Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

29.07.2014թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԿԴ/0053/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ


ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԱՎԱԳՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Խ.ՖԵՐՈՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ա.Ավագյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Խամզա Մայիսի Ֆերոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը

2013թ-ի սեպտեմբերի 16-ին Խամզա Ֆերոյանը զանգահարել է իր ընկեր Արման Օհանյանին և առաջարկել գնալ Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցում գտնվող <<Անգել>> ակումբ զվարճանալու: Արման Օհանյանը համաձայնել է և նրանք նույն օրը ժամը 20-ի սահմաններում այցելել են ակումբ, որտեղ խմել են ոգելից խմիչք և զվարճացել են: Հետո նրանց են միացել նաև իրենց ծանոթներ Հայարփի Մինասյանը և Լուիզա Ավագյանը: Մի քանի ժամ մնալով ակումբում` որոշել են չորսով գնալ Երևան քաղաքի Ե.Կողբացի 1 հասցեում գտնվող <<Վան>> հյուրանոց: Այնտեղ պատվիրել են առանձնասենյակ, որտեղ Արման Օհանյանը Լուիզա Ավագյանի հետ առանձնացել է, իսկ Խամզա Ֆերոյանն ու Հայարփի Մինասյանը օղի են խմել և զրուցել: Շուրջ 30 րոպե անց Լուիզա Ավագյանը դուրս է եկել սենյակից և հայտնել, որ Արման Օհանյանը քնել է: Խամզա Ֆերոյանը մտնելով սենյակ և օգտվելով այն հանգամանքից, որ Արման Օհանյանը եղել է քնած վիճակում, վերջինիս պարանոցից գաղտնի վերցրել է 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և տեսնելով, որ պահարանի վրա դրված է նաև Արման Օհանյանի բանկային քարտը և գաղտնագիրը, վերցրել է նաև դրանք:
Ճանապարհելով Լուիզա Ավագյանին և Հայարփի Մինասյանին` Խամզա Ֆերոյանը գնացել է մոտակա բանկոմատ և Արման Օհանյանին պատկանող քարտից կանխիկացրել 40.000 ՀՀ դրամ գումար: Այնուհետև վերադառնալով <<Վան>> հյուրանոց բանկային քարտը դրել է նույն տեղը, իսկ ոսկյա շղթան պահել է իր մոտ, որը հետագայում վաճառել է պատահական անձի և գումարները ծախսել անձնական նպատակներով: Հաջորդ օրը առավոտյան 09-ի սահմաններում Արման Օհանյանը արթնանալով, նկատել է, որ իր պարանոցի 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան բացակայում է, իսկ երբ փորձել է վճարել հյուրանոցի գումարը, պարզվել է, որ բանկային քարտի հաշվից բացակայում է 40.000 ՀՀ դրամը: Խամզա Ֆերոյանը Արման Օհանյանին հավատացրել է, որ ոչինչից տեղյակ չէ: Պարզաբանումներ կատարելու համար նույն օրը Արման Օհանյանը և Խամզա Ֆերոյանը հանդիպել են Հայարփի Մինասյանին և Լուիզա Ավագյանին, ովքեր ասել են, որ տեղյակ չեն ոսկյա շղթայից, սակայն բանկային քարտը տեսել են Խամզա Ֆերոյանի մոտ: Խամզա Ֆերոյանը խոստացել է ժամանակի ընթացքում վերադարձնել ոսկյա շղթայի արժեքի կեսը` 500.000 ՀՀ դրամ, սակայն չի կատարել խոստումը, ինչի պատճառով Արման Օհանյանը 16.11.2013 թվականին դիմել է ոստիկանություն::
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի արագացված դատաքննության արդյունքում 2014 թվականի հունիսի 05-ին կայացված դատավճռով Խամզա Ֆերոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 2 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը` պատժի սկիզբը հաշվելով 2014 թվականի մարտի 10-ից:

2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջները

Պաշտպան Անահիտ Ավագյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով պատժի մասով բեկանել այն և Խամզա Ֆերոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Ա.Ավագյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<(…)Քրեական գործով տուժող Ա.Օհանյանին հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասը նախաքննության ընթացքում ամբողջությամբ վերականգնվել է Խ.Ֆերոյանի կողմից, որի կապակցությամբ տուժողը իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Խ.Ֆերոյանի նկատմամբ որևէ պահանջ չունի։
Խ. Ֆերոյանի ուղղման ճանապարհին կանգնած լինելու մասին է վկայում նաև այն փաստը որ նախաքննության ընթացքում անկեղծորեն զղջալով խոստովանել է իր կատարած արարքը՝ տուժողի ոսկյա շղթայի գողությունը, որի վերաբերյալ նախաքննության մարմնի կողմից որևէ ուղղակի ապացույց ձեռք չի բերվել և միայն Խ.Ֆերոյանի խոստովանական ցուցմունքների հիման վրա է նրա մեղադրանքը հիմնավորվել։
Դատարանը պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս իրավացիորեն պետք է հաշվի առներ վերջինիս պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող մի շարք հանգամանքներ, այդ թվում ամբաստանյալի կողմից հանցագործության բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցելը, հասցված վնասը կամովին հատուցելը։
Դատարանը պատիժ նշանակելով ազատազրկման ձևով չի պատճառաբանել թե ինչու պատժի այլընտրաքային ձևը՝ հոդվածով նախատեսված տուգանքը կիրառելի չէ և ինչու նպատակահարմար չէ պատժի կրումը պայմանականորեն հետաձգել, որը միջնորդվել է փաստաբանի կողմից(…):
(…) ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը իր 02.06.2009թ. ՀՅՔՐԴ 3/0109/01/08 որոշմամբ արտահայտել է իր դիրքորոշումը, որ եթե նշանակված պատիժը անխուսափելիորեն ազդում է նրա ընտանիքի անդամների վրա և կախված է ընտանիքի կյանքում անձի ունեցած դերից, այն կարող է նաև ծանր կացության մեջ դնել վերջիներիս այդ կապակցությամբ դատարանը յուրաքանչուր անգամ պետք է անդրադառնա հետևյալ հարցերին՝
1.արդյոք անբաստանյալը հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը.
2. արդյոք նրա խնամքին գտնվում են անչափահաս երեխա կամ զառամյալ ծնող.
3. արդյոք առկա են ընտանիքում նրա բացասական վարքագիծը <<հարբեցողություն, թմրամոլություն, դաժան վերաբերմունք ընտանիքի անդամների նկատմամբ և այլն>> հիմնավորող փաստական տվյալներ.
Դատարանը չի գնահատել դատարանին ներկայացված փաստաթղթերում նշված հանգամանքները, որ Խ.Ֆերոյանը ընտանիքի միակ կերակրողն է, նրա խնամքին են գտնվում 1-ին կարգի հաշմանդամ կույր մայրը, որի միակ խնամակալն է հանդիսացել լինելով մոր միակ որդին, խնամքին են գտնվում 2 անչափահաս երեխաներ, Արարատի մարզի Քաղցրաշեն համայնքի ղեկավարից տրված տեղեկանքում խնամքի տակ գտնվելու մասին նշված է, որ ընտանիքը բաժանված է և Խ.Ֆերոյանի խնամքին են գտնվում մայրը և երկու անչափահաս երեխաները, չի նշված երեխաների մոր անունը, քանի որ վերջինս լքել է երեխաներին 2012 թվականից։ Նրանք միմիայն գտնվում են Խ.Ֆերոյանի խնամքին և Խ.Ֆերոյանի կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում երեխաների և կույր մոր ճակատագիրը դրվում է հարցականի տակ, քանի որ ընտանիքի համար առաջացել է ծանր հետևանք(…):
(…)Դատարանում փաստաբանի կողմից հնչեցրած այն միտքը, որ կիրառելով պատիժը կալանքի ձևով դա նույնն է ինչ մահվան դատավճիռ կարդալ Խամզա Ֆերոյանի ընտանիքի նկատմամբ, իրատեսական է, այսօր անչափահաս երեխաները սովի են մատնված, ընտանիքի հաշմանդամ մոր վիճակը էլ ավելի Է վատթարացել և ապրուստի միակ միջոցը այդ ընտանիքի համար հողի մշակությունից ստացած բարիքի իրացումն է, որը փչացել և կորուստի վտանգի տակ է միակ կերակրողը և ապրուստի միջոց ստեղծող անձի՝ Խամզա Ֆերոյանի կալանավայրում գտնվելու հետևանքով։ Եվ ինչու չէ անչափահաս երեխաները մնալով առանց հոր և մոր խնամքի կարող են ընկնել վատ ազդեցությունների տակ և կատարեն հանցավոր արարքներ:
Ինչպես գիտենք հանցագործությունն կանխելն ավելի հեշտ է քան դրա հետևանքները վերացնելը։ Նմանատիպ դատական ակտով դատարանը չի կարող հիմնավորել և հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին։
Դատական ակտով դատարանը պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել, որ հանցանք կատարելու պահին Խամզա Ֆերոյանը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի՝ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվել հանցանքն ալկոհոլի թմրամիջոցների կամ թմրեցնող այլ նյութերի ազդեցության տակ կատարելը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասում նշվում է՝ <<Դատարանը ելնելով հանցագործության բնույթից, կարող է ծանրացնող չհամարել սույն հոդվածի առաջին մասի 10-րդ և 14-րդ կետերում մատնանշված հանգամանքները>>։ Դատարանը չպետք է դիտեր դա ծանրացնող հանգամանք, քանի որ դա եղել է պահի առիթով, զվարճանքի վայրում և հանցանքը չի կատարվել ալկոհոլի ազդեցության տակ, Խ.Ֆերոյանը հարբած չի եղել, այլ օգտագործել է ալկոհոլ:
Խ.Ֆերոյանը հանդիսանում է ՀՀ–ում ազգային փոքրամասնության անդամ, ազգությամբ եզդի է և ապրելով տարիներ շարունակ հայ ազգի հետ կողք կողքի մշտապես զգացել է բարեհաճ վերաբերմունք և այդ է պատճառը, որ նրանց ընտանիքը չի մեկնել ՀՀ-ից։ Այս պահի դրությամբ Էլ նրանք պետք է համոզված լինեն, որ պատժի խիստ տեսակի նշանակումը կապված չէ նրանց ազգային պատկանելիության հետ։
Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Խ.Ֆերոյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով, սխալ Է կիրառել քրեական օրենքը(…)>>:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Խ.Ֆերոյանը և պաշտպան Ա.Ավագյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը պնդեցին, մեղադրող Ա.Հովհաննիսյանը բողոքի դեմ առարկեց` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:


Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները

Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները դրանց դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, պաշտպան Ա.Ավագյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան 2014 թվականի հունիսի 05-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Խամզա Մայիսի Ֆերոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատժի մասով փոփոխել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի նշանակումը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<…ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
Ամբաստանյալ Խամզա Մայիսի Ֆերոյանն անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, խնամքին են գտնվում 3 անձ:
Որպես ամբաստանյալ Խամզա Մայիսի Ֆերոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է վերջինիս խնամքին գտնվող մինչև 14 տարեկան երկու երեխայի առկայությունը և այն, որ կամովին հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը:
Որպես ամբաստանյալ Խամզա Մայիսի Ֆերոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է վերջինիս խմած լինելը հանցագործությունը կատարելու պահին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները (….):
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Սույն քրեական գործով Խամզա Մայիսի Ֆերոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Խամզա Մայիսի Ֆերոյանի կատարած հանցագործության բույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը` այն, որ հանցանքը կատարելու պահին գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Խամզա Մայիսի Ֆերոյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը>>:
Պաշտպան Ա.Ավագյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները հիմնավորված են և բխում են գործի փաստական հանգամանքներից:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում:
Գործի փաստական տվյալներով հիմնավորվում է, որ Խամզա Ֆերոյանի խնամքին է գտնվում նաև նրա առաջին խմբի հաշմանդամ կույր մայրը` Բադիլ Այլասովան, ինչը նույնպես վերաքննիչ դատարանը դիտում է որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք:
Ինչ վերաբերում է Խամզա Ֆերոյանի կողմից հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելու հանգամանքին, ապա ելնելով հանցագործության բնույթից և նկատի ունենալով նրա կողմից ալկոհոլ օգտագործելու կոնկրետ հանգամանքները, որ Ֆերոյանը հափշտակությունը կատարել է ավելի շատ սոցիալական վիճակից ելնելով, քան ալկոհոլի ազդեցությամբ, վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիման վրա այն որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք չի դիտում, իսկ առաջին ատյանի դատարանը Խամզա Ֆերոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելը առաջին հերթին պատճառաբանել է հենց հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելու հանգամանքով, ինչն ըստ էության հիմնավորված և արդարացի չէ:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև հետևյալը:
Արարատի մարզի Քաղցրաշեն համայնքի ղեկավար Վ.Գյուլամիրյանը 2014 թվականի հուլիսի 24-ի գրավոր միջնորդությամբ հայտնել է, որ Խամզա Ֆերոյանը հանդիսանում է առաջին կարգի հաշմանդամ մոր` Բադիլ Այլասովայի խնամակալը: Խամզա Ֆերոյանի խնամքին են գտնվում նաև երկու անչափահաս երեխաները` Հովհաննես Խամզայի Ֆերոյանը` ծնված 26.09.2005թ-ին և Դավիթ Խամզայի Ֆերոյանը` ծնված 07.07.2014թ-ին, որոնց մայրը 2012թ-ի նոյեմբեր ամսից հեռացել է ընտանիքից և հայրն է միայնակ խնամել նրանց: Համայնքը հանդիսանալով նաև խնամակալության և հոգաբարձության մարմին, մտահոգ է երեխաների ճակատագրով և այդ պայմաններում դրվելու է երեխաներին մանկական հիմնարկություն /գիշերօթիկ կամ մանկատուն/ տեղափոխելու հարցը, իսկ մոր` Բադիլ Այլասովայի առողջական խնդիրներից ելնելով նոր խնամակալ նշանակելու խնդիր է առաջանում: Նկատի ունենալով երեխաների կապվածությունը հոր և տատիկի հետ, ինչպես նաև անհրաժեշտությունը ծնողի ամենօրյա հսկողության և խնամքի, երեխաներին ընտանիքում դաստիրակվելու առաջնահերթությունը, այն որ Խ.Ֆերոյանը ընտանիքի միակ կերակրողն է, ուստի համայնքը, խնամակալության և հոգաբարձության հանձնաժողովը նպատակահարմար են գտնում Խ.Ֆերոյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և կալանքից ազատել:
Վերոնշյալը հաստատում է պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում մատնանշված այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ֆերոյանի կողմից ազատազրկման ձևով պատիժ կրելը կարող է ծանր հետևանքներ ունենալ նրա ընտանիքի համար:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության պետք է հանգի միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով:
Հաշվի առնելով վերոգրյալ հանգամանքները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն համոզման, որ Խամզա Ֆերոյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 2 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու և փաստում, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ-ի հունիսի 05-ի դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատիժ, ուստի դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխվի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Ֆերոյանը պետք է դատապարտվի պայմանականորեն, ինչը բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով նախատեսված պատժի արդարացիության և անհատականացման սկզբունքներից, ինչպես նաև նպատակներից:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 399 հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպան Ա.Ավագյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ-ի հունիսի 05-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Խամզա Մայիսի Ֆերոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատժի մասով փոփոխել և ամբաստանյալ Խամզա Ֆերոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով և նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների իրականացման բաժնի համապատասխան ստորաբաժանման վրա` ըստ բնակության վայրի:
Ամբաստանյալ Խամզա Ֆերոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան ազատել դատական նիստերի դահլիճում:

Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