գործ ԵԿԴ/0087/01/14

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի,
Լիանա Ոսկանյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հարություն Սարգսյանի
տուժողներ` Ռազմիկ Ասատրյանի
Ռուստամ Ավետիսյանի

պաշտպաններ` Թադևոս Ալեքսանյանի
Սյուզաննա Մալխասյանի
ամբաստանյալներ` Էդգար Միքայելյանի
Մարտիրոս Աղայանի

2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Էդգար Սպարտակի Միքայելյանի` ծնված 02.03.1977 թվականին Քանաքեռավան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անձ, աշխատել է ՙՓոքր Հայք՚ ՀԿ նախագահ, բնակվել է Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի 14 փողոցի թիվ 46 տանը, կալանքի տակ է 2014 թվականի ապրիլի 02-ից:

Էդգար Սպարտակի Միքայելյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի ապրիլի 04-ի որոշմամբ Էդգար Սպարտակի Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:

Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի` ծնված 01.03.1984 թվականին, Վեդի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, ՙՄարիա Թրավել՚ ՍՊԸ-ի հիմնադիր, հաշվառված է` Վեդի քաղաքի, Արարատյան 43 շենքի 12 բնակարանում, կալանքի տակ է 2014 թվականի ապրիլի 03-ից:

Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի ապրիլի 05-ի որոշմամբ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2014 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ ոստիկանության ՃՈ 1-ին գումարտակի 1-ին դասակի տեսուչներ Ռազմիկ Լևոնի Ասատրյանը և Ռուստամ Մանվելի Ավետիսյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում են տվել այն մասին, որ 2014 թվականի ապրիլի 01-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում Մաշտոցի 31 հասցեի դիմաց Լեքսուս մակնիշի 35 PO 871 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը և ուղևորը անհիմն վիճաբանել են իրենց հետ, որի ընթացքում տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ և ձեռքերով ու ոտքերով հարվածել են իրենց մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
2014 թվականի ապրիլի 02-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13133614 քրեական գործը:
2014 թվականի ապրիլի 02-ի որոշումներով Ռազմիկ Լևոնի Ասատրյանն ու Ռուստամ Մանվելի Ավետիսյանը թիվ 13133614 քրեական գործով ճանաչվել են տուժող:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու կասկածանքով 2014 թվականի ապրիլի 02-ին Էդգար Սպարտակի Միքայելյանը ձերբակալվել է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու կասկածանքով 2014 թվականի ապրիլի 03-ին Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը ձերբակալվել է:
2014 թվականի ապրիլի 04-ին Էդգար Սպարտակի Միքայելյանը թիվ 13133614 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի ապրիլի 05-ին Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը թիվ 13133614 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում 02.04.2014 թվականի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 13133614 քրեական գործը քննչական ենթակայությամբ ուղարկվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունª նկատի ունենալով որ, ՀՀ օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանության մարմինների ղեկավար աշխատողների, պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձանցª իրենց պաշտոնեական դիրքի կապակցությամբ հանցակցությամբ կամ նրանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով նախաքննությունը կատարում են ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության քննիչները:
2014 թվականի մայիսի 26-ին ՀՀ հատուկ քննչկան ծառայության ՀԿԳ քննիչ Էդ. Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133614 քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՃՈ աշխատակիցներ Կարեն Ներսիսյանի, Ռազմիկ Ասատրյանի, Ռուստամ Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու` նրանց արարքներում պետական ծառայության դեմ ուղղված հանցագործությունների, իսկ Էդգար Միքայելյանի նկատմամբ` սուտ մատնություն կատարելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմերի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2014 թվականի մայիսի 26-ի ՀՀ հատուկ քննչկան ծառայության ՀԿԳ քննիչ Էդ. Պողոսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13133614 քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին` նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության քննիչները իրականացնում են օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանության մարմինների ղեկավար աշխատողների, պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձանց` իրենց պաշտոնեական դիրքի կապակցությամբ հանցագործությամբ կամ նրանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով նախաքննություն, ինչպես նաև, որ նախաքննությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված վերաբերյալ գործերով կատարում են ՀՀ ոստիկանության քննիչները:
Նախաքննական մարմնի կողմից Էդգար Սպարտակի Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի ապրիլի 01-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում Մարտիրոս Աղայանի հետ, կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողներ Ռազմիկ Ասատրյանի և Ռուստամ Ավետիսյանի նկատմամբ գործադրել է առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն.
Նախաքննական մարմնի կողմից Մարտիրոս Սիսակի Աղայանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի ապրիլի 01-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում Էդգար Միքայելյանի հետ, կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողներ Ռազմիկ Ասատրյանի և Ռուստամ Ավետիսյանի նկատմամբ գործադրել է առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն.
Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի 14 փողոցի 46 տան բնակիչ` Էդգար Սպարտակի Միքայելյանը ընկերոջ` Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 35 շենքի 12 բնակարանի բնակիչ` Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի հետ միասին 2014 թվականի ապրիլի 01-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում իր վարած ՙԼեքսուս՚ մակնիշի, 35 PO 871 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկել է Բաղրամյան պողոտայով դեպի Մաշտոցի պողոտա: Հասնելով Ֆրանսիայի հրապարակ` ՀՀ ոստիկանության ՃՈ 1-ին գումարտակի 1-ին դասակի տեսուչներ` Ռազմիկ Ասատրյանն ու Ռուստամ Ավետիսյանը, ծառայություն իրականացնելու ընթացքում նկատել են, որ Էդգար Սպարտակի Միքայելյանը ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 35 PO 871 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է առանց ամրագոտիով ամրակապվելու, ուստի Ռուստամ Ավետիսյանը բարձրախոսով ավտոմեքենան կանգնեցնելու հրահանգ է տվել, իսկ Է.Միքայելյանը կանգնեցրել է ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Մաշտոցի 31 հասցեի դիմաց` հասարակական տրանսպորտի համար նախատեսված կանգառում: Այնուհետև Ռազմիկ Ասատրյանը մոտեցել է Էդգար Միքայելյանին, պարզաբանել նրա կողմից կատարված վարչական իրավախախտման էությունն ու փորձել դրա վերաբերյալ համապատասխան արձանագրություն կազմել, ինչի համար պահանջել է փաստաթղթերը: Էդգար Միքայելյանը վրդովվել է այդ հանգամանքից, չի ենթարկվել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՃՈ աշխատակից Ռուստամ Ավետիսյանի օրինական պահանջներին` հրաժարվել է տրամադրել փաստաթղթերը, որից հետո նույն ավտոմեքենայով երթևեկող Մարտիրոս Աղայանի հետ այդ հանգամանքի հետ կապված սկսել են վիճաբանել Ռուստամ Ավետիսյանի, ինչպես նաև նրանց մոտեցած նույն դասակի տեսուչ Ռազմիկ Ասատրյանի հետ, նրանց հասցեին տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ ու առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն են գործադրել` քաշքշել, հարվածներ են հասցրել տեսուչներ Ռ.Ասատրյանին և Ռ.Ավետիսյանին` վերջիններիս պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
2014 թվականի հունիսի 16-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Ամբաստանյալ` Էդգար Սպարտակի Միքայելյանը չնայած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց, սակայն ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատել է Հայաստանի Հանրապետթյան ՙՓոքր Մհեր՚ կրթահամալիրում, սկզբում որպես շտաբի պետ, իսկ հետագայում որպես պետ մինչև 2009 թվականը: 2014 թվականի ապրիլի 1-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում իր ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 35 PO 871 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել և Երևան քաղաքի Բաղրամյանի փողոցից վերցրել է իր հորեղբոր աղջկան` Անժելիկա Միքայելյանին և ուղևորվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա: Ավտոմեքենայի մեջ եղել են Մարտիրոստը և իր հորեղբոր աղջիկª Անժելան: Ֆրանսիայի հրապարակով երթևեկելիս` նկատել է ՃՈ աշխատակիցների կողմից կան•նացելու ազդանշանը: Անցնելով Մաշտոց և Թումանյան փողոցների խաչմերուկը` կայանել և իջել է ավտոմեքենայից: Իր գործողությունները, մասնավորապես, ոստիկանության աշխատակցին հարվածելը, ճիշտ չի գնահատում: Նախ իր ագրեսիվ պահվածքը սկսվել է ոստիկանության աշխատակիցների պատճառով և ավտոմեքենայի մեջ գտնվող իր քրոջ ներկայությունով: Իրեն ոստիկանության ավտոմեքենան ճանապարհ չի տվել, ինքը պատուհանը իջեցրել է, ամոթանք է տվել, որից հետո փորձել են կանգնեցնել: Ինքը կանգնել է, իջել է ավտոմեքենայից, տեսուչին հարցրել է ինչի համար են կանգնեցրել: Տեսուչը խնդրել է ներկայացնել փաստաթղթերը, ինքը ներկայացել է որպես փոխգնդապետ և պտտվել է, որպեսզի ավտոմեքենայից հանի փաստաթղթերը և ներկայացնի: Տեսուչը իր հետևից հայհոյանք է հնչեցրել: Այնուհետև տեսուչը մտել է ավտոմեքենայի մեջ և ցանկացել է ավտոմեքենայի բանալին հանել: Տեսուչը ոստիկանին ոչ վայել է ներկայացել, ինքը նկատողություն է արել և ասել է, որ պետություն է ներկայացնում, իրեն ոստիկանին հարիր պահի: Այնուհետև փորձել է նստել ավտոմեքենան իր ընկերոջ հետ, որպեսզի պայուսակից հանի փաստաթղթերը և ցույց տա: Տեսուչը երևի մտածել է, որ ինքը հեռու է, հայհոյանք է հնչեցրել, իսկ ինքը հետ է դարձել և հրել է նրան: Այնուհետև ոստիկաններից մեկը իրեն իրավունք է վերապահել մտնել ավտոմեքենայի մեջ և ցանկացել է հանել ավտոմեքենայի բանալին: Ինքը բռնել է տեսուչի ձեռքը, ավտոմեքենայից դուրս է նետել նրան և ապտակել է: Դրանից առաջ ուրիշ ոչինչ չի արել: Ոստիկաններն ամեն ինչ արել են, որպեսզի իրեն հունից հանեն, այդ թվում, նկարել են իր •ործողությունները, որից ինքը վրդովվել է: Մարտիրոս Աղայանը չի հարվածել տեսուչներին, նա իրեն համոզել է, որպեսզի հանդարտվի, բաժանել է իրենց:
Ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը, երբ Է.Միքայելյանին կանգնեցրել են ՃՈ ոստիկանները, նա իջել է ավտոմեքենայից, իսկ ինքը ավտոմեքենայի մեջ խոսելիս է եղել: Հետո լսել է բարձր ձայներ, ինքն էլ է իջել ավտոմեքենայից, մոտեցել է նրանց, հարցրել է ինչ է պատահել, Էդգարն իրեն ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, ինքը գնա նստի ավտոմեքենայի մեջ: Իրեն ոստիկանների կողմից որևէ պահանջ չի ներկայացվել: Երբ ինքը նստել է ավտոմեքենան, այդ ժամանակ Էդգարը նույնպես նստել է, և երբ փորձել է պահոցատեղից հանել փաստաթղթերը, պետավտոտեսուչները երկուսով միանգամից մտել են ավտոմեքենայի մեջ, փորձել են ավտոմեքենայի բանալին հանել: Այդ ընթացքում Է.Միքայելյանը հանել է բանալին: Այնուհետև սկսվել է քաշքշուկ, որի ժամանակ ինքը փորձել է բաժանել Էդգարին և ճանապարհային ոստիկաններին: Ինքը որևէ պատասխան չի տվել կամ վիրավորական արտահայտություն չի արել: Էդգար Միքայելյանի կողմից հարված չի նկատել: Երբ ամեն ինչ հանդարտվել է, այդ ժամանակ եկել են ՊՊԾ գնդի աշխատակիցները: Իրենք գնացել են ոստիկանության բաժին, որտեղ Էդգարին կրկին բարկացրել են և նորից քաշքշուկ է սկսվել: Իրենց հերթապահ մասից ասել են, որ ոչինչ իրենց հետ կապված չկա և կարող են գնալ տուն: Ինքը գնացել է տուն: Հաջորդ օրը իրեն կանչել են, ինքը ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն, որտեղ իրեն հատնել են, որ ձերբակալված է:
Դատական վիճաբանությունների փուլում ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը հայտարարեց, որ եթե դատարանն իր արաքը համարի հանցագործություն, ապա այդ դեպքում ինքը զղջում է իր կատարածի համար:

Ամբաստանյալներ Էդգար Սպարտակի Միքայելյանի և Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած արարքները հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ռազմիկ Լևոնի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՃՈ 1-ին գումարտակի 1-ին դասակի տեսուչ և ճանաչում է ամբաստանյալներին դեպքի օրվանից, մինչ այդ ծանոթ չեն եղել: 2013 թվականի ապրիլի 01-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում ծառայություն է կատարելիս եղել իր հետ նույն դասակի տեսուչ Ռ.Ավետիսյանի հետ, նկատել են ՙԼեքսուս՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որի պետհամարանիշը չի հիշում: Ուղևորի պատուհանը կիսով չափ բաց է եղել, նկատել են, որ վարորդը ամրակապված չէ: Ռ.Ավետիսյանը բարձրախոսով հրահանգել է, որպեսզի խաչմերուկն ազատեն և աջ մասում կան•նեն, նրանք չեն ենթարկվել ՙկանգ՚ ազդանշանին կամ չեն լսել, չգիտի: Կրկին հայտարարել են, որից հետո նրանք, անցնելով Մաշտոց-Թումանյան խաչմերուկը, կանգնել են հասարակական տրանսպորտի համար նախատեսված կանգառում: Ռ.Ավետիսյանը մոտեցել և պահանջել է ներկայացնել ավտոմեքենայի փաստաթղթերը: Այդ ժամանակ ինքը գտնվել է ոստիկանական ավտոմեքենայի մեջ: Վարորդը իրենց փաստաթուղթ չի ներկայացրել` ասելով, որ ինքը պաշտպանության փոխգնդապետ է և ՙչկա ձեզ փաստաթուղթ ներկայացնելու՚: Ինքը մոտեցել է այն պահին, երբ արդեն քաշքշուկ է եղել: Երբ ինքը մոտեցել է վարորդը իրենց սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել: Այդ պահին ավտոմեքենայից իջել է առջևի նստած ուղևորը, հրել է իրեն և որոշել են, որ պետք է գնան: Նրանք ցանկացել են գնալ, իսկ իրենք չեն թողել: Այդ ժամանակ նորից քաշքշուկ է սկսվել, նրանք իրենց հրել են, հայհոյանքներ տվել և երբ նստել են ավտոմեքենան, իրենք նրանց չեն թողել հեռանալ: Չի հիշում փորձել են մտնել մեքենայի բանալին հանել, թե ոչ: Այնուհետև նրանք իջել են մեքենայից ու սկսել են իրենց հարվածել, տալ սեռական բնույթի հայհոանքներ: Վարորդը գլխով հարվածել է իր դեմքին և բռունցքով հարվածել է իր մարմնի տարբեր մասերին, չի հիշում կոնկրետ որ մասերին և քանի ան•ամ: Ուղևորը նույնպես իրենց հարվածել է և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բայց կրկին չի հիշում քանի հարված և որ մասերին: Իրենք ուժ չեն գործադրել վարորդի և ուղևորի նկատմամբ: Իրենց հարվածելու ժամանակ կապվել են դասակի հրամանատարի հետ, որպեսզի օգնություն տրամադրի: Իրենց օգնության են հասել այն պահին, երբ քաշքշուկ է եղել և իրենց հարվածելիս են եղել: Ժամանել են նաև ՃՊԾ աշխատակիցները և նրանց տարել են Կենտրոնի բաժին: Իրեն պատճառված վնասվածքները եղել են և վարորդի, և ուղևորի կողմից: Ավելի հստակ հիշում է վարորդի հարվածները, ուղևորի մասով չի կարող ասել: Բաժին տեղափոխելու ժամանակ նկատել են, որ ավտոմեքենայի միջից իջնում է մի կին, իսկ մինչ այդ չեն տեսել, որ ավտոմեքենայի մեջ կին կա: Որպես տուժող բողոք, պահանջ, քաղաքացիական հայց չունի:
Տուժող Ռուստամ Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՃՈ 1-ին գումարտակի 1-ին դասակի տեսուչ և ճանաչում է ամբաստանյալներին դեպքի օրվանից, մինչ այդ ծանոթ չեն եղել: 2013 թվականի ապրիլի 01-ին ծառայություն են կատարել փոքր կենտրոնում: Մաշտոց-Սայաթ-Նովա փողոցների խաչմերուկում նկատել են ՙԼեքսուս՚ մեքենա, որի ուղևորի պատուհանը եղել է կիսաբաց վիճակում, իրենք նկատել են, որ ամրագոտուց չեն օգտվել, այդ իսկ պատճառով կանգնացրել են: Ինքը հաղորդել է բարձրախոսով, որպեսզի կանգնի մեքենան: Ավտոմեքենայի վարորդը չի ենթարկվել իր ՙկանգ՚ պահանջին, շարունակել է երթևեկել, կրկին հաղորդել է, որից հետո Մաշտոց-Թումանյան խաչմերուկն անցնելուց հետո կանգնել է հասարակական տրանսպորտի համար նախատեսված կանգառում: Ինքը մոտեցել է վարորդին, ներկայացել է, բացատրել է նրա կողմից կատարած խախտման բնույթը, խնդրել է ներկայացնել փաստաթղթերը: Վարորդը հրաժարվել է փաստաթղթեր ներկայացնելուց և ասել է` ՙես պաշտպանության նախարարության փոխգնդապետ եմ, չունեմ ձեզ փաստաթուղթ ներկայացնելու՚: Ինքը կրկին պահանջել է փաստաթղթերը, կրկին ստացել է նույն պատասխանը: Այնուհետև մեքենաներից իջնելով իրենց են մոտեցել ուղևորը և իր •ործընկերը: Նրանք հայհոյանքներ են տվել իրենց հասցեին, իրենք որևէ հայհոյանք, որևէ ուժ չեն կիրառել նրանց նկատմամբ ու ոչ մի անօրինական գործողություն չեն կատարել: Հետո նրանք որոշել են հեռանալ, իրենք չեն թողել, սակայն դա չի դրսևորվել ուժ գործադրելով կամ մեքենայի բանալին հանելու փորձ կատարելով: Վարորդն ու ուղևորը դրանից հետո իջել են ավտոմեքենայից, հայհոյանքներ են տվել իրենց հասցեին, քաշքշել ու հարվածներ են հասցրել իրենց: Կոնկրետ հիշում է, որ վարորդը ոտքով հարվածել է իր ոտքին, հետո ձեռքերով հարվածներ է հասցրել, իսկ ուղևորի կողմից հարվածներ կոնկրետ չի հիշում, բայց իրավիճակից ելնելով զգացել է, որ իրեն էլի հարվածող կա, զգացել է ֆիզիկական ցավ: Վարորդի հարվածներն ավելի տպավորիչ են եղել, քանի որ նա հարվածել է իրենց դիմահար: Կոնկրետ հարվածները իր մարմնի որ հատվածներին են եղել չի կարողանում մտաբերել: Իրենք կապ են հաստատել իրենց դասակի հրամանատարի հետ, հայտնել կատարվածի մասին և օգնություն խնդրել, իսկ քիչ անց իրենց օգնության են եկել ՃՈ և պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները, որոնք վարորդին և ուղևորին բերման են ենթարկել Կենտրոնի բաժին, որտեղ ևս վիճաբանություն է եղել վարորդի հետ, ով երկու անգամ հարվածել է իր դեմքին, իսկ ուղևորի կողմից իրենց հետ որևէ վիճաբանություն այլևս չի եղել, նա փորձել է վարորդին հանգստացնել: Փորձագետի եզրակացության մեջ հիմնականը նկարագրվել է դեմքի հատվածը, իսկ իր դեմքին հարվածել է միայն վարորդը, ուղևորը չի հարվածել իր դեմքին: Մեքենայի մեջ կին լինելու հանգամանքը ինքը չի իմացել: Միայն իմացել է այն բանից հետո, երբ իրենց օգնության են եկել և այդ կինը դուրս է եկել մեքենայից: Որպես տուժող` բողոք, պահանջ, քաղաքացիական հայց չունի:
Վկա Հայկազ Մաթևոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է որպես ՃՈ 1-ին սպայական գումարտակի հրամանատարի տեղակալ: Ճանաչում է ամբաստանյալներին դեպքի օրվանից: Ժամը 22:00-ի սահմաններում օգնություն են պահանջել: Ինքը ընդհանուր ծառայությունը ստուգելիս է եղել Աճառյան-Թբիլիսյան հատվածներում: Երբ հասել է դեպքի վայր, տեսել է պարեկապահակետային ծառայության ավտոմեքենայի մեջ նստած մի տղամարդու և մի կնոջ, հարցրել է ինչ է պատահել, իրեն ասել են, որ իրեն ագրեսիվ պահած և ոստիկաններին վնասվածք հասցրած անձին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Երբ ինքը գնացել է դեպքի վայր, վիճաբանությունն արդեն ավարտված է եղել, իրավախախտներից մեկին է տեսել այնտեղ: Տեսել է Ռ.Ավետիսյանի աչքերի շուրջը վնասված և Ռ.Ասատրյանի քթի հատվածը վնասված: Ռազմիկի ինքնազգացողությունը շատ վատ է եղել, չի հասկացել ինչ են իր հետ խոսում, ինչ հարցեր են տալիս: Իրենք մտածել են, որ ուղեղի ցնցում է ստացել: Նրան տարել են հիվանդանոց, որտեղ ստուգելուց հետո ասել են, որ վտանգ չկա: Ռ.Ասատրյանը եղել է ՙնոկդաունային՚ վիճակում: Իր տեղեկություններով ՙՋիպ՚ մեքենան նկատել են առանց ամրագոտու երթևեկելիս, ինչի համար կանգնացրել են, մեքենան Ֆրանսիայի հրապարակի մոտից երթևեկել է, անցել է Թումանյան-Մաշտոց խաչմերուկը և Ս.Շահումյանի անվան դպրոցը անցնելուց հետո կանգնել է: Ոստիկանության աշխատակիցները ներկայացրել են կանգնեցնելու պատճառը` չամրակապված վիճակում մեքենան վարելու համար, պահանջել են փաստաթղթերը, որը չեն ներկայացրել, ասել են, որ չեն տալիս փաստաթուղթ, ինչից հետո տեղի է ունեցել խառնաշփոթ: Քաղաքացիներից մեկը, որին ինքը դեպքի վայրում չի տեսել, ձեռքի և գլխի հարվածներով մարմնական վնասվածքներ է հասցրել ոստիկանության աշխատակիցներին, իսկ մյուս անձնավորությունը մարմնական վնասվածքներ չի հասցրել, բայց հարվածներ եղել են մարմնի տարբեր հարվածներում, որի արդյունքում ցավ են պատճառել իրենց աշխատակիցներին: Դեպքի հանգամանքներն իրեն հայտնի են տուժողների պատմելով: Տեղյակ է նաև, որ Ռ.Ավետիսյանը նկարահանել է դեպքի ընթացքը: Ինքը կոնկրետ տեսել է, որ բաժնում հարվածներ են հասցրել Ռ.Ավետիսյանին:
Վկա Սպարտակ Ղազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդում որպես վարորդ: Դեպքի օրը պարեկային ավտոմեքենայով շրջագայելիս է եղել Կենտրոնի տարածքում, ահազանգ է ստացել` Մաշտոցի պողոտայի ՙԿակտուս՚-ի դիմաց մոտնելու մասին: Մոտենալով նկատել է ամբաստանյալներին և պետավտոտեսուչներին: Երբ մոտեցել է, տեսել է, որ կանգառում կանգնած հայհոյում են: Մոտեցել են Էդգարին և հրավիրել ոստիկանության բաժին: Չի տեսել կոնկրետ ով է հայհոյում, քանի որ կանգառում է եղել դեպքը: Ինքը չի նկատել քաշքշուկ եղել է, թե ոչ, բայց ինքը լսել է, որ եղել է այդպիսի բան: Իրեն պետավտոտեսուչները մատնացույց են արել Էդգարին, ինքն էլ մոտեցել Էդգարին ուղեկցել է ավտոմեքնան և տարել է ոստիկանության բաժին: Իր մեքենայում եղել է միայն Էդգարը: Ուրիշ անձի չի տեսել:
Վկա ԳևորգՍարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակում որպես ոստիկան: Ապրիլի 01-ին ժամը մոտավոր 23:00-ի սահմաններում օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ռադիոկապով տեղեկացել է, որ ոստիկանության ՃՈ տեսուչներին օգնություն է անհրաժեշտ և ցուցում է ստացել շտապ մոտենալ Մաշտոցի պողոտայում գտնվող ՙԿակտուս՚-ի դիմացի կանգառի մոտ: Հասել են այնտեղ գտնվող կանգառի մոտ, տեսել են մարդիկ են հավաքված, մոտեցել են ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցներին, նկատել են, որ քաղաքացին պետավտոտեսուչների հետ ոչ պարկեշտ վիճակով է խոսում` ձեռքերով և հայհոյում էր: Պետավտոտեսուչներին հարցրել են` ինչ է պատահել, նրանք պատասխանել են, որ քաղաքացին իրենց հրում է, հայհոյանքներ է տալիս, վարորդական իրավունքի վկայականը ցույց չի տվել, եղել է խմած վիճակում: Հարվածներ չի տեսել: Ինքը նկատել է, որ պետավտոտեսուչներին հայհոյել է, մոտեցել է, փորձել է կարգի հրավիրել: Քաղաքացուն նստեցրել են իրենց ավտոմեքենան և տարել են ոստիկանության բաժին:
Վկա Կարեն Ներսիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունում, ճանաչում է ամբաստանյալներին, մերձավոր ազգակցական, բարեկամական հարաբերությունների մեջ չեն գտնվում: Դեպքը լինելու օրը աշխատել է որպես ՃՈ 1-ին գումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար, իսկ այժմ աշխատում է 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի 2-րդ դասակի հրամանատար: Դեպքի օրը իր նախկին դասակի տեսուչներն իրեն ռադիոկապի միջոցով կանչել են և հայտել են, որ ավտոմեքենա են կանգնացրել և վարորդը վիճաբանում է իրենց հետ: Երբ հասել է այնտեղ արդեն մեկին տարած են եղել ոստիկանության բաժին, իսկ մյուսը պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի մեջ նստած է եղել: Իրեն կանչելիս, ասել են, որ մեքենա են կանգնացրել, վարորդը կռիվ է արել իրենց հետ: Երբ ինքը գնացել է ոստիկանության բաժին Էդգարը ագրեսիվ է իրեն պահել, գոռացել է, սպառնացել է իրենց աշխատակիցներին: Նույնիսկ մեկ-երկու անգամ հարվածել է տղաներին: Իր դասակի տեսուչներ Ռ.Ասատրյանն ու Ռ.Ավետիսյանն իրեն ասել են, որ Էդգարը հարվածել է իրենց, իսկ մյուս երիտասարդը կողքից է հարվածներ հասցրել: Ռ.Ավետիսյանը և Ռ.Ասատրյանը նկատել են խախտումը, կանգնեցրել են ավտոմեքենան, իսկ վարորդը փաստաթուղթ ներկայացնելու փոխարեն սկսել է կռիվ անել: Կենտրոնի բաժնում մոտեցել է Էդ•արին, խմիչքի հոտ է առել:
Դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված Անժելա Միքայելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Էդգար Միքայելյանն իր հորեղբոր որդին է, իսկ Մարտիրոս Աղայանը` Էդգար Միքայելյանի ընկերն է: Դեպքը տեղի է ունեցել ապրիլի 01-ին: Դեպքի սկսզբից եղել է դեպքի վայրում: Գտնվել է ավտոմեքենայի մեջ: Երթևեկության ընթացքում ինքը նստած է եղել ավտոմեքենայի ետևում` վարորդի նստատեղի հետևի մասում: Ավտոմեքենայի մեջ եղել են ինքը, Էդգար Միքայելյանն ու Մ.Աղայանը: Իրենց է մոտեցել ոստիկանական ավտոմեքեանան, երբ իրենք կանգնած են եղել կարմիր լույսի տակ: Մեքենաների մեջից ոստիկանության աշխատակիցներն ու Էդգար Միքայելյանը խոսել են միմյանց հետ և պայմանավորվել են կանգնեցնել մեքենան հարմար վայրում: Էդգար Միքայելյանը կանգնեցրել է ավտոմեքենան, իջել է, նրան են մոտեցել ոստիկանները: Ինքը պարզ չի լսել ինչ են խոսել դրսում: Երբ Էդգար Միքայելյանը նստել է ավտոմեքենան, որպեսզի փաստաթղթերը տա, լսել է հայհոյանքներ ու տեսել, որ երկու ոստիկաններ ավտոմեքենայի վարորդի կողմից մարմնով մտել են ավտոմեքենայի մեջ և ցանկացել են բանալիները հանել, որի ընթացքում վեճ է սկսվել: Էդգարը իջել է ավտոմեքենայից, և հայհոյանքի պատճառով հարվածել է ոստիկաններին: Ինքը տեսել է, որ Էդգար Միքայելյանը հարվածել է ոստիկաններին, սակայն ինչով ու որ մասին, չի տեսել: Իսկ մինչև Էդգարի` ավտոմեքենան նստելը հարվածներ չեն եղել: Միջադեպի վերջում տեսել է, որ Էդգարն ու ոստիկանները քաշքշել են իրար, այլ հարվածներ չի տեսել: Նստելով անտոմեքենայի մեջ` Էդգարը ցանկացել է փաստաթղթերը ներկայացնել, նա չի փորձել գնալ: Ինքը լսել է, որ ոստիկաններից մեկը կապի միջոցով զեկուցել է, որ երկու խմած մարդ հարձակվել են իրենց վրա: Սկզբում, երբ Միքայելյանը մեքենայից իջած է եղել և վիճաբանություն