Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0031/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
1.15
Պատասխանող
Արամ Հովհաննիսյան Գեղամի
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 118
Հոդված 137 Մաս 1
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-04-07 | 15:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-03-26 | 10:00 | 4 | Կայացել է |
*
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0031/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 12-03-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0031/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13805213 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ Արամ Հովհաննիսյանի մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա անհիմն վիճաբանել է իր մոր` մոր Լենա Աբրահամյանի հետ, որի ընթացքում Լ. Աբրահամյանին գցել է հատակին, դիտավորությամբ հարվածել մարմնի տարբեր մասերին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Գեղամի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.15 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 12-03-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-03-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 13-03-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-03-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-03-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած անձ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Թամարա |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լենա |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ
| Ամսաթիվ | 07-04-2014 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՕՐԵՆՔՈՎ ԱՐԳԵԼՎԱԾ ԱՐԱՐՔ ԿԱՏԱՐԱԾ ԱՆՁԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԲՇԺԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան, մասնակցությամբ` դատախազ` Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ գլխավոր դատախազության պատիժների և հարկադրանքի միջոցների կիրառման օրինականության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող վարչության պետի տեղակալ Հ. Մելքոնյանի, պաշտպան Թ. Բաղդասարյանի, օրինական ներկայացուցիչ` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» հոգեբուժական կենտրոնի աշխատակից Գ. Հակոբյանի, տուժող Լ. Աբրահամյանի, 2014թ. ապրիլի 07-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարած Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի /ծնված 1958թ. ապրիլի 20-ին, Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 5ա շենքի թիվ 273 բնակարանում/ նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ 13805213 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. սեպտեմբերի 20-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։ 2013թ. նոյեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին և հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ Նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Արամ Հովհաննիսյանը 25.07.1992թ.-ից հաշվառման մեջ է գտնվել ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում «Պարանոիդ փսիխոտիկ վիճակ, հասարակ» ախտորոշմամբ և ստացել է ստացիոնար բուժում։ 2013թ. նոյեմբերի 29-ին Ա. Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակվել է համալիր դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական ստացիոնար /հիվանդանոցային/ փորձաքննություն, որի թիվ 7 եզրակացության համաձայն` «Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանը տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» հոգեկան հիվանդությամբ։ Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները։ Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է ցնորազառանցական ապրումների ազդեցության տակ, որը զրկել է նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից։ Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։ Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ։ Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, վտանգ է ներկայացնում իր և շրջապատի համար, կարիք ունի հսկողության, խնամքի և հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում։»։ 2014թ. փետրվարի 18-ին որոշում է կայացվել Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ հարուցելու մասին։ 2014թ. փետրվարի 18-ին որոշում է կայացվել անմեղսունակ ճանաչված Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց հոգեբուժական հաստատությունում` ՀՀ ԱՆ Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն «Նուբարաշենի» հոգեբուժական կլինիկայի հարկադրական բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում տեղավորելու մասին։ Նրա նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը նույն օրը վերացվել է։ 2014թ. մարտի 10-ին քրեական գործն ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Գործի դատական քննությամբ պարզվեց հետևյալը. 2013թ. սեպտեմբերի 02-ին, ժամը 20.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց 5ա շենքի թիվ 273 բնակարանում, Արամ Հովհաննիսյանը անհիմն վիճաբանել է իր մոր` Լենա Աբրահամյանի հետ, որի ընթացքում Լ. Աբրահամյանին գցել է հատակին, դիտավորությամբ հարվածել մարմնի տարբեր մասերին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք` աջ բազկի, ձախ նախաբազկի, ձախ նախաբազուկ-դաստակային հոդի շրջանների արյունազեղումների ձևով։ Բացի այդ, երկու մեծ դանակները դնելով Լ. Աբրահամյանի պարանոցին` սպառնացել է սպանել նրան, այն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել։ Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի կատարած արարքները հիմնավորվում են քրեական գործի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Տուժող, անմեղսունակ ճանաչված Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի մայր Լենա Ավետիսի Աբրահամյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 02-ին, ժամը 20։00-ի սահմաններում, հոգեկան հիվանդությամբ երկար ժամանակ տառապող իր որդի Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանը հերթական նոպաների ժամանակ, տանը` Երևան քաղաքի Վարդանանց 5ա շենքի թիվ 273 բնակարանում, անհիմն վեճի է բռնվել իր հետ, իրեն հրել գցել է հատակին, հարձակվել, հարվածել և վնասել է իրեն։ Դրանից հետո վերցրել է երկու մեծ դանակները, դրել է պարանոցին ու սպառնացել, որ կսպանի։ Ինքը որդու արարքից վախեցել է։ Դրանից հետո Ա. Հովհաննիսյանը սթափվել է, հետ է քաշվել, դուրս է եկել բնակարանից ու հեռացել։ Կատարվածի մասին հաջորդ օրը ինքը պատմել է հարևաններին։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 22-23, 63/ Վկա Իրինա Նիկոլայի Նիկոլաևայի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է տուժող Լ. Աբրահամյանի հարևանությամբ` Երևան քաղաքի Վարդանանց 5ա շենքի թիվ 274 բնակարանում։ 2013թ. սեպտեմբերի 02-ին, ժամը 20։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է իր բնակարանում` աղմուկ է լսել և հասկացել, որ տուժող Լ. Աբրահամյանի հոգեկան հիվանդությամբ տառապող որդու` Արամ Հովհաննիսյանի մոտ կրկին նոպաներ են սկսվել։ Հաջորդ օրը առավոտյան Լ. Աբրահամյանից տեղեկացել է, որ վերջինիս որդին նրան գցել է հատակին, հարվածել է, դանակները դրել է պարանոցին և սպառնացել, որ կսպանի։ /գ.թ. 28-29/ Վկա Ժանետա Ժորայի Երկնափեշյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է տուժող Լ. Աբրահամյանի հարևանությամբ` Երևան քաղաքի Վարդանանց 5ա շենքի թիվ 265 բնակարանում։ 2013թ. սեպտեմբերի 02-ին, ժամը 20։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է իր բնակարանում` աղմուկ է լսել և հասկացել է, որ տուժող Լ. Աբրահամյանի հոգեկան հիվանդությամբ տառապող որդու` Արամ Հովհաննիսյանի մոտ կրկին նոպաներ են սկսվել։ Հաջորդ օրը առավոտյան Լ. Աբրահամյանից տեղեկացել է, որ վերջինիս որդին նրան գցել է հատակին, հարվածել է, դանակները դրել է պարանոցին և սպառնացել, որ կսպանի։ /գ.թ. 30-31/ Վկա Արայիկ Ժորայի Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է տուժող Լ. Աբրահամյանի հարևանությամբ` Երևան քաղաքի Վարդանանց 5ա շենքի թիվ 272 բնակարանում։ 2013թ. սեպտեմբերի 03-ի առավոտյան իր բնակարան է եկել Լ. Աբրահամյանը և պատմել, որ նախորդ օրը, ժամը 20։00-ի սահմաններում, հոգեկան հիվանդությամբ տառապող որդու` Արամ Հովհաննիսյանի մոտ կրկին նոպաներ են սկսվել։ Տեղեկացել է, որ որդին նրան գցել է հատակին, հարվածել է, դանակները դրել է պարանոցին և սպառնացել, որ կսպանի։ Լ. Աբրահամյանի խնդրանքով ինքը զանգահարել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և հայտնել կատարվածի մասին։ /գ.թ. 37-38/ Դատաբժշկական փորձաքննության 05.09.2013թ. թիվ 2929 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Լ. Աբրահամյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջ բազկի ձախ նախաբազկի, ձախ նախաբազուկ-դաստակային հոդի շրջանների արյունազեղումների ձևով, պատճառվել են բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։»։ /գ.թ. 13-14/ Համալիր ստացիոնար դատահոգեբուժական-դատահոգեբանական փորձաքննության 13.02.2014թ. թիվ 7 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանը տառապել և տառապում է «Շիզոֆրենիա պարանոիդ ձև» հոգեկան հիվանդությամբ։ Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները։ Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է ցնորազառանցական ապրումների ազդեցության տակ, որը զրկել է նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից։ Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։ Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ։ Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, վտանգ է ներկայացնում իր և շրջապատի համար, կարիք ունի հսկողության, խնամքի և հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում։»։ /գ.թ. 121-125/ Այսպիսով, դատարանը հետազոտելով նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները` գտնում է, որ Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրեսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելն ապացուցված է։ Նշված արարքները կատարելու պահին Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանը գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, որը զրկել է նրան իր գործողությունների համար հաշիվ տալու և այդ գործողությունները ղեկավարելու հնարավորությունից։ Ներկայումս նույնպես Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանն անմեղսունակության վիճակում է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ այն անձը, ով հանրության համար վտանգավոր արարք կատարելու պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, այսինքն՝ քրոնիկ հոգեկան հիվանդության, հոգեկան գործունեության ժամանակավոր խանգարման, տկարամտության կամ հոգեկան այլ հիվանդագին վիճակի հետևանքով չէր կարող գիտակցել իր գործողության (անգործության) վտանգավորությունը կամ ղեկավարել դա։ 2. Հանրության համար վտանգավոր արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ՝ 1) ով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածով նախատեսված արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում. (…) 2. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ նշանակվում են միայն այն դեպքերում, երբ հոգեկան խանգարումները կապված են այդ անձանց կողմից այլ էական վնաս պատճառելու հնարավորության կամ իր կամ այլ անձանց համար վտանգավորության հետ։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ են՝ 1) հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողությունը և հարկադիր բուժումը. 2) հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժումը. 3) հոգեբուժական հիվանդանոցի հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժումը։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում դատարանի որոշմամբ հարկադիր բուժում կարող է նշանակվել, եթե անձի հոգեկան խանգարման վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային ձևով։ 2. Հոգեբուժական հիվանդանոցի հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում դատարանի որոշմամբ հարկադիր բուժում կարող է նշանակվել այն անձի նկատմամբ, որը հոգեկան վիճակով վտանգավոր է իր և այլ անձանց համար և պահանջում է մշտական հսկողություն։»։ Նույն օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում անձի հոգեկան հիվանդությունը, նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ 2. Անձի առողջանալու կամ նրա հիվանդության բնույթի այնպիսի փոփոխության դեպքում, երբ վերանում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը, դատարանը բժշկական հաստատության եզրակացության հիման վրա որոշում է կայացնում դրանց կիրառումը դադարեցնելու մասին։ 3. Բժշկական հաստատության եզրակացության հիման վրա դատարանը կարող է որոշում կայացնել նաև բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի տեսակը փոխելու մասին։»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար։ 2. Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին գործերով վարույթի կարգը որոշվում է սույն օրենսգրքի ընդհանուր կանոններով և սույն գլխի հոդվածներով։»։ Նույն օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին։ (…)»։ Նկատի ունենալով, որ ապացուցված է Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի կողմից քրեական օրենքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներն անմեղսունակության վիճակում կատարելը, հաշվի առնելով, որ նա վտանգ է ներկայացնում իր և շրջապատի համար, կարիք ունի հսկողության, խնամքի և հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանին պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ու նրա նկատմամբ պետք է կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` նրան տեղավորելով հոգեբուժական կազմակերպությունների հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ, 462-464-րդ հոդվածներով՝ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական օրենքով չթույլատրված արարքներն անմեղսունակության վիճակում կատարած Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ու նրա նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` նրան տեղավորելով հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում։ Արամ Գեղամի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված անվտանգության միջոց հոգեբուժական հիվանդանոցում տեղավորելը թողնել անփոփոխ` մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Որոշումը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | * |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-04-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 12-05-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 157, 73 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 157, 73 |