Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

17 հոկտեմբերի 2014թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0071/01/14

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրողներ,
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության հատկապես
կարևոր գործերով քննության վարչության
ավագ դատախազներ Գ. Գևորգյանի,
Ա. Երիցյանի,

պաշտպաններ Ի. Պետրոսյանի,
Հ. Քոչարյանի,
Ա. Զաքարյանի,
Կ. Քալանթարյանի,
Ռ. Սարգսյանի,
Կ. Խաչատրյանի,
Ռ. Հովհաննիսյանի,
Ա. Ղազարյանի,
Տ. Գալստյանի,
Էդ. Աղաջանյանի,
անչափահաս ամբաստանյալ
Շահեն Հարությունյանի
օրինական ներկայացուցիչ Ռ. Բադալյանի,

տուժողներ Գ. Խաչատրյանի, Ա. Առաքելյանի,
Պ. Հայրապետյանի, Վ. Օսիպյանի,
Խ. Ավետիսյանի, Ա. Հովսեփյանի,
Հարություն և Էդգար
Ալեքսանյանների,
Է. Լոնսկու, Ա. Մարտիրոսյանի,
Ա. Վարդգեսյանի, Ա. Սարգսյանի,
Ա. Միրզոյանի, Ռ. Խառատյանի,
Հ. Գրիգորյանի, Վ. Գևորգյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

1. Շանթ Շահենի Հարությունյանի`
ծնված 1965թ. փետրվարի 03-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, դատվածություն չունի, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի Սաֆարյան փողոցի թիվ 6 շենքի թիվ 56 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,

2. Ալբերտ Աբելի Մարգարյանի`
ծնված 1965թ. հունիսի 14-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, որոնցից մեկը մինչև տասնչորս տարեկան է, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվել է Արարատի մարզի Մասիս քաղաքի Նոր թաղամասի թիվ 1 շենքի թիվ 19 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

3. Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանի`
ծնված 1970թ. հունվարի 15-ին Կապանի շրջանի Զարիբեկ գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան հինգ երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է Սյունիքի մարզի Դավիթ Բեկ գյուղի 1-ին փողոցի 6-րդ նրբանցքի թիվ 10 տանը, փաստացի բնակվել է ք. Երևան, Նոր Խարբերդ 16-րդ փողոցի թիվ 21 տանը, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,

4. Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանի`
ծնված 1975թ. հուլիսի 04-ին Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Եյսկ քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր քաղաքի 4-րդ թաղամասի թիվ 81 տանը, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,

5. Ավետիս Արմենի Ավետիսյանի`
ծնված 1988թ. հուլիսի 30-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է ք. Երևան, Դավիթաշեն թաղամասի Ա. Իոսիֆյան փողոցի թիվ 4 տանը, փաստացի բնակվել է ք. Երևան, Ն. Ստեփանյան փողոցի թիվ 16/1 շենքի թիվ 30 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,

6. Հայկ Հակոբի Հարությունյանի`
ծնված 1973թ. սեպտեմբերի 19-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Շոպրոնի փողոցի 4-րդ նրբանցքի թիվ 6 շենքի թիվ 28 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

7. Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանի`
ծնված 1965թ. հունվարի 11-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, վատառողջ է, հաշվառված է ք. Երևան, Նար-Դոսի փողոցի թիվ 75 շենքի թիվ 15 բնակարանում, փաստացի բնակվել է ք. Երևան, Մ. Խորենացու փողոցի թիվ 10 շենքի թիվ 10 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,

8. Միսակ Միշայի Առաքելյանի`
ծնված 1965թ. մարտի 23-ին Նախիջևանի Շահբուզի շրջանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է «ԻՄՏ» ՍՊ ընկերությունում որպես փականագործ, հաշվառված է և բնակվում է Արարատի մարզի Մասիս քաղաքի Նոր թաղամասի թիվ 7 շենքի թիվ 2 բնակարանում, 05.11.2013թ.-ին ձերբակալվել է, 08.11.2013թ.-ին որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, 01.04.2014թ. Մ. Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը և նույն օրն ազատ է արձակվել` անազատության մեջ մնալով չորս ամիս քսանվեց օր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

9. Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանի`
ծնված 1995թ. մայիսի 28-ին Արարատի շրջանի Ղափան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվել է Արարատի մարզի Ավշար գյուղի Ն. Սերոբյան փողոցի թիվ 15 տանը, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

10. Սևակ Բախշիկի Մնացականյանի`
ծնված 1988թ. փետրվարի 06-ին Հրազդանի շրջանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, աշխատել է Երևանի թիվ 148 ավագ դպրոցում որպես ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ, հաշվառված է ք. Հրազդան, Միկրոշրջան, թիվ 208 շենքի թիվ 7 բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Քանաքեռ թիվ 10 շենքի թիվ 41 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,

11. Շահեն Շանթի Հարությունյանի`
ծնված 1999թ. հունվարի 11-ին Կապան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է Երևանի թիվ 139 դպրոցի 11-րդ դասարանում, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Սաֆարյան փողոցի թիվ 6 շենքի թիվ 56 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,

12. Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանի`
ծնված 1978թ. մարտի 06-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, աշխատել է «Բիզնես ՖՄ» ռադիոկայանում` որպես մոդերատոր, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Այգեձոր փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 22 շենքի թիվ 56 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,

13. Վահե Սաշայի Մկրտչյանի`
ծնված 1972թ. դեկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի Գայի պողոտայի թիվ 25/1 տանը, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

14. Վարդան Միշայի Վարդանյանի`
ծնված 1965թ. ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Նուբարաշեն 6-րդ փողոցի թիվ 1/2 շենքի թիվ 11 բնակարանում, կալանքի տակ է 05.11.2013թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով,


Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 69110713 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության /այսուհետ ՔԳՎ/ հատկապես կարևոր գործերով /այսուհետ ՀԿԳ/ քննության վարչությունում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 05-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ, նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ կապված կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու և հանրավտանգ եղանակով գույքի դիտավորյալ վնասման դեպքերի առթիվ։
Քննիչի 2014թ. ապրիլի 02-ի որոշմամբ`
Շահեն Շանթի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ,
Մանուկ Հովիկյանի, Արման Մխիթարյանի, Աշոտ Տերտերյանի, Մխիթար Մխիթարյանի, Հովհաննես Ղազարյանի և Դավիթ Մկրտչյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ, քրեական գործից անջատվել է խուլիգանություն, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրած և այլ հանցագործություններ կատարած անձանց, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ծառայող Գեղամ Խաչատրյանի աջ գոտկային շրջանի ծակած-կտրած մարմնական վնասվածք պատճառած անձի կամ անձանց, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի գլխի գագաթային շրջանի սալջարդ վերք պատճառած անձի կամ անձանց, ՀՀ ոստիկանության հաշվեկշռում առկա ավտոմեքենաները վնասած անձանց, ինչպես նաև զգալի չափերի հոգեմետ նյութ Հայկ Հարությունյանին ապօրինի իրացնող անձի վերաբերյալ մասը։
1. Ամբաստանյալ Շանթ Շահենի Հարությունյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ, կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Շանթ Հարությունյանն Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Շանթ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վարդան Գևորգյանի որովայնի շրջանին, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Ազատ Հովսեփյանի թիկունքին։»։
2. Ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Ալբերտ Մարգարյանը Շանթ Հարությունյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Ալբերտ Մարգարյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանի նկատմամբ. որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս աջ ուսին և դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով քթի շրջանի սալջարդ վերք, նշված հարվածից Հարություն Ալեքսանյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։»։
3. Ամբաստանյալ Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ, կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Ալեք Պողոսյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ գործադրել են կյանքի և առողջության համար ինչպես վտանգավոր, այնպես էլ՝ ոչ վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Ալեք Պողոսյանը, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով փորձել է հարվածել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ավագ ոստիկան Էվրիկ Լոնսկիին։»։
4. Ամբաստանյալ Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Արմեն Հովհաննիսյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել՝ առաջացնելով պայթյուններ, դիմադրություն է ցույց տվել խուլիգանական գործողությունները խափանող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկաններ Արա Մարտիրոսյանին և Գեղամ Խաչատրյանին՝ հրել է նրանց՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ։»։
5. Ամբաստանյալ Ավետիս Արմենի Ավետիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ, կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Ավետիս Ավետիսյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Ավետիս Ավետիսյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, ձեռքին եղած, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վարդան Գևորգյանի թիկունքին, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածներ է հասցրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի թիկունքին։»։
6. Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, և առանց իրացնելու նպատակի` ապօրինի պահել է զգալի չափերով հոգեմետ նյութ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Հայկ Հարությունյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Հայկ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, բացի այդ` իր տան՝ Երևան քաղաքի Շոպրոնի փողոցի 4-րդ նրբանցքի 6-րդ շենքի 28-րդ բնակարանի ննջասենյակի պահարանում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի պահել է զգալի չափերի՝ 0,784 գրամ քաշով «պենտոբարբիտալ» տեսակի հոգեմետ նյութ։»։
7. Ամբաստանյալ Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ, կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Լիպարիտ Պետրոսյանը Շանթ Հարությունյանի, Վարդան Վարդանյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Լիպարիտ Պետրոսյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածներ է հասցրել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, ինչպես նաև դիմադրություն է ցույց տվել Շանթ Հարությունյանի խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալ Վալերի Օսիպյանին՝ հրելով նրան։»։
8. Ամբաստանյալ Միսակ Միշայի Առաքելյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա կատարել է խուլիգանություն, որն արտահայտվել է հետևյալում.
Միսակ Առաքելյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Միսակ Առաքելյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկաններ Գեղամ Խաչատրյանի, Արա Մարտիրոսյանի և Արսեն Սարգսյանի ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ։»։
9. Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Մկրտիչ Հովհաննիսյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Մկրտիչ Հովհաննիսյանը բռնություն է գործադրել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վարդան Գևորգյանի նկատմամբ, իր մոտ եղած, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս ձախ ուսին, նաև բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս թիկունքին և ձախ ձեռքին, բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է թիկունքին, բացի այդ` առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով ձախ ճակատային շրջանի սալջարդ վերք, նշված հարվածից Հարություն Ալեքսանյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։»։
10. Ամբաստանյալ Սևակ Բախշիկի Մնացականյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Սևակ Մնացականյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Սևակ Մնացականյանը, դիմադրություն է ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկաններ Արթուր Վարդգեսյանին՝ գոտկատեղից գրկելով` գետնին է տապալել վերջինիս։»։
11. Ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Շահեն Հարությունյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ գործադրել են կյանքի և առողջության համար ինչպես վտանգավոր, այնպես էլ՝ ոչ վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Շահեն Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող բարձրախոսով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի գլխին՝ պատճառելով գլխուղեղի ցնցում, ձախ ճակատաքունքային շրջանի սալջարդ, նշված հարվածից Գեղամ Խաչատրյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։»։
12. Ամբաստանյալ Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Տիգրան Պետրոսյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Տիգրան Պետրոսյանը դիմադրություն է ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Արա Մարտիրոսյանին՝ քաշքշել և հարվածել է նրան։»։
13. Ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Վահե Մկրտչյանը Շանթ Հարությունյանի, Վարդան Վարդանյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Ալբերտ Մարգարյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Վահե Մկրտչյանը բռնություն է գործադրել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ դիմացից երկու ձեռքով բռնել է նրա ուսերից և քաշքշելով փորձել է նրան հանել հավասարակշռությունից և վայր գցել գետնին, ձեռքին եղած, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վարդան Գևորգյանի գլխի շրջանին, նաև բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ` հետևից քաշելով գցել է գետնին, բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ավագ ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանի նկատմամբ՝ ձախ ձեռքով բռնելով պարանոցից` հետ է քաշել, բացի այդ` առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանի նկատմամբ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով գլխուղեղի ցնցում, ձախ վերհոնքային շրջանի սալջարդ վերք և քերծվածք, ձախ վերին կոպի արյունազեղում, նշված հարվածից Պետրոս Հայրապետյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։»։
14. Ամբաստանյալ Վարդան Միշայի Վարդանյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա մի խումբ անձանց հետ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն՝ զուգորդված իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Վարդան Վարդանյանը Շանթ Հարությունյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի և այլ անձանց հետ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին` ժամը 17.00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակից սկսել են չարտոնված երթ, որի ընթացքում երթի մասնակիցները, Շանթ Հարությունյանի ցուցումով վերցնելով վերջինիս կողմից նախօրոք հրապարակ բերված փայտյա մահակները և նրա գիտությամբ Վահե Մկրտչյանի կողմից պատրաստված, քարերով լիցքավորած ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խոչընդոտելով ճանապարհատրանսպորտային երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 12-րդ հոդվածներով սահմանված՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ապահովելու իրենց պարտականությունը կատարելու նպատակով, փորձել են վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, չկատարելով իրենց ծառայողական պարտականություններն իրականացնող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների՝ հասարակական կարգի պահպանությունն ու հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, երթևեկելի մասն ազատելու, տրանսպորտի երթևեկությանը խոչընդոտող գործողությունները և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջները, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, պողոտայի երթևեկելի մասում, ցուցադրական կերպով հասարակական վայրում վարքագծի կանոններն անտեսելով, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունի ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով՝ նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ ստեղծելով վախ և իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել են մայրաքաղաքի համար կենսական նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը և հետիոտնի շարժը։ Նշված գործողությունների ընթացքում խուլիգանություն կատարող անձինք նաև դիմադրություն են ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներին, այն է՝ ձեռքերով, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության ծառայողներին և ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ նետել նրանց ուղղությամբ, ոստիկանության 3 աշխատակիցների նկատմամբ գործադրվել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Նկարագրված գործողությունների ընթացքում Վարդան Վարդանյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի ուսի և թիկունքի շրջանին, որի արդյունքում վերջինս վայր է ընկել, շարունակելով խուլիգանական գործողությունները` որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է իր իսկ հարվածներից ընկած Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ՝ հրել, քաշքշել է նրան։»։
21.05.2014թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2013թ. հոկտեմբերի 30-ից, Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ միասին, Երևանի Ազատության հրապարակում կազմակերպել է նստացույց, փակցրել է «Ես սկսում եմ հեղափոխություն, Շանթ Հարությունյան» պաստառը։ Այնուհետև նա հայտարարել է, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին կազմակերպելու է «Գայ Ֆոքսին» նվիրված հանրահավաք։ Նա և ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանը 2013թ. նոյեմբերի 3-ին և 4-ին գնել և այդտեղ են բերել 90 հատ փայտյա մահակներ, պատրաստել են ինքնաշեն պայթուցիչներ։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին Շանթ Հարությունյանն Ազատության հրապարակում հավաքված բազմությանը անհնազանդության կոչերով տրամադրել և նախապատրաստել է խուլիգանության կատարման` այդ ընթացքում հայտարարելով նաև. «Հա, պտի էթանք, բա ինչ պտի անենք, բենզինի շշերով, պտի ոչ թե նախագահականը հրդեհեմ` այլ պաժառ տամ...», կատարել է նաև նույնաբովանդակ այլ հայտարարություններ։ Այնուհետև նա կոչ է արել հավաքվածներին մասնակցել երթին` ոստիկանության աշխատակիցներին նախապես տեղյակ չպահելով երթի ուղին և ժամանակացույցը։
Ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանը համոզվելով, որ իր համախոհները վերցրել են փայտյա մահակները և հրատեխնիկական միջոցները, նույն օրը, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Երևանի Ազատության հրապարակից սկսել և ղեկավարել է երթը։ Նրա համախոհները վերցրել են հրատեխնիկական միջոցներ, փայտյա մահակներ և հետևելով Շանթ Հարությունյանին` նրա հետ միասին դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս` խոչընդոտելով երթևեկության բնականոն ընթացքին։ Ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են նրանց դուրս հրավիրել երթևեկելի գոտուց և վերականգնել հասարակական կարգը, սակայն երթի մասնակիցների մի մասը, այդ թվում ամբաստանյալներ Ալբերտ Մարգարյանը, Արմեն Հովհաննիսյանը, Ավետիս Ավետիսյանը և Միսակ Առաքելյանը, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում, քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ, որն ուղեկցվել է պայթյունների ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով։ Այդ գործողությունների պատճառով նշված վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում, որի հետևանքով տևական ժամանակ կազմալուծվել է մայրաքաղաքի համար կարևոր նշանակություն ունեցող գլխավոր պողոտայի երթևեկությունը, խոչընդոտվել է հետիոտների տեղաշարժը։
Վերոհիշյալ գործողությունների ընթացքում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը կատարել է նաև հետևյալը.
Ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վարդան Գևորգյանի որովայնի շրջանին, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկան, տուժող Ազատ Հովսեփյանի թիկունքին։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Մարգարյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա. Մարգարյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանի աջ ուսին և դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով քթի շրջանի սալջարդ վերք։ Այդ հարվածի հետևանքով Հարություն Ալեքսանյանի առողջությանը պատճառվել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
Ամբաստանյալ Ալեք Պողոսյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով փորձել է հարվածել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ավագ ոստիկան, տուժող Էվրիկ Լոնսկուն։
Ամբաստանյալ Արմեն Հովհաննիսյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել՝ առաջացնելով պայթյուններ, դիմադրություն է ցույց տվել խուլիգանական գործողությունները խափանող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկաններ Արա Մարտիրոսյանին և Գեղամ Խաչատրյանին` հրելով նրանց և պատճառել ֆիզիկական ցավ։
Ամբաստանյալ Ավետիս Ավետիսյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գևորգյանի թիկունքին, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածներ է հասցրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի թիկունքին։
Ամբաստանյալ Հայկ Հարությունյանը, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Հայկ Հարությունյանն իր բնակության վայրի՝ Երևան քաղաքի Շոպրոնի փողոցի 4-րդ նրբանցքի թիվ 6 շենքի թիվ 28 բնակարանի ննջասենյակի պահարանում, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի պահել է զգալի չափերի՝ 0,784 գրամ քաշով «պենտոբարբիտալ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ։
Ամբաստանյալ Լիպարիտ Պետրոսյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածներ է հասցրել հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, ինչպես նաև դիմադրություն է ցույց տվել Շանթ Հարությունյանի խուլիգանական գործողությունները խափանող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալ Վալերի Օսիպյանին՝ հրելով նրան։
Ամբաստանյալ Միսակ Առաքելյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկաններ, տուժողներ Գեղամ Խաչատրյանի, Արա Մարտիրոսյանի և Արսեն Սարգսյանի ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ։
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գևորգյանի նկատմամբ` իր մոտ եղած, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս ձախ ուսին, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս թիկունքին և ձախ ձեռքին, բռնություն է գործադրել հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածելով նրա թիկունքին։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Մ. Հովհաննիսյանը, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանի դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով ձախ ճակատային շրջանի սալջարդ վերք։ Այդ հարվածի հետևանքով Հարություն Ալեքսանյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
Ամբաստանյալ Սևակ Մնացականյանը դիմադրություն է ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Արթուր Վարդգեսյանին՝ գոտկատեղից գրկելով նրան և տապալելով գետնին։
Անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող բարձրախոսով հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի գլխին՝ նրան պատճառելով գլխուղեղի ցնցում, ձախ ճակատաքունքային շրջանի սալջարդ։ Այդ հարվածի հետևանքով Գեղամ Խաչատրյանի առողջությանը պատճառվել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
Ամբաստանյալ Տիգրան Պետրոսյանը դիմադրություն է ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Արա Մարտիրոսյանին՝ քաշքշելով և հարվածելով նրան։
Ամբաստանյալ Վահե Մկրտչյանը բռնություն է գործադրել հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ դիմացից երկու ձեռքով բռնել է նրա ուսերից, քաշքշելով փորձել է նրան հանել հավասարակշռությունից և վայր գցել գետնին։ Որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանը հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գևորգյանին, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ` հետևից քաշելով գցել է գետնին, բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ավագ ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանի նկատմամբ՝ ձախ ձեռքով բռնել է պարանոցից և հետ քաշել։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանն առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանի նկատմամբ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով գլխուղեղի ցնցում, ձախ վերհոնքային շրջանի սալջարդ վերք և քերծվածք, ձախ վերին կոպի արյունազեղում։ Այդ հարվածի հետևանքով Պետրոս Հայրապետյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
Ամբաստանյալ Վարդան Վարդանյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է հասարակական կարգի խախտումը խափանող, քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի ուսի և թիկունքի շրջանին, որի արդյունքում վերջինս վայր է ընկել։ Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները` ամբաստանյալ Վ. Վարդանյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է իր հարվածներից վայր ընկած Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ՝ հրել և քաշքշել է նրան։
Վերոհիշյալ բոլոր ոստիկանները` բացառությամբ Էդգար և Հարություն Ալեքսանյաններից, կրել են ոստիկանի համազգեստ։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են պայթյունատեխնիկական, դատաբժշկական, դատակենսաբանական պայթունատեխնիկական և հետքաբանական համալիր փորձաքննություններ «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության, ՀՀ ԱՆ Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 297.000 /երկու հարյուր իննսունյոթ հազար/ ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Հայկ Հարությունյանի մասով նշանակված դատաքիմիական փորձաքննության արժեքը կազմել է 33.600 /երեսուներեք հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ, իսկ ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանի մասով նշանակված ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության արժեքը` 118.000 /հարյուր տասնութ հազար/ ՀՀ դրամ։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
- ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանը խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա` (Շահեն Շանթի Հարությունյանը` ծնված 1999թ. հունվարի 11-ին)։ Իրեն վերագրվող արարքը նա կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով` նրա գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, ամբաստանյալներ Ալբերտ Մարգարյանը, Արմեն Հովհաննիսյանը, Ավետիս Ավետիսյանը և Միսակ Առաքելյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ են նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ վախ է առաջացել և իրարանցում է սկսվել։ Իրեն վերագրվող արարքի կատարման մեջ նա ունեցել է առանձնապես ակտիվ դեր, որն արտահայտվել է հետևյալում. 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանն Ազատության հրապարակում անհնազանդության կոչերով հավաքված բազմությանը տրամադրել և նախապատրաստել է խուլիգանության կատարմանը, համակարգել և ուղղորդել է մյուս ամբաստանյալների գործողությունները, ամբաստանյալ Վահե Մկրտչյանի հետ ձեռք է բերել և Ազատության հրապարակ է փոխադրել փայտյա մահակներ, Շանթ Հարությունյանի գիտությամբ և թույլտվությամբ Վ. Մկրտչյանը պատրաստել է հրատեխնիկական միջոցներ, որոնք խուլիգանության ընթացքում գործածվել են նաև իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ։
- ամբաստանյալ Ա. Մարգարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա, որոնց մեկը տասնչորս տարեկան է (Անահիտ Ալբերտի Մարգարյանը` ծնված 1998թ. դեկտեմբերի 01-ին և Ռոզա Ալբերտի Մարգարյանը` ծնված 2000թ. մարտի 27-ին), խուլիգանությունը կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով, այն է` քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում,
- ամբաստանյալ Ա. Պողոսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան հինգ երեխա (Մարտուն Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2000թ. հոկտեմբերի 13-ին, Րաֆֆի Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2002թ. մայիսի 12-ին, Մոնթե Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2004թ. հունիսի 27-ին, Սաթենիկ Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2006թ. դեկտեմբերի 16-ին, Շանթ Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2009թ. մարտի 14-ին),
- ամբաստանյալ Ա. Հովհաննիսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա (Միխայիլ Արմենի Հովհաննիսյանը` ծնված 1999թ. ապրիլի 13-ին և Աննա Արմենի Հովհաննիսյանը` ծնված 1997թ. մայիսի 31-ին), մասնակցել է ՀՀ-ի և ԼՂՀ-ի ինքնապաշտպանական մարտական գործողություններին, որի համար բազմիցս պարգևատրվել է, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով, այն է` քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում,
- ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա (Արմեն Ավետիսի Ավետիսյանը` ծնված 2013թ. հոկտեմբերի 31-ին), իրեն վերագրվող արարքը կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով, այն է` քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում,
- ամբաստանյալ Հ. Հարությունյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական,
- ամբաստանյալ Լ. Պետրոսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա (Նարե Լիպարիտի Պետրոսյանը` ծնված 1997թ. դեկտեմբերի 21-ին), վատառողջ է,
- ամբաստանյալ Մ. Առաքելյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է հանրության համար վտանգավոր եղանակով, այն է` քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում,
- ամբաստանյալ Մ. Հովհաննիսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել,
- ամբաստանյալ Ս. Մնացականյանը նախկինում դատված չի եղել,
- անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Հարությունյանը ծնվել է 1999թ. հունվարի 11-ին Կապանում։ Մինչև 2011թ.-ը բնակվել է ծնողների հետ միասին, որից հետո ծնողներն ամուսնալուծվել են և նա շարունակել է բնակվել մոր հետ միասին։ Նրա դաստիարակությամբ և խնամքով զբաղվում են ծնողները` Շանթ Հարությունյանը և Ռուզաննա Բադալյանը։ Նրանց ընտանիքը բավարար չափով նյութապես ապահովված է, Շ. Հարությունյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները բարվոք են, հոգեկան զարգացման աստիճանը և ընդհանուր զարգացման վիճակը` բավարար։ Նա սովորում է Երևանի թիվ 139 դպրոցի 11-րդ դասարանում, նախկինում դատված չի եղել, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է անչափահաս տարիքում` տասնչորս տարեկան հասակում,
- ամբաստանյալ Տ. Պետրոսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական,
- ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա (Ագնեսա Վահեի Մկրտչյանը` ծնված 2008թ. ապրիլի 14-ին և Նարե Վահեի Մկրտչյանը` ծնված 2009թ. սեպտեմբերի 12-ին), իրեն վերագրվող արարքի կատարման մեջ ունեցել է առանձնապես ակտիվ դեր, որն արտահայտվել է հետևյալում. 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանը Շ. Հարությունյանի հետ Ազատության հրապարակ է բերել փայտյա մահակներ, պատրաստել է հրատեխնիկական միջոցներ, որոնք գործածվել են իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ` խուլիգանության ընթացքում,
- ամբաստանյալ Վ. Վարդանյանը նախկինում դատված չի եղել, մասնակցել է ՀՀ-ի և ԼՂՀ-ի ինքնապաշտպանական մարտական գործողություններին, որի համար բազմիցս պարգևատրվել է։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Սմբատի Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 1-ից Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ Երևանի Ազատության հրապարակում` Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետնամասի հարթակի վրա նստացույց է արել, որը շարունակվել է մինչև նոյեմբերի 5-ը։
2013թ. նոյեմբերի 5-ի առավոտյան, իր ղեկավարած գումարտակի ծառայողների մի մասը ծառայություն է իրականացրել նշված տարածքում։ Շանթ Հարությունյանը հայտարարել է, որ այդ օրը` ժամը 17։00-ի սահմաններում, դիմակավորված երթ են կատարելու, ուստի այդ երթի ընթացքում հասարակական կարգը պահպանելու, ինչպես նաև երթի մասնակիցների անվտանգությունն ապահովելու նպատակով, գնդի հրամանատարի հրամանով գնդի ստորաբաժանումների մի մասը տեղաբաշխվել է Բայրոն փողոցում։ Իր ղեկավարած գումարտակի ծառայողներից շուրջ քսանն իր հետ գտնվել են Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի մոտ, իսկ մյուսները` Բայրոն փողոցում։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանի և նրա համախոհների մոտ փայտյա, մի կողմը սուր ծայրով մահակներ կան, որոնք գործարանային արտադրության բահի բռնակներ են եղել։ Նրանց մոտ եղել են նաև սպիտակ դիմակներ, որոնցով նրանք պատրաստվել են երթի դուրս գալ։ Իր մտքով անգամ չի անցել, որ բահի բռնակները հնարավոր է նրանք կիրառեն որպես մահակ` զենք։ Ենթադրել է, որ դիմակներով և փայտերով Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցներն ինչ-որ սիմվոլիկ երթ են կատարելու։ Բացի մահակներից` երթի մասնակիցներից մի քանիսի մոտ նկատել են բռունցքի չափ գնդաձև առարկաներ։ Սկզբում չեն կռահել, թե դրանք ինչ են իրենցից ներկայացնում։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանը և նրա` շուրջ 30 կողմնակիցներ շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Նրանցից յուրաքանչյուրի ձեռքին եղել է մեկական փայտ, իսկ գլխներին` սպիտակ դիմակներ։ Նրանք ցանկացել են երթով գնալ դեպի Բաղրամյան պողոտա։ Ոստիկանության աշխատակիցները պատրաստվել են երթի ընթացքում ուղեկցել նրանց։
Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցներն անմիջապես դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մաս՝ խաթարելով երթևեկությունը։ Մոտեցել է Շանթ Հարությունյանին` փորձելով բացատրել, որ չի կարելի խոչընդոտել երթևեկությանը և խնդրել է դուրս գալ բանուկ մասից։ Շ. Հարությունյանն առաջ է եկել և ձեռքին եղած փայտով հրել է իրեն, իսկ ինքն անմիջապես բռնել է այն։ Նույն պահին իրեն հրել է նաև զինվորական հագուստով մի տղամարդ, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Վարդան Վարդանյան է։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանը հիստերիկ կերպով բղավել է, փայտը սպառնալից ձևով թափահարել է իրենց վրա, որից հետո նրա կողմնակիցներն իրեն և իր ղեկավարած գումարտակի ծառայակիցներին հրել, քաշքշել են, չեն եթարկվել ճանապարհից դուրս գալու իրենց օրինական պահանջին։ Նրանք պայթուցիկ փաթեթներ են պայթեցրել ոստիկանների ոտքերի տակ, որի արդյունքում առաջացած ծխից աչքերը ցավել, մրմռացել են և ծուխն ազդել է իր շնչառության վրա։ Շանթ Հարությունյանը, նրա որդին, ինչպես նաև երթին մասնակից շուրջ քսան քաղաքացիներ փայտերը թափահարելով և սպառնալից արտահայտություններ հնչեցնելով` հրել և քաշքշել են ոստիկաններին։ Շանթ Հարությունյանը ձեռքին եղած փայտե մահակը սպառնալից ձևով բարձրացրել է ոստիկանների վրա։ Դա նկատելով` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանը բռնել է նրա ձեռքից, որպեսզի կանխի հարվածն ու մեկուսացնի, սակայն նույն պահին Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից մի քանիսը հարձակվել են Վարդան Գևորգյանի վրա և փայտյա մահակներով հարվածներ հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Նույն պահին ինքը բռնել է Շանթ Հարությունյանի ձեռքի փայտը, որպեսզի խլի նրանից, սակայն հարձակվել են 3-ից 4 տղամարդիկ, որոնցից սպիտակ սպորտային վերնազգեստով մի բարձրահասակ տղա, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Ավետիս Ավետիսյան է, փայտով հարվածել է իր մեջքին։ Մյուսը, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Մկրտիչ Հովհաննիսյան է` փայտով հարվածել է իր թիկունքին, ապա փորձել է երկրորդ անգամ հարվածել, սակայն ինքը ձեռքով կասեցրել է հարվածը, որի արդյունքում փայտը դիպչել է իր ձեռքին և ցավեցրել։ Մոտեցած մյուս տղամարդը, ով գեր կազմվածքով և օպտիկական ակնոցով է եղել, որի անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Տիգրան Պետրոսյան է` նույն պահին հրել է իր ծառայակից Արա Մարտիրոսյանին, ով հրելու հետևանքով հետ է գնացել։
Այդ ժամանակ Շանթ Հարությունյանը կարողացել է հեռանալ իրենցից և շարունակել այս ու այն կողմ գնալ` փայտը ձեռքին սպառնալից և անկանոն շարժումներ կատարելով, այդ թվում` նաև իր ուղղությամբ։ Տեսել է նաև, որ մոտավորապես 10-ից 15 մետր հեռավորության վրա, քաղաքացիական հագուստով երկու տղամարդկանց փայտերով հարվածում են։ Նրանք գոռացել են, որ իրենք ոստիկան են, սակայն փայտյա մահակներով նրանց հարվածողները գոռալով` «Միլիցա են, խփեք», շարունակել են հարվածել։ Դրանից անմիջապես հետո Ավետիս Ավետիսյանը պայթուցիկ փաթեթներ է նետել իր գումարտակի ոստիկան Ազատ Հովսեփյանի ոտքերի տակ։ Վերջինս բռնել է Ա. Ավետիսյանին, սակայն Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները հավաքվելով` հրել են Ազատ Հովսեփյանին և նրան վայր գցել։ Մոտեցել է, որ օգնի բերման ենթարկել Ավետիս Ավետիսյանին, սակայն նույն պահին սև, կաշվե հագուստով մի տղամարդ, ում անուն-ազգանունը հետագայում է իմացել, որ Արմեն Հովհաննիսյան է` մոտեցել, ձեռքով հրել է իրեն։ Ինքը բռնել է նրա ձեռքի փայտը, որպեսզի այն վերցնի, սակայն իր հետևից ինչ-որ մեկն իրեն քաշելով վայր է գցել։ Ընկնելուց հետո որովայնի աջ հատվածում սուր, ծակող ցավ է զգացել, սակայն դրան ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ մարմնի գրեթե բոլոր հատվածներին հարվածներ է ստացել։ Նույն պահին նկատել է, որ իրեն քաշող-գցողը սև, սպորտային հագուստով մի տղամարդ է, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Վահե Մկրտչյան է։ Նա փորձել է հեռանալ, բայց ինքը հասնելով նրան` բռնել է և բերման ենթարկելու նպատակով հանձնել իր գումարտակի ոստիկան Արմեն Խեչումյանին։
Նկատել է, թե ինչպես է Շանթ Հարությունյանը փայտի ծայրով հարվածել Վարդան Գևորգյանի որովայնի հատվածին, իսկ Արմեն Հովհաննիսյանն այդ խառնաշփոթի ընթացքում ձեռքերով հրել է նաև Արա Մարտիրոսյանին։
Այդ ժամանակ իրենց ոտքերի տակ կրկին պայթյուն է տեղի ունեցել, որից հետո Շանթ Հարությունյանի որդի Շահեն Հարությունյանը բարձրախոսով հետևից հարվածել է իր գլխի ձախ քունքային հատվածին։ Դրանից ուժգին ցավ է զգացել։ Մի պահ նույնիսկ գլխապտույտ է ունեցել, բայց անմիջապես ուշքի գալով` հետապնդել է Շահեն Հարությունյանին և բռնել նրան։ Այնուհետև, իրենց մոտեցած գումարտակի մյուս ծառայողների օգնությամբ առավել ագրեսիվ կարգազանցներին վնասազերծելով` բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին։
Դեպքից հետո լվացվելու նպատակով մտել է Օպերայի հարակից տարածքում գտնվող զուգարան, որտեղ նկատել է, որ որովայնի աջ հատվածում, որտեղ ծակոց էր զգացել, արյունահոսող վերք կա։ Ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցները ծառայողական ավտոմեքենայով իրեն տեղափոխել են Պռոշյան փողոցում գտնվող թիվ 3 հիվանդանոց, որտեղ ստացել է առաջին բուժօգնություն։ Շահեն Հարությունյանի հարվածի արդյունքում գլուխը ցավել է, ուստի շտապօգնության մեքենայով իրեն տեղափոխել են «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն, որտեղ իրեն հետազոտել են։
Դեպքը տևել է շուրջ 10 րոպե, որի ընթացքում Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները փայտերով, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են ոստիկաններին, պայթուցիկ փաթեթներ են պայթեցրել, տվել են հայհոյանքներ, ինչի արդյունքնում Մաշտոցի պողոտայի երթևեկությունը խանգարվել է, իսկ մայթին հավաքվել են 150-ից 200 անցորդներ, որոնք կանգնած նայել են։
Երևանի Բաղրամյան 26 հասցե գնալու մասին լսել է Շանթից, երբ վերջինս և նրա համախոհները մոտեցել են Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտ, իսկ ինքն այդ ժամանակ կանգնած է եղել այդտեղ։ Ինքն ընդամենը մեկ անգամ է եղել Օպերայի հարթակի մոտ, որպեսզի տեսնի հավաքված անձանց քանակը և ըստ դրա` տեղաբաշխի իր ուժերը։ Նկատել է, որ Վ. Օսիպյանն ու Շանթ Հարությունյանը միասին քայլել են շուրջ 15 մետր, որից հետո բաժանվել են։ Երբ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները փողոց են դուրս եկել` ինքն այդ ժամանակ ասել է, որ հետ գնան, սակայն Շանթ Հարությունյանը և նրա կողմնակիցները չեն լսել իրեն։ Դրանից հետո Շանթը սկսել է հրել, նրա կողմնակիցները նույնպես, որից հետո լսվել են պայթյունները։ Շահեն Հարությունյանի հարվածի արդյունքում ուղեղի ցնցում է ստացել։
Երթի մասնակիցների անուններն իմացել է դեպքի տեսագրությունները վերարտադրելուց և իր ոստիկան ընկերներից հարցնելուց հետո։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 106-111, հատոր 11, գ.թ. 62-64, 238-239/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատարի ծառայության գծով տեղակալ Անդրանիկ Արտավազդի Առաքելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի սկզբին Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ, Երևանի Ազատության հրապարակի հարթակի վրա նստացույց է կազմակերպել, որը շարունակվել է մինչև նոյեմբերի 5-ը։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին Շանթ Հարությունյանը հայտարարել էր, որ ժամը 17։00-ի սահմաններում դիմակավորված երթ է կատարելու իր համախոհների հետ, ուստի ղեկավարության` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանի հրամանով իրենց գնդի ստորաբաժանումները, ավելորդ լարվածություն չստեղծելու նպատակով տեղակայվել են քիչ հեռվում` հիմնականում Բայրոնի փողոցում, որպեսզի ցուցարարների կողմից երթ կատարելու դեպքում ապահովեն հասարակական կարգի պահպանությունը և հասարակական անվտանգությունը։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները, յուրաքանչյուրը մեկական փայտերով և սպիտակ դիմակներով շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա, իսկ շուրջ 150 մարդ հետևել են նրանց։ Երթի մասնակիցների անվտանգությունն ապահովելու և հասարակական կարգը պահպանելու նպատակով իրենց գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի շուրջ 10-12 ոստիկաններ սպասել են Մաշտոցի պողոտայի հարակից հատվածում՝ նրանց ուղեկցելու համար։
Չնայած իրենց հորդորներին և երթը մայթերով իրականացնելու վերաբերյալ օրինական պահանջին՝ երթի մասնակիցներն անմիջապես դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս, խանգարել են պողոտայի բնականոն երթևեկությանը և առաջացրել խցանում։ Մոտենալով Շանթ Հարությունյանին՝ կանգնեցրել և փորձել են բացատրել, որ չի կարելի խաթարել երթևեկությունը և պահանջել են դուրս գալ փողոցի բանուկ մասից։ Վերջինս ձեռքին եղած փայտով հրել է իրենց գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանին, որից հետո Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները հրել ու քաշքշել են Գեղամ Խաչատրյանին և մյուս ոստիկաններին։ Շանթ Հարությունյանը հիստերիկ բղավոցներ է արձակել, փայտը թափահարել է ոստիկանների վրա, որից հետո նրա կողմնակիցներն ինչ-որ փաթեթներ են նետել ոստիկանների ոտքերի տակ, որոնք պայթելով` արձակել են ծուխ, կայծեր և բոց, ինչի արդյունքում իրենց աչքերը մրմռացել և ցավել են։
Հասկանալով, որ տեղում իրենց ուժերը բավարար չեն այդ մարդկանց կարգի հրավիրելու և հասարակական կարգը վերականգնելու համար` Բայրոնի փողոցում տեղակայված իրենց գնդի ծառայակիցներին հատուկ կապի միջոցով հրահանգել է անմիջապես մոտենալ իրենց։ Մաշտոցի պողոտայում արդեն խառնաշփոթ իրավիճակ է ստեղծվել, քանի որ Շանթ Հարությունյանը և նրա կողմնակիցները ձեռքերին եղած փայտերով, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել, հրել, քաքշել են նրանց կարգի հրավիրող ոստիկաններին՝ շարունակելով փաթեթները գետնի վրա պայթեցնել։ Փորձել է կանխել անկարգության մասնակիցներից ոմանց ապօրինի գործողությունները, որոնք չենթարկվելով իրենց օրինական պահանջներին՝ շարունակել են ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորել, հայհոյանքներ տալով և գոռգռալով` փայտերով, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են ոստիկանության աշխատակիցներին։ Շանթ Հարությունյանի մի քանի կողմնակիցներ հարձակվել են քաղաքացիական հագուստով մի տղամարդու վրա։ Վերջինս և նրա կողքից մի քանիսը գոռացել են, որ ոստիկան է և պետք չէ հարվածել, սակայն փայտերով զինված մարդիկ հարձակվել են նրա վրա։ Նույն պահին նրանցից մեկը փաթեթ է նետել և պայթեցրել իր ոտքերի տակ, որի արդյունքում ինքը հայտնվել է ծխի մեջ, աչքերը մրմռացել են, արցունքակալել և աչքերը մաքրելու նպատակով քայլել է քիչ հեռու։ Այդ ընթացքում լսել է ինչ-որ մեկի բղավոցը` «Միլիցա է, խփեք»։
Դրանից հետո նկատել է սպիտակ, սպորտային հագուստով բարձրահասակ մի տղայի, ով պայթուցիկ փաթեթներ է պայթեցրել ոստիկանների ոտքերի տակ, որից հետո ոստիկանները նրան բռնել են, սակայն անկարգության մյուս մասնակիցները ոստիկաններին հրել, քաշել և գցել են։ Ոստիկանության մի քանի աշխատակիցների, այդ թվում գնդի հրամանատար Խաչիկ Ավետիսյանի միջամտությամբ կարողացել են նշված մարդկանց հեռու վանել գետնին ընկած ոստիկանից։
Իրենց գնդի` Բայրոնի փողոցից եկած մյուս ծառայողների օգնությամբ կարողացել են ագրեսիվ կարգազանցներին վնասազերծել, նստեցնել մոտեցած ոստիկանական ավտոմեքենաները և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին։
Դեպքից հետո իմացել է, որ Գեղամ Խաչատրյանը, Ազատ Հովսեփյանը և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության այլ ծառայողներ դեպքի ընթացքում ստացել են մարմնական վնասվածքներ։
Գեղամ Խաչատրյանը Շանթ Հարությունյանին մոտեցել է արդեն փողոցի երթևեկելի մասում, որպեսզի նրան դուրս բերի երթևեկելի մասից և կարողանան ապահովել հասարակական կարգն ու այլոց սահմանադրական իրավունքները։
Ինքն այդ օրը ծառայություն է իրականացրել Օպերայից դեպի Մաշտոցի պողոտա դուրս եկող ծառայողական մուտքի տարածքում` ժամը 16։00-ի կամ 17։30-ի սահմաններում։ Իրենք սպասել են այդտեղ, որպեսզի ուղեկցեն երթը։ Երթի մասին իմացել են լրատվամիջոցներից։
Շանթ Հարությունյանի` հեղափոխության մասին կոչերը լսել է միայն լրատվամիջոցներից։
Սպիտակ սպորտային համազգեստով անձը հրել և քաշքշել է ինչ-որ քաղաքացիական հագուստով անձի։
Երթն ի սկզբանե խաղաղ է եղել։
Հնարավոր է, որ բերման ենթարկելիս` ինչ-որ մեկին քաշքշած լինի, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ում է քաշքշել։ Որևէ մեկի ձեռքից փայտ, քար կամ որևէ այլ իր չի վերցրել։
Իրենց վերակարգերի մոտ բարձրախոս լինում է։ Քանի որ «Հավաքների ազատության մասին» ՀՀ օրենքով նախատեսվում է, որ բարձրախոս կիրառվում է միայն երթը ցրելիս, իսկ իրենք նման նպատակ չեն ունեցել, ուստի բարձրախոս չեն կիրառել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 190-193/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան Պետրոս Սամվելի Հայրապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 2-ից «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ Երևանի Ազատության հրապարակում` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետնամասի հարթակի վրա նստացույց է արել։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին ինքը ծառայություն է իրականացրել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարբեր վայրերում։ Ժամը 16։00-ի սահմաններում հրաման է ստացվել ներկայանալ Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հարակից հատված։ Գնալով նշված վայր` իրենց գումարտակի մի շարք ոստիկանների, այդ թվում` գումարտակի հրամանատարի տեղակալ Արթուր Խուդինյանի, 2-րդ վաշտի հրամանատար Արմեն Բարսեղյանի, ոստիկաններ Համազասպ Լալայանի, Արսեն Սարգսյանի, Լոնսկի Էվրիկի, Ազատ Հովսեփյանի, Արման Սարգսյանի, Կարեն Գալստյանի, Կարեն Առուստամյանի, Արա Մարտիրոսյանի հետ կանգնել են Օպերայի մասնաշենքի ծառայողական մուտքի մոտ` Մաշտոցի պողոտային հարակից հատվածում, քանի որ իրեն տեղեկացրել են, որ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները պատրաստվում են երթով` մայթերով քայլել դեպի Բաղրամյանի պողոտա։ Իրենք պետք է երթի մասնակիցներին ուղեկցեին երթի ընթացքում` ապահովելով հասարակական կարգի պահպանությունը, ինչպես նաև երթի մասնակիցների անվտանգությունը։
Քիչ անց, 100-ից 150 անձինք Ազատության հրապարակից եկել են դեպի Մաշտոցի պողոտա, որոնց գլխավորել են Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները։ Նրանցից 25-ից 30-ի ձեռքին փայտյա և մի կողմը սուր մահակներ են տեսել, որոնք բահի բռնակներ են եղել, իսկ նրանց գլխներին` սպիտակ դիմակներ են եղել։
Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցներն անցնելով իրենց մոտով` անմիջապես դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս` խանգարելով պողոտայի բնականոն երթևեկությանը։ Գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը մոտեցել և փորձել է այդ մարդկանց դուրս հրավիրել պողոտայից` փորձելով բացատրել, որ չի կարելի խաթարել երթևեկությունը, խնդրել են կանգնել և դուրս գալ բանուկ մասից։ Շանթ Հարությունյանը ձեռքին եղած փայտը սպառնալից ձևով բարձրացնելով` սկսել է գոռգռալ, հրել է Գեղամ Խաչատրյանին, որից հետո նրա կողմնակիցները նույնպես սկսել են քաշքշել և հրել ոստիկանության աշխատակիցներին և խառնաշփոթ են առաջացրել։ Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները գրպաններից հանել են ինչ-որ փաթեթներ, որոնք ուժեղ գետնին հարվածելու արդյունքում պայթել են, ինչից տարածքը ծխով է լցվել։ Պայթյուննների արդյունքում այդ փաթեթներից կայծեր, բոց և բեկորներ են թռել այս ու այն կողմ, իսկ ծխից իրենց աչքերը ցավել և մրմռացել են։ Շանթ Հարությունյանը և նրա կողմնակիցները չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջներին` սկսել են հայհոյել, փայտերով հարվածել ոստիկաններին, հրել և քաշքշել նրանց։ Հենց սկզբից, երբ Շանթ Հարությունյանը փայտով սկսել է սպառնալ, հրել և գոռգռալ` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանը բռնել է նրա ձեռքի փայտից և փորձել նրան հեռացնել, սակայն երեք հոգի, որոնց անունները հետագայում է իմացել, որ Մկրտիչ Հովհաննիսյան, Վահե Մկրտչյան ու Ավետիս Ավետիսյան է, փայտերով հարվածել են Վարդան Գևորգյանի մարմնի տարբեր մասերին։ Անմիջապես վազել և փորձել է բռնել նրանցից մեկին` սև սպորտային հագուստով Վահե Մկրտչյանին, սակայն նա փայտով ուժգին հարվածել է իր ճակատի ձախ մասին` հոնքի շրջանին։ Հարվածի ձայնն է լսել և ուժեղ ցավ է զգացել, սակայն ցավին առանց ուշադրություն դարձնելու` բռնել և այդ տղայի ձեռքից խլել է փայտյա մահակը, բայց նա անցնելով իր թիկունք` երկու ձեռքով բռնել է իր մարմնի վերին մասից` մի ձեռքի թևքով պարանոցի հատվածից հետ քաշելով։ Օգնության հասած աշխատակիցներից մեկի օգնությամբ ազատվել է այդ տղայի բռնվածքից, բայց նա նույն պահին վազելով` մտել է ամբոխի մեջ։ Նրանից խլած փայտը դրել է այդ վայրում կայանված ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի հետնամասում` մայթին, որտեղ ոստիկանության աշխատակիցներ են եղել։ Չնայած, որ իր հոնքի շրջանի ցավն ավելացել է` անմիջապես վերադարձել և ծառայակիցների հետ շարունակել է անկարգության մասնակիցներին կարգի հրավիրելու գործողությունները։ Նկատել է, որ 15-ից 20 մետր հեռավորության վրա, անկարգության մասնակիցներն ինչ-որ քաղաքացիական հագուստով մարդկանց փայտերով հարվածում են։ Լսել է, որ նրանցից ոմանք գոռալով, թե «միլիցա» են` կոչ են արել հարվածել նրանց։ Այդ ամենը տեսել է հեռվից և խառնաշփոթի մեջ։ Դրան հաջորդել են ևս մի քանի պայթյուններ, որոնց արդյունքում այդ տարածքը լցվել է ծխով։ Քաշքշուկը, գոռգոռոցներն ու պայթյունները շարունակվել են, սակայն ճակատի ցավն ուժեղացել է, ուստի գնացել է Օպերայի ծառայողական մուտքի դիմաց կայանված, իրենց գումարտակի` «Հունդայի» մակնիշի, 447ՈՍ01 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մոտ։ Նույն պահին ոստիկանները նշված վայր են բերել անկարգության մասնակից, շուրջ 50 տարեկան մի տղամարդու, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Ալեք Պողոսյան է։ Նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Անկարգությունները տևել են 10-ից 15 րոպե։ Անկարգությունների վերջում գտնվել է քիչ հեռվում և չի տեսել, թե ինչ է կատարվում։ Պարզ լսվել են հայհոյանքներ, պայթյուններ և գոռգոռոցներ։ Անկարգությունները դադարել են միայն այն բանից հետո, երբ Բայրոնի փողոցում տեղակայված իրենց գումարտակի լրացուցիչ ուժերի մասնակցությամբ կարողացել են անկարգությունների մասնակիցներին բռնել և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Անկարգության ավարտից հետո իրեն և մարմնական վնասվածք ստացած գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանին ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենաներից մեկով տեղափոխել են Պռոշյան փողոցում գտնվող 3-րդ հիվանդանոց, իսկ այնուհետև` «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն։ Գեղամ Խաչատրյանը ճանապարհին պատմել է, որ իր գլխին բարձրախոսով հարվածել է Շանթ Հարությունյանի որդի Շահենը։ Նա որովայնի աջ մասում պատռած վերք է ունեցել, սակայն չի նկատել, թե ով է այդ վնասվածքը պատճառել։
Իր անմիջական հրամանատարը Գեղամ Խաչատրյանն է։ Տեսել է, որ Գ. Խաչատրյանը մոտեցել է Շանթ Հարությունյանին, սակայն չի լսել, թե նրանք ինչ են խոսել։
Դեպքից հետո յոթ օր բուժվել է «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոնում։ Առաջին օրը գտնվել է վերակենդանացման բաժանմունքում։ Քննիչի կողմից հարցաքննվել է դեպքի հաջորդ օրը։ Նշված օրը, երբ գումարտակի տղաները եկել են իրենց տեսակցելու` ինքը պատմել է, թե ինչ հագուստով անձինք են հարվածներ հասցրել։ Տղաները ասել են, թե ովքեր են եղել այդ անձինք և ինքն այդպես է իմացել նրանց մասին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 172-176, հատոր 11, գ.թ. 194/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի ծառայության գծով տեղակալ Վալերի Ռազմիկի Օսիպյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի սկզբից «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ Երևանի Ազատության հրապարակում` Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետնամասի հարթակում նստացույց է արել։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին, սովորականի պես, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ստորաբաժանումների վերակարգերը ծառայություն են իրականացրել Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնին հարակից տարածքում և Ազատության հրապարակում։ Ժամը 15։00-ի սահմաններում գնացել է Ազատության հրապարակ` իրադրությանը տեղում ծանոթանալու և անհրաժեշտության դեպքում անձնակազմի աշխատանքը կազմակերպելու համար։
Շանթ Հարությունյանը հայտարարել է, որ ժամը 17։00-ի սահմաններում, համախոհների հետ դիմակավորված երթ են կատարելու։ Նրա հետ մի քանի անգամ առանձնազրույց է ունեցել` փորձելով պարզել, թե որտեղ է նա պատրաստվում երթով տանել իր համախոհներին, սակայն նա հեգնական պատասխաններ է տվել` ասելով, որ չի պատրաստվում տեղեկություն հաղորդել։ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի պահեստային ստորաբաժանումներն իր հրամանով տեղակայվել են Բայրոնի փողոցում, որպեսզի Ազատության հրապարակում ոստիկանական ուժերի ավելացումն ավելորդ լարվածություն չստեղծի, իսկ ցուցարարների կողմից երթ կատարելու դեպքում կարողանան ապահովել հասարակական կարգի պահպանությունը և հասարակական անվտանգությունը։ Շանթ Հարությունյանի կողմից լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներին տրված հարցազրույցից հասկացել է, որ նա ագրեսիվ տրամադրվածություն ունի։ Ինչպես նրա, այնպես էլ նրա կողմնակիցների պահվածքից ենթադրել է, որ հնարավոր է` իրավիճակը դուրս գա վերահսկողությունից։ Հնարավոր հանցագործություններն ու անկարգությունները կանխելու համար, հատուկ կապի միջոցներով հանձնարարել է` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի կայազորի քիչ ծանրաբեռնված աշխատակիցներին և ՊՊԾ գնդի և օպերատիվ ծառայությունների աշխատակիցներին ուղարկել Ազատության հրապարակ` ծառայություն իրականացնելու և անհրաժեշտության դեպքում ՊՊԾ գնդին աջակցելու համար։ Հետագայում Ազատության հրապարակ են ներկայացել ինչպես համազգեստով, այնպես էլ քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններ։ Նրանց ղեկավարներին հրահանգել է, որ եթե անհրաժեշտ լինի, որևէ գործողություն սկսելուց առաջ պարտադիր ներկայանան որպես ոստիկանության աշխատակիցներ` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ նրանք քաղաքացիական հագուստով են եղել։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները, յուրաքանչյուրը մեկական փայտեր վերցրած` «Գայ Ֆոքսի» դիմակներով շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Շանթի և նրա կողմնակիցների խոսակցություններից հասկացել է, որ նրանք գնալու են Բաղրամյանի պողոտա` ՀՀ Նախագահի նստավայրի մոտ։ Այդ մասին հայտնել է ոստիկանության մյուս աշխատակիցներին` հրահանգելով երթի ընթացքում ուղեկցել նրանց։ Մաշտոցի պողոտային հարակից Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմաց սպասել են ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 10-ից 15 ոստիկաններ, որոնք պետք է ուղեկցեին երթի մասնակիցներին` հասարակական կարգը, անվտանգությունը և երթի մասնակիցների անվտանգությունն ապահովելու համար։ Շանթ Հարությունյանին և նրա կողմնակիցներին հետևել են 100-ից 150 անձինք։
Երբ հասել են Մաշտոցի պողոտա` իրենք նրանց ասել են, որ երթն իրականացնեն մայթերով, որպեսզի չխոչընդոտեն մյուս քաղաքացիների ազատ տեղաշարժը։ Շանթ Հարությունյանն անտեսելով այդ օրինական պահանջը` անմիջապես դուրս է եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի հատված։ Նրան հետևել են նրա կողմնակիցները, որի արդյունքում պողոտայի բնականոն երթևեկությունը կանգ է առել և առաջացել է խցանում։ 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանն ու նույն գումարտակի ոստիկանները մոտեցել են Շանթ Հարությունյանին, կանգնեցրել են նրան` փորձելով բացատրել, որ չի կարելի խաթարել երթևեկությունը։ Նրանք պահանջել են դուրս գալ մայթ, սակայն Շանթ Հարությունյանը ձեռքին եղած փայտով հրել է Գեղամ Խաչատրյանին, ապա նրա կողմնակիցները սկսել են հրել և քաշքշել Գեղամ Խաչատրյանին և մյուս ոստիկաններին։ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները բղավել և փայտյա ձողերը սպառնալից ձևով թափահարել են ոստիկանների վրա։ Դրանից հետո նրանք ինչ-որ փաթեթներ են նետել ոստիկանների ոտքերի տակ, որի արդյունքում այդ փաթեթները պայթել են` ծուխ, կայծեր և բոց արձակելով, որի հետևանքով խառնաշփոթ է առաջացել, իսկ այնուհետև` հրմշտոց։
Մաշտոցի պողոտայում առաջացած խառնաշփոթի մեջ տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները փայտերով, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել, հրել, քաքշել են նրանց կարգի հրավիրող ոստիկաններին, որի ընթացքում պայթուցիկ փաթեթներ են պայթեցրել։ Այդ ընթացքում, մինչև օգնական ուժերի մոտենալը, ոստիկանների հետ փորձել են կարգազանցներին կարգի հրավիրել և դուրս բերել պողոտայից, սակայն նրանք չեն ենթարկվել` շարունակելով դրսևորել ագրեսիվ վարքագիծ։ Մինչև օժանդակ ուժերի մոտենալը` փորձել է Շանթ Հարությունյանի ձեռքից վերցնել փայտը, նրան հորդորել է դադարեցնել անկարգությունները, սակայն վերջինս չենթարկվելով իրենց օրինական պահանջներին` շարունակել է քաշքշել, հարվածել ոստիկաններին, գոռգռալ և հայհոյանքներ տալ։
Օգնության հասած ոստիկանության աշխատակիցների գալուց հետո հրամայել է շղթա կազմել, հավաքված ժողովրդին պողոտայից դուրս բերել և թույլ չտալ կրկին մտնել երթևեկելի հատված։ Դրանից հետո հրամայել է Շանթ Հարությունյանին և նրա կողմնակից, անկարգություններին մասնակից անձանց բռնել և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այդ ընթացքում ղեկավարել է ոստիկանության աշխատակիցների գործողությունները։
Միջադեպն ավարտվելուց հետո ոստիկանության աշխատակիցներից մեկին հրամայել է Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների ձեռքից առգրավված, ինչպես նաև դեպքի վայրում գտնվող փայտյա մահակները հավաքել մի տեղ` հետագայում ոստիկանության բաժին տեղափոխելու համար։
Իրեն չեն հարվածել, չեն հրել և չեն քաշքշել։ Մարմնական վնասվածքներ չի ստացել, սակայն պայթուցիկ փաթեթների պայթյունների արդյունքում աչքերն են ցավել և մրմռացել, որը դեպքից որոշ ժամանակ հետո անցել է և հետևանքներ չեն մնացել։
Դեպքից անմիջապես հետո պարզվել է, որ Գեղամ Խաչատրյանին, ոստիկանության այլ ծառայողներին պատճառվել են մարմնական վնասվածքներ, որոնց տեղափոխել են հիվանդանոցներ և նրանց բուժօգնություն են ցուցաբերել։ Գեղամ Խաչատրյանը որովայնի աջ հատվածում ստացել է ծակած-կտրած վերքի ձևով վնասվածք։
Դեպքի ժամանակ, հատուկ կապի միջոցով կարգադրել է, որ հավելյալ ուժեր մոտենան Օպերային կից Բայրոն փողոց։ Որոշ ժամանակ անց իրեն են մոտեցել քաղաքացիական հագուստով շուրջ 6 ոստիկաններ և զեկուցել, որ հրահանգը կատարված է։
Երբ Շանթ Հարությունյանը կողմնակիցների հետ դուրս են եկել երթևեկելի մաս` ինքն ասել է. «Մի րոպե, հետ եկեք, էս ինչ եք անում»։ Մինչ այդ, երբ ինքն ու Շանթը քայլել են` վերջինիս պատասխանել է, որ ոչ մի սադրանք չի լինելու և իրենք գնալու են երթի կողքով։
Որևէ կապ չունի, որ ոստիկանները քաղաքացիական հագուստով են եղել։ Նրանք տեսել են, որ իրենց գործընկերոջ առողջությանը վտանգ է սպառնում` միջամտել են։ Երբ ինչ-որ մեկին վտանգ է սպառնում` ոստիկանին հրահանգ պետք չէ տալ, որպեսզի նա միջամտի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 7, գ.թ. 39-42/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Արտուշի Ավետիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի սկզբին, «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ, Երևանի Ազատության հրապարակում` Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետնամասի հարթակում նստացույց է արել։ Նստացույցը շարունակվել է մինչև 2013թ. նոյեմբերի 5-ը։ Նստացույցի օրերին պարբերաբար գնացել է Ազատության հրապարակ և հետևել հրապարակում հասարակական կարգի պահպանություն իրականացնող իրենց գնդի տարբեր ստորաբաժանումների ծառայությանը։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին, սովորականի պես իրենց գնդի ստորաբաժանումների վերակարգերը ծառայություն են իրականացրել Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հարակից տարածքում և Ազատության հրապարակում։
Շանթ Հարությունյանը հայտարարել է, որ ժամը 17։00-ի սահմաններում, «Անանիմուսների» օրվա կապակցությամբ, համախոհների հետ դիմակավորված երթ է կատարելու։ Հրամայել է իրենց գնդի պահեստային ստորաբաժանումները տեղակայել Բայրոնի փողոցում` ավելորդ լարվածություն չստեղծելու նպատակով, որպեսզի ցուցարարների կողմից երթ կատարելու դեպքում ապահովեն հասարակական կարգի պահպանությունը և հասարակական անվտանգությունը։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները` յուրաքանչյուրը մեկական փայտեր վերցրած, «Գայ Ֆոքսի» դիմակներով շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Իրենք տեղեկություն են ունեցել, որ նրանք գնալու են Բաղրամյանի պողոտա` ՀՀ Նախագահի նստավայրի մոտ։ Մաշտոցի պողոտային հարակից Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմաց գտնվել են իր ղեկավարած գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 10-ից 12 ոստիկաններ, որոնց հրահանգել է ուղեկցել երթի մասնակիցներին` հասարակական կարգն ու անվտանգությունը, ինչպես նաև երթի մասնակիցների անվտանգությունն ապահովելու նպատակով։
Շանթ Հարությունյանին և նրա կողմնակիցներին հետևել են 100-ից 150 անձինք։ Նրանց ասել են, որ երթն իրականացնեն մայթերով, որպեսզի փողոցում չխոչընդոտեն մյուս քաղաքացիների ազատ տեղաշարժը։ Չնայած իրենց օրինական պահանջին` Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցներն անմիջապես դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի բանուկ, երթևեկելի հատված` խանգարելով պողոտայի բնականոն երթևեկությանը։ 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանն ու նույն գումարտակի ոստիկանները մոտեցել են Շանթ Հարությունյանին, կանգնեցրել են նրան` փորձելով բացատրել, որ չի կարելի խաթարել երթևեկությունը։ Նրանք պահանջել են դուրս գալ մայթ, սակայն վերջինս ձեռքին եղած փայտով հրել է Գեղամ Խաչատրյանին, ապա նրա կողմնակիցները սկսել են հրել ու քաշքշել ինչպես վերջինիս, այնպես էլ մյուս ոստիկաններին։ Շանթ Հարությունյանը, ինչպես նաև նրա կողմնակիցները, հիստերիկ բղավոցներով, փայտյա ձողերը սպառնալից ձևով թափահարել են ոստիկանների վրա, որից հետո ինչ-որ փաթեթներ են նետել իրենց ոտքերի տակ, որի արդյունքում այդ փաթեթները պայթել են՝ ծուխ, կայծեր և բոց արձակելով։ Դրանց հետևանքով իրենց աչքերը ցավել և մրմռացել են, այդ ծուխն ազդել է նաև իրենց շնչառության վրա։ Հասկանալով, որ իրենց ուժերը բավարար չեն` այդ մարդկանց կարգի հրավիրելու և հասարակական կարգը վերականգնելու համար, հատուկ կապի միջոցով, իրենց գնդի ծառայողներին` ովքեր տեղակայված են եղել Բայրոնի փողոցում, հրահանգել է անմիջապես մոտենալ։
Մաշտոցի պողոտայում արդեն խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել։ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցներն իրենց ձեռքին եղած փայտերով, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել, հրել, քաքշել են իրենց կարգի հրավիրող ոստիկաններին՝ շարունակելով պայթուցիկ փաթեթները գետնին պայթեցնել, ինչի արդյունքում պողոտայի երթևեկությունն ամբողջությամբ կանգ է առել։ Այդ ընթացքում` մինչև օգնական ուժերի մոտենալը, իր ղեկավարած գնդի ծառայողների հետ փորձել են այդ օրինազանցներին հանդարտեցնել, կարգի հրավիրել, դուրս բերել պողոտայից, սակայն նրանք ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորելով` շարունակել են հարվածել ոստիկաններին, քաշքշել, հրել նրանց, պայթեցրել են նշված փաթեթներից, որի արդյունքում իր աչքերն ուժեղ մրմռացել են։ Մի պահ նույնիսկ այդ ցավից կքանստել է, քանի որ չի կողմնորոշվել տարածության մեջ։ Մինչև օժանդակ ուժերի մոտենալը, երբ օրինազանցներից մեկին իր ծառայակիցներից մեկի հետ մեկուսացրել է` նկատել է, որ քաղաքացիական հագուստով մի տղամարդու գցել են գետնին և Շանթ Հարությունյանի մի քանի կողմնակիցներ փայտերով հարվածել են նրան` չնայած այն հանգամանքին, որ կողքից գոռացել են, որ ոստիկան է և պետք չէ հարվածել։ Այդ ընթացքում հարվածողներից մեկը գոռացել է. «Միլիցա է, խփեք»։ Անմիջապես մոտեցել է և իր աշխատակիցների հետ այդ հարվածողներին հեռու է վանել ընկած ոստիկանից։ Այնուհետև նկատել է, որ նա վեր կենալով գետնից` գնացել է դեպի մայթ, իսկ նրա գլխից արյուն է հոսել։ Անկարգության մասնակիցներից որևէ մեկին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բռնելուց անմիջապես հետո մյուսները հարձակվել են ոստիկանների վրա, հրել, փայտերով, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել, քաշքշել են` չթողնելով այդ կարգազանցին մեկուսացնել և բերման ենթարկել։ Իրենք փորձել են թույլ չտալ շարունակել անկարգությունները, սակայն նրանք փայտերով հարվածել են ոստիկաններին, քաշքշել, հրել և չեն ենթարկվել հասարակական կարգը չխախտելու իրենց օրինական պահանջներին։ Օգնության հասած ոստիկանության աշխատակիցների գալուց հետո կարողացել են կարգազանցներին դուրս բերել պողոտայի բանուկ մասից։ Բռնել են նրանց, նստեցրել են մոտեցած ոստիկանական ավտոմեքենաները և բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
Իրեն չեն հարվածել, չեն հրել և չեն քաշքշել։ Ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել, սակայն պայթուցիկ փաթեթների պայթյունների արդյունքում աչքերը ցավել և մրմռացել են, որը դեպքից որոշ ժամանակ հետո անցել է։ Դեպքից անմիջապես հետո պարզվել է, որ իր ծառայակիցներից Գեղամ Խաչատրյանին, Ազատ Հովսեփյանին, ոստիկանության այլ ծառայողների պատճառվել են մարմնական վնասվածքներ և նրանց տեղափոխել են հիվանդանոցներ։ Գեղամ Խաչատրյանը որովայնի աջ հատվածում ստացել է ծակող-կտրող վերքի ձևով վնասվածք։
Կարգազանցներին անուններով չի ճանաչել, խառնաշփոթի մեջ նրանց դեմքերն ու արտաքին նկարագիրն իր մոտ չի տպավորվել։
Երթի մասնակիցնների` փողոցին մոտենալու ժամանակ գտնվել է Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի աջ հատվածում, սրճարանների մոտ, 4-րդ գումարտակի աշխատակիցնների հետ։ Այդ օրը եղել է ծառայողական հագուստով։ Երթի մասնակիցները եկել են և միանգամից մտել երթևեկելի մաս։ Գեղամ Խաչատրյանը մոտեցել է Շանթ Հարությունյանին։ Գ. Խաչատրյանի ժեստերից պարզ է դարձել, որ նա հորդորում է փողոցը չանցնել, սակայն չի լսել, թե Գեղամ Խաչատրյանն ինչ է ասել Շանթ Հարությունյանին, քանի որ ինքը գտնվել է ծառայողական մուտքի մոտ` նրանցից մոտավորապես 10 մետր հեռավորության վրա։
Չի տեսել Գեղամ Խաչատրյանին և Շանթ Հարությունյանին դեմ-դիմաց կանգնած զրուցելիս։
Երթի ուղղության մասին տեղեկացել են համացանցի միջոցով։
Երթի մասնակիցններին փողոցի երթևեկելի մասով ուղեկցելու խնդրանքով իրենց ոչ ոք չի մոտեցել և չի դիմել։ Երթն ի սկզբանե խաղաղ է եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 197-200/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ Ազատ Հովսեփի Հովսեփյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի ղեկավարությամբ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում և դրան հարակից տարածքում, որտեղ բողոքի ակցիա են կազմակերպել Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները։ Նշված ժամին նրանք դուրս են եկել երթի։ Իրենք տեղեկություն են ստացել այն մասին, որ նրանք գնում են դեպի Բաղրամյանի պողոտա։ Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցներից շատերի ձեռքին մեկական փայտ է եղել, իսկ գլուխներին` սպիտակ դիմակներ։ Հրահանգ են ստացել ուղեկցել երթի մասնակիցներին։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցներն անցնելով իրենց մոտով` դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մաս` խաթարելով երթևեկությունը։ Գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը մոտենալով Շանթ Հարությունյանին` կանգնել է նրա առջև և խնդրել է դուրս գալ փողոցի բանուկ մասից։ Շանթ Հարությունյանն առաջ գալով` ձեռքին եղած փայտով հրել է Գեղամ Խաչատրյանին, որից հետո հիստերիկ կերպով բղավել է և սպառնալից ձևով փայտը թափահարել է իրենց վրա։ Այնուհետև Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները հրել են իրենց գումարտակի աշխատակիցներին և չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջին։ Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներն ինչ-որ պայթուցիկ փաթեթներ ուժգին հարվածելով` դրանք պայթեցրել են իրենց ոտքերի տակ։ Պայթյունից հետո ծուխ է առաջացել, որի հետևանքով իրենց աչքերը ցավել և մրմռացել են, որն ազդել է նաև շնչառության վրա։ Շանթ Հարությունյանը, նրա որդին, զինվորական համազգեստով մի տղամարդ, ինչպես նաև երթին մասնակից այլ քաղաքացիներ սկսել են իրենց վրա գոռալ և սպառնալից արտահայտություններ անել։ Նրանք փայտերը թափահարել են իրենց վրա, առաջացրել են խառնաշփոթ, հրել և քաշքշել են ոստիկանության աշխատակիցներին։ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանը բռնել է Շանթ Հարությունյանի ձեռքերը, ով ձեռքի փայտը սպառնալից ձևով բարձրացրել էր ոստիկանության աշխատակիցների վրա։ Նույն պահին Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից մի քանիսը փայտերով հարձակվել են Վարդան Գևորգյանի վրա և հարվածներ հասցրել նրան։ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները հարձակվել են իրենց վրա։ Նրանցից ոմանք հարվածել են ոստիկանության աշխատակիցներին` շարունակելով գետնին հարվածելով պայթեցնել փաթեթները։ Փորձել են դադարեցնել նրանց անկարգություններն ու նրանց դուրս բերել պողոտայի բանուկ հատվածից, սակայն երթի մասնակիցները չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, չեն հանձնել իրենց ձեռքերի փայտերը։ Ընդհակառակը` նրանք ավելի ագրեսիվ վարքագիծ են դրսևորել` հարվածելով, քաշելով և հրելով ոստիկանության աշխատակիցներին։ Այդ ընթացքում նկատել է, որ իրենից մի քանի մետր հեռավորության վրա` ճանապարհային ոստիկանության արծաթագույն ավտոմեքենայի հետնամասում, քաղաքացիական հագուստով երկու տղամարդկանց են փայտերով հարվածում, որոնք գոռացել են, որ ոստիկան են։ Չնայած այդ հանգամանքին` փայտյա մահակներով նրանց հարվածողները գոռալով` «Միլիցա են, խփեք», շարունակել են հարվածել։ Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ սպիտակ վերնազգեստով բարձրահասակ մի տղա, որի անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Ավետիս Ավետիսյան է, ձեռքի փայտով փորձել է հարվածել իրեն, սակայն իրեն հաջողվել է բռնել և նրա ձեռքից վերցնել փայտը։ Այնուհետև փորձել է բռնել նրան, սակայն վերջինս պայթուցիկ փաթեթներ է նետել իր ոտքերի տակ, շրջվել է և փորձել է փախչել։ Հետապնդել է նրան, որի ընթացքում ձեռքից գցել է այդ տղայից վերցրած փայտը։ Իրենց գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի հրամանատար Արթուր Վարդգեսյանը բռնել է Ավետիս Ավետիսյանին և նրան պառկեցրել է գետնին։ Մոտեցել և ցանկացել է բռնել ու բերման ենթարկել Ավետիս Ավետիսյանին, սակայն նույն պահին իրեն ոտքով և ձեռքով մի կողմ է հրել մուգ սպորտային համազգեստով, գլուխը կիսով չափ ճաղատ, 30-ից 35 տարեկան, բարձրահասակ մի տղամարդ, որի անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Անուշավան Գրիգորյան է։ Վերջինիս հրելու արդյունքում չի կարողացել բռնել Ավետիս Ավետիսյանին։ Նույն պահին իրեն մի կողմ է քաշել օպտիկական ակնոցով, մի փոքր գեր կազմվածքով, շուրջ 40 տարեկան մեկ այլ տղամարդ, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Տիգրան Պետրոսյան է։ Նկատել է, որ Շանթ Հարությունյանը փայտով հարվածում է իր մեջքին, որից մեջքի շրջանում ցավ է զգացել և շրջվելով` տեսել է, որ իրեն հարվածող Շանթ Հարությունյանին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալ Վալերի Օսիպյանը բռնել է և հեռացրել։
Շանթ Հարությունյանի որդին` Շահենը, խառնաշփոթի ընթացքում, ձեռքին եղած բարձրախոսով հարվածել է իրենց գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի գլխին, ով այդ պահին փորձել է բռնել անկարգության մասնակիցներից մեկին։ Դրանից հետո խառնաշփոթը շարունակվել է, որը զուգորդվել է գոռգոռոցներով ու քաշքշուկով, սակայն իրենց օգնության հասած ոստիկանական այլ ուժերի օգնությամբ անկարգության մասնակիցներին կարողացել են բռնել, նստեցնել ոստիկանական ավտոմեքենաները և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Խառնաշփոթ իրավիճակը, գոռգոռոցները և պայթյունները տևել են շուրջ 10 րոպե։
Ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ, այդ թվում` իրենց գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը, գումարտակի ավագ ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանը ստացել են մարմնական վնասվածքներ։ Նրանք հիվանդանոցում բուժօգնություն են ստացել։ Ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել։ Շանթի հարվածի արդյունքում ցավ է զգացել, սակայն դա տևել է մի ակնթարթ։
Գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանից տեղեկացել է, որ երթը տեղի է ունենալու դեպի Բաղրամյան 26 հասցե։ Իրենք էլ շարված սպասել են երթը սպասարկելուն։ Տեսել է, որ Գեղամ Խաչատրյանը հետևից մոտեցել է Շանթ Հարությունյանին և ձեռքով ցույց տալով` ասել, որ փողոց դուրս չգան։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 131-133, 138-141/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գրիգորի Գևորգյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 2-ից, Շանթ Հարությունյանն իր մի քանի համախոհների հետ, Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում` Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետնամասի աստիճանների հարթակի վրա նստացույց է արել, որը շարունակվել է մինչև նոյեմբերի 5-ը։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ից 16։30-ի սահմաններում, Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից մի քանիսն Ազատության հրապարակ են բերել հավանաբար գործարանային արտադրության, բահերի համար նախատեսված փայտեր։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանը բարձրախոսով ելույթ է ունեցել, որից հետո, 20-ից 30 կողմնակիցների հետ, յուրաքանչյուրն իր ձեռքին մեկական փայտ վերցրած, իսկ գլխներին` ծոծրակի մասում սպիտակ, ժպտացող տղամարդու տեսքով դիմակներ կրելով` քայլել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Ոստիկանության աշխատակիցները բազմիցս փորձել են Շանթ Հարությունյանից ճշտել, թե ուր են պատրաստվում գնալ և ինչ են ցանկանում անել։ Բացի այդ, նրանք չեն ունեցել համապատասխան թույլտվություն` երթն անցկացնելու համար։ Իրենք հորդորել են չարտոնված երթ չկատարել, սակայն նրանք իրենց հորդորներն անտեսել են և Օպերայի ծառայողական մուտքի կողմից դուրս են եկել դեպի Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս՝ խաթարելով երթևեկությունը։ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցներից մի քանիսը փորձել են Շանթ Հարությունյանին կանգնեցնել և նրանց դուրս բերել փողոցի բանուկ մասից, սակայն նույն պահին Շանթ Հարությունյանը հիստերիկ կերպով բղավել է, փայտը սպառնալից ձևով թափահարել է ոստիկանների վրա, որից հետո նրա կողմնակիցները հրել են ոստիկանության աշխատակիցներին և չեն ենթարկվել ճանապարհից դուրս գալու օրինական պահանջներին։ Նույն պահին Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներն ինչ-որ բաներ են պայթեցրել իրենց ոտքերի տակ, որից ուժգին ձայներ են հնչել՝ տարածքը լցնելով ծխով։ Շանթ Հարությունյանը, նրա որդին, զինվորական համազգեստով մի տղամարդ, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Վարդան Վարդանյան է, ինչպես նաև երթին մասնակից շուրջ քսան քաղաքացիներ սկսել են շարժվել դեպի ոստիկանության աշխատակիցները` սպառնալից արտահայտություններ կատարելով և փայտերը թափահարելով։ Հետևից մոտեցել է Շանթ Հարությունյանին և տեսել, որ նա ձեռքի փայտը սպառնալից ձևով բարձրացրել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցներից մեկի վրա։ Շանթ Հարությունյանի հարվածը կանխելու համար հետևից բռնել է նրա երկու ձեռքերը, սակայն նույն պահին նրա կողմնակիցներից մի քանիսը հարձակվել են իր վրա և փայտերով հարվածել։ Նրանց բերման ենթարկելուց հետո պարզվել է, որ հարվածողներից մեկը եղել է Վահե Մկրտչյանը, ով առաջինը փայտով հարվածել է իր գլխին։ Դրա հետևանքով իր համազգեստի գլխարկը մի կողմ է թռել և ընկել է գետնին, որից հետո իրեն հարվածել է Մկրտիչ Հովհաննիսյանը։ Նա փայտով հարվածել է իր ուսին, իսկ Ավետիս Ավետիսյանն էլ` մեջքի շրջանին։ Այդ հարվածների արդյունքում ցավ է զգացել, սակայն մարմնական վնասվածքներ չի ստացել։ Այնուհետև Մկրտիչ Հովհաննիսյանը փայտը սպառնալից ձևով թափահարելով` եկել է իր վրա, սակայն ոստիկանության այլ աշխատակիցներ միջամտել են և թույլ չեն տվել հարվածները շարունակել։ Այդ ժամանակ փողոցում խառնաշփոթ է եղել։ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները քաշքշել են ոստիկաններին, չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին, հարվածել են ձեռքերով, ոտքերով և փայտերով։
Այդ ամբողջ ընթացքում, որը տևել է շուրջ 10 րոպե, Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները հայհոյանքներ են տվել, գոռգռացել, քաշքշել և հարվածել են ոստիկաններին` ցուցաբերելով ագրեսիվ պահվածք և չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Մի պահ նույնիսկ նկատել է, որ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակից Էդգար Ալեքսանյանի գլուխը վնասված է և արյունոտված։ Դրանից հետո, երբ Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից Ավետիս Ավետիսյանը պայթուցիկ փաթեթներ է նետել ոստիկանների ոտքերի տակ, նրան մի քանի ոստիկաններ բռնել են, որից հետո Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները կրկին հարձակվել են իրենց վրա։ Այդ պահին նկատել է, որ Շանթ Հարությունյանն իր ձեռքի փայտի ծայրով հարվածել է իր որովայնի շրջանին, իսկ հետո` ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններից մեկի մեջքին։ Դրանից հետո իրեն այլևս չեն հարվածել։ Օգնության հասած ոստիկանական նոր ուժերի հետ միասին, շուրջ 20 քաղաքացիների բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որոնց մեծ մասը մասնակցել է անկարգությանը։ Իրեն հարվածող քաղաքացիների անուններն իմացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում։ Պայթյունների ժամանակ նկատել է, որ այն պայթուցիկ սարքերը, որոնք այդ անձինք նետել են ոստիկանների ոտքերի տակ` պոլիէթիլենային տոպրակով, ալյումինե թիթեղով և թղթով փաթաթված փաթեթներ են։ Դրանք պայթելիս` ուժգին ձայն են հանել, բոց և կրակ են արձակել և դրանց մեջ եղած քարերը այս ու այն կողմ են թռել։ Դրանք առաջացրել են ծուխ և դժվարացրել իրենց աշխատանքը։ Շանթ Հարությունյանը և նրա կողմնակիցներն իրենց կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն են գործադրել` հարվածելով փայտերով, ձեռքերով և ոտքերով։ Նրանք քաշքշել են իրենց, որը զուգորդվել է հայհոյանքներով։ Հարվածների արդյունքում մարմնական վնասվածքներ չի ստացել։
Երթն ի սկզբանե խաղաղ է եղել։ Եթե երթի մասնակիցները երթը շարունակեին իրականացնել մայթով, ապա դեպքը չէր լինի։
Շանթ Հարությունյանին և նրա կողմնակիցներին ոստիկաններ Գեղամ Խաչատրյանը և Արթուր Խուդինյանը մի քանի անգամ ասել են, որ հետ գնան, սակայն ոչ ոք չի ենթարկվել նրանց։
Ինքը հրահանգավորումը ստացել է Վ. Օսիպյանից։
Երթի մասնակիցների` փողոց դուրս գալու ժամանակ փողոցում ավտոմեքենաներ եղել են։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 139-142/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի ավագ օպերլիազոր Հարություն Գուրգենի Ալեքսանյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հասարակական կարգի պահպանության և քաղաքացիների անվտանգության ապահովման նպատակով, 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, բաժնի մի շարք այլ ծառայակիցների հետ ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում և դրա մերձակայքում, քանի որ «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ միասին, նշված հրապարակում նստացույց և հանրահավաք է արել։
Հանրահավաքի ժամանակ Շանթ Հարությունյանը հայտարարել է, որ ժամը 17։00-ի սահմաններում դիմակավորված երթ է կատարելու, որն արտոնված չի եղել։ Նա իր ելույթների ընթացքում հայհոյախառն, վիրավորական արտահայտություններ է կատարել ոստիկանության աշխատակիցների և հասարակության վերաբերյալ, հանցագործ աշխարհում տիրող բարքերից օրինակներ է բերել և դա ներկայացրել որպես ժողովրդի ապրելակերպի ճիշտ ձև։ Հավաքվածների մոտ տեսել են սպիտակ դիմակներ և փայտյա, մի կողմը սուր մահակներ, որոնք բահերի բռնակներ են եղել։ Նրանք պատրաստվել են մահակները ձեռքերին երթի դուրս գալ։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է Մաշտոցի պողոտայի և Թումանյան փողոցի խաչմերուկի մոտ` նկատել է, որ Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտ բազմություն է հավաքվել, ուստի շարժվել է այդ կողմ։ Հեռվից տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանը և նրա կողմնակիցներից շուրջ 30 հոգի, յուրաքանչյուրը մեկական փայտ ձեռքին բռնած, իսկ գլուխներին` ժպտացող տղամարդու դեմքով սպիտակ դիմակներ` դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտա, որի արդյունքում պողոտայի երթևեկությունը խափանվել է։ Ոստիկանության մի քանի աշխատակիցեր փորձել են կանգնեցնել նրանց և դուրս բերել մայթ, սակայն Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները սկսել են հրմշտել և քաշքշել ոստիկանության աշխատակիցներին, ապա ինչ-որ պայթուցիկ սարքեր նետել ոստիկանների ոտքերի տակ, որից ուժգին պայթյուններ, ծուխ, կայծեր և բոց է առաջացել։ Դրանից հետո նրանք իրենց ձեռքին եղած մահակներով հարվածել են ոստիկանության մի քանի աշխատակիցների։ Նշված վայրին մոտենալիս` նկատել է, որ սև սպորտային համազգեստով մի տղամարդ փայտով հարվածել է ոստիկաններից մեկին։ Նա կրկին ցանկացել է հարվածել ոստիկաններին, սակայն ոստիկաններից մեկը բռնել է նրա ձեռքի փայտից և վերցրել այն։ Հետագայում իրեն տեսակցության եկած ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ տղամարդը հանդիսանում է Վահե Մկրտչյանը, ով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Նույն պահին Վահե Մկրտչյանը բռնել է այդ ոստիկանի պարանոցից, հետ է քաշել նրան, սակայն չի կարողացել տապալել ոստիկանին և փախել է դեպի մայթ։ Մայթի վրա հավաքված քաղաքացիների միջով անցնելիս` նա կանգնել է, ուղղել է հագուստն և իբրև եղածից անտեղյակ մարդ` հանգիստ գնացել է մայթեզրին կայանված, ճանապարհային ոստիկանության արծաթագույն, «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ։ Ինքը քայլել է նրա հետևից և նկատել, որ նա ձախ ձեռքը սպորտային վերնազգեստի կողային գրպանն է դրել, իսկ աջ ձեռքով այդ նույն վերնազգեստի տակի հատվածում ինչ-որ բան է փնտրել։ Վահե Մկրտչյանը ճանապարհային ոստիկանության նշված ավտոմեքենայի հետնամասով կրկին մտել է պողոտայի բանուկ հատված և գնացել դեպի ոստիկանների կողմ, ովքեր շարունակվող անկարգությունները դադարեցնելու համար փորձել են բռնել և մայթ դուրս բերել նրա և Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներին։ Մտածելով, որ Վահե Մկրտչյանը կարող է վնասել ոստիկանության աշխատակիցներին` հետևից մոտեցել է նրան, գոռացել է, որ ոստիկանության աշխատակից է և բռնելով նրա ձեռքերից` փորձել է բերման ենթարկել, սակայն Վահե Մկրտչյանն ազատվել է բռնվածքից։ Մինչև փորձել է կրկին բռնել նրան` գոռալով, որ ոստիկանությունից է, նկատել է, որ 45-ից 50 տարեկան, սև բաճկոնով, սպիտակած մազերով մի տղամարդ ձեռքին եղած մահակն ուժգին իջեցնում է իր վրա։ Նահանջելով փորձել է խուսափել հարվածից, սակայն այդ տարիքով տղամարդու փայտի հարվածը դիպել է իր քթի շրջանին, որից ուժեղ ձայն է եկել։ Կորցնելով հավասարակշռությունը, Ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի աջ կողմում, մայթին, մեջքի վրա վայր է ընկել։ Առաջին հարվածից դեռևս ուշքի չեկած` տեսել է, որ մուգ հագուստով երիտասարդ տղան, ում գլխին դիմակ է եղել, իսկ դեմքը բաց է եղել` փայտով ուժեղ հարվածել է իր գլխի ճակատային մասին։ Այդ ընթացքում կողքից գոռացել են, որ ոստիկան է` չհարվածեն, սակայն դա որևէ ազդեցություն չի ունեցել և նրանք հարվածել են իրեն։
Համոզված է, որ Վահե Մկրտչյանը, Ալբերտ Մարգարյանը և Մկրտիչ Հովհաննիսյանը հստակ լսել են, որ ինքը ոստիկան է, սակայն նրանք փայտերով հարվածել են իր գլխին։ Հարվածները ստանալուց հետո ուժգին ցավ է զգացել և ձեռքը տանելով դեմքին` զգացել է, որ քթից և ճակատից արյուն է հոսում։ Դրանից հետո իրեն օգնել են հեռանալ դեպքի վայրից։ Իրեն նստեցրել են ոստիկանական ավտոմեքենան և տեղափոխել Պռոշյան փողոցում գտնվող 3-րդ հիվանդանոց, իսկ այնուհետև՝ «Մալաթիա» բժշկական կենտրոն։
Համացանցով նայել է դեպքի տեսագրությունները և տեսել, թե ինչպես են այդ մարդիկ իրեն հարվածել։ Ոստիկաններից ճշտել է, որ առաջինն իրեն հարվածող տարիքով տղամարդը Ալբերտ Մարգարյանն է, իսկ երկրորդը` Մկրտիչ Հովհաննիսյանը, որոնց նույնպես դեպքի վայրից բերման են ենթարկել։
Երբ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն հեռացրել են դեպքի վայրից` պայթյունները, գոռգոռոցները և հայհոյանքները դեռևս շարունակվել են, իսկ փողոցի երթևեկությունն այդ մարդկանց գործողությունների արդյունքում խափանված է եղել։
/հատոր 2, գ.թ. 110, հատոր 5, գ.թ. 100-103, հատոր 11, գ.թ. 170-171/
Տուժող Հարություն Գուրգենի Ալեքսանյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ քրեական հետախուզության բաժնի ղեկավարության կողմից հրահանգ է ստացել գնալ Ազատության հրապարակ և ներկայանալ Վ. Օսիպյանին։ Ազատության հրապարակում Վ. Օսիպյանից հրահանգ է ստացել անցնել աշխատանքի։ Իր հանձնարարությունները հիմնականում կրել են օպերատիվ բնույթ։ Դեպքի վայրում քաղաքացու կողմից իրական վտանգ է զգացել, քանի որ մտածել է, որ ինքը ինչ-որ բան է հանում բաճկոնի տակից։ Այդ պատճառով մոտեցել է, որպեսզի կանխի վտանգը։ Օպերատիվ ծառայություն կատարելու ժամանակ զենք չի ունեցել։ Իր ծառայությունը, բացառությամբ մի քանի դեպքերի` իրականացվում է քաղաքացիական հագուստով։ Չի հիշում, թե կոնկրետ որ ժամին է մոտեցել Վ. Օսիպյանին, սակայն դա եղել է օրվա երկրորդ կեսին։ Վ. Օսիպյանին միայնակ է մոտեցել։ Հնարավոր է, որ քննիչի մոտ հարցաքննվելիս` որևէ բան հիշած չլինի, քանի որ այդ ժամանակ հիվանդանոցում է գտնվել։ Վ. Օսիպյանի հետ հանդիպելու և նրա կողմից հանձնարարություն ստանալու մասին նախաքննության ժամանակ ոչինչ չի հայտնել, քանի որ հնարավոր է, որ քննիչը նման հարց չի տվել և ինքն էլ չի անդրադարձել այդ հարցին։ Հարցաքննության ժամանակ գտնվել է հիվանդանոցում և իր ինքնազգացողությունը լավ չի եղել։ Այդ պատճառով ավելի կարճ և կոնկրետ է անդրադարձել դեպքին։ Նախաքննության ժամանակ չի նշել, որ ինքը ներկայացել է որպես ոստիկան, քանի որ նախաքննության ժամանակ իրեն այդպիսի հարց չեն տվել և ինքն էլ չի պատասխանել։
Ցանկացած նպատակահարմար դեպքում ինքը կարող է իր անձը բացահայտել, քանի որ ինքը գաղտնի ծառայող չէ։ Ինքը հրահանգ չի ստացել ուղեկցել երթը, այլ ապահովել է հասարակական կարգը։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 3-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Սուրենի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հասարակական կարգի պահպանության և քաղաքացիների անվտանգության ապահովման նպատակով, 2013թ. նոյեմբերի 5-ին բաժնի մի շարք այլ ծառայակիցների հետ ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում և դրա մերձակայքում, քանի որ «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանն իր համախոհների հետ նշված հրապարակում նստացույց և հանրահավաք է արել։
Ժամը 16։00-ի սահմաններում գտնվել են Ազատության հրապարակում և լսել Շանթ Հարությունյանի ելույթները։ Վերջինս հայհոյախառն, վիրավորական արտահայտություններ է կատարել ոստիկանության աշխատակիցների և այլ անձանց վերաբեր¬յալ, հանցագործ աշխարհի բարքերից օրինակներ է բերել և ասել, որ դա է ժողովրդի ապրելակերպի ճիշտ ձևը։ Հավաքվածների մոտ տեսել է սպի¬տակ դիմակներ և փայտյա մահակ¬ներ, որոնք բահերի գործարանային բռնակներ են եղել։ Հավաքվածները պատրաստվել են մահակները ձեռքերին երթի դուրս գալ։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանն ու նրա համախոհները հայտարարել են, որ դուրս են գալիս երթի։ 100-ից 150 անձինք հետևել են Շանթ Հարությունյանին, որը գնացել է առջևից։ Շանթ Հարությունյանին հետևողներից 15-ից 20 անձանց ձեռքին եղել են մեկական փայտեր, իսկ գլուխներին` սպիտակ դիմակներ։ Նրանցից ոմանք դեմքերը փակել են այդ դիմակներով, ոմանք էլ` դրանք ուղղակի հագցրել են իրենց գլխին` հետևի կողմից։ Նրանք քայլելով հասել են Մաշտոցի պողոտայի կողմից Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտ և շարժվել դեպի Մաշտոցի պողոտա։
Հասարակական կարգի պահպանությունը և երթի մասնակիցների անվտանգությունն ապահովելու նպատակով ոստիկանության աշխատակից¬ները գնացել են նրանց հետևից։ Մտածել է, որ երթը շարժվելու է մայթով, սակայն ինչպես Շանթ Հարությունյանը, այնպես էլ նրա համախոհները չենթարկվելով ոստիկանության աշխատակիցների՝ պողոտա դուրս չգալու և երթևեկությունը չխանգարելու վերաբերյալ խնդրանքին և պահանջին, անմիջապես դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս։ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցները դուրս են եկել Շանթ Հարությունյանի դիմաց և փորձել են կանգնեցնել նրանց՝ պահանջելով ազատել պողոտայի բանուկ հատվածն ու չխոչընդոտել երթևեկության բնականոն ընթացքը, սակայն Շանթ Հարությունյանը և նրա համախոհները սկսել են գոռգռալ և քաշքշել ոստիկանության աշխատակիցներին, փայտերը թափահարել են նրանց վրա, իսկ ոմանք գրպաններից ինչ-որ փաթեթներ են հանել, դրանք ուժեղ հարվածել են գետնին, ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի մոտ, որի արդյուն¬քում այդ փաթեթներն ուժեղ ձայնով պայթել են` առաջացնելով բոց, կայծեր և ծուխ։ Ստեղծվել է խառնաշփոթ իրավիճակ, որի ընթացքում Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները փայտերով հարվածել են ոստիկանության աշխատակիցներին, ովքեր պահանջել են դադարեցնել անկարգությունները, փորձել են հանդարտեցնել նրանց և դուրս բերել պողոտայի բանուկ մասից։ Անմիջապես մոտեցել է նշված վայրին։ Նույն պահին տեսել է, որ մայթեզրին կայանված, ճանապարհային ոստիկանության արծաթա¬գույն, «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի ավագ օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանը փորձում է անկար¬գության մի մասնակցի կարգի հրավիրել` առնվազն երկու անգամ գոռալով, որ ոստիկա¬նության աշխատակից է։ Նա բռնել է այդ տղայի երկու ձեռքից, բայց վերջինս, ով սպորտային սև հագուստով է եղել, իսկ գլխին` կապիշոն, քաշքշել է Հարությունին։ Նույն պահին Հարությունի վրա հարձակվել են երկու հոգի, որոնց գլխներին դիմակներ են եղել, բայց դեմքերը բաց են եղել, իսկ ձեռքերին մեկական փայտ են ունեցել։ Նրանցից մեկը եղել է սև բաճկոնով և ջինսե տաբատով, 45-ից 50 տարեկան և ալեհեր մազերով, իսկ մյուսը՝ շուրջ 30 տարեկան, մուգ հագուստով և կարճ կտրած մազերով։ Նրանք այդ փայտե¬րով սկսել են հարվածել Հարությունի գլխին։ Հարվածների արդյունքում Հարությունը վայր է ընկել, իսկ ինքն անմիջապես գոռացել է, որ ոստիկանության աշխատակից է։ Մոտեցել է և բղավել, որ Հարությունը նույնպես ոստիկանության աշխատակից է։ Բռնել է կապիշոնով սպորտային հագուստով տղայի ուսերից` փորձելով նրան կարգի հրավիրել։ Մինչդեռ` իր գոռալը և կողքից ինչ-որ մարդկանց ասելը, որ ոստիկան են և պետք չէ հարվածել, ոչ մի նշանակություն չի ունեցել և նշված երկու անձինք փայտերով հարվածել են Հարությունին։ Կապիշոնով տղային մի կողմ է քաշել` նրան առանձնացնելու և բերման ենթարկելու նպատակով ոստիկանության մյուս աշխատակիցներին հանձնելու համար, սակայն այդ տղան չի ենթարկվել հանգիստ պահելու և անկարգությունը դադարեցնելու վերաբերյալ իր օրինական պահանջին և իրեն պտտեցնելով` քաշել է, ինչի արդյունքում երկուսով իրար քաշելով և մի քանի անգամ պտտվելով` հասել են պողոտայի միջնամաս։ Տեսել է, որ զինվորական հագուստով մի տղամարդ հայհոյանքներ տալով և փայտը բարձրացնելով` հարձակվել է իր վրա, իսկ նրա հետևից ևս մի քանի հոգի նույնպես փայտերով հարձակվել են։ Փայտերի հարվածներից խուսափելու համար բաց է թողել կապիշոնով տղային, սակայն նույն պահին ոտքերի տակ պայթյուն է զգացել և զինվորական հագուստով տղամարդու կողմից մեջքին փայտի ուժեղ հարված է ստացել։ Արդյունքում վայր է ընկել ասֆալտին և տեսել, որ ինչպես Հարությունին հարվածող երկու անձինք, այնպես էլ 50-ից 55 տարեկան, երկարավուն մազերով, չսափրված մի տղամարդ փայտերով հարվածել են իր մարմնի տարբեր մասերին։ Ընկած ժամանակ նրանք բոլորն էլ հարվածել են իրեն և բոլորն էլ իմացել են, որ ինքը ոստիկան է, քանի որ ինչպես ինքը, այնպես էլ կողքից այլ անձինք գոռացել են, որ ոստիկան է, սակայն նրանք շարունակել են հարվածել։ Լսել է նաև, որ ինչ-որ մեկը գոռացել է. «Միլիցա է, խփեք»։ Գլխին հարվածներ զգալով` մի պահ բռնել է գլուխը, իսկ երբ վերև է նայել` տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանը մոտեցել, բարձրացրել է փայտը և ասել է` «Վերջ, մի խփեք»։ Մոտեցած ոստիկանները մի կողմ են քաշել Շանթ Հարությունյանին և նրա կողմնակիցներին, ովքեր հարվածել են իրեն։ Ոստիկաններից մեկն օգնել է իրեն վեր կենալ և հեռանալ մայթ։ Հարվածներից պատռվել է գլխի գագաթային շրջանը և ինքը դիմել է բուժօգնության։
Հարություն Ալեքսանյանի հետ ուսումնասիրել են համացանցում տեղադրված դեպքի տեսաձայնագրությունները։ Իրենց տեսակցության եկած ոստիկաններից հարցուփորձ անելով` իմացել են իրենց հարվածող անձանց անունները և տեղեկացել, որ նրանք դեպքից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Տեղեկացել է, որ Հարությունին, ինչպես նաև իրեն փայտով հարվածող ալեհեր տղամարդն Ալբերտ Մարգարյանն է եղել, իսկ մյուսը, ով կարճ մազերով է եղել` Մկրտիչ Հովհաննիսյանն է եղել։ Զինվորական հագուստով անձը Վարդան Վարդանյանն է եղել, երկար մազերով, չսափրված, տարիքով տղամարդը` Լիպարիտ Պետրոսյանը, իսկ կապիշոնով սպորտային հագուստով տղան, ով քաշքշել է նախ Հարությունին, ապա իրեն` Վահե Մկրտչյանն է եղել։
Դեպքի վայրից հեռանալիս` պայթյունները, գոռգոռոցները և հայհոյանքները շարունակվել են, իսկ փողոցի երթևեկությունն այդ մարդկանց գործողությունների արդյունքում խափանված է եղել։
Այդ օրը, մինչև միջադեպը, ծառայության ընթացքում մոտեցել է Վ. Օսիպյանին` հրահանգ ստանալու համար։ Հրահանգ է ստացել շրջագայել Ազատության հրապարակում, ուշադիր լինել մարդկանց կուտակումններին, իրականացնել օպերատիվ գործունեություն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 17, հատոր 5, գ.թ. 113-116, հատոր 11, գ.թ. 172-173, 184, 212-213/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ավագ ոստիկան Էվրիկ Վլադիմիրի Լոնսկու ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 15։00-ից ծառայություն է իրականացրել Ազատության հրապարակում, որտեղ Շանթ Հարությունյանի կողմից հավաք է կազմակերպվել։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում վերջինս կոչ է արել իր կողմնակիցներին երթ կազմակերպել։ Երթի մասնակիցները հասնելով Մաշտոցի պողոտա` մայթից դուրս են եկել դեպի փողոց։ Գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը փորձել է Շանթ Հարությունյանին բացատրել, որ փողոցով չի կարելի քայլել, սակայն Շանթ Հարությունյանը և նրա կողմնակիցները չենթարկվելով այդ պահանջին` սկսել են քաշքշել, ձեռքերում եղած փայտերով հարվածել իրենց և պայթեցնել ինքնաշեն պայթուցիկներ՝ ստեղծելով խառնաշփոթ իրավիճակ։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից 35-ից 40 տարեկան մի ճաղատ տղամարդ, ով հետագայում իմացել է, որ հանդիսանում է Ալեք Պողոսյանը, իր ձեռքի փայտե մահակով փորձել է հարվածել իրեն, սակայն ինքը մեկ ուրիշ ոստիկանի օգնությամբ վերցրել է փայտե մահակը։ Բացի այդ, փորձել է Շանթի ձեռքից վերցնել փայտե մահակը, սակայն նա շարունակել է դիմադրել։ Նա ձեռքում եղած փայտը բռնել է նաև նրա կողմնակիցներից մեկը, ով նույնպես փորձել է թույլ չտալ իրեն վերցնել փայտը։ Օգնության եկած այլ ոստիկանների միջոցով իրեն հաջողվել է վերցնել փայտե մահակը։ Այնուհետև մյուս ոստիկաններին օգնել է Շանթ Հարությունյանին տեղափոխել ոստիկանության ավտոմեքենան։ Դրանից հետո օգնել է ոստիկաններին կանխել հասարակական կարգի խախտումը և կարգազանցներին տեղավորել մեքենաներում։ Նկատել է քաղաքացիական հագուստով ոստիկանի, ով բարձրաձայն մի քանի անգամ ներկայանալով, որ ոստիկան է` փորձել է կանխել երթի մասնակիցների հակաօրինական գործողությունները, սակայն նրան գցել են գետնին և փայտերով ծեծի ենթարկել։ Լսել է նաև, որ մեկը գոռացել է` «Սա էլ է ոստիկան, խփեք»։
Սկզբում ոստիկանության ծառայողները 10-ն են եղել, որից հետո միացել են մնացած բոլոր ուժերը։ Ծառայակիցներով գտնվել են Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտ, երբ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմանկիցնեը քայլելով հասել են Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտ։ Շանթ Հարությունյանը տեղեկացրել է երթի մասնակիցներին, որ գնում են դեպի Բաղրամյան 26 հասցե։ Չի լսել, թե կոնկրետ ինչ է ասել Գեղամ Խաչատրյանը Շանթ Հարությունյանին, բայց նկատել է, որ Գեղամ Խաչատրյանը բռնել է Շանթ Հարությունյանի թևից և ձեռքով ցույց տվել, որ դուրս գա մայթ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 44-45, 49-50, հատոր 11, գ.թ. 140-141/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ Արա Բարսեղի Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 15.00-ից, իրենց վաշտի 10 ոստիկաններով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 հասցեում` Ազատության հրապարակում և հարակից տարածքում։ Իրենց հետ ծառայություն են իրականացրել նաև ոստիկանության տարբեր ստորաբաժանումների աշխատակիցներ։ Ինքը ծառայություն է իրականացրել Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի շենքի ծառայողական մուտքի` դեպի Մաշտոցի պողոտա տանող հատվածում։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանն իր կողմնակիցների հետ Ազատության հրապարակից շարժվել է դեպի Մաշտոցի պողոտա` հայտարարելով, որ ցանկանում են երթ իրականացնել։ Երթի մասնակիցների մի մասի ձեռքերում եղել են 1,5 մետր երկարությամբ փայտե ձողեր, իսկ գլխի հետնամասում` դիմակներ։ Ոստիկանների կողմից, բարձրախոսի միջոցով, ինչպես նաև Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալ Վալերի Օսիպյանն անձամբ Շանթ Հարությունյանին և երթի մասնակիցներին հորդորել են երթն իրականացնել մայթով, դուրս չգալ պողոտայի երթևեկելի մաս և չխախտել հասարակական կարգը, սակայն Շանթ Հարությունյանը և երթի մյուս մասնակիցները չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջին, ոստիկանության աշխատակիցներին հրելով, քաշելով և բռնություն գործադրելով` դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտա, ինչի արդյունքում փողոցի երթևեկությունը խանգարվել է։ Ոստիկանության մյուս աշխատակիցների հետ փորձել է փողոց դուրս եկած և ձեռքերին փայտեր ունեցող երթի մասնակիցներին դուրս հանել պողոտայից` պահանջելով ենթարկվել օրինական պահանջին և չխաթարել երթևեկությունը։ Շանթ Հարությունյանը և երթի մյուս մասնակիցները դրսևորելով ագրեսիվ վարքագիծ` սկսել են քաշքշել ոստիկանության աշխատակիցներին, գոռգոռալ, ինչ-որ պայթուցիկ սարքեր նետել իրենց ոտքերի տակ, որի արդյունքում դրանք պայթել են` բոց, ծուխ և կայծ առաջացնելով։ Դրա հետևանքով իր աչքերը մրմռացել և ցավել են։ Երթի մասնակիցները հայհոյել և հարձակվել են ոստիկանների վրա։ Տեսել է, թե ինչպես է նրանցից մեկը ձեռքին եղած փայտով հարվածում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանին։ Նույն պահին տեսել է, որ իրենց գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը բռնել է Շանթ Հարությունյանի ձեռքի փայտը և երկու ձեռքով փորձել է խլել` միաժամանակ նրան դուրս բերելով պողոտայի երթևեկելի մասից։ Այդ պահին երթի մասնակիցներից երեք հոգի վազել են դեպի Գեղամ Խաչատրյանը։ Հասկանալով, որ նրանք մոտենալով` հարվածելու են, դուրս է եկել նրանց առաջ և ձեռքերը լայն բացել` թույլ չտալով, որպեսզի հասնեն և մոտենան Գ. Խաչատրյանին։ Նրանցից երկուսն իրեն շրջանցել են և ինքը հասցրել է միայն փակել երրորդ` խոշորամարմին, կլոր երեսով, մուգ մոխրագույն վերնազգեստով, շուրջ քառասուն տարեկան տղամարդու ճանապարհը, ով կանգ չի առել և ագրեսիվ ձևով հրել է իրեն։ Դրա արդյունքում ինքը ցավ է զգացել և հետ է գնացել։ Դրանից հետո փորձել է այդ տղամարդուն կանգնեցնել, բայց վերջինս սկսել է իրեն քաշքշել և չի ենթարկվել իր պահանջին։ Խառնաշփոթը շարունակվել է 10-ից 15 րոպե, որի ընթացքում երթի մասնակիցները հայհոյանքներ են տվել և գոռգոռացել են։ Միայն ոստիկանության լրացուցիչ ուժերի միջոցով իրենք կարողացել են նշված անձանց հանդարտեցնել, դուրս բերել պողոտայից, որից հետո բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ինքն անձամբ երթի մասնակիցներից որևէ մեկին բերման չի ենթարկել։ Պարզապես իր ծառայակիցների հետ բռնել են անկարգություն կատարողներին և հանձնել ոստիկանության այլ աշխատակիցների, ովքեր էլ վերջիններիս բերման են ենթարկել։ Երթի մասնակիցներից և անկարգություն կատարողներից ճանաչում է միայն Շանթ Հարությունյանին, իսկ մյուսներին չնայած տեսել է նստացույցի ընթացքում, սակայն անուններով չի ճանաչում։
Դեպքից հետո համացանցով նայել է դեպքի վերաբերյալ տեսագրությունները և տեսել, որ դեպքի ընթացքում ոչ միայն Վարդան Գևորգյանին են փայտերով հարվածում, այլև` ոստիկանության այլ աշխատակիցների։ Գեղամ Խաչատրյանը դեպքի վայրում որովայնի աջ հատվածում ստացել է մարմնական վնասվածք։ Հետագայում տեսագրությունները դիտելուց հետո համոզվել է, որ իրեն հրող և քաշքշող անձը եղել է Տիգրան Պետրոսյանը, ով բերման է ենթարկվել ոստիկանության բաժին։ Տիգրան Պետրոսյանի կողմից իրեն ուժգին հրելու հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել և միայն ֆիզիկական ցավ է զգացել։
Դեպքի ընթացքում քաշքշոց և հրմշտոց է եղել, որի ընթացքում հրել են նաև իրեն։ Հնարավոր է, որ Արմեն Հովհաննիսյանը, ում ինքը չի ճանաչում, հրել է իրեն, սակայն չի հիշում։ Երբ երթի մասնակիցները պայթուցիկ սարքեր են նետել իրենց ոտքերի տակ, այդ սարքերի պայթյունի արդյունքում առաջացած ծխից աչքերը մրմռացել ու ցավել են, շնչառությունը փակվել է, սակայն երբ դեպքից հետո լվացվել է` մրմռոցն անցել է։
Բացի այդ, Տիգրան Պետրոսյանի կողմից դեպքի ընթացքում իրեն քաշելու և հրելու արդյունքում ինքը կրծքավանդակի շրջանում ֆիզիկական ցավ է զգացել։ Տիգրան Պետրոսյանը փաստացի ոչ թե հրել, այլ հարվածել է իր կրծքավանդակի շրջանին։
Երբ Շանթ Հարությունյանը երթի մասնակիցների հետ մոտեցել է, որպեսզի դուրս գա փողոց` ինքը գտնվել է մայթի մոտ, Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքից դուրս եկող ավտոճանապարհի վրա։ Ինքը սկզբից մայթեզրին է եղել և չի տեսել երթի մասնակիցների մոտենալը։ Երբ մոտեցել են` տեսել է, որ երթը խաղաղ է։ Բարձրախոս ոստիկանության աշխատողների մոտ տեսել է, սակայն չի տեսել` բարձրախոսով դիմել են, թե ոչ։ Երբ գումարտակի հրամանատարը Մաշտոցի պողոտայում մոտեցել է Շանթ Հարությունյանին` քաշել Է նրա ձեռքից և փորձել է դուրս բերել երթևեկելի մասից։
Ամբաստանյալ Տիգրան Պետրոսյանի հետ վերջին առերեսումից հետո, որը տեղի է ունեցել մարտ ամսին, իրեն կրկին հարցաքննել են և դեպքի վերաբերյալ հարցեր են տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 14-16, 265, հատոր 10, գ.թ. 125-163/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին հրամանատար Արթուր Գագիկի Վարդգեսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, իրենց գումարտակի 25-ից 30 աշխատակիցների հետ գտնվել է ռեզերվում` Երևանի Բայրոնի փողոցի մոտակայքում։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում տեղեկացել են, որ Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտ` Ազատության հրապարակում բողոքի ակցիա կազմակերպած «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները դուրս են եկել երթի։ Նույն ընթացքում Մաշտոցի պողոտայից լսել են պայթյունների և գոռգոռոցների ձայներ։ Անմիջապես իրենց գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի հրամանատար Արտակ Ավետիսյանի և դասակների ծառայողների հետ վազքով գնացել են այդ ուղղությամբ։ Ինքն ու Արտակ Ավետիսյանը հասնելով Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտք տանող ճանապարհի սկզբնամաս` Մաշտոցի պողոտայում տեսել են մարդկանց, այդ թվում` ոստիկանության աշխատակիցների կուտակում, որոնց մեջ եղել են սպիտակ դիմակներով քաղաքացիներ և նրանց ձեռքին փայտյա երկար ձողեր են եղել։ Մոտավորապես 20-ից 25 անձինք գոռգռացել և թափահարել են փայտերը։ Ոմանք բռունցքի չափ պայթուցիկ փաթեթներ են նետել ոստիկանների ոտքերի տակ։ Դրանք պայթել են և կրակ, բոց, կայծեր և ծուխ են առաջացրել։ Տեսել է, որ քաղաքացիական հագուստով մի տղամարդ գոռալով, որ ոստիկանության աշխատակից է` բռնել է անկարգության մասնակիցներից մեկին և նրան քաշել, առանձնացրել է մյուսներից, բայց նրա վրա հարձակվել են անկարգության մյուս մասնակիցները, որոնցից մեկը եղել է զինվորական հագուստով, իսկ մյուսները` դիմակներով։ Նրանք փայտերով հարվածել են ոստիկանության այդ աշխատակցին, ով գոռացել է, որ ոստիկան է։ Կարգազանցներից մեկը գոռացել է` «միլիցա է, խփեք» և ոստիկանին գցելով գետնին` 3-ից 4 հոգով փայտերով սկսել են հարվածել։ Այդ ընթացքում ինքը և Արտակ Ավետիսյանը մոտեցել և փայտերով հարվածող քաղաքացիներին հետ են հրել գետնին ընկած ոստիկանից, ում գլխից արյուն է հոսել։ Նկատել է, որ սպիտակ սպորտային հագուստով և դիմակը գլխին մի երիտասարդ, ով հետագայում իմացել է, որ Ավետիս Ավետիսյանն է, շարունակելով պայթուցիկ փաթեթներ նետել գետնին` ոստիկանների ոտքերի տակ, վազել է դեպի մայթ։ Անմիջապես բռնել է նրան և այլ աշխատակիցների օգնությամբ նրան պառկեցրել են գետնին։ Այդ տեղում անմիջապես կուտակում է առաջացել, անկարգության այլ մասնակիցներ մոտ են եկել և նրանցից ոմանք իրենց ծառայակիցներին սկսել են հրել ու քաշել։ Այդ պահին հետևից ինչ-որ մեկն իր գոտկատեղի հատվածից բռնելով` քաշել և աջ կողքի վրա գցել է գետնին, որից ցավ է զգացել։ Ձեռքը դրել է գետնին, որպեսզի գլխով չհարվածի ասֆալտին։ Ձեռքը ցավել է, սակայն վնասվածք չի ստացել։ Նույն պահին շրջվել և տեսել է, որ իրեն հրողը կապույտ ջինսե անդրավարտիքով, շուրջ 25 տարեկան, միջին կազմվածքով և ակնոցով մի երիտասարդ է, ով շարունակել է հրմշտել մյուս ոստիկաններին։ Բռնել է նրա ձեռքից, որպեսզի չխանգարի ոստիկաններին և նրան բերման ենթարկի, սակայն նա ազատվել, հեռացել է այդտեղից և կորել է իր տեսադաշտից։ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները գոռացել, հայհոյել, հրել, հարվածել և քաշքշել են ոստիկանության աշխատակիցներին, փայտերով սպառնացել և հարվածել են իրենց, պայթուցիկ փաթեթներ են պայթեցրել իրենց ոտքերի տակ, որի արդյունքում իր աչքերը ցավել և մրմռացել են։ Իրենք փորձել են նրանց կարգի հրավիրել և դուրս բերել պողոտայի բանուկ մասից, սակայն նրանք չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին։ Լրացուցիչ ուժերի օգնությամբ կարողացել են նրանց բռնել։ Ինքը նույնպես օգնել է ոստիկաններին` անկարգության մասնակիցներին բռնելու և մոտեցած ոստիկանական ավտոմեքենաների մեջ նստեցնելու գործում։ Խառնաշփոթ իրավիճակը, գոռգոռոցները, պայթյունները և անկարգությունները տևել են շուրջ 10 րոպե։ Հետագայում իմացել է, որ իրեն վայր գցող երիտասարդը հանդիսանում է Սևակ Մնացականյանը։
Կարծում է, որ Սևակ Մնացականյանը ոստիկանին վնասելու նպատակ չի ունեցել։ Նա իրեն հրելով և գետին գցելով` ցանկացել է իր ընկերոջ հետ միասին ազատվել ոստիկաններից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 150-153, 196-198/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ծառայության տեսուչ Արսեն Ալբերտի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ.-ի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։30-ից ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում, որտեղ Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ բողոքի ակցիա է կազմակերպվել։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում, բողոքի ակցիայի մասնակիցները` Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ, դուրս են եկել երթի և ցանկացել են ուղևորվել ՀՀ Նախագահի նստավայր։ Երթի մասնակիցներից պահանջվել է դուրս չգալ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի գոտի` երթևեկության բնականոն ընթացքը չխանգարելու համար, այլ երթն անցկացնել մայթերով, սակայն նրանք չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջներին` սկսել են հայհոյել, գոռգռալ և ձեռքերին եղած փայտյա մահակներով հարվածել ոստիկանության աշխատակիցներին։ Նրանք գրպաններից հանել են ինքնաշեն պայթուցիկներ և նետել են ոստիկանների ոտքերի տակ։ Ստեղծվել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Նկատել է, որ այդ գործողությունների կատարման մեջ առավել ակտիվ են եղել զինվորական համազգեստով տղամարդը և ևս երկու անձինք։ Հետագայում իմացել է, որ նրանք հանդիսանում են Վարդան Վարդանյանը, Միսակ Առաքելյանը, Շանթ Հարությունյանը և երթի մի քանի այլ մասնակիցներ։ Այդ ընթացքում Միսակ Առաքելյանը և 40-ից 45 տարեկան, սպիտակ մազերով մի տղամարդ, ով հետագայում իմացել է, որ հանդիսանում է Ալբերտ Մարգարյանը, Մաշտոցի պողոտայի բանուկ հատվածում պայթուցիչներ են նետել իրենց՝ ոստիկանների ուղղությամբ։ Պայթյունների արդյունքում իր աչքերն ուժեղ ցավել և մրմռացել են։ Նկատել է, որ Վարդան Վարդանյանն իր ձեռքի փայտյա մահակով հարվածել է քաղաքացիական հագուստով ոստիկանության աշխատակցի, ով ներկայացել է որպես ոստիկան։ Վերջինս ընկել է գետնին, սակայն Վարդան Վարդանյանը և մի քանի այլ քաղաքացիներ իրենց ձեռքերի փայտյա մահակներով շարունակել են հարվածել նրան, որի արդյունքում գլխին ստացած վնասվածքից արյուն է հոսել։ Իր հետ ծառայություն իրականացնող Արմեն Բարսեղյանի հետ անմիջապես մոտեցել են պայթուցիչներ նետող Միսակ Առաքելյանին և նրան բռնելով` տարել են դեպի պարեկային ավտոմեքենան։ Վարդան Վարդանյանը փորձել է խոչընդոտել Միսակ Առաքելյանին բերման ենթարկելուն՝ իրենց հրելով, քաշքշելով և ճանապարհը փակելով։ Միսակ Առաքելյանին պարեկային ավտոմեքենան նստեցնելուց հետո բռնել են նաև Վարդան Վարդանյանին և նստեցրել են նույն ավտոմեքենան։ Նրանց բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որի վերաբերյալ կազմել են համապատասխան զեկուցագիր։
Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտ, երբ Շանթ Հարությունյանը հավասարվել է ոստիկաններին` լսվել է, թե նա ինչպես է ասում, որ գնում են դեպի Բաղրամյան 26 հասցե։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 36-39, հատոր, 6 գ.թ. 219-220/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Ազիզ Հարությունի Միրզոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ծառայում է ամեն օր` ըստ հերթապահության գրաֆիկի։ Ծառայությունը տևում է 8 ժամ։ Իր ծառայողական պարտականությունների մեջ են մտնում հասարակական կարգի պահպանումը, հանցագործությունների նախականխումը, կանխումը և բացահայտումը։
2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, սովորականի պես գնացել է ծառայության։ Այն սկսվել է ժամը 16։00-ին, որի ժամանակ տեղեկացել է, որ նշված օրը ծառայություն պետք է իրականացնի Օպերայի հարևանությամբ, այսինքն` Սայաթ-Նովա, Տերյան, Թումանյան փողոցներում, Մաշտոցի պողոտայում և Ազատության հրապարակում։ Նշված օրն իր հետ ծառայություն է կատարել ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան Ռազմիկ Խառատյանը։ Ծառայություն կատարելիս սովորականի նման իրենց հատկացվել է կապի միջոց, ձեռնաշղթա և ռետինե մահակ։ Անցել են ծառայողական պարտականությունների կատարմանը, շրջել են նշված տարածքում և տեսել, որ Ազատության հրապարակում հավաքված քաղաքացիներ կան, ովքեր մի քանի օր շարունակ այդտեղ նստացույց են արել։ Ցուցարարները նստած են եղել Թումանյանի արձանի հարևանությամբ գտնվող Օպերայի շենքի աստիճանահարթակի վրա։ Ցուցարարները հավաքված են եղել, սակայն ոչ մի ագրեսիվ գործողություն նրանց կողմից չի նկատվել։ Ծառայության ընթացքում նկատել է, որ արդեն մի քանի օր նստացույց իրականացնող Շանթ Հարությունյանի կողքին դրված է «Ես սկսում եմ հեղափոխություն» գրառմամբ պաստառ, իսկ Օպերայի աստիճանահարթակի վրա առկա են փայտե մահակներ, որոնք իր կարծիքով եղել են բահի բռնակներ։ Ցուցարարներն իրենց գլխի հետևի մասում կրել են սպիտակ դիմակներ։ Ժամը 17։05-ի սահմաններում, հավաքված անձանցից մի քանիսը սկսել են խոսել, որ իրենք պատրաստվում են երթի դուրս գալ, սակայն չեն ասել, թե որ ուղղությամբ։ Օպերայի հրապարակում հավաքվածները եղել են 100 հոգուց ոչ պակաս։ Ժամը 17։15-ի սահմաններում ցուցարարներից շուրջ 20 տղամարդ վերցրել են փայտե մահակները և Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ քայլելով` շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Նրանց ագրեսիվ վարքագիծը կանխելու նպատակով իրենց ղեկավարության կողմից հրահանգ է եղել լինել ավելի զգոն և օրենքով նախատեսված կարգով միջոցներ ձեռնարկել հակաօրինական արարքները կանխելու համար։ Ցուցարարներն իրենց առջևից են գնացել։ Նրանք չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջին՝ դուրս չգալ փողոցի երթևեկելի հատված և չխանգարել երթևեկությանը, դուրս են եկել փողոցի երթևեկելի մաս, որից անմիջապես հետո լսվել են գոռգոռոցներ, հայհոյանքներ և պայթյունի ձայներ։ Խառնաշփոթ իրադրություն է ստեղծվել և նշված վայրը պատվել է ծխով։ Այդ ժամանակ ինքը և իր հետ ծառայություն իրականացնող ոստիկան Ռազմիկ Խառատյանը գտնվել են Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի մոտ և անմիջապես շտապել են պայթյունի ձայների ուղղությամբ, որպեսզի տեսնեն, թե ինչ է կատարվում և անհրաժեշտության դեպքում միջամտեն ու կատարեն իրենց պարտականությունները։ Այդ խառնաշփոթի մեջ ինքն ու Ռազմիկ Խառատյանն իրարից բաժանվել են։ Հասնելով Մաշտոցի պողոտա` իր մոտ հանկարծ պայթյուններ են տեղի ունեցել, որի հետևանքով աչքերն արցունքով են լցվել, մրմռացել և ցավել են։ Ինքը մի պահ հեռացել է այդտեղից, քանի որ աչքերի ցավից չի կարողացել կողմնորոշվել և տեսողությունը վատացել է։ Աչքերի մրմռոցն անցնելուց հետո նկատել է, որ փայտերով զինված քաղաքացիներին ոստիկանները փորձել են դուրս բերել փողոցի երթևեկելի մասից, սակայն նրանք չենթարկվելով ոստիկաններին` շարունակել են քաշքշել նրանց։ Նկատել է, որ դիմակավորված ցուցարարները փայտերով հարվածում են ոստիկաններին, այդ թվում` քաղաքացիական համազգեստով մի ոստիկանի, ով ներկայացել է որպես ոստիկան։ Չնայած այդ հանգամանքին` փայտերով զինված նշված քաղաքացիներն այդ քաղաքացիական հագուստով ոստիկանին գցել են գետնին և շարունակել են հարվածել։ Տեսել է, որ այդ ոստիկանի գլխից արյուն է հոսում։ Անմիջապես միջամտել է և ոստիկանության այլ աշխատակիցների հետ նշված անկարգության մասնակիցներին հեռացրել են այդ ոստիկանից, իսկ գետնին ընկած ոստիկանը կարողացել է հեռանալ։ Այդ ամենը տևել է մի քանի ակնթարթ։ Այդ ընթացքում ոստիկանները սկսել են ծեծկռտուքի և հրմշտոցի ակտիվ մասնակիցներին մեկուսացնել ընդհանուր ամբոխից և տեղափոխել ոստիկանության բաժին։ Նշված իրադար¬ձութ¬յուն¬ների ժամանակ օգնել է այդ տարածքում ծառայություն իրականաց¬նող ոստիկա¬նութ¬յան աշխատակիցներին, որպեսզի ցույցի ակտիվ մասնակիցներին և ոստիկաններին դիմադ¬րություն ցույց տվողներին մեկուսացնեն և տեղափոխեն ոստիկանության բաժին։ Օգնել է ոստիկաններին մի քանի ակտիվ ցուցարարների մեկուսացնելու և ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաներ նստեցնելու հարցում, սակայն դեմքով չի հիշում իր կողքին այդ պահին ծառայություն իրականացնող ոստիկաններին, քանի որ խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել։ Մաշտոցի պողոտայում ավտոմեքենաների հոսքից խցանում է առաջացել և ինքը փորձել է ճանապարհն ազատել, որպեսզի ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաները կարողանան հնարավորինս մոտենալ։ Չի հիշում նաև, թե ցուցարարներից կոնկրետ ում է օգնել մեկուսացնելու և ոստիկանության բաժին տեղափոխելու հարցում։ Բացի փայտերից` ցուցարարների ձեռքին այլ առարկաներ չի տեսել, իսկ պայթուցիկ փաթեթները նրանք հանել են գրպաններից և գետնին հարվածելով` պայթեցրել։ Թե ովքեր են դրանք պայթեցրել` խառնաշփոթի մեջ չի նկատել և չի հիշում դեմքերը։
Ոստիկաններին հարվածող անձանցից ոչ մեկին չի ճանաչում։ Նրանց դեմքերը չեն տպավորվել, քանի որ խառնաշփոթ և ծուխ է եղել։ Մարմնական վնասվածքներ չի ստացել և որևէ տեղ բուժօգնության չի դիմել։ Միայն պայթյունի հետևանքով աչքերն են մրմռացել և ֆիզիկական ցավ է զգացել, որը մի քանի րոպեից անցել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 94-95, հատոր 6, գ.թ. 225-226/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Ռազմիկ Հրանտի Խառատյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ծառայում է ամեն օր` ըստ հերթապահության գրաֆիկի։ Ծառայությունը տևում է 8 ժամ։ Ծառայողական պարտականությունների մեջ են մտնում հասարակական կարգի պահպանումը, հանցագործությունների նախականխումը, կանխումը և բացահայտումը։ Իրենց ծառայության տեղաբաշխումը կատարվում է ըստ համապատասխան երթուղու պլանի, որը կազմվում է հրամանատարների կողմից։
2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, սովորականի պես գնացել է ծառայության, որը սկսվել է ժամը 16։00-ին։ Այդ ժամանակ տեղեկացել է, որ նշված օրը ծառայություն պետք է իրականացնի Օպերայի հարևանությամբ, այսինքն` Սայաթ-Նովա, Տերյան, Թումանյան փողոցներում և Մաշտոցի պողոտայում։ Նշված օրն իր հետ ծառայություն է կատարել նաև ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան Ազիզ Միրզոյանը։ Ծառայություն կատարելիս` սովորականի պես իրեն հատկացվել է կապի միջոց, ձեռնաշղթա և ռետինե մահակ։ Անցել են ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Շրջել են նշված տարածքում և տեսել, որ Ազատության հրապարակում հավաքված քաղաքացիներ կան։ Նշված անձինք մի քանի օր շարունակ այդտեղ նստացույց են արել։ Ցուցարարները նստած են եղել Թումանյանի արձանի հարևանությամբ գտնվող Օպերայի շենքի աստիճանահարթակի վրա։ Նշված անձինք եղել են հավաքված, սակայն իրենց հանգիստ են պահել և ոչ մի ագրեսիվ գործողություն նրանց կողմից չի նկատել։ Ծառայության ընթացքում նկատել է, որ արդեն մի քանի օր նստացույց իրականացնող Շանթ Հարությունյանի կողքին դրված է «Ես սկսում եմ հեղափոխություն» գրառմամբ պաստառ, իսկ Օպերայի աստիճանահարթակի վրա առկա են փայտե մահակներ, որոնք կարծես բահի բռնակներ են եղել։ Ցուցարարներն իրենց ծոծրակների հատվածում կրել են սպիտակ դիմակներ։ Ժամը 17։05-ի սահմաններում հավաքված անձանցից ոմանք սկսել են խոսել, որ իրենք պատրաստվում են երթի դուրս գալ, սակայն չեն ասել, թե որ ուղղությամբ։ Նրանք եղել են 100 հոգուց ոչ պակաս։ Ժամը 17։15-ի սահմաններում ցուցարարներից շուրջ 20 տղամարդ վերցրել են նշված փայտե մահակները և Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ քայլելով` շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Նրանց ագրեսիվ վարքագիծը կանխելու նպատակով ղեկավարության կողմից հրահանգավորվել են լինել ավելի զգոն և օրենքով նախատեսված կարգով միջոցներ ձեռնարկել` հակաօրինական արարքները կանխելու համար։ Ցուցարարներն իրենց առջևից են գնացել և չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջին՝ դուրս չգալ փողոցի երթևեկելի հատված և չխանգարել երթևեկությանը, դուրս են եկել փողոցի երթևեկելի մաս, որից անմիջապես հետո լսվել են գոռգոռոցներ, հայհոյանքներ, պայթյունի ձայներ, խառնաշփոթ իրադրություն է ստեղծվել և նշված վայրը պատվել է ծխով։
Այդ ժամանակ ինքը և Ազիզ Միրզոյանը գտնվել են Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի մոտ և անմիջապես շտապել են պայթյունի ձայների ուղղությամբ, որպեսզի տեսնեն, թե ինչ է կատարվում և անհրաժեշտության դեպքում միջամտեն ու կատարեն իրենց պարտականությունները։ Երբ հասել են Մաշտոցի պողոտա` իրենց հարևանությամբ պայթյուններ են տեղի ունեցել։ Այդ նույն պահին իր ոտքերի տակ պայթյուն է տեղի ունեցել, որի հետևանքով աչքերը սկսել են արցունքով լցվել, մրմռալ ու ցավել։ Ինքը մի պահ չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում։ Մի կողմ է քաշվել և երբ աչքերի մրմռոցն անցել է` նկատել է, որ փայտերով զինված քաղաքացիներին ոստիկանները փորձում են դուրս բերել փողոցի երթևեկելի մասից, սակայն նրանք չենթարկվելով` շարունակել են քաշքշել ոստիկաններին։ Նկատել է, որ դիմակավորված ցուցարարները փայտերով հարվածում են ոստիկաններին, այդ թվում նաև քաղաքացիական հագուստով մի ոստիկանի, ով ներկայացել է որպես ոստիկան։ Չնայած այդ հանգամանքին` նշված ցույցին մասնակից, փայտերով զինված քաղաքացիները քաղաքացիական հագուստով ոստիկանին գցել են գետնին և շարունակել են հարվածել։ Լսվել է նաև, թե ինչպես ոստիկանին հարվածողներից մեկը գոռացել է` «Միլիցա է, խփեք»։ Տեսել է, որ այդ քաղաքացիական հագուստով ոստիկանի գլխից արյուն է հոսում, ուստի անմիջապես միջամտել է և ոստիկանության այլ աշխատակիցների հետ նշված անկարգության մասնակիցներին հեռացրել են այդ ոստիկանից, իսկ գետնին ընկած այդ ոստիկանը կարողացել է հեռանալ։ Այդ ընթացքում ոստիկանները սկսել են ծեծկռտուքի և հրմշտոցի ակտիվ մասնակիցներին մեկուսացնել ընդհանուր ամբոխից և տեղափոխել ոստիկանության բաժին։
Ցուցարարների ձեռքին բացի փայտյա մահակներից և պայթուցիչներից` այլ առարկաներ չի տեսել։ Ոստիկաններին հարվածող անձանցից ոչ մեկին չի ճանաչում։ Նրանց դեմքերը չեն տպավորվել, քանի որ խառնաշփոթ և ծուխ է եղել։
Ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել և որևէ տեղ բուժօգնության չի դիմել։ Միայն պայթյունի հետևանքով աչքերն են մրմռացել և ֆիզիկական ցավ է զգացել, որը մի քանի րոպեից անցել է։
Պայթյուններից առաջինը տեղի է ունեցել իրենից 20-ից 25 մետր հեռավորության վրա։ Չի հիշում` ոստիկանների մոտ բարձրախոսններ եղել են, թե ոչ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 96-97, հատոր 6, գ.թ. 10-12/
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 5-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Հարություն Տիգրանի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ըստ սահմանված գրաֆիկի, ՀՀ ոստիկանության ակադեմիայում մասնակցել է վերապատրաստման դասընթացների։ Այն վերջացրել է ժամը 16։00-ին և երբ գնալիս է եղել տուն` իրեն է զանգահարել դասակի հրամանատարի ժամանակավոր պաշտոնակատար, լեյտենանտ Կարեն Աբրահամյանը և հայտնել, որ պետք է ներկայանա Բայրոնի փողոց` Կոմիտասի անվան Երևանի պետական կոնսերվատորիայի մոտ։ Հասկանալով, որ դա ծառայողական անհրաժեշտություն է` ուղևորվել է այնտեղ և Մաշտոցի պողոտայով ընթանալիս` Օպերայի շենքի մոտ նկատել է, որ ծառայողական մուտքի մոտ 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկանները շարվում են, որոնց դեմքով է ճանաչում, իսկ նրանց առջևի մասում առկա է եղել մարդկանց կուտակում։ Մինչև կանգառ հասնելը` նկատել է, որ այդ ամբոխը սկսել է շարժվել Մաշտոցի պողոտայի ուղղությամբ։ Անմիջապես կանգառում իջել և վազել է նշված ուղղությամբ։ Մինչև ամբոխին հասնելը` 50-ից 70 մետրից լսել է պայթյունի ձայներ և աղաղակներ։ Պայթյունները տեղի են ունեցել երթևեկելի մասում, ուստի խախտվել է նաև երթևեկությունը։ Դիմակավորված և փայտերով զինված անձինք հենց փողոցում սկսել են հարվածել ոստիկաններին։ Նրանք հայհոյանքներ են տվել, քաշքշել են և դիմադրել` չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Վազելով մոտեցել է ոստիկաններին և փորձել է նրանց հետ միասին կանխել այդ անօրինական գործողությունները։ Տեսել է, թե նրանք ինչպես են փայտե մահակներով հարվածում ոստիկաններին։ Այդ ընթացքում տեսել է նաև քաղաքացիական հագուստով մի քանի անձանց, ովքեր բարձրաձայն ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և պահանջել են դադարեցնել այդ անօրինական գործողությունները։ Ամբոխի մեջ գտնվող անձանցից մի քանիսը գոռացել են՝ «Միլիցա են, խփեք, սպանեք դրանց», որից հետո քաղաքացիական հագուստով այդ աշխատակիցներին նույնպես հարվածել են փայտերով։ Այդ ընթացքում մի քանի հարվածներ է ստացել մարմնի տարբեր մասերին։ Փայտե մահակով հարվածել են իր թիկունքին, որից մեջքը ցավել է։ Հետևի կողմից ևս մեկ հարված է ստացել իր ականջի հատվածում։ Այդ հարվածներից արտաքինից տեսանելի վնասվածքներ չեն մնացել, վնասվել է միայն բերանի խոռոչի աջ հատվածը։ Բացի այդ, ինչ-որ մեկը ձեռքի ինքնաշեն պայթուցիկը հարվածել է անմիջապես իր ոտքերի դիմաց, որի հետևանքով այն պայթել է և դրա մեջ գտնվող քարերի հարվածային ալիքն ինքը զգացել է ոտքերին, ականջները խլացել են, ծխից մրմռացրել են աչքերը և կոկորդը լցվել է։ Դրանից ինքը շնչահեղձ է եղել և զգացել է, որ պայթյունի հետևանքով հալվել է տաբատի աջ և ձախ փողքերի առջևի և ներսային` ծնկներից ներքև ընկած հատվածը, կոշիկները։ Ուժեղ ցավ է զգացել նաև աջ ոտքի հատվածում։ Օգնության եկած ոստիկանության մյուս աշխատակիցների օգնությամբ հնարավոր է եղել կանխել այդ անձանց անօրինական գործողությունները և նրանց մի մասին բերման ենթարկել։ Այդ ընթացքում վերցվել են նաև նրանց ձեռքերում եղած և նրանց կողմից կիրառված փայտե մահակները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 197-199/
