նոր դրվագները, այդ թվում՝ վերագրված ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի ծանր հանցագործությունների բացահայտմանն ու ապացուցմանն ակտիվորեն աջակցելը, այդ կերպ անկեղծորեն զղջալը, առաջադրված մեղադրանքում դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հափշտակած գույքի տեսականին և ցածրարժեքությունը, գողությունները և դրանց փորձերը սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու, ապրուստի միջոց հայթայթելու շարժառիթով կատարելը, նրա դեմ տուժողների կողմից նյութաիրավական պահանջ (քաղաքացիական հայց) ներկայացվելուց հրաժարվելու փաստը, ինչպես նաև տուժողների միասնական դիրքորոշումը` ամբաստանյալին հնարավորինս մեղմ պատժելու վերաբերյալ` Դատարանը հանգել է հետևության, որ վերագրվող հանցագործությունների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու պարագայում ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի ուղղվելը և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և ողջամիտ ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու պայմաններում։ Այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև հաշվի է առել այն, որ թեև գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքի առնչությամբ դեռևս 2010թ. հունվարի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում նախապատրաստված նյութերով որոշում է կայացվել քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), սակայն տվյալ որոշման կայացման պահից (մինչև սույն գործի շրջանակներում վերագրվող առաջին հանցանքի կատարումը) անցել է 4 տարի, այսինքն` նույնիսկ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, որի պայմաններում Դատարանի համոզմամբ նախկինում համասեռ հանցագործություն ենթադրաբար կատարելու համար ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդում չհարուցելու փաստը սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս վերջինիս անձը բացասաբար բնութագրող տվյալ չի կարող դիտարկվել, հետևաբար` ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն կիրառելը խոչընդոտող փաստարկ չէ։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին հետևության հանգելիս, Դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանը դրսևորելով կայուն հանցավոր վարքագիծ, 2013 թվականի նոյեմբերի ամսից մինչև 2014 թվականի նոյեմբեր ամիսը հինգ դրվագով կատարել է որիշի գույքի գաղտնի հափշտակության և այդպիսի հափշտակություն կատարելու փորձեր:
Այն է.
Դրվագ 1. Արամ Գեղամի Գևորգյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդերձասենյակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 2. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվորական և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 3. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ էլեկտրական երկու սղոց և տնտեսական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 4. Արամ Գևորգյանը, դեռևս 2014թ. հունվար ամսին գողություն կատարելու դիտավորությամբ, բաց դարպասներից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինաբար մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ` բակից աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 5. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 հասցեում գտնվող, Ռաֆայել Գրիշայի Հակոբյանին պատկանող տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալով` աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանին վերագրվող հանցավոր արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, կատարված հանցագործությունների նպատակն ու շարժառիթը, հանցագործությունների կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գտնում է, որ Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 360-րդ հոդվածի կարգով, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը, արձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ըստ էության չհիմնավորված հետևության է հանգել այն մասին, որ առանց հասարակությունից մեկուսացնելու հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակները և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժներն ամբաստանյալը չպետք է կրի, որի արդյունքում թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` կիրառել է նյութական օրենքի այն նորմը, որը տվյալ դեպքում ենթակա չէր կիրառման, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի և վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու հիմք է:
Սույն որոշման պատճառաբանական մասում մեջբերված` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքորոշումների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության, իսկ արդյունքում նաև պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, ուստի ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի չէ, հետևաբար դատական ակտն այդ առումով պետք է բեկանել:
Ինչ վերաբերվում է Դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում գնահատված` դատական ակտում շարադրված հանգամանքներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք սույն քրեական գործի շրջանակներում ողջամտորեն չեն նվազեցնում ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և չեն կարող նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք հանդիսանալ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` գործով մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով բեկանել:
Ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել.
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկման` 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԿԴ/0092/01/14
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և
Աննա Փանոսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Տիգրան Ենոքյանի,
տուժող` Մարգար Մարգարյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ` Հերմինե Ավագյանի,
նույն Դատարանում` 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արամ Գեղամի Գևորգյանի` (ծնված 1955թ. ապրիլի 7-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, ութամյա կրթությամբ, վատառողջ է, ըստ իր հայ¬տա¬րարութ¬յան` աշխատում է մասնավոր շինարարական կազմակերպությունում՝ որպես բանվոր, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Երևանի Սարի թաղ 6-րդ շարքի 136-րդ տանը, սույն գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014թ. մարտի 2-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13124514 քրեական գոր¬ծը՝ Արամ Գևորգյանի կողմից «Թիվ 15 մանկա¬պար¬տեզ» ՀՈԱ կազմակերպությունից գողության փորձ կատարելու դեպքի առթիվ։
2014թ. մարտի 6-ին Արամ Գևորգյանին վերոնշյալ քրեական գործի շրջանակներում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2014թ. մարտի 8-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րո¬նականի բաժին դիմած տուժողներ Ասյա Մովսեսյանի և Մարգար Մարգարյանի հաղորդումների հիման վրա նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունք¬ներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13126914 քրեական գործը։
2014թ. մարտի 8-ին թիվ 13126914 քրեական գործի շրջանակներում Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2014թ. մարտի 10-ին թիվ 13126914 քրեական գործին է միացվել թիվ 13124514 քրեական գոր¬ծը, նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 13126914 համարով։
2014թ. մարտի 11-ին նախաքննական մարմինը Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը փոփոխել և լրացրել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2013թ. հունիսի 17-ին քրեական գործը Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով կազմված մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 18-ին ընդունվել վարույթ և նշանակվել դատական քննության։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Դրվագ 1. Արամ Գեղամի Գևորգյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկա¬պարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդեր¬ձա¬¬սեն¬յակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավար¬տին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից, այսինքն՝ կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 2. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարն ընկած ժամանա¬կահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվո¬րա¬կան և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցա¬վոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 3. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. դեկտեմ¬բերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինա¬բար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ էլեկտրա¬կան երկու սղոց և տնտեսական գործիք¬ներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 4. Արամ Գևորգյանը, դեռևս 2014թ. հունվար ամսին գողություն կատարելու դի¬տա¬վորութ¬յամբ, բաց դարպասներից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինաբար մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագոր¬ծութ¬յունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ` բակից աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կա¬տարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 5. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գո¬ղութ¬յուն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քա¬ղա¬քի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 հասցեում գտնվող, Ռաֆայել Գրիշայի Հակոբյանին պատկանող տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հան¬գամանքներում հանցագոր¬ծութ¬յունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալով` աննկատ հե¬ռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Արամ Գևորգ¬յանն իրեն վերստին մեղավոր ճանաչեց` նշելով միայն, որ իր մոտ չի տպավորվել այն, որ տուժող Մարգար Մարգարյանից գողացած իրերի կազմում եղած լինի նաև էլեկտրական սղոցը։ Օգտվելով դատավարական իրավունքներից` հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատաս¬խանելուց, սակայն միաժամանակ նշեց, որ ընտանիքի անդամները հոգ չեն տանում իր մասին, ինքն է հոգում իր հացի խնդիրը։ Նշեց նաև, որ ներկայումս աշխատում է մասնավոր շինարա¬րական ընկե¬րութ¬յունում` որպես բանվոր, վաստակում է օրեկան 3.500-ից 4000 ՀՀ դրամ գումար, ազատության մեջ մնալու պարագայում ինքնուրույն վաստակով կհոգա իր օրական ծախսերը և այլևս գողություններ չի կա¬տարի։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի մեղավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Դատարանը հանգեց դատաքննության ընթաց¬քում պատ¬շաճ իրա¬¬վա¬¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում հետա¬զոտ¬ված և գնահատ¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬նե¬րով (ներկա¬յացվում են ըստ դրվագների).
Իր իսկ նախաքննական խոստովանական ցուցմունքներով. Դեռևս մինչդատական վարույ¬թում նա հայտնել էր, որ գտնվելով նյութական ծանր վիճակում՝ ապրուստի միջոցներ հայթայթելու համար 2013թ. վերջերից մինչև 2014թ. մարտի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում կա¬տարել է գո¬ղութ¬յուններ և գողության փորձեր։ Գողացել է կենցաղային իրեր, որոնք շուկայականից ցածր գներով վաճառել է Երևան քաղաքի Ս.Վրացյան փողոցի վերջնամասում յուրաքանչյուր ամսվա շա¬բաթ և կիրակի օրերին գործող կենցաղային իրերի առուվաճառքի շուկայում՝ իրեն ան¬ծանոթ տար¬բեր քաղաքացիների և այդ կերպ ապրուստի միջոց հայթայթել։
2014թ. մարտի 2-ին գողություն կատարելու նպատակով 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով մտել է թիվ 15 մանկապարտեզի մանկական հանդերձասրահ, սակայն մանկապարտեզի պահակն իրեն նկատել և բռնել է, այնուհետև հանձնել ոստիկանություն, որտեղ և իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են մանկապարտեզից գողացած երեք մկրատները և սոսինձը։ Նախաքննության ընթացքում հայտնել է նաև կատարած գողության փորձերի և գողությունների այլ դրվագներ, մասնակցել քննչական փորձարարությունների և մատնացույց արել դրանց կատարման վայրերը։
Այսպես, 2013թ. դեկտեմբերի վերջերին` Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքով անցնելիս, մտադրություն է առաջացել գողություն կատարելու և մտնելով Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակ` այնտեղ գտնվող քարե շինության բաց դռնից մտել է ներս և գողացել թվով 2 էլեկտրական սղոց (բալգարկա), տնտեսական գործիքներ, այդ թվում` 4 խարտոց, կոշկակարի 3 դանակ, 2 պտուտակահան։ Այդ իրերը տանելով և ցուցադրելով Երևան քաղաքի Ս.Վրացյան փողոցում կենցաղային իրերի առ ու վաճառքով զբաղվող քաղաքացիներին՝ վաճառել է նրանց։
Այնուհետև, 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում գողություն կատարելու նպատակով մտել է Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տան բակ, որտեղ տան 3 դռներից բաց է եղել մեկը և այն հրելով՝ բացել և մտել է ներս, որտեղից գողացել է էլեկտրական հաղորդալարեր, կաթսաներ և այլ իրեր։ Այդ իրերը դարձյալ տարել և վաճառել է կենցաղային իրերի առ ու վաճառքի կետերում՝ իրեն անծանոթ քաղաքացիների։
Այնուհետև՝ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում, երբ անցնելիս է եղել Երևան քաղաքի Չարենց փողոցով, մտադրություն է առաջացել մտնել Երևան քաղաքի Չարենց 119 տուն և գողություն կատարել։ Այդ նպատակով բաց դարպասից մտել է բակ և մոտենալով նշված տան բաց վիճակում գտնվող մուտքի դռանը` տան ներսում մարդ է նկատել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ՝ աննկատ հեռացել է։
Այնուհետև, 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գողություն կատարելու նպա¬տակով բաց դարպասից մտել է Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տան բակ, ապա բաց վիճակում գտնվող մուտքի դռնից մտել է տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ աննկատ հեռացել է` ոչինչ չկարողանալով գո¬ղանալ։
Տուժող` Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության ներկայացուցիչ Հերմինե Ավագյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սա¬նում է Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող նույն մանկապարտեզի տնօրենը։ 2014թ. մարտի 2-ին մանկապարտեզը չի գործել, քանի որ կիրակի օր էր։ Նշված օրը` ժամը 15։00-ի սահմաններում, մանկապարտեզի պահակ Սիրական Մուրադյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ մանկապարտեզի 1-ին հարկի պատուհանից ինչ-որ անձնավորություն է ներս մտել` գողություն կատարելու նպատակով, ում բռնել է։ Այդ ամենը լսելով՝ ինքն անմիջապես գնացել է մանկապար¬տեզ և տեսել, որ մանկապարտեզի երկհարկանի մասնաշենքի երեխաների հանդերձասենյակի հատա¬կին թափված են երեխաների համար նախատեսված սրբիչներ, որտեղ էլ Ս.Մուրադյանը բռնել էր հանցանք կատարող անձին։ Վերջինս իր ներկայությամբ խոստովանել է, որ պատուհանից մուտք է գործել մանկապարտեզ գողություն կատարելու նպատակով, որից հետո ինքը զանգահարել է ոստիկա¬նություն և հայտնել դեպքի մասին։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելու իրավունքից և խնդրեց ամբաստանյալի նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել։
