Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0048/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
2.7
Պատասխանող
Արսեն Օհանյան Բոյբութի
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 450, 462, 463, 464
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-04-22 | 12:00 | 4 |
.
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0048/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 03-04-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0048/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13832913 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Անմեղսունակ Արսեն Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա լսելով ԱԺ պատգամավոր Լևոն Զուրաբյանի ելույթները, որոշել է հանդիպել նրան, գնացել է Սարյան փող. 38 հասցեում գտնվող Հայ ազգային կոնգրեսի գրասենյակ: Մի քանի անգամ հարցրել է Լ. Զուրաբյանկին, սակայն ստանալով պատասխաններ, որ նա տեղում չէ, ծոցագրպանից հանել է երկու դանակներ և սկսել սպանության սպառնալիքներ տալ, ինչի ընթացքում մի քանի անգամ դանակները մոտեցրել է վերջիններիս մարմիններին` իրական հնարավորություն ունենալով վնասել նրանց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հայրանուն | Բոյբութի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 2.7 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 03-04-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 04-04-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 08-04-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-04-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-04-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած անձ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Եսայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Մկրտումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Բանուչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդգես |
| Ազգանուն | Հայոցյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ
| Ամսաթիվ | 22-04-2014 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՕՐԵՆՔՈՎ ԱՐԳԵԼՎԱԾ ԱՐԱՐՔ ԿԱՏԱՐԱԾ ԱՆՁԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԲՇԺԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան, մասնակցությամբ` Կենտրոն և նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Մելքոնյանի, պաշտպան Ա. Եսայանի, օրինական ներկայացուցիչ` Լ. Օհանյանի, տուժողներ Ս. Աբրահամյան, Ս. Մկրտումյան, Ա. Բանուչյան, Վ. Հայոցյան, տուժողների ներկայացուցիչ Ա. Խաչատրյանի 2014թ. ապրիլի 22-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած Արսեն Բեյբութի Օհանյանի /ծնված 25.08.1957թ. ՀՀ Լոռու մարզի Սպիտակ քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, ունի մեկ անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես վատառողջ` երկրորդ խմբի հաշմանդամ, բնութագրվում է դրական, հաշվառված և բնակվել է ՀՀ Լոռու մարզի Սպիտակ քաղաքի Քըրք Քըրքորյան փողոցի թիվ 31 տանը/ նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ 13832913 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. նոյեմբերի 08-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2013թ. նոյեմբերի 18-ին Արսեն Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ 2013թ. նոյեմբերի 22-ին որոշում է կայացվել Արսեն Բեյբութի Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։ Նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Արսեն Բեյբութի Օհանյանը 1999թ.-ի ապրիլի 21-ից մինչև 1999թ. մայիսի 12-ը հաշվառված է եղել ««Սթրես» կենտրոն» հոգեկան առողջության և վերականգնողական ինստիտուտում` «Աֆեկտիվ-զառանցական համախտանիշ» ախտորոշմամբ և ստացել է համապատասխան բուժում։ Բացի այդ, Լոռու մարզային հոգենյարդային դիսպանսերում, «Ցիկլոթիմիա» ախտորոշմամբ ստացել է ամբուլատոր բուժում, որի ընթացքում ստացել է հոգեմետ և սեդատիվ դեղորայք։ 20.01.2011թ.