Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0030/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
2.1
Պատասխանող
Սևակ Սարգսյան
Սևակ Սարգսյան Արամայիսի
Սևակ Սարգսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Մհեր Արղամանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Մհեր Արղամանյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-07-16 | 12:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-05-22 | 16:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-05-16 | 10:30 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-05-07 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-04-25 | 12:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-04-14 | 16:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-04-07 | 10:30 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-03-28 | 10:00 | 4 | Կայացել է |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0030/01/14
16 հուլիսի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մայիսի 21-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2012թ. նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնում Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի հաղորդման հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12135612 քրեական գործը:
2013թ. մայիսի 13-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2013թ. մայիսի 24-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալներ Սևակ Սարգսյանին և Նորիկ Սարգսյանին հայտնաբերելը։
2013թ. հուլիսի 01-ին ՌԴ-ում, Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։
2013թ. հուլիսի 16-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին և նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
2013թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ գործն անջատվել է, որին շնորհվել է թիվ 12135612/1 հերթական համարը։
2014թ. հունվարի 31-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։
2014թ. փետրվարի 07-ին Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։
2014թ. փետրվարի 20-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին։
2014թ. մարտի 01-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին։
Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994թ. ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Ք. Ղազարյանի առևանգումը, այն է`
նախապես պլանավորելով Ք. Ղազարյանի առևանգումը` 2012թ. նոյեմբերի 1-ին` ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, մի քանի անգամ իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Ք. Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ. Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։
Նույն օրը` ժամը 15։15-ի սահմաններում, Սևակ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների` Նարեկ և Նորիկ Սարգսյանների հետ, վերջինիս տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով Վազ 21140 մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ ինքն իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Ք. Ղազարյանի հետ հանդիպման։
Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Ք. Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին, և Ն. Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրեն է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ.Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Ք. Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Քիչ անց օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը՝ Սևակ Սարգսյանը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Ն. Սարգսյանը, հաղթահարելով Ք. Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Ք. Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Ք. Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից՝ այդ կերպ բացահայտ առևանգել Ք. Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 7 /յոթ/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ Է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. մայիսի 21-ից։
Խափանման միջոց ստորագրությունը չհեռանալու մասին փոփոխվել է, խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանը կալանավորվել է դատական նիստի դահլիճում։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ամբաստանյալը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նշանակել է անարդարացի պատիժ, որը չի բխում պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, այն ակնհայտ խիստ է, չի համապատասխանում ամբաստանյալի անձին, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին և պատժի նպատակներին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, իր նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը քննելիս բավարար չափով ստուգման և բազմակողմանի գնահատման չի ենթարկել իր կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները:
Բացի այդ, պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը քննության առարկա չի դարձրել և չի հիմնավորել, թե ինչու իր նկատմամբ չի նշանակել առավել մեղմ պատժատեսակ և չի պատճառաբանել, թե ինչու տվյալ դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող ապահովել պատժի նպատակը և իր նկատմամբ նշանակել է սույն հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում:
Տվյալ հանցագործության կազմակերպիչ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանն իրեն դատապարտել է ազատազրկման: Դատական ակտ կայացնելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքները, որ ինքը բնութագրվում է դրականորեն, ունի մշտական բնակության վայր, խնամքին են երեք երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, նախկինում արատավորված չի եղել, նախաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, օժանդակել հանցագործության բացահայտմանը, ընդունել է մեղքը, զղջացել, ինքը գտնվել է ՌԴ-ում, երբ իր նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, այսինքն` տեղյակ չի եղել հետախուզման մասին:
Ինչ վերաբերում է այն փաստին, որ ինքը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունք տալ, դա եղել է միայն իրավական գիտելիքներին չտիրապետելու արդյունք: Ինքն ընդունում է մեղքը, չի ցանկացել առևանգել տուժողին, այլ մտածել է, որ դա շոու է լինելու, սակայն ստացվել է հակառակը, ինչի համար անկեղծորեն զղջում է:
Ինքն ընտանիքի միակ կերակրողն է, դատավճիռ կայացնելուց հետո ընտանիքը հայտնվել է ծանր կացության մեջ, գտնվում է ծանր սոցիալական վիճակում, երեխաները մնացել են կիսաքաղց, վատառողջ են, կինը միայնակ է, չի աշխատում ու չի կարողանում հոգալ ընտանիքի հոգսերը:
Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալը միջնորդել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. թիվ ԵԿԴ/0030/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և այն փոփոխել` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 13/տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել մեղադրող Ա.Ափիյանը` հայտնելով, որ թեև ընդհանուր իրավասության դատարանում միջնորդել է ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել պատիժ ազատազրկման ձևով, սակայն նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի ընտանիքը գտնվում է ծայրահեղ ծանր սոցիալական վիճակում, Ս.Սարգսյանը հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, ուստի նման պայմաններում Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կապակցությամբ առարկություններ չունի:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրանց վերաբերյալ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, որի պայմաններում հնարավոր է սոցիալական արդարության վերականգնումը:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու, դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ, գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են.
1/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը:
2/ Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերվում են ինչպես հանցագործության, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում է միաժամանակ և հանցագորոծությունը, և հանցավորի անձնավորությունը:
Այդ իսկ պատճառով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերվում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը իր 12.06.2007 թվականի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է <<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է դատարանը հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու>>:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերլուծությունից հետևում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ պատժատեսակի ու պատժաչափի հարցը քննելիս թեև նշել է, որ հաշվի է առնում ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. հոկտեմբերի 05-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 22-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2010թ. ապրիլի 21-ին) առկայությունը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որը դրսևորվել է հետևյալում` տուժողին բացահայտ առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն անձամբ, առանց որևէ մեկի միջամտության, փողոցում գրկելով տուժողին` միայնակ տեղափոխել և մտցրել է ավտոմեքենան, այնուհետև անձամբ վարելով ավտոմեքենան` հաղթահարել է առաջացած խոչընդոտները և կտրուկ հեռացել, սակայն վերլուծության և պատշաճ գնահատության չի ենթարկել իր իսկ կողմից մատնանշված հանգամանքները, ինչպես նաև քննության առարկա չի դարձրել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցը, ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, ինչը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից և չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատժաչափի, պատժատեսակի և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս հաշվի է առնում նրա կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները:
Վերաքննիչ դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի անձը բնութագրող հատկանիշ հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է:
Որպես ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունում է մեղքը և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ նույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 29.11.2013թ. որոշմամբ կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել:
Վերաքննիչ դատաքննության ընթացքում մեղադրողը չառարկեց ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն:
Տուժող Ք.Ղազարյանն ընդհանուր իրավասության դատարանին ուղղված իր դիմումով հայտնել է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ բողոք չունի, խնդրել է իրեն չանհանգստացնել, քանի որ բացակայելու է ՀՀ-ից:
Վերաքննիչ դատարանը նման պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Ս.Սարգսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, ուստի ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, պետք է բավարարել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. դատավճիռը` Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, փոփոխել պատժի մասով:
Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված վերջնական պատիժը` 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 13/տասներեք/ օր ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Փորձաշրջանի ընթացքում ամբաստանյալի վարքագծի հսկողությունն իրականացվելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման հսկողության վարչության նրա բնակության վայրի բաժանմունքի կողմից:
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0030/01/14
16 հուլիսի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մայիսի 21-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2012թ. նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնում Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի հաղորդման հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12135612 քրեական գործը:
2013թ. մայիսի 13-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2013թ. մայիսի 24-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալներ Սևակ Սարգսյանին և Նորիկ Սարգսյանին հայտնաբերելը։
2013թ. հուլիսի 01-ին ՌԴ-ում, Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։
2013թ. հուլիսի 16-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին և նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
2013թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ գործն անջատվել է, որին շնորհվել է թիվ 12135612/1 հերթական համարը։
2014թ. հունվարի 31-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։
2014թ. փետրվարի 07-ին Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։
2014թ. փետրվարի 20-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին։
2014թ. մարտի 01-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին։
Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994թ. ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Ք. Ղազարյանի առևանգումը, այն է`
նախապես պլանավորելով Ք. Ղազարյանի առևանգումը` 2012թ. նոյեմբերի 1-ին` ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, մի քանի անգամ իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Ք. Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ. Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։
Նույն օրը` ժամը 15։15-ի սահմաններում, Սևակ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների` Նարեկ և Նորիկ Սարգսյանների հետ, վերջինիս տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով Վազ 21140 մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ ինքն իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Ք. Ղազարյանի հետ հանդիպման։
Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Ք. Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին, և Ն. Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրեն է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ.Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Ք. Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Քիչ անց օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը՝ Սևակ Սարգսյանը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Ն. Սարգսյանը, հաղթահարելով Ք. Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Ք. Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Ք. Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից՝ այդ կերպ բացահայտ առևանգել Ք. Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 7 /յոթ/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ Է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. մայիսի 21-ից։
Խափանման միջոց ստորագրությունը չհեռանալու մասին փոփոխվել է, խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանը կալանավորվել է դատական նիստի դահլիճում։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ամբաստանյալը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նշանակել է անարդարացի պատիժ, որը չի բխում պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, այն ակնհայտ խիստ է, չի համապատասխանում ամբաստանյալի անձին, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին և պատժի նպատակներին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, իր նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը քննելիս բավարար չափով ստուգման և բազմակողմանի գնահատման չի ենթարկել իր կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները:
Բացի այդ, պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը քննության առարկա չի դարձրել և չի հիմնավորել, թե ինչու իր նկատմամբ չի նշանակել առավել մեղմ պատժատեսակ և չի պատճառաբանել, թե ինչու տվյալ դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող ապահովել պատժի նպատակը և իր նկատմամբ նշանակել է սույն հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում:
Տվյալ հանցագործության կազմակերպիչ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանն իրեն դատապարտել է ազատազրկման: Դատական ակտ կայացնելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքները, որ ինքը բնութագրվում է դրականորեն, ունի մշտական բնակության վայր, խնամքին են երեք երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, նախկինում արատավորված չի եղել, նախաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, օժանդակել հանցագործության բացահայտմանը, ընդունել է մեղքը, զղջացել, ինքը գտնվել է ՌԴ-ում, երբ իր նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, այսինքն` տեղյակ չի եղել հետախուզման մասին:
Ինչ վերաբերում է այն փաստին, որ ինքը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունք տալ, դա եղել է միայն իրավական գիտելիքներին չտիրապետելու արդյունք: Ինքն ընդունում է մեղքը, չի ցանկացել առևանգել տուժողին, այլ մտածել է, որ դա շոու է լինելու, սակայն ստացվել է հակառակը, ինչի համար անկեղծորեն զղջում է:
Ինքն ընտանիքի միակ կերակրողն է, դատավճիռ կայացնելուց հետո ընտանիքը հայտնվել է ծանր կացության մեջ, գտնվում է ծանր սոցիալական վիճակում, երեխաները մնացել են կիսաքաղց, վատառողջ են, կինը միայնակ է, չի աշխատում ու չի կարողանում հոգալ ընտանիքի հոգսերը:
Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալը միջնորդել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. թիվ ԵԿԴ/0030/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և այն փոփոխել` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 13/տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել մեղադրող Ա.Ափիյանը` հայտնելով, որ թեև ընդհանուր իրավասության դատարանում միջնորդել է ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել պատիժ ազատազրկման ձևով, սակայն նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի ընտանիքը գտնվում է ծայրահեղ ծանր սոցիալական վիճակում, Ս.Սարգսյանը հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, ուստի նման պայմաններում Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կապակցությամբ առարկություններ չունի:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրանց վերաբերյալ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, որի պայմաններում հնարավոր է սոցիալական արդարության վերականգնումը:
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու, դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ, գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են.
1/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը:
2/ Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերվում են ինչպես հանցագործության, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում է միաժամանակ և հանցագորոծությունը, և հանցավորի անձնավորությունը:
Այդ իսկ պատճառով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերվում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը իր 12.06.2007 թվականի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է <<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է դատարանը հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու>>:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերլուծությունից հետևում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ պատժատեսակի ու պատժաչափի հարցը քննելիս թեև նշել է, որ հաշվի է առնում ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. հոկտեմբերի 05-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 22-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2010թ. ապրիլի 21-ին) առկայությունը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որը դրսևորվել է հետևյալում` տուժողին բացահայտ առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն անձամբ, առանց որևէ մեկի միջամտության, փողոցում գրկելով տուժողին` միայնակ տեղափոխել և մտցրել է ավտոմեքենան, այնուհետև անձամբ վարելով ավտոմեքենան` հաղթահարել է առաջացած խոչընդոտները և կտրուկ հեռացել, սակայն վերլուծության և պատշաճ գնահատության չի ենթարկել իր իսկ կողմից մատնանշված հանգամանքները, ինչպես նաև քննության առարկա չի դարձրել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցը, ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, ինչը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից և չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատժաչափի, պատժատեսակի և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս հաշվի է առնում նրա կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները:
Վերաքննիչ դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի անձը բնութագրող հատկանիշ հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է:
Որպես ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունում է մեղքը և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ նույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 29.11.2013թ. որոշմամբ կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել:
Վերաքննիչ դատաքննության ընթացքում մեղադրողը չառարկեց ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն:
Տուժող Ք.Ղազարյանն ընդհանուր իրավասության դատարանին ուղղված իր դիմումով հայտնել է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ բողոք չունի, խնդրել է իրեն չանհանգստացնել, քանի որ բացակայելու է ՀՀ-ից:
Վերաքննիչ դատարանը նման պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Ս.Սարգսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, ուստի ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, պետք է բավարարել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. դատավճիռը` Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, փոփոխել պատժի մասով:
Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված վերջնական պատիժը` 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 13/տասներեք/ օր ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Փորձաշրջանի ընթացքում ամբաստանյալի վարքագծի հսկողությունն իրականացվելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման հսկողության վարչության նրա բնակության վայրի բաժանմունքի կողմից:
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21 մայիսի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0030/01/14
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մեղադրող`
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Ա. Ափիյանի,
պաշտպան Ա. Եսայանի,
տուժող Ք. Ղազարյան,
դատարանում, դռնփակ դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի`
ծնված 13.02.1981թ. Արարատի մարզի Մրգավետ գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Արարատի մարզի Մրգավետ գյուղի Գ. Նժդեհի փողոցի թիվ 15 տանը, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 13.05.2013թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ 2013թ. հուլիսի 01-ին Ռուսաստանի Դաշնությունում (այսուհետ` ՌԴ), Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։ 2014թ. հունվարի 31-ին, ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։ 07.02.2014թ. Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի 20.02.2014թ. որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ Ս. Սարգսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, անազատության մեջ է գտնվել յոթ ամիս տասնյոթ օր։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 12135612 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. նոյեմբերի 10-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով և ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։
2013թ. մայիսի 13-ին ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը հայտարարվել է նրա հետախուզումը։
2013թ. մայիսի 24-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալներ Սևակ Սարգսյանին և Նորիկ Սարգսյանին հայտնաբերելը։
2013թ. հուլիսի 01-ին ՌԴ-ում, Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։
2013թ. հուլիսի 16-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին և նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
2013թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ գործն անջատվել է, որին շնորհվել է թիվ 12135612/1 հերթական համարը։
2014թ. հունվարի 31-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։
2014թ. փետրվարի 07-ին Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։
2014թ. փետրվարի 20-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2014թ. մարտի 01-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին։
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար` «որ նա Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994թ. ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայ¬նության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Ք. Ղազարյանի առևանգումը, այն է`
Նախապես պլանավորելով Ք. Ղազարյանի առևանգումը` 2012թ. նոյեմբերի 1-ին ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում մի քանի անգամ իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Ք. Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ. Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։
Նույն օրը ժամը 15։15-ի սահմաններում Սևակ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների` Նարեկ և Նորիկ Սարգյանների հետ, վերջինիս տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով Վազ 21140 մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ ինքը իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Ք. Ղազարյանի հետ հանդիպման։
Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Ք. Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին, և Ն. Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրեն է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ.Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Ք. Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Քիչ անց օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը՝ Սևակ Սարգսյանը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Ն. Սարգսյանը, հաղթահարելով Ք. Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Ք. Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Ք. Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից՝ այդ կերպ բացահայտ առևանգել Ք. Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։»։
2014թ. մարտի 10-ին թիվ 12135612 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և 2014թ. մարտի 11-ին ընդունվել է վարույթ։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի ազգական, ՌԴ-ում բնակվող, այժմ դատապարտյալ Նորիկ Սարգսյանը 2012թ. հոկտեմբերի 06-ին գալով Հայաստան` ծանոթացել է տուժող Քրիստինե Ղազարյանի հետ և նրա ծնողների գիտությամբ, ամուսնանալու նպատակով պարբերաբար հանդիպել է նրան։ Այնուհետև Ն. Սարգսյանն ամուսնության առաջարկ է արել Ք. Ղազարյանին, որին ի պատասխան վերջինս խնդրել է սպասել։
Նորիկ Սարգսյանը որոշել է ամուսնանալու նպատակով առևանգել Ք. Ղազարյանին և այդ մասին հայտնել է ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանին։ Վերջինս համաձայնության է եկել Նորիկ Սարգսյանի հետ` Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, Սևակ Սարգսյանն իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Քրիստինե Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով առաջարկել է հանդիպել։ Ք. Ղազարյանը հավատալով նրան` համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ժամը 15 անց 15-ի սահմաններում, Երևանի Տիգրան Մեծի 31 հասցեում գտնվող, «Էյչ Էս Բի Սի բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի մոտ։ Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը նշված վայր է գնացել Նորիկ Սարգսյանի հետ միասին, Վազ 21140 մակնիշի Տ 157 ՄՄ 67 ՌՈւՍ (T 157 MM 67 RUS) համարանիշի ավտոմեքենայով։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահում, հետևի նստարանին նստած։
2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 15։15-ի սահմաններում, Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող շենքի դիմաց, մայթի վրա ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը հանդիպել է Ք. Ղազարյանին, զրուցել նրա հետ` իբրև թե Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու նպատակով։ Այդ ընթացքում նրանց է մոտեցել հարակից մայթին ծաղկի առևտրով զբաղվող, տուժող Ք. Ղազարյանի մայր, վկա Կարինե Գրիգորյանը, զրուցել նրանց հետ և քիչ անց հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու։
Օգտվելով տուժող Ք. Ղազարյանի` մենակ մնացած լինելու հանգամանքից, նրան առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն երկու ձեռքով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնություն գործադրելով` նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին` նրան հանձնելով այնտեղ նստած Նորիկ Սարգսյանին, որից հետո վարելով ավտոմեքենան` կտրուկ հեռացել է այդտեղից և այդ կերպ առևանգելով Ք. Ղազարյանին` տարել է Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղ։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` թիվ ԵԿԴ/0139/01/13 քրեական գործով 2013թ. հոկտեմբերի 15-ին կայացված դատավճռով և նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 29-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար. «Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994 թվականի ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Սևակ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Քրիստինե Ղազարյանի առևանգումը, որն արտահայտվել է հետևյալում`
Նախապես պլանավորելով Քրիստինե Ղազարյանի առևանգումը` իր պահանջով Սևակ Սարգսյանը 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ին` ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, մի քանի անգամ 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Քրիստինե Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ.Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստանե ՓԲ ընկերության դիմաց։
Նույն օրը` ժամը 15։15-ի սահմաններում, Նորիկ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների՝ Սևակ Սարգսյանի և Նարեկ Սարգսյանի հետ իր տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով «Վազ 21140ե մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ Սևակ Սարգսյանն իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Քրիստինե Ղազարյանի հետ հանդիպման։
Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Քրիստինե Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրենց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կարինե Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Քրիստինե Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Սևակ Սարգսյանը, օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը, երկու ձեռքով գրկել է Քրիստինե Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Նորիկ Սարգսյանը, հաղթահարելով Քրիստինե Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Քրիստինե Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Քրիստինե Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից, այդ կերպ բացահայտ առևանգել Քրիստինե Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, որտեղից տեղափոխել Երևան քաղաքի Ազատության 4-րդ շենքի 1-ին բնակարան։»։
Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. սեպտեմբերի 28-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 14-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2006թ. հուլիսի 26-ին)։
Համաձայն տուժող Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի 25.04.2014թ. դիմումի` ամբաստանյալ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ բողոք չունի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացվել։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Սևակ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց` իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու շուրջ նախապես համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, առավոտյան հանդիպել են միմյանց և իմանալով, որ Ք. Ղազարյանը գտնվում է Երևան քաղաքում` որոշել են գնալ Երևան։ Ճանապարհին իրենց հանդիպել է մյուս հորեղբոր որդի Նարեկ Սարգսյանը, որին իրենց մտադրությունների մասին չեն հայտնել։ Վերջինս խնդրել է, որ իրեն նույնպես տանեն Երևան, քանի որ գործեր ունի։ Երեք եղբայրներով գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Այնտեղ ինքը և Նարեկ Սարգսյանը իջել են ավտոմեքենայից, իսկ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի ետնամասում։ Նարեկ Սարգսյանը գնացել է իր անձնական գործերով։ Ինքը Նորիկ Սարգսյանի պահանջով մի քանի անգամ զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, իբրև թե Նորիկի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո խնդրել է հանդիպել՝ ասելով, որ կարևոր բան ունի խոսելու։
Մի քանի րոպե անց հանդիպել է Ք.Ղազարյանին նշված բանկի դիմաց և զրույցի բռնվել նրա հետ։ Քիչ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը և Ք.Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ. Գրիգորյանը հեռացել է նշված վայրից, իսկ ինքը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ սպասելիս է եղել Նորիկ Սարգսյանը։ Փակել է ավտոմեքենայի դռները և նստել ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին և հեռացել են նշված վայրից։ Ճանապարհին հաղթահարելով բոլոր խոչընդոտները՝ Ք. Ղազարյանին տարել է Նորիկ Սարգսյանի բարեկամուհու տուն՝ Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ և Նորիկ Սարգսյանի հետ հեռացել նշված վայրից։ Հետագայում իմացել է, որ Նորիկ Սարգսյանը նշված վայրից Ք. Ղազարյանին տարել է մյուս բարեկամուհու տուն, որը գտնվել է Երևան քաղաքում։
/գ.թ. 361-362/
Դատարանում ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։ Հայտարարություն արեց այն մասին, որ Ք. Ղազարյանին չի առևանգել, Նորիկ Սարգսյանի և Ք. Ղազարյանի խնդրանքով մասնակցել է այդ «շոուին», որը պետք է կատարվեր Ք. Ղազարյանի մայր Կ. Գրիգորյանի համար։ Նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, բայց ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով։ Փախցնելու հանգամանքն իր կարծիքով առևանգում չէ։ Քանի որ իր ընտանիքը գտնվել է ՌԴ-ում, այդ պատճառով դեպքից հետո մեկնել է Հայաստանից։ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ գտնվել է հետախուզման մեջ։ Այդ մասին տեղեկացել է 2013թ. հուլիսի 02-ին, ՌԴ-ում ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտելու համար այնտեղի ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր փաստաթղթերն ուսումնասիրելու արդյունքում։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող Քրիստինե Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում իր 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել մի անծանոթ տղամարդ, ներկայացել է որպես Նորիկ Սարգսյանի եղբայր կամ ընկեր և հետաքրքրվել Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրով։ Իր բացասական պատասխանից հետո նա խնդրել է հանդիպել։ Մեկ ժամ անց Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց հանդիպել են միմյանց։ Նշված տղամարդը փորձել է իրենից ճշտել, թե որտեղ կարող է լինել Նորիկ Սարգսյանը։ Այդ ընթացքում իրենց է միացել ևս մի տղամարդ, որը գրեթե չի միջամտել իրենց խոսակցությանը և իր մայրը՝ Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց մայրը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ այդ անծանոթ տղամարդկանցից` ավելի բարձրահասակ, գեր կազմվածքով տղամարդն օգտվելով իր մենակ մնալու հանգամանքից` անսպասելիորեն, բռնի ուժի գործադրմամբ, իր կամքին հակառակ գրկել է իրեն, տարել և նստացրել է Նորիկ Սարգսյանին պատկանող ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ նստած է եղել Նորիկ Սարգսյանը։ Այդ ընթացքում ինքը բղավել, օգնություն է խնդրել, սակայն Նորիկ Սարգսյանն ամուր բռնել է իր թևերը, որպիսի չկարողանա փախչել։ Ինքը փորձել է ազատվել նրա ձեռքերից, սակայն չի հաջողվել։ Այդ ընթացքում նշված երկու տղամարդիկ նստել են ավտոմեքենայի դիմացի նստատեղերին և վարելով ավտոմեքենան, հաղթահարելով այդտեղ հավաքված մարդկանց կողմից ստեղծված խոչընդոտները` հեռացել են նշված վայրից։ Իրեն տարել են Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ և հեռացել այնտեղից։ Ինքը փորձել է փախչել, սակայն ելքի ճանապարհը չի իմացել։ Դրանից հետո Նորիկ Սարգսյանը միայնակ իրեն տարել է Երևան քաղաքում բնակվող բարեկամուհու տուն։ Իրեն առևանգելուց հետո որոշ ժամանակ անց իրեն հայտնի է դարձել, որ Նորիկ Սարգսյանի հետ եղած տղամարդիկ հանդիսանում են նրա հորեղբոր որդիներ Սևակ Սարգսյանը և Նարեկ Սարգսյանը։ Վերջիններիս նախկինում չի ճանաչել, տեսել է դեպքի օրը։ Նրանցից Սևակ Սարգսյանն իրեն գրկել, իր կամքին հակառակ, բռնի ուժով նստեցրել է ավտոմեքենան և հաղթահարելով բոլոր խոչընդոտները նստել է ավտոմեքենայի ղեկին և վարելով այն` իրեն տարել է Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, իսկ Նարեկ Սարգսյանն իր կարծիքով տեղյակ չի եղել իրեն առևանգելու հանգամանքի մասին, նույնիսկ ճանապարհին վիճել է եղբայրների հետ, սակայն Սևակ Սարգսյանը Նորիկ Սարգսյանի պահանջով շարունակել է վարել ավտոմեքենան։
/գ.թ. 139-140, 144, 190, 228/
Վկա, տուժող Քրիստինե Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 13։00-ի սահմաններում իր դստեր Քրիստինե Ղազարյանի հետ միասին գտնվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում, որտեղ ինքը զբաղվել է ծաղկի առևտրով։ Ք. Ղազարյանին զանգահարել է ինչ-որ մեկը և նա հեռացել է դեպի հարակից բանկի դիմաց` նրա հետ զրուցելու։ Քիչ անց, տեսնելով, որ Ք. Ղազարյանը չի վերադառնում` գնացել է բանկի մոտ, որտեղ տեսել է Ք. Ղազարյանին Սևակ Սարգսյանի հետ խոսելիս։ Վայրկյաններ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց ինքը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու և լսել է դստեր բարձր ձայնը։ Շրջվելով` տեսել է, թե ինչպես է Սևակ Սարգսյանը Ք. Ղազարյանին գրկած նստեցնում ավտոմեքենան և հեռանում նշված վայրից։ Փորձել է խոչընդոտել, սակայն ապարդյուն։ Հետո իմացել է, որ վերջիններս Ք. Ղազարյանին բռնությամբ տարել են Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, որտեղից էլ Նորիկ Սարգսյանը միայնակ իրեն տարել է Երևան քաղաքում բնակվող իր բարեկամուհու տուն։
/գ.թ. 37-38, 105, 145-146/
Դատապարտյալ Նորիկ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց` իրականում սիրել է Քրիստինե Ղազարյանին և նպատակադրվել է ամուսնանալ նրա հետ։ Ք. Ղազարյանը ևս անտարբեր չի եղել իր նկատմամբ, երբևէ չի մերժել իրենց ամուսնության մասին իր առաջարկը։ Ենթադրել է, որ Ք. Ղազարյանի ծնողներն ունեն ֆինանսական խնդիրներ, հարսանեկան արարողություն կազմակերպելու համար համապատասխան գումար չեն ունենա և դա է միակ պատճառը, որ Ք. Ղազարյանը ձգձգում է ամուսնության օրը, ուստի որոշել է առևանգել նրան։ 2012թ. նոյեմբերի 01-ի առավոտյան զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, զրուցել է նրա հետ և իմացել է, թե նա որտեղ է գտնվում։ Նույն օրը հանդիպել է իր հորեղբոր որդի Սևակ Սարգսյանին, նրան հայտնել է Ք. Ղազարյանին առևանգելու իր մտադրության մասին։ Ասել է, որ Ք. Ղազարյանը գտնվում է Երևան քաղաքում և նա համաձայն է իրեն փախցնելու իր մտադրության հետ։ Այդ նպատակով, նախապես համաձայնության գալով Սևակ Սարգսյանի հետ` որոշել են գնալ Երևան։ Ճանապարհին իրենց հանդիպել է մյուս հորեղբոր որդի Նարեկ Սարգսյանը, որին իրենց մտադրությունների մասին չեն հայտնել։ Վերջինս խնդրել է, որ իրեն նույնպես տանեն Երևան, քանի որ գործեր ունի և միասին գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Այնտեղ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանները իջել են ավտոմեքենայից, իսկ ինքը սպասել է ավտոմեքենայի հետնամասում։ Նարեկ Սարգսյանը գնացել է իր անձնական գործերով, իսկ Սևակ Սարգսյանն իր պահանջով մի քանի անգամ զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, իբրև թե իր գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո խնդրել է հանդիպել` ասելով, որ կարևոր բան ունի խոսելու նրա հետ։
Մի քանի րոպե անց Սևակ Սարգսյանը նշված բանկի դիմաց հանդիպել է Քրիստինե Ղազարյանին և զրույցի բռնվել նրա հետ։ Քիչ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը և Քրիստինե Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ. Գրիգորյանը հեռացել է նշված վայրից, իսկ Սևակ Սարգսյանը Քրիստինեի կամքին հակառակ երկու ձեռքերով բռնի կերպով գրկել է Ք. Ղազարյանին։ Այդ ժամանակ Ք. Ղազարյանն ասել է. «էս ինչ եք անում», «մի արա», որից հետո նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ նստած է եղել նաև ինքը։ Ս. Սարգսյանը փակել է դռները և նստել ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին և հեռացել են նշված վայրից։ Ճանապարհին Քրիստինեն ասել է «թողեք գնամ», սակայն ինքը Ք. Ղազարյանին չի լսել և նրան տարել է Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ` բարեկամուհու տուն։ Դրանից հետո միայնակ, տաքսի ավտոմեքենայով, նրան տարել է Երևան քաղաքում բնակվող մյուս բարեկամուհու տուն, այնուհետև` Ք. Ղազարյանենց տուն։ Ինքը վերջինիս նախօրոք չի հայտնել, որ ցանկանում է առևանգել նրան։ Իր կարծիքով Քրիստինեն այդ օրն իր կամքով էլ կգնար իր հետ։ Պարզապես նա մտածել է, որ իր ծնողներն իրեն այդ արարքի համար չեն ների։ Ինքը Քրիստինե Ղազարյանին ասել է. «եթե չամուսնանաս` կառևանգեմ», որին ի պատասխան Ք. Ղազարյանն ասել է. «այդքան համարձակություն չունես», որն էլ իր այդ մտադրության պատճառ է հանդիսացել։
/գ.թ. 305-306/
Դատարանում Նորիկ Սարգսյանն ըստ էության պնդելով իր նախաքննական ցուցմունքը` հայտնեց, որ մինչև Ք. Ղազարյանին առևանգելը Սևակ Սարգսյանին ասել է, որ Քրիստինեն տեղյակ է, որ իրեն առևանգելու են, դա միասին են պլանավորել` որպես բեմականացում («ցիրկություն») ցուցադրելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Նարեկ Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ին հորեղբոր որդիներ Սևակ և Նորիկ Սարգսյանների հետ միասին, վերջինիս ավտոմեքենայով եկել է Երևան։ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց իջել է ավտոմեքենայից և գնացել հարակից տոնավաճառ։ Քիչ անց վերադարձել է և նշված բանկի դիմաց հանդիպել Սևակ Սարգսյանին, որը զրուցելիս է եղել մի աղջկա և մի կնոջ հետ։ Նրանց ինքը չի ճանաչել։ Քիչ անց կինը հեռացել է։ Այդ ժամանակ Սևակ Սարգսյանն անսպասելի գրկել է աղջկան և Նորիկ Սարգսյանի օգնությամբ նստեցրել ավտոմեքենան։ Չհասկանալով թե ինչ է կատարվում՝ նստել է վարորդի կողքի նստատեղին։ Այդ կերպ Սևակ և Նորիկ Սարգսյաններն առևանգել են Ք. Ղազարյանին և տարել Մեյմանդար գյուղ, որտեղից ինքը հեռացել է։ Ճանապարհին հորեղբոր որդիներից պահանջել է, որ բաց թողնեն աղջկան, սակայն ապարդյուն։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 245-248/
Վկա Ահարոն Ֆրունզեի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր լսելով 2012թ. նոյեմբերի 01-ին Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայից հորեղբոր որդիները՝ Սևակ, Նորիկ և Նարեկ Սարգսյանները Նորիկ Սարգսյանին պատկանող ավտոմեքենայով առևանգել են Քրիստինե Ղազարյանին և նրան տարել են Նորիկ Սարգսյանի բարեկամուհու տուն՝ Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։ 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարը հաշվառված է իր անվամբ, սակայն այն օգտագործվել է Սևակ Սարգսյանի կողմից։ Ք. Ղազարյանի առևանգման հետ որևէ կապ չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 199-200, 211/
Վկա Երվանդ Պետրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում գտնվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում՝ «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի մոտակայքում, որտեղ ականատես է եղել խառնաշփոթ իրավիճակի։ Լսել է մարդկանց գոռգոռոցներ, իսկ երբ հարցրել է, թե ինչ է տեղի ունեցել, այնտեղ հավաքված մարդիկ ասել են, որ երեխա են առևանգում։ Տեսել է անկանոն երթևեկող, ՌԴ համարանիշներով ավտոմեքենա, որի ղեկին մի երիտասարդ է նստած եղել։ Կողքին նույնպես եղել է ինչ-որ տղամարդ, սակայն ապակիների մգության պատճառով լավ տեսանելի չի եղել։ Փորձել է կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել։ Ավտոմեքենայի վարորդը ձեռքի շարժումներով հասկացրել է իրեն, որ հեռանա ճանապարհից։ Նկատել է նաև, որ հավաքված մարդիկ մոտեցել են ավտոմեքենային, փորձել են միջամտել, բացել են ավտոմեքենայի առջևի երկու դռները, սակայն նշված ավտոմեքենայի անկանոն շարժումների հետևանքով միջամտող անձանցից երկուսը վայր են ընկել, իսկ նշված ավտոմեքենայի վարորդը երթևեկության կանոնները խախտելով հեռացել է դեպի Խանջյան փողոցի ուղղությամբ։ Ինքն ահազանգել է ոստիկանություն և փորձել է ավտոմեքենայի հետևից գնալ, բայց դա իրեն չի հաջողվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 35-36/
Վկա Ալմաստ Վարդգեսի Թորոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Նորիկ Սարգսյանի դասընկերուհին է։ Բացի այդ նա հանդիսանում է նաև իր ամուսնու քրոջ որդին։ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին Ն. Սարգսյանն իր ընկերուհի Քրիստինե Ղազարյանի հետ հյուր է եկել իրենց տուն՝ Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղ։ Ն. Սարգսյանի և Ք. Ղազարյանի հարաբերությունների, իրենց տուն գնալու նպատակի մասին իրեն ոչինչ հայտնի չի եղել։ Նրանք ունեցել են բարձր տրամադրություն, սիրալիր են եղել միմյանց նկատմամբ։ Ինքը հյուրասիրել է նրանց սուրճով։ Իրենց տանը 10 րոպե մնալուց հետո նրանք հեռացել են։ Իր ներկայությամբ նրանք ոչինչ չեն խոսել։ Նախաքնննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքն այն մասին, որ իբրև թե Նորիկ Սարգսյանն իրեն հայտնել է, թե քիչ առաջ Երևան քաղաքի «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի դիմաց երկուսով ձևական տեսարան են ստեղծել իբրև թե առևանգում է Ք. Ղազարյանին` իրականությանը չի համապատասխանում։ Ինքը նման բան չի հայտնել քննիչին։ Ցուցմունքը գրել է քննիչը, իսկ ինքն իրականում ստորագրել է առանց կարդալու և չի իմացել, թե իր անունից ինչ է գրվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 119-120/
Նորիկ Սարգսյանի, Երվանդ Պետրոսյանի և Կարինե Գրիգորյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 06.02.2013թ. և 07.02.2013թ. արձանագրություններով և դրանց կից լուսանկարչական հավելվածներով, որոնց համաձայն` վերջիններս մատնացույց են արել Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ նշված վայրից Ն. Սարգսյանը Ս. Սարգսյանի հետ առևանգել է Ք. Ղազարյանին։
/գ.թ. 92-93, 103-104, 106-107/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից ստացված լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` Սևակ Սարգսյանը Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի դիմացի հատվածում, երկու ձեռքով գրկում է Քրիստինե Ղազարյանին, նրան նստացնում է Նորիկ Սարգսյանին պատկանող, Վազ 21140 մակնիշի Տ 157ՄՄ 67 ՌՈւՍ (S 157 MM67RUS) համարանիշի ավտոմեքենան և խոչընդոտները հաղթահարելով հեռանում դեպի Խանջյան փողոցի ուղղությամբ։
/գ.թ. 136-137/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքները` Քրիստինե Ղազարյանին իրականում չառևանգելու, դա որպես բեմականացում («շոու») կազմակերպելու մասին` իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով դատապարտյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքները` Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելը նախապես վերջինիս հետ պլանավորելու, դա որպես բեմականացում («ցիրկություն») ցուցադրելու համար կազմակերպելու վերաբերյալ Սևակ Սարգսյանին հայտնելու մասին` իրականությանը չեն համապատասխանում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, բռնության միջոցով մարդուն բացահայտ առևանգելը, որը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննարկելով թիվ ԵԿԴ/0139/01/13 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը` որպես ապացույց օգտագործելու թույլատրելիության հարցը` դատարանը գտնում է, որ դրանք որպես ապացույց թույլատրելի չեն հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։
2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են`
1) կասկածյալի ցուցմունքները.
2) մեղադրյալի ցուցմունքները.
3) տուժողի ցուցմունքները.
4) վկայի ցուցմունքները.
4.1) տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները.
5) դատապարտյալի ցուցմունքները.
6) փորձագետի եզրակացությունը.
7) իրեղեն ապացույցները.
8) քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները.
9) այլ փաստաթղթերը։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները։
(…)»։
Վերոհիշյալ դատավճիռը փաստական տվյալ չի հանդիսանում, որպես ապացույց թույլատրվող փաստաթղթերի ցանկում ներառված չէ, որի պատճառով թույլատրելի ապացույց չէ և պետք է հանվի ապացույցների շարքից։
Քննարկելով «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից ստացված, իրեղեն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը և նկատի ունենալով, որ նշված իրեղեն ապացույցը ԵԿԴ/0139/01/13 (12135612/1) քրեական գործով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. հոկտեմբերի 05-ի դատավճռով տնօրինվել է (որոշվել է պահել քրեական գործի հետ միասին)` դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. հոկտեմբերի 05-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 22-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2010թ. ապրիլի 21-ին) առկայությունը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որը դրսևորվել է հետևյալում` տուժողին բացահայտ առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն անձամբ, առանց որևէ մեկի միջամտության, փողոցում գրկելով տուժողին` միայնակ տեղափոխել և մտցրել է ավտոմեքենան, այնուհետև անձամբ վարելով ավտոմեքենան` հաղթահարել է առաջացած խոչընդոտները և կտրուկ հեռացել։
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Միաժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցման է ենթակա Սևակ Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու յոթ ամիս տասնյոթ օրը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է փոփոխել, որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանին պետք է կալանավորել դատական նիստի դահլիճում, քանի որ Սևակ Սարգսյանը սույն քրեական գործով նախաքննության ընթացքում արդեն իսկ թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից և գտնվել է հետախուզման մեջ։ Հետևաբար, ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց Սևակ Սարգսյանի խուսափելու հավանականությունը բարձրանում է։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 151-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 7 /յոթ/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. մայիսի 21-ից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանին կալանավորել դատական նիստի դահլիճում։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
21 մայիսի 2014թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0030/01/14
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,
մեղադրող`
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Ա. Ափիյանի,
պաշտպան Ա. Եսայանի,
տուժող Ք. Ղազարյան,
դատարանում, դռնփակ դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի`
ծնված 13.02.1981թ. Արարատի մարզի Մրգավետ գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Արարատի մարզի Մրգավետ գյուղի Գ. Նժդեհի փողոցի թիվ 15 տանը, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 13.05.2013թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ 2013թ. հուլիսի 01-ին Ռուսաստանի Դաշնությունում (այսուհետ` ՌԴ), Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։ 2014թ. հունվարի 31-ին, ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։ 07.02.2014թ. Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի 20.02.2014թ. որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ Ս. Սարգսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, անազատության մեջ է գտնվել յոթ ամիս տասնյոթ օր։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 12135612 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. նոյեմբերի 10-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով և ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։
2013թ. մայիսի 13-ին ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը հայտարարվել է նրա հետախուզումը։
2013թ. մայիսի 24-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալներ Սևակ Սարգսյանին և Նորիկ Սարգսյանին հայտնաբերելը։
2013թ. հուլիսի 01-ին ՌԴ-ում, Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։
2013թ. հուլիսի 16-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին և նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
2013թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ գործն անջատվել է, որին շնորհվել է թիվ 12135612/1 հերթական համարը։
2014թ. հունվարի 31-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։
2014թ. փետրվարի 07-ին Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։
2014թ. փետրվարի 20-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2014թ. մարտի 01-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին։
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար` «որ նա Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994թ. ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայ¬նության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Ք. Ղազարյանի առևանգումը, այն է`
Նախապես պլանավորելով Ք. Ղազարյանի առևանգումը` 2012թ. նոյեմբերի 1-ին ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում մի քանի անգամ իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Ք. Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ. Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։
Նույն օրը ժամը 15։15-ի սահմաններում Սևակ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների` Նարեկ և Նորիկ Սարգյանների հետ, վերջինիս տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով Վազ 21140 մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ ինքը իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Ք. Ղազարյանի հետ հանդիպման։
Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Ք. Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին, և Ն. Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրեն է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ.Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Ք. Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Քիչ անց օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը՝ Սևակ Սարգսյանը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Ն. Սարգսյանը, հաղթահարելով Ք. Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Ք. Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Ք. Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից՝ այդ կերպ բացահայտ առևանգել Ք. Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։»։
2014թ. մարտի 10-ին թիվ 12135612 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և 2014թ. մարտի 11-ին ընդունվել է վարույթ։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի ազգական, ՌԴ-ում բնակվող, այժմ դատապարտյալ Նորիկ Սարգսյանը 2012թ. հոկտեմբերի 06-ին գալով Հայաստան` ծանոթացել է տուժող Քրիստինե Ղազարյանի հետ և նրա ծնողների գիտությամբ, ամուսնանալու նպատակով պարբերաբար հանդիպել է նրան։ Այնուհետև Ն. Սարգսյանն ամուսնության առաջարկ է արել Ք. Ղազարյանին, որին ի պատասխան վերջինս խնդրել է սպասել։
Նորիկ Սարգսյանը որոշել է ամուսնանալու նպատակով առևանգել Ք. Ղազարյանին և այդ մասին հայտնել է ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանին։ Վերջինս համաձայնության է եկել Նորիկ Սարգսյանի հետ` Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, Սևակ Սարգսյանն իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Քրիստինե Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով առաջարկել է հանդիպել։ Ք. Ղազարյանը հավատալով նրան` համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ժամը 15 անց 15-ի սահմաններում, Երևանի Տիգրան Մեծի 31 հասցեում գտնվող, «Էյչ Էս Բի Սի բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի մոտ։ Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը նշված վայր է գնացել Նորիկ Սարգսյանի հետ միասին, Վազ 21140 մակնիշի Տ 157 ՄՄ 67 ՌՈւՍ (T 157 MM 67 RUS) համարանիշի ավտոմեքենայով։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահում, հետևի նստարանին նստած։
2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 15։15-ի սահմաններում, Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող շենքի դիմաց, մայթի վրա ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը հանդիպել է Ք. Ղազարյանին, զրուցել նրա հետ` իբրև թե Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու նպատակով։ Այդ ընթացքում նրանց է մոտեցել հարակից մայթին ծաղկի առևտրով զբաղվող, տուժող Ք. Ղազարյանի մայր, վկա Կարինե Գրիգորյանը, զրուցել նրանց հետ և քիչ անց հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու։
Օգտվելով տուժող Ք. Ղազարյանի` մենակ մնացած լինելու հանգամանքից, նրան առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն երկու ձեռքով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնություն գործադրելով` նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին` նրան հանձնելով այնտեղ նստած Նորիկ Սարգսյանին, որից հետո վարելով ավտոմեքենան` կտրուկ հեռացել է այդտեղից և այդ կերպ առևանգելով Ք. Ղազարյանին` տարել է Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղ։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` թիվ ԵԿԴ/0139/01/13 քրեական գործով 2013թ. հոկտեմբերի 15-ին կայացված դատավճռով և նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 29-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար. «Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994 թվականի ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Սևակ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Քրիստինե Ղազարյանի առևանգումը, որն արտահայտվել է հետևյալում`
Նախապես պլանավորելով Քրիստինե Ղազարյանի առևանգումը` իր պահանջով Սևակ Սարգսյանը 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ին` ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, մի քանի անգամ 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Քրիստինե Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ.Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստանե ՓԲ ընկերության դիմաց։
Նույն օրը` ժամը 15։15-ի սահմաններում, Նորիկ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների՝ Սևակ Սարգսյանի և Նարեկ Սարգսյանի հետ իր տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով «Վազ 21140ե մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ Սևակ Սարգսյանն իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Քրիստինե Ղազարյանի հետ հանդիպման։
Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Քրիստինե Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրենց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կարինե Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Քրիստինե Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Սևակ Սարգսյանը, օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը, երկու ձեռքով գրկել է Քրիստինե Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Նորիկ Սարգսյանը, հաղթահարելով Քրիստինե Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Քրիստինե Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Քրիստինե Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից, այդ կերպ բացահայտ առևանգել Քրիստինե Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, որտեղից տեղափոխել Երևան քաղաքի Ազատության 4-րդ շենքի 1-ին բնակարան։»։
Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. սեպտեմբերի 28-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 14-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2006թ. հուլիսի 26-ին)։
Համաձայն տուժող Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի 25.04.2014թ. դիմումի` ամբաստանյալ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ բողոք չունի։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացվել։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Սևակ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց` իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու շուրջ նախապես համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, առավոտյան հանդիպել են միմյանց և իմանալով, որ Ք. Ղազարյանը գտնվում է Երևան քաղաքում` որոշել են գնալ Երևան։ Ճանապարհին իրենց հանդիպել է մյուս հորեղբոր որդի Նարեկ Սարգսյանը, որին իրենց մտադրությունների մասին չեն հայտնել։ Վերջինս խնդրել է, որ իրեն նույնպես տանեն Երևան, քանի որ գործեր ունի։ Երեք եղբայրներով գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Այնտեղ ինքը և Նարեկ Սարգսյանը իջել են ավտոմեքենայից, իսկ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի ետնամասում։ Նարեկ Սարգսյանը գնացել է իր անձնական գործերով։ Ինքը Նորիկ Սարգսյանի պահանջով մի քանի անգամ զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, իբրև թե Նորիկի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո խնդրել է հանդիպել՝ ասելով, որ կարևոր բան ունի խոսելու։
Մի քանի րոպե անց հանդիպել է Ք.Ղազարյանին նշված բանկի դիմաց և զրույցի բռնվել նրա հետ։ Քիչ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը և Ք.Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ. Գրիգորյանը հեռացել է նշված վայրից, իսկ ինքը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ սպասելիս է եղել Նորիկ Սարգսյանը։ Փակել է ավտոմեքենայի դռները և նստել ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին և հեռացել են նշված վայրից։ Ճանապարհին հաղթահարելով բոլոր խոչընդոտները՝ Ք. Ղազարյանին տարել է Նորիկ Սարգսյանի բարեկամուհու տուն՝ Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ և Նորիկ Սարգսյանի հետ հեռացել նշված վայրից։ Հետագայում իմացել է, որ Նորիկ Սարգսյանը նշված վայրից Ք. Ղազարյանին տարել է մյուս բարեկամուհու տուն, որը գտնվել է Երևան քաղաքում։
/գ.թ. 361-362/
Դատարանում ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։ Հայտարարություն արեց այն մասին, որ Ք. Ղազարյանին չի առևանգել, Նորիկ Սարգսյանի և Ք. Ղազարյանի խնդրանքով մասնակցել է այդ «շոուին», որը պետք է կատարվեր Ք. Ղազարյանի մայր Կ. Գրիգորյանի համար։ Նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, բայց ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով։ Փախցնելու հանգամանքն իր կարծիքով առևանգում չէ։ Քանի որ իր ընտանիքը գտնվել է ՌԴ-ում, այդ պատճառով դեպքից հետո մեկնել է Հայաստանից։ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ գտնվել է հետախուզման մեջ։ Այդ մասին տեղեկացել է 2013թ. հուլիսի 02-ին, ՌԴ-ում ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտելու համար այնտեղի ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր փաստաթղթերն ուսումնասիրելու արդյունքում։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող Քրիստինե Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում իր 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել մի անծանոթ տղամարդ, ներկայացել է որպես Նորիկ Սարգսյանի եղբայր կամ ընկեր և հետաքրքրվել Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրով։ Իր բացասական պատասխանից հետո նա խնդրել է հանդիպել։ Մեկ ժամ անց Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց հանդիպել են միմյանց։ Նշված տղամարդը փորձել է իրենից ճշտել, թե որտեղ կարող է լինել Նորիկ Սարգսյանը։ Այդ ընթացքում իրենց է միացել ևս մի տղամարդ, որը գրեթե չի միջամտել իրենց խոսակցությանը և իր մայրը՝ Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց մայրը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ այդ անծանոթ տղամարդկանցից` ավելի բարձրահասակ, գեր կազմվածքով տղամարդն օգտվելով իր մենակ մնալու հանգամանքից` անսպասելիորեն, բռնի ուժի գործադրմամբ, իր կամքին հակառակ գրկել է իրեն, տարել և նստացրել է Նորիկ Սարգսյանին պատկանող ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ նստած է եղել Նորիկ Սարգսյանը։ Այդ ընթացքում ինքը բղավել, օգնություն է խնդրել, սակայն Նորիկ Սարգսյանն ամուր բռնել է իր թևերը, որպիսի չկարողանա փախչել։ Ինքը փորձել է ազատվել նրա ձեռքերից, սակայն չի հաջողվել։ Այդ ընթացքում նշված երկու տղամարդիկ նստել են ավտոմեքենայի դիմացի նստատեղերին և վարելով ավտոմեքենան, հաղթահարելով այդտեղ հավաքված մարդկանց կողմից ստեղծված խոչընդոտները` հեռացել են նշված վայրից։ Իրեն տարել են Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ և հեռացել այնտեղից։ Ինքը փորձել է փախչել, սակայն ելքի ճանապարհը չի իմացել։ Դրանից հետո Նորիկ Սարգսյանը միայնակ իրեն տարել է Երևան քաղաքում բնակվող բարեկամուհու տուն։ Իրեն առևանգելուց հետո որոշ ժամանակ անց իրեն հայտնի է դարձել, որ Նորիկ Սարգսյանի հետ եղած տղամարդիկ հանդիսանում են նրա հորեղբոր որդիներ Սևակ Սարգսյանը և Նարեկ Սարգսյանը։ Վերջիններիս նախկինում չի ճանաչել, տեսել է դեպքի օրը։ Նրանցից Սևակ Սարգսյանն իրեն գրկել, իր կամքին հակառակ, բռնի ուժով նստեցրել է ավտոմեքենան և հաղթահարելով բոլոր խոչընդոտները նստել է ավտոմեքենայի ղեկին և վարելով այն` իրեն տարել է Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, իսկ Նարեկ Սարգսյանն իր կարծիքով տեղյակ չի եղել իրեն առևանգելու հանգամանքի մասին, նույնիսկ ճանապարհին վիճել է եղբայրների հետ, սակայն Սևակ Սարգսյանը Նորիկ Սարգսյանի պահանջով շարունակել է վարել ավտոմեքենան։
/գ.թ. 139-140, 144, 190, 228/
Վկա, տուժող Քրիստինե Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 13։00-ի սահմաններում իր դստեր Քրիստինե Ղազարյանի հետ միասին գտնվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում, որտեղ ինքը զբաղվել է ծաղկի առևտրով։ Ք. Ղազարյանին զանգահարել է ինչ-որ մեկը և նա հեռացել է դեպի հարակից բանկի դիմաց` նրա հետ զրուցելու։ Քիչ անց, տեսնելով, որ Ք. Ղազարյանը չի վերադառնում` գնացել է բանկի մոտ, որտեղ տեսել է Ք. Ղազարյանին Սևակ Սարգսյանի հետ խոսելիս։ Վայրկյաններ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց ինքը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու և լսել է դստեր բարձր ձայնը։ Շրջվելով` տեսել է, թե ինչպես է Սևակ Սարգսյանը Ք. Ղազարյանին գրկած նստեցնում ավտոմեքենան և հեռանում նշված վայրից։ Փորձել է խոչընդոտել, սակայն ապարդյուն։ Հետո իմացել է, որ վերջիններս Ք. Ղազարյանին բռնությամբ տարել են Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, որտեղից էլ Նորիկ Սարգսյանը միայնակ իրեն տարել է Երևան քաղաքում բնակվող իր բարեկամուհու տուն։
/գ.թ. 37-38, 105, 145-146/
Դատապարտյալ Նորիկ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց` իրականում սիրել է Քրիստինե Ղազարյանին և նպատակադրվել է ամուսնանալ նրա հետ։ Ք. Ղազարյանը ևս անտարբեր չի եղել իր նկատմամբ, երբևէ չի մերժել իրենց ամուսնության մասին իր առաջարկը։ Ենթադրել է, որ Ք. Ղազարյանի ծնողներն ունեն ֆինանսական խնդիրներ, հարսանեկան արարողություն կազմակերպելու համար համապատասխան գումար չեն ունենա և դա է միակ պատճառը, որ Ք. Ղազարյանը ձգձգում է ամուսնության օրը, ուստի որոշել է առևանգել նրան։ 2012թ. նոյեմբերի 01-ի առավոտյան զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, զրուցել է նրա հետ և իմացել է, թե նա որտեղ է գտնվում։ Նույն օրը հանդիպել է իր հորեղբոր որդի Սևակ Սարգսյանին, նրան հայտնել է Ք. Ղազարյանին առևանգելու իր մտադրության մասին։ Ասել է, որ Ք. Ղազարյանը գտնվում է Երևան քաղաքում և նա համաձայն է իրեն փախցնելու իր մտադրության հետ։ Այդ նպատակով, նախապես համաձայնության գալով Սևակ Սարգսյանի հետ` որոշել են գնալ Երևան։ Ճանապարհին իրենց հանդիպել է մյուս հորեղբոր որդի Նարեկ Սարգսյանը, որին իրենց մտադրությունների մասին չեն հայտնել։ Վերջինս խնդրել է, որ իրեն նույնպես տանեն Երևան, քանի որ գործեր ունի և միասին գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Այնտեղ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանները իջել են ավտոմեքենայից, իսկ ինքը սպասել է ավտոմեքենայի հետնամասում։ Նարեկ Սարգսյանը գնացել է իր անձնական գործերով, իսկ Սևակ Սարգսյանն իր պահանջով մի քանի անգամ զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, իբրև թե իր գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո խնդրել է հանդիպել` ասելով, որ կարևոր բան ունի խոսելու նրա հետ։
Մի քանի րոպե անց Սևակ Սարգսյանը նշված բանկի դիմաց հանդիպել է Քրիստինե Ղազարյանին և զրույցի բռնվել նրա հետ։ Քիչ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը և Քրիստինե Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ. Գրիգորյանը հեռացել է նշված վայրից, իսկ Սևակ Սարգսյանը Քրիստինեի կամքին հակառակ երկու ձեռքերով բռնի կերպով գրկել է Ք. Ղազարյանին։ Այդ ժամանակ Ք. Ղազարյանն ասել է. «էս ինչ եք անում», «մի արա», որից հետո նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ նստած է եղել նաև ինքը։ Ս. Սարգսյանը փակել է դռները և նստել ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին և հեռացել են նշված վայրից։ Ճանապարհին Քրիստինեն ասել է «թողեք գնամ», սակայն ինքը Ք. Ղազարյանին չի լսել և նրան տարել է Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ` բարեկամուհու տուն։ Դրանից հետո միայնակ, տաքսի ավտոմեքենայով, նրան տարել է Երևան քաղաքում բնակվող մյուս բարեկամուհու տուն, այնուհետև` Ք. Ղազարյանենց տուն։ Ինքը վերջինիս նախօրոք չի հայտնել, որ ցանկանում է առևանգել նրան։ Իր կարծիքով Քրիստինեն այդ օրն իր կամքով էլ կգնար իր հետ։ Պարզապես նա մտածել է, որ իր ծնողներն իրեն այդ արարքի համար չեն ների։ Ինքը Քրիստինե Ղազարյանին ասել է. «եթե չամուսնանաս` կառևանգեմ», որին ի պատասխան Ք. Ղազարյանն ասել է. «այդքան համարձակություն չունես», որն էլ իր այդ մտադրության պատճառ է հանդիսացել։
/գ.թ. 305-306/
Դատարանում Նորիկ Սարգսյանն ըստ էության պնդելով իր նախաքննական ցուցմունքը` հայտնեց, որ մինչև Ք. Ղազարյանին առևանգելը Սևակ Սարգսյանին ասել է, որ Քրիստինեն տեղյակ է, որ իրեն առևանգելու են, դա միասին են պլանավորել` որպես բեմականացում («ցիրկություն») ցուցադրելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Նարեկ Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ին հորեղբոր որդիներ Սևակ և Նորիկ Սարգսյանների հետ միասին, վերջինիս ավտոմեքենայով եկել է Երևան։ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց իջել է ավտոմեքենայից և գնացել հարակից տոնավաճառ։ Քիչ անց վերադարձել է և նշված բանկի դիմաց հանդիպել Սևակ Սարգսյանին, որը զրուցելիս է եղել մի աղջկա և մի կնոջ հետ։ Նրանց ինքը չի ճանաչել։ Քիչ անց կինը հեռացել է։ Այդ ժամանակ Սևակ Սարգսյանն անսպասելի գրկել է աղջկան և Նորիկ Սարգսյանի օգնությամբ նստեցրել ավտոմեքենան։ Չհասկանալով թե ինչ է կատարվում՝ նստել է վարորդի կողքի նստատեղին։ Այդ կերպ Սևակ և Նորիկ Սարգսյաններն առևանգել են Ք. Ղազարյանին և տարել Մեյմանդար գյուղ, որտեղից ինքը հեռացել է։ Ճանապարհին հորեղբոր որդիներից պահանջել է, որ բաց թողնեն աղջկան, սակայն ապարդյուն։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 245-248/
Վկա Ահարոն Ֆրունզեի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր լսելով 2012թ. նոյեմբերի 01-ին Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայից հորեղբոր որդիները՝ Սևակ, Նորիկ և Նարեկ Սարգսյանները Նորիկ Սարգսյանին պատկանող ավտոմեքենայով առևանգել են Քրիստինե Ղազարյանին և նրան տարել են Նորիկ Սարգսյանի բարեկամուհու տուն՝ Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։ 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարը հաշվառված է իր անվամբ, սակայն այն օգտագործվել է Սևակ Սարգսյանի կողմից։ Ք. Ղազարյանի առևանգման հետ որևէ կապ չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 199-200, 211/
Վկա Երվանդ Պետրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում գտնվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում՝ «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի մոտակայքում, որտեղ ականատես է եղել խառնաշփոթ իրավիճակի։ Լսել է մարդկանց գոռգոռոցներ, իսկ երբ հարցրել է, թե ինչ է տեղի ունեցել, այնտեղ հավաքված մարդիկ ասել են, որ երեխա են առևանգում։ Տեսել է անկանոն երթևեկող, ՌԴ համարանիշներով ավտոմեքենա, որի ղեկին մի երիտասարդ է նստած եղել։ Կողքին նույնպես եղել է ինչ-որ տղամարդ, սակայն ապակիների մգության պատճառով լավ տեսանելի չի եղել։ Փորձել է կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել։ Ավտոմեքենայի վարորդը ձեռքի շարժումներով հասկացրել է իրեն, որ հեռանա ճանապարհից։ Նկատել է նաև, որ հավաքված մարդիկ մոտեցել են ավտոմեքենային, փորձել են միջամտել, բացել են ավտոմեքենայի առջևի երկու դռները, սակայն նշված ավտոմեքենայի անկանոն շարժումների հետևանքով միջամտող անձանցից երկուսը վայր են ընկել, իսկ նշված ավտոմեքենայի վարորդը երթևեկության կանոնները խախտելով հեռացել է դեպի Խանջյան փողոցի ուղղությամբ։ Ինքն ահազանգել է ոստիկանություն և փորձել է ավտոմեքենայի հետևից գնալ, բայց դա իրեն չի հաջողվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 35-36/
Վկա Ալմաստ Վարդգեսի Թորոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Նորիկ Սարգսյանի դասընկերուհին է։ Բացի այդ նա հանդիսանում է նաև իր ամուսնու քրոջ որդին։ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին Ն. Սարգսյանն իր ընկերուհի Քրիստինե Ղազարյանի հետ հյուր է եկել իրենց տուն՝ Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղ։ Ն. Սարգսյանի և Ք. Ղազարյանի հարաբերությունների, իրենց տուն գնալու նպատակի մասին իրեն ոչինչ հայտնի չի եղել։ Նրանք ունեցել են բարձր տրամադրություն, սիրալիր են եղել միմյանց նկատմամբ։ Ինքը հյուրասիրել է նրանց սուրճով։ Իրենց տանը 10 րոպե մնալուց հետո նրանք հեռացել են։ Իր ներկայությամբ նրանք ոչինչ չեն խոսել։ Նախաքնննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքն այն մասին, որ իբրև թե Նորիկ Սարգսյանն իրեն հայտնել է, թե քիչ առաջ Երևան քաղաքի «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի դիմաց երկուսով ձևական տեսարան են ստեղծել իբրև թե առևանգում է Ք. Ղազարյանին` իրականությանը չի համապատասխանում։ Ինքը նման բան չի հայտնել քննիչին։ Ցուցմունքը գրել է քննիչը, իսկ ինքն իրականում ստորագրել է առանց կարդալու և չի իմացել, թե իր անունից ինչ է գրվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 119-120/
Նորիկ Սարգսյանի, Երվանդ Պետրոսյանի և Կարինե Գրիգորյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 06.02.2013թ. և 07.02.2013թ. արձանագրություններով և դրանց կից լուսանկարչական հավելվածներով, որոնց համաձայն` վերջիններս մատնացույց են արել Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ նշված վայրից Ն. Սարգսյանը Ս. Սարգսյանի հետ առևանգել է Ք. Ղազարյանին։
/գ.թ. 92-93, 103-104, 106-107/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից ստացված լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` Սևակ Սարգսյանը Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի դիմացի հատվածում, երկու ձեռքով գրկում է Քրիստինե Ղազարյանին, նրան նստացնում է Նորիկ Սարգսյանին պատկանող, Վազ 21140 մակնիշի Տ 157ՄՄ 67 ՌՈւՍ (S 157 MM67RUS) համարանիշի ավտոմեքենան և խոչընդոտները հաղթահարելով հեռանում դեպի Խանջյան փողոցի ուղղությամբ։
/գ.թ. 136-137/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքները` Քրիստինե Ղազարյանին իրականում չառևանգելու, դա որպես բեմականացում («շոու») կազմակերպելու մասին` իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով դատապարտյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքները` Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելը նախապես վերջինիս հետ պլանավորելու, դա որպես բեմականացում («ցիրկություն») ցուցադրելու համար կազմակերպելու վերաբերյալ Սևակ Սարգսյանին հայտնելու մասին` իրականությանը չեն համապատասխանում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, բռնության միջոցով մարդուն բացահայտ առևանգելը, որը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննարկելով թիվ ԵԿԴ/0139/01/13 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը` որպես ապացույց օգտագործելու թույլատրելիության հարցը` դատարանը գտնում է, որ դրանք որպես ապացույց թույլատրելի չեն հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։
2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են`
1) կասկածյալի ցուցմունքները.
2) մեղադրյալի ցուցմունքները.
3) տուժողի ցուցմունքները.
4) վկայի ցուցմունքները.
4.1) տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները.
5) դատապարտյալի ցուցմունքները.
6) փորձագետի եզրակացությունը.
7) իրեղեն ապացույցները.
8) քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները.
9) այլ փաստաթղթերը։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները։
(…)»։
Վերոհիշյալ դատավճիռը փաստական տվյալ չի հանդիսանում, որպես ապացույց թույլատրվող փաստաթղթերի ցանկում ներառված չէ, որի պատճառով թույլատրելի ապացույց չէ և պետք է հանվի ապացույցների շարքից։
Քննարկելով «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից ստացված, իրեղեն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը և նկատի ունենալով, որ նշված իրեղեն ապացույցը ԵԿԴ/0139/01/13 (12135612/1) քրեական գործով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. հոկտեմբերի 05-ի դատավճռով տնօրինվել է (որոշվել է պահել քրեական գործի հետ միասին)` դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. հոկտեմբերի 05-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 22-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2010թ. ապրիլի 21-ին) առկայությունը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որը դրսևորվել է հետևյալում` տուժողին բացահայտ առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն անձամբ, առանց որևէ մեկի միջամտության, փողոցում գրկելով տուժողին` միայնակ տեղափոխել և մտցրել է ավտոմեքենան, այնուհետև անձամբ վարելով ավտոմեքենան` հաղթահարել է առաջացած խոչընդոտները և կտրուկ հեռացել։
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Միաժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցման է ենթակա Սևակ Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու յոթ ամիս տասնյոթ օրը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է փոփոխել, որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանին պետք է կալանավորել դատական նիստի դահլիճում, քանի որ Սևակ Սարգսյանը սույն քրեական գործով նախաքննության ընթացքում արդեն իսկ թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից և գտնվել է հետախուզման մեջ։ Հետևաբար, ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց Սևակ Սարգսյանի խուսափելու հավանականությունը բարձրանում է։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 151-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 7 /յոթ/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. մայիսի 21-ից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանին կալանավորել դատական նիստի դահլիճում։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0030/01/14
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 11-03-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0030/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12135612 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սևակ Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Ազատավան գյուղի բնակչուհի Քրիստինե Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորեղբոր որդու Նորիկ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Ք. Ղազարյանի առևանգումը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Արամայիսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ս. Սարգսյանի անձնագիրը կցված է քր. գործին |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 131 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 2.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 11-03-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 11-03-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 12-03-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 12-03-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-03-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Քրիստինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Ափիյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 21-05-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 21-05-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 21 մայիսի 2014թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0030/01/14 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան, մեղադրող` Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Ափիյանի, պաշտպան Ա. Եսայանի, տուժող Ք. Ղազարյան, դատարանում, դռնփակ դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի` ծնված 13.02.1981թ. Արարատի մարզի Մրգավետ գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է Արարատի մարզի Մրգավետ գյուղի Գ. Նժդեհի փողոցի թիվ 15 տանը, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 13.05.2013թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ 2013թ. հուլիսի 01-ին Ռուսաստանի Դաշնությունում (այսուհետ` ՌԴ), Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։ 2014թ. հունվարի 31-ին, ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։ 07.02.2014թ. Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի 20.02.2014թ. որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ Ս. Սարգսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, անազատության մեջ է գտնվել յոթ ամիս տասնյոթ օր։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 12135612 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. նոյեմբերի 10-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով և ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։ 2013թ. մայիսի 13-ին ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը հայտարարվել է նրա հետախուզումը։ 2013թ. մայիսի 24-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալներ Սևակ Սարգսյանին և Նորիկ Սարգսյանին հայտնաբերելը։ 2013թ. հուլիսի 01-ին ՌԴ-ում, Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։ 2013թ. հուլիսի 16-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին և նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։ 2013թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ գործն անջատվել է, որին շնորհվել է թիվ 12135612/1 հերթական համարը։ 2014թ. հունվարի 31-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։ 2014թ. փետրվարի 07-ին Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։ 2014թ. փետրվարի 20-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 2014թ. մարտի 01-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին։ Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար` «որ նա Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994թ. ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայ¬նության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Ք. Ղազարյանի առևանգումը, այն է` Նախապես պլանավորելով Ք. Ղազարյանի առևանգումը` 2012թ. նոյեմբերի 1-ին ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում մի քանի անգամ իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Ք. Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ. Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Նույն օրը ժամը 15։15-ի սահմաններում Սևակ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների` Նարեկ և Նորիկ Սարգյանների հետ, վերջինիս տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով Վազ 21140 մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ ինքը իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Ք. Ղազարյանի հետ հանդիպման։ Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Ք. Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին, և Ն. Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրեն է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ.Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Ք. Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Քիչ անց օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը՝ Սևակ Սարգսյանը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Ն. Սարգսյանը, հաղթահարելով Ք. Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Ք. Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Ք. Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից՝ այդ կերպ բացահայտ առևանգել Ք. Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։»։ 2014թ. մարտի 10-ին թիվ 12135612 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և 2014թ. մարտի 11-ին ընդունվել է վարույթ։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի ազգական, ՌԴ-ում բնակվող, այժմ դատապարտյալ Նորիկ Սարգսյանը 2012թ. հոկտեմբերի 06-ին գալով Հայաստան` ծանոթացել է տուժող Քրիստինե Ղազարյանի հետ և նրա ծնողների գիտությամբ, ամուսնանալու նպատակով պարբերաբար հանդիպել է նրան։ Այնուհետև Ն. Սարգսյանն ամուսնության առաջարկ է արել Ք. Ղազարյանին, որին ի պատասխան վերջինս խնդրել է սպասել։ Նորիկ Սարգսյանը որոշել է ամուսնանալու նպատակով առևանգել Ք. Ղազարյանին և այդ մասին հայտնել է ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանին։ Վերջինս համաձայնության է եկել Նորիկ Սարգսյանի հետ` Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով, 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, Սևակ Սարգսյանն իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Քրիստինե Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով առաջարկել է հանդիպել։ Ք. Ղազարյանը հավատալով նրան` համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ժամը 15 անց 15-ի սահմաններում, Երևանի Տիգրան Մեծի 31 հասցեում գտնվող, «Էյչ Էս Բի Սի բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի մոտ։ Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը նշված վայր է գնացել Նորիկ Սարգսյանի հետ միասին, Վազ 21140 մակնիշի Տ 157 ՄՄ 67 ՌՈւՍ (T 157 MM 67 RUS) համարանիշի ավտոմեքենայով։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահում, հետևի նստարանին նստած։ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 15։15-ի սահմաններում, Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող շենքի դիմաց, մայթի վրա ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը հանդիպել է Ք. Ղազարյանին, զրուցել նրա հետ` իբրև թե Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու նպատակով։ Այդ ընթացքում նրանց է մոտեցել հարակից մայթին ծաղկի առևտրով զբաղվող, տուժող Ք. Ղազարյանի մայր, վկա Կարինե Գրիգորյանը, զրուցել նրանց հետ և քիչ անց հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու։ Օգտվելով տուժող Ք. Ղազարյանի` մենակ մնացած լինելու հանգամանքից, նրան առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն երկու ձեռքով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնություն գործադրելով` նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին` նրան հանձնելով այնտեղ նստած Նորիկ Սարգսյանին, որից հետո վարելով ավտոմեքենան` կտրուկ հեռացել է այդտեղից և այդ կերպ առևանգելով Ք. Ղազարյանին` տարել է Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղ։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` թիվ ԵԿԴ/0139/01/13 քրեական գործով 2013թ. հոկտեմբերի 15-ին կայացված դատավճռով և նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 29-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է հետևյալ արարքի համար. «Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994 թվականի ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Սևակ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Քրիստինե Ղազարյանի առևանգումը, որն արտահայտվել է հետևյալում` Նախապես պլանավորելով Քրիստինե Ղազարյանի առևանգումը` իր պահանջով Սևակ Սարգսյանը 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ին` ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, մի քանի անգամ 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Քրիստինե Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ.Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստանե ՓԲ ընկերության դիմաց։ Նույն օրը` ժամը 15։15-ի սահմաններում, Նորիկ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների՝ Սևակ Սարգսյանի և Նարեկ Սարգսյանի հետ իր տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով «Վազ 21140ե մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ Սևակ Սարգսյանն իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Քրիստինե Ղազարյանի հետ հանդիպման։ Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Քրիստինե Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրենց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կարինե Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Քրիստինե Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Սևակ Սարգսյանը, օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը, երկու ձեռքով գրկել է Քրիստինե Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Նորիկ Սարգսյանը, հաղթահարելով Քրիստինե Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Քրիստինե Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Քրիստինե Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից, այդ կերպ բացահայտ առևանգել Քրիստինե Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, որտեղից տեղափոխել Երևան քաղաքի Ազատության 4-րդ շենքի 1-ին բնակարան։»։ Ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. սեպտեմբերի 28-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 14-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2006թ. հուլիսի 26-ին)։ Համաձայն տուժող Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի 25.04.2014թ. դիմումի` ամբաստանյալ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ բողոք չունի։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացվել։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Սևակ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց` իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու շուրջ նախապես համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, առավոտյան հանդիպել են միմյանց և իմանալով, որ Ք. Ղազարյանը գտնվում է Երևան քաղաքում` որոշել են գնալ Երևան։ Ճանապարհին իրենց հանդիպել է մյուս հորեղբոր որդի Նարեկ Սարգսյանը, որին իրենց մտադրությունների մասին չեն հայտնել։ Վերջինս խնդրել է, որ իրեն նույնպես տանեն Երևան, քանի որ գործեր ունի։ Երեք եղբայրներով գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Այնտեղ ինքը և Նարեկ Սարգսյանը իջել են ավտոմեքենայից, իսկ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի ետնամասում։ Նարեկ Սարգսյանը գնացել է իր անձնական գործերով։ Ինքը Նորիկ Սարգսյանի պահանջով մի քանի անգամ զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, իբրև թե Նորիկի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո խնդրել է հանդիպել՝ ասելով, որ կարևոր բան ունի խոսելու։ Մի քանի րոպե անց հանդիպել է Ք.Ղազարյանին նշված բանկի դիմաց և զրույցի բռնվել նրա հետ։ Քիչ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը և Ք.Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ. Գրիգորյանը հեռացել է նշված վայրից, իսկ ինքը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ սպասելիս է եղել Նորիկ Սարգսյանը։ Փակել է ավտոմեքենայի դռները և նստել ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին և հեռացել են նշված վայրից։ Ճանապարհին հաղթահարելով բոլոր խոչընդոտները՝ Ք. Ղազարյանին տարել է Նորիկ Սարգսյանի բարեկամուհու տուն՝ Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ և Նորիկ Սարգսյանի հետ հեռացել նշված վայրից։ Հետագայում իմացել է, որ Նորիկ Սարգսյանը նշված վայրից Ք. Ղազարյանին տարել է մյուս բարեկամուհու տուն, որը գտնվել է Երևան քաղաքում։ /գ.թ. 361-362/ Դատարանում ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց։ Հայտարարություն արեց այն մասին, որ Ք. Ղազարյանին չի առևանգել, Նորիկ Սարգսյանի և Ք. Ղազարյանի խնդրանքով մասնակցել է այդ «շոուին», որը պետք է կատարվեր Ք. Ղազարյանի մայր Կ. Գրիգորյանի համար։ Նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, բայց ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով։ Փախցնելու հանգամանքն իր կարծիքով առևանգում չէ։ Քանի որ իր ընտանիքը գտնվել է ՌԴ-ում, այդ պատճառով դեպքից հետո մեկնել է Հայաստանից։ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ գտնվել է հետախուզման մեջ։ Այդ մասին տեղեկացել է 2013թ. հուլիսի 02-ին, ՌԴ-ում ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտելու համար այնտեղի ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր փաստաթղթերն ուսումնասիրելու արդյունքում։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Տուժող Քրիստինե Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում իր 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել մի անծանոթ տղամարդ, ներկայացել է որպես Նորիկ Սարգսյանի եղբայր կամ ընկեր և հետաքրքրվել Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրով։ Իր բացասական պատասխանից հետո նա խնդրել է հանդիպել։ Մեկ ժամ անց Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց հանդիպել են միմյանց։ Նշված տղամարդը փորձել է իրենից ճշտել, թե որտեղ կարող է լինել Նորիկ Սարգսյանը։ Այդ ընթացքում իրենց է միացել ևս մի տղամարդ, որը գրեթե չի միջամտել իրենց խոսակցությանը և իր մայրը՝ Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց մայրը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ այդ անծանոթ տղամարդկանցից` ավելի բարձրահասակ, գեր կազմվածքով տղամարդն օգտվելով իր մենակ մնալու հանգամանքից` անսպասելիորեն, բռնի ուժի գործադրմամբ, իր կամքին հակառակ գրկել է իրեն, տարել և նստացրել է Նորիկ Սարգսյանին պատկանող ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ նստած է եղել Նորիկ Սարգսյանը։ Այդ ընթացքում ինքը բղավել, օգնություն է խնդրել, սակայն Նորիկ Սարգսյանն ամուր բռնել է իր թևերը, որպիսի չկարողանա փախչել։ Ինքը փորձել է ազատվել նրա ձեռքերից, սակայն չի հաջողվել։ Այդ ընթացքում նշված երկու տղամարդիկ նստել են ավտոմեքենայի դիմացի նստատեղերին և վարելով ավտոմեքենան, հաղթահարելով այդտեղ հավաքված մարդկանց կողմից ստեղծված խոչընդոտները` հեռացել են նշված վայրից։ Իրեն տարել են Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ և հեռացել այնտեղից։ Ինքը փորձել է փախչել, սակայն ելքի ճանապարհը չի իմացել։ Դրանից հետո Նորիկ Սարգսյանը միայնակ իրեն տարել է Երևան քաղաքում բնակվող բարեկամուհու տուն։ Իրեն առևանգելուց հետո որոշ ժամանակ անց իրեն հայտնի է դարձել, որ Նորիկ Սարգսյանի հետ եղած տղամարդիկ հանդիսանում են նրա հորեղբոր որդիներ Սևակ Սարգսյանը և Նարեկ Սարգսյանը։ Վերջիններիս նախկինում չի ճանաչել, տեսել է դեպքի օրը։ Նրանցից Սևակ Սարգսյանն իրեն գրկել, իր կամքին հակառակ, բռնի ուժով նստեցրել է ավտոմեքենան և հաղթահարելով բոլոր խոչընդոտները նստել է ավտոմեքենայի ղեկին և վարելով այն` իրեն տարել է Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, իսկ Նարեկ Սարգսյանն իր կարծիքով տեղյակ չի եղել իրեն առևանգելու հանգամանքի մասին, նույնիսկ ճանապարհին վիճել է եղբայրների հետ, սակայն Սևակ Սարգսյանը Նորիկ Սարգսյանի պահանջով շարունակել է վարել ավտոմեքենան։ /գ.թ. 139-140, 144, 190, 228/ Վկա, տուժող Քրիստինե Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 13։00-ի սահմաններում իր դստեր Քրիստինե Ղազարյանի հետ միասին գտնվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում, որտեղ ինքը զբաղվել է ծաղկի առևտրով։ Ք. Ղազարյանին զանգահարել է ինչ-որ մեկը և նա հեռացել է դեպի հարակից բանկի դիմաց` նրա հետ զրուցելու։ Քիչ անց, տեսնելով, որ Ք. Ղազարյանը չի վերադառնում` գնացել է բանկի մոտ, որտեղ տեսել է Ք. Ղազարյանին Սևակ Սարգսյանի հետ խոսելիս։ Վայրկյաններ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց ինքը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու և լսել է դստեր բարձր ձայնը։ Շրջվելով` տեսել է, թե ինչպես է Սևակ Սարգսյանը Ք. Ղազարյանին գրկած նստեցնում ավտոմեքենան և հեռանում նշված վայրից։ Փորձել է խոչընդոտել, սակայն ապարդյուն։ Հետո իմացել է, որ վերջիններս Ք. Ղազարյանին բռնությամբ տարել են Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ, որտեղից էլ Նորիկ Սարգսյանը միայնակ իրեն տարել է Երևան քաղաքում բնակվող իր բարեկամուհու տուն։ /գ.թ. 37-38, 105, 145-146/ Դատապարտյալ Նորիկ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց` իրականում սիրել է Քրիստինե Ղազարյանին և նպատակադրվել է ամուսնանալ նրա հետ։ Ք. Ղազարյանը ևս անտարբեր չի եղել իր նկատմամբ, երբևէ չի մերժել իրենց ամուսնության մասին իր առաջարկը։ Ենթադրել է, որ Ք. Ղազարյանի ծնողներն ունեն ֆինանսական խնդիրներ, հարսանեկան արարողություն կազմակերպելու համար համապատասխան գումար չեն ունենա և դա է միակ պատճառը, որ Ք. Ղազարյանը ձգձգում է ամուսնության օրը, ուստի որոշել է առևանգել նրան։ 2012թ. նոյեմբերի 01-ի առավոտյան զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, զրուցել է նրա հետ և իմացել է, թե նա որտեղ է գտնվում։ Նույն օրը հանդիպել է իր հորեղբոր որդի Սևակ Սարգսյանին, նրան հայտնել է Ք. Ղազարյանին առևանգելու իր մտադրության մասին։ Ասել է, որ Ք. Ղազարյանը գտնվում է Երևան քաղաքում և նա համաձայն է իրեն փախցնելու իր մտադրության հետ։ Այդ նպատակով, նախապես համաձայնության գալով Սևակ Սարգսյանի հետ` որոշել են գնալ Երևան։ Ճանապարհին իրենց հանդիպել է մյուս հորեղբոր որդի Նարեկ Սարգսյանը, որին իրենց մտադրությունների մասին չեն հայտնել։ Վերջինս խնդրել է, որ իրեն նույնպես տանեն Երևան, քանի որ գործեր ունի և միասին գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Այնտեղ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանները իջել են ավտոմեքենայից, իսկ ինքը սպասել է ավտոմեքենայի հետնամասում։ Նարեկ Սարգսյանը գնացել է իր անձնական գործերով, իսկ Սևակ Սարգսյանն իր պահանջով մի քանի անգամ զանգահարել է Ք. Ղազարյանին, իբրև թե իր գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո խնդրել է հանդիպել` ասելով, որ կարևոր բան ունի խոսելու նրա հետ։ Մի քանի րոպե անց Սևակ Սարգսյանը նշված բանկի դիմաց հանդիպել է Քրիստինե Ղազարյանին և զրույցի բռնվել նրա հետ։ Քիչ անց նրանց է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը և Քրիստինե Ղազարյանի մայր Կարինե Գրիգորյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ. Գրիգորյանը հեռացել է նշված վայրից, իսկ Սևակ Սարգսյանը Քրիստինեի կամքին հակառակ երկու ձեռքերով բռնի կերպով գրկել է Ք. Ղազարյանին։ Այդ ժամանակ Ք. Ղազարյանն ասել է. «էս ինչ եք անում», «մի արա», որից հետո նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որտեղ նստած է եղել նաև ինքը։ Ս. Սարգսյանը փակել է դռները և նստել ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին և հեռացել են նշված վայրից։ Ճանապարհին Քրիստինեն ասել է «թողեք գնամ», սակայն ինքը Ք. Ղազարյանին չի լսել և նրան տարել է Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ` բարեկամուհու տուն։ Դրանից հետո միայնակ, տաքսի ավտոմեքենայով, նրան տարել է Երևան քաղաքում բնակվող մյուս բարեկամուհու տուն, այնուհետև` Ք. Ղազարյանենց տուն։ Ինքը վերջինիս նախօրոք չի հայտնել, որ ցանկանում է առևանգել նրան։ Իր կարծիքով Քրիստինեն այդ օրն իր կամքով էլ կգնար իր հետ։ Պարզապես նա մտածել է, որ իր ծնողներն իրեն այդ արարքի համար չեն ների։ Ինքը Քրիստինե Ղազարյանին ասել է. «եթե չամուսնանաս` կառևանգեմ», որին ի պատասխան Ք. Ղազարյանն ասել է. «այդքան համարձակություն չունես», որն էլ իր այդ մտադրության պատճառ է հանդիսացել։ /գ.թ. 305-306/ Դատարանում Նորիկ Սարգսյանն ըստ էության պնդելով իր նախաքննական ցուցմունքը` հայտնեց, որ մինչև Ք. Ղազարյանին առևանգելը Սևակ Սարգսյանին ասել է, որ Քրիստինեն տեղյակ է, որ իրեն առևանգելու են, դա միասին են պլանավորել` որպես բեմականացում («ցիրկություն») ցուցադրելու համար։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Վկա Նարեկ Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ին հորեղբոր որդիներ Սևակ և Նորիկ Սարգսյանների հետ միասին, վերջինիս ավտոմեքենայով եկել է Երևան։ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց իջել է ավտոմեքենայից և գնացել հարակից տոնավաճառ։ Քիչ անց վերադարձել է և նշված բանկի դիմաց հանդիպել Սևակ Սարգսյանին, որը զրուցելիս է եղել մի աղջկա և մի կնոջ հետ։ Նրանց ինքը չի ճանաչել։ Քիչ անց կինը հեռացել է։ Այդ ժամանակ Սևակ Սարգսյանն անսպասելի գրկել է աղջկան և Նորիկ Սարգսյանի օգնությամբ նստեցրել ավտոմեքենան։ Չհասկանալով թե ինչ է կատարվում՝ նստել է վարորդի կողքի նստատեղին։ Այդ կերպ Սևակ և Նորիկ Սարգսյաններն առևանգել են Ք. Ղազարյանին և տարել Մեյմանդար գյուղ, որտեղից ինքը հեռացել է։ Ճանապարհին հորեղբոր որդիներից պահանջել է, որ բաց թողնեն աղջկան, սակայն ապարդյուն։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 245-248/ Վկա Ահարոն Ֆրունզեի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր լսելով 2012թ. նոյեմբերի 01-ին Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայից հորեղբոր որդիները՝ Սևակ, Նորիկ և Նարեկ Սարգսյանները Նորիկ Սարգսյանին պատկանող ավտոմեքենայով առևանգել են Քրիստինե Ղազարյանին և նրան տարել են Նորիկ Սարգսյանի բարեկամուհու տուն՝ Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։ 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարը հաշվառված է իր անվամբ, սակայն այն օգտագործվել է Սևակ Սարգսյանի կողմից։ Ք. Ղազարյանի առևանգման հետ որևէ կապ չի ունեցել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 199-200, 211/ Վկա Երվանդ Պետրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին, ժամը 15։00-ի սահմաններում գտնվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում՝ «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի մոտակայքում, որտեղ ականատես է եղել խառնաշփոթ իրավիճակի։ Լսել է մարդկանց գոռգոռոցներ, իսկ երբ հարցրել է, թե ինչ է տեղի ունեցել, այնտեղ հավաքված մարդիկ ասել են, որ երեխա են առևանգում։ Տեսել է անկանոն երթևեկող, ՌԴ համարանիշներով ավտոմեքենա, որի ղեկին մի երիտասարդ է նստած եղել։ Կողքին նույնպես եղել է ինչ-որ տղամարդ, սակայն ապակիների մգության պատճառով լավ տեսանելի չի եղել։ Փորձել է կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել։ Ավտոմեքենայի վարորդը ձեռքի շարժումներով հասկացրել է իրեն, որ հեռանա ճանապարհից։ Նկատել է նաև, որ հավաքված մարդիկ մոտեցել են ավտոմեքենային, փորձել են միջամտել, բացել են ավտոմեքենայի առջևի երկու դռները, սակայն նշված ավտոմեքենայի անկանոն շարժումների հետևանքով միջամտող անձանցից երկուսը վայր են ընկել, իսկ նշված ավտոմեքենայի վարորդը երթևեկության կանոնները խախտելով հեռացել է դեպի Խանջյան փողոցի ուղղությամբ։ Ինքն ահազանգել է ոստիկանություն և փորձել է ավտոմեքենայի հետևից գնալ, բայց դա իրեն չի հաջողվել։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 35-36/ Վկա Ալմաստ Վարդգեսի Թորոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Նորիկ Սարգսյանի դասընկերուհին է։ Բացի այդ նա հանդիսանում է նաև իր ամուսնու քրոջ որդին։ 2012թ. նոյեմբերի 01-ին Ն. Սարգսյանն իր ընկերուհի Քրիստինե Ղազարյանի հետ հյուր է եկել իրենց տուն՝ Արարատի մարզի Հովտաշատ գյուղ։ Ն. Սարգսյանի և Ք. Ղազարյանի հարաբերությունների, իրենց տուն գնալու նպատակի մասին իրեն ոչինչ հայտնի չի եղել։ Նրանք ունեցել են բարձր տրամադրություն, սիրալիր են եղել միմյանց նկատմամբ։ Ինքը հյուրասիրել է նրանց սուրճով։ Իրենց տանը 10 րոպե մնալուց հետո նրանք հեռացել են։ Իր ներկայությամբ նրանք ոչինչ չեն խոսել։ Նախաքնննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքն այն մասին, որ իբրև թե Նորիկ Սարգսյանն իրեն հայտնել է, թե քիչ առաջ Երևան քաղաքի «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի դիմաց երկուսով ձևական տեսարան են ստեղծել իբրև թե առևանգում է Ք. Ղազարյանին` իրականությանը չի համապատասխանում։ Ինքը նման բան չի հայտնել քննիչին։ Ցուցմունքը գրել է քննիչը, իսկ ինքն իրականում ստորագրել է առանց կարդալու և չի իմացել, թե իր անունից ինչ է գրվել։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 119-120/ Նորիկ Սարգսյանի, Երվանդ Պետրոսյանի և Կարինե Գրիգորյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 06.02.2013թ. և 07.02.2013թ. արձանագրություններով և դրանց կից լուսանկարչական հավելվածներով, որոնց համաձայն` վերջիններս մատնացույց են արել Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի դիմացի հատվածը և հայտարարել, որ նշված վայրից Ն. Սարգսյանը Ս. Սարգսյանի հետ առևանգել է Ք. Ղազարյանին։ /գ.թ. 92-93, 103-104, 106-107/ Իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից ստացված լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` Սևակ Սարգսյանը Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի թիվ 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության մասնաշենքի դիմացի հատվածում, երկու ձեռքով գրկում է Քրիստինե Ղազարյանին, նրան նստացնում է Նորիկ Սարգսյանին պատկանող, Վազ 21140 մակնիշի Տ 157ՄՄ 67 ՌՈւՍ (S 157 MM67RUS) համարանիշի ավտոմեքենան և խոչընդոտները հաղթահարելով հեռանում դեպի Խանջյան փողոցի ուղղությամբ։ /գ.թ. 136-137/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Վերլուծելով ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքները` Քրիստինե Ղազարյանին իրականում չառևանգելու, դա որպես բեմականացում («շոու») կազմակերպելու մասին` իրականությանը չեն համապատասխանում, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։ Վերլուծելով դատապարտյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքները` Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելը նախապես վերջինիս հետ պլանավորելու, դա որպես բեմականացում («ցիրկություն») ցուցադրելու համար կազմակերպելու վերաբերյալ Սևակ Սարգսյանին հայտնելու մասին` իրականությանը չեն համապատասխանում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։ Վերլուծելով ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, բռնության միջոցով մարդուն բացահայտ առևանգելը, որը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Քննարկելով թիվ ԵԿԴ/0139/01/13 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը` որպես ապացույց օգտագործելու թույլատրելիության հարցը` դատարանը գտնում է, որ դրանք որպես ապացույց թույլատրելի չեն հետևյալ պատճառաբանություններով. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։ 2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են` 1) կասկածյալի ցուցմունքները. 2) մեղադրյալի ցուցմունքները. 3) տուժողի ցուցմունքները. 4) վկայի ցուցմունքները. 4.1) տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները. 5) դատապարտյալի ցուցմունքները. 6) փորձագետի եզրակացությունը. 7) իրեղեն ապացույցները. 8) քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները. 9) այլ փաստաթղթերը։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները։ (…)»։ Վերոհիշյալ դատավճիռը փաստական տվյալ չի հանդիսանում, որպես ապացույց թույլատրվող փաստաթղթերի ցանկում ներառված չէ, որի պատճառով թույլատրելի ապացույց չէ և պետք է հանվի ապացույցների շարքից։ Քննարկելով «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից ստացված, իրեղեն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը և նկատի ունենալով, որ նշված իրեղեն ապացույցը ԵԿԴ/0139/01/13 (12135612/1) քրեական գործով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. հոկտեմբերի 05-ի դատավճռով տնօրինվել է (որոշվել է պահել քրեական գործի հետ միասին)` դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. հոկտեմբերի 05-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 22-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2010թ. ապրիլի 21-ին) առկայությունը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որը դրսևորվել է հետևյալում` տուժողին բացահայտ առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն անձամբ, առանց որևէ մեկի միջամտության, փողոցում գրկելով տուժողին` միայնակ տեղափոխել և մտցրել է ավտոմեքենան, այնուհետև անձամբ վարելով ավտոմեքենան` հաղթահարել է առաջացած խոչընդոտները և կտրուկ հեռացել։ Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։ Միաժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցման է ենթակա Սևակ Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու յոթ ամիս տասնյոթ օրը։ Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է փոփոխել, որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանին պետք է կալանավորել դատական նիստի դահլիճում, քանի որ Սևակ Սարգսյանը սույն քրեական գործով նախաքննության ընթացքում արդեն իսկ թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից և գտնվել է հետախուզման մեջ։ Հետևաբար, ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց Սևակ Սարգսյանի խուսափելու հավանականությունը բարձրանում է։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-138-րդ, 151-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 7 /յոթ/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. մայիսի 21-ից։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխել, խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանին կալանավորել դատական նիստի դահլիճում։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-05-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 400, 148 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 23-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 400, 148 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | 23061 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 24-06-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 02-09-2014 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 05-09-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 400, 148, 86 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 16-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 400, 148, 86 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0030/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 04-06-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 03-06-2014 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սևակ Սարգսյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի /ՀՀ քր.օր. 131 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 69 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 3 տարի 4 ամիս 13 օր ժամկետով / վերաբերյալ 21.05.2014թ. դատավճիռը` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր. 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-06-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 24-06-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Առկա չէն: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-06-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 16-07-2014 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ. ԵԿԴ/0030/01/14 16 հուլիսի 2014թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մայիսի 21-ի դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 2012թ. նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնում Քրիստինե Հրաչի Ղազարյանի հաղորդման հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12135612 քրեական գործը: 2013թ. մայիսի 13-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ 2013թ. մայիսի 24-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալներ Սևակ Սարգսյանին և Նորիկ Սարգսյանին հայտնաբերելը։ 2013թ. հուլիսի 01-ին ՌԴ-ում, Սմոլենսկի ՆԳԲ աշխատակիցների կողմից Սևակ Սարգսյանը ձերբակալվել է։ 2013թ. հուլիսի 16-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Նորիկ Սարգսի Սարգսյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին և նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։ 2013թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ գործն անջատվել է, որին շնորհվել է թիվ 12135612/1 հերթական համարը։ 2014թ. հունվարի 31-ին ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից, Ս. Սարգսյանին Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է և նա նույն օրն ազատ է արձակվել։ 2014թ. փետրվարի 07-ին Բելոռուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում Ս. Սարգսյանը կրկին ձերբակալվել է և էքստրադիցիոն կալանքի տակ է գտնվել 2014թ. փետրվարի 10-ից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ը։ 2014թ. փետրվարի 20-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազի որոշմամբ Ս. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին։ 2014թ. մարտի 01-ին Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին։ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա Ազատավան գյուղի բնակչուհի, 1994թ. ծնված Քրիստինե Հրաչիկի Ղազարյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորեղբոր որդու՝ Նորիկ Սարգսյանի հետ, կազմակերպել և խմբի կազմում իրականացրել է Ք. Ղազարյանի առևանգումը, այն է` նախապես պլանավորելով Ք. Ղազարյանի առևանգումը` 2012թ. նոյեմբերի 1-ին` ժամը 14։16-ից մինչև 15։00-ի սահմաններում, մի քանի անգամ իր կողմից օգտագործվող 091-16-13-56 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է Ք. Ղազարյանի 077-51-75-88 բջջային հեռախոսահամարին և Նորիկ Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով զրույցի բռնվել նրա հետ, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Երևանի Տ. Մեծի 31 հասցեում գտնվող «Էյչ-Էս-Բի-ՍԻ բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերության դիմաց։ Նույն օրը` ժամը 15։15-ի սահմաններում, Սևակ Սարգսյանը հորեղբոր որդիների` Նարեկ և Նորիկ Սարգսյանների հետ, վերջինիս տրամադրության տակ գտնվող, մգեցված ապակիներով Վազ 21140 մակնիշի T157MM67 RUS համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են վերը նշված բանկի դիմաց։ Նորիկ Սարգսյանը սպասել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում, իսկ ինքն իջել է ավտոմեքենայից և գնացել Ք. Ղազարյանի հետ հանդիպման։ Վերջինս բանկի մուտքի դիմաց հանդիպել է Ք. Ղազարյանին և բանկին հարակից մայթում ծաղկի առևտրով զբաղվող նրա մորը՝ Կարինե Գրիգորյանին, և Ն. Սարգսյանի գտնվելու վայրը պարզելու պատրվակով կրկին զրույցի բռնվել նրանց հետ։ Քիչ անց իրեն է մոտեցել Նարեկ Սարգսյանը։ Որոշ ժամանակ անց Կ.Գրիգորյանը հեռացել է հաճախորդին սպասարկելու, իսկ Ք. Ղազարյանը մնացել է միայնակ Սևակ և Նարեկ Սարգսյանների հետ։ Քիչ անց օգտվելով այդ հանգամանքից և իրագործելով Քրիստինե Ղազարյանին առևանգելու հանցավոր մտադրությունը՝ Սևակ Սարգսյանը երկու ձեռքերով գրկել է Ք. Ղազարյանին, նրա կամքին հակառակ բռնության գործադրմամբ նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին։ Ավտոմեքենայում գտնվող Ն. Սարգսյանը, հաղթահարելով Ք. Սարգսյանի դիմադրությունը, օգնել է Սևակ Սարգսյանին Ք. Ղազարյանին մտցնելու ավտոմեքենայի սրահ, այնուհետև փակել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո ամուր բռնել է Ք. Ղազարյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել։ Սևակ Սարգսյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Նարեկ Սարգսյանը՝ վարորդի կողքի նստատեղին, կտրուկ հեռացել դեպքի վայրից՝ այդ կերպ բացահայտ առևանգել Ք. Ղազարյանին՝ նրան տանելով Արարատի մարզի Մեյմանդար գյուղ։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով Սևակ Արամայիսի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 7 /յոթ/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օրը` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ Է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2014թ. մայիսի 21-ից։ Խափանման միջոց ստորագրությունը չհեռանալու մասին փոփոխվել է, խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և Սևակ Սարգսյանը կալանավորվել է դատական նիստի դահլիճում։ 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Ամբաստանյալը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նշանակել է անարդարացի պատիժ, որը չի բխում պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, այն ակնհայտ խիստ է, չի համապատասխանում ամբաստանյալի անձին, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին և պատժի նպատակներին: Ընդհանուր իրավասության դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, իր նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը քննելիս բավարար չափով ստուգման և բազմակողմանի գնահատման չի ենթարկել իր կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները: Բացի այդ, պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը քննության առարկա չի դարձրել և չի հիմնավորել, թե ինչու իր նկատմամբ չի նշանակել առավել մեղմ պատժատեսակ և չի պատճառաբանել, թե ինչու տվյալ դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող ապահովել պատժի նպատակը և իր նկատմամբ նշանակել է սույն հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում: Տվյալ հանցագործության կազմակերպիչ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանն իրեն դատապարտել է ազատազրկման: Դատական ակտ կայացնելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքները, որ ինքը բնութագրվում է դրականորեն, ունի մշտական բնակության վայր, խնամքին են երեք երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է, նախկինում արատավորված չի եղել, նախաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, օժանդակել հանցագործության բացահայտմանը, ընդունել է մեղքը, զղջացել, ինքը գտնվել է ՌԴ-ում, երբ իր նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, այսինքն` տեղյակ չի եղել հետախուզման մասին: Ինչ վերաբերում է այն փաստին, որ ինքը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունք տալ, դա եղել է միայն իրավական գիտելիքներին չտիրապետելու արդյունք: Ինքն ընդունում է մեղքը, չի ցանկացել առևանգել տուժողին, այլ մտածել է, որ դա շոու է լինելու, սակայն ստացվել է հակառակը, ինչի համար անկեղծորեն զղջում է: Ինքն ընտանիքի միակ կերակրողն է, դատավճիռ կայացնելուց հետո ընտանիքը հայտնվել է ծանր կացության մեջ, գտնվում է ծանր սոցիալական վիճակում, երեխաները մնացել են կիսաքաղց, վատառողջ են, կինը միայնակ է, չի աշխատում ու չի կարողանում հոգալ ընտանիքի հոգսերը: Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալը միջնորդել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. թիվ ԵԿԴ/0030/01/14 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և այն փոփոխել` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 13/տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել մեղադրող Ա.Ափիյանը` հայտնելով, որ թեև ընդհանուր իրավասության դատարանում միջնորդել է ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել պատիժ ազատազրկման ձևով, սակայն նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի ընտանիքը գտնվում է ծայրահեղ ծանր սոցիալական վիճակում, Ս.Սարգսյանը հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, ուստի նման պայմաններում Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կապակցությամբ առարկություններ չունի: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրանց վերաբերյալ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, որի պայմաններում հնարավոր է սոցիալական արդարության վերականգնումը: Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Նույն հոդվածի երկրորդ մասի համաձայն պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու, դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ, գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են. 1/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը: 2/ Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերվում են ինչպես հանցագործության, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ բնութագրում է միաժամանակ և հանցագորոծությունը, և հանցավորի անձնավորությունը: Այդ իսկ պատճառով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցագործության կազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերվում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը իր 12.06.2007 թվականի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է <<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է դատարանը հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու>>: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերլուծությունից հետևում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ պատժատեսակի ու պատժաչափի հարցը քննելիս թեև նշել է, որ հաշվի է առնում ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների (Ռաֆայել Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2004թ. հոկտեմբերի 05-ին, Գագիկ Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2009թ. դեկտեմբերի 22-ին, Ռուզաննա Սևակի Սարգսյան, ծնված` 2010թ. ապրիլի 21-ին) առկայությունը։ Որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը, որը դրսևորվել է հետևյալում` տուժողին բացահայտ առևանգելու նպատակով Սևակ Սարգսյանն անձամբ, առանց որևէ մեկի միջամտության, փողոցում գրկելով տուժողին` միայնակ տեղափոխել և մտցրել է ավտոմեքենան, այնուհետև անձամբ վարելով ավտոմեքենան` հաղթահարել է առաջացած խոչընդոտները և կտրուկ հեռացել, սակայն վերլուծության և պատշաճ գնահատության չի ենթարկել իր իսկ կողմից մատնանշված հանգամանքները, ինչպես նաև քննության առարկա չի դարձրել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցը, ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է անարդարացի պատիժ, ինչը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից և չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ պատժաչափի, պատժատեսակի և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս հաշվի է առնում նրա կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները: Վերաքննիչ դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի անձը բնութագրող հատկանիշ հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է: Որպես ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունում է մեղքը և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ նույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Նորիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 29.11.2013թ. որոշմամբ կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել: Վերաքննիչ դատաքննության ընթացքում մեղադրողը չառարկեց ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն: Տուժող Ք.Ղազարյանն ընդհանուր իրավասության դատարանին ուղղված իր դիմումով հայտնել է, որ ամբաստանյալ Սևակ Սարգսյանի նկատմամբ բողոք չունի, խնդրել է իրեն չանհանգստացնել, քանի որ բացակայելու է ՀՀ-ից: Վերաքննիչ դատարանը նման պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Ս.Սարգսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, ուստի ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը` իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, պետք է բավարարել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. դատավճիռը` Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, փոփոխել պատժի մասով: Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.05.2014թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված վերջնական պատիժը` 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 13/տասներեք/ օր ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով: Փորձաշրջանի ընթացքում ամբաստանյալի վարքագծի հսկողությունն իրականացվելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման հսկողության վարչության նրա բնակության վայրի բաժանմունքի կողմից: Ամբաստանյալ Սևակ Արամայիսի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-07-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-08-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 400,148,79 |
| Գործին կից նյութեր | Սևակ Սարգսյանի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-08-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 400, 148, 79 |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-15293/14 |