Վկա Սիրական Մուրադյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ որպես պահակ` աշխատում է Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությունում։ 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել մանկապարտեզի բակի նորատունկ ծառերը ջրելու, երկ¬հար¬¬կանի մասնաշենքի մոտով անց¬նելիս նկատել է, որ 1-ին հարկի՝ երեխաների հանդերձասենյակի պատուհանի փեղկը բաց վիճա¬կում է։ Մոտենալով պատուհանին՝ հանդերձասենյակում տեսել է իրեն անծանոթ մի տղա¬մարդու, ով երեխաների պահարաններից դուրս էր բերում մանկական սրբիչները։ Հասկանալով, որ տվյալ անձնավորությունը գողություն կատարելու նպատակով է մտել այնտեղ՝ նրան հարցրել է, թե ով է և ինչու համար է մտել այնտեղ, որին վերջինս խառնված վիճակում պատասխանել է, թե իբր մանկապարտեզի աշխատակից է։ Ինքն անմիջապես պատու¬հանին կից մուտքի դռնով մտել է ներս, բռնել հանցանք կատարող անձնավորությանը, ով խոս¬տովանել է, որ գողություն կատարելու նպա¬տակով է մուտք գործել մանկապարտեզ։ Այդ մասին զանգահարել և հայտնել է մանկապարտեզի տնօրեն Հերմինե Ավագյանին, ով քիչ անց եկել է, ապա զանգահարել ոստիկանություն։
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյա¬նի մասնակցությամբ 2014թ. մարտի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ վերջինս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Չարենց 90 հասցեում գործող «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության երկհարկանի մասնաշենքի 1-ին հարկի երեխաների հանդերձասենյակը և հայտարարել, որ 2014թ. մարտի 02-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, գողություն կատարելու նպատակով հրել և բացել է հանդերձասենյակի պատու¬հանի փեղկը, մտել ներս, սակայն բռնվել է մանկապարտեզի պահակի կողմից։
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի մասնակցությամբ 2014թ. մարտի 11-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ վերջինս մատնացույց է արել նախ` Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տու¬նը, ապա՝ Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինութ¬յունը, այնուհետև՝ Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 119 տունը, ինչպես նաև՝ Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տունը՝ հայտարարելով, որ հիշյալ հասցեներից կատարել է գողութ¬յուններ և գողության փորձեր։
Գործով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2014թ. մարտի 2-ին կատարված այդ քննչական գործողության արդյունքներով նրա մոտ հայտնաբերվել և վերցվել են «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությունից հափշտակված երեք մկրատներ և մեկ սոսինձ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված իրերի՝ գործով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյա¬նի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված վերոնշյալ երեք մկրատների և օգտա¬գործ¬ված չոր սոսնձի առկայությամբ։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. մարտի 20-ի թիվ 215 ԱՊ-14 եզրա¬կացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքային վիճակով երեք մկրատների ընդհանուր շուկայական արժեքը 2014թ. մարտի 2-ի դրությամբ կազմել է 600 ՀՀ դրամ։ Փորձաքննությանը տրամադրված օգտագործված չոր սոսնձի առուվաճառքի փաստ շուկայում չի հայտնաբերվել, որի կապակցությամբ դրա շուկայական արժեքը հնարավոր չի եղել որոշել։
Տուժող Ասյա Մովսեսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Չարենց 2-րդ նրբանցքի 4 հասցեում գտնվող իրենց տունը գտնվում է նույն բակում և բաղկացած է 3 առանձին շինություններից։ Նշված 3 մուտ¬քերով տներից մեկում բնակվել են ինքը, ամուսինը և կրտսեր որդին, մյուս տանը՝ մեծ որդին, իսկ 3-րդ մուտքով` երկու սենյակից բաղկացած տանը ընտանիքով բնակվել են միայն ամռան ամիսներին և դա իրենց տան բաղկացուցիչ մասն է։ Այդ տանը պահել են իրենց կենցաղային իրերը, հագուստ¬ները և անհրաժեշտ այլ պարագաներ և այդ տան տվյալ մուտքի դռան վրա թեև փական է եղել, սակայն այն մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվար ամսվա վերջերին, երբ ցանկացել է տան նշված բաց մուտքով հատվածից ինչ-որ իրեր վերցնել, հայտնա¬բերել է, որ այնտեղից բացակայում են մի շարք կենցաղային իրեր։ Քանի որ այդ իրերը վերջին անգամ այնտեղ տեսել է 2013թ. նոյեմբեր ամսվա վերջերին, ուստի տան անդամներին հարցուփորձ է արել, սակայն որևէ մեկը դրանցից տեղեկություն չի ունեցել։ Հասկացել է, որ 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարի վերջն ընկած ժամանակահատվածում իրենց տան նշված հատվածից գողություն կատարվել է։ Այդ ժամանակ ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ հույս չի ունեցել, որ հանցանք կատարած անձը կամ գողացված իրերը կհայտնաբերվեն։ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխատա¬կիցները հայտնել են, որ հայտնաբերել են իրենց տանից կենցաղային իրեր գողացած անձի, ով խոստովանել է այդ գողությունը կատարելու փաստը, որից հետո միայն ինքը համապատասխան հաղորդում է տվել ոստիկանությունում։ Իրենց տնից գողացվել է ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք` 2-ից 3 հատ 3 լիտրանոց ապակյա տարաներ, մետաղյա տարա, մեկական հախ¬ճապակյա և մետաղյա ափսեներ, միկրոալի¬քային վա¬ռարանի ափսեների հավաքածու, 6 անձի համար նախատեսված պատառաքաղների և դանակների հավաքածու, սուրճի բաժակների հավա¬քածու, հախճապակյա աման, երկարացման հաղոր¬դալարեր, 1 զույգ կանացի և 1 զույգ զինվո¬րական կոշիկներ, արհեստագործական գործիք¬ների հավաքածու։ Դեռևս մինչդատական վարույ¬թից հրաժարվել է ամբաստանյալի դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց։
Տուժող Մարգար Մարգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Չարենց 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 հասցեում գտնվող իր տանը բնակվում է ընտանիքի հետ միասին։ 2013թ. դեկտեմբերի 23-ին կնոջ հետ գնացել է Էջմիածին քաղաք՝ մասնակցելու վերջինիս տատիկի հուղարկավորության արարողությանը, որտեղ մնացել է 2 օր և վերադարձել դեկտեմբերի 25-ին։ 2013թ. դեկտեմբերի 27-ին, երբ գործիք վերցնելու նպատակով մտել է տան բա¬կում գտնվող փակ շինության տարածք, նկատել է, որ շինության մեջ գտնվող արհեստագործական գործիքների պայուսակը և էլեկտրական սղոցը բացակայում են։ Որոնելուց և հարց ու փորձ կատա¬րելուց հետո հասկացել է, որ 2013թ. դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում ինչ-որ մեկը մտել է նշված շինության տարածք և գողացել այդ ապրանքները։ Չնայած համոզվել է, որ գողություն է կատարվել, սակայն ոստիկանություն չի դիմել՝ մտածելով, թե իրենց տան հարևանությամբ շաբաթ և կիրակի օրերին գործող կենցաղային իրերի վաճառա¬կետերում հնարավոր է անձամբ հայտնաբերի հափշտակված իր գործիքները։ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխատակիցները հայտնել են, որ հայտնաբերել են իրենց տան բակի շինությունից արհեստագործական գործիքներ գողացած անձին, ով կատարածը խոստովանել է, ուստի ոստիկանությունում համապատասխան հաղորդում է տվել։ Իրենց տան բակի դարպասը, ինչպես նաև բակում առկա շինության դռները մշտապես գտնվել են բաց վիճակում, իսկ շինության տարածքից գողացվել է ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ օգտագործված գործիքներ` էլեկտրական սղոց, արհեստագործական գործիքների արկղ, որի մեջ եղել է ևս մեկ էլեկտրական սղոց, տարբեր տեսակի երեք պտուտակահան, հարթաշուրթ, չափման գործիք, մուրճ, 4 պտուտակ¬ներ։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելու իրա¬վունքից և խնդրեց ամբաստանյալի նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել։
Տուժող Արշավիր Մերտինյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2014թ. մարտի 8-ին ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կա¬նի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Սարի թաղի ինչ-որ բնակիչ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում գողություն կատարելու նպատակով բաց դարպասից մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենց 119 հասցեում գտնվող իրենց տան բակ, ապա ցանկացել գողութ¬յուն կատարելու նպատակով մուտք գործել նաև իրենց տուն, սակայն բակից նկատելով, որ տանը մարդ կա՝ աննկատ հեռացել է։ Ընտանիքի անդամներով այդ դեպքի վերաբերյալ որևէ տեղե¬կութ¬յուն չեն ունեցել, իրենց բակում որևէ օտար մարդու չեն տեսել, ուստի ոստիկա¬նություն չեն դիմել։ Նշել է նաև, որ իրենց տանից գողության փորձ կատարած անձնավորության նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունի։
Տուժող Ռաֆայել Հակոբյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխա¬տա¬կից¬ներից տեղեկացել է, որ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում ինչ-որ անձնավորություն, որը Երևան քաղաքի Սարի թաղի բնակիչ է, գողություն կատարելու նպատակով բաց դռնից մուտք է գոր¬¬ծել իրենց Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տուն, սակայն միջանցքից նկա¬տե¬լով, որ տանը մարդ կա՝ աննկատ հեռացել է։ Քանի որ այդ դեպքի առնչությամբ իրենց բա¬կում որևէ օտար մարդու չեն նկատել, դեպքի վերաբերյալ տեղեկություն չեն ունեցել, ուստի ոստիկանություն չեն դիմել։ Դատարանին հասցեագրված դիմումով տուժող Ռաֆայել Հակոբյանը նշել էր նաև, որ իրենց տանից գողության փորձ կատարած անձնավորության նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունի։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Գևորգյանը նրան վերագրվող արարքները կատարել է մեղավորությամբ, դրանք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (2 դրվագներով) և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախա¬տեսված հան¬ցագոր¬ծությունների հատ¬¬¬կանիշ¬ներին։ Վերջինս քրեական պա¬¬տասխանատվության և պատժի են¬թակա է այդ հոդվածների համապատասխան մասերով և կետերով։
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագոր¬ծութ¬յան համար նախա¬տես¬ված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների)« տարիքը (համա¬ձայն 2011թ. նոյեմբերի 16-ին տրված թիվ AM0521719 անձնագրի պատճենի` ծնվել է 1955թ. ապրիլի 7-ին), նյութական ծանր վիճակը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` Էրեբունի բժշկական կենտրոնի վարչակազմի կողմից հաստատված էպիկրիզի` ախտորոշվել է կրծքա¬վան¬դակի բութ տրավմա, ձախից բազմակի կողերի կոտրվածքներ` տեղաշարժով, աջակողմյան հետ¬տրավ¬մատիկ լարված պնևմոթորաքս, ձախակողմյան աննշան հեմոթորաքս)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ է գնահատում` անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը, տուժողներ Ասյա Մովսիսյանից, Մարգար Մարգարյանից, Արշավիր Մերտինյանից և Ռաֆայել Հակոբյանից կատարած գողության կամ գողության փորձերի դրվագներով մեղայականով ներկայանալը և մինչ այդ իրավապահներին ան¬հայտ հանցագոր¬ծութ¬յունների այդ դրվագները բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչև խոստովանական ցուցմունքներ տալը և քննչական փորձարա¬րութ¬յան ընթաց¬քում դեպքի վայրերը մատնացույց անելը (2014թ. մարտի 11-ի դրությամբ) իրավա¬պահներին հայտնի չէր ոչ միայն այդ հանցագործությունները կատարող անձի, այլև հան¬ցագոր¬ծությունների վերոնշյալ դեպքերի մասին (ըստ տուժողների դատաքննական ցուցմունք¬ների)։
Ավելին, տուժողներ Արշավիր Մերտինյանի և Ռաֆայել Հակոբյանի դրվագներով ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանին վերագրված հանցավոր արարք¬ները հաստատվել են գլխավորապես վեր¬ջինիս խոստովանական, այդ թվում` դատաքննա¬կան ցուցմունքներով, այն դեպքում, երբ գողութ¬յան այդ փորձերին ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչության վերաբերյալ վերոնշյալ տուժողները որևէ փաստական տվյալներ ( տարածք մուտք գործելու եղանակ, այլ անհատականացնող տվյալ¬ներ) չեն ներկայացրել, նրանց գույքը չէր հափշտակվել, գողոնի տեսականիով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչությունն այդ հան¬ցագոր¬ծություններին այդ կերպ ևս հնարավոր չէր ապա¬ցուցել, ծրագրած այդ հանցագոր¬ծություններն ավարտելուց կամովին հրաժարվելը, ամբաս¬տան¬յալի այլ դիրքորոշման պարագայում, ըստ էության հնարավոր չէր հերքել, որով և ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն առավել արժևորվում է անկեղ¬ծորեն զղջալու և քննությանն ամեն կերպ օգնելու վերջինիս վարքագիծը։
Վերոնշյալ տվյալներն ու հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով« իրական են« էապես նվազեցնում են այդ թվում ծանր հան¬ցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող ամբաս¬տանյալ Արամ Գևորգյանի անձի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանք¬ներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ի նկատ¬¬մամբ պատիժ նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահ¬մանված հան¬¬¬¬ցա¬¬կազմի պատժամասը նախատեսում է այլընտ¬րան¬քային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի պատժա¬մասը` պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով` գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժա¬¬չափի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատ¬ժա¬տեսակի ընտրութ¬յան, նույն հոդվածի 3-րդ մասով` նաև որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշանակելու նպատակահարմարության, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազա¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատ¬¬ժա¬¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հանցագոր¬ծութ¬յունների համակ¬ցությամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշա¬նակելու, վերջնական պատժի չափի, այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կատարած հանցագործությունների քանակը և դրանց համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև նյութական ոչ բարվոք վիճակի հետևանքով նրա նկատմամբ դրամական տուժանք նշանա¬կելու աննպա¬տա¬կա¬հար¬մարությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակվի դարձյալ ազա¬տազրկման ձևով և տվյալ դեպքում պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախատեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշա¬նակելու սկզբունքը կիրա¬ռելի չէ։ Գողության փորձերի կատարման համար պատիժ նշա¬նակելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշա¬նակելու վերաբերյալ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով վերջինիս նյու¬թական ոչ բարվոք վիճակը, փաստում է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրա¬ժեշ¬¬տությունը ևս բացակայում է։
Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬ցանք¬ների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանն հաշվի է առնում նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վո¬րութ¬յան աստիճանի` միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևա¬բար` նրա նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պատ¬ժի կրման նպատա¬կա¬հարմարության հարցը՝ Դատա¬րանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տեսակները ռեալ կրե¬լու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախա¬տես¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬¬ները` սույն գործով նրան մեղ¬սագրվող հանցանքները կատարելու պահին դա¬տա¬պարտ¬ված չլի¬նելը, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի տարիքը, վատառողջ լինելը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հան¬գա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ինչպես նաև պա¬տասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դեպքի վայրում միջին ծանրության հանցանք՝ գողության կատարելու համար բռնվելը, սակայն մեղայականով ներկայա¬նալը, այն է` հանցագոր¬ծութ¬յան նոր դրվագները, այդ թվում՝ վերագրված ըստ բնույթի և վտան¬գավորության աստիճանի ծանր հանցագործությունների բացահայտմանն ու ապացուցմանն ակտիվորեն աջակցե¬լը, այդ կերպ անկեղծորեն զղջալը, առա¬ջադրված մե¬ղադրան¬քում դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մե¬ղա¬վոր ճանա¬չելը, հափշտակած գույքի տեսականին և ցածրար¬ժեքությունը, գողութ¬յունները և դրանց փորձերը սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու, ապրուստի միջոց հայթայթելու շարժառիթով կատարելը, նրա դեմ տուժողների կողմից նյութաիրա¬վական պահանջ (քաղաքացիա¬կան հայց) ներ¬կա¬յաց¬վելուց հրաժարվելու փաստը, ինչպես նաև տուժողների միասնական դիրքորոշումը` ամբաստանյալին հնարավորինս մեղմ պատժելու վերա¬բերյալ` Դա¬¬տարանը հանգում է հետևության, որ վերագրվող հանցագործությունների հա¬մակցութ¬յամբ ազա¬տազրկման ձևով վերջ¬նա¬կան պա¬տիժ նշա¬նակելու պարագայում ամբաս¬տանյալ Ա.Գևորգյա¬նի ուղղվե¬լը և նրա կողմից նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելն հնա¬րավոր է այդ պա¬տի¬ժը պայմա¬նա¬կանորեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմանելու պայման¬ներում։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու հա¬մար։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ թեև գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքի առնչությամբ դեռևս 2010թ. հունվարի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժնում նախապատրաստված նյութերով որոշում է կայացվել քրեական գործի հարու¬ցումը մերժելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության պատճա¬ռաբանությամբ (ըստ ՀՀ ոստիկա¬նության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունք¬ների), սակայն տվյալ որոշման կայացման պահից (մինչև սույն գործի շրջանակներում վերագրվող առաջին հանցանքի կատարումը) անցել է 4 տարի, այսինքն` նույնիսկ քրեա¬կան պա¬տաս¬խանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, որի պայմաններում Դա¬տարանի համոզմամբ նախկինում համասեռ հանցագործություն ենթադրաբար կատարելու հա¬մար ոչ արդա¬րացնող հիմքով քրեական հետապնդում չհարուցելու փաստը սույն գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Գևորգյա¬նի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս վերջինիս անձը բացա¬սա¬բար բնու¬թագրող տվյալ չի կարող դիտարկվել, հետևաբար` ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատ¬մամբ նշանակված վերջնա¬կան պատիժը պայմանականորեն կիրառելը խոչընդոտող փաստարկ չէ։
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօ¬րին¬¬ման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քա¬ղա¬¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Դատարանը փաստում է, որ տուժողները հրաժարվել են ամ¬բաստանյալ Արամ Գևորգյանի դեմ քաղ. հայց ներկայացնելու իրենց իրավունքից, քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, հետևա¬բար՝ այդ հարցերը համա¬րում է լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված երեք մկրատը և սոսինձը տնօրինելու հարցին` Դատարանը գտնում է, որ նշված իրերն ենթակա են վերադարձ¬ման տուժող` «թիվ 15 մանկապարտեզ» ՀՈԱ կազմա¬կերպությանը՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի անվամբ հաշ¬վառված որևէ շարժա¬կան կամ անշարժ գույքի նկատմամբ փաստացի արգելանքի չի կիրառվել` այդպիսին չհայտ¬¬նա¬բեր¬վելու հիմքով, հետևաբար` քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի բացա¬կա¬յության, նրա նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու պայմաններում այդ խնդրին չի անդրա¬դառ¬նում։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց `
Արամ Գեղամի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նա¬խա¬տեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արամ Գևորգյանի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` երեք մկրատները և սոսինձը վե¬րա¬դարձնել սեփականատիրոջը՝ տուժող «Թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրա¬յին կազ¬մակերպությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողներից յուրաքանչյուրին հան¬ցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված` նրանց կողմից նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և
Աննա Փանոսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Տիգրան Ենոքյանի,
տուժող` Մարգար Մարգարյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ` Հերմինե Ավագյանի,
նույն Դատարանում` 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արամ Գեղամի Գևորգյանի` (ծնված 1955թ. ապրիլի 7-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, ութամյա կրթությամբ, վատառողջ է, ըստ իր հայ¬տա¬րարութ¬յան` աշխատում է մասնավոր շինարարական կազմակերպությունում՝ որպես բանվոր, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Երևանի Սարի թաղ 6-րդ շարքի 136-րդ տանը, սույն գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014թ. մարտի 2-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13124514 քրեական գոր¬ծը՝ Արամ Գևորգյանի կողմից «Թիվ 15 մանկա¬պար¬տեզ» ՀՈԱ կազմակերպությունից գողության փորձ կատարելու դեպքի առթիվ։
2014թ. մարտի 6-ին Արամ Գևորգյանին վերոնշյալ քրեական գործի շրջանակներում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2014թ. մարտի 8-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րո¬նականի բաժին դիմած տուժողներ Ասյա Մովսեսյանի և Մարգար Մարգարյանի հաղորդումների հիման վրա նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունք¬ներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13126914 քրեական գործը։
2014թ. մարտի 8-ին թիվ 13126914 քրեական գործի շրջանակներում Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2014թ. մարտի 10-ին թիվ 13126914 քրեական գործին է միացվել թիվ 13124514 քրեական գոր¬ծը, նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 13126914 համարով։
2014թ. մարտի 11-ին նախաքննական մարմինը Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը փոփոխել և լրացրել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2013թ. հունիսի 17-ին քրեական գործը Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով կազմված մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 18-ին ընդունվել վարույթ և նշանակվել դատական քննության։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Դրվագ 1. Արամ Գեղամի Գևորգյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկա¬պարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդեր¬ձա¬¬սեն¬յակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավար¬տին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից, այսինքն՝ կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 2. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարն ընկած ժամանա¬կահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվո¬րա¬կան և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցա¬վոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 3. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. դեկտեմ¬բերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինա¬բար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ էլեկտրա¬կան երկու սղոց և տնտեսական գործիք¬ներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դրվագ 4. Արամ Գևորգյանը, դեռևս 2014թ. հունվար ամսին գողություն կատարելու դի¬տա¬վորութ¬յամբ, բաց դարպասներից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինաբար մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագոր¬ծութ¬յունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ` բակից աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կա¬տարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Դրվագ 5. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գո¬ղութ¬յուն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քա¬ղա¬քի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 հասցեում գտնվող, Ռաֆայել Գրիշայի Հակոբյանին պատկանող տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հան¬գամանքներում հանցագոր¬ծութ¬յունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալով` աննկատ հե¬ռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Արամ Գևորգ¬յանն իրեն վերստին մեղավոր ճանաչեց` նշելով միայն, որ իր մոտ չի տպավորվել այն, որ տուժող Մարգար Մարգարյանից գողացած իրերի կազմում եղած լինի նաև էլեկտրական սղոցը։ Օգտվելով դատավարական իրավունքներից` հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատաս¬խանելուց, սակայն միաժամանակ նշեց, որ ընտանիքի անդամները հոգ չեն տանում իր մասին, ինքն է հոգում իր հացի խնդիրը։ Նշեց նաև, որ ներկայումս աշխատում է մասնավոր շինարա¬րական ընկե¬րութ¬յունում` որպես բանվոր, վաստակում է օրեկան 3.500-ից 4000 ՀՀ դրամ գումար, ազատության մեջ մնալու պարագայում ինքնուրույն վաստակով կհոգա իր օրական ծախսերը և այլևս գողություններ չի կա¬տարի։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի մեղավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Դատարանը հանգեց դատաքննության ընթաց¬քում պատ¬շաճ իրա¬¬վա¬¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում հետա¬զոտ¬ված և գնահատ¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬նե¬րով (ներկա¬յացվում են ըստ դրվագների).
Իր իսկ նախաքննական խոստովանական ցուցմունքներով. Դեռևս մինչդատական վարույ¬թում նա հայտնել էր, որ գտնվելով նյութական ծանր վիճակում՝ ապրուստի միջոցներ հայթայթելու համար 2013թ. վերջերից մինչև 2014թ. մարտի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում կա¬տարել է գո¬ղութ¬յուններ և գողության փորձեր։ Գողացել է կենցաղային իրեր, որոնք շուկայականից ցածր գներով վաճառել է Երևան քաղաքի Ս.Վրացյան փողոցի վերջնամասում յուրաքանչյուր ամսվա շա¬բաթ և կիրակի օրերին գործող կենցաղային իրերի առուվաճառքի շուկայում՝ իրեն ան¬ծանոթ տար¬բեր քաղաքացիների և այդ կերպ ապրուստի միջոց հայթայթել։
2014թ. մարտի 2-ին գողություն կատարելու նպատակով 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով մտել է թիվ 15 մանկապարտեզի մանկական հանդերձասրահ, սակայն մանկապարտեզի պահակն իրեն նկատել և բռնել է, այնուհետև հանձնել ոստիկանություն, որտեղ և իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են մանկապարտեզից գողացած երեք մկրատները և սոսինձը։ Նախաքննության ընթացքում հայտնել է նաև կատարած գողության փորձերի և գողությունների այլ դրվագներ, մասնակցել քննչական փորձարարությունների և մատնացույց արել դրանց կատարման վայրերը։
Այսպես, 2013թ. դեկտեմբերի վերջերին` Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքով անցնելիս, մտադրություն է առաջացել գողություն կատարելու և մտնելով Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակ` այնտեղ գտնվող քարե շինության բաց դռնից մտել է ներս և գողացել թվով 2 էլեկտրական սղոց (բալգարկա), տնտեսական գործիքներ, այդ թվում` 4 խարտոց, կոշկակարի 3 դանակ, 2 պտուտակահան։ Այդ իրերը տանելով և ցուցադրելով Երևան քաղաքի Ս.Վրացյան փողոցում կենցաղային իրերի առ ու վաճառքով զբաղվող քաղաքացիներին՝ վաճառել է նրանց։
Այնուհետև, 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում գողություն կատարելու նպատակով մտել է Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տան բակ, որտեղ տան 3 դռներից բաց է եղել մեկը և այն հրելով՝ բացել և մտել է ներս, որտեղից գողացել է էլեկտրական հաղորդալարեր, կաթսաներ և այլ իրեր։ Այդ իրերը դարձյալ տարել և վաճառել է կենցաղային իրերի առ ու վաճառքի կետերում՝ իրեն անծանոթ քաղաքացիների։
Այնուհետև՝ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում, երբ անցնելիս է եղել Երևան քաղաքի Չարենց փողոցով, մտադրություն է առաջացել մտնել Երևան քաղաքի Չարենց 119 տուն և գողություն կատարել։ Այդ նպատակով բաց դարպասից մտել է բակ և մոտենալով նշված տան բաց վիճակում գտնվող մուտքի դռանը` տան ներսում մարդ է նկատել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ՝ աննկատ հեռացել է։
Այնուհետև, 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գողություն կատարելու նպա¬տակով բաց դարպասից մտել է Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տան բակ, ապա բաց վիճակում գտնվող մուտքի դռնից մտել է տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ աննկատ հեռացել է` ոչինչ չկարողանալով գո¬ղանալ։
Տուժող` Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության ներկայացուցիչ Հերմինե Ավագյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սա¬նում է Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող նույն մանկապարտեզի տնօրենը։ 2014թ. մարտի 2-ին մանկապարտեզը չի գործել, քանի որ կիրակի օր էր։ Նշված օրը` ժամը 15։00-ի սահմաններում, մանկապարտեզի պահակ Սիրական Մուրադյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ մանկապարտեզի 1-ին հարկի պատուհանից ինչ-որ անձնավորություն է ներս մտել` գողություն կատարելու նպատակով, ում բռնել է։ Այդ ամենը լսելով՝ ինքն անմիջապես գնացել է մանկապար¬տեզ և տեսել, որ մանկապարտեզի երկհարկանի մասնաշենքի երեխաների հանդերձասենյակի հատա¬կին թափված են երեխաների համար նախատեսված սրբիչներ, որտեղ էլ Ս.Մուրադյանը բռնել էր հանցանք կատարող անձին։ Վերջինս իր ներկայությամբ խոստովանել է, որ պատուհանից մուտք է գործել մանկապարտեզ գողություն կատարելու նպատակով, որից հետո ինքը զանգահարել է ոստիկա¬նություն և հայտնել դեպքի մասին։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելու իրավունքից և խնդրեց ամբաստանյալի նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել։
Վկա Սիրական Մուրադյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ որպես պահակ` աշխատում է Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությունում։ 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել մանկապարտեզի բակի նորատունկ ծառերը ջրելու, երկ¬հար¬¬կանի մասնաշենքի մոտով անց¬նելիս նկատել է, որ 1-ին հարկի՝ երեխաների հանդերձասենյակի պատուհանի փեղկը բաց վիճա¬կում է։ Մոտենալով պատուհանին՝ հանդերձասենյակում տեսել է իրեն անծանոթ մի տղա¬մարդու, ով երեխաների պահարաններից դուրս էր բերում մանկական սրբիչները։ Հասկանալով, որ տվյալ անձնավորությունը գողություն կատարելու նպատակով է մտել այնտեղ՝ նրան հարցրել է, թե ով է և ինչու համար է մտել այնտեղ, որին վերջինս խառնված վիճակում պատասխանել է, թե իբր մանկապարտեզի աշխատակից է։ Ինքն անմիջապես պատու¬հանին կից մուտքի դռնով մտել է ներս, բռնել հանցանք կատարող անձնավորությանը, ով խոս¬տովանել է, որ գողություն կատարելու նպա¬տակով է մուտք գործել մանկապարտեզ։ Այդ մասին զանգահարել և հայտնել է մանկապարտեզի տնօրեն Հերմինե Ավագյանին, ով քիչ անց եկել է, ապա զանգահարել ոստիկանություն։