-ից նա հաշվառված է եղել «Սպիտակի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության պոլիկլինիկայի հոգեբուժական կաբինետում` նույն ախտորոշմամբ։ 13.02.2012թ. վիճակի սրացման հետևանքով ուղեգրվել է Նորքի հոգեբուժական կլինիկա, որտեղ 06.03.2012թ.-ից մինչև 30.03.2012թ. ստացել է համապատասխան բուժում։ Նա տառապում է «Օրգանական զառանցական /շիզոֆրենիա/ խանգարում անձի իջեցումով» հիվանդությամբ, ստանում է համապատասխան հոգեմետ դեղորայքային բուժում։ 2013թ. նոյեմբերի 22-ին Ա. Օհանյանի նկատմամբ նշանակվել է ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննություն, որի թիվ 15/14 եզրակացության համաձայն` «Արսեն Բեյբութի Օհանյանը տառապել և տառապում է «Օրգանական զառանցական խանգարում» խրոնիկական հոգեկան հիվանդությամբ։ Այդ մասին են վկայում ինչպես կենսագրական տեղեկությունները, որ նախկինում սկսած 1993թ. փոխվել է վարքը, հայտնել է վերաբերման, հետապնդման, անհեթեթ բնույթի զառանցական մտքերը, երկու անգամ բուժվել է «Ստրես» կենտրոնում, այնուհետև 2012թ. ՀԲԿ Ավանի կլինիկայում, ինչպես նաև ներկա հետազոտության արդյունքները, որոնք թույլ տվեցին փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել լսողական ցնորքներ, վերաբերման զառանցական մտքեր, մտածողության պարալոգիզմ, հանգամայնություն, հիվանդագին ապրումներին բնորոշ վարքագիծ և հուզական ոլորտի անկայունություն, իր վիճակի նկատմամբ քննադատական ունակությունների բացակայություն, որոնք Արսեն Օհանյանի մոտ արտահայտվված են այն աստիճան, որ զրկում են նրան իր գործողությունների համար հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից, ինչպես իրավախախտումը կատարելու ժամանակահատվածում, այնպես էլ փորձաքննության կատարման պահին։ Ուստի Արսեն Օհանյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել անմեղսունակ։ Իր վիճակով փորձաքննվողը կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր տիպի հոգեբուժական հիվանդանոցի պայմաններում։»։ 2014թ. մարտի 13-ին որոշում է կայացվել Արսեն Բեյբութի Օհանյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ հարուցելու մասին։ Նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է և որոշում է կայացվել անմեղսունակ ճանաչված Արսեն Բեյբութի Օհանյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց հոգեբուժական հաստատությունում` ՀՀ առողջապահության նախարարության համապատասխան հոգեբուժական կլինիկայի հարկադրական բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում տեղավորելու մասին։ Նույն օրը Ա. Օհանյանը տեղափոխվել է «Լոռու մարզային հոգենյարդաբանական դիսպանսեր» ՊՓԲ ընկերություն` հարկադրական բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում։ 2014թ. մարտի 17-ին որոշում է կայացվել` Արսեն Բեյբութի Օհանյանի նկատմամբ, խուլիգանություն կատարելու մասով քրեական հետապնդում չիրականցնել` հանցակազմի բացակայության պատճառով։ 2014թ. ապրիլի 03-ին քրեական գործն ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Գործի դատական քննությամբ պարզվեց հետևյալը. Արսեն Բեյբութի Օհանյանը հեռուստատեսությամբ լսելով ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լևոն Զուրաբյանի ելույթները, իշխանություններին ուղղված քննադատությունները` որոշել է հանդիպել նրան, որի համար 2013թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 12։00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Սարյան փողցի թիվ 38 հասցեում գտնվող Հայ ազգային կոնգրեսի գրասենյակ։ Մի քանի անգամ հարցնելով Լ. Զուրաբյանին և սակայն ստանալով պատասխաններ այն մասին, որ վերջինս տեղում չէ` Ա. Օհանյանը ծոցագրպանից հանել է երկու դանակներ և սկսել սպանության սպառնալիքներ տալ տուժողներ Սամվել Սերգեյի Մկրտումյանին, Արշակ Ռուբենի Բանուչյանին, Վարդգես Արսենի Հայոցյանին և Սամվել Միշայի Աբրահամյանին, այդ ընթացքում մի քանի անգամ դանակները մոտեցրել է վերջիններիս մարմիններին` իրական հնարավորություն ունենալով վնասել նրանց։ Տուժողները իրական վտանգ են զգացել Ա. Օհանյանի գործողություններից և նրա սպառնալիքները ընկալել են իրագործելի տվյալ իրադրությունում։ Արսեն Բեյբութի Օհանյանի կատարած արարքը հիմնավորվում է գործի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Սամվել Միշայի Աբրահամյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 12։00-ի սահմաններում ՀԱԿ անդամներ Սամվել Սերգեյի Մկրտումյանի, Արշակ Ռուբենի Բանուչյանի և Վարդգես Արսենի Հայոցյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող ՀԱԿ կուսակցության կենտրոնական գրասենյակի երկրորդ հարկում։ Այդ պահին ներս է մտել Արսեն Օհանյանը, իրենց և ՀԱԿ բոլոր անդամների, այդ թվում` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, Լևոն Զուրաբյանի հասցեներին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Ա. Օհանյանն իրենց վրա ուղղել է երկու դաշույններ և սպառնացել է մորթել, սպանել իրենց։ Ինքը փորձել է միջամտել, հանդարտեցնել նրան։ Նա դաշույնները ավելի է մոտեցրել, հպել է մարմնի տարբեր հատվածներին և տվել է սպանության սպառնալիքներ։ Ինքն իրական է ընդունել սպառնալիքները, քանի որ Ա. Օհանյանը տվյալ պահին ունեցել է ռեալ հնարավորություն այդպիսիք իրականացնելու համար։ գ.թ. 46-47 Տուժող Սամվել Սերգեյի Մկրտումյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 12։00-ի սահմաններում ՀԱԿ անդամներ Սամվել Միշայի Աբրահամյանի, Արշակ Ռուբենի Բանուչյանի և Վարդգես Արսենի Հայոցյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող ՀԱԿ կուսակցության կենտրոնական գրասենյակի երկրորդ հարկում։ Այդ պահին ներս է մտել Արսեն Օհանյանը, իրենց և ՀԱԿ բոլոր անդամների, այդ թվում` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, Լևոն Զուրաբյանի հասցեներին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Ա. Օհանյանն իրենց վրա ուղղել է երկու դաշույններ և սպառնացել է մորթել, սպանել իրենց։ Ինքը փորձել է միջամտել, հանդարտեցնել նրան։ Նա դաշույնները ավելի է մոտեցրել, հպել է մարմնի տարբեր հատվածներին և տվել է սպանության սպառնալիքներ։ Ինքն իրական է ընդունել սպառնալիքները, քանի որ Ա. Օհանյանը տվյալ պահին ունեցել է ռեալ հնարավորություն այդպիսիք իրականացնելու համար։ գ.թ. 40-41 Տուժող Արշակ Ռուբենի Բանուչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 12։00-ի սահմաններում ՀԱԿ անդամներ Սամվել Սերգեյի Մկրտումյանի, Սամվել Միշայի Աբրահամյանի և Վարդգես Արսենի Հայոցյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող ՀԱԿ կուսակցության կենտրոնական գրասենյակի երկրորդ հարկում։ Այդ պահին ներս է մտել Արսեն Օհանյանը, իրենց և ՀԱԿ բոլոր անդամների, այդ թվում` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, Լևոն Զուրաբյանի հասցեներին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Ա. Օհանյանն իրենց վրա ուղղել է երկու դաշույններ և սպառնացել է մորթել, սպանել իրենց։ Ինքը փորձել է միջամտել, հանդարտեցնել նրան։ Նա դաշույնները ավելի է մոտեցրել, հպել է մարմնի տարբեր հատվածներին և տվել է սպանության սպառնալիքներ։ Ինքն իրական է ընդունել սպառնալիքները, քանի որ Ա. Օհանյանը տվյալ պահին ունեցել է ռեալ հնարավորություն այդպիսիք իրականացնելու համար։ գ.թ. 52-53 Տուժող Վարդգես Արսենի Հայոցյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 1-ին, ժամը 12։00-ի սահմաններում ՀԱԿ անդամներ Սամվել Միշայի Աբրահամյանի, Սամվել Սերգեյի Մկրտումյանի և Արշակ Ռուբենի Բանուչյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող ՀԱԿ կուսակցության կենտրոնական գրասենյակի երկրորդ հարկում։ Այդ պահին ներս է մտել Արսեն Օհանյանը, իրենց և ՀԱԿ բոլոր անդամների, այդ թվում` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, Լևոն Զուրաբյանի հասցեներին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Ա. Օհանյանն իրենց վրա ուղղել է երկու դաշույններ և սպառնացել է մորթել, սպանել իրենց։ Ինքը փորձել է միջամտել, հանդարտեցնել նրան։ Նա դաշույնները ավելի է մոտեցրել, հպել է մարմնի տարբեր հատվածներին և տվել է սպանության սպառնալիքներ։ Ինքն իրական է ընդունել սպառնալիքները, քանի որ Ա. Օհանյանը տվյալ պահին ունեցել է ռեալ հնարավորություն այդպիսիք իրականացնելու համար։ գ.