Գործ
ԵԿԴ/0061/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,30,, հունիսի 2014թ. ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ


Քարտուղարությամբ՝ Ժ.Մինասյանի

Թ.Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ`


Մեղադրող Ա.Մանուկյանի

Տուժող Ա.Գասպարյանի

Պաշտպան Գ.Գալիկյանի


դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`



Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի` ծնված 30.04.1990թ.-ին Իջևան
քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն
չունեցող ամուսնացած, հաշվառած է Տավուշի մարզ,
ք.Իջևան, Բլբուլյան փ., 95շ. 17 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ
Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարան ստացված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության՝

«Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքի բնակիչ, գործով մեղադրյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանը 2008թ.-ից սկսած սիրահետել է սույն քրեական գործով տուժող Անահիտ Սամվելի Գասպարյանին, ցանկացել է վերջինիս հետ ընկերեւթյուն անել, ապա ամուսնանալ և այդ մասին տեղեկացրել է գործով տուժող Անահիտ Սամվելի Գասպարյանին։ Անահիտ Գասպարյանը, ցանկություն չունենալով շփվել և ամուսնանալ Մխիթար Զարգարյանի հետ, բազմիցս հայտնել է վերջինիս այդ մասին և մշտապես մերժել նրա առաջարկները։ 2013թ. նոյեմբերի 26-ին մեղադրյալ Մխիթար Զարգարյանը այցելել է տուժող Անահիտ Գասպարյանի բնակարան և վերջինիցս ու նրա մայր ժաննա ժորայի էլլարյանից մերժում ստանալուց հետո, սպառնացել է փախցնել Անահիտ Գասպարյանին։ Այնուհետև, Մխիթար Զարգարյանը մտադրվել է ցանկացած գնով հասնել իր նպատակին և նախնական համաձայնության է եկել քննությամբ ինքնությունները չպարզված ոմն Սասունի և ոմն Պավելի հետ՝ տուժող Անահիտ Գասպարյանին առևանգելու և այլ վայր տեղափոխելու համար։
Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար մեղադրյալ Մխիթար Զարգարյանը 2013թ. նոյեմբերի 29-ին ոմն Սասունի և ոմն Պավելի հետ, քննությամբ չպարզված ավտոմեքենայով սպասել է Երևան քաղաքի Քաջազնունի 6 հասցեի մոտակայքում։ Նույն օրը ժամը 16։00-ի սահմաններում Մխիթար Զարգարյանը, նկատելով Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցով պատահաբար անցնող Անահիտ Գասպարյանին, դուրս է եկել ավտոմեքենայից, մոտեցել վերջինիս և փորձել է զրույցի բռնվել։
Հասնելով ավտոմեքենայի մոտ, մեղադրյալ Մխիթար Զարգարյանը, հերթական անգամ մերժում ստանալուց հետո տուժող Անահիտ Գասպարյանին՝ վերջինիս կամքին հակառակ, բռնություն գործադրելով հրել և նստեցրել է մեքենայի հետևի նստատեղին, ապա բռնելով տուժող Անահիտ Գասպարյանի ձեռքերից՝ հրահանգել է ոմն Սասունին ավտոմեքենան վարել։ Մեքենայի մեջ Անահիտ Գասպարյանը փորձել է ձեռքերն ազատել Մխիթար Զարգարյանից և փախչել ավտոմեքենայի աջակողմյան դռնից, սակայն ոմն Պավելը, փակելով նշված դռան փականը, կանխել է Անահիտ Գասպարյանի փախուստը ավտոմեքենայից։ Այնուհետև, մեղադրյալ Մխիթար Զարգարյանը ոմն Սասունի և ոմն Պավելի հետ ավտոմեքեայով տուժող Անահիտ Գասպարյանին՝ վերջինիս կամքին հակառակ, տեղափոխել են Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաք»։

Փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 04.12.2013թ.-ին հարուցվել Է թիվ 13847513 քրեական գործը։