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյա¬նի մասնակցությամբ 2014թ. մարտի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ վերջինս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Չարենց 90 հասցեում գործող «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության երկհարկանի մասնաշենքի 1-ին հարկի երեխաների հանդերձասենյակը և հայտարարել, որ 2014թ. մարտի 02-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, գողություն կատարելու նպատակով հրել և բացել է հանդերձասենյակի պատու¬հանի փեղկը, մտել ներս, սակայն բռնվել է մանկապարտեզի պահակի կողմից։
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի մասնակցությամբ 2014թ. մարտի 11-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ վերջինս մատնացույց է արել նախ` Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տու¬նը, ապա՝ Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինութ¬յունը, այնուհետև՝ Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 119 տունը, ինչպես նաև՝ Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տունը՝ հայտարարելով, որ հիշյալ հասցեներից կատարել է գողութ¬յուններ և գողության փորձեր։
Գործով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2014թ. մարտի 2-ին կատարված այդ քննչական գործողության արդյունքներով նրա մոտ հայտնաբերվել և վերցվել են «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությունից հափշտակված երեք մկրատներ և մեկ սոսինձ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված իրերի՝ գործով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյա¬նի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված վերոնշյալ երեք մկրատների և օգտա¬գործ¬ված չոր սոսնձի առկայությամբ։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. մարտի 20-ի թիվ 215 ԱՊ-14 եզրա¬կացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքային վիճակով երեք մկրատների ընդհանուր շուկայական արժեքը 2014թ. մարտի 2-ի դրությամբ կազմել է 600 ՀՀ դրամ։ Փորձաքննությանը տրամադրված օգտագործված չոր սոսնձի առուվաճառքի փաստ շուկայում չի հայտնաբերվել, որի կապակցությամբ դրա շուկայական արժեքը հնարավոր չի եղել որոշել։
Տուժող Ասյա Մովսեսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Չարենց 2-րդ նրբանցքի 4 հասցեում գտնվող իրենց տունը գտնվում է նույն բակում և բաղկացած է 3 առանձին շինություններից։ Նշված 3 մուտ¬քերով տներից մեկում բնակվել են ինքը, ամուսինը և կրտսեր որդին, մյուս տանը՝ մեծ որդին, իսկ 3-րդ մուտքով` երկու սենյակից բաղկացած տանը ընտանիքով բնակվել են միայն ամռան ամիսներին և դա իրենց տան բաղկացուցիչ մասն է։ Այդ տանը պահել են իրենց կենցաղային իրերը, հագուստ¬ները և անհրաժեշտ այլ պարագաներ և այդ տան տվյալ մուտքի դռան վրա թեև փական է եղել, սակայն այն մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվար ամսվա վերջերին, երբ ցանկացել է տան նշված բաց մուտքով հատվածից ինչ-որ իրեր վերցնել, հայտնա¬բերել է, որ այնտեղից բացակայում են մի շարք կենցաղային իրեր։ Քանի որ այդ իրերը վերջին անգամ այնտեղ տեսել է 2013թ. նոյեմբեր ամսվա վերջերին, ուստի տան անդամներին հարցուփորձ է արել, սակայն որևէ մեկը դրանցից տեղեկություն չի ունեցել։ Հասկացել է, որ 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարի վերջն ընկած ժամանակահատվածում իրենց տան նշված հատվածից գողություն կատարվել է։ Այդ ժամանակ ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ հույս չի ունեցել, որ հանցանք կատարած անձը կամ գողացված իրերը կհայտնաբերվեն։ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխատա¬կիցները հայտնել են, որ հայտնաբերել են իրենց տանից կենցաղային իրեր գողացած անձի, ով խոստովանել է այդ գողությունը կատարելու փաստը, որից հետո միայն ինքը համապատասխան հաղորդում է տվել ոստիկանությունում։ Իրենց տնից գողացվել է ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք` 2-ից 3 հատ 3 լիտրանոց ապակյա տարաներ, մետաղյա տարա, մեկական հախ¬ճապակյա և մետաղյա ափսեներ, միկրոալի¬քային վա¬ռարանի ափսեների հավաքածու, 6 անձի համար նախատեսված պատառաքաղների և դանակների հավաքածու, սուրճի բաժակների հավա¬քածու, հախճապակյա աման, երկարացման հաղոր¬դալարեր, 1 զույգ կանացի և 1 զույգ զինվո¬րական կոշիկներ, արհեստագործական գործիք¬ների հավաքածու։ Դեռևս մինչդատական վարույ¬թից հրաժարվել է ամբաստանյալի դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց։
Տուժող Մարգար Մարգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Չարենց 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 հասցեում գտնվող իր տանը բնակվում է ընտանիքի հետ միասին։ 2013թ. դեկտեմբերի 23-ին կնոջ հետ գնացել է Էջմիածին քաղաք՝ մասնակցելու վերջինիս տատիկի հուղարկավորության արարողությանը, որտեղ մնացել է 2 օր և վերադարձել դեկտեմբերի 25-ին։ 2013թ. դեկտեմբերի 27-ին, երբ գործիք վերցնելու նպատակով մտել է տան բա¬կում գտնվող փակ շինության տարածք, նկատել է, որ շինության մեջ գտնվող արհեստագործական գործիքների պայուսակը և էլեկտրական սղոցը բացակայում են։ Որոնելուց և հարց ու փորձ կատա¬րելուց հետո հասկացել է, որ 2013թ. դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում ինչ-որ մեկը մտել է նշված շինության տարածք և գողացել այդ ապրանքները։ Չնայած համոզվել է, որ գողություն է կատարվել, սակայն ոստիկանություն չի դիմել՝ մտածելով, թե իրենց տան հարևանությամբ շաբաթ և կիրակի օրերին գործող կենցաղային իրերի վաճառա¬կետերում հնարավոր է անձամբ հայտնաբերի հափշտակված իր գործիքները։ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխատակիցները հայտնել են, որ հայտնաբերել են իրենց տան բակի շինությունից արհեստագործական գործիքներ գողացած անձին, ով կատարածը խոստովանել է, ուստի ոստիկանությունում համապատասխան հաղորդում է տվել։ Իրենց տան բակի դարպասը, ինչպես նաև բակում առկա շինության դռները մշտապես գտնվել են բաց վիճակում, իսկ շինության տարածքից գողացվել է ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ օգտագործված գործիքներ` էլեկտրական սղոց, արհեստագործական գործիքների արկղ, որի մեջ եղել է ևս մեկ էլեկտրական սղոց, տարբեր տեսակի երեք պտուտակահան, հարթաշուրթ, չափման գործիք, մուրճ, 4 պտուտակ¬ներ։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելու իրա¬վունքից և խնդրեց ամբաստանյալի նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել։
Տուժող Արշավիր Մերտինյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2014թ. մարտի 8-ին ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կա¬նի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Սարի թաղի ինչ-որ բնակիչ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում գողություն կատարելու նպատակով բաց դարպասից մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենց 119 հասցեում գտնվող իրենց տան բակ, ապա ցանկացել գողութ¬յուն կատարելու նպատակով մուտք գործել նաև իրենց տուն, սակայն բակից նկատելով, որ տանը մարդ կա՝ աննկատ հեռացել է։ Ընտանիքի անդամներով այդ դեպքի վերաբերյալ որևէ տեղե¬կութ¬յուն չեն ունեցել, իրենց բակում որևէ օտար մարդու չեն տեսել, ուստի ոստիկա¬նություն չեն դիմել։ Նշել է նաև, որ իրենց տանից գողության փորձ կատարած անձնավորության նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունի։
Տուժող Ռաֆայել Հակոբյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխա¬տա¬կից¬ներից տեղեկացել է, որ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում ինչ-որ անձնավորություն, որը Երևան քաղաքի Սարի թաղի բնակիչ է, գողություն կատարելու նպատակով բաց դռնից մուտք է գոր¬¬ծել իրենց Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տուն, սակայն միջանցքից նկա¬տե¬լով, որ տանը մարդ կա՝ աննկատ հեռացել է։ Քանի որ այդ դեպքի առնչությամբ իրենց բա¬կում որևէ օտար մարդու չեն նկատել, դեպքի վերաբերյալ տեղեկություն չեն ունեցել, ուստի ոստիկանություն չեն դիմել։ Դատարանին հասցեագրված դիմումով տուժող Ռաֆայել Հակոբյանը նշել էր նաև, որ իրենց տանից գողության փորձ կատարած անձնավորության նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունի։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Գևորգյանը նրան վերագրվող արարքները կատարել է մեղավորությամբ, դրանք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (2 դրվագներով) և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախա¬տեսված հան¬ցագոր¬ծությունների հատ¬¬¬կանիշ¬ներին։ Վերջինս քրեական պա¬¬տասխանատվության և պատժի են¬թակա է այդ հոդվածների համապատասխան մասերով և կետերով։
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագոր¬ծութ¬յան համար նախա¬տես¬ված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների)« տարիքը (համա¬ձայն 2011թ. նոյեմբերի 16-ին տրված թիվ AM0521719 անձնագրի պատճենի` ծնվել է 1955թ. ապրիլի 7-ին), նյութական ծանր վիճակը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` Էրեբունի բժշկական կենտրոնի վարչակազմի կողմից հաստատված էպիկրիզի` ախտորոշվել է կրծքա¬վան¬դակի բութ տրավմա, ձախից բազմակի կողերի կոտրվածքներ` տեղաշարժով, աջակողմյան հետ¬տրավ¬մատիկ լարված պնևմոթորաքս, ձախակողմյան աննշան հեմոթորաքս)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ է գնահատում` անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը, տուժողներ Ասյա Մովսիսյանից, Մարգար Մարգարյանից, Արշավիր Մերտինյանից և Ռաֆայել Հակոբյանից կատարած գողության կամ գողության փորձերի դրվագներով մեղայականով ներկայանալը և մինչ այդ իրավապահներին ան¬հայտ հանցագոր¬ծութ¬յունների այդ դրվագները բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչև խոստովանական ցուցմունքներ տալը և քննչական փորձարա¬րութ¬յան ընթաց¬քում դեպքի վայրերը մատնացույց անելը (2014թ. մարտի 11-ի դրությամբ) իրավա¬պահներին հայտնի չէր ոչ միայն այդ հանցագործությունները կատարող անձի, այլև հան¬ցագոր¬ծությունների վերոնշյալ դեպքերի մասին (ըստ տուժողների դատաքննական ցուցմունք¬ների)։
Ավելին, տուժողներ Արշավիր Մերտինյանի և Ռաֆայել Հակոբյանի դրվագներով ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանին վերագրված հանցավոր արարք¬ները հաստատվել են գլխավորապես վեր¬ջինիս խոստովանական, այդ թվում` դատաքննա¬կան ցուցմունքներով, այն դեպքում, երբ գողութ¬յան այդ փորձերին ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչության վերաբերյալ վերոնշյալ տուժողները որևէ փաստական տվյալներ ( տարածք մուտք գործելու եղանակ, այլ անհատականացնող տվյալ¬ներ) չեն ներկայացրել, նրանց գույքը չէր հափշտակվել, գողոնի տեսականիով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչությունն այդ հան¬ցագոր¬ծություններին այդ կերպ ևս հնարավոր չէր ապա¬ցուցել, ծրագրած այդ հանցագոր¬ծություններն ավարտելուց կամովին հրաժարվելը, ամբաս¬տան¬յալի այլ դիրքորոշման պարագայում, ըստ էության հնարավոր չէր հերքել, որով և ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն առավել արժևորվում է անկեղ¬ծորեն զղջալու և քննությանն ամեն կերպ օգնելու վերջինիս վարքագիծը։
Վերոնշյալ տվյալներն ու հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով« իրական են« էապես նվազեցնում են այդ թվում ծանր հան¬ցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող ամբաս¬տանյալ Արամ Գևորգյանի անձի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանք¬ներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ի նկատ¬¬մամբ պատիժ նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահ¬մանված հան¬¬¬¬ցա¬¬կազմի պատժամասը նախատեսում է այլընտ¬րան¬քային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի պատժա¬մասը` պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով` գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժա¬¬չափի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատ¬ժա¬տեսակի ընտրութ¬յան, նույն հոդվածի 3-րդ մասով` նաև որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշանակելու նպատակահարմարության, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազա¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատ¬¬ժա¬¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հանցագոր¬ծութ¬յունների համակ¬ցությամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշա¬նակելու, վերջնական պատժի չափի, այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կատարած հանցագործությունների քանակը և դրանց համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև նյութական ոչ բարվոք վիճակի հետևանքով նրա նկատմամբ դրամական տուժանք նշանա¬կելու աննպա¬տա¬կա¬հար¬մարությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակվի դարձյալ ազա¬տազրկման ձևով և տվյալ դեպքում պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախատեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշա¬նակելու սկզբունքը կիրա¬ռելի չէ։ Գողության փորձերի կատարման համար պատիժ նշա¬նակելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշա¬նակելու վերաբերյալ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով վերջինիս նյու¬թական ոչ բարվոք վիճակը, փաստում է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրա¬ժեշ¬¬տությունը ևս բացակայում է։
Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬ցանք¬ների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանն հաշվի է առնում նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վո¬րութ¬յան աստիճանի` միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևա¬բար` նրա նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պատ¬ժի կրման նպատա¬կա¬հարմարության հարցը՝ Դատա¬րանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տեսակները ռեալ կրե¬լու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախա¬տես¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬¬ները` սույն գործով նրան մեղ¬սագրվող հանցանքները կատարելու պահին դա¬տա¬պարտ¬ված չլի¬նելը, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի տարիքը, վատառողջ լինելը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հան¬գա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ինչպես նաև պա¬տասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դեպքի վայրում միջին ծանրության հանցանք՝ գողության կատարելու համար բռնվելը, սակայն մեղայականով ներկայա¬նալը, այն է` հանցագոր¬ծութ¬յան նոր դրվագները, այդ թվում՝ վերագրված ըստ բնույթի և վտան¬գավորության աստիճանի ծանր հանցագործությունների բացահայտմանն ու ապացուցմանն ակտիվորեն աջակցե¬լը, այդ կերպ անկեղծորեն զղջալը, առա¬ջադրված մե¬ղադրան¬քում դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մե¬ղա¬վոր ճանա¬չելը, հափշտակած գույքի տեսականին և ցածրար¬ժեքությունը, գողութ¬յունները և դրանց փորձերը սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու, ապրուստի միջոց հայթայթելու շարժառիթով կատարելը, նրա դեմ տուժողների կողմից նյութաիրա¬վական պահանջ (քաղաքացիա¬կան հայց) ներ¬կա¬յաց¬վելուց հրաժարվելու փաստը, ինչպես նաև տուժողների միասնական դիրքորոշումը` ամբաստանյալին հնարավորինս մեղմ պատժելու վերա¬բերյալ` Դա¬¬տարանը հանգում է հետևության, որ վերագրվող հանցագործությունների հա¬մակցութ¬յամբ ազա¬տազրկման ձևով վերջ¬նա¬կան պա¬տիժ նշա¬նակելու պարագայում ամբաս¬տանյալ Ա.Գևորգյա¬նի ուղղվե¬լը և նրա կողմից նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելն հնա¬րավոր է այդ պա¬տի¬ժը պայմա¬նա¬կանորեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմանելու պայման¬ներում։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու հա¬մար։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ թեև գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքի առնչությամբ դեռևս 2010թ. հունվարի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժնում նախապատրաստված նյութերով որոշում է կայացվել քրեական գործի հարու¬ցումը մերժելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության պատճա¬ռաբանությամբ (ըստ ՀՀ ոստիկա¬նության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունք¬ների), սակայն տվյալ որոշման կայացման պահից (մինչև սույն գործի շրջանակներում վերագրվող առաջին հանցանքի կատարումը) անցել է 4 տարի, այսինքն` նույնիսկ քրեա¬կան պա¬տաս¬խանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, որի պայմաններում Դա¬տարանի համոզմամբ նախկինում համասեռ հանցագործություն ենթադրաբար կատարելու հա¬մար ոչ արդա¬րացնող հիմքով քրեական հետապնդում չհարուցելու փաստը սույն գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Գևորգյա¬նի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս վերջինիս անձը բացա¬սա¬բար բնու¬թագրող տվյալ չի կարող դիտարկվել, հետևաբար` ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատ¬մամբ նշանակված վերջնա¬կան պատիժը պայմանականորեն կիրառելը խոչընդոտող փաստարկ չէ։
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօ¬րին¬¬ման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քա¬ղա¬¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Դատարանը փաստում է, որ տուժողները հրաժարվել են ամ¬բաստանյալ Արամ Գևորգյանի դեմ քաղ. հայց ներկայացնելու իրենց իրավունքից, քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, հետևա¬բար՝ այդ հարցերը համա¬րում է լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված երեք մկրատը և սոսինձը տնօրինելու հարցին` Դատարանը գտնում է, որ նշված իրերն ենթակա են վերադարձ¬ման տուժող` «թիվ 15 մանկապարտեզ» ՀՈԱ կազմա¬կերպությանը՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի անվամբ հաշ¬վառված որևէ շարժա¬կան կամ անշարժ գույքի նկատմամբ փաստացի արգելանքի չի կիրառվել` այդպիսին չհայտ¬¬նա¬բեր¬վելու հիմքով, հետևաբար` քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի բացա¬կա¬յության, նրա նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու պայմաններում այդ խնդրին չի անդրա¬դառ¬նում։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց `
Արամ Գեղամի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նա¬խա¬տեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արամ Գևորգյանի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` երեք մկրատները և սոսինձը վե¬րա¬դարձնել սեփականատիրոջը՝ տուժող «Թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրա¬յին կազ¬մակերպությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողներից յուրաքանչյուրին հան¬ցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված` նրանց կողմից նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0092/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 17-06-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0092/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13126914 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արամ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա գողություն կատարելու դիտավորությամբ, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փող. 2-րդ նրբ. 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Մովսեսյանին պատկանող, զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողության սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվորական և 1 մեյուգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հայրանուն | Գեղամի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 17-06-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 18-06-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-06-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 20-06-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-07-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նիկոլայ |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ասյա |
| Ազգանուն | Մովսեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարգար |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշավիր |
| Ազգանուն | Մերտինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-09-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 11-09-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
| Այլ պատժաչափեր | Այդ թվում հանցափորձի համար |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԿԴ/0092/01/14 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)` նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և Աննա Փանոսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` Տիգրան Ենոքյանի, տուժող` Մարգար Մարգարյանի, տուժողի ներկայացուցիչ` Հերմինե Ավագյանի, նույն Դատարանում` 2014թ. սեպտեմբերի 11-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի` (ծնված 1955թ. ապրիլի 7-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, ութամյա կրթությամբ, վատառողջ է, ըստ իր հայ¬տա¬րարութ¬յան` աշխատում է մասնավոր շինարարական կազմակերպությունում՝ որպես բանվոր, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Երևանի Սարի թաղ 6-րդ շարքի 136-րդ տանը, սույն գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն)։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014թ. մարտի 2-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13124514 քրեական գոր¬ծը՝ Արամ Գևորգյանի կողմից «Թիվ 15 մանկա¬պար¬տեզ» ՀՈԱ կազմակերպությունից գողության փորձ կատարելու դեպքի առթիվ։ 2014թ. մարտի 6-ին Արամ Գևորգյանին վերոնշյալ քրեական գործի շրջանակներում մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ 2014թ. մարտի 8-ին ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րո¬նականի բաժին դիմած տուժողներ Ասյա Մովսեսյանի և Մարգար Մարգարյանի հաղորդումների հիման վրա նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունք¬ներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13126914 քրեական գործը։ 2014թ. մարտի 8-ին թիվ 13126914 քրեական գործի շրջանակներում Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 2014թ. մարտի 10-ին թիվ 13126914 քրեական գործին է միացվել թիվ 13124514 քրեական գոր¬ծը, նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 13126914 համարով։ 2014թ. մարտի 11-ին նախաքննական մարմինը Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը փոփոխել և լրացրել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ 2013թ. հունիսի 17-ին քրեական գործը Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով կազմված մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 18-ին ընդունվել վարույթ և նշանակվել դատական քննության։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը. Դրվագ 1. Արամ Գեղամի Գևորգյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկա¬պարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդեր¬ձա¬¬սեն¬յակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավար¬տին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից, այսինքն՝ կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Դրվագ 2. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարն ընկած ժամանա¬կահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվո¬րա¬կան և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցա¬վոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Դրվագ 3. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. դեկտեմ¬բերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինա¬բար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ էլեկտրա¬կան երկու սղոց և տնտեսական գործիք¬ներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Դրվագ 4. Արամ Գևորգյանը, դեռևս 2014թ. հունվար ամսին գողություն կատարելու դի¬տա¬վորութ¬յամբ, բաց դարպասներից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինաբար մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագոր¬ծութ¬յունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ` բակից աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կա¬տարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Դրվագ 5. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գո¬ղութ¬յուն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քա¬ղա¬քի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 հասցեում գտնվող, Ռաֆայել Գրիշայի Հակոբյանին պատկանող տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հան¬գամանքներում հանցագոր¬ծութ¬յունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալով` աննկատ հե¬ռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Արամ Գևորգ¬յանն իրեն վերստին մեղավոր ճանաչեց` նշելով միայն, որ իր մոտ չի տպավորվել այն, որ տուժող Մարգար Մարգարյանից գողացած իրերի կազմում եղած լինի նաև էլեկտրական սղոցը։ Օգտվելով դատավարական իրավունքներից` հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատաս¬խանելուց, սակայն միաժամանակ նշեց, որ ընտանիքի անդամները հոգ չեն տանում իր մասին, ինքն է հոգում իր հացի խնդիրը։ Նշեց նաև, որ ներկայումս աշխատում է մասնավոր շինարա¬րական ընկե¬րութ¬յունում` որպես բանվոր, վաստակում է օրեկան 3.500-ից 4000 ՀՀ դրամ գումար, ազատության մեջ մնալու պարագայում ինքնուրույն վաստակով կհոգա իր օրական ծախսերը և այլևս գողություններ չի կա¬տարի։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի մեղավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Դատարանը հանգեց դատաքննության ընթաց¬քում պատ¬շաճ իրա¬¬վա¬¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում հետա¬զոտ¬ված և գնահատ¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬նե¬րով (ներկա¬յացվում են ըստ դրվագների). Իր իսկ նախաքննական խոստովանական ցուցմունքներով. Դեռևս մինչդատական վարույ¬թում նա հայտնել էր, որ գտնվելով նյութական ծանր վիճակում՝ ապրուստի միջոցներ հայթայթելու համար 2013թ. վերջերից մինչև 2014թ. մարտի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում կա¬տարել է գո¬ղութ¬յուններ և գողության փորձեր։ Գողացել է կենցաղային իրեր, որոնք շուկայականից ցածր գներով վաճառել է Երևան քաղաքի Ս.Վրացյան փողոցի վերջնամասում յուրաքանչյուր ամսվա շա¬բաթ և կիրակի օրերին գործող կենցաղային իրերի առուվաճառքի շուկայում՝ իրեն ան¬ծանոթ տար¬բեր քաղաքացիների և այդ կերպ ապրուստի միջոց հայթայթել։ 2014թ. մարտի 2-ին գողություն կատարելու նպատակով 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով մտել է թիվ 15 մանկապարտեզի մանկական հանդերձասրահ, սակայն մանկապարտեզի պահակն իրեն նկատել և բռնել է, այնուհետև հանձնել ոստիկանություն, որտեղ և իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են մանկապարտեզից գողացած երեք մկրատները և սոսինձը։ Նախաքննության ընթացքում հայտնել է նաև կատարած գողության փորձերի և գողությունների այլ դրվագներ, մասնակցել քննչական փորձարարությունների և մատնացույց արել դրանց կատարման վայրերը։ Այսպես, 2013թ. դեկտեմբերի վերջերին` Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքով անցնելիս, մտադրություն է առաջացել գողություն կատարելու և մտնելով Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակ` այնտեղ գտնվող քարե շինության բաց դռնից մտել է ներս և գողացել թվով 2 էլեկտրական սղոց (բալգարկա), տնտեսական գործիքներ, այդ թվում` 4 խարտոց, կոշկակարի 3 դանակ, 2 պտուտակահան։ Այդ իրերը տանելով և ցուցադրելով Երևան քաղաքի Ս.Վրացյան փողոցում կենցաղային իրերի առ ու վաճառքով զբաղվող քաղաքացիներին՝ վաճառել է նրանց։ Այնուհետև, 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում գողություն կատարելու նպատակով մտել է Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տան բակ, որտեղ տան 3 դռներից բաց է եղել մեկը և այն հրելով՝ բացել և մտել է ներս, որտեղից գողացել է էլեկտրական հաղորդալարեր, կաթսաներ և այլ իրեր։ Այդ իրերը դարձյալ տարել և վաճառել է կենցաղային իրերի առ ու վաճառքի կետերում՝ իրեն անծանոթ քաղաքացիների։ Այնուհետև՝ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում, երբ անցնելիս է եղել Երևան քաղաքի Չարենց փողոցով, մտադրություն է առաջացել մտնել Երևան քաղաքի Չարենց 119 տուն և գողություն կատարել։ Այդ նպատակով բաց դարպասից մտել է բակ և մոտենալով նշված տան բաց վիճակում գտնվող մուտքի դռանը` տան ներսում մարդ է նկատել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ՝ աննկատ հեռացել է։ Այնուհետև, 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գողություն կատարելու նպա¬տակով բաց դարպասից մտել է Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տան բակ, ապա բաց վիճակում գտնվող մուտքի դռնից մտել է տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ աննկատ հեռացել է` ոչինչ չկարողանալով գո¬ղանալ։ Տուժող` Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության ներկայացուցիչ Հերմինե Ավագյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հանդի¬սա¬նում է Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող նույն մանկապարտեզի տնօրենը։ 2014թ. մարտի 2-ին մանկապարտեզը չի գործել, քանի որ կիրակի օր էր։ Նշված օրը` ժամը 15։00-ի սահմաններում, մանկապարտեզի պահակ Սիրական Մուրադյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ մանկապարտեզի 1-ին հարկի պատուհանից ինչ-որ անձնավորություն է ներս մտել` գողություն կատարելու նպատակով, ում բռնել է։ Այդ ամենը լսելով՝ ինքն անմիջապես գնացել է մանկապար¬տեզ և տեսել, որ մանկապարտեզի երկհարկանի մասնաշենքի երեխաների հանդերձասենյակի հատա¬կին թափված են երեխաների համար նախատեսված սրբիչներ, որտեղ էլ Ս.Մուրադյանը բռնել էր հանցանք կատարող անձին։ Վերջինս իր ներկայությամբ խոստովանել է, որ պատուհանից մուտք է գործել մանկապարտեզ գողություն կատարելու նպատակով, որից հետո ինքը զանգահարել է ոստիկա¬նություն և հայտնել դեպքի մասին։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելու իրավունքից և խնդրեց ամբաստանյալի նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել։ Վկա Սիրական Մուրադյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ որպես պահակ` աշխատում է Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությունում։ 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել մանկապարտեզի բակի նորատունկ ծառերը ջրելու, երկ¬հար¬¬կանի մասնաշենքի մոտով անց¬նելիս նկատել է, որ 1-ին հարկի՝ երեխաների հանդերձասենյակի պատուհանի փեղկը բաց վիճա¬կում է։ Մոտենալով պատուհանին՝ հանդերձասենյակում տեսել է իրեն անծանոթ մի տղա¬մարդու, ով երեխաների պահարաններից դուրս էր բերում մանկական սրբիչները։ Հասկանալով, որ տվյալ անձնավորությունը գողություն կատարելու նպատակով է մտել այնտեղ՝ նրան հարցրել է, թե ով է և ինչու համար է մտել այնտեղ, որին վերջինս խառնված վիճակում պատասխանել է, թե իբր մանկապարտեզի աշխատակից է։ Ինքն անմիջապես պատու¬հանին կից մուտքի դռնով մտել է ներս, բռնել հանցանք կատարող անձնավորությանը, ով խոս¬տովանել է, որ գողություն կատարելու նպա¬տակով է մուտք գործել մանկապարտեզ։ Այդ մասին զանգահարել և հայտնել է մանկապարտեզի տնօրեն Հերմինե Ավագյանին, ով քիչ անց եկել է, ապա զանգահարել ոստիկանություն։ Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյա¬նի մասնակցությամբ 2014թ. մարտի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ վերջինս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Չարենց 90 հասցեում գործող «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության երկհարկանի մասնաշենքի 1-ին հարկի երեխաների հանդերձասենյակը և հայտարարել, որ 2014թ. մարտի 02-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, գողություն կատարելու նպատակով հրել և բացել է հանդերձասենյակի պատու¬հանի փեղկը, մտել ներս, սակայն բռնվել է մանկապարտեզի պահակի կողմից։ Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի մասնակցությամբ 2014թ. մարտի 11-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ վերջինս մատնացույց է արել նախ` Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տու¬նը, ապա՝ Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինութ¬յունը, այնուհետև՝ Երևան քաղաքի Չարենց փողոցի 119 տունը, ինչպես նաև՝ Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տունը՝ հայտարարելով, որ հիշյալ հասցեներից կատարել է գողութ¬յուններ և գողության փորձեր։ Գործով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2014թ. մարտի 2-ին կատարված այդ քննչական գործողության արդյունքներով նրա մոտ հայտնաբերվել և վերցվել են «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությունից հափշտակված երեք մկրատներ և մեկ սոսինձ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված իրերի՝ գործով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյա¬նի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված վերոնշյալ երեք մկրատների և օգտա¬գործ¬ված չոր սոսնձի առկայությամբ։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014թ. մարտի 20-ի թիվ 215 ԱՊ-14 եզրա¬կացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված ապրանքային վիճակով երեք մկրատների ընդհանուր շուկայական արժեքը 2014թ. մարտի 2-ի դրությամբ կազմել է 600 ՀՀ դրամ։ Փորձաքննությանը տրամադրված օգտագործված չոր սոսնձի առուվաճառքի փաստ շուկայում չի հայտնաբերվել, որի կապակցությամբ դրա շուկայական արժեքը հնարավոր չի եղել որոշել։ Տուժող Ասյա Մովսեսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Չարենց 2-րդ նրբանցքի 4 հասցեում գտնվող իրենց տունը գտնվում է նույն բակում և բաղկացած է 3 առանձին շինություններից։ Նշված 3 մուտ¬քերով տներից մեկում բնակվել են ինքը, ամուսինը և կրտսեր որդին, մյուս տանը՝ մեծ որդին, իսկ 3-րդ մուտքով` երկու սենյակից բաղկացած տանը ընտանիքով բնակվել են միայն ամռան ամիսներին և դա իրենց տան բաղկացուցիչ մասն է։ Այդ տանը պահել են իրենց կենցաղային իրերը, հագուստ¬ները և անհրաժեշտ այլ պարագաներ և այդ տան տվյալ մուտքի դռան վրա թեև փական է եղել, սակայն այն մշտապես գտնվել է բաց վիճակում։ 2014թ. հունվար ամսվա վերջերին, երբ ցանկացել է տան նշված բաց մուտքով հատվածից ինչ-որ իրեր վերցնել, հայտնա¬բերել է, որ այնտեղից բացակայում են մի շարք կենցաղային իրեր։ Քանի որ այդ իրերը վերջին անգամ այնտեղ տեսել է 2013թ. նոյեմբեր ամսվա վերջերին, ուստի տան անդամներին հարցուփորձ է արել, սակայն որևէ մեկը դրանցից տեղեկություն չի ունեցել։ Հասկացել է, որ 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարի վերջն ընկած ժամանակահատվածում իրենց տան նշված հատվածից գողություն կատարվել է։ Այդ ժամանակ ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ հույս չի ունեցել, որ հանցանք կատարած անձը կամ գողացված իրերը կհայտնաբերվեն։ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխատա¬կիցները հայտնել են, որ հայտնաբերել են իրենց տանից կենցաղային իրեր գողացած անձի, ով խոստովանել է այդ գողությունը կատարելու փաստը, որից հետո միայն ինքը համապատասխան հաղորդում է տվել ոստիկանությունում։ Իրենց տնից գողացվել է ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք` 2-ից 3 հատ 3 լիտրանոց ապակյա տարաներ, մետաղյա տարա, մեկական հախ¬ճապակյա և մետաղյա ափսեներ, միկրոալի¬քային վա¬ռարանի ափսեների հավաքածու, 6 անձի համար նախատեսված պատառաքաղների և դանակների հավաքածու, սուրճի բաժակների հավա¬քածու, հախճապակյա աման, երկարացման հաղոր¬դալարեր, 1 զույգ կանացի և 1 զույգ զինվո¬րական կոշիկներ, արհեստագործական գործիք¬ների հավաքածու։ Դեռևս մինչդատական վարույ¬թից հրաժարվել է ամբաստանյալի դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց։ Տուժող Մարգար Մարգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Չարենց 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 հասցեում գտնվող իր տանը բնակվում է ընտանիքի հետ միասին։ 2013թ. դեկտեմբերի 23-ին կնոջ հետ գնացել է Էջմիածին քաղաք՝ մասնակցելու վերջինիս տատիկի հուղարկավորության արարողությանը, որտեղ մնացել է 2 օր և վերադարձել դեկտեմբերի 25-ին։ 2013թ. դեկտեմբերի 27-ին, երբ գործիք վերցնելու նպատակով մտել է տան բա¬կում գտնվող փակ շինության տարածք, նկատել է, որ շինության մեջ գտնվող արհեստագործական գործիքների պայուսակը և էլեկտրական սղոցը բացակայում են։ Որոնելուց և հարց ու փորձ կատա¬րելուց հետո հասկացել է, որ 2013թ. դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում ինչ-որ մեկը մտել է նշված շինության տարածք և գողացել այդ ապրանքները։ Չնայած համոզվել է, որ գողություն է կատարվել, սակայն ոստիկանություն չի դիմել՝ մտածելով, թե իրենց տան հարևանությամբ շաբաթ և կիրակի օրերին գործող կենցաղային իրերի վաճառա¬կետերում հնարավոր է անձամբ հայտնաբերի հափշտակված իր գործիքները։ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխատակիցները հայտնել են, որ հայտնաբերել են իրենց տան բակի շինությունից արհեստագործական գործիքներ գողացած անձին, ով կատարածը խոստովանել է, ուստի ոստիկանությունում համապատասխան հաղորդում է տվել։ Իրենց տան բակի դարպասը, ինչպես նաև բակում առկա շինության դռները մշտապես գտնվել են բաց վիճակում, իսկ շինության տարածքից գողացվել է ընդհանուր 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ օգտագործված գործիքներ` էլեկտրական սղոց, արհեստագործական գործիքների արկղ, որի մեջ եղել է ևս մեկ էլեկտրական սղոց, տարբեր տեսակի երեք պտուտակահան, հարթաշուրթ, չափման գործիք, մուրճ, 4 պտուտակ¬ներ։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելու իրա¬վունքից և խնդրեց ամբաստանյալի նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել։ Տուժող Արշավիր Մերտինյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2014թ. մարտի 8-ին ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կա¬նի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Սարի թաղի ինչ-որ բնակիչ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում գողություն կատարելու նպատակով բաց դարպասից մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենց 119 հասցեում գտնվող իրենց տան բակ, ապա ցանկացել գողութ¬յուն կատարելու նպատակով մուտք գործել նաև իրենց տուն, սակայն բակից նկատելով, որ տանը մարդ կա՝ աննկատ հեռացել է։ Ընտանիքի անդամներով այդ դեպքի վերաբերյալ որևէ տեղե¬կութ¬յուն չեն ունեցել, իրենց բակում որևէ օտար մարդու չեն տեսել, ուստի ոստիկա¬նություն չեն դիմել։ Նշել է նաև, որ իրենց տանից գողության փորձ կատարած անձնավորության նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունի։ Տուժող Ռաֆայել Հակոբյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2014թ. մարտ ամսվա սկզբներին ոստիկանության աշխա¬տա¬կից¬ներից տեղեկացել է, որ 2014թ. հունվար ամսվա ընթացքում ինչ-որ անձնավորություն, որը Երևան քաղաքի Սարի թաղի բնակիչ է, գողություն կատարելու նպատակով բաց դռնից մուտք է գոր¬¬ծել իրենց Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տուն, սակայն միջանցքից նկա¬տե¬լով, որ տանը մարդ կա՝ աննկատ հեռացել է։ Քանի որ այդ դեպքի առնչությամբ իրենց բա¬կում որևէ օտար մարդու չեն նկատել, դեպքի վերաբերյալ տեղեկություն չեն ունեցել, ուստի ոստիկանություն չեն դիմել։ Դատարանին հասցեագրված դիմումով տուժող Ռաֆայել Հակոբյանը նշել էր նաև, որ իրենց տանից գողության փորձ կատարած անձնավորության նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունի։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Գևորգյանը նրան վերագրվող արարքները կատարել է մեղավորությամբ, դրանք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (2 դրվագներով) և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախա¬տեսված հան¬ցագոր¬ծությունների հատ¬¬¬կանիշ¬ներին։ Վերջինս քրեական պա¬¬տասխանատվության և պատժի են¬թակա է այդ հոդվածների համապատասխան մասերով և կետերով։ Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագոր¬ծութ¬յան համար նախա¬տես¬ված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։ Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների)« տարիքը (համա¬ձայն 2011թ. նոյեմբերի 16-ին տրված թիվ AM0521719 անձնագրի պատճենի` ծնվել է 1955թ. ապրիլի 7-ին), նյութական ծանր վիճակը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` Էրեբունի բժշկական կենտրոնի վարչակազմի կողմից հաստատված էպիկրիզի` ախտորոշվել է կրծքա¬վան¬դակի բութ տրավմա, ձախից բազմակի կողերի կոտրվածքներ` տեղաշարժով, աջակողմյան հետ¬տրավ¬մատիկ լարված պնևմոթորաքս, ձախակողմյան աննշան հեմոթորաքս)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ է գնահատում` անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը, տուժողներ Ասյա Մովսիսյանից, Մարգար Մարգարյանից, Արշավիր Մերտինյանից և Ռաֆայել Հակոբյանից կատարած գողության կամ գողության փորձերի դրվագներով մեղայականով ներկայանալը և մինչ այդ իրավապահներին ան¬հայտ հանցագոր¬ծութ¬յունների այդ դրվագները բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչև խոստովանական ցուցմունքներ տալը և քննչական փորձարա¬րութ¬յան ընթաց¬քում դեպքի վայրերը մատնացույց անելը (2014թ. մարտի 11-ի դրությամբ) իրավա¬պահներին հայտնի չէր ոչ միայն այդ հանցագործությունները կատարող անձի, այլև հան¬ցագոր¬ծությունների վերոնշյալ դեպքերի մասին (ըստ տուժողների դատաքննական ցուցմունք¬ների)։ Ավելին, տուժողներ Արշավիր Մերտինյանի և Ռաֆայել Հակոբյանի դրվագներով ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանին վերագրված հանցավոր արարք¬ները հաստատվել են գլխավորապես վեր¬ջինիս խոստովանական, այդ թվում` դատաքննա¬կան ցուցմունքներով, այն դեպքում, երբ գողութ¬յան այդ փորձերին ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչության վերաբերյալ վերոնշյալ տուժողները որևէ փաստական տվյալներ ( տարածք մուտք գործելու եղանակ, այլ անհատականացնող տվյալ¬ներ) չեն ներկայացրել, նրանց գույքը չէր հափշտակվել, գողոնի տեսականիով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչությունն այդ հան¬ցագոր¬ծություններին այդ կերպ ևս հնարավոր չէր ապա¬ցուցել, ծրագրած այդ հանցագոր¬ծություններն ավարտելուց կամովին հրաժարվելը, ամբաս¬տան¬յալի այլ դիրքորոշման պարագայում, ըստ էության հնարավոր չէր հերքել, որով և ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն առավել արժևորվում է անկեղ¬ծորեն զղջալու և քննությանն ամեն կերպ օգնելու վերջինիս վարքագիծը։ Վերոնշյալ տվյալներն ու հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով« իրական են« էապես նվազեցնում են այդ թվում ծանր հան¬ցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող ամբաս¬տանյալ Արամ Գևորգյանի անձի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։ Դատարանը ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանք¬ներ չարձանագրեց։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ի նկատ¬¬մամբ պատիժ նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահ¬մանված հան¬¬¬¬ցա¬¬կազմի պատժամասը նախատեսում է այլընտ¬րան¬քային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի պատժա¬մասը` պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով` գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժա¬¬չափի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատ¬ժա¬տեսակի ընտրութ¬յան, նույն հոդվածի 3-րդ մասով` նաև որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշանակելու նպատակահարմարության, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազա¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատ¬¬ժա¬¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հանցագոր¬ծութ¬յունների համակ¬ցությամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշա¬նակելու, վերջնական պատժի չափի, այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կատարած հանցագործությունների քանակը և դրանց համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև նյութական ոչ բարվոք վիճակի հետևանքով նրա նկատմամբ դրամական տուժանք նշանա¬կելու աննպա¬տա¬կա¬հար¬մարությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակվի դարձյալ ազա¬տազրկման ձևով և տվյալ դեպքում պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախատեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշա¬նակելու սկզբունքը կիրա¬ռելի չէ։ Գողության փորձերի կատարման համար պատիժ նշա¬նակելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշա¬նակելու վերաբերյալ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կանոնը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով վերջինիս նյու¬թական ոչ բարվոք վիճակը, փաստում է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրա¬ժեշ¬¬տությունը ևս բացակայում է։ Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬ցանք¬ների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանն հաշվի է առնում նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վո¬րութ¬յան աստիճանի` միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևա¬բար` նրա նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։ Քննարկելով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պատ¬ժի կրման նպատա¬կա¬հարմարության հարցը՝ Դատա¬րանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություններով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տեսակները ռեալ կրե¬լու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։ Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախա¬տես¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬¬ները` սույն գործով նրան մեղ¬սագրվող հանցանքները կատարելու պահին դա¬տա¬պարտ¬ված չլի¬նելը, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի տարիքը, վատառողջ լինելը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հան¬գա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ինչպես նաև պա¬տասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դեպքի վայրում միջին ծանրության հանցանք՝ գողության կատարելու համար բռնվելը, սակայն մեղայականով ներկայա¬նալը, այն է` հանցագոր¬ծութ¬յան նոր դրվագները, այդ թվում՝ վերագրված ըստ բնույթի և վտան¬գավորության աստիճանի ծանր հանցագործությունների բացահայտմանն ու ապացուցմանն ակտիվորեն աջակցե¬լը, այդ կերպ անկեղծորեն զղջալը, առա¬ջադրված մե¬ղադրան¬քում դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մե¬ղա¬վոր ճանա¬չելը, հափշտակած գույքի տեսականին և ցածրար¬ժեքությունը, գողութ¬յունները և դրանց փորձերը սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու, ապրուստի միջոց հայթայթելու շարժառիթով կատարելը, նրա դեմ տուժողների կողմից նյութաիրա¬վական պահանջ (քաղաքացիա¬կան հայց) ներ¬կա¬յաց¬վելուց հրաժարվելու փաստը, ինչպես նաև տուժողների միասնական դիրքորոշումը` ամբաստանյալին հնարավորինս մեղմ պատժելու վերա¬բերյալ` Դա¬¬տարանը հանգում է հետևության, որ վերագրվող հանցագործությունների հա¬մակցութ¬յամբ ազա¬տազրկման ձևով վերջ¬նա¬կան պա¬տիժ նշա¬նակելու պարագայում ամբաս¬տանյալ Ա.Գևորգյա¬նի ուղղվե¬լը և նրա կողմից նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելն հնա¬րավոր է այդ պա¬տի¬ժը պայմա¬նա¬կանորեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմանելու պայման¬ներում։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գևորգյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու հա¬մար։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ թեև գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքի առնչությամբ դեռևս 2010թ. հունվարի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժնում նախապատրաստված նյութերով որոշում է կայացվել քրեական գործի հարու¬ցումը մերժելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության պատճա¬ռաբանությամբ (ըստ ՀՀ ոստիկա¬նության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունք¬ների), սակայն տվյալ որոշման կայացման պահից (մինչև սույն գործի շրջանակներում վերագրվող առաջին հանցանքի կատարումը) անցել է 4 տարի, այսինքն` նույնիսկ քրեա¬կան պա¬տաս¬խանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, որի պայմաններում Դա¬տարանի համոզմամբ նախկինում համասեռ հանցագործություն ենթադրաբար կատարելու հա¬մար ոչ արդա¬րացնող հիմքով քրեական հետապնդում չհարուցելու փաստը սույն գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Գևորգյա¬նի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս վերջինիս անձը բացա¬սա¬բար բնու¬թագրող տվյալ չի կարող դիտարկվել, հետևաբար` ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատ¬մամբ նշանակված վերջնա¬կան պատիժը պայմանականորեն կիրառելը խոչընդոտող փաստարկ չէ։ Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօ¬րին¬¬ման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քա¬ղա¬¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Դատարանը փաստում է, որ տուժողները հրաժարվել են ամ¬բաստանյալ Արամ Գևորգյանի դեմ քաղ. հայց ներկայացնելու իրենց իրավունքից, քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, հետևա¬բար՝ այդ հարցերը համա¬րում է լուծված։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված երեք մկրատը և սոսինձը տնօրինելու հարցին` Դատարանը գտնում է, որ նշված իրերն ենթակա են վերադարձ¬ման տուժող` «թիվ 15 մանկապարտեզ» ՀՈԱ կազմա¬կերպությանը՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի անվամբ հաշ¬վառված որևէ շարժա¬կան կամ անշարժ գույքի նկատմամբ փաստացի արգելանքի չի կիրառվել` այդպիսին չհայտ¬¬նա¬բեր¬վելու հիմքով, հետևաբար` քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի բացա¬կա¬յության, նրա նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու պայմաններում այդ խնդրին չի անդրա¬դառ¬նում։ Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ` Արամ Գեղամի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նա¬խա¬տեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արամ Գևորգյանի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` երեք մկրատները և սոսինձը վե¬րա¬դարձնել սեփականատիրոջը՝ տուժող «Թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրա¬յին կազ¬մակերպությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Տուժողներից յուրաքանչյուրին հան¬ցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարել լուծված` նրանց կողմից նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։ Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։ Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-09-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-10-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 197, 124 |
| Գործին կից նյութերը | անձնագիրը` կցված քր. գործին |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 10-10-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 197, 124 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-40239 |
| Այլ նշումներ | Անձնագիրը կցված է քր. գործին |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 15-10-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 26-01-2015 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 29-01-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 02-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 196, 132, 103 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 02-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 196, 132, 103 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0092/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-10-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-10-2014 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Տ |
| Ազգանուն | Ենոքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արամ Գևորգյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Մասնակի բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի /ՀՀ քր.օր.177 հոդ. 3-րդ մասի 1.1 կետով , 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով , 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 1.1 կետով , 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 5 տարի 5 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.` 4 տարի փորձաշրջան / վերաբերյալ 11.09.2014թ. կայացված դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով , և ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ , առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 5 տարի 5 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-10-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 15-10-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-10-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2014 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 20-10-2014 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 05-12-2014 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԿԴ/0092/01/14 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «05» դեկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ԵՆՈՔՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Կ.ՄԱՆՈՒՉԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` գործով մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը բերված Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնում, 02.03.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13124514 քրեական գործը: 02.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 06.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանը թիվ 13124514 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի Կենտրոնականի քննչական բաժնում, 08.03.2014 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13126914 քրեական գործը: 08.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 10.03.2014 թվականին թիվ 13124514 քրեական գործը միացվել է թիվ 13126914 քրեական գործին` նախաքննությունը շարունակելով թիվ 13126914 համարով: 11.03.2014 թվականին Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: 06.06.2014 թվականին Արամ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: Նույն որոշմամբ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ: 17.06.2014 թվականին թիվ 13126914 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: Դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, և դատապարտվել. -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։ Վճռվել է. ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` երեք մկրատները և սոսինձը վերադարձնել սեփականատիրոջը՝ տուժող «Թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպությանը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Տուժողներից յուրաքանչյուրին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը համարվել է լուծված` նրանց կողմից նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։ Դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Տ.Ենոքյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն մասնակիորեն` նշանակված պատժի մասով բեկանել և ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 5/հինգ/ տարի 5/հինգ/ ամիս ժամկետով` առանց գուքի բռնագրավման: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 թվականի նոյեմբերից մինչև 2014 թվականի հունվարն ընկած ժամանակահատվածում, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվորական և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ: Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության թվով 2 հատ էլեկտրական սղոց և տնտեսական գործիքներ: Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունվար ամսվա ընթացքում, բաց դարպասից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինի մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չգողանալով` տան բակից աննկատ հեռացել է: Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, 2014 թվականի հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չգողանալով` աննկատ հեռացել է: Բացի այդ, Արամ Գևորգյանը, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդերձասենյակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոնշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը գտել է, որ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման։ Այսպես. Մեջբերելով դատական ակտում Դատարանի կողմից շարադրված հետևությունները, բողոքաբերը փաստել է, որ չնայած այն հանգամանքին, որ Դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել վերջինիս անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այնուամենայնիվ, Դատարանի կողմից նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ։ Անդրադառնալով ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված Արամ Գևորգյանի պահանջագրի վերաբերյալ Դատարանի մեկնաբանությանը, գտել է, որ Դատարանի կողմից յուրովի են գնահատվել վերջինիս բնութագրող, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։ Նախ, փաստել է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ դեռևս 2010 թվականին ոչ արդարացնող հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշում կայացնելով՝ վերջինիս հնարավորություն է տրվել հանցավոր ճանապարհից դուրս գալու, ուղղվելու, հանրօգուտ աշխատանքով զբաղվելու, սակայն նա դրանից եզրահանգումներ չի կատարել և 4 տարի անց կրկին ցանկացել է ապրուստի միջոց հայթայթել հանցավոր ճանապարհով, այն պայմաններում, երբ վերջինս դատարանում հայտնել է, որ ներկայումս աշխատում է շինարարական ընկերությունում՝ որպես բանվոր, վաստակում է օրեկան 3500-ից 4000 ՀՀ դրամ, չնայած որ դատարանին չներկայացվեց Ա.Գևորգյանի աշխատանքի վայրը հիմնավորող փաստաթղթեր։ Ըստ բողոքաբերի` նման պարագայում վերոհիշյալ 5 դրվագներով Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով՝ Դատարանը ոչ ճիշտ է մեկնաբանել նրա կողմից նախկինում կատարված ենթադրյալ համասեռ հանցավոր արարքը, այն չի համադրել Արամ Գևորգյանին մեղսագրված 5 դրվագ գաղտնի հափշտակությունների և հափշտակության փորձ կատարելու դեպքերի հետ և արդյունքում եկել է սխալ եզրահանգման՝ դիտարկելով այն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն չխանգարող փաստարկ։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կողմից իր սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու նպատակով հանցանք կատարելուն և հափշտակված գույքի ցածրարժեքությանը և տեսականուն, ապա նշել է, որ քրեական գործում չկան տվյալներ, որոնք կվկայեն Արամ Գևորգյանի սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակի մասին, իսկ հափշտակված ապրանքների ցածրարժեքության մասով՝ փաստել է, որ Ա.Գևորգյանը տուժող Մ.Մարգարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3-րդ տան բակում գտնվող շինությունից գաղտնի հափշտակել է նաև երկու էլեկտրական սղոց, որի ցածրարժեքության կամ իր համար թանկ լինելու մասին կարծում է, որ դատողություն կարող է անել տուժողը։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանն իր կողմից կատարված ծանր հանցագործությունների մասին խոստովանել է իրավապահ մարմիններին՝ տարված բացատրական աշխատանքների արդյունքում։ Այնուհետև, իրոք աջակցել է հանցագործությունների բացահայտմանը և ապացուցմանը, որն էլ հաշվի առնելով մեղադրանքի կողմը Դատարանին միջնորդել է Արամ Գևորգյանին դատապարտել 5 տարի 5 ամիս ժամկետով ազատազրկման։ Գողությունների և դրանց փորձերի բազմաթիվ դեպքերը վկայում են, որ դա ամբաստանյալի ապրուստի միակ միջոցն է և ազատության մեջ մնալով՝ վերջինս դարձյալ փորձելու է նոր հանցանք գործել, ուստի գտել է, որ Դատարանի կողմից Վճռաբեկ դատարանի՝ Հասմիկ Պատյանի վերաբերյալ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի հունիսի 29-ի որոշման եզրահանգումները Արամ Գևորգյանի դատավճռի հիմքում դնելը` արդարացված չէ։ Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համապատասխան դրույթները, ինչպես նաև Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-142/07 որոշումը, բողոքաբերը փաստել է, որ Դատարանը պետք է բացահայտի կատարած կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն/։ Դատարանը հանրության համար վտանգավորության աստիճանը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև քրեական օրենքով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին, ինչը Արամ Գևորգյանի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը չի պահպանել։ Գտել է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով և 4 տարի փորձաշրջան սահմանելով՝ չի եկել ճիշտ եզրահանգման՝ արդյունքում նշանակելով ոչ արդարացի և կատարած արարքին ոչ համաչափ պատիժ։ Հաշվի առնելով վերոհիշյալը՝ անհրաժեշտ է խստացման առումով Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և նրա նկատմամբ 4 տարի փորձաշրջան նշանակելը փոփոխել՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է Դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի թիվ ԵԿԴ/0092/01/14 դատավճիռը մասնակի՝ նշանակված պատժի մասով բեկանել, ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ՝ ազատազրկում 5 տարի 5 ամի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը հիմնավոր է, բխում է ինչպես գործող օրենսդրության պահանջներից, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից, ուստի այն պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)»: Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Դ.Հովհաննիսյանի, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում (տե՛ս, օրինակ, թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԼԴ2/0019/01/09 որոշումները և այլն): Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: (…) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը): Վերը նշված և Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը): Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ. «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Այլ խոսքով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի` ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը, բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, դ) հանցագործության կատարման եղանակը, ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)»: (տե՛ս Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը): Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` արձանագրել է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատել նախկինում դատապարտված չլինելը` (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2014թ. սեպտեմբերի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը` (համաձայն 2011թ. նոյեմբերի 16-ին տրված թիվ AM0521719 անձնագրի պատճենի` ծնվել է 1955թ. ապրիլի 7-ին), նյութական ծանր վիճակը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը` (համաձայն` Էրեբունի բժշկական կենտրոնի վարչակազմի կողմից հաստատված էպիկրիզի` ախտորոշվել է կրծքավանդակի բութ տրավմա, ձախից բազմակի կողերի կոտրվածքներ` տեղաշարժով, աջակողմյան հետտրավմատիկ լարված պնևմոթորաքս, ձախակողմյան աննշան հեմոթորաքս)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արան Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատել անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, տուժողներ Ասյա Մովսիսյանից, Մարգար Մարգարյանից, Արշավիր Մերտինյանից և Ռաֆայել Հակոբյանից կատարած գողության կամ գողության փորձերի դրվագներով մեղայականով ներկայանալը և մինչ այդ իրավապահներին անհայտ հանցագործությունների այդ դրվագները բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչև խոստովանական ցուցմունքներ տալը և քննչական փորձարարության ընթացքում դեպքի վայրերը մատնացույց անելը (2014թ. մարտի 11-ի դրությամբ) իրավապահներին հայտնի չէր ոչ միայն այդ հանցագործությունները կատարող անձի, այլև հանցագործությունների վերոնշյալ դեպքերի մասին (ըստ տուժողների դատաքննական ցուցմունքների)։ Ավելին, տուժողներ Արշավիր Մերտինյանի և Ռաֆայել Հակոբյանի դրվագներով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին վերագրված հանցավոր արարքները հաստատվել են գլխավորապես վերջինիս խոստովանական, այդ թվում` դատաքննական ցուցմունքներով, այն դեպքում, երբ գողության այդ փորձերին ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչության վերաբերյալ վերոնշյալ տուժողները որևէ փաստական տվյալներ ( տարածք մուտք գործելու եղանակ, այլ անհատականացնող տվյալներ) չեն ներկայացրել, նրանց գույքը չէր հափշտակվել, գողոնի տեսականիով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի առնչությունն այդ հանցագործություններին այդ կերպ ևս հնարավոր չէր ապացուցել, ծրագրած այդ հանցագործություններն ավարտելուց կամովին հրաժարվելը, ամբաստանյալի այլ դիրքորոշման պարագայում, ըստ էության հնարավոր չէր հերքել, որով և ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն առավել արժևորվել է անկեղծորեն զղջալու և քննությանն ամեն կերպ օգնելու վերջինիս վարքագիծը։ Դատարանն արձանագրել է, որ վերոնշյալ տվյալներն ու հանգամանքներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, իրական են, էապես նվազեցնում են այդ թվում ծանր հանցագործություններ կատարելու մեջ մեղադրվող ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձի հանրային վտանգավորությունը։ Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը` պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատժաչափի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժատեսակի ընտրության, նույն հոդվածի 3-րդ մասով` նաև որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու նպատակահարմարության, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատժատեսակ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, վերջնական պատժի չափի, այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կատարած հանցագործությունների քանակը և դրանց համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև նյութական ոչ բարվոք վիճակի հետևանքով նրա նկատմամբ դրամական տուժանք նշանակելու աննպատակահարմարությունը` Դատարանը գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակվի դարձյալ ազատազրկման ձևով և տվյալ դեպքում պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշանակելու սկզբունքը կիրառելի չէ։ Գողության փորձերի կատարման համար պատիժ նշանակելիս` Դատարանը հաշվի է առել նաև չավարտված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի կանոնը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով վերջինիս նյութական ոչ բարվոք վիճակը, փաստել է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրաժեշտությունը ևս բացակայում է։ Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանը հաշվի է առել նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։ Քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը՝ Դատարանն արձանագրել է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակների, քանակի, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզվածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։ Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդպիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնահատման արդյունքներով։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները` սույն գործով նրան մեղսագրվող հանցանքները կատարելու պահին դատապարտված չլինելը, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի տարիքը, վատառողջ լինելը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դեպքի վայրում միջին ծանրության հանցանք՝ գողության կատարելու համար բռնվելը, սակայն մեղայականով ներկայանալը, այն է` հանցագործության նոր դրվագները, այդ թվում՝ վերագրված ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի ծանր հանցագործությունների բացահայտմանն ու ապացուցմանն ակտիվորեն աջակցելը, այդ կերպ անկեղծորեն զղջալը, առաջադրված մեղադրանքում դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հափշտակած գույքի տեսականին և ցածրարժեքությունը, գողությունները և դրանց փորձերը սոցիալական ծայրահեղ ծանր վիճակը որոշակիորեն մեղմելու, ապրուստի միջոց հայթայթելու շարժառիթով կատարելը, նրա դեմ տուժողների կողմից նյութաիրավական պահանջ (քաղաքացիական հայց) ներկայացվելուց հրաժարվելու փաստը, ինչպես նաև տուժողների միասնական դիրքորոշումը` ամբաստանյալին հնարավորինս մեղմ պատժելու վերաբերյալ` Դատարանը հանգել է հետևության, որ վերագրվող հանցագործությունների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու պարագայում ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի ուղղվելը և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և ողջամիտ ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու պայմաններում։ Այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև հաշվի է առել այն, որ թեև գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքի առնչությամբ դեռևս 2010թ. հունվարի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում նախապատրաստված նյութերով որոշում է կայացվել քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), սակայն տվյալ որոշման կայացման պահից (մինչև սույն գործի շրջանակներում վերագրվող առաջին հանցանքի կատարումը) անցել է 4 տարի, այսինքն` նույնիսկ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը, որի պայմաններում Դատարանի համոզմամբ նախկինում համասեռ հանցագործություն ենթադրաբար կատարելու համար ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդում չհարուցելու փաստը սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս վերջինիս անձը բացասաբար բնութագրող տվյալ չի կարող դիտարկվել, հետևաբար` ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն կիրառելը խոչընդոտող փաստարկ չէ։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին հետևության հանգելիս, Դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանը դրսևորելով կայուն հանցավոր վարքագիծ, 2013 թվականի նոյեմբերի ամսից մինչև 2014 թվականի նոյեմբեր ամիսը հինգ դրվագով կատարել է որիշի գույքի գաղտնի հափշտակության և այդպիսի հափշտակություն կատարելու փորձեր: Այն է. Դրվագ 1. Արամ Գեղամի Գևորգյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 2-ին` ժամը 14։30-ի սահմաններում, 1-ին հարկի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի 90 հասցեում գործող, շինություն հանդիսացող՝ «Երևանի թիվ 15 մանկապարտեզ» համայնքային ոչ առևտրային կազմակերպության մանկական հանդերձասենյակ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է նույն մանկապարտեզի պահակի կողմից, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Դրվագ 2. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. նոյեմբերից մինչև 2014թ. հունվարն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 4 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Ասյա Վոլտերի Մովսեսյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ սպասքի պարագաներ, երկարացման էլեկտրահաղորդալարեր, մեկ զույգ զինվորական և 1 զույգ կանացի կոշիկներ, արհեստագործական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Դրվագ 3. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2013թ. դեկտեմբերի 23-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 2-րդ նրբանցքի թիվ 3 տան բակում գտնվող շինության տարածք և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Մարգար Հովհաննեսի Մարգարյանին պատկանող զգալի չափ, ընդհանուր՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ էլեկտրական երկու սղոց և տնտեսական գործիքներ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Դրվագ 4. Արամ Գևորգյանը, դեռևս 2014թ. հունվար ամսին գողություն կատարելու դիտավորությամբ, բաց դարպասներից մտնելով Արշավիր Վարդգեսի Մերտինյանին պատկանող Երևան քաղաքի Չարենց 119 տան բակ, փորձել է բաց դռնից ապօրինաբար մուտք գործել նշված տուն, սակայն տան բնակիչներին նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալ` բակից աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Դրվագ 5. Արամ Գևորգյանը դեռևս 2014թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում գողություն կատարելու դիտավորությամբ բաց դռնից ապօրինաբար մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սարի թաղ 5-րդ շարքի թիվ 157 հասցեում գտնվող, Ռաֆայել Գրիշայի Հակոբյանին պատկանող տուն, սակայն տանը մարդ նկատելով՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել և ոչինչ չկարողանալով գողանալով` աննկատ հեռացել է, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանին վերագրվող հանցավոր արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, կատարված հանցագործությունների նպատակն ու շարժառիթը, հանցագործությունների կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գտնում է, որ Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 360-րդ հոդվածի կարգով, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը, արձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ըստ էության չհիմնավորված հետևության է հանգել այն մասին, որ առանց հասարակությունից մեկուսացնելու հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակները և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժներն ամբաստանյալը չպետք է կրի, որի արդյունքում թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` կիրառել է նյութական օրենքի այն նորմը, որը տվյալ դեպքում ենթակա չէր կիրառման, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի և վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու հիմք է: Սույն որոշման պատճառաբանական մասում մեջբերված` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքորոշումների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորության, իսկ արդյունքում նաև պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, ուստի ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի չէ, հետևաբար դատական ակտն այդ առումով պետք է բեկանել: Ինչ վերաբերվում է Դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում գնահատված` դատական ակտում շարադրված հանգամանքներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք սույն քրեական գործի շրջանակներում ողջամտորեն չեն նվազեցնում ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և չեն կարող նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք հանդիսանալ: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` գործով մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արամ Գեղամի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով բեկանել: Ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել. - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկման` 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով, - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` ամբաստանյալ Արամ Գեղամի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-12-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 19-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 197, 124, 96 |
| Գործին կից նյութեր | Ա.Գևորգյանի անձնագիրը` կցված 1-ին հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 19-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 197, 124, 96 |
| Գործին կից նյութերը | Ա.Գևորգյանի անձնագիրը` կցված 1-ին հատորին: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-551/15 |