Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0080/01/14
Վիճակագրական տողի համար : 10.1

Պատասխանող

Հրանտ Հարությունյան
Մանվել Հարությունյան
Մուշեղ Թադևոսյան
Հրանտ Հարությունյան Սամվելի
Մանվել Հարությունյան Սամվելի
Մուշեղ Թադևոսյան Պետյայի
Մուշեղ Թադևոսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մխիթար Պապոյան

Վազգեն Ռշտունի

Կարինե Ղազարյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մեսրոպ Մակյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Ելիզավետա Դանիելյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մխիթար Պապոյան

Վազգեն Ռշտունի

Կարինե Ղազարյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մեսրոպ Մակյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Ելիզավետա Դանիելյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Հրանտ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ալկոհոլային հարբածության վիճակում Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի հետ 13.03.2014թ. Երևանի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող <<Լաս>> գւշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայոյանքներ են տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործած գարեջրի ապակյա դատարկ տարայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատսանքը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2015-04-10 12:00 1 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2015-02-20 14:00 2 Կայացել է
Վճռաբեկ 2015-02-06 16:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2015-01-21 16:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2015-01-14 16:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-12-25 14:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-12-16 14:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-12-04 12:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-11-14 16:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-11-12 16:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-10-28 12:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-10-10 15:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-09-27 12:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-09-02 12:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-08-01 12:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2014-07-11 12:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2014-06-25 12:00 2 Չի կայացել
ԵԿԴ/0080/01/14







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«10» ապրիլի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատավորներ

դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալներ


Մ.Պապոյան
Վ.Ռշտունի
Կ.Ղազարյան
Ա.Ջուլհակյան
Տ.Պողոսյան
Ա.Ղազարյան
Հ.Հարությունյան
Մ.Հարությունյան
Մ.Թադևոսյան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի (ծնված` 1991 թվականի նոյեմբերի 10-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 53-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում), Մանվել Սամվելի Հարությունյանի (ծնված` 1990 թվականի մայիսի 2-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 53-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում) և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի (ծնված` 1976 թվականի նոյեմբերի 5-ին Քաջարան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջին-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում` դատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է Աբովյան քաղաքի 4-րդ միկրոշրջանի 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2015 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը`



ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Շ.Գրիգորյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13131314 քրեական գործը:
2014 թվականի ապրիլի 4-ին Հրանտ Սամվելի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա, ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի հետ 2014 թվականի մարտի 13-ին` ժամը 23:00-ից մինչև 23:30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի 9-րդ հասցեում գտնվող §Լաս¦ գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ` առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վեջինին, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ տվել վերջինի և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում Հրանտ Սամվելի Հարությունյանը որպես զենք օգտագործված գարեջրի ապակյա դատարկ տարայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Սարգիս Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը:
2014 թվականի ապրիլի 4-ին Մանվել Սամվելի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն արարքի համար, որ նա, ալկոհոլային հարբածության վիճակում Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի հետ 2014 թվականի մարտի 13-ին` ժամը 23:00-ից մինչև 23:30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի 9-րդ հասցեում գտնվող §Լաս¦ գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ` առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով վիճաբանել է Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վեջինին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ տվել վերջինի և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը:
2014 թվականի ապրիլի 4-ին Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն արարքի համար, որ նա, ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի և Մանվել Սամվելի Հարությունյանի հետ, 2014 թվականի մարտի 13-ին` ժամը 23:00-ից մինչև 23:30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի 9-րդ հասցեում գտնվող §Լաս¦ գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ` առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով վիճաբանել է Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վեջինին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ տվել վերջինի և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը:
2014 թվականի հունիսի 2-ին Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի վերաբերյալ թիվ 13131314 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0080/01/14 համարը:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճռի համաձայն` Հրանտ Սամվելի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի ժամկետով: Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի ապրիլի 2-ից: Մանվել Սամվելի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի ժամկետով: Հաշվի առնելով 2014 թվականի ապրիլի 2-ից 4-ն ընկած ժամանակահատվածում Մանվել Սամվելի Հարությունյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցվել է պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 11 ամիս 28 օր ժամկետով: Մանվել Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով: Հաշվի առնելով 2014 թվականի ապրիլի 2-ից 4-ն ընկած ժամանակահատվածում Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցվել է պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի 5 ամիս 28 օր ժամկետով: Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
2015 թվականի մարտի 19-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճռի դեմ:


Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանը խնդրել է.
- բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճիռը և ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Մանվել Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մուշեղ Թադևոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչել անմեղ և նրանց նկատմամբ կայացնել արդարացման որոշում,
- եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ իր պաշտպանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից խուլիգանություն կատարած լինելու հանգամանքն ապացուցված է, ապա բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճիռը, նշանակել հնարավորին մեղմ պատիժ, իսկ ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ նշանակելու դեպքում, որոշում կայացնել այն պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճռով թույլ է տվել բազմաթիվ նյութաիրավական և դատավարական խախտումներ, որոնք հանգեցրել են գործի սխալ լուծմանը: Ինչպես քրեական գործի նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել իր պաշտպանյալներ Մուշեղ Թադևոսյանի, Մանվել Հարությունյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրանտ Հարությունյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու փաստը: Հասարակական կարգը կոպիտ կերպով կարող է խախտվել ցանկացած արարքի կատարման պարագայում, մինչդեռ խուլիգանության առկայության մասին է վկայում այնպիսի արարքի կատարումը, որը միտված է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և որպես այդպիսին հանդիսացել է խուլիգանություն կատարող անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված նպատակի իրականացման միջոց: Տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանի ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը, կրում են մտացածին բնույթ, հորինված են և ուղղակիորեն չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, ինչպես նաև ենթակա չեն գնահատման, կամ գնահատման դեպքում պետք է դիտվեն ոչ արժանահավատ: Ինչպես քրեական գործի նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով նախատեսված որևէ գործողություն չեն կատարել: Իր պաշտպանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից հակահասարակական արարք թույլ տված չլինելու պայմաններում, նրանց կողմից զանցանք կատարելուն ուղղված հատուկենտ փաստարկներն ընդամենը չփարատվող կասկածներ են, որոնք պետք է գնահատվեն միայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համատեքստում, համաձայն որի` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր ղեկավարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և կայացնել արդարացման դատավճիռ, որպիսի դատավարական նորմի պահանջն անտեսելով` Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավաարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը, համաձայն որի` դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում կայացնել արդարացման դատավճիռ: Դատաքննության արդյունքում չի կարող հիմնավորված համարվել Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և Հրանտ Հարությունյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ hոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով հանցավոր արարք կատարելու հանգամանքը: Բացի այդ, եթե նույնիսկ ընդունենք, որ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը մեղավոր են իրենց մեղսագրվող հանցագործության մեջ, այնուամենայնիվ պետք է հաշվի առնել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի աձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Իր պաշտպանյալներին մեղսագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրանց անձը բնութագրող հանգամանքները, ինչպես նաև պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները վկայում են, որ վերջինների ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատության սահմանափակման: Այսպիսով` քրեական գործի նյութերում ոչ միայն առկա չէ որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ իր պաշտպանյալների ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, այլ ավելին` վերը նշված հանգամանքներն իրենց ամբողջությամբ վկայում են, որ վերջինների ուղղվելն առանց նշանակված պատժի կրման հնարավոր է և դա բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ժամանակ պաշտպան Ա.Ղազարյանը պնդեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալներ Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը միացան իրենց պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին:
Դատախազ Տ.Պողոսյանն առարկեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեց այն մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ամբաստանյալների անմեղության վերաբերյալ պաշտպանի փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է և նրանց կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ պաշտպանի պատճառաբանությունները հերքվում են տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանի դատաքննական, վկա Արմինե Արզումանյանի դատաքննական և նախաքննական, վկա Եվգենյա Հակոբյանի դատաքննական և նախաքննական, վկա Սուրեն Աթոյանի դատաքննական և նախաքննական, վկա Սերգեյ Զատիկյանի դատաքննական, վկաներ Արսեն Մկրտչյանի, Վերոնիկա Մկրտչյանի և Կարինե Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 682 եզրակացությամբ և ապացույց ճանաչված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Լաս» գիշերային ակումբից ստացված գրությամբ:
Այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված ու պատճառաբանված են, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հետազոտված ապացույցներին չհամապատասխանելու և ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պաշտպանի փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտնում, հետևաբար` չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում անդրադառնալ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքում նշված հաջորդ հանգամանքին, այն է` ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի արդարացիությանը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները (...)»:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանցից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ: Ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ Առաջին ատյանի դատարանը չի արձանագրել, որպիսի պայմաններում եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Ավելին` հարկ է նկատել, որ Առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված և հաստատված է համարել, որ Հրանտ Հարությունյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային խմածության վիճակում, սակայն չի քննարկել նշված հանգամանքը, որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, դիտարկելու հարցը:
Որպես ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ: Ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ Առաջին ատյանի դատարանը չի արձանագրել, որպիսի պայմաններում եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 11 (տասնմեկ) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով: Ավելին` հարկ է նկատել, որ Առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված և հաստատված է համարել, որ Մանվել Հարությունյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային խմածության վիճակում, սակայն չի քննարկել նշված հանգամանքը, որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, դիտարկելու հարցը:
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում մի քանի անգամ դատված և դատավճիռ կայացնելու պահին դատվածություն ունեցող անձ: Ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, Առաջին ատյանի դատարանը դիտել է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը (ըստ քրեական գործի նյութերի` նա 2013 թվականի ապրիլի 9-ին ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի ժամկետով: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխվել է` Մուշեղ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի ժամկետով, որից` 2014 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ազատվել է համաներման ակտի հիմքով), որպիսի պայմաններում եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 5 (հինգ) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով: Ավելին` հարկ է նկատել, որ Առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված և հաստատված է համարել, որ Մուշեղ Թադևոսյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային խմածության վիճակում, սակայն չի քննարկել նշված հանգամանքը, որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, դիտարկելու հարցը:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում նկատել, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների առկայության կամ բացակայության հարցը, նրանց կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պայմաններում իրավացիորեն վերջինների նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժներ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձնավորություններին, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձանց:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքում նշված` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքին, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև հանցագործությունից հետո ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի դրսևորած վարքագծերը, նրանց բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ

Ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Վ.ՌՇՏՈւՆԻ

Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0080/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,20,, փետրվարի 2015թ. ք.Երևան


ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող Տ. Պողոսյանի

Տուժող Ս. Մարտիրոսյանի

Հանրային Պաշտպաններ Ռ. Սաֆարյանի

Ա.Ղազարյանի


դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`


1.Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի` /ծնվ. 10.11.1991թ,
Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած,
միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չի
աշխատում, հաշվառված և բնակվում է` ք.Երևան, Տիգրան Մեծի
53 շ. բն. 41, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ
հոդվածի 4-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված
կալանավորումը,

2 .Մանվել Սամվելի Հարությունյանի` /ծնվ. 02.05.1990թ, Երևան
քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ
կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում,
հաշվառված և բնակվում է` ք.Երևան, Տիգրան Մեծի 53 շ. բն. 41,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ
մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու
մասին ստորագրությունը,

3 .Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի` /ծնվ. 05.11.1976թ, Քաջարան
քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, միջին
մասնագիտական կրթությամբ, նախկինում դատված,
դատվածությունը չմարված, չի աշխատում, հաշվառված և
բնակվում է` ք.Աբովյան, 4-րդ միկրո 15 շ. 15 բն.Տիգրան Մեծ 53 շ.
բն. 41, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-
րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է ընտրված
չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի մեղադրական եզրակացության՝

««2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ի սահմաններում Մանվել Հարությունյանը Հրանտ Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի հետ Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել նրա և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործված գարեջրի ապակյա տարայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս.Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը»։

Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում նախապատրաստված նյութերի հիման վրա Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13131314 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։

Նախաքննությամբ հիմնավորված գործի փաստական հանգամանքները.

2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ի սահմնաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 53-րդ շենքի 41-րդ բնակարանի բնակիչներ` եղբայրներ` գործով մեղադրյալներ` Հրանտ և Մանվել Սամվելի Հարությունյանները և վերջիններիս ընկեր` Կոտայքի մարզի, Աբովյան քաղաքի 4-րդ միկրոշրջանի 15 շենքի 15 բնակարանի բնակիչ, գործով մեղադրյալ Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանը գնացել են Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբ` զվարճանալու։ Մտնելով ակումբ` նստել են աջ անկյունում գտնվող սեղանի շուրջ և գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, պատվիրել են գարեջուր։ Որոշ ժամանակ ակումբում մնալուց հետո մեղադրյալ Մուշեղ Թադևոսյանն առանց որևէ առիթի սկսել է վիճաբանել նույն ակումբում գտնվող գործով տուժող Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում իր անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով դրսևորելով լկտի պահվածք` բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել։ Այնուհետև վիճաբանությանը միջամտել են մեղադրյալներ Մանվել Հարությունյանը և Հրանտ Հարությունյանը, որոնք սկսել են վիճել Ս.Մարտիրոսյանի հետ` բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով շրջապատի` ակումբի սրահի աշխատակիցների նկատմամբ` տևական ժամանակ` շուրջ 30 րոպե, տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ինչպես նաև խուլիգանական գործողությունները զուգորդել են տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով` վերջինիս հարվածներ հասցնելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք, ինչի հետևանքով վերջինիս բաճկոնը պատռվել է, իսկ բջջային հեռախոսը կոտրվել է։ Այդ ժամանակ մեղադրյալ Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող գարեջրի դատարկ շշով հարվածել է Սարգիս Մարտիրոսյանի ձեռքին, որից հետո «Լաս» գիշերային ակումբի բարմեն, վկա Սուրեն Արամայիսի Աթոյանը մեղադրյալ Հրանտ Հարությունյանի ձեռքից վերցրել է գարեջրի շիշը։ Այնուհետև, մեղադրյալներ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը, շարունակելով ագրեսիվ վարքագիծը, տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանին հրելով տարել են դեպի խոհանոց, որտեղ շարունակել են ձեռքերով, ոտքերով հարվածել տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանին` միևնույն ժամանակ բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով։
Մեղադրյալներ Հ.Հարությունյանի, Մ.Հարությունյանի և Մ.Թադևոսյանի գործողությունների հետևանքով «Լաս» գիշերային ակումբին պատկանող 2 սեղան, 3 մոխրաման և 6 բաժակ վնասվել են։ Դրանից հետո տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանը կարողացել է փախչել խոհանոցից և դուրս գալ ակումբի դիմաց, որից հետո մեղադրյալներ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը դուրս են եկել վերջինիս հետևից ու շարունակելով հակահասարակական վարքագիծը, ակումբի դիմաց սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել, իսկ մեղադրյալ Հրանտ Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանին, սակայն այդ ժամանակ վկա Սուրեն Աթոյանը նրա ձեռքից վերցրել է մոխրամանը։
Մ.Հարությունյանի, Հ.Հարությունյանի և Մ.Թադևոսյանի խուլիգանական գործողությունների հետևանքով ակումբի բնականոն աշխատանքը խաթարվել է, իսկ մատուցողուհի վկա Վերոնիկա Միլիտոնյանը վախից հեռացել է գիշերային ակումբից։Այդ պահին ոստիկանության աշխատակիցները եկել և մեղադրյալներ Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։

25.03.2014թ. փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել Է թիվ 13131314 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով։

04.04.2014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հրանտ Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

04.04.2014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մանվել Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

04.04.2014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մուշեղ Թադևոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։


Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կնետրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 03.06.2014թ.։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքում, դատաքննությամբ ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ժխտելով խուլիգանություն կատարելու հանգամանքը, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի ամսաթիվը չի հիշում, ընկերներ Մանվել և Հրանտ Հարությունյանների հետ միասին գնացել են Պարոնյան փողոցում գտնվող «Լաս» գիշերային ակումբ։ Մոտ մեկ ժամ այնտեղ մնալուց հետո պարուհիների միջոցով փորձել են գտնել ակումբի տնօրենին, այդ ժամանակ առաջ է եկել գործով տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանը, որը այդ ժամանակ աշխատել է նույն ակումբում որպես մենեջեր։ Խնդրել են նրան, որպեսզի մոտենա իրենց։ Սարգիսը կոպիտ պատասխանել է, թե իրենք ովքեր են, որ ինքնել մոտենա և իրենց տարել է ակումբի խոհանոց։ Այնուհետև Սարգիսը բարձրաձայն հայհոյել է իրենց ինչի արդյունքում քաշքշուկ է սկսվել։ Իրենք էլ փոխադարձաբար հայհոյել են Սարգիսին, ինչից հետո նա զենք է պահել իրենց վրա և ասելէ, որ ինքը ոստիկանության նախկին փոխգնդապետ է, իսկ նրա պապը գեներալ է և իրենից հեռու մնան։ Այնտեղ կանգնած բարմեն Արսեն Մկրտչյանը փորձել է միջամտել և զգուշացրել է, որ Սարգիսը հիվանդ մարդ է և նրանից հեռու մնան։ Ամբստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանը ևս փորձել է միջամտել, սակայն Սարգիսը շարունակել է սպառնալ իրենց։ Քաշքշուկի ընթացքում ակումբի խոհանոցում ափսեներ ու բաժակներ են ջարդվել։ Սարգիսը նույնպես եղել է ալկոհոլ ագտագործած, իսկ Հրանտ Հարությունյանի ձեռքին եղել է գարեջրի շիշ, սակայն նա շիշը դրել է սեղանին և չի հարվածել Սարգիսին։ Իրենք ոչ մի վիրավորական խոսք նրան չեն ասել, բացի այդ, Սարգիս Մարտիրոսյանը բաճկոնով չի եղել, այլ նրա հագին եղել է վերնաշապիկ։ Նշել է, որ չնայած իրենք խուլիգանություն չեն կատարել, սակայն պատճառված մոտ 600.000 դրամ գումարը Մանվել Հարությունյանը վերականգնել է այն բանի համար, որ իրենք հեռու մնան հետագա անախորժություններից։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Առաջադրված մեղադրանքում, դատաքննությամբ ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հստակ օրը և ամիսը չի հիշում, գործով մյուս ամբաստանյալների` Մուշեղ Թոդևոսյանի և եղբոր` Հրանտ Հարությունյանի, հետ գնացել են Պարոնյան փողոցում գտնվող «Լաս» գիշերային ակումբ։ Ակումբում որոշ ժամանակ մնալուց հետո ցանկացել են, որպեսզի ակումբի պարուհիները պարեն հատուկ իրենց համար, ինչի համար փորձել են խոսել ակումբի տնօրենի հետ։ Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել ակումբի մենեջեր, գործով տուժող` Սարգիս Մարտիրոսյանը և իրենք էլ խնդրել են նրան դուրս գալ և զրուցել։ Սարգիսը շատ կոպիտ տոնով է խոսել իրենց հետ, պատասխանելով, թե «իրենք ով են, որ ինքն էլ մոտ գա ու խսի հետները»։ Այդ խոսակցության հետևանքով քաշքշուկ է սկսվել։ Քաշքշուկին փորձել է միջամտել ակումբի բարմենը` Արսեն Մկրտչյանը, սակայն Սարգիսը զենք է հանել և պարզել իրենց վրա, որից հետո իրենք փոխադարձաբար հայոյել են Սարգիս Մարտիրոսյանին։ Քաշքշուկի ընթացում ակումբի խոհանոցի ափսեները և բաժակները թափվել են գետնին ու ջարդվել, սակայն պնդում է, որ իրենցից ոչ ոք տուժողին շշով կամ որևէ այլ առարկայով չեն հարվածել։ Հայտնել է, որ Սարգիս Մարտիրոսյանի բաճկոնը և հեռախոսը չի վնասվել, քանի որ վերջինս եղել է վերնաշապիկով։ Նրա պնդմամբ իրենց վիճաբանությունն անձնական բնույթի է եղել և նրանք չեն ցանակցել խախտել ակուբի բնականոն աշխատանքը։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են բաժին։ Հետագայում Սարգիս Մարտիրոսյանի պահանջով ինքը վերականգնել է մոտ 600.000 դրամ պատճառված վնասը, սակայն իր համոզմամբ նրան այդքան վնաս իրենք չէին կարող հասցնել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Առաջադրված մեղադրանքում, դատաքննությամբ, ամբաստանյալ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը հստակ չի հիշում, սակայն այդ օրը, ժամը 23.00-ի սահմաններում գործով մյուս ամբաստանյալներ Մուշեղ Թադևոսյանի և եղբոր` Մանվել Հարությունյանի, հետ, գնացել են Պարոնյան փողոցում գտնվող «Լաս» գիշերային ակումբ։ Որոշ ժամանակ նստելուց հետո, ակումբում փորձել են գտնել տնօրենին։ Այդ ժամանակ եկել է գործով տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանը և սկսել է կոպիտ տոնով խոսել իրենց հետ։ Իրենք փորձել են նրա հետ դուրս գալ և զրուցել, սակյան Սարգիսն իրենց քաշելով տարել է խոհանոց և սապռնացել, որ հաշվեհարդար կտեսնի։ Դրա արդյունքում նրանց և Սարգիս Մարտիրոսյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Սարգիս Մարտիրոսյանը զենք է պահել և սպառնացել իրենց, բացի այդ, տեղեկացրել է, որ ինքը փոխգնդապետ է, իսկ պապը գեներալ և հորդորել հեռու մնալ իրենից։ Ամբաստանյալը նշել է, որ ակումբի խոհանոցը եղել է խառնաշփոթ վիճակում, իսկ քաշքշուկի ժամանակ ջարդվել են ակումբի խոհանոցի ափսեները և բաժակները, սակայն դրանցից և ոչ մեկով իրենք Սարգիս Մարտիրոսյանին չեն հարվածել։ Ամբաստանյալը հայտնել է, որ իրականում իր ձեռքում գարեջրի շիշ է եղել, սակայն մինչ վիճաբանությունը սկսելը այն դրել է սեղանին և շշով Սարգիս Մարտիրոսյանին չի հարվածել։ Ընդունում է, որ միջացում, պատահաբար ինքը ոտքով կպել է մոխրամանին, ինչի հետևանքով այն կոտրվել է, սակայն իրենք նպատակ չեն ունցել խախտել ակումբի բնականոն աշխատանքը։ Միջադեպի ժամանակ, Սարգիս Մարտիրոսյանը զանգահարել է ոստիկանություն, որից հետո եկել են ոստիկանները և իրենց տարել են բաժին։
Ամբաստանյալի համոզմամբ Սարգիսը Մարտիրոսյանն այդ ամենը «սարքել է» որպեսզի փող աշխատի, բացի այդ նա սովորեցրել է նաև գործով վկա Սուրեն Աթոյանին, որ դատարանում սուտ ցուցմունք տա, այնպես, ինչպես որ ինքն է ուզում։
Նշել է, որ իրենք ոչրէ խուլիգանական գործողություն չեն արել, չնայած դրան վերականգնել են Սարգիս Մարտիրոսյանի նյութական 600.000 ՀՀ դրամ վնասը, որպեսզի հեռու մնան հետագա անախորժություններից։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալների կողմից իրենց մեղսագրված հանցանքները կատարելը հերքող նախաքննական և դատաքննականն ցուցմունքներն անարժանահավատ են, մտացածին և հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ նրանց մեղսագրված հանցավոր արարքները վերջիններիս կողմից կատարելը հիմնավորվել է դատաքննությամբ ձեռք բերված և իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների բավարար ամբողջությամբ.

Տուժող` Սարգիս Մարտիրոսյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ դեպքի նախորդ օրը հանդիպել է «Լաս» գիշերային ակումբի տնօրենին, ով իրեն աշխատանք է առաջարկել ակումբում, սակայն բացատրել է, որ մինչև հիմնական պայմանագրի կնքումը որոշ ժամանակ պետք է փորձաշրջան անցնի, որը կարող է սկսել հենց հաջորդ օրվանից։
2014թ. մարտի 13-ին ժամը 21.30-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբ` աշխատանքի փորձաշրջանը սկսելու համար։ Քանի որ տնօրենը ակումբում չի եղել, նստել է բարի կանգնակի դիմաց գտնվող սեղանի մոտ և սուրճ է խմել։ Ժամը 21.30-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք գարեջուր են պատվիրել։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից մեկը, ով հետագայում իմացել է, որ սույն գործով ամբաստանյալ Մ.Թադևոսյանն է, մոտեցել է իրեն և ասել «արա կլուբի տերը դու էս», որին պատասխանել է, որ ոչ ինքը ակումբի տնօրենը չէ և ներկայացել է որպես նախկին ոստիկան։ Դրանից հետո առանց որևէ առիթի իր հետ վիճաբանության է բռնվել, որի ընթացքում հայհոյանքներ է տվել իրեն ու սկսել է քաշքշուկ։ Մի պահ միջադեպը փորձել է կանխել Մանվելը, սակայն քիչ անց նա, իսկ վերջինիս հետ Մ.Հարությունյանը և Հ.Հարությունյանը, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով և ձեռքերով հարվածներ հասցնելով իրեն տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շշով ցանկացել է խփել իր գլխին, սակայն նկատելով դա, ինքը հասցրել է ձեռքը վերև բարձրացնել և հարվածը դիպչել է ձեռքին։ Այդ ժամանակ խառնաշփոթ իրավիճակ է ստեղծվել ակումբում և բոլոր աշխատակիցները խուճապահար փախել են դուրս։ Դրանից հետո Հ. Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը իրեն հրելով տարել են դեպի խոհանոց, որտեղ շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանքներ տալ և ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Իրեն ծեծի ենթարկելու պատճառով վնասվել է իր բաճկոնը և ձեռքի ժամացույցը։ Դրանից հետո մի կերպ կարողացել է փախչել խոհանոցից և դուրս գալ ակումբից դուրս։ Ակումբի դիմաց Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մեծ մոխրամանով հարվածել իրեն, սակայն այդ ժամանակ վկա Ս.Աթոյանը կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այն։ Քիչ անց, իրենց կանչով ոստիկանության աշխատակիցները եկել և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին ու Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
տուժողը հայտնել է, որ իրեն պատճառված վնասը վերականգնված է և ամբաստանյալների նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արմինե Արզումանյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում՝ որպես պարուհի։ Դեպքի օրը գտնվել է աշխատանքի վայրում, պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարանում։ Այդ ժամանակ հանդերձարանից լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ, վիճաբանության ձայներ։ Պնդել է, որ ինքը կոնկրետ չի լսել, թե հայհոյանք տվողը ով է։ Մի պահ դուրս է եկել ակումբի միջանցք, սակայն որևէ մեկին չի տեսել, այլ լսել է վիճաբանության ձայներ։ Վիճաբանությունից հետո դուրս են եկել սենյակից և ակումբում տեսել է կոտրված գարեջրի շիշ և մոխրաման։ Տղաների կողմից որևէ անհարիր պահվածք չի նկատել։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքնեի մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է, վկայի նախաքննական ցուցմունքները։
Ըստ վկա Արզումանյանի նախաքննական ցուցմունքների` «ժամը 23.00-ից մինչև 24.00-ն ընկած ժամանակահատվածում դուրս է եկել սրահ` ջուր խմելու և այդ ժամանակ նկատել է, որ ակումբի հաճախորդներից Հ.Հարությունյանը և նրա հետ եղած 2 երիտասարդները բարձրաձայն հայհոյանքներ են տալիս։ Վերադարձել է պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարան։ Ժամը 06.30-ի սահմաններում, երբ ցանկացել է դուրս գալ ակումբից, նկատել է ջարդված գարեջրի շիշ ու մոխրաման։ Այնուհետև ակումբի աշխատակիցներից մեկից տեղեկացել է, որ դրանք ջարդվել են հաճախորդներից Հ.Հարությունյանի և նրա հետ ակումբ եկած երկու երիտասարդների կողմից, որոնք ծեծի են ենթարկել աշխատանքի ընդունվելու համար եկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Հաջորդ օրը Ս.Մարտիրոսյանի դեմքին նկատել է վնասվածքներ, որոնք առաջացել են Հ.Հարությունյանի և նրա հետ ակումբ եկած երկու երիտասարդների կողմից վերջինիս ծեծի ենթարկելու արդյունքում»։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո, վկան դատարանին հայտնել է, որ ցուցմունքում նշած հանգամանքների առումով չի տեսել և չի լսել, որ Հրանտը հայհոյած լինի։

/տես` գ.թ. 70-71, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Եվգենյա Հակոբյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես հավաքարար։ Դեպքի օրը գտնվել է աշխատանքի վայրում։ Այդ օրը բարի ստոյկայի դիմաց նկատել է Ս.Մարտիրոսյանին, որը եկել էր աշխատանքի ընդունվելու համար, իսկ այլ անձանց չի տեսել։ Դրանից հեոտո գնացել է պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարան, որտեղից լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ և գոռգոռոցներ, որը տևել է մոտ 30 րոպե։ Այնուհետև, երբ մաքրել է ակումբը, սրահում նկատել է վնասված և շուռ տված սեղան և կոտրված մոխրամանի ու բաժակի կտորներ։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքնեի մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է, վկայի նախաքննական ցուցմունքները։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան հայտնել է, որ նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են և պնդում է դրանք ամբողջությամբ։

/տես` գ.թ. 85-86, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սուրեն Աթոյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես բարմեն փորձաշրջան է անցել Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում։ Դեպքի օրը գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Բարի ստոյկայի դիմաց նստած է եղել Ս.Մարտիրոսյանը, ով այդ օրը եկել էր աշխատանքի ընդունվելու համար։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը մոտեցել է բարի աշխատողներից մեկին և հարցրել է, թե ով է մենեջերը, որից հետո նա մոտեցել է տուժողին, սկզբից զրուցել են հանդարտ, սակայն այդ զրույցը վերածվել է վիճաբանության։ Այդ վիճաբանությունը փորձել է կանխել Հրանտ Հարությունյանը, սակայն նրան չի հաջողվել հանդարտեցնել նրանց, որից հետո սկսվել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանի ձեռքում գարեջրի դատարկ շիշ է նկատել, սակայն չի տեսել, թե դրանով տուժողին հարվածել են, թե ոչ։ Դրանից հետո դուրս է եկել և մոտ 10 րոպե մնացել է այնտեղ։ Որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են եկել Ս.Մարտիրոսյանը, Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։
Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ինքը, երբ գտնվել է ակումբի ներսում, այդ ժամանկ նրանց խոսակցությունը չի լսել, քանի որ երաժշտությունը եղել է բարձր։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների մեջ առկա են էական հակասություններ՝ հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝ «2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 21.00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք նստել են ակումբի աջ անկյունում և գարեջուր են պատվիրել։ Միաժամանակ նշել է, որ բարի ստոյկայի դիմաց նստած է եղել Ս. Մարտիրոսյանը, որը եկել էր աշխատանքի ընդունվելու համար։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը վիճաբանություն է սկսել Ս.Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել։ Այնուհետև, Մ.Թադևոսյանին միացել են Հ.Հարությունյանը և Մ.Հարությունյանը, որոնք Ս.Մարտիրոսյանին հրելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շիշը խփել է սեղանին, որ ջարդվի, սակայն չի կարողացել։ Դրանից հետո շշով հարվածներ է հասցրել Ս.Մարտիրոսյանին։ Մոտեցել և նրանից վերցրել է գարեջրի շիշը և դրել բարի ստոյկայի վրա։ Այնուհետև, Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը Ս.Մարտիրոսյանին հրելով մտցնել են խոհանոց, որից հետո դուրս է եկել ակումբի դիմաց, որպեսզի դիմավորի ոստիկաններին, սակայն տեսնելով, որ ոստիկանները դեռևս չեն եկել, վերադարձել է և նկատել, որ խոհանոցում Մ.Հարությունյանը, Հ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցնում գետնին ընկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Տեսնելով այդ` դուրս է եկել ակումբից և նկատել է, որ որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են եկել Ս.Մարտիրոսյանը և Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է 30 րոպե և խաթարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը»։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո, վկան դատարանին հայտնել է, որ ինքը քննիչի կողմից ցուցմունքները արձանագրելուց հետո չի կարդացել այն, սակայն դրա տակ ստորագրել է։ Բացի այդ, ինքը այդ ժամանակահատվածում եղել է լարված վիճակում, հնարավոր է, որ լարվածության հետևանքով գրած լինի այնպիսի հանգամանքներ, որոնք ինքը չի տեսել։ Նշել է, որ իր կողմից դատարանում տրված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը։

/տես` գ.թ. 58-60, 201-202, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սերգեյ Զատիկյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ զբաղվում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբի կազմակերպչական հարցերով, դա հանդիսանում է իր բիզնեսը։ Դեպքի հաջորդ օրը ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանը հանդիպել է իրեն, հայտնել է, որ ակումբում տեղի ունեցած վիճաբանությունը իր մասնակցությամբ է կատարվել և իր կողմից է պատճառվել վնասները։ Վերջինս վերականգնել է իր ակումբին պատճառված վնասը։ Սարգիսից տեղեկացել է նաև, որտղաները երեքով ծեծի են ենթարկել նրան։ Դեպքի հաջորդ օրը իրեն զանգահարել է ակումբի աշխատակիցներից մեկը և հայտնել, որ ակումբի հաճախորդներից երեք երիտասարդներ ծեծի են ենթարկել աշխատանքի ընդունվելու համար եկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Լսելով այդ` անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Նշել է, որ միջադեպի արդյունքում վնասվել է թվով 2 սեղան, 3 մոխրաման և 6 բաժակ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերաոգրյալից դատարանն ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարում նաև նաև դատարանում հետազոտված և ստորև ներկայացված հետևյալ ապացույցներով`

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակված վկա` Արսեն Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես բարմեն։
2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Ժամը 21.30-ի սահմաններում աշխատանքի ընդունվելու համար ակումբ է եկել Ս.Մարտիրոսյանը, որը նստել է բարի ստոյկայի դիմաց գտնվող սեղանի շուրջ և սուրճ է խմել։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք նստել են ակումբի աջ անկյունում և գարեջուր են պատվիրել։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը վիճաբանություն է սկսել Ս.Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել։Այնուհետև Մ.Թադևոսյանին միացել են Հ.Հարությունյանը և Մ.Հարությունյանը, որոնք Ս.Մարտիրոսյանին հայհոյելով և հարվածներ հասցնելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շշով փորձել է հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին և գարեջրի շիշը խփել է սեղանին, որպեսզի ջարդվի, սակայն այդ պահին բարմեն Ս.Աթոյանը նրա ձեռքից վերցրել է գարեջրի շիշը։ Այնուհետև, Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը Ս.Մարտիրոսյանին հրելով մտցրել են խոհանոց, որտեղ վերջինիս ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել։ Տեսնելով այդ` դուրս է եկել ակումբից և նկատել է, որ որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են գալիս Ս.Մարտիրոսյանը և Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածի Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն բարմեն Ս.Աթոյանը կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։Այնուհետև Ս.Մարտիրոսյանը բռնել է Հ.Հարությունյանի գոտկատեղից, որպեսզի վերջինս չփախնի։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է 30 րոպե, որի ընթացքում խաթարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը։

/տես` գ.թ. 62-64, 199-200, 228-229, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակված վկա` Վերոնիկա Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես բարմեն։
2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Ժամը 21.30-ի սահմաններում աշխատանքի ընդունվելու համար ակումբ է եկել Ս.Մարտիրոսյանը, որը նստել է բարի ստոյկայի դիմաց գտնվող սեղանի շուրջ և սուրճ է խմել։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք նստել են ակումբի աջ անկյունում և գարեջուր են պատվիրել։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը վիճաբանություն է սկսել Ս.Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել։ Այնուհետև Մ.Թադևոսյանին միացել են Հ.Հարությունյանը և Մ.Հարությունյանը, որոնք Ս.Մարտիրոսյանին հայհոյելով և հարվածներ հասցնելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շշով փորձել է հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին և գարեջրի շիշը խփել է սեղանին, որ ջարդվի, սակայն այդ պահին բարմեն Ս.Աթոյանը նրա ձեռքից վերցրել է գարեջրի շիշը։ Այնուհետև Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը Ս.Մարտիրոսյանին հրելով մտցրել են խոհանոց, որտեղ վերջինիս ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել։ Տեսնելով այդ` դուրս է եկել ակումբից և նկատել է, որ որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են գալիս Ս.Մարտիրոսյանը և Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն բարմեն Ս.Աթոյանը կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։ Այնուհետև Ս.Մարտիրոսյանը բռնել է Հ.Հարությունյանի գոտկատեղից, որպեսզի վերջինս չփախնի։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է 30 րոպե որի ժամանակ խանգարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը։

/տես` գ.թ. 82-83, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակված վկա` Կարինե Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես պարուհի։
2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 20.00-ից գտնվել է աշխատանքի վայրում։ Այդ օրը ակումբի աջ անկյունում նկատել է երեք երիտասարդների, որոնք գարեջուր են խմել, իսկ բարի ստոյկայի դիմաց նստած է եղել աշխատանքի ընդունվելու համար ակումբ եկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում գտնվել է պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարանում և լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե։ Լսելով այդ հայհոյանքները` վախից դուրս չի եկել հանդերձարանից։ Այնուհետև ակումբի աշխատակիցներից մեկից տեղեկացել է, որ այդ հայհոյանքները տվել են ակումբի աջ անկյունում նստած 3 երիտասարդները։

/տես` գ.թ. 73-74, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 682 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Ս.Մարտիրոսյանի ստացված մարմնական վնասվածքները` ձախ աչքի ստորին կոպի, ճակատային միջային շրջանի, ձախ ազդրի միջին երրորդականի առաջակողմնային մակերեսի արյունազեղումների, պարանոցի աջ կեսի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի քերծվածքի ձևերով հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված գործի հանգամանքներին, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։

/տես` գ.թ. 37-38, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` «Լաս» գիշերային ակումբից ստացված գրությամբ, համաձայն որի երեք երիտասարդների կողմից Սարգիս Մարտիրոսյանին ծեծի ենթարկելու հետևանքով վնասվել է 3 հատ մոխրաման, 6 հատ բաժակ, 2 հատ սեղան։ Հրապարակվել և հետազոտվել են ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված՝ ամբաստանյալների վերաբերյալ պահանջագրերը, բնութագրերը, ամբաստանյալների սթափության վիճակի զննության վերաբերյալ արձանագրոթյունները, ամբաստանյալներ Հ.Հարությունյանի և Մ.Հարությունյան հոր՝ Սամվել Հրանտի Հարությունյանի, հաշմանդամության մասին տեղեկանքը։

/տես` գ.թ. 120, դատական նիստի արձանագրությունը/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված և հաստատված է համարում այն, որ՝ ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանը 1-ին աստիճանի ալկոհոլային խմածության վիճակում, եղբոր՝ դարձյալ 1-ին աստիճանի ալկոհոլային խմածության վիճակում գտնվող Մանվել Հարությունյանի և իրենց ընկերոջ՝ 2-րդ աստիճանի ալկոհոլային խմածության վիճակում գտնվող Մուշեղ Թադևոսյանի հետ 2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ից մինչև 23.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով՝ վիճաբանել են գործով տուժող, ակումբում աշխատանքի տեղավորվել ցանկացող Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում՝ Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործված գարեջրի ապակյա դատարկ տարայով դիտավորությամբ հարվածել է Ս.Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք։

Այսինքն՝ Հրանտ Հարությունյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

Մանվել Հարությունյանը գտնվելով ալկոհոլային խմածության վիճակում, Մանվել Հարությունյանի և Հրանտ Հարությունյանի հետ՝ մի խումբ անձանց կազմում, 2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ից մինչև 23.30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել է Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը։

Այսինքն՝ Մանվել Հարությունյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

Մուշեղ Թադևոսյանը ալկոհոլային խմածության վիճակում, Մանվել Հարությունյանի և Հրանտ Հարությունյանի հետ՝ մի խումբ անձանց կազմում, 2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ից մինչև 23.30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով՝ վիճաբանել՝ Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել վերջինիս` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում նաև սեռական բնույթի հայհոյանքներ ՝ տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը։
Այսինքն՝ Մուշեղ Թադևոսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցավոր արարքների համար ամբաստանյալները ենթակա են պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանցից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես Հրանտ Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ։

/տես` գ.թ. 97, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես Մանվել Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ։

/տես` գ.թ. 90, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես Մուշեղ Թադևոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում մի քանի անգամ դատված և սույն գործով դատավճիռ կայացնելու պահին դատվածություն ունեցող անձ։

/տես` գ.թ. 104-105, դատական նիստի արձանագրությունը/


Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ նա ըստ գործի նյութերի՝ 09.04.2013թ-ին ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով։ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.09.2013թ-ի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխվել է՝ Մուշեղ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, որից՝ 28.10.2014թ-ին ազատվել է՝ համաներման ակտի հիմքով։ Այսինքն, արձանագրելով, որ սույն գործով մեղսագրված հանցավոր արարքն ամբաստանյալը կատարել է դեռևս նախկին դատվածությունը չմարած, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կանոններով։

/տես` գ.թ. 104-105, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանև և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից՝ համապատասխանաբար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով։

Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով` առ այն, որ «Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից»։

Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակների ընտրության, պատժաչափերի և այդպիսիք նրանց կողմից կրելու հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրեսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին»։

Սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորած վերոշարադրյալ դրիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի է առնում ամբաստանյալների անձը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և այս՝ կոնկրետ, գործով անհատականացնել պատիժը։

Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը։ Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են անձի՝ որպես հանցավորի, հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա։

Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։

Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժաչափի նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61-րդ հոդվածների պահանջները։

Քննված քրեական գործով դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալները ունեն բացասական անցյալ` նախկինում դատապարտվել են կամ նույնանման կամ ավելի ծանր հանցագործությունների կատարման համար, նրանցից՝ Մուշեղ Թադևոսյանն ունի չմարված դատվածություն։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված բոլոր հիմնավորումների համակցությունն օբյեկտիվ հիմք են ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով, յուրաքանչյուրի համար համաչափ պատիժներ սահմանելու, և դրանք նրանց կողմից կրելու համար, քանի որ դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատարանի նշված մոտեցումը միայն կարող է ապահովել պատժի նշանակման, հանցավորներին ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու օրենսդրական նպատակները։

Դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման և ամբաստանյալներ Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ դրանք պետք է թողնվեն անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Հրանտ Սամվելի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։

Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014թ. ապրիլի 02-ից։

2. Մանվել Սամվելի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։

Հաշվի առնելով 2014թ-ի ապրիլի 02-ից 04-ն ընկած ժամանակահատվածում Մանվել Սամվելի Հարությունյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցել պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 11 /տասնմեկ/ ամիս 28/քսանութ/ օր ժամկետով։

Մանվել Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։

3. Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։

Հաշվի առնելով 2014թ-ի ապրիլի 02-ից 04-ն ընկած ժամանակահատվածում Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցել պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 2 /երկու/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 28/քսանութ/ օր ժամկետով։

Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0080/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 03-06-2014
Քրեական գործի համարը ԵԿԴ/0080/01/14
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 13131314
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Հրանտ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ալկոհոլային հարբածության վիճակում Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի հետ 13.03.2014թ. Երևանի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող <<Լաս>> գւշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայոյանքներ են տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործած գարեջրի ապակյա դատարկ տարայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատսանքը:
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Մանվել Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ալկոհոլային հարբածության վիճակում Հրանտ Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի հետ 13.03.2014թ. Երևանի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող <<Լաս>> գւշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատսանքը:
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Մուշեղ Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ալկոհոլային հարբածության վիճակում Մանվել Հարությունյանի և Հրանտ Հարությունյանի հետ 13.03.2014թ. Երևանի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող <<Լաս>> գւշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայոյանքներ են տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատսանքը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Հարությունյան
Հայրանուն Սամվելի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Մանվել
Ազգանուն Հարությունյան
Հայրանուն Սամվելի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 258 Մաս 3 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Մուշեղ
Ազգանուն Թադևոսյան
Հայրանուն Պետյայի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 258 Մաս 3 Կետ 1
Վիճակագրական տողի համարը 10.1
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 03-06-2014
Նախագահող դատավոր
Անուն Մեսրոպ
Ազգանուն Մակյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 04-06-2014
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 04-06-2014
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 04-06-2014
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 25-06-2014
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Տ
Ազգանուն Պողոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Մանվել
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Մուշեղ
Ազգանուն Թադևոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Ռաֆիկ
Ազգանուն Սաֆարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Սարգիս
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Նախագահող դատավորի որպես Արդարադատության Խորհրդի անդամ Եվրոխորհրդի ներկայացուցիչների հետ հանդիպելու պատճառով դատական նիստը հետաձգվել է:
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-07-2014
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 01-08-2014
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 02-09-2014
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 27-09-2014
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-10-2014
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 28-10-2014
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 12-11-2014
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-11-2014
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Նախագահող դատավորի թիվ ԵԿԴ/0005/01/14 քրեական գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով:
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-12-2014
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Նախագահող դատավորի սեմինարի մասնակցելու պատճառով:
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 16-12-2014
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-12-2014
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Նախագահող դատավորի թիվ ԵԿԴ/0163/01/12 քրեական գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով:
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-01-2015
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-01-2015
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 06-02-2015
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 20-02-2015
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 20-02-2015
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 20-02-2015
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Մանվել
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 20-02-2015
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Մուշեղ
Ազգանուն Թադևոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 20-02-2015
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ ԵԿԴ/0080/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,20,, փետրվարի 2015թ. ք.Երևան


ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող Տ. Պողոսյանի

Տուժող Ս. Մարտիրոսյանի

Հանրային Պաշտպաններ Ռ. Սաֆարյանի

Ա.Ղազարյանի


դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`


1.Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի` /ծնվ. 10.11.1991թ,
Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած,
միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չի
աշխատում, հաշվառված և բնակվում է` ք.Երևան, Տիգրան Մեծի
53 շ. բն. 41, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ
հոդվածի 4-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված
կալանավորումը,

2 .Մանվել Սամվելի Հարությունյանի` /ծնվ. 02.05.1990թ, Երևան
քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ
կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում,
հաշվառված և բնակվում է` ք.Երևան, Տիգրան Մեծի 53 շ. բն. 41,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ
մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու
մասին ստորագրությունը,

3 .Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի` /ծնվ. 05.11.1976թ, Քաջարան
քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, միջին
մասնագիտական կրթությամբ, նախկինում դատված,
դատվածությունը չմարված, չի աշխատում, հաշվառված և
բնակվում է` ք.Աբովյան, 4-րդ միկրո 15 շ. 15 բն.Տիգրան Մեծ 53 շ.
բն. 41, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-
րդ մասի 1-ին կետով, խափանման միջոց է ընտրված
չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի մեղադրական եզրակացության՝

««2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ի սահմաններում Մանվել Հարությունյանը Հրանտ Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի հետ Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել նրա և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործված գարեջրի ապակյա տարայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս.Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը»։

Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում նախապատրաստված նյութերի հիման վրա Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13131314 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։

Նախաքննությամբ հիմնավորված գործի փաստական հանգամանքները.

2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ի սահմնաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 53-րդ շենքի 41-րդ բնակարանի բնակիչներ` եղբայրներ` գործով մեղադրյալներ` Հրանտ և Մանվել Սամվելի Հարությունյանները և վերջիններիս ընկեր` Կոտայքի մարզի, Աբովյան քաղաքի 4-րդ միկրոշրջանի 15 շենքի 15 բնակարանի բնակիչ, գործով մեղադրյալ Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանը գնացել են Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբ` զվարճանալու։ Մտնելով ակումբ` նստել են աջ անկյունում գտնվող սեղանի շուրջ և գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, պատվիրել են գարեջուր։ Որոշ ժամանակ ակումբում մնալուց հետո մեղադրյալ Մուշեղ Թադևոսյանն առանց որևէ առիթի սկսել է վիճաբանել նույն ակումբում գտնվող գործով տուժող Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում իր անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով դրսևորելով լկտի պահվածք` բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել։ Այնուհետև վիճաբանությանը միջամտել են մեղադրյալներ Մանվել Հարությունյանը և Հրանտ Հարությունյանը, որոնք սկսել են վիճել Ս.Մարտիրոսյանի հետ` բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով շրջապատի` ակումբի սրահի աշխատակիցների նկատմամբ` տևական ժամանակ` շուրջ 30 րոպե, տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ինչպես նաև խուլիգանական գործողությունները զուգորդել են տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով` վերջինիս հարվածներ հասցնելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք, ինչի հետևանքով վերջինիս բաճկոնը պատռվել է, իսկ բջջային հեռախոսը կոտրվել է։ Այդ ժամանակ մեղադրյալ Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող գարեջրի դատարկ շշով հարվածել է Սարգիս Մարտիրոսյանի ձեռքին, որից հետո «Լաս» գիշերային ակումբի բարմեն, վկա Սուրեն Արամայիսի Աթոյանը մեղադրյալ Հրանտ Հարությունյանի ձեռքից վերցրել է գարեջրի շիշը։ Այնուհետև, մեղադրյալներ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը, շարունակելով ագրեսիվ վարքագիծը, տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանին հրելով տարել են դեպի խոհանոց, որտեղ շարունակել են ձեռքերով, ոտքերով հարվածել տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանին` միևնույն ժամանակ բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով։
Մեղադրյալներ Հ.Հարությունյանի, Մ.Հարությունյանի և Մ.Թադևոսյանի գործողությունների հետևանքով «Լաս» գիշերային ակումբին պատկանող 2 սեղան, 3 մոխրաման և 6 բաժակ վնասվել են։ Դրանից հետո տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանը կարողացել է փախչել խոհանոցից և դուրս գալ ակումբի դիմաց, որից հետո մեղադրյալներ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը դուրս են եկել վերջինիս հետևից ու շարունակելով հակահասարակական վարքագիծը, ակումբի դիմաց սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել, իսկ մեղադրյալ Հրանտ Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանին, սակայն այդ ժամանակ վկա Սուրեն Աթոյանը նրա ձեռքից վերցրել է մոխրամանը։
Մ.Հարությունյանի, Հ.Հարությունյանի և Մ.Թադևոսյանի խուլիգանական գործողությունների հետևանքով ակումբի բնականոն աշխատանքը խաթարվել է, իսկ մատուցողուհի վկա Վերոնիկա Միլիտոնյանը վախից հեռացել է գիշերային ակումբից։Այդ պահին ոստիկանության աշխատակիցները եկել և մեղադրյալներ Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։

25.03.2014թ. փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել Է թիվ 13131314 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով։

04.04.2014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Հրանտ Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

04.04.2014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մանվել Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

04.04.2014թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մուշեղ Թադևոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։


Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կնետրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 03.06.2014թ.։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքում, դատաքննությամբ ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ժխտելով խուլիգանություն կատարելու հանգամանքը, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի ամսաթիվը չի հիշում, ընկերներ Մանվել և Հրանտ Հարությունյանների հետ միասին գնացել են Պարոնյան փողոցում գտնվող «Լաս» գիշերային ակումբ։ Մոտ մեկ ժամ այնտեղ մնալուց հետո պարուհիների միջոցով փորձել են գտնել ակումբի տնօրենին, այդ ժամանակ առաջ է եկել գործով տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանը, որը այդ ժամանակ աշխատել է նույն ակումբում որպես մենեջեր։ Խնդրել են նրան, որպեսզի մոտենա իրենց։ Սարգիսը կոպիտ պատասխանել է, թե իրենք ովքեր են, որ ինքնել մոտենա և իրենց տարել է ակումբի խոհանոց։ Այնուհետև Սարգիսը բարձրաձայն հայհոյել է իրենց ինչի արդյունքում քաշքշուկ է սկսվել։ Իրենք էլ փոխադարձաբար հայհոյել են Սարգիսին, ինչից հետո նա զենք է պահել իրենց վրա և ասելէ, որ ինքը ոստիկանության նախկին փոխգնդապետ է, իսկ նրա պապը գեներալ է և իրենից հեռու մնան։ Այնտեղ կանգնած բարմեն Արսեն Մկրտչյանը փորձել է միջամտել և զգուշացրել է, որ Սարգիսը հիվանդ մարդ է և նրանից հեռու մնան։ Ամբստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանը ևս փորձել է միջամտել, սակայն Սարգիսը շարունակել է սպառնալ իրենց։ Քաշքշուկի ընթացքում ակումբի խոհանոցում ափսեներ ու բաժակներ են ջարդվել։ Սարգիսը նույնպես եղել է ալկոհոլ ագտագործած, իսկ Հրանտ Հարությունյանի ձեռքին եղել է գարեջրի շիշ, սակայն նա շիշը դրել է սեղանին և չի հարվածել Սարգիսին։ Իրենք ոչ մի վիրավորական խոսք նրան չեն ասել, բացի այդ, Սարգիս Մարտիրոսյանը բաճկոնով չի եղել, այլ նրա հագին եղել է վերնաշապիկ։ Նշել է, որ չնայած իրենք խուլիգանություն չեն կատարել, սակայն պատճառված մոտ 600.000 դրամ գումարը Մանվել Հարությունյանը վերականգնել է այն բանի համար, որ իրենք հեռու մնան հետագա անախորժություններից։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Առաջադրված մեղադրանքում, դատաքննությամբ ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հստակ օրը և ամիսը չի հիշում, գործով մյուս ամբաստանյալների` Մուշեղ Թոդևոսյանի և եղբոր` Հրանտ Հարությունյանի, հետ գնացել են Պարոնյան փողոցում գտնվող «Լաս» գիշերային ակումբ։ Ակումբում որոշ ժամանակ մնալուց հետո ցանկացել են, որպեսզի ակումբի պարուհիները պարեն հատուկ իրենց համար, ինչի համար փորձել են խոսել ակումբի տնօրենի հետ։ Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել ակումբի մենեջեր, գործով տուժող` Սարգիս Մարտիրոսյանը և իրենք էլ խնդրել են նրան դուրս գալ և զրուցել։ Սարգիսը շատ կոպիտ տոնով է խոսել իրենց հետ, պատասխանելով, թե «իրենք ով են, որ ինքն էլ մոտ գա ու խսի հետները»։ Այդ խոսակցության հետևանքով քաշքշուկ է սկսվել։ Քաշքշուկին փորձել է միջամտել ակումբի բարմենը` Արսեն Մկրտչյանը, սակայն Սարգիսը զենք է հանել և պարզել իրենց վրա, որից հետո իրենք փոխադարձաբար հայոյել են Սարգիս Մարտիրոսյանին։ Քաշքշուկի ընթացում ակումբի խոհանոցի ափսեները և բաժակները թափվել են գետնին ու ջարդվել, սակայն պնդում է, որ իրենցից ոչ ոք տուժողին շշով կամ որևէ այլ առարկայով չեն հարվածել։ Հայտնել է, որ Սարգիս Մարտիրոսյանի բաճկոնը և հեռախոսը չի վնասվել, քանի որ վերջինս եղել է վերնաշապիկով։ Նրա պնդմամբ իրենց վիճաբանությունն անձնական բնույթի է եղել և նրանք չեն ցանակցել խախտել ակուբի բնականոն աշխատանքը։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են բաժին։ Հետագայում Սարգիս Մարտիրոսյանի պահանջով ինքը վերականգնել է մոտ 600.000 դրամ պատճառված վնասը, սակայն իր համոզմամբ նրան այդքան վնաս իրենք չէին կարող հասցնել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Առաջադրված մեղադրանքում, դատաքննությամբ, ամբաստանյալ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը հստակ չի հիշում, սակայն այդ օրը, ժամը 23.00-ի սահմաններում գործով մյուս ամբաստանյալներ Մուշեղ Թադևոսյանի և եղբոր` Մանվել Հարությունյանի, հետ, գնացել են Պարոնյան փողոցում գտնվող «Լաս» գիշերային ակումբ։ Որոշ ժամանակ նստելուց հետո, ակումբում փորձել են գտնել տնօրենին։ Այդ ժամանակ եկել է գործով տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանը և սկսել է կոպիտ տոնով խոսել իրենց հետ։ Իրենք փորձել են նրա հետ դուրս գալ և զրուցել, սակյան Սարգիսն իրենց քաշելով տարել է խոհանոց և սապռնացել, որ հաշվեհարդար կտեսնի։ Դրա արդյունքում նրանց և Սարգիս Մարտիրոսյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Սարգիս Մարտիրոսյանը զենք է պահել և սպառնացել իրենց, բացի այդ, տեղեկացրել է, որ ինքը փոխգնդապետ է, իսկ պապը գեներալ և հորդորել հեռու մնալ իրենից։ Ամբաստանյալը նշել է, որ ակումբի խոհանոցը եղել է խառնաշփոթ վիճակում, իսկ քաշքշուկի ժամանակ ջարդվել են ակումբի խոհանոցի ափսեները և բաժակները, սակայն դրանցից և ոչ մեկով իրենք Սարգիս Մարտիրոսյանին չեն հարվածել։ Ամբաստանյալը հայտնել է, որ իրականում իր ձեռքում գարեջրի շիշ է եղել, սակայն մինչ վիճաբանությունը սկսելը այն դրել է սեղանին և շշով Սարգիս Մարտիրոսյանին չի հարվածել։ Ընդունում է, որ միջացում, պատահաբար ինքը ոտքով կպել է մոխրամանին, ինչի հետևանքով այն կոտրվել է, սակայն իրենք նպատակ չեն ունցել խախտել ակումբի բնականոն աշխատանքը։ Միջադեպի ժամանակ, Սարգիս Մարտիրոսյանը զանգահարել է ոստիկանություն, որից հետո եկել են ոստիկանները և իրենց տարել են բաժին։
Ամբաստանյալի համոզմամբ Սարգիսը Մարտիրոսյանն այդ ամենը «սարքել է» որպեսզի փող աշխատի, բացի այդ նա սովորեցրել է նաև գործով վկա Սուրեն Աթոյանին, որ դատարանում սուտ ցուցմունք տա, այնպես, ինչպես որ ինքն է ուզում։
Նշել է, որ իրենք ոչրէ խուլիգանական գործողություն չեն արել, չնայած դրան վերականգնել են Սարգիս Մարտիրոսյանի նյութական 600.000 ՀՀ դրամ վնասը, որպեսզի հեռու մնան հետագա անախորժություններից։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալների կողմից իրենց մեղսագրված հանցանքները կատարելը հերքող նախաքննական և դատաքննականն ցուցմունքներն անարժանահավատ են, մտացածին և հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ նրանց մեղսագրված հանցավոր արարքները վերջիններիս կողմից կատարելը հիմնավորվել է դատաքննությամբ ձեռք բերված և իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների բավարար ամբողջությամբ.

Տուժող` Սարգիս Մարտիրոսյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ դեպքի նախորդ օրը հանդիպել է «Լաս» գիշերային ակումբի տնօրենին, ով իրեն աշխատանք է առաջարկել ակումբում, սակայն բացատրել է, որ մինչև հիմնական պայմանագրի կնքումը որոշ ժամանակ պետք է փորձաշրջան անցնի, որը կարող է սկսել հենց հաջորդ օրվանից։
2014թ. մարտի 13-ին ժամը 21.30-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբ` աշխատանքի փորձաշրջանը սկսելու համար։ Քանի որ տնօրենը ակումբում չի եղել, նստել է բարի կանգնակի դիմաց գտնվող սեղանի մոտ և սուրճ է խմել։ Ժամը 21.30-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք գարեջուր են պատվիրել։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից մեկը, ով հետագայում իմացել է, որ սույն գործով ամբաստանյալ Մ.Թադևոսյանն է, մոտեցել է իրեն և ասել «արա կլուբի տերը դու էս», որին պատասխանել է, որ ոչ ինքը ակումբի տնօրենը չէ և ներկայացել է որպես նախկին ոստիկան։ Դրանից հետո առանց որևէ առիթի իր հետ վիճաբանության է բռնվել, որի ընթացքում հայհոյանքներ է տվել իրեն ու սկսել է քաշքշուկ։ Մի պահ միջադեպը փորձել է կանխել Մանվելը, սակայն քիչ անց նա, իսկ վերջինիս հետ Մ.Հարությունյանը և Հ.Հարությունյանը, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով և ձեռքերով հարվածներ հասցնելով իրեն տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շշով ցանկացել է խփել իր գլխին, սակայն նկատելով դա, ինքը հասցրել է ձեռքը վերև բարձրացնել և հարվածը դիպչել է ձեռքին։ Այդ ժամանակ խառնաշփոթ իրավիճակ է ստեղծվել ակումբում և բոլոր աշխատակիցները խուճապահար փախել են դուրս։ Դրանից հետո Հ. Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը իրեն հրելով տարել են դեպի խոհանոց, որտեղ շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանքներ տալ և ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Իրեն ծեծի ենթարկելու պատճառով վնասվել է իր բաճկոնը և ձեռքի ժամացույցը։ Դրանից հետո մի կերպ կարողացել է փախչել խոհանոցից և դուրս գալ ակումբից դուրս։ Ակումբի դիմաց Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մեծ մոխրամանով հարվածել իրեն, սակայն այդ ժամանակ վկա Ս.Աթոյանը կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այն։ Քիչ անց, իրենց կանչով ոստիկանության աշխատակիցները եկել և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին ու Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
տուժողը հայտնել է, որ իրեն պատճառված վնասը վերականգնված է և ամբաստանյալների նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արմինե Արզումանյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում՝ որպես պարուհի։ Դեպքի օրը գտնվել է աշխատանքի վայրում, պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարանում։ Այդ ժամանակ հանդերձարանից լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ, վիճաբանության ձայներ։ Պնդել է, որ ինքը կոնկրետ չի լսել, թե հայհոյանք տվողը ով է։ Մի պահ դուրս է եկել ակումբի միջանցք, սակայն որևէ մեկին չի տեսել, այլ լսել է վիճաբանության ձայներ։ Վիճաբանությունից հետո դուրս են եկել սենյակից և ակումբում տեսել է կոտրված գարեջրի շիշ և մոխրաման։ Տղաների կողմից որևէ անհարիր պահվածք չի նկատել։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքնեի մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է, վկայի նախաքննական ցուցմունքները։
Ըստ վկա Արզումանյանի նախաքննական ցուցմունքների` «ժամը 23.00-ից մինչև 24.00-ն ընկած ժամանակահատվածում դուրս է եկել սրահ` ջուր խմելու և այդ ժամանակ նկատել է, որ ակումբի հաճախորդներից Հ.Հարությունյանը և նրա հետ եղած 2 երիտասարդները բարձրաձայն հայհոյանքներ են տալիս։ Վերադարձել է պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարան։ Ժամը 06.30-ի սահմաններում, երբ ցանկացել է դուրս գալ ակումբից, նկատել է ջարդված գարեջրի շիշ ու մոխրաման։ Այնուհետև ակումբի աշխատակիցներից մեկից տեղեկացել է, որ դրանք ջարդվել են հաճախորդներից Հ.Հարությունյանի և նրա հետ ակումբ եկած երկու երիտասարդների կողմից, որոնք ծեծի են ենթարկել աշխատանքի ընդունվելու համար եկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Հաջորդ օրը Ս.Մարտիրոսյանի դեմքին նկատել է վնասվածքներ, որոնք առաջացել են Հ.Հարությունյանի և նրա հետ ակումբ եկած երկու երիտասարդների կողմից վերջինիս ծեծի ենթարկելու արդյունքում»։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո, վկան դատարանին հայտնել է, որ ցուցմունքում նշած հանգամանքների առումով չի տեսել և չի լսել, որ Հրանտը հայհոյած լինի։

/տես` գ.թ. 70-71, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Եվգենյա Հակոբյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես հավաքարար։ Դեպքի օրը գտնվել է աշխատանքի վայրում։ Այդ օրը բարի ստոյկայի դիմաց նկատել է Ս.Մարտիրոսյանին, որը եկել էր աշխատանքի ընդունվելու համար, իսկ այլ անձանց չի տեսել։ Դրանից հեոտո գնացել է պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարան, որտեղից լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ և գոռգոռոցներ, որը տևել է մոտ 30 րոպե։ Այնուհետև, երբ մաքրել է ակումբը, սրահում նկատել է վնասված և շուռ տված սեղան և կոտրված մոխրամանի ու բաժակի կտորներ։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքնեի մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է, վկայի նախաքննական ցուցմունքները։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան հայտնել է, որ նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են և պնդում է դրանք ամբողջությամբ։

/տես` գ.թ. 85-86, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սուրեն Աթոյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես բարմեն փորձաշրջան է անցել Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում։ Դեպքի օրը գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Բարի ստոյկայի դիմաց նստած է եղել Ս.Մարտիրոսյանը, ով այդ օրը եկել էր աշխատանքի ընդունվելու համար։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը մոտեցել է բարի աշխատողներից մեկին և հարցրել է, թե ով է մենեջերը, որից հետո նա մոտեցել է տուժողին, սկզբից զրուցել են հանդարտ, սակայն այդ զրույցը վերածվել է վիճաբանության։ Այդ վիճաբանությունը փորձել է կանխել Հրանտ Հարությունյանը, սակայն նրան չի հաջողվել հանդարտեցնել նրանց, որից հետո սկսվել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանի ձեռքում գարեջրի դատարկ շիշ է նկատել, սակայն չի տեսել, թե դրանով տուժողին հարվածել են, թե ոչ։ Դրանից հետո դուրս է եկել և մոտ 10 րոպե մնացել է այնտեղ։ Որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են եկել Ս.Մարտիրոսյանը, Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։
Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ինքը, երբ գտնվել է ակումբի ներսում, այդ ժամանկ նրանց խոսակցությունը չի լսել, քանի որ երաժշտությունը եղել է բարձր։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների մեջ առկա են էական հակասություններ՝ հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ՝ «2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 21.00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք նստել են ակումբի աջ անկյունում և գարեջուր են պատվիրել։ Միաժամանակ նշել է, որ բարի ստոյկայի դիմաց նստած է եղել Ս. Մարտիրոսյանը, որը եկել էր աշխատանքի ընդունվելու համար։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը վիճաբանություն է սկսել Ս.Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել։ Այնուհետև, Մ.Թադևոսյանին միացել են Հ.Հարությունյանը և Մ.Հարությունյանը, որոնք Ս.Մարտիրոսյանին հրելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շիշը խփել է սեղանին, որ ջարդվի, սակայն չի կարողացել։ Դրանից հետո շշով հարվածներ է հասցրել Ս.Մարտիրոսյանին։ Մոտեցել և նրանից վերցրել է գարեջրի շիշը և դրել բարի ստոյկայի վրա։ Այնուհետև, Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը Ս.Մարտիրոսյանին հրելով մտցնել են խոհանոց, որից հետո դուրս է եկել ակումբի դիմաց, որպեսզի դիմավորի ոստիկաններին, սակայն տեսնելով, որ ոստիկանները դեռևս չեն եկել, վերադարձել է և նկատել, որ խոհանոցում Մ.Հարությունյանը, Հ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցնում գետնին ընկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Տեսնելով այդ` դուրս է եկել ակումբից և նկատել է, որ որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են եկել Ս.Մարտիրոսյանը և Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է 30 րոպե և խաթարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը»։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո, վկան դատարանին հայտնել է, որ ինքը քննիչի կողմից ցուցմունքները արձանագրելուց հետո չի կարդացել այն, սակայն դրա տակ ստորագրել է։ Բացի այդ, ինքը այդ ժամանակահատվածում եղել է լարված վիճակում, հնարավոր է, որ լարվածության հետևանքով գրած լինի այնպիսի հանգամանքներ, որոնք ինքը չի տեսել։ Նշել է, որ իր կողմից դատարանում տրված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը։

/տես` գ.թ. 58-60, 201-202, դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սերգեյ Զատիկյանի դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ զբաղվում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբի կազմակերպչական հարցերով, դա հանդիսանում է իր բիզնեսը։ Դեպքի հաջորդ օրը ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանը հանդիպել է իրեն, հայտնել է, որ ակումբում տեղի ունեցած վիճաբանությունը իր մասնակցությամբ է կատարվել և իր կողմից է պատճառվել վնասները։ Վերջինս վերականգնել է իր ակումբին պատճառված վնասը։ Սարգիսից տեղեկացել է նաև, որտղաները երեքով ծեծի են ենթարկել նրան։ Դեպքի հաջորդ օրը իրեն զանգահարել է ակումբի աշխատակիցներից մեկը և հայտնել, որ ակումբի հաճախորդներից երեք երիտասարդներ ծեծի են ենթարկել աշխատանքի ընդունվելու համար եկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Լսելով այդ` անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Նշել է, որ միջադեպի արդյունքում վնասվել է թվով 2 սեղան, 3 մոխրաման և 6 բաժակ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերաոգրյալից դատարանն ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարում նաև նաև դատարանում հետազոտված և ստորև ներկայացված հետևյալ ապացույցներով`

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակված վկա` Արսեն Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես բարմեն։
2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Ժամը 21.30-ի սահմաններում աշխատանքի ընդունվելու համար ակումբ է եկել Ս.Մարտիրոսյանը, որը նստել է բարի ստոյկայի դիմաց գտնվող սեղանի շուրջ և սուրճ է խմել։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք նստել են ակումբի աջ անկյունում և գարեջուր են պատվիրել։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը վիճաբանություն է սկսել Ս.Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել։Այնուհետև Մ.Թադևոսյանին միացել են Հ.Հարությունյանը և Մ.Հարությունյանը, որոնք Ս.Մարտիրոսյանին հայհոյելով և հարվածներ հասցնելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շշով փորձել է հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին և գարեջրի շիշը խփել է սեղանին, որպեսզի ջարդվի, սակայն այդ պահին բարմեն Ս.Աթոյանը նրա ձեռքից վերցրել է գարեջրի շիշը։ Այնուհետև, Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը Ս.Մարտիրոսյանին հրելով մտցրել են խոհանոց, որտեղ վերջինիս ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել։ Տեսնելով այդ` դուրս է եկել ակումբից և նկատել է, որ որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են գալիս Ս.Մարտիրոսյանը և Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածի Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն բարմեն Ս.Աթոյանը կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։Այնուհետև Ս.Մարտիրոսյանը բռնել է Հ.Հարությունյանի գոտկատեղից, որպեսզի վերջինս չփախնի։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է 30 րոպե, որի ընթացքում խաթարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը։

/տես` գ.թ. 62-64, 199-200, 228-229, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակված վկա` Վերոնիկա Մկրտչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես բարմեն։
2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի և կատարել է իր պարտականությունները։ Ժամը 21.30-ի սահմաններում աշխատանքի ընդունվելու համար ակումբ է եկել Ս.Մարտիրոսյանը, որը նստել է բարի ստոյկայի դիմաց գտնվող սեղանի շուրջ և սուրճ է խմել։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում ակումբ են եկել 3 երիտասարդներ, որոնք նստել են ակումբի աջ անկյունում և գարեջուր են պատվիրել։ Որոշ ժամանակ անց այդ երիտասարդներից Մ.Թադևոսյանը վիճաբանություն է սկսել Ս.Մարտիրոսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս բարձրաձայն հայհոյանքներ է տվել։ Այնուհետև Մ.Թադևոսյանին միացել են Հ.Հարությունյանը և Մ.Հարությունյանը, որոնք Ս.Մարտիրոսյանին հայհոյելով և հարվածներ հասցնելով տարել են դեպի խոհանոցին հարակից միջանցք։ Այդ ժամանակ Հ.Հարությունյանը գարեջրի դատարկ շշով փորձել է հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին և գարեջրի շիշը խփել է սեղանին, որ ջարդվի, սակայն այդ պահին բարմեն Ս.Աթոյանը նրա ձեռքից վերցրել է գարեջրի շիշը։ Այնուհետև Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը Ս.Մարտիրոսյանին հրելով մտցրել են խոհանոց, որտեղ վերջինիս ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել։ Տեսնելով այդ` դուրս է եկել ակումբից և նկատել է, որ որոշ ժամանակ անց ակումբից դուրս են գալիս Ս.Մարտիրոսյանը և Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը։ Ակումբի դիմաց նկատել է, որ Հ.Հարությունյանը փորձել է մուտքի դռան մոտ գտնվող մոխրամանով հարվածել Ս.Մարտիրոսյանին, սակայն բարմեն Ս.Աթոյանը կարողացել է նրա ձեռքից վերցնել այդ մոխրամանը։ Այնուհետև Ս.Մարտիրոսյանը բռնել է Հ.Հարությունյանի գոտկատեղից, որպեսզի վերջինս չփախնի։ Այդ ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և Մ.Հարությունյանին, Հ.Հարությունյանին և Մ.Թադևոսյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է 30 րոպե որի ժամանակ խանգարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը։

/տես` գ.թ. 82-83, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակված վկա` Կարինե Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Պարոնյան 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում որպես պարուհի։
2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 20.00-ից գտնվել է աշխատանքի վայրում։ Այդ օրը ակումբի աջ անկյունում նկատել է երեք երիտասարդների, որոնք գարեջուր են խմել, իսկ բարի ստոյկայի դիմաց նստած է եղել աշխատանքի ընդունվելու համար ակումբ եկած Ս.Մարտիրոսյանին։ Ժամը 23.00-ի սահմաններում գտնվել է պարուհիների համար նախատեսված հանդերձարանում և լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե։ Լսելով այդ հայհոյանքները` վախից դուրս չի եկել հանդերձարանից։ Այնուհետև ակումբի աշխատակիցներից մեկից տեղեկացել է, որ այդ հայհոյանքները տվել են ակումբի աջ անկյունում նստած 3 երիտասարդները։

/տես` գ.թ. 73-74, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 682 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Ս.Մարտիրոսյանի ստացված մարմնական վնասվածքները` ձախ աչքի ստորին կոպի, ճակատային միջային շրջանի, ձախ ազդրի միջին երրորդականի առաջակողմնային մակերեսի արյունազեղումների, պարանոցի աջ կեսի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի քերծվածքի ձևերով հասցվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված գործի հանգամանքներին, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։

/տես` գ.թ. 37-38, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` «Լաս» գիշերային ակումբից ստացված գրությամբ, համաձայն որի երեք երիտասարդների կողմից Սարգիս Մարտիրոսյանին ծեծի ենթարկելու հետևանքով վնասվել է 3 հատ մոխրաման, 6 հատ բաժակ, 2 հատ սեղան։ Հրապարակվել և հետազոտվել են ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված՝ ամբաստանյալների վերաբերյալ պահանջագրերը, բնութագրերը, ամբաստանյալների սթափության վիճակի զննության վերաբերյալ արձանագրոթյունները, ամբաստանյալներ Հ.Հարությունյանի և Մ.Հարությունյան հոր՝ Սամվել Հրանտի Հարությունյանի, հաշմանդամության մասին տեղեկանքը։

/տես` գ.թ. 120, դատական նիստի արձանագրությունը/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված և հաստատված է համարում այն, որ՝ ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանը 1-ին աստիճանի ալկոհոլային խմածության վիճակում, եղբոր՝ դարձյալ 1-ին աստիճանի ալկոհոլային խմածության վիճակում գտնվող Մանվել Հարությունյանի և իրենց ընկերոջ՝ 2-րդ աստիճանի ալկոհոլային խմածության վիճակում գտնվող Մուշեղ Թադևոսյանի հետ 2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ից մինչև 23.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով՝ վիճաբանել են գործով տուժող, ակումբում աշխատանքի տեղավորվել ցանկացող Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում՝ Հրանտ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործված գարեջրի ապակյա դատարկ տարայով դիտավորությամբ հարվածել է Ս.Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք։

Այսինքն՝ Հրանտ Հարությունյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

Մանվել Հարությունյանը գտնվելով ալկոհոլային խմածության վիճակում, Մանվել Հարությունյանի և Հրանտ Հարությունյանի հետ՝ մի խումբ անձանց կազմում, 2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ից մինչև 23.30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել է Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վերջինիս` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը։

Այսինքն՝ Մանվել Հարությունյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

Մուշեղ Թադևոսյանը ալկոհոլային խմածության վիճակում, Մանվել Հարությունյանի և Հրանտ Հարությունյանի հետ՝ մի խումբ անձանց կազմում, 2014թ. մարտի 13-ին` ժամը 23.00-ից մինչև 23.30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի թիվ 9 հասցեում գործող «Լաս» գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ, առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով՝ վիճաբանել՝ Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել վերջինիս` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում նաև սեռական բնույթի հայհոյանքներ ՝ տվել վերջինիս և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը։
Այսինքն՝ Մուշեղ Թադևոսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։

Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցավոր արարքների համար ամբաստանյալները ենթակա են պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանցից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես Հրանտ Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ։

/տես` գ.թ. 97, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես Մանվել Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ։

/տես` գ.թ. 90, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես Մուշեղ Թադևոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում մի քանի անգամ դատված և սույն գործով դատավճիռ կայացնելու պահին դատվածություն ունեցող անձ։

/տես` գ.թ. 104-105, դատական նիստի արձանագրությունը/


Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ նա ըստ գործի նյութերի՝ 09.04.2013թ-ին ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով։ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.09.2013թ-ի որոշմամբ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխվել է՝ Մուշեղ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, որից՝ 28.10.2014թ-ին ազատվել է՝ համաներման ակտի հիմքով։ Այսինքն, արձանագրելով, որ սույն գործով մեղսագրված հանցավոր արարքն ամբաստանյալը կատարել է դեռևս նախկին դատվածությունը չմարած, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կանոններով։

/տես` գ.թ. 104-105, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանև և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից՝ համապատասխանաբար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով։

Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով` առ այն, որ «Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից»։

Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակների ընտրության, պատժաչափերի և այդպիսիք նրանց կողմից կրելու հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրեսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին»։

Սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորած վերոշարադրյալ դրիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի է առնում ամբաստանյալների անձը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և այս՝ կոնկրետ, գործով անհատականացնել պատիժը։

Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը։ Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են անձի՝ որպես հանցավորի, հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա։

Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։

Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժաչափի նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61-րդ հոդվածների պահանջները։

Քննված քրեական գործով դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալները ունեն բացասական անցյալ` նախկինում դատապարտվել են կամ նույնանման կամ ավելի ծանր հանցագործությունների կատարման համար, նրանցից՝ Մուշեղ Թադևոսյանն ունի չմարված դատվածություն։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված բոլոր հիմնավորումների համակցությունն օբյեկտիվ հիմք են ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով, յուրաքանչյուրի համար համաչափ պատիժներ սահմանելու, և դրանք նրանց կողմից կրելու համար, քանի որ դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատարանի նշված մոտեցումը միայն կարող է ապահովել պատժի նշանակման, հանցավորներին ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու օրենսդրական նպատակները։

Դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման և ամբաստանյալներ Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ դրանք պետք է թողնվեն անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Հրանտ Սամվելի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։

Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2014թ. ապրիլի 02-ից։

2. Մանվել Սամվելի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։

Հաշվի առնելով 2014թ-ի ապրիլի 02-ից 04-ն ընկած ժամանակահատվածում Մանվել Սամվելի Հարությունյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցել պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 11 /տասնմեկ/ ամիս 28/քսանութ/ օր ժամկետով։

Մանվել Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։

3. Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։

Հաշվի առնելով 2014թ-ի ապրիլի 02-ից 04-ն ընկած ժամանակահատվածում Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցել պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 2 /երկու/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 28/քսանութ/ օր ժամկետով։

Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական ակտի ամսաթիվը 20-02-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 25-03-2015
Էջերի քանակ 283, 142, 150
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 25-03-2015
Էջերի քանակը 283, 142, 150
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-12173
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 31-03-2015
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 14-08-2015
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 17-08-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 20-08-2015
Էջերի քանակ 283, 142, 150, 172
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 20-08-2015
Էջերի քանակը 283, 142, 150, 172
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0080/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 19-03-2015
Ամսաթիվ 19-03-2015
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Արամ
Ազգանուն Ղազարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Հրանտ Հարությունյան ,Մանվել Հարությունյան , Մուշեղ Թադևոսյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի /ՀՀ քր. օր. 258 հոդ. 4-րդ մասով - ազատազրկում 5 տարի ժամկետով / , Մանվել Սամվելի Հարությունյանի /ՀՀ քր. օր. 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 1 տարի ժամկետով / և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի /ՀՀ քր. օր. 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 20.02.2015թ. դատավճիռը և Հրանտ Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր. 258 հոդ. 4-րդ մասով , Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր. 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և նրանց նկատմամբ կայացնել արդարացման որոշում : Իր պաշտպանյելներ Հրանտ Հարությունյանի , Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից խուլիգանություն կատարած լինելու հանգամանքը ապացուցված գտնելու դեպքում բեկանել 20.02.2015թ. դատավճիռը , նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ , իսկ ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ նշանակելու դեպքում որոշում կայացնել այն պայմանականորեն չկիրառելու մասին :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Մակագրել
Ամսաթիվ 25-03-2015
Նախագահող դատավոր
Անուն Մխիթար
Ազգանուն Պապոյան
Դատավոր
Անուն Վազգեն
Ազգանուն Ռշտունի
Դատավոր
Անուն Կարինե
Ազգանուն Ղազարյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 27-03-2015
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 27-03-2015
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 10-04-2015
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 10-04-2015
Ամբաստանյալ
Անուն Հրանտ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամբաստանյալ
Անուն Մանվել
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամբաստանյալ
Անուն Մուշեղ
Ազգանուն Թադևոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԿԴ/0080/01/14







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«10» ապրիլի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատավորներ

դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալներ


Մ.Պապոյան
Վ.Ռշտունի
Կ.Ղազարյան
Ա.Ջուլհակյան
Տ.Պողոսյան
Ա.Ղազարյան
Հ.Հարությունյան
Մ.Հարությունյան
Մ.Թադևոսյան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի (ծնված` 1991 թվականի նոյեմբերի 10-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 53-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում), Մանվել Սամվելի Հարությունյանի (ծնված` 1990 թվականի մայիսի 2-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի փողոցի 53-րդ շենքի 41-րդ բնակարանում) և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի (ծնված` 1976 թվականի նոյեմբերի 5-ին Քաջարան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջին-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում` դատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է Աբովյան քաղաքի 4-րդ միկրոշրջանի 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2015 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը`



ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Շ.Գրիգորյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13131314 քրեական գործը:
2014 թվականի ապրիլի 4-ին Հրանտ Սամվելի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` այն արարքի համար, որ նա, ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի հետ 2014 թվականի մարտի 13-ին` ժամը 23:00-ից մինչև 23:30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի 9-րդ հասցեում գտնվող §Լաս¦ գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ` առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու նպատակով վիճաբանել են Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վեջինին, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ տվել վերջինի և ակումբի աշխատակիցների հասցեին, իսկ այդ ընթացքում Հրանտ Սամվելի Հարությունյանը որպես զենք օգտագործված գարեջրի ապակյա դատարկ տարայով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Սարգիս Մարտիրոսյանին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը:
2014 թվականի ապրիլի 4-ին Մանվել Սամվելի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն արարքի համար, որ նա, ալկոհոլային հարբածության վիճակում Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի հետ 2014 թվականի մարտի 13-ին` ժամը 23:00-ից մինչև 23:30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի 9-րդ հասցեում գտնվող §Լաս¦ գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ` առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով վիճաբանել է Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վեջինին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ տվել վերջինի և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը:
2014 թվականի ապրիլի 4-ին Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն արարքի համար, որ նա, ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի և Մանվել Սամվելի Հարությունյանի հետ, 2014 թվականի մարտի 13-ին` ժամը 23:00-ից մինչև 23:30-ի սահմանները, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի 9-րդ հասցեում գտնվող §Լաս¦ գիշերային ակումբում շուրջ 30 րոպե տևողությամբ դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության, այդ թվում ակումբի աշխատակիցների նկատմամբ` առանց որևէ առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով վիճաբանել է Սարգիս Հակոբի Մարտիրոսյանի հետ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել վեջինին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ տվել վերջինի և ակումբի աշխատակիցների հասցեին` այդ կերպ խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով գիշերային ակումբի բնականոն աշխատանքը:
2014 թվականի հունիսի 2-ին Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի վերաբերյալ թիվ 13131314 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0080/01/14 համարը:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճռի համաձայն` Հրանտ Սամվելի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի ժամկետով: Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի ապրիլի 2-ից: Մանվել Սամվելի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի ժամկետով: Հաշվի առնելով 2014 թվականի ապրիլի 2-ից 4-ն ընկած ժամանակահատվածում Մանվել Սամվելի Հարությունյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցվել է պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 11 ամիս 28 օր ժամկետով: Մանվել Սամվելի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով: Հաշվի առնելով 2014 թվականի ապրիլի 2-ից 4-ն ընկած ժամանակահատվածում Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի ձերբակալման մեջ գտնվելու հանգամանքը, այն հաշվակցվել է պատժում և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի 5 ամիս 28 օր ժամկետով: Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
2015 թվականի մարտի 19-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճռի դեմ:


Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանը խնդրել է.
- բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճիռը և ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Մանվել Հարությունյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Մուշեղ Թադևոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչել անմեղ և նրանց նկատմամբ կայացնել արդարացման որոշում,
- եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ իր պաշտպանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից խուլիգանություն կատարած լինելու հանգամանքն ապացուցված է, ապա բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճիռը, նշանակել հնարավորին մեղմ պատիժ, իսկ ազատության սահմանափակման հետ կապված պատիժ նշանակելու դեպքում, որոշում կայացնել այն պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը 2015 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ ԵԿԴ/0080/01/14 դատավճռով թույլ է տվել բազմաթիվ նյութաիրավական և դատավարական խախտումներ, որոնք հանգեցրել են գործի սխալ լուծմանը: Ինչպես քրեական գործի նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել իր պաշտպանյալներ Մուշեղ Թադևոսյանի, Մանվել Հարությունյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Հրանտ Հարությունյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու փաստը: Հասարակական կարգը կոպիտ կերպով կարող է խախտվել ցանկացած արարքի կատարման պարագայում, մինչդեռ խուլիգանության առկայության մասին է վկայում այնպիսի արարքի կատարումը, որը միտված է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և որպես այդպիսին հանդիսացել է խուլիգանություն կատարող անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված նպատակի իրականացման միջոց: Տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանի ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը, կրում են մտացածին բնույթ, հորինված են և ուղղակիորեն չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, ինչպես նաև ենթակա չեն գնահատման, կամ գնահատման դեպքում պետք է դիտվեն ոչ արժանահավատ: Ինչպես քրեական գործի նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով նախատեսված որևէ գործողություն չեն կատարել: Իր պաշտպանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից հակահասարակական արարք թույլ տված չլինելու պայմաններում, նրանց կողմից զանցանք կատարելուն ուղղված հատուկենտ փաստարկներն ընդամենը չփարատվող կասկածներ են, որոնք պետք է գնահատվեն միայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համատեքստում, համաձայն որի` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր ղեկավարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և կայացնել արդարացման դատավճիռ, որպիսի դատավարական նորմի պահանջն անտեսելով` Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավաարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը, համաձայն որի` դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում կայացնել արդարացման դատավճիռ: Դատաքննության արդյունքում չի կարող հիմնավորված համարվել Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և Հրանտ Հարությունյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ hոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով հանցավոր արարք կատարելու հանգամանքը: Բացի այդ, եթե նույնիսկ ընդունենք, որ Հրանտ Հարությունյանը, Մանվել Հարությունյանը և Մուշեղ Թադևոսյանը մեղավոր են իրենց մեղսագրվող հանցագործության մեջ, այնուամենայնիվ պետք է հաշվի առնել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի աձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Իր պաշտպանյալներին մեղսագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրանց անձը բնութագրող հանգամանքները, ինչպես նաև պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները վկայում են, որ վերջինների ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատության սահմանափակման: Այսպիսով` քրեական գործի նյութերում ոչ միայն առկա չէ որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ իր պաշտպանյալների ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, այլ ավելին` վերը նշված հանգամանքներն իրենց ամբողջությամբ վկայում են, որ վերջինների ուղղվելն առանց նշանակված պատժի կրման հնարավոր է և դա բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ժամանակ պաշտպան Ա.Ղազարյանը պնդեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալներ Հ.Հարությունյանը, Մ.Հարությունյանը և Մ.Թադևոսյանը միացան իրենց պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին:
Դատախազ Տ.Պողոսյանն առարկեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեց այն մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ամբաստանյալների անմեղության վերաբերյալ պաշտպանի փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է և նրանց կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ պաշտպանի պատճառաբանությունները հերքվում են տուժող Սարգիս Մարտիրոսյանի դատաքննական, վկա Արմինե Արզումանյանի դատաքննական և նախաքննական, վկա Եվգենյա Հակոբյանի դատաքննական և նախաքննական, վկա Սուրեն Աթոյանի դատաքննական և նախաքննական, վկա Սերգեյ Զատիկյանի դատաքննական, վկաներ Արսեն Մկրտչյանի, Վերոնիկա Մկրտչյանի և Կարինե Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 682 եզրակացությամբ և ապացույց ճանաչված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Լաս» գիշերային ակումբից ստացված գրությամբ:
Այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված ու պատճառաբանված են, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հետազոտված ապացույցներին չհամապատասխանելու և ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պաշտպանի փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտնում, հետևաբար` չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում անդրադառնալ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքում նշված հաջորդ հանգամանքին, այն է` ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի արդարացիությանը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները (...)»:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանցից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ: Ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ Առաջին ատյանի դատարանը չի արձանագրել, որպիսի պայմաններում եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Ավելին` հարկ է նկատել, որ Առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված և հաստատված է համարել, որ Հրանտ Հարությունյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային խմածության վիճակում, սակայն չի քննարկել նշված հանգամանքը, որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, դիտարկելու հարցը:
Որպես ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք, Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում նույն հոդվածով դատված, սակայն դատվածություն չունեցող անձ: Ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ Առաջին ատյանի դատարանը չի արձանագրել, որպիսի պայմաններում եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Մանվել Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 11 (տասնմեկ) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով: Ավելին` հարկ է նկատել, որ Առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված և հաստատված է համարել, որ Մանվել Հարությունյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային խմածության վիճակում, սակայն չի քննարկել նշված հանգամանքը, որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, դիտարկելու հարցը:
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում մի քանի անգամ դատված և դատավճիռ կայացնելու պահին դատվածություն ունեցող անձ: Ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, Առաջին ատյանի դատարանը դիտել է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը (ըստ քրեական գործի նյութերի` նա 2013 թվականի ապրիլի 9-ին ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի ժամկետով: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխվել է` Մուշեղ Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի ժամկետով, որից` 2014 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ազատվել է համաներման ակտի հիմքով), որպիսի պայմաններում եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 5 (հինգ) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով: Ավելին` հարկ է նկատել, որ Առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված և հաստատված է համարել, որ Մուշեղ Թադևոսյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլային խմածության վիճակում, սակայն չի քննարկել նշված հանգամանքը, որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, դիտարկելու հարցը:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում նկատել, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի նկատմամբ նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների առկայության կամ բացակայության հարցը, նրանց կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պայմաններում իրավացիորեն վերջինների նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժներ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձնավորություններին, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձանց:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքում նշված` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքին, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև հանցագործությունից հետո ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի դրսևորած վարքագծերը, նրանց բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրանտ Հարությունյանի, Մանվել Հարությունյանի և Մուշեղ Թադևոսյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ

Ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի և Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյանի պաշտպան Արամ Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Վ.ՌՇՏՈւՆԻ

Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 10-04-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 12-05-2015
Էջերի քանակը 283, 142, 150, 75
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 12-05-2015
Էջերի քանակը 283, 142, 150, 75
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-9319/15
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 20-05-2015
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0080/01/14
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 08-05-2015
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալի պաշտպան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Արամ
Ազգանուն Ղազարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալներ` Հրանտ Սամվելի Հարությունյան, Մանվել Սամվելի Հարությունյան, Մուշեղ Պետյայի Թադևոսյան
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 12-05-2015
Գրության համարը Ե-9319
Գործի ստացման ամսաթիվը 20-05-2015
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 4 հատոր
Գործի համարը ԵԿԴ/0080/01/14
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 3
Մակագրել
Ամսաթիվ 20-05-2015
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Ելիզավետա
Ազգանուն Դանիելյան
Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է
Ամսաթիվ 30-07-2015
Որոշման բովանդակություն ԵԿԴ/0080/01/14





ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ
ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

30 հուլիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ


քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի ¨ Մուշեղ Պետյայի Թադ¨ոսյանի պաշտպան Ա.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճռով Հրանտ Սամվելի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ¨ նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի ժամկետով, Մանվել Սամվելի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ¨ նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի ժամկետով, իսկ Մուշեղ Պետյայի Թադ¨ոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ¨ նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով:
Ամբաստանյալներ Հ.Հարությունյանի, Մ.Հարությունյանի ¨ Մ.Թադ¨ոսյանի պաշտպան Ա.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2015 թվականի ապրիլի 10-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է` օրինական ուժի մեջ թողնելով Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճիռը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալներ Հ.Հարությունյանի, Մ.Հարությունյանի ¨ Մ.Թադ¨ոսյանի պաշտպան Ա.Ղազարյանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը, Հ.Հարությունյանին, Մ.Հարությունյանին, Մ.Թադ¨ոսյանին առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչել անմեղ ¨ կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա:
Բողոքաբերի պնդմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ՎԲ-223/06 ¨ թիվ ԱՎԴ/0014/01/11 որոշումներին:
Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ ¨ 4-րդ մասերի պահանջները:
Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա:
Հետ¨աբար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին ¨ 2-րդ մասերով ¨ 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալներ Հրանտ Սամվելի Հարությունյանի, Մանվել Սամվելի Հարությունյանի ¨ Մուշեղ Պետյայի Թադ¨ոսյանի պաշտպան Ա.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման:


Նախագահող` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 31-07-2015
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 10-08-2015
Դատարան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Այլ նշումներ 4 հատոր` 283, 142, 150, 148 թերթ