Վկա Արտավազդ Վոլոդյայի Անտոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին միայնակ գնացել է Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտ շրջելու։ Ազատության հրապարակից դեպի Մաշտոցի պողոտա տանող ճանապարհի մայթեզրին գտնվելու ժամանակ տեսել է, որ ճանապարհի հատվածում երթի մասնակիցների և ոստիկանների միջև քաշքշուկ է սկսվել և ստեղծվել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Մաշտոցի պողոտայում լսել է պայթյունների ձայներ, իսկ ոստիկանները հանրահավաքի մասնակիցների ձեռքերից վերցրել են փայտյա ձողեր։ Չի տեսել, թե ովքեր են եղել պայթեցումներ կատարողները։ Շանթ Հարությունյանին չի ճանաչում։ Հետագայում իմացել է, որ այդ օրը Շանթ Հարությունյանն Ազատության հրապարակում հանրահավաք է կազմակերպած եղել։
Դեպքի վայրում տեսել է քաղաքացիական հագուստով երկու ոստիկանի։ Հետագայում է իմացել, որ նրանք ոստիկաններ են։ Նրանք դուրս են եկել փողոց, իսկ Շանթ Հարությունյանը և վերջինիս կողմնակիցները գնացել են նրանց հետևից։ Տեսել է, որ մի ոստիկան հրել է մի աղջիկ լրագրողի։ Ինքը միջամտել է և ասել, որ չհրի։ Հետո տեսել է, որ ոստիկանը ոտքով հարվածել է մի երեխայի հեծանիվի և ասել է, որ գնա։ Դրանից հետո ոստիկաններից մեկը քաշել է իր ձեռքից։ Չորս հոգով իրեն նստեցրել են ավտոմեքենան և տարել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ոստիկանության բաժնում իր նկատմամբ բռնություն չի կիրառվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 237-238/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ Հայկ Վշտունու Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, ղեկավարության հրահանգով իրենց գումարտակի 1-ին վաշտը տեղակայվել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում գտնվող Բայրոնի փողոցում, քանի որ 2013թ. հոկտեմբերի 31-ից Օպերայի բակում նստացույց իրականացնող Շանթ Հարությունյանը և նրա աջակիցները նույն օրը ցանկացել են երթ իրականացնել։ Իրենց նպատակը եղել է` երթ սկսվելու դեպքում երթի մասնակիցների անվտանգ շարժն ապահովելը։ Իրենք տեղեկություններ չեն ունեցել, թե երթի մասնակիցները որ ուղությամբ պետք է իրականացնեն երթը։ Այդ նպատակով տեղակայվել են Օպերայի մոտակայքում՝ Բայրոնի փողոցում, որպեսզի հարկ եղած դեպքում շուտ հասնեն Օպերայի բակ և ուղեկցեն երթի մասնակիցներին։
Նույն օրը, ժամը 17։00-ի սահմաններում, ռադիոկապի միջոցով տեղեկացել են, որ Շանթ Հարությունյանը և նրա աջակիցները ցանկանում են սկսել երթը։ Դրանից հետո հրահանգ են ստացել առաջանալ Օպերայի ուղղությամբ, որպեսզի ուղեկցեն երթի մասնակիցներին։ Երբ նոր են դուրս եկել Բայրոն փողոցից` լսվել են պայթունի ձայներ և իրենք բոլորով շտապել են այդ ուղղությամբ։ Րոպեներ անց հասել են Օպերայի հարևանությամբ գտնվող Մաշտոցի պողոտա, որտեղ տեսել են հավաքված շուրջ 60 անձանց, ովքեր խախտել են հասարակական կարգը, փակել են փողոցը, չեն թողել, որպեսզի երթևեկեն ավտոմեքենաները և բարձր գոռգոռացել են։ Նրանց ձեռքին եղել են փայտյա մահակներ։ Երթի մասնակիցները խախտել են հասարակական կարգը և չեն ենթարկվել ոստիկանության օրինական պահանջներին։ Հավաքված քաղաքացիները կրել են դիմակներ, փայտյա մահակներ, պայթուցիկ նյութեր են պայթեցրել ոստիկանների ոտքերի առաջ և փայտե մահակները ճոճել են իրենց գլխավերևում։ Տպավորությունն այնպիսին է եղել, որ նրանք ցանկանում են հարվածներ հասցնել ոստիկաններին։ Այդ ժամանակ նույնպես նրանք չեն ենթարկվել հակահասարակական վարքագիծը դադարեցնելու վերաբերյալ իրենց օրինական պահանջներին։ Այնուհետև, առավել ակտիվ անձանց իրենք բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 159-160/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ծառայության տեսուչ Տիգրան Հենրիկի Ղարիբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, ղեկավարության հրահանգով իրենց գումարտակի 1-ին վաշտը տեղակայվել է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում գտնվող Բայրոնի փողոցում, քանի որ 2013թ. հոկտեմբերի 31-ից Օպերայի բակում նստացույց իրականացնող Շանթ Հարությունյանը և նրա աջակիցները նույն օրը ցանկացել են երթ իրականացնել։ Իրենց նպատակը եղել է` երթի սկսվելու դեպքում երթի մասնակիցների անվտանգ շարժն ապահովելը։ Իրենք տեղեկություններ չեն ունեցել, թե երթի մասնակիցները որ ուղղությամբ պետք է իրականացնեն երթը։
Նույն օրը, ժամը 17։00-ի սահմաններում, ռադիոկապի միջոցով տեղեկացել են, որ Շանթ Հարությունյանը և նրա աջակիցները ցանկանում են սկսել երթը, ապա հրահանգ են ստացել առաջանալ Օպերայի ուղղությամբ, որպեսզի ուղեկցեն երթի մասնակիցներին։ Երբ նոր են դուրս եկել Բայրոնի փողոցից` լսվել են պայթյունի ձայներ և իրենք բոլորով շտապել են այդ ուղղությամբ։ Մի քանի րոպե անց հասել են Օպերայի հարևանությամբ գտնվող Մաշտոցի պողոտա, որտեղ տեսել են 50-ից 60 հավաքված անձանց, որոնք խախտել են հասարակական կարգը, փակել են փողոցը, չեն թողել, որպեսզի երթևեկեն ավտոմեքենաները և բարձր գոռգռացել են։ Նրանց ձեռքերին եղել են փայտյա մահակներ։ Հավաքված դիմակներով քաղաքացիները փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ծառայություն իրականացնող ոստիկաններին, ինչպես նաև պայթուցիկ նյութեր են պայթեցրել ոստիկանների ոտքերի տակ և չեն ենթարկվել հակահասարակական վարքագիծը դադարեցնելու վերաբերյալ իրենց օրինական պահանջներին։ Քանի որ հավաքված քաղաքացիները շատ են եղել, այդ պատճառով որոշել են մի քանի ոստիկաններով մոտենալ առավել ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորող քաղաքացիներին, որպեսզի կանխեն նրանց հակաօրինական գործողությունները։ Տեսել են մի երիտասարդի, ում ձեռքին եղել է փայտյա մահակ, որը վերջինս ճոճել է օդում։ Տպավորությունն այնպիսին է եղել, որ նա ցանկանում է հարվածներ հասցնել ոստիկաններին։ Տեսել է, որ այդ երիտասարդը, ով եղել է շուրջ 25 տարեկան, նիհարավուն կազմվածքով, սպիտակավուն սպորտային վերնազգեստով, ջինսե, կապտանման տաբատով և նարնջագույն վերնաշապիկով` փայտյա մահակով հարվածներ է հասցրել ծառայություն իրականացնող ոստիկաններին և չի ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին։ Ինքը կոնկրետ չգիտի, թե ով է ոստիկաններին հարվածող երիտասարդը, քանի որ շատ լարված ու անկառավարելի իրավիճակ է եղել։ Բացի այդ, այնտեղ եղել են նաև այլ ստորաբաժանումների ոստիկաններ, որոնց չի ճանաչում։ Նույն ժամանակ իրենց դասակի ծառայող Ազատ Հովսեփյանը մոտեցել է այդ երիտասարդին և մի կերպ նրա ձեռքից վերցրել է փայտյա մահակը։ Այդ երիտասարդը մի քանի քայլ հետ գնալով` իր վերնազգեստի աջ գրպանից հանել է մի պայթուցիկ, ապա հարվածել է գետնին` իր կողքին հավաքված ոստիկանների ոտքերի առաջ, ինչի հետևանքով պայթյուն և ծուխ է առաջացել։ Դրանից հետո նա փորձել է դիմել փախուստի, իսկ իրենք մի քանի ոստիկաններով փորձել են մոտենալ նրան, սակայն նա նորից չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և շարունակել է հակաօրինական վարքագիծը։ Իրենց հաջողվել է բռնել նրան և կանխել նրա անօրինական գործողությունները։ Ինքն ու իր գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ, ոստիկանության լեյտենանտ Հայկ Վարդանյանը, Մաշտոցի պողոտայով, պատահական տաքսի ավտոմեքենայով` որի պետհամարանիշը չի տեսել, այդ երիտասարդին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ պարզվել է, որ այդ երիտասարդը հանդիսանում է Ավետիս Արմենի Ավետիսյանը։ Կատարվածի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետին զեկուցագիր է ներկայացրել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 167-168/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Արման Բորիսի Դանիելյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է շաբաթական 5 օր` ութժամյա գրաֆիկով։ Իրականացնում են նաև արտաժամյա ծառայություն։
2013 թվականի նոյեմբերի 05-ին, ժամը 09։00-ից, Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում` Ազատության հրապարակին կից տարածքում ծառայություն է իրականացրել։ Նույն օրը, ինչպես նաև դրան նախորդող 3-4 օրերին, Ազատության հրապարակում մի խումբ քաղաքացիների կողմից իրականացվել է բողոքի ակցիա` նստացույց, որը ղեկավարել է Շանթ Հարությունյանը, իսկ նրա հետևում թղթե մեծ պաստառի վրա գրված է եղել «Ես սկսում եմ հեղափոխություն»։ Ժամը 17։30-ի սահմաններում գտնվել է Կոնսերվատորիայի մոտակայքում և ռադիոկապով հրահանգ է ստացել շտապ մոտենալ Մաշտոցի պողոտային։ Արագ վազքով մոտեցել է Մաշտոցի պողոտայի և Թումանյան փողոցի խաչմերուկից մի փոքր վերև ընկած տարածք, որտեղ տեսել է խառնաշփոթ իրավիճակ և մարդկանց կուտակում։ Վազելիս` ճանապարհին լսել է նաև հրավառության ձայնին նմանվող պայթյունի ձայներ։ Նշված վայրում եղել են մի խումբ քաղաքացիներ, ովքեր այս ու այն կողմ են գնացել և վազել։ Մի շարք մարդկանց ձեռքերին եղել են փայտե մահակներ, իսկ գլխներին` դիմակներ։ Երբ հասել է նշված վայր, այնտեղ գտնվող ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը, ում կոնկրետ չի հիշում, ցույց է տվել խաչմերուկի անկյունում գտնվող գլխավոր անցակետի մոտ պառկած, անցակետի ձողից բռնված, «ժողովուրդ օգնեք»` գոռացող երիտասարդի։ Հետագայում պարզվել է, որ նա Սևակ Բախշիկի Մնացականյանն է։ Ոստիկանության պարեկային ավտոմեքենայով նրան բերման է ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Սևակին բերման ենթարկելիս` վերջինս իրեն ակտիվ դիմադրել է և հորդորել է այլ քաղաքացիների, որ չթողնեն իրեն տանել։ Նա գոռացել է` «ժողովուրդ օգնեցեք, մի թողեք ինձ սրանք տանեն, թողեք արա» և այլ նման արտահայտություններ։ Նա մի քանի անհասցե հայհոյանք է տվել, ինչպես նաև բռնել է իր ոտքերից, փորձել է իրեն գետնին նետել, կախվել է ավտոմեքենայի դռներից, խիստ կտրուկ շարժումներ է կատարել` փորձելով դուրս պրծնել իր ձեռքերից։ Սևակին փորձել է նստեցնել Ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենան, սակայն այնտեղ տեղ չի եղել։ Նրան նստեցրել է ոստիկանական պարեկային ավտոմեքենան և բերման է ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ ճշտել են նրա անձնական և կենսագրական տվյալները։ Կատարվածի վերաբերյալ զեկուցագիր է գրել։ Բերման ենթարկելիս` Սևակն ագրեսիվ է եղել, սակայն իրեն չի հարվածել և չի հայհոյել։ Ինքը նույնպես նրա նկատմամբ հատուկ միջոցներ չի կիրառել։ Սևակի մոտ փայտե մահակ, դիմակ, զենք և արգելված առարկաներ չի նկատել։ Դրանից հետո, ժամը 18։30-ի սահմաններում վերադարձել է Մաշտոցի պողոտա, որտեղից կրկին անձանց է բերման ենթարկել։ Հետագայում ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Շանթ Հարությունյանը և մի շարք այլ քաղաքացիներ զինվելով փայտե մահակներով` դուրս են եկել բողոքի ակցիայի։ Նրանք փորձել են օրենքի խախտմամբ երթևեկելի գոտի դուրս գալով և ավտոմեքենաների տեղաշարժը խոչընդոտելով` անցնել Մաշտոցի պողոտան, ինչն արգելվել է երթն ուղեկցող ոստիկանների կողմից։ Նրանց առաջարկվել է օրինական վայրով` հետիոտնային անցումներով անցնել Մաշտոցի պողոտան, ինչից հետո երթի մի շարք մասնակիցներ դրսևորել են ագրեսիվ վարքագիծ, պայթուցիկներ են նետել ոստիկանների ոտքերի տակ, ապա` փայտե մահակներով հարձակվել և հարվածել են ոստիկաններին, ինչպես նաև հնչել են անհնազանդության և բռնությունների կոչեր։
Չի հիշում իրեն հրաման տվող անձին և վերջինիս կոչումը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 203-204/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Սամվել Հայկարամի Աբազյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Բայրոնի փողոցի մոտակայքում։ Ռադիոկապով հրահանգ է ստացել, որ այդ վայրում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները շտապ մոտենան Մաշտոցի պողոտայի` Օպերայի հարևանությամբ գտնվող հատված, որտեղ նստացույց է իրականացրել Շանթ Հարությունյանը։ Անմիջապես իրեն ամրակցված «Հունդայի Տուքսոն» մակնիշի, 454 ՈՍ 02 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով մոտեցել է նշված վայր, որտեղ տիրել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Այնտեղ տեսել է, որ 30-ից 40 քաղաքացիներ` ձեռքերում փայտե մահակներով, իսկ գլխներին` սպիտակ դիմակներ դրած, դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս։ Այդ քաղաքացիներից ոմանք դիմադրություն են ցուցաբերել իրենց կարգի հրավիրող ոստիկաններին` փայտե մահակներով հարվածելով և պայթուցիկներ նետելով նրանց ոտքերի տակ։ Կարճ ժամանակ անց ոստիկանության աշխատակիցներն իր ավտոմեքնենայի մոտ բերել են մի տղամարդու և որպես օրինախախտի` բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Նրան բերման ենթարկած ՊՊԾ գումարտակի ոստիկանին չի ճանաչել։ Բաժին բերման ենթարկելուց հետո այդ երիտասարդը հայտարարել է, որ հանդիսանում է Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանը։ Նրա հագին եղել է մուգ մոխրագույն բաճկոն, բաց կապույտ ջինսե տաբատ և «Ադիդաս» տեսակի սպորտային կոշիկներ։ Ոստիկանության բաժնում զեկուցագիր գրելուց հետո ինքը վերադարձել է Մաշտոցի պողոտա և շարունակել ծառայությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 189-191/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ ՀՆՎ 4-րդ վարչության 2-րդ բաժնի օպերլիազոր Կարեն Կարապետի Համբարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր ծառայողական պարտականությունների մեջ է մտնում հասարակական կարգի պահպանությունը, հանցագործության կանխումը, խափանումը և այլն։
2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 09։00-ից գտնվել է ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ ՀՆՎ 4-րդ վարչությունում։ Նույն օրը, ժամը 17։30-ի սահմաններում, իրենց հաղորդվել է, որ Օպերայի և թատրոնի շենքի ծառայողական մուտքի դիմաց՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի գոտում ոստիկանության աշխատակիցների և մի խումբ քաղաքացիների միջև բախում է տեղի ունեցել։ Իրենց հրահանգավորվել է մեկնել դեպքի վայր, այդ քաղաքացիների ագրեսիվ վարքագիծը կանխելու համար լինել զգոն և օրենքով սահմանված կարգով միջոցներ ձեռնարկել հակաօրինական արարքները կանխելու համար։ Երբ հասել են Օպերայի և թատրոնի շենքի ծառայողական մուտքի դիմաց՝ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի գոտի, տեսել են, որ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի հատվածը մի խումբ անձանց կողմից փակ է, ոստիկանները փորձում են այդ մարդկանց դուրս բերել երթևեկելի գոտուց և հորդորում են դադարեցնել ավտոմեքենաների տեղաշարժը խոչընդոտող գործողությունները։ Քանի որ մի խումբ անձինք չեն ենթարկվել ոստիկանների այդ օրինական պահանջներին` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցները տարբեր ժամանակահատվածներում իրենց ծառայողական ավտոմեքենան նստեցրել են չորս քաղաքացիների, ովքեր չեն ենթարկվել երթևեկելի գոտին ազատելու վերաբերյալ իրենց օրինական պահանջներին, որոնց էլ տարբեր ժամերի, իրենց ծառայողական ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ այդ անձինք հայտարարել են, որ հանդիսանում են Գարեգին Արամի Յավրումյանը, Արման Արմենակի Մխիթարյանը, Սարգիս Արմենի Հովակիմյանը և Դավիթ Խաչիկի Հարությունյանը։ Նշված անձանց բերման ենթարկելուց հետո, կատարվածի մասին ներկայացրել է համապատասխան զեկուցագիր։
Երբ ժամը 17։30-ի սահմաններում հասել են դեպքի վայր` ոստիկանների և քաղաքացիների միջև արդեն բախում չի եղել, այլ ընդամենը քաղաքացիները դուրս են եկել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի գոտի և խանգարել են ավտոմեքենաների բնականոն տեղաշարժը։ Իրեն որևէ մեկը չի հարվածել, ինքը որևէ քաղաքացու հետ կոնֆլիկտի մեջ չի մտել և որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 207-208/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկան Արտաշես Սամվելի Կոստանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, գիշերային հերթափոխով ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 05.30-ի սահմաններում ավարտելով ծառայությունը` գնացել է տուն։ Ժամը 17.30-ի սահմաններում իր վաշտի հրամանատարը զանգահարել և կանչել է Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում գտնվող ՊՊԾ գունդ, որտեղից մեկնել է Մաշտոցի պողոտա՝ Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի մոտ։ Ժամը 18։00-ի սահմաններում հասել է այնտեղ և միացել իր գումարտակի ծառայողներին։ Այնտեղ իրարանցում է եղել, խառնաշփոթ, ոստիկանության ծառայողների և իշխանության ներկայացուցիչների հասցեին հնչել են հայհոյանքներ։ Հրամանատարության կողմից հրաման է ստացել հավաքել այդ վայրում առկա, արկղով դրված դիմակները և որպես մահակ հարմարեցված բահի բռնակները։ Տեղում հրամանը կատարվել է, որից հետո հրահանգով Օպերայի շենքից մինչև Հովհաննես Թումանյանի արձան ընկած հատվածով շղթա են կազմել` դեպքի վայրը պահպանելու նպատակով։ Այդ սահմաններում հավաքված մարդկանց փաստացի ուղեկցել են դեպի արձանի հետնամաս։ Արդեն տեղում իմացել է, որ ժամը 17։00-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակում հավաքված ինչ-որ անձինք սկսել են պլանավորված երթ, հրապարակի հարթակի վրայից վերցրել են փայտե մահակներ, հագել են ինչ-որ դիմակներ և շարժվել դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջներին` երթի մասնակիցները փորձել են հատել Մաշտոցի պողոտան և դուրս գալ երթևեկելի գոտի, ապա շարունակելով անտեսել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջները` դրսևորել են ագրեսիվ վարքագիծ, իրենց մոտ գտնվող փայտե մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկաններին և պայթուցիկներ գցել նրանց ոտքերի տակ, որոնց հետքերն ինքը տեսել է արդեն դեպքի վայրում։ Այդ ընթացքում իրենք հրաման են ստացել բերման ենթարկել դեպքի վայրում հավաքված բոլոր այն անձանց, ովքեր դրսևորել են ագրեսիվ վարքագիծ և մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության աշխատակիցներին։ Ըստ գործողությունների բաժանման` ինքը բացել է Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքից դեպի Մաշտոցի պողոտա ընկած ճանապարհահատվածը, որպեսզի ոստիկանները կարողանան համապատասխան անձանց նստեցնել ավտոմեքենաները և բերման ենթարկել։ Այդ ժամանակ տեսել է, որ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2 աշխատակիցներ, թևերը ոլորած և կիսակռացած վիճակում բերման են ենթարկել մի անձի, որի հագին եղել է «Ադիդաս» ֆիրմայի սև սպորտային համազգեստ` աջ թևքի ուսի հատվածը պատռված վիճակում, որի տակից երևացել է սպիտակ շերտ։ Երբ այդ տղամարդը ցանկացել է փախուստի դիմել` ինքն արագ մոտեցել է, ձախ ձեռքով բռնել է նրա աջ ձեռքից` ոլորած վիճակում, իսկ աջ ձեռքով կռացրած վիճակում պահել է պարանոցը` այդ կերպ նրան մոտեցնելով Մաշտոցի պողոտայի տվյալ հատվածում կայանված ոստիկանության պարեկային ավտոմեքենային։ Այնուհետև նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին։ Դա եղել է արդեն 18.40-ից 18.50-ի սահմաններում։ Բերման ենթարկվածը բաժնում հայտարարել է, որ հանդիսանում է Վահե Սաշայի Մկրտչյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 192-194/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 2-րդ ջոկի հրամանատար Հակոբ Ռազմիկի Բուլղադարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում տեղեկացել է, որ Ազատության հրապարակում հանրահավաք է։ Հնարավոր անկարգությունների կանխմանը մասնակցելու համար հրահանգ է ստացել մոտենալ Կոնսերվատորիայի տարածքին և սպասել հետագա հրահանգների։ Շուրջ 15 րոպե անց ՊՊԾ գնդի 3-րդ վաշտի ոստիկան, ոստիկանության ենթասպա Նարեկ Սահակյանի և նույն վաշտի ոստիկան, ոստիկանության սերժանտ Արման Ալեքսանյանի հետ միասին, վերջինիս ամրակցված «Գազել» մակնիշի ծառայողական թիվ 34 պարեկային ավտոմեքենայով մոտեցել են Բայրոն փողոցում գտնվող Կոնսերվատորիայի շենքին։ Շուրջ 1 ժամ անց հրահանգ են ստացել շտապ մոտենալ Մաշտոցի պողոտա` Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքին։ 1-2 րոպեի ընթացքում Նարեկ Սահակյանի հետ վազելով մոտեցել են նշված վայրին և տեսել, որ Օպերայի շենքի դիմաց` Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի հատվածում մի խումբ քաղաքացիներ գոռգոռում, հրմշտում և հարվածում են այդտեղ գտնվող ոստիկաններին, ինչ-որ պայթուցիկ սարքեր են նետում ոստիկանների ուղղությամբ։ Դրանց պայթյունից բոց և ծուխ է առաջացել։ Շուրջ 5 րոպե անց եկել է նաև Արման Ալեքսանյանը` «Գազել» մակնիշի ավտոմեքենայով և այն կայանել է Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում, Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմաց։ Նույն պահին ոստիկանության տարբեր ծառայությունների` 3-ից 4 աշխատակիցներից բաղկացած 3 խմբեր, գրեթե հաջորդաբար իրենց ավտոմեքենային են մոտեցրել 3 քաղաքացիների, ովքեր աղմկել, գոռգոռացել և խախտել են հասարակական կարգը, չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Նշված ոստիկաններն իրենց տեղեկացրել են, որ այդ քաղաքացիները մի շարք այլ քաղաքացիների հետ միասին փայտե մահակներով հարվածելով ոստիկաններին և պայթուցիկ սարքեր նետելով նրանց ուղղությամբ` բռնություն են գործադրել։ Նարեկ Սահակյանի հետ միասին, Արման Ալեքսանյանին ամրակցված «Գազել» մակնիշի թիվ 34 պարեկային ավտոմեքենայով նշված երեք քաղաքացիներին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Նշված քաղաքացիների բանավոր հայտարարությամբ պարզվել է, որ նրանք հանդիսանում են Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանը, Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանը և Ալբերտ Աբելի Մարգարյանը։ Այդ կապակցությամբ Նարեկ Սահակյանի կողմից կազմվել է համապատասխան զեկուցագիր։ Դրանից անմիջապես հետո վերադարձել են Մաշտոցի պողոտա, որտեղ կրկին ոստիկանության տարբեր ծառայությունների մի շարք աշխատակիցներ ավտոմեքենային են մոտեցրել չորս քաղաքացիների, ովքեր նույնպես կասկածվել են ոստիկանների նկատմամբ բռնություն գործադրելու մեջ։ Ժամը 18։10-ի սահմաններում, նշված չորս քաղաքացիներին նույնպես բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Նրանց բանավոր հայտարարությամբ պարզվել է, որ նրանք հանդիսանում են Արմեն Միքայելի Ղազարյանը, Ալեն Ռոբերտի Սիմոնյանը, Վիլեն Կարենի Գաբրիելյանը և Մհեր Կիմիկի Այվազյանը։ Այդ կապակցությամբ նույնպես Նարեկ Սահակյանի կողմից կազմվել է զեկուցագիր։
Իր ավտոմեքենայի մեջ ոչ ոք որևէ մեկի չի հարվածել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, հ.թ. 241-242/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի հրամանատար Արմեն Մեխակի Խեչումյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ, Ազատության հրապարակում բողոքի ակցիա է կազմակերպվել։ Ժամը 16։30-ից, գումարտակի 25-ից 30 աշխատակիցներով գտնվել են ռեզերվում` Երևանի Բայրոնի փողոցի մոտակայքում, անհրաժեշտության դեպքում օգնության հասնելու, երթի դեպքում այն ուղեկցելու, ինչպես նաև հասարակական կարգի պահպանություն ապահովելու համար։
Ժամը 17։00-ի սահմաններում, Մաշտոցի պողոտայից լսելով պայթյունների և գոռգոռոցների ձայներ` ռեզերվում գտնվող ոստիկաններով անմիջապես վազքով գնացել են այդ ուղղությամբ։ Հեռվից նկատել են, որ Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտք տանող ճանապարհի սկզբնամասում` Երևանի Մաշտոցի պողոտայում, 100-ից 150 անձինք են հավաքված, որոնցից 20-ից 30-ի գլուխներին դիմակներ են եղել, իսկ ձեռքերին՝ փայտյա երկար մահակներ։ Այդ անձինք գոռգռացել են, թափահարել են փայտերը, իսկ ոմանք էլ բռունցքի չափով փաթեթներ են նետել գետնին` այդ տարածքում գտնվող և նրանց հակաօրինական գործողությունները խափանող ոստիկանների ոտքերի տակ, որի արդյունքում այդ փաթեթները պայթել են և պայթյուններից կրակ, բոց, կայծեր և ծուխ է առաջացել։ Այդ գործողությունների հետևանքով Մաշտոցի պողոտայի բանուկ հատվածում խառնաշփոթ իրավիճակ է ստեղծվել, երթևեկությունը կանգ է առել և խցանում է առաջացել։ Դեպի այդ անձանց կողմ վազելու ընթացքում, 20-ից 30 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ փայտերով ծեծում են մի քաղաքացիական հագուստով տղամարդու և գոռում, որ ոստիկան է։ Դիմակներով և փայտերով մի քանի անձինք շարունակել են հարվածել նրան` գետնին ընկած վիճակում։ Այդ ընթացքում իրենց գումարտակի աշխատակիցներ Արտակ Ավետիսյանը և Արթուր Վարդգեսյանը գնացել են գետնին ընկած ոստիկանի ուղղությամբ, իսկ ինքը՝ անկարգության մյուս մասնակիցների կողմ և սկսել է նրանց ետ պահել ոստիկաններից` փորձելով կանխել նրանց հակաօրինական գործողությունները։ Գետնին ընկած ոստիկանին օգնել են վեր կենալ և տեսել է, որ նրա գլխից արյուն է հոսում։ Նույն պահին պայթյուններ են տեղի ունեցել, որից հետո կուտակում է առաջացել։ Տեսել է, որ սև սպորտային հագուստով, կապիշոնով մի տղամարդ քաշել և գետնին է գցել իրենց գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանին, որից հետո վերջինս վեր է կացել և բռնել այդ սև սպորտային հագուստով տղամարդուն։ Խառնաշփոթ իրավիճակը շարունակվել է, իրենց շուրջ մարդիկ, այդ թվում` ոստիկանության աշխատակիցներ են հավաքվել, դիմակներով և փայտերով անձինք շարունակել են խառնաշփոթ ստեղծել, քաշքշել են ոստիկաններին, այդ թվում` նաև իրեն։ Տեսել է, թե ինչպես մի տղա բարձրախոսով հարվածել է իրենց գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի գլխին և փախել դեպի մայթի մոտ կայանված Ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենան, հետևից գրկել է մի լրագրողուհու և նրան հետ է քաշել։ Նույն պահին Գեղամ Խաչատրյանը հասել է նրա հետևից, բռնել է այդ տղային և պառկեցրել է ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի վրա։ Հետագայում իմացել է, որ այդ տղան Շանթ Հարությունյանի որդի Շահենն է։ Այնուհետև օգնել է ոստիկանության տարբեր աշխատակիցների` բռնել և ավտոմեքենաների մոտ տեղափոխել անկարգությունների մասնակիցներին, այդ թվում` Շանթ Հարությունյանին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու համար։ Խառնաշփոթ իրավիճակը, գոռգոռոցները և պայթյունները տևել են 10-ից 15 րոպե։ Այդ ընթացքում ինչպես գումարտակի աշխատակիցները, այնպես էլ իրենց օգնության հասած ոստիկանության այլ աշխատակիցներ, մի կերպ կարողացել են հանդարտեցնել իրավիճակը, բռնել անկարգությունների մասնակիցներին և բերման ենթարկել։
Չի հիշում, թե քաղաքացիական հագուստով ոստիկանից քանի մետր հեռավորության վրա է գտնվել։ Սկզբում չի իմացել, որ քաղաքացիական հագուստով անձը ոստիկան է։ Դա հետո է պարզել։ Բարձրախոսով հարվածելու ժամանակ ոչ ոք գետնին ընկած չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 60-62/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի հրամանատար Արսեն Համլետի Ասլանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, իրենց գումարտակի 6-7 աշխատակիցներով գտնվել են Երևանի Բայրոնի փողոցում` որպես ռեզերվային ուժ, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում ընդգրկվեն Երևանի Ազատության հրապարակում տեղի ունեցող հանրահավաքի ընթացքում հասարակական կարգի պահպանությանը։ Բայրոնի փողոցում որպես ռեզերվ գտնվել են նաև գնդի տարբեր ստորաբաժանումների այլ աշխատակիցներ։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում հատուկ կապի միջոցներով հրաման են ստացել արագ մոտենալ Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնին հարակից Մաշտոցի պողոտայի հատվածին։ Բայրոնի փողոցից անմիջապես վազքով գնացել են նշված վայր և հեռվից լսել են պայթյունների և գոռգոռոցների ձայներ։ Տեղ հասնելով` տեսել է, որ այդ վայրում հավաքվել են 100-ից ավելի քաղաքացիներ և ոստիկանության բազմաթիվ աշխատակիցներ։ Քաղաքացիների մի մասի ձեռքին եղել են փայտյա երկար ձողեր, գլուխներին` սպիտակ դիմակներ, որոնցից 15-ից 20-ը քաշքշել են ոստիկանության աշխատակիցներին և գոռգոռացել։ Նրանցից ոմանք ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ բռունցքի չափով ինչ-որ փաթեթներ են նետել, որի արդյունքում պայթյուններ են տեղի ունեցել։ Անմիջապես մոտեցել և սկսել են օգնել տեղում գտնվող ոստիկաններին։ Շղթա են կազմել և հավաքված ժողովրդին դուրս են բերել Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մասից։ Այդ ընթացքում ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ անկարգության մասնակիցներին բռնել են և նստեցնելով ոստիկանության ավտոմեքենաները՝ բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ 15-ից 20 րոպե անց կարողացել են իրավիճակը վերահսկել։ Ինքը որևէ մեկի բերման չի ենթարկել։ Տեղում իմացել են, որ այդ անձինք, մինչև իրենց գալը, ձեռքերի փայտերով ծեծի են ենթարկել ոստիկանության մի շարք աշխատակիցների՝ նրանց պատճառելով մարմնական վնասվածքներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 90-92/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի հրամանատար Գևորգ Խաչատուրի Զաքարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ-ի նոյեմբերի 5-ին, Ազատության հրապարակում, Շանթ Հարությունյանը հանրահավաք է անցկացրել։ Ժամը 15։00-ից որպես ռեզերվ ինքը ծառայության մեջ է գտնվել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի հարակից այգում՝ Բայրոնի փողոցին հարակից հատվածում։ Ժամը 17։00-ից 17։30-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակին հարող Մաշտոցի պողոտայից լսել են պայթյունների և աղմուկի ձայներ։ Ռեզերվում գտնվող բոլոր աշխատակիցներով շտապել են այդ ուղղությամբ։ Տեղ հասնելով` տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանը ձեռքի փայտը երկու ձեռքով բռնած բարձրացրել է գլխիավերևում, իսկ ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը փորձել է նրա ձեռքից վերցնել փայտը, սակայն երթի մասնակիցներից մի քանիսն իրենց ձեռքի փայտերով սկսել են հարվածել այդ ոստիկանին։ Իրենք փորձել են հետ պահել նրանց, չթողնել հարվածել և պահանջել են հանդարտվել, չհարվածել և ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, սակայն նրանք չեն ենթարկվել և շարունակել են դիմադրել, պայթեցնել պայթուցիչներ և փայտերով հարվածել ոստիկաններին։ Այդ խառնաշփոթ իրավիճակում տեսել է, որ գումարտակի աշխատակից Պետրոս Հայրապետյանի ձախ քունքը վնասված և արյունոտված է։ Իրենք փորձել են այդ կարգազանցների ձեռքերից վերցնել փայտյա մահակները, սակայն նրանք չեն ենթարկվել և դրանցով հարվածել են ոստիկաններին։ Ինքն այդ խառնաշփոթ իրավիճակում կարողացել է կարգազանցներից մի քանիսի ձեռքերից խլել փայտյա մահակները։ Բացի համազգեստով ոստիկաններից` եղել են նաև քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններ, ովքեր նույնպես փորձել են կարգի հրավիրել կարգազանցներին։ Քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններն ասել են, որ իրենք ոստիկանության աշխատակիցներ են և հարվածել պետք չէ, սակայն կարգազանցները չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջին։ Քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններից մեկը փորձել է բռնել ակտիվիստներից մեկին, սակայն նրանցից մեկը փայտով հարվածել է ոստիկանին, որից նա վայր է ընկել, իսկ հետո հարվածել է նրա դեմքին, որից դեմքը վնասվել և սկսել է արյունահոսել։ Ոստիկաններից մեկը բղավել է, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և փորձել է կրկին բռնել կարգազանցներից մեկին, սակայն վայր է ընկել, իսկ կարգազանցները փայտերով սկսել են գետնին ընկած վիճակում հարվածել նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Դա տեսնելով` ինքը նույնպես մոտեցել և մի կողմ է հրել փայտերով հարվածողներին, իսկ քաղաքացիական հագուստով ոստիկանը մի կերպ կարողացել է դուրս գալ հարվածների տակից, ում գլխից արյուն է հոսել։ Դրանից հետո հրաման է տրվել մայթեզրի մոտ շղթա կազմել և քաղաքացիներին արգելել են դուրս գալ Մաշտոցի պողոտա, որպեսզի չխանգարեն ոստիկանների գործողություններին։ Ոստիկաններին հաջողվել է ակտիվ կարգազանցներին մեկուսացնել, նրանց ձեռքերից խլել փայտյա մահակները և բերման ենթարկել։ Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների անկարգությունները տևել են շուրջ կես ժամ։
Չի տեսել, որ որևէ մեկը հարվածի ոստիկանության համազգեստով անձի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 114-116/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պահպանության դասակի ոստիկան Մարտին Կամոյի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ.-ից մինչև 2013թ. նոյեմբերի վերջ զբաղեցրել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկանի պաշտոնը։ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, իրենց գումարտակի 6-7 աշխատակիցներով գտնվել են Երևանի Բայրոնի փողոցում` որպես ռեզերվային ուժ, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում ընդգրկվեն Երևանի Ազատության հրապարակում տեղի ունեցող հանրահավաքի ընթացքում հասարակական կարգի պահպանությանը։ Բայրոնի փողոցում որպես ռեզերվ գտնվել են նաև գնդի տարբեր ստորաբաժանումների այլ աշխատակիցներ։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում հատուկ կապի միջոցով հրաման են ստացել արագ մոտենալ Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնին հարակից Մաշտոցի պողոտայի հատվածին։ Բայրոնի փողոցից անմիջապես վազքով գնացել են նշված վայր և հեռվից լսել են պայթյունների և գոռգոռոցների ձայներ։ Տեղ հասնելով` տեսել են, որ այդ վայրում հավաքված են 100-ից ավելի քաղաքացիներ և ոստիկանության բազմաթիվ աշխատակիցներ։ Քաղաքացիների մի մասի ձեռքերին եղել են փայտյա երկար ձողեր, գլուխներին` սպիտակ դիմակներ։ Նրանցից 15-ից 20-ը քաշքշել են ոստիկանության աշխատակիցներին, գոռգոռացել են, իսկ ոմանք ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ բռունցքի չափով ինչ-որ փաթեթներ են նետել, ինչի արդյունքում պայթյուններ են տեղի ունեցել։ Անմիջապես մոտեցել և սկսել են օգնել տեղում գտնվող ոստիկաններին` իրավիճակը վերահսկելու հարցում։ Տեղ հասնելով` ինքը և գումարտակի աշխատակից Սարգիս Պողոսյանը նկատել են, որ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններից մեկն անկարգության մասնակից մի տղամարդու ձեռքից վերցրել է փայտյա մահակը, այն փոխանցել է իր գումարտակի ծառայակիցներից մեկին և այդ տղամարդուն պառկեցրել է գետնին։ Անմիջապես ինքն ու Սարգիսը մոտեցել և այդ պառկած տղամարդուն, որի հագին մուգ կաշվե բաճկոն և բաց կապտավուն ջինսե տաբատ է եղել, բռնել են, որպեսզի չկարողանա վեր կենալ և փախչել։ Մի քանի րոպե անց մոտեցել են ոստիկանական ավտոմեքենաները և այդ տղամարդուն նստեցրել են «Գազել» մակնիշի ոստիկանական ավտոմեքենան` նրան հանձնելով այդ ավոտմեքենայում գտնվող այլ ոստիկանների։ Դրանից հետո շղթա են կազմել և հավաքված ժողովրդին դուրս են բերել Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մասից։ Այդ ընթացքում ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ անկարգության մասնակիցներին բռնել և նստեցնելով ոստիկանության ավտոմեքենաները՝ բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ 15-ից 20 րոպե անց կարողացել են իրավիճակը վերահսկել։ Տեղում իմացել են, որ այդ անձինք, մինչև իրենց գալը, ձեռքերի փայտերով ծեծի են ենթարկել ոստիկանության մի շարք աշխատակիցների՝ նրանց պատճառելով մարմնական վնասվածքներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 128-130/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ավագ ոստիկան Միշա Վալիկոյի Իբոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։30-ից ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում, որտեղ «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ բողոքի ակցիա է անցկացվել։ Վերջինս և նրա բազմաթիվ կողմնակիցներ քայլել են դեպի Մաշտոցի պողոտա` ցանկանալով երթ կազմակերպել դեպի Բաղրամյանի պողոտա։ Նրանք ցանկացել են Մաշտոցի պողոտան հատելով` անցնել դեպի Բաղրամյանի պողոտա տանող հատվածը։ Նրանց ձեռքերին եղել են փայտե մահակներ։ Ոստիկանները Շանթ Հարությունյանին և նրա կողմնակիցներին կոչ են արել երթը մայթերով շարունակել` առանց հասարակական կարգը խախտելու և ճանապարհն անցնել հետիոտնային անցումներով։ Շանթ Հարությունյանը և նրա հետ գտնվող անձինք չկատարելով ոստիկանների օրինական պահանջները` սկսել են ձեռքերում եղած փայտյա մահակներով հարվածել ոստիկաններին և պայթուցիչներ են նետել նրանց ոտքերի տակ, որի հետևանքով ուժգին պայթյուններ են տեղի ունեցել և ծուխ է եղել։ Որոշ ժամանակ անց ոստիկաններին հաջողվել է երթի մասնակիցներին բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Գումարտակի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ Ազատ Հովսեփյանի հետ միասին Շանթ Հարությունյանի որդի Շահեն Հարությունյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Անկարգությունները տևել են շուրջ 20 րոպե։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ.142-143/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ծառայության տեսուչ Արման Աշոտի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ից ծառայության մեջ է գտնվել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում, որտեղ Շանթ Հարությունյանը հանրահավաք է անցկացրել։ Ժամը 17։00-ից 17։30-ի սահմաններում, Շանթ Հարությունյանը երթի մասնակիցների հետ, որոնց ձեռքերին եղել են փայտյա ձողեր, իսկ ոմանց գլխներին՝ դիմակներ, Ազատության հրապարակից շարժվել են Մաշտոցի պողոտայի ուղղությամբ։ Շանթ Հարությունյանը երթի մասնակիցների հետ միանգամից մոտեցել է Մաշտոցի պողոտային և դուրս եկել բանուկ՝ երթևեկելի մաս։ Որպեսզի երթն ուղեկցվի մայթերով` փորձել են կանգնեցնել Շանթ Հարությունյանին, սակայն վերջինս չենթարկվելով իրենց օրինական պահանջներին` փայտը սպառնալից և ագրեսիվ շարժումով ուղղել է դեպի իրենց կողմ, որից հետո նրա կողմնակիցները միանալով նրան` ստեղծել են խառնաշփոթ իրավիճակ, պայթեցրել են պայթուցիչներ և իրենց ձեռքի փայտերով հարվածել են ոստիկաններին։ Կարգազանցներից մեկը խառնաշփոթ իրավիճակի սկզբում աջ ձեռքում բռնած փայտը բարձրացնելով` փորձել է հարվածել ոստիկաններին։ Ինքն անմիջապես ձեռքը մեկնել է դեպի բարձրացված փայտի կողմ` որպեսզի պահի հարվածը։ Հենց այդ ժամանակ Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները գետնին պայթուցիչներ են պայթեցրել և ստեղծվել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Շանթ Հարությունյանը ձեռքի փայտը երկու ձեռքով բռնած բարձրացրել է դեպի վերև, իսկ ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը փորձել է վերցնել նրա ձեռքի փայտը, սակայն երթի մասնակիցներից մի քանիսն իրենց ձեռքի փայտերով հարվածել են այդ ոստիկանին։ Իրենք փորձել են հետ պահել նրանց, չթողնել հարվածել և բարձր գոռացել են, որ հանդարտվեն, չհարվածեն և ենթարկվեն իրենց օրինական պահանջներին, սակայն նրանք չեն ենթարկվել և շարունակել են դիմադրել իրենց, պայթեցնել պայթուցիչներ և փայտերով հարվածել ոստիկաններին։ Խառնաշփոթ իրավիճակում կարգազանցներից մեկը փայտով փորձել է հարվածել իր կողքին կանգնած ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանին, ով բռնել է փայտը և խլել է նրանից։ Տեսել է, որ Պետրոս Հայրապետյանի ձախ քունքային մասը վնասված և արյունոտված է։ Հենց այդ պահին իրենց կողմ է եկել Շահեն Հարությունյանը և փորձել է ձեռքի բարձրախոսով հարվածել Պետրոս Հայրապետյանին, սակայն ինքը նրան հետ է քաշել։ Նույն պահին նկատել է, որ Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից մեկն անցնելով Պետրոս Հայրապետյանի թիկունք` հետևից բռնել է նրա պարանոցից և հետ քաշել, սակայն Պետրոս Հայրապետյանին հաջողվել է ազատվել նրա բռնվածքից։ Այդ խառնաշփոթ իրավիճակում տեսել է, որ դեպի Ազատության հրապարակ տանող ծառայողական մուտքի մոտ կայանված պարեկային ավտոմեքենայի մոտ խառնաշփոթ է, քանի որ ոստիկանները ցանկացել են նրանցից ոմանց բերման ենթարկել՝ նստեցնելով պարեկային ավտոմեքենան, իսկ քաղաքացիները փորձել են չթողնել։ Դա տեսնելով` ինքը և ևս մի քանի ոստիկաններ մոտեցել են պարեկային ավտոմեքենային և քաղաքացիներին հետ են պահել, որպեսզի չխանգարեն բերման ենթարկել անկարգության մասնակիցներին։ Դրանից հետո հրաման է տրվել մայթեզրի մոտ շղթա կազմել, որպեսզի քաղաքացիներին արգելեն դուրս գալ Մաշտոցի պողոտա։ Մինչև քննչական գործողությունների ավարտը գտնվել է շղթայում։
Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների անկարգությունները տևել են շուրջ կես ժամ, որի ընթացքում ոստիկաններին հաջողվել է նրանց ձեռքերից խլել փայտերը և կարգազանցներից առավել ակտիվներին և ոստիկաններին դիմադրություն ցույց տվողներին բերման ենթարկել։ Բացի համազգեստով ոստիկաններից` եղել են նաև քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններ, որոնցից մեկը եղել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության բաժնի պետ Էդգար Ալեքսանյանը։ Քաղաքացիկան հագուստով ոստիկանները նույնպես փորձել են կարգի հրավիրել կարգազանցներին։ Նրանք ասել են, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են և պահանջել են հանգիստ պահել, չհարվածել, սակայն կարգազանցները չեն ենթարկվել որևէ ոստիկանի օրինական պահանջի։ Էդգար Ալեքսանյանը փորձել է ակտիվիստներից մեկին բռնել, սակայն վայր է ընկել, որից հետո փայտերով սկսել են հարվածել նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Էդգար Ալեքսանյանը բղավել է, որ ոստիկանության աշխատակից է, սակայն կարգազանցները շարունակել են գետնին ընկած վիճակում հարվածել նրան։ Ստացած հարվածներից Է. Ալեքսանյանի գլխից արյուն է հոսել։ Հետագայում տեղեկացել է նաև, որ քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններից մեկը նույնպես կարգազանցների գործողությունները կանխելու ժամանակ գլխի հատվածում վնասվածք է ստացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 93-95/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ Սողոմոն Աշոտի Սարիբեկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ-ի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 15։00-ից, որպես ռեզերվ ծառայություն է իրականացրել Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի այգում` Բայրոնի փողոցին հարակից հատվածում։ Այդ օրն Ազատության հրապարակում Շանթ Հարությունյանը հանրահավաք է անցկացրել։ Ժամը 17։00-ից 17։30-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակին հարող Մաշտոցի պողոտայի կողմից լսել են պայթյունների և աղմուկի ձայներ։ Ռեզերվում գտնվող բոլոր աշխատակիցներով շտապել են այդ ուղղությամբ։ Տեղ հասնելով` տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանը և մի խումբ քաղաքացիներ փայտյա ձողերը ձեռքերին հարվածել են ոստիկաններին, դիմադրել են նրանց և չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Իրենք փորձել են հետ պահել նրանց, չթողնել հարվածել և բարձր գոռացել են, որ հանդարտվեն, չհարվածեն, ենթարկվեն իրենց օրինական պահանջներին, սակայն նրանք չեն ենթարկվել և շարունակել են դիմադրել, պայթեցնել պայթուցիչներ և փայտերով հարվածել ոստիկաններին։ Այդ խառնաշփոթ իրավիճակում կարողացել է կարգազանցներից մի քանիսի ձեռքերից խլել փայտյա ձողերը։ Բացի համազգեստով ոստիկաններից` եղել են նաև քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններ, ովքեր նույնպես փորձել են կարգի հրավիրել կարգազանցներին։ Նրանք ասել են, որ իրենք ոստիկանության աշխատակիցներ են և պահանջել են հանգիստ պահել, չհարվածել, սակայն կարգազանցները չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջին։ Քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններից մեկը բղավելով, որ իրենք ոստիկանության աշխատակիցներ են` փորձել է բռնել կարգազանցներից մեկին, սակայն վայր է ընկել, որից հետո փայտերով սկսել են հարվածել նրա մարմնի տարբեր մասերին, իսկ նա բղավել է, որ ոստիկանության աշխատակից է։ Մի քանի կարգազանցներ շարունակել են գետնին ընկած վիճակում հարվածել նրան։ Դա տեսնելով` ինքը պահել է մի քանիսին, որպեսզի չմոտենան գետնին ընկած ոստիկանին, որին արդեն օգնության են հասել մյուս ոստիկանները, իսկ քաղաքացիական հագուստով ոստիկանը մի կերպ կարողացել է դուրս գալ հարվածների տակից։ Նրա գլխից արյուն է հոսել։ Դրանից հետո ինքը և Արտաշես Հովհաննիսյանը կարգազանցներից մեկին, ով եղել է ակտիվ և դիմադրել է ոստիկաններին, բռնել և հանձնել են պարեկային ավտոմեքենայի մեջ գտնվող ոստիկաններին։ Դրանից հետո մայթեզրի մոտ շղթա են կազմել, քաղաքացիներին արգելել են դուրս գալ Մաշտոցի պողոտա և պահանջել են չխանգարել ոստիկանների գործողություններին։ Իրենց հաջողվել է առավել ակտիվ կարգազանցներին մեկուսացնել, նրանց ձեռքերից խլել փայտյա ձողերը, որից հետո ոստիկանները սկսել են նրանց բերման ենթարկել։ Մինչև քննչական գործողությունների ավարտը` գտնվել է շղթայում։
Հետագայում նշված դեպքերի վերաբերյալ համացանցում տեղադրված տեսագրությունները դիտելիս` տեսել է, որ իրենց կողմից ոստիկաններին հանձնած անձը փայտով հարվածել է գետնին ընկած քաղաքացիական հագուստով ոստիկանին և ակտիվ գործողություններ է կատարել՝ չենթարկվելով ոստիկաններին։ Իրենց աշխատակիցների հետ տեսագրությունների շուրջ զրուցելու ժամանակ պարզվել է, որ տվյալ անձը հանդիսանում է Հայկ Հարությունյանը, ում հետո բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Այդ քաշքշուկի ընթացքում ինքը որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել։ Այդ անկարգությունները տևել են շուրջ կես ժամ, որի ընթացքում ոստիկաններին հաջողվել է նրանց ձեռքերից խլել փայտերը և կարգազանցներին, առավել ակտիվներին և ոստիկաններին դիմադրություն ցույց տվողներին բերման ենթարկել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 144-146/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ Արտաշես Սուրենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 15։00-ից, որպես ռեզերվ ծառայություն է իրականացրել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի այգում` Բայրոնի փողոցին հարակից հատվածում։ Այդ օրն Ազատության հրապարակում Շանթ Հարությունյանը հանրահավաք է անցկացրել։ Ժամը 17։00-ից 17։30-ի սահմաններում, Ազատության հրապարակին հարող Մաշտոցի պողոտայի կողմից լսել են պայթյունների և աղմուկի ձայներ։ Ռեզերվում գտնվող բոլոր աշխատակիցներով շտապել են այդ ուղղությամբ։ Տեղ հասնելով` տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանը և մի խումբ քաղաքացիներ փայտյա մահակները ձեռքերին հարվածել են ոստիկաններին, դիմադրել են նրանց և չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Իրենք փորձել են հետ պահել նրանց, չթողնել հարվածել և բարձր գոռացել են, որ հանդարտվեն, չհարվածեն, ենթարկվեն իրենց օրինական պահանջներին, սակայն նրանք չեն ենթարկվել և շարունակել են դիմադրել, պայթեցնել պայթուցիչներ և փայտերով հարվածել ոստիկաններին։ Ինքն այդ խառնաշփոթ իրավիճակում կարողացել է կարգազանցներից մի քանիսի ձեռքերից խլել փայտյա մահակները։ Բացի համազգեստով ոստիկաններից` եղել են նաև քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններ, ովքեր նույնպես փորձել են կարգի հրավիրել կարգազանցներին։ Նրանք ասել են, որ իրենք ոստիկանության աշխատակիցներ են և պահանջել են հանգիստ պահել, չհարվածել, սակայն կարգազանցները չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջին։ Քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններից մեկը բղավելով, որ իրենք ոստիկանության աշխատակիցներ են` փորձել է կարգազանցներից մեկին բռնել, սակայն վայր է ընկել, որից հետո փայտերով սկսել են հարվածել նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Նա շարունակել է բղավել, որ ոստիկանության աշխատակից է, սակայն մի քանի կարգազանցներ շարունակել են գետնին ընկած վիճակում հարվածել նրան։ Դա տեսնելով` պահել է մի քանի կարգազանցի, որպեսզի չմոտենան գետնին ընկած ոստիկանին, որին արդեն օգնության են հասել մյուս ոստիկանները, իսկ քաղաքացիական հագուստով ոստիկանը մի կերպ կարողացել է դուրս գալ հարվածների տակից և նրա գլխից արյուն է հոսել։ Դրանից հետո ինքը և գումարտակի աշխատակից Սողոմոն Սարիբեկյանը կարգազանցներից մեկին, ով եղել է ակտիվ և դիմադրել է ոստիկաններին` բռնել և հանձնել են պարեկային ավտոմեքենայի մեջ գտնվող ոստիկաններին։ Այնուհետև մայթեզրի մոտ շղթա են կազմել, քաղաքացիներին արգելել են դուրս գալ Մաշտոցի պողոտա և պահանջել են չխանգարել ոստիկանների գործողություններին, քանի որ հաջողվել է առավել ակտիվ կարգազանցներին մեկուսացնել, նրանց ձեռքերից խլել փայտյա ձողերը և ոստիկանները սկսել են նրանց բերման ենթարկել։ Մինչև քննչական գործողությունների ավարտը` գտնվել է շղթայում։
Հետագայում, նշված դեպքերի վերաբերյալ համացանցում տեղադրված տեսագրությունները դիտելիս տեսել է, որ իրենց կողմից ոստիկաններին հանձնած անձը փայտով հարվածել է գետնին ընկած, քաղաքացիական հագուստով ոստիկանին և ակտիվ գործողություններ է կատարել՝ չենթարկվելով ոստիկաններին։ Իրենց աշխատակիցների հետ տեսագրությունների շուրջ զրուցելու ժամանակ պարզվել է, որ տվյալ անձը հանդիսանում է Հայկ Հարությունյանը, ում հետո բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Այդ քաշքշուկի ընթացքում ինքը որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել։ Այդ անկարգությունները տևել են շուրջ կես ժամ, որի ընթացքում ոստիկաններին հաջողվել է նրանց ձեռքերից խլել փայտերը և կարգազանցներին, առավել ակտիվիստներին և ոստիկաններին դիմադրություն ցույց տվողներին բերման ենթարկել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 147-149/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ավագ ոստիկան Կարեն Յուրիի Առուստամյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում, որտեղ «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ բողոքի ակցիա է կազմակերպվել։ Հրահանգի համաձայն` պետք է ապահովեին Օպերայից դեպի Բաղրամյան 26 հասցե գնացող երթի անվտանգությունը, որպեսզի երթի մասնակիցները քայլեին մայթերով և չխոչընդոտեին երթևեկությունը։ Երթի մասնակիցները` Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ դուրս գալով Մաշտոցի պողոտա` միանգամից մտել են ճանապարհի երթևեկելի մաս և չենթարկվելով ոստիկանների` մայթով քայլելու վերաբերյալ օրինական պահանջներին` Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ հարձակվել են իրենց վրա։ Երթի մասնակիցներից շուրջ 100 հոգի եղել են դիմակներով և ձեռքերին եղել են փայտյա մահակներ։ Հենց ճանապարհի վրա երթի մասնակիցները գետնին հարվածելու միջոցով սկսել են պայթեցնել ինքնաշեն պայթուցիչներ, որոնցից քարեր են թռել և ճանապարհի տվյալ հատվածը պատվել է ծխով։ Ակտիվիստներն իրենց ձեռքի մահակներով հարվածնել են ոստիկանության աշխատակիցներին, երթևեկությունը կանգ է առել, քանի որ այդ ամենը տեղի է ունեցել հենց ճանապարհի երթևեկելի մասում։ Երթի մասնակիցները գոռացել են «դրանք ոստիկաններ են` խփեք, ծեծեք»։ Այնուհետև սկսել են երթի առավել ագրեսիվ մասնակիցներին պառկեցնել գետնին, իսկ օգնության եկած ռեզերվի ոստիկանները նրանց բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Իր ուղղությամբ նույնպես հարվածներ են եղել, բայց չեն դիպչել իրեն կամ ձեռքով պահել է։ Ինքը որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել։ Դրանից հետո գումարտակի ծառայողներով շղթա են կազմել, որպեսզի տարածքը պահպանվի։ Գնալով` իրադրությունը հանդարտվել է։ Այդ ամենը տևել է 20-ից 25 րոպե։ Երթի մասնակիցները բարձրախոսով ասել են, որ գնալու են Բաղրամյան պողոտա։ Ինքը չի տեսել, որ որևէ մեկը երթի մասնակիցներից պահանջի չկատարել օրինախախտ գործողություններ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 157-159/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան Կարեն Յուրիկի Գալստյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում ծառայություն է իրականացրել։ Հրահանգի համաձայն` պետք է ապահովեին Օպերայից դեպի Բաղրամյան 26 հասցե գնացող երթի անվտանգությունը, որպեսզի երթի մասնակիցները քայլեին մայթերով և չխոչընդոտեին երթևեկությանը։ Երթի մասնակիցները դուրս գալով Մաշտոցի պողոտա` միանգամից մտել են ճանապարհի երթևեկելի մաս և չենթարկվելով մայթով քայլելու վերաբերյալ ոստիկանների օրինական պահանջներին` Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ հարձակվել են իրենց վրա։ Երթի մասնակիցներից շուրջ 100 հոգի եղել են դիմակներով և ձեռքերին եղել են փայտյա մահակներ։ Երթի մասնակիցները գետնին հարվածելու միջոցով սկսել են պայթեցնել ինքնաշեն պայթուցիչներ, որոնցից քարեր են թռել, տարածքը պատվել է ծխով, ձեռքի մահակներով հարվածել են ոստիկանության աշխատակիցներին, գոռացել են «դրանք միլիցա են, խփեք, ծեծեք»։ Ստեղծվել է խառը իրավիճակ և երթևեկությունը կանգ է առել։ Ինքը երթի առավել ագրեսիվ մասնակիցներին պառկեցրել է գետնին, իսկ օգնության եկած ռեզերվի ոստիկանները նրանց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Դրանից հետո գումարտակի ծառայողներով շղթա են կազմել և պահպանել դեպքի վայրը։
Չի կարող նշել, թե ով է հարվածներ հասցրել։ Ինքը մոտեցել է երթի մասնակիցներին և ասել, որ դուրս չգան երթևեկելի մաս։ Չի հիշում, թե ում է մոտեցել, քանի որ խառնաշփոթ է եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 160-162/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի հրամանատար Արտակ Արամի Ավետիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, իրենց գումարտակի 25-ից 30 աշխատակիցների հետ գտնվել է ռեզերվում` Երևանի Բայրոնի փողոցի մոտակայքում։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայից լսելով պայթյունների և գոռգոռոցների ձայներ` անմիջապես գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի հրամանատար Արթուր Վարդգեսյանը դասակներին հրահանգել է վազքով գնալ այդ ուղղությամբ։ Հասնելով Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտք տանող ճանապարհի սկզբնամաս` Երևանի Մաշտոցի պողոտայում տեսել են մարդկանց, այդ թվում` ոստիկանության աշխատակիցների կուտակում, որոնց մեջ երևացել են երկար, փայտյա ձողերով զինված և սպիտակ դիմակներով քաղաքացիներ։ Այդ տարածքում եղել են 150 անձինք և նրանցից 20-ից 25-ը գոռգոռացել, թափահարել են փայտերը։ Նրանցից ոմանք բռունցքի չափով ինչ-որ փաթեթներ են նետել ոստիկանների ոտքերի տակ, ինչի արդյունքում դրանք պայթել են և բոց, կայծեր և ծուխ է առաջացել, եղել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Վազելու ընթացքում, 20-ից 30 մետր հեռավորության վրա տեսել է, որ մայթեզրի մոտ կայանված ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի հետնամասում խառնաշփոթ է։ Այնտեղ փայտեր են թափահարել, իսկ քաղաքացիական հագուստով, միջին տարիքի մի տղամարդ գոռացել է, որ ոստիկանության աշխատակից է, բռնել է անկարգության մասնակիցներից մեկին և նրան քաշել դեպի պողոտայի միջնամաս` առանձնացնելով մյուսներից։ Նույն պահին նրա վրա վազել են անկարգության մի քանի այլ մասնակիցներ, որոնց մեջ եղել են դիմակներով անձինք և զինվորական հագուստով մի քաղաքացի, ովքեր փայտերով սկսել են հարվածել ոստիկանության այդ աշխատակցին, իսկ նրանցից մեկը գոռացել է` «միլիցա է, խփեք նրան»։ Ոստիկանին գցել են գետնին և 3-ից 4 հոգով շարունակել են փայտերով հարվածել նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Արթուր Վարդգեսյանի և ոստիկանության այլ աշխատակիցների հետ անմիջապես մոտենալով` փայտերով հարվածող քաղաքացիներին հետ են հրել և մեկուսացրել գետնին ընկած ոստիկանից, ում գլխից արյուն է հոսել։ Խառնաշփոթը շարունակվել է, որի ընթացքում տեսել է, որ պողոտայի բանուկ մասում, սպիտակ սպորտային հագուստով և դիմակը գլխին մի երիտասարդ ինչ-որ փաթեթներ է նետում գետնին` ոստիկանների ոտքերի տակ, որոնք պայթել են։ Ոստիկանները նրան բռնել և պառկեցրել են գետնին։ Այդ վայրում մարդկանց կուտակում է առաջացել և այդ կուտակման մեջ տեսնելով զինվորական հագուստով տղամարդուն` անմիջապես մոտեցել և բռնել է նրան, ում անուն-ազգանունը հետագայում իմացել է, որ Վարդան Վարդանյան է։ Նրան տարել և նստեցրել է Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի մոտ գտնվող, իրենց գումարտակի, 447ՈՍ02 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ Դրանից հետո անմիջապես մոտեցել և ձեռնաշղթա է անցկացրել իրենց աշխատակիցների կողմից գետնին պառկեցված անկարգության մասնակից, բարձրահասակ մի տղամարդու ձեռքերին։ Այնուհետև մայթեզրի մոտ կանգնած ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի մոտ աշխատակիցներին օգնել է բռնել սպիտակ սպորտային հագուստով քաղաքացուն և ոլորել է նրա ձեռքերը։ Հետագայում իմացել է, որ նա Ավետիս Ավետիսյանն է, ով մինչ այդ, պողոտայի միջնամասում պայթուցիչներ է պայթեցրել։ Խառնաշփոթ իրավիճակը, գոռգոռոցները և պայթյունները տևել են շուրջ 10 րոպե։ Այդ ընթացքում գումարտակի աշխատակիցները և օգնության հասած ոստիկանության այլ աշխատակիցներ մի կերպ կարողացել են հանդարտեցնել իրավիճակը, բռնել անկարգությունների մասնակիցներին և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 172-174/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի ջոկի հրամանատար, ոստիկանության ավագ սերժանտ Սարգիս Հովհաննեսի Պողոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ից, ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կազմում ծառայություն է իրականացրել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի մոտ՝ Բայրոնի փողոցում։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում հրահանգ է տվել շտապ շարժվել դեպի Մաշտոցի պողոտա՝ Օպերայի կողմ։ Իրենց գումարտակի մյուս աշխատակիցների հետ անմիջապես վազքով շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա և ճանապարհին տեսել են, որ Օպերայի շենքի մոտ մարդկանց բազմություն է, ովքեր գտնվել են փողոցի երթևեկելի մասում, խափանել են երթևեկությունը, խախտել հասարակական կարգը, աղմկել, գոռգռացել են, տիրել է խառնաշփոթ իրավիճակ, լսվել են պայթյունի ձայներ և ծուխ է բարձրացել։ Ոմանց ձեռքերին եղել են փայտյա մահակներ, գլուխներին՝ սպիտակ դիմակներ։ Հասնելով Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմացի հատված` տեսել է, որ փողոցի երթևեկելի մասում, ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններից մեկը հասարակական կարգն ակտիվորեն խախտող և ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորող, շուրջ 30 տարեկան, նիհարավուն կազմվածքով, մուգ կաշվե բաճկոնով և ջինսե տաբատով մի տղայի պառկեցրել է գետնին։ Անմիջապես գումարտակի ոստիկան Մարտին Հարությունյանի հետ մոտեցել և բռնել են այդ պառկած տղամարդուն, որպեսզի նա չկարողանա վեր կենալ և փախչել, որից հետո նրան նստեցրել են «Գազել» մակնիշի ոստիկանական ավտոմեքենան` հանձնելով այդ ավոտմեքենայում գտնվող այլ ոստիկանների։ Այնուհետև շղթա են կազմել և հավաքված ժողովրդին դուրս են բերել Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մասից։ Այդ ընթացքում ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ անկարգության մասնակիցներին բռնել են և նստեցնելով ոստիկանության ավտոմեքենաները՝ բերման են ենթարկել։ Տեղում իմացել են, որ նշված անկարգության մասնակիցները, ովքեր եղել են «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները, մինչև իրենց գալը` փայտերով ծեծի են ենթարկել ոստիկանության մի շարք աշխատակիցների` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ։ Ինքը որևէ մեկին չի մոտեցել և չի հարվածել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 175-176/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ, ոստիկանության լեյտենանտ Հրաչյա Գուրգենի Արզումանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում` Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտ, «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ, մի խումբ քաղաքացիների կողմից բողոքի ակցիա է կազմակերպվել։ Իրենց գումարտակը գտնվել է Երևանի Բայրոնի փողոցում` որպես ռեզերվ։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում Մաշտոցի պողոտայից լսելով պայթյունների և գոռգոռոցների ձայներ` վազքով գնացել են այդ ուղղությամբ։ Հասնելով Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի դիմաց` Երևանի Մաշտոցի պողոտայում տեսել է 100-ից 150 քաղաքացիների, որոնցից 20-ից 25 հոգի գտնվել են պողոտայի երթևեկելի հատվածում։ Հեռվից տեսել է, որ այդ քաղաքացիների մի մասի ձեռքերին փայտյա ձողեր են եղել, իսկ գլուխներին՝ սպիտակ դիմակներ։ Փողոցում խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել։ Նրանք գոռգոռացել, ինչ-որ բաներ են պայթեցրել այդտեղ գտնվող ոստիկանների ոտքերի տակ, որից ծուխ է առաջացել։ Ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են այդ մարդկանց հանդարտեցնել, ապահովել հասարակական կարգը, սակայն նրանցից ոմանք չեն ենթարկվել։ Անմիջապես օգնել է իրենց գումարտակի և այլ ստորաբաժանումների ոստիկաններին` բռնել և ոստիկանական ավտոմեքենաները նստեցնել անկարգության մի քանի մասնակիցների, ինչպես նաև հասարակական կարգն ապահովելու և տիրող խառնաշփոթը վերացնելու գործում։ Խառնաշփոթ իրավիճակը և գոռգոռոցները տևել են 10-ից 15 րոպե։ Այդ ընթացքում կարողացել են հանդարտեցնել իրավիճակը, բռնել անկարգության մասնակիցներին, տանել ավտոմեքենաների մոտ, որոնցով նրանց բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Իմացել է, որ մինչ այդ ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ փայտերով հարվածների, ինչպես նաև պայթյունների արդյունքում ստացել են մարմնական վնասվածքներ։
Քաղաքացիական հագուստով որևէ ոստիկանի չի ճանաչել։ Փողոց դուրս եկած քաղաքացիներին ինքը հորդորել է դուրս գալ մայթ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 180-182/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկանության ավագ սերժանտ Վահագն Վարազդատի Գևորգյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ից, ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի կազմում, Երևան քաղաքի Բայրոնի փողոցում ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում հրաման է տրվել շտապ գնալ դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Գումարտակի մյուս աշխատակիցների հետ անմիջապես վազքով շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա՝ Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի կողմ։ Դեռևս տեղ չհասած` տեսել է, որ Օպերայի շենքի մոտ հավաքված են շուրջ 80 քաղաքացիներ, որոնց մի մասը գտնվել է փողոցի երթևեկելի մասում։ Նրանք խախտել են հասարակական կարգը, խափանել են երթևեկությունը և աղմկել։ Պայթուններ են հնչել և ծուխ է բարձրացել։ Ոմանց ձեռքերին եղել են փայտյա մահակներ, գլուխներին՝ սպիտակ դիմակներ։ Հասնելով Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի շենքի ծառայողական մուտքի դիմացի հատված` տեսել է, որ 30-ից 35 տարեկան, միջին կազմվածքով, մոխրագույն բաճկոնով մի երիտասարդ փողոցի երթևեկելի մասում ագրեսիվ պահվածքով խախտել է հասարակական կարգը, աղմկել և չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններից մեկի հետ բռնել են նրա ձեռքերից և հանձնել են իրենց մոտեցած, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2 ոստիկանների, ովքեր նրան տարել և նստեցրել են ոստիկանական ավտոմեքենաներից մեկը։ Այնուհետև շղթա են կազմել և հավաքված ժողովրդին դուրս են բերել Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մասից։ Այդ ընթացքում ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ բռնել են անկարգության մասնակիցներին և նստեցնելով ոստիկանության ավտոմեքենաները՝ բերման են ենթարկել։ Տեղում իմացել են, որ նշված անկարգության մասնակիցները, ովքեր եղել են «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները, մինչև իրենց գալը` փայտերով ծեծի են ենթարկել ոստիկանության մի շարք աշխատակիցների` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 233-234/
Վկա Ալեքսան Ստեփանի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, անձնական օգտագործման, «Պեժո 405» մակնիշի, 01 ՍԼ 506 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով, իր հոր հորաքույր Սիրանուշ Հովհաննիսյանի հետ տուն վերադառնալու ճանապարհին, հասնելով Մաշտոցի և Բաղրամյան պողոտաների հատման խաչմերուկի շրջանաձև հրապարակին` կանգնել է լուսացույցի տակ և հեռվից նկատել է, որ Օպերային հարակից Մաշտոցի պողոտայում իրարանցում է և փողոցի ձախակողմյան մայթին հարակից հատվածից ծուխ է բարձրանում։ Անցնելով Օպերայի մոտով` տեսել է, որ փողոցի ձախակողմյան հատվածում, հիմնականում մայթին մոտ իրարանցում է, բազմություն և ոստիկաններ են հավաքված, խառը իրավիճակ է, մարդկանց և ոստիկանների միջև հրմշտոց է։ Վայրկյաններ անց շարժվել և դուրս է եկել այդ հատվածից։
Լրատվամիջոցներից և համացանցում տեղադրված տեսագրություններից տեղեկացել է, որ այդ հատվածում, ոստիկանների և Շանթ Հարությունյանի, նրա կողմնակիցների միջև բախում է տեղի ունեցել։ Տեսանյութերից տեղեկացել է նաև, որ Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների ձեռքերին եղել են փայտե մահակներ և գետնին ինչ-որ բաներ նետելով` նրանք պայթյուններ են առաջացրել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 241-242/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, իրենց գումարտակը Երևան քաղաքի Բայրոնի փողոցում ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում հրաման են ստացել անմիջապես գնալ Մաշտոցի պողոտա, որտեղ ինչ-որ անկարգություններ են կատարվել։ Օպերայի մոտակայքում լսել են պայթյունի ձայներ։ Հասնելով Մաշտոցի պողոտա` հեռվից տեսել է, որ Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի շենքի ծառայողական մուտքի դիմաց, պողոտայի հատվածում խառնաշփոթ իրավիճակ է, երթևեկությունը խցանված է եղել, հավաքված են եղել մարդիկ, որոնց մի մասի և ոստիկանների միջև քաշքշուկ է եղել։ Տեղում իմացել են, որ մինչև իրենց գալն այդ քաղաքացիների մի մասը փայտերով բռնություն են գործադրել հասարակական կարգը պահպանող և այնտեղ գտնված ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ։ Այդ անձինք Ազատության հրապարակում Շանթ Հարությունյանի կազմակերպած հանրահավաքի մասնակիցներից են եղել, որոնց մի մասի գլուխներին սպիտակ դիմակներ են եղել։ Ոստիկանության այլ աշխատակիցների օգնել է հավաքված մարդկանցից առավել ակտիվներին և հասարակական կարգը խախտողներին ոստիկանական ավտոմեքենաները նստեցնելու գործում, որոնց ոստիկանության այլ աշխատակիցներ բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 243-244/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ջոկի հրամանատար Մանուկ Հակոբի Նիկողոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, Երևան քաղաքի Բայրոնի փողոցում իրենց գումարտակը ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում հրահանգ են ստացել ծառայությունը շարունակել Ազատության հրապարակում, քանի որ երթ պետք է տեղի ունենար։ Իրենց գումարտակի 20-ից 25 աշխատակիցներով Մաշտոցի պողոտայով գնացել են Օպերայի մոտ։ Հասնելով Մաշտոցի պողոտա` տեսել է, որ խառնաշփոթ իրավիճակ է։ Ոստիկանները բերման են ենթարկել ոստիկանների օրինական պահանջներին չենթարկվող, առավել ակտիվություն ցուցաբերող, ոստիկաններին դիմադրող, քաշքշող և հարվածող քաղաքացիներին, ովքեր Շանթ Հարությունյանի հետ երթի մասնակիցներ են եղել։ Ինքը նույնպես օգնել է ոստիկաններին այդ գործում։ Տեղեկացել է նաև, որ Շանթ Հարությունյանն ու նրա հետ երթի մյուս մասնակիցները փայտե մահակներով հարվածել են ոստիկաններին և պայթուցիչներ են նետել ոստիկանների ոտքերի տակ։ Գետնին նկատել է պայթյունի հետքեր և ինքնաշեն պայթուցիչներ՝ փաթեթավորված պոլիէթիլենային փաթեթներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 254-255/
Վկա, «Լեսօնա» ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Արմեն Պողոսի Տեր-Մովսիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում գործող իրենց ընկերության գրասենյակ գնալու ճանապարհին, Թումանյան փողոցի խաչմերուկից աջ թեքվելով` մտել է Մաշտոցի պողոտա և տեսել, որ Օպերային հարակից Մաշտոցի պողոտայի բանուկ հատվածում, հենց երթևեկելի հատվածում իրարանցում է և ինչ-որ մարդկանց և ոստիկանների միջև խառը քաշքշուկ է։ Այդ մարդկանց ձեռքերին եղել են փայտյա ձողեր և ոստիկանները փորձել են նրանց հանգստացնել, կարգի հրավիրել և ձեռքերից վերցնել փայտյա ձողերը։ Իրարանցման և խառնաշփոթի ժամանակ փողոցում ինչ-որ բաներ են պայթել, որից ծուխ է բարձրացել և ծխով պատել տարածքը։ Խառնաշփոթ իրավիճակի պատճառով ավտոմեքենաներն առաջ չեն շարժվել։ Երբ ցանկացել է անցնել այդ հատվածով` այդ անձանցից մեկը, ով դիմադրել է ոստիկաններին և չի ենթարկվել նրանց, ընդհուպ մեջքով հենվել է իր ավտոմեքենայի առջևի մասին, իսկ ոստիկանները ցանկացել են նրան մի կողմ տանել, բայց նա չի ենթարկվել։ Երբ թիկունքով դեպի իր ավտոմեքենան կանգնած տղային ոստիկանները տարել են մի կողմ` առանց ժամանակ կորցնելու ավտոմեքենան վարել և դուրս է եկել այդ հատվածից։ Հետագայում լրատվամիջոցներից տեղեկացել է, որ այդ անձինք, որոնց ձեռքերին եղել են փայտյա ձողեր և ոստիկանների հետ քաշքշոցի մեջ են գտնվել` եղել են Շանթ Հարությունյանն ու նրա մի խումբ կողմնակիցները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 261-263/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 1-ին դասակի ավագ ոստիկան Համազասպ Աշոտի Լալայանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ.-ի նոյեմբերի 5-ին Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում ծառայություն է իրականացրել, որտեղ Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ բողոքի ակցիա է կազմակերպվել։ Հրահանգի համաձայն` պետք է ապահովեին Օպերայի մոտից դեպի Բաղրամյան 26 հասցե գնացող երթի անվտանգությունը, որպեսզի երթի մասնակիցները քայլեին մայթերով և չխոչընդոտեին երթևեկությունը։ Երթը սկսվելուց հետո երթի մասնակիցների հետ քայլել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Հասնելով Օպերայի ծառայողական մուտքի դիմաց` երթի 100-ից 150 դիմակավորված մասնակիցներ փայտե մահակներով անսպասելի դուրս են եկել ճանապարհի երթևեկելի հատված։ Դա տեսնելով` ոստիկանության աշխատակիցները կոչ են արել երթի մասնակիցներին դուրս գալ ճանապարհի երթևեկելի մասից, սակայն երթի մասնակիցներն անտեսել են ոստիկանների օրինական պահանջները և ձեռքի փայտյա մահակներով հարձակվել են ոստիկանության աշխատակիցների վրա։ Միաժամանակ երթի մասնակիցների մի մասը սկսել է գետնին հարվածելու միջոցով պայթեցնել ինքնաշեն պայթուցիչներ, որոնց հետևանքով դրանց միջից քարե բեկորներ ու կայծեր են թռել։ Դրանից հետո քաղաքացիական հագուստով երկու անձինք ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և նույնպես պահանջել են դադարեցնել անօրինական գործողությունները, սակայն երթի մասնակիցները փայտյա մահակներով հարվածել են այդ երկու ոստիկաններին։ Վերջիններս հարվածների հետևանքով ընկել են գետնին և երթի մասնակիցները չդադարեցնելով հարվածել նրանց` բացականչել են «ոստիկաններ են, խփեք»։ Մաշտոցի պողոտայի ողջ երթևեկությունը կանգնել է և երթի մասնակիցները չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Այդ ժամանակ փորձել են կանխել անօրինական գործողությունները, ձեռնաշղթաներ են կապել երթի առավել ակտիվ մասնակիցների ձեռքերին և սպասել են լրացուցիչ ուժերի ժամանելուն։ Իրենց գումարտակի ռեզերվի հասնելուց հետո մոտեցել են նաև լրացուցիչ ուժերը։ Շրջան են կազմել և երթի մասնակիցներին առանձնացնելով` առավել ակտիվներին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
Մինչև երթի սկսվելը` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ
գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ Արթուր Խուդինյանն իրեն ասել է, որ երթի մասնակիցները գնալու են Բաղրամյան 26 հասցե։ Տեսել է, որ հարվածում են քաղաքացիական հագուստով մի անձի, բայց չի հիշում, թե ովքեր են եղել նրան հարվածողները։ Հիշում է, որ երթի մասնակիցների` փողոց դուրս գալու ժամանակ Մաշտոցի պողոտայում երթևեկություն է եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 40-43/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ
գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ Արթուր Սամվելի Խուդինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, իրենց գումարտակի մի մասը` գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի ղեկավարությամբ, Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում` Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայքում ծառայություն է իրականացրել, քանի որ մի խումբ քաղաքացիներ Ազատության հրապարակում բողոքի ակցիա են կազմակերպել` «Ցեղակրոն» կուսակցության ղեկավար Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում իրենց տեղեկացրել են, որ նշված քաղաքացիները պատրաստվում են չարտոնված երթ կազմակերպել։ Իրենք չեն իմացել, թե որ ողղությամբ են նրանք պատրաստվում գնալ։ Իրենց գումարտակի շուրջ 10 ոստիկաններ, այդ թվում` նաև ինքը և հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը կանգնած են եղել Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտք տանող ճանապարհի սկզբնամասում` Երևանի Մաշտոցի պողոտային հարակից հատվածում։ Երթի մասնակիցները, որոնք եղել են շուրջ 100 հոգի` հասել են իրենց։ Տեսել են, որ նրանցից 20-ից 25-ը կրում են «Գայ Ֆոքսի» դիմակներ, իսկ ձեռքերին` մեկից մեկուկես մետր երկարությամբ կլոր, փայտյա մահակներ կան, որոնք հավանաբար բահերի բռնակներ են եղել։ Երթի մասնակիցները` Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ, փորձել են մտնել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մաս, սակայն իրենց հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանն ու ինքը նրանց փորձել են կանգնեցնել, որպեսզի պողոտայի բնականոն երթևեկությունը չխաթարվի և պահանջել են երթը մայթերով կատարել։ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները չեն կատարել իրենց օրինական պահանջը, դուրս են եկել պողոտայի երթևեկելի մաս և կանգնեցրել են երթևեկող ավտոմեքենաների ընթացքը։ Ստիպված են եղել կանգնեցնել նրանց և իրենց օրինական պահանջը լսելի դարձնել։ Նույն պահին նախ Շանթ Հարությունյանը, ապա նրա որդին և նրանց կողմնակիցները, այդ թվում` նաև զինվորական հագուստով մի քաղաքացի, որոնք դիմակներով են եղել, սկսել են իրենց քաշքշել, գոռգոռալ, որից հետո իրենց ոտքերի տակ բռունցքի չափով ինչ-որ փաթեթներ են նետել, ինչի արդյուքնում պայթյուններ են տեղի ունեցել։ Այդ պայթյունների արդյունքում կրակ, բոց և ծուխ է առաջացել։ Դրանից հետո երթի մասնակից, դիմակներով անձինք, այդ թվում նաև Շանթ Հարությունյանը, իրենց ձեռքին եղած մահակներով սկսել են նախ սպառնալ, ապա նաև հարվածել ոստիկանության աշխատակիցներ Վարդան Գևորգյանին, իրենց հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանին և գումարտակի այլ աշխատակիցների։ Անմիջապես փորձել են այդ անկարգություն կատարող անձանց մեկուսացնել` թույլ չտալով, որպեսզի նրանք շարունակեն իրենց հակաօրինական գործողությունները, սակայն նրանք չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, քաշքշել և շարունակել են իրենց գործողությունները։ Իրենց հաջողվել է մի քանի փայտեր խլել նրանց ձեռքից, սակայն երթի մյուս մասնակիցները, որոնց մոտ մնացած են եղել այդ փայտերից, շարունակել են սպառնալ և հարվածել ոստիկանության աշխատակիցներին։ Մի պահ տեսել է, որ Օպերայի թատրոնի ծառայողական մուտքի կողմը տանող ճանապարհի սկզբնամասում` Մաշտոցի պողոտայի մայթի մոտ կանգնած, «Տոյոտա» մակնիշի ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի հետնամասում, քաղաքացիական հագուստով մի տղամարդ գոռալով, որ ոստիկան է` բռնել է անկարգության մասնակիցներից մեկին։ Նույն պահին երկու այլ անկարգության մասնակիցներ գոռալով` «միլիցա է», փայտերով հարվածել են այդ քաղաքացիական հագուստով տղամարդուն։ Այդ պահին քաղաքացիական հագուստով ևս մի տղամարդ միջամտել է և գոռացել, որ ինքը ոստիկան է, բռնել է սև սպորտային համազգեստով անկարգության նույն մասնակցին, քաշել է մի կողմ, սակայն նրա վրա հարձակվել են մի քանի անկարգության մասնակիցներ և գոռալով` «ոստիկան է, խփեք», մահակներով սկսել են հարվածել այդ ոստիկանին, նրան գցել են գետնին և շարունակել են մահակներով հարվածել։ Այդ տղամարդը, ում հարվածել են, ինչպես նաև նրա մոտ գտնվող այլ ոստիկաններ գոռացել են, որ նա ոստիկան է, սակայն Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները շարունակել են հարվածել։ Այդ ժամանակ կրկին պայթյուններ են եղել և ծխով պատվել է տարածքը, ուստի չի տեսել, թե այդ քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններին ինչպես են ազատել Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների ձեռքից։ Խառնաշփոթ իրավիճակ, գոռգոռոցներ և պայթյուններ են եղել։ Այդ ընթացքում ինչպես իրենց գումարտակի աշխատակիցները, այնպես էլ օգնության հասած ոստիկանության այլ աշխատակիցներ մի կերպ կարողացել են հանդարտեցնել իրավիճակը և բռնել անկարգությունների մասնակիցներին։ Վերջում, երբ արդեն ոստիկանական այլ ուժեր օգնության են հասել` այդ անկարգության մասնակիցներից շատերին ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Պարզվել է, որ երկու քաղաքացիական հագուստով ոստիկանները ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության աշխատակիցներ են։ Նրանք, ինչպես նաև իրենց գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը, գումարտակի ավագ ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանը և մի քանի այլ ոստիկաններ փայտերով հարվածների, ինչպես նաև պայթյունների արդյունքում մարմնական վնասվածքներ են ստացել։ Գեղամ Խաչատրյանի որովայնի աջ հատվածում եղել է պատռված վերք և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց։
Այդ անկարգությունը տևել է 10-ից 15 րոպե, որի ընթացքում Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները գոռգռացել են, փայտերով հարվածել են ոստիկանության աշխատակիցներին, պայթեցրել են ինչ-որ փաթեթներ, չեն ենթարկվել իրենց, ինչպես նաև ոստիկանության մյուս աշխատակիցների, այդ թվում` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալ Վալերի Օսիպյանի, ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանի օրինական պահանջներին, շարունակել են իրենց հակաօրինական գործողությունները, ուստի ստիպված են եղել ուժ կիրառել, որից հետո միայն կարողացել են բռնել այդ անձանց և բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Անձամբ ինքը որևէ մեկին ոստիկանության բաժին բերման չի ենթարկել, սակայն տեղում բռնել է նրանցից մի քանիսին, որոնց փոխանցել է ոստիկանության այլ աշխատակիցների, որոնք էլ նրանց բերման են ենթարկել։
Երթի մասնակիցների` Բաղրամյան 26 հասցե գնալու մասին իմացել է Գեղամ Խաչատրյանից։ Ինքը մոտեցել է Շանթ Հարությունյանին և հորդորել է դուրս գալ փողոցից։ Չի հիշում երթի մասնակիցների` փողոց դուրս գալու ժամանակ Մաշտոցի պողոտայում երթևեկություն եղել է, թե ոչ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 213-215/
Վկա Կարեն Վիլիկի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, պայմանավորվածության համաձայն, Ազատության հրապարակում հանդիպել է իր ընկեր Սուրեն Սահակյանին և միասին զբոսնել են։ Հրապարակում 10-ից 15 րոպե զբոսնելուց հետո Մաշտոցի պողոտայի կողմից աղմուկ և պայթյունի նմանվող ձայներ է լսել։ Հետաքրքրությունից դրդված` գնացել է այդ ուղղությամբ։ Մաշտոցի պողոտա չհասած` նկատել է շուրջ 100 անձանց, ովքեր փողոցով ցրված են եղել և տարբեր բացականչություններ են կատարել, որոնց բովանդակությունը չի հիշում։ Նկատել է նաև ոստիկանների, ովքեր փորձել են հանդարտեցնել հասարակությանը։ Երբ մոտեցել է ամբոխին՝ պարզելու համար, թե ինչ է կատարվում` նկատել է իր ընկեր Վահագն Մինասյանին, սակայն չի հասցրել նրա հետ խոսել, քանի որ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
Իր նկատմամբ բռնություն կիրառվել է միայն բերման ենթարկելիս։ Ոստիկաններից ճանաչել է Գեղամ Խաչատրյանին և Արթուր Խուդինյանին։ Տեսել է, որ ոստիկանները պատ են կազմել և հրել են քաղաքացիներին։ Լսել է, որ քաղաքացիները գոռացել են, որ չհարվածեն, քանի որ քաղաքացիների նկատմամբ ակնհայտ բռնություն է կիրառվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 15-16/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի հրամանատար Արմեն Ռուդիկի Բարսեղյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակի շրջակայքում ծառայություն է իրականացրել, որտեղ մի խումբ քաղաքացիների կողմից, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ բողոքի ակցիա է իրականացվել։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում բողոքի ակցիայի մասնակիցները դուրս են եկել պլանավորված երթի և ըստ Շանթ Հարությունյանի՝ ցանկացել են ուղևորվել Նախագահի նստավայր։ Իրենց հրահանգավորել են ուղեկցել երթը, թույլ չտալ երթի մասնակիցներին դուրս գալ երթևեկելի գոտի, որպեսզի չխոչընդոտեն երթևեկությանը և երթն անցկացնեն մայթով։ Երթի մասնակիցները Շանթ Հարությունյանի, զինվորական հագուստով անծանոթ մի տղամարդու, ինչպես նաև 1-2 անձանց ուղեկցությամբ դուրս են եկել Օպերայի ծառայողական մուտքից և քայլել ճանապարհի երթևեկելի մասի ուղղությամբ։ Երբ հասել են փողոցի բանուկ հատվածին` իրենք պահանջել են դուրս չգալ երթևեկելի գոտի, չխոչընդոտել երթևեկությանը և երթը շարունակել մայթով, սակայն երթի մասնակիցները չենթարկվելով իրենց օրինական պահանջներին` հայհոյել և փայտյա մահակներով հարվածներ են հասցրել ոստիկանության աշխատակիցներին։ Այնուհետև նրանք գրպաններից հանել են ինքնաշեն պայթուցիկներ և նետել են ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ։ Միանգամից խառնաշփոթ է սկսվել։ Նշված գործողությունների մեջ առավել ակտիվ է եղել զինվորական համազգեստով անձը՝ Վարդան Վարդանյանը, Շանթ Հարությունյանը, Միսակ Առաքելյանը, որոնց տվյալներն իմացել է հետագայում՝ ոստիկանություն բերման ենթարկելուց հետո։ Նկատել է, թե ինչպես է Միսակ Առաքելյանը Մաշտոցի պողոտայի բանուկ հատվածում պայթուցիկներ նետում ոստիկանության աշխատակիցների ուղղությամբ։ Նկատել է նաև, որ Վարդան Վարդանյանն իր ձեռքի փայտյա մահակով հարվածել է ոստիկանության աշխատակիցներին, ովքեր եղել են ոստիկանության համազգեստով և փորձել են բերման ենթարկել օրինախախտներից մեկին։ Կոնկրետ չի նկատել, թե նրա հարվածն ում է դիպչել։ Այդ պահին ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը Վարդան Վարդանյանին մի կողմ է քաշել։ Մինչ այդ նկատել է նաև, որ Վարդան Վարդանյանը փայտյա մահակով հարվածել է ոստիկանության մի աշխատակցի, ով այդ պահին եղել է քաղաքացիական հագուստով։ Նա ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից, սակայն Վարդան Վարդանյանը շարունակել է հարվածել նրան։ Վերջինս ընկել է գետնին և նրա գլխից արյուն է հոսել։ Իր հետ ծառայություն իրականացնող Արսեն Սարգսյանի հետ մոտեցել է պայթուցիկներ նետող Միսակ Առաքելյանին և ֆիզիկական ուժի գործադրմամբ նրան տարել են դեպի պարեկային ավտոմեքենան։ Այդ ընթացքում Վարդան Վարդանյանը փորձել է խոչընդոտել իրենց գործողություններին և թույլ չտալ Միսակին բերման ենթարկել։ Նա ձեռքերով հրել, քաշքշել է իրեն և փակել է ճանապարհը։ Միսակ Առաքելյանին նստեցնելով ավտոմեքենան` ֆիզիկական ուժի գործադրմամբ Վարդան Վարդանյանին նույնպես նստեցրել են ավտոմեքենան և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 45-48/
Վկա Ռուբեն Վանիչկայի Պետրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին Աբովյանից եկել է Երևան` գործակալության միջոցով աշխատանք գտնելու համար։ Աբովյան փողոցի սկզբնամասում իջել է Երթուղային տաքսուց և քայլել է դեպի Օպերայի հրապարակ։ Այնտեղ նկատել է քաղաքացիների մի խումբ, այդ թվում՝ Շանթ Հարությունյանին։ Հասկացել է, որ վերջինս պետք է ելույթ ունենա։ Հետաքրքրությունից ելնելով` մոտեցել է ամբոխին։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում Շանթ Հարությունյանը բավականին ագրեսիվ ելույթ է ունեցել՝ վիրավորական արտահայտություններ հնչեցնելով ներկա իշխանությունների հասցեին։ Մինչ այդ նկատել է, որ Օպերայի մուտքի հարևանությամբ դրված են եղել փայտե մահակներ։ Հասկացել է, որ երթի մասնակիցներն այդ փայտերը ձեռքերին պետք է շարժվեն դեպի Նախագահի նստավայր։ Դա հասկանալի է եղել նաև Շանթ Հարությունյանի ելույթից, քանի որ վերջինս հայտարարել է, որ եթե ապօրինաբար խոչընդոտեն իր կամ իր համախոհների երթին` ապա այդ փայտե մահակները կօգտագործեն նրանց դեմ։ Ելույթն ավարտելուց հետո Շանթ Հարությունյանը և համախոհները, որոնց գլխին եղել են դիմակներ, վերցնելով փայտյա մահակները` շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա, որտեղ փորձել են չթույլատրվող երթևեկելի մասով հատել ճանապարհը։ Այդ պահին հետ է մնացել և չի նկատել, թե ինչպես է վիճաբանություն սկսվել, սակայն ականատես է եղել, որ Շանթ Հարությունյանը և նրա համախոհները փայտյա մահակներով հարվածել են քաղաքացիական հագուստով անձանց, ովքեր, ըստ տեղում իրեն հասած խոսակցությունների` մինչ այդ ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Նկատել է նաև, որ քաշքշոց և հրմշտոց է առաջացել նրանց և ոստիկանների միջև։ Շանթ Հարությունյանի հետ գտնվող դիմակավոր անձանց մոտ եղել են նաև պայթուցիկ նյութեր, որոնք վերջիններս նետել են Մաշտոցի պողոտայի ճանապարհին։ Դրա հետևանքով պայթյուն է լսվել և ծուխ է առաջացել։ Նկատել է նաև վնասվածքներ ստացած անձանց։ Նշված իրավիճակը տևել է 15-ից 20 րոպե, որից հետո ոստիկանության աշխատակիցները ցուցարարներին բերման են ենթարկել։ Այդ ընթացքում հնչած պայթյունի մի քանի ուժեղ ձայներից խառնաշփոթ է սկսվել, որի հետևանքով ինքը վախեցել է, վատ է զգացել և նստել է Մաշտոցի պողոտայում գտնվող մայթին։ Այնուհետև ոստիկանության աշխատակիցները ոմանց բերման են ենթարկել ոստիկանություն, այդ թվում՝ նաև իրեն։ Ինքը տառապում է «Էպիլեպսիա» հիվանդությամբ և այդ պայթյունները լսելուց վախեցել ու իրեն վատ է զգացել։ Որևէ կերպ չի խառնվել և չի մասնակցել տեղի ունեցածին։ Չի նկատել, թե կոնկրետ ովքեր են պայթուցիկ նյութեր պայթեցրել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 105-106, հատոր 4, գ.թ. 241-243/
Վկա Վահագն Սեյրանի Մինասյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Թումանյանի արձանի մոտ պայմանավորվել է հանդիպել իր ծանոթների հետ։ Նշված վայրում իր ծանոթներին հանդիպելուց հետո նկատել է շուրջ 50 հոգուց բաղկացած մարդկանց բազմություն, ովքեր լսել են կիթառ նվագող ինչ-որ մեկին։ Շուրջ 20 րոպե անց հավաքվածները քայլել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Քանի որ Մաշտոցի պողոտայում հավաքված են եղել նաև ոստիկանության աշխատակիցներ։ Ինքը նույնպես միացել է երթին՝ հորդորելու համար, որպեսզի քաղաքացիները բախումների չգնան ոստիկանների հետ։ Այդ ժամանակ Օպերայի շենքի և Մաշտոցի պողոտայի միջնամասում գտնվող ցայտաղբյուրի մոտ լսել է պայթյունի ձայներ, իսկ Մաշտոցի պողոտայի վրա նկատել է ոստիկանների և քաղաքացիների իրարանցում, ինչպես նաև` ծուխ։ Նկատել է նաև, որ ոստիկանության աշխատակիցները ոմանց ձերբակալում են, իսկ ոմանց էլ դուրս են բերում մայթ։ Չի նկատել, թե ովքեր են իրականացրել պայթյունները։
Ինքն ականատես Է եղել, որ Շանթ Հարությունյանը պահանջել է սադրիչներին հեռու պահել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 121-122/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկան Վաղինակ Շահենի Մինասյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին Ազատության հրապարակում եղել է շրջիկ ծառայության մեջ։ Չնայած, որ ծառայությունն ավարտվել է ժամը 16։00-ին, սակայն վերադասից ցուցում են ստացել իրենց փոխարինող ոստիկանների հետ շարունակել ծառայությունը, քանի որ տեղեկություններ են ստացվել, որ Ազատության հրապարակում նստացույց կատարող անձինք պատրաստվել են անորոշ ուղղությամբ երթի դուրս գալ, իսկ իրենք պետք է ուղեկցեն երթը։ Երթի մասնակիցները եղել են շուրջ 100 հոգի։ Նրանք դիմակներ են կրել, իսկ նրանց ձեռքերին փայտյա մահակներ են եղել։ Երթի մասնակիցները Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտով դուրս գալով դեպի Մաշտոցի պողոտա` անցել են փողոցի երթևեկելի հատված։ Ոստիկանները փորձել են նրանց դուրս բերել երթևեկելի հատվածից։ Նրանք չենթարկվելով ոստիկանների օրինական պահանջներին` փայտյա մահակներով հարվածել են ոստիկաններին։ Ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են դադարեցնել բախումը` վերցնելով մահակները և առավել ակտիվներին բերման ենթարկելով, սակայն երթի մասնակիցներին հաջողվել է ծեծի ենթարկել ոստիկաններից մի քանիսին։ Բախման մասնակիցներից առավել ակտիվներին չի նկատել, քանի որ կանգնած է եղել ոստիկանների կազմած շղթայի հետևի շարքում։ Իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել։ Չի նկատել, թե ոստիկաններից ովքեր են տուժել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 148-149/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ վաշտի ոստիկան Ստեփան Միքայելի Սայադյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, 2-րդ վաշտի կազմում, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի տարածքում ծառայություն է իրականացրել։ Ժամը 17։10-ի սահմաններում ռադիոկապով հրահանգ է ստացել շտապ մոտենալ Մաշտոցի պողոտա։ Հասնելով Ֆրանսիայի հրապարակ՝ Օպերայի շենքի կողմից լսել է պայթյունի ձայներ։ Վազքով մոտենալով Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 հասցեի մոտ` Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմացի մայթում նկատել է, որ այնտեղ քաշքշուկ է, 80-ից 100 քաղաքացիներ` Շանթ Հարությունյանի ղեկավարությամբ չեն ենթարկվել այնտեղ գնտվող ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին։ Շանթ Հարությունյանը, ով այդ պահին գտնվել է մայթի վրա` չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին և հրելով, քաշքշելով նրանց` փորձել է հատել պողոտայի երթևեկելի հատվածը։ Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմացի մայթին հավաքված քաղաքացիները հետևելով Շանթ Հարությունյանին, հրելով և քաշքշելով ոստիկաններին` փորձել են դուրս գալ փողոցի երթևեկելի հատված։ Նույն պահին պայթյուններ են հնչել։ Ավագ լեյտենանտ Արթուր Օսիպյանը և 3-ից 4 աշխատակիցներ բռնել են Շանթ Հարությունյանին և նրան տարել են դեպի ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի պարեկային ավտոմեքենայի ուղղությամբ։ Մայթին հավաքված քաղաքացիները ոգևորվել և փորձել են հետևել Շանթ Հարությունյանին։ Նկատել է, որ այդ քաղաքացիներից տարեց, սպիտակակապտավուն բաճկոնով մի տղամարդ դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ և չենթարկվելով ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին` փորձել է հրելով և ուժ գործադրելով մուտք գործել փողոցի երթևեկելի մաս։ Նրա անօրինական գործողությունները կանխելու նպատակով, ՊՊԾ գնդի 2-րդ վաշտի ոստիկան Հայկ Կարճիկյանի հետ միասին, ֆիզիկական ուժի գործադրմամբ այդ տղամարդուն տարել և նստեցրել են այն նույն ավտոմեքենան, որտեղ վայրկյաններ առաջ նստեցրել էին Շանթ Հարությունյանին։ Մաշտոցի պողոտայից նրանց բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին գնալու ճանապարհին, ավտոմեքենայի մեջ Շանթ Հարությունյանը մի քանի անգամ հայտարարել է, որ պայթուցիչներն իրենն են եղել։ Կենտրոնականի բաժնում պարզել են, որ տարեց տղամարդը հանդիսանում է Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 147-150/
Վկա Լաուրա Հուսիկի Պետրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի Շոպրոնի փողոցի 4-րդ նրբանցքի թիվ 6 շենքի թիվ 28 բնակարանում։ Բնակվում է ամուսնու` Հակոբ Հարությունյանի, որդու` Հայկ Հարությունյանի, ամուսնու քրոջ` Անահիտ Հարությունյանի, դստեր` Հերմինե Հարությունյանի և վերջինիս դստեր` Աննա Օհանջանյանի հետ միասին։
2013թ. նոյեմբերի 6-ին, ժամը 15։30-ի սահմաններում, իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցներ, ներկայացրել են դատարանի որոշում, որի հիման վրա, հրավիրված ընթերակաների ներկայությամբ խուզարկել են իրենց բնակարանը և նկուղը։ Խուզարկության ընթացքում, որդու ննջասենյակի պահարանի ներքևի դարակից հայտնաբերել են մետաղյա տուփ, որի մեջ եղել է թղթով փաթաթած փոշի, իսկ փաթեթը կպչուն թափանցիկ ժապավենով փաթաթված է եղել։ Այդ թղթի փաթեթի վրա տղայի ձեռագրով, տպատառ ռուսերեն տառերով գրված է եղել «Նեն Բուտալ» /«НЕН-БУТАЛ»/ գրառումը։ Այդ փաթեթի մեջ եղած փոշին իրենց ներկայությամբ ոստիկանները կշռել են, որի քաշը կազմել է 1,9 գրամ։ Դրանից հետո այն փաթեթավորել, կնիքել և առգրավել են։ Այդ փաթեթը նախկինում չի տեսել որդու մոտ։
Հայկն ընդհանրապես դեղեր չի խմում, քանի որ չի սիրում դեղեր օգտագործել։ Ինքը չգիտի, թե այդ փոշին ինչ է և ինչի համար է նախատեսված։ Դա հայտնաբերվել է իր որդու պահարանից, որն օգտագործվում է միայն որդու կողմից։ Դա գրապահարան է, որտեղ Հայկը դնում է իր գրքերն ու թղթերը։ Իրենց նկուղի խուզարկության ժամանակ հայտնաբերել են մեկ հատ շատ հին պարկուճ, մի քանի գլանակներ, որոնք բարձրավոլտ էլեկտրական հոսանքի ապահովիչներ են։ Դրանք նույնպես ոստիկանները փաթեթավորել և առգրավել են։ Ինքը հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը պատկանում է իր որդի Հայկին, սակայն չգիտի, թե դրանք ինչպես է Հայկը ձեռք բերել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 200-201/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան Վիգեն Ռոմիկի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ նոյեմբերի 5-ին, իրենց գումարտակի մի մասը Երևանի Ազատության հրապարակում ծառայություն է իրականացրել։ Այնտեղ, արդեն մի քանի օր նստացույց է կատարել Շանթ Հարությունյանը, իսկ գումարտակի մյուս մասը, որպես պահեստային ուժ, իր հետ միասին տեղակայված է եղել Բայրոնի փողոցում։ Ժամը 17։00-ից 17։10-ի սահմաններում իր դասակի հրամանատար Արտակ Ավետիսյանից տեղեկացել է, որ Շանթ Հարությունյանն իր կողմնակիցների հետ միասին դուրս է եկել երթի։ Իրենք շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա՝ երթն ուղեկցելու համար։ Հասնելով Ֆրանսիայի հրապարակ` Մաշտոցի պողոտայի կողմից լսել են պայթյունի ձայներ։ Դրանից հետո ծուխ է բարձրացել։ Անմիջապես վազել են ձայնի ուղղությամբ։ Հասնելով Մաշտոցի պողոտայի Օպերայի հրապարակի հարակից տարածք` նկատել է, որ 50-ից 55 անձինք դուրս են եկել փողոցի երթևեկելի հատված, չեն ենթարկվել ոստիկանների` հասարակական կարգի խախտումը վերացնելու և ճանապարհի երթևեկելի մասից դուրս գալու վերաբերյալ պահանջներին։ Այդ անձինք կրել են սպիտակ դիմակներ և մի քանիսը փայտե մահակներով հարվածել են իրենց կարգի հրավիրող ոստիկաններին և նրանց ոստքերի տակ պայթուցիկներ են նետել։ Այնուհետև նկատել է, որ մի քանի ոստիկաններ փորձել են բերման ենթարկել մի երիտասարդի, ով մինչ այդ իր ձեռքին եղած փայտե մահակով հարվածներ է հասցրել ոստիկաններին, իսկ մեկ այլ երիտասարդ ագրեսիվ վարքագիծ է դրսևորել և ոստիկաններին քաշքշելով խոչընդոտել է նրանց՝ փայտե մահակով հարվածներ հասցնող երիտասարդին բերման ենթարկելուն։ Միայնակ մոտեցել է այդ երիտասարդին, ֆիզիկական ուժ է կիրառել և հեռացրել է։ Այդ պահին մոտեցել է ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենան, որի մեջ միայն վարորդն է նստած եղել և առաջարկել է բերման ենթարկվածին հասցնել ոստիկանության բաժին։ Երիտասարդին այդ ավտոմեքենան նստեցնելիս` նկատել է, որ իրենց գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ծառայության տեսուչ, ոստիկանության լեյտենանտ Գագիկ Կեսոյանը մեքենա է փնտրում` մեկ այլ բերման ենթարկվողի ոստիկանություն տեղափոխելու համար։ Ճանապարհային ոստիկանության տեսուչին խնդրել է ավտոմեքենան կանգնեցնել և ձայն է տվել Գագիկ Կեսոյանին։ Վերջինս բերման ենթարկվածին նստեցրել է ավտոմեքենան, որից հետո նշված անձանց բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ պարզվել է, որ իր կողմից բերման ենթարկվածը հանդիսանում է Աշոտ Սիմոնի Տերտերյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 151-153/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկան Լավրենտ Արմենի Գալստյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, ծառայություն է իրականացրել Ազատության հրապարակից դեպի Մաշտոցի պողոտա տանող ճանապարհահատվածում։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում իրենց հրահանգավորվել է մոտենալ դեպի Օպերայի մոտակայք, քանի որ Ազատության հրապարակում Շանթ Հարությունյանի անցկացրած հանրահավաքի մասնակիցները ցանկացել են դուրս գալ Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի գոտի, որի արդյունքում փակվել է ճանապարհի բանուկ հատվածը և խանգարվել է բնականոն երթևեկությունը։ Երբ հասել են նշված վայր` արդեն խառնաշփոթ իրավիճակ է տիրել։ Երթի մասնակիցներից ոմանք զինված են եղել բահի համար նախատեսված փայտյա բռնակներով և նրանց ձեռքերին նկատելի են եղել կասկածելի պոլիէթիլենային փաթեթներ, իսկ գլուխներին դրված են եղել դիմակներ։ Մինչ այդ ինչ-որ նյութեր պայթեցնելու հետևանքով տարածքը պատված է եղել ծխով։ Նրանց մի մասին ոստիկանները բերման են ենթարկել, մի մասը շարունակել է դրսևորել ագրեսիվ վարքագիծ, վիրավորական արտահայտություններ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին և հրմշտոց առաջացնելով` փորձել են ճեղքել ոստիկանական շղթան։ Ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ փորձել են հանդարտեցնել մասնակիցներին, կանխել լարված և հրահրիչ գործողությունները, սակայն նրանք չեն ենթարկվել։ Ոստիկանության աշխատակիցներն առավել ագրեսիվ պահվածք ունեցող անձանց մեկուսացրել են, իսկ ոմանք ոչ մի կերպ չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին։ Այդ ընթացքում իր ծառայակից Գրիգոր Աբգարյանի հետ բերման են ենթարկել ագրեսիվ պահվածքով մի երիտասարդի, որին ոստիկանական ավտոմեքենայով տեխափոխել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ պարզվել է, որ վերջինս հանդիսանում է Հովակիմ Սեյրանի Մակոյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 154-155/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկան Նարեկ Էդուարդի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 09։00-ից ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Ժամը 17։30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է Բայրոնի փողոցում` ռադիոկապով հաղորդել են, որ շտապ մեկնեն Ազատության հրապարակ։ Իր հետ ծառայություն իրականացնող ոստիկանների հետ անմիջապես գնացել է Ազատության հրապարակ և տեսել, որ մի խումբ քաղաքացիներ, որոնց մի մասի գլուխներին եղել են դիմակներ` Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի մասում խոչընդոտելով տրանսպորտի երթևեկությանն ու քաղաքացիների ազատ տեղաշարժին` տվել են հայհոյանքներ, բարձրաձայն գոռգոռացել, քաշքշել և իրենց ձեռքերում գտնվող մահակներով հարվածել են ծառայություն կատարող ոստիկանության աշխատակիցներին, նրանց ոտքերի տակ նետել են հրավառվող, լուսաձայնային պայթուցիք սարքեր, որոնց պայթելուց հետո կրակ և ծուխ է առաջացել, ինչպես նաև ստեղծվել է խառնաշփոթ իրավիճակ։ Այդ խմբի մեջ եղել է նաև Շանթ Հարությունյանը, ում մինչ այդ ճանաչել է դեմքով՝ Ազատության հրապարակում նստացույց անելու ժամանակ։ Տեսել է նաև նրա պաստառները, որոնց բովանդակությունն այժմ չի հիշում։ Շանթը բարձրաձայն գոռգոռալով` հորդորել է ամբոխին չենթարկվել ոստիկաններին։ Իր հետ ծառայություն իրականացնող ոստիկաններից մեկի հետ մոտենալով տրանսպորտի երթևեկությանը, անցորդների տեղաշարժին խոչընդոտող և ոստիկաններին դիմադրություն ցույց տվող ամբոխին ու նկատելով նրանց մեջ ավելի ագրեսիվ ու ակտիվ մարդկանց` նրանցից մեկին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Դրանից հետո վերադարձել են Մաշտոցի պողոտա և բերման ենթարկել երկրորդին, քանի որ նա նույնպես դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ։
Ոստիկանությունում պարզվել է, որ առաջին բերման ենթարկվածը հանդիսանում է Վրեժ Ստեփանի Զատիկյանը, իսկ երկրորդը՝ Մանուկ Միհրանի Հովիկյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 156-157/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 2-րդ վաշտի ոստիկան Հայկ Բագրատի Կարճիկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ից, ՊՊԾ գնդի 2-րդ վաշտի կազմում ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Բայրոնի փողոցում` Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի մոտ։ Ժամը 17։30-ի սահմաններում ռադիոկապով ղեկավարության կողմից հրահանգ է ստացել շտապ մոտենալ Մաշտոցի պողոտա։ Իրենց վաշտի մյուս աշխատակիցների հետ անմիջապես վազքով շարժվել է դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Հասնելով Օպերայի շենքի մոտ՝ նկատել է, որ Մաշտոցի պողոտայում՝ Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի հարևանությամբ, փողոցում պայթուցիկներ են պայթում, իսկ 70-ից 80 քաղաքացիներ՝ Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ, խախտում են հասարակական կարգը, չեն ենթարկվում այնտեղ ծառայություն իրականացնող ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին և խափանում են փողոցի երթևեկությունը։ Շանթ Հարությունյանը դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին և քաշքշել է նրանց։ Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմացի մայթին հավաքված են եղել քաղաքացիներ, որոնք հրելով և քաշքշելով ոստիկաններին` փորձել են դուրս գալ փողոցի երթևեկելի հատված։ Այդ պահին կրկին հնչել են պայթյուններ, իսկ Շանթ Հարությունյանը փորձել է վազել դեպի փողոց, սակայն ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են Շանթ Հարությունյանին և տարել դեպի ՊՊԾ գնդի հատուկ գումարտակի պարեկային ավտոմեքենայի կողմ։ Մայթին գտնվող քաղաքացիներից շուրջ 45 տարեկան, երկար, կիսաալեհեր մազերով մի տղամարդ, ում հագին եղել է սպիտակակապտավուն բաճկոն` սկսել է դրսևորել ավելի ագրեսիվ վարքագիծ, չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին և փորձել է ոստիկաններին հրելով, հարվածելով` մտնել փողոցի երթևեկելի մաս։ Ինքը ՊՊԾ գնդի 2-րդ վաշտի ոստիկան Ստեփան Սայադյանի հետ կանխել է այդ տղամարդու հակաօրինական գործողությունները և ֆիզիկական ուժ գործադրելով` նրան ուղեկցել ու նստեցրել են նույն ավտոմեքենան, որտեղ նստած է եղել Շանթ Հարությունյանը։ Իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելու կասկածանքով այդ քաղաքացուն և Շանթ Հարությունյանին Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 հասցեի մոտից բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու ճանապարհին, ավտոմեքենայի մեջ, Շանթ Հարությունյանը հայտարարել է, որ Մաշտոցի պողոտայում հենց ինքն է պայթուցիկներ պայթեցրել։ Բերման ենթարկված մյուս տղամարդը հայտարարել է, որ հանդիսանում է Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 158-159/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գրիգոր Խաչիկի Աբգարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, ծառայություն է իրականացրել Ազատության հրապարակից դեպի Մաշտոցի պողոտա տանող ճանապարհահատվածում։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում իրենց հրահանգավորել են մոտենալ դեպի Օպերայի մոտակայք, քանի որ հանրահավաքի մասնակիցները ցանկացել են դուրս գալ երթևեկելի գոտի` դեպի Մաշտոցի պողոտա, որի արդյունքում փակվել է ճանապարհի բանուկ հատվածը և խանգարվել է բնականոն երթևեկությունը։ Երբ հասել են նշված վայր` արդեն խառնաշփոթ իրավիճակ է տիրել։ Երթի մասնակիցներից ոմանք զինված են եղել բահի համար նախատեսված փայտյա բռնակներով։ Նրանց ձեռքերում նկատելի են եղել կասկածելի պոլիէթիլենային տոպրակներ, իսկ գլուխներին դրված են եղել դիմակներ։ Նրանց մի մասին ոստիկանները բերման են ենթարկել, մի մասը շարունակել են դրսևորել ագրեսիվ վարքագիծ և վրդովված պահվածք։ Նրանք վիրավորական արտահայտություններ են հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին և հրմշտոց առաջացնելով` փորձել են ճեղքել ոստիկանական շղթան։ Ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ փորձել են հանդարտեցնել մասնակիցներին, կանխել լարված և հրահրիչ գործողությունները, սակայն նրանք չեն ենթարկվել։ Դրանից հետո իրենք սկսել են առավել ագրեսիվ պահվածք ունեցող անձանց մեկուսացնել։ Այդ ընթացքում իր ծառայակից, իրենց մյուս վաշտի աշխատակից Աբել Վարդանյանի հետ միասին, Ազատության հրապարակի արձանների հետնամասից բերման են ենթարկել մի անձի, ում ձեռքում մինչ այդ նկատել են գնդաձև պոլիէթիլենային կասկածելի տոպրակ։ Նրան նստեցնելով ոստիկանության ավտոմեքենան` տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ վերջինս հանդիսանում է Հովհաննես Արմենակի Ղազարյանը։ Մինչև Հովհաննես Ղազարյանին բերման ենթարկելը` Ազատության հրապարակի արձանների հետնամասից` աստիճանների մոտից, իրենց գումարտակի ծառայող Լավրենտ Գալստյանին օգնել է բերման ենթարկել մի քաղաքացու։ Նրան նույնպես ուղեկցել են ոստիկանական ավտոմեքենան և տարել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ պարզվել է, որ վերջինս հանդիսանում է Հովակիմ Մակոյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 160-161/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկան Կարեն Սեդրակի Հունանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 09։00-ին գտնվել է աշխատանքի վայրում` որպես լրացուցիչ ծառայությունների համար ռեզերվային ուժ։ Նույն օրը, ժամը 17։00-ի սահմաններում հրահանգ են ստացել ուղևորվել Մաշտոցի պողոտա` Ազատության հրապարակում հասարակական կարգը պահպանելու համար։ ՊՊԾ գնդի ծառայողական ավտոմեքենաներով գնացել են Մաշտոցի պողոտա։ Երբ հասել են Մաշտոցի պողոտա` նկատել է, որ ավտոմեքենաների կուտակումներից տրանսպորտային երթևեկությունը կանգնած է, հրապարակի մոտ հավաքված են մի խումբ մարդիկ, որոնցից ոմանց ձեռքին եղել են փայտե մահակներ, իսկ գլուխներին` ինչ-որ սպիտակավուն դիմակներ։ Այնտեղ գտնվող ոստիկանները փորձել են պահպանել հասարակական կարգը և մարդկանց ձեռքից վերցնել փայտե մահակները։ Տեղ հասնելուն պես հրամանատարության կողմից կարգադրություն է ստացվել օղակ կազմել և չթողնել մարդկանց հոսքը դեպի ճանապարհի երթևեկելի գոտի, ազատել ճանապարհը մի խումբ անձանցից, պահպանել հասարակական կարգը, հանգստացնել ամբոխին, փորձել նրանց ձեռքից վերցնել փայտե մահակները, իսկ ավտոմեքենաների երթևեկությունը խոչընդոտող գործողությունները` կասեցնել։ Գնահատելով իրավիճակը` իրենց կողմից ամբոխին նախազգուշացումներ են տրվել` երթևեկությունն ապահովելու, հասարակական կարգը չխախտելու և ավտոմեքենաների շարժը խոչընդոտող գործողությունները դադարեցնելու համար։ Նրանք անտեսել են ոստիկանների օրինական պահանջները, դրսևորել են անհնազանդություն և ագրեսիվ վարքագիծ։ Նրանք բարձրաձայն բղավել են, որ հարվածել և վառել է պետք ոստիկաններին և նմանատիպ այլ արտահայտություններ են կատարել։ Ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը, ում ներկայումս չի հիշում, մատնացույց է արել ամբոխի մեջ եղած մի անձի և ասել, որ նա քաշքշել է ոստիկանների համազգեստից և հարվածներ հասցրել, ուստի պետք է նրան բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Ինքը և իրենց դասակի ոստիկան Աղասի Գրիգորյանը նշված անձին ուղեկցել են ՊՊԾ ծառայողական ավտոմեքենան և բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ այդ քաղաքացին հայտարարել է, որ հանդիսանում է Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանը։ Դրանից հետո ինքը և Աղասի Գրիգորյանը կրկին վերադարձել են Մաշտոցի պողոտայի նշված հատված, որտեղ նկատել են, որ մի երիտասարդ նստած է Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի հատվածում և խոչընդոտում է ավտոմեքենաների երթևեկությանը։ Աղասի Գրիգորյանի հետ մոտեցել են նրան և խնդրել, որպեսզի դուրս գա ճանապարհի երթևեկելի հատվածից, սակայն նա չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջին, որի պատճառով, ժամը 17։50-ից 18։00-ի սահմաններում, այդ երիտասարդին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ այդ քաղաքացին հայտնել է, որ հանդիսանում է Արթուր Վարդանի Սմբատյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 165-166/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկան Աղասի Կորյունի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ.-ի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 09։00-ին ծառայություն է իրականացրել Երևանի Խանջյան փողոցում։ Նույն օրը, ժամը 17։00-ի սահմաններում, կապի միջոցով հաղորդել են, որ Ազատության հրապարակում քաղաքացիներ են հավաքվել, որոնց ձեռքերին փայտե մահակներ կան։ Հրահանգավորել են տեղափոխվել Ազատության հրապարակ։ ՊՊԾ գնդի ծառայողական ավտոմեքենաներով գնացել են Մաշտոցի պողոտա։ Երբ հասել են Մաշտոցի պողոտա` նկատել է ավտոմեքենաների կուտակումներ։ Տրանսպորտային երթևեկությունը կանգնած է եղել։ Հրապարակի մոտ հավաքված են եղել մի խումբ անձինք, որոնցից ոմանց ձեռքին եղել են փայտե մահակներ, իսկ գլխին` սպիտակ դիմակներ։ Այնտեղ գտնվող ոստիկանները փորձել են պահպանել հասարակական կարգը և մարդկանց ձեռքից վերցնել փայտե մահակները։ Տեղ հասնելուն պես` հրամանատարության կողմից կարգադրություն է ստացվել շղթա կազմել և չթողնել մարդկանց հոսքը դեպի ճանապարհի երթևեկելի գոտի, ինչպես նաև ազատել ճանապարհը մի խումբ անձանցից, պահպանել հասարակական կարգը, հանգստացնել ամբոխին, փորձել նրանց ձեռքից վերցնել փայտե մահակները և կասեցնել ավտոմեքենաների երթևեկությունը խոչընդոտող գործողությունները։ Նշված օրինական պահանջներն անտեսվել են երթի մասնակիցների կողմից։ Ոմանք դրսևորել են անհնազանդություն և ագրեսիվ վարքագիծ` բարձրաձայն բղավելով, որ վառել է պետք ոստիկաններին և նմանատիպ այլ արտահայտություններ։ Ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը, որին ներկայումս չի հիշում, մատնացույց է արել ամբոխի մեջ գտնվող անձի և հայտնել, որ նա քաշքշել է ոստիկանների համազգեստից, հարվածներ է հասցրել և պետք է նրան բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Իրենց դասակի ոստիկան Կարեն Հունանյանի հետ միասին, ՊՊԾ ծառայողական ավտոմեքենայով նշված անձին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Արարատի մարզի Ավշար գյուղի բնակիչ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանը։ Այնուհետև ինքը և Կարենը կրկին վերադարձել են Մաշտոցի պողոտա, որտեղ նկատել է մի երիտասարդի, ով նստած է եղել Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի հատվածում և խոչընդոտել է ավտոմեքենաների երթևեկությանը։ Մոտենալով նրան` խնդրել են դուրս գալ ճանապարհի երթևեկելի մասից, սակայն նա չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջին։ Նրան նույնպես բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Արթուր Վարդանի Սմբատյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 167-168/
Վկա, «Տաքսի Տուր» ՍՊ ընկերության վարորդ Հմայակ Գալուստի Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ-ի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։50-ի սահմաններում, իրեն ամրակցված, «Շկոդա» մակնիշի, Լ6743 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցում գործող «Չիկո» խանութի մոտից պատվեր է ընդունել դեպի Երևան քաղաքի Փափազյան փողոց։ Ժամը 17։00-ից 17։10-ի սահմաններում հասնելով Թումանյան և Մաշտոցի պողոտաների հատման խաչմերուկ` կատարել է աջ շրջադարձ և մտել Մաշտոցի պողոտա, որից հետո ավտոմեքենան վարելով` հասել է մինչև ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենաների հիմնական կայանատեղի՝ Օպերայի ավտոկանգառ։ Հասնելով այնտեղ` տեսել է, որ իր առջևում և աջակողմյան հատվածում խառնաշփոթ իրավիճակ է և մարդկանց կուտակում։ Մի շարք անձանց ձեռքերում եղել են փայտյա մահակներ, իսկ գլուխներին` դիմակներ։ Նրանցից ոմանք գետնին են գցել և պայթեցրել ինչ-որ առարկաներ, որից ծուխ է առաջացել և լսվել են նաև հայհոյանքներ։ Տեսել է նաև, որ հարվածել և գետնին են գցել ոստիկաններից մեկի գլխարկը։ Ոստիկանները փորձել են սաստել այդ քաղաքացիներին և բերման ենթարկել նրանց, իսկ այդ քաղաքացիներն այս ու այն կողմ են գնացել և ոստիկանների հասցեին հնչեցրել են վիրավորական արտահայտություններ։ Տեսել է նաև, որ գրեթե փողոցի կենտրոնում ցուցարարները ծեծի են ենթարկել քաղաքացիական հագուստով մի տղայի։ Քաղաքացիների գործողությունների պատճառով ավտոմեքենաների խցանում է առաջացել և խախտվել է հասարակական կարգը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Շանթ Հարությունյանը և մի քանի տասնյակ քաղաքացիներ զինվելով փայտյա մահակներով` դուրս են եկել բողոքի ակցիայի։
/հատոր 8, գ.թ. 6-7/
Վկա, «Աթենք» ՍՊ ընկերության վարորդ-առաքիչ Գնել Գուրգենի Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, իրեն ամրակցված, «Ֆոլկսֆագեն» մակնիշի, 939 ԼՍ 61 պետհամարանիշի բեռնատար ավտոմեքենայով, Ե. Կողբացու փողոցում գործող մթերային խանութից Մաշտոցի պողոտայով դեպի Տերյան փողոց գնալիս` կանգնել է Մաշտոց-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսացույցի կարմիր լույսի տակ, որի ընթացքում լսվել են պայթյունների ձայներ։ Լուսացույցի կանաչ լույսը վառվելուց հետո դանդաղ առաջացել է Ֆրանսիայի հրապարակի ուղղությամբ, որի ընթացքում արդեն խցանում է գոյացել։ Առաջանալով Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի կենտրոնական մուտքի մոտ` տեսել է, որ այնտեղ ոստիկաններ են հավաքված, ովքեր փորձել են հավաքված մարդկանց դուրս բերել ճանապարհի երթևեկելի գոտուց, իսկ քաղաքացիների մի մասին նստեցրել են ոստիկանության ավտոմեքենաները, սակայն քաղաքացիները չեն ենթարկվել ոստիկաններին, եղել է աղմուկ, քաշքշոց և գոռգոռոցներ։
Նույն օրը, երեկոյան դիտել է դեպքի վերաբերյալ տեսանյութերը, լուրերի թողարկումները և տեղեկացել, որ իր կողմից այդ վայր հասնելուց րոպեներ առաջ քաղաքացիները բախվել են ոստիկանության աշխատակիցների հետ, քաշքշել և փայտերով հարվածել են նրանց և չեն ենթարկվել ոստիկաններին, պայթեցրել են բրոնզից ու կալիումի պերմանգանատից պատրաստված պայթուցիկներ։ Ճանապարհի այդ հատվածում` ասֆալտի վրա պարզ տեսել է դրանց հետքերը և դրանցից մնացած կտորները։ Խցանման մեջ մնացել է 30-ից 40 րոպե` մինչև ոստիկաններին հաջողվել է կարգավորել երթևեկությունը և բացել ճանապարհը։
/հատոր 8, գ.թ. 155-156/
Վկա Սարգիս Արմենի Հովակիմյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հարթաթաթ է, որի պատճառով յուրաքանչյուր օր որոշակի ժամանակ հեծանիվ է վարում։
2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։05-ի սահմաններում, հեծանիվով հասել է Օպերայի հրապարակ, որտեղ մնացել է շուրջ 10 րոպե։ Դրանից հետո հեծանիվը վարել է դեպի Երևանի պետական համալսարան, այնուհետև՝ Շիրակ հյուրանոց, որից հետո, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Մաշտոցի պողոտայով կրկին վերադարձել է Օպերայի տարածք։ Թումանյանի արձանի հետնամասում նկատել է դեմքերին կամ գլխի հետնամասում դիմակներով, «Ես սկսում եմ հեղափոխություն Շանթ Հարությունյան» գրառմամբ ցուցանակներով և փայտյա մահակներով մարդկանց։ Այդ ընթացքում հավաքվածներից ինչ-որ մեկը հայտարարել է, որ սկսում է հեղափոխությունը։ Նկատելով, որ հավաքվածները շարժվում են դեպի Մաշտոցի պողոտա` հեծանիվը կապել է մոտակա սննդի կետերից մեկի մոտ գտնվող հենասյանը և հետաքրքրությունից ելնելով` գնացել է ամբոխի հետևից դեպի Մաշտոցի պողոտա՝ Օպերայի կենտրոնական մուտքի ուղղությամբ։ Այդ ընթացքում հանկարծ աղմուկ, վիճաբանության և պայթյունի ձայներ է լսել։ Ակամայից հայտնվել է ոստիկանների հետ քաշքշուկի և վիճաբանության մեջ գտնվող անձանց մոտ։ Այդ ընթացքում ոստիկանները հայտարարել են ակցիայի անօրինական լինելու մասին և կոչ են արել այն դադարեցնել։ Ինքը ոստիկաններին չի դիմադրել, ոչ ոքի չի հարվածել, իրեն ծեծի չեն ենթարկել։ Չի ճանաչում այն անձանց, ովքեր ոստիկաններին դիմադրել, հայհոյել և հարվածել են։ Այդ իրավիճակը տևել է 30-ից 40 րոպե, որից հետո իրեն ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Մաշտոցի պողոտայում գտնվելու ժամանակ նկատել է միայն մի հոգու, ով գլխի հատվածը արյունոտված նստած է եղել նստարանին։ Լսել է բացականչության ձայներ, որ բինտ բերեք և օգնություն ցույց տվեք։ Իր կարծիքով այդ անձը վնասվածքը ստացել էր պայթյունի և ծեծկռտուքի ընթացքում։
/հատոր 2, գ.թ. 135-137/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ վաշտի 1-ին դասակի 2-րդ ջոկի ոստիկան Նարեկ Արմանդի Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 15.30-ից, ըստ գրաֆիկի ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Ծառայության ընթացքում, ժամը 16 ։00-ի սահմաններում ղեկավարությունից տեղեկացել է, որ Ազատության հրապարակում հանրահավաք կա։ Հրահանգ է ստացել մոտենալ Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի տարածքին և սպասել հետագա հրահանգների։ 15-ից 20 րոպե անց, ՊՊԾ գնդի 3-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 2-րդ ջոկի հրամանատար Հակոբ Բուլղադարյանի և նույն վաշտի ոստիկան, ոստիկանության սերժանտ Արման Ալեքսանյանի հետ միասին, վերջինիս ամրակցված« «Գազել» մակնիշի ծառայողական թիվ 34 պարեկային ավտոմեքենայով մոտեցել են Բայրոնի փողոցում գտնվող Կոնսերվատորիայի շենքին։ Որոշ ժամանակ անց հրահանգ են ստացել և անմիջապես Հակոբ Բուլղադարյանի հետ միասին վազքով մոտեցել են Օպերայի շենքի ծառայողական մուտքի դիմացի մայթին։ Նշված վայրում նկատել են, որ Օպերայի շենքի դիմաց` Մաշտոցի պողոտայի երթևեկելի հատվածում մի խումբ քաղաքացիներ աղմկում, հրմշտում և հարվածում են այդտեղ գտնվող ոստիկաններին, ինչ-որ պայթուցիկ սարքեր են նետել ոստիկանների ուղղությամբ, որոնք պայթել են, բոց ու ծուխ է առաջացել։ Այդ ընթացքում ոստիկանության տարբեր ծառայությունների աշխատակիցներ մի շարք քաղաքացիների նստեցրել են այդտեղ գտնվող ոստիկանական ավտոմեքենաները և տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Նույն պահին ոստիկանության տարբեր ծառայությունների` 3-ից 4 աշխատակիցներից բաղկացած երեք խմբեր, հաջորդաբար իրենց ավտոմեքենային են մոտեցրել երեք քաղաքացիների, ովքեր նույնպես աղմկել, գոռգոռացել, խախտել են հասարակական կարգը և չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին։ Նշված քաղաքացիներին մոտեցրած ոստիկաններից տեղեկացել են, որ այդ քաղաքացիները մի շարք այլ քաղաքացիների հետ միասին փայտե մահակներով հարվածել են ոստիկաններին, պայթուցիկ սարքեր են նետել նրանց ուղղությամբ և բռնություն են գործադրել։ Հակոբ Բուլղադարյանի հետ միասին Արման Ալեքսանյանին ամրակցված, «Գազել» մակնիշի թիվ 34 պարեկային ավտոմեքենայով նշված երեք քաղաքացիներին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այնտեղ, այդ քաղաքացիների բանավոր հայտարարությամբ պարզվել է, որ նրանք հանդիսանում են Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանը, Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանը և Ալբերտ Աբելի Մարգարյանը։ Դրանից անմիջապես հետո նույն կազմով վերադարձել են Մաշտոցի պողոտա, որտեղ կրկին ոստիկանության տարբեր ծառայությունների մի շարք աշխատակիցներ իրենց ավտոմեքենային են մոտեցրել ևս չորս քաղաքացիների, որոնք նույնպես կասկածվել են ոստիկանների նկատմամբ բռնություն գործադրելու մեջ։ Ժամը 18։10-ի սահմաններում, նշված չորս քաղաքացիներին բերման ենթարկելով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Վերջիններիս բանավոր հայտարարությամբ պարզել են, որ նրանք հանդիսանում են Արմեն Ղազարյանը, Ալեն Սիմոնյանը, Վիլեն Գաբրիելյանը և Մհեր Այվազյանը։
/հատոր 3, գ.թ. 80-81/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ծառայության տեսուչ Գագիկ Աղաբեկի Կեսոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում, իրենց գումարտակի առաջին վաշտի կազմով գնացել են Մաշտոցի պողոտայի վերին հատված, որտեղ՝ Օպերայի շենքի դիմաց, Շանթ Հարությունյանը մի խումբ անձանց հետ պետք է երթի դուրս գար։ Իրենց այնտեղ գնալու նպատակը երթն ուղեկցելն է եղել։ Վաշտի ծառայողներից մի քանիսը մնացել են Օպերայի շենքի դիմաց, որտեղ մասնակիցներն են գտնվել, իսկ մյուս մասը, այդ թվում` նաև ինքը, որպես ռեզերվ սպասել են Բայրոնի փողոցում։ Ժամը 16։20-ի սահմաններում հրամանատարության հրամանով շարժվել և Բայրոնի փողոցից գնացել են դեպի Օպերայի տարածք։ Երբ հասել են Ֆրանսիայի հրապարակի մոտակայք` Օպերայի մոտից լսել են պայթյունի նմանվող ձայն, իսկ կարճ դադարից հետո լսվել է նույնատիպ երկրորդ ձայնը և ծուխ է բարձրացել։ Ողջ կազմով վազել են Օպերայի շենքի մոտ, որտեղ տեսել են հավաքված անձանց, ովքեր եղել են սպիտակ դիմակներով և փայտե երկար մահակներով։ Նույն պահին նկատել է քաղաքացիական հագուստով երկու տղամարդու, ովքեր ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ` փորձել են կարգի հրավիրել առավել ագրեսիվ մասնակիցներին, սակայն վերջիններս սկսել են իրենց մոտ եղած փայտե մահակներով հարվածել այդ քաղաքացիական համազգեստով ոստիկանության աշխատակցներին, որոնցից մեկը ստացած հարվածների հետևանքով վայր է ընկել։ Նույնիսկ գետնին ընկած վիճակում մասնակիցները չեն դադարել նրան հարվածել։ Հորդորել են դադարեցնել իրավապահ մարմինների դեմ կատարվող անկարգությունները, սակայն նրանք շարունակել են հայհոյանքների ներքո հարվածել ոստիկաններին։ Չնայած դրան` իրենք իրենց զուսպ են պահել և փորձել են նրանց խնդրելու միջոցով հանդարտեցնել, սակայն բոլոր հորդորները եղել են ապարդյուն։ Մի պահ նկատելով, որ ոստիկանության աշխատակիցները մի քանի հոգով փորձել են մասնակիցներից մեկին մեկուսացնել ամբոխի միջից` օգնելու նպատակով մոտեցել է նրանց։ Նշված անձը բավականին ագրեսիվ կերպով դիմադրել է իրենց` չենթարկվելով օրինական պահանջներին։ Նա քաշքշել, փորձել է ազատվել ու դիմել է փախուստի։ Ինքը վերջինիս պառկեցնելով գետնին` նրա ձեռքին ձեռնաշղթա է անցկացրել։ Նույն պահին նկատել է Ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենա, որում նստած է եղել իրենց գումարտակի 2-րդ վաշտի ծառայողներից Վիգեն Հարությունյանի կողմից ձեռնաշղթայված մեկ այլ անձի։ Վիգենը կռահելով, որ ինքը ձեռնաշղթայված անձին ոստիկանություն տեղափոխելու համար ավտոմեքենա է փնտրում` ձեռքով կանչել է։ Ինքն էլ մոտենալով նշված ավտոմեքենային` իր կողմից բերման ենթարկված անձին նստեցրել է այդ նույն ավտոմեքենան, որից հետո նրանց երկուսին տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Բաժնում պարզել են, որ իր կողմից բերման ենթարկված անձն Անուշավան Գրիգորյանն է։ Անուշավանն իրեն չի հարվածել, բայց վերջինս ինչպես ոտքերով, այնպես էլ ձեռքերով հարվածներ է հասցրել ոստիկանության մյուս աշխատակիցներին, ովքեր փորձել են կարգի հրավիրել երթի մյուս մասնակիցներին։ Կոնկրետ թե ում է նա հարվածել` չի նկատել, քանի որ բավականին խառնաշփոթ իրավիճակ է տիրել։
/հատոր 3, գ.թ. 162-164/
Դատապայթյունատեխնիկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 08-ի թիվ 39971303 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1-3. Ներկայացված «Մաշտոցի պողոտա 37, Բուրմունք խանութ սրահի դիմացի ճանապարհահատված։ Դեպքի վայրից վերցված են չպայթած փաթեթներ, որոնք համարակալվել են 7.3 և 17 փաթեթներում։ Փաթեթ N6» գրառմամբ փաթեթում առկա օբյեկտներում փշրտող գործողության պայթուցիկ նյութեր, ամոնիակային սելիտրա, անծուխ և ծխատու վառոդներ, ինչպես նաև դրանց պայթյունի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։
Նշված փաթեթներում առկա «17» և «7.3» գրառմամբ փաթեթներում առկա համապատասխանաբար թվով երկու և մեկ, թղթով և պոլիմերային նյութով փաթեթավորված օբյեկտները հանդիսանում են ինքնաշեն եղանակով պատրաստված հրատեխնիկական միջոցներ /փաթեթներ/ և բաղկացած են ինքնաշեն հրատեխնիկական խառնուրդից` կալիումի պերմանգանատից /KMnO4/ /օքսիդիչ/, բրոնզե փոշուց /վառելիք/ և կայծի աղբյուր հանդիսացող ողորկ քարերից, իսկ «17» գրառմամբ փաթեթում առկա երկու քարերը և պոլիմերային և թղթյա կտորի կիսայրված բացված փաթեթը հանդիսանում են ինքնաշեն եղանակով պատրաստված հրատեխնիկական միջոցների բաղադրիչներ` փաթեթներ և քարեր, որոնց վրա առկա են հրատեխնիկական խառնուրդի` կալիումի պերմանգանատի /KMnO4/ և բրոնզե փոշու հետքեր։ Նշված հրատեխնիկական միջոցները և դրանց բաղադրիչները իրենց մեջ պայթուցիկ սարքավորման հատկանիշներ չեն պարունակում և ռազմամթերք չեն հանդիսանում։
Նշված հրատեխնիկական միջոցները գործարկելու համար անհրաժեշտ է դրանց վրա արտաքինից ազդել այնպիսի դինամիկ ուժ /փաթեթը հարվածել համեմատաբար պինդ մակերևույթին/, որը փաթեթում առկա քարերի շփումից առաջացնելով կայծ, կհարուցի հրատեխնիկական խառնուրդի բռնկում։
Ելնելով կատարված փորձարարությունների արդյունքներից կարելի է եզրակացնել, որ ներկայացված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցների գործարկումից առաջանում է բոցավառում, որն ուղեկցվում է համեմատաբար ուժգին ձայնով, ծխի և այրվող արգասիքների անջատումով։ Գործարկման ընթացքում փաթեթներում առկա քարերի մասնատում /բեկորների առաջացում/ տեղի չի ունենում։
Ներկայացված «Մաշտոցի պողոտա 37, Բուրմունք Խանութ սրահի դիմացի ճանապարհահատված։ Դեպքի վայրից վերցվել են քարի, պոլիմերային նօութի, թղթի, այրված փոշենման զանգվածի մասնիկներ, սպիրտով ներծծված բինտե խծուծներով քսուկներ, որոնք փաթեթավորվել և կնիքվել են «փորձագետ N56» կնիքի դրոշմաթղթով։ Նշված փաթեթներն են 1, 2, 3, 5, 6, 7, 7.1, 7.2, 7.4, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 21։ Փաթեթ N1», «392 ՈՍ 01 համարանիշի ա/մ ետևի ձախ կողմի անվահեծի և անվադողի վրայից մրանման հետք» և «727 ՈՍ 01 համարանիշի ա/մ-ի աջ կողմի ետևի անվակամարի և աջ հետին դռան վերին եզրին առկա մրանման հետք» գրառումներով փաթեթներում առկա խծուծների, քարերի, փոշենման զանգվածների, պոլիմերային նյութի և թղթյա կտորի կիսայրված փաթեթների վրա փշրտող գործողության պայթուցիկ նյութեր, ամոնիակային սելիտրա, անծուխ և ծխատու վառոդներ, ինչպես նաև դրանց պայթյունի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։ Նշված օբյեկտներն իրենց մեջ պարունակում են մրի, հրատեխնիկական խառնուրդի` կալիումի պերմանգանատի /KMnO4/ և բրոնզե փոշու հետքեր։
Նշված քարերը, փոշենման զանգվածները, պոլիմերային նյութի և թղթյա կտորի կիսայրված փաթեթները հանդիսանում են ինքնաշեն եղանակով պատրաստված հրատեխնիկական միջոցների բաղադրիչներ, իրենց մեջ պայթուցիկ սարքավորման հատկանիշներ չեն պարունակում և ռազմամթերք չեն հանդիսանում։
Ներկայացված «Դեպքի վայր հանդիսացող Մաշտոցի պողոտա 37, Բուրմունք Խանութ սրահի դիմաց ճանապարհահատվածին և մայթին ու աղբամանի մեջից հայտնաբերված ընդհանուր թվով չորս հատ դիմակները։ Փաթեթ N2», «Մաշտոցի պողոտա 37, Բուրմունք Խանութ սրահի դիմացի ճանապարհահատվածի վրա ընկած N20 և N21 համարներով համարակալված ակնոց և ապակու երկու կտոր։ Փաթեթ N4» և «թիվ 69310713 քր. գործով դեպքի վայրի զննության ժամանակ առգրավված անձեռոցիկի փաթեթը» գրառումներով փաթեթներում առկա չորս դիմակների, ակնոցի, ակնոցի ապակու կտորների և անձեռոցիկի հետազոտությամբ դրանց վրա փշրտող գործողության պայթուցիկ նյութեր, ամոնիակային սելիտրա, անծուխ և ծխատու վառոդներ, ինչպես նաև դրանց պայթյունի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։
4. Ներկայացված «դեպքի պահին Հ. Գրիգորյանի հագին եղած և առգրավված հագուստները համազգեստի տաբատը և կոշիկները 1 փաթեթում» գրառմամբ փաթեթում առկա անդրավարտիքի և կոշիկների վրա պայթյունաբեկորային բնույթի վնասվածքներ, ինչպես նաև փշրտող գործողության պայթուցիկ նյութերի, անծուխ և ծխատու վառոդների, դրանց պայթյունի արգասիքների հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Անդրավարտիքի փողքերի ստորին հատվածներում նկարագրված թերմիկ ազդեցության, ինչպես նաև կոշիկների վրա նկարագրված հետքերը առաջացել են կալիումի պերմանգանատ /KMnO4/ և բրոնզե փոշի պարունակող, հրատեխնիկական միջոցի /ինչպիսին հանդիսանում են նաև վերը նշված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցները/ գործարկման արդյունքում։»։
/հատոր 6, գ.թ. 172-183/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 08-ի թիվ 1953/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Է. Ալեքսանյանի մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և զննության տվյալների՝ գլխի գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, ստորին վերջույթների շրջանի քերծվածքների ձևով, պատճառվել են` բութ կոշտ առարկա¬յով /ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քան քսանմեկ օր։ Առանձին վերց¬րած՝ գլխի շրջանի սալջարդ վերքն առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջությունը կարճատև քայքայող, իսկ ստորին վերջույթի շրջանի քերծվածքներն առողջությանը թեթև վնաս պատճառող հատկանիշներ չեն պարունակում։»։
/հատոր 6, գ.թ. 201-202/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 08-ի թիվ 1952/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Հ. Ալեքսանյանի մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և զննության տվյալների՝ ձախ ճակատային, քթի շրջանների սալջարդ վերքերի, դեմքի շրջանի արյունազեղումների ձևով, պատճառվել են` բութ, կոշտ առարկա¬յով /ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առողջու¬թյանը պատճառել են թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քան քսանմեկ օր։ Առանձին վերց¬ված՝ սալջարդ վերքերն առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս՝ առողջությունը կարճատև քայքայող, իսկ արյունազեղումները` առողջությանը թեթև վնաս պատճառող հատկանիշ¬ներ չեն պարունակում։»։
/հատոր 6, գ.թ. 203-204/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 08-ի թիվ 1955/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Պ.Ս. Հայրապետյանի մարմնական վնասվածքները գլխուղեղի ցնցման, ձախ վերհոն¬քային շրջանի սալջարդ վերքի և քերծվածքի, ձախ վերին կոպի արյունազեղման ձևով, հասցված են բութ առարկայի /ների/ կամ բութ գործիքի /ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է քննվողի հայտարարած ժամանակին և հանգամանքներում։ Ինչ վերաբերվում է առողջությանը պատճառած վնասի աստիճանին, ապա գլխուղեղի ցնցման ելքի ոչ պարզ լինելու պատճառով այն կորակավորվի դեպքի օրվանից 21 օր անց` 26.11.2013թ., որի կապակցությամբ խնդրվում է նշված օրը տուժողին ամբուլատոր քարտով հանդերձ ներկայացնել փորձաքննությանը։»։
Ի լրումն դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 08-ի թիվ 1955/հ եզրակացության` 2014թ. հունվարի 14-ին տրված եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Պ.Ս. Հայրապետյանի մարմնական վնասվածքները գլխուղեղի ցնցման, ձախ վերհոնքային շրջանի սալջարդ վերքի և քերծվածքի, ձախ վերին կոպի արյունազեղման ձևով, հասցված են բութ առարկայի /ների/ կամ բութ գործիքի /ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է քննվողի հայտարարած ժամանակին և հանգամանքներում, պատճառվել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը վեց օրից ոչ պակաս, բայց ոչ ավելի, քան երեք շաբաթից ժամանակով։»։
/հատոր 6, գ.թ. 209-210, հատոր 9, գ.թ. 214/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 08-ի թիվ 1954/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Գ.Ս. Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքները գլխուղեղի ցնցման, ձախ ճակատա¬քունքային շրջանի, ձախ թիակի պրոյեկցիայով փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, աջ թի¬ակի պրոյեկցիայով արյունազեղման, աջից գոտկային շրջանի կողմնային մակերեսի ծա¬կած-կտրած չթափանցող վերքի և ճանկռվածքի ձևով, հասցված են. ծակած-կտրած վերքը կամ ծակող-կտրող գործիքով, կամ սուր եզր ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, մնացած վնասվածքները բութ առարկաների կամ բութ գործիքների ներգործությամբ, հնա¬րավոր է` վերջինիս հայտարարած ժամանակին և հանգամանքներում։ Վերքը և ճանկռվածքը պատճառել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը վեց օրից ոչ պակաս, բայց ոչ ավելի, քան երեք շաբաթից ժամանակով։ Թիակների պրոյեկցիաներով արյունազեղումը և փափուկ հյուսվածք¬ների սալջարդը ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համադրությամբ, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Ինչ վերաբերվում է գլխի շրջանի վնասվածքների առողջությանը պատճառած վնասի աստճանին, ապա գլխուղեղի ցնցման ելքի ոչ պարզ լինելու պատճառով այն կորակավորվի դեպքի օրվանից 21 օր անց` 26.11.2013թ., որի կապակցությամբ խնդրվում է նշված օրը տուժողին ամբուլատոր քարտով հանդերձ ներկայացնել փորձաքննությանը։»։
Ի լրումն դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 08-ի թիվ 1954/հ եզրակացության` 2014թ. հունվարի 14-ին տրված եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Գ.Ս. Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքները գլխուղեղի ցնցման, ձախ ճակատաքունքային շրջանի, ձախ թիակի պրոյեկցիայով փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, աջ թի¬ակի պրոյեկցիայով արյունազեղման, աջից գոտկային շրջանի կողմնային մակերեսի ծա¬կած-կտրած չթափանցող վերքի և ճանկռվածքի ձևով, հասցված են. ծակած-կտրած վերքը կամ ծակող-կտրող գործիքով, կամ սուր եզր ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, մնացած վնասվածքները բութ առարկաների կամ բութ գործիքների ներգործությամբ, հնա¬րավոր է` վերջինիս հայտարարած ժամանակին և հանգամանքներում։ Թիակների պրոյեկցիաներով արյունազեղումը և փափուկ հյուսվածքների սալջարդը առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համադրությամբ, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Մնացած վնասվածքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համադրությամբ, պատճառել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը վեց օրից ոչ պակաս, բայց ոչ ավելի, քան երեք շաբաթից ժամանակով։»։
/հատոր 6, գ.թ. 211-212, հատոր 9, գ.թ. 213/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 15-ի թիվ 3711 եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ «Քաղ. Հ. Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ բազկի, կրծքավանդակի աջ կեսի շրջանների արյունազեղումները, աջ սրունքի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալ¬ջարդը, աջ թշային շրջանի ներսային մակերեսի սալջարդ վերքը, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկա¬ներով, կարճ ժամանակահատվածում, հնարավոր է` նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրած` առողջության թեթև վնասի հատկանիշ¬ներ չեն պարունակում։»։
/հատոր 9, գ.թ. 10-11/
Դատապայթյունատեխնիկական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 15-ի թիվ 3998130 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1.2.5.6. Ներկայացված «N26... Վարդան Վարդանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված պայթուցիկի նմանվող թվով 2 փաթեթներ», «N4... 35 TL 557 հ/հ ավտոմեքենայից հայտնաբերված թվով 6 փաթեթներ», «N15… կասկածյալ Ալեք Պողոսյանի մոտից հայտնաբերված կոշտ զանգվածը» և «թիվ 69110713 քր. գործով Աշոտ Տերտերյանի մոտից անձնական զննությամբ հայտնաբերված սև գույնի ժակետը, մեկ հատ սպիտակ դիմակը և երկու հատ սկոչով, պոլիէթիլենով փաթեթավորված կլորավուն գնդերը Փաթեթ N8» գրառմամբ փաթեթներում առկա ընդհանուր թվով տասնմեկ հատ գնդաձև օբյեկտները հանդիսանում են ինքնաշեն եղանակով պատրաստված հրատեխնիկական միջոցներ /ինչպիսին են հանդիսանում դատապայթյունատեխնիկական թիվ 39971303 փորձաքննությամբ հետազոտված հրատեխնիկական միջոցները/ և բաղկացած են ինքնաշեն հրատեխնիկական խառնուրդից` կալիումի պերմանգանատից /KMnO4/ /օքսիդիչ/, բրոնզե փոշուց /վառելիք/ և կայծի աղբյուր հանդիսացող ողորկ քարերից։ Նշված հրատեխնիկական միջոցները իրենց մեջ պայթուցիկ սարքավորման հատկանիշներ չեն պարունակում և ռազմամթերք չեն հանդիսանում։
Նշված հրատեխնիկական միջոցները գործարկելու համար անհրաժեշտ է դրանց վրա արտաքինից ազդել այնպիսի դինամիկ ուժ /փաթեթը հարվածել համեմատաբար պինդ մակերևույթին/, որը փաթեթում առկա քարերի շփումից առաջացնելով կայծ, կհարուցի հրատեխնիկական խառնուրդի բռնկում։
Ներկայացված «Հայկ Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված պայթուցիչի նմանվող 2 սարքավորումներ» գրառմամբ փաթեթում առկա երկու օբյեկտները հանդիսանում են գործարանային արտադրության հրատեխնիկական միջոցներ և ռազմամթերք չեն հանդիսանում։ Նշված հրատեխնիկական միջոցները գործարկելու համար անհրաժեշտ է վառել դրանց միջնամասում առկա քուղը։
3ա. 8ա. Ներկայացված Շահեն Շանթի Հարությունյանի զրահաբաճկոնի, Ավետիս Արմենի Ավետիսյանի սպորտային բաճկոնի, Վարդան Վարդանյանի զինվորական բաճկոնի և անդրավարտիքի, Լիպարիտ Պետրոսյանի բաճկոնի, Հարություն Ալեքսանյանի սվիտերի, Աշոտ Տերտերյանի ժակետի և դիմակի, Աշոտ Տերտերյանի բաճկոնի, Ալեք Պողոսյանի բաճկոնի, Հայկի Հարությունյանի բաճկոնի, Էդգար Ալեքսանյանի ժակետի, վերնաշապիկի, անթև շապիկի և անդրավարտիքի, Տիգրան Պետրոսյանի բաճկոնի, Արթուր Սմբատյանի բաճկոնի, Վ. Մկրտչյանի սպորտային բաճկոնի, Գեղամ Խաչատրյանի սվիտերի և շապիկի հետազոտությամբ դրանց վրա պայթյունաբեկորային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։ Նշված հագուստների վրա փշրտող գործողության պայթուցիկ նյութերի, անծուխ և ծխատու վառոդների, դրանց պայթյունի արգասիքների հետքեր, ինչպես նաև հրատեխնիկական միջոցների բաղադրատարր հանդիսացող կալիումի պերմանգանատի և բրոնզե փոշու հետքեր չեն հայտնաբերվել։
3բ. 8բ. Փորձաքննությանը ներկայացված Ավետիս Արմանի Ավետիսյանին, Վահե Սաշայի Մկրտչյանին, Արթուր Վարդանի Սմբատյանին և Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանին պատկանող հագուստների վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով պատռվածքներ են, ունեն առաջացման համեմատաբար թարմ բնույթ և առաջացել են մեխանիկական ձգվածությունների հետևանքով։
Ավետիս Արմանի Ավետիսյանին պատկանող վերնաշապիկի բացակայող կոճակները` վնասվել-կոտրվել են մեխանիկական ուժի ազդեցության հետևանքով։
Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանին, Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանին պատկանող հագուստների և Շահեն Շանթի Հարությունյանին պատկանող զրահաբաճկոնի վրա առկա են վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ վերջիններիս կրելու ընթացքում։
Փորձաքննությանը ներկայացված Գեղամ Խաչատրյանին պատկանող վերնահագուստների վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, առաջացել են միաժամանակ, միակողմանի սայր ունեցող շեղբով ծակող-կտրող գործիքի /դանակի/ ներգործության հետևանքով։
Ներկայացված մյուս անձանց հագուստների վրա հետքաբանական առումով մեխանիկական բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
4.7. Ներկայացված Վահագն Սեյրանի Մինասյանից, Հովակիմ Սերգեյի Մակոյանից, Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանից, Արայիկ Նորբեկի Մինասյանից, Դավիթ Խաչիկի Հարությունյանից, Յավրումյան Գարեգին Արամից, Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանից, Արտավազդ Վալոդիայի Անտոնյանից, Հայկ Հակոբի Հարությունյանից, Մարտին Սերոբի Ասլանյանից, Մհեր Կիմիկի Այվազյանից, Աշոտ Սիմոնի Տերտերյանից, Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանից, Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանից, Վարդան Միշայի Վարդանյանից, Միսակ Միշայի Առաքելյանից, Դավիթ Սամվելի Մկրտչյանից, Ալբերտ Մարգարյանից, Շանթ Շահենի Հարությունյանից, Անուշավան Գրիգորյանից, Մխիթար Սամվելի Մխիթարյանից, Հովհաննես Արմենակի Ղազարյանից, Սևակ Բախշիկի Մնացականյանից, Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանից, Մանուկ Միհրանի Հովիկյանից, Արման Արմենակի Մխիթարյանից, Սարգիս Արմենի Հովակիմյանից, Պետրոսյան Ռուբեն Վանիչկայից, Շահեն Շանթի Հարությունյանից, Դավիթ Հովիկի Գևորգյանից, Կարեն Վիլիկի Հարությունյանից, Ավետիս Ավետիսյանից, Վահե Սաշայի Մկրտչյանից, Արթուր Վարդանի Սմբատյանից ստացված խծուծների, ինչպես նաև «ՎԱԶ «2121» մակնիշի 02 ՕՍ 196 պ/հ, «Nissan ALTIMA» մակնիշի 22 ՕՕ 680 պ/հ և «Ford ESCORT» մակնիշի 35 TL 557 պ/հ ավտոմեքենաներից վերցված խծուծների վրա փշրտող գործողության պայթուցիկ նյութերի, անծուխ և ծխատու վառոդների, դրանց պայթյունի արգասիքների հետքեր չեն հայտնաբերվել։»։
/հատոր 7, գ.թ. 175-189/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2013թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 890-ԱՊ եզրակացությամբ, որի համա¬ձայն՝
«1. Փորձաքննությանը տրամադրված «TOYOTA-COROLLA» մակնիշի, 727 ՈՍ 01 պետ. համարանիշի ավտոմեքենան վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2013թ. նոյեմբերի 05-ի դրությամբ, գնահատվում է 109000 /մեկ հարյուր ինը հազար/ դրամ։
2. Փորձաքննությանը տրամադրված «TOYOTA-COROLLA» մակնիշի, 392 ՈՍ 01 պետ. համարանիշի ավտոմեքենան վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2013թ. նոյեմբերի 05-ի դրությամբ, գնահատվում է 55000 /հիսունհինգ հազար/ դրամ։»։
/հատոր 8, գ.թ. 76-79/
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 123 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Շանթ Շահենի Հարությունյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառա¬պում, նրա մոտ հայտնաբերվում են «Անձի խառը խանգարումներ կայուն ռեմիսիայի փու¬լում»։ Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները։
Վերը նշված «անձի խառը խանգարումները» գտնվելով կայուն ռեմիսիայի փուլում չեն ուղեկցվում ակտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր-հիշողական կոպիտ խանգարում¬ներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս զրկի նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու ունակությու¬նից։
Ներկա հոգեկան վիճակով նա ունակ է ճիշտ ընկալել և վերարտադրել քր. գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները և այդ մասին ճշմարտացի ցուցմունքներ տալ։
Ինչպես իրավախախտում կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։
Ուստի իրեն մեղսա¬գրվող արարքի նկատմամբ Շանթ Շահենի Հարությունյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ։
Իր ներկա հոգեկան վիճա¬կով կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։
Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Անձի խառը խանգարումները» խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն։»։
/հատոր 9, գ.թ. 179-183/
Թմրամիջոցների քրեագիտական փորձաքննության 2014թ. փետրվարի 03-ի թիվ 02861405 եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ «1.2. Փորձաքննությանը ներկայացված 1,83 գրամ քաշով, սպիտակ գույնի փոշեզանգվածի բաղադրության մեջ առկա է 0,784 գրամ քաշով «պենտոբարբիտալ» տեսակի հոգեմետ (հո¬գեներգործուն) նյութ։»։
/հատոր 10, գ.թ. 106-110/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2013թ. նոյեմբերի 05-ի արձանագրությամբ, դրան կից սխեմայով և լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրից՝ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 37 հասցեի դիմաց ճանապարհի երթևեկելի մասի տարբեր հատվածներում հայտնաբերվել են մոխրանման հետքերով, կիսաայրված փաթեթների մնա¬ցորդա¬նման զանգվածներ (պայթեցված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցների մնացորդ¬ներ), սպիտակավուն տարածական հետքեր (փաթեթների պայթեցման հետքեր)։ Դեպքի վայրում կայանված «392 ՈՍ 01» պետհամարանիշի ավտոմեքենայի հետևի ձախ անվահեծի ու անվադողի, «727 ՈՍ 01» պետհամա¬րանիշի ավտոմեքենայի աջ կողմի հետևի անվակամարի վրա, աջ հետին դռան վերին եզրին հայտնաբերվել են մրանման հետքեր և արտաքին ազդեցության վնասի հետքեր։
/հատոր 1, գ.թ. 5-28/
Խուզարկություն կատարելու մասին 2013թ. նոյեմբերի 06-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Հայկ Հարությունյանի՝ Երևան քաղաքի Շոպրոնի 4-րդ նրբանցքի թիվ 6 շենքի թիվ 28 բնակա¬րանի խուզարկության ընթացքում, ննջասենյակում գտնվող պահարանի ներքևի հատվա¬ծում առկա ներքին դարակից հայտնաբերվել և առգրավվել է սպիտակ գույնի փոշենման զանգվածի պարունակությամբ, «Նեն-Բուտալ» /«НЕН-БУТАЛ»/ գրառմամբ փաթեթ։ Հայտնաբերված զանգվածը կշռվել է «Թանիթա» /«Tanita»/ մոդելի էլեկտրոնային կշեռքով։ Զանգվածի քաշը կազմել է 1,9 գրամ։ Խուզարկության մասնակից Լաուրա Պետրոսյանի հայտարարության համաձայն` հայտնաբերված զանգվածը պատկանում է իր որդի Հայկ Հարությունյանին և տեղյակ չէ, թե նա որտեղից է այն ձեռք բերել։
/հատոր 6, գ.թ. 234-235/
Տեղանքի զննություն կատարելու մասին 2013թ. նոյեմբերի 07-ի արձանագրություններով և դրանց կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն՝ Վահե Մկրտչյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի զանգվածում գտնվող այն խանութները, կրպակները և դեղատները, որտեղից ինչպես միայնակ, այնպես էլ Շանթ Հարությունյանի հետ միասին 2013թ. նոյեմբերի 3-ին կամ 4-ին գնել է փայտյա մահակներ (բահի բռնակ) և «մարգանցովկա»։
/հատոր 5, գ.թ. 105-112/
Խուզարկություն կատարելու մասին 2013թ. նոյեմբերի 07-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանի կողմից շահագործվող, «Ֆորդ-Էսկորտ» մակնիշի, 35 TL 557 պետհամարանիշի ավտոմեքենայում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են կպչուն ժապավենով փաթեթավորված, գնդաձև, սև, արծաթափայլ հետքերով վեց հատ փաթեթներ։
/հատոր 4, գ.թ. 238-240/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, լազերային սկավառակի զննում կատարելու վերաբերյալ 2013թ. նոյեմբերի 07-ի և նոյեմբերի 08-ի արձանագրություններով, որոնց համաձայն` զննվել են 2013թ. նոյեմբերի 05-ին, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի դիմացի հատվածում տեղի ունեցած իրադարձությունները պարունակող 13 լազերային սկավառակները, որոնց զննության արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
Վ. Մկրտչյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է երեք տեսաֆայլեր` համապատասխանաբար 11, 12 և 11 վայրկյան տևողությամբ։
Առաջին տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Վահե Մկրտչյանը 3-ից 5-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, երկու ձեռքով բռնելով քաղաքացիական հագուստով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի ուսերից, երկու շրջապտույտ է կատարում՝ փորձելով վերջինիս հանել հավասարակշռությունից և վայր գցել։
Երկրորդ տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Վահե Մկրտչյանը 6-ից 10-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, նույն վայրում, քաշելով վայր է գցում հասարակական կարգը խախտող քաղաքացիների գործողությունները կանխող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանին, որից հետո Վարդան Վարդանյանի ձեռքից բռնելով` վերջինիս հեռացնում է իրեն շրջապատած ոստիկանների մոտից։
Երրորդ տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Վահե Մկրտչյանը 3-ից 6-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, նույն վայրում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, իր ձեռքում եղած փայտե մահակով մեկ հարված է հասցնում հասարակական կարգը խախտող քաղաքացիների գործողությունները կանխող, իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գևորգյանին։
Տ. Պետրոսյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է երեք տեսաֆայլեր` յուրաքանչյուրը 10 վայրկյան տևողությամբ։
Նույն իրադարձությունը տարբեր տեսախցիկների միջոցով նկարահանված 1-ին և 2-րդ տեսաձայնագրությունների զննությամբ պարզվել է, որ Տ. Պետրոսյանը 2-ից 6-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37ա շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում մոտենում է հասարակական կարգը խախտող քաղաքացիների գործողությունները կանխող, ոստիկանական համազգեստով իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկաններին, որից հետո քաշքշում և հրում է նրանցից մեկին։
3-րդ տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Տիգրան Պետրոսյանը տեսագրության 2-ից 4-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, ձեռքում փայտե մահակ կրելով` վազքով մոտենում է հասարակական կարգը խախտող քաղաքացիների գործողությունները կանխող, ոստիկանության համազգեստով իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակիցներին, որից հետո ձեռքով հրում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության 4-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ծառայության տեսուչ Արա Մարտիրոսյանին։
Ս. Մնացականյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է երկու տեսաֆայլ` համապատասխանաբար 13 և 14 վայրկյան տևողությամբ։
Առաջին տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Սևակ Մնացականյանը 10-ից 12-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում չենթարկվելով իր ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանին` հրում է նրան և դիմում փախուստի։
Երկրորդ տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Սևակ Մնացականյանը 3-ից 13-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, նույն վայրում բռնություն է գործադրում ոստիկանության համազգեստով իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ, գրկելով գետնին է գցում նրանցից մեկին, որից հետո, երբ նույն ոստիկանության աշխատակիցը ոտքի է կանգնում` հրելու միջոցով վայր է գցում։
Ա. Պողոսյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է մեկ տեսաֆայլ` 10 վայրկյան տևողությամբ։ Տեսաձայնագրության 2-ից 5-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանը, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում՝ փողոցի երթևեկելի մասում, ձեռքին գտնվող փայտե մահակի գործադրմամբ սպառնում է ոստիկանության աշխատակիցներին, որից հետո ոստիկանության աշխատակիցները նրա ձեռքից վերցնում են փայտե մահակը և հեռացնում երթևեկելի մասից։
Շանթ Հարությունյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է երկու տեսաֆայլ` յուրաքանչյուրը 9 վայրկյան տևողությամբ։
Շանթ Հարությունյանը 9 վայրկյան տևողությամբ կատարում է հետևյալ գործողությունները. Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի դիմաց՝ փողոցում, չենթարկվելով ոստիկանության աշխատակցի օրինական հրահանգներին, փայտը ձեռքին վազքով մոտենում է հարվածներից պաշտպանվող և գետնին ընկած, քաղաքացիական հագուստով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ վարչության պետ Էդգար Ալեքսանյանին և ձեռքին եղած փայտով մի քանի անգամ հարվածներ է հասցնում վերջինիս մարմնի տարբեր մասերին։
Շանթ Հարությունյանը, երթևեկելի հատվածում, իր ձեռքում եղած փայտե մահակով մեկ հարված է հասցնում քաղաքացիական հագուստով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի մեջքի հատվածին։
Հ. Հարությունյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է 11 վայրկյան տևողությամբ տեսաֆայլ։ Հայկ Հարությունյանը տեսագրության 2-ից 4-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, իր ձեռքում եղած փայտե մահակով մեկ հարված է հասցնում քաղաքացիական հագուստով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի մեջքի հատվածին։
Ա. Հովհաննիսյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է երկու տեսաֆայլեր։ Առաջին տեսաֆայլի տևողությունը 9 վայրկյան է, իսկ երկրորդինը` 11 վայրկյան։ Պարզվել է նաև, որ դրանք կատարվել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից 2 տարբեր հատվածներից, որոնք ֆիքսել են այն նույն պահը, երբ Արմեն Հովհաննիսյանն առաջին տեսագրության 6-րդ վայրկյանին և 2-րդ տեսագրության 2-րդ վայրկյանին, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, ոստիկանների ուղղությամբ գետնին է նետում և պայթեցնում իր ձեռքին եղած ինքնաշեն պայթուցիկ սարքը։
Լ. Պետրոսյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է մեկ տեսաֆայլ` 9 վայրկյան տևողությամբ։ Լիպարիտ Պետրոսյանը 9 վայրկյան տևողությամբ կատարում է հետևյալ գործողությունները` Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 հասցեի շենքի դիմաց՝ փողոցում, այլ անձանց հետ միասին մոտենալով հարվածներից պաշտպանվող և գետնին ընկած, քաղաքացիական հագուստով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ-ի բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանին` ձեռքին եղած փայտով երկու անգամ հարվածում է Է.Ալեքսանյանի մեջքին և մեկ անգամ՝ գլխին։
Ա. Ավետիսյանի և Մ. Հովհաննիսյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է երեք տեսաֆայլեր` յուրաքանչյուրը 10 վայրկյան տևողությամբ։
Առաջին տեսաֆայլի զննությամբ պարզվել է, որ Ավետիս Ավետիսյանը 3-ից 5-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, ծառայողական պարտականություններ կատարող ոստիկանների ուղղությամբ նետում է ինքնաշեն պայթուցիկ սարք, որն անմիջապես պայթում է և ծուխ արձակում։ Ավետիս Ավետիսյանը փորձում է դիմել փախուստի, սակայն ոստիկանության աշխատակիցները հետապնդում և բռնում են նրան։
Երկրորդ տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը 3-ից 5-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37ա շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, իր ձեռքում եղած փայտե մահակով երեք հարվածներ է ուղղում իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գևորգյանի ուղղությամբ, որից երկրորդը դիպչում է վերջինիս ձախ ուսագոտու շրջանին։
Երրորդ տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է, որ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը և Ավետիս Ավետիսյանը 4-ից 6-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում` փողոցի երթևեկելի հատվածում, իրենց ձեռքում եղած փայտե մահակներով հարվածներ են ուղղում իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գևորգյանի ուղղությամբ։ Մկրտիչ Հովհաննիսյանի հարվածներից մեկը դիպչում է Վարդան Գևորգյանի ձախ ուսագոտու շրջանին, իսկ Ավետիս Ավետիսյանը հարվածում է նրա մեջքի շրջանին։
Ա. Մարգարյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է 10 վայրկյան տևողությամբ տեսաֆայլ, որի 4-ից 5-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Ալբերտ Մարգարյանը, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի աջ կողային հատվածում, մայթի վրա, իր ձեռքում եղած փայտե մահակով հարվածում է քաղաքացիական հագուստով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ավագ օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանի գլխի շրջանին, որի հետևանքով վերջինս վայր է ընկնում մայթին։
Վ. Վարդանյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է 10 վայրկյան տևողությամբ տեսաձայնագրություն։ Վարդան Վարդանյանը տեսագրության 3-ից 10-րդ վայրկյանն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի հարակից տարածքում, փողոցի երթևեկելի հատվածում, իր ձեռքում եղած փայտե մահակով երկու հարվածներ է հասցնում քաղաքացիական հագուստ կրող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի ուսի և մեջքի հատվածներին։
Մ. Առաքելյանի գործողությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ այն պարունակում է երկու տեսաձայնագրություններ` յուրաքանչյուրը 10 վայրկյան տևողությամբ։
Առաջին տեսաֆայլի զննությամբ պարզվել է, որ Միսակ Միշայի Առաքելյանը կատարում է հետևյալ գործողությունները՝ 0։00։03-0։00։04 վայրկյաններում աջ ձեռքում եղած ինքնաշեն պայթուցիկ առարկան նետում է ոստիկանների ուղղությամբ՝ իրականացնելով պայթյուն։
Երկրորդ տեսաֆայլի 0։00։02 վայրկյանում Մ. Առաքելյանն աջ ձեռքում եղած ինքնաշեն պայթուցիկ առարկան նետում է ոստիկանների և կայանված ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի ուղղությամբ։
/հատոր 5, գ.թ. 119-131, հատոր 6, գ.թ. 44-52/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, զննություն կատարելու մասին արձանագրություններով, որոնց համաձայն` զննվել են Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակի սկզբնամասի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մասնաշենքի` Մաշտոցի պողոտային հարող հատվածը տեսաձայնագրած երեք լազերային սկավառակները։
Առաջին լազերային սկավառակում առկա տեսաֆայլի մեջ տեսագրված է Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակի սկզբնամասի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մասնաշենքի` Մաշտոցի պողոտային հարող հատվածը, որտեղ Շանթ Հարությունյանը, երկար` 1-ից 1,2 մետր երկարությամբ փայտյա ձողը ձեռքին կանգնած է մետաղյա կլորավուն արգելափակոցի վրա։ Նրա գլխին` ճակատի վերևի մասում սպիտակ դիմակ կա։ Նրա շուրջ կանգնած են 10-ից 15 անձինք, նույն փայտերով և դիմակներով, որոնց դեմքերը փակված չեն դիմակներով։
Շանթ Հարությունյանը դիմում է մեկին` ասելով. «Ընկեր Օսիպյան, ես Ձեզ չեմ լսի, կներեք, չեմ իջնի, էնդրան ասա, թող հելնի էթա», որից հետո ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի ծառայության գծով տեղակալ Վալերի Օսիպյանը, ով կանգնած է Շանթ Հարությունյանից մի քանի մետր հեռավորության վրա, դիմելով վերջինիս` մի քանի անգամ ասում է. «Մի րոպե արի», սակայն Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Չեմ գա, ասում եմ` չեմ գա, կներեք, չեմ իջնի, ամաչում էլ եմ...»։ Վալերի Օսիպյանը մոտենում է նրան և հարցնում. «Ինչ է պատահել, Շանթ» և բարևում վերջինիս մոտ գտնվող անձանց։ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Կներեք, չեմ իջնելու, հազար անգամ ներողություն, կուլտուրա ունեմ, բայց հիմա չեմ իջնելու, սպարտացիների դվիժենինա, էն լեյտենանտին ասեք, թող հելնի, խելոք մնա, վոբշեմ թողի մեր գործը անենք, իջնեմ ձեզի լավ ջերմ բարևեմ, ասեմ ոնց եք, ոնց չեք, մի հատ էլ ներողություն խնդրեմ»։ Վալերի Օսիպյանը մի քանի անգամ հարցնում է նրան. «Հիմա ինքը իմ հետ ինչ կապ ունի։ Դուք իմ հետ ինչ-որ պրոբլեմ ունե՞ք», ապա ավելացնում. «Դուք բոլորին ցույց եք տալիս, որ իմ հետ պրոբլեմ ունեք»։ Շանթ Հարությունյանը մի քանի անգամ ասելով «Լավ էլի»` իջնում է արգելափակոցի վրայից և հավաքվածներին ասում. «Էս չկարծեք է վախում եմ, շատ կարգին մարդա, հազար տարիա...»։ Այնուհետև Շանթ Հարությունյանը և Վալերի Օսիպյանը զրուցելով մի քանի մետր հեռանում են մյուսներից, սակայն զրույցը մի պահ չի լսվում, որից հետո Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «...Լավ էլի, խնդրում եմ, էկեք բարոյական դաշտ չտանենք...ոչ ես էդքան անշնորք եմ, ոչ էլ...», որից հետո նրանց շուրջ կրկին հավաքվում են մի քանի հոգի և Վալերի Օսիպյանն առաջարկում է կրկին առանձնանալ, սակայն Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է, որ նրա հետ խոսելու բան չունի։ Դրանից հետո երկուսով առանձնանում են այդ տեղանքում կայանված, «Վազ-2121» մակնիշի, 02ՕՍ196 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի մասում, բայց նրանց զրույցը չի լսվում։ Այդ ընթացքում, նշված ավտոմեքենայի հետնամասում ոստիկանության աշխատակիցները, որոնցից մեկը Ճանապարհային ոստիկանության աշխատակցի կրծքանշան ունի, կոչումով լեյտենանտ է, պահանջում են Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից` Վարդան Վարդանյանից, Տիգրան Պետրոսյանից և Շահեն Հարությունյանից այդ ավտոմեքենան հեռացնել այդտեղից։ Վահե Մկրտչյանն ավտոմեքենան հետընթաց վարում և կայանում է Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի մոտակայքում։ Որոշ ժամանակ նկարահանված են այդ տեղանքում կանգնած մարդիկ և ընդհանուր իրադրությունը հանգիստ է։
Այնուհետև տեսագրության մեջ պատկերված է Ազատության հրապարակի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետնամասում` հրապարակի մակարդակից բարձր հարթակում և դրա շրջակայքում հավաքված բազմությունը։ Հարթակում կանգնած են Շանթ Հարությունյանը, որը ձեռքի բարձրախոսով ելույթ է ունենում, իսկ նրա կողքին` սև և մոխրագույն նախշերով վերնազգեստով մի երիտասարդ տղամարդ պահել է բարձրախոսը։ Հարթակում` վերջիններիս ոտքերի մոտ նստած են Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից Ավետիս Ավետիսյանը, Տիգրան Պետրոսյանը, իսկ հարթակին կանգնած են Արմեն Հովհաննիսյանը, Շահեն Հարությունյանը, Հայկ Հարությունյանը, Միսակ Առաքելյանը, որոնց գլխին դիմակներ կան։ Շանթ Հարությունյանը ելույթ է ունենում` հայտնելով հետևյալը. «Դվիժենի անենք։ Հա, տեսնենք ոնց են...։ Դե բա լավա։ Էլ խի ես հարցնում, որ հետո էթում ես, այ տղա։ Տո ճիշտ էլ խոսում եմ, դուրդ չի գալիս, գնա»։ Այնուհետև արագորեն իջնում է հարթակից և մոտենում շուրջ տաս մետր հեռավորության վրա, աստիճանների մոտ կանգնած, սև արևային ակնոցով, շագանակագույն կիսաբաճկոնով և սպիտակ շապիկով մի տղամարդու։ Նրանց միջև կարճ խոսակցություն է ծավալվում, որի ընթացքում այդ տղամարդն ասում է, որ լավ է անում, իսկ Շանթ Հարությունյանը գոռալով ասում է, որ եթե նրա դուրը չի գալիս` թող գնա, ապա ավելացնում. «փոխանակ էթաս իշխանության հետ խոսաս, արա, արժանապատվությունդ պահես, ոչ թե դիցուկ միցուկդ...»։ Տղամարդն ինչ-որ բան է պատասխանում, իսկ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Բա էդ գրական խոսալդ որնա, արա, կարողա գիտես անգրագետ տղա եմ»։ Այդ տղամարդը հակադարձելով, որ Շանթ Հարությունյանին դա էր պետք` հեռանում է։
Տեսանկարահանված է նաև Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի շենքի հարակից հարթակի վրայից մուտքի դռան վրա փակցված սպիտակ պաստառը, որի վրա գրված է «Ես սկսում եմ հեղափոխություն, Շանթ Հարությունյան»։ Նույն բովանդակությամբ ավելի մեծ պաստառ կա նաև հարթակի վրա կանգնած Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցներ Ավետիս Ավետիսյանի, Տիգրան Պետրոսյանի, Արմեն Հովհաննիսյանի, Շահեն Հարությունյանի, Հայկ Հարությունյանի, Միսակ Առաքելյանի, Ալբերտ Մարգարյանի, Մկրտիչ Հովհաննիսյանի, Լիպարիտ Պետրոսյանի, Վահե Մկրտչյանի մոտ։ Շանթ Հարությունյանը կրկին բարձրախոսով ելույթ է ունենում` հայտնելով. «Հա, պտի էթանք, բա ինչ պտի անենք, բենզինի շշերով, պտի ոչ թե նախագահականը հրդեհեմ, այլ պաժառ տամ»։ Ամբոխի միջից լսվում է մի կնոջ ձայն, ով ասում է. «Տո նախագահին էլ ա վառել պետք», իսկ Շանթ Հարությունյանն ավելացնում է. «Մեջը, այո։ Վոփշմ, ով որ գալիսա մեր հետ, թող գա, ով որ չի գալիս, իրանց գործնա։ Մենք մեզնով ենք։ Ոչ մեկին կոչ չեմ արե, որ գա մեր հետ, ոչ մեկին։ Ես ասում եմ` իմ փայ, ով որ արժանապատվությունը քթնումա, նսեմացրածա իրա` իշխանությունների կողմից, ինքն ունի սեփական դատողություն, ունի արժանապատվության սեփական զգացում ու մտածումա, որ ինքը մենակա, ու մենակ չի կարա իրա արժանապատվությունը պահի։ Թող իմանա, էս հարթակի վրա կայնած են տղեք, որոնք նաղդ, կայնելով իրանց արժանապատվության համար, դաժե մեռնելու են էդ արժանապատվության համար։ Եթե կա մարդ, լավ տղա, որ իրա ինքնասիրությունը ոտնահարվածա, թող իմանա ու վերջ, էսքաննա։ Ես ոչ ասում եմ եկեք միացեք, ոչ էլ ասում եմ գնացեք»։ Նույն ընթացքում մի տղամարդ դիմակները ձեռքին մոտենում է հրապարակում կանգնած Վալերի Օսիպյանին և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի ծառայության գծով տեղակալ Վարդան Գևորգյանին, բացատրում է, որ դիմակները «Գայ Ֆոքսի» դիմակներից են։ Վ.Օսիպյանն ասում է, որ այդ մարդը Անգլիայի պառլամենտն էր ցանկանում այրել և հետո բոլորին մատնեց, իսկ այդ տղամարդը պատասխանում է, որ ոչ թե մատնեց, այլ` ձախողվեց։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանը կրկին շարունակում է ելույթը` հետևյալ բովանդակությամբ. «...ռուսերեն մի հատ լավ խոսք կա, էտի տարածված էր Ռուսաստանի բերդերում, ասում էր ունիժայուտ չելավեչեսկոյե դաստոինստվա, դաժե կալանավորին, որ օրենքով .... էր, եթե բերդի պետը դաժե նրան նսեմացնում էր, նրա արժանապատվությունը ընդե նսեմացնում էր, կալանավորը ... էր, դատվում էր, իտո հաշվի էին առնում, որ չի կարելի մարդու արժանապատվությունը էդ աստիճանի նսեմացնել։ Հայաստանում, Հայաստանի իշխանությունները, Հայաստանի էլիտան ամենավերջի ձևի նսեմացնումա ժողովրդին։ Ժողովուրդը լավ ինֆարկտ պտի ստանա, ....շենքերը պաժառ եմ տալու, էդքան բան»։
Այնուհետև տեսագրության մեջ երևում է, որ հարթակի վրա կանգնած են Շանթ Հարությունյանն ու մի քանի նրա կողմնակիցներ, ինչ-որ բան են խոսում, որը չի լսվում, իսկ հարթակի դիմաց 20-ից 30 մարդիկ են կանգնած։ Հարթակի վրա` Շանթ Հարությունյանի վերոհիշյալ պաստառի մոտ, դրված են երեք մեծ կապոցով, մշակված, կլորավուն, 1-ից 1,2 մետր չափերի փայտեր, որոնց մի ծայրը սուր է և դրանք նման են բահերի փայտյա բռնակների։ Դրանցից շուրջ մեկ մետր հեռավորության վրա առկա են դեղնավուն լաթի կտորով կիսածածկած, «Յունայթեդ» /«United»/ և այլ գրառումներով ստվարաթղթե արկղեր, ուսապայուսակներ, հեղուկի պլաստմասե տարաներ։ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը և Ավետիս Ավետիսյանը, որոնց գլխին կան դիմակներ, բերում և փայտի կապոցների մոտ են դնում երկու սպիտակ պարկեր, որոնց պարունակությունը չի երևում, սակայն նրանց կարծր և երկարավուն կազմից զգացվում է, որ այդտեղ դրված փայտերին նմանատիպ իրեր են։ Զննության մասնակից, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության համաձայն` իր ստորաբաժանման ոստիկանության ծառայողները տեսել են, թե ինչպես են այդ պարկերը, որոնցում, ինչպես հետագայում է պարզվել, նույն փայտերից են, այդ երկու տղաները հանել են Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մասնաշենքի ծառայողական մուտքի դիմաց կայանված, «Նիսսան» մակնիշի, մոխրագույն ավտոմեքենայի բեռնախցիկից և բերել են հարթակ։
Այնուհետև Շանթ Հարությունյանը` ծխախոտը ձեռքին, հրապարակում հավաքված լրագրողների առջև ելույթ է ունենում, պատասխանելով նաև նրանց հարցերին` հայտնում է հետևյալը. « ...Դատախազությունը, սահմանադրական դատարանը, մեկ էլ բերդերի դռները բացեն։ Լիքը անմեղ մարդիկ կան նստած, մենք էտի պտի նախօրոք բացենք, որովհետև գիտենք, հետո ամնիստիա ենք անելու։ Ճիշտա, էն փչացած մարդիկ, որոնք հանցագործ աշխարհն էլ չի ընդունում, նրանց իրանք թող ներսում որոշեն, կհելնեն, կբացեն, կփակեն։ Վոփշեմ, ժողովրդին պտի տան ազատություն, պտի մարդիկ ինքնաարտահայտվելու հնարավորություն ունենան ու պտի բեսպրիդել չլնի էս երկրում։ Մենք էս ենք ուզում, ու դա, մինչև իշխանությունները չեթա, ասենք, Սերժը ... չլինի Հայաստանից, էդ երկիրը չի դզվի։ Մենք արժեքներ ենք բերում մեր ազգին։ Մենք դաստիրակվել ենք փողոցում, դաստիրակվել ենք ընտանիքում, դաստիրակվել ենք դպրոցում ու մենք գիտենք ընկերությունը ինչա նշանակում, հայրենասիրությունը ինչա նշանակում, ազնվությունը ինչա նշանակում, դուխը ինչա նշանակում, ճշմարտությունը ինչա նշանակում, ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն ինչա նշանակում ու տենց պտի լինի։ Ու ես ձեզ նաև ասեմ, աշխարհի երկրներում, բոլոր երկրներում էլիտան ներկայացնում են լավագույն տղերքը ու նրանք թույլ չեն տալիս իրանց կլոր սեղանի մոտ նստեն մարդկանց, որոնք սեփական խոսքը պահել չգիտեն։ Ոնց ասեմ, կներեք իհարկե, օրինակները մի քիչ անհաջող կարողա թվա, ասենք, բանտերում սենց հասկացողություն կա, եթե լուսամուտից խոսում են, եթե լուսամուտից մեկը խոսումա, ինքը մաքուր տղա չի, իրեն ասում են իջի արա էդ լուսամուտից, դու իրավունք չունես։ Չի իջնում, գոռում են ասում են էդ կամեռում լավ տղա չկա, եթե լավ տղա կա, էդրան իջցրեք, եթե չէ, ուրեմն սաղ կամեռը փչացածա։ Հիմա Հայաստանում, եթե լավ տղերք չկան, էդ բոզական իշխանությունները տապալելու, ուրեմն սաղ Հայաստանում բոզեր են ապրում, ես ավելի լավա մեռնեմ, բենզինի շշերը ձեռս էթամ ու մեռնեմ, թող սնայպերը խփի ինձի, չեմ ուզում էթամ Կիևյանում ինձի քցեմ, Հայաստանից չեմ ուզում էթամ։ Ես ըտենց եմ ապրելու։ Ու ես չգիտեմ, ով ուզումա էդ ճշտով էթա ապրի, մեռնի կամ կրի, էտիա ճանապարհը։ Ես չեմ ուզում աշխարհում իմ ազգի մասին ասեն, որ ընդեղ ժողովուրդ չկա, սաղ փչացած են, ոնց Սերժը, ընենց էլ դրանց զիբիլ ժողովուրդը, դրանց ինչ անում են, դրանց արժանապատվությունը նսեմացնում են, չգիտեմ ինչ ասես անում են, էդ ժողովուրդը հանդուրժումա։ Էսա, իմ ամբողջ նպատակը էսա։ Նպատակս անպայման հաղթելը չի, դրանից հետո ով կգա, ես մեռած կլնեմ, թող կենդանի մարդիկ մտածեն, ում են ուզում ընտրեն։ Ես գնալու եմ դրան»։
Տեսաձայնագրության մեջ լսվում է, թե ինչպես մի կին ամբոխի միջից գոռում է. «Հալալա, հալալա, հալալա, մալադեց» և լսվում են ծափահարություններ։ Լրագրողի այն հարցին, թե այսօր ինչ է լինելու` Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Էսօր երթա լինելու, հետո կերևա, մլիցեքից կախված, իրանք ոնց կպահեն իրանց, ըտենց էլ կստանան։ Մի բան ուզում եմ հայտարարեմ, մենք, բացի բենզինի շշից, քարից, փեդից ու ռագատկից, մեկ էլ մարգանցովկա բրոնզից, ուրիշ զենք հլը որ չենք վեկալե։ Եթե մեր դեմ ավտոմատ հելավ, զենք հելավ, մեզնից ով կենդանի մնաց, ավտոմատով, զենքով կռվելուա իրանց դեմ։ Մենք` հեղափոխականներս, չենք ուզում արյունահեղություն։ Առանց արյունահեղությանա լինելու, ոնց որ Վրաստանում դա արելա Սահակաշվիլին։ Խելոք կպահեն, մենք էլ իրանց մի հատ վարդ կտանենք, կճանապարհենք կամ մեխակ, բայց եթե խելոք չպահեն, իրանք արյուն թափեցին, ստանալու են նրանց էն մեր ընգերներից, ովքեր կենդանի են մնալու, էսքան բան»։
Շանթ Հարությունյանի ելույթն ավարտվելուց անմիջապես հետո, այդտեղ գտնվող կարմրավուն մազերով, սև կաշվե վերարկույով մի կին, ում անունը, զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության համաձայն` Մարիամ է և նա բազմաթիվ այլ ակցիաների և հավաքների մասնակից է եղել, ասում է. «Այո, շատ ճիշտ ասեց։ Շատ ճիշտա, մենք մարդ ենք, ունենք արժանապատվություն, ինքնասիրություն, մենք չենք ուզում, մենք կռիսի նման մեզ դնեն ու սատկցնեն, թալանեն։ Սարքում են զոմբիներ մեզի, դա չենք ուզում, չենք ուզում գաղթենք, ինքնասպան լինենք, գրում են պետական կարիքների համար, տունդ ու ապրուստդ թալանում են, Սերժը գալիսա խափումա հրապարակով մեկ, բայց չի անում...»։ Այդ պահին Շանթ Հարությունյանը կանչում է իր որդի Շահեն Հարությունյանին և ասում. «Էս էլ տղեսա, իմ հետա ըլնելու, էս էլ թո մլիցեքը տենան, խփելու են, թո խփեն։ էսի պրոստը, էրեխես էլ ա կռիվ անելու հետս։ էսի հագցնում եմ էրեխուս, թո ընձի, խփում են, թո խփեն։»։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանը հանում է հագին եղած կարմիր վերնաշապիկը և երևում է, որ սպիտակ անթև շապիկի վրայից հանում է սպիտակ զրահաբաճկոնն ու ասում. «Եթե բոզերը պտի երեխուս խփեն, թո խփեն», որից հետո վերը նշված Մարիամ անունով կինն ասում է. «Հա, հա, նրանք իմ հինգ անչափահաս էրեխեքին սաղ-սաղ թաղեցին իմ պատերի տակ, սեփական տանս պատերի տակ ու փողոց շպրտեցին»։ Նույն ընթացքում Շանթ Հարությունյանը հանելով զրահաբաճկոնը` այն հագցնում է կողքին կանգնած որդուն, ում գլխին առկա է սպիտակ դիմակ, սակայն դեմքը բաց է։ Այդ կինը շարունակում է բարձրաձայն արտահայտություններ անել` ասելով. «Հայ չեն, հայ չեն։ Հայ լինեին մեզ կպաշտպանեին, այլ ոչ թե նախագահին։ Ճիշտ եմ անում, Ճիշտ եմ ասում, խի վեկալաք տունս, խի թալանեցիք ինձ»` դիմելով Վալերի Օսիպյանին, իսկ վերջինս փորձում է այդ կնոջը հանգստացնել և բացատրական աշխատանք է տանում նրա հետ։ Շանթ Հարությունյանը և մեկ այլ անձ այդ կնոջը հեռացնում են Վալերի Օսիպյանից։ Այնուհետև տեսագրված է, թե ինչպես Վալերի Օսիպյանն ու Շանթ Հարությունյանը Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մասնաշենքի հարակից հարթակում առանձնացած զրուցում են միմյանց հետ, սակայն զրույցը չի լսվում։ Այնուհետև Շանթ Հարությունյանը քայլելով դեպի իր կողմնակիցները, գոռալով, թե ո՞ւր է միկրաֆոնը, ո՞ւր է Սաքոն` միանում է իր կողմնակիցներին, որից հետո ամբոխի կողմն ուղղելով ձեռքը` գոռում է. «Ուր ես, այ լակոտ, արի ստե հլը»։ Հավաքված մարդկանց միջով մի երիտասարդ մոտենում է Շանթ Հարությունյանին և նրան է փոխանցում բարձրախոսը` ասելով, որ վերջինն է, իսկ Շանթ Հարությունյանը ոգևորված պատասխանում է. «Բեր ստե ասում եմ արա, ուզումա յոթ հատ մնացած ըլնի»։ Այնուհետև վերջինս բարձրախոսով ասում է. «Վոբշմ, ինչքան ջոգում եմ, ստե պրովակատրներ կան։ Քյասար մլիցեքին ասում եմ, եթե դուք կարգի չհրավիրեք, էլ մենք ձեզ չենք դիմելու, հենց երթի մեջ լխկելու ենք դուբինկեքով։ Ու նրանց էլ ասում եմ, եթե էսքան թասիբ ունեցող տղերք են, պտի բոզերի ուզածը չանեն արա։ Եթե բոզավարի չեք ապրե, չեք ուզում բոզի պես էլ ապրեք, այ բոզեր, ուրեմս ձեզ տղայավարի պահեք»։ Դրանից հետո անմիջապես երևում է, թե ինչպես գլխներին սպիտակ դիմակներ հագած Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները հարթակի վրա դրված կլորավուն, հղկված, երկար փայտերից մեկական վերցնելով` կանգնում են հարթակին, կարճ խորհրդակցում միմյանց հետ, որից հետո Շանթ Հարությունյանը դիմելով Վալերի Օսիպյանին` ասում է. «Ընկեր Օսիպյան, որ խնդրենք էս վեշերին տիրություն կանե՞ք, թե հաշվենք գողանալու են, մարդ թողենք»։ Վ.Օսիպյանը պատասխանում է, որ ոչ ոք չի գողանա, սակայն լավ կլինի, որ մի հոգի մնա այդտեղ։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանը դիմելով իր կողմնակիցներին` ասում է. «Արա, այ չոբաններ, ո՞ւր եք թողել սաղ միկրաֆոնները տարել են ստեղ-ընդեղ, արա մեռա ասելով Միսակ, արա, պատասխանատվություն ունեցեք, արա, մոռացել եք էն թվերը, արա։ Միկրաֆոնները վեկալեք էրեխեքի ձեռներից, արա, հո դուք չոբան չեք, արա», ապա քիչ դադարից հետո ասում է. «Շահեն, վրետ, վրից շոր հագի ու արի կողքս, դուբինկեդ վեկալ արի, արի շուտ արա»։ Լրագրողներից մեկն ասում է դրանց օգտագործելու կարիքը չլինի, իսկ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Դե հիմա, չլինի, ավելի լավ, ես պատրաստ եմ ամեն րոպե»։ Լրագրողն ասում է, որ Շանթ Հարությունյանը շատ ագրեսիվ է, իսկ վերջինս պատասխանում է. «Ինչ անեմ, գնում եմ մեռնելու, կարողա նենց բան անեմ»։ Դրանից մի քանի վայրկյան անց Շանթ Հարությունյանը դիմելով իր կողմնակիցներին` հարցնում է. «Սրանք վեկալել ե՞ք, տղերք, սրանցից վեկալե՞լ եք, դե վեկալեք», իսկ երբ նրան ինչ-որ մեկը հարցնում է, թե դա ինչ է` պատասխանում է. «Ժողովուրդ, Ձեզ ինչ, ես իմ ընկերներին եմ ասում», ապա պատասխանելով ամբոխից լսվող ինչ-որ հարցերի` ասում է. «Այ մարդ, ձեր ինչ գործ, ուզում եք, իմ հետևից կգաք, կտենաք, որ կողմ եմ շարժվում։ Ես ասելու բան չունեմ։ Կարողա մի հատ էլ կագեբեին զեկուցագիր գրեմ, որ կողմ եմ շարժվում, լրագրողներդ եկեք, կտենաք...», «...Հատուկ բան կախվածա իշխանություններից, իրանք հատուկ կլնեն, հատուկ կստանան։ Չի լինի, մենք մեր գործը կանենք, կգանք նորից ստե»։ Այնուհետև դիմելով իր կողմնակիցներին` Շ. Հարությունյանը հարցնում է. «Վեկալա՞ք, տղերք էտի» և ստանալով դրական պատասխան` կողմնակիցների հետ շարժվում է դեպի Մաշտոցի պողոտայի կողմը։ Վարդան Վարդանյանը Շանթ Հարությունյանին հայտնում է, որ ինքն այդտեղ է թողել Ռուբոյին։ Վալերի Օսիպյանը հարթակից իջնելուց հետո հարցնում է, թե ուր են գնում։ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է, որ դուրս կգան փողոց, հետո իրար հետ կորոշեն և առանց կանգ առնելու իր կողմնակիցների հետ շարունակում է նույն ուղղությամբ քայլել։ Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների ձեռքերին կան մեկական փայտե ձողեր, իսկ նրանց դեմքերը փակ են սպիտակ դիմակներով։ Նրանցից Շահեն Հարությունյանի և Ալբերտ Մարգարյանի ձեռքին կան մեկական ձեռքի բարձրախոսներ` «մեգաֆոններ»։ Նրանք անցնում են Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի մոտով և նրանց ուղեկցում են լրագրողներ, ոստիկանության աշխատակիցներ, այդ թվում` Վալերի Օսիպյանը, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանը, Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանը։ Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների հետևից քայլում են բազմաթիվ քաղաքացիներ։
Տեսանյութում երևում է, թե ինչպես փողոցի մոտ շարքով կանգնած են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցներ, որոնց թվում, ըստ Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` գումարտակի հրամանատարի տեղակալ Արթուր Խուդինյանն է, 2-րդ վաշտի հրամանատար Արմեն Բարսեղյանն է, նույն վաշտի ոստիկաններ Պետրոս Հայրապետյանը, Համազասպ Լալայանը, Արսեն Սարգսյանը, Լոնսկի Էվրիկը, Ազատ Հովսեփյանը, Արման Սարգսյանը, Կարեն Գալստյանը, Կարեն Առուստամյանը, Արա Մարտիրոսյանը, վերջինիս տեղակալ Անդրանիկ Առաքելյանը, նույն գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի հրամանատար Գոռ Սահակյանը։
Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները դուրս են գալիս Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մաս և այդ պահին Գեղամ Խաչատրյանը բռնելով Շանթ Հարությունյանի ձեռքից` փորձում է նրան կանգնեցնել, սակայն վերջինս ջղաձիգ շարժումով փայտը երկու ձեռքով բռնելով և սպառնալից դիրք ընդունելով` գոռում է Գեղամ Խաչատրյանի վրա, որ թողնի, իսկ նրա կողմնակիցներից զինվորական հագուստով Վարդան Վարդանյանը բռնելով Գեղամ Խաչատրյանին` նրան հետ է պահում Շանթ Հարությունյանից, այնուհետև քաշքշում է։ Այդ պահին նրանց է մոտենում ոստիկան Արթուր Խուդինյանը։
Շանթ Հարությունյանը, վերջինիս որդի Շահեն Հարությունյանը, ձեռքին եղած փայտյա մահակներով սպառնալից շարժվում են դեպի ոստիկանները, իսկ 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արման Սարգսյանը փորձում է բռնել Շահեն Հարությունյանի ձեռքի փայտե ձողը, որը վերջինս բարձրացրել է վերև և ցանկանում է հարվածել 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանին։ Նույն պահին նրանց ոտքերի տակ պայթյուն է տեղի ունենում և նրանք հայտնվում են պայթյունի արդյունքում առաջացած ծխի մեջ։ Շահեն Հարությունյանը փայտը սպառնալից ձևով վերև պահած գոռում է. «Արա՜, արա՜», իսկ Շանթ Հարությունյանը ձեռքին եղած փայտը վերև պահելով` գոռում է. «Հանգիստ»։ Վարդան Գևորգյանը թիկունքից բռնելով Շանթ Հարությունյանի ձեռքերը` նրան հետ է քաշում, սակայն Վահե Մկրտչյանը հարձակվում է նրա վրա և մահակով հարվածում Վարդան Գևորգյանին։ Դրանից հետո երևում է, թե ինչպես Մկրտիչ Հովհաննիսյանը փայտով հարվածում է Վարդան Գևորգյանի ուսին, իսկ հետևից երկարաթև և սպիտակ վերնազգեստով Ավետիս Ավետիսյանը փայտով հարվածում է նրա մեջքին։ Այնուհետև Մկրտիչ Հովհաննիսյանը փայտը սպառնալից ձևով թափահարելով` գնում է Վարդան Գևորգյանի կողմը, սակայն երկուսն էլ դուրս են գալիս նկարահանման տեսադաշտից։ Այդ ընթացքում Գեղամ Խաչատրյանը և այլ ոստիկաններ Շանթ Հարությունյանին և նրա մյուս կողմնակիցներից մի քանիսին հեռացնում են Վարդան Գևորգյանից, որից հետո նրանց ոտքերի տակ կրկին ինչ-որ բան է պայթում և ծխով լցնում տարածքի մի մասը, որտեղ իրարանցում է տեղի ունենում։ Այդ ընթացքում Վահե Մկրտչյանը փայտով հարվածում է նրան մոտեցած ոստիկաններից մեկի դեմքին։ Ըստ Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` այդ ոստիկանն իր ղեկավարած գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանն է, որը հարվածից հետո բռնում և վերցնում է փայտը։ Նրանց է մոտենում Շահեն Հարությունյանը, ում ձեռքին բարձրախոս է, սակայն նրան բռնում է ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արման Սարգսյանն ու նրան հետ քաշում։ Նույն պահին Վահե Մկրտչյանն անցնելով Պետրոս Հայրապետյանի թիկունքի կողմը` հետևից բռնում է նրա պարանոցից և հետ քաշում, որից հետո երկուսն էլ դուրս են մնում տեսադաշտից։ Այդ նույն ընթացքում Գեղամ Խաչատրյանը բռնելով Շանթ Հարությունյանի ձեռքի փայտից` փորձում է այն խլել, սակայն վերջինս չի թողնում և ոստիկանի կողմից փայտը քաշելու և նրա ձեռքից այն վերցնելու արդյունքում Շանթ Հարությունյանը վայր է ընկնում։ Միաժամանակ փայտերը ձեռքերին նրանց կողմն են վազում Շանթ Հարությունյանի մի քանի կողմնակիցներ, որի ընթացքում Տիգրան Պետրոսյանը հարվածում, քաշում և հրում է 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արա Մարտիրոսյանին, ինչի արդյունքում վերջինս մի քանի մետր հետ է գնում` կորցնելով հավասարակշռությունը։ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը փայտով հարվածում է Գեղամ Խաչատրյանի մեջքին, որից հետո, երբ երկրորդ անգամ է փորձում հարվածել` վերջինս ձեռքով փորձում է կասեցնել հարվածը և հարվածը դիպչում է նրա ձախ ձեռքին։ Նույն ընթացքում ութ հաջորդական պայթյուններ են տեղի ունենում և ծխով պատվում է Շանթ Հարությունյանի ընկնելու վայրն ու դրան հարակից տարածքը։ Այդ պայթյուններից մեկն առաջանում է Ալբերտ Մարգարյանի, իսկ երեքը` Միսակ Առաքելյանի կողմից ոստիկաններ Գեղամ Խաչատրյանի, Արա Մարտիրոսյանի և Արսեն Սարգսյանի կողմը պայթուցիկները նետելու արդյունքում։ Երևում է, որ Արմեն Հովհաննիսյանը նույնպես ինչ-որ բան է գետնին հարվածում, որից պայթյուն և ծուխ է առաջանում, իսկ դիմակավոր անձինք քաշքշում են ոստիկաններին և ստեղծում խառնաշփոթ իրավիճակ։
Պայթյունների արդյունքում առաջացած ծուխը մի պահ փակում է նկարահանման տեսադաշտը։ Շանթ Հարությունյանի որդի Շահեն Հարությունյանը ոտքով հարվածում է գետնին ընկած գլխարկին, որն ընկնում է Մաշտոցի պողոտայի բանուկ հատվածի բաժանարար գծերի մոտ։ Արմեն Հովհաննիսյանն ինչ-որ բան է նետում գետնին, որից պայթյուն է առաջանում։ Խառնաշփոթի մեջ երևում է, թե ինչպես գլխին դիմակ դրած, սև հագուստով Ալբերտ Մարգարյանը և Միսակ Առաքելյանը մեկական անգամ ինչ-որ բան են նետում ոստիկանության աշխատակիցներ Գեղամ Խաչատրյանի, Արա Մարտիրոսյանի և Արսեն Սարգսյանի ուղղությամբ, որոնք գետնին պայթում են` ՃՈ 1108 կողային համարով ավտոմեքենայի հարակից հատվածում` պայթյունների արդյունքում ծխով լցնելով այդ տարածքը։ Այնուհետև երևում է, թե ինչպես սև հագուստով բաճկոնով Միսակ Առաքելյանը, պողոտայի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մայթեզրին կայանված ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի մոտ ինչ-որ բան է գցում, որը պայթում է։ Դրանից անմիջապես հետո Մ. Առաքելյանը կրկին նույն տեղում ինչ-որ բան է պայթեցնում։ ՃՈ 1100 կողային համարով, արծաթագույն, «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայից շուրջ 10 մետր առաջ երկու ոստիկան` Խաչատուր Ավետիսյանը և սերժանտի ուսադիրներով մի ոստիկան, ում դեմքը չի երևում, բռնել են գետնին պառկած մի տղամարդու, ում դեմքին դիմակ կա։ Երևում է, թե ինչպես նրանց է մոտենում ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան, կրտսեր սերժանտի ուսադիրներով ոստիկան, ով ըստ Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` Ռազմիկ Խառատյանն է։
Տեսագրության շարունակությունում երևում է, թե ինչպես է Վարդան Գևորգյանը պողոտայի բանուկ հատվածով գնում դեպի Ֆրանսիայի հրապարակի կողմը, իսկ Արմեն Հովհաննիսյանը` փայտը ձեռքին, կանգնած է պողոտայի բաժանարար գծի մոտ։ Շանթ Հարությունյանը, Վարդան Վարդանյանի, Տիգրան Պետրոսյանի և Միսակ Առաքելյանի հետ միասին գնում են դեպի Թումանյան փողոցի կողմը` ոստիկանների ուղղությամբ, իսկ նրանց հետևում է Վալերի Օսիպյանը, ով փորձում է նրանց հետ պահել և չթողնել շարունակել գնալ այդ ուղղութամբ, քանի որ Շանթ Հարությունյանն իր կողմնակիցներից մեկից վերցնում է փայտյա ձող և այն սպառնալից ձևով դեպի առաջ ուղղելով` գնում է դեպի Մաշտոցի պողոտայի կենտրոնում կողք-կողքի կանգնած ոստիկաններ Գեղամ Խաչատրյանի, Արթուր Խուդինյանի և Կարեն Առուստամյանի ուղղությամբ։
Այնուհետև երևում է, թե ինչպես Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի ճանապարհի մոտ, մայթեզրին կայանված, ՃՈ 1100 կողային համարով ավտոմեքենայի հետնամասում, սև քաղաքացիական հագուստով, ըստ զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 2-րդ բաժանմունքի ավագ օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանը, փորձում է բռնել սպիտակ դիմակով, սև սպորտային մարզահագուստով Վահե Մկրտչյանին, սակայն նրա վրա են հարձակվում Ալբերտ Մարգարյանն ու Մկրտիչ Հովհաննիսյանը և յուրաքանչյուրը մեկական անգամ փայտով հարվածում նրան։ Երևում է նաև, թե ինչպես Ալբերտ Մարգարյանի հարվածը դիպչում է նրա իրանի վերին հատվածին և դեմքի միջնամասին, որից հետո ոստիկան Հարություն Ալեքսանյանը վայր է ընկնում, իսկ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը ձեռքի փայտով հարձակվում է նրա վրա և փայտով հարվածում նրա գլխի շրջանին։ Ալբերտ Մարգարյանի ձեռքին այլևս չկա ձեռքի բարձրախոսը։ Նույն ընթացքում, ըստ զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀ բաժնի 3-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանը բռնում է Վահե Մկրտչյանին և քաշելով փորձում է հեռացնել մյուսներից, սակայն վերջինս դիմադրում է, չի ենթարկվում և քաշում է ոստիկանի հագուստից` փորձելով նրան տապալել։ Նույն պահին մի տղամարդ նրանց, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատարի տեղակալ Անդրանիկ Առաքելյանի և նույն գնդի 1-ին գումարտակի վաշտի հրամանատար Գարիկ Մելքոնյանի ոտքերի տակ ինչ-որ բան է նետում և պայթյուն է տեղի ունենում, իսկ Էդգար Ալեքսանյանի վրա հարձակված Վարդան Վարդանյանը փայտով ուժգին հարվածում է Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքի հատվածին, որից վերջինս վայր է ընկնում ասֆալտին։ Նրա մոտ վազած Մկրտիչ Հովհաննիսյանը, Ալբերտ Մարգարյանը, Վարդան Վարդանյանը փայտերով մեկական, իսկ Լիպարիտ Պետրոսյանը` երկու անգամ հարվածում են գետնին ընկած Էդգար Ալեքսանյանին։ Հայկ Հարությունյանը ձեռքի փայտով հարվածում է Էդգար Ալեքսանյանին, որից հետո վերջինիս գլխի հետևի մասում արյուն է երևում։ Այնուհետև նրանց են մոտենում ոստիկանության աշխատակիցներ, այդ թվում` ըստ զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Արտակ Ավետիսյանը և Արթուր Վարդգեսյանը, ինչպես նաև ինքը, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի հրամանատար Արթուր Մադաթյանը, 2-րդ վաշտի հրամանատար Գարիկ Մելքոնյանը, ոստիկան Ռազմիկ Խառատյանը, որոնք թույլ չեն տալիս, որպեսզի ինչպես վերոհիշյալ անձինք, այնպես էլ նրանց մյուս կողմնակիցները շարունակեն հարվածել Էդգար Ալեքսանյանին, հեռացնում են նրանցից և վերջինիս օգնում են վեր կենալ ու հեռանալ։ Խաչատուր Ավետիսյանը, ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի վաշտի հրամանատար Գարիկ Մելքոնյանն ու Արթուր Մադաթյանը բռնում և հետ են տանում Հայկ Հարությունյանին։ 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան, դասակի հրամանատար Գևորգ Զաքարյանը բռնում է Մկրտիչ Հովհաննիսյանին։ Այնուհետև Վալերի Օսիպյանը Շանթ Հարությունյանի ձեռքի փայտը բռնելով` փորձում է վերցնել, սակայն վերջինս չի թողնում։ Այդ ընթացքում, Ավետիս Ավետիսյանի կողմից նետված առարկայից նրանց մոտ կրկին պայթյուն է տեղի ունենում։ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Ազատ Հովսեփյանը փորձում է բռնել Ավետիս Ավետիսյանին, սակայն վերջինս հետ-հետ գնալով` երկրոդ անգամ է ինչ-որ բան նետում գետնին, որի արդյունքում կրկին պայթյուն է առաջանում ոստիկան Ազատ Հովսեփյանի ոտքերի տակ և վազելով փորձում է փախչել, սակայն Վարդան Գևորգյանը և ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Արթուր Վարդգեսյանը, Ազատ Հովսեփյանը և Գեղամ Խաչատրյանը բռնում են նրան, որից հետո մոտեցած այլ ոստիկանների, այդ թվում` Վարդան Գևորգյանի, Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանի, վերջինիս տեղակալ Անդրանիկ Առաքելյանի, 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի հրամանատար Գարիկ Մելքոնյանի հետ փորձում են հավաքված անձանց հեռու վանել։
Տեսանյութի շարունակությունում երևում է, թե ինչպես Սևակ Մնացականյանը` ձեռքերով և մի տղամարդ` ոտքով, հրում են 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արթուր Վարգեսյանին, ինչի արդյունքում վերջինս և Ավետիս Ավետիսյանն ընկնում են գետնին։ Մոտ են վազում ինչպես ոստիկանության աշխատակիցներ, այնպես էլ Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցները, ովքեր փորձում են ոստիկաններից ազատել Ավետիս Ավետիսյանին և թույլ չտալ նրան բերման ենթարկել։ Վերջինիս ընկած տեղում կուտակում է առաջանում։ Այդ ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանը ձախ ձեռքով հրում է Գեղամ Խաչատրյանին, իսկ Վահե Մկրտչյանը հետևից քաշելով գետնին է գցում նրան և հեռանում է։
ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արտակ Ավետիսյանը Վարդան Վարդանյանին մի կողմ է քաշում։
Երևում է, թե ինչպես Շանթ Հարությունյանը ձեռքին եղած փայտի ծայրով հարվածում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանի որովայնի հատվածին, որից անմիջապես հետո նույն փայտով հարվածում է Ազատ Հովսեփյանի թիկունքին։ Երևում է, թե ինչպես Վալերի Օսիպյանը ՊՊԾ 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Էվրիկ Լոնսկու հետ փորձում են Շանթ Հարությունյանի ձեռքին եղած փայտյա ձողը վերցնել, սակայն նա և նրա մոտ եկած Տիգրան Պետրոսյանը թույլ չեն տալիս, իսկ վերջինս գոռում է ոստիկանի վրա, որպեսզի նա թողնի։
Նկարահանված է նաև պողոտայի հատվածը, որտեղ կան ինչ-որ փաթեթներ։ Երևում է, թե ինչպես է պայթում այդ փաթեթներից մեկը։ Կրտսեր սերժանտի ուսադիրներով ոստիկանության մի աշխատակից, երկու փայտյա ձողեր է հեռացնում, ով ըստ Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` իր գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան Ազիզ Միրզոյանն է։ Դրանից հետո կրկին մարդկանց, այդ թվում` ոստիկանության աշխատակիցների կուտակում է տեղի ունենում, որի ընթացքում ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Գագիկ Կեսոյանն անկարգության մասնակիցներից խլած փայտը հեռացնում է, նույն գումարտակի ոստիկաններ Կարեն Առուստամյանը, Համազասպ Լալայանը և Հայկ Վարդանյանն Ավետիս Ավետիսյանին բռնում են, նրա ձեռքից խլում են փայտյա ձողը և նրան տանում են դեպի մայթեզրի մոտ կայանված, ՃՈ 1108 կողային համարով ավտոմեքենայի կողմը։ Շահեն Հարությունյանն առանձնանալով հավաքված մարդկանցից` վազում է դեպի այդ ավտոմեքենան և դրա մոտ գտնվող, սև մազերով աղջկան թիկունքից երկու ձեռքով գրկում է։ Գեղամ Խաչատրյանը հետապնդում է Շահեն Հարությունյանին և նրա կողմից նշված աղջկան բռնելուց անմիջապես հետո բռնում է նրան, հետ պահում, որի արդյունքում Շահեն Հարությունյանն ընկնում է գետնին։ Այդ ընթացքում երևում է, թե ինչպես են Ավետիս Ավետիսյանին ավտոմեքենայի մոտ բերում 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Հայկ Վարդանյանն ու Համազասպ Լալայանը։ Դրանից հետո Ճանապարհային ոստիկանության նշված ավտոմեքենայի հարակից տարածքում ևս մեկ պայթյուն է տեղի ունենում և երևում է, թե ինչպես են պայթյունի արդյունքում կայծեր թռնում այս ու այն կողմ։ Դրանից հետո վազելով մոտենում են 3-րդ հատուկ գումարտակի մի քանի ոստիկաններ։
Տեղի ունեցածի ամբողջ ընթացքում լսվում են հայհոյանքներ, գոռգոռոցներ, մարդիկ մայթերին կանգնած նայում են կատարվածը, իսկ փողոցում երթևեկությունը կանգ է առել և առաջացել խցանում։
Այնուհետև Վալերի Օսիպյանի հրամանով ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ մայթում կանգնած մարդկանց խմբի առջև շղթա են կազմում, որպեսզի թույլ չտան նրանց մտնել պողոտայի բանուկ մաս։ Դրանից հետո դեպքի վայրին են մոտենում մի քանի ոստիկանության ավտոմեքենաներ։ Ոստիկանության տարբեր աշխատակիցներ մոտեցած ոստիկանական ավտոմեքենաների մեջ են նստեցնում դեպքի մի շարք մասնակիցների` նրանց բերման ենթարկելու նպատակով, որից հետո այդ ավտոմեքենաները հեռանում են։
Այնուհետև նկարահանված են Մաշտոցի պողոտայի նշված հատվածում կանգնած ավտոմեքենաները և մարդիկ։ Երևում է, որ պողոտայում խցանում է առաջացել։ Երևում է նաև, որ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 5-րդ գումարտակի ոստիկան Հարություն Գրիգորյանի անդրավարտիքի ձախ փողքը վնասված է և կեղտոտված։
Նկարահանված են նաև պողոտայի նշված հատվածում թափված փաթեթների կտորներ և մանր քարեր։ Այնուհետև հրահանգներ են հնչում դեպքի վայրը ժապավենով շրջափակելու մասին։ Նկարահանված է 1102 կողային համարով ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենան, որի առջևի ձախ անվաթևը վնասված է, իսկ հետևի ձախ անիվը կեղտոտված է։ Այնուհետև երևում է, որ կատարվում է դեպքի վայրի զննություն։
2-րդ տեսահոլովակի վերարտադրությամբ պարզվել է հետևյալը.
Տեսագրված է Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակի սկզբնամասի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մասնաշենքի Մաշտոցի պողոտային հարող հատվածը, որտեղ Շանթ Հարությունյանը, 1-ից 1,2 մետր երկարությամբ փայտյա ձողը ձեռքին կանգնած է մետաղյա կլորավուն արգելափակոցի վրա։ Նրա գլխին` ճակատի վերևի մասում առկա է սպիտակ դիմակ, իսկ նրա շուրջ կանգնած են 10-ից 15 անձինք, որոնց ձեռքին նույն փայտերից կան, իսկ գլխներին` դիմակներ։
Շանթ Հարությունյանը դիմում է մեկին` ասելով. «Ընկեր Օսիպյան, ես Ձեզ չեմ լսի, կներեք, չեմ իջնի, էնդրան ասա, թող հելնի էթա»։ Դրանից հետո ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի ծառայության գծով տեղակալ Վալերի Օսիպյանը, որը կանգնած է Շանթ Հարությունյանից մի քանի մետր հեռավորության վրա, դիմելով վերջինիս` մի քանի անգամ ասում է. «Մի րոպե արի», սակայն Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Չեմ գա, ասում եմ` չեմ գա, կներեք, չեմ իջնի, ամաչում էլ եմ...»։ Վալերի Օսիպյանը մոտենում է նրան և հարցնում. «Ինչ է պատահել, Շանթ»` բարևելով վերջինիս մոտ գտնվող անձանց։ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Կներեք, չեմ իջնելու, հազար անգամ ներողություն, կուլտուրա ունեմ, բայց հիմա չեմ իջնելու, սպարտացիների դվիժենինա, էն լեյտենանտին ասեք, թող հելնի, խելոք մնա, վոբշեմ թողի մեր գործը անենք, իջնեմ ձեզի լավ ջերմ բարևեմ, ասեմ` ոնց եք, ոնց չեք, մի հատ էլ ներողություն խնդրեմ»։ Վալերի Օսիպյանը մի քանի անգամ հարցնում է նրան. «Դուք իմ հետ ինչ-որ պրոբլեմ ունե՞ք», ապա ավելացնում. «Դուք բոլորին ցույց եք տալիս, որ իմ հետ պրոբլեմ ունեք»։ Շանթ Հարությունյանը մի քանի անգամ ասելով «Լավ էլի»` իջնում է արգելափակոցի վրայից և հավաքվածներին ասում. «Էս չկարծեք է, վախում եմ, շատ կարգին մարդա, հազար տարիա...»։ Այնուհետև Շանթ Հարությունյանը և Վալերի Օսիպյանը զրուցելով մի քանի մետր հեռանում են մյուսներից, սակայն զրույցը մի պահ չի լսվում, որից հետո Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «...Լավ էլի, խնդրում եմ, էկեք բարոյական դաշտ չտանենք...ոչ ես էդքան անշնորհք եմ, ոչ էլ...»։ Այնուհետև նրանց շուրջ կրկին հավաքվում են մի քանի հոգի, որից հետո Վ.Օսիպյանն առաջարկում է կրկին առանձնանալ, սակայն Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է, որ նրա հետ խոսելու բան չունի։ Դրանից հետո նրանք երկուսով առանձնանում են այդ տեղանքում կայանված «Վազ-2121» մակնիշի, 02ՕՍ196 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի մասում, սակայն նրանց զրույցը չի լսվում։
Տեսագրության մեջ պատկերված է նաև Ազատության հրապարակի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հետնամասում` հրապարակի մակարդակից բարձր հարթակում և դրա շրջակայքում հավաքված բազմությունը։ Հարթակում կանգնած են Շանթ Հարությունյանը, ով ձեռքի բարձրախոսով ելույթ է ունենում, իսկ նրա կողքին կանգնած է սև և մոխրագույն հատվածներով վերնազգեստով երիտասարդ տղամարդ, ով պահել է բարձրախոսը։ Հարթակում` վերջիններիս ոտքերի մոտ նստած են Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներ Ավետիս Ավետիսյանը, Տիգրան Պետրոսյանը, իսկ հարթակին կանգնած են Արմեն Հովհաննիսյանը, Շահեն Հարությունյանը, Հայկ Հարությունյանը, Միսակ Առաքելյանը, որոնց գլխներին դիմակներ կան։ Շանթ Հարությունյանը ելույթ է ունենում` հայտնելով. «Դվիժենի անենք։ Հա, տեսնենք ոնց են... Դե բա լավա։ Էլ խի ես հարցնում, որ հետո էթում ես, այ տղա։ Տո ճիշտ էլ խոսում եմ, դուրդ չի գալիս, գնա»։ Այնուհետև արագորեն իջնում է հարթակից և մոտենում շուրջ տաս մետր հեռավորության վրա` աստիճանների մոտ կանգնած, սև, արևային ակնոցով, շագանակագույն կիսաբաճկոնով և սպիտակ շապիկով մի տղամարդու։ Նրանց միջև կարճ խոսակցություն է ծավալվում, որի ընթացքում տղամարդն ասում է, որ լավ է անում, իսկ Շանթ Հարությունյանը գոռալով ասում է, որ եթե նրա դուրը չի գալիս, թող գնա, որից հետո ավելացնում է. «Փոխանակ էթաս իշխանության հետ խոսաս, արա, արժանապատվությունդ պահես, ոչ թե դիցուկ միցուկդ»։ Տղամարդը պատասխանում է. «Արժանապատվությունս էնքանա պահած, արժանապատվությունից մի խոսա», իսկ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Բա էդ գրական խոսալդ որնա, արա, կարողա գիտես անգրագետ տղա եմ։» Տղամարդը հակադարձելով, որ Շանթ Հարությունյանին դա էր պետք` հեռանում է։ Այդ վայրում են գտնվում ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը և այլ ոստիկաններ։
Երևում են հարթակի վրա կանգնած Շանթ Հարությունյանը և նրա կողմնակիցներ Ավետիս Ավետիսյանը, Տիգրան Պետրոսյանը, Արմեն Հովհաննիսյանը, Շահեն Հարությունյանը, Հայկ Հարությունյանը, Միսակ Առաքելյանը, Ալբերտ Մարգարյանը, Մկրտիչ Հովհաննիսյանը, Լիպարիտ Պետրոսյանը և Վահե Մկրտչյանը։ Շանթ Հարությունյանը կրկին բարձրախոսով ելույթ է ունենում` հայտնելով. «...Ես ոչ մեկի հետ գրական չեմ խոսա։ Այսպես, այնպես, դիցուկ.... Հա, պտի էթանք, բա ինչ պտի անենք, բենզինի շշերով։ Պտի ոչ թե նախագահականը հրդեհեմ, այլ պաժառ տամ»։ Ամբոխի միջից լսվում է մի կնոջ ձայն, ով ասում է. «Տո նախագահին էլ ա վառել պետք», իսկ Շանթ Հարությունյանն ավելացնում է. «Մեջը, այո։ Վոփշմ, ով որ գալիսա մեր հետ, թող գա, ով որ չի գալիս, իրանց գործնա։ Մենք մեզնով ենք։ Ոչ մեկին կոչ չեմ արե, որ գա մեր հետ, ոչ մեկին։ Ես ասում եմ մեր փայով որ արժանապատվությունը քթնումա, նսեմացրածա իրա` իշխանությունների կողմից...»։
Այնուհետև նույն վայրում` Ազատության հրապարակում, Շանթ Հարությունյանը, ծխախոտը ձեռքին ելույթ է ունենում հավաքված լրագրողների առջև` պատասխանելով նաև նրանց հարցերին, սակայն նրա ձայնը սկզբից լավ չի լսվում, իսկ ելույթի հետագա բովանդակությունը հետևյալն է. « ... Վոփշեմ, ժողովրդին պտի տան ազատություն, պտի մարդիկ ինքնաարտահայտվելու հնարավորություն ունենան ու պտի բեսպրիդել չլնի էս երկրում։ Մենք էս ենք ուզում, ու դա, մինչև իշխանությունները չեթա, ասենք, Սերժը սիկտիր չլնի Հայաստանից, էդ երկիրը չի դզվի։ Մենք արժեքներ ենք բերում մեր ազգին։ Մենք դաստիրակվել ենք փողոցում, դաստիրակվել ենք ընտանիքում, դաստիրակվել ենք դպրոցում, ու մենք գիտենք ընկերությունը ինչա նշանակում, հայրենասիրությունը ինչա նշանակում, ազնվությունը ինչա նշանակում, դուխը ինչա նշանակում, ճշմարտությունը ինչա նշանակում, ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն ինչա նշանակում ու տենց պտի լինի։ Ու ես ձեզ նաև ասեմ, աշխարհի երկրներում, բոլոր երկրներում էլիտան ներկայացնում են լավագույն տղերքը ու նրանք թույլ չեն տալիս իրանց կլոր սեղանի մոտ նստեն մարդկանց, որոնք սեփական խոսքը պահել չգիտեն։ Ոնց ասեմ, կներեք իհարկե, օրինակները մի քիչ անհաջող կարողա թվա, ասենք, բանտերում սենց հասկացողություն կա. եթե լուսամուտից խոսում են, եթե լուսամուտից մեկը խոսումա, ինքը մաքուր տղա չի, իրեն ասում են իջի արա էդ լուսամուտից, դու իրավունք չունես։ Չի իջնում, գոռում են ասում են էդ կամեռում լավ տղա չկա, եթե լավ տղա կա, էդրան իջցրեք, եթե չէ, ուրեմն սաղ կամեռը փչացածա։ Հիմա, Հայաստանում, եթե լավ տղերք չկան, էդ բոզական իշխանությունները տապալելու, ուրեմն սաղ Հայաստանում բոզեր են ապրում, ես ավելի լավա մեռնեմ, բենզինի շշերը ձեռս էթամ մեռնեմ, թող սնայպերը խփի ինձի, չեմ ուզում էթամ Կիևյանում ինձի քցեմ, Հայաստանից չեմ ուզում էթամ։ Ես ըտենց եմ ապրելու։ Ու չգիտեմ, ով ուզումա էդ ճշտով էթա ապրի, մեռնի կամ կրի, էտիա ճանապարհը։ Ես չեմ ուզում աշխարհում իմ ազգի մասին ասեն, որ ընդեղ ժողովուրդ չկա, սաղ փչացած են, ոնց Սերժը, ընենց էլ դրանց զիբիլ ժողովուրդը, դրանց ինչ անում են, դրանց արժանապատվությունը նսեմացնում են, չգիտեմ ինչ ասես անում են, էդ ժողովուրդը հանդուրժումա։ Էսա, իմ ամբողջ նպատակը էսա։ Նպատակս անպայման հաղթելը չի, դրանից հետո ով կգա, ես մեռած կլնեմ, թող կենդանի մարդիկ մտածեն, ում են ուզում ընտրեն։ Ես գնալու եմ դրան»։ Մի կին ամբոխի միջից գոռում է. «Հալալա, հալալա, հալալա, մալադեց» և լսվում են ծափահարություններ։
Լրագրողի այն հարցին, թե այսօր ինչ է լինելու, Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Էսօր երթա լինելու, հետո կերևա, մլիցեքից կախված, իրանք ոնց կպահեն իրանց, ըտենց էլ կստանան։ Մի բան ուզում եմ հայտարարեմ, մենք բացի բենզինի շշից, քարից, փեդից ու ռագատկից, մեկ էլ մարգանցովկա բրոնզից, ուրիշ զենք հլը որ չենք վեկալե։ Եթե մեր դեմ ավտոմատ հելավ, զենք հելավ, մեզնից ով կենդանի մնաց, ավտոմատով, զենքով կռվելուա իրանց դեմ։ Մենք` հեղափոխականներս, չենք ուզում արյունահեղություն։ Առանց արյունահեղությանա լինելու, ոնց որ Վրաստանում դա արելա Սահակաշվիլին։ Խելոք կպահեն, մենք էլ իրանց մի հատ վարդ կտանենք, կճանապարհենք կամ մեխակ, բայց եթե խելոք չպահեն, իրանք արյուն թափեցին, ստանալու են նրանց էն մեր ընգերներից, ովքեր կենդանի են մնալու, էսքան բան»։ Շանթ Հարությունյանի ելույթն ավարտվելուց անմիջապես հետո, այդտեղ գտնվող սև և կաշվե վերարկույով մի կին ասում է. «Այո, շատ ճիշտ ասեց։ Շատ ճիշտա, մենք մարդ ենք, ունենք արժանապատվություն, ինքնասիրություն, մենք չենք ուզում, մենք կռիսի նման մեզ դնեն ու սատկցնեն, թալանեն։ Սարքում են զոմբիներ մեզի, դա չենք ուզում, չենք ուզում գաղթենք, ինքնասպան լինենք, գրում են պետական կարիքների համար, տունդ ու ապրուստդ թալանում են, Սերժը գալիսա խափումա հրապարակով մեկ, բայց չի անում...»։
Դրանից հետո Շանթ Հարությունյանը կանչում է որդուն` Շահեն Հարությունյանին և ասում. «Էս էլ տղեսա, իմ հետա ըլնելու, էս էլ թո մլիցեքը տենան, խփելու են, թո խփեն։ էսի պրոստը, էրեխես էլա կռիվ անելու հետս։ էսի հագցնում եմ էրեխուս, թո ընձի, խփում են, թո խփեն։»։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանը հանում է հագին եղած կարմիր վերնաշապիկը և երևում է, որ սպիտակ անթև շապիկի վրայից հանում է սպիտակ զրահաբաճկոնն ու ասում. «Եթե բոզերը պտի երեխուս խփեն, թո խփեն», որից հետո հավաքված անձանցից մի կին ասում է. «Հա, հա, նրանք իմ հինգ անչափահաս էրեխեքին սաղ-սաղ թաղեցին իմ, պատերի տակ, սեփական տանս պատերի տակ ու փողոց շպրտեցին»։ Այդ ընթացքում Շանթ Հարությունյանը հանելով զրահաբաճկոնը` այն հագցնում է կողքին կանգնած որդուն, ում գլխին կա սպիտակ դիմակ, սակայն դեմքը բաց է։ Այդ կինը շարունակում է բարձրաձայն խոսել և դիմելով Վալերի Օսիպյանին` ասում է. «Հայ չեն, հայ չեն։ Հայ լինեին մեզ կպաշտպանեին, այլ ոչ թե նախագահին։ Ճիշտ եմ անում, ճիշտ եմ ասում, խի վեկալաք տունս, խի թալանեցիք ինձ»։ Վ. Օսիպյանը փորձում է այդ կնոջը հանգստացնել և բացատրական աշխատանք է տանում նրա հետ։ Շանթ Հարությունյանը և մեկ այլ անձ այդ կնոջը հեռացնում են Վալերի Օսիպյանից։
Այնուհետև տեսագրված է, թե ինչպես Վալերի Օսիպյանն ու Շանթ Հարությունյանը, Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մասնաշենքի հարակից հարթակում առանձնացած զրուցում են միմյանց հետ, սակայն նրանց ձայնը չի լսվում։ Այնուհետև Շանթ Հարությունյանը քայլում է դեպի իր կողմնակիցները, ապա լսվում է նրա ձայնը. «Ուր ես, այ լակոտ»։ Դրանից հետո հավաքված մարդկանց միջով մի երիտասարդ տղա է մոտենում Շանթ Հարությունյանին։ Լսվում է վերջինիս ձայնը. «Բեր ստե ասում եմ արա... »։ Այնուհետև Շանթ Հարությունյանը բարձրախոսով ասում է. «Վոբշմ, ինչքան ջոգում եմ, ստե պրովակատրներ կան։ Քյասար մլիցեքին ասում եմ, եթե դուք կարգի չհրավիրեք, էլ մենք ձեզ չենք դիմելու, հենց երթի մեջ լխկելու ենք դուբինկեքով։ Ու նրանց էլ ասում եմ, եթե էսքան թասիբ ունեցող տղերք են, պտի բոզերի ուզածը չանեն արա։ Եթե բոզավարի չեք ապրե, չեք ուզում բոզի պես էլ ապրեք, այ բոզեր, ուրեմս ձեզ տղայավարի պահեք»։ Դրանից անմիջապես հետո երևում է, թե ինչպես գլուխներին սպիտակ դիմակներ դրած Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները, հարթակի վրա դրված կլորավուն, հղկված, երկար փայտերը վերցնելով` կանգնում են հարթակին, կարճ խորհրդակցում միմյանց հետ, որից հետո Շանթ Հարությունյանին է մոտենում Վալերի Օսիպյանը։ Շանթ Հարությունյանը դիմելով իր կողմնակիցներին` ասում է. «Արա, այ չոբաններ, ուր եք թողել սաղ միկրաֆոնները տարել են ստեղ-ընդեք, մեռա ասելով Միսակ, արա, պատասխանատվություն ունեցեք, արա, մոռացե՞լ եք էն թվերը, արա, միկրաֆոները վեկալեք... »։ Դրանից հետո լսվում է նրա ձայնը. «... կտենաք որ կողմ եմ շարժվում...»։ Պատասխանելով ինչ-որ մեկի հարցին` Շ. Հարությունյանը հայտնում է. «...Հատուկ բան կախվածա իշխանություններից, իրանք հատուկ կըլեն, հատուկ կստանան։ Չի լինի, մենք մեր գործը կանենք, կգանք նորից ստե»։ Այնուհետև դիմելով իր կողմնակիցներին` հարցնում է. «Վեկալա՞ք, տղերք էտի» և լսելով պատասխանը, որ վերցրել են` կողմնակիցների հետ շարժվում է դեպի Մաշտոցի պողոտայի կողմը։ Վարդան Վարդանյանը Շանթ Հարությունյանին հայտնում է, որ ինքն այդտեղ է թողել Ռուբոյին։ Վալերի Օսիպյանը հարթակից իջնելուց հետո հարցնում է, թե ուր են գնում։ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է, որ դուրս կգան փողոց կորոշեն և առանց կանգ առնելու` իր կողմնակիցների հետ շարունակում է նույն ուղղությամբ քայլել։ Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների ձեռքերին կան մեկական փայտե ձողեր, իսկ վերջիններիս դեմքերը փակված են սպիտակ դիմակներով։ Շանթ Հարությունյանը հարցնում է. «Տղերք, իմ մասկես ուրա՞», որից հետո երևում է, որ նրանք անցնում են Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի մոտով։ Նրանց ուղեկցում են լրագրողներ, ոստիկանության աշխատակիցներ, այդ թվում` Վալերի Օսիպյանը, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանը, Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանը։
Տեսանյութի շարունակությունում երևում է, որ Շանթ Հարությունյանն ու նրա կողմնակիցները դուրս են գալիս Մաշտոցի պողոտայի բանուկ մաս։ Այդ պահին Գեղամ Խաչատրյանն ինչ-որ բան ասելով` բռնում է Շանթ Հարությունյանի ձեռքից, փորձում է նրան կանգնեցնել, սակայն վերջինս ջղաձիգ շարժումով փայտը երկու ձեռքով բռնելով և սպառնալից դիրք ընդունելով` գոռում է Գեղամ Խաչատրյանի վրա, որ թողնի։ Զինվորական հագուստով Վարդան Վարդանյանը բռնելով Գեղամ Խաչատրյանին` նրան հետ է պահում Շանթ Հարությունյանից, որից հետո քաշքշում է նրան։ Այդ ընթացքում մոտենում են ոստիկանության աշխատակիցներ, լսվում են բարձր ձայներ, ապա հնչում է պայթյուն և տարածքը լցվում է ծխով։ Շահեն Հարությունյանը փայտը սպառնալից ձևով վերև պահած` գոռում է. «Արա՜, արա՜», իսկ Շանթ Հարությունյանը ձեռքին եղած փայտը վերև պահելով` գոռգռում է։ Վարդան Գևորգյանը թիկունքից բռնելով Շանթ Հարությունյանի ձեռքերը` նրան հետ է քաշում, սակայն Տիգրան Պետրոսյանը, Վահե Մկրտչյանը, Ավետիս Ավետիսյանը և Մկրտիչ Հովհաննիսյանը հարձակվում են նրա վրա։ Վերջին երեքը փայտերով հարձակվում և հարվածում են Վարդան Գևորգյանին։ Տիգրան Պետրոսյանը բռնում է Շանթ Հարությունյանին և նրան հեռու քաշում։ Շահեն Հարությունյանը փայտն իջեցնում է ինչ-որ մեկի ուղղությամբ, սակայն չի երևում` հարվածը դիպչում է նրան, թե` ոչ։ Այդ ընթացքում ոստիկանների ոտքերի տակ կրկին ինչ-որ բան է պայթում և ծխով լցնում տարածքի մի մասը, որտեղ իրարանցում է տեղի ունենում։
Վահե Մկրտչյանը փայտով հարվածում է Պետրոս Հայրապետյանի դեմքին, որից հետո վերջինս բռնում է փայտն ու խլում նրա ձեռքից։ Երևում է, որ Շանթ Հարությունյանն ընկնում է գետնին, իսկ նույն պահին Մկրտիչ Հովհաննիսյանը և Ավետիս Ավետիսյանը մեկական անգամ փայտերով հարվածում են Գեղամ Խաչատրյանի մեջքին։ Դրանից հետո Վահե Մկրտչյանը հետևից բռնում է ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանին` ձախ ձեռքը նրա պարանոցին փաթաթելով, ապա նրանց է մոտենում ոստիկան Արման Սարգսյանը, ում ձեռքին փայտյա ձող է, որից հետո նրանք դուրս են մնում նկարահանման տեսադաշտից։ Այդ ընթացքում ութ հաջորդական պայթյուններ են տեղի ունենում և ծխով պատվում է Շանթ Հարությունյանի ընկնելու վայրն ու դրան հարակից տարածքը։ Դրանցից մի քանիսը պայթում են ոստիկաններ Գեղամ Խաչատրյանի, Արա Մարտիրոսյանի և Արսեն Սարգսյանի ոտքերի տակ։ Դրանից հետո երևում է Շանթ Հարությունյանը` շրջապատված իր կողմնակիցներ Վարդան Վարդանյանի, Շահեն Հարությունյանի, Ավետիս Ավետիսյանի, Արմեն Հովհաննիսյանի և Տիգրան Պետրոսյանի կողմից։ Վերջինս Շանթ Հարությունյանին տալիս է իր ձեռքին եղած փայտյա ձողը և Շանթ Հարությունյանն այն սպառնալից ձևով ուղղում է դեպի առաջ և գնում դեպի ձախ` պողոտայի բաժանարար գծերի մոտ կանգնած ոստիկանների կողմը։
Մայթեզրին կայանված «Տոյոտա» մակնիշի, 727ՈՍ01 պետհամարանիշի, արծաթագույն ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի հետնամասում սև հագուստով, կապույտ անդրավարտիքով, որն ըստ Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` ոստիկանության աշխատակից Հարություն Ալեքսանյանն է, փորձում է բռնել սպիտակ դիմակով, սև սպորտային մարզահագուստով Վահե Մկրտչյանին, սակայն Ալբերտ Մարգարյանը և Մկրտիչ Հովհաննիսյանը հարձակվում են նրա վրա և յուրաքանչյուրը մեկական անգամ փայտով հարվածում են նրան։ Երևում է, թե ինչպես Ալբերտ Մարգարյանի հարվածը դիպչում է նրա իրանի վերին հատվածին և դեմքի ձախ հատվածին, որից հետո Հարություն Ալեքսանյանը վայր է ընկնում, իսկ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը ձեռքի փայտի ծայրով ևս մեկ անգամ հարվածում է գետնին ընկած Հարություն Ալեքսանյանի գլխի ձախ մասին, որից հետո երևում է, որ նրա գլխի ճակատային հատվածից արյուն է հոսում։ Այդ պահին նշված ավտոմեքենայից քիչ առաջ և ձախ` պողոտայի բանուկ հատվածի միջնամասում կրկին պայթյուն է տեղի ունենում և մարդիկ են հավաքվում։ Վարդան Վարդանյանը, Մկրտիչ Հովհաննիսյանը, Ալբերտ Մարգարյանը և Լիպարիտ Պետրոսյանը փայտերով հարվածում են գետնին ընկած ինչ-որ մեկի։ Զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանը հայտարարության համաձայն` նրանք այդ պահին հարվածում են գետնին ընկած, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության 2-րդ բաժնի պետ Էդգար Ալեքսանյանին։ Այնուհետև նրա մոտ են վազում նաև Շանթ Հարությունյանը և ոստիկանության աշխատակիցներ։
Տեսագրության շարունակության մեջ երևում է, թե ինչպես Վալերի Օսիպյանը, Շանթ Հարությունյանի ձեռքի փայտը բռնելով` փորձում է վերցնել այն, սակայն վերջինս չի թողնում` գոռալով. «Թո՛ղ ասում եմ»։ Կրկին պայթյուն է տեղի ունենում, իսկ այնուհետև երևում է, թե ինչպես Ավետիս Ավետիսյանը պողոտայի բանուկ հատվածի միջնամասում ինչ-որ բան է նետում գետնին, որից պայթյուն է առաջանում ոստիկանության աշխատակիցների ոտքերի տակ։ Դրանից հետո ոստիկանության մի քանի աշխատակիցներ բռնում են նրան։
Այդ ընթացքում երևում է, որ Լիպարիտ Պետրոսյանը Շանթ Հարությունյանին բռնած և Վալերի Օսիպյանին հրելով` նրա ձեռքից ազատում է Շանթ Հարությունյանին։ Վերջինս փայտը ձեռքին մոտենում է հավաքված մարդկանց, որտեղ երևում է, որ Ավետիս Ավետիսյանն ընկած է գետնին և նրան շրջապատում են նրա կողմնակիցներ Արմեն Հովհաննիսյանը, Վարդան Վարդանյանը, Ալբերտ Մարգարյանը, Սևակ Մնացականյանը և ոստիկաններ։ Երևում է, որ Սևակ Մնացականյանը հետևից գրկում և գետնին է տապալում ոստիկան Արթուր Վարդգեսյանին, որից հետո մի տղամարդ ոտքով հրում է նրան։ Արմեն Հովհաննիսյանը ձեռքով հրում է Գեղամ Խաչատրյանին, իսկ Վահե Մկրտչյանը քաշելով գետնին է գցում նրան։ Շանթ Հարությունյանը մոտենալով մարդկանց կուտակմանը` ձեռքին եղած փայտե մահակի ծայրով հարվածում է Վարդան Գևորգյանի գոտկատեղի շրջանին։ Վալերի Օսիպյանն անմիջապես մոտենում է Շանթ Հարությունյանին և բռնելով նրա ձեռքի փայտից` փորձում է այն վերցնել։ Այդ ժամանակ Վալերի Օսիպյանին օգնում է ՊՊԾ 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Էվրիկ Լոնսկին և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատարի տեղակալ Անդրանիկ Առաքելյանը։ Դրանից անմիջապես հետո մոտենում է Տիգրան Պետրոսյանը, բռնում է Շանթ Հարությունյանի ձեռքի փայտից և գոռում է Էվրիկ Լոնսկու վրա, որ թողնի` թույլ չտալով, որ ոստիկանները Շանթ Հարությունյանի ձեռքից վերցնեն փայտե մահակը։ Դրանից հետո կրկին մարդկանց, այդ թվում` ոստիկանության աշխատակիցների կուտակում է տեղի ունենում, որի ընթացքում պայթյունի ձայն է լսվում։ Երևում է, որ դիմակները գլխներին անձինք քաշքշում են ոստիկաններին և խառնաշփոթ վիճակ է տեղի ունենում։ Այնուհետև երևում է, որ ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Գագիկ Կեսոյանի ձեռքին անկարգության մասնակիցներից խլած փայտ կա, որը նա հեռացնում է, իսկ երկու ոստիկաններ, որոնք ըստ զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանի` ՊՊԾ գնդի ոստիկաններ Հայկ Վարդանյանը և Մարտին Հարությունյանն են, բռնել են գետնին ձախ կողքի վրա պառկած Արմեն Հովհաննիսյանին։ Մի պահ երևում է Ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենային հարակից հատվածում գետնին ընկած բարձրախոսը։ Երևում է նաև, որ մայթեզրի մոտ կայանված, Ճանապարհային ոստիկանության 1108 կողային համարի ավտոմեքենայի մոտ, մի տղամարդ պառկեցրած է գետնին և 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Գևորգ Զաքարյանը և մեկ այլ ոստիկան բռնել են նրան։
Այնուհետև դեպքի վայրին են մոտենում մի քանի ոստիկանական ավտոմեքենաներ։ Վալերի Օսիպյանի հրամանով ոստիկանության մի շարք աշխատակիցներ մայթին կանգնած մարդկանց խմբի առջև շղթա են կազմում, որպեսզի թույլ չտան նրանց մտնել պողոտայի բանուկ մաս։ Ոստիկանության տարբեր աշխատակիցներ ոստիկանական ավտոմեքենաների մեջ նստեցնում են դեպքի մի շարք մասնակիցների` նրանց բերման ենթարկելու նպատակով, որից հետո այդ ավտոմեքենաները հեռանում են։ Երևում է, թե ինչպես ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանը թաշկինակով բռնում է աչքը։ Նկարահանված են նաև փողոցի բանուկ հատվածում պայթյունների արդյունքում առաջացած վնասվածքները, քարերի և փաթեթների կտորներ, ամբողջական փաթեթներ, որոնք չեն պայթել։ Գետնին ընկած են նաև սպիտակ դիմակներ։
Նկարահանված է 1102 կողային համարով Ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենան, որի առջևի ձախ անվաթևը վնասված է, իսկ հետևի ձախ անիվը` կեղտոտված։ Երևում է նաև, որ ՊՊԾ գնդի 5-րդ գումարտակի ոստիկան Հարություն Գրիգորյանի անդրավարտիքի փողքը կեղտոտված է։
Դրանից հետո նկարահանված է Ազատության հրապարակի այն հատվածը, որտեղ Շանթ Հարույթունյանը ելույթ էր ունեցել, որտեղ մարդկանց, այդ թվում` ոստիկանության աշխատակիցների կուտակումներ կան։
Այնուհետև երևում է ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի մեջ նստած Գեղամ Խաչատրյանը` որովայնի աջ հատվածը բռնած վիճակում։ Երբ նա ձեռքը հեռու է տանում` երևում է նրա որովայնի վրա վնասված հատվածը, որից արյուն է հոսում։
Այնուհետև տեսանկարահանված է դեպքի վայրի զննությունը։
Տեսանկարահանված են նաև ոստիկաններ Գեղամ Խաչատրյանի, Պետրոս Հայրապետյանի, Էդգար Ալեքսանյանի և Հարություն Ալեքսանյանի վնասվածքները։
3-րդ տեսահոլովակի զննությամբ պարզվել է, որ այն ունի 41 րոպե 10 վայրկյան ընդհանուր տևողություն։ Դրա վերարտադրությամբ պարզվել է հետևյալը.
Տեսագրված է Երևանի Ազատության հրապարակի սկզբնամասի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մասնաշենքի` Մաշտոցի պողոտային հարող հատվածը, որտեղ Շանթ Հարությունյանը, 1-ից 1,2 մետր երկարությամբ փայտյա ձողը ձեռքին, իսկ գլխին` ճակատի վերևի մասում սպիտակ դիմակ, ասում է. «...Չկարծեք է, վախում եմ, շատ կարգին մարդա, հազար տարիա...», իջնում է արգելափակոցի վրայից և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի ծառայության գծով տեղակալ Վալերի Օսիպյանի հետ նրանց շուրջ հավաքված մարդկանցից առանձնանում են։ Ապա տեսագրված է նրանց զրույցի մի հատված, որտեղ Վալերի Օսիպյանն ասում է, որ մեքենան իրավունք չունի այդտեղ կանգնելու, իսկ Շանթ Հարությունյանը պատասխանում է. «Դե, լավ, չէ, ուրեմ իրար չենք ճանաչում, ուրեմ իրար հետ խոսալու բան չունենք։»։
Այնուհետև տեսագրված է Վարդան Վարդանյանի և ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության երկու սպաների` լեյտենանտի և կապիտանի միջև, «ՎԱԶ 2121» մակնիշի ավտոմեքենան նշված տարածքից դուրս բերելու հետ կապված կարճ զրույցը։
Տեսագրությունը մի պահ ընդհատվում է, որից հետո տեսագրված է Մաշտոցի պողոտայի` Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի դիմացի հատվածը, որտեղ խառնաշփոթ իրավիճակ է և տարածքը լցված է ծխով։ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանը Շանթ Հարությունյանի ձեռքից վերցնում է փայտյա ձողը, որի արդյունքում վերջինս վայր է ընկնում։ Այդ ժամանակ փայտերը ձեռքերին նրանց կողմ են վազում Շանթ Հարությունյանի մի քանի կողմնակիցներ։ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը փայտով հարվածում է Գեղամ Խաչատրյանի թիկունքին, ապա` ձախ ձեռքին, իսկ Տիգրան Պետրոսյանը հարվածում և հրում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արա Մարտիրոսյանին, որը հավասարակշռությունը կորցնելով` մի քանի մետր հետ է գնում։ Լսվում են ութ պայթյուններ, պայթյունի վայրերից կայծեր են թռնում այս ու այն կողմ և ծուխ է բարձրանում։ Նշված պայթյուններից մեկն առաջանում է Արմեն Հովհաննիսյանի կողմից գետնին նետված ինչ-որ առարկայից, իսկ երեքը` Միսակ Առաքելյանի կողմից առարկաները նետելուց հետո։ Շանթ Հարությունյանն իր կողմնակիցներից մեկից վերցնելով մեկ այլ փայտյա ձող` Վարդան Վարդանյանի և իր կողմնակիցներից մի քանիսի` Միսակ Առաքելյանի, Հայկ Հարությունյանի, Տիգրան Պետրոսյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի հետ սպառնալից ձևով գնում է դեպի ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Գեղամ Խաչատրյանը, Արթուր Խուդինյանն ու Կարեն Առուստամյանը, սակայն նրանց հետևում է Վալերի Օսիպյանը, ով փորձում է նրանց հետ պահել և չթողնել այդ ուղղությամբ գնալ։ Դրանից հետո երևում է, թե ինչպես Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի ծառայողական մուտքի ճանապարհի մոտ, մայթեզրին կայանված, ՃՈ 1100 կողային համարով, արծաթագույն, «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայից ձախ` պողոտայի բանուկ հատվածում, քաղաքացիական հագուստով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության քրեական հետախուզության 2-րդ բաժնի պետ Էդգար Ալեքսանյանը բռնում է Վահե Մկրտչյանին և քաշելով փորձում է հեռացնել մյուսներից, սակայն վերջինս դիմադրում է, չի ենթարկվում և քաշում է նրա հագուստից` փորձելով նրան տապալել գետնին։ Նույն պահին նրանց ոտքերի տակ պայթյուն է տեղի ունենում, տեսարանը փակվում է ծխով, իսկ ոստիկանության աշխատակիցներից մեկը, որն ըստ զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանի` Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան Վաղինակ Մինասյանն է, աչքերը բռնած հեռանում է։
Տեսանյութի շարունակությունում երևում է ծուխ, իսկ դրա ցրվելուն պես երևում է, թե ինչպես Հայկ Հարությունյանը և Ալբերտ Մարգարյանն իրենց ձեռքին եղած փայտյա ձողերով մեկական անգամ հարվածում են գետնին ընկած Էդգար Ալեքսանյանին։ Նույն պահին մոտ է վազում Շանթ Հարությունյանը։ Ոստիկանության աշխատակիցներ են մոտենում, այդ թվում` ըստ զննության մասնակից Խաչատուր Ավետիսյանի հայտարարության` 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Արտակ Ավետիսյանը և Արթուր Վարդգեսյանը, ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի հրամանատար Արթուր Մադաթյանը, նույն գումարտակի 2-րդ վաշտի հրամանատար Գարիկ Մելքոնյանը, ինքը թույլ չեն տալիս, որպեսզի վերոհիշյալ անձինք և մոտեցած նրանց մյուս կողմնակիցները շարունակեն հարվածել Էդգար Ալեքսանյանին, հեռացնում են նրանից և վերջինիս օգնում են վեր կենալ ու հեռանալ։ 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Վահագն Կարապետյանը, Արտաշես Հովհաննիսյանը և Սողոմոն Սարիբեկյանը բռնելով Հայկ Հարությունյանին` նրան մի կողմ են տանում։
Ավետիս Ավետիսյանը պողոտայի բաժանարար գծերի մոտ ինչ-որ բան է նետում գետնին` ոստիկանության աշխատակիցների, մասնավորապես` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Ազատ Հովսեփյանի ոտքերի տակ, որից պայթյուն է առաջանում, որից հետո վազելով փորձում է փախչել, սակայն ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Արթուր Վարդգեսյանը, Ազատ Հովսեփյանը, Գեղամ Խաչատրյանը և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի տեղակալ Վարդան Գևորգյանը բռնում են նրան, որից հետո մոտեցած այլ ոստիկանների, այդ թվում` Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանի, վերջինիս տեղակալ Անդրանիկ Առաքելյանի, 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի հրամանատար Գարիկ Մելքոնյանի հետ փորձում են հավաքված անձանց հեռու վանել, իսկ Ավետիս Ավետիսյանն Ազատ Հովսեփյանի հետ ընկնում է գետնին, քանի որ Սևակ Մնացականյանը հրում է նրան։
Մոտ են վազում ինչպես ոստիկանության աշխատակիցներ, այնպես էլ Շանթ Հարությունյանի կողմնակիցներից Արմեն Հովհաննիսյանը և մի տղամարդ, ովքեր փորձում են Ավետիս Ավետիսյանին ազատել ոստիկաններից և վերջինիս ընկած տեղում կուտակում է առաջանում։ Երևում է, թե ինչպես Վահե Մկրտչյանը քաշելով գետնին է գցում Գեղամ Խաչատրյանին և դիմում է փախուստի։ ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Արտակ Ավետիսյանն Արթուր Խուդինյանի, Տիգրան Ղարիբյանի և Արթուր Գասպարյանի հետ Վարդան Վարդանյանին հեռացնում են։ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանն ինչ-որ մեկից վերցնում է փայտյա ձողը և այն փոխանցում է 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Կարեն Առուստամյանին։ Երևում է նաև, թե ինչպես ՊՊԾ գնդի հրամանատար Խաչատուր Ավետիսյանը կքանստել է և ձեռքով բռնել աչքերը։ Վերջինիս հայտարարության համաձայն` ծխի արդյունքում աչքերն այդ պահին մրմռում էին և տեսողության խնդիրներ էին առաջացել, ինչի պատճառով մի պահ չէր կողմնորոշվում տարածքում։ Երևում է, թե ինչպես է Սևակ Մնացականյանը փախչում և մտնում է մայթին կանգնած ժողովրդի մեջ։
4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Ազատ Հովսեփյանը և Արթուր Վարդգեսյանը բռնում են Արմեն Հովհաննիսյանին և նրա ձեռքից խլում են փայտյա ձողը։ Այդ ընթացքում ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Գագիկ Կեսոյանն անկարգության մասնակիցներից խլած փայտյա ձողը հեռացնում է, նույն գումարտակի ոստիկաններ Կարեն Առուստամյանը, Համազասպ Լալայանը և Հայկ Վարդանյանը բռնում են Ավետիս Ավետիսյանին և նրա ձեռքից խլում են փայտյա ձողը։ Դիմադրության արդյունքում Կարեն Առուստամյանը վայր է ընկնում, իսկ մյուս երկու ոստիկաններն Ավետիս Ավետիսյանին բռնած տանում են դեպի մայթեզրի մոտ կայանված, ՃՈ 1108 կողային համարով ավտոմեքենայի կողմը։ Կրկին մարդկանց, այդ թվում` ոստիկանության աշխատակիցների կուտակում է տեղի ունենում մայթեզրի մոտ կայանված, ՃՈ 1108 կողային համարով ավտոմեքենայի մոտ, որի ընթացքում ՊՊԾ 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Էվրիկ Լոնսկին, Գևորգ Զաքարյանը, Գեղամ Խաչատրյանը, Արա Մարտիրոսյանը, Արթուր Խուդինյանը և Վահագն Կարապետյանը բռնում են Շանթ Հարությունյանին, փորձում են նրա ձեռքից վերցնել փայտյա ձողը, սակայն վերջինս ակտիվ դիմադրում է։ Ոստիկանության 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Համազասպ Լալայանն ու Ազատ Հովսեփյանը բռնում են Ավետիս Ավետիսյանին։ Շահեն Հարությունյանը ձեռքին եղած բարձրախոսով հարվածում է Գեղամ Խաչատրյանի գլխին և անմիջապես բարձրախոսը ձեռքից գցելով` փախչում է դեպի նույն ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայի կողմը և երկու ձեռքով բռնում դրա մոտ գտնվող, սև մազերով աղջկա թիկունքից։ Գեղամ Խաչատրյանը հետապնդում է Շահեն Հարությունյանին և նրա կողմից նշված աղջկան բռնելուց անմիջապես հետո բռնում է նրան, հետ պահում, որի արդյունքում Շահեն Հարությունյանն ընկնում է գետնին։
Տեսանյութի շարունակությունում երևում է, թե ինչպես են 4-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկաններ Հայկ Վարդանյանն ու Համազասպ Լալայանն Ավետիս Ավետիսյանին բերում ավտոմեքենայի մոտ։ Մոտենում են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի այլ աշխատակիցներ։ Դրանից հետո նշված ՃՈ ավտոմեքենային հարակից տարածքում ևս մեկ պայթյուն է տեղի ունենում, որի արդյունքում արձակված կայծերը թռնում են այս ու այն կողմ։
Այնուհետև ոստիկանության աշխատակիցները Մաշտոցի պողոտան սկսում են ազատել ժողովրդից` նրանց հանելով մայթ, որտեղ կանգնած մարդկանց խմբի առջև շղթա են կազմում, որպեսզի թույլ չտան նրանց մտնել պողոտայի բանուկ մաս։
Այնուհետև երևում է, թե ինչպես ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցները մոտեցած ոստիկանական ավտոմեքենաների մեջ նստեցնում են տարբեր քաղաքացիների` նրանց բերման ենթարկելու նպատակով, որից հետո այդ ավտոմեքենաները հեռանում են դեպքի վայրից։
Երևում է նաև, որ ոստիկանության ստորաբաժանումների աշխատակիցները պահպանում են դեպքի վայրը` շրջափակելով այն։
Այնուհետև նկարահանված է Մաշտոցի պողոտայում գետնին թափված փաթեթները, որոնք չեն պայթել, պայթած փաթեթների կտորները և պայթյունների արդյունքում վնասված ասֆալտի հատվածները։
Որոշ ժամանակ նկարահանված են մայթին հավաքված անձինք։
Այնուհետև երևում է, որ Ազատության հրապարակում մնացած Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների կողմից թողնված իրերը, այդ թվում` փայտյա ձողերը ոստիկանության աշխատակիցները տեղափոխում են ոստիկանական ավտոմեքենան։ Դրանից հետո կատարվում է դեպքի վայրի զննություն։
/հատոր 10, գ.թ. 34-91/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արթուր Արշակյանի 2013թ. նոյեմբերի 05-ի զեկուցագրով, որի համաձայն` 2013թ. նոյեմբերի 5-ին ծառայություն է կատարել Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի տարածքում։ Ներկա է գտնվել մի խումբ անձանց կողմից ոստիկանության աշխատակիցներին դիմադրություն ցույց տալուն։ Այնուհետև ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալ Վալերի Օսիպյանի կարգադրությամբ, Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի աստիճանահարթակից ծառայողական ավտոմեքենա են տեղափոխվել սպիտակ դիմակների պարունակությամբ մեկ արկղ, բահի բռնակի նմանվող փայտյա ինը մահակներ՝ մեկ կապոցով, երկու պաստառներ՝ «Ես սկսում եմ հեղափոխություն Շանթ Հարությունյան» գրառմամբ։ Բացի այդ, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 37 շենքի դիմացի հատվածից նույն ծառայողական ավտոմեքենա են տեղափոխել տասնվեց հատ փայտյա մահակներ։
/հատոր 1, գ.թ. 228/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ոստիկան Արայիկ Հարությունյանի զեկուցագրով, որի համա¬ձայն՝ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի հարակից տարածքում, Շանթ Հարություն¬յանի և նրա համախոհների կողմից իշխանության ներկայա¬ցուցիչների նկատմամբ բռնություն գոր¬ծադրելու դեպքի ընթացքում նկատել է, որ կարգազանցներից մեկը ձեռքին եղած կարմիր և սպիտակ բար¬ձրախոսով հարվածել է ոստիկան Գեղամ Խաչատրյանի գլխին և ձեռքից գցելով բարձրախոսը` հեռացել է։ Մոտեցել, վերցրել է բարձրախոսը և այն պահել իր մոտ` մինչև դեպքի ավարտը։ Դեպքից հետո նշված բարձրախոսը տարել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ՊՊԾ բաժին։ Տեղեկանալով, որ նշված դեպքի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ և այն գտնվում է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության վարույթում` դեպքի վայրից իր կողմից հայտնաբերված բարձրախոսը ներկայացրել է քննությանը։
/հատոր 3, գ.թ. 261/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված բարձրախոսով, 25 հատ փայտյա մահակ¬ներով, 140 հատ դիմակներով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վար¬դան Գևորգյանի համազգեստի վնասված գլխարկով, թղթով և պոլիմերային նյութով փաթեթավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցով, քարերով, պոլիմերային նյութով և թղթի կտորով բացված փաթեթներով, քսուքներով, փոշենման զանգվածով, ակնոցով, ապակու երկու կտորներով, անձեռոցիկով, փորձարարության ընթացքում գործարկված երկու ինքնաշեն հրա¬տեխնիկական միջոցների բաղադրությամբ, դեպքի պահին Հարություն Գրիգորյանի հագին եղած անդրավարտիքով և կոշիկներով, Էդգար Ալեքսանյանի հագին եղած ժակե¬տով, վեր¬նաշապիկով, անթև շապիկով, անդրավարտիքով, Գեղամ Խաչատրյանի հագին եղած սվիտերով, 0.784 գրամ քաշով «պենտոբարբիտալ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութով։
/հատոր 3, գ.թ. 144-145, 265-266, հատոր 7, գ.թ. 90-98, հատոր 11, գ.թ. 259-261/
Ամբաստանյալ Շանթ Շահենի Հարությունյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ նախաքննության ընթացքում դիրքորոշում չի հայտնել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ սկզբից Միսակին և Ալբերտին կանչել և ասել է, թե ինչ պետք է անեն և հայտնել է, որ ցանկանում է, որ իր հետ լինեն։ Նրանք գնացել և մի օր շուտ մնացել են իրենց տանը։ Հաջորդ օրը միասին գնացել են Ազատության հրապարակ։ Կատարվածի շարժառիթը եղել է իշխանությունների պահվածքը։ Քանի որ յուրաքանչյուր օր իշխանությունն է կարգը խախտում, մի օր էլ իրենք են կարգը խախտել։ Ինքը որոշել է գնալ Մաշտոցի պողոտա, այդտեղից բարձրանալ Կառավարության շենքի դիմաց և ցույց անել, որից հետո հետ գնալ Օպերա։ Քանի որ իրենց ասել են, որ պրովակացիա է լինելու` որոշել է Վ. Օսիպյանին չհայտնել իրենց երթուղին, որպեսզի ոստիկանները չփակեն իրենց ճանապարհը։ Երբ Վ. Օսիպյանի հետ զրուցել է, վերջինիս հարցին պատասխանել է, որ չի գնալու Երևանի Բաղրամյան 26 հասցե։ Փայտերն ու պայթուցիկներն ինքն է բերել Ազատության հրապարակ, որպեսզի ոստիկանների կողմից ուժ գործադրելու դեպքում հակադրություն կատարեն։ Իրենց զրույցի ընթացքում Վ. Օսիպյանն ասել է, որ ուղեկցելու են իրենց և որևէ կոնֆլիկտային տրամադրություն չկա։ Իրենց ոչ մի ոստիկան չի դիմել, որպեսզի դուրս չգան երթևեկելի մաս, քանի որ իրենք պայմանավորվել էին և երթի էին դուրս եկել Վ. Օսիպյանի հետ։ Մաշտոցի պողոտա դուրս գալիս` հետևից բռնել են իր ուսից և հետ հրել։ Դա իր համար շատ վիրավորական է եղել։ Իրեն քաշելու հետ զուգահեռ ասել են, որ դուրս գա մայթ։
Իրեն և տղաներին ոստիկանության բաժնում տարել են առանձին սենյակներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ.129, հատոր 4, գ.թ. 233, հատոր 6, գ.թ. 85, հատոր 10, գ.թ. 208, հատոր 11, գ.թ. 99/
Ամբաստանյալ Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. հանդիպել է Շանթին և իմացել է նրա անելիքների մասին։ Հոկտեմբերի 31-ից եղել է Ազատության հրապարակում։ Նոյեմբերի 5-ին որոշել են երթը սկսել։ Որոշակի սադրանքներից և Շանթի ելույթներից հետո սկսել են երթը։ Տղաները շարժվել են, իսկ ինքն իրենց մոտ գտնվող կիթառը որոշել է տանել և դնել ավտոմեքենայի բեռնախցիկի մեջ։ Կիթառը բեռնախցիկը դնելու պահին լսել է պայթյուններ։ Շրջվել և տեսել է, որ խառնաշփոթ է։ Այդ ժամանակ ձեռքին փայտ չի եղել։ Վազել է դեպի տղաները և այդ ժամանակ իր դիմաց դուրս է եկել կարմիր բերետով ոստիկան, ով ձեռքի փայտով ժողովրդին հրել է դեպի հետ։ Մոտեցել է, գոռացել և ձեռքից քաշելով` վերցրել է փայտը։ Դրանից հետո դուրս է եկել դեպի փողոց և մխրճվել ամբոխի մեջ։ Երբ տղաները մի քանի անգամ հարվածել են սադրիչին` ինքը փորձել է դաստիարակչական աշխատանքներ տանել այդ անձի նկատմամբ։ Ինքը երկու կամ երեք հարված է հասցրել։ Դրանից հետո մի քանի հոգի մոտեցել են իրեն և ձեռքից վերցրել փայտը։ Այնուհետև սկսել է տղաներին ազատել ոստիկանների ձեռքից։ Երբ ոստիկանները Շանթի ձեռքերը ոլորել են և տարել դեպի ավտոմեքենան` ինքը գնացել է նրա հետևից, որից հետո իրեն նույնպես բռնել և տարել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 144, հատոր 3, գ.թ. 21, հատոր 5, գ.թ. 206, հատոր 10, գ.թ. 192, հատոր 11, գ.թ. 211, 212-213/
Ամբաստանյալ Վարդան Միշայի Վարդանյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Շանթն իր մանկության ընկերն է։ Երթի ժամանակ քայլել է Շանթի կողքով։ Չեն իմացել, թե ուր են գնալու։ Միակ տեղը, որ ոստիկանները չեն փակել և իրենք կարող էին քայլել` դա փողոցի երթևեկելի մասն է եղել։ Երթևեկելի մասում մարդիկ են եղել և քանի որ Վ. Օսիպյանն ասել էր, որ ուղեկցելու են իրենց` դրա համար մտածել է, որ ճանապարհ են տալիս, որպեսզի իրենք անցնեն։
Ոստիկանության բաժնում ոստիկանապետը քննիչների և այլ անձանց հետ ծեծի է ենթարկել իրեն։ Չորս հոգի ձեռքերից են բռնել, մեկը` վզից, իսկ ոստիկանապետը հարվածել է իրեն։ Բացի այդ, երկու նախագահների կողմից տրված կառավարական պարգևներն իր դոշից պոկել և տարել են։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 213, հատոր 4, գ.թ. 225, հատոր 5, գ.թ. 153, հատոր 10, գ.թ. 217, հատոր 11, գ.թ. 91/
Ամբաստանյալ Ավետիս Արմենի Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքի շուրջ դիրքորոշում չի հայտնել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ հուլիսի վերջին ծանոթացել է Շանթի ընկերների հետ և տեղեկացել նրանց գաղափարներից ու անելիքներից։ Հավանել է նրանց գաղափարներն ու անելիքները և գտել է, որ ճիշտ լուծումը միայն հեղափոխությունն է։
2013թ. հոկտեմբերի 31-ին, ժամը 8։30-ից 9։00-ի սահմաններում գնացել է տուն, վերցրել է այն, ինչ իրեն անհրաժեշտ է։ Ժամը 11։00-ին զանգահարել է Վարդանին և տեղեկանելով, որ նրանք Օպերայում են` գնացել է այնտեղ։ Այդ օրը մնացել է Օպերայում և զրուցել նրանց հետո։ Չի գնացել միայն նոյեմբերի 3-ին, քանի որ այդ օրը հարսանիքի է մասնակցել։ Նոյեմբերի 5-ին գնացել է Օպերա և տեղեկացել, որ պետք է երթ լինի։ Երթի մասին բոլորը տեղյակ են եղել։ Ինքն անձամբ «Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցում գրել է, որ այդ օրը և ժամին երթ է լինելու։ Պայմանավորված ժամին երթը սկսվել է, սակայն ոստիկանները կռիվ են սարքել, իսկ իրենք պաշտպանվել են։ Ինքը պայթեցրել է երկու պայթուցիկ։ Մի պահ տեսել է Սևակին` գետնին ընկած վիճակում։ Մի պահ էլ տեսել է, որ նրան նստեցնում են ավտոմեքենան։ Ինքը հարվածել է Վարդան Գևորգյանին և Գեղամ Խաչատրյանին` ընկերներին պաշտպանելու նպատակով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 242, հատոր 5, գ.թ. 193, հատոր 10, գ.թ. 170, հատոր 11, գ.թ. 203/
Ամբաստանյալ Սևակ Բախշիկի Մնացականյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքի շուրջ դիրքորոշում չի հայտնել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին գնացել է Օպերայի մոտ։ Երթից մի փոքր անց պայթյուններ են սկսվել։ Վազել է այդ ուղղությամբ և տեսել, որ մարդիկ հարվածում են իրար։ Ինքը փնտրել է Ավետիսին, որի ժամանակ քաղաքացիական հագուստով մի տղամարդ բռնել է իր ձեռքից` ասելով. «արի էս կողմ տենամ դու ով ես»։ Նրան հրել է մի կողմ և վազելով գնացել։ Տեսել է, որ 10-ից 15 հոգի Ավետիսին գցել են գետնին։ Մոտեցել է նրան և հանել նրանց միջից։ Զգացել է, որ Ավետիսը լարված վիճակում է։ Փոխադարձ հարցրել են իրավիճակի մասին, որից հետո ինքը վազել է մի կողմ, իսկ Ավետիսը` մյուս կողմ։ Դրանից հետո տեսել է, որ Ավետիսը գնացել է ընկերներին օգնելու, սակայն նրան գցել են գետնին։ Ինքն էլ մոտեցել է, որպեսզի օգնի Ավետիսին, սակայն իրենց տարել են ոստիկանության բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 157-158, հատոր 6, գ.թ. 113, հատոր 10, գ.թ. 179, հատոր 11, գ.թ. 133/
Ամբաստանյալ Միսակ Միշայի Առաքելյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքի շուրջ դիրքորոշում չի հայտնել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Մաշտոցի պողոտա մտել է ավելի ուշ, երբ միջադեպն արդեն սկսված է եղել։ Այդ ժամանակ տոպրակներով պայթուցիչներն անմիջապես պայթել են իր կողքին։ Ինքը գտնվել է ծխի մեջ, որից դուրս գալով` տեսել է Շանթ Հարությունյանին գետնին ընկած վիճակում։ Ոստիկանները փորձել են Շանթ Հարությունյանին պառկեցնել գետնին։ Ինքը շրջվել է, տոպրակների միջից վերցրել է պայթուցիկներ և նետել է նրանց վրա։ Տեղի են ունեցել պայթյուններ, որից հետո ոստիկանները փախել են, իսկ Շանթ Հարությունյանը վերադարձել է իր մոտ։ Դրանից հետո ինքը կրկին մի քանի պայթուցիկ է նետել և իրեն բերման են ենթարկել։ 8-9 պայթուցիչները պատահական են պայթել, քանի որ տոպրակը պոկվել է և դրանք ընկել են գետնին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 70, հատոր 5, գ.թ. 216, հատոր 10, գ.թ. 201, հատոր 11, գ.թ. 155/
Ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Շանթ Հարությունյանին ճանաչում է 1990 թվականից և նրա հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ։ 2013թ. հոկտեմբերի 28-ին կամ 29-ին իրենց ընդհանուր ընկեր Միսակ Առաքելյանը զանգահարել և հայտնել է, որ Շանթ Հարությունյանն իրենց կանչել է Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում հոկտեմբերի 31-ին կազմակերպած նստացույցին մասնակցելու համար։ Համաձայնվել է և հոկտեմբերի 31-ից մինչև նոյեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում Շանթ Հարությունյանի, նրա որդի Շահեն Հարությունյանի, իրենց համախոհներ Միսակ Առաքելյանի, Վարդան Վարդանյանի, Վահիկի, Տիգրանի, Հայկի և մի քանի այլ անձանց հետ մասնակցել է Ազատության հրապարակում կազմակերպված նստացույցին, որի ընթացքում գիշերել են այնտեղ։ Նստացույցի ժամանակ բոլորով որոշել են նոյեմբերի 5-ին երթ իրականացնել և իրենց հետ վերցնել փայտե մահակներ՝ անհրաժեշտության դեպքում ինքնապաշտպանվելու համար։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 14։30-ի սահմաններում, արթնացել, մոտեցել է Ազատության հրապարակի հարթակի մոտ հավաքված իրենց համախոհներին և տեսել, որ այնտեղ 2 կապոցով դրված են 20-ից 30 հատ բահի համար նախատեսված, 1,5-ից 1,6 մետր երկարությամբ փայտե բռնակներ, իսկ դրանց կողքին` պոլիմերային տոպրակի մեջ դրված են եղել բրոնզի փոշուց և մարգանցովկայից պատրաստված կլորավուն ինքնաշեն պայթուցիչներ։ Դրանք տեսնելով` զարմացել է և Միսակին հարցրել, թե ինչու են դրանք բերել, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ պետք են։ Շանթ Հարությունյանը բարձրանալով հարթակ` հայտարարել է, որ շուրջ կես ժամից երթ է լինելու։ Այնուհետև ինքը, Շանթ Հարությունյանը, նրա որդի Շահենը, Հայկը, Միսակ Առաքելյանը, Վարդան Վարդանյանը, Ալիկը, Վահիկը, Տիգրանը, ինչպես նաև իրենց մի քանի այլ համախոհներ մոտեցել և վերցրել են փայտե մահակները և պայթուցիկները։ Ինքը վերցրել է մեկ հատ փայտ և երկու պայթուցիկ։ Շանթ Հարությունյանը փայտը ձեռքին շարժվել է դեպի Մաշտոցի պողոտա, իսկ իրենք հետևել են նրան։ Մաշտոցի պողոտա դուրս գալու հատվածում Շանթ Հարությունյանին մոտեցել է մի ոստիկան։ Քանի որ գտնվել է նրանցից 2-ից 3 մետր հեռավորության վրա` չի լսել նրանց խոսակցությունը, սակայն հասկացել է, որ ոստիկանը փորձում է խոսել նրա հետ, քանի որ ընկել էր Շանթի թևը։ Այդ պահին իրարանցում է սկսվել, ստեղծվել է խառը իրավիճակ և քաշքշուկ, լսել է պայթյուններ և ծուխ է բարձրացել։ Ինքը հանել է իր մոտ եղած երկու պայթուցիչները և նետել ոստիկանների կողմը։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ Շանթը, Շահենը, Վարդանը, Միսակը, Վահեն, Հայկը, Ալիկը և իրենց մյուս կողմնակիցները կռվում են ոստիկանների հետ, քաշքշում են միմյանց և փայտերով հարվածում են ոստիկաններին։ Իր ձեռքի փայտով սկսել է խառը հարվածներ հասցնել ոստիկաններին։ Նկատել է, որ իրենց տղաներից մի քանիսը, որոնցից հիշում է Վարդան Վարդանյանին, իրենց ձեռքերի փայտերով հարվածում են գետնին ընկած մի ոստիկանի, որն իր հիշելով քաղաքացիական հագուստով է եղել։ Ինքը մեկ անգամ իր ձեռքի փայտով հարվածել է գետնին ընկած այդ տղային։ Այդ պահին տեսել է, որ Շահենն ընկած է գետնին, իսկ ոստիկանները փորձում են նրան քաշել։ Նրա մոտ տեսել է գետնին ընկած բջջային հեռախոս և մտածելով, որ այն Շահենինն է` վերցրել է։ Այդ պահին ոստիկանները բռնել են իրեն և տարել ոստիկանություն։
Ինքը մասնակցել է խաղաղ երթի։ Ի սկզբանե խուլիգանություն կատարելու կամ իշխանության ներկայացուցիչներին դիմադրություն ցույց տալու դիտավորություն և նպատակ չի ունեցել։ Այդ ամենը եղել է սադրանքի արդյունք։ Ոստիկանության աշխատակիները, որոնց ինքն իբրև թե հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել` եղել են քաղաքացիական հագուստով։ Ինչպես իր, այնպես էլ մյուսների համար պարզ չի եղել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են։ Քանի որ նախապես մտածել են, որ խաղաղ երթը խափանելու համար կարող էին իրենց դեմ սադրանքների դիմել, ուստի իրենք նրանց ընդունել են որպես սադրիչ քաղաքացիների և ոչ թե ոստիկանության աշխատակիցների։ Տեսանյութը դիտելուց հետո համոզված է, որ իր հարվածներից որևէ մեկը մարմնական վնասվածք չի ստացել։
/հատոր 2, գ.թ. 58-63, հատոր 5, գ.թ. 182, հատոր 10, գ.թ. 184, հատոր 11, գ.թ. 182-184/
Ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեռևս ամիսներ առաջ հեռուստացույցով լսել է Շանթի հայտարարության մասին։ Հետո ինքն ու Միսակը մի քանի անգամ հանդիպել են։ Միսակը հոկտեմբերի 30-ին գնացել է Ազատության հրապարակ, իսկ ինքը` հոկտեմբերի 31-ին։ Նոյեմբերի 4-ի լույս 5-ի գիշերը համարյա չի քնել։ Առավոտյան փորձել է ավտոմեքենայի մեջ քնել, սակայն չի կարողացել։ Երբ առավոտյան վերադարձել է հարթակ` փայտերն արդեն այնտեղ են դրված եղել։ Դրանից հետո սկսվել է երթը։ Այդ ընթացքում մի սադրիչ է եկել և խոսել։ Շանթը զգուշացրել է, որ սադրիչներ կան և ասել է, որ զգույշ լինեն։ Տեսել է, թե ինչպես են Շանթն ու Օսիպյանը միասին քայլում։ Ինքը գտնվել է նրանցից 3 մետր հեռավորության վրա։ Դրանից հետո Օսիպյանը հետ է մնացել և ձայն է տվել Շանթին, սակայն վերջինս չի լսել։ Դրանից հետո իրեն հետևից քաշել են և բազմություն է հավաքվել։ Ինքը շրջանցել է և մինչև Մաշտոցի պողոտա դուրս գալը` երկու-երեք պայթյուն է հնչել։ Մտել է պողոտա և հիշել, որ իր մոտ նույնպես երկու պայթուցիկ կա։ Հանել է և գցել պողոտայի մեջտեղի հատվածում կամ ոստիկանների ոտքերի տակ։ Հետո ծուխ է եղել, բայց իր աչքերը չեն մրմռացել։ Երբ մի քիչ ծուխը ցրվել է` տեսել է, որ քաղաքացիական հագուստով մի տղամարդ պառկած է գետնին։ Հետագայում իմացել է, որ նա ոստիկան է։ Սկզբում մտածել է, որ նա սադրիչ է և մոտեցել ու թեթև հարվածել է նրա ուսին։ Ինքը հետ է շրջվել ու տեսել, որ Շահենն ընկած է և մի քանի ոստիկաններ նրա կողքին են։ Ցանկացել է մոտենալ նրան, սակայն ոստիկանները բռնել են իր ոտքերից և տարել ոստիկանության բաժին, որտեղ իր գրպանում պահվող դանակը տվել է ոստիկաններին։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ մշտապես կապի մեջ գտնվելով Շանթ Հարությունյանի հետ` նրանից տեղեկացել է, որ նա նստացույց է կազմակերպելու Երևանի Ազատության հրապարակում, իսկ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին դուրս են գալու երթի։ 2013թ. հոկտեմբերի 31-ից մինչև նոյեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում մասնակցել է նստացույցին։ Նոյեմբերի 3-ին Շանթ Հարությունյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածի մի քանի շինանյութի խանութներից գնել են 90 հատ բահի փայտե բռնակներ, որոնց դիմաց վճարել է Շանթ Հարությունյանը։ Դրանք իր «ՎԱԶ 2121» մակնիշի, 02 ՕՍ 196 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով տեղափոխել են Ազատության հրապարակ։ Բացի այդ, դեղատնից գնելով մարգանցովկայի փոշի և տնից վերցնելով բրոնզի փոշի (կալիումի պերմանգանատ), նստացույցի ժամանակ, հենց Ազատության հրապարակում, Շանթ Հարությունյանի իմացությամբ և համաձայնությամբ այդ նյութերով և քարի կտորներով պատրաստել է 10 հատ պայթուցիչներ։ Նախապես նշված փայտերը գնելով և պայթուցիչները պատրաստելով` նպատակ են ունեցել նոյեմբերի 5-ի երթի ժամանակ զինվել այդ փայտերով և պայթուցիչներով՝ անհրաժեշտության դեպքում ոստիկանների և սադրիչների դեմ դրանք որպես ինքնապաշտպանության միջոց կիրառելու նպատակով։ Երթը սկսվելուց առաջ երթի մասնակիցները զինվել են փայտերով և պայթուցիչներով։ Վերցրել է մեկ փայտե մահակ և մեկ պայթուցիչ։ Ազատության հրապարակից երթը սկսվել է ժամը 17։00-ի սահմաններում և շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա, որի մայթեզրին խառնաշփոթ է սկսվել և վերածվել է ժողովրդի ու ոստիկանների միջև կռվի։ Լսվել են պայթյունների ձայներ և փողոցի նշված հատվածը լցվել է ծխով։ Նկատել է, որ Շանթ Հարությունյանը և նրա որդի Շահենն ընկած են գետնին և ոստիկանները հարվածում են նրանց։ Փորձել է ոստիկաններին հրելով` դուրս հանել Շանթին, սակայն ոստիկաններն իրեն հետ են հրել։ Դրանից հետո իր մոտ եղած պայթուցիչը գցել է գետնին, որպեսզի ոստիկանները հետ գնան ծխի ազդեցությունից։ Պայթյունից հետո բոլորը հետ են քաշվել և Շանթն ու նրա որդին ոտքի են կանգնել։ Այդ պահին ծոծրակի մասում ցավ է զգացել և ոստիկանները ոլորել են ձեռքերը։ Շուրջ 5 րոպե քաշքշուկ է եղել իր, ոստիկանների և ժողովրդի միջև, որի ընթացքում իրեն հաջողվել է ազատվել ոստիկաններից և ցանկացել է հարևանությամբ գտնվող ցայտաղբյուրից ջուր խմել, սակայն ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ինքը որևէ մեկի չի հարվածել, այլ միայն հրել է ոստիկանության աշխատակիցներին։
/հատոր 3, գ.թ. 4-9, հատոր 6, գ.թ. 61, հատոր 10, գ.թ. 188, հատոր 11, գ.թ. 193-194/
Ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ վաղ հասակից Շանթի հետ մտերիմ է եղել։ Ինքը դժգոհ է եղել իշխանությունների կառավարումից, որի համար դուրս է եկել պայքարի` ժողովրդի մեջ ոգի արթնացնելու նպատակով։ Ինքն Էդգար Ալեքսանյանին չի հարվածել։ Նա ցանկացել է փայտը վերցնել, ինքն էլ տվել է, բայց նա թափով քաշել է և փայտը դիպչել է նրա աչքին։ Էդգար Ալեքսանյանն իրեն չի ներկայացել որպես ոստիկան։ Ինքն էլ չի լսել, որ ասել են` «միլիցայա խփեք»։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 1-ին, սոցիալական կայքի միջոցով տեղեկացել է, որ Շանթ Հարությունյանը Երևանի Ազատության հրապարակում սկսել է «Արժեքների հեղափոխություն»։ Հաջորդ օրը՝ նոյեմբերի 2-ին գալով Ազատության հրապարակ` հանդիպել է վերջինիս և մյուս ընկերներին։ Զրուցելով նրանց հետ` տեղեկացել է, որ նոյեմբերի 5-ին դիմակներով երթ են կազմակերպելու դեպի Նախագահի նստավայր։ Նոյեմբերի 2-ից մինչև նոյեմբերի 5-ը մասնակցել է Շանթ Հարությունյանի և նրա կողմնակիցների կողմից Ազատության հրապարակում կազմակերպված նստացույցին և գիշերել է այնտեղ։ Նոյեմբերի 5-ին Ազատության հրապարակ են բերել խանութից գնված շուրջ 20 հատ բահի փայտե բռնակներ։ Ժամը 17։00-ին, երթը սկսվելուց առաջ երթի մասնակիցները, ինչպես նաև ինքը, վերցրել են մեկական փայտեր, որոնք դրված են եղել Ազատության հրապարակի հարթակին։ Երթի դուրս գալուց անմիջապես առաջ երթի մասնակիցներից մեկը, ում չի հիշում, իրեն և մյուսներին բաժանել է ինչ-որ գնդեր և ասել, որ վերցնեն, դրանք անհրաժեշտ են լինելու իրենց վրա հարձակման դեպքում մարդկանց վախեցնելու համար։ Մեխանիկորեն վերցրել է, իսկ հետագայում իմացել է, որ այն բրոնզի և մարգանցովկայի փոշուց պատրաստված պայթուցիչ է։ Երթը սկսվել է ժամը 17։00-ին, սակայն Ազատության հրապարակից դուրս գալով Մաշտոցի պողոտա` տեսել է Շանթ Հարությունյանին գետնին պառկած։ Ցանկացել է վազել նրա ուղղությամբ, սակայն ընկել է քաշքշուկի մեջ։ Երբ սկսվել է քաշքշուկը` վախեցել է, որ իր մոտ գտնվող պայթուցիկը կարող է քաշքշոցից և իրեն հարվածելուց պայթի և վնասի իրեն, ինչպես նաև չի ցանկացել այն դեն նետել` մտածելով, որ դրա վրա կանգնելու արդյունքում կարող է այն պայթել և վնասել ինչ-որ մեկի։ Այդ պատճառով կուտակված մարդկանցից 5-ից 6 մետր հեռավորության վրա, իր մոտ եղած պայթուցիչը գետնին հարվածելով` վնասազերծել է այն։ Որևէ մեկի չի հարվածել, փայտը վերցրել է ինքնապաշտպանության համար, իսկ պայթուցիչը որևէ մեկի նկատմամբ կիրառելու մտադրություն չի ունեցել։
/հատոր 2, գ.թ. 95-99, հատոր 5, գ.թ. 163, հատոր 8, գ.թ. 111, հատոր 10, գ.թ. 198, հատոր 11, գ.թ. 62-64, 116-117/
Ամբաստանյալ Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ սոցիալական կայքերից տեղեկանալով Շանթ Հարությունյանի հեղափոխության մասին` եկել է Երևան և միացել Շանթին։ Նոյեմբերի 1-ից 5-ն ընկած ժամանակահատվածում ընկերների հետ գտնվել է Ազատության հրապարակում։ Այդ ընթացքում իրենց են մոտեցել բազմաթիվ քաղաքացիներ, հարցեր են տվել և ցանկացել են պարզաբանումներ ստանալ, թե ինչ է նշանակում արժեքների հեղափոխություն, իրենք էլ պատասխանել են նրանց հարցերին։ Իրենց շարքերում եղել են նաև սադրիչներ, որոնք զրուցի են բռնվել իրենց հետ և հորդորել են խաղաղ երթի ժամանակ բախում կազմակերպել ոստիկանների հետ։ Նույնիսկ հավատացրել են, որ ճիշտ տարբերակն է ծեծել, ջարդել և սատկացնել ոստիկաններին, որ ժողովուրդն իրենց միանա։ Իրենք նրանց պատասխանել են, որ իրենց ակցիան քաղաքական ակցիա է, հետապնդում է քաղաքական նպատակներ, իրենք չեն պատրաստվում բախման մեջ մտնել իշխանության հետ, սակայն իշխանության կողմից իրենց հանդեպ բռնություն գործադրելու դեպքում կպաշտպանվեն իրենց հասանելի միջոցներով։ Նոյեմբերի 4-ին իրենց են մոտեցել երկու հոգի և ասել, որ բախվեն ոստիկանների հետ և նրանք նույնպես շուրջ հարյուր հոգով կմիանան։ Քանի որ վստահ են եղել, որ իշխանություններն ընդունակ են դիմել բոլոր միջոցների, այդ թվում` բռնության, իրեն պաշտպանված զգալու համար ինքը վերցրել է բահի բռնակ և պայթուցիկներ։
Ինքը շարժվել է դեպի Օպերայի ծառայողական մուտքի մոտ և գտնվել է Շանթից շուրջ 10 մետր հեռավորության վրա։ Տեսել է, որ ոստիկանները շարված են եղել մայթեզրին, իսկ փողոցի երթևեկելի մասում եղել են քաղաքացիական հագուստով անձինք, սակայն չգիտի, թե նրանք լրագրող են եղել, թե ոչ։ Երբ Շանթը մոտեցել է մայթեզրին` այդ ոստիկաններն առանց որևէ ժեստի և հորդորի կողքի են անցել և ճանապարհ տվել, որպեսզի Շանթը դուրս գա երթևեկելի մաս։ Ցանկացած տրամաբանություն ունեցող մարդու համար հասկանալի է, որ այդ կերպ իրենց թույլատրել են անցնել ճանապարհը` երթը դիմացի մայթով շարունակելու համար, սակայն երբ Շանթը դուրս է եկել մայթ` ոստիկան Գեղամ Խաչատրյանը հետևից մոտեցել է Շանթին և ձեռքից քաշել, որից էլ առաջացել է այդ բախումը։ Ինքն էլ տեսել է, որ ոստիկանները ոչ թե երթն են ցրում, այլ բռնություն են գործադրում, ուստի ստիպված է եղել պաշտպանվել։ Ինքն իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ ոչ մեկին չի հրել և ֆիզիկական ցավ չի պատճառել։ Իշխանության ներկայացուցիչներն իրենց չեն հորդորել դուրս չգալ փողոցի երթևեկելի մաս։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ շուրջ 10 տարի ճանաչում է Շանթ Հարությունյանին և նրա հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ։ 2013թ. հոկտեմբերի 30-ին Շանթ Հարությունյանից տեղեկացել է, որ վերջինս ցանկանում է նստացույց կազմակերպել Երևան քաղաքի Ազատության հրապարակում։ Ինքը ցանկություն է հայտնել մասնակցել դրան, ինչպես նաև որոշել են նոյեմբերի 5-ին դիմակներով երթ կազմակերպել։ 2013թ. հոկտեմբերի 31-ից մինչև նոյեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է Ազատության հրապարակում և մասնակցել նստացույցին։
2013 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում, գալով Ազատության հրապարակ` Թումանյանի արձանի հետնամասում, աստիճանահարթակի վրա տեսել է շուրջ 200 դիմակներ, 20 հատ բահի փայտե բռնակներ և պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված շուրջ 30 հատ ինքնաշեն պայթուցիչներ։ Երթը սկսվելուց առաջ վերցրել է մեկ հատ փայտ և մեկ հատ պայթուցիչ։ Երթը սկսվել է Ազատության հրապարակից և շարժվել են Մաշտոցի պողոտայի ուղղությամբ, որն ուղեկցել են ոստիկանության աշխատակիցները։ Շանթ Հարությունյանը մայթից իջնելով` շարժվել է դեպի ճանապարհի երթևեկելի հատված, սակայն ոստիկանության աշխատակիցները նրան հետ են կանչել։ Այդ ժամանակ երթի մասնակիցների և ոստիկանների գտնվելու հատվածում պայթյուններ են տեղի ունեցել, որից անմիջապես հետո քաշքշուկ է սկսվել ոստիկանների և երթի մասնակիցների միջև։ Իր ուշադրությունը հիմնականում ուղղված է եղել դեպի Շանթ Հարությունյանի որդու՝ Շահեն Հարությունյանի կողմը և ցանկացել է նրան դուրս բերել այդտեղից, սակայն ոստիկանները մոտենալով իրեն` բերման են ենթարկել ոստիկանություն։ Այնտեղ, իր անձնական խուզարկությամբ, իր բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել է պայթուցիչը։ Մինչև բերման ենթարկվելը` ոստիկանի պահանջով նրան է տվել իր ձեռքի փայտը։ Չի տեսել, թե ովքեր են պայթեցրել պայթուցիչները և ով ում է հարվածել։ Ինքը որևէ մեկի չի հարվածել և պայթուցիչ չի պայթեցրել։
/հատոր 2, գ.թ. 157-162, հատոր 6, գ.թ. 104, հատոր 10, գ.թ. 204-205, հատոր 11, գ.թ. 140-141, 148/
Ամբաստանյալ Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն իր արժեքների համար է կանգնել Շանթ Հարությունյանի կողքին։ Երթը սկսվելուց հետո Շանթը իջել է դեպի երթևեկելի մաս, իսկ նրա հետևից` երթի մասնակիցները։ Այդ ժամանակ Վ. Օսիպյանը հետևից Շանթին ձայն է տվել, սակայն Շանթն առաջ է շարժվել։ Դրանից հետո մոտեցել է մի ոստիկան և բռնել Շանթի ձեռքից։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանը նախաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքի շուրջ դիրքորոշում չի հայտնել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ համացանցից տեղեկացել է, որ Շանթ Հարությունյանը 2013թ. նոյեմբերի 5-ին Ազատության հրապարակից երթ է կազմակերպելու։ Դրան մասնակցելու նպատակով, ժամը 16։00-ի սահմաններում գնացել է Ազատության հրապարակ, որտեղ հրապարակի աստիճանահարթակին տեսել է դիմակներ և բահի փայտե բռնակներ։ Երթը սկսվել է ժամը 17։00-ին, որին մասնակցել է շուրջ 100 մարդ, որոնցից շուրջ 15-ը, այդ թվում` ինքը, վերցրել են փայտե մահակներ և դիմակներ ու շարժվել են դեպի Մաշտոցի պողոտա։ Այնուհետև տեսել է, որ մայթեզրին վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Երբ ցանկացել է մոտենալ Շանթին` պայթյուն է տեղի ունեցել, որից հետո հրմշտոց է սկսվել։ Ծխի պատճառով չի տեսել, թե ով ում է հարվածում։ Տեսել է գետնին ընկած Շանթին և ձեռքի փայտը գցելով` օգնել է նրան վեր կենալ։ Երբ երկրորդ անգամ տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանը կրկին ընկել է գետնին` ցանկացել է նրան օգնել, սակայն ոստիկաններն իրեն տարել են ոստիկանական ավտոմեքենան և բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այդ ամենը տևել է 10-ից 15 րոպե։ Ինքը որևէ մեկի չի հարվածել և չի տեսել, թե ով ում է հարվածում։ Չգիտի, թե ովքեր են պայթուցիչներ պայթեցրել։
/հատոր 2, գ.թ. 175-178, հատոր 6, գ.թ. 72, հատոր 10, գ.թ. 125-163, հատոր 11, գ.թ. 106-107, 266/
Ամբաստանյալ Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տղաներին միացել է գաղափարական պատճառներով։ Դեպքի մանրամասներն առկա են տեսագրության մեջ։ Երթի ժամանակ քաղաքացիական հագուստով մի անձ եկել և սադրել է։ Սադրանքը սկսվել է դեռևս Ազատության հրապարակում, երբ Շանթին վիրավորել են` ասելով, որ նա չի կարողանում գրական խոսել։ Հետագայում հրմշտոց է սկսվել և իրենք ոստիկաններին համարժեք պատասխան են տվել։ Ոստիկանները հրել են, իրենք էլ նրանց են հրել, իսկ հարվածելու դեպքում` նույնպես համարժեք պատասխան են ստացել։ Երբ Շանթին մի քանի անգամ գցել են` ինքը վտանգ է զգացել, որ հնարավոր է հարվածեն նրան, ուստի հրել է ոստիկաններին` Շանթ Հարությունյանին պաշտպանելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանը նախաքննության ժամանակ իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ. հոկտեմբերի վերջերին, իր մտերիմներ Շանթ Հարությունյանից, Վարդան Վարդանյանից և Տիգրան Պետրոսյանից տեղեկացել է, որ 2013թ. հոկտեմբերի 31-ին, Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ նստացույց է կազմակերպվելու Երևանի Ազատության հրապարակում, որին մասնակցելու ցանկություն է հայտնել նաև ինքը։ Բացի նշված անձանցից` նստացույցին մասնակցել են նաև իր մտերիմներ Ալբերտը, Վահեն և Ավետիքը։ Հոկտեմբերի 31-ից մինչև նոյեմբերի 4-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է Ազատության հրապարակում և մասնակցել նստացույցին, գիշերել է այնտեղ, իսկ նոյեմբերի 4-ի լույս 5-ի գիշերը գիշերել է տանը։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 12։00-ի սահմաններում եկել է Ազատության հրապարակ, որտեղ աստիճանահարթակին տեսել է արկղով սպիտակ դիմակներ և բահի փայտե բռնակներ, որոնք որպես ջահեր պետք է օգտագործվեին նույն օրը կայանալիք երթի ժամանակ։ Նստացույց անող ընկերներով մինչ այդ որոշել են նաև երթի ժամանակ իրենց մոտ պայթուցիչներ ունենալ` դրանցով վախեցնելու և ոստիկանների ուշադրությունը շեղելու համար։ Իր մոտ ունեցել է երկու պայթուցիչ։ Ժամը 16։00-ի սահմաններում, երթը սկսվելուց առաջ, հարթակից վերցրել է դիմակ և փայտե ձող։ Երթը սկսվել է ժամը 17։00-ի սահմաններում։ Իրենք շարժվել են Մաշտոցի պողոտայի ուղղությամբ, ցանկացել են անցնել հակառակ մայթ, սակայն ոստիկանները թույլ չեն տվել առաջանալ, որից հետո քաշքշուկ է սկսվել և լսվել են պայթյունի ձայներ։ Տեսել է, որ Շանթ Հարությունյանն ընկած է գետնին և ոստիկանները փորձել են բռնել նրան։ Անմիջապես մոտենալով` ձեռքով մի կողմ է հրել ոստիկաններից մեկին, իսկ վերջիններս փորձել են բռնել իրեն։ Կարողացել է ուժով ազատվել նրանցից և մտել է իրար քաշքշող բազմության մեջ, որտեղ տեսել է գետնին ընկած Ալիկին, ում փորձել են բռնել ոստիկանները։ Մոտեցել է, որպեսզի օգնի Ալիկին, սակայն ոստիկանները բռնել են իրեն և բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Ձեռքի փայտով մեկ անգամ հարվածել է քաղաքացիական հագուստով մի անձի, ում հարվածել են նաև երթի մասնակիցներից մի քանիսը` կարծելով, որ նա սադրիչ է։ Նրան հարվածելիս չի իմացել, որ նա ոստիկան է։
Իր բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված փոշենման զանգվածն իրենն է։ Այն ձեռք է բերել շուրջ 20 տարի առաջ, «Վերնիսաժ» կոչվող տոնավաճառի մոտակայքից, մի անծանոթ տղամարդուց։ Այն գնել է իր շանն անշարժացնելու և քնեցնելու համար։
/հատոր 2, գ.թ. 200-204, հատոր 6, գ.թ. 94, հատոր 10, գ.թ. 176, հատոր 11, գ.թ. 124/
Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ պատերազմից հետո տեսնելով կործանված երկրի վիճակը` միացել է Շանթ Հարությունյանի արժեքների հեղափոխությանը։ 2013թ. նոյեմբերի 1-ից եղել է Ազատության հրապարակում և գիշերել է այնտեղ։ Տեսել է, թե ինչպես է Շանթը տարբեր լրագրողների տեղեկացնում իր անելիքների մասին։ Տեսել է նաև սադրիչների։ Դեպքից մեկուկես ժամ առաջ ինչ-որ մեկը որոշել է կատարել իր պարտականությունները և իրենց այդտեղից հանել։ Դրանից հետո լարվածություն է սկսվել, որից հետո Վ. Օսիպյանն է եկել և Շանթի հետ առանձին խոսել։ Ինքը լսել է, որ Վ. Օսիպյանը հարցրել է Շանթին, թե որ կողմ են շարժվելու և հնարավոր է արդյոք գնա Բաղրամյանի պողոտա։ Շանթը պատասխանել է, որ դա վատ միտք չէ, իսկ վերջում ասել է, որ կարող է զեկուցել, որ չի գնալու Բաղրամյանի պողոտա։ Հետո Շանթն ու Վ. Օսիպյանը քայլել են, որի ընթացքում Վ. Օսիպյանը հետ է մնացել, իսկ Շանթը դուրս է եկել փողոց։ Վ. Օսիպյանը Շանթին ձայն է տվել, սակայն Շանթն այդ ժամանակ փողոցի մեջտեղում է եղել և չի լսել, քանի որ աղմուկ է եղել։ Հավաքվել են շատ մարդիկ և հեռախոսով նկարել։ Երբ սկզբից բախում է տեղի ունեցել Գեղամ Խաչատրյանի հետ` իրենք մտածել են, որ շուտով կանցնի բախումը։ Հետո մյուս փոխգնդապետն է եկել և հետևից քաշել։ Այդ ժամանակ տղաները գոռացել են ոչ թե «միլիցիայա խփեք», այլ` «պռովակատորա»։ Շրջվել է և տեսել, որ ինչ-որ մեկը Վահեի մեջքի վրա է բարձրացել և փաթաթվել է։ Վահեն հրել է նրան, ինքն էլ վազելով մոտեցել է, որից հետո գետնին են ընկել և ծուխ է բարձրացել։ Հետ են գնացել և այդ պահին գետնին փայտ է նկատել է, որով հարվածել է, որպեսզի հեռացնի նրան։ Այդ ժամանակ մի ոստիկան ձեռքից քաշել է փայտը, վերցրել է և իրեն տարել են նստարանի մոտ։ Տեսել է, որ երկու ոստիկաններ Վահեի մեջքից սեղմում են, իսկ քաղաքացիական հագուստով մի անձ կախվել է նրա վզից և խեղդում է։ Ոստիկաններին ասել է, որ քաղաքացիական հագուստով անձին ասեն, որպեսզի չխեղդի Վահեին, սակայն ոստիկանները ձայն չեն հանել։ Ինքը փորձել է քաշել ձեռքը, սակայն իր ձեռքերը ոլորել են և տարել ոստիկանության բաժին։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանն նախաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ. հոկտեմբերի 31-ին, իր հայր Շանթ Հարությունյանը, ընկերների հետ միասին նստացույց է կազմակերպել Երևանի Ազատության հրապարակում, իսկ նոյեմբերի 5-ին` պլանավորել է երթ կազամակերպել։
2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 16։15-ին եկել է Ազատության հրապարակ, որտեղ հավաքված են եղել 300-ից 400 քաղաքացի։ Հրապարակ են բերված եղել փայտեր։ Մյուսների նման վերցրել է փայտը, ինչպես նաև` բարձրախոսը։ Երթը սկսվելուց հետո ցանկացել են Օպերայից դուրս գալ դեպի օղակաձև խաչմերուկի մոտ։ Փողոցն անցնելիս նկատել է, որ ոստիկանը քաշում է հորը, սակայն հայրը չի ընկել։ Քաշքշոց է սկսվել, իսկ ինքը մոտեցել, հրել է ոստիկանին, սակայն նրանց չի հարվածել։ Երբ ձեռքով հարված է ստացել գլխին` իր ձեռքի փայտով մեկ անգամ էլ ինքն է հարվածել այդ ոստիկանին և դիմել է փախուստի։ Այնուհետև նկատել է, որ քաղաքացիական հագուստով մի անձ հարվածում է ընկերոջը։ Ցանկացել է հարվածել նրան, սակայն երբ մոտեցել է` այդ անձն արդեն ընկած է եղել գետնին և նրան ծեծելիս են եղել։ Մոտենալով նրան` ոտքով հարվածել է նրան։ Այդ ընթացքում փայտը ձեռքից ընկել է։ Այնուհետև նկատել է, որ հորը գետնին գցած հարվածում են։ Վազել է և ձեռքի բարձրախոսով հարվածել է ոստիկաններից մեկի պարանոցին։ Դրանից հետո ամբոխի մեջ գրկել է մի աղջկա, որպեսզի նրան էլ հարվածներ չհասցնեն։ Այդ ժամանակ ոստիկաններն իրեն բռնել և տաքսի ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որտեղ տեսել է նաև հորը։
/հատոր 2, գ.թ. 251-252, հատոր 8, գ.թ. 167, հատոր 11, գ.թ. 231, 238-239/
Ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. հոկտեմբերի 31-ին դասից տուն է գնացել և տեղեկացել, որ հայրը գտնվում է Ազատության հրապարակում։ Գնացել է այնտեղ և տեսել, որ հայրը նստացույց է անում։ Հինգ օր շարունակ օրվա մեծ մասն անց է կացրել այնտեղ։ Նոյեմբերի 5-ին իմացել է, որ երթ է լինելու և գնացել է Ազատության հրապարակ։ Տեղյակ չի եղել երթի ուղղության մասին։ Դա իրեն չի էլ հետաքրքրել, քանի որ ուր էլ գնար հայրը` գնալու էր նրա հետևից։ Երթը սկսվելուց հետո պայթյուն է լսել, որից հետո խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել։ Շատ բան այժմ չի հիշում։ Տեսել է, որ հորը հարվածում են։ Ինքն էլ է հարվածել այդ ոստիկանին, որից հետո իրեն բերման են ենթարկել։ Տաքսու մեջ վերցրել են իր մոտ գտնվող ֆոտոխցիկը և գումարը։ Դրանից հետո իրենց տարել են ոստիկանության բաժին։ Մի քանի րոպե անց տեսել է հորը, որից հետո իրենց տարել են առանձին սենյակներ։ Այնտեղ ոստիկաններն իրեն հավատացրել են, թե հայրը և նրա ընկերները մահացել են, մի քանի հոգի վերակենդանացման բաժանմունքում են, իսկ մնացածն էլ երկար տարիներ բանտում են անցկացնելու։ Ինքը չի հավատացել, սակայն ոստիկանները շարունակել են այդ մասին խոսել իրար հետ։
Երթը սկսվելուց հետո եղել է հոր կողքին։ Խաղաղ երթ է եղել։ Հայտարարություն է եղել, որ սադրիչներին հեռու պահեն։ Ոստիկանին հարվածել է` հորը պաշտպանելու համար, քանի որ հորը գցել են գետնին և հարվածել են։ Դրանից հետո ոստիկանը վազել է իր հետևից, որից հետո մի քանի հոգի իրեն գցել են գետնին, անիվների տակ և սկսել են ոտքերով հարվածել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանը առաջադրված մեղադրանքի շուրջ նախաքննության ժամանակ դիրքորոշում չի հայտնել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին տեղի ունեցած դեպքին մասնակից է դարձել ակամայից։ Չի ժխտում, որ մասնակցել է դեպքին։ Տեսագրության կադրերում ինքն է՝ փայտե մահակը ձեռքին և հարվածել է ոստիկան Վարդան Գևորգյանին։
/հատոր 4, գ.թ. 153, հատոր 5, գ.թ. 172, հատոր 10, գ.թ. 173, հատոր 11, գ.թ. 169, 170-171, 172-173/
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 5-ին անցել է Ազատության հրապարակի մոտակայքով։ Տեսել է հավաքված մարդկանց և մոտեցել է նրանց։ Այնուհետև պայթյուններ են տեղի ունեցել, որից հետո իրեն տարել են ոստիկանության բաժին։ Մինչև մոտեցել է ոստիկան Հարություն Ալեքսանյանին` նա արդեն ընկած է եղել գետնին։
Դատական վիճաբանությունների փուլում ամբաստանյալ Մ. Հովհաննիսյանը հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
/դատական նիստի արձանագրություն/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Շանթ Շահենի Հարությունյանի, Ալբերտ Աբելի Մարգարյանի, Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանի, Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանի, Ավետիս Արմենի Ավետիսյանի, Հայկ Հակոբի Հարությունյանի, Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանի, Միսակ Միշայի Առաքելյանի, Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանի, Սևակ Բախշիկի Մնացականյանի, Շահեն Շանթի Հարությունյանի, Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանի, Վահե Սաշայի Մկրտչյանի և Վարդան Միշայի Վարդանյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է հետևյալը.
Ամբաստանյալ Շանթ Շահենի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Ավետիս Արմենի Ավետիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Սևակ Բախշիկի Մնացականյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Միսակ Միշայի Առաքելյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Վահե Սաշայի Մկրտչյանին, Ալբերտ Աբելի Մարգարյանին, Հայկ Հակոբի Հարությունյանին, Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանին, Մկրտիչ Հարությունյանի Հովհաննիսյանին և Վարդան Միշայի Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքները` դատարանը գտնում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…)»։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խուլիգանությունը դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտել[ն է], որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով (…)։
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով (…)։
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը`
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
(…)։
4. Սույն հոդվածի երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ (…)»։
Մեջբերված իրավադրույթի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ խուլիգանության հիմնական հանցակազմն ունի մեկ, իսկ որակյալ հանցակազմը՝ երկու օբյեկտ։ Մասնավորապես, հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, ենթակա է որակման որպես հասարակ խուլիգանություն, մինչդեռ նույն արարքը, որը զուգորդվում է անձի առողջությանը, գույքային իրավունքներին և այլին վնաս պատճառելով, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով` ենթակա է որակման խուլիգանության որակյալ հանցակազմով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով է որակվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով։
Խուլիգանության հանցակազմի տվյալ որակյալ հատկանիշը, ըստ էության, ընդգրկում է խուլիգանության հետ զուգորդված հետևյալ արարքները.
ա) իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալը,
բ) հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող անձին դիմադրություն ցույց տալը,
գ) հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` իշխանության ներկայացուցիչ է համարվում պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ծառայող այն անձը, ով ծառայողական ենթակայության տակ չգտնվող անձանց նկատմամբ սահմանված կարգով օժտված է կարգադրիչ լիազորություններով։
Հասարակական կարգի պահպանման պարտականություն իրականացնող անձինք կարող են լինել նրանք, ովքեր օժտված են հասարակական կարգի պահպանման որոշակի լիազորություններով։ Ինչ վերաբերվում է հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին, ապա այն կարող է լինել ցանկացած անձ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածը պատասխանատվություն և պատիժ է նախատեսում հետևյալ արարքների համար`
«1. Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ` (...)։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ` (...)։»։
Վերոշարադրյալ հոդվածի վերլուծությունից երևում է, որ օբյեկտիվ կողմից այս հանցագործությունը բնութագրվում է ներքոհիշյալ գործողությունների կատարմամբ`
ա) իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ,
բ) իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ,
գ) իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Սուբյեկտիվ կողմից տվյալ հանցագործությունը բնութագրվում է մեղքի ուղղակի դիտավորության ձևով։ Այսինքն` հանցավորը գիտակցում է, որ բռնությունը կամ դրա սպառնալիքը կիրառում է իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ` նրանց օրինական պարտականությունների կատարումը խանգարելու կամ խափանելու նպատակով և ցանկանում է դա։
Փաստորեն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի համար պարտադիր է ինչպես հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի հատկանիշների առկայությունը՝ իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, այնպես էլ հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի հատկանիշի առկայությունը՝ հանցանքը իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կատարելու վերաբերյալ անձի գիտակցումը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
2. Դատավորը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը չեն կարող մասնակցել քրեական գործով վարույթին, եթե նրանք ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռված են գործի ելքով։
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։»։
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԿԴ/0168/01/12 քրեական գործով 2013թ. մայիսի 08-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը։ Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից։ Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե՛ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53)։ (...)»։
Նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարգարյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանի նկատմամբ. որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս աջ ուսին և դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով քթի շրջանի սալջարդ վերք։ Այդ հարվածի հետևանքով Հարություն Ալեքսանյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
Ամբաստանյալ Հայկ Հարությունյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին։
Ամբաստանյալ Լիպարիտ Պետրոսյանը, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածներ է հասցրել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, ինչպես նաև դիմադրություն է ցույց տվել Շանթ Հարությունյանի խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալ Վալերի Օսիպյանին՝ հրելով նրան։
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը բռնություն է գործադրել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վարդան Գևորգյանի նկատմամբ, իր մոտ եղած, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս ձախ ուսին, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս թիկունքին և ձախ ձեռքին, բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է թիկունքին։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Մ. Հովհաննիսյանն առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով ձախ ճակատային շրջանի սալջարդ վերք։ Այդ հարվածի հետևանքով Հարություն Ալեքսանյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
Ամբաստանյալ Վահե Մկրտչյանը բռնություն է գործադրել խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի նկատմամբ՝ դիմացից երկու ձեռքով բռնել է նրա ուսերից և քաշքշելով փորձել է նրան հանել հավասարակշռությունից և վայր գցել գետնին, ձեռքին եղած, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Վարդան Գևորգյանի գլխի շրջանին, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ` հետևից քաշելով գցել է գետնին, բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի ավագ ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանի նկատմամբ՝ ձախ ձեռքով բռնել է պարանոցից և հետ քաշել։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանն առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկան Պետրոս Հայրապետյանի նկատմամբ, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է վերջինիս դեմքի ձախ հատվածին՝ պատճառելով գլխուղեղի ցնցում, ձախ վերհոնքային շրջանի սալջարդ վերք և քերծվածք, ձախ վերին կոպի արյունազեղում։ Այդ հարվածի հետևանքով Պետրոս Հայրապետյանի առողջությանը պատճառվել է առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։
Ամբաստանյալ Վարդան Վարդանյանը, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է խուլիգանական գործողությունները խափանող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանի ուսի և թիկունքի շրջանին, որի արդյունքում վերջինս վայր է ընկել։ Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները` ամբաստանյալ Վ. Վարդանյանը որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակով հարվածել է իր հարվածներից վայր ընկած Էդգար Ալեքսանյանի թիկունքին, ինչպես նաև բռնություն է գործադրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի ՊՊԾ գնդի 4-րդ հատուկ գումարտակի հրամանատար Գեղամ Խաչատրյանի նկատմամբ՝ հրել և քաշքշել է նրան։
Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի պետ Էդգար Ալեքսանյանը և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 2-րդ բաժանմունքի օպերլիազոր Հարություն Ալեքսանյանը դեպքի ժամանակ եղել են քաղաքացիական հագուստով։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Մարգարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ի սկզբանե խուլիգանություն կատարելու կամ իշխանության ներկայացուցիչներին դիմադրություն ցույց տալու դիտավորություն և նպատակ չի ունեցել։ Այդ ամենը եղել է սադրանքի արդյունք։ Ոստիկանության աշխատակիցները, որոնց ինքն իբրև թե հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել, եղել են քաղաքացիական հագուստով։ Ինչպես իր, այնպես էլ մյուսների համար պարզ չի եղել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են։ Քանի որ նախապես մտածել են, որ խաղաղ երթը խափանելու համար կարող էին իրենց դեմ սադրանքների դիմել, ուստի իրենք նրանց ընկալել են որպես սադրիչների և ոչ թե ոստիկանության աշխատակիցների։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Մարգարյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի ժամանակ տեսել է, որ քաղաքացիական հագուստով մի տղամարդ պառկած է գետնին։ Հետագայում իմացել է, որ նա ոստիկան է։ Սկզբում մտածել է, որ նա սադրիչ է, մոտեցել ու թեթև հարվածել է նրա ուսին։
Ամբաստանյալ Վահե Մկրտչյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որևէ մեկի չի հարվածել, այլ միայն հրել է ոստիկանության աշխատակիցներին, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Էդգար Ալեքսանյանն իրեն չի ներկայացել որպես ոստիկան։ Ինքն էլ չի լսել, որ ասել են` «միլիցայա խփեք»։
Ամբաստանյալ Հայկ Հարությունյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ձեռքի փայտով մեկ անգամ հարվածել է քաղաքացիական հագուստով մի անձի, ում հարվածել են նաև երթի մասնակիցներից մի քանիսը` կարծելով, որ նա սադրիչ է։ Նրան հարվածելիս չի իմացել, որ նա ոստիկան է։ Ամբաստանյալ Հ. Հարությունյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի ժամանակ տղաները գոռացել են ոչ թե «միլիցիայա խփեք», այլ` «պռովակատորա»։ Շրջվել է և տեսել, որ ինչ-որ մեկը Վահեի մեջքի վրա է բարձրացել և փաթաթվել է։ Վահեն հրել է նրան, ինքն էլ վազելով մոտեցել է։ Այդ ժամանակ գետնին են ընկել և ծուխ է բարձրացել։ Հետ են գնացել և այդ պահին գետնին փայտ է նկատել, որով հարվածել է, որպեսզի հեռացնի նրան։
Ամբաստանյալ Լիպարիտ Պետրոսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ երբ տղաները մի քանի անգամ հարվածել են սադրիչին` ինքը փորձել է դաստիարակչական աշխատանքներ տանել այդ անձի նկատմամբ։ Ինքը երկու կամ երեք հարված է հասցրել։ Դրանից հետո մի քանի հոգի մոտեցել են իրեն և փայտը ձեռքից վերցրել։
Տուժողներ Հարություն Ալեքսանյանը և Էդգար Ալեքսանյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ դեպքի ժամանակ ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Տուժող Էդ. Ալեքսանյանը նշել է նաև, որ տեսնելով, թե ինչպես են փայտե¬րով հարվածում Հարություն Ալեքսանյանի գլխին` անմիջապես գոռացել է, որ ինքը ոստիկանության աշխատակից է, իսկ մոտենալով` բղավել է, որ Հարությունը նույնպես ոստիկանության աշխատակից է։ Մինչդեռ իր գոռալը և կողքից ինչ-որ մարդկանց ասելը, որ ոստիկան են և պետք չէ հարվածել` ոչ մի նշանակություն չի ունեցել և նշված երկու անձինք փայտերով հարվածել են Հարությունին։
Տուժողներ Հարություն Ալեքսանյանի և Էդգար Ալեքսանյանի` դեպքի ժամանակ որպես ոստիկանության աշխատակիցներ ներկայացած լինելու, ինչպես նաև դեպքի վայրում գտնվող անձանց կողմից Հարություն Ալեքսանյանի և Էդգար Ալեքսանյանի` ոստիկան լինելու մասին հայտնելու վերաբերյալ ցուցմունքներ են տվել նաև ոստիկանության աշխատակիցներ, գործով տուժողները և վկաները, մասնավորապես` տուժողներ Գեղամ Խաչատրյանը, Անդրանիկ Առաքելյանը, Պետրոս Հայրապետյանը, Խաչատուր Ավետիսյանը, Ազատ Հովսեփյանը, Էվրիկ Լոնսկին, Արթուր Վարդգեսյանը, Արսեն Սարգսյանը, Ազիզ Միրզոյանը, Ռազմիկ Խառատյանը, Հարություն Գրիգորյանը, վկաներ Արմեն Խեչումյանը, Գևորգ Զաքարյանը, Արման Սարգսյանը, Սողոմոն Սարիբեկյանը, Արտաշես Հովհաննիսյանը, Արտակ Ավետիսյանը, Համազասպ Լալայանը, Արթուր Խուդինյանը, Արմեն Բարսեղյանը և Գագիկ Կեսոյանը։
Այդ դրվագների տեսաձայնագրությունների զննության ընթացքում Էդգար և Հարություն Ալեքսանյանների` ոստիկան լինելու վերաբերյալ հայտարարություններ կամ որևէ այլ հանգամանք չի արձանագրվել, նրանց նկատմամբ որպես ոստիկանների` ամբաստանյալներից որևէ մեկի կողմից բռնություն գործադրելու հանգամանքը հիմնավորող այլ ապացույցներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ տուժողներ Հարություն Ալեքսանյանի և Էդգար Ալեքսանյանի` դեպքի ժամանակ որպես ոստիկանության աշխատակիցներ ներկայանալու, նրանց` որպես ոստիկանների նկատմամբ բռնություն գործադրելու առումով առկա է չփարատված կասկած, որը պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաստանյալների։
Այսպիսով, քրեական գործում առկա չեն բավարար ապացույցներ, որոնք կվկայեն այն մասին, որ քաղաքացիական հագուստ կրող տուժողներ Հ. Ալեքսանյանի և Է. Ալեքսանյանի` իշխանության ներկայացուցիչ, այն է` ոստիկան լինելու հանգամանքն ամբաստանյալներ Ա. Մարգարյանի, Վ. Մկրտչյանի, Մ. Հովհաննիսյանի, Լ. Պետրոսյանի, Հ. Հարությունյանի, Վ. Վարդանյանի համար պարզ է եղել և նրանք ոստիկանների նկատմամբ բռնություն գործադրելու դիտավորությամբ են հարվածել տուժողներ Հարություն և Էդգար Ալեքսանյաններին։
Հետևաբար, ամբաստանյալ Ա. Մարգարյանի և Հ. Հարությունյանի խուլիգանություն կատարելը, տուժողներ Էդգար և Հարություն Ալեքսանյանների հետ առնչվող դրվագներում զուգորդվել է հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով, իսկ ամբաստանյալներ Վ. Մկրտչյանի, Մ. Հովհաննիսյանի, Լ. Պետրոսյանի և Վ. Վարդանյանի խուլիգանություն կատարելը` նաև հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանն առողջության համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ոստիկանի համազգեստ կրող ոստիկան Պ. Հայրապետյանի նկատմամբ` դատարանը գտնում է, որ նրա արարքն այդ դրվագով համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ստուգելով ամբաստանյալներ Ալբերտ Մարգարյանի և Մկրտիչ Հովհաննիսյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ալբերտ Մարգարյանին և Մկրտիչ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրվող արարքում բացակայում է հանցակազմը` հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Հետևաբար պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալներ Ալբերտ Մարգարյանի և Մկրտիչ Հովհաննիսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ մեղադրանքի մասով նրանք ենթակա են արդարացման` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է և նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է և նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է և նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ և նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է և նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է և նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ ապօրինի պահելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Վարդան Միշայի Վարդանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ, իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով զուգորդված, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելն ապացուցված է և նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները։ Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա։ Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ պատժի նպատակների իրականացման համար։ Հետևաբար, դատարանն անհրաժեշտ է համարում բազմակողմանի հետազոտել ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն են`
(…)
4) պատիժ նշանակելու հանցավորի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը.
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը։
Վերոհիշյալ ծանրացնող հանգամանքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Վ. Մնացականյանի վերաբերյալ որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «Այս ծանրացուցիչ հանգամանքը հաշվի է առնվում հանցակիցների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։ Խոսքն այն մասին է, որ հանցագործությանը մասնակցել են երկու կամ ավելի անձինք, և նրանցից մեկը կամ մի քանիսը (կազմակերպիչը, դրդիչը, առանձին դեպքերում՝ կատարողներից մեկը և այլն) դրսևորել են առանձին ակտիվություն։
Հանցակիցների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանի կողմից հաշվի են առնվում հանցագործության կատարմանն անձի փաստացի մասնակցության բնույթն ու աստիճանը, այդ մասնակցության նշանակությունը հանցագործության նպատակներին հասնելու մեջ, նրա ազդեցությունը պատճառված կամ հնարավոր վնասի բնույթի և չափի վրա։ Հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը բնութագրում է անձի մասնակցության աստիճանը. նրան է պատկանում նախաձեռնությունը, նա հանդես է գալիս որպես հանցագործության ոգեշնչող և առավել հաստատակամորեն է ձգտում հասնել հանցավոր արդյունքի։ Ընդ որում, օրենքը ոչ թե խոսում է հանցագործության մեջ անձի պարզապես ակտիվ դերի մասին, այլ մատնանշում է նրա առանձնապես ակտիվ դերը։ Այստեղից հետևում է, որ հանցագործության մեջ հանցավորի վարքագիծը պետք է արտահայտվի ոչ թե պարզապես ինչ-որ առաջարկությունների, նախաձեռնությունների ձևով, այլ առանձնանալու, աչքի ընկնելու, օրինակ՝ կազմակերպչականության, մյուս մասնակիցների համախմբման, կարգապահության պահպանման, առաջնորդելու բոլոր դրսևորումներով և այլն։ Այդպիսի անձը հանցագործության մյուս մասնակիցների մեջ առավել մեծ վտանգ է ներկայացնում։ (տե՛ս Վաչիկ Ալբերտի Մնացականյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի մայիսի 23-ի թիվ ՎԲ-25/08 որոշման 22-23-րդ կետերը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը։
Վերոհիշյալ իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումների համատեքստում ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Շանթ Շահենի Հարությունյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում`
հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որն արտահայտվել է հետևյալում. 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանն Ազատության հրապարակում ելույթներով, հավաքված բազմությանը անհնազանդության կոչերով տրամադրել և նախապատրաստել է խուլիգանություն կատարելուն, համակարգել և ուղղորդել է մյուս ամբաստանյալների գործողությունները, ամբաստանյալ Վահե Մկրտչյանի հետ Ազատության հրապարակ է բերել փայտյա մահակներ, նրա գիտությամբ և թույլտվությամբ Վ. Մկրտչյանը պատրաստել է հրատեխնիկական միջոցներ, որոնք գործածվել են իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ` խուլիգանության ընթացքում,
հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը, այն է` Շանթ Հարությունյանի գլխավորությամբ և կազմակերպմամբ, ամբաստանյալներ Ալբերտ Մարգարյանը, Արմեն Հովհաննիսյանը, Ավետիս Ավետիսյանը և Միսակ Առաքելյանը քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ են նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում։
Ամբաստանյալ Շանթ Շահենի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա, որոնցից մեկը տասնչորս տարեկան է (Անահիտ Ալբերտի Մարգարյանը` ծնված 1998թ. դեկտեմբերի 01-ին և Ռոզա Ալբերտի Մարգարյանը` ծնված 2000թ. մարտի 27-ին)։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում`
պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի (Ռոզա Ալբերտի Մարգարյանը` ծնված 2000թ. մարտի 27-ին) առկայությունը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք`
հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը (քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում)։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ալբերտ Մարգարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում`
պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան հինգ երեխայի (Մարտուն Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2000թ. հոկտեմբերի 13-ին, Րաֆֆի Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2002թ. մայիսի 12-ին, Մոնթե Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2004թ. հունիսի 27-ին, Սաթենիկ Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2006թ. դեկտեմբերի 16-ին, Շանթ Ալեքի Պողոսյանը` ծնված 2009թ. մարտի 14-ին) առկայությունը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ալեք Պողոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա (Միխայիլ Արմենի Հովհաննիսյանը` ծնված 1999թ. ապրիլի 13-ին և Աննա Արմենի Հովհաննիսյանը` ծնված 1997թ. մայիսի 31-ին), մասնակցել է ՀՀ-ի և ԼՂՀ-ի ինքնապաշտպանական մարտական գործողություններին, որի համար բազմիցս պարգևատրվել է։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում`
հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը (քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիան անյլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Հովհաննիսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը (հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը), հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Արմեն Հովհաննիսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ա. Հովհաննիսյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, իսկ պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արմեն Հովհաննիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ավետիս Արմենի Ավետիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում`
պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի (Արմեն Ավետիսի Ավետիսյանը` ծնված 2013թ. հոկտեմբերի 31-ին) առկայությունը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք`
հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը (քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում)։
Ամբաստանյալ Ավետիս Արմենի Ավետիսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ավետիս Ավետիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ ամբաստանյալ Հ. Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մաս)։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Հայկ Հարությունյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա (Նարե Լիպարիտի Պետրոսյանը` ծնված 1997թ. դեկտեմբերի 21-ին), վատառողջ է` տառապում է «անալ խողովակի հետին աջ պատի ինֆիլտրատիվ պատկեր, արտահայտված ուղիղ և սիգմաձև աղիների բորբոքում, հաստաղիքային ճարպային բջջանքի այտուցային փոփոխություններով, դիֆուզ ճարպային հեպատոզ, թարախային պրեսակրալ կիստա (ռեցիդիվ), Շաքարային դիաբեդ 2-րդ կարգի, թեթև ընթացքի» հիվանդություններով։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Լիպարիտ Պետրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Միսակ Միշայի Առաքելյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում`
հանցանքը հանրության համար վտանգավոր եղանակով կատարելը (քարերով լիցքավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցներ է նետել ոստիկանների ուղղությամբ՝ առաջացնելով պայթյուններ, որոնց հետևանքով դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների մոտ առաջացել է վախ և սկսվել է իրարանցում)։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց։»։
Հաշվի առնելով, որ Մ. Առաքելյանը մինչև դատական քննությունը չորս ամիս քսանվեց օր գտնվել է կալանքի տակ` դատարանը գտնում է, որ նա պետք է դատապարտվի տուգանքի և ազատվի պատիժը կրելուց։
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Մկրտիչ Հովհաննիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Սևակ Բախշիկի Մնացականյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սևակ Մնացականյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Սևակ Մնացականյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ս. Մնացականյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, իսկ պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Սևակ Մնացականյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում`
հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս` տասնչորս տարեկան լինելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Հարությունյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Անչափահասի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարությունը և անհրաժեշտությունը մեծապես պայմանավորված է նաև անչափահասների շահերի պաշտպանության վերաբերյալ ուղղորդող նշանակություն ունեցող մի շարք միջազգային-իրավական ակտերի պահանջների իրացվելիության խնդրով։
Մասնավորապես` «Անչափահասների նկատմամբ արդարադատություն իրականացնելու վերաբերյալ» ՄԱԿ-ի նվազագույն ստանդարտ կանոնների («Պեկինյան կանոններ») 5.1-րդ մասի համաձայն`
«5.1 Անչափահասների վերաբերյալ արդարադատության համակարգն ուղղված է առաջին հերթին անչափահասի բարեկեցության ապահովմանը, որպեսզի անչափահաս իրավախախտների վրա ազդեցություն գործող ցանկացած միջոց միշտ համաչափ լինի ինչպես իրավախախտի անհատական առանձնահատկություններին, այնպես էլ իրավախախտման հանգամանքներին»։
Նույն կանոնների 17.1 կետի համաձայն`
«17.1 Ներգործության միջոցների ընտրության ժամանակ իրավասու մարմինը պետք է ղեկավարվի հետևյալ սկզբունքներով.
ա) ներգործության միջոցները միշտ պետք է համարժեք լինեն ոչ միայն իրավախախտման հանգամանքներին և ծանրությանը, այլև անչափահասի դրությանը և պահանջներին, ինչպես նաև հասարակության պահանջներին.
բ) անչափահասի անձնական ազատության սահմանափակման մասին որոշումը պետք է ընդունվի միայն հարցի մանրազնին քննարկումից հետո, և սահմանափակումը հնարավորության սահմաններում պետք է հասցնել նվազագույնի.
գ) անչափահաս իրավախախտին պետք չէ ազատազրկել, եթե միայն նա մեղավոր չի ճանաչվում այլ անձի դեմ բռնությամբ լուրջ արարք գործելու կամ բազմաթիվ լուրջ իրավախախտումներ կատարելու մեջ, ինչպես նաև ներգործության ուրիշ համապատասխան միջոցի բացակայության դեպքում.
դ) անչափահասի գործի քննության ժամանակ նրա բարեհաջողության հարցը պետք է որոշիչ գործոն լինի։»։
Նույն կանոնների 18.1 կետի համաձայն`
«18.1 Առավել ճկունություն ապահովելու և ուղղիչ հիմնարկներում կալանավորումից հնարավորին չափ խուսափելու նպատակով, իշխանության իրավասու մարմինը, գործի որոշման ժամանակ, իր տրամադրության տակ պետք է ներգործության համալիր միջոցառումներ ունենա։ Այդպիսի միջոցառումները, որոնք կարող են իրականացվել իրար հետ զուգակցելով, հանդիսանում են.
ա) խնամակալության մասին որոշումը, ղեկավարումը և հսկողությունը`
բ) պրոբացիան `
գ) ի բարօրություն համայնքի աշխատանքի մասին որոշումը`
դ) դրամական պատիժը, փոխհատուցումը և իրավունքների ռեստիտուցիան
ե) միջանկյալ և այլ կարգի միջոցառումների մասին որոշումը`
զ) խմբակային հոգեբուժությունը և նմանատիպ այլ միջոցառումների մասնակցության մասին որոշումը`
է) դաստիարակության հանձնելու, ապրելավայրի կամ այլ դաստիարակչական միջոցների վերաբերյալ որոշումը`
ը) համապատասխան այլ որոշումները։»։
«Երեխաների իրավունքների մասին» Նյու-Յորքի 1989 թվականի նոյեմբերի 20-ի կոնվենցիայի (Հայաստանի Հանրապետության կողմից վավերացվել է 1992 թվականի հունիսի 1-ին) 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Երեխաների նկատմամբ բոլոր գործողություններում, անկախ այն բանից, թե դրանք ձեռնարկվում են սոցիալական ապահովության հարցերով զբաղվող պետական կամ մասնավոր հիմնարկների, դատարանների, վարչական կամ օրենսդրական մարմինների կողմից, առաջնահերթ ուշադրություն է դարձվում երեխայի շահերի առավել ապահովմանը։»։
Նույն կոնվենցիայի 40-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Մասնակից պետությունները ճանաչում են մեղադրվող կամ քրեական օրենսդրությունը խախտած համարվող յուրաքանչյուր երեխայի իրավունքը՝ արժանանալու այնպիսի վերաբերմունքի, որը նպաստում է նրա արժանապատվության և նշանակալիության զգացումի զարգացմանը, երեխայի մեջ ամրապնդում է հարգանքը մարդու իրավունքների և ուրիշների հիմնարար ազատությունների նկատմամբ, և որի դեպքում հաշվի է առնվում երեխայի տարիքը և հասարակության մեջ նրա վերաինտեգրացման և հետագա դրական դեր խաղալուն նպաստելու ցանկալիությունը։
(…)
4. Անհրաժեշտ է այնպիսի բազմազան միջոցառումների առկայությունը, ինչպիսիք են խնամքի, խնամակալության և հսկողության մասին հրամանները, խորհրդատվական ծառայությունները, փորձաշրջանի նշանակումը, դաստիարակությունը, կրթական և մասնագիտական պատրաստության ծրագրերը և առանձին հաստատություններում խնամքի այլընտրանքային այլ ձևեր, որոնք ապահովում են երեխայի նկատմամբ նրա բարեկեցությանը, ինչպես նաև դրությանն ու հանցագործության բնույթին համապատասխանող վերաբերմունք։»։
Այսպիսով, վերոշարադրյալ ներպետական և միջազգային նորմերի վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ անչափահասի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը առանց ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու նրա ուղղվելու հնարավորության մասին։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը նման հետևության կարող է հանգել միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, անչափահասի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը և այն հանգամանքները, որ Շահեն Հարությունյանը նախկինում դատված չի եղել, հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում` 14 տարեկան հասակում, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ Շահեն Հարությունյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ Շահեն Շանթի Հարությունյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու։
Դատարանի նման եզրահանգումն ուղղված է նաև անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Հարությունյանի շահերի և նրա բարեկեցության առավել ապահովմանը։
Ամբաստանյալ Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Տիգրան Պետրոսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Պետրոսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Տ. Պետրոսյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, իսկ պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Տիգրան Պետրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում`
պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխայի (Ագնեսա Վահեի Մկրտչյանը` ծնված 2008թ. ապրիլի 14-ին և Նարե Վահեի Մկրտչյանը` ծնված 2009թ. սեպտեմբերի 12-ին) առկայությունը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք`
հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որն արտահայտվել է հետևյալում. 2013թ. նոյեմբերի 5-ին, ամբաստանյալ Վ. Մկրտչյանը Շ. Հարությունյանի հետ Ազատության հրապարակ է բերել փայտյա մահակներ, պատրաստել է հրատեխնիկական միջոցներ, որոնք գործածվել են իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ` խուլիգանության ընթացքում։
Ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վահե Մկրտչյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Վարդան Միշայի Վարդանյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, մասնակցել է ՀՀ-ի և ԼՂՀ-ի ինքնապաշտպանական մարտական գործողություններին, որի համար բազմիցս պարգևատրվել է։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Վարդան Միշայի Վարդանյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վարդան Վարդանյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված առարկաները (25 հատ փայտյա մահակները, 140 հատ դիմակները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վար¬դան Գևորգյանի համազգեստի վնասված գլխարկը, թղթով և պոլիմերային նյութով փաթեթավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցը, քարերը, պոլիմերային նյութը և թղթի կտորով բացված փաթեթները, քսուքները, փոշենման զանգվածը, ակնոցը, ապակու երկու կտորները, անձեռոցիկը, փորձարարության ընթացքում գործարկված երկու ինքնաշեն հրա¬տեխնիկական միջոցների բաղադրությունը, Հարություն Գրիգորյանի, Գեղամ Խաչատրյանի և Էդգար Ալեքսանյանի հագուստները, 0.784 գրամ քաշով «պենտոբարբիտալ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութը) պետք է վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Շանթ Շահենի Հարությունյանի, Ալբերտ Աբելի Մարգարյանի, Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանի, Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանի, Ավետիս Արմենի Ավետիսյանի, Հայկ Հակոբի Հարությունյանի, Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանի, Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանի, Սևակ Բախշիկի Մնացականյանի, Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանի, Վահե Սաշայի Մկրտչյանի և Վարդան Միշայի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հսկողության հանձնելն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ ամբաստանյալ Միսակ Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Շանթ Շահենի Հարությունյանից, Ալբերտ Աբելի Մարգարյանից, Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանից, Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանից, Ավետիս Արմենի Ավետիսյանից, Հայկ Հակոբի Հարությունյանից, Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանից, Միսակ Միշայի Առաքելյանից, Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանից, Սևակ Բախշիկի Մնացականյանից, Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանից, Վահե Սաշայի Մկրտչյանից և Վարդան Միշայի Վարդանյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա պայթյունատեխնիկական, դատաբժշկական, դատակենսաբանական պայթունատեխնիկական և հետքաբանական համալիր փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող 297.000 /երկու հարյուր իննսունյոթ հազար/ ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Շանթ Շահենի Հարությունյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա նաև ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 118.000 /հարյուր տասնութ հազար/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա նաև դատաքիմիական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 33.600 /երեսուներեք հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ, 439-442-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Շանթ Շահենի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանի անմեղությունը` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան այդ մեղադրանքով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Աբելի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Ամբաստանյալ Ալեք Ռազմիկի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Ամբաստանյալ Արմեն Միշայի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
5. Ամբաստանյալ Ավետիս Արմենի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
6. Ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Հայկ Հակոբի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
7. Ամբաստանյալ Լիպարիտ Գարուշի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
8. Ամբաստանյալ Միսակ Միշայի Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Միսակ Միշայի Առաքելյանին ազատել պատիժը կրելուց։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
9. Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանի անմեղությունը` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան այդ մեղադրանքով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Հարությունի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
10. Ամբաստանյալ Սևակ Բախշիկի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
11. Անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, անչափահաս ամբաստանյալ Շահեն Շանթի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ Շահեն Հարությունյանին և նրա օրինական ներկայացուցիչ Ռուզաննա Բադալյանին պարտավորեցնել չփոխել Շահեն Հարությունյանի մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց հսկողության հանձնելը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
12. Ամբաստանյալ Տիգրան Սերգեյի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
13. Ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վահե Սաշայի Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
14. Ամբաստանյալ Վարդան Միշայի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013թ. նոյեմբերի 05-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2014թ. ապրիլի 03-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաները (25 հատ փայտյա մահակները, 140 հատ դիմակները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ Վար¬դան Գևորգյանի համազգեստի վնասված գլխարկը, թղթով և պոլիմերային նյութով փաթեթավորված ինքնաշեն հրատեխնիկական միջոցը, քարերը, պոլիմերային նյութը և թղթի կտորով բացված փաթեթները, քսուքները, փոշենման զանգվածը, ակնոցը, ապակու երկու կտորները, անձեռոցիկը, փորձարարության ընթացքում գործարկված երկու ինքնաշեն հրա¬տեխնիկական միջոցների բաղադրությունը, Հարություն Գրիգորյանի, Գեղամ Խաչատրյանի և Էդգար Ալեքսանյանի հագուստները, 0.784 գրամ քաշով «պենտոբարբիտալ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութը) վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Ամբաստանյալներ Շանթ Հարությունյանից, Ալբերտ Մարգարյանից, Ալեք Պողոսյանից, Արմեն Հովհաննիսյանից, Ավետիս Ավետիսյանից, Հայկ Հարությունյանից, Լիպարիտ Պետրոսյանից, Միսակ Առաքելյանից, Մկրտիչ Հովհաննիսյանից, Սևակ Մնացականյանից, Տիգրան Պետրոսյանից, Վահե Մկրտչյանից և Վարդան Վարդանյանից համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 297.000 /երկու հարյուր իննսունյոթ հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Շանթ Հարությունյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել նաև 118.000 /հարյուր տասնութ հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Հայկ Հարությունյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել նաև 33.600 /երեսուներեք հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