Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«28» օգոստոսի 2014թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0068/01/14

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Հ. Սարգսյանի,

պաշտպան Ա. Ալիխանյանի,

տուժողներ
Ա. Գրիգորյանի,
Ա. Կարապետյանի,
Ա. Հակոբյանի,
Ա. Բաղդասարյանի,
Օ. Գալաճյանի,
Վ. Սարգսյանի,
Ն. Թանկուքեանի,
Ն. Մելքոնյանի,
Ա. Հարությունյանի,
Լ. Սահակյանի,
Գ. Մանասերյան,
Ա. Մարտիրոսյան,
Ս. Գրիգորյան,
Ս. Եղիազարյան,
Լ. Ստեփանյան,
Ի. Ղուբասարյան,

տուժողներ և քաղաքացիական
հայցվորներ Ք. Ստեփանյանի,
Մ. Ուսնունցի,
Հ. Զախարյանի,
Փ. Առաքելյանի,
տուժող «Ֆայն» ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ Ռ. Մանուչարյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի
ծնված 1977թ. մարտի 15-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, չի աշխատում, դատվածություն չունի, հաշվառված է Երևանի Հարավ-արևմտյան Ա-2 թաղամասի Օգանովի փողոցի թիվ 15 շենքի թիվ 13 բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Սեբաստիա թաղամասի թիվ 23ա շենքի թիվ 37 բնակարանում, կալանքի տակ է 2013թ. դեկտեմբերի 04-ից, մեղադրվում է քսան դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և մեկ դրվագով` 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 13103213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունվարի 14-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, անհայտ անձանց կողմից Երևանի Աղայան փողոցի թիվ 7 հասցեում գործող կարի արվեստանոցից 30.000 ՀՀ դրամ գումար գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13108413 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունվարի 30-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Գայանե Խաչիկի Մանասարյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13111313 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. փետրվարի 04-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, անհայտ անձի կողմից «Լիլա Սպա» գեղեցկության սրահից 35.000 ՀՀ դրամ գումար գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13112313 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. փետրվարի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Արաքսյա Բաղդասարյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13118413 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. փետրվարի 21-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, անհայտ անձի կողմից Ալինա Կարապետյանի խոշոր չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13121413 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. փետրվարի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Արսեն Էրիկի Հայրումյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13132813 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մարտի 19-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Աննա Մարտիրոսյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 14115613 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մարտի 21-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Թ. Ծածուրյանի «Նոկիա Ցե-6» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 14118213 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. ապրիլի 02-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Հ. Գևորգյանի դրամապանակը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 14122613 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. ապրիլի 29-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Նելլի Հովակիմյանի դրամապանակը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 14124413 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Իսկուհի Ղուբասարյանի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15105713 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 08-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Արսեն Մկրտչյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 16123713 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 21-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Արմինե Գրիգորյանին պատկանող «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15110213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 21-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Սուսաննա Գրիգորյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 11127113 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 22-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Լիանա Ադյանին պատկանող «Այֆոն 4 էս» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15111213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 24-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Սոֆա Սարգսյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 14128713 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 29-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Լուսինե Կուրոյանին պատկանող «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15115113 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունիսի 03-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Քրիստինե Ստեփանյանի «Այֆոն-4» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15116713 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունիսի 04-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Նանոր Թանգուգյանի «Սամսունգ Գալաքսի Էս3» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15117813 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունիսի 06-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Անահիտ Բաղդասարյանի «Սամսունգ Գալաքսի Էռ» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15119013 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունիսի 10-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Ստելլա Վարդանյանին պատկանող «Այֆոն 4» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 09112213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունիսի 13-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Արման Սուրենի Գրիգորյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15120713 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունիսի 13-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Նելլի Ավդալյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15126613 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունիսի 28-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Հասմիկ Զախարյանին պատկանող «Նոկիա 603» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15127313 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հուլիսի 01-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Նաիրա Հովհաննիսյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13804613 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. սեպտեմբերի 20-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Իշխան Թումասյանի «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 14812013 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հոկտեմբերի 31-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Նոնա Ղազարյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13836013 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 13-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից ուրիշի գույքի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13837113 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից «Ֆայն» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Սամսունգ-Գալաքսի-Գրանդ» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 12803113 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Փ. Առաքելյանին զգալի չափերի` ընդհանուր 229.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13841213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 22-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Լիլիթ Ստեփանյանին պատկանող «Սամսունգ-Գալաքսի-Էս4» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13842013 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 22-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Արմինե Հարությունյանին պատկանող «Սամսունգ-Գալաքսի-Էս4» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13844213 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Լիլիթ Հովհաննիսյանին պատկանող «Սամսունգ-Գալաքսի-Էս3» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13844313 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Սվետլանա Եղիազարյանին պատկանող «Գալաքսի-Գրանդ» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13845413 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 29-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Աշոտ Էլֆիկի Հակոբյանին պատկանող «Այֆոն 5էս» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 17811613 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. դեկտեմբերի 02-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Հերմինե Ալեքսանյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Գռանդ Դուոս» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13848013 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. դեկտեմբերի 05-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Օվսաննա Գալաչյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 13849213 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. դեկտեմբերի 09-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Վարդուհի Սարգսյանին պատկանող «Նոկիա Լումինա 800» մոդելի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
2013թ. մարտի 11-ին, մարտի 21-ին, մարտի 28-ին, ապրիլի 08-ին, ապրիլի 21-ին, ապրիլի 25-ին, մայիսի 17-ին, մայիսի 29-ին, հունիսի 25-ին, հունիսի 27-ին, հունիսի 28-ին, հուլիսի 19-ին, հուլիսի 22-ին, օգոստոսի 02-ին, օգոստոսի 06-ին, օգոստոսի 13-ին, օգոստոսի 26-ին, օգոստոսի 28-ին, սեպտեմբերի 10-ին և սեպտեմբերի 17-ին որոշումներ են կայացվել թիվ 13103213, 13111313, 13108413, 13112313, 13118413, 14115613, 13132813, 14118213, 14124413, 15105713, 15111213, 15110213, 16123713, 11127113, 15117813, 15116713, 09112213, 15120713, 15126613, 15127313, 15119013 և 15115113 քրեական գործերի վարույթները կասեցնելու մասին` որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ։
2013թ. սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնից ստացված գրության համաձայն` ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ Ստելլա Կիմի Վարդանյանի «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսի հափշտակությունը կատարել է Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանը։
Քննիչի նույն օրվա որոշմամբ թիվ 15119013 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
2013թ. սեպտեմբերի 24-ին թիվ 11127113 քրեական գործի վարույթը նույնպես վերսկսվել է, ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և նույն օրվա որոշմամբ ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։
2013թ. սեպտեմբերի 25-ի որոշումներով թիվ 13121413, 13111313, 13108413, 13132813, 13118413, 13112313, 15111213, 15117813, 15105713, 15110213 և 15127313 քրեական գործերի վարույթները վերսկսվել են։
Քննիչի 2013թ. սեպտեմբերի 25-ի որոշմամբ թիվ 11127113, 13121413, 13111313, 15127313, 151111213 և 15117813 քրեական գործերը միացվել են թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
2013թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշումներով թիվ 14118213, 14122613, 14124413, 14128713 և 14115613 քրեական գործերի վարույթները վերսկսվել են, ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել են ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 2013թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշումներով ընդունվել ավագ քննիչի վարույթ։
2013թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 16123713 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է, ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 2013թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ ընդունվել ավագ քննիչի վարույթ։
2013թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշումներով թիվ 13103213, 15126613 և 15116713 քրեական գործերի վարույթները վերսկսվել են։
2013թ. հոկտեմբերի 04-ի որոշումներով թիվ 15120713 և 15115113 քրեական գործերի վարույթները վերսկսվել են։
Քննիչի 2013թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ թիվ 13108413, 15105713, 15110213, 13132813, 13103213, 13118413, 15116713, 15126613, 14128713, 14118213, 14126613, 14124413, 14115613 և 16123713 քրեական գործերը միացվել են թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
2013թ. հոկտեմբերի 18-ին թիվ 09112213 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է, 2013թ. հոկտեմբերի 22-ին ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 2013թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի որոշմամբ թիվ 15120713 և 15115113 քրեական գործերը միացվել են թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
Քննիչի 2013թ. հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ թիվ 13112313 քրեական գործը միացվել է թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
Քննիչի 2013թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ թիվ 09112213 քրեական գործը միացվել է թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
Քննիչի 2013թ. դեկտեմբերի 06-ի որոշմամբ թիվ 13836013, 13804613 և 13848013 քրեական գործերը միացվել են թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
Քննիչի 2013թ. դեկտեմբերի 11-ի որոշմամբ թիվ 13837113, 13841213, 13844213, 13844313 և 13842013 քրեական գործերը միացվել են թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
2013թ. դեկտեմբերի 13-ին թիվ 12803113 և 14812013 քրեական գործերն ուղարկվել են ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և նույն օրվա որոշումներով ընդունվել ավագ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2013թ. դեկտեմբերի 13-ի որոշմամբ թիվ 13849213 և 13845413 քրեական գործերը միացվել են թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 12803113 քրեական գործը միացվել է թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
2013թ. դեկտեմբերի 18-ին թիվ 17811613 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 2013թ. դեկտեմբերի 20-ի որոշմամբ ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։
2013թ. դեկտեմբերի 20-ին թիվ 17811613 քրեական գործը միացվել է թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
2013թ. դեկտեմբերի 27-ին թիվ 14812013 քրեական գործը միացվել է թիվ 15119013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15119013 քրեական գործի համարով։
Քննիչի 2014թ. ապրիլի 29-ի որոշմամբ, Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի կողմից Մերի Արթուրի Ադիլխանյանի մանր չափի գույքը հափշտակելու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Ռուստամ Սահակյանի կողմից Արաքսյա Բաղդասարյանի, Լիանա Ադյանի, Արսեն Հայրումյանի, Նաիրա Հովհաննիսյանի, Մարգարիտա Հարությունյանի, Սոֆա Սարգսյանի, Արսեն Մկրտչյանի, Մարտին Մարտիրոսյանի, Հռիփսիմե Գևորգյանի, Լուսինե Կուրոյանի, Թագուշ Ծածուրյանի, Արման Գրիգորյանի, Անահիտ Հարեյանի, Իշխան Թումասյանի, Լիլիթ Հովհաննիսյանի, Նոնա Ղազարյանի, Հերմինե Ալեքսանյանի, Հասմիկ Դանիելյանի, Զարուհի Ավետիսյանի, Աննա Սարգսյանի, Մարիամ Մուրադյանի, Անահիտ Մանուկյանի, Մերի Ավագյանի, Բենիամին Պետրոսյանի, Քնքուշ Գևորգյանի, Ռիմա Սիմոնյանի, Սոֆյա Սահակյանի, Սեդա Կարապետյանի, Սեդա Զենոբյանի, Նարե Կարապետյանի, Սիրանուշ Օսեյանի, Վարդիթեր Մարտիրոսյանի, Ամալյա Սարգսյանի, Նորիկ Ավագյանի, Անիկ Խաչատրյանի, Արայիկ Գաբաջյանի, Գոհարիկ Գևորգյանի, Կարինե Սահակյանի, Մարիետա Վանոյանի, Տիգրան Վարդանյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Տիգրան Մկրտչյանի, Արսեն Թումանյանի, Կարեն Մանգասարյանի, Սիմա Դուքանջյանի, Արգոնյա Վարդանյանի, Ռոզա Մովսիսյանի, Ալեքսանդր Ջառահյանի, Օլգա Մկրտչյանի, Սոնա Էսկիջյանի, Պետիկ Համբարձումյանի, Գագիկ Մսերյանի, Լուսինե Գասպարյանի, Հակոբ Համբարձումյանի, Լալա Սողոմոնյանի, Նելի Բաբայանի, Գայանե Խառատյանի, Մարգարիտա Հարությունյանի, Սոնյա Իշխանյանի, Աննա Իսպիրյանի, Հասմիկ Միրզոյանի, Աիդա Բունիաթյանի, Գրետա Մկրտչյանի, Ալվարդ Կարապետյանի, Գարիկ Մոսյանի, Գարեգին Մխիթարյանի, Մխիթար Մխիթարյանի, Մեսրոպ Հարությունյանի, Նարինե Արևշատյանի, Քնարիկ Գրիգորյանի, Գևորգ Տեր-Ստեփանյանի, Քնարիկ Մնացականյանի, Լուսինե Պետրոսյանի, Սիրանուշ Սարգսյանի, Գայանե Գասպարյանի, Հայկազ Իսկանդարյանի, Նարինե Ոսկանյանի, Ռայա Ներսեսյանի, Նարինե Սինանյանի, Ամալյա Պետրոսյանի, Արտյոմ Փարսադանյանի, Հասմիկ Խաչատրյանի, Լարիսա Բաղդասարյանի, Զարուհի Սողոմոնյանի, Սոնյա Ստեփանյանի, Ալո Ավդալյանի, Նելի Ավդալյանի, Ամալյա Մովսիսյանի, Զարուհի Ազնաուրյանի զգալի չափի գույքը հափշտակելու դրվագներով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողների և Ռ. Սահակյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի կողմից Ստելլա Վարդանյանի, Իշխան Թումասյանի և Անահիտ Հարեյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դրվագներով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժողների և Ռ. Սահակյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի կողմից Նելլի Հովակիմյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի 2014թ. մայիսի 01-ին որոշմամբ թիվ 15119013 քրեական գործից անջատվել է թիվ 14122613 քրեական գործը և ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժին։
Ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել քսան դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և մեկ դրվագով` 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013թ. հունվարի 24-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցի թիվ 6ա հասցեում գործող կարի արհեստանոցից գաղտնի հափշտակել է Գայանե Խաչիկի Մանասարյանին պատկանող զգալի չափի` 10.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 52.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2013թ. փետրվարի 13-ին, ժամը 17.15-ից մինչև 17.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Մաշտոցի 46 հասցեում գործող «Փարթի սիթի» խանութի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է Ալինա Աշոտի Կարապետյանին պատկանող, խոշոր չափի` 600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2013թ. մարտի 02-ին, ժամը 17-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Կասյան փողոցի թիվ 2 հասցեում գործող` «Իսկուհի» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությանը պատկանող տուրիստական գործակալության գրասենյակից գողացել է Իսկուհի Սուրենի Ղուբասարյանին պատկանող զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամ արժողության «Ալկատել» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։
Այնուհետև, 2013թ. մարտի 14-ին, ժամը 14.30-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 62 հասցեում գործող «Նեգա» խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է Աննա Բարմենի Մարտիրոսյանին պատկանող զգալի չափի` 120.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Վեյվ» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2013թ. ապրիլ ամսին, երեկոյան Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոցի 25/1 շենքի թիվ 2ա հասցեում գործող` «Մեգադենտ» ատամնաբուժարանից գողացել է Մհեր Ռաֆայելի ՈՒսունցին պատկանող զգալի չափի` 130.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սոնի Էրիքսոն» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։
Այնուհետև, 2013թ. մայիսի 09-ին, ժամը 13.00-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Շերամի փողոցի թիվ 71 հասցեում գործող վաճառակետից գողացել է Նարինե Արտավազդի Մելքոնյանին պատկանող 3.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է զգալի չափի` 22.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. մայիսի 16-ին, ժամը 19.00-ից մինչև 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Ե.Կողբացի փողոցի թիվ 83/9 հասցեում գործող «Գրիգ Կոնտակտ Լինզա» խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է Սուսաննա Հովհաննեսի Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափի` 24.000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 02-ին, ժամը 17-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 38/57 հասցեում գործող «Էլեն բուտիկ» խանութից գաղտնի հափշտակել է Անահիտ Մակարի Բաղդասարյանին պատկանող զգալի չափի` 216.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի Էռ» մոդելի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. մայիսի 20-ին, ժամը 16-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցի թիվ 78/2 հասցեում գործող «Ամա դեկոր» վարագույրների խանութից Ռ.Սահակյանը գաղտնի հափշտակել է Արմինե Սուրենի Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափի` 420.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. մայիսի 30-ին, ժամը 14.30-ի սահմաններում, Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Ժոզեֆ» հագուստի խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաթուր Ավետիսի Թանկուքեանին պատկանող զգալի չափի` 210.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի Էս 3» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2013թ. մայիսի 31-ին, ժամը 16.30-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 26 հասցեում գործող «Կոմպ պլանետ» խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է Քրիստինե Նիկոլայի Ստեփանյանին պատկանող զգալի չափի` 360.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 4» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. հունիսի 25-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Կրի-Արտ» խանութ-սրահի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է Հասմիկ Արթուրի Զախարյանին պատկանող զգալի չափի` 140.000 ՀՀ դրամ արժողության «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2013թ. նոյեմբերի 02-ին, ժամը 16.30-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի թիվ 18/5 հասցեում գործող «Բիլայն» փակ բաժնետիրական ընկերության գրասենյակից գողացել է Փիրուզ Արթուրի Առաքելյանին պատկանող զգալի չափի` 229.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի Ս2» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դրանից հետ, Ռ.Սահակյանը 2013թ. նոյեմբերի 08-ին, ժամը 10.00-ից 18.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 18 հասցեում գործող «Ֆայն» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության համակարգչային խանութի ցուցատախտակի վրայից գողացել է ՍՊ ընկերությանը պատկանող զգալի չափի` 159.700 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի Գրանդ» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Այնուհետև, 2013թ. նոյեմբերի 11-ին, ցերեկային ժամին Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 38 հասցեում գործող «Լոկա թրավել» տուրիստական գործակալության գրասենյակից գաղտնի հափշտակել է Լիլիթ Հայկի Սահակյանին պատկանող զգալի չափի` 410.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2013թ. նոյեմբերի 14-ին, ժամը 18.45-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի թիվ 11 հասցեում գործող «Փարիզյան սուրճ» խանութում սեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է Լիլիթ Արամի Ստեփանյանին պատկանող զգալի չափի` 360.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի Ս2» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. նոյեմբերի 15-ին, ժամը 15-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 6 հասցեում գործող «Մեդել» բժշկական կենտրոնի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է Արմինե Խաչատուրի Հարությունյանին պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Գալաքսի 4 Ս» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Այնուհետև, 2013թ. նոյեմբերի 23-ին, ժամը 15-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 34 հասցեում գործող «Վունդերլանդ» խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է Սվետլանա Տիգրանի Եղիազարյանին պատկանող զգալի չափի` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Գալաքսի գրանդ» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2013թ. նոյեմբերի 26-ին, ժամը 18.20-ի սահմաններում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Ռազ կոմպյուտերս» համակարգիչների խանութից գաղտնի հափշտակել է Աշոտ Էլֆիկի Հակոբյանին պատկանող զգալի չափի` 420.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դրանից բացի, Ռուստամ Սահակյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013թ. նոյեմբերի 29-ին, ժամը 17.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոսի 7 հասցեում գտնվող, ԱՁ «Ալեքսան Մարգարյանին» պատկանող հագուստի խանութի գանձապահի սեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է Օվսաննա Գալաճյանին պատկանող, զգալի չափի` 180.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. դեկտեմբերի 02-ին, ժամը 12-ից մինչև 18-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռ.Սահակյանը Երևան քաղաքի Նար-Դոս փողոցի 77/3 հասցեում գործող «Ավտոպլազա» ավտոպահեստամաերի խանութի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է Վարդուհի Հենրիկի Սարգսյանին պատկանող զգալի չափի` 121.000 ՀՀ դրամ արժողության «Նոկիա-Լումիա 800» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, Ռ. Սահակյանը կատարել է հացավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Այսպիսով, Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2014թ. մայիսի 16-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանը 2013թ.-ի հունվարի 24-ից մինչև 2013թ. դեկտեմբերի 02-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի տարբեր վարչական շրջաններում կատարել է 21 դրվագ ուրիշի գույքի զգալի չափերի հափշտակություններ հետևյալ հանգամանքներում.
1. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. հունվարի 24-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցի թիվ 6ա հասցեում գործող կարի արհեստանոցից գաղտնի հափշտակել է տուժող Գայանե Խաչիկի Մանասարյանին պատկանող, զգալի չափի` 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 52.000 ՀՀ դրամ գումար։
2. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. փետրվարի 13-ին, ժամը 17.15-ից մինչև 17.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 46 հասցեում գործող «Փարթի սիթի» խանութի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ալինա Աշոտի Կարապետյանին պատկանող, «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը, որն Ա. Կարապետյանը գնել է դեռևս 2012թ.-ին 600.000 ՀՀ դրամ գումարով, սակայն 2013թ. փետրվարի 13-ի դրությամբ այդ հեռախոսի արժեքը կազմել է շուրջ 450.000 ՀՀ դրամ գումար։
3. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. մարտի 02-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կասյան փողոցի թիվ 2 հասցեում գործող, «Իսկուհի» ՍՊ ընկերությանը պատկանող տուրիստական գործակալության գրասենյակից գաղտնի հափշտակել է տուժող Իսկուհի Սուրենի Ղուբասարյանին պատկանող, զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ալքաթել» մոդելի բջջային հեռախոսը։
4. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. մարտի 14-ին, ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 62 հասցեում գործող «Նեգա» խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է տուժող Աննա Բարմենի Մարտիրոսյանին պատկանող, զգալի չափի` 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Վեյվ» մոդելի բջջային հեռախոսը։
5. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. ապրիլին, գործով չպարզված օրը, երեկոյան, Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոցի թիվ 25/1 շենքի թիվ 2ա հասցեում գործող «Մեգադենտ» ատամնաբուժարանից գաղտնի հափշտակել է տուժող Մհեր Ռաֆայելի Ուսնունցին պատկանող, զգալի չափի` 130.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի Էրիքսոն» մոդելի բջջային հեռախոսը։
6. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. մայիսի 09-ին, ժամը 13.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Շերամի փողոցի թիվ 71 հասցեում գործող վաճառակետից գաղտնի հափշտակել է տուժող Նարինե Արտավազդի Մելքոնյանին պատկանող, 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է զգալի չափի` 22.000 ՀՀ դրամ գումար։
7. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. մայիսի 16-ին, ժամը 19.00-ից մինչև 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ե.Կողբացի փողոցի թիվ 83/9 հասցեում գործող «Գրիգ Կոնտակտ Լինզա» խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սուսաննա Հովհաննեսի Գրիգորյանին պատկանող, զգալի չափի` 24.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ գումար։
8. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. հունիսի 02-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 38/57 հասցեում գործող «Էլեն բուտիկ» խանութից գաղտնի հափշտակել է տուժող Անահիտ Մակարի Բաղդասարյանին պատկանող, զգալի չափի` 216.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Էռ» մոդելի բջջային հեռախոսը։
9. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. մայիսի 20-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցի թիվ 78/2 հասցեում գործող «Ամա դեկոր» վարագույրների խանութից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմինե Սուրենի Գրիգորյանին պատկանող, զգալի չափի` 420.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը։
10. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. մայիսի 30-ին, ժամը 14.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Ժոզեֆ» հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է տուժող Նաթուր Ավետիսի Թանկուքեանին պատկանող, զգալի չափի` 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Էս 3» մոդելի բջջային հեռախոսը։
11. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. մայիսի 31-ին, ժամը 16.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 26 հասցեում գործող «Կոմպ պլանետ» խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է տուժող Քրիստինե Նիկոլայի Ստեփանյանին պատկանող, զգալի չափի` 360.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 4» մոդելի բջջային հեռախոսը։
12. Ամբաստանյալ Ռ.Սահակյանը, 2013թ. հունիսի 25-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Կրի-Արտ» խանութ-սրահի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է տուժող Հասմիկ Արթուրի Զախարյանին պատկանող, զգալի չափի` 140.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը։
13. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 02-ին, ժամը 16.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի թիվ 18/5 հասցեում գործող «Բիլայն» ՓԲ ընկերության գրասենյակից գաղտնի հափշտակել է տուժող Փիրուզ Արթուրի Առաքելյանին պատկանող, զգալի չափի` 229.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Էս2» մոդելի բջջային հեռախոսը։
14. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 08-ին, ժամը 10.00-ից 18.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 18 հասցեում գործող «Ֆայն» ՍՊ ընկերության համակարգչային խանութի ցուցատախտակի վրայից գաղտնի հափշտակել է ՍՊ ընկերությանը պատկանող, զգալի չափի` 159.700 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Գրանդ» մոդելի բջջային հեռախոսը։
15. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 11-ի ցերեկը, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 38 հասցեում գործող «Լոկա թրավել» տուրիստական գործակալության գրասենյակից գաղտնի հափշտակել է տուժող Լիլիթ Հայկի Սահակյանին պատկանող, զգալի չափի` 410.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը։
16. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 14-ին, ժամը 18.45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի թիվ 11 հասցեում գործող «Փարիզյան սուրճ» խանութում, սեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է տուժող Լիլիթ Արամի Ստեփանյանին պատկանող, զգալի չափի` 360.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Էս 2» մոդելի բջջային հեռախոսը։
17. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 15-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 6 հասցեում գործող «Մեդել» բժշկական կենտրոնի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմինե Խաչատուրի Հարությունյանին պատկանող, զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի 4 էս» մոդելի բջջային հեռախոսը։
18. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 23-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 34 հասցեում գործող «Վունդերլանդ» խանութ-սրահից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սվետլանա Տիգրանի Եղիազարյանին պատկանող, զգալի չափի` 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Գալաքսի գրանդ» մոդելի բջջային հեռախոսը։
19. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 26-ին, ժամը 18.20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Ռազ կոմպյուտերս» համակարգիչների խանութից գաղտնի հափշտակել է տուժող Աշոտ Էլֆիկի Հակոբյանին պատկանող, զգալի չափի` 420.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը։
20. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. նոյեմբերի 29-ին, ժամը 17.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոսի փողոցի թիվ 7 հասցեում գտնվող, ԱՁ «Ալեքսան Մարգարյանին» պատկանող հագուստի խանութի գանձապահի սեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է տուժող Օվսաննա Գալաճյանին պատկանող, զգալի չափի` 180.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը։
21. Ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանը, 2013թ. դեկտեմբերի 02-ին, ժամը 12։00-ից մինչև 18։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Նար-Դոսի փողոցի թիվ 77/3 հասցեում գործող «Ավտոպլազա» ավտոպահեստամասերի խանութի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է տուժող Վարդուհի Հենրիկի Սարգսյանին պատկանող, զգալի չափի` 121.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա-Լումիա 800» մոդելի բջջային հեռախոսը։
Հափշտակված հեռախոսները Ռ. Սահակյանը վաճառել է տարբեր անձանց` ստացված գումարները ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Քաղաքացիական հայցվոր Քրիստինե Ստեփանյանի կողմից 13.06.2014թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի դեմ, որի համաձայն` Ք. Ստեփանյանը պահանջել է ամբաստանյալից հօգուտ իրեն բռնագանձել 360.000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Քաղաքացիական հայցվոր Հասմիկ Զախարյանի կողմից 07.07.2014թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի դեմ, որի համաձայն` Հ. Զախարյանը պահանջել է ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 140.000 /հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Քաղաքացիական հայցվոր Մհեր Ուսնունցի կողմից 21.07.2014թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի դեմ, որի համաձայն` Մ. Ուսնունցը պահանջել է ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 130.000 /հարյուր երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Քաղաքացիական հայցվոր Փիրուզ Առաքելյանի կողմից 14.08.2014թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի դեմ, որի համաձայն` Փ. Առաքելյանը պահանջել է ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 229.000 /երկու հարյուր քսանինը հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանը ներկայացված քաղաքացիական հայցերի դեմ չի առարկել։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Ռուստամ Սահակյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունները բացահայտելուն, որն արտահայտվել է դեպքի վայրերը մատնացույց անելով և գողություն կատարելու վերաբերյալ ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա (Ալեքս Ռուստամի Սահակյանը` ծնված 2010թ. հունվարի 26-ին և Մաքսիմ Ռուստամի Սահակյանը` ծնված 2006թ. հուլիսի 23-ին), իրեն վերագրվող արարքները կատարել է որպես արհեստ։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում պարզվել է նաև, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանը Կապանի ժողդատարանի 1998թ. նոյեմբերի 20-ի դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի «ա» կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ազատազրկման փոխարեն Ռ. Սահակյանն ուղարկվել է կարգապահական գումարտակ։ ՀՀ Նախագահի հրամանագրով Ռ. Սահակյանին ներում է շնորհվել և վերջինս ազատվել է պատժի կրումից։ Ռ. Սահակյանի դատվածությունը մարված է։
Բացի այդ, ՀՀ ոստիկանության Արմավիրի մարզի քննչական բաժնում նախապատրաստվել են նյութեր` տասնմեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեկական դրվագներով` 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածով նախատեսված արարքներ Ռ. Սահակյանի կողմից կատարած լինելու վերաբերյալ, որի արդյունքում, 2013թ. հունիսի 24-ին որոշում է կայացվել Ռուստամ Սահակյանի կողմից զգալի չափի գողություններ կատարելու վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու և վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` դիմողի բողոքի բացակայության, իսկ Ռ. Սահակյանի կողմից ապօրինի թմրամիջոց պատրաստելու և պահելու մասով` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. հունվար-դեկտեմբեր ամիսների ընթացքում, գույքի հափշտակություններ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում գործող խանութներ և սպասարկման օբյեկտներ, որտեղ աշխատակիցների ուշադրությունը շեղելով` գնելու պատրվակով պահանջել է ցուցադրել վաճառքի ենթակա ապրանքներ, ապա աննկատ սեղանի վրայից կամ դարակներից հափշտակել է բջջային հեռախոսներ կամ գումարներ։ Հափշտակված բջջային հեռախոսները վաճառել է Մալաթիայի շուկայում առևտրով զբաղվող, ազգությամբ վրացի անծանոթ անձանց, իսկ գումարները ծախսել է անձնական կարիքների համար։ Հեռախոսները վաճառել է 50.000-ից 100.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Ինքն իմացել է, որ «Այֆոն 5էս» մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական արժեքը կազմել է 460.000 ՀՀ դրամ։
Ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բռնվելուց հետո խոստովանել է իր կողմից կատարված բոլոր հանցադրվագները և մատնացույց է արել դեպքի վայրերը։
Գողությունները կատարել է անձնական կարիքները հոգալու նպատակով։ Զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 215-216, 226- 231, 236-239, 297-298, հատոր 7, գ.թ. 250, 257-262, 263-270, հատոր 8, գ.թ. 265, հատոր 13, գ.թ. 112-113/
Տուժող Ալինա Աշոտի Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 40 հասցեում գործող «Փարթի սիթի» խանութում` որպես դիզայներ։
2013թ. փետրվարի 13-ին, ժամը 10.30-ին ներկայացել է աշխատավայր և կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները։
Նույն օրը, ժամը 17.15-ի սահմաններում, իրեն պատկանող «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը դրել է սեղանին և զբաղվել հաճախորդների սպասարկմամբ։ Շուրջ 15 րոպե անց նկատել է, որ հեռախոսը տեղում չէ և այն գողացել են։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարին` պարզել է, որ այն անհասանելի է։ Դրանից հետո դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև իրեն անծանոթ Ռուստամ Սահակյանը։ Վերջինս խոստովանել է կատարած հանցանքը և նկարագրել դեպքի հանգամանքները։
«Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը ձեռք է բերել այն թողարկվելուց շուրջ երկու ամիս անց, դեպքից մի քանի ամիս առաջ, 600.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Դեպքի օրվա` 2013թ. փետրվար ամսվա դրությամբ այդ հեռախոսի արժեքը կազմել է շուրջ 450.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն գտնում է, որ իրեն պատճառված վնասն այնուամենայնիվ կազմում է 600.000 ՀՀ դրամ գումար, քանի որ անկախ դեպքի պահին հեռախոսի արժեքից` դրա համար ամիսներ առաջ վճարել է 600.000 ՀՀ դրամ և իր համար դա այդ արժեքն ունի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 69-70, հատոր 7, գ.թ. 242/
Տուժող Մհեր Ռաֆայելի Ուսնունցի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Բաբաջանյան փողոցի թիվ 25/1 հասցեում գործող «Մեգադենտ» ատամնաբուժարանում որպես ատամնաբույժ։
2013թ. ապրիլին ատամնաբուժարանում զբաղվել է իր աշխատանքով։ Երեկոյան գնացել է մոտակա խանութ և կրկին վերադարձել աշխատավայր։ Երբ ցանկացել է զանգահարել` պարզել է, որ սեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 130.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի Էրիքսոն» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Մտածելով, որ հնարավոր է հեռախոսը կորցրած լինի` ոստիկանություն չի դիմել։
2013թ. սեպտեմբերին ատամնաբուժարան են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև իրեն անծանոթ Ռուստամ Սահակյանը։ Վերջինս խոստովանել է, որ 2013թ. ապրիլին այցելելով ատամնաբուժարան` իր հետ պայմանավորվել է քրոջ որդու ատամները բուժելու համար, իսկ ատամնաբուժարանից հեռանալու ընթացքում հափշտակել է բջջային հեռախոսը։ Ինքը հաստատել է դեպքի հանգամանքները և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 7. գ.թ. 232-233/
Տուժող Արմինե Սուրենի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր սկեսուր Ամալյա Խաչատրյանը հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր և Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցի թիվ 78/2 հասցեում գործող «ԱՄԱ դեկոր» խանութում զբաղվում է վարագույրների վաճառքով։
2013թ. մայիսին սկեսուրը գտնվել է Թուրքիայում, ուստի խանութի աշխատանքի կազմակերպմամբ զբաղվել է ինքը։
2013թ. մայիսի 20-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում խանութ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը գնելու նպատակով խնդրել է ցուցադրել պատի անկյունում տեղադրված սփռոցը։ Կատարել է պատվիրատուի խնդրանքը և իջեցրել պատվիրված սփռոցը։ Այնուհետև նկատել, որ այդ տղամարդը բջջային հեռախոսով զրուցելով` ինչ-որ մեկին բացատրել է խանութի գտնվելու վայրը և դուրս եկել խանութից։ Մինչև անծանոթի վերադառնալը ցանկացել է զանգահարել և ճշտել սփռոցի արժեքը, սակայն պարզել է, որ սեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 420.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը` 093-61-08-07 հեռախոսաքարտով։ Կասկածել է, որ հեռախոսը գողացել է քիչ առաջ սփռոց պատվիրած տղամարդը։ Անմիջապես դուրս է եկել խանութից, սակայն նրան չի տեսել։ Խանութում գտնվող քաղաքային հեռախոսից զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին, սակայն հեռախոսազանգին չեն պատասխանել, իսկ հետագայում բջջային հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել։ Դրանից հետո դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև 2013թ. մայիսի 20-ին իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է կատարած հանցանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 20-22, հատոր 12, գ.թ. 175-176/
Տուժող Անահիտ Մակարի Բաղդասարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 38/57 հասցեում գործող «Էլեն բուտիկ» խանութում որպես վաճառողուհի։
2013թ. հունիսի 02-ին, ժամը 17.45-ին խանութ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ։ Վերջինս տարօրինակ պահվածք դրսևորելով` քայլելով գնացել է դեպի խանութում գտնվող սեղանի ուղղությամբ, որտեղ դրված է եղել իր բջջային հեռախոսը։ Այդ տղամարդը հայտնել է, որ ցանկանում է մորեղբոր դստեր համար հագուստ գնել և խնդրել է ցուցադրել հագուստի տեսականին։ Դրանից հետո անծանոթն ընտրել է հագուստը և խնդրել է փաթեթավորել։ Երբ ինքը զբաղված է եղել գնված հագուստի փաթեթավորմամբ` գնորդը բջջային հեռախոսով զրուցելով դուրս է եկել խանութից և այլևս չի վերադարձել։ Որոշ ժամանակ անց նկատել է, որ խանութի սեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը` 098-03-12-13 հեռախոսաքարտով։ Անմիջապես հասկացել է, որ այն գողացել է քիչ առաջ խանութ այցելած անծանոթը։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարին` պարզել է, որ այն անհասանելի է։ Դրանից հետո դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է 2013թ. հունիսի 02-ին իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է կատարած հանցանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 141-142, հատոր 12, գ.թ. 157-158/
Տուժող Քրիստինե Նիկոլայի Ստեփանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մայիսի 31-ին, ժամը 16.30-ի սահմաններում ապառիկ կարգով համակարգիչ ձեռք բերելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում գործող «Կոմպ Արտ» խանութ։ Ձևակերպումներ կատարելու ընթացքում պայուսակը թողել է աթոռի վրա և մոտենալով աշխատակցուհուն` զբաղվել է փաստաթղթային ձևակերպումներով։ Մի պահ խանութում առևտուրն աշխուժացել է։ Որոշ ժամանակ անց վերցնելով պայուսակը` մոտեցել է դրամարկղին։ Այդ պահին նկատել է, որ պայուսակից բացակայում է իրեն պատկանող, 360.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Անմիջապես հասկացել է, որ այն գողացել են, ուստի դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
Քննության ընթացքում տեղեկացել է, որ գողությունը կատարել է Ռուստամ Սահակյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 194-196, հատոր 12, գ.թ. 172-173/
Տուժող Լիլիթ Հայկի Սահակյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 38 հասցեում գործող «Լոկա Թրավլ» տուրիստական գործակալությունում որպես մենեջեր։
2013թ. նոյեմբերի 11-ի առավոտյան ներկայացել է աշխատավայր և կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները։ Իր աշխատանքային օրը ծանրաբեռնված է եղել։ Ժամը 17։00-ի սահմաններում հայտնաբերել է, որ սեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 410.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Հասկացել է, որ այն հափշտակել է նույն օրը գործակալություն այցելած անձը։ Դեպքի կապակցությամբ հաղորդում չի տվել, քանի որ աշխատել է ծանրաբեռնված գրաֆիկով։
2013թ. դեկտեմբերի սկզբներին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև իրեն անծանոթ Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է, որ «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը նա է հափշտակել։ Ինքը հաստատել է դեպքի հանգամանքները և հանցագործության դեպքի վերաբերյալ հաղորդում տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 130-131/
«Ֆայն» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության ներկայացուցիչ Ռաֆայել Մանուչարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է հիշյալ ընկերությանը պատկանող, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 18 հասցեում գործող խանութում որպես մենեջեր։
2013թ. նոյեմբերի 08-ին, աշխատանքային օրվա վերջում հայտնաբերել է, որ ցուցափեղկի վրայից բացակայում է վաճառքի ենթակա, 159.700 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Գռանդ» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Դեպքի մասին հայտնել է ընկերության ղեկավարությանը։ Քանի որ հետագա երկու օրերն աշխատանքային չեն եղել, ուստի դեպքի կապակցությամբ հաղորդում է տվել 2013թ. նոյեմբերի 11-ին։
2013թ. դեկտեմբերի սկզբներին խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է իրեն անծանոթ Ռուստամ Սահակյանը։ Վերջինս խոստովանել է, որ բջջային հեռախոսը նա է հափշտակել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 9, գ.թ. 26-27, հատոր 12, գ.թ. 191-192/
Տուժող Աշոտ Էլֆիկի Հակոբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Ռազ կոմպյուտրս» արտադրական կոոպերատիվում որպես գլխավոր մենեջեր։
2013թ. նոյեմբերի 26-ի առավոտյան ներկայացել է աշխատավայր և կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները։ Նույն օրը, ժամը 18.20-ին խանութ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը հետաքրքրվել է վաճառքի ենթակա համակարգիչներով և տեսախցիկներով։ Որոշ ժամանակ խանութում շրջելուց հետո այդ տղամարդը մոտեցել է իր տաղավարին և տեսախցիկ-համակարգիչ գնելու ցանկություն հայտնել։ Ինքը կռացել է և վերցրել պահանջված ապրանքը։ Այնուհետև նկատել է, որ հաճախորդը բջջային հեռախոսով զրուցելով` դուրս է եկել խանութից և այլևս չի վերադարձրել։ Մի քանի րոպե անց նկատել է, որ աշխատասեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 421.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը` 094-43-43-42 հեռախոսաքարտով։ Անմիջապես հասկացել է, որ այն գողացել է համակարգիչ գնելու ցանկություն հայտնած տղամարդը։ Դրանից հետո դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. դեկտեմբերի սկզբներին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ։ Նրանց հետ եղել է նաև իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը, որին իսկույն ճանաչել է։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 9, գ.թ. 214-215, հատոր 12, գ.թ. 201-202/
Տուժող Օվսաննա Արտաշեսի Գալաճյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 հասցեում գործող, անհատ ձեռնարկատեր Ալեքսանդր Մարգարյանին պատկանող հագուստի խանութում որպես վաճառողուհի։
2013թ. նոյեմբերի 29-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում, իր բջջային հեռախոսը թողել է գանձապահի համար նախատեսված սեղանի վրա, իսկ ինքը գնացել է խանութի պահեստային մաս։ Քիչ անց վերադառնալով` պարզել է, որ իրեն պատկանող, 180.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը գողացել են։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
Մի քանի օր անց խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև իրեն անծանոթ Ռուստամ Սահակյանը։ Վերջինս խոստովանել է, որ բջջային հեռախոսը նա է գողացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8, գ.թ. 141-143, հատոր 12, գ.թ. 87/
Տուժող Իսկուհի Սուրենի Ղուբասարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է «Իսկուհի Ղուբասարյան» ՍՊ ընկերության տնօրենը։ Ընկերությունը Երևան քաղաքի Կասյան փողոցի թիվ 2 հասցեում գործող գրասենյակում իրականացրել է ուղևորատոմսերի վաճառք։
2013թ. մարտի 02-ին, ժամը 17։00-ին գրասենյակ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը հետաքրքրվել է Ռուսաստանի Դաշնության Վոլգոգրադ քաղաք մեկնող տոմսերի առկայությամբ և գներով։ Մինչև համակարգչային բազայում առկա տվյալների ստուգումը` այդ տղամարդը շրջել է գրասենյակի տարածքում և հեռացել։ Նրա հեռանալուց հետո նկատել է, որ աշխատասեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ալքաթել» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Անմիջապես հասկացել է, որ հեռախոսը գողացել է դեպի Վոլգոգրադ մեկնող ավտոբուսի տոմսով հետաքրքրվող երիտասարդը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին գրասենյակ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև 2013թ. մարտի 02-ին գրասենյակ այցելած անձը։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է, որ «Ալքաթել» մոդելի բջջային հեռախոսը նա է գողացել։
/հատոր 5, գ.թ. 274-275, հատոր 7, գ.թ. 236/
Տուժող Գայանե Խաչիկի Մանասարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր և Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցի թիվ 6ա հասցեում իրականացնում է նորաձևության աշխատանքներ։
2013թ. հունվարի 27-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում նորաձևության սրահ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը հետաքրքրվել է բաճկոնի ճարմանդի վերանորոգմամբ։ Նա խնդրել է ցուցադրել խոհարարի հագուստը, որը գտնվել է իրենից շուրջ երկու մետր հեռավորության վրա։ Ինքն առաջանալով` ցուցադրելու համար վերցրել է խոհարարի հագուստը։ Այդ ընթացքում անծանոթ տղամարդը մոտեցել է իր աթոռի մոտ գտնվող արկղին, որտեղ դրված է եղել իր պայուսակը։ Անծանոթը հեռախոսով զրուցելով` զրուցակցին հայտնել է, որ գտնվում է սրահում, որտեղ կարում են պահանջված հագուստը, ինչից հետո դուրս գալով` հայտնել է, որ ընկերոջը դիմավորելուց հետո նրա հետ կվերադառնա սրահ։ Մի քանի րոպե անծանոթին սպասելուց հետո զբաղվել է այլ հաճախորդի սպասարկմամբ, ապա նկատել է, որ պայուսակից բացակայում է 10.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 52.000 ՀՀ դրամ գումար։ Անմիջապես հասկացել է, որ դրամապանակը և գումարը գողացել է խոհարարի հագուստով հետաքրքրված անձը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նորաձևության սրահից իր դրամապանակը և գումարը հափշտակած անձը։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է կատարած հանցանքը։
/հատոր 3, գ.թ. 108-109, հատոր 11, գ.թ. 43/
Տուժող Աննա Բարմենի Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 62 հասցեում գործող, անհատ ձեռնարկատեր Եղիշ Մշեցյանին պատկանող «Նեգա» խանութում որպես վաճառուղուհի։
2013թ. մարտի 14-ին ներկայացել է աշխատավայր և կատարել աշխատանքային պարտականությունները։ Սովորականի պես, իրեն պատկանող, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Վեյվ» մոդելի բջջային հեռախոսը թողել է դրամարկղի սեղանի վրա։ Ցերեկը ընդմիջել է խանութի ներսում գտնվող սենյակում, որտեղից վերադառնալով` պարզել է, որ բջջային հեռախոսը տեղում չէ։ Հասկացել է, որ այն գողացել է հաճախորդներից մեկը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին գրասենյակ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է իրեն անծանոթ Ռուստամ Սահակյանը։ Վերջինս խոստովանել է, որ «Սամսունգ Վեյվ» տեսակի բջջային հեռախոսը նա է գողացել։
/հատոր 3, գ.թ. 250-251/
Տուժող Նարինե Արտավազդի Մելքոնյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Շերամի փողոցի թիվ 71 հասցեում գործող, «ՍՊԱ Թրավլ» ՍՊ ընկերության գրասենյակում որպես գանձապահ։
2013թ. մայիսի 09-ին, ժամը 13.15-ի սահմաններում գրասենյակ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը հետաքրքրվել է ինքնաթիռի տոմսերով։ Քայլելով գնացել է մյուս աշխատասեղանի մոտ, զննել է տոմսերի ցուցակները, իսկ երբ շրջվել է` անծանոթին պահանջված տեղեկատվությունը տրամադրելու համար, վերջինս գրասենյակում չի եղել։ Մոտենալով իր աշխատասեղանին` պարզել է, որ սեղանի վրայից բացակայում է 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ 22.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել։ Անմիջապես հասկացել է, որ դրամապանակը գողացել է ինքնաթիռի տոմսերով հետաքրքրվող տղամարդը։ Աշխատանքային զբաղվածության պատճառով ոստիկանություն չի դիմել։
2013թ. սեպտեմբերին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ։ Նրանց հետ եղել է 2013թ. մայիսի 09-ին իր դրամապանակը հափշտակած անձը, որին անմիջապես ճանաչել է։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը։
/հատոր 7, գ.թ. 218-219/
Տուժող Սուսաննա Հովհաննեսի Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Ե.Կողբացի փողոցի թիվ 83/9 հասցեում գործող «Գրիգ Կոնտակտ Լինզա» ՍՊ ընկերությունում որպես մենեջեր։
2013թ. մայիսի 16-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, երբ պատրաստվել է ավարտել աշխատանքը` խանութ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը պատվիրել է ակնոցներ` միաժամանակ խնդրելով սպասել քրոջ և նրա որդու գալուն։ Այդ ընթացքում անծանոթ տղամարդը խոսել է բջջային հեռախոսով և ուշանալու համար բարկացել է քրոջ վրա։
Նույն օրը, ժամը 19.40-ի սահմաններում այցելել են այլ հաճախորդներ, որոնց ինքը սպասարկել է, իսկ քրոջը սպասող հաճախորդը հեռացել է։
Աշխատանքն ավարտելուց հետո հայտնաբերել է, որ բազմոցի կողքի հատվածից բացակայում է իրեն պատկանող, 24.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իսկույն հասկացել է, որ դրամապանակը գողացել է քրոջ համար ակնոց պատվիրած անձը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև 2013թ. մայիսի 16-ին իր դրամապանակը հափշտակած անձը, որին անմիջապես ճանաչել է։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը։
/հատոր 3, գ.թ. 206-208, հատոր 12, գ.թ. 165-166/
Տուժող Նաթուր Ավետիսի Թանկուքեանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր և Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող խանութում զբաղվում է հագուստի վաճառքով։
2013թ. մայիսի 14-ին, ժամը 14.30-ի սահմաններում նկատել է, որ անծանոթ մի տղամարդ խանութում կանացի զգեստներ է զննում, ուստի սպասարկելու համար մոտեցել է նրան։ Այդ տղամարդը հայտնել է, որ 9.000 ՀՀ դրամ գումարի սահմաններում ցանկանում է քրոջ համար հագուստ գնել։ Մի քանի առաջարկ է կատարել անծանոթին, որից հետո վերջինս բջջային հեռախոսով զրուցելով` հեռացել է։ Շուրջ 5 րոպե անց, երբ ցանկացել է զանգահարել` նկատել է, որ համակարգչային սեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Անմիջապես հասկացել է, որ իր բջջային հեռախոսը գողացել է քրոջ համար հագուստ պատվիրած անձը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև 2013թ. մայիսի 14-ին իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է կատարած հանցանքը։
/հատոր 4, գ.թ. 135-136, հատոր 12, գ.թ. 187-188/
Տուժող Հասմիկ Արթուրի Զախարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 25 հասցեում գործող «Կրի Արտ» խանութում որպես վաճառողուհի։
2013թ. հունիսի 25-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում խանութ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը խնդրել է ցուցադրել վաճառքի ենթակա ոսկյա զարդերը։ Կատարել է վերջինիս խնդրանքը, ապա շուրջ 5 րոպե խանութում մնալուց հետո անծանոթը բջջային հեռախոսով զրուցելով` հեռացել է։ Դրանից շուրջ 3 րոպե անց նկատել է, որ աշխատասեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 140.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Անմիջապես հասկացել է, որ իր բջջային հեռախոսը գողացել է խանութ այցելած անծանոթ տղամարդը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. սեպտեմբերին խանութ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է 2013թ. հունիսի 25-ին իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է կատարած հանցանքը։
/հատոր 4, գ.թ. 200-201, հատոր 7, գ.թ. 227/
Տուժող Փիրուզ Արթուրի Առաքելյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերությանը պատկանող, Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի թիվ 18/5 հասցեում գործող գրասենյակում` որպես ավագ մասնագետ։
2013թ. նոյեմբերի 02-ին, ժամը 14։00-ին ներկայացել է աշխատավայր և կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները։ Իրեն պատկանող, 229.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը դրել է աշխատասեղանին։
Նույն օրը, ժամը 16։00-ի սահմաններում գրասենյակ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը հետաքրքրվել է «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերության կողմից մատուցվող ծառայությունների վերաբերյալ։ Վերջինիս պատասխանել է, որ հիշյալ ընկերության կողմից մատուցվող ծառայությունների վերաբերյալ որևէ խորհրդատվություն չի կարող տալ, ինչից հետո մոտեցել է կողքի սեղանին և սպասարկել այլ հաճախորդի։ Մի քանի րոպե անց նկատել է, որ աշխատասեղանի վրայից բացակայում է իր բջջային հեռախոսը։ Գողության կատարման մեջ կասկածել է «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերության կողմից մատուցվող ծառայություններով հետաքրքրվող անձին։ Դրանից հետո դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. դեկտեմբերի սկզբներին գրասենյակ են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է 2013թ. նոյեմբերի 02-ին գրասենյակ եկած անձը։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը, որը խոստովանել է, որ բջջային հեռախոսը նա է գողացել։
/հատոր 10, գ.թ. 29-30, հատոր 12, գ.թ. 143/
Տուժող Լիլիթ Արամի Ստեփանյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցի թիվ 11 հասցեում գործող «Փարիզյան սուրճ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող խանութում որպես վաճառողուհի։
2013թ. նոյեմբերի 14-ին, ժամը 18.45-ի սահմաններում խանութ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը Ռուսաստանի Դաշնություն ուղարկելու համար պատվիրել է 1,5 կգ սուրճ աղալ։ Թեքվելով աղացի ուղղությամբ` կատարել է պատվերը, իսկ հաճախորդը բջջային հեռախոսով զրուցելով` դուրս է եկել խանութից։ Սուրճի գումարը ստանալու համար դուրս է եկել նրա հետևից, սակայն նրան փողոցում չի տեսել։ Խանութ վերադառնալով` հայտնաբերել է, որ խանութի տաղավարի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 360.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. դեկտեմբերի սկզբներին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը, որին անմիջապես ճանաչել է։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը։
/հատոր 9, գ.թ. 69-71, հատոր 12, գ.թ. 183-184/
Տուժող Արմինե Խաչատուրի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 6 հասցեում գործող «Մեդել» բժշկական կենտրոնում որպես մենեջեր։
2013թ. նոյեմբերի 15-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում հաճախորդների սպասարկման սենյակ է այցելել անծանոթ մի տղամարդ, որը սկզբից ներկայացել է Ռուստամ, ապա` Ռոման անվամբ։ Վերջինս ցանկություն է հայտնել հերթագրվել մաշկաբանի մոտ` հաջորդ օրը հետազոտություն անցնելու համար։ Ռոմանի հայտնած տվյալները գրանցելուց հետո շուրջ 3 րոպե անց հայտնաբերել է, որ սեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Կատարվածի մեջ կասկածել է նշված անձին։ Դիմել է ոստիկանություն և հանցագործության մասին հաղորդում տվել։
2013թ. դեկտեմբերի սկզբներին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը, որին անմիջապես ճանաչել է։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը։
/հատոր 9, գ.թ. 110-111, հատոր 12, գ.թ. 180-181/
Տուժող Սվետլանա Տիգրանի Եղիազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 34 հասցեում գործող «Վունդերլանդ» խանութում որպես վաճառողուհի։
2013թ. նոյեմբերի 23-ին, ժամը 10։00-ին ներկայացել է աշխատավայր։ Իրեն պատկանող, 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Գրանդ» մոդելի բջջային հեռախոսը թողել է աշխատասեղանի վրա և կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները։
Նույն օրը, ժամը 13.30-ի սահմաններում, իրեն է մոտեցել անծանոթ մի տղամարդ, որը գնելու համար խնդրել է ցուցադրել վաճառքի ենթակա թևնոցը։ Ինքը շրջվել է տաղավարի ուղղությամբ, վերցրել է թևնոցը, սակայն տղամարդն առանց թևնոցը գնելու, բջջային հեռախոսով զրուցելով` դուրս է եկել խանութից և հեռացել։ Նրա հեռանալուց որոշ ժամանակ անց նկատել է, որ իր բջջային հեռախոսը բացակայում է։ Անմիջապես հասկացել է, որ այն գողացել է թևնոց գնելու ցանկություն հայտնած տղամարդը։ Դրանից հետո դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. դեկտեմբերի սկզբներին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձը, որին իսկույն ճանաչել է։ Տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը։
/հատոր 9, գ.թ. 178-179, հատոր 13, գ.թ. 33-34/
Տուժող Վարդուհի Հենրիկի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Նար-Դոսի փողոցի թիվ 77/3 հասցեում գործող, անհատ ձեռնարկատեր Արտաշես Խաչատրյանին պատկանող «Ավտոպլազա» խանութում որպես վաճառողուհի։
2013թ. դեկտեմբերի 02-ի առավոտյան ներկայացել է աշխատավայր և կատարել իր աշխատանքային պարտականությունները։ Նույն օրը, ժամը 19։00-ի սահմաններում նկատել է, որ սեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող, 121.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա Լյումիա 800» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի կապակցությամբ հաղորդում տվել։
2013թ. դեկտեմբերի 04-ին աշխատավայր են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց հետ եղել է նաև 2013թ. դեկտեմբերի 02-ին խանութից գնումներ կատարած անձը։ Տեղեկացել է, որ նա հանդիսանում է Ռուստամ Սահակյանը։ Վերջինս խոստովանել է, որ բջջային հեռախոսը նա է գողացել։
/հատոր 9, գ.թ. 244-245, հատոր 12, գ.թ. 178-179/



Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան առաջադրված մեղադրանքի քսան դրվագներից յուրաքանչյուրով, զգալի չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խոշոր չափերով գողություն կատարելը, որը նրան առաջադրված մեղադրանքում նշված է որպես հափշտակությունների երկրորդ դրվագ, խոշոր չափի մասով ապացուցված չէ, նրա արարքն այդ մասով ճիշտ չի որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին հետևյալ պատճառաբանությամբ.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…) »։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է։»։
Նույն օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
2. Դատավորը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը չեն կարող մասնակցել քրեական գործով վարույթին, եթե նրանք ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռված են գործի ելքով։
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։»։
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԿԴ/0168/01/12 քրեական գործով 2013թ. մայիսի 08-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը։ Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից։ Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե՛ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53)։ (...)»։
Նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանը, 2013թ. փետրվարի 13-ին, ժամը 17.15-ից մինչև 17.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 46 հասցեում գործող «Փարթի սիթի» խանութի աշխատասեղանի վրայից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ալինա Աշոտի Կարապետյանին պատկանող, խոշոր չափի` 600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 5» մոդելի բջջային հեռախոսը։
Որպես ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց, բացառությամբ տուժող Ալինա Կարապետյանի ցուցմունքից` որևէ այլ ապացույց նախաքննության մարմինը ձեռք չի բերել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։
2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են`
(…)
3) տուժողի ցուցմունքները.
(...)»։
Տուժողի ցուցմունքի ապացուցողական ուժի հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է ԵՇԴ/0121/01/12 քրեական գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ին կայացված որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ.
«25. (…)
ա) տուժողի ցուցմունքն օրենքով նախատեսված ապացույցի տեսակ է (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետ),
բ) տուժողի համար օրենքով սահմանված է իրեն հայտնի ամեն ինչ պատմելու պարտականություն (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 210-րդ հոդված, 206-րդ հոդվածի 4-րդ մաս),
գ) հարցաքննությունից առաջ տուժողը նախազգուշացվում է ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու, սուտ ցուցմունքներ տալու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 210-րդ հոդված, 206-րդ հոդվածի 4-րդ մաս, 343-րդ հոդված, 339-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետ)։
Տուժողն այն անձն է, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է կամ այդ արարքը կատարելն ավարտվելու դեպքում կարող էր պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մաս)։ Նա քրեական դատավարությանը մասնակցում է որպես մեղադրանքի կողմի սուբյեկտ և գործով օժտված է սեփական շահերով, որոնց ապահովման համար սահմանված են տուժողի մի շարք դատավարական իրավունքներ և պարտականություններ (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 59-րդ հոդված), որոնցից է նաև ցուցմունք տալու իրավունքը և պարտականությունը։
Հետևաբար տուժողի ցուցմունքն իր բնույթով ոչ միայն ապացույցի ինքնուրույն տեսակ է, այլև վերջինիս իրավունքների և շահերի պաշտպանության միջոց։ Ընդ որում, վերջին հանգամանքն ինքնին չի նսեմացնում տուժողի ցուցմունքի՝ որպես ապացույցի հատկանիշները (ապացուցողական ուժ, հավաստիություն)։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուղղակի պահանջը, որի համաձայն` «(...) Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»։
Վերոգրյալով պայմանավորված՝ օրենսդիրը, տուժողի ցուցմունքը նախատեսելով որպես ապացույցի ինքնուրույն տեսակ, հաշվի առնելով դրա անձնային բնույթի ապացույց լինելու հատկանիշը, նախատեսել է նաև դրա հավաստիությունն ապահովելու լրացուցիչ երաշխիք (տես սույն կետի (գ) ենթակետը)։»։
Տուժող Ալինա Կարապետյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հափշտակված «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսի արժեքը կազմել է 600.000 ՀՀ դրամ գումար։ Մինչդեռ դատարանում հարցաքննվելով` տուժող Ա. Կարապետյանը հայտնել է, որ «Այֆոն» մոդելի բջջային հեռախոսը ձեռք է բերել այն թողարկվելուց շուրջ երկու ամիս անց, դեպքից ամիսներ առաջ, 600.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Դեպքի ժամանակ` 2013թ. փետրվար ամսվա դրությամբ այդ հեռախոսի արժեքը կազմել է շուրջ 450.000 ՀՀ դրամ գումար։
Փաստորեն, ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի արարքին ճիշտ իրավական գնահատական տալու համար կարևոր նշանակություն ունի տուժող Ալինա Կարապետյանին պատճառված վնասի չափի հստակեցումը, քանի որ վերջինիս պատճառված վնասի չափի հարցում, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում ձեռք բերված տվյալների միջև առկա է էական հակասություն։ Այսպես` նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել, որ տուժող Ալինա Կարապետյանին պատճառված նյութական վնասի չափը կազմում է 600.000 ՀՀ դրամ, որը խոշոր չափ է, մինչդեռ տուժող Ա. Կարապետյանի` դատարանում տված ցուցմունքից պարզ է դառնում, որ հափշտակման ժամանակ տուժողին պատճառված վնասի չափը կազմել է 450.000 ՀՀ դրամ գումար, որը զգալի չափ է։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ տուժող Ալինա Կարապետյանին պատճառված վնասի չափի հետ կապված առկա է չփարատված կասկած, որը պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաստանյալի։
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի վերոհիշյալ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։
Դրվագներից յուրաքանչյուրով, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխայի (Ալեքս Ռուստամի Սահակյանը` ծնված 2010թ. հունվարի 26-ին և Մաքսիմ Ռուստամի Սահակյանը` ծնված 2006թ. հուլիսի 23-ին) առկայությունը և հանցագործությունները բացահայտելուն աջակցելը, որն արտահայտվել է դեպքի վայրերը մատնացույց անելով և գողություն կատարելու վերաբերյալ ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալով։
Առաջինից չորրորդ դրվագներով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ հինգերորդից քսանմեկերորդ դրվագներից յուրաքանչյուրով` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը որպես արհեստ կատարելը։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է։ Կալանքը կարող է նշանակվել ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում` տասնհինգ օրից մինչև երեք ամիս ժամկետով և միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել։
2. Կալանքը չի նշանակվում դատավճիռը կայացնելու պահին տասնվեց տարին չլրացած անձանց կամ հղի կանանց կամ խնամքին մինչև ութ տարեկան երեխա ունեցող անձանց նկատմամբ։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի և ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Ռուստամ Սահակյանն իր կատարած` առաջինից չորրորդ դրվագներով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։ Հաշվի առնելով հինգերորդից քսանմեկերորդ դրվագներով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններն ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի կողմից որպես արհեստ կատարելու հանգամանքը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանն իր կատարած` այդ դրվագներով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ռ. Սահակյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ Կալանքը որպես պատիժ տվյալ դեպքում նշանակվել չի կարող, քանի որ ամբաստանյալ Ռ. Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը և դատավճիռ կայացնելու պահին նրա խնամքին կա մինչև ութ տարեկան երեխա (Ալեքս Ռուստամի Սահակյանը` ծնված 2010թ. հունվարի 26-ին), իսկ պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
2. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, գումարելիս վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
2. Տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, հատուկ կամ զինվորական կոչումից, կարգից, աստիճանից կամ որակավորման դասից զրկելու, ինչպես նաև գույքի բռնագրավման ձևով պատիժները կարգապահական գումարտակում պահելու, կալանքի, ազատազրկման հետ գումարելիս ի կատար են ածվում առանձին։»։
Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ, լրիվ գումարման են ենթակա տուգանքները, քսանմեկերորդ դրվագով նշանակված 1 /մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարման է ենթակա հինգերորդից սկսած մինչև քսաներորդ դրվագները ներառյալ յուրաքանչյուր դրվագի համար նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից` ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժներն ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանը պետք է կրի, քանի որ դրանց խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցերի և գույքային վնասի հատուցման հարցերը` դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցվորներ Մհեր Ուսնունցի, Հասմիկ Զախարյանի, Քրիստինե Ստեփանյանի և Փիրուզ Առաքելյանի քաղաքացիական հայցերը ենթակա են բավարարման` հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից` ԼԴ/0327/01/10 գործով 2011թ. հոկտեմբերի 20-ին կայացված որոշման 21-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս։ Միևնույն ժամանակ, եթե չկա հանցագործություն, ապա չի կարող լինել նաև քրեական դատավարությունում քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։
Շարադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը։»։
Նույն որոշման 23-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) ինչպես բխում է սույն որոշման 21-րդ կետում շարադրված վերլուծությունից, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասն է, հետևաբար հանցագործություն չհամարվող արարքի համար չէր կարող առաջանալ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։»։
Դատական քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի կատարած հանցագործությունների հետևանքով տուժող Մհեր Ուսնունցին պատճառվել է 130.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով գույքային վնաս, տուժող Հասմիկ Զախարյանին` 140.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով գույքային վնաս, տուժող Քրիստինե Ստեփանյանին` 360.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով գույքային վնաս, իսկ տուժող Փիրուզ Առաքելյանին` 229.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով գույքային վնաս։
Հետևաբար, ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանից բռնագանձման է ենթակա`
հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Մհեր Ուսնունցի` 130.000 /հարյուր երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում,
հօգուտ տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Հասմիկ Արթուրի Զախարյանի` 140.000 /հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում,
հօգուտ տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Քրիստինե Նիկոլայի Ստեփանյանի` 360.000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում,
հօգուտ տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Փիրուզ Արթուրի Առաքելյանի` 229.000 /երկու հարյուր քսանինը հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Քննարկելով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի գույքի, տրանսպորտային և դրամական միջոցների վրա նախաքննության մարմնի 2014թ. մարտի 20-ի, դատարանի 2014թ. հունիսի 13-ի, հուլիսի 07-ի, հուլիսի 21-ի և օգոստոսի 04-ի որոշումներով դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուստամ Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու պարագայում` պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը բարձր է։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել քսանմեկ դրվագով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել.
- առաջին դրվագով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
- երկրորդ դրվագով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
- երրորդ դրվագով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
- չորրորդ դրվագով` տուգանքի, նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
- հինգերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- վեցերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- յոթերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- ութերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- իններորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասներորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասնմեկերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասներկուերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասներեքերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասնչորսերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասնհինգերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասնվեցերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասնյոթերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասնութերորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- տասնիններորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- քսաներորդ դրվագով` ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
- քսանմեկերորդ դրվագով` ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ և մասնակի գումարման սկզբունքների կիրառմամբ, լրիվ գումարելով տուգանքները, քսանմեկերորդ դրվագով նշանակված 1 /մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարելով հինգերորդից սկսած մինչև քսաներորդ դրվագները ներառյալ, այսինքն տասնվեց դրվագներից յուրաքանչյուր դրվագի համար նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից` ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` հինգ տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. դեկտեմբերի 04-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Մհեր Ռաֆայելի Ուսնունցի հայցը բավարարել. ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանից հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Մհեր Ուսնունցի բռնագանձել 130.000 /մեկ հարյուր երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հասմիկ Արթուրի Զախարյանի հայցը բավարարել. ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանից հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հասմիկ Զախարյանի բռնագանձել 140.000 /մեկ հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Քրիստինե Նիկոլայի Ստեփանյանի հայցը բավարարել. ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանից հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Քրիստինե Ստեփանյանի բռնագանձել 360.000 /երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Փիրուզ Արթուրի Առաքելյանի հայցը բավարարել. ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանից հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Փիրուզ Առաքելյանի բռնագանձել 229.000 /երկու հարյուր քսանինը հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալ Ռուստամ Մաքսիմի Սահակյանի գույքի, տրանսպորտային և դրամական միջոցների վրա նախաքննության մարմնի 2014թ. մարտի 20-ի, դատարանի 2014թ. հունիսի 13-ի, հուլիսի 07-ի, հուլիսի 21-ի և օգոստոսի 04-ի որոշումներով դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