ԵԿԴ /0043/01/14
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

ՔՐԵԱԿԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

,,16,, մայիսի 2014թ. ք. Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`


Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ` Ժ. Մինասյանի

Մասնակցությամբ `

Մեղադրող Ա. Բարսեղյանի

Ամբաստանյալ` Ա. Հովհաննիսյանի

Հանրային պաշտպան Գ. Մադոյանի

2014թ. մայիսի 16-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի` ծնված 07.06.1995թ.,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
չամուսնացած, նախկինում չդատված, միջնակարգ
կրթությամբ, չի աշխատում, բնակվում է ք. Երևան,
Արմենակյան փ., «Մերի մաքրություն» հ/ձ-ում,
խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Ըստ նախաքննական մարմնի կողմից դատարան ներկայացրած նյութերի`
«Գործով մեղադրյալ Արման Անատոլիի Գիվարգիզովը երկու և ավելի երեխաների հավաքագրելու, շահագործման մեջ դնելու ու պահելու և նրանց կողմից Երևանի տարբեր փողոցներում մուրացկանությամբ վաստակած գումարները ստանալու և տնօրինելու դիտավորությամբ 2013թ. հունվարի կեսերին Մաշտոցի պողոտայում գտնվող ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է գործով տուժող, անչափահաս Արարատ Սևակի Կիրակոսյանի հետ, և տեղեկանալով, որ նա փախել է տանից, բնակության վայր չունի, հայրը վաղուց լքել է նրանց և մեկնել ՌԴ., օգտագործելով նշված առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ հետագայում նրա համար անձնագիր ու վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, իր հետ ՌԴ Ռոստով քաղաք տանելու, մեծահարուստ աղջկա հետ ամուսնացնելու և բարեկեցիկ կյանքով ապահովելու, ինչպես նաև ընտանիքից հեռացած նրա հորը գտնելու և նրանց հանդիպումը կազմակերպելու կեղծ խոստումներ տալով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար հավաքագրել է Արարատ Կիրակոսյանին և մինչև մարտի 19-ը դրել ու պահել է շահագործման մեջ, որի ընթացքում ստացել ու տնօրինել է Երևանի տարբեր փողոցներում վերջինիս կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընդհանուր՝ մոտ 250.000 ՀՀ դրամ գումարները։

Այնուհետև, 2013թ.-ի հունվարի 18-ին Արման Գիվարգիզովը նույն ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է գործով տուժող, անչափահաս, «թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նշանակալի խանգարումներով» ախտորոշմամբ սակավամտությամբ և իր գործողությունների նշանակությունը հասկանալու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից զրկված Վռամ Վահանի Ղազարյանի հետ և տեղեկանալով, որ նա զբաղվում է մուրացկանությամբ, օգտագործելով ինչպես հիվանդության, այնպես էլ ծնողական հսկողությունից դուրս մնալու առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ՝ նրա համար անձնագիր ու վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, բջջային հեռախոս գնելու, դերասան դարձնելու և այլ կեղծ խոստումներ տալով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար նույն օրը հավաքագրել է Վռամ Ղազարյանին, 2013թ. հունվարի 19-ին ու 20-ին դրել և պահել է շահագործման մեջ, որի ընթացքում ստացել ու տնօրինել է Երևանի տարբեր փողոցներում նրա կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընղհանուր՝ շուրջ 7.400 ՀՀ դրամ գումարները։
Դրանից հետո՝ 2013թ. հունվարի վերջերին, գործով դեռևս չպարզված օրը, Արման Գիվարգիզովը Երևան քաղաքի Թումանյան և Նալբանդյան փողոցների խաչմերուկում տեսել է մուրացկանությամբ զբաղվող, սույն գործով տուժող, տասնութ տարին չլրացած Միսակ Համլետի Բասեյանին, ծանոթացել է նրա հետ և տեղեկանալով, որ նա հանդիսանում է «Թիվ 1 հատուկ կրթահամալիրի» սան, օգտագործելով ծնողական հսկողությունից դուրս մնալու առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ՝ իբրև հետագայում ամսական 250.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձով իրեն թիկնապահ աշխատանքի ընդունելու, նրա համար անձնագիր և վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, իր հետ ՌԴ Ռոստով քաղաք տանելու և բարեկեցիկ կյանքով ապահովելու կեղծ խոստումներով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար հավաքագրել է Միսակ Բասեյանին և շուրջ 5 օր դրել ու պահել է շահագործման մեջ՝ ստանալով և տնօրինելով Երևանի տարբեր փողոցներում Միսակ Բասեյանի կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընդհանուր՝ շուրջ 25.000 ՀՀ դրամ գումարները։
Բացի դրանից, Արման Գիվարգիզովը 2013թ. հունվարի վերջերին, գործով դեռևս չպարզված օրը, իր կողմից շահագործման վիճակում գտնվող Արարատ Կիրակոսյանին, Միսակ Բասեյանին և իրենց հետ նույն հարկի տակ բնակվող անչափահաս Ալբերտ Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ պատրաստվում է զբաղվել օգտագործված եվրոպական հագուստի առևտրով, որի համար իրեն անհրաժեշտ է 50.000 ՀՀ դրամ և հարցրել Արարատ Կիրակոսյանին ու Միսակ Բասեյանին՝ կարող են արդյոք 1-2 օրում մուրացկանությամբ հավաքել այդքան գումար։ Ստանալով բացասական պատասխան, Արման Գիվարգիզովը հայտնել է, որ այդ դեպքում նշված 50.000 ՀՀ դրամ գումարը հայթայթելու համար պետք է կատարեն գողություն ու միաժամանակ հարցրել, ով, ինչ տարբերակ կարող է առաջարկել, թե որտեղից կատարեն գողությունը։ Սույն գործով մեղադրյալ Ալբերտ Հովհաննիսյանը Արման Գիվարգիզովի՝ գողություն կատարելու վերաբերյալ հորդորներին ի պատասխան հայտնել է, որ իր նախկին աշխատանքի վայրում՝ Երևանի Նոր Արեշի 46-րդ փող. 76 հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետում կայանում են տաքսի ավտոմեքենաներ, որոնց վրայից գիշերվա ընթացքում ապամոնտաժելու եղանակով հնարավոր է գողանալ գազի գլանանոթ։ Տեղեկանալով այդ մասին, Արման Գիվարգիզովը, գողություն կատարելու դիտավորությունն իրականացնելու, գողոնն իրացնելու նպատակով, խաբեությամբ և շահագրգռելու եղանակով, հանցագործության կատարմանը ներգրավել է անչափահասներ՝ իր կողմից շահագործման վիճակում գտնվող Միսակ Բասեյանին և Արարատ Կիրակոսյանին, ինչպես նաև ծնողական հսկողությունից դուրս մնացած Ալբերտ Հովհաննիսյանին, որոնց միջև կատարել է դերաբաշխում, այն է՝ հանձնարարել է անչափահասներ Միսակ Բասեյանին և Ալբերտ Հովհաննիսյանին կատարել գազի գլանանոթի գողությունը՝ այն իրացնելու պարտավորությունը թողնելով իր և Արարատ Կիրակոսյանի վրա։ Նույն Գիշերը Միսակ Բասեյանը և Ալբերտ Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնությամբ, Արման Գիվարգիզովի կազմակերպմամբ, գնացել են Երևանի Նոր Արեշի 46-րդ փողոցի 76 հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետ, դարպասի ապակին կոտրելու եղանակով բացել են այն, ապօրինի մուտք են գործել ներս, որտեղ կայանված «Գոլդդուեյ» ՍՊԸ-ին պատկանող` «Շկոդա» մակնիշի` Տ7181 համարանիշի ավտոմեքենայից գաղտնի հափշտակել են գազի գլանանոթը` «Գոլդուեյ» ՍՊԸ-ին պատճառելով զգալի չափերով` 120.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Հաջորդ օրը Արման Գիվարգիզոն ու Արարատ Կիրակոսյանը փորձել են վաճառել գողացված գազի գլանանոթը, սակայն չեն կարողացել, իսկ մի քանի օր անց այն 30.000 ՀՀ դրամով գործով չպարզված անձին է վաճառել Ալբերտ Հովհաննիսյանը»։

09.04.2013թ. որոշում է կայացվել Ալբերտ Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց ընտրվել է հսկողության հանձնելը։

26.07.2013թ.-ին որոշում է կայացվել Ալբերտ Հովհաննիսյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել։

01.04.2014թ. ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի /ծնված` 07.06.1995թ-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, բնակվել է ք.Երևան, Արմենակյան փողոց, «Մերի-Մաքրություն» Հ/Ձ-ում/ մասով քրեական գործի վարույթն անջատելու մասին, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, որի կատարումը հանձնարարվել ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքին՝ նրան հայտնաբերելու դեպքում դատարան ներկայացնելու հանձնարարությամբ։ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ։

Թիվ 69103413, ԵԿԴ/0067/01/13 քրեական գործից անջատվել է Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի մասը և այն կասեցվել է` մինչև նրան հայտնաբերելը։

26.04.2014թ. ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի կողմից, ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավաության դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի՝ 25.04.2014թ.-ին հայտնաբերվել ու Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման է ենթարկվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հետախուզվող Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանը, ով 26.04.2014թ.-ին ներկայացվել է դատարան։



16.05.2014 թվականին կայացած հերթական դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի պաշտպան Գուրգեն Մադոյանը դատարանին է ներկայացրել դիմում` միջնորդելով իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառել 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի որոշումը` խնդրելով կարճել քրեական գործի վարույթը և դադարեցնել իրենց նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը։

Դատարանը, քննության առնելով ներկայացված դիմումները, հանգում է հետևության, որ դրանք հիմնավոր են և ենթակա բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.

Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ»։

Համաձայն նույն հոդվածի 5-րդ մասի` «Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը», իսկ համաձայն նշված հոդվածի 6-րդ մասի` «Սույն հոդվածի 1-ին մասի … և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթը կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը … ։»։

Համաձայն 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի որոշման 5-րդ կետի` պետք է «Քրեական հետապնդում չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը, որոնցով`

3/ «անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան հինգ տարի ժամկետով ազատազրկում»։

Նույն որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` համաներում տարածվում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր հանցագործությունը կատարել են մինչև 18 տարին լրանալը։

Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանը մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատրման մեջ, որով նախատեսված է պատիժ` ազատազրկում առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, և վերջինս հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում, այսինքն, մինչև իր 18 տարին լրանալը։

Միաժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում նշված ամբաստանյալի մասով բացակայում է «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 03.10.2013թ. որոշման 8-րդ կետի 4-6 ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված սահմանափակումները, իսկ վերագրվող հանցագործությունը նա կատարել է 2013թ. հունվար ամսին։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի կողմից ներկայացված դիմումը բխում է վերոհիշյալ օրենսդրական ակտերի բովանդակությունից, ենթակա է բավարարման` ուստի Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քր. օր-ի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը` դադարեցման։

Դատարանը, անդրադառնալով Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, հանգում է այն հետևության, որ այն պետք է վերացնել։

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, նույն հոդվածի 5-րդ, 6-րդ մասերով, 102-րդ, 313-րդ հոդվածներով և 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի որոշմամբ, դատարանը`

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 03.10.2013թ.-ին ընդունված «ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 5-րդ կետի 3-րդ ենթակետի հիմքով` Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել։

Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն