Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

08 հուլիսի 2014թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0027/01/14

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Հ. Մելքոնյանի,

պաշտպան Լ. Ներսիսյանի,


տուժողի իրավահաջորդ Գ. Ռազմաձեի,

թարգմանիչ Ջ. Թամարյանի,



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի`
ծնված 1990թ. սեպտեմբերի 12-ին Վրաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՎՀ/ Նինոծմինդայի շրջանի Մամզարա գյուղում, հայ, ՎՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, աշխատել է Երևանում գտնվող «Ալեն-Էլեն» գիշերային ակումբում որպես անվտանգության աշխատակից, հաշվառված է ՎՀ Նինոծմինդայի շրջանի Մամզարա գյուղում, փաստացի բնակվել է ք. Երևան, Բաբաջանյան փողոցի թիվ 34 շենքի թիվ 32 բնակարանում, կալանքի տակ է 2013թ. մայիսի 19-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 14-րդ կետերով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 15109713 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. մայիսի 19-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանը 2013թ. մայիսի 19-ին ձերբակալվել է։
2013թ. մայիսի 22-ին Վ. Նիկողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
2014թ. հունվարի 23-ին որոշում է կայացվել Ազատ Նորայրի Քոչոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 14-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նույն օրը հայտարարվել է նրա հետախուզումը և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
2014թ. հունվարի 24-ին մեղադրյալ Վ. Նիկողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 14-րդ կետերով։
2014թ. փետրվարի 03-ին որոշում է կայացվել Գիվի Գեորգիի Շավերդովին ծեծի ենթարկելու մասով մեղադրյալ Վ. Նիկողոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` տուժող Գ. Շավերդովի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2014թ. փետրվարի 03-ին որոշում է կայացվել Ազատ Նորայրի Քոչոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 14-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մասը թիվ 15109713 քրեական գործից անջատելու և առանձին վարույթում առանձնացնելու մասին, որին շնորհվել է թիվ 15109713/1 համարը։
Ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 14-րդ կետերով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 03.30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 3 հասցեում գործող «Ալեն-Էլեն» գիշերային ակումբում անվտանգության ծառայության աշխատակից Ազատ Նորայրի Քոչոյանի հետ` խմբի կազմում, ակումբի հաճախորդ Էրեմյա Իմեոդիի Ռազմաձեին մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, ծեծի է ենթարկել վերջինիս, որի հետևանքով նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել ծանր վնաս, որն անզգուշությամբ առաջացրել է վերջինիս մահը։
Այսպես.
Երևան քաղաքի Ալ.Մանուկյան փողոցում գործող «Ջրաղաց» ռեստորանի խոհարար` Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, Էրեմյա Ռազմաձեն 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 01.00-ի սահմաններում աշխատանքն ավարտելով, իր ընկերներ` Ստեփան Կարապետյանի, Հայկ Մատինյանի, Գարիկ Սարգսյանի, Ծերուն Դավթյանի, Գեորգի Սվանիձեի և ազգական` Գիվի Շավերդովի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 3 հասցեում գործող «Ալեն Էլեն» գիշերային ակումբ և 4-րդ հարկում գտնվող սրահում բավականաչափ ալկոհոլ են գործածել, զվարճացել են և ժամանակ անցկացրել։
Նույն օրը, ժամը 03.30-ի սահմաններում խրախճանքն ավարտելով՝ Է.Ռազմաձեն և մյուսները պատրաստվել են տուն վերադառնալ, որի ընթացքում` սրահի սկզբնամասում գտնվող բարի մոտով անցնելու ժամանակ Է.Ռազմաձեն ձեռքին եղած գարեջրի շիշը գցել է գետնին և կոտրել, որի հետևանքով գարեջրի շիթը ցայտել է բարի մոտ կանգնած` ակումբի անվտանգության աշխատակից Վաչագան Նիկողոսյանի հագուստների վրա։ Այդ կապակցությամբ Է.Ռազմաձեի, Վ.Նիկողոսյանի և նույն ակումբի անվտանգության աշխատակից Ազատ Քոչոյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում վերջիններս Է.Ռազմաձեին ու Գ.Շավերդովին հրելով դուրս են բերել 4-րդ հարկի աստիճանահարթակ և պահանջել են հեռանալ ակումբից, սակայն Է.Ռազմաձեն ընդդիմացել է ու հայհոյանքներ տվել Վ.Նիկողոսյանի հասցեին։ Վերջինս և Ա. Քոչոյանը դրանից վրդովված, անուղղակի դիտավորությամբ` գիտակցելով հարբած և անպաշտպան վիճակում գտնվող Է.Ռազմաձեի ինքնապաշտպանության և ինքնատիրապետման անկարողության հանգամանքը, նախատեսելով նրա նկատմամբ բռնություն գործադրելով առողջությանը վնաս պատճառելու, ինչպես նաև հանցավոր ոտնձգության օժանդակ հետևանքների` Է.Ռազմաձեի վայր ընկնելու և ծանր վնաս ստանալու առաջացման հնարավորությունը, գիտակցաբար թույլ տալով դրանց առաջացումը, նախ աստիճանահարթակում, ապա` աստիճանասանդուխքներով իջնելու ժամանակ ձեռքերով ուժգին հարվածներ են հասցրել Է.Ռազմաձեի կրծքավանդակի և գլխի շրջաններին։ Է.Ռազմաձեն ուժգին հարվածներ ընդունելով՝ կորցրել է հավասարակշռությունը և ինքնատիրապետումը, ապա երերալով՝ գլխի հետին հատվածով համահարվածել է աստիճանահարթակի պատին ու ընկել գետին, ստացել աջից հետին քունքային շրջանի քերծվածք, գլխի փափուկ հյուսվածքների ներսային մակերեսի և աջ քունքամկանի արյունազեղումներ, գլխուղեղի վերկարծրային, ենթակարծրենային, ենթաոստայնային տարածուն արյունահավաքներ, գլխուղեղի զույգ կեսերի և ուղեղիկի աջ կեսի փափուկ թաղանթների տարածուն թաղա-հիմային մակերեսների ընդգրկումով գլխուղեղի արյունազեղումներ, գլխուղեղի մասնակի ջնջխում, աջից գանգի թաղի քունքոսկրի եզրային ներհրում, միջին գանգափոսում` հիմի ոսկրերի կոտրվածքներ ու նրա առոջությանը դիտավորությամբ պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, որն էլ անզգուշությամբ 2013թ. մայիսի 24-ին առաջացրել է Է.Ռազմաձեի մահը։
Այսինքն` Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 14-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն։»։
2014թ. մարտի 03-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։

Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 3 հասցեում գործող «Ալեն-Էլեն» գիշերային ակումբի անվտանգության աշխատակից, ՎՀ քաղաքացի, ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանը, 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում վիճաբանել է նույն ակումբում գտնվող ՎՀ քաղաքացիներ, տուժող Երեմիա Ռազմաձեի և վկա Գիվի Շավերդովի հետ, որոնք ակումբի 4-րդ հարկում գտնվող սրահում զվարճացել և ալկոհոլ են գործածել։ Երբ նրանք պատրաստվել են դուրս գալ ակումբից` տուժող Ե.Ռազմաձեն սրահի սկզբնամասում, ձեռքին եղած գարեջրի շիշը գցել է գետնին, որը կոտրվել է և դրանում եղած պարունակությունը թափվել է նաև ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանի հագուստին։ Վ.Նիկողոսյանի և Ե. Ռազմաձեի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում Վ.Նիկողոսյանն անուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով հարբած և անպաշտպան վիճակում գտնվող Ե.Ռազմաձեի ինքնապաշտպանության և ինքնատիրապետման անկարողության հանգամանքը, նախատեսելով նրա նկատմամբ բռնություն գործադրելով առողջությանը վնաս պատճառելու, ինչպես նաև օժանդակ հետևանքների` Ե.Ռազմաձեի վայր ընկնելու և առողջությանը ծանր վնաս ստանալու առաջացման հնարավորությունը, գիտակցաբար թույլ տալով դրանց առաջացումը, նախ աստիճանահարթակում, ապա` աստիճաններով իջնելու ժամանակ, ձեռքերով ուժգին հարվածներ է հասցրել Ե.Ռազմաձեի կրծքավանդակի և գլխի շրջաններին։ Ե.Ռազմաձեն ուժգին հարվածներ ստանալով՝ կորցրել է հավասարակշռությունը և ինքնատիրապետումը, ապա երերալով` գլխի հետին հատվածով համահարվածել է աստիճանահարթակի պատին և ընկել գետնին։ Դրա հետևանքով նա ստացել է ծանր, փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածք, աջ հետին քունքային շրջանի քերծվածք, գլխի փափուկ հյուսվածքների ներսային մակերեսի, աջ քունքամկանի արյունազեղումներ, վերկարծրենային, ենթակարծրենային, ենթաոստայնային տարածուն արյունահավաքներ, գլխուղեղի կիսագնդերի, ուղեղիկի աջ կեսի փափուկ թաղանթների տարածուն, թաղահիմային մակերեսների ընդգրկումով արյունազեղումներ, գլխուղեղի մասնակի ջնջխում, ներուղեղային արյունահավաք, աջից գանգաթաղանթի ոսկրերի` քունքոսկրի եզրային ներհրմամբ, աջ միջին գանգափոսի կոտրվածքներ։ Ստացած մարմնական վնասվածների հետևանքով Ե.Ռազմաձեի առոջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, որն էլ 2013թ. մայիսի 24-ին անզգուշությամբ առաջացրել է Ե.Ռազմաձեի մահը։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնում կատարվել է Ե. Ռազմաձեի դիակի դատաբժշկական փորձաքննություն, որի արժեքը կազմել է 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Գիվի Գեորգիի Շավերդովի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 03.30-ի սահմաններում, Երևանի Աբովյան փողոցում գտնվող «Ալեն Էլեն» գիշերային ակումբի 4-րդ հարկում, ընկերների և իր հորաքրոջ որդի Էրեմիայի հետ միասին զվարճանալուց և ալկոհոլ գործածելուց հետո ցանկացել են հեռանալ այդտեղից։ Էրեմյան սեղանից վերցրել է գարեջրի կիսադատարկ շիշը, որը սրահից դուրս գալիս վայր է գցել ու կոտրել։ Դրա հետևանքով գարեջուրը թափվել է անվտանգության աշխատակից Վաչագան Նիկողոսյանի հագուստին։ Վերջինս հայհոյել է, իսկ Է.Ռազմաձեն իր հերթին վրացերեն լեզվով սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել Վ. Նիկողոսյանի հասցեին։ Ինքը Է.Ռազմաձեի փոխարեն ներողություն է խնդրել Վ.Նիկողոսյանից, ապա վերջինիս կանչով դուրս են եկել սրահի մուտքի դռան մոտ գտնվող աստիճանահարթակ, որտեղ շարունակել են միմյանց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել։ Ինքը թեև փորձել է հանդարտեցնել կողմերին, սակայն Վ. Նիկողոսյանը վիճաբանության ժամանակ աջ ձեռքի բռունցքով հարվածել է Է.Ռազմաձեի գլխի ձախ հատվածին, որի հետևանքով վերջինս քիչ հետ է գնացել և գլխով դիպչել պատին։ Է. Ռազմաձեի հետ փորձել են մի քանի աստիճան ներքև իջնել և հեռանալ, սակայն Վ. Նիկողոսյանը բռունցքով կրկին հարվածել է Է. Ռազմաձեին, իսկ երբ վերջինս փորձել է հետ հրել նրան` Վ. Նիկողոսյանը բռունցքով հարվածել է նրա կրծքավանդակի շրջանին, որի հետևանքով Է. Ռազմաձեն գլխի հետևի հատվածով մեծ ուժով համահարվածվել է աստիճանահարթակի պատին, վայր ընկել և կորցրել գիտակցությունը։ Դրանից հետո ինքը բղավել է, ինչը լսելով` ակումբի աշխատակցուհիներից մեկը ջուր է բերել, սակայն Է. Ռազմաձեի գիտակցությունը չի վերականգնվել։ Քանի որ վերջինս ալկոհոլի ազդեցության տակ է եղել` կարծել է, որ գիտակցության չի գալիս դրա հետևանքով, ուստի այդ պահին թույլ չի տվել շտապօգնություն կանչել և տաքսի ավտոմեքենայով Էրեմիային տարել է տուն։ Առավոտյան տեսնելով, որ Էրեմյան գիտակցության չի գալիս` ահազանգել է շտապօգնություն և նրան տեղափոխել «Արմենիա» բժկական կենտրոն։ Էրեմիային հարվածել է միայն Վաչագանը։ Այլ անձ նրան չի հարվածել։ Ազատ Քոչոյանին այնտեղ չի տեսել։
/հատոր 1, գ.թ. 21-26, 126-129, 177, 180-181, 182-183, 202-203/
Վկա Ստեփան Գրիշայի Կարապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ինքը, Հայկ Մատինյանը, Գարիկ Սարգսյանը, Ծերուն Դավթյանը և ՎՀ քաղաքացի Գեորգին աշխատել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում գործող «Կովկասյան բակ» ռեստորանում, իսկ Գիվի Շավերդովը և Երեմիա Ռազմաձեն` Երևան քաղաքի Ալ.Մանուկյան փողոցում գործող «Ջրաղաց» ռեստորանում։
2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 01.00-ի սահմաններում, աշխատանքն ավարտելուց հետո, Հ. Մատինյանի, Գ. Սարգսյանի, Ծ. Դավթյանի և Գ. Սվանիձեի հետ գնացել են «Ջրաղաց» ռեստորան, որտեղ իրենց են միացել Ե. Ռազմաձեն, Գ. Շավերդովը և Պավլիկը։ Վերջիններիս հետ նախապես պայմանավորվածության համաձայն, զվարճանալու համար գնացել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում գործող «Ալեն Էլեն» գիշերային ակումբ։ Այնտեղ բարձրացել են 4-րդ հարկում գտնվող սրահ, որտեղ զվարճացել են, պարել, խմել գարեջուր և օղի։ Ժամը 03։00-ի սահմաններում Պավլիկը և Գեորգին գնացել են տուն, իսկ իրենք մնացել են ակումբում։ Ժամը 03։30-ի սահմաններում ակումբից դուրս է եկել բակ և հեռախոսով խոսել։ Հեռախոսազրույցն ավարտելուց հետո, երբ փորձել է վերև բարձրանալ` աստիճանների վրա հանդիպել է ակումբի անվտանգության աշխատակից Վ. Նիկողոսյանին։ Նրանից հետաքրքրվել է լսվող ձայների մասին։ Վերջինս պատասխանել է, որ իրենց հետ ակումբում գտնվող վրացիներից մեկի հետ կռիվ է եղել։ Այդ պահին իրեն են մոտեցել Ծերունը, Հայկը և Գարիկը և հայտնել, որ Երեմիան վերևում անգիտակից ընկած է։ Ինքը հարցրել է, թե ով է հարվածել։ Անվտանգության աշխատակից Վ. Նիկողոսյանը հայտնել է, որ ինքն է հարվածել, քանի որ իրեն վրացերեն լեզվով «մայր» է հայհոյել։ Այդ պահին բարձրացել է վերև և ակումբի 2-3-րդ կամ 3-4-րդ հարկերում գտնվող աստիճանահարթակներից մեկում նկատել է Ե.Ռազմաձեին` անգիտակից վիճակում գետնին ընկած։ Նրա դեմքին ջուր ցանելու միջոցով Գիվի Շավերդովը և ակումբի բարապանը փորձել են գիտակցության բերել։ Անմիջապես Ե.Ռազմաձեին գրկել և իջեցրել են ներքև, նստեցրել են աթոռին և շարունակել են նրան գիտակցության բերել, սակայն նա գիտակցության չի եկել։ Բակում Ծ. Դավթյանի, Հ. Մատինյանի և Գ. Սարգսյանի ներկայությամբ Վ. Նիկողոսյանը դարձյալ հայտնել է, որ ինքն է հարվածել Ե.Ռազմաձեին և նա ընկել է։ Շտապօգնություն չեն կանչել, քանի որ մտածել են, որ Ե.Ռազմաձեն հարբած է և քնած։ Այնուհետև պատահական տաքսի ավտոմեքենայով նրան տեղափոխել են տուն։ Հաջորդ օրը տեղեկացել է, որ Ե. Ռազմաձեն գիտակցության չի եկել և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 32-34, հատոր 2, գ.թ. 103-104, 190-191/
Վկա Գարիկ Արայիկի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ինքը, Հայկ Մատինյանը, Ստեփան Կարապետյանը, Ծերուն Դավթյանն ու ՎՀ քաղաքացի Գեորգի Սվանիձեն աշխատել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում գործող «Կովկասյան բակ» ռեստորանում, իսկ Գիվի Շավերդովն ու Երեմիա Ռազմաձեն` Երևան քաղաքի Ալ.Մանուկյան փողոցում գործող «Ջրաղաց» ռեստորանում։
2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 01.00-ի սահմաններում, աշխատանքն ավարտելուց հետո Հ. Մատինյանի, Ս. Կարապետյանի, Ծ. Դավթյանի և Գ. Սվանիձեի հետ գնացել են «Ջրաղաց» ռեստորան, որտեղ իրենց են միացել Ե. Ռազմաձեն, Գ. Շավերդովը և Պավլիկը։ Վերջիններիս հետ նախապես պայմանավորվածության համաձայն, զվարճանալու համար գնացել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում գործող «Ալեն Էլեն» գիշերային ակումբ։ Ակումբի 4-րդ հարկում գտնվող սրահում զվարճացել են, պարել, խմել գարեջուր և օղի։ Ժամը 03։00-ի սահմաններում Պավլիկը և Գ. Սվանիձեն գնացել են տուն, իսկ իրենք մնացել են ակումբում։ Ժամը 03։30-ի սահմաններում գնացել է սրահի բարի կողքին գտնվող զուգարան, որտեղից դուրս գալուց հետո տեսել է, որ ընկերները սրահում չեն և նկատել է, որ ինչ-որ աղջիկ շտապ ջուր է տանում ներքև։ Դուրս գալով աստիճանահարթակ` նկատել է գետնին անգիտակից վիճակում ընկած Էրեմյա Ռազմաձեին, որին Գ. Շավերդովը փորձել է գիտակցության բերել։ Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ վիճաբանություն է եղել։ Ինքը դուրս է եկել բակ, տեսել է Ծ. Դավթյանին և Ս. Կարապետյանին` անվտանգության աշխատակիցների հետ խոսելիս։ Նրանցից Վ. Նիկողոսյանը հայտնել է, որ ինքն է հարվածել Ե. Ռազմաձեին, քանի որ վերջինս նրան «մայր» է հայհոյել։ Գ. Շավերդովի կանչով վերադարձել է Գ. Սվանիձեն և նրանք պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Ե. Ռազմաձեին տարել են տուն։ Հաջորդ օրն առավոտյան տեղեկացել է, որ Ե. Ռազմաձեն գիտակցության չի եկել և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 29-31, հատոր 2, գ.թ. 101-102, 219-220/
Վկա Հայկ Արմենի Մատինյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ինքը, Գարիկ Սարգսյանը, Ստեփան Կարապետյանը, Ծերուն Դավթյանն ու ՎՀ քաղաքացի Գեորգի Սվանիձեն աշխատել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում գործող «Կովկասյան բակ» ռեստորանում, իսկ Գիվի Շավերդովն ու Երեմիա Ռազմաձեն աշխատել են Երևան քաղաքի Ալ.Մանուկյան փողոցում գործող «Ջրաղաց» ռեստորանում։
2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 01.00-ի սահմաններում, աշխատանքն ավարտելուց հետո, Գ. Սարգսյանի, Ս. Կարապետյանի, Ծ. Դավթյանի և Գ. Սվանիձեի հետ գնացել են «Ջրաղաց» ռեստորան, որտեղ իրենց են միացել իրենց ծանոթներ Ե. Ռազմաձեն, Գ. Շավերդովն ու Պավլիկը։ Վերջիններիս հետ նախապես պայմանավորվածության համաձայն, զվարճանալու համար գնացել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում գործող «Ալեն Էլեն» գիշերային ակումբ։ Այնտեղ բարձրացել են 4-րդ հարկում գտնվող սրահ, որտեղ զվարճացել են, պարել, խմել գարեջուր և օղի։ Շուրջ 40 րոպե այնտեղ մնալուց հետո Պավլիկն ու Գ. Սվանիձեն գնացել են տուն, իսկ իրենք մնացել են և շարունակել են զվարճանալ։ Քանի որ ինքը հազվադեպ է ոգելից խմիչք օգտագործել` նշված օրը չարաշահել է ոգելից խմիչքը և գտնվել է հարբած վիճակում։ Մի պահ նկատել է, որ ընկերները սրահում պարում են, իսկ ինքը սեղանի մոտ նստած ուսումնասիրել է բջջային հեռախոսում առկա հաղորդագրությունները։ Մի քանի րոպե անց, երբ նայել է շուրջը` ընկերներից նկատել է միայն Գ. Սարգսյանին։ Զանգահարել է Ծ. Դավթյանին, որպեսզի տեղեկանա, թե որտեղ են գտնվում, սակայն չի հասկացել նրան։ Մի քանի րոպե անց դուրս գալով աստիճանահարթակ` նկատել է Ծ. Դավթյանին ներքև իջնելիս։ Երբ դուրս են եկել բակ և ընկերներից մեկը հարցրել է, թե ով է Ե. Ռազմաձեին հարվածել, Վ. Նիկողոսյանը հայտնել է, որ ինքն է հարվածել նրան, քանի որ իրեն «մայր» է հայհոյել։ Դրսում աթոռ է դրված եղել, որի վրա կիսապառկած և անգիտակից վիճակում գտնվել է Ե. Ռազմաձեն։ Գ. Շավերդովը նրան փորձել է օգնություն ցույց տալ, սակայն վերջինս գիտակցության չի եկել։ Այնուհետև Գ. Շավերդովը կանչել է Գ. Սվանիձեին և նրանք պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Ե. Ռազմաձեին տարել են տուն։ Հաջորդ օրն առավոտյան տեղեկացել է, որ Ե. Ռազմաձեն գիտակցության չի եկել և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց։
/հատոր 1, գ.թ. 40-42, հատոր 2, գ.թ. 99-100, 207-208/
Վկա Ծերուն Երանոսի Դավթյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ինքը, Գարիկ Սարգսյանը, Ստեփան Կարապետյանը, Հայկ Մատինյանն ու ՎՀ քաղաքացի Գեորգին աշխատել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում գործող «Կովկասյան բակ» ռեստորանում, իսկ Գիվի Շավերդովն ու Էրեմիա Ռազմաձեն` Երևան քաղաքի Ալ.Մանուկյան փողոցում գործող «Ջրաղաց» ռեստորանում։
2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 01.00-ի սահմաններում, աշխատանքն ավարտելուց հետո, Գ. Սարգսյանի, Ս. Կարապետյանի, Հ. Մատինյանի և Գ. Սվանիձեի հետ գնացել են «Ջրաղաց» ռեստորան, որտեղ իրենց են միացել իրենց ծանոթներ Ե. Ռազմաձեն, Գ. Շավերդովն ու Պավլիկը։ Վերջիններիս հետ նախապես պայմանավորվածության համաձայն` զվարճանալու համար գնացել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցում գործող «Ալեն Էլեն» գիշերային ակումբ։ Այնտեղ բարձրացել են 4-րդ հարկում գտնվող սրահ, որտեղ զվարճացել են, պարել, խմել գարեջուր և օղի։ Շուրջ 30 րոպե այնտեղ մնալուց և մեծ քանակությամբ ոգելից խմիչք օգտագործելուց հետո հարբել է և չի հիշել, թե ինչ է տեղի ունեցել։ Միայն հիշել է, որ ակումբի 4-րդ հարկից ցած իջնելիս, բակում նկատել է աթոռ, որի վրա կիսապառկած, անգիտակից վիճակում գտնվել է Էրեմյա Ռազմաձեն։ Տեսնելով, որ նրա վրա ջուր են լցնում` հարցրել է, թե ինչ է պատահել։ Ներկաներից մեկը հայտնել է, որ կռիվ է եղել։ Ինքը հարցրել է, թե ով է հարվածել և այնտեղ գտնվողներից մեկը պատասխանել է, որ հանդիսանում է տվյալ ակումբի անվտանգության աշխատակիցը և ինքն է հարվածել, քանի որ սրբություն է հայհոյել։ Այնուհետև, Գ. Շավերդովն ու Գ. Սվանիձեն պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Է. Ռազմաձեին տարել են տուն։ Հաջորդ օրն առավոտյան տեղեկացել է, որ Է. Ռազմաձեն գիտակցության չի եկել և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց։
/հատոր 1, գ.թ. 45-47/