27.12.2013թ.-ին ՀՀ Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մխիթար Մանվելի Զարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 25.04.2014թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանն իրեն դատարանում մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեռևս 2008թ.-ից սիրահետել է Անահիտ Զարգարյանին, բազմիցս ամուսնության առաջարկություններ է կատարել, սակայն Անահիտի կողմից միշտ ստացել է բացասական պատասխան։
Ամաբստայալի ցուցմունքով, Անահիտ Գասպարյանի հետ շփումը հիմնականում եղել է համացանցի միջոցով։
2013թ. սեպտեմբերի 26-ին ինքն այցելել է Անահիտ Գասպարյանի բնակարան, զրուցել ընտանիքի անդամների հետ և հայտնել է, որ ցանկություն ունի ամուսնանալ նրա հետ, սակայն, այդ ժամանակ ևս Անահիտը մերժել է իրեն։
Իր նպատակին հասնելու համար ինքը որոշել է առևանգել Անահիտ Գասպարյանին։ 2013թ. նոյեմբերի 29-ին գնացել է Անահիտի բնակության վայր, և փողոցում տեսնելով նրան, փորձել է զրուցել։ Հասկանալով, որ դարձյալ զրույցը չի ստացվում, Անահիտի կամքին հակառակ, հրելով նրան, նստեցրել է ավտոմեքենա և տարել է քաղաք Աբովյան։ Ամբաստանյալը նշել է, որ Անահիտին առևանգել և տեղափոխել է Աբովյան քաղաք իրեն անծանոթ մի տաքսիով, որտեղ, բացի իրենից և տաքսու վարորդից, եղել է նաև այդ տաքսու վարորդի ընկերը, սակայն ինքը չի ճանաչում ոչ տաքսու վարորդին, ոչ էլ նրա ընկերոջը։ Ճանապարհին Անահիտը խնդրել է, որպեսզի նրան ետ վերադարձնեն։
Առևանգելուց հետո, Անահիտին տեսակցելու է եկել նրա եղբայրը` Գագիկ Գասպարյանը, և առաջարկել է տուն վերադառնալ, սակայն Անահիտը մերժել է եղբորը` հայտնելով, որ ցանկանում է մնալ և ապրել իր հետ։ Այնուհետև, մի քանի օր անց, դեկտեմբերի 1-ին, իր բնակարան են այցելել նաև Անահիտի այլ հարազատներ, և նա նրանց հետ միասին վերադարձել է տուն։
Ամբաստանյալը նշելով, որ իր՝ սույն գործով գրավի դիմաց կալանքից ազատվելուց հետո, շուրջ երեք ամիս է ինչ բնակվում են միասին և գտնվում օրինական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, խնդրել է դատարանին հաշվի առնել իրենց նորաստեղծ ընտանիք լինելու հանգամանքը և իրենց նկատմամբ լինել ներողամիտ, քանի որ զղջում է կատարածի համար և ընդունում իրեն առաջադրված մեղադրանքը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից, ամբաստանյալ Մխիթար Զարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև դատարանում հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով՝

տուժող Անահիտ Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Մխիթար Զարգարյանին ճանաչում է դեռևս 2008 թվականից, երբ ուսանել են նույն ԲՈՒՀԻ-ի միևնույն ֆակուլտետում։ Այդ ժամանակից ի վեր Մխիթարն անտարբեր չի եղել իր նկատմամբ, նույնիսկ մի քանի անգամ ցանկություն է հայտնել ամուսնանալ իր հետ, սակայն իր կողմից միշտ տրվել է բացասական պատասխան։ Իր և Մխիթարի միջև շփումը այդ ժամանակ հիմնականում եղել է համացանցի և հեռախոսազանգերի միջոցով։
2013թ.-ի նոյեմբերի 26-ին Մխիթարն, նախապես համաձայնեցնելով իր հետ, այցելել է իրենց բնակարան, ևս մեկ անգամ հայտնել ամուսնության մտադրության մասին, սակայն, կրկին անգամ ինքը մերժել է Մխիթարին, որից հետո նա հեռացել է։ Այցի նպատակը եղել է նաև այն, որպեսզի վերջնականապես զրուցի իր և իր ծնողի հետ, որպեսզի պարզեն իրենց հետագա հարաբերությունները։
Տուժողի ցուցմունքով, ինքը 29.11.2013թ.-ին դուրս է եղեկ տանից և գնացել է խանութ` գնումներ կատարելու։ Գնումներ կատարելուց հետո, տուն վերադառնալու ճանապարհին, հանդիպել է ամբաստայալ Մխիթար Զարգարյանին, ով դարձյալ նույն թեմայով ցանկացել է զրուցել իր հետ։ Այնուհետև, երբ հասել են իրենց շենքի մուտքի մոտ, Մխիթարը, իրեն անծանոթ անձանց` ոմն Սասունի և Պավելի հետ միասին, իր կամքին հակառակ, հրելով իրեն, նստեցրել է ավտոմեքենան և իրենք ուղևորվել են Աբովյան քաղաք։ Որոշակի ժամանակ անց, Մխիթարն իրեն տարել է Արմավիրի մարզի Փշատավան գյուղը, որտեղ մեկ օր մնալուց հետո, ուղևորվել են դեպի քաղաք Իջևան։ Առևանգելուց հետո, ինքը Մխիթարից պահանջել է, որպեսզի իրեն ետ վերադարձնի տուն, սակայն նա հրաժարվել է, պնդելով, որ պիտի ամուսնան։ Երբ այդ ամենի մասին տեղեկացրել է իր հարազատներին, նրանք եկել են Մխիթար Զարգարյանի տուն, զրուցել հետը, որից հետո միայն նրա համաձայնությամբ, բարեկամների հետ միասին վերադարձել է իրենց տուն։ Տուժողը նշել է նաև, որ նախքան ծնողների Իջևան գալը, Մխիթար Զարգարյանի տուն է եկել նաև իր եղբայրը` Սասուն Գասպարյանը, զրուցել իր հետ, առաջարկել միասին տուն վերադառնալ, սակայն ինքը եղբորը հայտնել է, որ մտադիր չէ վերադառնալ տուն, քանի որ ցանկանում է մնալ և ապրել Մխիթար Զարգարյանի հետ։
Պնդելով, որ միջադեպից և Մխիթարի՝ կալանքից ազատ արձակվելուց հետո, իրենք ստեղծել են ընտանիք, օրինական կարգով գրանցել են իրենց ամուսնությունը այժմ բնակվում են միասին նրան տանը, տուժողը նշել է, որ նրա նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Ժաննա Էլլարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է սույն քրեական գործով տուժող` Անահիտ Գասպարյանի մայրը։
Վկայի ցուցմունքով, սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Մխիթար Զարգարյանը, ով ներկայումս հանդիսանում է նաև իր փեսան, սիրել է իր դստերը, նույնիսկ եղել են դեպքեր, երբ մի քանի անգամ Մխիթարը եկել է իրենց տուն և ցանկություն է հայտնել ամուսնանալ նրա հետ, սակայն, դուստրը մի քանի անգամ մերժել է նրան` հայտնելով, որ այդ պահին չունի ամուսնության նպատակ։
2008 թվականի նոյեմբերի 29-ին, իր դուստրը` Անահիտը, դուրս գալով տանից, գնացել է խանութ։ Այնուհետև, որոշակի ժամանակ անց, իրեն զանգահարել է Մխիթար Զարգարյանը և տեղեկացրել, որ Անահիտին փախցրել է /առևանգել է/։ Տեղեկանալով այդ մասին, խուճապահար գնացել է Իջևան քաղաք, որտեղ բնակվում է Մխիթարը, և տեսնելով դստերը ու տեղեկանալով, որ նա ցանկանում է վերադառնալ տուն՝ այդպես էլ արել են։ Մինչ Իջևան գնալը, ինքը հեռախոսային խոսակցություններ է ունեցել Անահիտի հետ, և դուստրը հայտնել է իրեն, որ չի ցանկանում վերադառնալ տուն։ Հետագայում, Անահիտը տեղեկացրել է իրեն, որ Մխիթարը, առևանգելով նրան, տարել է քաղաք Աբովյան, որտեղ բնակվում է Մխիթարի հորաքույրը, այնուհետև` Մխիթարի ընկերներից մեկի տուն, որից հետո գնացել են քաղաք Իջևան։ Տեղեկացել է նաև, որ Անահիտին, իր կամքին հակառակ, ձեռքերը բռնելով նստեցրել են ավտոմեքենա և տեղափոխել Աբովյան քաղաք։
Վկան հայտնել է նաև, որ ներկայումս Անահիտը և Մխիթարը ընտանիք են կազմել և բնակվում են միասին՝ Իջևանում քաղաքում, իսկ իրենք Մխիթարի ծնողների հետ որպես արդեն բարեկամներ գտնվում են ջերմ հարաբերությունների մեջ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սասուն Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է սույն քրեական գործով տուժող` Անահիտ Գասպարյանի հորեղբայրը։
Վկայի ցուցմունքով, Մխիթար Զարգարյանը սիրահետել է իր զարմուհի Անահիտին, նույնիսկ մի քանի անգամ ցանկություն է հայտնել ամուսնանալ նրա հետ, սակայն Անահիտը մերժել է նրան։
Հետագայում տեղեկացել է, որ 29.11.2013թ. Մխիթարը, Անահիտի կամքին հակառակ, առևանգել է նրան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արթուր Ստեփանյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է տուժող Անահիտ Գասպարյանի ազգականը, ում հետ գտնվում են բարեկամական ջերմ հարաբերությունների մեջ։
Իրեն հայտնի է եղել, որ Մխիթար Զարգարյանը Անահիտի նկատմամբ անտարբեր չի եղել և ցանկացել է ամուսնանալ նրա հետ։ Հետագայում, հարազատներից տեղեկացել է, որ Մխիթար Զարգարյանը Անահիտ Գասպարյանի կամքին հակառակ, նստցնելով ավտոմեքենա, առևանգել է նրան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակված և հետազոտված՝