թ. 58-59 Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2014թ. հունվարի 14-ի թիվ 15/14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Արսեն Բեյբութի Օհանյանը տառապել և տառապում է «Օրգանական զառանցական խանգարում» խրոնիկական հոգեկան հիվանդությամբ։ Այդ մասին են վկայում ինչպես կենսագրական տեղեկությունները, որ նախկինում սկսած 1993թ. փոխվել է վարքը, հայտնել է վերաբերման, հետապնդման, անհեթեթ բնույթի զառանցական մտքերը, երկու անգամ բուժվել է «Ստրես» կենտրոնում, այնուհետև 2012թ. ՀԲԿ Ավանի կլինիկայում, ինչպես նաև ներկա հետազոտության արդյունքները, որոնք թույլ տվեցին փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել լսողական ցնորքներ, վերաբերման զառանցական մտքեր, մտածողության պարալոգիզմ, հանգամայնություն, հիվանդագին ապրումներին բնորոշ վարքագիծ և հուզական ոլորտի անկայունություն, իր վիճակի նկատմամբ քննադատական ունակությունների բացակայություն, որոնք Արսեն Օհանյանի մոտ արտահայտվված են այն աստիճան, որ զրկում են նրան իր գործողությունների համար հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից, ինչպես իրավախախտումը կատարելու ժամանակահատվածում, այնպես էլ փորձաքննության կատարման պահին։ Ուստի Արսեն Օհանյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել անմեղսունակ։ Իր վիճակով փորձաքննվողը կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր տիպի հոգեբուժական հիվանդանոցի պայմաններում։»։ գ.թ. 137-139 ««Սթրես» կենտրոն» հոգեկան առողջության և վերականգնողական ինստիտուտի ղեկավար Ս. Սուքիասյանի թիվ 112/48 ամփոփագրով, համաձայն որի` Արսեն Բեյբութի Օհանյանը 1999թ.-ի ապրիլի 21-ից մինչև 1999թ. մայիսի 12-ը հաշվառված է եղել նշված կենտրոնում` «Աֆեկտիվ-զառանցական համախտանիշ» ախտորոշմամբ և ստացել է համապատասխան բուժում։ գ.թ. 94 ՀՀ Լոռու մարզի «Սպիտակի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության 25.11.2013թ. թիվ 075/2-379 գրությամբ, համաձայն որի` Արսեն Բեյբութի Օհանյանը Լոռու մարզային հոգենյարդային դիսպանսերում «Ցիկլոթիմիա» ախտորոշմամբ ստացել է ամբուլատոր բուժում, որի ընթացքում ստացել է հոգեմեդ և սեդատիվ դեղորայք։ 20.01.2011թ.-ից հաշվառված է եղել «Սպիտակի բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության պոլիկլինիկայի հոգեբուժական կաբինետում` նույն ախտորոշմամբ։ 13.02.2012թ. վիճակի սրացման հետևանքով ուղեգրվել է Նորքի հոգեբուժական կլինիկա, որտեղ 06.03.2012թ.-ից մինչև 30.03.2012թ. ստացել է համապատասխան բուժում։ Տառապում է «Օրգանական զառանցական /շիզոֆրենիա/ խանգարում անձի իջեցումով» հիվանդությամբ, ստանում է համապատասխան հոգեմեդ դեղորայքային բուժում։ գ.թ. 108 Այսպիսով, դատարանը հետազոտելով նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները` գտնում է, որ Արսեն Բեյբութի Օհանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրեսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելն ապացուցված է։ Նշված արարքը կատարելու պահին Արսեն Բեյբութի Օհանյանը գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, որը զրկել է նրան իր գործողությունների համար հաշիվ տալու և այդ գործողությունները ղեկավարելու հնարավորությունից։ Ներկայումս նույնպես Արսեն Բեյբութի Օհանյանն անմեղսունակության վիճակում է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ այն անձը, ով հանրության համար վտանգավոր արարք կատարելու պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, այսինքն՝ քրոնիկ հոգեկան հիվանդության, հոգեկան գործունեության ժամանակավոր խանգարման, տկարամտության կամ հոգեկան այլ հիվանդագին վիճակի հետևանքով չէր կարող գիտակցել իր գործողության (անգործության) վտանգավորությունը կամ ղեկավարել դա։ 2. Հանրության համար վտանգավոր արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ՝ 1) ով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածով նախատեսված արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում. (…) 2. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ նշանակվում են միայն այն դեպքերում, երբ հոգեկան խանգարումները կապված են այդ անձանց կողմից այլ էական վնաս պատճառելու հնարավորության կամ իր կամ այլ անձանց համար վտանգավորության հետ։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ են՝ 1) հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողությունը և հարկադիր բուժումը. 2) հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժումը. 3) հոգեբուժական հիվանդանոցի հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժումը։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում դատարանի որոշմամբ հարկադիր բուժում կարող է նշանակվել, եթե անձի հոգեկան խանգարման վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային ձևով։ 2. Հոգեբուժական հիվանդանոցի հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում դատարանի որոշմամբ հարկադիր բուժում կարող է նշանակվել այն անձի նկատմամբ, որը հոգեկան վիճակով վտանգավոր է իր և այլ անձանց համար և պահանջում է մշտական հսկողություն։»։ Նույն օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում անձի հոգեկան հիվանդությունը, նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ 2. Անձի առողջանալու կամ նրա հիվանդության բնույթի այնպիսի փոփոխության դեպքում, երբ վերանում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը, դատարանը բժշկական հաստատության եզրակացության հիման վրա որոշում է կայացնում դրանց կիրառումը դադարեցնելու մասին։ 3. Բժշկական հաստատության եզրակացության հիման վրա դատարանը կարող է որոշում կայացնել նաև բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի տեսակը փոխելու մասին։»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար։ 2. Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին գործերով վարույթի կարգը որոշվում է սույն օրենսգրքի ընդհանուր կանոններով և սույն գլխի հոդվածներով։»։ Նույն օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին։ (…)»։ Նկատի ունենալով, որ ապացուցված է Արսեն Բեյբութի Օհանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելը, հաշվի առնելով, որ նա վտանգ է ներկայացնում իր և շրջապատի համար, կարիք ունի հսկողության, խնամքի և հարկադիր բուժման ընդհանուր տիպի հոգեբուժական հիվանդանոցի պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Արսեն Բեյբութի Օհանյանին պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, նրա նկատմամբ պետք է կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` նրան տեղավորելով հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր տիպի հոգեբուժական հիվանդանոցի պայմաններում։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ, 462-464-րդ հոդվածներով՝ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարած Արսեն Բեյբութի Օհանյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, նրա նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` նրան տեղավորելով հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում։ Արսեն Բեյբութի Օհանյանի նկատմամբ ընտրված անվտանգության միջոց հոգեբուժական հիվանդանոցում տեղավորելը թողնել անփոփոխ` մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Որոշումը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | . |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-04-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 27-05-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 53, 46 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 53, 46 |