Վկա Ռաֆիկ Ավետիսի Մարաբյանի նախաքննական ցուցմուքներով այն մասին, որ հանդիսանում է «Ալեն Էլեն» ակումբի անվտանգության աշխատակիցը։ 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 04։00-ի սահմաններում գտնվել է նույն ակումբում և բակի կողմից լսել է տղաների խոսակցության ձայներ։ Դուրս է եկել և մոտեցել Վաչագան Նիկողոսյանին, որն ինչ-որ միջադեպի մասին խոսել է այդ օրն ակումբ ժամանած ութ տղաներից 3-ի հետ։ Ինքը Վ. Նիկողոսյանին հարցրել է, թե ինչ է պատահել։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ այդ տղաների ընկերն իրեն հայհոյել է, որի պատճառով քաշքշուկ է առաջացել, որից հետո այդ տղաներից իրեն հայհոյողը ուշագնաց ընկած է վերևում։ Միասին բարձրացել են վերև և 3-րդ հարկի աստիճանահարթակին տեսել է այդ տղային` անգիտակից վիճակում։ Նրա շուրջ հավաքված մարդիկ փորձել են նրան գիտակցության բերել։ Ինքն օգնել է այդ տղային բարձրացնել գետնից, նրան իջեցրել են բակ, նստեցրել են աթոռին և շարունակել գիտակցության բերել, սակայն վերջինս գիտակցության չի եկել։ Իր ընկերներից մեկի առաջարկով, տաքսի ավտոմեքենայով նրան ուղեկցել են տուն։ Դրանից հետո Ազատ Քոչոյանից և Վաչագան Նիկողոսյանից տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը գարեջրի շիշ է գցել և կոտրել, իսկ դրանում եղած գարեջուրը լցվել է Վ. Նիկողոսյանի ոտքերին։ Վ. Նիկողոսյանը դիտողություն է արել Է.Ռազմաձեին, որից հետո Վաչագանի հետ դուրս են եկել սրահից, որտեղ նա հայհոյել է վերջինիս և նրանց միջև քաշքշուկ է առաջացել։ Դրան միջամտել են Ազատն ու այդ երիտասարդի ընկերները, իսկ երբ քաշքշուկը դադարել է` նրան տեսել են անգիտակից վիճակում ընկած։
/հատոր 1, գ.թ. 84-85, հատոր 2, գ.թ. 19-20/
Տուժողի իրավահաջորդ, որպես վկա հարցաքննված Գեորգի Ռազմաձեի ցուցմունքով այն մասին, որ իր եղբայր Երեմիա Ռազմաձեի հետ կատարված դեպքի հանգամանքներն իրեն հայտնել է իր ազգական Գիվի Շավերդովը, որը ներկայումս գտնվում է ՎՀ-ում։ Վերջինս տեղյակ է սույն դատավարության մասին, սակայն կնոջ ծանր հիվանդության պատճառով չի կարողացել ներկայանալ, քանի որ կնոջը տարել է բուժման։ Ըստ իր ունեցած տեղեկությունների` 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 24։00-ից 01։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր եղբայր Ե. Ռազմաձեն և հորեղբոր որդի Գիվի Շավերդովն իրենց ընկերների հետ գտնվել են «Ալեն-Էլեն» ակումբում և զվարճացել։ Դրանից հետո ակումբի բարի մոտ Երեմիա Ռազմաձեի ձեռքից ընկել է գարեջրի շիշը, կոտրվել և դրանում եղած գարեջուրը թափվել է նույն ակումբի անվտանգության աշխատակից Վաչագանի ոտքին։ Իր եղբայրը վրացերերն լեզվով ինչ-որ բան է ասել, որից հետո Վաչագանը հարցրել է, թե արդյոք նա վրացի է և հրավիրել է դուրս։ Նրանց միջև վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ընթացքում Վաչագանը ծեծի է ենթարկել Ե. Ռազմաձեին` հարվածներ հասցնելով նրա դեմքին և գլխին։ Ստացած հարվածներից Ե. Ռազմաձեն վայր է ընկել աստիճանահարթակին, իսկ Վաչագանը շարունակել է ծեծի ենթարկել նրան։ Երբ Ե. Ռազմաձեն կորցրել է գիտակցությունը` ակումբի մյուս աշխատակիցը ջուր է բերել։ Դրանից հետո Գիվի Շավերդովը Երեմիային տեղափոխել է տուն, սակայն նա գիտակցության չի եկել։ Առավոտյան նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, սակայն նա գիտակցության չգալով` մահացել է։
Իրեն հայտնի է նաև, որ Գ. Շավերդովը ցանկացել է կանխել վիճաբանությունը, բաժանել նրանց, սակայն նա նույնպես ծեծի է ենթարկվել, ստացել է վնասվածքներ, որոնք վտանգավոր չեն եղել։
Դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ նույնպես հաստատվել է Ե. Ռազմաձեի ծեծված լինելը և դրա հետևանքով մահացած լինելու հանգամանքը։ Միջադեպին ներկա են եղել նաև ակումբի աշխատակիցները` մեկ աղջիկ և երկու-երեք տղաներ, որոնք նույնպես հաստատել են, որ Վաչագանն է ծեծի ենթարկել իր եղբորը։ Ինքը Վաչագանին տեսել է նախաքննության ընթացքում։ Տեղեկացել է, որ նա հանդիսացել է այդ ակումբի անվտանգության աշխատակիցը և ծեծի է ենթարկել իր եղբորը։ Ինքը մահացած եղբորը 2013թ. մայիսի 26-ին տեղափոխել է ՎՀ, որից հետո ՀՀ չի եկել և դեպքի կապակցությամբ որևէ խոսակցություն որևէ անձի հետ չի ունեցել։ Իրեն մեկ անգամ քննիչն է հրավիրել քննության։ Իր ունեցած տեղեկություններով Վաչագանը և Ե. Ռազմաձեն տարբեր ռեստորանների աշխատակիցներ են եղել և միմյանց չեն ճանաչել։ Ինչ վերեբերում է նրան, որ նախաքննությանն է ներկայացել նույն ակումբի մեկ այլ աշխատակից և հայտնել, որ ինքն ու Վաչագանն են ծեծի ենթարկել Ե. Ռազմաձեին, ապա այդ կապակցությամբ հայտնում է, որ նույն ակումբի աշխատակցուհին ասել է, որ «Աշոտը» չի եղել։
Գիվի Շավերդովն իր հետ ունցած խոսակցությունների ժամանակ երբևէ չի հայտնել, որ իր նախաքննական ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում։ Նա ճիշտ է գրել։ Ինչպես գրել է` այդպես է եղել։ Նա երբևէ չի ասել, որ Ե. Ռազմաձեին ծեծի ենթարկողը Վաչագանը չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. օգոստոսի 12-ի թիվ 494 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«Է.Ռազմաձեի մահը հետևանք է գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարմանը, որն էլ պայմանավորված է եղել գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածքով, որն էլ անմիջական պատճառական կապի մեջ է գտնվում մահվան հետ։ Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված աջից` հետին քունքային շրջանի քերծվածքով, գլխի փափուկ հյուսվածքների ներսային մակերեսի և աջ քունքամկանի արյունազեղումներով, գլխուղեղի վերկարծրային, ենթակարծրենային, ենթաոստայնային տարածուն արյունահավաքներով, գլխուղեղի զույգ կեսերի և ուղեղիկի աջ կեսի փափուկ թաղանթների տարածուն թաղա-հիմային մակերեսների ընդգրկումով և գլխուղեղի արյունազեղումներով, գլխուղեղի մասնակի ջնջխումով, աջից գանգի թաղի քունքոսկրի եզրային ներհրումով` ըստ բժշկական փաստաթղթերի և միջին գանգափոսում` հիմի ոսկրերի կոտրվածքներով, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ կոշտ առարկայի/ների/ ազդեցությամբ, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և ելնելով վնասվածքի բնույթից, տեղակայումից, ինչպես նաև հաշվի առնելով քրեական գործի նյութերը, հնարավոր է վերջիններիս առաջացումը ձեռքի/բռունցքի/ անմիջական հարվածի հետևանքով, սակայն կարող էին առաջանալ ինչպես գլխի աջ կեսի շրջանով աստիճանահարթակի դիմացի հարթ մակերես ունեցող պատին, այնպես էլ հասակի բարձրությունից աստիճաններից վայր ընկնելու և գլխի աջ կեսի շրջանով աստիճանահարթակին կամ աստիճանների եզրին համահարվածելու հետևանքով /հիմք ընդունելով վնասվածքի բնույթը և տեղակայումը, ինչպես նաև քրեական գործի նյութերը/։ Քանի որ նշված մարմնական վնասվածքները անմիջական պատճառական կապի մեջ են գտնվում մահվան պատճառի հետ, ուստի միմյանցից տարանջատել հնարավոր չէ և նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ ունեն կյանքին վտանգ սպառնացող առողջությանը ծանր վնասի հատկանիշներ, որոնք էլ բերել են մահվան։ Դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև` արյունազեղում ձախ բազկի շրջանում, քերծվածքներ` ծոծրակային, ձախ ճակատային, ձախ այտային, որովայնի աջ կողմնային, ձախից զստային, աջ դաստակի շրջաններում և աջ անրակի փակ տեղաշարժով կոտրվածք, որոնք ևս պատճառվել են կենդանության օրոք, ձախ այտային շրջանի քերծվածքի առաջացումը