Գործ հ.
ԵԿԴ/0072/01/14

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«14» նոյեմբերի 2014թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Մ.ԵՍԱՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Դ.ՎԵՔԻԼՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի վերաքննիչ բողոքը բերված ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2014 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Միքայել Գագիկի Եսայանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Միքայել Գագիկի Եսայանի կողմից Նարինե Մեխակի Դավթյանին սեռական շահագործման փաստի առթիվ, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Նոր Նորքի քննչական բաժնում, 05.11.2013 թվականին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 17158413 քրեական գործը:
12.11.2013 թվականին թիվ 17158413 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում ընդունվել է վարույթ:
18.12.2013 թվականին Միքայել Եսայանը ձերբակալվել է:
21.12.2013 թվականին Միքայել Եսայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով:
Դատարանի 21.12.2013 թվականի որոշմամբ Միքայել Եսայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամանակով: Միաժամանակ, Դատարանի նույն որոշմամբ մերժվել է Միքայել Եսայանի միջնորդությունը` գրավը որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու մասին:
Դատարանի համապատասխան որոշումներով Միքայել Եսայանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է:
25.04.2014 թվականին Միքայել Եսայանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով:
27.05.2014 թվականին թիվ 17158413 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի` 2014 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճռով ամբաստանյալ Միքայել Գագիկի Եսայանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով և դատապարտվել.
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման` 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով տուգանքի` 60.000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու և տուգանք` 60.000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 18.12.2013 թվականից:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Միքայել Եսայանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն բեկանել և իրեն արդարացնել:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Միքայել Եսայանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, իր հետ ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Նարինե Մեխակի Դավթյանին շահագործելու դիտավորությամբ, չարաշահելով իր հանդեպ կնոջ ունեցած զգացմունքները, իրեն սեռական գերհաճույք պատճառելու արդյունքում փոխադարձ սերն առավել ամրապնդելու հիմնավորումներով, համոզել է նրան իր հետ միասին այլ տղամարդու մասնակցությամբ փորձել ունենալ խմբակային սեռական հարաբերություն` միաժամանակ շահագրգռելով, որ վերջինս դրա դիմաց կարող է վճարել: Շուրջ երկու ամիս համոզելու արդյունքում, կորզելով Նարինե Դավթյանի համաձայնությունը, 2010 թվականի կեսերին Երևան քաղաքի Զաքյան փողոցում գործող «Աստորիա» հյուրանոցում կազմակերպել է իրենց ինտիմ հանդիպումը, մինչ այդ ինտերնետային կայքի միջոցով իր հետ ծանոթացած ոմն Ակայի հետ, որի դիմաց վերջինիցս ստացել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար:
