Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0077/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.1
Պատասխանող
Էդուարդ Ճարոյան
Էդուարդ Ճարոյան Սերգեյի
Էդուարդ Ճարոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Վազգեն Ռշտունի
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Վազգեն Ռշտունի
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-04-22 | 12:30 | 1 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-18 | 17:10 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-12 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-08 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-11-17 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-10-27 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-10-10 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-09-24 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-08-29 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-08-05 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-07-18 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-07-02 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-06-25 | 12:00 | 5 | Կայացել է |
Գործ ԵԿԴ/0077/01/14
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
22.04.2015թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ջուլհակյանի
Մասնակցությամբ
Մեղադրող Վ .Պողոսյանի
Տուժող Գ.Ղևոնդյանի
Պաշտպան Գ.Հովհաննիսյանի
Ամբաստանյալ Էդ.Ճարոյանի
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 19.12.2014թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
06.08.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15140213 քրեական գործը:
16.08.2013թ. Էդուարդ Ճարոյանը ձերբակալվել է:
18.08.2013թ. Էդուարդ Ճարոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
30.05.2014թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
27.10.2014թ. մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի համաձայն որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
Դատարանի 19.12.2014թ դատավճռով Էդուարդ Ճարոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման` 8 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբն է՝ 16.08.2013թ.:
Խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է, ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ տուժողի որոշվել է բռնագանձել՝ 2.793.677 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
18.09.2013թ. որոշմամբ` Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Էդուարդ Ճարոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն, ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա որոշվել է կալանք դնել հայցագնի` 2.793.677 ՀՀ դրամ գումարի, 250 եվրո ու 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումարների չափով` մինչև տուժողին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
16.08.2013թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013թ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումներն որոշվել է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013թ. Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումներն և 06.02.2014թ. «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումներն որոշվել է թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Գ Հովհաննիսյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Էդուարդ Ճարոյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինի հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևանի Խորենացի 24-րդ հասցեում գործող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառի մոտ հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշվում է, որ Էդուարդ Ճարոյանին առաջա¬դրվել է ապօրինի և շինծու մեղադրանք:
Դա¬տարանի կողմից օբյեկտիվ մոտեցում չի ցուցաբերվել և կայացվել է ապօրինի դատավճիռ, որով խախտվել են իր պաշտպանյալի իրավունքները՝ երաշխավորված ՀՀ Սահմանադրությամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և Եվրոկոնվենցիայով:
Ուսումնասիրելով դատավճիռը պարզ է դառնում, որ Դատարանի կողմից հետազոտվել և որպես Էդուարդ Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու հանգա¬մանքը հիմնավորող ապացույցներ են գնահատվել՝ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի, վկաներ Աշոտ Խանդանյանի, Ալլա Հովսեփյանի, Արմեն Քալանթարյանի, Նաիրա Բալայանի, Սամվել Ենոքյանի, Հրաչյա Կիրակոսյանի, Զարուհի Հակոբյանի ցուցմունքները, 06.08.2013թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, 08.08.2013թ. դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունը, 16.08.2013թ. էդուարդ Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, 16.08.2013թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունը, 04.03.2014թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014թ. «Արմենտել» ՓԲ ընկե¬րությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զն¬նության արձանագրությունը։
Պաշտպանը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107, 127 հոդվածները, նշել է, որ ապացույցների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ չկա որևէ հիմնավորում այն մասին, որ Էդ.Ճարոյանը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցավոր արարքը, նշված ապացույցներով հաստատվում է միայն դեպքը:
Վկա Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքներով, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, հիմնավորվել է, որ 06.08.2013թ., ժամը 11-ից 12-ն ըն¬կած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ճարոյանը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում և աշխատանքի վայրից դուրս է եկել ժամը 12-ից հետո, այսինքն ակն¬հայտ է, որ Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքով հիմնավորվում է էդուարդ Ճարոյանի անմեղությունը, այն հանգամանքը, որ վերջինը չէր կարող կատարել նշ¬ված ավազակային հարձակումը։
Ինչ վերաբերում է տուժողի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին, ապա պետք է նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարության 105, 221, 339-342, 343, 351 հոդվածների մեկնաբանություններից պարզ է դառնում, որ ճանաչման ենթակա անձը ներկայացվում է ճանաչողին նույն սեռի և արտաքի¬նով ու հագուստով ճանաչվողին հնարավորին չափ նման առնվազն երեք այլ անձանց հետ, անձին ճանաչման ներկայացնելը կատարվում է ընթերակաների մասնակցությամբ, իսկ դատական քննության ժամանակ ճանաչման ներկայաց¬նելը կատարվում է քրեական դատավարության օրենսգրքում սահմանված կանոնների պահպանմամբ, կողմերի մասնակցությամբ՝ առանց ընթերակաների, ինչպես նաև դատաքննության ժամանակ տուժողին հարցաքննելիս նախագահողը պարզում է տուժողի հարաբերություններն ամբաստանյալի հետ և նրան առաջարկում է հայտնել այն ամենը, ինչ հայտնի է իրեն գործի վերաբերյալ։
Այնինչ 25.06.2014թ. տեղի ունեցած դատաքննության ընթացքում տուժողի ցուցմունքի անվան տակ նախագահողի կողմից կատարվել է ամբաստանյալի միանձնյա ճանաչում, ի սկզբանե տուժողին հարց է տրվել, թե ճանաչում է արդ¬յո՞ք ամբաստանյալին, թե ո՞չ, որին ի պատասխան տուժողը հայտնել է, որ չի հիշում, իսկ այնուհետև տուժողի կողմից գործի վերաբերյալ իրեն հայտնի հան¬գամանքների մասին տեղեկություններ հայտնելուց հետո, շարունակվել է Էդուարդ Ճարոյանին ճանաչման ներկայացնելու գործընթացը, որի ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ քրեական գործի նյութերին ծանոթանալու ժամանակ, տեսնելով Էդուարդ Ճարոյանի լուսանկարը, քննիչին հայտնել է, որ վերջինին նմանեցնում է իր վրա ավազակային հարձակում կատարած երկրորդ անձնավո¬րությանը, իսկ Դատարանում տեսնելով Էդուարդ Ճարոյանին նմանեցնում է առաջին անձնավորությանը, բացի այդ էլ փողոցում տարբեր անձանց տեսնելով նմանեցնում է իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձանց և շատ հս¬տակ չի կարող ասել, որ դա Էդուարդ Ճարոյանն է, ուղղակի նմանեցնում է, տես¬նելով Էդուարդ Ճարոյանի ճաղատությունը նմանեցնում է երկրորդ անձնավո¬րությանը, ոչ երկրորդին է կարգին տեսել, ոչ էլ առաջինին։
Դրանից հետո 18.07.2014թ. հերթական դատաքննության ժամանակ տուժողը հակասելով ինքն իրեն, հայտնել է, որ ինքը դատական քննության հերթական նիստերի ըն¬թացքում ուսումնասիրել է ամբաստանյալին և վստահ կարող է ասել, որ նա իր վրա ավազակային հարձակում գործած առաջին անձնավորությունն է։ Այդ ամենը Դատարանի կողմից հիմք է ընդունվել և գնահատվել որպես Էդուարդ Ճարոյանի մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց՝ հաշվի չառնելով այն հանգամանքը, որ տուժողի հայտնած տեղեկություններն էականորեն միմյանց հակասում են, դատաքննության ժամանակ սկզբում այլ տեղեկություն է հայտնել, ինչը որ արդեն իսկ նշվել է, իսկ հետագայում, սուբյեկ¬տիվ դրդապատճառներից ելնելով, հայտնել է այլ բան և ընդհանրապես նման ձևով ապացույց ձեռք բերելը նախատեսված չէ ՀՀ օրենսդրությամբ, հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի սկզբունքներին և պահանջներին։ Այն, որ տուժողի հայտնած տեղեկությունը համոզմունք չի առա¬ջացնում, որ ինքն իբր ճանաչել է ամբաստանյալին, որպես իր վրա ավազա¬կային հարձակում կատարողի, հիմնավորվում է ինչպես նրա կողմից ներկա¬յացված հայցադիմումով, որտեղ գոյություն չունի տուժողի խոսքն այն մասին, որ Էդ.Ճարոյանն է կատարել ավազակային հարձակումը, այլ նա արտա¬հայտում է մեղադրող կողմի դիրքորոշումը, այնպես էլ դատական վիճաբանությունների փուլում, ռեպլիկի խոսքի ժամանակ, տուժողի արտահայտած հետևյալ միտքը՝ «եթե ինքը չի, թող ասի, թե ո՞վ է»։ Այս ամենը էական նշանակութ¬յուն ունեցող հանգամանքներ են, որոնք պետք է ևս հաշվի առնվեր և գնահա¬տականի արժանանար։
Պաշտպանը նշել է, որ մեղադրողի կողմից 27.10.2014թ. կայացրած որոշումը` մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին չի համապատասխանում գոր¬ծող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին:
Որոշման ուսումասիրությունից պարզ է դառնում, որ խախտվել են իր պաշտպանյալի մի շարք իրավունքներ, այն չի համապատաս¬խանում գործող օրենքի պահանջներին, որոշման եզրափակիչ մասում և որոշման մեջ գոյություն չունի նշում այն մասին, թե քրեական օրենսգրքի ո՞ր հոդվածով, հոդվածի ո՞ր մասով կամ կետով նախատեսված հան¬ցանքի կատարման մեջ է մեղադրվում իր պաշտպանյալը, չի կազմվել և պաշտ¬պանական կողմին չի ներկայացվել մեղադրական եզրակացություն, որպիսի հանգամանքը հնարավորություն կտար իր պաշտպանյալին կազմակերպել և իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը՝ առաջադրված մեղադրանքի և այն հաստատող ապացույցների շրջանակներում։
Պաշտպանական կողմը գտնում է, որ նշված խախտումներն էական են, դրսևորվել են իր պաշտպանյա¬լի սահմանադրական իրավունքների և ՀՀ քրեական օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ և միայն դրանց առկայությունը բավարար է, որպեսզի Էդ.Ճարոյանի նկատմամբ կայացվի արդարացման դատական ակտ։
Դատարանի հետևությունները հիմնված են միմիայն անհիմն ենթադրության վրա, գոյություն չունի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամ¬բողջություն, նույնիսկ չկա մեկ հիմնավոր տեղեկություն այն մասին, որ իր պաշտպանյալ Էդուարդ Ճարոյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, այսինքն Դատարանի կողմից չի լուծվել իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակում կատարած լինելու հարցը:
Պաշտպանը վերաքննիչ բողոքով խնդրում է` վերաքննության արդյունքում հաստատել դատաքննության ժամանակ տուժողի ցուցմունքի անվան տակ կատարված ամբաստանյալի միանձյա ճանաչման որպես ապա¬ցույցի օգտագործման անթույլատրելիությունը, բեկանել և փոփոխել Դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռը, կայացնել արդարացման դատական ակտ, ճանաչել և հռչակել հանցանքի կատարման մեջ Էդուարդ Ճարոյանի անմեղությունն այն մեղադ¬րանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը բողոքի դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում, քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ձեռք բերված և Դատարանում հետազոտված ապացույցներով:
Առաջադրված մեղադրանքում Էդուարդ Ճարոյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը` գործում նշված ժամանակահատվածում, ինքը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում: Այդ օրը գնացել է որոշակի տեղեր, որոնք, անձնական են եղել և գաղտնիությունից ելնելով, չի ցանկանում լուսաբանել: Ինչ վերաբերում է իր կողմից ինչ-որ հեռախոսահամարից Սամվելին զանելուն, ապա ինքը հնարավոր է, որ ուրիշ մեկից է վերցրել հեռախոս և զանգել: Հնարավոր է նաև իրեն մեղսագրվող հացագործություն կատարած անձը իրեն ծանոթ էլ լինի: Ինքն իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը չի կատարել: Իրեն հիմա մեղադրում են այն բանի համար, որ հնարավոր է ինքը գիտի, թե ով է կատարել հանցագործությունը և չի ասում:
Ամբաստանյալ Էդուրադ Ճարոյանի կատարած հանցանքը Դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով`
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Լեոի 12-րդ շենքի 16 բնակարանում: 2013թ. օգոստոսի 05-ին` երեկոյան կողմ, իրեն զանգել են հեռախոսով, ներկայացել են «ջրմուղ»-ից, հարցրել են` ինչպես է ջրամատակարարումը, ինքը պատասխանել է, որ հաճախակի ճնշումն ընկած է լինում: Իրեն հարցրել են արդյոք գոհ է իրենց տեսուչից, ինքը պատասխանել է, որ գոհ է: Ասել են, որ բարենորոգումներ են պատրաստվում կատարել, ինչի համար տեսուչը պետք է շրջի տներով: Ասել են, որ իրենց ներկայացուցիչը գալու է իրենց մոտ և ինքը պետք է նաև ներկայացնի վճարման կտրոնները: Իր մոտ կասկած չի առաջացրել այդ զանգը: Իրենք ջրամատակարարումից դժգոհ են եղել: Այդ օրն ինքը հարևանուհուն պատմել է, որ իրեն զանգահարել են ջրմուղից, հարևանուհին պատասխանել է, որ իրենց էլ են զանգել: Հաջորդ օրն ամուսնուն ճանապարհել է աշխատանքի և պայմանավորվածության համաձայն ժամը 11:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպեր իր հորաքրոջը: 11:05-ին դուռը զանգել են, ներկայացել են «ջրմուղից», ինքը ուղեկցել է դեպի ջրաչափը: Այնուհետև խոհանոցում իրեն ասել է, որ ներկայացնի վճարման կտրոնները: Այդ մարդը եղել է մուգ ակնոցներով, սպիտակ գլխարկով, սպիտակ վերնաշապիկով: Ինքը գնացել է սենյակից կտրոնների տուփը բերել է և մինչ տուփը բացելը հոսանքի լարման ձայն է լսել իր ուսի հատվածում: Վախից չի հիշում ինչ է արել այդ պահին: Այդ սարքը էլեկտրաշոկ է եղել: Իրեն թվացել է` ուշաթափվել է: Այնուհետև ևս մեկ անգամ էլ է ենթարկվել հոսանքահարման: Երբ կարճ ժամանակ անց ուշքի է եկել, այդ մարդն իրեն հարվածել է, ստիպել է պառկել և կապել է իր ոտքերը: Մի պահ այդ մարդը դուռը բացել և տուն է հրավիրել մեկ այլ անձի: Ինքը մշուշոտ է տեսել երկրորդ անձնավորությանը, իրեն թվացել է, որ նա ճաղատ է, ամբողջովին սև հագուստով: Իր տուն ներխուժած անձինք գնացել են ժամը 12:10-ի կողմերը: Երկրորդ անձնավորությանը հաստատ չի ճանաչի, քանի որ նա տուն մտնելուց անմիջապես հետո գլխին դիմակ է հագցրել: Հիմնական գործողությունները կատարել է առաջինը տուն մտնող անձնավորությունը: Բռունցքով հարվածել է իր գլխին, կապել է ձեռքերը և սև գույնի ինչ-որ դիմակ է քաշել իր գլխին: Հարցրել են տան իրերի տեղը, ինքն էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Իր և իր ամուսնու անուններն իմացել են` դիմել են անունով: Նաև ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, բերել են իր մոտ, հարցրել են, թե որը ինչ բանալի է: Այդ ժամանակ, երբ բացել են իր դիմակը, նկատել է, որ սպիտակ հագուստով մարդու ձեռքերին բժշկական ձեռնոցներ են: Իր վզից անընդհատ սեղմել են, պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է: Սպառնացել են, որ, եթե բանալիներն իր ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` իրեն կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի Ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես իր ամուսնուն չի տեսնի: Հետո իր կապերը թուլացրել են և սպառնացել են, որ իրենց հետևից չնայի: Իրեն ասել են, որ 15 րոպե չշարժվի, նրանք իր ամուսնուն կասեն, կգա իրեն կօգնի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Այդ ընթացքում իր հորաքույրն անընդմեջ զանգել է: Քիչ անց զանգել է նաև իր ամուսինը, ինքը վերցրել է հեռախոսը, հայտնել է կատարվածի մասին: Ամուսինը եկել է տուն ու տեսնելով իր վիճակը` զանգել է շտապօգնություն և Ոստիկանություն: Իրեն պատճառված վնասը կազմում է` բիժուտերիայի արժեքը` 2.000.000 դրամից ավելի, 250 եվրո, որի հետ եղել է նաև 10.000 ՀՀ դրամ, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է ամբաստանյալին: Սկզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել, ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածներն այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության համար իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չի եղել: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվծքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահեր, ապա ինքը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր, ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել:
Վկա Աշոտ Խանդանյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին սովորականի պես առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի: Ժամը 11:00-ին կամ ավելի ուշ իրեն է զանգել Գոհարի հորաքույրը և ասել, որ զանգահարում է Գոհարին, սակայն նա չի պատասխանում, հարցրել է` արդյոք տեղյակ է, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Մոտավորապես ժամը 11:30-ի կամ 12:30-ի սահմաններում զանգել է Գոհարին, վերջինս վախեցած ձայնով է խոսել, ինքը հասկացել է, որ ինչ որ բան եղել է: Իրեն ասել է, որ գնա տուն, չվախենա: Ինքն անմիջապես գնացել է տուն, տեսել է տունը տակնուվրա եղած, իր կինը ծեծված, գլուխը վնասված: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Իր կինը պատմել է, որ դուռը զանգել են, ներկայացել են «ջրմուղից», նա բացել է դուռը և գնացել է զուգարան, որտեղ տեղադրված է եղել ջրաչափը: Այնուհետև էլեկտրաշոկով հոսանքահարել են իր կնոջը: Իր կինն ասել է նաև, որ նախորդ օրը զանգել են իրեն, ներկայացել են «ջրմուղից», հարցրել են ջրամատակարարման որակի մասին, նա էլ բողոքել է` ասելով, որ ճնշումը թույլ է, անջատում են հաճախակի: Մտել է ջրաչափն է նայել, հետո ուզել է վճարման կտրոնները: Ինքը ուշադիր չի եղել, չի նկատել, որ մինչև դեպքի օրը իրեն հետևած լինեն: Տուն ներխուժողները հնարավոր է իմացել են` ինքը որտեղ է աշխատում, որովհետև հարցրել են` որտեղ է ոսկեղենը, ոսկեղեն են տարել: Ինքը կնոջը հարցրել է տուն մտնողների տեսքի մասին, նա էլ պատասխանել է, որ եղել է ակնոցներով, կեպիով: Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերություններ չունի, որևէ կասկած չունի ավազակային հարձակում կատարած անձանց վերաբերյալ: Չի հիշում, որ երբևէ տեսած լինի ամբաստանյալին:
Վկա Ալլա Հովսեփյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում, երբևէ չի տեսել, ճանաչում է տուժողին, ով իր դիմացի հարևանն է, նրա հետ շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում: Դեպքի օրը չի հիշում, բայց այն եղել է օգոստոս ամսին` ժամը 11:00-ի սահմաններում: Դեպքից մեկ շաբաթ առաջ իրենց զանգեր է եկել, ներկայացել են ջրմուղից, հետաքրքրվել են իրենք գոհ են սպասարկումից, տեսուչներից, թե ոչ: Իրեն կոնկրետ օր չեն ասել` երբ են գալու ստուգումների: Իր իմանալով Գոհարին էլ են զանգել, ասել են, որ գալու են ստուգումների, Գոհարն իր քրոջ հետ է խոսել այդ մասին: Դեպքի օրն իրենց կրկին զանգ է եկել, իր աղջիկն է զրուցել զանգահարողների հետ, որը տևել է բավականին երկար, իրենք մինչև պատասխանել են զանգերին, այդ ընթացքում նրանք մտել են տուժողի բնակարան: Ինքը ոչինչ չի լսել և տեսել, դեպքի մասին իմացել է, երբ շտապօգնություն է եկել: Տեսել են, որ տուժողին ծեծել են, աչքը եղել է ուռած, դեմքը` այտուցված: Նրան ծեծել են տան մեջ, մտել և իրեր են հափշտակել տանից: Հետո ոստիկաններն են եկել, հետքեր են վերցրել, ստուգել են: Երեկոյան, երբ Գոհարը տուն է եկել հիվանդանոցից նոր իրենց պատմել է, որ մտել են բնակարան, սկզբում եղել է մեկ հոգի, այնուհետև երկրորդն է եկել, Գոհարին ծեծել են, փող ու ոսկեղեն են ուզել, ինչ-որ բաներ տարել են, վախեցրել են: Իրեն զանգել են դեպքի օրը, դեպքը տեղի ունենալու նույն ժամին: Իրենք ձայներ չեն լսել: Տանը եղել են ինքը, իր աղջիկն ու թոռնիկը: Ամբաստանյալին այդ ժամանակահատվածում չի տեսել, չի ճանաչում: Իր քրոջը հարցրել է արդյոք չեն բռնել այն անձին, ով մտել է Գոհարի տուն, նա էլ պատասխանել է, որ բռնել են: Այդ խոսակցությունը եղել է գործի դատաքննությունից շատ կարճ ժամանակ առաջ:
Վկա Նաիրա Բալայանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում, իրենց տան հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա հանդիսանում է իր ամուսնու` Սամվել Ենոքյանի ընկերը, մեկ անգամ եղել է իրենց տանը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին առավոտյան մինչև ժամը 12:00-ն զանգահարել են իրենց տուն և հայտնել են, որ «ջրմուղից» են, զանգել են երկու անգամ մոտավորապես 15 րոպե միջակայքով: Առաջին անգամ հարցրել են` արդյոք գոհ են «ջրմուղի» աշխատանքից, ջրամատակարարումն ինչպես է, տեսուչից գոհ են, թե ոչ: Ասել են նաև որ գալու են ստուգումների: Երկրորդ անգամ, երբ զանգահարել են, ասել են, որ անդորրագրերը պատրաստ պահեն, որպեսզի ցույց տան: Ինքը հարցրել է արդյոք խնդիր կա, իրեն պատախանել են, որ պետք է դուռը բացեն, որպեսզի ստուգեն ջրաչափը, ջրի որակը և ջրի հետ կապված ամեն ինչ: Ինքը հետագայում «ջրմուղի» աշխատակիցներից ճշտել է, որ իրենց տան զանգը «ջրմուղից» չի եղել, քանի որ նրանք այդպիսի զանգեր չեն կատարել: Դրանից 2 օր առաջ զանգ է եկել իրենց տուն, իր ամուսնուն են հարցրել: Դա անսպասելի դեպք է, քանի որ իր ամուսնուն սովորաբար տան համարով չեն զանգել, զանգել են միայն բջջայինին: Իր ամուսինն ասել է, որ զանգահարողը եղել է ամբաստանյալը, սակայն չի ասել` ինչ են խոսել: Ինքը գիտի, որ իր ամուսինը ամբաստանյալի մոտից պարբերաբար անվադողեր է գնել: 2013թ. հունիսի 04-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, իրենց տան քաղաքային հեռախոսահամարին եկած զանգերից 099-05-02-33 համարից զանգահարել է Էդուարդ Ճարոյանը, քանի որ այդ ժամանակահատվածում իրենց բնակարանի հեռախոսահամարին 010-46-41-01 հեռախոսահամարից եղել է զանգ իր մոր բնակարանից, որտեղից, բնականաբար, Էդուարդ Ճարոյանը չէր կարող զանգահարել:
Վկա Արմեն Քալանթարյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա իր մոր հորեղբոր որդին է: Էդուարդն իրեն խնդրել է հեռախոսահամար գնել նրա որդու համար, ինքը չի մերժել, գնացել է «վիվասել» և, որքանով որ հիշում է, գնել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարն ու տվել է ամբաստանյալի որդուն` նրա օգտագործման համար: Էդուարդի որդին իրեն հազվադեպ է զանգել: Էդուարդ Ճարոյանն օգտագործել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին ինքն ու Էդուարդ Ճարոյանը սովորականի պես 08:30-09:00-ին գնացել են աշխատանքի` Երևանյան լճի մոտ գտնվող վուլկանացման կետում: Ինքը կոնկրետ չի հիշում 2013թ. օգոստոսի 06-ին է եղել իր ասածները, թե մեկ օր հետո կամ առաջ: Որքանով հիշում է Էդուարդի բարեկամ Դավիթն է եկել ցերեկվա ժամերին` ժամը 12:00-ից հետո, և նրանք երկուսով դուրս են եկել: Այնուհետև վերադարձել է միայն Դավիթը: Ինքը Դավիթին հարցրել է Էդուարդը գալու է, թե ոչ, նա իրեն պատասխանել է` հավանական է` ոչ: Շատ անգամ է եղել, որ ինքը տվել է իր հեռախոսը Էդուարդին, քանի որ նրա հեռախոսի լիցքավորումը շուտ է վերջացել: Իր հեռախոսի մեջ Էդուարդը դրել է իր քարտը: Քանի որ իր հեռախոսի մեջ նոր քարտ տեղադրելուց իրեն կարճ հաղորդագրություն է գալիս, իր հիշելով Էդուարդը հեռախոսի մեջ դրել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: Ըստ իրեն` ամբաստանյալը գտնվել է նորմալ ֆինանսական վիճակում, նշված վուլկանացման կետը նա է աշխատացրել: Օգոստոսի 06-ին իրենց աշխատակից Հովոյի ծննդյան օրն է, որն այդ օրն աշխատանքի չի եկել: 099-05-02-33, 091-99-11-83 հեռախոսահամարներն իրեն ծանոթ չեն, ինքը սովորաբար աշխատանքի բերումով և որպես բարեկամ օրական 10-15 անգամ հեռախոսազանգ է ունեցել ամբաստանյալի հետ, ով այդպիսի հեռախոսահամարներ չի օգտագործել: Դեպքի օրը և դրան նախորդող օրերին ամբաստանյալի մոտ արտառոց որևէ բան չի նկատել: Հաճախակի է եղել, որ ամբաստանյալի մոտ մարդիկ են եկել, նա գնացել է աշխատանքից և այդ օրը հետ չի վերդարձել: Շատ դեպքեր են եղել, որ Էդուարդը մոռացել է հեռախոսը, կամ այն անջատված է եղել, և նա իրենից է հեռախոս վերցրել:
Վկա Սամվել Ենոքյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի 18 բնակարանում, ճանաչում է ամբաստանյալին շատ վաղուց` 1998-1999 թվականներից, նրա հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Իրենց միջև մոտավորապես 6 տարի է, ինչ մտերմություն է ձևավորվել: Դեպքի մասին լսելով և իրեն հարցաքննելու ժամանակ է իմացել: Իր կինն իրեն ասել է, որ ջրմուղից զանգել և ասել են, որ պետք է գան ստուգումներ կատարեն: Ինքը դրան նորմալ է վերաբերվել: Ջրմուղից իրենց տուն զանգահարել են իր տղայի ծննդյան օրը` օգոստոսի 06-ի առավոտյան: Դրանից երկու օր առաջ Էդուարդը զանգահարել է իրենց տուն, որից 15-20 րոպե անց եկել է իրենց տուն: Այդ օրն Էդուարդն իրենից գումար է խնդրել, և քանի որ ինքը գումար չի ունեցել, նրան մերժել է: Էդուարդի կողմից իրենից գումար ուզելը արտառոց չի թվացել, քանի որ իրենք մոտ են եղել և հաճախակի է եղել, որ ինքն է վերցրել Էդուարդից գումար կամ` հակառակը: Իր բնակարանի հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Եղել են դեպքեր, որ բարեկամներից էլ զանգահարեն իրենց բնակարան և իրեն հարցնեն: Ինքը չի հիշում իր բնակարանի հեռախոսահամարը տվել է Էդուարդին, թե ոչ, հնարավոր է նա հարցրել է, ինքն էլ տվել է: Քննիչը հարցաքննության ժամանակ իրեն հեռախոսազանգերի վերծանումներ է ցույց տվել: Հիշում է, որ 2013թ. օգոստոսի 04-ին իրենց բնակարան կատարվել է 3-4 զանգ: Մեկը եղել է իր զոքանչի տանից, մեկը իր կնոջ ընկերուհին է եղել, իսկ մյուսը անծանոթ համար է եղել: Որքանով հիշում է 099-05-02-33 հեռախոսահամարը եղել է վերծանումների մեջ, սակայն դա իրեն ծանոթ չէ: Հնարավոր չէ, որ Էդուարդն իրենց բակարան զանգահարած լինի իր զոքանջի կամ կնոջ ընկերուհու համարներից: 099-05-02-33 հեռախոսահամարի զանգահարման ժամը մոտավորապես համընկնում է Էդուարդ Ճարոյանի զանգելու ժամի հետ: Ինքը Էդուարդի հետ խոսել է ժամը 16:00-ից հետո: Ինքը չի նկատել Էդուարդի մոտ արտառոց հոգեվիճակ, նա եղել է միշտ սովորականի պես: Էդուարդն իրեն միշտ զանգահարել է իր հեռախոսահամարից:
Վկա Հրաչյա Կիրակոսյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի 15 բնակարանում: Իրենց բնակարանի հեռախոսահամարն է 42-05-55: Նոր տարվա տոներից հետո իրեն զանգահարել են «ջրմուղից», հարցրել են տանն է լինելու, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ տանն է: Զանգահարողներին ինքը ասել է, որ իրենց տեսուչը կին է և իրենք հեռախոսով են հայտնել ջրաչափի ցուցմունքը: Զանգահարողի ձայնից հասկացել է, որ նա եղել է մինչև 40 տարեկան: Նրանք իրենց գալու մասին որևէ բան չեն ասել: Այնուհետև, իր համար զարմանալիորեն իրենց տուն է եկել ոչ իրենց մշտական ջրմուղի տեսուչը, ով կին է եղել, այլ երկու տղաներ: Մտել են տուն, իրենց սիրալիր են պահել և մուտքից հեռացել են: Չի հիշում իրենց բնակարան եկող տղաների մեջ ամբաստանյալը եղել է, թե ոչ: Իր հիշելով 2013թ. օգոստոս ամսին իրենց ջրմուղից չեն զանգահարել, քանի որ իրենք քաղաքում չեն եղել: 099-05-02-33 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չէ: Նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքներն այն մասին, որ «2013թ. օգոստոսին զանգ է եկել իրենց տուն, ներկայացել են ջրմուղից: Զանգահարողը եղել է տղամարդ: Հարևաններից հարցուփորձ է արել արդյոք զանգահարել են ջրմուղից, ոմանք պատասխանել են, որ զանգ չի եկել, ոմանք էլ ասել են, որ իրենց էլ է զանգ եկել և նրանք էլ են զարմացած եղել, որ նախկին տեսուչ Հասմիկը չի զանգել», ավելի արժանահավատ են քանի որ ինքը այդ ժամանակ ավելի լավ է հիշել կատարվածը:
Վկա Զարուհի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևանի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանում: Ճանաչում է Գոհար Ղևոնդյանին և Աշոտ Խանդանյանին, որոնք բնակվում են իրենց դիմացի թիվ 16 բնակարանում: Նրանց հետ իրենց ընտանիքը գտնվում է ջերմ, հարևանական հարաբերությունների մեջ: 2013թ. օգոստոսի 06-ին Գոհարի տանը եղած ավազակային հարձակման մասին իմացել է, երբ իրենց դուռը ծեծել է իր քույր Մանեն և ինքը, դուռը բացելով, տեսել է Գոհարին, ով արյունոտ վիճակում ասել է իրեն, թե ինչպես ինքը չի լսել նրա բղավոցը: Այդ ժամանակ նրանց տուն են եկած եղել նաև շտապօգնության աշխատակիցները: Ինքը տեղեկացել է, որ դրանից մի քանի րոպե առաջ երկու անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մտել են նրանց բնակարան, կապել Գոհարին և հափշտակել գումար և ոսկեղեն: Դա լսելով` ինքը հիշել է, որ այդ օրը և դրա նախորդ օրը իրենց բնակարան են զանգել ջրմուղից: 2013թ. օգոստոսի 05-ին` ժամը 19:00-20:00-ն, զանգահարել են, հարցրել ջրաչափի թիվը, նաև, ասել են, որ այդ օրը կամ հաջորդ օրը գնալու են ստուգեն նրանց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Օգոստոսի 06-ին նույնպես, ժամը 11:00-ի սահմաններում զանգել են ջրմուղից, զանգին պատասխանել է ինքը: Ասել են, որ ստուգումներ են լինելու, գնալու են ստուգեն խողովակները և պարզեն իրենց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Մինչ այդ հարցրել են նաև ջրաչափի թիվը: Զանգահարողի ձայնը եղել է երիտասարդ տղայի ձայն, որն իրեն անծանոթ է եղել: Ինքը դեպքի օրն իրենց շենքի մոտակայքում կասկածելի անձանց կամ միջադեպեր չի նկատել: Կատարված հանցագործության մեջ կոնկրետ ոչ ոքի չի կասկածում, իրեն կասկածելի են թվացել միայն այդ զանգերը:
2013թ. օգոստոսի 06-ի դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով այն մասին, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևանի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանը: Դեպքի վայրի զննության մասնակից Ա.Խանդանյանը հայտարարել է, որ 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, 2 անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մուտք են գործել իրենց բնակարան, ապա ծեծի ենթարկել և կապկպել իր կնոջը` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին, որից հետո հափշտակել են գումար և ոսկյա զարդեր ու հեռացել:
2013թ. օգոստոսի 08-ի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունով այն մասին, որ Գ.Ղևոնդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, և ավազակային հարձակման արդյունքում, որոնք առանձին-առանձին պատճառել են ձախ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ և ձախ ակնակապիճների, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղումները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, մնացած վնասվածքները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
2013թ. օգոստոսի 16-ի Էդուարդ Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով այն մասին, որ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է «Կենխինդա» մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով բջջային հեռախոս, որի մեջ դրված է եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 համարով հեռախոսաքարտերը:
2013թ. օգոստոսի 16-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 05-ին և ավարտվել 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 12:26-ին: 091-99-11-84 հեռախոսահամարը նշված ժամանակահատվածում շահագործվել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 05.08.2013թ.` ժամը 17:45-ին, 17:49-ին, 17:54-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարից ելքային զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-81-90 և 010-53-33-46 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ տեղի են ունեցել համապատասխանաբար 154, 95 և 65 վայրկյան տևողության հեռախոսային խոսակցություններ: 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 10:54-ին և 10:55-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություններ է ստացել «Բիլայն» ընկերությունից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:01-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 35 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ, ժամը 11:04-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 6 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խորենացի փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 12:26-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Իսակովի պողոտայի թիվ 29 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 11:01-ից մինչև 12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը շահագործվել է 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:01-ին առկա է 35 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:02-ին, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություն է ստացել «Բիլայն» ընկերությունից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:04-ին, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային 5 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է ունեցել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ., ժամը 11:06-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից և տեղի է ունեցել 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն: 06.08.2013թ. 091-99-11-83 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է ստացել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի «Հրազդան» մարզադաշտում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից:
35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 03-ին և ավարտվել օգոստոսի 10-ին: Նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ 2013թ. օգոստոսի 3-ից` ժամը 23:17-ից, մինչև օգոստոսի 04-ը` ժամը 00:31-ը, շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը և ունեցել բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013թ., ժամը 18:20-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից 129 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է կատարվել 010-42-39-76 հեռախոսահամարին: 05.08.2013թ.` ժամը 17:45-ից մինչև 17:57-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարվել են արդեն իսկ զննված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013թ.` ժամը 10:28-ին և 10:30-ին, համապատասխանաբար 10 և 108 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 10:34-ին և 10:37-ին, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-08-20 հեռախոսահամարից համապատասխանաբար 70 և 77 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-42-02-79 և 010-42-39-76 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 10:54-ից մինչև ժամը 12:26-ը, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը և կատարվել վերը նշված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013թ.` ժամը 16:51-ին, 22:00-ին, 22:21-ին, 08.08.2013թ.` ժամը 13:11-ին, 17:19-ին, 17:52-ին, 09.08.2013թ.` ժամը 11:04-ին, 11:05-ին, 19:53-ին և 10.08.2013թ.` ժամը 18:33-ին, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարը:
86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 1-ին` ժամը 09:17-ին և ավարտվել օգոստոսի 6-ին` ժամը 12:26-ին: 01.08.2013թ.` ժամը 09:17-ից մինչև ժամը 11:14-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը: 01.08.2013թ.` ժամը 11:20-ից մինչև 06.08.2013թ.` ժամը 08:48-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 096-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը, որն այդ ժամանակահատվածում կատարել է բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 06.08.2013թ.` ժամը 11:01-ից մինչև ժամը 12:26-ը, 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-83 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարված հեռախոսազանգերն արդեն իսկ նշվել են:
2014թ. մարտի 04-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014 թվականի «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվում են 2013թ. օգոստոսի 01-ին` ժամը 12:36:57-ին և ավարտվում 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 11:43:25-ին: 010-42-39-76 հեռախոսահամարից նշված ժամանակահատվածում կատարվել են բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013թ. նշված հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013թ.` ժամը 14:35:51-ին և 18:52:43-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 263 և 174 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013թ.`ժամը 18:22:14-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 130 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 06.08.2013թ. 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01, 010-66-11-40, 010-43-23-70 և բջջային 099-05-08-20, 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013թ.` ժամը 09:37:59-ին, 10:49:25-ին և 11:42:07-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 709, 75 և 37 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013թ.` ժամը 10:00:10-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 1019 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-66-11-40 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ.` ժամը 10:39:08-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 76 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ. ժամը 10:50:56-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 36 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ.` ժամը 11:43:25-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 21 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-43-23-70 հեռախոսահամարից:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, իրավացիորեն ապացուցված ու հաստատված է համարել այն, որ՝ Էդուարդ Ճարոյանը, ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ, խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել խոշոր չափի գույք: Այսինքն՝ ամբաստանյալը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, որի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
Անդրադառնալով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի խնդրանքին՝ դատաքննության ժամանակ տուժողի ցուցմունքի անվան տակ կատարված ամբաստանյալի միանձյա ճանաչման որպես ապա¬ցույցի օգտագործման անթույլատրելիությունը հաստատելու վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհին է և ենթակա է մերժման, քանի որ դատական քննության ընթացքում տեղի չի ունեցել ամբաստանյալի միանձնյա ճանաչում, չի կազմվել ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություն, այլ տուժողը ցուցմունք տալու ժամանակ ճանաչել է ամբաստանյալին և դրա վերաբերյալ նախագահողի կողմից կատարվել են պարզաբանումներ:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալին արդարացնելու առումով դատական ակտը բեկանելու և բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Էդ.Ճարոյանի դատաքննության ընթացքում ներկայացված միջնորդությանը` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանի 20.08.2013թ. «Կալանավորված անձի տեսակցությունը և կապն ընտանիքի ու արտաքին աշխարհի հետ արգելելու մասին» որոշմամբ, իր տեսակցությունն ու հեռախոսազանգերը ազգականների, զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների և այլ անձանց հետ, ինչպես նաև կապն ընտանիքի և արտաքին աշխարհի հետ արգելքը վերացնելուն, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման, քանի որ վերացել են հիմքերը, որ դա կարող է բացասական անդրադառնալ քրեական գործի քննության շահերի վրա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանի 20.08.2013թ. «Կալանավորված անձի տեսակցությունը և կապն ընտանիքի ու արտաքին աշխարհի հետ արգելելու մասին» որոշմամբ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի տեսակցությունն ու հեռախոսազանգերը ազգականների, զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների և այլ անձանց հետ, ինչպես նաև կապն ընտանիքի և արտաքին աշխարհի հետ արգելքը` վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
22.04.2015թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ջուլհակյանի
Մասնակցությամբ
Մեղադրող Վ .Պողոսյանի
Տուժող Գ.Ղևոնդյանի
Պաշտպան Գ.Հովհաննիսյանի
Ամբաստանյալ Էդ.Ճարոյանի
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 19.12.2014թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
06.08.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15140213 քրեական գործը:
16.08.2013թ. Էդուարդ Ճարոյանը ձերբակալվել է:
18.08.2013թ. Էդուարդ Ճարոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
30.05.2014թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
27.10.2014թ. մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի համաձայն որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
Դատարանի 19.12.2014թ դատավճռով Էդուարդ Ճարոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման` 8 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբն է՝ 16.08.2013թ.:
Խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է, ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ տուժողի որոշվել է բռնագանձել՝ 2.793.677 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
18.09.2013թ. որոշմամբ` Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Էդուարդ Ճարոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն, ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա որոշվել է կալանք դնել հայցագնի` 2.793.677 ՀՀ դրամ գումարի, 250 եվրո ու 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումարների չափով` մինչև տուժողին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
16.08.2013թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013թ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումներն որոշվել է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013թ. Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումներն և 06.02.2014թ. «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումներն որոշվել է թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Գ Հովհաննիսյանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Էդուարդ Ճարոյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինի հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևանի Խորենացի 24-րդ հասցեում գործող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառի մոտ հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշվում է, որ Էդուարդ Ճարոյանին առաջա¬դրվել է ապօրինի և շինծու մեղադրանք:
Դա¬տարանի կողմից օբյեկտիվ մոտեցում չի ցուցաբերվել և կայացվել է ապօրինի դատավճիռ, որով խախտվել են իր պաշտպանյալի իրավունքները՝ երաշխավորված ՀՀ Սահմանադրությամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և Եվրոկոնվենցիայով:
Ուսումնասիրելով դատավճիռը պարզ է դառնում, որ Դատարանի կողմից հետազոտվել և որպես Էդուարդ Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու հանգա¬մանքը հիմնավորող ապացույցներ են գնահատվել՝ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի, վկաներ Աշոտ Խանդանյանի, Ալլա Հովսեփյանի, Արմեն Քալանթարյանի, Նաիրա Բալայանի, Սամվել Ենոքյանի, Հրաչյա Կիրակոսյանի, Զարուհի Հակոբյանի ցուցմունքները, 06.08.2013թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, 08.08.2013թ. դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունը, 16.08.2013թ. էդուարդ Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, 16.08.2013թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունը, 04.03.2014թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014թ. «Արմենտել» ՓԲ ընկե¬րությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զն¬նության արձանագրությունը։
Պաշտպանը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107, 127 հոդվածները, նշել է, որ ապացույցների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ չկա որևէ հիմնավորում այն մասին, որ Էդ.Ճարոյանը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցավոր արարքը, նշված ապացույցներով հաստատվում է միայն դեպքը:
Վկա Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքներով, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, հիմնավորվել է, որ 06.08.2013թ., ժամը 11-ից 12-ն ըն¬կած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ճարոյանը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում և աշխատանքի վայրից դուրս է եկել ժամը 12-ից հետո, այսինքն ակն¬հայտ է, որ Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքով հիմնավորվում է էդուարդ Ճարոյանի անմեղությունը, այն հանգամանքը, որ վերջինը չէր կարող կատարել նշ¬ված ավազակային հարձակումը։
Ինչ վերաբերում է տուժողի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին, ապա պետք է նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարության 105, 221, 339-342, 343, 351 հոդվածների մեկնաբանություններից պարզ է դառնում, որ ճանաչման ենթակա անձը ներկայացվում է ճանաչողին նույն սեռի և արտաքի¬նով ու հագուստով ճանաչվողին հնարավորին չափ նման առնվազն երեք այլ անձանց հետ, անձին ճանաչման ներկայացնելը կատարվում է ընթերակաների մասնակցությամբ, իսկ դատական քննության ժամանակ ճանաչման ներկայաց¬նելը կատարվում է քրեական դատավարության օրենսգրքում սահմանված կանոնների պահպանմամբ, կողմերի մասնակցությամբ՝ առանց ընթերակաների, ինչպես նաև դատաքննության ժամանակ տուժողին հարցաքննելիս նախագահողը պարզում է տուժողի հարաբերություններն ամբաստանյալի հետ և նրան առաջարկում է հայտնել այն ամենը, ինչ հայտնի է իրեն գործի վերաբերյալ։
Այնինչ 25.06.2014թ. տեղի ունեցած դատաքննության ընթացքում տուժողի ցուցմունքի անվան տակ նախագահողի կողմից կատարվել է ամբաստանյալի միանձնյա ճանաչում, ի սկզբանե տուժողին հարց է տրվել, թե ճանաչում է արդ¬յո՞ք ամբաստանյալին, թե ո՞չ, որին ի պատասխան տուժողը հայտնել է, որ չի հիշում, իսկ այնուհետև տուժողի կողմից գործի վերաբերյալ իրեն հայտնի հան¬գամանքների մասին տեղեկություններ հայտնելուց հետո, շարունակվել է Էդուարդ Ճարոյանին ճանաչման ներկայացնելու գործընթացը, որի ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ քրեական գործի նյութերին ծանոթանալու ժամանակ, տեսնելով Էդուարդ Ճարոյանի լուսանկարը, քննիչին հայտնել է, որ վերջինին նմանեցնում է իր վրա ավազակային հարձակում կատարած երկրորդ անձնավո¬րությանը, իսկ Դատարանում տեսնելով Էդուարդ Ճարոյանին նմանեցնում է առաջին անձնավորությանը, բացի այդ էլ փողոցում տարբեր անձանց տեսնելով նմանեցնում է իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձանց և շատ հս¬տակ չի կարող ասել, որ դա Էդուարդ Ճարոյանն է, ուղղակի նմանեցնում է, տես¬նելով Էդուարդ Ճարոյանի ճաղատությունը նմանեցնում է երկրորդ անձնավո¬րությանը, ոչ երկրորդին է կարգին տեսել, ոչ էլ առաջինին։
Դրանից հետո 18.07.2014թ. հերթական դատաքննության ժամանակ տուժողը հակասելով ինքն իրեն, հայտնել է, որ ինքը դատական քննության հերթական նիստերի ըն¬թացքում ուսումնասիրել է ամբաստանյալին և վստահ կարող է ասել, որ նա իր վրա ավազակային հարձակում գործած առաջին անձնավորությունն է։ Այդ ամենը Դատարանի կողմից հիմք է ընդունվել և գնահատվել որպես Էդուարդ Ճարոյանի մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց՝ հաշվի չառնելով այն հանգամանքը, որ տուժողի հայտնած տեղեկություններն էականորեն միմյանց հակասում են, դատաքննության ժամանակ սկզբում այլ տեղեկություն է հայտնել, ինչը որ արդեն իսկ նշվել է, իսկ հետագայում, սուբյեկ¬տիվ դրդապատճառներից ելնելով, հայտնել է այլ բան և ընդհանրապես նման ձևով ապացույց ձեռք բերելը նախատեսված չէ ՀՀ օրենսդրությամբ, հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի սկզբունքներին և պահանջներին։ Այն, որ տուժողի հայտնած տեղեկությունը համոզմունք չի առա¬ջացնում, որ ինքն իբր ճանաչել է ամբաստանյալին, որպես իր վրա ավազա¬կային հարձակում կատարողի, հիմնավորվում է ինչպես նրա կողմից ներկա¬յացված հայցադիմումով, որտեղ գոյություն չունի տուժողի խոսքն այն մասին, որ Էդ.Ճարոյանն է կատարել ավազակային հարձակումը, այլ նա արտա¬հայտում է մեղադրող կողմի դիրքորոշումը, այնպես էլ դատական վիճաբանությունների փուլում, ռեպլիկի խոսքի ժամանակ, տուժողի արտահայտած հետևյալ միտքը՝ «եթե ինքը չի, թող ասի, թե ո՞վ է»։ Այս ամենը էական նշանակութ¬յուն ունեցող հանգամանքներ են, որոնք պետք է ևս հաշվի առնվեր և գնահա¬տականի արժանանար։
Պաշտպանը նշել է, որ մեղադրողի կողմից 27.10.2014թ. կայացրած որոշումը` մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին չի համապատասխանում գոր¬ծող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին:
Որոշման ուսումասիրությունից պարզ է դառնում, որ խախտվել են իր պաշտպանյալի մի շարք իրավունքներ, այն չի համապատաս¬խանում գործող օրենքի պահանջներին, որոշման եզրափակիչ մասում և որոշման մեջ գոյություն չունի նշում այն մասին, թե քրեական օրենսգրքի ո՞ր հոդվածով, հոդվածի ո՞ր մասով կամ կետով նախատեսված հան¬ցանքի կատարման մեջ է մեղադրվում իր պաշտպանյալը, չի կազմվել և պաշտ¬պանական կողմին չի ներկայացվել մեղադրական եզրակացություն, որպիսի հանգամանքը հնարավորություն կտար իր պաշտպանյալին կազմակերպել և իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը՝ առաջադրված մեղադրանքի և այն հաստատող ապացույցների շրջանակներում։
Պաշտպանական կողմը գտնում է, որ նշված խախտումներն էական են, դրսևորվել են իր պաշտպանյա¬լի սահմանադրական իրավունքների և ՀՀ քրեական օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ և միայն դրանց առկայությունը բավարար է, որպեսզի Էդ.Ճարոյանի նկատմամբ կայացվի արդարացման դատական ակտ։
Դատարանի հետևությունները հիմնված են միմիայն անհիմն ենթադրության վրա, գոյություն չունի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամ¬բողջություն, նույնիսկ չկա մեկ հիմնավոր տեղեկություն այն մասին, որ իր պաշտպանյալ Էդուարդ Ճարոյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, այսինքն Դատարանի կողմից չի լուծվել իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակում կատարած լինելու հարցը:
Պաշտպանը վերաքննիչ բողոքով խնդրում է` վերաքննության արդյունքում հաստատել դատաքննության ժամանակ տուժողի ցուցմունքի անվան տակ կատարված ամբաստանյալի միանձյա ճանաչման որպես ապա¬ցույցի օգտագործման անթույլատրելիությունը, բեկանել և փոփոխել Դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռը, կայացնել արդարացման դատական ակտ, ճանաչել և հռչակել հանցանքի կատարման մեջ Էդուարդ Ճարոյանի անմեղությունն այն մեղադ¬րանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը բողոքի դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում, քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ձեռք բերված և Դատարանում հետազոտված ապացույցներով:
Առաջադրված մեղադրանքում Էդուարդ Ճարոյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը` գործում նշված ժամանակահատվածում, ինքը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում: Այդ օրը գնացել է որոշակի տեղեր, որոնք, անձնական են եղել և գաղտնիությունից ելնելով, չի ցանկանում լուսաբանել: Ինչ վերաբերում է իր կողմից ինչ-որ հեռախոսահամարից Սամվելին զանելուն, ապա ինքը հնարավոր է, որ ուրիշ մեկից է վերցրել հեռախոս և զանգել: Հնարավոր է նաև իրեն մեղսագրվող հացագործություն կատարած անձը իրեն ծանոթ էլ լինի: Ինքն իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը չի կատարել: Իրեն հիմա մեղադրում են այն բանի համար, որ հնարավոր է ինքը գիտի, թե ով է կատարել հանցագործությունը և չի ասում:
Ամբաստանյալ Էդուրադ Ճարոյանի կատարած հանցանքը Դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով`
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Լեոի 12-րդ շենքի 16 բնակարանում: 2013թ. օգոստոսի 05-ին` երեկոյան կողմ, իրեն զանգել են հեռախոսով, ներկայացել են «ջրմուղ»-ից, հարցրել են` ինչպես է ջրամատակարարումը, ինքը պատասխանել է, որ հաճախակի ճնշումն ընկած է լինում: Իրեն հարցրել են արդյոք գոհ է իրենց տեսուչից, ինքը պատասխանել է, որ գոհ է: Ասել են, որ բարենորոգումներ են պատրաստվում կատարել, ինչի համար տեսուչը պետք է շրջի տներով: Ասել են, որ իրենց ներկայացուցիչը գալու է իրենց մոտ և ինքը պետք է նաև ներկայացնի վճարման կտրոնները: Իր մոտ կասկած չի առաջացրել այդ զանգը: Իրենք ջրամատակարարումից դժգոհ են եղել: Այդ օրն ինքը հարևանուհուն պատմել է, որ իրեն զանգահարել են ջրմուղից, հարևանուհին պատասխանել է, որ իրենց էլ են զանգել: Հաջորդ օրն ամուսնուն ճանապարհել է աշխատանքի և պայմանավորվածության համաձայն ժամը 11:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպեր իր հորաքրոջը: 11:05-ին դուռը զանգել են, ներկայացել են «ջրմուղից», ինքը ուղեկցել է դեպի ջրաչափը: Այնուհետև խոհանոցում իրեն ասել է, որ ներկայացնի վճարման կտրոնները: Այդ մարդը եղել է մուգ ակնոցներով, սպիտակ գլխարկով, սպիտակ վերնաշապիկով: Ինքը գնացել է սենյակից կտրոնների տուփը բերել է և մինչ տուփը բացելը հոսանքի լարման ձայն է լսել իր ուսի հատվածում: Վախից չի հիշում ինչ է արել այդ պահին: Այդ սարքը էլեկտրաշոկ է եղել: Իրեն թվացել է` ուշաթափվել է: Այնուհետև ևս մեկ անգամ էլ է ենթարկվել հոսանքահարման: Երբ կարճ ժամանակ անց ուշքի է եկել, այդ մարդն իրեն հարվածել է, ստիպել է պառկել և կապել է իր ոտքերը: Մի պահ այդ մարդը դուռը բացել և տուն է հրավիրել մեկ այլ անձի: Ինքը մշուշոտ է տեսել երկրորդ անձնավորությանը, իրեն թվացել է, որ նա ճաղատ է, ամբողջովին սև հագուստով: Իր տուն ներխուժած անձինք գնացել են ժամը 12:10-ի կողմերը: Երկրորդ անձնավորությանը հաստատ չի ճանաչի, քանի որ նա տուն մտնելուց անմիջապես հետո գլխին դիմակ է հագցրել: Հիմնական գործողությունները կատարել է առաջինը տուն մտնող անձնավորությունը: Բռունցքով հարվածել է իր գլխին, կապել է ձեռքերը և սև գույնի ինչ-որ դիմակ է քաշել իր գլխին: Հարցրել են տան իրերի տեղը, ինքն էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Իր և իր ամուսնու անուններն իմացել են` դիմել են անունով: Նաև ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, բերել են իր մոտ, հարցրել են, թե որը ինչ բանալի է: Այդ ժամանակ, երբ բացել են իր դիմակը, նկատել է, որ սպիտակ հագուստով մարդու ձեռքերին բժշկական ձեռնոցներ են: Իր վզից անընդհատ սեղմել են, պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է: Սպառնացել են, որ, եթե բանալիներն իր ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` իրեն կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի Ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես իր ամուսնուն չի տեսնի: Հետո իր կապերը թուլացրել են և սպառնացել են, որ իրենց հետևից չնայի: Իրեն ասել են, որ 15 րոպե չշարժվի, նրանք իր ամուսնուն կասեն, կգա իրեն կօգնի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Այդ ընթացքում իր հորաքույրն անընդմեջ զանգել է: Քիչ անց զանգել է նաև իր ամուսինը, ինքը վերցրել է հեռախոսը, հայտնել է կատարվածի մասին: Ամուսինը եկել է տուն ու տեսնելով իր վիճակը` զանգել է շտապօգնություն և Ոստիկանություն: Իրեն պատճառված վնասը կազմում է` բիժուտերիայի արժեքը` 2.000.000 դրամից ավելի, 250 եվրո, որի հետ եղել է նաև 10.000 ՀՀ դրամ, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է ամբաստանյալին: Սկզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել, ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածներն այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության համար իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չի եղել: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվծքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահեր, ապա ինքը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր, ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել:
Վկա Աշոտ Խանդանյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին սովորականի պես առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի: Ժամը 11:00-ին կամ ավելի ուշ իրեն է զանգել Գոհարի հորաքույրը և ասել, որ զանգահարում է Գոհարին, սակայն նա չի պատասխանում, հարցրել է` արդյոք տեղյակ է, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Մոտավորապես ժամը 11:30-ի կամ 12:30-ի սահմաններում զանգել է Գոհարին, վերջինս վախեցած ձայնով է խոսել, ինքը հասկացել է, որ ինչ որ բան եղել է: Իրեն ասել է, որ գնա տուն, չվախենա: Ինքն անմիջապես գնացել է տուն, տեսել է տունը տակնուվրա եղած, իր կինը ծեծված, գլուխը վնասված: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Իր կինը պատմել է, որ դուռը զանգել են, ներկայացել են «ջրմուղից», նա բացել է դուռը և գնացել է զուգարան, որտեղ տեղադրված է եղել ջրաչափը: Այնուհետև էլեկտրաշոկով հոսանքահարել են իր կնոջը: Իր կինն ասել է նաև, որ նախորդ օրը զանգել են իրեն, ներկայացել են «ջրմուղից», հարցրել են ջրամատակարարման որակի մասին, նա էլ բողոքել է` ասելով, որ ճնշումը թույլ է, անջատում են հաճախակի: Մտել է ջրաչափն է նայել, հետո ուզել է վճարման կտրոնները: Ինքը ուշադիր չի եղել, չի նկատել, որ մինչև դեպքի օրը իրեն հետևած լինեն: Տուն ներխուժողները հնարավոր է իմացել են` ինքը որտեղ է աշխատում, որովհետև հարցրել են` որտեղ է ոսկեղենը, ոսկեղեն են տարել: Ինքը կնոջը հարցրել է տուն մտնողների տեսքի մասին, նա էլ պատասխանել է, որ եղել է ակնոցներով, կեպիով: Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերություններ չունի, որևէ կասկած չունի ավազակային հարձակում կատարած անձանց վերաբերյալ: Չի հիշում, որ երբևէ տեսած լինի ամբաստանյալին:
Վկա Ալլա Հովսեփյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում, երբևէ չի տեսել, ճանաչում է տուժողին, ով իր դիմացի հարևանն է, նրա հետ շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում: Դեպքի օրը չի հիշում, բայց այն եղել է օգոստոս ամսին` ժամը 11:00-ի սահմաններում: Դեպքից մեկ շաբաթ առաջ իրենց զանգեր է եկել, ներկայացել են ջրմուղից, հետաքրքրվել են իրենք գոհ են սպասարկումից, տեսուչներից, թե ոչ: Իրեն կոնկրետ օր չեն ասել` երբ են գալու ստուգումների: Իր իմանալով Գոհարին էլ են զանգել, ասել են, որ գալու են ստուգումների, Գոհարն իր քրոջ հետ է խոսել այդ մասին: Դեպքի օրն իրենց կրկին զանգ է եկել, իր աղջիկն է զրուցել զանգահարողների հետ, որը տևել է բավականին երկար, իրենք մինչև պատասխանել են զանգերին, այդ ընթացքում նրանք մտել են տուժողի բնակարան: Ինքը ոչինչ չի լսել և տեսել, դեպքի մասին իմացել է, երբ շտապօգնություն է եկել: Տեսել են, որ տուժողին ծեծել են, աչքը եղել է ուռած, դեմքը` այտուցված: Նրան ծեծել են տան մեջ, մտել և իրեր են հափշտակել տանից: Հետո ոստիկաններն են եկել, հետքեր են վերցրել, ստուգել են: Երեկոյան, երբ Գոհարը տուն է եկել հիվանդանոցից նոր իրենց պատմել է, որ մտել են բնակարան, սկզբում եղել է մեկ հոգի, այնուհետև երկրորդն է եկել, Գոհարին ծեծել են, փող ու ոսկեղեն են ուզել, ինչ-որ բաներ տարել են, վախեցրել են: Իրեն զանգել են դեպքի օրը, դեպքը տեղի ունենալու նույն ժամին: Իրենք ձայներ չեն լսել: Տանը եղել են ինքը, իր աղջիկն ու թոռնիկը: Ամբաստանյալին այդ ժամանակահատվածում չի տեսել, չի ճանաչում: Իր քրոջը հարցրել է արդյոք չեն բռնել այն անձին, ով մտել է Գոհարի տուն, նա էլ պատասխանել է, որ բռնել են: Այդ խոսակցությունը եղել է գործի դատաքննությունից շատ կարճ ժամանակ առաջ:
Վկա Նաիրա Բալայանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում, իրենց տան հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա հանդիսանում է իր ամուսնու` Սամվել Ենոքյանի ընկերը, մեկ անգամ եղել է իրենց տանը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին առավոտյան մինչև ժամը 12:00-ն զանգահարել են իրենց տուն և հայտնել են, որ «ջրմուղից» են, զանգել են երկու անգամ մոտավորապես 15 րոպե միջակայքով: Առաջին անգամ հարցրել են` արդյոք գոհ են «ջրմուղի» աշխատանքից, ջրամատակարարումն ինչպես է, տեսուչից գոհ են, թե ոչ: Ասել են նաև որ գալու են ստուգումների: Երկրորդ անգամ, երբ զանգահարել են, ասել են, որ անդորրագրերը պատրաստ պահեն, որպեսզի ցույց տան: Ինքը հարցրել է արդյոք խնդիր կա, իրեն պատախանել են, որ պետք է դուռը բացեն, որպեսզի ստուգեն ջրաչափը, ջրի որակը և ջրի հետ կապված ամեն ինչ: Ինքը հետագայում «ջրմուղի» աշխատակիցներից ճշտել է, որ իրենց տան զանգը «ջրմուղից» չի եղել, քանի որ նրանք այդպիսի զանգեր չեն կատարել: Դրանից 2 օր առաջ զանգ է եկել իրենց տուն, իր ամուսնուն են հարցրել: Դա անսպասելի դեպք է, քանի որ իր ամուսնուն սովորաբար տան համարով չեն զանգել, զանգել են միայն բջջայինին: Իր ամուսինն ասել է, որ զանգահարողը եղել է ամբաստանյալը, սակայն չի ասել` ինչ են խոսել: Ինքը գիտի, որ իր ամուսինը ամբաստանյալի մոտից պարբերաբար անվադողեր է գնել: 2013թ. հունիսի 04-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, իրենց տան քաղաքային հեռախոսահամարին եկած զանգերից 099-05-02-33 համարից զանգահարել է Էդուարդ Ճարոյանը, քանի որ այդ ժամանակահատվածում իրենց բնակարանի հեռախոսահամարին 010-46-41-01 հեռախոսահամարից եղել է զանգ իր մոր բնակարանից, որտեղից, բնականաբար, Էդուարդ Ճարոյանը չէր կարող զանգահարել:
Վկա Արմեն Քալանթարյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա իր մոր հորեղբոր որդին է: Էդուարդն իրեն խնդրել է հեռախոսահամար գնել նրա որդու համար, ինքը չի մերժել, գնացել է «վիվասել» և, որքանով որ հիշում է, գնել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարն ու տվել է ամբաստանյալի որդուն` նրա օգտագործման համար: Էդուարդի որդին իրեն հազվադեպ է զանգել: Էդուարդ Ճարոյանն օգտագործել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին ինքն ու Էդուարդ Ճարոյանը սովորականի պես 08:30-09:00-ին գնացել են աշխատանքի` Երևանյան լճի մոտ գտնվող վուլկանացման կետում: Ինքը կոնկրետ չի հիշում 2013թ. օգոստոսի 06-ին է եղել իր ասածները, թե մեկ օր հետո կամ առաջ: Որքանով հիշում է Էդուարդի բարեկամ Դավիթն է եկել ցերեկվա ժամերին` ժամը 12:00-ից հետո, և նրանք երկուսով դուրս են եկել: Այնուհետև վերադարձել է միայն Դավիթը: Ինքը Դավիթին հարցրել է Էդուարդը գալու է, թե ոչ, նա իրեն պատասխանել է` հավանական է` ոչ: Շատ անգամ է եղել, որ ինքը տվել է իր հեռախոսը Էդուարդին, քանի որ նրա հեռախոսի լիցքավորումը շուտ է վերջացել: Իր հեռախոսի մեջ Էդուարդը դրել է իր քարտը: Քանի որ իր հեռախոսի մեջ նոր քարտ տեղադրելուց իրեն կարճ հաղորդագրություն է գալիս, իր հիշելով Էդուարդը հեռախոսի մեջ դրել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: Ըստ իրեն` ամբաստանյալը գտնվել է նորմալ ֆինանսական վիճակում, նշված վուլկանացման կետը նա է աշխատացրել: Օգոստոսի 06-ին իրենց աշխատակից Հովոյի ծննդյան օրն է, որն այդ օրն աշխատանքի չի եկել: 099-05-02-33, 091-99-11-83 հեռախոսահամարներն իրեն ծանոթ չեն, ինքը սովորաբար աշխատանքի բերումով և որպես բարեկամ օրական 10-15 անգամ հեռախոսազանգ է ունեցել ամբաստանյալի հետ, ով այդպիսի հեռախոսահամարներ չի օգտագործել: Դեպքի օրը և դրան նախորդող օրերին ամբաստանյալի մոտ արտառոց որևէ բան չի նկատել: Հաճախակի է եղել, որ ամբաստանյալի մոտ մարդիկ են եկել, նա գնացել է աշխատանքից և այդ օրը հետ չի վերդարձել: Շատ դեպքեր են եղել, որ Էդուարդը մոռացել է հեռախոսը, կամ այն անջատված է եղել, և նա իրենից է հեռախոս վերցրել:
Վկա Սամվել Ենոքյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի 18 բնակարանում, ճանաչում է ամբաստանյալին շատ վաղուց` 1998-1999 թվականներից, նրա հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Իրենց միջև մոտավորապես 6 տարի է, ինչ մտերմություն է ձևավորվել: Դեպքի մասին լսելով և իրեն հարցաքննելու ժամանակ է իմացել: Իր կինն իրեն ասել է, որ ջրմուղից զանգել և ասել են, որ պետք է գան ստուգումներ կատարեն: Ինքը դրան նորմալ է վերաբերվել: Ջրմուղից իրենց տուն զանգահարել են իր տղայի ծննդյան օրը` օգոստոսի 06-ի առավոտյան: Դրանից երկու օր առաջ Էդուարդը զանգահարել է իրենց տուն, որից 15-20 րոպե անց եկել է իրենց տուն: Այդ օրն Էդուարդն իրենից գումար է խնդրել, և քանի որ ինքը գումար չի ունեցել, նրան մերժել է: Էդուարդի կողմից իրենից գումար ուզելը արտառոց չի թվացել, քանի որ իրենք մոտ են եղել և հաճախակի է եղել, որ ինքն է վերցրել Էդուարդից գումար կամ` հակառակը: Իր բնակարանի հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Եղել են դեպքեր, որ բարեկամներից էլ զանգահարեն իրենց բնակարան և իրեն հարցնեն: Ինքը չի հիշում իր բնակարանի հեռախոսահամարը տվել է Էդուարդին, թե ոչ, հնարավոր է նա հարցրել է, ինքն էլ տվել է: Քննիչը հարցաքննության ժամանակ իրեն հեռախոսազանգերի վերծանումներ է ցույց տվել: Հիշում է, որ 2013թ. օգոստոսի 04-ին իրենց բնակարան կատարվել է 3-4 զանգ: Մեկը եղել է իր զոքանչի տանից, մեկը իր կնոջ ընկերուհին է եղել, իսկ մյուսը անծանոթ համար է եղել: Որքանով հիշում է 099-05-02-33 հեռախոսահամարը եղել է վերծանումների մեջ, սակայն դա իրեն ծանոթ չէ: Հնարավոր չէ, որ Էդուարդն իրենց բակարան զանգահարած լինի իր զոքանջի կամ կնոջ ընկերուհու համարներից: 099-05-02-33 հեռախոսահամարի զանգահարման ժամը մոտավորապես համընկնում է Էդուարդ Ճարոյանի զանգելու ժամի հետ: Ինքը Էդուարդի հետ խոսել է ժամը 16:00-ից հետո: Ինքը չի նկատել Էդուարդի մոտ արտառոց հոգեվիճակ, նա եղել է միշտ սովորականի պես: Էդուարդն իրեն միշտ զանգահարել է իր հեռախոսահամարից:
Վկա Հրաչյա Կիրակոսյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի 15 բնակարանում: Իրենց բնակարանի հեռախոսահամարն է 42-05-55: Նոր տարվա տոներից հետո իրեն զանգահարել են «ջրմուղից», հարցրել են տանն է լինելու, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ տանն է: Զանգահարողներին ինքը ասել է, որ իրենց տեսուչը կին է և իրենք հեռախոսով են հայտնել ջրաչափի ցուցմունքը: Զանգահարողի ձայնից հասկացել է, որ նա եղել է մինչև 40 տարեկան: Նրանք իրենց գալու մասին որևէ բան չեն ասել: Այնուհետև, իր համար զարմանալիորեն իրենց տուն է եկել ոչ իրենց մշտական ջրմուղի տեսուչը, ով կին է եղել, այլ երկու տղաներ: Մտել են տուն, իրենց սիրալիր են պահել և մուտքից հեռացել են: Չի հիշում իրենց բնակարան եկող տղաների մեջ ամբաստանյալը եղել է, թե ոչ: Իր հիշելով 2013թ. օգոստոս ամսին իրենց ջրմուղից չեն զանգահարել, քանի որ իրենք քաղաքում չեն եղել: 099-05-02-33 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չէ: Նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքներն այն մասին, որ «2013թ. օգոստոսին զանգ է եկել իրենց տուն, ներկայացել են ջրմուղից: Զանգահարողը եղել է տղամարդ: Հարևաններից հարցուփորձ է արել արդյոք զանգահարել են ջրմուղից, ոմանք պատասխանել են, որ զանգ չի եկել, ոմանք էլ ասել են, որ իրենց էլ է զանգ եկել և նրանք էլ են զարմացած եղել, որ նախկին տեսուչ Հասմիկը չի զանգել», ավելի արժանահավատ են քանի որ ինքը այդ ժամանակ ավելի լավ է հիշել կատարվածը:
Վկա Զարուհի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևանի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանում: Ճանաչում է Գոհար Ղևոնդյանին և Աշոտ Խանդանյանին, որոնք բնակվում են իրենց դիմացի թիվ 16 բնակարանում: Նրանց հետ իրենց ընտանիքը գտնվում է ջերմ, հարևանական հարաբերությունների մեջ: 2013թ. օգոստոսի 06-ին Գոհարի տանը եղած ավազակային հարձակման մասին իմացել է, երբ իրենց դուռը ծեծել է իր քույր Մանեն և ինքը, դուռը բացելով, տեսել է Գոհարին, ով արյունոտ վիճակում ասել է իրեն, թե ինչպես ինքը չի լսել նրա բղավոցը: Այդ ժամանակ նրանց տուն են եկած եղել նաև շտապօգնության աշխատակիցները: Ինքը տեղեկացել է, որ դրանից մի քանի րոպե առաջ երկու անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մտել են նրանց բնակարան, կապել Գոհարին և հափշտակել գումար և ոսկեղեն: Դա լսելով` ինքը հիշել է, որ այդ օրը և դրա նախորդ օրը իրենց բնակարան են զանգել ջրմուղից: 2013թ. օգոստոսի 05-ին` ժամը 19:00-20:00-ն, զանգահարել են, հարցրել ջրաչափի թիվը, նաև, ասել են, որ այդ օրը կամ հաջորդ օրը գնալու են ստուգեն նրանց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Օգոստոսի 06-ին նույնպես, ժամը 11:00-ի սահմաններում զանգել են ջրմուղից, զանգին պատասխանել է ինքը: Ասել են, որ ստուգումներ են լինելու, գնալու են ստուգեն խողովակները և պարզեն իրենց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Մինչ այդ հարցրել են նաև ջրաչափի թիվը: Զանգահարողի ձայնը եղել է երիտասարդ տղայի ձայն, որն իրեն անծանոթ է եղել: Ինքը դեպքի օրն իրենց շենքի մոտակայքում կասկածելի անձանց կամ միջադեպեր չի նկատել: Կատարված հանցագործության մեջ կոնկրետ ոչ ոքի չի կասկածում, իրեն կասկածելի են թվացել միայն այդ զանգերը:
2013թ. օգոստոսի 06-ի դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով այն մասին, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևանի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանը: Դեպքի վայրի զննության մասնակից Ա.Խանդանյանը հայտարարել է, որ 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, 2 անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մուտք են գործել իրենց բնակարան, ապա ծեծի ենթարկել և կապկպել իր կնոջը` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին, որից հետո հափշտակել են գումար և ոսկյա զարդեր ու հեռացել:
2013թ. օգոստոսի 08-ի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունով այն մասին, որ Գ.Ղևոնդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, և ավազակային հարձակման արդյունքում, որոնք առանձին-առանձին պատճառել են ձախ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ և ձախ ակնակապիճների, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղումները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, մնացած վնասվածքները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
2013թ. օգոստոսի 16-ի Էդուարդ Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով այն մասին, որ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է «Կենխինդա» մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով բջջային հեռախոս, որի մեջ դրված է եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 համարով հեռախոսաքարտերը:
2013թ. օգոստոսի 16-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 05-ին և ավարտվել 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 12:26-ին: 091-99-11-84 հեռախոսահամարը նշված ժամանակահատվածում շահագործվել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 05.08.2013թ.` ժամը 17:45-ին, 17:49-ին, 17:54-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարից ելքային զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-81-90 և 010-53-33-46 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ տեղի են ունեցել համապատասխանաբար 154, 95 և 65 վայրկյան տևողության հեռախոսային խոսակցություններ: 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 10:54-ին և 10:55-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություններ է ստացել «Բիլայն» ընկերությունից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:01-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 35 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ, ժամը 11:04-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 6 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խորենացի փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 12:26-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Իսակովի պողոտայի թիվ 29 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 11:01-ից մինչև 12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը շահագործվել է 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:01-ին առկա է 35 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:02-ին, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություն է ստացել «Բիլայն» ընկերությունից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:04-ին, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային 5 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է ունեցել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ., ժամը 11:06-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից և տեղի է ունեցել 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն: 06.08.2013թ. 091-99-11-83 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է ստացել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի «Հրազդան» մարզադաշտում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից:
35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 03-ին և ավարտվել օգոստոսի 10-ին: Նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ 2013թ. օգոստոսի 3-ից` ժամը 23:17-ից, մինչև օգոստոսի 04-ը` ժամը 00:31-ը, շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը և ունեցել բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013թ., ժամը 18:20-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից 129 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է կատարվել 010-42-39-76 հեռախոսահամարին: 05.08.2013թ.` ժամը 17:45-ից մինչև 17:57-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարվել են արդեն իսկ զննված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013թ.` ժամը 10:28-ին և 10:30-ին, համապատասխանաբար 10 և 108 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 10:34-ին և 10:37-ին, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-08-20 հեռախոսահամարից համապատասխանաբար 70 և 77 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-42-02-79 և 010-42-39-76 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 10:54-ից մինչև ժամը 12:26-ը, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը և կատարվել վերը նշված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013թ.` ժամը 16:51-ին, 22:00-ին, 22:21-ին, 08.08.2013թ.` ժամը 13:11-ին, 17:19-ին, 17:52-ին, 09.08.2013թ.` ժամը 11:04-ին, 11:05-ին, 19:53-ին և 10.08.2013թ.` ժամը 18:33-ին, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարը:
86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 1-ին` ժամը 09:17-ին և ավարտվել օգոստոսի 6-ին` ժամը 12:26-ին: 01.08.2013թ.` ժամը 09:17-ից մինչև ժամը 11:14-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը: 01.08.2013թ.` ժամը 11:20-ից մինչև 06.08.2013թ.` ժամը 08:48-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 096-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը, որն այդ ժամանակահատվածում կատարել է բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 06.08.2013թ.` ժամը 11:01-ից մինչև ժամը 12:26-ը, 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-83 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարված հեռախոսազանգերն արդեն իսկ նշվել են:
2014թ. մարտի 04-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014 թվականի «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվում են 2013թ. օգոստոսի 01-ին` ժամը 12:36:57-ին և ավարտվում 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 11:43:25-ին: 010-42-39-76 հեռախոսահամարից նշված ժամանակահատվածում կատարվել են բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013թ. նշված հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013թ.` ժամը 14:35:51-ին և 18:52:43-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 263 և 174 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013թ.`ժամը 18:22:14-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 130 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 06.08.2013թ. 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01, 010-66-11-40, 010-43-23-70 և բջջային 099-05-08-20, 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013թ.` ժամը 09:37:59-ին, 10:49:25-ին և 11:42:07-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 709, 75 և 37 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013թ.` ժամը 10:00:10-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 1019 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-66-11-40 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ.` ժամը 10:39:08-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 76 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ. ժամը 10:50:56-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 36 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ.` ժամը 11:43:25-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 21 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-43-23-70 հեռախոսահամարից:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, իրավացիորեն ապացուցված ու հաստատված է համարել այն, որ՝ Էդուարդ Ճարոյանը, ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ, խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել խոշոր չափի գույք: Այսինքն՝ ամբաստանյալը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, որի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
Անդրադառնալով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի խնդրանքին՝ դատաքննության ժամանակ տուժողի ցուցմունքի անվան տակ կատարված ամբաստանյալի միանձյա ճանաչման որպես ապա¬ցույցի օգտագործման անթույլատրելիությունը հաստատելու վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհին է և ենթակա է մերժման, քանի որ դատական քննության ընթացքում տեղի չի ունեցել ամբաստանյալի միանձնյա ճանաչում, չի կազմվել ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություն, այլ տուժողը ցուցմունք տալու ժամանակ ճանաչել է ամբաստանյալին և դրա վերաբերյալ նախագահողի կողմից կատարվել են պարզաբանումներ:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալին արդարացնելու առումով դատական ակտը բեկանելու և բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Էդ.Ճարոյանի դատաքննության ընթացքում ներկայացված միջնորդությանը` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանի 20.08.2013թ. «Կալանավորված անձի տեսակցությունը և կապն ընտանիքի ու արտաքին աշխարհի հետ արգելելու մասին» որոշմամբ, իր տեսակցությունն ու հեռախոսազանգերը ազգականների, զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների և այլ անձանց հետ, ինչպես նաև կապն ընտանիքի և արտաքին աշխարհի հետ արգելքը վերացնելուն, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման, քանի որ վերացել են հիմքերը, որ դա կարող է բացասական անդրադառնալ քրեական գործի քննության շահերի վրա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանի 20.08.2013թ. «Կալանավորված անձի տեսակցությունը և կապն ընտանիքի ու արտաքին աշխարհի հետ արգելելու մասին» որոշմամբ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի տեսակցությունն ու հեռախոսազանգերը ազգականների, զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների և այլ անձանց հետ, ինչպես նաև կապն ընտանիքի և արտաքին աշխարհի հետ արգելքը` վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
գործ ԵԿԴ/0077/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Լիանա Ոսկանյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վահագն Պողոսյանի
տուժող` Գոհար Ղևոնդյանի
պաշտպան` Գիվի Հովհաննիսյանի
ամբաստանյալ` Էդուարդ Ճարոյանի
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ծնված 22.06.1973 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` երկու անձ, հաշվառված է ք.Երևան, Սվաճյան 22 շենքի 33 բնակարանում, բնակվել է ք.Երևան, Շերամի 95/20 տանը, ներկայումս` ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր է, կալանքի տակ է 16.08.2013 թվականից:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2013 թվականի օգոստոսի 18-ի որոշմամբ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում Աշոտ Միսակի Խանդանյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանում իր կնոջ` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի հետ: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-ից 11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում 2 անհայտ անձինք մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարան, կապել, ծեծի են ենթարկել իր կնոջը և հափշտակել բնակարանից 80.000-100.000 ՀՀ դրամ, 400-500 ԱՄՆ դոլար գումար և ոսկյա զարդեր` 600.000-800.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ իրենց պատճառելով մոտ 1.100.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15140213 քրեական գործը:
2013 թվականի օգոստոսի 06-ին Գոհար Ղևոնդյանը թիվ 15140213 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ին ժամը 18:00-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի աշխատակիցները, իրացնելով ստացված օպերատիվ տեղեկությունները, ավազակություն կատարելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 2/8 հասցեից ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանին: Նույն օրը կատարված Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել և առգրավվել են 5 հատ 1000 ՀՀ դրամանոց, 3 հատ 200 ՀՀ մետաղադրամ, 2 հատ 100 ՀՀ մետաղադրամ, ՙՄերսեդես-Բենց՚ գրառումով պատյան, որի մեջ դրված է եղել ՙԵրևան-Սիթի՚ բոնուս քարտ` 037600 համարով, սպիտակ թուղթ, որի վրա գրված է եղել հեռախոսահամար և անուն, հեռախոս` ՙԿենխինդա՚ մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով, որի մեջ դրված են եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 հեռախոսաքարտերը, վարորդական վկայական Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանի անվամբ:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ին Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման կասկածանքով ձերբակալվել է:
2013 թվականի օգոստոսի 18-ին Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը թիվ 15140213 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նախաքննական մարմնի կողմից Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում վրջինիս հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևան քաղաքի Խորենացի 24 հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ, հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը:
Այսպես.
Էդուարդ Ճարոյանը և ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Աշոտ Միսակի Խանդանյանը Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում •ործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով, իսկ վերջինիս կինը` Գոհար Ղևոնդյանը, ամուսնու աշխատավայր ներկայանալուց հետո տանը մնում է միայնակ, 2013թ. օգոստոսի սկզբներին նպատակադրվել են ավազակությամբ հափշտակել Գ.Ղևոնդյանին պատկանող գույքը:
Այնուհետև, խաբեությամբ Գ.Ղևոնդյանի բնակարան ապօրինի մուտք գործելն ապահովելու և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով 2013թ. օգոստոսի 05-ին Է.Ճարոյանն իրեն պատկանող` 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի ապարատի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, զանգահարել Գ.Ղևոնդյանի բնակարանի հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, տեղեկացրել, թե իբր ընկերության աշխատակիցների կողմից 2013թ. օգոստոսի 6-ին ստուգայցեր են կատարվելու բնակարան: Գ.Ղևոնդյանի մոտ կասկածների տեղիք չտալու համար զանգահարել է վերջինիս հարևանուհի` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակչուհի Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի հեռախոսահամարին և կրկին ներկայացել ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, վերջինիս նույնպես իրազեկել նախատեսված այցելության մասին:
Հաջորդ օրը` 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ավազակային հարձակումը կատարելուց առաջ, Էդուարդ Ճարոյանը, գտնվելով Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցում, իր նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրա•ործելու համար ձեռք բերված մյուս բջջային 099-05-02-33 և 099-05-08-20 համարի հեռախոսաքարտերը և հեռախոսազանգեր է կատարել Երևան քաղաքի Եղբայրության 16 շենքի բնակարաններ` ներկայանալով ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲԸ աշխատակից:
Այնուհետև, նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը և հեռախոսազանգ կատարել ավազակային հարձակմանը օժանդակող գործով չպարզված անձնավորությանը, ով Էդուարդ Ճարոյանին պատկանող մեկ այլ բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված մյուս բջջային 091-99-11-83 համարի հեռախոսաքարտը: Վերջինս ավազակային հարձակումից անմիջապես առաջ զանգահարել է Գ.Ղևոնդյանի հարևանուհի Ալլա Հովսեփյանին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից` նման ձևով շեղելով նրա ուշադրությունը:
Դրանից հետո, նույն օրը ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը, ներկայանալով որպես ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարան, հարձակվել Գոհար Ղևոնդյանի վրա, վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` կապել և ծեծի ենթարկել` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, որից հետո Էդուարդ Ճարոյանն ապօրինի մուտք է գործել նշված բնակարան և բնակարանում իրեն սպասող հանցակցի հետ ավազակությամբ հափշտակել են Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 Եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և դիմել փախուստի:
Նախաքննական մարմնի 2014 թվականի մայիսի 06-ի որոշմամբ թիվ 15140213 քրեական գործից անջատվել Է.Ճարոյանի հետ ավազակային հարձակում կատարած անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և ավազակային հարձակմանն օժանդակած անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում և շնորհվել է թիվ 15140213/1 համարը:
2014 թվականի մայիսի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը` գործում նշված ժամանակահատվածում ինքը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում: Այդ օրը գնացել է որոշակի տեղեր, որոնք, անձնական են եղել և գաղտնիությունից ելնելով, չի ցանկանում լուսաբանել: Ինչ վերաբերում է իր կողմից ինչ-որ հեռախոսահամարից Սամվելին զանելուն, ապա ինքը հնարավոր է, որ ուրիշ մեկից է վերցրել հեռախոս և զանգել: Հնարավոր է նաև իրեն մեղսագրվող հացագործություն կատարած անձը իրեն ծանոթ էլ լինի: Ինքն իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը չի կատարել: Իրեն հիմա մեղադրում են այն բանի համար, որ հնարավոր է ինքը գիտի, թե ով է կատարել հանցագործությունը և չի ասում:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոի 12-րդ շենքի 16 բնակարանում: 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին` երեկոյան կողմ, իրեն զանգել են հեռախոսով, ներկայացել են ՙջրմուղ՚-ից, հարցրել են` ինչպես է ջրամատակարարումը, ինքը պատասխանել է, որ հաճախակի ճնշումն ընկած է լինում: Իրեն հարցրել են արդյոք գոհ է իրենց տեսուչից, ինքը պատասխանել է, որ գոհ է: Ասել են, որ բարենորոգումներ են պատրաստվում կատարել, ինչի համար տեսուչը պետք է շրջի տներով: Ասել են, որ իրենց ներկայացուցիչը գալու է իրենց մոտ և ինքը պետք է նաև ներկայացնի վճարման կտրոնները: Իր մոտ կասկած չի առաջացրել այդ զանգը: Իրենք ջրամատակարարումից դժգոհ են եղել: Այդ օրը ինքը հարևանուհուն պատմել է, որ իրեն զանգահարել են ջրմուղից, հարևանուհին պատասխանել է, որ իրենց էլ են զանգել: Հաջորդ օրը ամուսնուն ճանապարհել է աշխատանքի և պայմանավորվածության համաձայն ժամը 11:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպեր իր հորաքրոջը: 11:05-ին դուռը զանգել են, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, ինքը ուղեկցել է դեպի ջրաչափը: Այնուհետև խոհանոցում իրեն ասել է, որ ներկայացնի վճարման կտրոնները: Այդ մարդը եղել է մուգ ակնոցներով, սպիտակ գլխարկով, սպիտակ վերնաշապիկով: Ինքը գնացել է սենյակից կտրոնների տուփը բերել է և մինչև տուփը բացել, հոսանքի լարման ձայն է լսել իր ուսի հատվածում: Վախից չի հիշում ինչ է արել այդ պահին: Այդ սարքը էլեկտրաշոկ է եղել: Իրեն թվացել է` ուշաթափվել է: Այնուհետև ևս մեկ անգամ էլ է ենթարկվել հոսանքահարման: Երբ կարճ ժամանակ անց ուշքի է եկել, այդ մարդը իրեն հարվածել է, ստիպել է պառկել և կապել է իր ոտքերը: Մի պահ այդ մարդը դուռը բացել և տուն է հրավիրել մեկ այլ անձի: Ինքը մշուշոտ է տեսել երկրորդ անձնավորությանը, իրեն թվացել է, որ նա ճաղատ է, ամբողջովին սև հագուստով: Իր տուն ներխուժած անձինք գնացել են ժամը 12:10-ի կողմերը: Երկրորդ անձնավորությանը հաստատ չի ճանաչի, քանի որ նա տուն մտնելուց անմիջապես հետո գլխին դիմակ է հագցրել: Հիմնական գործողությունները կատարել է առաջինը տուն մտնող անձնավորությունը: Բռունցքով հարվածել է իր գլխին, կապել է ձեռքերը և սև գույնի ինչ-որ դիմակ է քաշել իր գլխին: Հարցրել են տան իրերի տեղը, ինքն էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Իր և իր ամուսնու անունները իմացել են` դիմել են անունով: Նաև ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, բերել են իր մոտ, հարցրել են, թե որը ինչ բանալի է: Այդ ժամանակ, երբ բացել են իր դիմակը, նկատել է, որ սպիտակ հագուստով մարդու ձեռքերին բժշկական ձեռնոցներ են: Իր վզից անընդհատ սեղմել են, պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է: Սպառնացել են, որ, եթե բանալիները իր ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` իրեն կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես իր ամուսնուն չի տեսնի: Հետո իր կապերը թուլացրել են և սպառնացել են, որ իրենց հետևից չնայի: Իրեն ասել են, որ 15 րոպե չշարժվի, նրանք իր ամուսնուն կասեն, կգա իրեն կօգնի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Այդ ընթացքում իր հորաքույրն անընդմեջ զանգել է: Քիչ անց զանգել է նաև իր ամուսինը, ինքը վերցրել է հեռախոսը, հայտնել է կատարվածի մասին: Ամուսինը եկել է տուն ու տեսնելով իր վիճակը` զանգել է շտապօգնություն և ոստիկանություն: Իրեն պատճառված վնասը կազմում է` բիժուտերիայի արժեքը` 2.000.000 դրամից ավելի, 250 եվրո, որի հետ եղել է նաև 10.000 ՀՀ դրամ, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչեց ամբաստանյալին: Սկզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել, ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածները այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության համար իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չի եղել: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվծքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Հայտնեց, որ ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահեր ապա ինքը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր, ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերվում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել:
Վկա Աշոտ Խանդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին սովորականի պես առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի: Ժամը 11:00-ին կամ ավելի ուշ իրեն է զանգել Գոհարի հորաքույրը և ասել, որ զանգահարում է Գոհարին, սակայն նա չի պատասխանում, հարցրել է` արդյոք տեղյակ է, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Մոտավորապես ժամը 11:30-ի կամ 12:30-ի սահմաններում զանգել է Գոհարին, վերջինս վախեցած ձայնով է խոսել, ինքը հասկացել է, որ ինչ որ բան եղել է: Իրեն ասել է, որ գնա տուն, չվախենա: Ինքն անմիջապես գնացել է տուն, տեսել է տունը տակնուվրա եղած, իր կինը ծեծված, գլուխը վնասված: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Իր կինը պատմել է, որ դուռը զանգել են, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, նա բացել է դուռը և գնացել է զուգարան, որտեղ տեղադրված է եղել ջրաչափը: Այնուհետև էլեկտրաշոկով հոսանքահարել են իր կնոջը: Իր կինն ասել է նաև, որ նախորդ օրը զանգել են իրեն, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, հարցրել են ջրամատակարարման որակի մասին, նա էլ բողոքել է` ասելով, որ ճնշումը թույլ է, անջատում են հաճախակի: Մտել է ջրաչափն է նայել, հետո ուզել է վճարման կտրոնները: Ինքը ուշադիր չի եղել, չի նկատել, որ մինչև դեպքի օրը իրեն հետևած լինեն: Տուն ներխուժողները հնարավոր է իմացել են` ինքը որտեղ է աշխատում, որովհետև հարցրել են` որտեղ է ոսկեղենը, ոսկեղեն են տարել: Ինքը կնոջը հարցրել է տուն մտնողների տեսքի մասին, նա էլ պատասխանել է, որ եղել է ակնոցներով, կեպիով: Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերություններ չունի, որևէ կասկած չունի ավազակային հարձակում կատարած անձանց վերաբերյալ: Չի հիշում, որ երբևէ տեսած լինի ամբաստանյալին:
Վկա Ալլա Հովսեփյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում, երբևէ չի տեսել, ճանաչում է տուժողին, ով իր դիմացի հարևանն է, նրա հետ շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում: Դեպքի օրը չի հիշում, բայց այն եղել է օգոստոս ամսին` ժամը 11:00-ի սահմաններում: Դեպքից մեկ շաբաթ առաջ իրենց զանգեր է եկել, ներկայացել են ջրմուղից, հետաքրքրվել են իրենք գոհ են սպասարկումից, տեսուչներից, թե ոչ: Իրեն կոնկրետ օր չեն ասել` երբ են գալու ստուգումների: Իր իմանալով Գոհարին էլ են զանգել, ասել են, որ գալու են ստուգումների, Գոհարը իր քրոջ հետ է խոսել այդ մասին: Դեպքի օրը իրենց կրկին զանգ է եկել, իր աղջիկն է զրուցել զանգահարողների հետ, որը տևել է բավականին երկար, իրենք մինչև պատասխանել են զանգերին, այդ ընթացքում նրանք մտել են տուժողի բնակարան: Ինքը ոչինչ չի լսել և տեսել, դեպքի մասին իմացել է, երբ շտապօգնություն է եկել: Տեսել են, որ տուժողին ծեծել են, աչքը եղել է ուռած, դեմքը` այտուցված: Նրան ծեծել են տան մեջ, մտել և իրեր են հափշտակել տանից: Հետո ոստիկաններն են եկել, հետքեր են վերցրել, ստուգել են: Երեկոյան, երբ Գոհարը տուն է եկել հիվանդանոցից նոր իրենց պատմել է, որ մտել են բնակարան, սկզբում եղել է մեկ հոգի, այնուհետև երկրորդն է եկել, Գոհարին ծեծել են, փող ու ոսկեղեն են ուզել, ինչ-որ բաներ տարել են, վախեցրել են: Իրեն զանգել են դեպքի օրը, դեպքը տեղի ունենալու նույն ժամին: Իրենք ձայներ չեն լսել: Տանը եղել են ինքը, իր աղջիկն ու թոռնիկը: Ամբաստանյալին այդ ժամանակահատվածում չի տեսել, չի ճանաչում: Իր քրոջը հարցրել է արդյոք չեն բռնել այն անձին, ով մտել է Գոհարի տուն, նա էլ պատասխանել է, որ բռնել են: Այդ խոսակցությունը եղել է գործի դատաքննությունից շատ կարճ ժամանակ առաջ:
Վկա Նաիրա Բալայանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում, իրենց տան հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա հանդիսանում է իր ամուսնու` Սամվել Ենոքյանի ընկերը, մեկ անգամ եղել է իրենց տանը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին առավոտյան մինչև ժամը 12:00-ն զանգահարել են իրենց տուն և հայտնել են, որ ՙջրմուղից՚ են, զանգել են երկու անգամ մոտավորապես 15 րոպե միջակայքով: Առաջին անգամ հարցրել են` արդյոք գոհ են ՙջրմուղի՚ աշխատանքից, ջրամատակարարումն ինչպես է, տեսուչից գոհ են, թե ոչ: Ասել են նաև որ գալու են ստուգումների: Երկրորդ անգամ, երբ զանգահարել են, ասել են, որ անդորրագրերը պատրաստ պահեն, որպեսզի ցույց տան: Ինքը հարցրել է արդյոք խնդիր կա, իրեն պատախանել են, որ պետք է դուռը բացեն, որպեսզի ստուգեն ջրաչափը, ջրի որակը և ջրի հետ կապված ամեն ինչ: Ինքը հետագայում ՙջրմուղի՚ աշխատակիցներից ճշտել է, որ իրենց տան զանգը ՙջրմուղից՚ չի եղել, քանի որ նրանք այդպիսի զանգեր չեն կատարել: Դրանից 2 օր առաջ զանգ է եկել իրենց տուն, իր ամուսնուն են հարցրել: Դա անսպասելի դեպք է, քանի որ իր ամուսնուն սովորաբար տան համարով չեն զանգել, զանգել են միայն բջջայինին: Իր ամուսինն ասել է, որ զանգահարողը եղել է ամբաստանյալը, սակայն չի ասել` ինչ են խոսել: Ինքը գիտի, որ իր ամուսինը ամբաստանյալի մոտից պարբերաբար անվադողեր է գնել: 2013 թվականի հունիսի 04-ին ժամը 18:00-ի սահմաններում իրենց տան քաղաքային հեռախոսահամարին եկած զանգերից 099-05-02-33 համարից զանգահարել է Էդուարդ Ճարոյանը, քանի որ այդ ժամանակահատվածում իրենց բնակարանի հեռախոսահամարին 010-46-41-01 հեռախոսահամարից եղել է զանգ իր մոր բնակարանից, որտեղից, բնականաբար, Էդուարդ Ճարոյանը չէր կարող զանգահարել:
Վկա Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա իր մոր հորեղբոր որդին է: Էդուարդը իրեն խնդրել է հեռախոսահամար գնել նրա որդու համար, ինքը չի մերժել, գնացել է ՙվիվասել՚ և, որքանով որ հիշում է, գնել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարն ու տվել է ամբաստանյալի որդուն` նրա օգտագործման համար: Էդուարդի որդին իրեն հազվադեպ է զանգել: Էդուարդ Ճարոյանն օգտագործել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ինքն ու Էդուարդ Ճարոյանը սովորականի պես 08:30-09:00-ին գնացել են աշխատանքի` Երևանյան լճի մոտ գտնվող վուլկանացման կետում: Ինքը կոնկրետ չի հիշում 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին է եղել իր ասածները, թե մեկ օր հետո կամ առաջ: Որքանով հիշում է Էդուարդի բարեկամ Դավիթն է եկել ցերեկվա ժամերին` ժամը 12:00-ից հետո և նրանք երկուսով դուրս են եկել: Այնուհետև վերադարձել է միայն Դավիթը: Ինքը Դավիթին հարցրել է Էդուարդը գալու է, թե ոչ, նա իրեն պատասխանել է` հավանական է` ոչ: Շատ անգամ է եղել, որ ինքը տվել է իր հեռախոսը Էդուարդին, քանի որ նրա հեռախոսի լիցքավորումը շուտ է վերջացել: Իր հեռախոսի մեջ Էդուարդը դրել է իր քարտը: Քանի որ իր հեռախոսի մեջ նոր քարտ տեղադրելուց իրեն կարճ հաղորդագրություն է գալիս, իր հիշելով Էդուարդը հեռախոսի մեջ դրել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: Ըստ իրեն` ամբաստանյալը գտնվել է նորմալ ֆինանսական վիճակում, նշված վուլկանացման կետը նա է աշխատացրել: Օգոստոսի 06-ին իրենց աշխատակից Հովոյի ծննդյան օրն է, որն այդ օրն աշխատանքի չի եկել: 099-05-02-33, 091-99-11-83 հեռախոսահամարներն իրեն ծանոթ չեն, ինքը սովորաբար աշխատանքի բերումով և որպես բարեկամ օրական 10-15 անգամ հեռախոսազանգէ ունեցել ամբաստանյալի հետ, ով այդպիսի հեռախոսահամարներ չի օգտագործել: Դեպքի օրը և դրան նախորդող օրերին ամբաստանյալի մոտ արտառոց որևէ բան չի նկատել: Հաճախակի է եղել, որ ամբաստանյալի մոտ մարդիկ են եկել, նա գնացել է աշխատանքից և այդ օրը հետ չի վերդարձել: Շատ դեպքեր են եղել, որ Էդուարդը մոռացել է հեռախոսը, կամ այն անջատված է եղել, և նա իրենից է հեռախոս վերցրել:
Վկա Սամվել Ենոքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի 18 բնակարանում, ճանաչում է ամբաստանյալին շատ վաղուց` 1998-1999 թվականներից, նրա հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Իրենց միջև մոտավորապես 6 տարի է, ինչ մտերմություն է ձևավորվել:Դեպքի մասին լսելով և իրեն հարցաքննելու ժամանակ է իմացել: Իր կինն իրեն ասել է, որ ջրմուղից զանգել և ասել են, որ պետք է գան ստուգումներ կատարեն: Ինքը դրան նորմալ է վերաբերվել: Ջրմուղից իրենց տուն զանգահարել են իր տղայի ծննդյան օրը` օգոստոսի 06-ի առավոտյան: Դրանից երկու օր առաջ Էդուարդը զանգահարել է իրենց տուն, որից 15-20 րոպե անց եկել է իրենց տուն: Այդ օրն Էդուարդն իրենից գումար է խնդրել, և քանի որ ինքը գումար չի ունեցել, նրան մերժել է: Էդուարդի կողմից իրենից գումար ուզելը արտառոց չի թվացել, քանի որ իրենք մոտ են եղել և հաճախակի է եղել, որ ինքն է վերցրել Էդուարդից գումար կամ` հակառակը: Իր բնակարանի հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Եղել են դեպքեր, որ բարեկամներից էլ զանգահարեն իրենց բնակարան և իրեն հարցնեն: Ինքը չի հիշում իր բնակարանի հեռախոսահամարը տվել է Էդուարդին, թե ոչ, հնարավոր է նա հարցրել է, ինքն էլ տվել է: Քննիչը հարցաքննության ժամանակ իրեն հեռախոսազանգերի վերծանումներ է ցույց տվել: Հիշում է, որ 2013 թվականի օգոստոսի 04-ին իրենց բնակարան կատարվել է 3-4 զանգ: Մեկը եղել է իր զոքանչի տանից, մեկը իր կնոջ ընկերուհին է եղել, իսկ մյուսը անծանոթ համար է եղել: Որքանով հիշում է 099-05-02-33 հեռախոսահամարը եղել է վերծանումների մեջ, սակայն դա իրեն ծանոթ չէ: Հնարավոր չէ, որ Էդուարդն իրենց բակարան զանգահարած լինի իր զոքանջի կամ կնոջ ընկերուհու համարներից: 099-05-02-33 հեռախոսահամարի զանգահարման ժամը մոտավորապես համընկնում է Էդուարդ Ճարոյանի զանգելու ժամի հետ: Ինքը Էդուարդի հետ խոսել է ժամը 16:00-ից հետո: Ինքը չի նկատել Էդուարդի մոտ արտառոց հոգեվիճակ, նա եղել է միշտ սովորականի պես: Էդուարդն իրեն միշտ զանգահարել է իր հեռախոսահամարից:
Վկա Հրաչյա Կիրակոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի 15 բնակարանում: Իրենց բնակարանի հեռախոսահամարն է 42-05-55: Նոր տարվա տոներից հետո իրեն զանգահարել են ՙջրմուղից՚, հարցրել են տանն է լինելու, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ տանն է: Զանգահարողներին ինքը ասել է, որ իրենց տեսուչը կին է և իրենք հեռախոսով են հայտնել ջրաչափի ցուցմունքը: Զանգահարողի ձայնից հասկացել է, որ նա եղել է մինչև 40 տարեկան: Նրանք իրենց գալու մասին որևէ բան չեն ասել: Այնուհետև, իր համար զարմանալիորեն իրենց տուն է եկել ոչ իրենց մշտական ջրմուղի տեսուչը, ով կին է եղել, այլ երկու տղաներ: Մտել են տուն, իրենց սիրալիր են պահել և մուտքից հեռացել են: Չի հիշում իրենց բնակարան եկող տղաների մեջ ամբաստանյալը եղել է, թե ոչ: Իր հիշելով 2013 թվականի օգոստոս ամսին իրենց ջրմուղից չեն զանգահարել, քանի որ իրենք քաղաքում չեն եղել: 099-05-02-33 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չէ: Նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքներն այն մասին, որ ՙ2013 թվականի օգոստոսին զանգ է եկել իրենց տուն, ներկայացել են ջրմուղից: Զանգահարողը եղել է տղամարդ: Հարևաններից հարցուփորձ է արել արդյոք զանագհարել են ջրմուղից, ոմանք պատասխանել են, որ զանգ չի եկել, ոմանք էլ ասել են, որ իրենց էլ է զանգ եկել և նրանք էլ են զարմացած եղել, որ նախկին տեսուչ Հասմիկը չի զանգել՚, ավելի արժանահավատ են քանի որ ինքը այդ ժամանակ ավելի լավ է հիշել կատարվածը:
Վկա Զարուհի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանում: Ճանաչում է Գոհար Ղևոնդյանին և Աշոտ Խանդանյանին, որոնք բնակվում են իրենց դիմացի թիվ 16 բնակարանում: Նրանց հետ իրենց ընտանիքը գտնվում է ջերմ, հարևանական հարաբերությունների մեջ: 2014 թվականի օգոստոսի 06-ին Գոհարի տանը եղած ավազակային հարձակման մասին իմացել է, երբ իրենց դուռը ծեծել է իր քույր Մանեն և ինքը, դուռը բացելով, տեսել է Գոհարին, ով արյունոտ վիճակում ասել է իրեն, թե ինչպես ինքը չի լսել նրա բղավոցը: Այդ ժամանակ նրանց տուն են եկած եղել նաև շտապօգնության աշխատակիցները: Ինքը տեղեկացել է, որ դրանից մի քանի րոպե առաջ երկու անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մտել են նրանց բնակարան, կապել Գոհարին և հափշտակել գումար և ոսկեղեն: Դա լսելով` ինքը հիշել է, որ այդ օրը և դրա նախորդ օրը իրենց բնակարան են զանգել ջրմուղից: 2014 թվականի օգոստոսի 05-ին` ժամը 19:00-20:00-ն զանգահարել են, հարցրել են ջրաչափի թիվը նայել, ասել են, որ այդ օրը կամ հաջորդ օրը գնալու են ստուգեն նրանց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Օգոստոսի 06-ին նույնպես, ժամը 11:00-ի սահմաններում զանգել են ջրմուղից, զանգին պատասխանել է ինքը: Ասել են, որ ստուգումներ են լինելու, գնալու են ստուգեն խողովակները և պարզեն իրենց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Մինչ այդ հարցրել են նաև ջրաչափի թիվը: Զանգահարողի ձայնը եղել է երիտասարդ տղայի ձայն, որն իրեն անծանոթ է եղել: Ինքը դեպքի օրը իրենց շենքի մոտակայքում կասկածելի անձանց կամ միջադեպեր չի նկատել: Կատարված հանցագործության մեջ կոնկրետ ոչ ոքի չի կասկածում, իրեն կասկածելի են թվացել միայն այդ զանգերը:
2013 թվականի օգոստոսի 06-ի դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով այն մասին, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանը: Դեպքի վայրի զննության մասնակից Ա.Խանդանյանը հայտարարել է, որ 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում 2 անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մուտք են գործել իրենց բնակարան, ապա ծեծի ենթարկել և կապկպել իր կնոջը` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին, որից հետո հափշտակել են գումար և ոսկյա զարդեր ու հեռացել:
2013 թվականի օգոստոսի 08-ի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունով այն մասին, որ Գ.Ղևոնդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում և ավազակային հարձակման արդյունքում, որոնք առանձին-առանձին պատճառել են ձախ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ և ձախ ակնակապիճների, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղումները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, մնացած վնասվածքները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ի Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով այն մասին, որ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է ՙԿենխինդա՚ մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով բջջային հեռախոս, որի մեջ դրված է եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 համարով հեռախոսաքարտերը:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013 թվականի ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին և ավարտվել 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին` ժամը 12:26-ին: 091-99-11-84 հեռախոսահամարը նշված ժամանակահատվածում շահագործվել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 05.08.2013 թվականին` ժամը 17:45-ին, 17:49-ին, 17:54-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարից ելքային զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-81-90 և 010-53-33-46 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ տեղի են ունեցել համապատասխանաբար 154, 95 և 65 վայրկյան տևողության հեռախոսային խոսակցություններ: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 10:54-ին և 10:55-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություններ է ստացել ՙԲիլայն՚ ընկերությունից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:01-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 35 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 6 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 12:26-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի թիվ 29 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:01-ից մինչև 12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում 091-99-11-83 հեռախոսահամարը շահագործվել է 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:01-ին առկա է 35 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:02-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություն է ստացել ՙԲիլայն՚ ընկերությունից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային 5 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է ունեցել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:06-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից և տեղի է ունեցել 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն: 06.08.2013 թվականին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է ստացել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի ՙՀրազդան՚ մարզադաշտում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից:
35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 3-ին և ավարտվել օգոստոսի 10-ին: Նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ 2013 թվականի օգոստոսի 3-ից, ժամը 23:17-ից մինչև օգոստոսի 4-ը, ժամը 00:31-ը շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը և ունեցել բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013 թվականին, ժամը 18:20-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից 129 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է կատարվել 010-42-39-76 հեռախոսահամարին: 05.08.2013 թվականին, ժամը 17:45-ից մինչև 17:57-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարվել են արդեն իսկ զննված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:28-ին և 10:30-ին համապատասխանաբար 10 և 108 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:34-ին և 10:37-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-08-20 հեռախոսահամարից համապատասխանաբար 70 և 77 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-42-02-79 և 010-42-39-76 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:54-ից մինչև ժամը 12:26-ը 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը և կատարվել վերը նշված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013 թվականին, ժամը 16:51-ին, 22:00-ին, 22:21-ին, 08.08.2013 թվականին, ժամը 13:11-ին, 17:19-ին, 17:52-ին, 09.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին, 11:05-ին, 19:53-ին և 10.08.2013 թվականին, ժամը 18:33-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարը:
86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին, ժամը 09:17-ին և ավարտվել օգոստոսի 6-ին, ժամը 12:26-ին: 01.08.2013 թվականին, ժամը 09:17-ից մինչև ժամը 11:14-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը: 01.08.2013 թվականին, ժամը 11:20-ից մինչև 06.08.2013 թվականը ժամը 08:48-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 096-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը, որն այդ ժամանակահատվածում կատարել է բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:01-ից մինչև ժամը 12:26-ը 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-83 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարված հեռախոսազանգերն արդեն իսկ նշվել են:
2014 թվականի մարտի 04-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014 թվականի ՙԱրմենտել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվում են 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին, ժամը 12:36:57-ին և ավարտվում 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:43:25-ին: 010-42-39-76 հեռախոսահամարից նշված ժամանակահատվածում կատարվել են բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013 թվականին նշված հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013 թվականին ժամը 14:35:51-ին և 18:52:43-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 263 և 174 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013 թվականին ժամը 18:22:14-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 130 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 06.08.2013 թվականին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01, 010-66-11-40, 010-43-23-70 և բջջային 099-05-08-20, 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013 թվականին ժամը 09:37:59-ին, 10:49:25-ին և 11:42:07-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 709, 75 և 37 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:00:10-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 1019 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-66-11-40 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:39:08-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 76 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:50:56-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 36 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 11:43:25-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 21 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազան• է կատարվել քաղաքային 010-43-23-70 հեռախոսահամարից:
2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատական նիստի ընթացքում մեղադրող Վ.Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի համաձայն որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին` նկատի ունենալով, որ դատաքննության ընթացքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարանից ավազակային հարձակում կատարելու համար բնակարան մտած առաջին անձն է, ուստի անհրաժեշտ է Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և վերջինիս նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինի հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևան քաղաքի Խորենացի 24-րդ հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը:Դատական վիճաբանությունների փուլում տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել հայցադիմում, որում նշել է հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի չափը` 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և խնդրել է պատասխանողից` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել այն:
Դատական վիճաբանությունների փուլում տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել հայցադիմում, որում նշել է հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի չափը` 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և խնդրել է պատասխանողից` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել այն:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է ինչպես գործով տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանն իրենց բնակարան մտած ավազակային հարձակում կատարողներից առաջինն է եղել, տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչեց ամբաստանյալին, ակզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել և ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածները այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության հետ կապված իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չկա: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձեևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվածքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Հայտնեց, որ ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահել ապա ինը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերվում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել: Այնպես էլ այն փաստական տվյալներով, որ Սամվել Ենոքյանի և Նաիրա Բալայանի բնակարանի 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 2013 թվականի օգոստոսի 04-ին զանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և Էդուարդ Ճարոյանին պատկանող 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված բջջային` 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: Այդ օրը 010-42-39-76 հեռախոսահամարին զանգեր են կատարել միայն Էդուարդ Ճարոյանը և Նաիրա Բալայանի մայրը, ով զանգերը կատարել է իր բնակարանի քաղաքային 010-46-41-01 հեռախոսահամարից: Հետևաբար Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը 04.08.2013 թվականին 010-42-39-76 քաղաքային հեռախոսահամարին զանգահարել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված բջջային` 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: Նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 091-99-11-84 հեռախոսահամարից 05.08.2013 թվականին` ժամը 17:45-17:54-ն ընկած ժամանակահատվածում զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-33-46 և 010-53-81-90 քաղաքային հեռախոսահամարներին, որոնցից առաջին հեռախոսահամարը հանդիսանում է տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի տան քաղաքային հեռախոսահամարը: 2014 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 10:28-ին և 10:30-ին նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարի տեղակայման հասցեն ֆիքսվել է Երևան քաղաքի Լեոյի 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: Նույն օրը ժամը 10:34-ին և 10:37-ին նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարը, որի տեղակայման հասցեն ևս ֆիքսվել է Երևան քաղաքի Լեոյի 54 հասցեում: Նույն օրը ժամը 10:54-12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը, որը` ըստ բջջային հեռախոսի ալեհավաք կայանների տվյալների` 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:01-ին գտնվել է Լեոյի 54 հասցեի շրջակայքում, 11:04-ին` Խորենացի 13ա հասցեի շրջակայքում, որը գտնվում է Լեոյի փողոցի հարևանությամբ, իսկ 12:26-ին` Իսակովի պողոտա 29 հասցեի շրջակայքում:
Այսպիսով, դատարանը հիմնավորված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը ուրիշի խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու նպատակով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է հարձակում` ավազակություն:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը և քննությամբ չպարզված երկու անձինք, տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարանի բնակիչ` գործով վկա Աշոտ Միսակի Խանդանյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով և բնակարանում կարող է ունենալ ոսկյա զարդեր ու գումար, իսկ վերջինիս կինը` գործով տուժող Գոհար Ղևոնդյանը, ամուսնու աշխատավայր գնալուց հետո տանը մնում է միայնակ, 2013 թվականի օգոստոս ամսվա սկզբին նպատակադրվել են ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափերով գույքը:
Այնուհետև, խաբեությամբ Գոհար Ղևոնդյանի բնակարան ապօրինի մուտք գործելն ապահովելու և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին Էդուարդ Ճարոյանն իրեն պատկանող` 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված բջջային` 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, զանգահարել Գոհար Ղևոնդյանի բնակարանի` 010-53-33-44 հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, տեղեկացրել, թե իբր ընկերության աշխատակիցների կողմից 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին ստուգայցեր են կատարվելու բնակարաններում: Գոհար Ղևոնդյանի մոտ կասկածների տեղիք չտալու համար, նույն օրը Էդուարդ Ճարոյանը զանգահարել է նաև վերջինիս հարևանուհի` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակչուհի, գործով վկա Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, կրկին ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, վերջինիս նույնպես իրազեկել նախատեսված այցելության մասին:
Հաջորդ օրը` 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին առավոտյան, ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը, իրեն պատկանող նույն` 35789233506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրելով ավազակային հարձակում կատարելու համար ձեռք բերված հաջորդ` 099-05-02-33 և 099-05-08-20 համարի հեռախոսաքարտերը և գտնվելով Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցում, ժամը 10:28-ին և 10:30-ին կատարել է հեռախոսազանգեր` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանի բնակիչ` գործով վկա Զարուհի Հակոբյանի, Երևան քաղաքի Եղբայրության 15 բնակարանի բնակիչ`գործով վկա` Հրաչյա Կիրակոսյանի 010-42-05-55 հեռախոսահամարներին` ներկայանալով ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲԸ աշխատակից, տեղեկացրել ընկերության աշխատակիցների կողմից նախատեսված ստուգայցեր կատարվելու մասին:
Այնուհետև, Էդուարդ Ճարոյանը նույն` 35789233506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրելով բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, հեռախոսազանգ է կատարել ավազակային հարձակմանը օժանդակող` քննությամբ չպարզված անձի ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի օգտագործողն այդ ժամանակ գտնվել է Խորենացի 24 հասցեում գտնվող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ և հսկել տուժողի ամուսնու անցուդարձը, իսկ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Խանջյան 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթը ապահովող ալեհավաքի կողմից: Վերջինս, օժանդակելով Էդուարդ Ճարոյանին` խոչընդոտները վերացնելու` հարևանների ուշադրությունը շեղելու նպատակով, ժամը 11:06-ին` ավազակային հարձակում կատարելու պահին զանգահարել է Գ.Ղևոնդյանի հարևանուհի Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից և 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել վերջինիս հետ:
Էդուարդ Ճարոյանն իր հանցավոր մտադրությունն իրացնելու նպատակով, քննությամբ չպարզված անձի հետ միասին 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել են Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի մոտ, սպասել մինչև տուժող Գոհար Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը` Աշոտ Խանդանյանը տանից դուրս գա: Ժամը 11:05-ի սահամաններում ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը մոտեցել է նույն շենքի 16-րդ բնակարանի դռանը, սեղմել զանգի կոճակը: Տուժող Գոհար Ղևոնդյանը դռան դիտանցքից նայելով տեսել է ամբաստանյալի կանգնելու դիրքը և գլխի ձևը: Ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը ներկայացել է որպես ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից և խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարան, խնդրել է իրեն ուղեկցել դեպի ջրաչափը, այնուհետև խոհանոցում Գոհար Ղևոնդյանից պահանջել է վճարման կտրոնները, վերջինս գնացել ու սենյակից բերել է կտրոնների տուփը և ցանկացել է այն բացել, այդ պահին Էդուարդ Ճարոյանը էլեկտրաշոկի միջոցով Գոհար Ղևոնդյանին ենթարկել է հոսանքահարման, ինչից վերջինս ընկել է գետնին, այդ ընթացքում Է.Ճարոյանը երկրորդ անգամ է Գ.Ղևոնդյանին ենթարկել հոսանքահարման, որից հետո սկսել է բռունցքով հարվածներ հասցնել Գոհար Ղևոնդյանի մարմնի տարբեր հատվածներին, կապել է նրա ոտքերը, գլխին դիմակ հագցրել: Այդ ընթացքում Էդուարդ Ճարոյանը բացել է Գ.Ղևոնդյանի բնակարանի մուտքի դուռը և տուն է մտել դրսում սպասող քննությամբ չպարզված իր հանցակիցը: Էդուարդ Ճարոյանի ձեռքերին բժշկական ռետինե ձեռնոցներ է եղել: Որից հետո նրանք կապել են Գ.Ղևոնդյանի ձեռքերը, հարցրել տանը եղած արժեքավոր իրերի տեղը, նա էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Այնուհետև Է.Ճարոյանը և քննությամբ չպարզված նրա հանցակիցը սկսել են հարվածներ հասցնել Գոհար Ղևոնդյանի մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով նրան` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով վնասվածքներ, որոնց մեծ մասը ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին Գ.Ղևոնդյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով և ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, Գ.Ղևոնդյանից հարցրել, թե որ բանալին ինչի համար է, անընդհատ սեղմելով Գ.Ղևոնդյանի պարանոցից` պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է, սպառնացել են, որ, եթե բանալիները նրա ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` նրան կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես ամուսնուն չի տեսնի: Այնուհետև չհրկիզվող պահարանից գտնելով Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 Եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և դրամապանակի մեջ եղած 54.000 ՀՀ դրամ գումարները, թուլացրել են Գ.Ղևոնդյանի կապերը, սպառնացել, որ 15 րոպե չշարժվի և իրենց հետևից չնայի, ու ավազակությամբ հափշտակելով նշված զարդերը և գումարը` դիմել են փախուստի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Քիչ անց Գ.Ղևոնդյանի ամուսինը զանգելով վերջինիս և տեղեկանալով կատարվածի մասին, գնացել է տուն ու տեսնելով կնոջ վիճակը` զանգահարել է շտապօգնություն և ոստիկանություն:
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյան ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը կատարել է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, հարևանների կողմից տրված բնութագրի համաձայն բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները` 2005 թվականին ծնված Հայկ Էդուարդի Ճարոյանը և 2009 թվականին ծնված Շողակաթ Էդուարդի Ճարոյանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` ՙՊատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` (...) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը: (...)՚:
Որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է նրա խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է միայն ազատազրկում` վեցից տասը տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն, գտավ, որ Էդուարդ Ճարոյանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու միջոցով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Անդրադառնալով գործով տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին ներկայացված քաղաքացիական հայցին` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն, որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի հատուցում, 2.793.677 ՀՀ դրամ որպես ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար բռնագանձելու վերաբերյալ, դատարանը հանգեց հետևյալին.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենս•րքով: Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Կարեն Քոսյանի գործով կայացված որոշմամբ համակարգային վերլուծության է ենթարկել այն հարցը թե ում դեմ կարող է հարուցվել քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության ընթացքում.
ՙ(...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է այդ օրենսգրքի դրույթներով սահմանաված կանոններով: Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեականգործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի վերը նշված կանոններից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը կարող է հարուցվել միայն կասկածյալի, մեղադրյալի կամ այն ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի դեմ, ում վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով արգելված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար: Այդպիսի անձինք են հանդիսանում, օրինակ` ծնողները, որդեգրողները, խնամակալները, շրջապատի համար առավել վտանգի աղբյուրի հետ կապված գործունեություն իրականացնող անձինք, որոնք օրենքի ուժով պատասխանատու են մեղադրյալի գործողությունների համար (...)՚:
ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատարանը քաղաքացիական գործը հարուցում է միայն հայցի կամ դիմումի հիման վրա՚:
Նույն օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀայցադիմումը ներկայացվում է գրավոր՚:
Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին:
Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
Վերոգրյալ հանցագործությունն ամբաստանյալի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժող` Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ընդդեմ Էդուարդ Ճարոյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ` ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանից հօգուտ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի պետք է բռնագանձվի 2.793.677 ՀՀ դրամ, 250 եվրո և 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումար` որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանի կողմից հանցագործությամբ տուժող Գոհար Ղևոնդյանին անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 160-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարտավոր են քաղաքացիական հայցվորի կամ նրա ներկայացուցչի կամ սեփական նախաձեռնությամբ միջոցներ ձեռնարկել` ապահովելու քաղաքացիական հայցը՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙԳույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը՚:
Հաշվի առնելով, որ դեռևս չի վերացել Էդուարդ Ճարոյանի գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը` չի լուծվել տուժող Գոհար Ղևոնդյանին պատճառված վնասնի փոխհատուցման հարցը, իսկ վերջինս տուժել է Էդուարդ Ճարոյանի հանցավոր գործողությունների արդյունքում, դատարանը գտնում է, որ 2013 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է նաև հայցագնի չափով Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անվամբ գրանցված այլ շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա կալանք դնել` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Քննարկելով քրեական գործով 16.08.2013 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննարկելով քրեական գործով 04.03.2014 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 06.02.2014 թվականին ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատժի սկիզբը հաշվել 16.08.2013 թվականից:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել` ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանից հօգուտ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի բռնագանձել ընդհանուր 2.793.677 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
2013 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ` Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն, ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա կալանք դնել հայցագնի` 2.793.677 ՀՀ դրամ գումարի, 250 եվրո ու 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումարների չափով` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
16.08.2013 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումները և 06.02.2014 թվականին ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումները` թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Լիանա Ոսկանյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վահագն Պողոսյանի
տուժող` Գոհար Ղևոնդյանի
պաշտպան` Գիվի Հովհաննիսյանի
ամբաստանյալ` Էդուարդ Ճարոյանի
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ծնված 22.06.1973 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` երկու անձ, հաշվառված է ք.Երևան, Սվաճյան 22 շենքի 33 բնակարանում, բնակվել է ք.Երևան, Շերամի 95/20 տանը, ներկայումս` ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր է, կալանքի տակ է 16.08.2013 թվականից:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2013 թվականի օգոստոսի 18-ի որոշմամբ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում Աշոտ Միսակի Խանդանյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանում իր կնոջ` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի հետ: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-ից 11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում 2 անհայտ անձինք մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարան, կապել, ծեծի են ենթարկել իր կնոջը և հափշտակել բնակարանից 80.000-100.000 ՀՀ դրամ, 400-500 ԱՄՆ դոլար գումար և ոսկյա զարդեր` 600.000-800.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ իրենց պատճառելով մոտ 1.100.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15140213 քրեական գործը:
2013 թվականի օգոստոսի 06-ին Գոհար Ղևոնդյանը թիվ 15140213 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ին ժամը 18:00-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի աշխատակիցները, իրացնելով ստացված օպերատիվ տեղեկությունները, ավազակություն կատարելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 2/8 հասցեից ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանին: Նույն օրը կատարված Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել և առգրավվել են 5 հատ 1000 ՀՀ դրամանոց, 3 հատ 200 ՀՀ մետաղադրամ, 2 հատ 100 ՀՀ մետաղադրամ, ՙՄերսեդես-Բենց՚ գրառումով պատյան, որի մեջ դրված է եղել ՙԵրևան-Սիթի՚ բոնուս քարտ` 037600 համարով, սպիտակ թուղթ, որի վրա գրված է եղել հեռախոսահամար և անուն, հեռախոս` ՙԿենխինդա՚ մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով, որի մեջ դրված են եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 հեռախոսաքարտերը, վարորդական վկայական Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանի անվամբ:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ին Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման կասկածանքով ձերբակալվել է:
2013 թվականի օգոստոսի 18-ին Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը թիվ 15140213 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նախաքննական մարմնի կողմից Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում վրջինիս հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևան քաղաքի Խորենացի 24 հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ, հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը:
Այսպես.
Էդուարդ Ճարոյանը և ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Աշոտ Միսակի Խանդանյանը Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում •ործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով, իսկ վերջինիս կինը` Գոհար Ղևոնդյանը, ամուսնու աշխատավայր ներկայանալուց հետո տանը մնում է միայնակ, 2013թ. օգոստոսի սկզբներին նպատակադրվել են ավազակությամբ հափշտակել Գ.Ղևոնդյանին պատկանող գույքը:
Այնուհետև, խաբեությամբ Գ.Ղևոնդյանի բնակարան ապօրինի մուտք գործելն ապահովելու և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով 2013թ. օգոստոսի 05-ին Է.Ճարոյանն իրեն պատկանող` 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի ապարատի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, զանգահարել Գ.Ղևոնդյանի բնակարանի հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, տեղեկացրել, թե իբր ընկերության աշխատակիցների կողմից 2013թ. օգոստոսի 6-ին ստուգայցեր են կատարվելու բնակարան: Գ.Ղևոնդյանի մոտ կասկածների տեղիք չտալու համար զանգահարել է վերջինիս հարևանուհի` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակչուհի Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի հեռախոսահամարին և կրկին ներկայացել ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, վերջինիս նույնպես իրազեկել նախատեսված այցելության մասին:
Հաջորդ օրը` 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ավազակային հարձակումը կատարելուց առաջ, Էդուարդ Ճարոյանը, գտնվելով Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցում, իր նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրա•ործելու համար ձեռք բերված մյուս բջջային 099-05-02-33 և 099-05-08-20 համարի հեռախոսաքարտերը և հեռախոսազանգեր է կատարել Երևան քաղաքի Եղբայրության 16 շենքի բնակարաններ` ներկայանալով ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲԸ աշխատակից:
Այնուհետև, նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը և հեռախոսազանգ կատարել ավազակային հարձակմանը օժանդակող գործով չպարզված անձնավորությանը, ով Էդուարդ Ճարոյանին պատկանող մեկ այլ բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված մյուս բջջային 091-99-11-83 համարի հեռախոսաքարտը: Վերջինս ավազակային հարձակումից անմիջապես առաջ զանգահարել է Գ.Ղևոնդյանի հարևանուհի Ալլա Հովսեփյանին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից` նման ձևով շեղելով նրա ուշադրությունը:
Դրանից հետո, նույն օրը ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը, ներկայանալով որպես ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարան, հարձակվել Գոհար Ղևոնդյանի վրա, վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` կապել և ծեծի ենթարկել` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, որից հետո Էդուարդ Ճարոյանն ապօրինի մուտք է գործել նշված բնակարան և բնակարանում իրեն սպասող հանցակցի հետ ավազակությամբ հափշտակել են Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 Եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և դիմել փախուստի:
Նախաքննական մարմնի 2014 թվականի մայիսի 06-ի որոշմամբ թիվ 15140213 քրեական գործից անջատվել Է.Ճարոյանի հետ ավազակային հարձակում կատարած անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և ավազակային հարձակմանն օժանդակած անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում և շնորհվել է թիվ 15140213/1 համարը:
2014 թվականի մայիսի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը` գործում նշված ժամանակահատվածում ինքը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում: Այդ օրը գնացել է որոշակի տեղեր, որոնք, անձնական են եղել և գաղտնիությունից ելնելով, չի ցանկանում լուսաբանել: Ինչ վերաբերում է իր կողմից ինչ-որ հեռախոսահամարից Սամվելին զանելուն, ապա ինքը հնարավոր է, որ ուրիշ մեկից է վերցրել հեռախոս և զանգել: Հնարավոր է նաև իրեն մեղսագրվող հացագործություն կատարած անձը իրեն ծանոթ էլ լինի: Ինքն իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը չի կատարել: Իրեն հիմա մեղադրում են այն բանի համար, որ հնարավոր է ինքը գիտի, թե ով է կատարել հանցագործությունը և չի ասում:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոի 12-րդ շենքի 16 բնակարանում: 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին` երեկոյան կողմ, իրեն զանգել են հեռախոսով, ներկայացել են ՙջրմուղ՚-ից, հարցրել են` ինչպես է ջրամատակարարումը, ինքը պատասխանել է, որ հաճախակի ճնշումն ընկած է լինում: Իրեն հարցրել են արդյոք գոհ է իրենց տեսուչից, ինքը պատասխանել է, որ գոհ է: Ասել են, որ բարենորոգումներ են պատրաստվում կատարել, ինչի համար տեսուչը պետք է շրջի տներով: Ասել են, որ իրենց ներկայացուցիչը գալու է իրենց մոտ և ինքը պետք է նաև ներկայացնի վճարման կտրոնները: Իր մոտ կասկած չի առաջացրել այդ զանգը: Իրենք ջրամատակարարումից դժգոհ են եղել: Այդ օրը ինքը հարևանուհուն պատմել է, որ իրեն զանգահարել են ջրմուղից, հարևանուհին պատասխանել է, որ իրենց էլ են զանգել: Հաջորդ օրը ամուսնուն ճանապարհել է աշխատանքի և պայմանավորվածության համաձայն ժամը 11:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպեր իր հորաքրոջը: 11:05-ին դուռը զանգել են, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, ինքը ուղեկցել է դեպի ջրաչափը: Այնուհետև խոհանոցում իրեն ասել է, որ ներկայացնի վճարման կտրոնները: Այդ մարդը եղել է մուգ ակնոցներով, սպիտակ գլխարկով, սպիտակ վերնաշապիկով: Ինքը գնացել է սենյակից կտրոնների տուփը բերել է և մինչև տուփը բացել, հոսանքի լարման ձայն է լսել իր ուսի հատվածում: Վախից չի հիշում ինչ է արել այդ պահին: Այդ սարքը էլեկտրաշոկ է եղել: Իրեն թվացել է` ուշաթափվել է: Այնուհետև ևս մեկ անգամ էլ է ենթարկվել հոսանքահարման: Երբ կարճ ժամանակ անց ուշքի է եկել, այդ մարդը իրեն հարվածել է, ստիպել է պառկել և կապել է իր ոտքերը: Մի պահ այդ մարդը դուռը բացել և տուն է հրավիրել մեկ այլ անձի: Ինքը մշուշոտ է տեսել երկրորդ անձնավորությանը, իրեն թվացել է, որ նա ճաղատ է, ամբողջովին սև հագուստով: Իր տուն ներխուժած անձինք գնացել են ժամը 12:10-ի կողմերը: Երկրորդ անձնավորությանը հաստատ չի ճանաչի, քանի որ նա տուն մտնելուց անմիջապես հետո գլխին դիմակ է հագցրել: Հիմնական գործողությունները կատարել է առաջինը տուն մտնող անձնավորությունը: Բռունցքով հարվածել է իր գլխին, կապել է ձեռքերը և սև գույնի ինչ-որ դիմակ է քաշել իր գլխին: Հարցրել են տան իրերի տեղը, ինքն էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Իր և իր ամուսնու անունները իմացել են` դիմել են անունով: Նաև ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, բերել են իր մոտ, հարցրել են, թե որը ինչ բանալի է: Այդ ժամանակ, երբ բացել են իր դիմակը, նկատել է, որ սպիտակ հագուստով մարդու ձեռքերին բժշկական ձեռնոցներ են: Իր վզից անընդհատ սեղմել են, պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է: Սպառնացել են, որ, եթե բանալիները իր ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` իրեն կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես իր ամուսնուն չի տեսնի: Հետո իր կապերը թուլացրել են և սպառնացել են, որ իրենց հետևից չնայի: Իրեն ասել են, որ 15 րոպե չշարժվի, նրանք իր ամուսնուն կասեն, կգա իրեն կօգնի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Այդ ընթացքում իր հորաքույրն անընդմեջ զանգել է: Քիչ անց զանգել է նաև իր ամուսինը, ինքը վերցրել է հեռախոսը, հայտնել է կատարվածի մասին: Ամուսինը եկել է տուն ու տեսնելով իր վիճակը` զանգել է շտապօգնություն և ոստիկանություն: Իրեն պատճառված վնասը կազմում է` բիժուտերիայի արժեքը` 2.000.000 դրամից ավելի, 250 եվրո, որի հետ եղել է նաև 10.000 ՀՀ դրամ, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչեց ամբաստանյալին: Սկզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել, ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածները այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության համար իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չի եղել: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվծքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Հայտնեց, որ ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահեր ապա ինքը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր, ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերվում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել:
Վկա Աշոտ Խանդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին սովորականի պես առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի: Ժամը 11:00-ին կամ ավելի ուշ իրեն է զանգել Գոհարի հորաքույրը և ասել, որ զանգահարում է Գոհարին, սակայն նա չի պատասխանում, հարցրել է` արդյոք տեղյակ է, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Մոտավորապես ժամը 11:30-ի կամ 12:30-ի սահմաններում զանգել է Գոհարին, վերջինս վախեցած ձայնով է խոսել, ինքը հասկացել է, որ ինչ որ բան եղել է: Իրեն ասել է, որ գնա տուն, չվախենա: Ինքն անմիջապես գնացել է տուն, տեսել է տունը տակնուվրա եղած, իր կինը ծեծված, գլուխը վնասված: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Իր կինը պատմել է, որ դուռը զանգել են, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, նա բացել է դուռը և գնացել է զուգարան, որտեղ տեղադրված է եղել ջրաչափը: Այնուհետև էլեկտրաշոկով հոսանքահարել են իր կնոջը: Իր կինն ասել է նաև, որ նախորդ օրը զանգել են իրեն, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, հարցրել են ջրամատակարարման որակի մասին, նա էլ բողոքել է` ասելով, որ ճնշումը թույլ է, անջատում են հաճախակի: Մտել է ջրաչափն է նայել, հետո ուզել է վճարման կտրոնները: Ինքը ուշադիր չի եղել, չի նկատել, որ մինչև դեպքի օրը իրեն հետևած լինեն: Տուն ներխուժողները հնարավոր է իմացել են` ինքը որտեղ է աշխատում, որովհետև հարցրել են` որտեղ է ոսկեղենը, ոսկեղեն են տարել: Ինքը կնոջը հարցրել է տուն մտնողների տեսքի մասին, նա էլ պատասխանել է, որ եղել է ակնոցներով, կեպիով: Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերություններ չունի, որևէ կասկած չունի ավազակային հարձակում կատարած անձանց վերաբերյալ: Չի հիշում, որ երբևէ տեսած լինի ամբաստանյալին:
Վկա Ալլա Հովսեփյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում, երբևէ չի տեսել, ճանաչում է տուժողին, ով իր դիմացի հարևանն է, նրա հետ շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում: Դեպքի օրը չի հիշում, բայց այն եղել է օգոստոս ամսին` ժամը 11:00-ի սահմաններում: Դեպքից մեկ շաբաթ առաջ իրենց զանգեր է եկել, ներկայացել են ջրմուղից, հետաքրքրվել են իրենք գոհ են սպասարկումից, տեսուչներից, թե ոչ: Իրեն կոնկրետ օր չեն ասել` երբ են գալու ստուգումների: Իր իմանալով Գոհարին էլ են զանգել, ասել են, որ գալու են ստուգումների, Գոհարը իր քրոջ հետ է խոսել այդ մասին: Դեպքի օրը իրենց կրկին զանգ է եկել, իր աղջիկն է զրուցել զանգահարողների հետ, որը տևել է բավականին երկար, իրենք մինչև պատասխանել են զանգերին, այդ ընթացքում նրանք մտել են տուժողի բնակարան: Ինքը ոչինչ չի լսել և տեսել, դեպքի մասին իմացել է, երբ շտապօգնություն է եկել: Տեսել են, որ տուժողին ծեծել են, աչքը եղել է ուռած, դեմքը` այտուցված: Նրան ծեծել են տան մեջ, մտել և իրեր են հափշտակել տանից: Հետո ոստիկաններն են եկել, հետքեր են վերցրել, ստուգել են: Երեկոյան, երբ Գոհարը տուն է եկել հիվանդանոցից նոր իրենց պատմել է, որ մտել են բնակարան, սկզբում եղել է մեկ հոգի, այնուհետև երկրորդն է եկել, Գոհարին ծեծել են, փող ու ոսկեղեն են ուզել, ինչ-որ բաներ տարել են, վախեցրել են: Իրեն զանգել են դեպքի օրը, դեպքը տեղի ունենալու նույն ժամին: Իրենք ձայներ չեն լսել: Տանը եղել են ինքը, իր աղջիկն ու թոռնիկը: Ամբաստանյալին այդ ժամանակահատվածում չի տեսել, չի ճանաչում: Իր քրոջը հարցրել է արդյոք չեն բռնել այն անձին, ով մտել է Գոհարի տուն, նա էլ պատասխանել է, որ բռնել են: Այդ խոսակցությունը եղել է գործի դատաքննությունից շատ կարճ ժամանակ առաջ:
Վկա Նաիրա Բալայանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում, իրենց տան հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա հանդիսանում է իր ամուսնու` Սամվել Ենոքյանի ընկերը, մեկ անգամ եղել է իրենց տանը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին առավոտյան մինչև ժամը 12:00-ն զանգահարել են իրենց տուն և հայտնել են, որ ՙջրմուղից՚ են, զանգել են երկու անգամ մոտավորապես 15 րոպե միջակայքով: Առաջին անգամ հարցրել են` արդյոք գոհ են ՙջրմուղի՚ աշխատանքից, ջրամատակարարումն ինչպես է, տեսուչից գոհ են, թե ոչ: Ասել են նաև որ գալու են ստուգումների: Երկրորդ անգամ, երբ զանգահարել են, ասել են, որ անդորրագրերը պատրաստ պահեն, որպեսզի ցույց տան: Ինքը հարցրել է արդյոք խնդիր կա, իրեն պատախանել են, որ պետք է դուռը բացեն, որպեսզի ստուգեն ջրաչափը, ջրի որակը և ջրի հետ կապված ամեն ինչ: Ինքը հետագայում ՙջրմուղի՚ աշխատակիցներից ճշտել է, որ իրենց տան զանգը ՙջրմուղից՚ չի եղել, քանի որ նրանք այդպիսի զանգեր չեն կատարել: Դրանից 2 օր առաջ զանգ է եկել իրենց տուն, իր ամուսնուն են հարցրել: Դա անսպասելի դեպք է, քանի որ իր ամուսնուն սովորաբար տան համարով չեն զանգել, զանգել են միայն բջջայինին: Իր ամուսինն ասել է, որ զանգահարողը եղել է ամբաստանյալը, սակայն չի ասել` ինչ են խոսել: Ինքը գիտի, որ իր ամուսինը ամբաստանյալի մոտից պարբերաբար անվադողեր է գնել: 2013 թվականի հունիսի 04-ին ժամը 18:00-ի սահմաններում իրենց տան քաղաքային հեռախոսահամարին եկած զանգերից 099-05-02-33 համարից զանգահարել է Էդուարդ Ճարոյանը, քանի որ այդ ժամանակահատվածում իրենց բնակարանի հեռախոսահամարին 010-46-41-01 հեռախոսահամարից եղել է զանգ իր մոր բնակարանից, որտեղից, բնականաբար, Էդուարդ Ճարոյանը չէր կարող զանգահարել:
Վկա Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա իր մոր հորեղբոր որդին է: Էդուարդը իրեն խնդրել է հեռախոսահամար գնել նրա որդու համար, ինքը չի մերժել, գնացել է ՙվիվասել՚ և, որքանով որ հիշում է, գնել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարն ու տվել է ամբաստանյալի որդուն` նրա օգտագործման համար: Էդուարդի որդին իրեն հազվադեպ է զանգել: Էդուարդ Ճարոյանն օգտագործել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ինքն ու Էդուարդ Ճարոյանը սովորականի պես 08:30-09:00-ին գնացել են աշխատանքի` Երևանյան լճի մոտ գտնվող վուլկանացման կետում: Ինքը կոնկրետ չի հիշում 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին է եղել իր ասածները, թե մեկ օր հետո կամ առաջ: Որքանով հիշում է Էդուարդի բարեկամ Դավիթն է եկել ցերեկվա ժամերին` ժամը 12:00-ից հետո և նրանք երկուսով դուրս են եկել: Այնուհետև վերադարձել է միայն Դավիթը: Ինքը Դավիթին հարցրել է Էդուարդը գալու է, թե ոչ, նա իրեն պատասխանել է` հավանական է` ոչ: Շատ անգամ է եղել, որ ինքը տվել է իր հեռախոսը Էդուարդին, քանի որ նրա հեռախոսի լիցքավորումը շուտ է վերջացել: Իր հեռախոսի մեջ Էդուարդը դրել է իր քարտը: Քանի որ իր հեռախոսի մեջ նոր քարտ տեղադրելուց իրեն կարճ հաղորդագրություն է գալիս, իր հիշելով Էդուարդը հեռախոսի մեջ դրել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: Ըստ իրեն` ամբաստանյալը գտնվել է նորմալ ֆինանսական վիճակում, նշված վուլկանացման կետը նա է աշխատացրել: Օգոստոսի 06-ին իրենց աշխատակից Հովոյի ծննդյան օրն է, որն այդ օրն աշխատանքի չի եկել: 099-05-02-33, 091-99-11-83 հեռախոսահամարներն իրեն ծանոթ չեն, ինքը սովորաբար աշխատանքի բերումով և որպես բարեկամ օրական 10-15 անգամ հեռախոսազանգէ ունեցել ամբաստանյալի հետ, ով այդպիսի հեռախոսահամարներ չի օգտագործել: Դեպքի օրը և դրան նախորդող օրերին ամբաստանյալի մոտ արտառոց որևէ բան չի նկատել: Հաճախակի է եղել, որ ամբաստանյալի մոտ մարդիկ են եկել, նա գնացել է աշխատանքից և այդ օրը հետ չի վերդարձել: Շատ դեպքեր են եղել, որ Էդուարդը մոռացել է հեռախոսը, կամ այն անջատված է եղել, և նա իրենից է հեռախոս վերցրել:
Վկա Սամվել Ենոքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի 18 բնակարանում, ճանաչում է ամբաստանյալին շատ վաղուց` 1998-1999 թվականներից, նրա հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Իրենց միջև մոտավորապես 6 տարի է, ինչ մտերմություն է ձևավորվել:Դեպքի մասին լսելով և իրեն հարցաքննելու ժամանակ է իմացել: Իր կինն իրեն ասել է, որ ջրմուղից զանգել և ասել են, որ պետք է գան ստուգումներ կատարեն: Ինքը դրան նորմալ է վերաբերվել: Ջրմուղից իրենց տուն զանգահարել են իր տղայի ծննդյան օրը` օգոստոսի 06-ի առավոտյան: Դրանից երկու օր առաջ Էդուարդը զանգահարել է իրենց տուն, որից 15-20 րոպե անց եկել է իրենց տուն: Այդ օրն Էդուարդն իրենից գումար է խնդրել, և քանի որ ինքը գումար չի ունեցել, նրան մերժել է: Էդուարդի կողմից իրենից գումար ուզելը արտառոց չի թվացել, քանի որ իրենք մոտ են եղել և հաճախակի է եղել, որ ինքն է վերցրել Էդուարդից գումար կամ` հակառակը: Իր բնակարանի հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Եղել են դեպքեր, որ բարեկամներից էլ զանգահարեն իրենց բնակարան և իրեն հարցնեն: Ինքը չի հիշում իր բնակարանի հեռախոսահամարը տվել է Էդուարդին, թե ոչ, հնարավոր է նա հարցրել է, ինքն էլ տվել է: Քննիչը հարցաքննության ժամանակ իրեն հեռախոսազանգերի վերծանումներ է ցույց տվել: Հիշում է, որ 2013 թվականի օգոստոսի 04-ին իրենց բնակարան կատարվել է 3-4 զանգ: Մեկը եղել է իր զոքանչի տանից, մեկը իր կնոջ ընկերուհին է եղել, իսկ մյուսը անծանոթ համար է եղել: Որքանով հիշում է 099-05-02-33 հեռախոսահամարը եղել է վերծանումների մեջ, սակայն դա իրեն ծանոթ չէ: Հնարավոր չէ, որ Էդուարդն իրենց բակարան զանգահարած լինի իր զոքանջի կամ կնոջ ընկերուհու համարներից: 099-05-02-33 հեռախոսահամարի զանգահարման ժամը մոտավորապես համընկնում է Էդուարդ Ճարոյանի զանգելու ժամի հետ: Ինքը Էդուարդի հետ խոսել է ժամը 16:00-ից հետո: Ինքը չի նկատել Էդուարդի մոտ արտառոց հոգեվիճակ, նա եղել է միշտ սովորականի պես: Էդուարդն իրեն միշտ զանգահարել է իր հեռախոսահամարից:
Վկա Հրաչյա Կիրակոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի 15 բնակարանում: Իրենց բնակարանի հեռախոսահամարն է 42-05-55: Նոր տարվա տոներից հետո իրեն զանգահարել են ՙջրմուղից՚, հարցրել են տանն է լինելու, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ տանն է: Զանգահարողներին ինքը ասել է, որ իրենց տեսուչը կին է և իրենք հեռախոսով են հայտնել ջրաչափի ցուցմունքը: Զանգահարողի ձայնից հասկացել է, որ նա եղել է մինչև 40 տարեկան: Նրանք իրենց գալու մասին որևէ բան չեն ասել: Այնուհետև, իր համար զարմանալիորեն իրենց տուն է եկել ոչ իրենց մշտական ջրմուղի տեսուչը, ով կին է եղել, այլ երկու տղաներ: Մտել են տուն, իրենց սիրալիր են պահել և մուտքից հեռացել են: Չի հիշում իրենց բնակարան եկող տղաների մեջ ամբաստանյալը եղել է, թե ոչ: Իր հիշելով 2013 թվականի օգոստոս ամսին իրենց ջրմուղից չեն զանգահարել, քանի որ իրենք քաղաքում չեն եղել: 099-05-02-33 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չէ: Նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքներն այն մասին, որ ՙ2013 թվականի օգոստոսին զանգ է եկել իրենց տուն, ներկայացել են ջրմուղից: Զանգահարողը եղել է տղամարդ: Հարևաններից հարցուփորձ է արել արդյոք զանագհարել են ջրմուղից, ոմանք պատասխանել են, որ զանգ չի եկել, ոմանք էլ ասել են, որ իրենց էլ է զանգ եկել և նրանք էլ են զարմացած եղել, որ նախկին տեսուչ Հասմիկը չի զանգել՚, ավելի արժանահավատ են քանի որ ինքը այդ ժամանակ ավելի լավ է հիշել կատարվածը:
Վկա Զարուհի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանում: Ճանաչում է Գոհար Ղևոնդյանին և Աշոտ Խանդանյանին, որոնք բնակվում են իրենց դիմացի թիվ 16 բնակարանում: Նրանց հետ իրենց ընտանիքը գտնվում է ջերմ, հարևանական հարաբերությունների մեջ: 2014 թվականի օգոստոսի 06-ին Գոհարի տանը եղած ավազակային հարձակման մասին իմացել է, երբ իրենց դուռը ծեծել է իր քույր Մանեն և ինքը, դուռը բացելով, տեսել է Գոհարին, ով արյունոտ վիճակում ասել է իրեն, թե ինչպես ինքը չի լսել նրա բղավոցը: Այդ ժամանակ նրանց տուն են եկած եղել նաև շտապօգնության աշխատակիցները: Ինքը տեղեկացել է, որ դրանից մի քանի րոպե առաջ երկու անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մտել են նրանց բնակարան, կապել Գոհարին և հափշտակել գումար և ոսկեղեն: Դա լսելով` ինքը հիշել է, որ այդ օրը և դրա նախորդ օրը իրենց բնակարան են զանգել ջրմուղից: 2014 թվականի օգոստոսի 05-ին` ժամը 19:00-20:00-ն զանգահարել են, հարցրել են ջրաչափի թիվը նայել, ասել են, որ այդ օրը կամ հաջորդ օրը գնալու են ստուգեն նրանց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Օգոստոսի 06-ին նույնպես, ժամը 11:00-ի սահմաններում զանգել են ջրմուղից, զանգին պատասխանել է ինքը: Ասել են, որ ստուգումներ են լինելու, գնալու են ստուգեն խողովակները և պարզեն իրենց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Մինչ այդ հարցրել են նաև ջրաչափի թիվը: Զանգահարողի ձայնը եղել է երիտասարդ տղայի ձայն, որն իրեն անծանոթ է եղել: Ինքը դեպքի օրը իրենց շենքի մոտակայքում կասկածելի անձանց կամ միջադեպեր չի նկատել: Կատարված հանցագործության մեջ կոնկրետ ոչ ոքի չի կասկածում, իրեն կասկածելի են թվացել միայն այդ զանգերը:
2013 թվականի օգոստոսի 06-ի դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով այն մասին, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանը: Դեպքի վայրի զննության մասնակից Ա.Խանդանյանը հայտարարել է, որ 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում 2 անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մուտք են գործել իրենց բնակարան, ապա ծեծի ենթարկել և կապկպել իր կնոջը` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին, որից հետո հափշտակել են գումար և ոսկյա զարդեր ու հեռացել:
2013 թվականի օգոստոսի 08-ի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունով այն մասին, որ Գ.Ղևոնդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում և ավազակային հարձակման արդյունքում, որոնք առանձին-առանձին պատճառել են ձախ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ և ձախ ակնակապիճների, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղումները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, մնացած վնասվածքները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ի Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով այն մասին, որ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է ՙԿենխինդա՚ մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով բջջային հեռախոս, որի մեջ դրված է եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 համարով հեռախոսաքարտերը:
2013 թվականի օգոստոսի 16-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013 թվականի ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին և ավարտվել 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին` ժամը 12:26-ին: 091-99-11-84 հեռախոսահամարը նշված ժամանակահատվածում շահագործվել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 05.08.2013 թվականին` ժամը 17:45-ին, 17:49-ին, 17:54-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարից ելքային զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-81-90 և 010-53-33-46 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ տեղի են ունեցել համապատասխանաբար 154, 95 և 65 վայրկյան տևողության հեռախոսային խոսակցություններ: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 10:54-ին և 10:55-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություններ է ստացել ՙԲիլայն՚ ընկերությունից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:01-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 35 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 6 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 12:26-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի թիվ 29 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:01-ից մինչև 12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում 091-99-11-83 հեռախոսահամարը շահագործվել է 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:01-ին առկա է 35 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:02-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություն է ստացել ՙԲիլայն՚ ընկերությունից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային 5 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է ունեցել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:06-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից և տեղի է ունեցել 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն: 06.08.2013 թվականին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է ստացել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի ՙՀրազդան՚ մարզադաշտում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից:
35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 3-ին և ավարտվել օգոստոսի 10-ին: Նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ 2013 թվականի օգոստոսի 3-ից, ժամը 23:17-ից մինչև օգոստոսի 4-ը, ժամը 00:31-ը շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը և ունեցել բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013 թվականին, ժամը 18:20-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից 129 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է կատարվել 010-42-39-76 հեռախոսահամարին: 05.08.2013 թվականին, ժամը 17:45-ից մինչև 17:57-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարվել են արդեն իսկ զննված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:28-ին և 10:30-ին համապատասխանաբար 10 և 108 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:34-ին և 10:37-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-08-20 հեռախոսահամարից համապատասխանաբար 70 և 77 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-42-02-79 և 010-42-39-76 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:54-ից մինչև ժամը 12:26-ը 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը և կատարվել վերը նշված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013 թվականին, ժամը 16:51-ին, 22:00-ին, 22:21-ին, 08.08.2013 թվականին, ժամը 13:11-ին, 17:19-ին, 17:52-ին, 09.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին, 11:05-ին, 19:53-ին և 10.08.2013 թվականին, ժամը 18:33-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարը:
86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին, ժամը 09:17-ին և ավարտվել օգոստոսի 6-ին, ժամը 12:26-ին: 01.08.2013 թվականին, ժամը 09:17-ից մինչև ժամը 11:14-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը: 01.08.2013 թվականին, ժամը 11:20-ից մինչև 06.08.2013 թվականը ժամը 08:48-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 096-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը, որն այդ ժամանակահատվածում կատարել է բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:01-ից մինչև ժամը 12:26-ը 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-83 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարված հեռախոսազանգերն արդեն իսկ նշվել են:
2014 թվականի մարտի 04-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014 թվականի ՙԱրմենտել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվում են 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին, ժամը 12:36:57-ին և ավարտվում 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:43:25-ին: 010-42-39-76 հեռախոսահամարից նշված ժամանակահատվածում կատարվել են բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013 թվականին նշված հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013 թվականին ժամը 14:35:51-ին և 18:52:43-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 263 և 174 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013 թվականին ժամը 18:22:14-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 130 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 06.08.2013 թվականին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01, 010-66-11-40, 010-43-23-70 և բջջային 099-05-08-20, 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013 թվականին ժամը 09:37:59-ին, 10:49:25-ին և 11:42:07-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 709, 75 և 37 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:00:10-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 1019 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-66-11-40 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:39:08-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 76 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:50:56-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 36 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 11:43:25-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 21 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազան• է կատարվել քաղաքային 010-43-23-70 հեռախոսահամարից:
2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատական նիստի ընթացքում մեղադրող Վ.Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի համաձայն որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին` նկատի ունենալով, որ դատաքննության ընթացքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարանից ավազակային հարձակում կատարելու համար բնակարան մտած առաջին անձն է, ուստի անհրաժեշտ է Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և վերջինիս նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինի հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևան քաղաքի Խորենացի 24-րդ հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը:Դատական վիճաբանությունների փուլում տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել հայցադիմում, որում նշել է հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի չափը` 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և խնդրել է պատասխանողից` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել այն:
Դատական վիճաբանությունների փուլում տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել հայցադիմում, որում նշել է հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի չափը` 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և խնդրել է պատասխանողից` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել այն:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է ինչպես գործով տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանն իրենց բնակարան մտած ավազակային հարձակում կատարողներից առաջինն է եղել, տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչեց ամբաստանյալին, ակզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել և ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածները այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության հետ կապված իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չկա: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձեևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվածքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Հայտնեց, որ ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահել ապա ինը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերվում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել: Այնպես էլ այն փաստական տվյալներով, որ Սամվել Ենոքյանի և Նաիրա Բալայանի բնակարանի 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 2013 թվականի օգոստոսի 04-ին զանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և Էդուարդ Ճարոյանին պատկանող 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված բջջային` 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: Այդ օրը 010-42-39-76 հեռախոսահամարին զանգեր են կատարել միայն Էդուարդ Ճարոյանը և Նաիրա Բալայանի մայրը, ով զանգերը կատարել է իր բնակարանի քաղաքային 010-46-41-01 հեռախոսահամարից: Հետևաբար Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը 04.08.2013 թվականին 010-42-39-76 քաղաքային հեռախոսահամարին զանգահարել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված բջջային` 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: Նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 091-99-11-84 հեռախոսահամարից 05.08.2013 թվականին` ժամը 17:45-17:54-ն ընկած ժամանակահատվածում զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-33-46 և 010-53-81-90 քաղաքային հեռախոսահամարներին, որոնցից առաջին հեռախոսահամարը հանդիսանում է տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի տան քաղաքային հեռախոսահամարը: 2014 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 10:28-ին և 10:30-ին նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարի տեղակայման հասցեն ֆիքսվել է Երևան քաղաքի Լեոյի 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: Նույն օրը ժամը 10:34-ին և 10:37-ին նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարը, որի տեղակայման հասցեն ևս ֆիքսվել է Երևան քաղաքի Լեոյի 54 հասցեում: Նույն օրը ժամը 10:54-12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը, որը` ըստ բջջային հեռախոսի ալեհավաք կայանների տվյալների` 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:01-ին գտնվել է Լեոյի 54 հասցեի շրջակայքում, 11:04-ին` Խորենացի 13ա հասցեի շրջակայքում, որը գտնվում է Լեոյի փողոցի հարևանությամբ, իսկ 12:26-ին` Իսակովի պողոտա 29 հասցեի շրջակայքում:
Այսպիսով, դատարանը հիմնավորված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը ուրիշի խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու նպատակով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է հարձակում` ավազակություն:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը և քննությամբ չպարզված երկու անձինք, տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարանի բնակիչ` գործով վկա Աշոտ Միսակի Խանդանյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով և բնակարանում կարող է ունենալ ոսկյա զարդեր ու գումար, իսկ վերջինիս կինը` գործով տուժող Գոհար Ղևոնդյանը, ամուսնու աշխատավայր գնալուց հետո տանը մնում է միայնակ, 2013 թվականի օգոստոս ամսվա սկզբին նպատակադրվել են ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափերով գույքը:
Այնուհետև, խաբեությամբ Գոհար Ղևոնդյանի բնակարան ապօրինի մուտք գործելն ապահովելու և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին Էդուարդ Ճարոյանն իրեն պատկանող` 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված բջջային` 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, զանգահարել Գոհար Ղևոնդյանի բնակարանի` 010-53-33-44 հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, տեղեկացրել, թե իբր ընկերության աշխատակիցների կողմից 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին ստուգայցեր են կատարվելու բնակարաններում: Գոհար Ղևոնդյանի մոտ կասկածների տեղիք չտալու համար, նույն օրը Էդուարդ Ճարոյանը զանգահարել է նաև վերջինիս հարևանուհի` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակչուհի, գործով վկա Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, կրկին ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, վերջինիս նույնպես իրազեկել նախատեսված այցելության մասին:
Հաջորդ օրը` 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին առավոտյան, ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը, իրեն պատկանող նույն` 35789233506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրելով ավազակային հարձակում կատարելու համար ձեռք բերված հաջորդ` 099-05-02-33 և 099-05-08-20 համարի հեռախոսաքարտերը և գտնվելով Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցում, ժամը 10:28-ին և 10:30-ին կատարել է հեռախոսազանգեր` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանի բնակիչ` գործով վկա Զարուհի Հակոբյանի, Երևան քաղաքի Եղբայրության 15 բնակարանի բնակիչ`գործով վկա` Հրաչյա Կիրակոսյանի 010-42-05-55 հեռախոսահամարներին` ներկայանալով ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲԸ աշխատակից, տեղեկացրել ընկերության աշխատակիցների կողմից նախատեսված ստուգայցեր կատարվելու մասին:
Այնուհետև, Էդուարդ Ճարոյանը նույն` 35789233506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրելով բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, հեռախոսազանգ է կատարել ավազակային հարձակմանը օժանդակող` քննությամբ չպարզված անձի ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի օգտագործողն այդ ժամանակ գտնվել է Խորենացի 24 հասցեում գտնվող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ և հսկել տուժողի ամուսնու անցուդարձը, իսկ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Խանջյան 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթը ապահովող ալեհավաքի կողմից: Վերջինս, օժանդակելով Էդուարդ Ճարոյանին` խոչընդոտները վերացնելու` հարևանների ուշադրությունը շեղելու նպատակով, ժամը 11:06-ին` ավազակային հարձակում կատարելու պահին զանգահարել է Գ.Ղևոնդյանի հարևանուհի Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից և 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել վերջինիս հետ:
Էդուարդ Ճարոյանն իր հանցավոր մտադրությունն իրացնելու նպատակով, քննությամբ չպարզված անձի հետ միասին 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել են Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի մոտ, սպասել մինչև տուժող Գոհար Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը` Աշոտ Խանդանյանը տանից դուրս գա: Ժամը 11:05-ի սահամաններում ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը մոտեցել է նույն շենքի 16-րդ բնակարանի դռանը, սեղմել զանգի կոճակը: Տուժող Գոհար Ղևոնդյանը դռան դիտանցքից նայելով տեսել է ամբաստանյալի կանգնելու դիրքը և գլխի ձևը: Ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը ներկայացել է որպես ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից և խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարան, խնդրել է իրեն ուղեկցել դեպի ջրաչափը, այնուհետև խոհանոցում Գոհար Ղևոնդյանից պահանջել է վճարման կտրոնները, վերջինս գնացել ու սենյակից բերել է կտրոնների տուփը և ցանկացել է այն բացել, այդ պահին Էդուարդ Ճարոյանը էլեկտրաշոկի միջոցով Գոհար Ղևոնդյանին ենթարկել է հոսանքահարման, ինչից վերջինս ընկել է գետնին, այդ ընթացքում Է.Ճարոյանը երկրորդ անգամ է Գ.Ղևոնդյանին ենթարկել հոսանքահարման, որից հետո սկսել է բռունցքով հարվածներ հասցնել Գոհար Ղևոնդյանի մարմնի տարբեր հատվածներին, կապել է նրա ոտքերը, գլխին դիմակ հագցրել: Այդ ընթացքում Էդուարդ Ճարոյանը բացել է Գ.Ղևոնդյանի բնակարանի մուտքի դուռը և տուն է մտել դրսում սպասող քննությամբ չպարզված իր հանցակիցը: Էդուարդ Ճարոյանի ձեռքերին բժշկական ռետինե ձեռնոցներ է եղել: Որից հետո նրանք կապել են Գ.Ղևոնդյանի ձեռքերը, հարցրել տանը եղած արժեքավոր իրերի տեղը, նա էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Այնուհետև Է.Ճարոյանը և քննությամբ չպարզված նրա հանցակիցը սկսել են հարվածներ հասցնել Գոհար Ղևոնդյանի մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով նրան` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով վնասվածքներ, որոնց մեծ մասը ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին Գ.Ղևոնդյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով և ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, Գ.Ղևոնդյանից հարցրել, թե որ բանալին ինչի համար է, անընդհատ սեղմելով Գ.Ղևոնդյանի պարանոցից` պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է, սպառնացել են, որ, եթե բանալիները նրա ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` նրան կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես ամուսնուն չի տեսնի: Այնուհետև չհրկիզվող պահարանից գտնելով Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 Եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և դրամապանակի մեջ եղած 54.000 ՀՀ դրամ գումարները, թուլացրել են Գ.Ղևոնդյանի կապերը, սպառնացել, որ 15 րոպե չշարժվի և իրենց հետևից չնայի, ու ավազակությամբ հափշտակելով նշված զարդերը և գումարը` դիմել են փախուստի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Քիչ անց Գ.Ղևոնդյանի ամուսինը զանգելով վերջինիս և տեղեկանալով կատարվածի մասին, գնացել է տուն ու տեսնելով կնոջ վիճակը` զանգահարել է շտապօգնություն և ոստիկանություն:
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյան ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը կատարել է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, հարևանների կողմից տրված բնութագրի համաձայն բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները` 2005 թվականին ծնված Հայկ Էդուարդի Ճարոյանը և 2009 թվականին ծնված Շողակաթ Էդուարդի Ճարոյանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` ՙՊատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` (...) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը: (...)՚:
Որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է նրա խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է միայն ազատազրկում` վեցից տասը տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն, գտավ, որ Էդուարդ Ճարոյանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու միջոցով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Անդրադառնալով գործով տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին ներկայացված քաղաքացիական հայցին` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն, որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի հատուցում, 2.793.677 ՀՀ դրամ որպես ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար բռնագանձելու վերաբերյալ, դատարանը հանգեց հետևյալին.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենս•րքով: Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Կարեն Քոսյանի գործով կայացված որոշմամբ համակարգային վերլուծության է ենթարկել այն հարցը թե ում դեմ կարող է հարուցվել քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության ընթացքում.
ՙ(...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է այդ օրենսգրքի դրույթներով սահմանաված կանոններով: Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեականգործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի վերը նշված կանոններից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը կարող է հարուցվել միայն կասկածյալի, մեղադրյալի կամ այն ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի դեմ, ում վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով արգելված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար: Այդպիսի անձինք են հանդիսանում, օրինակ` ծնողները, որդեգրողները, խնամակալները, շրջապատի համար առավել վտանգի աղբյուրի հետ կապված գործունեություն իրականացնող անձինք, որոնք օրենքի ուժով պատասխանատու են մեղադրյալի գործողությունների համար (...)՚:
ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատարանը քաղաքացիական գործը հարուցում է միայն հայցի կամ դիմումի հիման վրա՚:
Նույն օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀայցադիմումը ներկայացվում է գրավոր՚:
Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին:
Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
Վերոգրյալ հանցագործությունն ամբաստանյալի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժող` Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ընդդեմ Էդուարդ Ճարոյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ` ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանից հօգուտ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի պետք է բռնագանձվի 2.793.677 ՀՀ դրամ, 250 եվրո և 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումար` որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանի կողմից հանցագործությամբ տուժող Գոհար Ղևոնդյանին անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 160-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարտավոր են քաղաքացիական հայցվորի կամ նրա ներկայացուցչի կամ սեփական նախաձեռնությամբ միջոցներ ձեռնարկել` ապահովելու քաղաքացիական հայցը՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙԳույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը՚:
Հաշվի առնելով, որ դեռևս չի վերացել Էդուարդ Ճարոյանի գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը` չի լուծվել տուժող Գոհար Ղևոնդյանին պատճառված վնասնի փոխհատուցման հարցը, իսկ վերջինս տուժել է Էդուարդ Ճարոյանի հանցավոր գործողությունների արդյունքում, դատարանը գտնում է, որ 2013 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է նաև հայցագնի չափով Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անվամբ գրանցված այլ շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա կալանք դնել` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Քննարկելով քրեական գործով 16.08.2013 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննարկելով քրեական գործով 04.03.2014 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 06.02.2014 թվականին ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատժի սկիզբը հաշվել 16.08.2013 թվականից:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել` ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանից հօգուտ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի բռնագանձել ընդհանուր 2.793.677 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
2013 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ` Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն, ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա կալանք դնել հայցագնի` 2.793.677 ՀՀ դրամ գումարի, 250 եվրո ու 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումարների չափով` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
16.08.2013 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումները և 06.02.2014 թվականին ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումները` թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0077/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 30-05-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԿԴ/0077/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15140213 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Էդուարդ Ճարոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 06.08.2013թ. վերջինիս հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեոյի 12շ. 16բն. և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված անձը, գտնվելով Երևանի Խորենացու 24 հասցեում գործող ոսկու տոնավաճառի մոտ, հսկել է Ղևոնդյանի ամուսնու տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Ճարոյան |
| Հայրանուն | Սերգեյի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 2 Կետ 1,2,3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 31-05-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 03-06-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-06-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Ճարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գիվի |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գոհար |
| Ազգանուն | Ղևոնդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | նախագահող դատավորի ` վերապատրաստման դասընթացների մասնակցելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 17:10 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Չկայացման պատճառը | Դատարանը հեռացել է խորհրդակցական սենյակ դատավճիռ կայացնելու: Դատավճիռը կհրապարակվի 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ժամը 12:00-ին: |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 19-12-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Ճարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 19-12-2014 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ ԵԿԴ/0077/01/14 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի Լիանա Ոսկանյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Վահագն Պողոսյանի տուժող` Գոհար Ղևոնդյանի պաշտպան` Գիվի Հովհաննիսյանի ամբաստանյալ` Էդուարդ Ճարոյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ծնված 22.06.1973 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` երկու անձ, հաշվառված է ք.Երևան, Սվաճյան 22 շենքի 33 բնակարանում, բնակվել է ք.Երևան, Շերամի 95/20 տանը, ներկայումս` ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր է, կալանքի տակ է 16.08.2013 թվականից: Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: 2013 թվականի օգոստոսի 18-ի որոշմամբ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում Աշոտ Միսակի Խանդանյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանում իր կնոջ` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի հետ: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-ից 11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում 2 անհայտ անձինք մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարան, կապել, ծեծի են ենթարկել իր կնոջը և հափշտակել բնակարանից 80.000-100.000 ՀՀ դրամ, 400-500 ԱՄՆ դոլար գումար և ոսկյա զարդեր` 600.000-800.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ իրենց պատճառելով մոտ 1.100.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15140213 քրեական գործը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին Գոհար Ղևոնդյանը թիվ 15140213 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող: 2013 թվականի օգոստոսի 16-ին ժամը 18:00-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի աշխատակիցները, իրացնելով ստացված օպերատիվ տեղեկությունները, ավազակություն կատարելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 2/8 հասցեից ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանին: Նույն օրը կատարված Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել և առգրավվել են 5 հատ 1000 ՀՀ դրամանոց, 3 հատ 200 ՀՀ մետաղադրամ, 2 հատ 100 ՀՀ մետաղադրամ, ՙՄերսեդես-Բենց՚ գրառումով պատյան, որի մեջ դրված է եղել ՙԵրևան-Սիթի՚ բոնուս քարտ` 037600 համարով, սպիտակ թուղթ, որի վրա գրված է եղել հեռախոսահամար և անուն, հեռախոս` ՙԿենխինդա՚ մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով, որի մեջ դրված են եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 հեռախոսաքարտերը, վարորդական վկայական Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանի անվամբ: 2013 թվականի օգոստոսի 16-ին Էդուարդ Սեր•եյի Ճարոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման կասկածանքով ձերբակալվել է: 2013 թվականի օգոստոսի 18-ին Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը թիվ 15140213 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Նախաքննական մարմնի կողմից Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում վրջինիս հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևան քաղաքի Խորենացի 24 հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ, հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը: Այսպես. Էդուարդ Ճարոյանը և ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 16 բնակարանի բնակիչ Աշոտ Միսակի Խանդանյանը Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում •ործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով, իսկ վերջինիս կինը` Գոհար Ղևոնդյանը, ամուսնու աշխատավայր ներկայանալուց հետո տանը մնում է միայնակ, 2013թ. օգոստոսի սկզբներին նպատակադրվել են ավազակությամբ հափշտակել Գ.Ղևոնդյանին պատկանող գույքը: Այնուհետև, խաբեությամբ Գ.Ղևոնդյանի բնակարան ապօրինի մուտք գործելն ապահովելու և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով 2013թ. օգոստոսի 05-ին Է.Ճարոյանն իրեն պատկանող` 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի ապարատի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, զանգահարել Գ.Ղևոնդյանի բնակարանի հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, տեղեկացրել, թե իբր ընկերության աշխատակիցների կողմից 2013թ. օգոստոսի 6-ին ստուգայցեր են կատարվելու բնակարան: Գ.Ղևոնդյանի մոտ կասկածների տեղիք չտալու համար զանգահարել է վերջինիս հարևանուհի` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակչուհի Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի հեռախոսահամարին և կրկին ներկայացել ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, վերջինիս նույնպես իրազեկել նախատեսված այցելության մասին: Հաջորդ օրը` 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ավազակային հարձակումը կատարելուց առաջ, Էդուարդ Ճարոյանը, գտնվելով Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցում, իր նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրա•ործելու համար ձեռք բերված մյուս բջջային 099-05-02-33 և 099-05-08-20 համարի հեռախոսաքարտերը և հեռախոսազանգեր է կատարել Երևան քաղաքի Եղբայրության 16 շենքի բնակարաններ` ներկայանալով ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲԸ աշխատակից: Այնուհետև, նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը և հեռախոսազանգ կատարել ավազակային հարձակմանը օժանդակող գործով չպարզված անձնավորությանը, ով Էդուարդ Ճարոյանին պատկանող մեկ այլ բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված մյուս բջջային 091-99-11-83 համարի հեռախոսաքարտը: Վերջինս ավազակային հարձակումից անմիջապես առաջ զանգահարել է Գ.Ղևոնդյանի հարևանուհի Ալլա Հովսեփյանին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից` նման ձևով շեղելով նրա ուշադրությունը: Դրանից հետո, նույն օրը ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը, ներկայանալով որպես ՙԵրևան ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարան, հարձակվել Գոհար Ղևոնդյանի վրա, վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` կապել և ծեծի ենթարկել` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, որից հետո Էդուարդ Ճարոյանն ապօրինի մուտք է գործել նշված բնակարան և բնակարանում իրեն սպասող հանցակցի հետ ավազակությամբ հափշտակել են Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 Եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և դիմել փախուստի: Նախաքննական մարմնի 2014 թվականի մայիսի 06-ի որոշմամբ թիվ 15140213 քրեական գործից անջատվել Է.Ճարոյանի հետ ավազակային հարձակում կատարած անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և ավազակային հարձակմանն օժանդակած անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու վերաբերյալ մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում և շնորհվել է թիվ 15140213/1 համարը: 2014 թվականի մայիսի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ` Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը` գործում նշված ժամանակահատվածում ինքը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում: Այդ օրը գնացել է որոշակի տեղեր, որոնք, անձնական են եղել և գաղտնիությունից ելնելով, չի ցանկանում լուսաբանել: Ինչ վերաբերում է իր կողմից ինչ-որ հեռախոսահամարից Սամվելին զանելուն, ապա ինքը հնարավոր է, որ ուրիշ մեկից է վերցրել հեռախոս և զանգել: Հնարավոր է նաև իրեն մեղսագրվող հացագործություն կատարած անձը իրեն ծանոթ էլ լինի: Ինքն իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը չի կատարել: Իրեն հիմա մեղադրում են այն բանի համար, որ հնարավոր է ինքը գիտի, թե ով է կատարել հանցագործությունը և չի ասում: Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով կատարած արարքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոի 12-րդ շենքի 16 բնակարանում: 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին` երեկոյան կողմ, իրեն զանգել են հեռախոսով, ներկայացել են ՙջրմուղ՚-ից, հարցրել են` ինչպես է ջրամատակարարումը, ինքը պատասխանել է, որ հաճախակի ճնշումն ընկած է լինում: Իրեն հարցրել են արդյոք գոհ է իրենց տեսուչից, ինքը պատասխանել է, որ գոհ է: Ասել են, որ բարենորոգումներ են պատրաստվում կատարել, ինչի համար տեսուչը պետք է շրջի տներով: Ասել են, որ իրենց ներկայացուցիչը գալու է իրենց մոտ և ինքը պետք է նաև ներկայացնի վճարման կտրոնները: Իր մոտ կասկած չի առաջացրել այդ զանգը: Իրենք ջրամատակարարումից դժգոհ են եղել: Այդ օրը ինքը հարևանուհուն պատմել է, որ իրեն զանգահարել են ջրմուղից, հարևանուհին պատասխանել է, որ իրենց էլ են զանգել: Հաջորդ օրը ամուսնուն ճանապարհել է աշխատանքի և պայմանավորվածության համաձայն ժամը 11:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպեր իր հորաքրոջը: 11:05-ին դուռը զանգել են, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, ինքը ուղեկցել է դեպի ջրաչափը: Այնուհետև խոհանոցում իրեն ասել է, որ ներկայացնի վճարման կտրոնները: Այդ մարդը եղել է մուգ ակնոցներով, սպիտակ գլխարկով, սպիտակ վերնաշապիկով: Ինքը գնացել է սենյակից կտրոնների տուփը բերել է և մինչև տուփը բացել, հոսանքի լարման ձայն է լսել իր ուսի հատվածում: Վախից չի հիշում ինչ է արել այդ պահին: Այդ սարքը էլեկտրաշոկ է եղել: Իրեն թվացել է` ուշաթափվել է: Այնուհետև ևս մեկ անգամ էլ է ենթարկվել հոսանքահարման: Երբ կարճ ժամանակ անց ուշքի է եկել, այդ մարդը իրեն հարվածել է, ստիպել է պառկել և կապել է իր ոտքերը: Մի պահ այդ մարդը դուռը բացել և տուն է հրավիրել մեկ այլ անձի: Ինքը մշուշոտ է տեսել երկրորդ անձնավորությանը, իրեն թվացել է, որ նա ճաղատ է, ամբողջովին սև հագուստով: Իր տուն ներխուժած անձինք գնացել են ժամը 12:10-ի կողմերը: Երկրորդ անձնավորությանը հաստատ չի ճանաչի, քանի որ նա տուն մտնելուց անմիջապես հետո գլխին դիմակ է հագցրել: Հիմնական գործողությունները կատարել է առաջինը տուն մտնող անձնավորությունը: Բռունցքով հարվածել է իր գլխին, կապել է ձեռքերը և սև գույնի ինչ-որ դիմակ է քաշել իր գլխին: Հարցրել են տան իրերի տեղը, ինքն էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Իր և իր ամուսնու անունները իմացել են` դիմել են անունով: Նաև ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, բերել են իր մոտ, հարցրել են, թե որը ինչ բանալի է: Այդ ժամանակ, երբ բացել են իր դիմակը, նկատել է, որ սպիտակ հագուստով մարդու ձեռքերին բժշկական ձեռնոցներ են: Իր վզից անընդհատ սեղմել են, պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է: Սպառնացել են, որ, եթե բանալիները իր ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` իրեն կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես իր ամուսնուն չի տեսնի: Հետո իր կապերը թուլացրել են և սպառնացել են, որ իրենց հետևից չնայի: Իրեն ասել են, որ 15 րոպե չշարժվի, նրանք իր ամուսնուն կասեն, կգա իրեն կօգնի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Այդ ընթացքում իր հորաքույրն անընդմեջ զանգել է: Քիչ անց զանգել է նաև իր ամուսինը, ինքը վերցրել է հեռախոսը, հայտնել է կատարվածի մասին: Ամուսինը եկել է տուն ու տեսնելով իր վիճակը` զանգել է շտապօգնություն և ոստիկանություն: Իրեն պատճառված վնասը կազմում է` բիժուտերիայի արժեքը` 2.000.000 դրամից ավելի, 250 եվրո, որի հետ եղել է նաև 10.000 ՀՀ դրամ, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ: Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչեց ամբաստանյալին: Սկզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել, ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածները այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության համար իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չի եղել: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվծքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Հայտնեց, որ ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահեր ապա ինքը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր, ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերվում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել: Վկա Աշոտ Խանդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին սովորականի պես առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի: Ժամը 11:00-ին կամ ավելի ուշ իրեն է զանգել Գոհարի հորաքույրը և ասել, որ զանգահարում է Գոհարին, սակայն նա չի պատասխանում, հարցրել է` արդյոք տեղյակ է, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Մոտավորապես ժամը 11:30-ի կամ 12:30-ի սահմաններում զանգել է Գոհարին, վերջինս վախեցած ձայնով է խոսել, ինքը հասկացել է, որ ինչ որ բան եղել է: Իրեն ասել է, որ գնա տուն, չվախենա: Ինքն անմիջապես գնացել է տուն, տեսել է տունը տակնուվրա եղած, իր կինը ծեծված, գլուխը վնասված: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Իր կինը պատմել է, որ դուռը զանգել են, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, նա բացել է դուռը և գնացել է զուգարան, որտեղ տեղադրված է եղել ջրաչափը: Այնուհետև էլեկտրաշոկով հոսանքահարել են իր կնոջը: Իր կինն ասել է նաև, որ նախորդ օրը զանգել են իրեն, ներկայացել են ՙջրմուղից՚, հարցրել են ջրամատակարարման որակի մասին, նա էլ բողոքել է` ասելով, որ ճնշումը թույլ է, անջատում են հաճախակի: Մտել է ջրաչափն է նայել, հետո ուզել է վճարման կտրոնները: Ինքը ուշադիր չի եղել, չի նկատել, որ մինչև դեպքի օրը իրեն հետևած լինեն: Տուն ներխուժողները հնարավոր է իմացել են` ինքը որտեղ է աշխատում, որովհետև հարցրել են` որտեղ է ոսկեղենը, ոսկեղեն են տարել: Ինքը կնոջը հարցրել է տուն մտնողների տեսքի մասին, նա էլ պատասխանել է, որ եղել է ակնոցներով, կեպիով: Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերություններ չունի, որևէ կասկած չունի ավազակային հարձակում կատարած անձանց վերաբերյալ: Չի հիշում, որ երբևէ տեսած լինի ամբաստանյալին: Վկա Ալլա Հովսեփյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում, երբևէ չի տեսել, ճանաչում է տուժողին, ով իր դիմացի հարևանն է, նրա հետ շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում: Դեպքի օրը չի հիշում, բայց այն եղել է օգոստոս ամսին` ժամը 11:00-ի սահմաններում: Դեպքից մեկ շաբաթ առաջ իրենց զանգեր է եկել, ներկայացել են ջրմուղից, հետաքրքրվել են իրենք գոհ են սպասարկումից, տեսուչներից, թե ոչ: Իրեն կոնկրետ օր չեն ասել` երբ են գալու ստուգումների: Իր իմանալով Գոհարին էլ են զանգել, ասել են, որ գալու են ստուգումների, Գոհարը իր քրոջ հետ է խոսել այդ մասին: Դեպքի օրը իրենց կրկին զանգ է եկել, իր աղջիկն է զրուցել զանգահարողների հետ, որը տևել է բավականին երկար, իրենք մինչև պատասխանել են զանգերին, այդ ընթացքում նրանք մտել են տուժողի բնակարան: Ինքը ոչինչ չի լսել և տեսել, դեպքի մասին իմացել է, երբ շտապօգնություն է եկել: Տեսել են, որ տուժողին ծեծել են, աչքը եղել է ուռած, դեմքը` այտուցված: Նրան ծեծել են տան մեջ, մտել և իրեր են հափշտակել տանից: Հետո ոստիկաններն են եկել, հետքեր են վերցրել, ստուգել են: Երեկոյան, երբ Գոհարը տուն է եկել հիվանդանոցից նոր իրենց պատմել է, որ մտել են բնակարան, սկզբում եղել է մեկ հոգի, այնուհետև երկրորդն է եկել, Գոհարին ծեծել են, փող ու ոսկեղեն են ուզել, ինչ-որ բաներ տարել են, վախեցրել են: Իրեն զանգել են դեպքի օրը, դեպքը տեղի ունենալու նույն ժամին: Իրենք ձայներ չեն լսել: Տանը եղել են ինքը, իր աղջիկն ու թոռնիկը: Ամբաստանյալին այդ ժամանակահատվածում չի տեսել, չի ճանաչում: Իր քրոջը հարցրել է արդյոք չեն բռնել այն անձին, ով մտել է Գոհարի տուն, նա էլ պատասխանել է, որ բռնել են: Այդ խոսակցությունը եղել է գործի դատաքննությունից շատ կարճ ժամանակ առաջ: Վկա Նաիրա Բալայանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում, իրենց տան հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա հանդիսանում է իր ամուսնու` Սամվել Ենոքյանի ընկերը, մեկ անգամ եղել է իրենց տանը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին առավոտյան մինչև ժամը 12:00-ն զանգահարել են իրենց տուն և հայտնել են, որ ՙջրմուղից՚ են, զանգել են երկու անգամ մոտավորապես 15 րոպե միջակայքով: Առաջին անգամ հարցրել են` արդյոք գոհ են ՙջրմուղի՚ աշխատանքից, ջրամատակարարումն ինչպես է, տեսուչից գոհ են, թե ոչ: Ասել են նաև որ գալու են ստուգումների: Երկրորդ անգամ, երբ զանգահարել են, ասել են, որ անդորրագրերը պատրաստ պահեն, որպեսզի ցույց տան: Ինքը հարցրել է արդյոք խնդիր կա, իրեն պատախանել են, որ պետք է դուռը բացեն, որպեսզի ստուգեն ջրաչափը, ջրի որակը և ջրի հետ կապված ամեն ինչ: Ինքը հետագայում ՙջրմուղի՚ աշխատակիցներից ճշտել է, որ իրենց տան զանգը ՙջրմուղից՚ չի եղել, քանի որ նրանք այդպիսի զանգեր չեն կատարել: Դրանից 2 օր առաջ զանգ է եկել իրենց տուն, իր ամուսնուն են հարցրել: Դա անսպասելի դեպք է, քանի որ իր ամուսնուն սովորաբար տան համարով չեն զանգել, զանգել են միայն բջջայինին: Իր ամուսինն ասել է, որ զանգահարողը եղել է ամբաստանյալը, սակայն չի ասել` ինչ են խոսել: Ինքը գիտի, որ իր ամուսինը ամբաստանյալի մոտից պարբերաբար անվադողեր է գնել: 2013 թվականի հունիսի 04-ին ժամը 18:00-ի սահմաններում իրենց տան քաղաքային հեռախոսահամարին եկած զանգերից 099-05-02-33 համարից զանգահարել է Էդուարդ Ճարոյանը, քանի որ այդ ժամանակահատվածում իրենց բնակարանի հեռախոսահամարին 010-46-41-01 հեռախոսահամարից եղել է զանգ իր մոր բնակարանից, որտեղից, բնականաբար, Էդուարդ Ճարոյանը չէր կարող զանգահարել: Վկա Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա իր մոր հորեղբոր որդին է: Էդուարդը իրեն խնդրել է հեռախոսահամար գնել նրա որդու համար, ինքը չի մերժել, գնացել է ՙվիվասել՚ և, որքանով որ հիշում է, գնել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարն ու տվել է ամբաստանյալի որդուն` նրա օգտագործման համար: Էդուարդի որդին իրեն հազվադեպ է զանգել: Էդուարդ Ճարոյանն օգտագործել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ինքն ու Էդուարդ Ճարոյանը սովորականի պես 08:30-09:00-ին գնացել են աշխատանքի` Երևանյան լճի մոտ գտնվող վուլկանացման կետում: Ինքը կոնկրետ չի հիշում 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին է եղել իր ասածները, թե մեկ օր հետո կամ առաջ: Որքանով հիշում է Էդուարդի բարեկամ Դավիթն է եկել ցերեկվա ժամերին` ժամը 12:00-ից հետո և նրանք երկուսով դուրս են եկել: Այնուհետև վերադարձել է միայն Դավիթը: Ինքը Դավիթին հարցրել է Էդուարդը գալու է, թե ոչ, նա իրեն պատասխանել է` հավանական է` ոչ: Շատ անգամ է եղել, որ ինքը տվել է իր հեռախոսը Էդուարդին, քանի որ նրա հեռախոսի լիցքավորումը շուտ է վերջացել: Իր հեռախոսի մեջ Էդուարդը դրել է իր քարտը: Քանի որ իր հեռախոսի մեջ նոր քարտ տեղադրելուց իրեն կարճ հաղորդագրություն է գալիս, իր հիշելով Էդուարդը հեռախոսի մեջ դրել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: Ըստ իրեն` ամբաստանյալը գտնվել է նորմալ ֆինանսական վիճակում, նշված վուլկանացման կետը նա է աշխատացրել: Օգոստոսի 06-ին իրենց աշխատակից Հովոյի ծննդյան օրն է, որն այդ օրն աշխատանքի չի եկել: 099-05-02-33, 091-99-11-83 հեռախոսահամարներն իրեն ծանոթ չեն, ինքը սովորաբար աշխատանքի բերումով և որպես բարեկամ օրական 10-15 անգամ հեռախոսազանգէ ունեցել ամբաստանյալի հետ, ով այդպիսի հեռախոսահամարներ չի օգտագործել: Դեպքի օրը և դրան նախորդող օրերին ամբաստանյալի մոտ արտառոց որևէ բան չի նկատել: Հաճախակի է եղել, որ ամբաստանյալի մոտ մարդիկ են եկել, նա գնացել է աշխատանքից և այդ օրը հետ չի վերդարձել: Շատ դեպքեր են եղել, որ Էդուարդը մոռացել է հեռախոսը, կամ այն անջատված է եղել, և նա իրենից է հեռախոս վերցրել: Վկա Սամվել Ենոքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի 18 բնակարանում, ճանաչում է ամբաստանյալին շատ վաղուց` 1998-1999 թվականներից, նրա հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Իրենց միջև մոտավորապես 6 տարի է, ինչ մտերմություն է ձևավորվել:Դեպքի մասին լսելով և իրեն հարցաքննելու ժամանակ է իմացել: Իր կինն իրեն ասել է, որ ջրմուղից զանգել և ասել են, որ պետք է գան ստուգումներ կատարեն: Ինքը դրան նորմալ է վերաբերվել: Ջրմուղից իրենց տուն զանգահարել են իր տղայի ծննդյան օրը` օգոստոսի 06-ի առավոտյան: Դրանից երկու օր առաջ Էդուարդը զանգահարել է իրենց տուն, որից 15-20 րոպե անց եկել է իրենց տուն: Այդ օրն Էդուարդն իրենից գումար է խնդրել, և քանի որ ինքը գումար չի ունեցել, նրան մերժել է: Էդուարդի կողմից իրենից գումար ուզելը արտառոց չի թվացել, քանի որ իրենք մոտ են եղել և հաճախակի է եղել, որ ինքն է վերցրել Էդուարդից գումար կամ` հակառակը: Իր բնակարանի հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Եղել են դեպքեր, որ բարեկամներից էլ զանգահարեն իրենց բնակարան և իրեն հարցնեն: Ինքը չի հիշում իր բնակարանի հեռախոսահամարը տվել է Էդուարդին, թե ոչ, հնարավոր է նա հարցրել է, ինքն էլ տվել է: Քննիչը հարցաքննության ժամանակ իրեն հեռախոսազանգերի վերծանումներ է ցույց տվել: Հիշում է, որ 2013 թվականի օգոստոսի 04-ին իրենց բնակարան կատարվել է 3-4 զանգ: Մեկը եղել է իր զոքանչի տանից, մեկը իր կնոջ ընկերուհին է եղել, իսկ մյուսը անծանոթ համար է եղել: Որքանով հիշում է 099-05-02-33 հեռախոսահամարը եղել է վերծանումների մեջ, սակայն դա իրեն ծանոթ չէ: Հնարավոր չէ, որ Էդուարդն իրենց բակարան զանգահարած լինի իր զոքանջի կամ կնոջ ընկերուհու համարներից: 099-05-02-33 հեռախոսահամարի զանգահարման ժամը մոտավորապես համընկնում է Էդուարդ Ճարոյանի զանգելու ժամի հետ: Ինքը Էդուարդի հետ խոսել է ժամը 16:00-ից հետո: Ինքը չի նկատել Էդուարդի մոտ արտառոց հոգեվիճակ, նա եղել է միշտ սովորականի պես: Էդուարդն իրեն միշտ զանգահարել է իր հեռախոսահամարից: Վկա Հրաչյա Կիրակոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Եղբայրության 9 շենքի 15 բնակարանում: Իրենց բնակարանի հեռախոսահամարն է 42-05-55: Նոր տարվա տոներից հետո իրեն զանգահարել են ՙջրմուղից՚, հարցրել են տանն է լինելու, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ տանն է: Զանգահարողներին ինքը ասել է, որ իրենց տեսուչը կին է և իրենք հեռախոսով են հայտնել ջրաչափի ցուցմունքը: Զանգահարողի ձայնից հասկացել է, որ նա եղել է մինչև 40 տարեկան: Նրանք իրենց գալու մասին որևէ բան չեն ասել: Այնուհետև, իր համար զարմանալիորեն իրենց տուն է եկել ոչ իրենց մշտական ջրմուղի տեսուչը, ով կին է եղել, այլ երկու տղաներ: Մտել են տուն, իրենց սիրալիր են պահել և մուտքից հեռացել են: Չի հիշում իրենց բնակարան եկող տղաների մեջ ամբաստանյալը եղել է, թե ոչ: Իր հիշելով 2013 թվականի օգոստոս ամսին իրենց ջրմուղից չեն զանգահարել, քանի որ իրենք քաղաքում չեն եղել: 099-05-02-33 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չէ: Նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքներն այն մասին, որ ՙ2013 թվականի օգոստոսին զանգ է եկել իրենց տուն, ներկայացել են ջրմուղից: Զանգահարողը եղել է տղամարդ: Հարևաններից հարցուփորձ է արել արդյոք զանագհարել են ջրմուղից, ոմանք պատասխանել են, որ զանգ չի եկել, ոմանք էլ ասել են, որ իրենց էլ է զանգ եկել և նրանք էլ են զարմացած եղել, որ նախկին տեսուչ Հասմիկը չի զանգել՚, ավելի արժանահավատ են քանի որ ինքը այդ ժամանակ ավելի լավ է հիշել կատարվածը: Վկա Զարուհի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանում: Ճանաչում է Գոհար Ղևոնդյանին և Աշոտ Խանդանյանին, որոնք բնակվում են իրենց դիմացի թիվ 16 բնակարանում: Նրանց հետ իրենց ընտանիքը գտնվում է ջերմ, հարևանական հարաբերությունների մեջ: 2014 թվականի օգոստոսի 06-ին Գոհարի տանը եղած ավազակային հարձակման մասին իմացել է, երբ իրենց դուռը ծեծել է իր քույր Մանեն և ինքը, դուռը բացելով, տեսել է Գոհարին, ով արյունոտ վիճակում ասել է իրեն, թե ինչպես ինքը չի լսել նրա բղավոցը: Այդ ժամանակ նրանց տուն են եկած եղել նաև շտապօգնության աշխատակիցները: Ինքը տեղեկացել է, որ դրանից մի քանի րոպե առաջ երկու անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մտել են նրանց բնակարան, կապել Գոհարին և հափշտակել գումար և ոսկեղեն: Դա լսելով` ինքը հիշել է, որ այդ օրը և դրա նախորդ օրը իրենց բնակարան են զանգել ջրմուղից: 2014 թվականի օգոստոսի 05-ին` ժամը 19:00-20:00-ն զանգահարել են, հարցրել են ջրաչափի թիվը նայել, ասել են, որ այդ օրը կամ հաջորդ օրը գնալու են ստուգեն նրանց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Օգոստոսի 06-ին նույնպես, ժամը 11:00-ի սահմաններում զանգել են ջրմուղից, զանգին պատասխանել է ինքը: Ասել են, որ ստուգումներ են լինելու, գնալու են ստուգեն խողովակները և պարզեն իրենց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Մինչ այդ հարցրել են նաև ջրաչափի թիվը: Զանգահարողի ձայնը եղել է երիտասարդ տղայի ձայն, որն իրեն անծանոթ է եղել: Ինքը դեպքի օրը իրենց շենքի մոտակայքում կասկածելի անձանց կամ միջադեպեր չի նկատել: Կատարված հանցագործության մեջ կոնկրետ ոչ ոքի չի կասկածում, իրեն կասկածելի են թվացել միայն այդ զանգերը: 2013 թվականի օգոստոսի 06-ի դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով այն մասին, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանը: Դեպքի վայրի զննության մասնակից Ա.Խանդանյանը հայտարարել է, որ 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում 2 անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մուտք են գործել իրենց բնակարան, ապա ծեծի ենթարկել և կապկպել իր կնոջը` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին, որից հետո հափշտակել են գումար և ոսկյա զարդեր ու հեռացել: 2013 թվականի օգոստոսի 08-ի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունով այն մասին, որ Գ.Ղևոնդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում և ավազակային հարձակման արդյունքում, որոնք առանձին-առանձին պատճառել են ձախ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ և ձախ ակնակապիճների, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղումները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, մնացած վնասվածքները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով: 2013 թվականի օգոստոսի 16-ի Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով այն մասին, որ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է ՙԿենխինդա՚ մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով բջջային հեռախոս, որի մեջ դրված է եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 համարով հեռախոսաքարտերը: 2013 թվականի օգոստոսի 16-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013 թվականի ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին և ավարտվել 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին` ժամը 12:26-ին: 091-99-11-84 հեռախոսահամարը նշված ժամանակահատվածում շահագործվել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 05.08.2013 թվականին` ժամը 17:45-ին, 17:49-ին, 17:54-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարից ելքային զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-81-90 և 010-53-33-46 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ տեղի են ունեցել համապատասխանաբար 154, 95 և 65 վայրկյան տևողության հեռախոսային խոսակցություններ: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 10:54-ին և 10:55-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություններ է ստացել ՙԲիլայն՚ ընկերությունից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:01-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 35 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 6 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 12:26-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի թիվ 29 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:01-ից մինչև 12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում 091-99-11-83 հեռախոսահամարը շահագործվել է 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:01-ին առկա է 35 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:02-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություն է ստացել ՙԲիլայն՚ ընկերությունից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային 5 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է ունեցել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:06-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից և տեղի է ունեցել 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն: 06.08.2013 թվականին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է ստացել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի ՙՀրազդան՚ մարզադաշտում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 3-ին և ավարտվել օգոստոսի 10-ին: Նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ 2013 թվականի օգոստոսի 3-ից, ժամը 23:17-ից մինչև օգոստոսի 4-ը, ժամը 00:31-ը շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը և ունեցել բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013 թվականին, ժամը 18:20-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից 129 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է կատարվել 010-42-39-76 հեռախոսահամարին: 05.08.2013 թվականին, ժամը 17:45-ից մինչև 17:57-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարվել են արդեն իսկ զննված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:28-ին և 10:30-ին համապատասխանաբար 10 և 108 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:34-ին և 10:37-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-08-20 հեռախոսահամարից համապատասխանաբար 70 և 77 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-42-02-79 և 010-42-39-76 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ սպասարկվել է Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013 թվականին, ժամը 10:54-ից մինչև ժամը 12:26-ը 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը և կատարվել վերը նշված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013 թվականին, ժամը 16:51-ին, 22:00-ին, 22:21-ին, 08.08.2013 թվականին, ժամը 13:11-ին, 17:19-ին, 17:52-ին, 09.08.2013 թվականին, ժամը 11:04-ին, 11:05-ին, 19:53-ին և 10.08.2013 թվականին, ժամը 18:33-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարը: 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին, ժամը 09:17-ին և ավարտվել օգոստոսի 6-ին, ժամը 12:26-ին: 01.08.2013 թվականին, ժամը 09:17-ից մինչև ժամը 11:14-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը: 01.08.2013 թվականին, ժամը 11:20-ից մինչև 06.08.2013 թվականը ժամը 08:48-ը նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 096-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը, որն այդ ժամանակահատվածում կատարել է բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 06.08.2013 թվականին, ժամը 11:01-ից մինչև ժամը 12:26-ը 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-83 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարված հեռախոսազանգերն արդեն իսկ նշվել են: 2014 թվականի մարտի 04-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014 թվականի ՙԱրմենտել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվում են 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին, ժամը 12:36:57-ին և ավարտվում 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին, ժամը 11:43:25-ին: 010-42-39-76 հեռախոսահամարից նշված ժամանակահատվածում կատարվել են բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013 թվականին նշված հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013 թվականին ժամը 14:35:51-ին և 18:52:43-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 263 և 174 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013 թվականին ժամը 18:22:14-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 130 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 06.08.2013 թվականին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01, 010-66-11-40, 010-43-23-70 և բջջային 099-05-08-20, 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013 թվականին ժամը 09:37:59-ին, 10:49:25-ին և 11:42:07-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 709, 75 և 37 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:00:10-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 1019 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-66-11-40 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:39:08-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 76 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 10:50:56-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 36 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 04.08.2013 թվականին ժամը 11:43:25-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 21 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազան• է կատարվել քաղաքային 010-43-23-70 հեռախոսահամարից: 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատական նիստի ընթացքում մեղադրող Վ.Պողոսյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի համաձայն որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին` նկատի ունենալով, որ դատաքննության ընթացքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարանից ավազակային հարձակում կատարելու համար բնակարան մտած առաջին անձն է, ուստի անհրաժեշտ է Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և վերջինիս նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինի հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևան քաղաքի Խորենացի 24-րդ հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը:Դատական վիճաբանությունների փուլում տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել հայցադիմում, որում նշել է հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի չափը` 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և խնդրել է պատասխանողից` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել այն: Դատական վիճաբանությունների փուլում տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ներկայացվել հայցադիմում, որում նշել է հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի չափը` 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ գումարները և խնդրել է պատասխանողից` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել այն: Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խույս տալ քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ապացուցված է ինչպես գործով տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանն իրենց բնակարան մտած ավազակային հարձակում կատարողներից առաջինն է եղել, տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչեց ամբաստանյալին, ակզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել և ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածները այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության հետ կապված իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չկա: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձեևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվածքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Հայտնեց, որ ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահել ապա ինը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերվում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել: Այնպես էլ այն փաստական տվյալներով, որ Սամվել Ենոքյանի և Նաիրա Բալայանի բնակարանի 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 2013 թվականի օգոստոսի 04-ին զանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և Էդուարդ Ճարոյանին պատկանող 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված բջջային` 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: Այդ օրը 010-42-39-76 հեռախոսահամարին զանգեր են կատարել միայն Էդուարդ Ճարոյանը և Նաիրա Բալայանի մայրը, ով զանգերը կատարել է իր բնակարանի քաղաքային 010-46-41-01 հեռախոսահամարից: Հետևաբար Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը 04.08.2013 թվականին 010-42-39-76 քաղաքային հեռախոսահամարին զանգահարել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված բջջային` 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: Նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 091-99-11-84 հեռախոսահամարից 05.08.2013 թվականին` ժամը 17:45-17:54-ն ընկած ժամանակահատվածում զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-33-46 և 010-53-81-90 քաղաքային հեռախոսահամարներին, որոնցից առաջին հեռախոսահամարը հանդիսանում է տուժող Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանի տան քաղաքային հեռախոսահամարը: 2014 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 10:28-ին և 10:30-ին նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարի տեղակայման հասցեն ֆիքսվել է Երևան քաղաքի Լեոյի 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: Նույն օրը ժամը 10:34-ին և 10:37-ին նույն բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարը, որի տեղակայման հասցեն ևս ֆիքսվել է Երևան քաղաքի Լեոյի 54 հասցեում: Նույն օրը ժամը 10:54-12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում նշված հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը, որը` ըստ բջջային հեռախոսի ալեհավաք կայանների տվյալների` 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին ժամը 11:01-ին գտնվել է Լեոյի 54 հասցեի շրջակայքում, 11:04-ին` Խորենացի 13ա հասցեի շրջակայքում, որը գտնվում է Լեոյի փողոցի հարևանությամբ, իսկ 12:26-ին` Իսակովի պողոտա 29 հասցեի շրջակայքում: Այսպիսով, դատարանը հիմնավորված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը ուրիշի խոշոր չափերով գույքը հափշտակելու նպատակով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կատարել է հարձակում` ավազակություն: Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը և քննությամբ չպարզված երկու անձինք, տեղեկանալով, որ Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարանի բնակիչ` գործով վկա Աշոտ Միսակի Խանդանյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառում զբաղվում է ոսկյա զարդերի առուվաճառքով և բնակարանում կարող է ունենալ ոսկյա զարդեր ու գումար, իսկ վերջինիս կինը` գործով տուժող Գոհար Ղևոնդյանը, ամուսնու աշխատավայր գնալուց հետո տանը մնում է միայնակ, 2013 թվականի օգոստոս ամսվա սկզբին նպատակադրվել են ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափերով գույքը: Այնուհետև, խաբեությամբ Գոհար Ղևոնդյանի բնակարան ապօրինի մուտք գործելն ապահովելու և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, 2013 թվականի օգոստոսի 05-ին Էդուարդ Ճարոյանն իրեն պատկանող` 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրել է ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված բջջային` 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, զանգահարել Գոհար Ղևոնդյանի բնակարանի` 010-53-33-44 հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, տեղեկացրել, թե իբր ընկերության աշխատակիցների կողմից 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին ստուգայցեր են կատարվելու բնակարաններում: Գոհար Ղևոնդյանի մոտ կասկածների տեղիք չտալու համար, նույն օրը Էդուարդ Ճարոյանը զանգահարել է նաև վերջինիս հարևանուհի` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակչուհի, գործով վկա Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, կրկին ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից, վերջինիս նույնպես իրազեկել նախատեսված այցելության մասին: Հաջորդ օրը` 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին առավոտյան, ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը, իրեն պատկանող նույն` 35789233506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրելով ավազակային հարձակում կատարելու համար ձեռք բերված հաջորդ` 099-05-02-33 և 099-05-08-20 համարի հեռախոսաքարտերը և գտնվելով Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցում, ժամը 10:28-ին և 10:30-ին կատարել է հեռախոսազանգեր` Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանի բնակիչ` գործով վկա Զարուհի Հակոբյանի, Երևան քաղաքի Եղբայրության 15 բնակարանի բնակիչ`գործով վկա` Հրաչյա Կիրակոսյանի 010-42-05-55 հեռախոսահամարներին` ներկայանալով ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲԸ աշխատակից, տեղեկացրել ընկերության աշխատակիցների կողմից նախատեսված ստուգայցեր կատարվելու մասին: Այնուհետև, Էդուարդ Ճարոյանը նույն` 35789233506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրելով բջջային 091-99-11-84 համարի հեռախոսաքարտը, հեռախոսազանգ է կատարել ավազակային հարձակմանը օժանդակող` քննությամբ չպարզված անձի ավազակային հարձակումն իրագործելու համար ձեռք բերված 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի օգտագործողն այդ ժամանակ գտնվել է Խորենացի 24 հասցեում գտնվող ՙՈսկու աշխարհ՚ տոնավաճառի մոտ և հսկել տուժողի ամուսնու անցուդարձը, իսկ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Խանջյան 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթը ապահովող ալեհավաքի կողմից: Վերջինս, օժանդակելով Էդուարդ Ճարոյանին` խոչընդոտները վերացնելու` հարևանների ուշադրությունը շեղելու նպատակով, ժամը 11:06-ին` ավազակային հարձակում կատարելու պահին զանգահարել է Գ.Ղևոնդյանի հարևանուհի Ալլա Հովսեփյանի բնակարանի 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, ներկայացել ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից և 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել վերջինիս հետ: Էդուարդ Ճարոյանն իր հանցավոր մտադրությունն իրացնելու նպատակով, քննությամբ չպարզված անձի հետ միասին 2013 թվականի օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել են Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի մոտ, սպասել մինչև տուժող Գոհար Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը` Աշոտ Խանդանյանը տանից դուրս գա: Ժամը 11:05-ի սահամաններում ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը մոտեցել է նույն շենքի 16-րդ բնակարանի դռանը, սեղմել զանգի կոճակը: Տուժող Գոհար Ղևոնդյանը դռան դիտանցքից նայելով տեսել է ամբաստանյալի կանգնելու դիրքը և գլխի ձևը: Ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը ներկայացել է որպես ՙԵրևան Ջուր՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից և խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի 16-րդ բնակարան, խնդրել է իրեն ուղեկցել դեպի ջրաչափը, այնուհետև խոհանոցում Գոհար Ղևոնդյանից պահանջել է վճարման կտրոնները, վերջինս գնացել ու սենյակից բերել է կտրոնների տուփը և ցանկացել է այն բացել, այդ պահին Էդուարդ Ճարոյանը էլեկտրաշոկի միջոցով Գոհար Ղևոնդյանին ենթարկել է հոսանքահարման, ինչից վերջինս ընկել է գետնին, այդ ընթացքում Է.Ճարոյանը երկրորդ անգամ է Գ.Ղևոնդյանին ենթարկել հոսանքահարման, որից հետո սկսել է բռունցքով հարվածներ հասցնել Գոհար Ղևոնդյանի մարմնի տարբեր հատվածներին, կապել է նրա ոտքերը, գլխին դիմակ հագցրել: Այդ ընթացքում Էդուարդ Ճարոյանը բացել է Գ.Ղևոնդյանի բնակարանի մուտքի դուռը և տուն է մտել դրսում սպասող քննությամբ չպարզված իր հանցակիցը: Էդուարդ Ճարոյանի ձեռքերին բժշկական ռետինե ձեռնոցներ է եղել: Որից հետո նրանք կապել են Գ.Ղևոնդյանի ձեռքերը, հարցրել տանը եղած արժեքավոր իրերի տեղը, նա էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Այնուհետև Է.Ճարոյանը և քննությամբ չպարզված նրա հանցակիցը սկսել են հարվածներ հասցնել Գոհար Ղևոնդյանի մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով նրան` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով վնասվածքներ, որոնց մեծ մասը ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին Գ.Ղևոնդյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով և ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, Գ.Ղևոնդյանից հարցրել, թե որ բանալին ինչի համար է, անընդհատ սեղմելով Գ.Ղևոնդյանի պարանոցից` պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է, սպառնացել են, որ, եթե բանալիները նրա ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` նրան կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես ամուսնուն չի տեսնի: Այնուհետև չհրկիզվող պահարանից գտնելով Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.739.677 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը, բիժուտերիան, 250 Եվրո, 600 ԱՄՆ դոլար և դրամապանակի մեջ եղած 54.000 ՀՀ դրամ գումարները, թուլացրել են Գ.Ղևոնդյանի կապերը, սպառնացել, որ 15 րոպե չշարժվի և իրենց հետևից չնայի, ու ավազակությամբ հափշտակելով նշված զարդերը և գումարը` դիմել են փախուստի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Քիչ անց Գ.Ղևոնդյանի ամուսինը զանգելով վերջինիս և տեղեկանալով կատարվածի մասին, գնացել է տուն ու տեսնելով կնոջ վիճակը` զանգահարել է շտապօգնություն և ոստիկանություն: Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի: Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյան ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանը կատարել է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, հարևանների կողմից տրված բնութագրի համաձայն բնութագրվում է դրականորեն, խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները` 2005 թվականին ծնված Հայկ Էդուարդի Ճարոյանը և 2009 թվականին ծնված Շողակաթ Էդուարդի Ճարոյանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` ՙՊատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` (...) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը: (...)՚: Որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է նրա խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը: Ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է միայն ազատազրկում` վեցից տասը տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն, գտավ, որ Էդուարդ Ճարոյանի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու միջոցով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Անդրադառնալով գործով տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից 03.12.2014 թվականին ներկայացված քաղաքացիական հայցին` ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ իրեն, որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի հատուցում, 2.793.677 ՀՀ դրամ որպես ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար բռնագանձելու վերաբերյալ, դատարանը հանգեց հետևյալին. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենս•րքով: Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ: 2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Կարեն Քոսյանի գործով կայացված որոշմամբ համակարգային վերլուծության է ենթարկել այն հարցը թե ում դեմ կարող է հարուցվել քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության ընթացքում. ՙ(...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է այդ օրենսգրքի դրույթներով սահմանաված կանոններով: Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեականգործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի վերը նշված կանոններից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը կարող է հարուցվել միայն կասկածյալի, մեղադրյալի կամ այն ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի դեմ, ում վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով արգելված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար: Այդպիսի անձինք են հանդիսանում, օրինակ` ծնողները, որդեգրողները, խնամակալները, շրջապատի համար առավել վտանգի աղբյուրի հետ կապված գործունեություն իրականացնող անձինք, որոնք օրենքի ուժով պատասխանատու են մեղադրյալի գործողությունների համար (...)՚: ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատարանը քաղաքացիական գործը հարուցում է միայն հայցի կամ դիմումի հիման վրա՚: Նույն օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀայցադիմումը ներկայացվում է գրավոր՚: Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: Վերոգրյալ հանցագործությունն ամբաստանյալի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժող` Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ընդդեմ Էդուարդ Ճարոյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ` ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանից հօգուտ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի պետք է բռնագանձվի 2.793.677 ՀՀ դրամ, 250 եվրո և 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումար` որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանի կողմից հանցագործությամբ տուժող Գոհար Ղևոնդյանին անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 160-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարտավոր են քաղաքացիական հայցվորի կամ նրա ներկայացուցչի կամ սեփական նախաձեռնությամբ միջոցներ ձեռնարկել` ապահովելու քաղաքացիական հայցը՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238 հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙԳույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը՚: Հաշվի առնելով, որ դեռևս չի վերացել Էդուարդ Ճարոյանի գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը` չի լուծվել տուժող Գոհար Ղևոնդյանին պատճառված վնասնի փոխհատուցման հարցը, իսկ վերջինս տուժել է Էդուարդ Ճարոյանի հանցավոր գործողությունների արդյունքում, դատարանը գտնում է, որ 2013 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է նաև հայցագնի չափով Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անվամբ գրանցված այլ շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա կալանք դնել` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը: Քննարկելով քրեական գործով 16.08.2013 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Քննարկելով քրեական գործով 04.03.2014 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 06.02.2014 թվականին ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Եզրափակիչ մաս. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի պատժի սկիզբը հաշվել 16.08.2013 թվականից: Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել` ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանից հօգուտ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի բռնագանձել ընդհանուր 2.793.677 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում: 2013 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ` Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը: Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքերի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն, ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա կալանք դնել հայցագնի` 2.793.677 ՀՀ դրամ գումարի, 250 եվրո ու 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումարների չափով` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը: 16.08.2013 թվականի որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013 թվականին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումները և 06.02.2014 թվականին ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումները` թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-12-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 04-03-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 253, 250, 296, 216 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 04-03-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 253, 250, 296, 216 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-8629 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 10-03-2015 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 23-06-2015 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 26-06-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-08-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 253, 250, 295, 218, 136, 13 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-08-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 253, 250, 295, 218, 136, 13 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0077/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 16-02-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 16-02-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գիվի |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Էդուարդ Ճարոյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի /ՀՀ քր. օր-ի 175 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 2-րդ և 3-րդ կետերով - ազատազրկում 8 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 19.12.2014թ. դատավճիռը և կայացնել արդարացման դատական ակտ` ճանաչելով և հռչակելով հանցանքի կատարման մեջ Էդուարդ Ճարոյանի անմեղությունը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-02-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 09-03-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | սկավառակ |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 10-03-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-04-2015 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Ճարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0077/01/14 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 22.04.2015թ. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ջուլհակյանի Մասնակցությամբ Մեղադրող Վ .Պողոսյանի Տուժող Գ.Ղևոնդյանի Պաշտպան Գ.Հովհաննիսյանի Ամբաստանյալ Էդ.Ճարոյանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 19.12.2014թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 06.08.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15140213 քրեական գործը: 16.08.2013թ. Էդուարդ Ճարոյանը ձերբակալվել է: 18.08.2013թ. Էդուարդ Ճարոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 30.05.2014թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: 27.10.2014թ. մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի համաձայն որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: Դատարանի 19.12.2014թ դատավճռով Էդուարդ Ճարոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման` 8 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Պատժի սկիզբն է՝ 16.08.2013թ.: Խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է, ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանից հօգուտ տուժողի որոշվել է բռնագանձել՝ 2.793.677 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերի և բիժուտերիայի գումար, 136.377 ՀՀ դրամին համարժեք 250 եվրո ու 246.300 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում: 18.09.2013թ. որոշմամբ` Էդուարդ Ճարոյանին սեփականության իրավունքով պատկանող Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Շերամի փողոցի թիվ 95/20 տան վրա դրված կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև տուժող Գոհար Ղևոնդյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը: Էդուարդ Ճարոյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն, ինչպես նաև դրամական միջոցների վրա որոշվել է կալանք դնել հայցագնի` 2.793.677 ՀՀ դրամ գումարի, 250 եվրո ու 600 ԱՄՆ դոլար գումարներին համարժեք ՀՀ դրամ գումարների չափով` մինչև տուժողին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցի վերջնական լուծումը: 16.08.2013թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013թ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումներն որոշվել է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Քրեական գործով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 16.08.2013թ. Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնից ստացված վերծանումներն և 06.02.2014թ. «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումներն որոշվել է թողնել քրեական գործի հետ դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Գ Հովհաննիսյանը: 2.Գործի փաստական հանգամանքները Էդուարդ Ճարոյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ, 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:05-ից մինչև 12:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, վերջինի հետ խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Լեոյի փողոցի 12-րդ շենքի թիվ 16-րդ բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել Գոհար Ղևոնդյանին պատկանող խոշոր չափի գույքը, իսկ քրեական գործով չպարզված մյուս անձնավորությունը, գտնվելով Երևանի Խորենացի 24-րդ հասցեում գործող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառի մոտ հսկել է Գ.Ղևոնդյանի ամուսնու` Աշոտ Խանդանյանի տուն վերադառնալը` խոչընդոտները վերացնելու եղանակով օժանդակելով ավազակային հարձակմանը: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշվում է, որ Էդուարդ Ճարոյանին առաջա¬դրվել է ապօրինի և շինծու մեղադրանք: Դա¬տարանի կողմից օբյեկտիվ մոտեցում չի ցուցաբերվել և կայացվել է ապօրինի դատավճիռ, որով խախտվել են իր պաշտպանյալի իրավունքները՝ երաշխավորված ՀՀ Սահմանադրությամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և Եվրոկոնվենցիայով: Ուսումնասիրելով դատավճիռը պարզ է դառնում, որ Դատարանի կողմից հետազոտվել և որպես Էդուարդ Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու հանգա¬մանքը հիմնավորող ապացույցներ են գնահատվել՝ տուժող Գոհար Ղևոնդյանի, վկաներ Աշոտ Խանդանյանի, Ալլա Հովսեփյանի, Արմեն Քալանթարյանի, Նաիրա Բալայանի, Սամվել Ենոքյանի, Հրաչյա Կիրակոսյանի, Զարուհի Հակոբյանի ցուցմունքները, 06.08.2013թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, 08.08.2013թ. դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունը, 16.08.2013թ. էդուարդ Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, 16.08.2013թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունը, 04.03.2014թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014թ. «Արմենտել» ՓԲ ընկե¬րությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զն¬նության արձանագրությունը։ Պաշտպանը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107, 127 հոդվածները, նշել է, որ ապացույցների ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ չկա որևէ հիմնավորում այն մասին, որ Էդ.Ճարոյանը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցավոր արարքը, նշված ապացույցներով հաստատվում է միայն դեպքը: Վկա Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքներով, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, հիմնավորվել է, որ 06.08.2013թ., ժամը 11-ից 12-ն ըն¬կած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ճարոյանը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում և աշխատանքի վայրից դուրս է եկել ժամը 12-ից հետո, այսինքն ակն¬հայտ է, որ Արմեն Քալանթարյանի ցուցմունքով հիմնավորվում է էդուարդ Ճարոյանի անմեղությունը, այն հանգամանքը, որ վերջինը չէր կարող կատարել նշ¬ված ավազակային հարձակումը։ Ինչ վերաբերում է տուժողի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին, ապա պետք է նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարության 105, 221, 339-342, 343, 351 հոդվածների մեկնաբանություններից պարզ է դառնում, որ ճանաչման ենթակա անձը ներկայացվում է ճանաչողին նույն սեռի և արտաքի¬նով ու հագուստով ճանաչվողին հնարավորին չափ նման առնվազն երեք այլ անձանց հետ, անձին ճանաչման ներկայացնելը կատարվում է ընթերակաների մասնակցությամբ, իսկ դատական քննության ժամանակ ճանաչման ներկայաց¬նելը կատարվում է քրեական դատավարության օրենսգրքում սահմանված կանոնների պահպանմամբ, կողմերի մասնակցությամբ՝ առանց ընթերակաների, ինչպես նաև դատաքննության ժամանակ տուժողին հարցաքննելիս նախագահողը պարզում է տուժողի հարաբերություններն ամբաստանյալի հետ և նրան առաջարկում է հայտնել այն ամենը, ինչ հայտնի է իրեն գործի վերաբերյալ։ Այնինչ 25.06.2014թ. տեղի ունեցած դատաքննության ընթացքում տուժողի ցուցմունքի անվան տակ նախագահողի կողմից կատարվել է ամբաստանյալի միանձնյա ճանաչում, ի սկզբանե տուժողին հարց է տրվել, թե ճանաչում է արդ¬յո՞ք ամբաստանյալին, թե ո՞չ, որին ի պատասխան տուժողը հայտնել է, որ չի հիշում, իսկ այնուհետև տուժողի կողմից գործի վերաբերյալ իրեն հայտնի հան¬գամանքների մասին տեղեկություններ հայտնելուց հետո, շարունակվել է Էդուարդ Ճարոյանին ճանաչման ներկայացնելու գործընթացը, որի ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ քրեական գործի նյութերին ծանոթանալու ժամանակ, տեսնելով Էդուարդ Ճարոյանի լուսանկարը, քննիչին հայտնել է, որ վերջինին նմանեցնում է իր վրա ավազակային հարձակում կատարած երկրորդ անձնավո¬րությանը, իսկ Դատարանում տեսնելով Էդուարդ Ճարոյանին նմանեցնում է առաջին անձնավորությանը, բացի այդ էլ փողոցում տարբեր անձանց տեսնելով նմանեցնում է իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձանց և շատ հս¬տակ չի կարող ասել, որ դա Էդուարդ Ճարոյանն է, ուղղակի նմանեցնում է, տես¬նելով Էդուարդ Ճարոյանի ճաղատությունը նմանեցնում է երկրորդ անձնավո¬րությանը, ոչ երկրորդին է կարգին տեսել, ոչ էլ առաջինին։ Դրանից հետո 18.07.2014թ. հերթական դատաքննության ժամանակ տուժողը հակասելով ինքն իրեն, հայտնել է, որ ինքը դատական քննության հերթական նիստերի ըն¬թացքում ուսումնասիրել է ամբաստանյալին և վստահ կարող է ասել, որ նա իր վրա ավազակային հարձակում գործած առաջին անձնավորությունն է։ Այդ ամենը Դատարանի կողմից հիմք է ընդունվել և գնահատվել որպես Էդուարդ Ճարոյանի մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց՝ հաշվի չառնելով այն հանգամանքը, որ տուժողի հայտնած տեղեկություններն էականորեն միմյանց հակասում են, դատաքննության ժամանակ սկզբում այլ տեղեկություն է հայտնել, ինչը որ արդեն իսկ նշվել է, իսկ հետագայում, սուբյեկ¬տիվ դրդապատճառներից ելնելով, հայտնել է այլ բան և ընդհանրապես նման ձևով ապացույց ձեռք բերելը նախատեսված չէ ՀՀ օրենսդրությամբ, հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի սկզբունքներին և պահանջներին։ Այն, որ տուժողի հայտնած տեղեկությունը համոզմունք չի առա¬ջացնում, որ ինքն իբր ճանաչել է ամբաստանյալին, որպես իր վրա ավազա¬կային հարձակում կատարողի, հիմնավորվում է ինչպես նրա կողմից ներկա¬յացված հայցադիմումով, որտեղ գոյություն չունի տուժողի խոսքն այն մասին, որ Էդ.Ճարոյանն է կատարել ավազակային հարձակումը, այլ նա արտա¬հայտում է մեղադրող կողմի դիրքորոշումը, այնպես էլ դատական վիճաբանությունների փուլում, ռեպլիկի խոսքի ժամանակ, տուժողի արտահայտած հետևյալ միտքը՝ «եթե ինքը չի, թող ասի, թե ո՞վ է»։ Այս ամենը էական նշանակութ¬յուն ունեցող հանգամանքներ են, որոնք պետք է ևս հաշվի առնվեր և գնահա¬տականի արժանանար։ Պաշտպանը նշել է, որ մեղադրողի կողմից 27.10.2014թ. կայացրած որոշումը` մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին չի համապատասխանում գոր¬ծող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին: Որոշման ուսումասիրությունից պարզ է դառնում, որ խախտվել են իր պաշտպանյալի մի շարք իրավունքներ, այն չի համապատաս¬խանում գործող օրենքի պահանջներին, որոշման եզրափակիչ մասում և որոշման մեջ գոյություն չունի նշում այն մասին, թե քրեական օրենսգրքի ո՞ր հոդվածով, հոդվածի ո՞ր մասով կամ կետով նախատեսված հան¬ցանքի կատարման մեջ է մեղադրվում իր պաշտպանյալը, չի կազմվել և պաշտ¬պանական կողմին չի ներկայացվել մեղադրական եզրակացություն, որպիսի հանգամանքը հնարավորություն կտար իր պաշտպանյալին կազմակերպել և իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը՝ առաջադրված մեղադրանքի և այն հաստատող ապացույցների շրջանակներում։ Պաշտպանական կողմը գտնում է, որ նշված խախտումներն էական են, դրսևորվել են իր պաշտպանյա¬լի սահմանադրական իրավունքների և ՀՀ քրեական օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ և միայն դրանց առկայությունը բավարար է, որպեսզի Էդ.Ճարոյանի նկատմամբ կայացվի արդարացման դատական ակտ։ Դատարանի հետևությունները հիմնված են միմիայն անհիմն ենթադրության վրա, գոյություն չունի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամ¬բողջություն, նույնիսկ չկա մեկ հիմնավոր տեղեկություն այն մասին, որ իր պաշտպանյալ Էդուարդ Ճարոյանը կատարել է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, այսինքն Դատարանի կողմից չի լուծվել իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակում կատարած լինելու հարցը: Պաշտպանը վերաքննիչ բողոքով խնդրում է` վերաքննության արդյունքում հաստատել դատաքննության ժամանակ տուժողի ցուցմունքի անվան տակ կատարված ամբաստանյալի միանձյա ճանաչման որպես ապա¬ցույցի օգտագործման անթույլատրելիությունը, բեկանել և փոփոխել Դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռը, կայացնել արդարացման դատական ակտ, ճանաչել և հռչակել հանցանքի կատարման մեջ Էդուարդ Ճարոյանի անմեղությունն այն մեղադ¬րանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը բողոքի դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ: Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում, քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ձեռք բերված և Դատարանում հետազոտված ապացույցներով: Առաջադրված մեղադրանքում Էդուարդ Ճարոյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը` գործում նշված ժամանակահատվածում, ինքը գտնվել է իր աշխատանքի վայրում: Այդ օրը գնացել է որոշակի տեղեր, որոնք, անձնական են եղել և գաղտնիությունից ելնելով, չի ցանկանում լուսաբանել: Ինչ վերաբերում է իր կողմից ինչ-որ հեռախոսահամարից Սամվելին զանելուն, ապա ինքը հնարավոր է, որ ուրիշ մեկից է վերցրել հեռախոս և զանգել: Հնարավոր է նաև իրեն մեղսագրվող հացագործություն կատարած անձը իրեն ծանոթ էլ լինի: Ինքն իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը չի կատարել: Իրեն հիմա մեղադրում են այն բանի համար, որ հնարավոր է ինքը գիտի, թե ով է կատարել հանցագործությունը և չի ասում: Ամբաստանյալ Էդուրադ Ճարոյանի կատարած հանցանքը Դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով` Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Լեոի 12-րդ շենքի 16 բնակարանում: 2013թ. օգոստոսի 05-ին` երեկոյան կողմ, իրեն զանգել են հեռախոսով, ներկայացել են «ջրմուղ»-ից, հարցրել են` ինչպես է ջրամատակարարումը, ինքը պատասխանել է, որ հաճախակի ճնշումն ընկած է լինում: Իրեն հարցրել են արդյոք գոհ է իրենց տեսուչից, ինքը պատասխանել է, որ գոհ է: Ասել են, որ բարենորոգումներ են պատրաստվում կատարել, ինչի համար տեսուչը պետք է շրջի տներով: Ասել են, որ իրենց ներկայացուցիչը գալու է իրենց մոտ և ինքը պետք է նաև ներկայացնի վճարման կտրոնները: Իր մոտ կասկած չի առաջացրել այդ զանգը: Իրենք ջրամատակարարումից դժգոհ են եղել: Այդ օրն ինքը հարևանուհուն պատմել է, որ իրեն զանգահարել են ջրմուղից, հարևանուհին պատասխանել է, որ իրենց էլ են զանգել: Հաջորդ օրն ամուսնուն ճանապարհել է աշխատանքի և պայմանավորվածության համաձայն ժամը 11:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպեր իր հորաքրոջը: 11:05-ին դուռը զանգել են, ներկայացել են «ջրմուղից», ինքը ուղեկցել է դեպի ջրաչափը: Այնուհետև խոհանոցում իրեն ասել է, որ ներկայացնի վճարման կտրոնները: Այդ մարդը եղել է մուգ ակնոցներով, սպիտակ գլխարկով, սպիտակ վերնաշապիկով: Ինքը գնացել է սենյակից կտրոնների տուփը բերել է և մինչ տուփը բացելը հոսանքի լարման ձայն է լսել իր ուսի հատվածում: Վախից չի հիշում ինչ է արել այդ պահին: Այդ սարքը էլեկտրաշոկ է եղել: Իրեն թվացել է` ուշաթափվել է: Այնուհետև ևս մեկ անգամ էլ է ենթարկվել հոսանքահարման: Երբ կարճ ժամանակ անց ուշքի է եկել, այդ մարդն իրեն հարվածել է, ստիպել է պառկել և կապել է իր ոտքերը: Մի պահ այդ մարդը դուռը բացել և տուն է հրավիրել մեկ այլ անձի: Ինքը մշուշոտ է տեսել երկրորդ անձնավորությանը, իրեն թվացել է, որ նա ճաղատ է, ամբողջովին սև հագուստով: Իր տուն ներխուժած անձինք գնացել են ժամը 12:10-ի կողմերը: Երկրորդ անձնավորությանը հաստատ չի ճանաչի, քանի որ նա տուն մտնելուց անմիջապես հետո գլխին դիմակ է հագցրել: Հիմնական գործողությունները կատարել է առաջինը տուն մտնող անձնավորությունը: Բռունցքով հարվածել է իր գլխին, կապել է ձեռքերը և սև գույնի ինչ-որ դիմակ է քաշել իր գլխին: Հարցրել են տան իրերի տեղը, ինքն էլ ասել է ոսկյա զարդերի և գումարների տեղը: Իր և իր ամուսնու անուններն իմացել են` դիմել են անունով: Նաև ասել են, որ եթե իրեն խելոք պահեր, այդքանն էլ չէր լինի: Այնուհետև տանից գտել են բանալիներ, բերել են իր մոտ, հարցրել են, թե որը ինչ բանալի է: Այդ ժամանակ, երբ բացել են իր դիմակը, նկատել է, որ սպիտակ հագուստով մարդու ձեռքերին բժշկական ձեռնոցներ են: Իր վզից անընդհատ սեղմել են, պահանջել են ճիշտն ասել, թե որ բանալին ինչի համար է: Սպառնացել են, որ, եթե բանալիներն իր ասածով չլինեն կամ ինչ-որ մեկը մտնի տուն` իրեն կսպանեն, պահանջել են, որպեսզի Ոստիկանություն էլ չհայտնի, այլապես իր ամուսնուն չի տեսնի: Հետո իր կապերը թուլացրել են և սպառնացել են, որ իրենց հետևից չնայի: Իրեն ասել են, որ 15 րոպե չշարժվի, նրանք իր ամուսնուն կասեն, կգա իրեն կօգնի: Երբ նրանք հեռացել են, ինքը վախեցած գնացել դուռը փակել է և երբ հետ է եկել, պատշգամբից նայել է, ոչ ոք չի եղել: Այդ ընթացքում իր հորաքույրն անընդմեջ զանգել է: Քիչ անց զանգել է նաև իր ամուսինը, ինքը վերցրել է հեռախոսը, հայտնել է կատարվածի մասին: Ամուսինը եկել է տուն ու տեսնելով իր վիճակը` զանգել է շտապօգնություն և Ոստիկանություն: Իրեն պատճառված վնասը կազմում է` բիժուտերիայի արժեքը` 2.000.000 դրամից ավելի, 250 եվրո, որի հետ եղել է նաև 10.000 ՀՀ դրամ, 600 ԱՄՆ դոլար և 54.000 ՀՀ դրամ: Տուժող Գոհար Ղևոնդյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է ամբաստանյալին: Սկզբում ցուցմունք տալուց եղել է լարված, մղձավանջային վիճակում: Հաջորդ նիստերի ժամանակ ավելի սթափ է եղել, ուշադիր զննել է ամբաստանյալին և հայտարարում է, որ իրենց տուն ներխուժած անձը հենց Էդուարդ Ճարոյանն է եղել: Ինքը միանգամից նրան ճանաչել է, իր աչքի առաջ եկել է, թե դռան դիտանցքից երևացած նրա կանգնելու դիրքը, թե խոհանոցում կանգնած դիրքը, ձեռքերի ձևը` փոքրությունը, հասակը, դեմքի ձևը, ձայնը, կանգնելու ձևը: Նշվածներն այն հատկանիշներն են, որոնցով ինքը նույնացնում է ամբաստանյալին և իրենց տուն ներխուժած անձին: Էդուարդը հանդիսացել է իրենց բնակարան առաջինը մտնողը: Ինքը կարծել է, որ հնարավոր է չհիշի, սակայն արդեն բավականին լավ է հիշում: Հասակը հիշում է իր հասակի հետ համեմատելով, դեմքի ձևը հիշում է, ձեռքերի ձևը հիշում է այն դրվագից, երբ իրենց տուն մտած անձնավորությունը բերել է տարբեր բանալիներ, շարել հատակին և իրեն հարցրել է, թե որ բանալին ինչինն է: Այդ ժամանակ ինքը դիմակի տակից տեսել է այդ ձեռքերը, իրեն թվացել է, որ այդ նուրբ ձեռքերը հնարավոր է աղջկա լինեն: Հաստատ վստահ է, որ Էդուարդ Ճարոյանը եղել է իրենց բնակարան առաջինը ներխուժած անձը: Նման հայտարարության համար իր վրա որևէ կողմնակի ազդեցություն չի եղել: Նախաքննության ընթացքում նկարագրել է իր տուն մտած անձնավորության դեմքը` օվալաձև, ձեռքերը` նուրբ, հասակը` գրեթե իր հասակի, տարիքը` մոտ 25-28 տարեկան, կանգնելու ձևը` ուսերը դեպի հետ, իսկ դատաքննության ժամանակ լսել է նաև ձայնը և նմանեցրել: Ուղիղ հենց դիմացից նայելով վստահ է, որ ամբաստանյալը իրենց տուն մտնողն է: Նախաքննական իր առաջին ցուցմունքի ժամանակ օվալաձև դեմքի մասին չնշելը եղել է այն պատճառով, որ ինքը այդ ժամանակ գտնվել է սթրեսային վիճակում, վնասվծքներով, իսկ հետագայում ավելի սթափ հարցաքննվելիս ասել է այդ մասին: Ամբաստանյալի այն պնդմանը, որ հեռախոսը կարելի է տալ ուրիշի և ուրիշը կարող էր զանգել, ապա ինչու ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանը չի հայտնում, թե ում է տվել, իսկ պաշտպանի այն կարծիքը, որ ինքը պետք է իրեն այլ կերպ պահեր, ապա ինքը ինչ պետք է աներ` կրակեր, թե գլուխը կոտրեր, ինքը այդ պահին իրեն ուրիշ ձև չէր կարող պահել: Ինչ վերաբերում է ճանաչելուն հայտնեց, որ հենց առաջին պահից ճանաչել է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, սակայն խառնված է եղել, իսկ հաջորդ դատական նիստի ընթացքում լրիվ համոզվել է, որ դա ամբաստանյալն է եղել: Վկա Աշոտ Խանդանյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գոհար Ղևոնդյանի ամուսինը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին սովորականի պես առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի: Ժամը 11:00-ին կամ ավելի ուշ իրեն է զանգել Գոհարի հորաքույրը և ասել, որ զանգահարում է Գոհարին, սակայն նա չի պատասխանում, հարցրել է` արդյոք տեղյակ է, թե ինչ է պատահել, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Մոտավորապես ժամը 11:30-ի կամ 12:30-ի սահմաններում զանգել է Գոհարին, վերջինս վախեցած ձայնով է խոսել, ինքը հասկացել է, որ ինչ որ բան եղել է: Իրեն ասել է, որ գնա տուն, չվախենա: Ինքն անմիջապես գնացել է տուն, տեսել է տունը տակնուվրա եղած, իր կինը ծեծված, գլուխը վնասված: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Իր կինը պատմել է, որ դուռը զանգել են, ներկայացել են «ջրմուղից», նա բացել է դուռը և գնացել է զուգարան, որտեղ տեղադրված է եղել ջրաչափը: Այնուհետև էլեկտրաշոկով հոսանքահարել են իր կնոջը: Իր կինն ասել է նաև, որ նախորդ օրը զանգել են իրեն, ներկայացել են «ջրմուղից», հարցրել են ջրամատակարարման որակի մասին, նա էլ բողոքել է` ասելով, որ ճնշումը թույլ է, անջատում են հաճախակի: Մտել է ջրաչափն է նայել, հետո ուզել է վճարման կտրոնները: Ինքը ուշադիր չի եղել, չի նկատել, որ մինչև դեպքի օրը իրեն հետևած լինեն: Տուն ներխուժողները հնարավոր է իմացել են` ինքը որտեղ է աշխատում, որովհետև հարցրել են` որտեղ է ոսկեղենը, ոսկեղեն են տարել: Ինքը կնոջը հարցրել է տուն մտնողների տեսքի մասին, նա էլ պատասխանել է, որ եղել է ակնոցներով, կեպիով: Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերություններ չունի, որևէ կասկած չունի ավազակային հարձակում կատարած անձանց վերաբերյալ: Չի հիշում, որ երբևէ տեսած լինի ամբաստանյալին: Վկա Ալլա Հովսեփյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչում, երբևէ չի տեսել, ճանաչում է տուժողին, ով իր դիմացի հարևանն է, նրա հետ շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում: Դեպքի օրը չի հիշում, բայց այն եղել է օգոստոս ամսին` ժամը 11:00-ի սահմաններում: Դեպքից մեկ շաբաթ առաջ իրենց զանգեր է եկել, ներկայացել են ջրմուղից, հետաքրքրվել են իրենք գոհ են սպասարկումից, տեսուչներից, թե ոչ: Իրեն կոնկրետ օր չեն ասել` երբ են գալու ստուգումների: Իր իմանալով Գոհարին էլ են զանգել, ասել են, որ գալու են ստուգումների, Գոհարն իր քրոջ հետ է խոսել այդ մասին: Դեպքի օրն իրենց կրկին զանգ է եկել, իր աղջիկն է զրուցել զանգահարողների հետ, որը տևել է բավականին երկար, իրենք մինչև պատասխանել են զանգերին, այդ ընթացքում նրանք մտել են տուժողի բնակարան: Ինքը ոչինչ չի լսել և տեսել, դեպքի մասին իմացել է, երբ շտապօգնություն է եկել: Տեսել են, որ տուժողին ծեծել են, աչքը եղել է ուռած, դեմքը` այտուցված: Նրան ծեծել են տան մեջ, մտել և իրեր են հափշտակել տանից: Հետո ոստիկաններն են եկել, հետքեր են վերցրել, ստուգել են: Երեկոյան, երբ Գոհարը տուն է եկել հիվանդանոցից նոր իրենց պատմել է, որ մտել են բնակարան, սկզբում եղել է մեկ հոգի, այնուհետև երկրորդն է եկել, Գոհարին ծեծել են, փող ու ոսկեղեն են ուզել, ինչ-որ բաներ տարել են, վախեցրել են: Իրեն զանգել են դեպքի օրը, դեպքը տեղի ունենալու նույն ժամին: Իրենք ձայներ չեն լսել: Տանը եղել են ինքը, իր աղջիկն ու թոռնիկը: Ամբաստանյալին այդ ժամանակահատվածում չի տեսել, չի ճանաչում: Իր քրոջը հարցրել է արդյոք չեն բռնել այն անձին, ով մտել է Գոհարի տուն, նա էլ պատասխանել է, որ բռնել են: Այդ խոսակցությունը եղել է գործի դատաքննությունից շատ կարճ ժամանակ առաջ: Վկա Նաիրա Բալայանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի թիվ 18 բնակարանում, իրենց տան հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա հանդիսանում է իր ամուսնու` Սամվել Ենոքյանի ընկերը, մեկ անգամ եղել է իրենց տանը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին առավոտյան մինչև ժամը 12:00-ն զանգահարել են իրենց տուն և հայտնել են, որ «ջրմուղից» են, զանգել են երկու անգամ մոտավորապես 15 րոպե միջակայքով: Առաջին անգամ հարցրել են` արդյոք գոհ են «ջրմուղի» աշխատանքից, ջրամատակարարումն ինչպես է, տեսուչից գոհ են, թե ոչ: Ասել են նաև որ գալու են ստուգումների: Երկրորդ անգամ, երբ զանգահարել են, ասել են, որ անդորրագրերը պատրաստ պահեն, որպեսզի ցույց տան: Ինքը հարցրել է արդյոք խնդիր կա, իրեն պատախանել են, որ պետք է դուռը բացեն, որպեսզի ստուգեն ջրաչափը, ջրի որակը և ջրի հետ կապված ամեն ինչ: Ինքը հետագայում «ջրմուղի» աշխատակիցներից ճշտել է, որ իրենց տան զանգը «ջրմուղից» չի եղել, քանի որ նրանք այդպիսի զանգեր չեն կատարել: Դրանից 2 օր առաջ զանգ է եկել իրենց տուն, իր ամուսնուն են հարցրել: Դա անսպասելի դեպք է, քանի որ իր ամուսնուն սովորաբար տան համարով չեն զանգել, զանգել են միայն բջջայինին: Իր ամուսինն ասել է, որ զանգահարողը եղել է ամբաստանյալը, սակայն չի ասել` ինչ են խոսել: Ինքը գիտի, որ իր ամուսինը ամբաստանյալի մոտից պարբերաբար անվադողեր է գնել: 2013թ. հունիսի 04-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, իրենց տան քաղաքային հեռախոսահամարին եկած զանգերից 099-05-02-33 համարից զանգահարել է Էդուարդ Ճարոյանը, քանի որ այդ ժամանակահատվածում իրենց բնակարանի հեռախոսահամարին 010-46-41-01 հեռախոսահամարից եղել է զանգ իր մոր բնակարանից, որտեղից, բնականաբար, Էդուարդ Ճարոյանը չէր կարող զանգահարել: Վկա Արմեն Քալանթարյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Էդուարդ Ճարոյանին, նա իր մոր հորեղբոր որդին է: Էդուարդն իրեն խնդրել է հեռախոսահամար գնել նրա որդու համար, ինքը չի մերժել, գնացել է «վիվասել» և, որքանով որ հիշում է, գնել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարն ու տվել է ամբաստանյալի որդուն` նրա օգտագործման համար: Էդուարդի որդին իրեն հազվադեպ է զանգել: Էդուարդ Ճարոյանն օգտագործել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: 2013թ. օգոստոսի 06-ին ինքն ու Էդուարդ Ճարոյանը սովորականի պես 08:30-09:00-ին գնացել են աշխատանքի` Երևանյան լճի մոտ գտնվող վուլկանացման կետում: Ինքը կոնկրետ չի հիշում 2013թ. օգոստոսի 06-ին է եղել իր ասածները, թե մեկ օր հետո կամ առաջ: Որքանով հիշում է Էդուարդի բարեկամ Դավիթն է եկել ցերեկվա ժամերին` ժամը 12:00-ից հետո, և նրանք երկուսով դուրս են եկել: Այնուհետև վերադարձել է միայն Դավիթը: Ինքը Դավիթին հարցրել է Էդուարդը գալու է, թե ոչ, նա իրեն պատասխանել է` հավանական է` ոչ: Շատ անգամ է եղել, որ ինքը տվել է իր հեռախոսը Էդուարդին, քանի որ նրա հեռախոսի լիցքավորումը շուտ է վերջացել: Իր հեռախոսի մեջ Էդուարդը դրել է իր քարտը: Քանի որ իր հեռախոսի մեջ նոր քարտ տեղադրելուց իրեն կարճ հաղորդագրություն է գալիս, իր հիշելով Էդուարդը հեռախոսի մեջ դրել է 077-43-93-18 հեռախոսահամարը: Ըստ իրեն` ամբաստանյալը գտնվել է նորմալ ֆինանսական վիճակում, նշված վուլկանացման կետը նա է աշխատացրել: Օգոստոսի 06-ին իրենց աշխատակից Հովոյի ծննդյան օրն է, որն այդ օրն աշխատանքի չի եկել: 099-05-02-33, 091-99-11-83 հեռախոսահամարներն իրեն ծանոթ չեն, ինքը սովորաբար աշխատանքի բերումով և որպես բարեկամ օրական 10-15 անգամ հեռախոսազանգ է ունեցել ամբաստանյալի հետ, ով այդպիսի հեռախոսահամարներ չի օգտագործել: Դեպքի օրը և դրան նախորդող օրերին ամբաստանյալի մոտ արտառոց որևէ բան չի նկատել: Հաճախակի է եղել, որ ամբաստանյալի մոտ մարդիկ են եկել, նա գնացել է աշխատանքից և այդ օրը հետ չի վերդարձել: Շատ դեպքեր են եղել, որ Էդուարդը մոռացել է հեռախոսը, կամ այն անջատված է եղել, և նա իրենից է հեռախոս վերցրել: Վկա Սամվել Ենոքյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի 18 բնակարանում, ճանաչում է ամբաստանյալին շատ վաղուց` 1998-1999 թվականներից, նրա հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Իրենց միջև մոտավորապես 6 տարի է, ինչ մտերմություն է ձևավորվել: Դեպքի մասին լսելով և իրեն հարցաքննելու ժամանակ է իմացել: Իր կինն իրեն ասել է, որ ջրմուղից զանգել և ասել են, որ պետք է գան ստուգումներ կատարեն: Ինքը դրան նորմալ է վերաբերվել: Ջրմուղից իրենց տուն զանգահարել են իր տղայի ծննդյան օրը` օգոստոսի 06-ի առավոտյան: Դրանից երկու օր առաջ Էդուարդը զանգահարել է իրենց տուն, որից 15-20 րոպե անց եկել է իրենց տուն: Այդ օրն Էդուարդն իրենից գումար է խնդրել, և քանի որ ինքը գումար չի ունեցել, նրան մերժել է: Էդուարդի կողմից իրենից գումար ուզելը արտառոց չի թվացել, քանի որ իրենք մոտ են եղել և հաճախակի է եղել, որ ինքն է վերցրել Էդուարդից գումար կամ` հակառակը: Իր բնակարանի հեռախոսահամարն է` 42-39-76: Եղել են դեպքեր, որ բարեկամներից էլ զանգահարեն իրենց բնակարան և իրեն հարցնեն: Ինքը չի հիշում իր բնակարանի հեռախոսահամարը տվել է Էդուարդին, թե ոչ, հնարավոր է նա հարցրել է, ինքն էլ տվել է: Քննիչը հարցաքննության ժամանակ իրեն հեռախոսազանգերի վերծանումներ է ցույց տվել: Հիշում է, որ 2013թ. օգոստոսի 04-ին իրենց բնակարան կատարվել է 3-4 զանգ: Մեկը եղել է իր զոքանչի տանից, մեկը իր կնոջ ընկերուհին է եղել, իսկ մյուսը անծանոթ համար է եղել: Որքանով հիշում է 099-05-02-33 հեռախոսահամարը եղել է վերծանումների մեջ, սակայն դա իրեն ծանոթ չէ: Հնարավոր չէ, որ Էդուարդն իրենց բակարան զանգահարած լինի իր զոքանջի կամ կնոջ ընկերուհու համարներից: 099-05-02-33 հեռախոսահամարի զանգահարման ժամը մոտավորապես համընկնում է Էդուարդ Ճարոյանի զանգելու ժամի հետ: Ինքը Էդուարդի հետ խոսել է ժամը 16:00-ից հետո: Ինքը չի նկատել Էդուարդի մոտ արտառոց հոգեվիճակ, նա եղել է միշտ սովորականի պես: Էդուարդն իրեն միշտ զանգահարել է իր հեռախոսահամարից: Վկա Հրաչյա Կիրակոսյանի նախաքննական և Դատարանում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Եղբայրության 9 շենքի 15 բնակարանում: Իրենց բնակարանի հեռախոսահամարն է 42-05-55: Նոր տարվա տոներից հետո իրեն զանգահարել են «ջրմուղից», հարցրել են տանն է լինելու, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ տանն է: Զանգահարողներին ինքը ասել է, որ իրենց տեսուչը կին է և իրենք հեռախոսով են հայտնել ջրաչափի ցուցմունքը: Զանգահարողի ձայնից հասկացել է, որ նա եղել է մինչև 40 տարեկան: Նրանք իրենց գալու մասին որևէ բան չեն ասել: Այնուհետև, իր համար զարմանալիորեն իրենց տուն է եկել ոչ իրենց մշտական ջրմուղի տեսուչը, ով կին է եղել, այլ երկու տղաներ: Մտել են տուն, իրենց սիրալիր են պահել և մուտքից հեռացել են: Չի հիշում իրենց բնակարան եկող տղաների մեջ ամբաստանյալը եղել է, թե ոչ: Իր հիշելով 2013թ. օգոստոս ամսին իրենց ջրմուղից չեն զանգահարել, քանի որ իրենք քաղաքում չեն եղել: 099-05-02-33 հեռախոսահամարը իրեն ծանոթ չէ: Նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքներն այն մասին, որ «2013թ. օգոստոսին զանգ է եկել իրենց տուն, ներկայացել են ջրմուղից: Զանգահարողը եղել է տղամարդ: Հարևաններից հարցուփորձ է արել արդյոք զանգահարել են ջրմուղից, ոմանք պատասխանել են, որ զանգ չի եկել, ոմանք էլ ասել են, որ իրենց էլ է զանգ եկել և նրանք էլ են զարմացած եղել, որ նախկին տեսուչ Հասմիկը չի զանգել», ավելի արժանահավատ են քանի որ ինքը այդ ժամանակ ավելի լավ է հիշել կատարվածը: Վկա Զարուհի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևանի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 15 բնակարանում: Ճանաչում է Գոհար Ղևոնդյանին և Աշոտ Խանդանյանին, որոնք բնակվում են իրենց դիմացի թիվ 16 բնակարանում: Նրանց հետ իրենց ընտանիքը գտնվում է ջերմ, հարևանական հարաբերությունների մեջ: 2013թ. օգոստոսի 06-ին Գոհարի տանը եղած ավազակային հարձակման մասին իմացել է, երբ իրենց դուռը ծեծել է իր քույր Մանեն և ինքը, դուռը բացելով, տեսել է Գոհարին, ով արյունոտ վիճակում ասել է իրեն, թե ինչպես ինքը չի լսել նրա բղավոցը: Այդ ժամանակ նրանց տուն են եկած եղել նաև շտապօգնության աշխատակիցները: Ինքը տեղեկացել է, որ դրանից մի քանի րոպե առաջ երկու անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մտել են նրանց բնակարան, կապել Գոհարին և հափշտակել գումար և ոսկեղեն: Դա լսելով` ինքը հիշել է, որ այդ օրը և դրա նախորդ օրը իրենց բնակարան են զանգել ջրմուղից: 2013թ. օգոստոսի 05-ին` ժամը 19:00-20:00-ն, զանգահարել են, հարցրել ջրաչափի թիվը, նաև, ասել են, որ այդ օրը կամ հաջորդ օրը գնալու են ստուգեն նրանց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Օգոստոսի 06-ին նույնպես, ժամը 11:00-ի սահմաններում զանգել են ջրմուղից, զանգին պատասխանել է ինքը: Ասել են, որ ստուգումներ են լինելու, գնալու են ստուգեն խողովակները և պարզեն իրենց աշխատողները լավ են աշխատում, թե ոչ: Մինչ այդ հարցրել են նաև ջրաչափի թիվը: Զանգահարողի ձայնը եղել է երիտասարդ տղայի ձայն, որն իրեն անծանոթ է եղել: Ինքը դեպքի օրն իրենց շենքի մոտակայքում կասկածելի անձանց կամ միջադեպեր չի նկատել: Կատարված հանցագործության մեջ կոնկրետ ոչ ոքի չի կասկածում, իրեն կասկածելի են թվացել միայն այդ զանգերը: 2013թ. օգոստոսի 06-ի դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով այն մասին, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևանի Լեոյի փողոցի 12 շենքի 16 բնակարանը: Դեպքի վայրի զննության մասնակից Ա.Խանդանյանը հայտարարել է, որ 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, 2 անձինք, ներկայանալով որպես ջրմուղի աշխատակից, մուտք են գործել իրենց բնակարան, ապա ծեծի ենթարկել և կապկպել իր կնոջը` Գոհար Լիպարիտի Ղևոնդյանին, որից հետո հափշտակել են գումար և ոսկյա զարդեր ու հեռացել: 2013թ. օգոստոսի 08-ի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2524 եզրակացությունով այն մասին, որ Գ.Ղևոնդյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, աջ ակնակապիճի, դեմքի ձախ կեսի, ձախ թշային շրջանից, անցումով պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականը, հասնելով մինչև կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերես 2-րդ կողոսկրի մակարդակը, աջ ակնակապիճի, աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, աջ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ ուսահոդի, ձախ ուսահոդի շրջանի հետին մակերեսի, ձախ բազկի միջին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի վերին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ ազդրի վերին երրորդականի կողմնային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, միջին անութային գծով 9-10-րդ կողոսկրերի մակարդակի արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 11:00-11:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, և ավազակային հարձակման արդյունքում, որոնք առանձին-առանձին պատճառել են ձախ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ և ձախ ակնակապիճների, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի արյունազեղումները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, մնացած վնասվածքները ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով: 2013թ. օգոստոսի 16-ի Էդուարդ Ճարոյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով այն մասին, որ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է «Կենխինդա» մոդելի 865584011334221, 865584011354229 գործարանային համարներով բջջային հեռախոս, որի մեջ դրված է եղել 077-43-93-18 և 096-43-93-18 համարով հեռախոսաքարտերը: 2013թ. օգոստոսի 16-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 16.08.2013թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից ստացված վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 05-ին և ավարտվել 2013թ. օգոստոսի 06-ին` ժամը 12:26-ին: 091-99-11-84 հեռախոսահամարը նշված ժամանակահատվածում շահագործվել է 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 05.08.2013թ.` ժամը 17:45-ին, 17:49-ին, 17:54-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարից ելքային զանգեր են կատարվել 010-53-33-44, 010-53-81-90 և 010-53-33-46 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ տեղի են ունեցել համապատասխանաբար 154, 95 և 65 վայրկյան տևողության հեռախոսային խոսակցություններ: 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 10:54-ին և 10:55-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություններ է ստացել «Բիլայն» ընկերությունից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:01-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 35 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ, ժամը 11:04-ին 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 6 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խորենացի փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 12:26-ին, 091-99-11-84 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ ելքային զանգ է կատարել 091-99-11-83 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Իսակովի պողոտայի թիվ 29 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 11:01-ից մինչև 12:26-ն ընկած ժամանակահատվածում, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը շահագործվել է 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: 2013թ. օգոստոսի 06-ին, ժամը 11:01-ին առկա է 35 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:02-ին, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային հաղորդագրություն է ստացել «Բիլայն» ընկերությունից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 11:04-ին, 091-99-11-83 հեռախոսահամարը մուտքային 5 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է ունեցել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 5ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ., ժամը 11:06-ին 091-99-11-83 հեռախոսահամարը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել 010-53-81-90 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Խանջյան փողոցի թիվ 13ա հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից և տեղի է ունեցել 66 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսային խոսակցություն: 06.08.2013թ. 091-99-11-83 հեռախոսահամարը 17 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է ստացել 091-99-11-84 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ սպասարկվել է Երևանի «Հրազդան» մարզադաշտում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 03-ին և ավարտվել օգոստոսի 10-ին: Նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ 2013թ. օգոստոսի 3-ից` ժամը 23:17-ից, մինչև օգոստոսի 04-ը` ժամը 00:31-ը, շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը և ունեցել բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013թ., ժամը 18:20-ին 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից 129 վայրկյան տևողությամբ հեռախոսազանգ է կատարվել 010-42-39-76 հեռախոսահամարին: 05.08.2013թ.` ժամը 17:45-ից մինչև 17:57-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարվել են արդեն իսկ զննված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013թ.` ժամը 10:28-ին և 10:30-ին, համապատասխանաբար 10 և 108 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-02-33 հեռախոսահամարից, որոնց ժամանակ նշված հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 10:34-ին և 10:37-ին, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 099-05-08-20 հեռախոսահամարից համապատասխանաբար 70 և 77 վայրկյան տևողությամբ ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-42-02-79 և 010-42-39-76 հեռախոսահամարներին, որոնց ժամանակ սպասարկվել է Երևանի Լեոյի փողոցի թիվ 54 հասցեում գտնվող կապի ծածկույթն ապահովող ալեհավաքի կողմից: 06.08.2013թ.` ժամը 10:54-ից մինչև ժամը 12:26-ը, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրվել է 091-99-11-84 հեռախոսահամարը և կատարվել վերը նշված հեռախոսազանգերը: 06.08.2013թ.` ժամը 16:51-ին, 22:00-ին, 22:21-ին, 08.08.2013թ.` ժամը 13:11-ին, 17:19-ին, 17:52-ին, 09.08.2013թ.` ժամը 11:04-ին, 11:05-ին, 19:53-ին և 10.08.2013թ.` ժամը 18:33-ին, 35789239506424 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 հեռախոսահամարը: 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումներն սկսվել են 2013թ. օգոստոսի 1-ին` ժամը 09:17-ին և ավարտվել օգոստոսի 6-ին` ժամը 12:26-ին: 01.08.2013թ.` ժամը 09:17-ից մինչև ժամը 11:14-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 098-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը: 01.08.2013թ.` ժամը 11:20-ից մինչև 06.08.2013թ.` ժամը 08:48-ը, նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 096-43-93-18 բջջային հեռախոսահամարը, որն այդ ժամանակահատվածում կատարել է բազմաթիվ մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: 06.08.2013թ.` ժամը 11:01-ից մինչև ժամը 12:26-ը, 86558401125086 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ շահագործվել է 091-99-11-83 բջջային հեռախոսահամարը, որից կատարված հեռախոսազանգերն արդեն իսկ նշվել են: 2014թ. մարտի 04-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 06.02.2014 թվականի «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված 010-42-39-76 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրությունով այն մասին, որ վերծանումները սկսվում են 2013թ. օգոստոսի 01-ին` ժամը 12:36:57-ին և ավարտվում 2013թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 11:43:25-ին: 010-42-39-76 հեռախոսահամարից նշված ժամանակահատվածում կատարվել են բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր: 04.08.2013թ. նշված հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01 և բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013թ.` ժամը 14:35:51-ին և 18:52:43-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 263 և 174 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013թ.`ժամը 18:22:14-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 130 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 06.08.2013թ. 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել քաղաքային 010-46-41-01, 010-66-11-40, 010-43-23-70 և բջջային 099-05-08-20, 099-05-02-33 հեռախոսահամարներից: 04.08.2013թ.` ժամը 09:37:59-ին, 10:49:25-ին և 11:42:07-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին մուտքային հեռախոսազանգեր են կատարվել 010-46-41-01 հեռախոսահամարից` համապատասխանաբար 709, 75 և 37 վայրկյան տևողությամբ: 04.08.2013թ.` ժամը 10:00:10-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 1019 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-66-11-40 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ.` ժամը 10:39:08-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 76 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-08-20 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ. ժամը 10:50:56-ին 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 36 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել բջջային 099-05-02-33 հեռախոսահամարից: 04.08.2013թ.` ժամը 11:43:25-ին, 010-42-39-76 հեռախոսահամարին 21 վայրկյան տևողությամբ մուտքային հեռախոսազանգ է կատարվել քաղաքային 010-43-23-70 հեռախոսահամարից: Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, իրավացիորեն ապացուցված ու հաստատված է համարել այն, որ՝ Էդուարդ Ճարոյանը, ավազակությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ, խաբեությամբ, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և ավազակությամբ հափշտակել խոշոր չափի գույք: Այսինքն՝ ամբաստանյալը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, որի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։ Անդրադառնալով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի խնդրանքին՝ դատաքննության ժամանակ տուժողի ցուցմունքի անվան տակ կատարված ամբաստանյալի միանձյա ճանաչման որպես ապա¬ցույցի օգտագործման անթույլատրելիությունը հաստատելու վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհին է և ենթակա է մերժման, քանի որ դատական քննության ընթացքում տեղի չի ունեցել ամբաստանյալի միանձնյա ճանաչում, չի կազմվել ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություն, այլ տուժողը ցուցմունք տալու ժամանակ ճանաչել է ամբաստանյալին և դրա վերաբերյալ նախագահողի կողմից կատարվել են պարզաբանումներ: Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալին արդարացնելու առումով դատական ակտը բեկանելու և բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն: Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի: Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Էդ.Ճարոյանի դատաքննության ընթացքում ներկայացված միջնորդությանը` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանի 20.08.2013թ. «Կալանավորված անձի տեսակցությունը և կապն ընտանիքի ու արտաքին աշխարհի հետ արգելելու մասին» որոշմամբ, իր տեսակցությունն ու հեռախոսազանգերը ազգականների, զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների և այլ անձանց հետ, ինչպես նաև կապն ընտանիքի և արտաքին աշխարհի հետ արգելքը վերացնելուն, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման, քանի որ վերացել են հիմքերը, որ դա կարող է բացասական անդրադառնալ քրեական գործի քննության շահերի վրա: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.12.2014թ. դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության Կենտրոնական քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանի 20.08.2013թ. «Կալանավորված անձի տեսակցությունը և կապն ընտանիքի ու արտաքին աշխարհի հետ արգելելու մասին» որոշմամբ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի կալանավոր Էդուարդ Սերգեյի Ճարոյանի տեսակցությունն ու հեռախոսազանգերը ազգականների, զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների և այլ անձանց հետ, ինչպես նաև կապն ընտանիքի և արտաքին աշխարհի հետ արգելքը` վերացնել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-04-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 18-06-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 253, 250, 296, 218, 136 |
| Գործին կից նյութեր | մեկ փակ ծրար կից քր. գործի 1-ին հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 18-06-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 253, 250, 296, 218, 136 |
| Գործին կից նյութերը | մեկ փակ ծրար կից քր. գործի 1-ին հատորին: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-12215/15 |