Գործով վկա, տուժող Անահիտ Գասպարյանի եղբոր՝ Գագիկ Սամվելի Գասպարյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Իջևան քաղաքի բնակիչ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանը վերջին 4 տարիներին սիրահետել է իր քրոջը՝ Անահիտ Սամվելի Գասպարյանին, և մի քանի անգամ ամուսնանալու ցանկություն հայտնել, սակայն Անահիտ մշտապես մերժել է նրան։
2013թ. նոյեմբերի 29-ին, գտնվելով Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Մարտակերտ քաղաքում, երեկոյան, հեռախոսակապով մորից՝ Ժաննա Էլլարյանից, տեղեկացել է, որ Անահիտը, տանից դուրս գալով, գնացել է դեղատուն, սակայն չի վերադարձել. Մխիթար Զարգարյանը փախցրել է Անահիտին և տարել քաղաք Աբովյան։
Հետագայում Անահիտից տեղեկացել է, որ 29.11.2013թ. Մխիթարը մոտեցել է նրան, ցանկացել է զրուցել և քայլելու ընթացքում, հասնելով ավտոմեքենայի մոտ, Անահիտի կամքին հակառակ, հրելով նստեցրել է վերջինիս ավտոմեքենայի մեջ` հետևի նստատեղին, բռնել ձեռքերից և ուժ գործադրել։ Ավտոմեքենայի մեջ եղել են ևս 2 անծանոթ անձինք։ Անահիտը բղավել է, պահանջել իրեն բաց թողնել, փորձել է փախչել, սակայն Մխիթարը փախուստը կանխել է և Անահիտի կամքին հակառակ նրան տեղափոխել է Աբովյան քաղաք։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 268-270, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «ՎիվաՍելլ» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներով, որոնց համաձայն՝ «տուժող Անահիտ Գասպարյանի 094 43-80-32 հեռախոսահամարը 28.11.2013թ. ժամը 19։25-ից մինչև 03.12.2013թ. ժամը 11։39 ելքային հեռախոսազանգեր չի ունեցել։ Տուժող Անահիտ Գասպարյանի 094 43-80-32 հեռախոսահամարը 29.11.2013թ. ժամը 14։07 մինչև 01.12.2013թ. ժամը 21։25 մուտքայի հեռախոսազանգեր չի ունեցել։ Բացի այդ, 01.08.2013թ.-ից մինչև 09.12.2013թ. ընկած ժամակահատվածում տուժող Անահիտ Գասպարյանի 094 43-80-32 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգեր և հաղորդագրություններ չեն եղել մեղադրյալ Մխիթար Զարգարյանի 098 03-57-01 հեռախոսահամարին, մինչդեռ նշված ժամանակահատվածում մեղադրյալ Մխիթար Զարգարյանի 098 33-57-01 հեռախոսահամարից բազմաթիվ հաղորդոգրություններ և հեռախոսազանգեր են եղել տուժող Անահիտ Գասպարյանի 094 43-80-32 հեռախոսահամարին»։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 88-89, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Մխիթար Զարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և Մխիթար Զարգարյանի և Անահիտ գասպարյանի ամուսնության դիմումի մասին տեղեկանքն ու թիվ 113521 ամուսնաության վկայականը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 73-74, քրեական գործի դատաքննական նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ հոդվածի համաձան` «յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք»։

ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի համաձան` «մարդուն չի կարելի ենթարկել նրա արժանապատվությունը նվաստեցնող վերաբերմունքի»։

Անձի ազատության դեմ ուղղված հանցագործության` մարդու առևանգման, հիմնական անմիջական օբյեկտը մարդու անձնական, ֆիզիկական ազատությունն է։

Հանցագործության լրացուցիչ օբյեկտներ են մարդու կյանքը, առողջությունը և այլն։ Հանցագրոծության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է մարդուն` նրա կամքին հակառակ կամ առանց կամքը հաշվի առնելու բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դուրս հանելով և մշտապես կամ ժամանակավոր բնակության վայրից այլ վայր տեղափոխելով և այնտեղ պահելով։

Կամքին հակառակ արտահայտությունը նշանակում է, որ տուժողի կամքը բացահայտորեն ճնշվում, իսկ նրա ցուցաբերած դիմադրությունը հաղթահարվում է բռնության կամ դրա գործադրման սպառնալիքի միջոցով։
Կամքը հաշվի չառնելու դեպքում նրա կամքն անտեսվում է, և նա տեղափոխվում է իր բնակության միկրոսոցիալական միջավայրից խաբեության կամ վստահոթյունը չարաշահելու միջոցով։

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Մխիթար Զարգարյանը, ով ըստ էության անտարբեր չի եղել գործով տուժող Անահիտ Գասպարյանի նկատմամբ և սիրել է նրան ու ցանկացել է ամուսնանալ հետը, 29.11.2013թ.ին Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցում, հանդիպելով նրան, Գասպարյանի կամքին հակառակ, հրելով, նստեցրել է ավտոմեքենա և միասին ուղևորվել են քաղաք Աբովյան։ Ճանապարհին, Անահիտ Գասպարյանը խնդրել է, որպեսզի իրեն ետ վերադարձնեն, սակայն Մխիթարը պնդել է, որ սիրում է նրան և ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ։ Այնուհետև, հետագայում, երբ Անահիտ Գասպարյանը և Մխիթար Զարգարյանը գտնվել են Իջևան քաղաքում, և իրենց այցի է եկել Անահիտի եղբայրը` Գագիկ Գասպարյանը, Անահիտը եղբորը հայտնել է, որ փոխել է իր մտադրությունը և չի ցանկանում վերադառնալ տուն, այլ ցանկանում է մնալ և համատեղ ապրել Մխիթարի հետ։
Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ Մխիթար Զարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով այլ անձանց հետ, իրականացրել են գործով տուժող Անահիտ Գասպարյանի առևանգումը, այսինքն, կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ուստի դատարանը գտնում է, որ Մխիթար Զարգարյանը կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Մասնավորապես այն, որ Մխիթար Զարգարյանը ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես դատվածություն չունեցող անձ։