Նարինե Դավթյանից տեղեկանալով նմանատիպ հետագա հանդիպումներին մասնակցելու վերջինիս անհամաձայնության մասին` Միքայել Եսայանը, կնոջը շահագործելուն ուղղված հանցավոր դիտավորությունն իրականացնելու նպատակով, նրա կողմից արդեն մեկ անգամ խմբակային սեռական հարաբերությանը մասնակցություն ունենալու փաստը որպես արատավորող տեղեկություն տարածելու, նշված հանգամանքը շահարկելով նրան նաև մայրական իրավունքից զրկելու հարց բարձրացնելու սպառնալիքներով, այդ առումով կնոջ մոտ ստեղծված վիճակի խոցելիությունն օգտագործելով, առանձին դեպքերում նաև առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ծեծի ենթարկելով, 2010 թվականի վերջերից մինչև 2013 թվականի հունիս ամիսը ենթարկել է պոռնկության շահագործման, այն է` նյութական օգուտներ ստանալու և իր անբնական կրքերին հագուրդ տալու նպատակով, պարբերաբար, ընդհանուր մոտ 20 դեպքով, ստիպողաբար ներգրավել է նրան պատահական, ինչպես համացանցի «www.odnoklassniki.ru» և «Знакомства@mail.ru» կայքերում ծանոթացած օգտատերեր Գևորգ Հայկազի Մանասերյանի և Ալեքսան Գառնիկի Դադյանի, այնպես էլ իր ծանոթներ Գրիգորի Բաբկենի Բալայանի ու Գրիգոր Հովհաննեսի Կադամյանի և վերջիններիս զույգերի մասնակցությամբ սեռական հարաբերություններ ունենալուն, ապա նրանց կողմից վճարած գումարները տնօրինել իր հայեցողությամբ:
Բացի այդ, Միքայել Եսայանը ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Չկալովկա գյուղում բնակվելու ժամանակահատվածում` 2013 թվականի նոյեմբերի 02-ին, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, չնչին, անհիմն առիթով վիճաբանության մեջ է մտել կնոջ` Նարինե Դավթյանի հետ, որի ընթացքում ծեծի է ենթարկել նրան` ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցրել մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, որն արտահայտվել է ձախ աչքի ստորին կոպի արյունազեղման ձևով:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտել է, որ դատավճիռն իր նկատմամբ ապօրինի, անհիմն և ակնհայտ անարդարացի է, չի բխում օրենքի պահանջներից, կայացվել է նյութական և դատավարական բազմակի խախտումներով, և ենթակա է բեկանման` բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Ըստ բողոքաբերի` չկա որևէ ապացույց, որ ապացուցում է իր հանցավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իր դեմ բերված բոլոր ապացույցները սուտ են, և չեն համապատասխանում իրականությանը, կինը` Նարինե Դավթյանը ցուցմունք է տվել իր դեմ մոր` Անթառամ Հովհաննիսյանի ճնշումների ազդեցության ներքո, վկաներ` Գևորգ Մանասերյանը և Ալեքսան Դադյանը ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում տվել են սուտ ցուցմունքներ, իսկ Գրիգոր Կադամյանը և Գրիգորի Բալայանը դատարան չեն ներկայացել, հիմք է ընդունվել նրանց նախաքննության ընթացքում տրված սուտ ցուցմունքները, և կան ուրիշ շատ փաստեր և ապացույցներ, որոնք ապացուցում են իր անմեղությունը, որոնց մասին կխոսի դատարանում:
Գտել է, որ սույն գործով նախաքննական մարմինը, հսկող դատախազը և ապա դատարանը խախտել և ոտնահարել են իր իրավունքները: Հաշվի չեն առել ոչ մի փաստ, որը ապացուցում է իր անմեղությունը:
Նշել է, որ ինքը չէ, որ պետք է ապացուցի իր անմեղությունը, թող մեղադրող մարմինն ապացուցի իր հանցավորությունը, բայց առանց անմեղության որևէ կանխավարկած բաց թողնելու:
Դատարանը գտել է, որ իր մեղավորությունը հաստատվել է դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, սակայն ըստ բողոքաբերի` դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով ոչ միայն չի հիմնավորվել իր մեղավորությունը, այլ ավելին` դատարանը դատավճռում շարադրել է մի շարք հիմնավորումներ, որոնց չի հասել անգամ նախաքննական մարմնի վառ երևակայությունը:
Փաստել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում ենթարկվել է խոշտանգման և ծեծի ու բռնության ազդեցության տակ ստորագրել է կնոջ գրած ցուցմունքի տակ, և Դատարանն այդ ցուցմունքը հիմք է ընդունել և օգտագործել իր դեմ: Մնացած այլ բազմաթիվ խախտումների մասին կզեկուցի դատարանին բանավոր` դատական նիստում:
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբերը խնդրել է Դատարանի ակնհայտ անարդարացի դատավճիռը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի մասով բեկանել և իրեն արդարացնել:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ մեղադրողի հիմնավորումներն ու պատասխանը, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Միքայել Եսայանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Տուժող Նարինե Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2006 թվականին ընդունվել է Օրբելու անվան բժշկական քոլեջ, որտեղ սովորելու ընթացքում ծանոթացել է Միքայելի հետ: Շուրջ երկու տարվա շփման արդյունքում սիրահարվել է Միքայելին և նրա հետ ունեցած ինտիմ հարաբերության հետևանքով զրկվել է կուսությունից: 2008 թվականին ամուսնանալով Միքայելի հետ` տեղափոխվել և վարձակալությամբ բնակվել է Այգեձոր փողոցում գտնվող մի տանը, իսկ 2009 թվականի հուլիսին ծնվել է դուստրը` Լիան: Շուրջ մեկ տարի համատեղ ապրելուց հետո Միքայելը սկսել է հաճախակի այցելել ինտերնետային պոռնկագրական կայքեր և անընդհատ առաջարկություն է ուղղել իրեն` նրա ու այլ տղամարդու հետ խմբակային սեռական հարաբերություն ունենալու շուրջ: Միքայելի առաջարկներին լրջորեն չի վերաբերվել, թեև մշտապես մերժել է նրան և իր բացասական կարծիքն արտահայտել նմանատիպ ինտիմ հարաբերությունների վերաբերյալ: Այնուամենայնիվ, Միքայելը շարունակաբար համոզելու միջոցով փորձել է ստանալ իր համաձայնությունը: 2010 թվականի ընթացքում Միքայելի առաջարկով զբոսնելու նպատակով գնացել է «Լունապարկ» կոչվող այգի: Այգում քայլելու ժամանակ Միքայելը պատմել է, որ համացանցում ծանոթացել է մի տղամարդու հետ ու պայմանավորվածություն ձեռք բերել խմբակային սեռական հարաբերություն ունենալու վերաբերյալ: Միքայելն իրեն հայտնել է նաև, որ տղամարդը վճարելու է դրա դիմաց: Ինքը հանկարծակի է եկել և հրաժարվել, սակայն Միքայելն ասել է, որ դրանով առավել կամրապնդվի իրենց միջև եղած փոխադարձ սերը, միաժամանակ հավաստիացրել է, որ այն եզակի կլինի: Նույն պահին Միքայելը մատնացույց է արել դիմացից եկող տղամարդուն` ասելով, որ նա է ինտիմ հարաբերության երրորդ մասնակիցը, միաժամանակ ձեռքը սեղմել է, խնդրել, որ լռի ու հնազանդվի: Միքայելի հանդեպ ունեցած զգացմունքներով պայմանավորված` վստահելով նրան, տարիքով փոքր լինելով ու չգիտակցելով, թե ինչ քայլի է դիմում` հանուն փոխադարձ սիրո գնացել է այդ քայլին: Տղամարդը ներկայացել է «Ակա» մականունով: Միքայելի առաջարկով գարեջուր են խմել այգու սրճարաններից մեկում, այնուհետև միասին գնացել են «Աստորիա» կոչվող շոգեբաղնիք-հյուրանոց, որտեղ տեղի ունեցած սեռական հարաբերության դիմաց «Ակա»-ն Միքայելին վճարել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար: Մոտ մեկ ամիս անց Միքայելը կրկին սկսել է համոզել իրեն այլ տղամարդու հետ նմանատիպ երկրորդ հանդիպման համար, սակայն ինքը կտրուկ հրաժարվել է: Տեսնելով, որ համոզելով չի կարողանում ստանալ իր համաձայնությունը` Միքայելը սկսել է սպառնալ, որ իր պահանջներին չենթարկվելու դեպքում բոլորին կպատմի առաջին հանդիպման մասին, ծնողներին կասի, որ նախքան ամուսնությունը կույս չի եղել: Սպառնալիքների և ծնողների մոտ վարկաբեկվելու վախի ազդեցության ներքո գնացել է երկրորդ հանդիպմանը: Ավան Առինջում գտնվող «Գինետուն» համալիրում տեղի ունեցած սեռական հարաբերության ժամանակ ստիպված կատարել է ինչպես Միքայելի, այնպես էլ անծանոթ տղամարդու տարբեր տեսակի սեքսուալ ցանկությունները: Հանդիպումից հետո Միքայելը ստացել է 25.000 ՀՀ դրամ գումար: Միքայելի սպառնալիքների, վարկաբեկվելու վախի ազդեցության տակ Միքայելի հետ մինչև 2011 թվականի ձմռանը շուրջ 10 անգամ գնացել է այլ տղամարդկանց կամ զույգերի հետ հանդիպումների: Հանդիպումներին եկել են Միքայելի կողմից ինտերնետային կայքերի միջոցով ծանոթացած Դավիթ, Ալիկ, Արթուր անուններով տղամարդիկ, ինչպես նաև զույգեր: Գոքոր և Նառա անուններով զույգի հետ առաջին ինտիմ հարաբերության համար Միքայելը գումար է վերցրել, սակայն դրանից հետո համարում էին որպես փոխադարձ հաճույք, սակայն Գոքորը Միքայելին միշտ 3.000-5.000 ՀՀ դրամի չափով գումար էր տալիս` ձեռքի ծախսի համար: 2011 թվականի նոյեմբեր ամսին Միքայելի հետ մեկնել են Ռուսաստանի Դաշնություն: Այդ ընթացքում այլ տղամարդկանց և զույգերի հետ ինտիմ հանդիպումները դադարել են և ինքը մոտ 2-3 ամիս հանգիստ շունչ է քաշել` մտածելով, որ այդ ամենն ավարտվել է: 2012 թվականի հունվարին եկել են Հայաստան և ժամանակավորապես բնակվել ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Չկալովկա գյուղում: Որոշակի դադար է տեղի ունեցել, Միքայելն ասել է, որ նմանատիպ հանդիպումներն ավարտվել են, սակայն ինքը նկատել է, որ Միքայելը նորից ինտերնետային կայքերի միջոցով ինչ-որ անձանց հետ է ծանոթանում: Տղամարդկանցից մեկը եղել է մոտ 50 տարեկան Գևորգ անունով, ով եկել էր Չկալովկա գյուղում գտնվող իրենց վարձակալած տուն: Նա Միքայելին 10.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել: Նրանք ընթրել են, Միքայելը և Գևորգն օղի են խմել, ինքը մեկ բաժակ գինի է խմել: Միքայելը և Գևորգը նույն սենյակում պառկած են եղել: Ինքը քնացրել է երեխային և մտել սենյակ, Գևորգը նրան իր մոտ է կանչել, նա նայել է Միքայելին, ով մինչ այդ քնած է եղել, սակայն իր գալուց արթնացել և գլխով է արել: Իր և Գևորգի միջև տեղի է ունեցել սեռական հարաբերություն, որին Միքայելը չի մասնակցել: Գևորգը մեկ անգամ էլ է եկել իրենց տուն, իր հայրը տանն է եղել: Ինքը, Միքայելը և Գևորգը դուրս են եկել և մեքենայի մեջ Միքայելը Գևորգին ասել է, որ ինքը վատառողջ է, որից հետո Միքայելն է Գևորգին մեքենայի մեջ սեքսուալ բնույթի ծառայություններ մատուցել: Դրանից հետո խմբակային սեռական հարաբերություններ են եղել նաև Միքայելի կնքահոր որդու` Գրիշի հետ, որը գումար չէր վճարում Միքայելին, սակայն պարբերաբար նրան 2.000-3.000 ՀՀ դրամի չափով գումար էր տալիս: 2013 թվականի նոյեմբերի 02-ին Միքայելը տուն է վերադարձել ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, սկսել են վիճաբանել, իրեն ասել է, որ մորը չի հարգում, անպատվել է, այնուհետև ասել է, որ մոտակա օրերին նորից գնալու են խմբակային սեռական հարաբերության: Ինքն իր մեջ ուժ է գտել և հրաժարվել է, որից հետո Միքայելը սկսել է հարվածներ հասցնել իր մարմնի տարբեր մասերին: Իրեն հաջողվել է փախչել և մտնել տան նկուղ, որտեղից զանգել է հարևանությամբ բնակվող Գեղամին: Վերջինս եկել է և իրեն ու դստերը տարել իրենց տուն, որտեղ նա հեռախոսով մորը պատմել է Միքայելի կողմից իր նկատմամբ կատարած արարքների մասին: Գեղամն իրեն ու դստերը իր մեքենայով տարել է Երևան` մոր տուն: Ճանապարհին Գեղամին ևս պատմել է, որ այսքան տարիներ Միքայելի սպառնալիքների ազդեցության տակ տարբեր տղամարդկանց հետ գնացել է խմբակային սեռական հարաբերությունների: Հասնելով Երևան` տեսել է, որ մայրը ոստիկանություն է դիմել, ինքն էլ պատմել է ողջ եղելությունը:
Վկա Գեղամ Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 02-ին իր բջջային հեռախոսին զանգել է հարևանությամբ բնակվող Միքայել Եսայանի կինը` Նարինեն և հուզումնալից ձայնով խնդրել, որ գնա իրենց տուն: Հասնելով նրանց տուն` իրեն դիմավորել է Նարինեն և ասել, որ Միքայելն իրեն ծեծել է: Մոտ 15-20 րոպե մնացել է նրանց տան բակում, այնուհետև Նարինեն կանչել է դստերը և նրանց տարել է իր տուն, որտեղ Նարինեն հեռախոսով խոսել է մոր հետ: Նարինեի մայրը հեռախոսով իրեն խնդրել է դստերը և թոռնիկին տանել Երևան: Ինքն իր մեքենայով Նարինեին և նրա դստերը տարել է Երևան: Ճանապարհին Նարինեից հարցրել է ամուսնու հետ տեղի ունեցած վեճի պատճառների մասին, վերջինս էլ պատմել է, որ այսքան տարիներ Միքայելն իրեն ստիպել է այլ տղամարդկանց հետ խմբակային սեռական հարաբերություններ ունենալ: Հասնելով Երևան` օգնել է իրերը բարձրացնել Նարինեի մոր տուն:
Վկա Անթառամ Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008 թվականին իր դուստր Նարինե Դավթյանն իրենց կամքին հակառակ ամուսնացել է Միքայել եսայանի հետ, որին ինքը չի հավանել, քանի որ վերջինս ոչ մի աշխատանք չի ունեցել, աննպատակ կյանք է վարել: Ամուսնությունից հետո վարձակալությամբ բնակվել են տարբեր տներում: Երբ մի քանի ամիս ապրել են իրենց տանը, ինքը նկատել է, որ դուստրը մի տեսակ ստրկացել է, հնազանդորեն կատարում է Միքայելի բոլոր ասածները, իր հարցերին կցկտուր է պատասխանում, գտնվում է խեղճացած և ընկճված վիճակում: 2013 թվականի նոյեմբերի սկզբին իրեն զանգահարել է Նարինեն և ասել, որ բաժանվում է Միքայելից: Պատմել է, որ Միքայելը ստիպել է Նարինեին այլ տղամարդկանց հետ գումարի դիմաց ունենալ խմբակային սեռական հարաբերություններ: Մինչև Նարինեն ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Չկալովկա գյուղից եկել է Երևան, ինքը դիմել է ոստիկանություն:
Վկա Գևորգ Մանասերյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի փետրվար ամսին «www.odnoklassniki.ru» կայքի միջոցով ծանոթացել է Միքայել Եսայանի հետ: Մոտ երկու շաբաթվա շփումներից մեկի ժամանակ Միքայելն իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է խնդրել, որին ինքը պատասխանել է, որ չի ճանաչում նրան և չի կարող գումար տալ: Միքայելն ասել է, որ գումարը պարտքով է ուզում և չվերադարձնելու դեպքում կարող է կենակցել իր կնոջ հետ: Իմացել է, որ Միքայելն իր ընտանիքի հետ ապրում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Չկալովկա գյուղում: Մոտ մեկ շաբաթ անց գնացել է Մարտունի իր քեռուն տեսակցելու: Հետ վերադառնաու ճանապարհին մտել է Չկալովկա գյուղ` Միքայելի տուն` հետը տանելով 2 շիշ օղի և սնունդ: 10.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել Միքայելին, այնուհետև հաց են կերել և օղի խմել: Երեկոյան ինքն ու Միքայելը պառկած են եղել նույն մահճակալի տարբեր ծայրերում, ներս է մտել Նարինեն: Նա սեռական հարաբերություն է ունեցել Նարինեի հետ, որին Միքայելը չի մասնակցել:
Վկա Ալեքսան Դադյանը ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականին ինտերնետային «mail.ru» կայքի միջոցով ծանոթացել է Միքայել և Նարինե զույգի հետ: Կայքում Միքայելը գրանցված է եղել այլ աղջկա տվյալներով: Միքայելն իրեն գրել է, որ խմբակային սեռական հարաբերության համար այլ տղամարդ են փնտրում 15.000 ՀՀ դրամ վարձատրության դիմաց: Ինքն համաձայնվել է լինել երրորդ մասնակից: Հանդիպել են և գնացել «Գինետուն» համալիր, որտեղ ճաշել են, ապա հյուրանոցի համարներից մեկում տեղի է ունեցել նրանց խմբակային սեռական հարաբերությունը, որից հետո ինքը 15.000 ՀՀ դրամ գումարը դրել է սեղանին: Դրանից հետո մոտ 4-5 անգամ նմանատիպ հանդիպումներ են եղել տարբեր վայրերում, որի դիմաց ինքը գումար չի վճարել, ուղղակի 2-3 անգամ Միքայելի խնդրանքով նրան 2.000-3.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել:
Վկա Գրիգոր Կադամյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինտերնետային կայքերի միջոցով ծանոթացել է Միքայել անունով անձի հետ, ով հետագայում իր ու կնոջ հետ խմբակային սեռական հարաբերություն ունենալու առաջարկներ անելով` դրա դիմաց պահանջել է տարբեր չափի գումարներ: Ինքը համաձայնվել է Միքայելի հետ և նրա ու նրա կնոջ հետ տարբեր հյուրանոցներում իր ընկերուհի Նառայի հետ միասին 5-6 անգամ մասնակցել է խմբակային սեռական հարաբերությունների, որոնց դիմաց Միքայելին վճարել է 10.000-15.000 ՀՀ դրամի չափով գումար, իսկ երբեմն` 2.000-5.000 ՀՀ դրամի չափով գումար:
Վկա Գրիգորի Բալայանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Միքայելի կնքահոր որդին է: Իմացել է, որ Միքայելը 2008 թվականին ամուսնացել է: Հաճախակի են հանդիպել միմյանց հետ, գտնվել են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: 2011 թվականին Միքայելն իրենց հերթական հանդիպման ժամանակ ասել է, որ ցանկանում է կնոջ հետ միասին խմբակային սեռական հարաբերության մասնակցել իր և մեկ այլ աղջկա հետ: Միքայելի առաջարկին համաձայնվել է և այդ ժամանակվանից սկսած` մոտ 4 անգամ Միքայելի ու Նարինեի հետ միասին, միայնակ կամ իր զույգի հետ տարբեր վայրերում մասնակցել է խմբակային սեռական հարաբերությունների, որի դիմաց թեև չի վճարել, բայց ժամանակ առ ժամանակ Միքայելի խնդրանքով նրան տարբեր չափերով գումար է տվել` նյութական օգնություն ցույց տալով:
Դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալ Միքայել Եսայանն իրեն մեղավոր չճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից:
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում ուսումնասիրելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները, դրանց վերլուծությունը միմյանց հետ համադրելու միջոցով, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, գտել է, որ Միքայել Եսայանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքների կատարումը հիմնավորված է ինչպես վկաներ Գրիգոր Հովհաննեսի Կադամյանի և Գրիգորի Բաբկենի Բալայանի նախաքննական, տուժող Նարինե Մեխակի Դավթյանի, վկաներ Անթառամ Գրիգորի Հովհաննիսյանի, Գեղամ Արամայիսի Հարությունյանի, Գևորգ Հայկազի Մանասերյանի, Ալեքսան Գառնիկի Դադյանի դատաքննական վերոգրյալ ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով ձեռք բերված և հետազոտված հետևյալ ապացույցներով`
Ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի նախաքննությամբ տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2008 թվականին ամուսնացել է Նարինե Դավթյանի հետ, սակայն, նախքան ամուսնությունը, նրա հետ ունեցած սեռական հարաբերության արդյունքում Նարինե Դավթյանին զրկել է կուսությունից: 2009 թվականին` Նարինե Դավթյանի ծնողների տանն ապրելու ընթացքում, ծնվել է դուստրը` Լիան: Նույն ժամանակվանից սկսած, հետաքրքրությունից ելնելով` այցելել է ինտերնետային պոռնկագրական կայքեր, որտեղ տեսնելով խմբակային սեռական հարաբերություններ պարունակող տեսանյութերը և տեղեկանալով դրանցում մասնակցություն ունենալու դիմաց վճարելու պատրաստակամություն ցուցաբերող անձանց մասին, ինչպես սեքսուալ ցանկությունները բավարարելու, այնպես էլ գումար վաստակելու նպատակով` ցանկացել է դրանց մասնակցել Նարինեի հետ: Երկար ժամանակ համոզելու միջոցով փորձել է ստանալ նրա համաձայնությունը` խմբակային ինտիմ հանդիպումներին մասնակցելու, սակայն տեսնելով, որ իր համոզմունքներն արդյունքի չեն բերում, նպատակին հասնելու համար Նարինեին սպառնացել է, որ հրաժարվելու դեպքում ծնողներին կասի, որ նախքան ամուսնությունը նա կույս չի եղել: Այդ կերպ ստանալով Նարինեի համաձայնությունը` նրա հետ միասին գնացել և խմբակային սեռական հարաբերություններ է ունեցել «mail.ru» կայքի միջոցով նախապես պայմանավորված «Ակա» մականունով տղամարդու հետ, հանդիպումից հետո նրանից ստացել 20.000 ՀՀ դրամ գումար: Գումարի մի մասով մարել է ապառիկով ձեռքբերած բջջային հեռախոսի ամսեկան վարձը, իսկ մյուս մասը ծախսել է: Մոտ երկու ամիս հետո Նարինեին համոզելով տարել է երկրորդ նմանատիպ ինտիմ հանդիպմանը, որի ժամանակ իր ու Նարինեի հետ մասնակցել է համացանցի «www.odnoklassniki.ru» կայքի միջոցով ծանոթացած` Արթուր անունով մի տղա, ով վճարել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար: Երրորդ հանդիպումը տեղի է ունեցել Բաղրամյան պողոտայի վրա գտնվող «Ժալյուզ» հյուրանոցում նույն Արթուր անունով անձի հետ: Այդպես շարունակ Նարինեին համոզելով մինչև 2011 թվականի նոյեմբեր ամիսը մոտ 15 անգամ տարել է խմբակային սեռական հարաբերությունների` ինտերնետային կայքերում ծանոթացած տարբեր տղամարդկանց և զույգերի հետ, այդ թվում ` Զեյթուն թաղամասում ապրող Գոքոր անունով տղամարդու հետ, որից առաջին հանդիպման ժամանակ ստացել է 10.000 ՀՀ դրամ գումար, մեկ այլ Արթուր անունով անձի հետ, որից ստացել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար: 2011 թվականի նոյեմբեր ամսին Նարինեի հետ մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն` արտագնա աշխատանքի, սակայն բավարար աշխատավարձով առաջարկ չստանալու պատճառով 2012 թվականի հունվար ամսին Նարինեն վերադարձել է Հայաստան, իսկ մեկ ամիս անց վերադարձել է նաև ինքը: Վերադառնալուց հետո Նարինեի հետ կարճատև բնակվել է Սիլիկյան թաղամասում վարձակալած բնակարանում, այնուհետև տեղափոխվել է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Չկալովկա գյուղում գտնվող մի առանձնատուն, որտեղ վարձատրության դիմաց ապրելու հետ միաժամանակ կատարել է նորոգման աշխատանքներ:
Այդ տանն ապրելու ընթացքում նորից Նարինեի հետ խմբակային սեռական հարաբերություններ կազմակերպելու համար կայքերում փնտրել է տղամարդկանց: Այդ նպատակով հերթական անգամ համացանցում շփվելու ժամանակ իր հաղորդագրությունները նկատել ու կարդացել է կնքահոր որդին` Գրիգորը, որը, պարզելով, որ խմբակային սեռական հարաբերություններին ինքը մասնակցում է Նարինեի հետ, դրանում ներգրավվելու ցանկություն է հայտնել: Մոտ երեք անգամ Գրիգորի հետ` երեքով մասնակցել են խմբակային սեռական հարաբերությունների: Ինտիմ հանդիպումների դիմաց Գրիգորը չի վճարել, սակայն ինքն ըստ պահանջի` նրանից պարբերաբար նյութական օգնություն է ստացել: Նույն ժամանակահատվածում կայքերում փնտրելու միջոցով ծանոթացել է Զեյթուն թաղամասում բնակվող Ալիկ անունով մի տղայի հետ, որն իր ու Նարինեի հետ խմբակային սեռական հարաբերության մասնակցելու դիմաց վճարել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար: 2013 թվականի նոյեմբերի 02-ին Չկալովկա գյուղում հարևանությամբ բնակվող Գեղամի հետ ընթրելու ժամանակ օղի է խմել, որի ընթացքում նկատելով Նարինեի ու Գեղամի միջև ջերմ շփումը` խանդել է, իսկ Գեղամի հեռանալուց հետո վիճել է կնոջ հետ: Վեճը գնալով թեժացել է, ինքը սկզբից մեկ անգամ հարվածել է Նարինեի դեմքին, հետո սկսել է ծեծի ենթարկել, իսկ Նարինեն իր հարվածներից ազատվելու համար երեխայի հետ միասին փախել է տանից:
Դատաբժշկական փորձաքննության 05.11.2013 թվականի թիվ 3691 եզրակացությամբ այն մասին, որ Նարինե Դավթյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ աչքի ստորին կոպի արյունազեղման ձևով, հետևանք է բութ, կոշտ առարկայի ներգործության, որը թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Զննում կատարելու արձանագրությամբ այն մասին, որ Նարինե Դավթյանի «NOKIA» մոդելի, IMEI 1-ին` 357281/05/485566/8 և 2-րդ` 357281/05/485567/6 համարների բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 098-98-15-52 հեռախոսահամարին Միքայել Եսայանի 094-15-55-86 հեռախոսահամարից 05.11.2013 թվականից մինչև 27.11.2013 թվականը ընդունվել և ուղարկվել են կարճ հաղորդագրություններ հետևյալ բովանդակությամբ`
Մ.Եսայան-«Նար կներես, խանդի հողի վրա քեզ խփել եմ....»,
Ն. Դավթյան-«Իսկ որ ես էի քեզ խնդրում ուրիշը չլինի մեր կյանքում, խի չէիր լսում, թե փողի ու հաճույքի կարիք ունեիր, ես էլ առաջվա հիմարը չեմ, էլ չզանգես, մոռացի մեզ»,
Ն. Դավթյան-«Ես չեմ կարողանում քեզ հավատալ, դու չես փոխվի, մեկա լինելույա նույն խմիչքը, նույն 3-4-ով հանդիպումները, վիրավորանքը»,
Ն. Դավթյան-«Քո արած քայլերը ես կյանքում չեմ կարա մոռանամ, ինչքան շանս տվել եմ, հերիքա, ես քեզ չեմ ուզում հիշել, մոռացի մեզ, նոր կյանք սկսի, բայց նոր կնոջդ փողով չծախես»:
«Արտաքին դիտում» տեսակի օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքում կատարված տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակով:
Զննում կատարելու արձանագրությամբ այն մասին, որ «Արտաքին դիտում» տեսակի օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքում կատարված տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ Նարինե Դավթյանի և Միքայել Եսայանի հանդիպման ժամանակ նրանց միջև տեղի է ունենում հետևյալ խոսակցությունը`
Ն.Դավթյան-«Ամեն անգամ, որ ասում էի կգնամ, դու ամեն անգամ վախացնում էիր երեխուն կխլեմ, սաղին կասեմ ըսենց բանա եղել, թե էն վախտ փոքր էի, դու էլ չարաշահեցիր ամեն ինչ»,
Մ.Եսայան-«Ես երդվում եմ, էլ չի լինի, ես, դու, երեխեն, էլ ոչ մեկ»,
Ն.Դավթյան-«Էտ ուրիշ վախտ, որ տանում էիր ուրիշների մոտ, էտ վախտ չէիր խանդում»,
Մ.Եսայան-«Էտ վախտ չէի մտածում»,
Ն. Դավթյան-«Ես չեմ կարա մոռանամ, ամեն ինչ աչքիս առաջա, փողով ծախելն ինձ, էտ բիձեքը, ինչ իմանամ, որ էլի ըտենց չես անի»,
Մ.Եսայան-«Ձեր արև էլ չի լինի»,
Ն. Դավթյան-«Քանի անգամ ես ասել էն վախտ, որ ասում էի կեթամ, ասում էիր երեխուն կվերցնեմ, կասեմ դու ով ես, բա խի հիմա չես ասում, տենց ավելի հեշտ հետ կբերես»:
Ուսումնասիրելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Դատարանն ապացուցված է համարել ամբաստանյալ Միքայել Գագիկի Եսայանի կողմից հանցավոր արարքներ կատարելը:
Արարքները, որոնց մեջ մեղադրվում է վերջինս, համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 118-րդ հոդվածի հատկանիշներին և ճիշտ են որակված:
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Միքայել Գագիկի Եսայանի կողմից նշված արարքները կատարելը և մեղավորությունը տվյալ հանցանքները կատարելու մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ Դատարանն ամբաստանյալ Միքայել Եսայանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող հանցավոր արարքի որակման առումով հիմնավոր հետևության հանգելու համար, անհրաժեշտ և բավարար վերլուծության և գնահատման է ենթարկել գործի լուծման համար անհրաժեշտ բացահայտման ենթակա հանգամանքները, որի արդյունքում ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա է եղել կիրառման, ուստի սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի վերաքննիչ բողոքում ներկայացված փաստարկին առ այն, որ նախաքննության ընթացքում ենթարկվել է խոշտանգման և ծեծի ու բռնության ազդեցության տակ ստորագրել է իր կնոջ կողմից գրված ցուցմունքի տակ, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք հիմնազուրկ են, ու չեն բխում գործի փաստական տվյալներից, առավել ևս, որ ամբաստանյալի կողմից ոչ բերված վերաքննիչ բողոքում, և ոչ էլ վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում այդ առումով որևէ փաստարկ, հիմնավորում կամ տվյալ չի ներկայացվել:
Միևնույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ գործը քննելիս և լուծելիս Դատարանի կողմից քրեադատավարական իրավունքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք ազդել կամ կարող էին ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա` թույլ չեն տրվել:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում Դատարանի կողմից կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 18-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Միքայել Գագիկի Եսայանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Ամբաստանյալ Միքայել Եսայանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ













ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ


Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