հնարավոր է բութ առարկայի/այդ թվում նաև բռունցքի/ ուղղակի ներգործության հետևանքով, իսկ ծոծրակային շրջանի քերծվածքների առաջացումը հնարավոր է արտաքին ուժի ազդեցության տակ ծոծրակային շրջանով հարթ մակերես ունեցող պատին համահարվածելու հետևանքով/հիմք ընդունելով քրեական գործի նյութերը/, իսկ մնացած մարմնական վնասվածքների առաջացումը հնարավոր է` ինչպես բութ, կոշտ առարկաների անմիջական ներգործության, այնպես էլ հասակի բարձրությունից վայր ընկնելու հետևանքով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և չեն գտնվում պատճառական կապի մեջ մահվան պատճառի հետ և առանձին-առանձին վերցրած` ձախ բազկի շրջանի արյունազեղումը, ծոծրակային, ձախ ճակատային, ձախ այտային, որովայնի աջ կողմնային, ձախից զստային և աջ դաստակի շրջանների քերծվածքները առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ աջ անրակի փակ տեղաշարժով կոտրվածքը առաջացրել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով։ Նշված բոլոր մարմնական վնասվածքների առաջացումը հնարավոր չէ իր իսկ կողմից իրեն հասցնելու հետևանքով։ Քաղ. Է. Ռազմաձեն մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին, տարածության մեջ կարող էր գտնվել` ցանկացած, հնարավոր դիրքում, յուրաքանչյուր վնասվածք ստանալու պահին, մարմնի համապատասխան մակերեսով ուղղված լինելով դեպի` ներգործող բութ կոշտ առարկան։ Համաձայն բժշկական փաստաթղթերի տվյալների, քաղ. Է. Ռազմաձեի մահը վրա է հասել 24.05.2013թ. ժամը 23։50-ին, որը չի հակասում դիահերձման ընթացքում ձեռք բերված տվյալներին։ Քանի որ Է. Ռազմաձեն շուրջ 5 օր գտնվել է հիվանդանոցում և ստացել է մեծ քանակությամբ դեղորայքներ, ուստի նպատակահարմար չի եղել արյան մեջ, մեզում, լյարդում և լեղապարկում որոշել ալկոհոլի և թմրանյութերի առկայությունը։ Քաղ. Է. Ռազմաձեի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերված գլխի զույգ գագաթա-քունքային շրջանների հետվիրահատական վերքերը և աջ դաստակի, ձախ նախաբազկի, զույգ արմնկափոսերի շրջանների ծակված, կետային վերքերը հանդիսանում են բժշկական միջամտության հետևանք։ Քաղ. Է. Ռազմաձեն կենդանության օրոք տառապել է երկկողմանի շճաթարախային բրոնխոպնևմանիայով, որը պատճառական կապի մեջ չի գտնվում մահվան պատճառի հետ։ Քաղ. Է. Ռազմաձեի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերված` որովայնի առաջային մակերեսի, ձախ նախաբազկի շրջանների վերնամաշկի շերտազատման տեղամասերը հետմահու են, որոնք պատճառվել են բութ առարկաների ներգործությամբ։»։
/հատոր 2, գ.թ. 60-76/
Դատաբժշկական հանձնաժողովային կրկնակի փորձաքննության 2013թ. դեկտեմբերի 12-ի եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Քաղ. Է. Ռազմաձեի մոտ հայտնաբերվել են հետևյալ մարմնական վնասվածքները` ծանր, փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածք, աջ հետին քունքային շրջանի քերծվածք, գլխի փափուկ հյուսվածքների ներսային մակերեսի, աջ քունքամկանի արյունազեղումներ, վերկարծրենային, ենթակարծրենային, ենթաոստայնային տարածուն արյունահավաքներ, գլխուղեղի կիսագնդերի, ուղեղիկի աջ կեսի փափուկ թաղանթների տարածուն, թաղահիմային մակերեսների ընդգրկումով արյունազեղումներ, գլխուղեղի մասնակի ջնջխում, ներուղեղային արյունահավաք, աջից գանգաթաղանթի ոսկրերի` քունքոսկրի եզրային ներհրմամբ, աջ միջին գանգափոսի կոտրվածքներ, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկաներով, որոնք իրենց համակցությամբ, կենդանի անձանց մոտ համարվում են առողջությանը ծանր վնաս պատճառող, կյանքին վտանգ սպառնացող մարմնական վնասվածքներ, և տվյալ դեպքում բերել են մահվան, ինչպես նաև քերծվածքներ` ծոծրակային դաստակի շրջաններում, արյունազեղում` ձախ բազկի շրջանում, և աջ անրակոսկրի փակ, տեղաշարժված կոտրվածք, որոնք ևս պատճառվել են կենդանության օրոք բութ, առանձին, այնպես էլ միասին, կենդանի անձանց մոտ, սովորաբար համարվում են` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, իսկ աջ անրակոսկրի փակ, տեղաշարժված կոտրվածքը, առանձին վերցված, ունի` առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառող մարմնական վնասվածքի հատկանիշներ. վերջիններս չեն գտնվում պատճառական կապի մեջ` մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Վերը նշված բոլոր մարմնական վնասվածքները, ամենայն հավանականությամբ առաջացել են` կարճ ժամանակահատվածում, որոնց պատճառման հաջորդականությունը որոշել հնարավոր չէ` համապատասխան բժշկական չափանիշների կապակցությամբ։
2. Վերը նշված մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին քաղ. Է. Ռազմաձեն տարածության մեջ կարող էր գտնվել` ցանկացած, տվյալ վնասվածքների առաջացումը չբացառող հնարավոր դիրքում, յուրաքանչյուր կոնկրետ վնասվածքն առաջանալու պահին, մարմնի համապատասխան մակերեսով ուղղված դեպի ներգործող բութ, կոշտ առարկան կամ մակերեսը։
3. Քաղ. Է. Ռազմաձեն նշված մարմնական վնասվածքներից մասնավորապես` գանգուղեղային վնասվածքը ստանալուց հետո, քիչ հավանական է, որ կարողանար կատարել որևէ ինքնուրույն գործողություն։
4. Քաղ. Է. Ռազմաձեի մարմնական վնասվածքները` ծանր, փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածքի աջ հետին քունքային շրջանի քերծվածքի, գլխի փափուկ հյուսվածքների ներսային մակերեսի, աջ քունքամկանի արյունազեղումների, վերկարծրենային, ենթակարծրենային, ենթաոստայնային տարածուն արյունահավաքների, գլխուղեղի կիսագնդերի, ուղեղիկի աջ կեսի փափուկ թաղանթների տարածուն, թաղահիմնային մակերեսների ընդգրկումով արյունազեղումների, գլխուղեղի մասնակի ջնջխման, ներուղեղային արյունահավաքի, աջից գանգաթաղի ոսկրերի` քունքոսկրի եզրային ներհրմամբ, աջ միջին գանգափոսի կոտրվածքների ձևով, գտնվում են ուղղակի պատճառական կապի մեջ` նրա մահվան հետ։ Ի նկատի ունենալով քաղ. Է. Ռազմաձեի ստացած գանգուղեղային վնասվածքի ծանրության աստիճանը, բնույթը, կենսական ֆունկցիաների կոպիտ խանգարումը, այդպիսիք թույլ են տալիս եզրակացնել, որ` եթե անգամ դեպքից անմիջապես հետո նրան ցուցաբերվեր համապատասխան բուժօգնություն, փրկել նրա կյանքը քիչ հավանական էր, գործնականում` գրեթե անհնար։»։
/հատոր 2, գ.թ. 210-217/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2013թ. մայիսի 19-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Գիվի Շավերդովը ճանաչման ներկայացված չորս անձանց շարքում ճանաչել և մատնացույց է արել Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է «Ալեն-Էլեն» ակումբի անվտանգության աշխատակիցը, որը ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել իրեն և իր հորաքրոջ որդի Երեմիա Ռազմաձեին, որի հետևանքով վերջինս հետ-հետ գնալով համահարվածվել է պատին և վայր ընկել։
/հատոր 1, գ.թ. 56/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2013թ. մայիսի 19-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Հայկ Արմենի Մատինյանը ճանաչման ներկայացված չորս անձանց շարքում ճանաչել, մատնացույց է արել Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է «Ալեն-Էլեն» ակումբի անվտանգության աշխատակիցը, որը ներքևում իր և ընկերների հետ խոսելու ընթացքում հայտնել է, որ Երեմիա Ռազմաձեին հարվածողն ինքն է եղել։
/հատոր 1, գ.թ. 60/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2013թ. մայիսի 19-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Գարիկ Արայիկի Սարգսյանը ճանաչման ներկայացված չորս անձանց շարքում ճանաչել, մատնացույց է արել Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է «Ալեն-Էլեն» ակումբի անվտանգության աշխատակիցը, որի հետ դեպքից հետո ակումբի բակում զրուցել է։ Վերջինս հայտնել է, որ Երեմիա Ռազմաձեն հայհոյել է իրեն, որի հետևանքով հարվածել է նրան և վերջինս վայր է ընկել։
/հատոր 1 , գ.թ. 61/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2013թ. մայիսի 19-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ծերուն Երանոսի Դավթյանը ճանաչման ներկայացված չորս անձանց մեջ ճանաչել, մատնացույց է արել Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանին և հայտարարել, որ վերջինիս հետ ակումբի բակում զրուցել է և հարցրել, թե ով է ծեծի ենթարկել Երեմիա Ռազմաձեին։ Վ. Նիկողոսյանը նախ պատասխանել է, որ ինքն է ծեծել, քանի որ իրեն հայհոյել է, իսկ մի քանի րոպե անց ասել է, որ ինքը չի հարվածել, այլ նա ընկել է աստիճաններից։
/հատոր 1, գ.թ. 62/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2013թ. մայիսի 19-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ստեփան Գրիշայի Կարապետյանը ճանաչման ներկայացված չորս անձանց շարքում ճանաչել, մատնացույց է արել Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է «Ալեն-Էլեն» ակումբի անվտանգության այն աշխատակիցը, որի հետ դեպքից հետո ակումբի բակում զրուցել է և նրան հարցրել, թե ով է ծեծի ենթարկել Երեմիա Ռազմաձեին։ Վ.Նիկողոսյանը պատասխանել է, որ ինքն է ծեծել Երեմիա Ռազմաձեին, քանի որ իրեն հայհոյել է։
/հատոր 1, գ.թ. 63/
Դեպքի վայրի զննության 2013թ. հունիսի 04-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Գ. Շավերդովը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 3 հասցեում գործող «Ալեն-Էլեն» ակումբի մուտքի դռնից դուրս գտնվող նեղ միջանցքը, որտեղ ինքը, Ե. Ռազմաձեն և Վ. Նիկողոսյանը կանգնած խոսելիս են եղել, Ե. Ռազմաձեն հայհոյել է, իսկ Վ. Նիկողոսյանը հարվածել է նրան։ Այնուհետև Գ. Շավերդովը ցույց է տվել 4-րդ հարկից դեպի 3-րդ, ապա 2-րդ հարկ տանող աստիճանահարթակը, որտեղ քաշքշուկ է եղել իրենց միջև։ Նա մատնացույց է արել նաև այն աստիճանը, որի վրա կանգնած են եղել ինքն ու Ե. Ռազմաձեն և հայտնել է, որ այդտեղ Վ. Նիկողոսյանը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին, որի հետևանքով ինքը հետ-հետ է գնացել, իսկ Ե. Ռազմաձեն առաջ է գնացել դեպի Վաչագանը։ Այդ ընթացքում Վաչագանը մեկ անգամ ևս բռունցքով հարվածել է Երեմիային։ Վերջինս հետ-հետ է գնացել, դիպչել է աստիճանների դիմացի պատին, այդ պատի վրայով սղալով` վայր է ընկել դեպի 2-րդ հարկ տանող աստիճանահարթակի վրա և կորցրել գիտակցությունը։
/հատոր 1, գ.թ. 184-190/
Ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 03։30-ի սահմաններում, երբ կանգնած է եղել ակումբի 4-րդ հարկի սրահի բարի մոտ, իրեն են մոտեցել Գիվի Շավերդովն ու Երեմիա Ռազմաձեն։ Վերջինս գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ։ Նա մոտեցել է իրեն, գարեջրի շիշը գցել է գետնին և կոտրել։ Գարեջուրը թափվել է իր հագուստի վրա, որի պատճառով իրենց միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել։ Ե. Ռազմաձեն իրեն սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել, իսկ Գ. Շավերդովը փորձել է կանխել իրավիճակը` ձեռքով փակելով նրա բերանը և իրենից ներողություն խնդրել։ Այդ ընթացքում տեղեկացել է, որ վերջիններս հանդիսանում են ՎՀ քաղաքացիներ։ Քանի որ Ե. Ռազմաձեն ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ է գտնվել` իր առաջարկով դուրս են եկել դեպի 4-րդ հարկի աստիճանահարթակ։ Այնտեղ ինքը հայհոյանք տալու համար դիտողություն է արել Ե. Ռազմաձեին, սակայն վերջինս շարունակել է վրացերեն լեզվով իր հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել։ Այդ ընթացքում հունից դուրս գալով` աջ ձեռքի բռունցքով հարվածել է Ե. Ռազմաձեի ձախ այտի շրջանին։ Այնուհետև, երբ դարձյալ շարունակել է հայհոյել, դուրս է հրավիրել նրանց ակումբից, որպեսզի ներքևում խոսեն։ Չհասած աստիճանահարթակ` Ե. Ռազմաձեն շարունակել է հայհոյանքները, որի պատճառով ինքը նյարդայնացել է և ակումբի միջանցքում, դռան մոտ, աջ ձեռքով մեկ անգամ ևս հարվածել է նրա դեմքի ձախ հատվածին և մտել է ներս։ Դրանից հետո ինքը աստիճանահարթակի մոտ նրանց հետ եղած հայ տղաներից մեկի հետ զրուցել է հաշիվը փակելու մասին։ Հետագայում տեղի ունեցածի մասին իրեն որևէ բան հայտնի չէ։ Հետո իջել է ներքև, իրեն է մոտեցել Ե. Ռազմաձեի և Գ. Շավերդովի հետ ակումբ ժամանած հայ տղաներից մեկը և հայտնել, որ վրացիներից մեկը վերևում ուշագնաց է եղել։ Այդ պահին Ե. Ռազմաձեին թևանցուկ իջեցրել են ներքև և փորձել ջրի միջոցով գիտակցության բերել, որը նրանց չի հաջողվել։ Տեսել է, որ վերջինիս աչքերը հետ են գնացած։ Առաջարկել է շտապօգնություն հրավիրել, սակայն նրա ընկերն ասել է, որ դա խմածության հետևանք է և նրա մոտ այդպես է լինում։ Ե. Ռազմաձեի հետ ակումբ ժամանած տղաների հետ ունեցած խոսակցության ընթացքում հայտնելով, որ ինքն է հարվածել Ե. Ռազմաձեին` նկատի է ունեցել մեկ անգամ բռունցքով նրան հարվածելը։ Ինքը Ե. Ռազմաձեին աստիճանների վրա չի հարվածել, իր հարվածի հետևանքով նա վայր չի ընկնել։ Բացի այդ որևէ մեկին ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորություն ինքը չի ունեցել։ Իր հարվածն ուժեղ չի եղել։ Երբ ինքը հարվածել է` Ե. Ռազմաձեն արդեն կպած է եղել պատին։ Ինքը չի հիշում` իր հարվածի հետևանքով է տուժողը կպել պատին, թե ոչ։ Իր հարվածելու ժամանակ սրահում ինքը միայնակ է եղել։ Ազատ Քոչոյանը ներկա չի եղել։ Այդտեղ այլ աշխատակիցներ եղել են, թե ոչ` ինքը չի տեսել։ Չի հիշում` այդ ժամանակ աստիճանահարթակում այլ անձինք եղել են, թե ոչ։ Միջադեպի մասին իր, Ազատ Քոչոյանի և Ռաֆիկ Մարաբյանի միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել, սակայն այդ մասին հայտնել չի ցանկանում։ Երբ ինքը Ե. Ռազմաձեին տեսել է բակում` նա եղել է անգիտակից վիճակում և նրա վրա մարմնական վնասվածքներ չեն եղել։ Ինքն Ազատ Քոչոյանի հետ Ե. Ռազմաձեին ծեծի չի ենթարկել։ Ինքն անվտանգության մյուս աշխատակիցներ Ռ. Մարաբյանից և Ա. Քոչոյանից տեղեկացել է, որ մինչ այդ Ե. Ռազմաձեի և իրենց միջև վիճաբանություն է տեղի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 66-67, 140-141, 206-207, հատոր 2, գ.թ. 263/
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ որպես վկա հարցաքննված ներքոհիշյալ անձինք դատարանին հայտնեցին հետևյալը.
Վկա Աննա Խաչատուրի Կիրակոսյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատել է Երևանում գտնվող «Ալեն-Էլեն» գիշերային ակումբում որպես բարապան։ Ամբաստանյալ Վ. Նիկողոսյանին ճանաչում է, քանի որ համատեղ աշխատել են։ Ներկայումս աշխատում է ծաղկի սրահում։ Դեպքի օրը, ակումբում, անմիջապես բարի դիմաց, մոտավորապես տաս հոգու միջև միջադեպ է տեղի ունեցել, որի պատճառն իրեն հայտնի չէ, քանի որ երաժշտության ձայնը բարձր է եղել։ Անվտանգության աշխատակիցը մոտեցել է, որպեսզի կարգի հրավիրի և նրանք միմյանց հետ դուրս են եկել հետնամուտք` աստիճանների կողմ, քանի որ այդ օրը վերելակը չի աշխատել։ Այնուհետև թեթև միջադեպ է տեղի ունեցել և հաճախորդներն ու անվտանգության աշխատակիցներն իջել են դեպի 3-րդ հարկ` աստիճանների կողմ։ Ինքը չի տեսել, որ Վ.Նիկողոսյանը որևէ մեկին հարվածներ հասցնի։ Ինքը տեսել է Ռազմաձեի վայր ընկնելու պահը։ Աստիճանների վրա տուժողին հարվածել է Ազատը և քանի որ տուժողը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ` աստիճաններից հետ-հետ գնալով ընկել է գետնին։ Անձամբ ինքն առաջարկել է շտապօգնություն կանչել, սակայն մահացողի եղբայրն ասել է, որ պետք չէ և դա նրա մոտ առաջին դեպքը չէ։ Իր և այդ տղայի միջև նախաքննության ժամանակ կատարվել է առերես հարցաքննություն և ինքն էլ է հաստատել, որ իսկապես դա այդպես է եղել։ Անվտանգության աշխատակիցներից միջադեպին ներկա են գտնվել Վաչագանը և Ազատը։ Տեսնելով, որ անվտանգության աշխատակիցներ Ազատը, Վաչագանը, հաճախորդները միասին աստիճաններով 4-րդ հարկից իջնում են 3-րդ հարկ` հասկացել է, որ վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Հաճախորդները եղել են 8-10 հոգի։ Աստիճաններից իջնելու ժամանակ ինքը 3-րդ հարկի աստիճանների մոտ տեսել է միայն Ազատին։ Ինքն այդ ժամանակ բարի մոտից դուրս է եկել, գնացել է դեպի աստիճանների կողմը և տեսել է միջադեպը։ Բացի ակումբի աշխատակիցներից` որևէ այլ անձ ներկա չի եղել։ Միայն Քնարիկն է եկել և ջուր է բերել։ Ինքը Վաչագանին տեսել է միայն բարձրանալու պահին, իսկ վիճելիս նրան չի տեսել։ Ինքը քաշքշուկը չի տեսել։ Քանի որ նշված հատվածը նեղ է եղել, վերելակը չի աշխատել, այլ հաճախորդներ են եղել, այդ պատճառով ուշադրություն չի դարձրել։ Վիճաբանության ժամանակ միգուցե Վաչագանը եղել է այնտեղ, սակայն ինքը չի տեսել։ Չի հիշում, թե կոնկրետ ինչի պատճառով է տեղի ունեցել վիճաբանությունը։ Վաչագանին չի նկատել այդտեղ։ 3-րդ հարկի 3-րդ աստիճանի վրա տեսել է միայն Ազատին։ Տուժողը կանգնած է եղել 2-րդ աստիճանի վրա, իսկ Ազատը 3-րդ կամ 4-րդ աստիճանի վրա։ Ազատը և վայր ընկնող տղան կանգնած են եղել դեմ-դիմաց։ Տուժողը կանգնած է եղել նրանից ավելի բարձր։ Նրանց միջև տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ Ազատը ձեռքով հարվածել է տուժողի դեմքին։ Ինքը խառնաշփոթի պատճառով չի տեսել, թե անվտանգության աշխատակիցները և ակումբ ժամանած այդ ութ անձինք միմյանց քաշքշել են, թե ոչ։ Հնարավոր է, որ Վաչագանը դեպքի ժամանակ ներկա է եղել և հարվածել է տուժողին, սակայն ինքը չի նկատել։ Տեսել է, որ տուժողին հարվածել է Ազատը և նրա հարվածից հետո տուժողը վայր է ընկել, որի մասին հայտնել է նաև առերես հարցաքննության ժամանակ։ Չի բացառում, որ Ազատի հարվածի նախորդող պահին է Վաչագանը հարվածել։ Ուղղակի իր ներկա եղած ժամանակ Վաչագանը չի հարվածել։ Չի կարող ասել, թե ինչու է տուժողի եղբայրն իր հետ առերես հարցաքննության ժամանակ հայտնել, որ Վաչագանն է հարվածել։ Ինքը հայտնել է իր տեսածը, որը պնդում է։ Ցուցմունքներ տալու հետ կապված իր նկատմամբ որևէ ճնշում չի գործադրվել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Քնարիկ Մանվելի Առաքելյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատել է «Ալեն-Էլեն» գիշերային ակումբում։ Վաչագան Նիկողոսյանին ճանաչում է ակումբում համատեղ աշխատելու ընթացքում։ Ակումբի անվտանգության աշխատակիցները եղել են Վաչագանը, Ազատը, ևս մեկը, որի անունը չի հիշում։ Դեպքի օրը գտնվելով ակումբի սրահում գտնվող բարի դիմաց` նկատել է, որ տուժողը գարեջրի շիշը գցել է գետնին, որը կոտրվել է և դրանում եղած պարունակությունը լցվել է Վաչագան Նիկողոսյանի ոտքին։ Անվտանգության աշխատողների կողմից նրան նկատողություն է արվել։ Այդ ընթացքում ինքը գնացել է, որպեսզի հավաքարարին կանչի։ Հետո տեսել է, որ վիճաբանողներն իրար հրելով դուրս են եկել միջանցք։ Ինքն էլ գնացել է զգուշացնելու, որ հաշիվը փակված չէ։ Այդ ժամանակ Ազատ Քոչոյանը մեկ անգամ հարվածել է մահացողի գլխին, որից վերջինս աստիճանների վրայով հետ-հետ գնալով ընկել է գետնին։ Չի նկատել` թե աստիճանների բազրիքին կամ պատին տուժողը գլխով դիպչել է, թե ոչ։ Լսել է ակումբի աշխատակցուհիներից Աննայի ձայնը, որը ջուր է ուզել։ Ինքը բաժակով ջուր է հասցրել։ Ինքն այդ օրը չի տեսել, որ Վաչագանը որևէ մեկին հարվածած լինի։ Իր և տուժողի եղբոր միջև եղել է առերես հարցաքննություն, որի ժամանակ հայտնել է նույնը։ Պնդում է իր ցուցմունքները, դրանք գրել է կամավոր։ Իր նկատմամբ ցուցմունքններ տալու առումով որևէ ճնշում չի գործադրվել։ Քանի որ ամբողջ սրահում միայն ինքն է աշխատել, ուստի ականատես է եղել միջադեպի չնչին հատվածին։ Հաստատապես հիշում է, որ Ազատն այնտեղ է եղել և հարվածել է տուժողին։ Չի հիշում, թե Վաչագան Նիկողոսյանը այնտեղ եղել է, թե ոչ։ Իր ուշադրությունը հիմնականում հաճախորդների կողմն է եղել։ Այդ ամենը տևել է մի ակնթարթ։ Բացի այդ հարվածից` որևէ այլ բռնի գործողություններ չի նկատել։ Տուժողը և նրա հետ եղած մյուս անձիք գտնվել են ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Նրանց պահվածքից ենթադրել է, որ տուժողը եղել է բավականին հարբած վիճակում։ Վերջիններս ալկոհոլ օգտագործած վիճակում են եկել ակումբ։ Հնարավոր է, որ Վաչագանն այդ տղային քաշքշել և իջեցրել է ներքև։ Հիշում է, որ հարվածել է Ազատը, սակայն չի բացառում և միևնույն ժամանակ չի կարող հիշել, որ Վաչագանն այդ տղային քաշքշելով իջեցրել է ներքև։ Այդ ընթացքում բոլոր հաճախորդները եղել են իր հսկողության տակ, ինքը զբաղված է եղել նրանցով և չի կարող այժմ հիշել մանրամասն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 178-179, 182-183/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանի նախաքննական ցուցմունքները` Ե. Ռազմաձեի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորություն չունենալու, նրան աստիճանների վրա չհարվածելու և վայր չգցելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է տուժողի մահ` ապացուցված է, նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին և այդ կետով ճիշտ է որակված։
Ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելն ապացուցված չէ, նրա արարքն այդ մասով ճիշտ չի որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է։»։
Նույն օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
2. Դատավորը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը չեն կարող մասնակցել քրեական գործով վարույթին, եթե նրանք ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռված են գործի ելքով։
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ։ (....)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես չեն պայմանավորվել հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։
2. Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես՝ մինչև հանցագործությունն սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում ծանրացնող հանգամանքներում մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից կատարած դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելու համար։
Վերոշարադրյալ հոդվածների վերլուծությունից երևում է, որ վերոհիշյալ հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից կատարված, երբ երկու և ավելի անձինք, գործելով մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելուն ուղղված համատեղ դիտավորությամբ, անմիջականորեն մասնակցել են տուժողին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելուն։
Ինչպես առանց նախնական համաձայնության, այնպես էլ նախնական համաձայնությամբ խմբի կողմից վերոհիշյալ հանցանքը կատարելու դեպքում պարտադիր պայման է երկու կամ ավելի կատարողների՝ համակատարողների առկայությունը, որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է անմիջականորեն լրիվ կամ մասամբ կատարի հանցագործության օբյեկտիվ կողմին բնորոշ գործողություններ։ Համակատարողներ են այն անձինք, ովքեր հանցանքի կատարման պրոցեսում գործել են համաձայնեցված, նրանց գործողությունները միավորված են միասնական դիտավորությամբ, իսկ հանցագործության օբյեկտիվ կողմը՝ ներառյալ տուժողի նկատմամբ ֆիզիկական բռնությունը, կատարվել է հանցակիցներից յուրաքանչյուրի կողմից։
Փաստորեն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի համար պարտադիր է ինչպես հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի հատկանիշների առկայությունը՝ երկու կամ ավելի անձանց կողմից համատեղ տուժողին դիտավորությամբ մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելու անմիջական գործողությունների կատարումը, այնպես էլ հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի հատկանիշի առկայությունը՝ հանցանքը միասին կատարելու հանցակիցների գիտակցումը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։»։
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԿԴ/0168/01/12 քրեական գործով 2013թ. մայիսի 08-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը։ Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից։ Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե՛ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53)։ (...)»։
Նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանը Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 3 հասցեում գործող «Ալեն-Էլեն» գիշերային ակումբում անվտանգության աշխատակից Ազատ Նորայրի Քոչոյանի հետ, խմբի կազմում, ակումբի հաճախորդ Երեմիա Իմեոդիի Ռազմաձեին մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ ծեծի է ենթարկել վերջինիս, որի հետևանքով նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել ծանր վնաս, որն անզգուշությամբ առաջացրել է վերջինիս մահը։
Ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանը նախաքննության ընթացքում և դատարանում պնդել է տուժող Ե. Ռազմաձեին հարվածելն իր կողմից միայնակ կատարած լինելը։
Վկա Ստեփան Գրիշայի Կարապետյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ժամը 03։30-ի սահմաններում ակումբից դուրս է եկել բակ և հեռախոսով խոսել։ Հեռախոսազրույզն ավարտելուց հետո երբ փորձել է վերև բարձրանալ` աստիճանների վրա հանդիպել է ակումբի անվտանգության աշխատակից Վ. Նիկողոսյանին։ Նրան հարցրել է լսվող ձայների մասին, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ կռիվ է եղել իրենց հետ ակումբում գտնվող վրացիներից մեկի հետ։ Այդ պահին իրեն են մոտեցել Ծերունը, Հայկը և Գարիկը և հայտնել, որ Երեմիան վերևում անգիտակից ընկած է։ Ինքը հարցրել է, թե ով է հարվածել, իսկ անվտանգության աշխատակից Վ. Նիկողոսյանը հայտնել է, որ ինքն է հարվածել, քանի որ իրեն վրացերենով «մայր» է հայհոյել։
Վկա Գարիկ Արայիկի Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ժամը 03։30-ի սահմաններում գնացել է սրահի բարի կողքին գտնվող զուգարան, որտեղից դուրս գալուց հետո տեսել է, որ ընկերները սրահում չեն։ Նկատել է, որ ինչ-որ աղջիկ շտապ ջուր է տանում ներքև։ Դուրս գալով աստիճանահարթակ` նկատել է գետնին անգիտակից վիճակում ընկած Երեմյա Ռազմաձեին, որին Գ. Շավերդովը փորձել է գիտակցության բերել։ Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ վիճաբանություն է եղել։ Ինքը դուրս է եկել բակ, տեսել է Ծ. Դավթյանին և Ս. Կարապետյանին` անվտանգության աշխատակցների հետ խոսելիս։ Նրանցից Վ. Նիկողոսյանը հայտնել է, որ ինքն է հարվածել Ե. Ռազմաձեին, քանի որ վերջինս նրան «մայր» է հայհոյել։
Վկա Հայկ Արմենի Մատինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դուրս գալով աստիճանահարթակ` նկատել է Ծ. Դավթյանին ներքև իջնելիս։ Երբ դուրս են եկել բակ և ընկերներից մեկը հարցրել է, թե ով է Ե. Ռազմաձեին հարվածել, Վ. Նիկողոսյանը հայտնել է, որ ինքն է հարվածել նրան, քանի որ «մայր» է հայհոյել։
Վկա Ծերուն Երանոսի Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ակումբի 4-րդ հարկից ցած իջնելիս բակում աթոռ է նկատել, որի վրա կիսապառկած, անգիտակից վիճակում գտնվել է Երեմիա Ռազմաձեն։ Տեսնելով, որ նրա վրա ջուր են լցնում` հարցրել է, թե ինչ է պատահել։ Ներկաներից մեկը հայտնել է, որ կռիվ է եղել։ Ինքը հարցրել է, թե ով է հարվածել Երեմյա Ռազմաձեին։ Այնտեղ գտնվողներից մեկը պատասխանել է, որ հանդիսանում է տվյալ ակումբի անվտանգության աշխատակիցը և ինքն է հարվածել Երեմյա Ռազմաձեին, քանի որ վերջինս հայհոյել է իրեն։
Վկա Ռաֆիկ Ավետիսի Մարաբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է «Ալեն Էլեն» ակումբի անվտանգության աշխատակից։ 2013թ. մայիսի 19-ին, ժամը 04։00-ի սահմաններում գտնվել է նույն ակումբում և բակի կողմից լսել է տղաների խոսակցության ձայներ։ Դուրս է եկել և մոտեցել Վաչագան Նիկողոսյանին, որն ինչ-որ միջադեպի մասին խոսել է այդ օրն ակումբ ժամանած ութ տղաներից 2-ից 3-ի հետ։ Ինքը Վ. Նիկողոսյանին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, վերջինս իրեն ասել է, որ այդ տղաների ընկերն իրեն հայհոյել է, դրա պատճառով քաշքշուկ է առաջացել։ Ազատ Քոչոյանից և Վաչագան Նիկողոսյանից տեղեկացել է, որ այդ ուշագնաց երիտասարդը գարեջրի շիշ է գցել և կոտրել, իսկ դրանում եղած գարեջուրը լցվել է Վ. Նիկողոսյանի ոտքերին։ Վ. Նիկողոսյանը դիտողություն է արել Ե. Ռազմաձեին, որից հետո Վաչագանի հետ դուրս են եկել սրահից, որտեղ նա հայհոյել է վերջինիս և նրանց միջև քաշքշուկ է առաջացել։ Դրան միջամտել են Ազատն ու այդ երիտասարդի ընկերները, իսկ երբ քաշքշուկը դադարել է, տեսել են նրան անգիտակից վիճակում ընկած։
Գիվի Գեորգիի Շավերդովը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Վ. Նիկողոսյանը վիճաբանության ժամանակ աջ ձեռքի բռունցքով հարվածել է Ե. Ռազմաձեի գլխի ձախ հատվածին, որի հետևանքով վերջինս քիչ հետ է գնացել և գլխով դիպչել պատին։ Այնուհետև, զգալով, որ վիճաբանությունը շարունակվում է` Ե. Ռազմաձեի հետ փորձել են մի քանի աստիճան ներքև իջնել և հեռանալ։ Վ. Նիկողոսյանն աստիճանների վրա իրենցից բարձր դիրքում գտնվելով, ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակի շրջանին, իսկ բռունցքով մեկ անգամ հարվածել քթի շրջանին։ Շարունակելով հարվածները` բռունցքով հարվածել է Ե. Ռազմաձեին, իսկ երբ վերջինս փորձել է հետ հրել նրան` Վ. Նիկողոսյանը բռունցքով հարվածել է նրա կրծքավանդակի շրջանին, որի հետևանքով Ե. Ռազմաձեն գլխի հետևի հատվածով մեծ ուժով համահարվածվել է աստիճանահարթակի պատին, վայր ընկել և կորցրել գիտակցությունը։
Այսպիսով, դատարանին չի ներկայացվել որևէ ապացույց, որը կվկայեր այն մասին, որ ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանը նախապես՝ մինչև հանցագործությունը կատարելը, մեկ այլ անձի կամ անձանց հետ պայմանավորվել է հանցանքը համատեղ կատարելու մասին, համաձայնություն է ձեռք բերել իրենց գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, իրենց միջև դերաբաշխման շուրջ կամ հանցագործությունը կատարել է այնպիսի համակատարողի հետ, ում հետ նախապես չի պայմանավորվել հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։
Դատարանին չի ներկայացվել որևէ ապացույց, որով կհաստատվեր ամբաստանյալ Վ. Նիկողոսյանի հետ համատեղ այլ համակատարողի կողմից տուժող Ե. Ռազմաձեին դիտավորությամբ մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելու անմիջական գործողությունների կատարումը, ինչպես նաև հանցանքը միասին կատարելու` հանցակիցների գիտակցումը։
Ստուգելով ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի կողմից, նրա կատարած հանցագործությունը մի խումբ անձանց կողմից կատարելը հիմնավորող բավարար ապացույցներ առկա չեն, նրա արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցակազմը` այդ մեղադրանքը հիմնավորող բավարար ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Այդ պատճառով պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ։ Այդ մեղադրանքի մասով նա ենթակա է արդարացման` այդ մեղադրանքը հիմնավորող բավարար ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։ Նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաչագան Նիկողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել դատաբժշկական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանի անմեղությունը` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան այդ մեղադրանքով արդարացնել` այդ մեղադրանքը հիմնավորող բավարար ապացույցների բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. մայիսի 19-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Վաչագան Ստեփանի Նիկողոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