/ տես` գ.թ. 73-74, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Մխիթար Զարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, նրա երիտասարդ տարիքը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ նա ներկայումս, սույն գործով գրավի դիմաց կալանքից ազատվելուց հետո, շուրջ երեք ամիս է ինչ բնակվում է տուժող Անահիտ Գասպարյանի հետ, իսկ 2014թ. հունիսի 20-ից նրանք գտնվում են օրինական ամուսնական հարաբերությունների մեջ. հիմք՝ Մխիթար Զարգարյանի և Անահիտ Գասպարյանի թիվ 113521 ամուսնության վկայականը՝ տրված 20.06.2014թ.-ին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայության հարցին, փաստում է, որ գործով այդպիսիք չկան կամ առնվազն չբացահայտվեցին, քանի որ ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում մեղադրանքի մարմինները չեն կարողացել պարզել, իսկ դատարանում բավարար ապացույցների ամբողջությամբ՝ հիմնավորել, Մխիթար Զարգարյանի և գործով չբացահայտված այլ անձաց կողմից իրականացված գործողությունների ամբողջական արտաքին նկարագիրն ու դրանց հաջորդականությունը, որպիսի պայմաններում հիմնավորված չէ ամբաստանյալի արարքում որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցագործության կատարման մեջ նրա առանձնապես ակտիվ դերը դիտարկելը։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով, սակայն հաշվի առնելով նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը սույն գործով գրավի դիմաց կալանքից ազատվելուց հետո, շուրջ երեք ամիս է ինչ բնակվում է տուժող Անահիտ Գասպարյանի հետ, իսկ 2014թ.-ի հունիսի 20-ից նրանք գրանցել են նաև իրենց ամուսնությունը, այսինքն, սույն դատավճիռը կայացնելու պահին արդեն իսկ գտնվում են օրինական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, գտնում է, որ հիշյալ հանգամանքները՝ նախ վկայում են ամբաստանյալի՝ որպես հանցավորի, անձի հասարակական ցածր վտանգավորության մասին, ապա հաստատում՝ վերջինիս՝ ուղղման ճանապարհին կանգնած լինելու իրական փաստը։
Միաժամանակ, հաշվի առնելով ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունն ու պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով, դատարանը եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կարելի է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու։

Ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը նախատեսում է պատիժ ազատազրկում` չորսից ութ տարի ժամկետով։

Սույն քրեական գործով դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, ինչպես նաև նրա կողմից կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակը, քանի որ եկավ այն եզրահանգման, որ տվյալ պատժի տեսակը միայն այս դեպքում կարող է ապահովել ինչպես պատժի նպատակները, այնպես էլ կանխել նմանատիպ հանցագործությունների աճն ու կատարումը հետագայում։

Այդուամենայնիվ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել՝ նշանակված պատիժը նրա կողմից փաստացի կրելու անհրաժեշտության բացակայության հիմնավորմամբ, ինչը պատճառաբանվում է հետևյալով.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին»։