է սկսված եղել, Մարտիրոս Աղայանն իջել է ավտոմեքենայից և հանդարտեցրել է նրանց, իսկ Միքայելյանը նրան ասել է, որ նստի ավտոմեքենան, իրավիճակը կշտկի ու կգնան: Երկրորդ անգամ, երբ ավտոմեքենայի ետնամասում քաշքշուկ է տեղի ունեցել և իրար են հարվածել, Մարտիրոս Աղայանն իջել է ավտոմեքեանայից և բաժանել է նրանց: Մարտիրոսն ասել է, որ պետք չի խառնվել, նրանք իրար կհասկանան: Մարտիրոս Աղայանի կողմից ընդհանրապես հայհոյանք չի եղել: Նա միայն հանգստացրել է, շատ հավասարակշռված է եղել: Քիչ անց մոտեցել են ոստիկանության ավտոմեքենաները: Երբ ոստիկանական ավտոմեքենաները մոտեցել են, Էդգար Միքայելյանի հետ վիճաբանած ոստիկաններն են փորձել իրավիճակը լարել: Ինքը միայն տեսել է այն, որ Էդգարին նստեցրել են ոստիկանական ավտոմեքենան ու տարել: Իրենց էլ են նստեցրել ոստիկանական մեծ ավտոմեքենաները և տարել են ոստիկանության բաժին: Իրեն սկզբում չեն տեսել ոստիկանները, տեսել են ոստիկանության բաժնում, սակայն այնտեղ էլ են հայհոյանքներ տվել: Միջադեպ է տեղի ունեցել նաև ոստիկանության բաժնում: Նկարահանելիս են եղել Էդգար Միքայելյանին, ով եղել է բորբոքված: Բաժնում, երբ Էդգար Միքայելյանը տեսել է իրեն ավելի է բարկացել, որ իրեն տարել են բաժին:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 856 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռուստամ Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները` աջ և ձախ այտոսկրերի շրջանների արյունազեղումների ձևով, պատճառվել են բութ առարկաների ներգործությամբ, հնարավոր է գործում նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 870 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռազմիկ Ասատրյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` քթի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է գործում նշված ժամանակին, հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
2014 թվականի հունիսի 02-ի` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, տուժող Ռ.Ասատրյանի կողմից ներկայացված թվով 2 լազերային սկավառակներով:
2014 թվականի ապրիլի 03-ի լազերային սկավառակներ ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում այդ լազերային սկավառակներում առկա տեսաձայնագրությունների զննությամբ այն մասին, որ ՀՀ ՃՈ աշխատակիցների կողմից կանգնեցվում է ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 35 PO 871 պետհամարանիշի ավտոմեքենան Մաշտոց-Թումանյան խաչմերուկի հատվածում: Նշված ավտոմեքենայի վարորդը` Է.Միքայելյանը, իջնում է ավտոմեքենայից, ում մոտենում է ոստիկանության աշխատակիցը: Մի քանի վայրկյան անց մոտենում է նաև մյուս ոստիկանության աշխատակիցը, այնուհետև ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի աջ կողմից իջնում է մի տղամարդ` Մ.Աղայանը, ով մոտենում է ոստիկաններին և Է.Միքայելյանին: Մի քանի րոպե նրանք դուրս են գալիս տեսախցիկի նկարահանման դաշտից: Այնուհետև երևում է, որ ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի վարորդ Է.Միքայելյանը բռունցքով հարվածում է ոստիկանության աշխատակցին, ինչի արդյունքում նրա գլխարկը ընկնում է բավական հեռավորության վրա: Տեսագրության մեջ երևում է, որ Էդգար Միքայելյանն ու Մարտիրոս Աղայանը քաշքշում են Ռ.Ավետիսյանին: Այնուհետև Է.Միքայելյանը մեկ անգամ էլ ոտքով է հարվածում ոստիկաններից մեկի ոտքին: Քաշքշուկ է տեղի ունենում ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի ձախակողմյան հատվածում` վարորդի դռան մոտ: Այնուհետև մոտենում են ոստիկանության այլ աշխատակիցներ և նրանց տանում են: Ոստիկանության բաժնում կատարված տեսաձայնագրությունը մշուշոտ է, սակայն ձայներից լսվում է, որ Է.Միքայելյանը վիրավորական արտահայտություններ է հնչեցնում ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, մասնավորապես անվանելով ՙբոմժեր՚: Այնուհետև մոտենում և մեկ անգամ հարվածում է Ռ.Ավետիսյանի դեմքին: Լսվում է նաև, որ տուժող` Ռ.Ավետիսյանը Մարտիրոս Աղայանին հայտնում է ՙԴու էլ էս խփել ընկեր, այնպես չի, որ դու չես խփել՚, իսկ վերջինս պատասխանում է ՙԼավ-լավ՚:

Դատարանը, հետազոտելով քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցները և •նահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հան•ում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի դատաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ իր •ործողությունները, մասնավորապես, ոտիկանության աշխատակցին հարվածելը, ճիշտ չի •նահատում: Նախ իր ա•րեսիվ պահվածքը սկսվել է ոստիկանության աշխատակիցների պատճառով: Տեսուչը ոստիկանին ոչ վայել է ներկայացել, ինքը նկատողություն է արել և ասել է, որ պետություն է ներկայացնում, իրեն ոստիկանին հարիր պահի: Այնուհետև փորձել է նստել ավտոմեքենան իր ընկերոջ հետ, որպեսզի պայուսակից հանի փաստաթղթերը և ցույց տա: Տեսուչը երևի մտածել է, որ ինքը հեռու է, հայհոյանք է հնչեցրել, իսկ ինքը հետ է դարձել և հրել է նրան, արժանահավատ չէ և չի համապատասխանում իրականությանը, այլ Էդ•ար Միքայելյանի կողմից նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, ինչպես նաև օ•նելու իր ընկերոջը` Մարտիրոս Աղայանին, խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, և նրա ցուցմունքը ժխտվում է ինչպես տուժողներ Ռազմիկ Լևոնի Ասատրյանի և Ռուստամ Ավետիսյանի, վկաներ Հայկազ Մաթևոսյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Գևոր• Սար•սյանի և Կարեն Ներսիսյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքներով, այնպես էլ 2014 թվականի հունիսի 02-ի որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված` տուժող Ռ.Ասատրյանի կողմից ներկայացված թվով 2 լազերային սկավառակները զննելու, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում դրանցում առկա տեսաձայնա•րությունների զննությամբ, համաձայն որոնց` ՀՀ ՃՈ աշխատակիցների կողմից կան•նեցվում է ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 35 PO 871 պետհամարանիշի ավտոմեքենան Մաշտոց-Թումանյան խաչմերուկի հատվածում: Նշված ավտոմեքենայի վարորդը` Է.Միքայելյանը, իջնում է ավտոմեքեանայից, ում մոտենում է ոստիկանության աշխատակիցը: Մի քանի վայրկյան անց մոտենում է նաև մյուս ոստիկանության աշխատակիցը, այնուհետև ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի աջ կողմից իջնում է մի տղամարդ` Մ.Աղայանը, ով մոտենում է ոստիկաններին և Է.Միքայելյանին: Մի քանի րոպե նրանք դուրս են •ալիս տեսախցիկի նկարահանման դաշտից: Այնուհետև երևում է, որ ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի վարորդ Է.Միքայելյանը բռունցքով հարվածում է ոստիկանության աշխատակցին, ինչի արդյունքում նրա •լխարկը ընկնում է բավական հեռավորության վրա: Այնուհետև Է.Միքայելյանը մեկ ան•ամ էլ ոտքով է հարվածում ոստիկաններից մեկի ոտքին: Տեսա•րության մեջ երևում է, որ Էդ•ար Միքայելյանն ու Մարտիրոս Աղայանը քաշքշում են Ռ.Ավետիսյանին: Քաշքշուկ է տեղի ունենում ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի ձախակողմյան հատվածում` վարորդի դռան մոտ: Այնուհետև մոտենում են ոստիկանության այլ աշխատակիցներ և նրանց տանում են: Ոստիկանության բաժնում կատարված տեսաձայնա•րությունը մշուշոտ է, սակայն ձայներից լսվում է, որ Է.Միքայելյանը վիրավորական արտահայտություններ է հնչեցնում ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, մասնավորապես անվանելով ՙբոմժեր՚: Այնուհետև մոտենում և մեկ ան•ամ հարվածում է Ռ.Ավետիսյանի դեմքին: Լսվում է նաև, որ տուժող` Ռ.Ավետիսյանը Մարտիրոս Աղայանին հայտնում է ՙԴու էլ էս խփել ընկեր, այնպես չի, որ դու չես խփել՚, իսկ վերջինս պատասխանում է ՙԼավ-լավ՚:
Էդ•ար Միքայելյանի նախաքննության ընթացքում այն պնդմանը, որ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՃՈ աշխատակիցները իրեն հարվածել և քաշքշել են, որի արդյունքում ինքը զ•ացել է ֆիզիկական ցավ, այդ կապակցությամբ դատարանը արձանա•րում է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռնարկվել են օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները, սակայն •ործող օրենսդրության դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում ՀՀ ոստիկանության ՃՈ աշխատակիցներ Կարեն Ներսիսյանի, Ռազմիկ Ասատրյանի և Ռուստամ Ավետիսյանի կողմից Էդ•ար Միքայելյանին հարվածելու կամ ՀՀ քրեական օրենս•րքով նախատեսված որևէ հանցանքի կատարումը վկայող փոխկապակցված բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել, և առկա ապացույցները հիմք չեն տվել նրանց մեղավորության մասին հավաստի եզրահան•ում անելու, իսկ լրացուցիչ ապացույցներ հավաքելու բոլոր հնարավոր միջոցները սպառվել են: Դատարանը արձանա•րում է, որ Էդ•ար Միքայելյանը սուտ մատնության համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին նախազ•ուշացվելուց հետո հրաժարվել է հանցա•ործության մասին տալ հաղորդում, որի պարա•այում առկա ապացույցները բավարար չեն նաև Էդ•ար Միքայելյանի արարքում սուտ մատնություն կատարելու` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը հաստատված համարելու առումով, որպիսի պայմաններում առկա են ՀՀ ոստիկանության ՃՈ աշխատակիցներ Կարեն Ներսիսյանի, Ռազմիկ Ասատրյանի, Ռուստամ Ավետիսյանի և Էդ•ար Միքայելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու փաստական և իրավական հիմքեր: Քրեական •ործի նյութերում առկա է քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին օրինական ուժ ստացած որոշում:
Դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքներին •տնում է, որ նրա ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, ինչպես նաև օ•նելու իր ընկերոջը` Էդ•ար Միքայելյանին, խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, և նրա ցուցմունքները ժխտվում են ինչպես տուժողներ Ռազմիկ Լևոնի Ասատրյանի և Ռուստամ Ավետիսյանի, վկաներ Հայկազ Մաթևոսյանի, Սպարտակ Ղազարյանի, Գևոր• Սար•սյանի և Կարեն Ներսիսյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքներով, այնպես էլ 2014 թվականի հունիսի 02-ի որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված` տուժող Ռ.Ասատրյանի կողմից ներկայացված թվով 2 լազերային սկավառակները զննելու, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում դրանցում առկա տեսաձայնա•րությունների զննությամբ, համաձայն որոնց` ՀՀ ՃՈ աշխատակիցների կողմից կան•նեցվում է ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 35 PO 871 պետհամարանիշի ավտոմեքենան Մաշտոց-Թումանյան խաչմերուկի հատվածում: Նշված ավտոմեքենայի վարորդը` Է.Միքայելյանը, իջնում է ավտոմեքենայից, ում մոտենում է ոստիկանության աշխատակիցը: Մի քանի վայրկյան անց մոտենում է նաև մյուս ոստիկանության աշխատակիցը, այնուհետև ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի աջ կողմից իջնում է մի տղամարդ` Մ.Աղայանը, ով մոտենում է ոստիկաններին և Է.Միքայելյանին: Մի քանի րոպե նրանք դուրս են •ալիս տեսախցիկի նկարահանման դաշտից: Այնուհետև երևում է, որ ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի վարորդ Է.Միքայելյանը բռունցքով հարվածում է ոստիկանության աշխատակցին, ինչի արդյունքում նրա •լխարկը ընկնում է բավական հեռավորության վրա: Մ.Աղայանի կողմից հարվածներ տեսանելի չեն: Այնուհետև Է.Միքայելյանը մեկ ան•ամ էլ ոտքով է հարվածում ոստիկաններից մեկի ոտքին: Քաշքշուկ է տեղի ունենում ՙԼեքսուս՚ ավտոմեքենայի ձախակողմյան հատվածում` վարորդի դռան մոտ: Այնուհետև մոտենում են ոստիկանության այլ աշխատակիցներ և նրանց տանում են: Ոստիկանության բաժնում կատարված տեսաձայնա•րությունը մշուշոտ է, սակայն ձայներից լսվում է, որ Է.Միքայելյանը վիրավորական արտահայտություններ է հնչեցնում ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, մասնավորապես անվանելով ՙբոմժեր՚: Այնուհետև մոտենում և մեկ ան•ամ հարվածում է Ռ.Ավետիսյանի դեմքին: Այդ ընթացքում Մ.Աղայանը փորձում է հանդարտեցնել Է.Միքայելյանին:
Դատարանն արժանահավատ չի համարում նաև դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված Անժելա Միքայելյանի դատաքննական ցուցմունքը և •տնում է, որ նրա ցուցմունքը նպատակ է հետապնդում օ•նելու իր ազ•ականին` հորեղբոր որդի Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանին և նրա ընկերոջը` Մարտիրոս Սիսակի Աղայանին խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա ցուցմունքը ժխտվում է ինչպես տուժողններ` Ռազմիկ Ասատրյանի, Ռուստամ Ավետիսյանի և վկաներ` Կարեն Ներսիսյանի, Հայկազ Մաթևոսյանի, Սպարտակ Ղազարյանի և Գևոր• Սար•սյանի վերը նշված ցուցմունքներով, այնպես էլ տուժող Ռ.Ասատրյանի կողմից ներկայացված թվով 2 լազերային սկավառակներով և դրանք զննելու մասին արձանա•րությամբ:
Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանը իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ •ործադրել է առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ.
Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ •ործադրել է առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ.
Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի 14 փողոցի 46 տան բնակիչ` ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանը ընկերոջ` Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 35 շենքի 12 բնակարանի բնակիչ` ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի, ինչպես նաև •ործով վկա Անժելա Միքայելյանի հետ միասին 2014 թվականի ապրիլի 01-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում իր վարած ՙԼեքսուս՚ մակնիշի, 35 PO 871 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, առանց ամրա•ոտիով ամրակապվելու, երթևեկել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայով դեպի Մաշտոցի պողոտա: ՀՀ ոստիկանության ՃՈ 1-ին •ումարտակի 1-ին դասակի տեսուչներ, •ործով տուժողներ` Ռազմիկ Ասատրյանն ու Ռուստամ Ավետիսյանը, ծառայություն իրականացնելու ընթացքում, Ֆրանսիայի հրապարակի մոտ նկատել են, որ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանը ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 35 PO 871 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է առանց ամրա•ոտիով ամրակապվելու, ուստի Ռուստամ Ավետիսյանը բարձրախոսով ավտոմեքենան կան•նեցնելու հրահան• է տվել, սակայն Էդ•ար Միքայելյանը չենթարկվելով իշխանության ներկայացուցչի օրինական պահանջին շարունակել է վարել ավտոմեքենան: Այնուհետև Ռուստամ Ավետիսյանը երկրորդ ան•ամ է հնչեցրել ՙկան•՚ ազդանշանը, որից հետո միայն Երևան քաղաքի Մաշտոցի 31 հասցեի դիմաց` հասարակական տրանսպորտի համար նախատեսված կան•առում Էդգար Միքայելյանը կան•նեցրել է ավտոմեքենան: Ռազմիկ Ասատրյանն իջնելով ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայից, մոտեցել է Էդ•ար Միքայելյանին, ներկայացել է և պարզաբանել նրա կողմից կատարված վարչական իրավախախտման էությունն ու փորձել դրա վերաբերյալ համապատասխան արձանա•րություն կազմել, ինչի համար Էդ•ար Միքայելյանից պահանջել է փաստաթղթերը: Էդ•ար Միքայելյանը վրդովվել է այդ հան•ամանքից, չի ենթարկվել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՃՈ աշխատակից Ռուստամ Ավետիսյանի օրինական պահանջներին` հրաժարվել է տրամադրել փաստաթղթերը, հայտարարելով, որ ինքը պաշտպանության փոխ•նդապետ է, որից հետո Էդ•ար Միքայելյանն իջել է ավտոմեքենայից և սկսել հայհոյանքներ տալ Ռուստամ Ավետիսյանի հասցեին, ասելով նաև` ՙես պաշտպանության նախարարության փոխ•նդապետ եմ, չունեմ ձեզ փաստաթուղթ ներկայացնելու՚: Այդ ժամանակ ճանապարհային ոստիկանության աշխատակից Ռազմիկ Ասատրյանն իջել է ավտոմեքենայից և մոտեցել է Ռուստամ Ավետիսյանին ու Էդ•ար Միքայելյանին, իսկ քիչ անց Մարտիրոս Աղայանը ՙԼեքսուս՚ մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի աջ դռնից իջնելով նույնպես մոտեցել է նրանց և Էդ•ար Միքայելյանի հետ միասին սկսել են քաշքշել և հարվածել ոստիկանության աշխատակիցների մարմնի տարբեր մասերին, որի ընթացքում Էդ•ար Միքայելյանը բռունցքով հարվածել է ոստիկանության աշխատակից Ռազմիկ Ասատրյանին` պատճառելով նրան` քթի շրջանի արյունազեղման ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, ինչի արդյունքում նրա •լխարկը ընկել է բավական հեռու, որից հետո Էդ•ար Միքայելյանը մեկ ան•ամ էլ ոտքով հարվածել է ոստիկանության աշխատակից Ռուստամ Ավետիսյանի դեմքին և ոտքին` պատճառելով նրան ֆիզիկական ցավ, դրանից հետո Էդ•ար Միքայելյանը և Մարտիրոս Աղայանը սկսել են քաշքշել տուժող Ռ.Ավետիսյանին: Տեսնելով, որ չեն կարողանում հան•ստացնել Էդ•ար Միքայելյանին և Մարտիրոս Աղայանին` Ռազմիկ Ասատրյանն ու Ռուստամ Ավետիսյանը կապ են հաստատել դասակի հրամանատարի հետ և օ•նություն խնդրել, իսկ քիչ անց նրանց են մոտեցել գործով վկաներ` ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 1-ին •ումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար Կարեն Ներսիսյանը, ՃՈ 1-ին սպայական •ումարտակի հրամանատարի տեղակալ Հայկազ Մաթևոսյանը, Երևան քաղաքի ՊՊԾ •նդի վարորդ Սպարտակ Ղազարյանը, ՊՊԾ •նդի 1-ին •ումարտակի ոստիկան Գևոր• Սար•սյանը, որոնց օ•նությամբ Էդ•ար Միքայելյանին և Մարտիրոս Աղայանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի բաժին, որտեղ նրանց հետ եղել է նաև Էդ•ար Միքայելյանի ազգական` Անժելա Միքայելյանը: Բաժնում Էդ•ար Միքայելյանը շարունակելով չենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին, նրանց հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել, որի ընթացքում նաև երկու ան•ամ հարվածել է Ռուստամ Ավետիսյանի դեմքին` պատճառելով նրան` աջ և ձախ այտոսկրերի շրջանների արյունազեղումների ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հերթապահ մասի դիմաց տուժող` Ռ.Ավետիսյանը Մարտիրոս Աղայանին հայտնել է ՙԴու էլ էս խփել ընկեր, այնպես չի, որ դու չես խփել՚, իսկ վերջինս պատասխանում է ՙԼավ-լավ՚:
Այսպիսով, ընդհանուր կար•ով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
Այսպիսով, ընդհանուր կար•ով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանը կատարել է կառավարման կար•ի դեմ ուղղված հանցա•ործություն, խոստովանեց, սակայն չզղջաց կատարած արարքի համար, Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութա•րի, Հայաստանի Հանրապետության կրթության և •իտության նախարար Ս.Սեյրանյանի կողմից տրված բնութա•րի համաձայն բնութա•րվում է դրականորեն, նախկինում դատապարտված չի եղել և համաձայան Քանաքեռավանի գյուղապետ Ջ.Քամալյանի կողմից տրված տեղեկանքի` Էդ•ար Միքայելյանի խնամքին է գտնվում մեկ անչափահաս երեխան` Սպարտակ Էդ•արի Միքայելյանը, իսկ Է.Միքայելյանի բանավոր հայտարարության համաձայն` որդին 12 տարեկան է:
Դատարանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի պատասանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դիտում է վերջինիս խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը:
Ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանը կատարել է կառավարման կար•ի դեմ ուղղված հանցա•ործություն, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, սակայն դատական վիճաբանությունների ընթացքում հայտարարեց, որ եթե դատարանն իր արաքը համարի հանցա•ործություն, ապա այդ դեպքում ինքը զղջում է իր կատարածի համար, նրա բանավոր հայտարարության համաձայն` խնամքին են •տնվում` մեկ տարեկան յոթ ամսական մեկ մանկահասակ երեխան, հետևաբար, նաև կինը:
Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դիտում է վերջինիս խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը:
Ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալներ Էդգար Սպարտակի Միքայելյանին և Մարտիրոս Սիսակի Աղայանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք՝ նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հին•հարյուրապատիկի չափով կամ կալանք՝ առավելա•ույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելա•ույնը հին• տարի ժամկետով:
Քննության առնելով Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի և Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված ՙտու•անք՚ պատժատեսակը նշանակելու հարցը, դատարանը •տավ, որ ամբաստանյալների նկատմամբ նշված հոդվածով նախատեսված պատժատեսակներից նվազ խիստ տեսակը` որը նշանակելով չի կարող ապահովվել պատժի նպատակները, վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Անդրադառնալով Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի և Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված ՙկալանք՚ պատժատեսակը նշանակելու հարցին` դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալների նկատմամբ չի կարող նշանակվել նշված հոդվածով նախատեսված ՙկալանք՚ պատժատեսակը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 57-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Կալանքը ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է: Կալանքը կարող է նշանակվել ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար սույն օրենս•րքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում` տասնհին• օրից մինչև երեք ամիս ժամկետով և միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել: 2. Կալանքը չի նշանակվում դատավճիռ կայացնելու պահին տասնվեց տարին չլրացած անձանց կամ հղի կանանց կամ խնամքին մինչև ութ տարեկան երեխա ունեցող անձանց նկատմամբ՚:
Մինչդեռ, սույն քրեական •ործով 2014 թվականի ապրիլի 04-ի որոշմամբ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, իսկ 2014 թվականի ապրիլի 05-ի որոշմամբ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Բացի այդ, համաձայն Մ.Աղայանի բանավոր հայտարարության` նրա խնամքին է •տնվում` մեկ տարեկան յոթ ամսական մեկ մանկահասակ երեխան:
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա •ործողությունների վտան•ավորության աստիճանը, նրա անձը, բնութա•րող տվյալները` այն որ 2005 թվականից աշխատելով ՙՓոքր Մհեր՚ Կրթահամալիր ՊՈԱԿ-ում որպես տնօրենի տեղակալ դաստիարակչական •ծով, իսկ 2008 թվականից տնօրենի պաշտոնում կատարել է կառավարման կար•ի դեմ ուղղված հանցա•ործություն և համաձայն վարորդի սթափության վիճակի զննության արձանա•րության •տնվել է ոչ սթափ վիճակում, խոստովանել է, սակայն չի զղջացել կատարած արարքի համար, բնութա•րվում է դրականորեն, խնամքին է •տնվում մեկ անչափահաս երեխան` Սպարտակ Էդ•արի Միքայելյանը, իսկ Է.Միքայելյանի բանավոր հայտարարության համաձայն` որդին տասներկու տարեկան է, ինչը դատարանը դիտում է որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Սպարտակի Միքայելյանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու եղանակով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցա•ործությունների կանխմանը:
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի անձը կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա •ործողությունների վտան•ավորության աստիճանը, նրա անձը, բնութա•րող տվյալները` կատարել է կառավարման կար•ի դեմ ուղղված հանցա•ործություն, դատական վիճաբանությունների փուլում իրեն մեղավոր է ճանաչել կատարած արարքի համար, խնամքին են •տնվում մեկ մանկահասակ երեխան և կինը, իսկ Մ.Աղայանի բանավոր հայտարարության համաձայն` երեխան մեկ տարեկան յոթ ամսական է, ինչը դատարանը դիտում է որպես պատասանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու եղանակով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցա•ործությունների կանխմանը:
Քննության առնելով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը •տավ, որ ամբաստանյալներ Էդ•ար Սպարտակի Միքայելյանի և Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով քրեական •ործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող թվով 2 լազերային սկավառակների տնօրինման հարցին` դատարանը •տնավ, որ քրեական •ործով ապացույց ճանաչված և քրեական •ործին կցված տուժող Ռ.Ասատրյանի կողմից ներկայացված թվով 2 լազերային սկավառակները պետք է պահել քրեական •ործի հետ` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննության առնելով 2014 թվականի ապրիլի 02-ի ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Է.Շահինյանի կողմից կայացված որոշմամբ թիվ 13133614 քրեական •ործով մի շարք հարցերի պարզաբանման նպատակով առ•րարվվել է Էդ•ար Միքայելյանին պատկանող շղթան, քանի որ Է.Միքայելյանը նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում հայտնել է, որ միջադեպի ժամանակ տեսուչների հետ քաշքշուկ է տեղի ունեցել Մաշտոցի պողոտայում, ապա ոստիկանության բաժնում նկատել է, որ իր պարանոցի շղթան դրա հետևանքով պոկվել է ու ընկել է հա•ուստի մեջ, իսկ մետաղյա խաչը` կորել է: Դատարանը քննարկելով Էդ•ար Միքայելյանին պատկանող շղթայի տնօրինման հարցը` •տավ, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն պետք է վերադարձվի Էդ•ար Միքայելյանին:

Եզրափակիչ մաս.

Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Էդգար Սպարտակի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Էդգար Սպարտակի Միքայելյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014 թվականի ապրիլի 02-ից, ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Մարտիրոս Սիսակի Աղայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Մարտիրոս Սիսակի Աղայանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014 թվականի ապրիլի 03-ից, ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված և քրեական •ործին կցված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` տուժող Ռ.Ասատրյանի կողմից ներկայացված թվով 2 լազերային սկավառակները պահել քրեական գործի հետ` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2014 թվականի ապրիլի 02-ի որոշմամբ Էդ•ար Միքայելյանից առ•րաված շղթան վերադարձնել նրան:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կար•ով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