Քննվող քրեական գործով դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառում, քանի որ առկա է դատարանի համոզվածությունն ու վստահությունը` սույն քրեական գործով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է սույն քրեական գործով գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանն ու հատկապես արարքը կատարելու շարժառիթները, հանցավորի անձը, և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Մասնավորապես, սույն գործով դատարանի մոտ ամբաստանյալի ուղղվելու, ավելին, արդեն իսկ ուղղման ճանապարհին կանգնած լինելու փաստը հաստատվում է նրանով, որ ամբաստանյալ Մխիթար Զարգարյանը տուժողին առևանգել է ոչ այլ ինչ, քան ամուսնանալու նպատակով, սիրել է նրան, ավելին այցելելով նրա տուն ու զրուցելով մոր հետ՝ ամուսնության առաջարկ է կատարել ինչպես տուժողին, այնպես էլ այդպիսի առաջարկություն անելու մասին հայտնել է նրա մորը։ Բացի այդ, դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրական հիմքերի մասին է վկայում նաև ամբաստանյալի և տուժողի՝ ներկայումս օրինական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվելու փաստը, ինչը հաշվի առնելով, դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ ազատազրկման ձևով նշանակվելիք պատիժը կրելու պայմաններում կխախտվի անհատի և հասարակության շահերի միջև առկա և պետության կողմից պահպանվող ու երաշխավորվող ողջամիտ հավասարակշռությունը, այդպիսի պատիժը կարող է անհիմն զրկանքների պատճառ դառնալ ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ տուժողի համար։

Դատարանն արձանագրում է, որ նման պայմաններում չի իրագործվի, ավելին, կխաթարվի պատժի նշանակման օրենսդրական նպատակների առնվազն մեկ բաղադրիչի՝ սոցիալական արդարության վերականգման, էությունը, որը իր հերթին կբերի նաև արդարության և արդարադատության իմաստազրկմանը՝ նկատի ունենալով, որ արդարադատությունը ոչ միայն պետք է իրականացվի այլ այն պետք է իրականացվի և հանրության կողմից լինի տեսանելի և ընկալելի։

Այլ կերպ, դատարանն արձանագրելով, որ գործով ուսումնասիրված, առկա հիշյալ հանգամանքերը վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու բավարար հիմքերի առկայության մասին, փաստում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների կողքին ի սպառ բացակայում է ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը շարադրված տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը, քանի որ ամբաստանյալի՝ փորձաշրջանում, հետևապես և հսկողության մեջ գտնվելու հանգամանքը, կարող է զսպել նրա կողմից հետագայում հանցագործություններ կատարելու վտանգն այն հաշվառմամբ, որ նույնասեռ կամ այլ հանցանքեր կատարելու պարագայում իրական է օրենսդրական սպառնալիքը, որ փորձաշրջանի ընթացքում կատարված դիտավորյալ հանցագործության համար նշանակվելիք պատժին կգումարվի նաև այս դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը կամ թեկուզև դրա մի մասը։

Դատարանը, քննվող քրեական գործով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ոչ պակաս կարևոր հանամանք ու նախապայման է համարում նաև տուժող Անահիտ Գասպարյանի կողմից ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի նկատմամբ բողոք, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի պահանջ չունենալու փաստը։

Բացի այդ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով պատիժ նշանակելիս և այն պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է ղեկավարվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կանոններով առ այն, որ` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց /…/»։ Այլ կերպ, հաշվի առնելով Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի՝ 2014թ.-ի հունվարի 14-ից մինչև ապրիլի 28-ը 3 /երեք/ ամիս 14 /տասնչորս/ օր կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը դատարանն այն պետք է հաշվակցի նրա նկատմամբ նշանակվելիք վերջնական պատժում։

Դատարանն անդրադառնալով Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` գրավի հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածով սահմանված օրինական հիմքերի առկայության դեպքում, այն պետք է վերադարձվի գրավատուին։

Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 16.000 /տասնվեց հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսերի փոխհատուցում։

4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մխիթար Մանվելի Զարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։

Հաշվի առնելով նախաքննության և դատական քննության ընթացքում Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի` 2014թ.-ի հունվարի 14-ից մինչև ապրիլի 28-ը՝ 3 /երեք/ ամիս 14 /տասնչորս/ օր, կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի 8/ութ/ ամիս 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ սահմանված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։

Մխիթար Մանվելի Զարգարյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ օրինական հիմքերի առկայության դեպքում՝ վերադարձնել գրավատուին։

Մխիթար Մանվելի Զարգարյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 16.000 ՀՀ դրամ` որպես դատական ծախսեր։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում ։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն