Գործ ԵԿԴ/0019/01/14






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի,
Ժենյա Ավետիսյանի,
Աննա Փանոսյանի,
Նաիրա Թումանյանի և
Գոռ Ավանեսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրողներ, ՀՀ գլխավոր դատախա-
զության ՀՀ ազգային անվտանգության
մարմիններում քննվող, թմրամիջոցների
ապօրինի շրջանառության հետ կապված
և կիբերհանցագործությունների գործերով
վարչության պետի տեղակալ` Արմեն Փանոսյանի,

նույն վարչության դատախազ` Հայկ Հակոբյանի,

տուժողներ` Արմեն Միրզախանյանի,
Արթուր Մանուչարյանի,
Հակոբ Գրիգորյանի,
Մանուկ Բաբայանի,
Էդիկ Գևորգյանի և
Բորիս Ավալյանի

տուժողների ներկայացուցիչներ` Էդուարդ Գասպարյանի,
Խաչիկ Դանիելյանի,
Մնացական Ղազարյանի,
Աշոտ Սաֆարյանի և
Լիանա Գրիգորյանի,

պաշտպան` Հունան Բաբայանի,

2015թ. մայիսի 25-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավար¬տեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արթուր Մարատի Սարգսյանի` (ծնված 1979թ. մարտի 30-ին« Երևան քաղաքում« ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթութ¬¬¬յամբ« փաստացի ամուսնացած« նախկինում չդատա¬պարտ¬¬¬¬¬¬ված, բնակվել է Երևանի Աջափնյակ, Մարգարյան 1-ին նրբանցքի 10-րդ շենքի 17-րդ բնակա¬րանում« սույն գործով կալանքի տակ է 2013թ. մարտի 6-ից)։




1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 58202109 քրեական գործը հարուցվել է 2009թ. մարտի 5-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ազ¬գային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում` Արթուր Սարգսյանի կողմից Արմեն Միրզախանյանի և Հակոբ Գրիգորյանի վստահությունը չարաշահելու եղա¬նակով նրանց առանձ¬նապես խոշոր չափերի գույքերի հափշտակ¬ման դեպքի կապակ¬ցութ¬յամբ։
2009թ. ապրիլի 27-ին Արթուր Սարգսյանը ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սի 1-ին կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հե¬տա¬¬խուզում։
2009թ. ապրիլի 27-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չա¬կան շրջա¬ն¬¬ների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը, բավարարելով նախաքննական մարմ¬նի միջնոր¬դութ¬յունը, հետա¬խուզվող Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանա¬վո¬րում։
2009թ. մայիսի 5-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև Արթուր Սարգսյանի հայտնաբերումը կամ կամովին ներկայանալը։
2013թ. մարտի 6-ին Արթուր Սարգսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստի¬կանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն, որի կապակցությամբ քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2013թ. մարտի 8-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չա¬կան շրջա¬ն¬¬ների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը, մեղադրյալ Արթուր Սարգսյանի ներկա¬յութ¬յամբ կրկին քննության առնելով նա¬խաքննական մարմ¬նի միջնոր¬դութ¬յունը, այն բավարարել և մե¬ղադրյալ Արթուր Սարգսյանի նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանա¬վո¬րում` երկու ամսով, որի ժամկետը հե¬տա¬գայում երկարացվել է։
2014թ. փետրվարի 5-ին Արթուր Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (3 դրվագներով) առաջադրվել է նոր մեղադրանք (տուժողներ Մանուկ Բա¬բայանի, Արամայիս Բեգլարյանի, Արթուր Մանուչարյանի, Էդիկ Գևորգյանի, Բորիս Ավալյանի «ԷԳԱ» և «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունների վերաբերյալ դրվանգներով)։
2014թ. փետրվարի 6-ին սույն քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 193-րդ հոդ¬վածով և 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է նոր` թիվ 58201414 քրեական գործը` «Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Գայանե Մաթևոսյանի կողմից կան¬խամտածված սնանկություն կատարելու, ինչպես նաև Արթուր Սարգսյանի կողմից մի շարք քաղա¬քացիներին և ընկերությունների պատկանող առանձնապես խոշոր չափերով ուրիշի գույքը խա¬բեութ¬յամբ հափշտակելուն օժանդակելու դեպքերի կապացությամբ, որն առանձնացվել է առանձին վարույթ։
2014թ. փետրվարի 21-ին քրեական գործն Արթուր Մարատի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հաս¬տատված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատա¬րան, 2014թ. փետրվարի 25-ին ընդունվել վա¬րույթ և նշանակվել դատական քննության։
2015թ. փետրվարի 19-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում մեղադրողը, օգտվելով ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 309.1-րդ հոդ¬վածով նախատեսված իր լիազորությունից, որո¬շում է կա¬յաց¬րել ամբաս¬տան¬յալ¬ Արթուր Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփո¬խե¬լու, խստաց¬¬նելու և նրան երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մեկ դրվագով 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և մեկ դրվագով 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առա¬ջադրելու մասին։




2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանը, ներկայանալով որպես ՀՀ կառավարությունում բարձր պաշտոն զբաղեցնող, ինչպես նաև բարձրաստիճան պաշտոնյայի կողմից հովանավորվող անձնավորություն« մեկ այլ դեպքերում` որպես արտերկրում մեծ կարո¬ղութ¬յուն¬¬ներ ունեցող և եկամտաբեր ձեռնարկա¬տիրական գործու¬նեություն ծավալող ձեռնարկատեր« 2006-ից մինչև 2012 թվականներն ընկած ժամանա¬հատ¬վածում իր իրական տվյալներով կամ Արտյոմ Առուստամյան կեղծանվամբ տարբեր ֆիզիկական անձանց և իրավաբանական անձանց ներկայացուցիչների հետ տարաժամկետ վճարման պայմանով ապրանքներ ստանալու, խոշոր շա¬հույթ ապահովող ձեռնար¬կատիրական գործունեության մեջ ներդրումներ կատարելու կամ այլ պատրվակ¬ներով խա¬բեությամբ և տուժողների, նրանց ներկայացուցիչների վստահությունը չարա¬շա¬հելու եղանակով կատարել է խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի գույքի հափշտակություններ, ինչպես նաև առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս պատճառել տուժող Բորիս Ավալյանին, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Այսպես, Արթուր Սարգսյանը, դեռևս Երևանի քաղաքապետարանում աշխատելու ժամանա¬կա¬հատվածում ծանոթանալով գործարար Էդուարդ Գասպարյանի հետ, 2006 թվականին տեղեկա¬նալով, որ վերջինս մտադրություն ունի գովազդային վահանակներ տեղադրել Ֆրանսիայի հրապա¬րակում («Օպերայի օղակում»), նրան խաբել և հայտնել է իրականությանը չհամա¬պատասխանող տե¬ղեկութ¬յուններ« մաս¬նա¬վո¬րապես՝ իր ընկեր Էդգար Հովհաննիսյանին ներկայաց¬նելով Առուս¬տամ¬յան ազգա¬նունով և որպես «Ազնավուր» հիմնադրամի փոխտնօրեն« հայտնել է, թե իբր վերջինիս աջակ¬ցությամբ է հնա¬րավոր ստանալ ՀՀ-ում Ֆրան¬սիայի դեսպանի համաձայնությունը, իսկ իր միջնորդությամբ Երևանի քաղա¬քա¬¬պետարանի հա¬մա¬պատաս¬խան աշխատակիցների թույլտվութ¬յունը Երևան քաղաքի Կենտրոն վար¬չական շրջանի տա¬րած¬քում գովազդային վահանակներ տե¬ղադրելու հարցում, ՀՀ-ում Ֆրանսիայի դեսպանի ընդունելութ¬յանն արժանանալու, վահանակների տեղադրման հետ կապ¬ված անհրա¬ժեշտ ձևակերպումները կատարելու պատրվա¬կով առանձ¬նապես խոշոր չափի գումար հափշտակելու դիտավորությամբ Էդուարդ Գաս¬¬պար¬յանից պա¬հան¬ջել և 2006 թվականի ընթացքում միանվագ կարգով իր ուղարկած անձնավորության միջոցով ստացել և խա¬բեությամբ ու վստահութ¬յունը չարա¬շահելու եղանակով հափշտակել է առանձնապես խո¬շոր չա¬փի՝ 3.600.000 ՀՀ դրամին համարժեք 10.000 ԱՄՆ դոլար գու¬մար (Դրվագ 1-ին)։
Բացի այդ, Էդուարդ Գասպարյանից տեղեկանալով« որ վերջինս նպատակ ունի ձեռք բերել Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղուն հարակից 3.000 քմ հողատարածքը` Արթուր Սարգսյանը հայտ¬նել է« որ որպես այդ գործընթացին քաջատեղյակ անձնավորություն (նախկինում աշխատել է Երևանի քաղաքապետարանում), կարող է լուծել նշված հողատա¬րածքի սեփակա¬նաշնորհ¬ման և դրա նկատմամբ Էդ.Գասպարյանի իրավունք¬ների պետական գրանցման հետ կապված բոլոր խնդիր¬ները« այդ պատրվա¬կով առանձնապես խոշոր չափերի գումար հափշտա¬կելու դիտավորութ¬յամբ Էդուարդ Գասպարյանից պահանջել և 2006 թվականի հունվարից մարտն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում մաս-մաս ստացել է առանձնապես խո¬շոր չափի՝ 15.731.500 ՀՀ դրա¬մին համարժեք 36.500 ԱՄՆ դոլար գումար, որը հափշտակել է (Դրվագ 2-րդ)։
Ավելին, Էդուարդ Գասպարյանի հետ 2006թ. մայիսի 29-ին և հունիսի 5-ին կնքելով վերոնշյալ, համա¬պատասխանաբար՝ 10.000 ԱՄՆ և 36.500 ԱՄՆ դոլար գումարները նրանից ստանալու և դրանց դիմաց իբր ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ պայ¬մանագրեր, այդ կերպ վստա¬հեցնելով, թե իբր Ֆրանսիայի հրապարակում գովազդային վահա¬նակներ տեղադրելը, ինչպես նաև Թբիլիսյան խճու¬ղուն հարակից հողատա¬րածքը սեփա¬կանաշնոր¬հելը և ձևակերպելը ժամանակի խնդիր է, Արթուր Սարգսյանը վերստին չարաշահել է նրա վստա¬հությունը, որպես «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության տնօրեն հանդես եկած Էդուարդ Գաս¬¬պարյանի հետ 2008 թվականի հուն¬վարին 29-ին իր հիմնադրած «Մեգըզինս Ֆոր Փիփլ» ՍՊ ընկե¬¬րութ¬յան անվամբ կնքել է գովազ¬դային վահա¬նակների և գովազ¬դային կոնստրուկցիաների առանձին մեղատական հանգույց¬ների պատ¬րաստման և տեղադրման վե¬րա¬բերյալ պայմանագիր« այդ աշխա¬տանքները կատարելու պատրվա¬կով, իրակա¬նում խաբեութ¬յամբ և տնօրեն Էդուարդ Գասպարյանի վստա¬հությունը չարա¬շահելու եղանակով գու¬մար հափշտա¬կելու դիտավորությամբ կանխավճարի անվան տակ վերջինիցս ստացել է առանձ¬նապես խոշոր չափի` 19.600.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հափշտակել է (Դրվագ 3-րդ)։
Բացի այդ, Արթուր Սարգսյանը ընդհանուր ընկեր Էդգար Հովհաննիսյանի միջոցով ծանո¬թա¬նալով Արմեն Միրզա¬խանյանի հետ, նրանց, որպես վստահելի անձանց, առաջարկել է շահավետ հա¬մատեղ բիզնես-ծրագիր, այն է՝ խոշոր գումար ներդնելու միջոցով Իրանի Իսլամական Հանրա¬պե¬տությունից ներկրել մետաղագոր¬ծական և դարբնագոր¬ծական կիսաֆաբրի¬կատներ, պատ¬րաս¬տել համապատասխան արտադրանք, որի վաճառքից գոյացած գումարները բաշխել վեր¬ջում՝ ըստ յուրա¬քանչյուրի ներդրած գումարի մեծության։ Որպես լրացուցիչ երաշխիք՝ Ա.Սարգսյանը Ա.Միր¬զա¬խանյանին խաբել և ներ¬կայացել է որպես ՀՀ կառա¬վա¬¬րության իրա¬վա¬բանական վարչութ¬յան պետ, վստահության ներշնչե¬լու համար ցու¬ցադրելով իր լուսանկարով ծառայողական կարմիր վկայա¬կանը, թեև նման պաշտոն երբևէ չի զբաղեցրել։ Ա.Միրզա¬խանյանի հետ հերթական հանդիպ¬ման ժամանակ տեղեկանալով, որ վերջինս արդեն ունի նյութական հնարավո¬րութ¬յուն, նրա տրա¬մադ¬րութ¬յան տակ կա բնակարանի իրացումից գոյացած գումար՝ Ա.Սարգսյանը առաջարկը կրկնել է՝ ներկայացնելով իբր Իրանի Իսլա¬մական Հանրապետության տա¬րած¬քում գործող համա¬պա¬տասխան գործարանից կիսաֆաբրի¬կատ¬ներ գնելու շուրջ գործնական պայմանա¬վորվա¬ծութ¬յուններ ձեռք բերելու հանգամանքը հաստատող փաս¬տաթղթեր, իրանցի գործարարների, ինչպես նաև առաջարկվող արտադրատեսակների վերա¬բեր¬յալ լուսանկար¬ներ՝ ուռճաց¬ված կերպով ներկա¬յաց¬նելով տվյալ բիզնեսի շահու¬թաբե¬¬րությունը, ընդգծելով, որ այդ բիզնեսը ծավալվելու է իր՝ որպես պետական պաշտոնյայի հովա¬նավորության ներքո։ Վերոնշյալ պատրվակներով Արթուր Սարգսյա¬նը 2008թ. սեպտեմբեր - դեկտեմբեր ամիսներին առանձ¬նապես խոշոր չափերի գումար հափշտա¬կելու դիտա¬վորությամբ խաբեությամբ և Ա.Միրզա¬խանյանի վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու եղանա¬կով Արմեն Միրզախանյանից պահանջել, Երևանի Ազատության պողոտայի վրա գտնվող «HSBC բանկ Հայաս¬տանի» մասնաճյուղում վերջինցս և Արմինե Գաս¬պարյանից երկու դրվագներով ստացել է առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 5.719.000 ՀՀ դրամին համարժեք 19.000 ԱՄՆ դոլար գումարներ, որը հափշտակել է (Դրվագ 4-րդ)։
Միևնույն ժամանակ, 2008թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Արթուր Սարգսյանը, արդեն Արմեն Միրզախանյանի միջոցով ծանոթանալով իր բիզնես-ծրագրի վերաբերյալ վերջինիս կողմից տեղե¬կացված Հակոբ Գրի¬գորյանին, նրան ևս խաբել և ներկայացել է որ¬պես ՀՀ կառա¬վարության իրավա¬բա¬նական վարչության պետ« ցուցադրել ծառայողական կարմիր վկա¬յա¬կա¬նը, ինչպես նաև Իրանի Իսլա¬մական Հանրապետության տարածքում գործող համապա¬տասխան գործարանից հումք գնելու շուրջ իբր գործնական պայմանավորվածություններ ձեռք բերելու հանգամանքը հաստատող փաս¬տաթղթեր և լուսանկար¬ներ, պետական պաշտոն¬յա¬ների հովա¬նավորության ներքո մետա¬ղա¬գոր¬ծության և դարբնագոր¬ծության բնագավա¬ռում հա¬մա¬տեղ բիզնես-ծրագիր նա¬խա¬ձեռ¬նելու և դրա իրակա¬նա¬ցումից խոշոր շահույթ ստանալու պատրվակով, ընթացքում ՀՀ Կառավարության վար¬չական շենք մուտք և ելք անե¬լու, Հակոբ Գրիգորյանի որդուն իր մոտ պետական հատուկ ծառա¬յութ¬յան ընդունելու հնարավորութ¬յունները ցուցադրելով՝ խա¬բեությամբ և Հակոբ Գրիգոր¬յանի վստա¬հությունը չարաշահելու եղանակով վերջինիցս Երևան քաղաքի տարբեր հատվածներում մաս-մաս ստա¬ցել և հափշտա¬կել է առանձնապես խոշոր չա¬փի` ընդհանուր 25.585.000 ՀՀ դրամին համարժեք 85.000 ԱՄՆ դոլար գումարներ (Դրվագ 5-րդ)։
Բացի այդ, 2008թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Արթուր Սարգսյանը դարձյալ Արմեն Միրզա¬խանյանի միջնորդությամբ ծանոթացել է վերջինիս ընկեր Մանուկ Բաբա¬յանի հետ, ով ցան¬կացել է սեփականաշնորհել և այդ կերպ օրինականացնել տնամերձ հողատարածքը և այդ հարցով նախա¬պես դիմել էր Ա.Միրզախանյանին։ Մ.Բաբայանի հետ հանդիպմանը ներկայանալով որպես ՀՀ կա¬ռա¬վարության իրավա¬բանական վարչության պետ« ներկայացնելով նաև իր լուսանկարով ծառա¬յողական վկայականը՝ Արթուր Սարգսյանը պարտավորվել է աջակցել տնամերձ հողա¬տա¬րածքի սեփակա¬նաշնորհ¬¬ման գործընթացին, իրականում այդ պատրվակով Մ.Բաբայանի գույքին խարդախությամբ տիրանալու դիտավորությամբ նրանից պահանջել և Երևանի Սախա¬րովի հրա¬պարակում ստացել է նրա անձնագրի լուսապատճենը, պետական մուծումներ կատարելու պատրվակով՝ նաև 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից հետո Ա.Սարգսյանը, ի հավաս¬տումն տված խոստման, սեփակա¬նաշնորհ¬ման ենթակա հողատարածք է ուղարկել ինչ-որ չա¬փագրողի, ավելին` հեռախոսազրույցով Երևանի քաղաքա¬պետա¬րանի աշխա¬տակցուհի ներկա¬յացած Գայանեի միջոցով Մ.Բաբայանին հավաստիացրել, թե իբր վերոնշյալ հողա¬տարածքի սեփա¬¬կա¬նաշնորհումն ընթացքի մեջ է, մինչդեռ խաբեությամբ և Մանուկ Բաբա¬յանի վստա¬հությունը չարաշա¬հելու եղա¬նակով հափշտա¬կել է վերջինիս խոշոր չափի՝ 1.204.000 ՀՀ դրամին համարժեք 4.000 ԱՄՆ դոլար գու¬մարը (Դրվագ 6-րդ)։
Դեռ ավելին, Արթուր Սարգսյանը, չարաշահելով նախկինում մեծաքանակ ապրանքներ գնե¬լու և դրա համար կանխիկ վճարելու կապակցությամբ իր նկատմամբ ծագած վստահությունը, թողնելով բարե¬խիղճ գնորդի և գործունյա անձնավորության տպավորություն՝ «Եվրոպա» ՍՊ ընկե¬րության գոր¬ծադիր տնօրեն Արթուր Մանուչարյանին ի սկզբանե ներկայացել է որպես «Մետալլես» ՍՊ ընկերության ղե¬կավար` Արտյոմ Առուստամյան կեղծ տվյալներով« որպես Կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի հովանավորյալ, նշել, թե իբր անձամբ զբաղեցնում է Կառավարության վերահսկողության վարչության պետի պաշտոնը, հավաս¬¬տիացրել է« թե իբր Իտա¬լիայում ունի մեծ կարողություն« ավելին` շուրջ 10.000.000 եվրո գումար է ներդրել Հայաստանում իրականացվող «Հյուսիս-հարավ» ավտոմայրուղու շինարարության մեջ, այդ կերպ ֆինանսական մեծ կարողություններ ունեցող գործարարի տպավորություն ստեղ¬ծելով՝ խարդախությամբ որոշակի քաշի ամրան¬ներ հափշտակելու դիտավորությամբ 2011թ. մարտին Ա.Մանու¬չար¬յանին համոզել և ապ¬րանքի դիմաց տարա¬ժամկետ վճարելու պատրվակով, խաբեությամբ և վստահութ¬յունը չարաշա¬հելու եղա¬նակով նրանից, առանց փաս¬տաթղթային պատշաճ ձևակեր¬պումների, ստա¬ցել է «Եվրո¬պա» ՍՊ ընկերութ¬յան կողմից վաճառվող, սակայն ըստ էության անձնա¬կան պատաս¬խա¬¬նատ¬վութ¬յամբ Մանուչարյանին հանձն¬ված ամրաններ« իսկ ավելի ուշ, երբ Ա.Մանուչարյանը սկսել է ան¬հանգստացնել 8.400.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ ամրան¬ների գումարը վճարելու հարցով, Ա.Սարգսյանն իբր «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան փայատեր դարձնելու, արտ¬երկրում ունե¬ցած գու¬մար¬¬ները Հայաստան բերելու նպատակով «Շենգենյան» երկրներ ելքի թույլտվություն ստանալու և արտ¬երկիր մեկնելու, ինչպես նաև այլ պատճառաբանություններով, իրականում այդ պատրվակ¬¬ներով Արթուր Մանու¬չար¬յա¬նից պահանջել և ստացել է նաև ընդհանուր 4.100.000 ՀՀ դրամ գու¬մար¬ներ և առանձնապես խո¬¬շոր չափի` ընդհանուր 12.500.000 ՀՀ դրամի վերոնշյալ գույքերը խաբեութ¬յամբ ու Արթուր Մանու¬չարյանի վստահութ¬յունը չա¬րա¬շահելու եղանակով հափշտակել է (Դրվագ 8-րդ)։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագներով Արթուր Սարգսյանը կատարել է հանցագործություններ« որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, Արթուր Սարգսյանը, Բորիս Ավալյանին և Սերգեյ Ծատուրյանին ևս ներկայանալով որ¬պես «Մետալլես» ՍՊ ընկերության ղեկավար` Արտյոմ Առուս¬տամյան կեղծ տվյալներով« ինչպես նաև որպես արտերկրում մեծ կարողութ¬յուններ ունեցող գործարար, իսկ Հայաստանում շինա¬րա¬րական և արտադրական մեծ ներուժ և գործունեություն ծավալելու հավակնություններ ունեցող վե¬րոնշյալ կազմակերպության սեփականատեր, վերջիններիս առաջարկել, այնուհետև ընդունել է աշխատանքի փաստացի իր ղեկավարած, սակայն իրա¬վաբա¬նորեն կնոջ, «Մետալլես» ՍՊ ընկերության միակ հիմնադիր Գայանե Մաթևոսյանի անվամբ գրանցված այդ ընկերությունում։ Հանդես գալով կեղծանվամբ և գիտակցելով իրավա¬բանորեն «Մետալլես» ՍՊ ընկերության հետ որևէ առնչություն չունենալու փաստը, սակայն որպես տնօրեն և ֆինանսական գծով փոխտնօրեն նշանակելով համա¬պա¬տասխանաբար` նախկինում «Մարմարի աշխարհ» ընկերությանումմ որպես տնօրեն աշխատած Բորիս Ավալյանին և «Յունիմետխիմ» ՍՊ ընկերության նախկին տնօրեն Սերգեյ Ծատուրյանին՝ Արթուր Սարգսյանը վերոնշյալ անձանց գործարար համբավի ու անձնական կապերի օգտա¬գործ¬մամբ հետապնդել է այլ ան¬ձանցից կամ կազմա¬կեր¬պություններից տարա¬ժամկետ վճար¬ման պատրվա¬կով գույք ստանալու և խարդա¬խությամբ հափշտակելու հանցավոր նպատակ։ Վերոնշյալ նպատակն իրագործելու համար Արթուր Սարգսյանը ինչպես Բորիս Ավալ¬յանին և Սերգեյ Ծա¬տուրյանին, այնպես էլ վերջիններիս միջոցով նաև այլ անձանց ներկայացել է Արտյոմ Առուս¬տամյան կեղծ տվյալ¬ներով, ինչպես միջնոր¬դավորված, այնպես էր անձամբ վստա¬հեցնելով և խաբելով, թե իբր լուրջ գործարար է, արտ¬երկրում ունի լուրջ կարողություն, իսկ Հայաս¬տանում՝ ՀՀ կառա¬վա¬րության աշխատակազմում՝ ղեկավար պաշտոն զբաղեցնող հովա¬նա¬վոր, միա¬ժա¬մանակ նշել, թե իբր կարճ ժամանակ անց արտերկրից ստանալու է խոշոր գումար, որով և կմա¬րի շինա¬րարական աշխա¬տանք¬ները հետ չգցելու համար իրեն անհրաժեշտ ամրանների գումարները։
Այսպես, Բորիս Ավալյանի և Սերգեյ Ծատուրյանի հանդեպ ամրանների և ամրալարի վա¬ճառ¬քով զբաղվող «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության աշխատակիցների վստա¬հութ¬յունը չարա¬շահե¬լով, քաջ գիտակցելով այդ ապրանքների դիմաց վճարելու «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րության նյու¬թական հնարա¬վո¬րության բացակայությունը՝ Արթուր Սարգսյանը, վերոնշյալ պատրվակներով 2011թ. հոկ¬տեմ¬բերի 12-ին «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Բորիս Ավալյանի միջոցով «Վա¬լենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության հետ կնքել է 84.364.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ամրանների առք ու վա¬ճառքի պայմանագիր, համաձայն որի` այդ ընկերությունից տարաժամկետ վճարման պայմանով ստացել է դրան համարժեք ամ¬րաններ՝ վճարումը այդ ապրանքի ձեռքբերումից որոշ ժամանակ անց կատա¬րելու պայ¬մանով։ Բարեխիղճ մոլորության մեջ հայտնված Սեր¬գեյ Ծատուրյանի և Բորիս Ավալյանի, նրանց մոլորեցրած Արթուր Սարգսյանի հավաստիացումների ներքո՝ «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերութ¬յան աշխատակիցները վերջինիս վստահել և ամրանների ողջ քանակությունը տարա¬ժամկետ վճա¬րե¬լու պայմանով հանձնել են Ա.Սարգսյա¬նի տնօրինությանը, ով դրանք իրացման վայրից տեղափո¬խել է, սակայն հովանավորի՝ ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի հանձ¬նա¬րա¬րութ¬¬յունը կատարելու պատճառաբանությամբ, իրականում այդ պատրվակով ստացել է խարդախությամբ գույք հափշտակելու հանցավոր դիտավորությունն ավարտելու օբյեկտիվ հնարա¬վո¬րություն, այն է` Սեր¬գեյ Ծատուրյանին և Բորիս Ավալյանին խաբել և վերջին¬ներիս անձնական երաշխավորության ներքո ձեռք բերած ամրանների մի մասը վերոնշյալ հիմնա¬վոր¬մամբ 2011թ. հոկտեմբեր-նոյեմբերի ամիսների ընթացքում տեղափոխել և հանձնել է «Եվրոպա» ՍՊ ընկերություն՝ մարելով այդ կազմակերպության նկատմամբ նախ¬կինում առկա պարտքը, որի փաստը թաքցրել էր վերոնշյալ գործարքին առնչվող բոլոր անձանցից, այդ թվում` «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերութ¬յան աշխատակիցներից։ Ամրանների մյուս մասն մոլորության մեջ հայտնված տնօրեն Բ.Ավալյանի միջոցով Արթուր Սարգսյանը 2011թ. հոկտեմբերի 25-ին և նոյեմբերի 8-ին վաճառել է «Ֆիրմա Շուշի» ՍՊ ընկե¬րությանը, այդ կա¬պակցությամբ մինչև 2011թ. նոյեմբերի 24-ը փո¬խանցված մոտ 30.000.000 ՀՀ դրամի, Էդիկ Գևորգյանից փոխառության անվան տակ ստացած և խարդախությամբ հափշտա¬կած 22.500.000 ՀՀ դրամի հաշվին մարել է տնօրեն Բ.Ավալյանի միջոցով «Վա¬լենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկե¬րության հանդեպ «Մետալլես» ՍՊ ընկերության ստանձնած պարտավո¬րութ¬յան մի մասը՝ ընդա¬մենը 42.364.000 ՀՀ դրամը՝ ստեղծելով պայմանագրային պարտավորություններն իբր բարեխղճորեն կատարող կողմի տպավորություն, սակայն ավարտել նաև հանցավոր դիտավո¬րությունը՝ խա¬բեութ¬յամբ հափշտա¬կել է մնացած՝ առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ 42.000.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ ամրանները, այ¬սինքն` կա¬տարել է հանցագործություն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (Դրվագ 9-րդ)։
Նույն ժամանակահատվածում, մոլո¬րության մեջ հայտնված, սակայն դեռևս «Մետալլես» ՍՊ ընկերության փոխտնօրեն հանդիսացող Սերգեյ Ծատուրյանի կապերն օգտագործելով՝ փոխա¬ռութ¬յամբ գումար ստանալու, դրանով «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության պարտքը մասամբ մարելու, արտ¬¬երկրից փոխանցվելիք իր գումարների հաշվին իբր փոխառության գումարը կարճ ժամկետում վերադարձնելու պատրվակով Ծատուրյանի միջոցով ծա¬նո¬թացել է Էդիկ Գևորգյանի հետ, նրան ներ¬¬¬կայացել որպես «Մետալլես» ՍՊ ընկերության ղեկավար` Արտյոմ Առուստամյան կեղծ տվյալ¬ներով՝ հայտնելով արտ¬¬երկրում գործարար մեծ կարողություն ունենալու, իսկ Հայաստանում դեսպա¬նատների շենքեր կառուցելու և «Հյուսի-հարավ» ավտոմայրուղու շինարարությանը ներգրավ¬վելու հավակնություններ ունենալու, ՀՀ Կառավա¬րության աշ¬խատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի կողմից հովանավորվելու վերաբերյալ իրա¬կա¬¬նութ¬յանը չհամապատասխանող տեղեկություններ։ Այնու¬հետև, փոխառության անվան տակ, իրականում խաբեությամբ և Էդիկ Գևորգյանի վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու եղանակով 2011թ. հոկտեմբերի 20-ին ստանալով վերջինիս 59.000 ԱՄՆ դոլար գումարը՝ Արթուր Սարգսյանը, շարունակելով նախնա¬կան հանցավոր դիտավորությունը, իբրև թե Դ.Սարգսյանին հետ համատեղ բիզնես ծավալելու, այն է՝ Երևանի Արցախի ու Էրեբունի փողոցների խաչմերուկին հարակից հատ¬վածում գազալիցքավոր¬ման կայաններ հիմ¬նադրելու համար լրացուցիչ ներդրում կա¬տա¬¬րելու և այլ պատրվակներով Էդիկ Գևորգյանին ոչ միայն չի վերադարձրել փո¬խառության պատրվակով նրանից ստացած և հափշտա¬կած գումարը, այլև մինչև 2012թ. սեպտեմբեր ամիսը վերջինիցս մաս-մաս ստացել է ևս 87.500 ԱՄՆ դոլար գու¬մարներ՝ խաբեությամբ և Էդիկ Գևորգյանի վստա¬հությունը չարաշահելու եղա¬նակով հափշտա¬կելով առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 54.750.000 ՀՀ դրա¬մին համարժեք 146.500 ԱՄՆ դոլար գումար, այ¬սինքն՝ կատարել է հանցագործություն, որը նախա¬տեսված ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (Դրվագ 10-րդ)։
2011թ. հոկտեմբերին «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության հանդեպ ունեցած ֆինանսական պարտ¬¬քը ժամանակավորապես մարելու պատրվակով Արթուր Սարգսյանը, ներկայանալով Արտյոմ Առուստամյանի կեղծ տվյալներով, փաստացի իր կողմից ղեկավարվող «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան գոր¬ծա¬դիր տնօրեն Բորիս Ավալյանին համոզել է երկուստեք ընդունելի գնի` 5.000.000 ՀՀ դրամի դիմաց «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկե¬րության աշխա¬տա¬կից Արմեն Զարգար¬յանի անվամբ փաս¬տացի գրավադնել, իրավա¬բա¬նորեն՝ օտարել Ավալ¬յանին պատ¬կանող, ՀՀ Կոտայքի մարզի Պտղնի գյու¬ղում գտնվող հողա¬տա¬րածքը՝ վստահեցնելով, թե իբր արտերկրում վաճառված իր գործարանի գու¬մարի փոխան¬ցումը ձգձգվում է, հողատարածքը սեղմ ժամկետում կվերադարձվի Բորիս Ավալյանին ի սեփա¬կա¬նություն այդ գումարը ստանալուն և «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկե¬րության նկատմամբ առկա պարտա¬վորութ¬յունը մարելուն պես, թեև արտերկրից գումար ստանալու ակնկալիք իրականում չի ունեցել։ Բորիս Ավալ¬յանը, հայտնվե¬լով մոլորության մեջ, զգալով նաև իր անձնական պատաս¬խա¬նատվությունը «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկե¬րությունից ամրաններ ձեռք բերելու հարցում, համաձայնել և վերոնշյալ ընկե¬րության աշխա¬տակից Արմեն Զարգար¬յանի հետ կնքել է ի սկզբանե երաշխիքային բնույթ կրող այդ գործարքը, իսկ ավելի ուշ, երբ Ա.Սարգսյանի խոստացած ժամկետում արտերկրից գու¬մար¬ները չեն ստացվել, պահանջել և ստացել է նաև «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան հիմնադիր Գայանե Մաթևոսյանի, ըստ էության Արթուր Սարգսյանի գրավոր երաշ¬խա¬վորությունը՝ հողամասը վերադարձնելու անհնա¬րինության դեպքում դրա արժեքն իրեն (Բ.Ավալյանին) վերադարձնելու վերաբերյալ։ Դրա հետևանքով խա¬բեությամբ և վստահութ¬յունը չարա¬շա¬հելու եղա¬նակով Ավալյա¬նին պատ¬ճառ¬վել է առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ 5.000.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս« այն է՝ խաբեությամբ և Բ.Ավալյանի վստահություն չարա¬շահելու եղա¬նա¬կով վերջինիս հողատարածքն օտարվել, իսկ դրանից գոյացած գումարն ուղղվել է «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկե¬րության հանդեպ Ա.Սարգսյանի փաստացի ղեկավարած «Մե¬տալլես» ՍՊ ընկերության չկա¬տարած պարտա¬վո¬րութ¬յան համար գո¬յա¬ցած տույժերի և տուգանքների մարմանը, այսինքն՝ Արթուր Սարգսյանը կատարել է հանցա¬գործութ¬յուն, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (Դրվագ 11-րդ)։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանն իրեն մե¬ղավոր չճա¬նա¬չեց` իր փաստարկները հիմ¬նավորելով ներկայացրած գրավոր ցուցմունքներով և դրան կցված փաս¬տաթղթերով, որոնց հիմնական էությունն արտահայտվում է հետևյալում.
Չնդունեց գործով տուժողներին մոլորեցնելու կամ խաբելու, նրանցից առհա¬սարակ կամ իրեն վերագրվածի չափով գումարներ ստանալու, խաբեությամբ և Բ.Ավալյանի վստահությունը չարա¬շահելու եղանակով նրա հողամասը գրա¬վադ¬նելու և այդ կերպ գույքային վնաս պատճառելու փաս¬տերը։ Նշեց, որ իր և գործով տու¬ժողների միջև առկա գույքային փոխհարաբեր¬ութ¬յուններն անհիմն կերպով քրեա¬կա¬նացվել են։ Հայտնեց նաև, թե իբր հարկադրված էր հանդես գալ Արտյոմ Առուս¬տամյան կեղ¬ծանվամբ, ինչպես նաև այդ տվյալներով այցեքարտեր պատրաստել` ինչ-որ անձի հե¬տապնդում¬նե¬րից իրեն զերծ պահելու նպատակով, միևնույն ժամանակ չցանկացավ ներկայացնել այդ անձի վե¬րա¬բերյալ որևէ տվյալ։ Նշեց, որ ՀՀ կառավարության աշխատակազմում երբևէ չի աշխա¬տել, չընդունեց գործով որպես տուժող կամ տուժողնի ներկայացուցիչ ճանաչված անձանց մոտ որպես ՀՀ Կա¬ռա¬վարության աշխա¬տակից, նման աշխատակցի ազգական կամ հովա¬նավորյալ ներ¬կա¬յա¬նալու, ինչպես նաև նրանցից ոմանց ՀՀ Կառավարության աշխատակցի ծառա¬յողական վկա¬յա¬կանը ցուցադրելու փաստերը։ Նշեց, որ ՀՀ Կառավարության աշխատա¬կազմի նախկին ղեկա¬վար Դավիթ Սարգսյանն իր գործու¬նեության հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, իրեն որևէ կերպ չի հովա¬նավորել, վերջինիս անունը, ինչպես նաև անձամբ Կառա¬վարությունում ղեկավար պաշտոն զբաղեց¬նելու հանգամանքը որևէ գոր¬ծարքներ կնքելիս և պայմանավոր¬վա¬ծութ¬յուններ ձեռք բերելիս ինքը չի շահարկել, այդ կապակ¬ցությամբ ցուցմունքներ տված անձինք իրեն զրպարտում են։
«Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերության կողմից «Մելլաթբանկի» միջոցով Իրանի «Հաշթոմին Նուր Մետալ» ընկերության հաշվին 2008թ. դեկտեմբերի 26-ի թիվ 5860445 դրամարկղային մուտքի օրդերով 3.788.400 ՀՀ դրամ գումար փոխանցելու շուրջ հարցադրմանը պատասխանեց, որ ԻԻՀ դրամով փոխանցում չի կարող կատարվել, այդ անդորրագիրը տեսնում է առաջին անգամ, որևէ աձի, այդ թվում` տուժող Արմեն Միրզախանյանին, այն չի ցուցադրել, ստորագրությունն իրենը չէ։
Նշեց նաև, որ Հակոբ Գրիգորյանին ստացականներ տրամադրելով` նրանից ստացել է 10.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 27.000 և 47.000 ԱՄՆ դոլարի ստացականներում առկա ստորագրությունները թեև նման են իր ստո¬րագրությանը, սակայն իրենը չեն։ ՀՀ կառավորության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյա¬նի էլեկտրոնյանին ստորագրությամբ ենթադրաբար հաստատված` գազալցակա¬յան¬ների կա¬ռուցման թույլտվության տալու վե¬րաբերյալ ՀՀ կառա¬¬վա¬րության որոշման վերաբերյալ հար¬ցադրմանն ի պատասխան` նշեց, որ այն տուժող Էդիկ Գևորգյանին ինքը չի տրամադրել։
Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬ցա¬ծին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվել են, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է պատշաճ իրավական ընթա¬¬ցա¬կարգերի շրջանակներում հետա¬զոտված հետևյալ ապա¬¬ցույցների համադրման և գնա¬հատման արդյունքներով.
Տուժող, ինչպես նաև որպես տուժող ճանաչված «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Էդուարդ Գասպարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտ¬նեց, որ քննվող դեպքի ժա¬մանակահատվածում հանդիսացել է «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության տնօրենը, որը մա¬տուցել է գովազ¬դա¬յին ծառայություններ։ 2006-2007թթ. գործի բերումով Երևանի քաղաքապե¬տա¬րա¬նի աշխա¬տող¬նե¬րից մեկը ծանոթացրել է Արթուր Մարատի Սարգսյանի հետ` նրան ներկայացնելով որպես Երևա¬նի քաղաքապետարանի աշխատակից։
Արթուրը գովազդի բնագավառում մատչելի գներով ծառայություններ է առա¬ջարկել` վստա¬հեց¬նելով, որ Երևան քաղաքում ունի հատկացված տեղեր, զբաղվում է գովազդային վահա¬նակների պատրաստմամբ և տեղադրմամբ։ Նա նաև նշել է, որ մեծ պատվերների դեպքում կարող է վա¬հա¬նակները պատրաստել առավել մատչելի գներով։ Վստահություն ձեռք բերելու համար տարբեր տեղերում մի քանի անգամ ներկայացրել է ցուցանակներ` ցույց տալով նյութեր և վահանակներ պատ¬րաստելու համար անհրաժեշտ պարագաներ, համոզել է, որ վահանակների պատրաստման համար անհրաժեշտ մեծ քանակությամբ խողովակներ ձեռք բերելու շուրջ Հանրապետության տար¬բեր տեղերում պայմանա¬վորվածություններ ունի։ Երևանում մի քանի տեղերում տեղադրված վահա¬նակներ ցույց տալուց հետո Ա.Սարգսյանը ցույց է տվել նաև պատրաստվող գովազդային վահա¬նակի նմուշ, ինչպես նաև աշխատողների` նրանց ներկայացնելով որպես իր բանվորներ։ Սկզբնա¬կան շրջանում Արթուրն իր մոտ վստահություն չի ներշնչել, քանի որ նրա ցույց տված աշխա¬տանք¬ներն եղել են անավարտ, սակայն աստիճանաբար սկսել է վստահել նրան, քանի որ նա կա¬տարել է իր որոշակի հանձնարարությունները։
Այսպես, Երևանի Կոմիտաս թաղամասում գտնվող կաթսայատան փաստաթղթային ձևա¬կերպման նպատակով 2006-2007 թվականներին Արթուրն իրենից մաս-մաս տարբեր ժամա¬նակ¬նե¬րում ընդհանուր 45.000 ԱՄՆ դոլար է ստացել։ Իրեն հավատ է ներշնչել այն, որ Արթուրը ներ¬կա¬յաց¬րել է, թե իբր նրա մորեղբայրը Կառավա¬րության բարձրաստիճան պաշտոնյա է։ Ինքն Արթուր Սարգսյանից միշտ պահանջել է այդ գումար¬ները, սակայն նա խնդրել է լինել համ¬բերատար, նշել, որ ինքը կարո¬ղություններ ունի և գումարները կտա։
Արթուր Սարգսյանին գումարներ է տրամադրել նաև Երևանի Ֆրանսիայի հրապարակում գովազդային վահանակներ տեղադրելու նպա¬տակով «Ազնավուր» հիմնադրամի աջակցությունը ստա¬նալու համար։ Ըստ Ա.Սարգսյանի` Ֆրանսիայի հրապարակում գովազդային վահանակներ տրա¬մադրելու թույլտվություն ստա¬նալու համար անհրաժեշտ էր, որ Երևանի քաղաքապետարանը ստանար ՀՀ-ում Ֆրանսիայի դեսպա¬նատան համաձայնությունը։ Ըստ Ա.Սարգսյանի խոսքերի` Ֆրանսիայի դեսպանատանն ամենամոտ կանգ¬նած կազմակերպությունն «Ազնավուր» հիմ¬նադրամն էր, որի փոխտնօրենն էր նրա մտերիմը` Էդգար Առուստամյանը։ Արթուրն իրեն հայտնել է նաև, որ Էդգար Առուստամյանը «Ազնավուր» հիմնադրամի փոխտնօրեն է նշանակվել ՀՀ Կառավա¬րությու¬նում բարձր պաշտոն զբաղեցնող իր մորեղբորը մոտ լինելու կապակցությամբ, նրա միջ¬նոր¬դությամբ։
Ա.Սարգսյանը «Բրավո» ռեստորանում ծանոթացրել է այդ անձնավորության հետ, նրան ներկայացրել որպես «Ազնա¬վուր» հիմնադրամի փոխտնօրեն Էդգար Առուս¬տամյան, ինչը վերջինս հաստատել է։ Միայն հետա¬գայում է պարզվել, որ Էդգարի իսկական ազգանունը Հովհաննիսյան է և վերջինս որևէ կապ չունի վերոնշյալ հիմնադրամի հետ։ Հանդիպման ժամանակ թեև Էդգարն ան¬ձամբ գումար չի պա¬հան¬¬ջել, սակայն ներկա է գտնվել գումարի շուրջ իր և Ա.Սարգսյանի ընդհանուր խոսակցությանը, ավելին` հաստատել, որ «Ազնավուր» հիմնադրամում բոլոր հարցերը կբարձրաց¬վեն և դրական լուծում կստանան։ Այդ գործարքի համար ինքն Արթուրի առաջարկով 10.000 ԱՄՆ դոլար է փոխանցել նրան, վերջինիս ուղարկած վա¬րորդի միջոցով։ Այդ գումարն ուղարկելու հաջորդ օրն Արթուրն իրեն զան¬գահարել և հայտնել է, որ գումարը տեղ է հասել։ Ավելին, հետագա օրերին իրեն զանգահարել են Ֆրանսիայի դեսպանատնից, հայտ¬նել, որ դեսպանը կարող է ընդունել իրեն, ինչը, սակայն, տե¬ղի չի ունեցել։ Այդ հեռախո¬սազանգից հետո հեռախոսով դարձյալ զրուցել է Էդգարի հետ, ում Արթուրը միշտ Առուս¬տամյան ազգանունով էր դիմում, ով հաստատել է այն, որ դեսպանն իրեն տվյալ խնդրով ընդունելու է։ Ա.Սարգսյանն իրեն է նվիրել Առուստամյան ազգանունով իրեն ներկա¬յացած Էդգարի երգերի սկա¬վառակը, որի վրա ևս նշված էր Առուստամյան ազգանունը (սկավառակի արտաքին երեսի այդ գրառման լուսա¬պատ¬ճենը ներկայացվել է Դատարան)։ Մինչ այդ Էդգարը չէր հայտնել, որ երգիչ է, այդ մասին իմացել է նրա երգերի սկավառակը որպես նվեր ստանալիս։ Նշեց, որ «Բրավո» ռեստորանում հանդիպումն ու ծանո¬թութ¬յունը կա¬յա¬ցել են իր հիշատակած թեմայով, այդ օրն Էդ¬գարը երաժշտա¬կան գործիքները չի ուսում¬նա¬սիրել, նրա երաժշտական ունա¬կությունների մասին իրեն այդ պահին հայտնի չէր, հետևաբար` հանդիպնան առիթի վերաբերյալ Էդգար Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքներն իրակա¬նութ¬յանը չեն համապատաս¬խա¬նում։
Մոտ երեք ամիս անարդյունք սպասելուց հետո` 2006թ. հունիսի 5-ին իր պահանջով, իր և Արթուր Սարգսյանի միջև կնքվել է Ֆրանսիայի հրապարակում տեղադրվելիք վահանակների վե¬րա¬բերյալ պայմանագիր, գործարքի արժեքը սահմանվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար, քանի որ նախապես Ար¬թուր Սարգսյանի վարորդի միջոցով նրան այդքան գումար էր տրամադրել։ Այդպես էլ այդ վահա¬նակ¬ները չեն տեղադրվել, թեև Արթուրն իրեն ներկայացրել էր, թե իրականում ունի հնարավո¬րութ¬յուններ դեսպանատան միջոցով այդ հարցը կարգավորելու համար։
2006 թվականի ընթացքում տեղեկանալով, որ ինքը նպատակ ունի ձեռք բերել Թբիլիսյան խճուղու վրա գտնվող 3.000 քմ մակերեսով հողատարածք` Արթուր Սարգսյանը հայտնել է, թե իբր կարող է զբաղվել այդ տարածքի սեփականաշնորհման և հետագա ձևակերպման խնդրով, հարթել այդ կապակցությամբ ծագող խնդրիրները պետական համապատասխան մարմիններում, որի հա¬մար իրենից առձեռն ստացել է 36.500 ԱՄՆ դոլար գումար։
Դրանից հետո Արթուրը ժամանակ առ ժա¬մանակ ինչ-որ փաստաթղթեր է ներկա¬յաց¬րել իր ծանոթացմանը` վստահեցնելով, թե իբր զբաղվում է իր ստանձնած պարտա¬կանութ¬յուն¬ներով։ Դրանք իր մոտ հավատ չեն ներշնչել, թեև Արթուրը համոզել է, թե իր հանձն առածի իրակա¬նացումը ժամանակի խնդիր է, պետք չէ այդ գործընթացին միջամտել։ Մինչդեռ Արթուրին իր տրա¬մադրած գումարները նպատակին չեն ծառայել, դրա հետ մեկտեղ կորել են նաև բնակիչներին իր կողմից բա¬ժան¬ված գումարները, քանի որ հողատարածքը հանձնվել է «Ազնա¬վուր» հիմնադրամին։ Միայն 2006թ. մայիսի 29-ին իր և Արթուր Սարգսյանի միջև կնքվել է պայմանագիր` Թբիլիսյան խճուղու վրա գտնվող 3.000 քմ մակերեսով տարածքի սեփակա¬նաշնորհման և հետագա ձևակերպ¬ման վերա¬բերյալ։
Նշեց, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ դրվագների մասին քննիչին չի հայտնել, քանի որ չէր հավատում և հույս չուներ, որ տվյալ պահին փախուստի դիմած Արթուրը կվերադառնա Հայաստան, առավել ևս կվերա¬կանգնի իրեն պատճառած վնաս¬ները։
Դեռևս վստահություն տածելով Ա.Սարգսյանի հանդեպ` 2008թ. հունվարի 29-ին պայմա¬նա¬գիր է կնքել նրա հիմնադրած «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերության հետ գովազդային վա¬հա¬նակ¬ների և գովազդային կոնստրուկցիաների առանձին մեղատական հանգույցների պատ¬րաստ¬ման և տեղադրման աշխատանքների վերաբերյալ։ Պայմանագրի արժեքը կազմել է մոտ 60.000.000 ՀՀ դրամ, սակայն, որպես կանխավճար, այդ ընկերությանն է փոխանցել 19.600.000 ՀՀ դրամ գումար, որի հաշվին Արթուրը պետք է վահանակներ պատրաստելու համար անհրաժեշտ հումք ձեռք բերեր։ Արթուրն իրեն ցույց է տվել անգործության մատնված մի ար¬տադրամաս, երկրորդ անգամ փողոցում ցույց է տվել մեկ այլ արտադրամաս, գետնին պատ¬րաստվող վահանակ` ասելով, որ իր պատվիրած վահանակներից է, որը հետագայում նա տեղադրել է համապատասխան վայրում։ Արթուրի առա¬ջարկով նրան տրամադրել է նաև աշխատակիցներ, մասնավորապես` հաշվապահ։ Դրանից հետո, գործերի ընթացքը դանդաղել է, իսկ իր այն հարցերին, թե ինչու աշխատանք չի կատարվում, Արթուրը պատասխանել է, թե ինքը խիստ զբաղված է, ժամանակը չի հերիքում, վահա¬նակների պատ¬¬րաստման վայրի փոփոխություն է կատարել, փնտրում է ավելի մեծ արտադրա¬մաս` գործը միանգամից ավարտին հասցնելու համար, երբեմն նշել է, թե իբր վատառողջ է, սակայն մշտապես վստահեցրել, թե ամեն ինչ լավ կլինի։ Սակայն 2009թ. հունվարից այլևս Արթուր Սարգսյա¬նին չի տեսել, վերջինս թաքնվել է իրենից։ Նշեց նաև, որ միայն պարտավո¬րությունները չկատարելուց հետո է Արթուր Սարգսյանն իրեն տեղեկացրել, թե իբր նա ևս հանդի¬սանում է Կառավա¬րության աշխա¬տա¬կից։ Արթուր Սարգսյանի հետ կապը վերջնականապես խզվել է վերջինիս հոր մահվանից հետո, նա ուղղակի անհե¬տացել է։ Նրան փնտրել է տարբեր հիվանդանոցներում, քանի որ ըստ Արթուրի կնոջ խոսքերի` նա այնտեղ էր, նույնիսկ դեպք է եղել, որ Արթուրին հանդիպել է սրտաբանական ինստիտուտում, ու թեև կնոջը նա հայտնել էր, թե իբր սրտի ծանր վիրահատության է ենթարկվելու, սակայն իր հարցին բժիշկը պատասխանել է, որ որևէ լուրջ բան չկա։ Հիվան¬դանոցում Արթուրը նրան այցելության եկած մի շարք մարդկանց ներկայացրել է որպես իր հիմնարկի աշխա¬տակիցների, սակայն առողջական վիճակը ուռճացնելով` իրականում փորձել է զերծ մնալ պարտքերը վերա¬դարձնելու վերաբերյալ տհաճ խոսակցություններից։ Արթուր Սարգսյանին փնտրել է նաև Էդգար Առուստամյանի, ինչպես հատագայում պարզել է` Էդգար Հովհաննիսյանի միջոցով, ով ասել է, թե Արթուրն այդ պահին զբաղված է, սակայն որոշ ժամանակ անց Էդգարը նույնպես անհետացել է։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերությանը պատճառված վնասի փոխ¬հա¬տուց¬ման պահանջով հետագայում դիմել են դատարան և ներկայումս առկա է 19.600.000 ՀՀ դրամ գումարն Արթուր Սարգսյանից բռնա¬գանձելու վերաբերյալ դատարանի վճիռ, ուստի այդ կա¬պակ¬ցությամբ հայցա¬դիմում չի ներկայացնում։
Նշեց, որ չի վերահսկել և տեղյակ չէ, թե Արթուր Սարգսյանն ինչ կարգով է տնօրինել իրենից ստա¬ցած գումարները, կարծում է, որ դրանք ծախսվել են վերջինիս անձնական կարիքների համար։ Նշեց նաև, որ Արթուրն իրեն առաջարկել է ներդրում կատարել մետաղագործության ոլոր¬տում` խոստանալով 50 տոկոս փայաբաժին, որն իրականացվելու էր իրանական ինչ-որ գործա¬րանից ապրանք ներկրելու, արտադրանք թողարկելու և վաճառելու եղանակով, նույնիսկ ներկա¬յաց¬րել է այդ գործարանի թողարկած արտադրանքի բրոշյուրը, սակայն այդ առաջարկից հրա¬ժարվել է, քանի որ այն իրեն չի հետաքրքրել, տնտեսական ճգնաժամի պատճառով այդ գործում հեռանկար չի տեսել։
Հայտնեց նաև, որ անհատ ձեռնարկատեր Գեղամ Օհանյանին 4.000.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցել է Արթուր Սարգսյանի առաջարկով` գովազդային վահանակներ պատրաստելու նպա¬տա¬կով, նախքան Ա.Սարգսյանի հետ 2008թ. հունվարի 29-ին պայմանագիր կնքելը։ Գումարը փո¬խանցելուց հետո սպասել է մոտ մեկ տարի, սակայն աշխատանքները չեն կատարվել, իսկ Արթուրը տևական ժամանակ բացակայել է քաղաքից։ Գեղամ Օհանյանից տեղեկացել են, որ այդ գումարը փոխանցելուց երկու օր անց Արթուրի պահանջով այն դուրս է գրել և հանձնել նրան` ապրանք ձեռք բերելու նպատակով, սակայն Արթուրը գումարը ստացել և անհետացել է։ Այդ պայմաններում հար¬կադրված Գեղամ Օհանյանի դեմ քաղաքացիական հայցով դիմել են դատարան` 4.000.000 ՀՀ դրամը բռնագանձելու պահանջով։ Գեղամ Օհանյանի ներկայացուցիչն իրենց բացատրել է, որ այդ գումարը Գեղամի մոտ չէ, այն վերցրել է Արթուր Սարգսյանը և այդ գումարը վերա¬դարձնելու համար Գեղամը հարկադրված է լինելու բնակարանը վաճառել։ Հավատացել են և մարդկա¬սիրական մղումներով Գեղամի դեմ ներ¬կայացրած հայցից հրաժարվել են, Գեղամի անունից մուտք են արել այդ գումարն ընկե¬րություն, որ ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը նորմալ լինեն։ Այդ փաստաթղթերի պատճենները տրամադրել են նաև Գեղամին։ Նշեց նաև, որ գրավոր որևէ ապացույց չունեն, որ իրականում հենց իրենք են վճարել, այսինքն` վերականգնել այդ 4.000.000 ՀՀ դրամը։
Որպես տուժող, միաժամանակ «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ` Էդուարդ Գաս¬պար¬յանը ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ ներ¬կայացրեց 14.320.000 (տասնչորս միլիոն երեք հարյուր քսան հազար), 3.600.000 (երեք միլիոն վեց հարյուր հազար) և 4.000.000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամի չափով քաղաքա¬ցիական հայցեր, այդ թվում` բանկային տոկոս¬ների բռնա¬գանձ¬ման մասով, սակայն դատական քննության ավարտական փուլում հրաժարվեց 4.000.000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամ չափով ներկայացրած քաղաքա¬ցիական հայցից։
Տուժող Արմեն Միրզախանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ իր ընկեր Էդգար Հովհաննիսյանի ծննդյան օրը` 2008թ. սեպտեմբերի 4-ին, ծանոթացել է Արթուր Սարգսյա¬նի հետ, ով իրեն ներկայացել է որպես ՀՀ կառավարության աշխատակից և ցուցադրել ծառայողական վկայականը, որտեղ նշված է եղել, որ նա զբաղեցնում է Կառավարության իրավա¬բանական վար¬չութ¬յան պետի պաշտոնը։ Էդգար Հովհաննիսյանի տանը կայացած հերթական հան¬դիպման ժամանակ Արթուր Սարգսյանն իրեն առաջարկել է մետաղագործության և դարբնագոր¬ծության բնագավա¬ռում հիմնել համատեղ բիզնես, որը մերժել է` այդ պահին գումար չունենալու պատճառով։ Էդգարը, ով ներկա է եղել խոսակցությանը, հաստատել է նրա ասածները, ավելին, պատմել է, թե Արթուրի հետ միասին մեկնել են ԻԻՀ, ուր գործն հաջող է ընթացել, Էդգարի հետ գնացել է մետաղյա վահանակների արտադրամաս, տեսել աշխատողներին։
Հետագա օրերին Արթուրի բիզնես- առաջարկի մասին պատմել է ընկերոջը` Հակոբ Գրիգոր¬յանին, ում Արթուր Սարգսյանի առաջարկը հետաքրքրել է։ Հերթական հանդիպման ժամա¬նակ Էդգար Հովհաննիսյանի տուն է եկել նաև Հակոբ Գրի¬գոր¬յանը, ծանոթացել Արթուրի հետ։ Վերջինս դարձյալ ներ¬կայացել է որպես ՀՀ կառավարության իրավաբանական վարչության պետ և Հակոբին ցույց է տվել փաստաթղթեր, որով հավաստիացրել է, որ նա զբաղվում է գովազդային վահանակների պատ¬րաստման բիզնեսով։
2008թ. սեպտեմբերի 15-ին Հակոբը զանգահարել և հայտնել է, որ Արթուրը գալու է նրա բնակարան` բիզնեսի կապակցությամբ խոսելու նպատակով, ուր այցելել է նաև ինքը։ Հակոբ Գրիգորյանի բնակարանում բիզնեսին վերաբերվող խոսակցության ժամանակ իր ներկայությամբ Արթուրը Հակոբից վերցրել է 47.000 ԱՄՆ դոլար։ Դրանից հետո Արթուրին տեսել է մոտ երկու ան¬գամ՝ Էդգարի տանը, խոսակցության ժամա¬նակ նրան պատմել է, որ բնակարան է վաճառել, ինչի մասին տեղեկանալով` Արթուրն առաջարկել է դրա իրացումից գոյացած գումարի մի մասը ներդնել նշված բիզնեսի մեջ։ Արթուրը համոզել է, թե գործն իրեն ձեռնտու չլինելու դեպքում գումարը կվերա¬դարձնի։ Իր կնոջ՝ Արմինե Գասպարյանի հետ քննարկել և որոշել են համաձայնել Արթուրի առա¬ջարկին, ուստի 2008թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին 2 անգամով նրան են տվել ընդհա¬նուր 19.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Գումար տալու ժամանակ ստացականի մասին խոսք չի գնացել, որը հետագայում էլ չի կազմվել և իրենց հանձնվել։ Գումարի առաջին մասը` 9.000 ԱՄՆ դոլարը Արթու¬րին է տվել 2008թ. հոկտեմբերի 14-ին` «HSBC» բան¬կում, կնոջ և Հակոբ Գրիգորյանի ներկա¬յությամբ։ Արթուրը բանկ է գնացել «Z» տաքսի ծառա¬յութ¬յանը պատկանող «Վոլգա 3110» մակնիշի պետհամարանիշի ավտոմեքենայով, որով հիմնակա¬նում շրջագայել է։ Վարորդի անունը Հայկազ էր, սակայն նա Արթուրին գումարը տալուն ականատես չի եղել։
Այդ գումարը ստանալուց մի քանի օր անց Արթուրը, ըստ նրա խոսքերի, մեկնել է Իրանի Իսլամական Հանրապետություն, իսկ վերադառնալուց հետո իրեն տեղեկացրել է, որ լրացուցիչ գումար է անհրաժեշտ, պահան¬ջել է 50.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն կնոջ հետ խորհրդակցելուց հետո Արթուրին տվել են միայն 10.000 ԱՄՆ դոլար, որն իր կինն է Արթուրին հանձնել, դարձյալ բանկի նույն մասնաճյուղում, որտեղ կինն այդ պահին աշխատում էր։
Վստահել է Արթուրին և գումարը հետ ստանալու երաշխիք է եղել նրա զբա¬ղեցրած պաշտոնը և մեծ բիզնես ունենալու վերաբերյալ խոսքերը։ Այդ պայմաններում հավատալով միայն նրա բանա¬վոր խոսքին` գրավոր որևէ փաստաթուղթ Ա.Սարգսյանից չեն պահանջել, առավել ևս` ստացել։ Գումար¬ները ներդրել է «Մեգըզին ֆոր փիփըլ» կազմակերպությունում, որի վերաբերյալ փաս¬տաթղթերը թեև տեսել է, սակայն մանրամասն չի ծանոթացել, չի պարզել, թե ով է հանդիսանում ընկերության գրանցված տնօրենը։
2008թ. նոյեմբերի կեսերին Արթուրը զանգահարել և ասել է, որ վարձակալել է օֆիսային տարածք, որտեղ պետք է գտնվեր նրա բիզնես կենտրոնը, որը կոչվել է «Արտմետալ»։ Արթուրն օֆիսի տիրոջը վարձակալության համար վճարել է ամսեկան 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Արթուրն իրեն ցույց է տվել Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում կնքված պայմանագիր, որտեղ նշված է եղել, որ Արթուր Սարգս¬յանը հանդիսանում է միակ ներկայացուցիչը` ԻԻՀ-ից մետաղներ ներ¬մուծելու համար։ Հավա¬տալով Արթուրի խոսքերին` վերջինիս առաջարկով նույնիսկ աշխատանքի է անցել նրա մոտ` նշանակվելով ընկերության դիզայներական բաժնի պետի պաշտոնում։ Իր կար¬ծի¬քով այդ աշխա¬տանքային պայ¬մանագիրն Արթուրն իր հետ կնքել է նրա հանդեպ վստա¬հությունը պահպանելու, իբր ընդհանուր բիզնեսում նաև իր կողմից գումարներ ներդնելու անհրա¬ժեշտությունը հիմնավորելու նպատակով։
2008թ. դեկտեմբերից սկսած Արթուրը սկսել է դրսևորել տարօրինակ վարքագիծ. վերջինս իր զանգերին ըստ էության չի պատասխանել է` պատճառաբանելով, որ Կառավարությունում նիստի է և ժամանակ չունի, նրա փոխարեն զանգերին երբեմն պատասխանել է որպես վերջինիս քարտուղա¬րուհի ներկայացող Գայանեն և խնդրել զանգահարել ավելի ուշ։ 2009թ. հունվարից Արթուրը սկսել է խու¬սափել հանդիպումներից և թաքնվել իրենից, թեև բազմիցս փորձել է իր գումարները վերա¬դարձ¬նե¬լու խնդրով հանդիպել կամ զանգահարել նրան։ Էդգարին առաջարկել է գնալ Արթուրի հոր` Օնիկի տուն` Արթուրի գտնվելու վայրը պարզելու նպատակով, սակայն նա հայտնել է, որ Արթուրի հոր անունը ոչ թե Օնիկ է, այլ Մարատ։ Կա¬ռավարության կայքով ստուգել և պարզել է, որ Արթուր Մա¬րատի Սարգսյան տվյալներով անձ Կառավարությունում չի աշխատում, ճշտել և զանգա¬հարել է նրա կնոջը, տեղեկացել, որ Արթուրը մեկ ամիս է, ինչ մեկնել է գործուղ¬ման Ճա¬պոնիա։ Մի օր էլ զանգահարել է Արթուրի հեռախոսահամարին և նա պատաս¬խանել է իր զանգին` ասելով, որ նիստի է, զբաղված է, որից հետո անմիջապես այցելել է նրա գրասենյակ, Արթու¬րին բռնեցրել այնտեղ, որից վերջինս հանկարծակիի է եկել, սակայն հայտնել, որ Էդգարի հետ պետք է մեկնեն Մոսկվա։ Հաջորդ օրը հեռախոսազրույցի ընթացքում Էդգարն իրեն հայտնել է, որ Արթուրի հետ միասին մեկնելու են Իրանի Իսլամական Հանրապետություն, ու թեև 2009թ. հունվարի 26-ին Էդգարը գնացել է օդանավակայան, սակայն Արթուրն այնտեղ չի եղել և մեկնումը չի կայացել։
Դատարանում հարցերին պատասխանելիս Ա.Միրզախանյանը հայտնեց նաև, որ 2009թ. հունվարից սկսել է կասկածել, որ Արթուրն իրեն խաբում է և նրան հարցրել է, թե ինչ է արել իր գու¬մարները։ Արթուրը գրպանից հանել և իրեն է հանձնել «Մելլաթ բանկի» միջոցով մոտ 3.000.000 ՀՀ դրամ Իրան փոխանցելու վերաբերյալ հանձնարարագիր` մատնացույց անելով, թե ուր են գնում գումար¬ները (պատճենը ներկայացուցչի միջոցով ներկայացվել է Դատարան, հետազոտվել և կցվել է քրեական գործին)։
Եղել է դեպք, որ Արթուրի հետ միասին գնացել են Մալաթիայում գտնվող նրա հիմնարկ, ուր վահանակներ էին պատրաստում, համոզվել է, որ Արթուրն ունի մեծ բիզնես, երբեմն Արթուրին նրա առաջարկով տեղափոխել է Կառավարության վարչական շենքի մոտ։ Արթուրն անընդհատ զրուցել է Դավիթ անունով անձնավորության հետ, նրան ներկայացրել է որպես Կառավարությունում աշխա¬տող իր բարեկամի և ղեկավարի։ Արթուրի անհետանալուց հետո Հակոբի հետ միասին գնացել են Ար¬թուրի բնակության վայր, ուր պարզել, որ նրանից խաբված այլ անձինք ևս կան, ովքեր ևս փնտրում են Արթուրին։ Արթուրի անհե¬տանալուց և նրա կնոջից, ծնողներից և Էդգարից տեղեկութ¬յուն չստանալուց հետո է միայն հանցագործության մասին հայտարա¬րություն տվել Ազգային անվտանգության ծառայությունում։
Դատարանում հստակեցրեց, որ Արթուրին առաջին անգամ գումար տալու ժամանակ ներկա են եղել իր կինը և Հակոբ Գրիգորյանը, երկրորդ անգամ գումարն Արթուրին է տվել իր կինը` Արմինեն` «Ռայկոմում» գտնվող «HSBC» բանկի մասնաճյուղում, որտեղ կինն այդ ժամանակ աշխատում էր։ Այդ գումարը` 9.000 ԱՄՆ դոլարը, կինը կանխիկացրել էր նրա անվամբ բացված հաշվե¬համարից, ապա այն հանձնվել է Արթուրին։ Երկրորդ գումար տալուն ինքը ներկա չի գտնվել։ Նշված գումարը ստացել էին որպես վարկ` բնակարան գնելու նպատակով։ Նշեց նաև, որ Արթուրին որպես վստահելի անձ¬նավորություն ներկայացրել էր Էդգարը, ուստի վստահել և տվել են այդ գումարները։ Բացի այդ, ան¬ձամբ տեսել էր Արթուրի բիզնեսները, հանդիպել տարբեր մարդկանց հետ, ովքեր նրան դիմել են «Պարոն Սարգսյան», նույնիսկ մեկ անգամ պատահաբար հանդիպել են, Արթուրի ներկայացմամբ, Երևան քաղաքի ճար¬տարապետին, ով մոտեցել և Արթուրին և նրան դիմել ազգանունով։ Նշեց, որ ստա¬ցա¬կաններ չձևակերպելու պատճառը եղել է Արթուրին վստա¬հելը։ Իր այն հարցին, թե ինչու է տաքսի ավտոմեքենայով մշտապես շրջագայում, Արթուրը պա¬տաս¬խանել է, որ պետք չէ, որ իմանան, թե ինքն ով է։ Նշեց նաև, որ գումարներ ներդնելու և համատեղ բիզնես ձեռնարկելու գաղափարն առա¬ջարկել է Արթուրը, այդ ամենը պատմել է Հակոբ Գրիգորյանին, ում ևս հետաքրքրել է դա, և վերջինս է Արթուրի հետ ծանո¬թանալու ցանկութ¬յուն հայտնել։ Ծանոթացրել է նրանց, Հակոբի կողմից Ար¬թուրին առաջին անգամ 47.000 ԱՄՆ դոլար գումար տալու ժամանակ նրանց տանը ներկա են եղել նաև ինքը և իր կինը` Արմինե Գաս¬պարյանը, կազմվել է ստացական։ Այդ ժամանակ ինքն Արթուրին դեռևս գումար չէր տվել։ Մինչև Արթուրին գումար տալը Հակոբը տեսել է նրա վկայականը և հա¬մոզվել, որ նա Կառավա¬րության աշխատակից է։
Հետագայում տեղեկացել է, որ Հակոբը կրկին գումար է տվել Արթուրին, սակայն անձամբ ներկա չի գտնվել դրան և Հակոբի խոսքերից է տեղյակ, որ Արթուրը նրանից ստացած ընդհանուր 85.000 ԱՄՆ դոլար գումարը չի վերա¬դարձրել։ Թե այդ գումարը քանի փուլով է Արթուրին տրա¬մադրվել, տեղյակ չէ։ Մի օր իրենց օֆիսում գտնվելու ժամանակ այդտեղ են եկել Արթուրը և Հակոբ Գրիգորյանի որդին։ Իր այն հարցին, թե վերջինս ինչ գործ ունի օֆիսում, Հակոբի որդին պատաս¬խանել է, որ Արթուրը նրան աշխատանքի է տեղավորել Կառավարությում, իրեն ցույց տվել ՀՀ զի¬նանշանի պատկերով սպիտակ պլաստիկ քարտ` ասելով, որ դա Կառավարության շենք մուտք գործելու համար է, ավելացրել, որ ստաժոր է, Արթուրի հետ գալիս է, որ գործը սովորի։
Տուժող Արմեն Միրզախանյանը հայտնեց նաև, որ Մանուկ Բաբայանն իր ընկերն է, ով հո¬ղի օրինականացման խնդիրներ ունենալու հարցում օգնելու նպատակով դիմել էր իրեն, ինքն էլ այդ նպատակով ծանո¬թացրել է Արթուրի հետ։ Հետագայում Մանուկի խոսքերից է տեղեկացել, որ վեր¬ջինս այդ նպատակով Արթուրին է տվել 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
Նշեց նաև, որ Արթուրը Գայանեին ներկայացրել է որպես նրա քարտուղարուհի և ասել, որ հարցեր առա¬ջանալու դեպ¬քում ինքը կարող է նրան զանգահարել։ Արթուրի անհետանալուց հետո զանգահա¬րել է Գայանեին, սակայն վերջինս հայտնել է, թե Արթուրին չի ճանաչում և խնդրել այլևս չզան¬գահարել։
Հայտնեց, որ առաջին գումարն իրենից ստանալուց հետո Արթուրը մեկնել է ԻԻՀ, վերադառ¬նալուց հետո նա իրեն ցույց է տվել պայմանագիր, գործարանի վերաբերյալ «ժուռնալներ», ինչպես նաև տնօ¬րեն¬¬¬ների հետ լուսանկարներ, ինչից իր մոտ վստահությունն ամրապնդվել է, որից հետո Ար¬թուրին նաև երկրորդ անգամ է գումար տվել։ Վերջինս իր շահույթի կոնկրետ չափը չի նշել, սա¬կայն ասել է, որ բազմաթիվ անձինք են այդ գործում ներդրումներ կատարել, եկամուտները կհաշ¬վարկեն վերջում։ Արթուրն իրեն հավաստիացրել է, որ պաշտոնի օգտագործմամբ կնպաստի, որ իրենց հա¬մատեղ բիզնեսը շահութաբեր լինի։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ ներկայացրեց 19.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.719.000 (հինգ միլիոն յոթ հարյուր տասնինը հազար) ՀՀ դրամի, բանկային տոկոսներ և վճարովի իրավաբանական ծառայություն ստանալու հետ կապ¬ված գումարներ բռնագանձնելու վերաբերյալ քաղաքա¬ցիա¬կան հայց։
Տուժող Հակոբ Գրիգորյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2008թ. սեպտեմբերին Արմեն Միրզախանյանի միջոցով ծանոթացել է Արթուր Սարգսյանի հետ։ Արմեն Միրզախանյանը նախապես Արթուր Սարգսյանին ներկայացրել էր որպես ՀՀ կառավարության իրավաբա¬նության վարչության պետ և պատմել, որ Արթուրը մշակում է տարբեր բիզնես ծրագրեր` կապված մետաղագործության և դարբնագործության հետ։ Իրեն հետաքրքրել են այդ բիզնես ծրագ¬րերը և Արմենի առաջարկով համաձայնել է ծանոթանալ Արթուրի հետ և զրուցել բիզնես ծավալելու մասին։ Ծանոթությունը կայացել է Էդգարի տանը։ Այնտեղ Արթուր Սարգսյանը ներկա¬յացել է որպես ՀՀ կառավարության իրավաբանական վարչության պետ, համոզելու համար ներկա¬յացրել է կարմիր վկայականը, տեսել է Արթուրի նկարը, սակայն վկայականում առկա գրառումները չի կարդացել։ Վերջինս իրենց ցույց է տվել «Արտմետալ» կազմակերպության փաստաթղթեր, ներկա¬յացրել է մե¬տա¬ղագործության ոլորտի բիզնես ծրագիր և առաջարկել է գումար ներդնել ներկայաց¬րած բիզնես ծրագրի իրակա¬նացման համար։ Արթուրն իրեն ներկայացրել է, թե դարբնագոր¬ծությունը շատ շահութաբեր գործ է։ Ըստ Արթուր խոքսերի` գումարներ ներդրող անձինք որոշ ժամա¬նակ անց հավաքվելու էին` որոշելու, թե ով որքան գումար է ներդրել և որքան եկամուտ է ստանալու։ Արթուրը նաև նշել է, որ ով շատ գումար ներդնի, այդքան մեծ եկամուտ է ստանալու։ Չի հետաքրքվել, թե ովքեր են հանդիսանում «Արտմետալ» ընկերության գործադիր տնօրենը, հաշվապահը, թե ներդրվե¬լիք գումարներն ինչ պայմաններում են տնօրին¬վելու։
Արթուր Սարգսյանն իրենց ասել է, որ անհրաժեշտ է 50.000 ԱՄՆ դոլար փոխան¬ցել Իրանի Իսլամական Հանրապետություն` այնտեղից անհրաժեշտ մետաղյա ձողեր ստանալու և Հայաս¬տա¬նում աշխա¬տանքը սկսելու համար։ Այդ ծրագիրն իրեն հետաքրքրել է, նշված ժամա¬նա¬կա¬հատ¬վածում տրամադրության տակ գումարներ ուներ, կնոջ եղբայրն էր նյութապես աջակցել` իր որդու համար բնակարան գնելու նպատակով։ Ծանոթների միջոցով ստուգել և պարզել է, որ, իրոք, ՀՀ կառավարության իրավաբանական վարչության պետը Արթուր Սարգսյանն է, վերջինիս արտաքին տեսքը համընկել է Էդգարի տանը ծանոթացած Արթուրի տվյալների հետ, ինչն էլ իր մոտ վստահություն է առաջացել նրա նկատմամբ։ ԻԻՀ-ից մետաղ ներկրելու և ՀՀ-ում դարբնագործության ոլորտում բիզնես սկսելու համար Արթուր Սարգսյանի պահանջով 2008թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին ընդհա¬նուր առմամբ նրան է տրա¬մադրել 85.000 ԱՄՆ դոլար, դրա դիմաց վերցրել ստացականներ։ Արմեն Միրզախանյանն Ար¬թուրին տվել է ընդհանուր 19.000 ԱՄՆ դոլար։ Արթուրն իրեն հայտնել է, թե իբր մինչև 2008թ սեպտեմբերի 20-ը պետք է գումար փոխանցվի ԻԻՀ` մետաղյա ապրանք ստանալու նպատակով։ Հայտնել է նաև, որ Արմեն Միրզա¬խանյանը Արթուր Սարգսյանին 19.000 ԱՄՆ դոլարը տվել է երկու փուլով «HSBC» բանկում։
Առաջին փուլում ինքը Արթուրին թեև պետք է տար 50.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն տվել է 47.000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց վերցրել է ստացական, հետագայում տվել է 10.000, 3.000 և 25.000 ԱՄՆ դոլար գումարներ, ընդհանուր` 85.000 ԱՄՆ դոլար։ Արթուրին հերթական անգամները գումարներ է տվել, քանի որ վերջինս իրեն է ցուցադրել նկարներ ԻԻՀ գործարարների հետ, ինչն ամրապնդել է նրա նկատմամբ իր վստահությունը։ Արթուրին գումարը տալու նպատակն եղել է բիզնես ծրագրի մեջ որպես բաժնետեր ընդգրկվելը, ինչպես նաև իր տված գումարի չափով հետագայում եկամուտ ստա¬նալը։ Պայմանավորվածությունն եղել է այնպես, որ նախ` պետք է ապրանքները ստացվեին, «Արտ¬մետալ» ընկերությունը սկսեր ար¬տադրությունը, որից հետո յուրաքանչյուրը ստա¬նար իր հասանելիք եկամուտն ըստ ներդրած գումարի չափի։ Նշեց, որ «Արտմետալ» ընկերութ¬յունը տեղական կազմակերպություն էր, որի տնօրենն իր կարծիքով Արթուրն էր։ Այդ ընկերությունում պետք է մետաղյա ձողերից տարբեր ապրանքներ, այդ թվում` պարիսպներ պատ¬րաստվեին։ Ապ¬րանքի համար Արթուրը փոխանցում պետք է կատարեր «Մելլաթ բան¬կով», իրեն ցուցադրել է փո¬խանցման փաստն հաստատող փաստաթուղթ, սակայն հետագայում պարզվել է, որ փոխանցման այդ փաստաթուղթը կեղծ է։
Այդ ընթացքում իր մոտ վստահությունն ամրապնդելու նպատակով Արթուր Սարգսյանն առաջարկել է իր որդուն աշխատանքի տեղավորել ՀՀ Ազգային ժողովի վերահսկիչ պալատում` որպես գաղտնի ստորաբաժանման աշխատակից, ներկայացրել, թե իբր նա հանդիսանում է ՀՀ վերահսկիչ պալատի երկու բաժիններից մեկի պետը, իսկ մյուս բաժնի աշխատանքները ղեկա¬վա¬րում է մայոր Բոգդանը։ Ասել է նաև, որ հանդիսանում է ԱԱԾ փոխգնդապետ, այդ ստորաբա¬ժանումը գտնվում է ազգային անվտանգության ծառայության ենթակայության տակ և որ այնտեղ աշխա¬տանքի ընդունվելու համար իր որդին պետք է անցնի հատուկ ստուգում։ Այնուհետև, Արթուր Սարգսյանն իրեն հայտնել է, որ որդին 2008թ. դեկտեմբեր ամսին անցել է ստուգումը և ԱԱԾ-ում ստեղծված հանձնաժողովի անդամները միաձայն համաձայնել են իր որդուն աշխա¬տանքի ընդունել և ի հավաստում նրա խոսքերի` իրեն է տվել պլաստիկ քարտ և հայտնել, որ այն ՀՀ Ազգային ժողովի վերահսկիչ պալատի և ԱԱԾ վարչական շենքի անցագիր է։ Իր որդուն աշխա¬տանքի տեղավորելու համար Արթուր Սարգսյանն իրենից գումար չի պահանջել, իր կարծիքով` վստահությունն ամրապնդելու նպատակով, սակայն այդ ժամանակահատվածում վերջինս իրենից արդեն վերցրել էր 85.000 ԱՄՆ դոլարը։ 2008թ. հունվարի 15-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում որդին իրեն պատ¬մել է, որ գրասենյակ են այցելել նրան անծանոթ անձինք, ովքեր Արթուրից պահանջել են վերա¬դարձնել նրանց գումարները։ Իր մոտ կասկած է առաջացել, Արթուրին 2009թ. հունվարի 27-ին առա¬ջարկել է խոսել այդ թեմայով, սակայն վերջինս իրեն ցուցադրել է մի տոմս` ասելով, որ գործուղման է մեկնում Մոսկվա, 3 օրից կվերա¬դառնա և կզրուցեն, որից հետո անհե¬տացել է։ Նրա անհետանալուց հետո Արմեն Միրզա¬խանյանի հետ սկսել են փնտրել Արթուրին, գնացել են նրա ծնողների տուն, որտեղ Արթուրի հայրը, մայրը, քույրը և կինը հայտնել են, որ նրանից որևէ տեղեկություն չունեն։ Այն¬տեղ պարզել են, որ բացի իրենցից, Արթուրին փնտրում են նաև այլ անձինք։ Արթուրի անհե¬տանալուց 3-4 օր անց ինքն ու Արմեն Միրզախանյանը, ՀՀ կառավարության պաշտոնական կայք մտնելով, ստուգել և պարզել են, որ Կառավարությունում աշխատել է Արթուր Օնիկի Սարգսյանը, մինչդեռ իրենցից գումարներ ստացած Արթուրի հայրանունը Մարատ է։
Բացի այդ, 2008թ. հոկտեմբերին, ինքն ու Արթուր Սարգսյանը գնացել են Գյումրի՝ նրա կա¬պերի միջոցով քաղաքապետարանից իր պապական տան մասին տեղեկություններ պարզելու հա¬մար։ Ճանապարհին իրենք ճաշել են իր սանիկի՝ Արամայիս Բեգլարյանի հետ։ Ճաշի ժամանակ Արա¬մայիսը, Արթուրից տեղեկանալով, որ նա Կառավարության աշխատակից է, նրան դիմել է ինչ-որ հո¬ղային հարցով և նրանք պայմանավորվել են Արամայիսի այդ հողի հարցը լուծել 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարով, որի սկզբնական մուծումները, ըստ Արթուրի, կազմելու էին 5.000 ԱՄՆ դոլար։ Հե¬տագայում Արամայիսն իրեն խնդրել է սակարկել և Արթուրի պահանջած գումարը նվազեցնել 1.000 ԱՄՆ դոլարով, որին Արթուրը համաձայնել է։ Դրանից հետո նրանց հանդիպումներից և պայմա¬նավորվածություններից ինքը տեղյակ չէ։
Դատարանում հարցերին պատասխանելիս հայտնեց նաև որ Արթուրը, որպես Կառավա¬րության իրավաբանական վարչության պետ, խոստացել էր նաև հողատարածքներ հատկացնել։ Հայ¬¬¬կազ անունով վարորդը մի օր ինչ-որ փաստաթղթեր է բերել լրացնելու և ասել, որ Արթուրը Էրեբունի հիվանդանոցի մոտակայքում գեոդեզիստների է հրավիրել, ովքեր պետք է չափագրում¬ներ կատարեն։ Նշված հողատարածքների հետ կապված Արթուրն իրեն ևս գոր¬ծարք¬ներ է առաջարկել։
Նշեց նաև, որ անձամբ է տեսել, թե ինչպես է Արթուրը մտնում Կառավարության շենք և բարձ¬րանում վերև։ Գումարները տրամադրելուց առաջ վստահ էր, որ անհրաժեշտության դեպքում նրանից կստանա դրանք, քանի որ վերջինս պաշտոն էր զբա¬ղեց¬նում ՀՀ կառա¬վարությունում, անար¬գել մուտք էր գործում ՀՀ կառավարության վարչական շենք։
Նշեց, որ համատեղ ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու նախա¬ձեռնութ¬յունն եղել է Արթուրինը։ Նրան տված ամբողջ գումարը եղել է իր կնոջ եղբոր գումարը, ինքն ունի 85.000 ԱՄՆ դոլարի ստացականներ, դրանք կազմվել են իր պահանջով, մաս-մաս` գումարները տա¬լու ժամանակ, Արթուրը գրել է ռուսերեն լեզվով։ Եղել է, որ Արթուրը ստացականներում իր տվյալները նշել է որպես Լյովա Գրիգորյան, ինչն ինքը նկատել է հետագայում, ստացականներում Արթուրը ստորագրել է իր ներկայությամբ։ Առաջին անգամ 47.000 ԱՄՆ դոլար տալու ժամանակ իրենց տանն է եղել է նաև Արմենը` կնոջ հետ, մեկ անգամ էլ Արթուրին փողոցում գումար տալու ժամանակ ներկա է եղել նաև վարորդ Հայկազը, մնացած դեպքերում գումարները տալիս որևէ անձ ներկա չի գտնվել։ Նրան հավատալու և գումարներ տալու պատճառը եղել է Կառավարությունում Արթուրի զբաղեցրած պաշտոնը։
Նշեց նաև, որ առաջին անգամ տված գումարի դիմաց Արթուրն անգամ առաջարկել է ստա¬ցականը նոտա¬րական կարգով հաստատել, այն գրել է անձամբ, քանի որ կասկածել է, որ Արթուրը կխուսափի ստացական գրելուց։ Ստացականում գումարը տալու նպատակի մասին չի նշել, ևս երկու ստա¬ցականները Արթուրը գրել է անձամբ։ Վերջին անգամ ստացական են կազմել իր մեքենայում, ինքը պահանջել է, որպեսզի Արթուրը գրառի նաև անձնագրային տվյալներ, Արթուրն իր ձեռագրով է գրել ստացականը, իր հիշելով` գումարը պետք է վերադարձներ տաս օրից կամ մեկ ամսից, ինչը եղել է իր նախաձեռնությունը, քանի որ մինչ այդ չէր նախատեսել ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար համատեղ բիզնեսում ներդնել։ Ընդհանուր չորս ստացականից երկուսը կազմվել են անձամբ Արթուրի կողմից, երկուսն` իր կողմից, բոլորում նշված գումարի չափերը համապատասխանում են իրականությանը։
Դատարանում հստակեցրեց, որ Արթուր Սարգսյանին գումարներ տրամադրելու հետ կապ¬ված ընդհանուր առմամբ կազմվել էին 8-ից 10 ստացականներ, քանի որ գումարները նրան է տվել մաս-մաս, 8-ից 10 անգամ, սակայն վարույթն իրականացնող մարմնին է ներկայացրել ընդա¬մենը 4 ստացական։ Տուժող Հ.Գրիգորյանը հայտնեց, որ 2008թ. դեկտեմբերի 2-ին կազմված 25.000 ԱՄՆ դո¬լարի և 2008թ. սեպտեմբերի 15-ին կազմ¬ված 47.000 ԱՄՆ դոլարի վերաբերյալ ստացա¬կանները կազմվել են գրեթե նույն պահին, ընդ որում երկուսն էլ գրել է իր ձեռագրով ու նույն գրչով, որոնք այ¬նու¬հետև ներկայացրել է Արթուրը ստորագրմանը։ Հենց վերջինիս առաջարկով են կազմել երկու ստա¬ցականներ, քանի որ ըստ նրա խոսքերի` շփոթմունք էր առաջանում նախկինում տված ընդ¬հանուր 47.000 ԱՄՆ դոլարի և նույն պահին նրան հանձնվող 25.000 ԱՄՆ դոլարի գումարների միջև։
Գումարներն Արթուրին տալու վայրերի և դրվագների վերաբերյալ նախաքննական և դա¬տաքննական ցուցմունքներում տված հակասությունը մեկնաբանեց նրանով, որ երբեմն իրարամերժ ցուց¬մունքներ տալով` փորձել է գումարներն Արթուրին հանձնելու որոշ դրվագներին ականատես իր կնոջը` գործով վկա Իրինա Գրիգորյանին ամեն կերպ զերծ պահել հնարավոր դատաքննչական քաշքշուկներից, պնդեց, որ Ա.Սարգսյանին 8-ից 10 դրվագներով ընդհանուր առմամբ տվել է 85.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որի մասին են վկայում նրանից ստացած և վարույթն իրականացնող մարմնին ներկա¬յաց¬րած ստացա¬կանները, որոնք հաստատված են Ա.Սարգսյանի ստորագրություններով։
Նշեց նաև, որ Արթուրն իր ներկայությամբ բջջային հեռախոսից խոսակցություններ է ունե¬ցել Գայանե, Դավիթ և Սերգեյ անուններով անձանց հետ, որոնցից Դավիթը, Արթուրի խոսքերի համա¬ձայն, Կառավա¬րության աշխատակից էր, սակայն ինքն այդ պահին տեղյակ չէր, թե կոնկրետ ինչ պաշտոն էր վերջինս զբաղեցնում։ Արթուրը ծրագրած բիզնեսը ներկայացնելիս հայտնել է նաև, որ Կառավա¬րութ¬¬յունում կան անձինք, ովքեր կաջակցեն նրա ձեռնարկած գործունեությանը։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ ներկայացրեց 85.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 25.585.000 (քսանհինգ միլիոն հինգ հարյուր ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայց։
Տուժող Մանուկ Բաբայանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ, ժա¬մա¬նակի սղության պատճառով չի օրինականացնել իրենց բակում գտնվող հողատարածքը։ 2008թ. հոկ¬տեմբերին ընկերոջ՝ Արմեն Միրզախանյանի միջոցով ծանոթացել է Արթուր Սարգսյանի հետ, ով ներկայացել է որպես ՀՀ կառավարության աշխատակից։ Արթուրն իրեն ասել է, որ կարող է օգնել հողատարածքի ձևակերպումները կատարելու հարցում, այդ նպատակով պահանջել և իրենից ստա¬ցել է 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար և իր անձնագրի պատճենը։ Գումարը նրան տալուց 7 օր հետո Ար¬թուրը զանգահարել է իրեն և ասել, որ ինքը տանը գտնվի քաղաքապետարանի աշխատակցին դիմավորելու համար։ Նույն օրը մի տղամարդ է այցելել իրենց բակ, ներկայացել որպես քաղաքա¬պետարանի աշխատակից, կատարել չափագրումներ, որից հետո ինքն իր ավտո¬մե¬քենայով նրան տարել է քաղաքապետարանի շենքի մոտ։ Այդ օրվանից հետո երկար ժամանակ լուր չունենալով Արթուրից` անհանգստացել ու զանգահարել է նրան։ Հեռախոսազրույ¬ցի ժամա¬նակ Արթուրը, կոնկ¬րետ ժամկետ չնշելով, խոստացել է գործն ավարտին հասցնել, ինչից հետո շարունակել է պարբերա¬բար զանգահարել նրան ու հետաքրքրվել գործընթացով։ 2009թ. հունվարին զանգահարել է Արթու¬րին` պահանջելով գումարը վերադարձնել։ Վերջինս խնդրել է մի քանի օր էլ համբերել։ Նշված հեռախոսազրույցից հետո Արթուրն իրեն զանգահարել և հայտնել է քաղաքապետարանի աշխա¬տակցուհի ոմն Գայանեի բջջային հեռախոսահամար։ Այդ համարով զանգահարել է Գայանեին` սեփականության իրավունքի վկայականը պատրաստ լինելու հարցը պարզելու նպատակով, ներ¬կա¬յացել ու հայտնել է, որ հեռախոսահամարն Արթուրն է իրեն փոխանցել, ինչից հետո հե¬տաքրքրվել է իր հողատարածքի սեփականության վկայականի մասին։ Գայանեն հավաստիացրել է, թե մի երկու ստորագրություն է մնացել, նիստ և այլն, սակայն ըստ էության կոնկրետ պատասխան չտալով` խնդրել է զանգահարել 30 րոպեից, սակայն իր հերթական զանգի ժամանակ նրա հեռախո¬սա¬հա¬մարն եղել է արդեն անհասանելի։ Դրանից հետո չի կարողա¬ցել կապ հաստատել նաև Արթուրի հետ և հասկացել է, որ խաբվել է, ուստի դիմել է իրավապահներին։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ իր համոզմամբ Արթուր Սարգսյանը քաջատ¬եղյակ էր հողատարածքը սեփականաշնորհելու գործընթացից, ներկայացել էր որպես Կառավա¬րության աշխատակից, խոստացել է, որ սեփականաշնորհման գործընթացը կիրականացնի, նրա արտաքին տեսքը ևս վստահություն է ներշնչել։ Բացի այդ, իրեն է ցույց տվել Կառավարության աշխատակցի վկայական` նրա լուսանկարով։ Արթուրի հետ ծանոթացրել էր իր ընկեր Արմեն Միրզախանյանը, ով զանգահարել է Արթուրին և միջնորդել իր համար, ապա` Արթուրի առաջարկով ինքը հանդիպել է նրան։ Արթուրն անձամբ է զանգահարել իրեն և հայտնել գումարի չափը` 4.000 ԱՄՆ դոլարը, որն Արթուրի խոսքերի համաձայն` անհրաժեշտ էր պետական վճարումներ կատարելու համար։ Չա¬փագրողը ներկայացել է որպես Արթուրի կողմից ուղարկված մարդ, իր գործի ընթացքի մասին տեղե¬կութ¬յուններ ստանալու նպատակով նույն անձին հանդիպել է նաև Երևան քա¬ղաքի «Վերնի¬սաժի» մոտ գտնվող պետական հիմնարկի շենքում, սակայն նշված չա¬փագրողն ասել է, թե «իրենք նույն¬պես սպասում են Արթուրին»։ Գու¬մարը տալու օրն Արթուր Սարգսյա¬նի հետ հանդիպել են Երևան քաղաքի «Ազիզբեկովի» հրապարակում, նրան գումարը տվել է անձամբ, ներկա են գտնվել իր ընկեր Արմեն Միրզախանյանը, Արթուրի ընկերը։ Վերջիններս եղել են «Արմադա» ավտո¬մե¬քե¬նայով։
Նշեց նաև, որ գումարը վերադարձնելու հարցով Արթուրին բազմիցս դիմել էր, սակայն նա խնդրել է սպասել` հավաստիացնելով, թե «այսքան ճանապարհ են անցել, հետ կանգնել չարժի, թղթերն արդեն լինում են»։
Նշեց նաև, որ Արմեն Միրզախանյանի խոսքերից տեղյակ է, որ նրանից Արթուրը մոտ 19.000-ից 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար է ստացել` բիզնեսով զբաղվելու նպատակով։ Արմենն իրեն ծանո¬թացնելով Արթուրի հետ` վստահ է եղել, որ վերջինս հողամասը սեփականաշնորհելու գործընթացը գլուխ կբերի։ Նշեց նաև, որ ԱԱԾ-ում ցուցունք տալու ժամանակ եղել է ընկճված, իր կամքով հայտ¬նել է, թե իբր Արթուրը գումարն ամբողջությամբ վերականգնել է, որպեսզի քաշքշուկների մեջ չհայտնվի և ԱԱԾ-ի շենք այլևս չայցելի, մինչդեռ իրականում Արթուրն իր գումարը չի վերադարձրել։ Դատարանում հրաժարվեց ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ հայց հարուցելուց` պատճառա¬բանելով, որ նրանից նյութաիրավական պահանջ չունի։
Տուժող Արամայիս Բեգլարյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուց¬մունքներով` այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 10-ից 15-ն ընկած ժամանակհատվածում իրեն է զան¬գահարել Հակոբ Գրիգորյանը և հայտնել, որ գտնվում է Գյումրի քաղաքում իր ընկեր Արթուր Սարգսյանի հետ, հրավիրել է նրանց հետ ճաշելու։ Սեղանի շուրջ ծանոթանալիս Հակոբն Արթուրին ներ¬կայացրել է որպես ՀՀ Կառավարության իրավաբանական վարչության պետ, լայն կապեր ունե¬ցող անձնավորության։ Հակոբը, իմանալով, որ ինքը հող է գնել Գյումրիում և ցանկանում է այն ավելացնել ևս 150 քմ-ով և որ այդ ուղղությամբ գործերը չեն ստացվում` առաջարկել է դիմել Արթու¬րի օգնությանը։ Արթուրն իրեն առաջարկել է հողամասը նկարել և տարածքի վկայականի հետ միասին բերել Երևան։ Դրանից մեկ շաբաթ անց վերոնշյալ փաստաթղթերը Երևան քաղաքում փոխանցել է Արթուրին և Հակոբին։ Արթուրը խոստացել է մեկ շաբաթից զանգահարել։ Մեկ շաբաթ անց իրեն է զանգահարել Հակոբը և ասել, որ գործերը պատրաստ են, անհրաժեշտ է կատարել վճա¬րում՝ 4.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։ Ինքը համաձայնել է, որից հետո 4.000 ԱՄՆ դոլարը բերել է Երևան և հանձնել Հակոբին։ Հունվար ամսին զանգահարել է Արթուրին, ով խորհուրդ է տվել չան¬հանգստա¬նալ և սպասել մինչև փետրվարի վերջ։ Փետրվարի սկզբին զանգահարել է Հա¬կոբին, ով իրեն հայտ¬նել է, որ արդեն մեկ շաբաթ է, ինչ Արթուրը փախել է, նրան չի կարողանում գտնել։ Նույն հեռախո¬սազրույցի ընթացքում տեղեկացել է նաև, որ Արթուրը Հակոբից էլ վերցրել և չի վերա¬դարձրել մոտ 82.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հակոբն իրեն նաև տեղեկացրել է, որ Արթուրի հայրը, իմանալով, որ տղան խաբեբա է, կախվելու եղանակով ինքնասպանություն է գործել։
Տուժող Արթուր Մանուչարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2000 թվականից մինչև 2013թ. հուլիսն աշխատել է «Եվրոպա» ՍՊ ընկերությունում` որպես գործադիր տնօրեն։ 2011թ. ծանոթացել է որպես Արտյոմ Առուստամյան ներկայացած անձի հետ, ով, ինչպես հետագայում պարզվել է, իրականում հանդիսանում է Արթուր Մարատի Սարգսյանը։ 2011թ. սկզբնե¬րին Արտյոմն իրենց ընկերութ¬յունից ձեռք է բերել շինանյութ` «Մետալլես» ՍՊ ընկերության ան¬վամբ, ուշացմամբ, սակայն վճարումները պարտաճանաչորեն կատարել է։ 2011թ. մարտին Արտյոմն իրենց ընկերության խանութից ստացել և տեղափոխել է 8.400.000 ՀՀ դրամի ամրաններ և այլ շինարա¬րական ապրանքներ` հետագայում կանխիկ վճարելու պայմանով։ Ամբողջ 2011թ. ընթաց¬քում Արթուր Սարգսյանը ձգձգել և չի վճարել գումարը, որի հետևանքով իրեն և կնոջը պատկանող տունը գրա¬վադրել է բանկում, անձամբ փակել նշված պարտքը և ընկել ֆինանսական ծանր կա¬ցության մեջ։ Վերը նշված պարտքի մարման համար Արթուր Սարգսյանի հետ, նրա առաջարկով բա¬նավոր պայմա¬նավորվել են, որ նա իրեն դարձնելու է «Մետալլես» ՍՊ ընկերության բաժ¬նետեր։ Այդ ընկե¬րությունը խոշոր չափի շինանյութ էր ձեռք բերել, թողել լուրջ կազմակերպության տպավո¬րություն, և բացի այդ, Արթուրն իրեն ներկայացրել էր, որ ընկերությունը 10.000.000 եվրոյի չափով ներդրում է կատարել հյուսիս-հարավ ճանապարհի շինարարության ծրագրում, նրա ան¬միջական ղեկավարը և հովա¬նավորը ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանն է, և որ ընկերությունը լուրջ և հեռանկարային բիզ¬նես ծրագրեր ունի նաև Իտալիայում։ Արտյոմը նաև հայտնել էր, որ նա և նրա կինը նույնպես Կառավարության աշխատակիցներ են, Արտ¬յոմը զբաղեց¬նում է Կառավա¬րության վերահսկողա¬կան վարչության պետի պաշտոնը։ Ինքը Արթուր Սարգսյանին հավատացել է, քանի որ անձամբ իր ավտոմեքենայով նրան տարել է Կառա¬վա¬րության շենքի մոտ, նկատել, որ նա ազատ մուտք է գործում Կառավա¬րության վարչական շենք, նրա խոսակցականը և արտաքինը պաշտոն¬յայի տպավորություն է թողել։ Այդ պայմաններում նրա մասին ունենալով դրա¬կան կարծիք` վստահել և որոշել է շարունակել համագոր¬ծակցութ¬յունը՝ հետագայում բաժնետեր դառ¬նալու ակն¬կալիքով, ինչի առնչությամբ, ըստ Արթուրի խոսքերի, վեր¬ջինս նախապես ստացել էր նաև Դավիթ Սարգսյանի համաձայ¬նությունը։ Նա իր մոտ բազմիցս հեռախոսային զրույցներ է ունեցել Դավիթ Սարգսյանի հետ` նրան դիմելով «շեֆ» արտահայ¬տությամբ։ Բացի 8.400.000 դրա¬մից` Արթուրը Իտալիա գնալու նպատակով իրենից վերցրել է նաև 1.000.000 ՀՀ դրամ գումար, տար¬բեր պարտքերը վերա¬դարձնելու նպատակով` ևս 3.100.000 ՀՀ դրամ` պատճառաբանելով, որ հետա¬գա¬յում փայա¬տեր ձևակերպելուց հետո կկատարեն փոխա¬դարձ հաշվարկ։ Իր մոտ տպա¬վո¬րություն է ստեղծվել, որ Արթուրը պետական պաշտոնյա է և լուրջ անձնավորություն, հավատացել է նրա խոս¬քերին, մտքով անգամ չի անցել, որ նա իրեն կարող է խաբել և գցել նյութական նման վիճակի մեջ։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ նախապես մոտ 100.000.000 ՀՀ դրամի ապ¬րանք էին տվել Արտյոմին, հետագայում 20 տոննա ամրան է ուզել` համոզելով, թե դրա համար փաս¬տաթուղթ պետք չէ, այդ ամրանների արժեքը կանխիկ կվճարի։ Համաձայնել է, քանի որ Արտյոմը բարեխիղճ գործարարի տպավորություն էր թողել, վստահել է նրան, որից հետո սկսվել են նրա արկածները։ Վերջինս խոստովանել է, թե նրանց հիմնարկում դրամարկղի մնացորդի խնդիր ունեն, իր տրամադրած ամրանների հաշվին կինը, որպես հիմնադիր, ընկերությունում ներդրում է ձևա¬կերպել։ Հետագայում Արտյոմը սկսել է պարբերաբար անհետանալ` պատճառաբանելով, թե մեկնում է ԱՄՆ, իբր հայրն է մահացել, այն դեպքում, երբ պարզել է, որ նրա հայրն այդ խոսակ¬ցությունից մի քանի տարի առաջ արդեն մահացել էր։ Այնուհետև Արթուրն իրեն առաջարկել է հա¬մա¬տեղ աշխա¬տել, այսինքն` կատարել 15.000.000 ՀՀ դրամի ներդրում` խոստանալով այդ պարա¬գա¬յում իրեն դարձ¬¬նել ընկե¬րության 25 տոկոսի փայատեր։ Ներկայացրել է, թե Իտալիայում բիզնես է ունեցել, մասնակցել է Արցախի ազատագրական պայքարի, մականունը եղել է «Ճուտ», ինքը հավատացել է, քանի որ նրա հետ հանդիպումների ժամանակ երբեմն ներկա են եղել վստահություն ներշնչող ան¬ձինք։
Արթուրն իրեն բուկլետներ է ցույց տվել` պատմելով, թե իբր Իտալիայում մոտ երկու հազար աշխատատեղով դարբնագոր¬ծական արտադրութ¬յուն ունի, Երևանում նույնպես կազմակեր¬պում է արտադրություն, նրան Դավիթ Սարգսյանն է «քաշել», գործարանը վաճառել է 30.000.000 եվրոյով, որից 10.000.000 եվրոն ներդրել է հյուսիս-հարավ ավտոմայրուղու շինարարության ծրագ¬րում։ Մի օր էլ Արթուրն իրեն առաջարկել է մեկնել Իտալիա` գումար բերելու համար, մեկնելու համար անհրա¬ժեշտ «Շենգեն» վիզա ձեռք բերելու պատրվակով իրենից 1.000.000 ՀՀ դրամ է խնդրել և ստացել, հետագայում, սակայն, տեղեկացրել, որ այդպես էլ վիզա ստանալը չի ստացվել։ Հետագայում բանվորների գումարները փակելու, ինչպես նաև Մասիվում գործող ինչ-որ արտադրամասին գումար տալու պատրվակներով իրենից վերցրել է ևս 3.100.000 ՀՀ դրամ գումարներ, որոնք դարձյալ տվել է նրան վստահելու պատճառով։ Իր հարցին, թե ինչպես է վերադարձնելու իր գումարները` Արթուրը վստահեցրել է, թե Դավիթն է պար¬տավոր լուծել բոլոր հարցերը` նրան մեղադրելով ընկերությանը նման ծանր նյութական վիճակի հասցնե¬լու համար, ինչպես նաև նշելով, թե իբր վերջինս իրեն դեռևս պարտք է 10.000.000 եվրո գումար։
Արթուր Սարգսյանի հետ ծանոթանալուց հետո Բորիս Ավալյանը հավաստիացրել է, որ նա բարեխիղճ գործարար է, համաձայնել է գնալ նրա մոտ որպես ընկե¬րության տնօրեն աշխատելու։ Նշեց, որ 20 տոննա ամրաններն Արտյոմին տալու ժամանակ Բո¬րիս Ավալյանն արդեն ընկերության տնօրենն էր։ Վերջին գործարքը հաշվապահորեն չի ձևակերպ¬վել, քանի որ այն պայմանավորված էր Արտյոմի կողմից կատարվելիք փաստացի վճարումից։
Արտյոմից բացի, այլ հաճախորդները ևս նման մեխանիզմով են ապրանքն իրենից ձեռք բե¬րել, այդ կապակցությամբ իր ներքին հաշվառման տետրում կատարել է պարտքերի գրանցում, իսկ կանխիկ վճարման առաջարկն Արտյոմն է արել։ Աշխատանքից ազատվելուց հետո իր պարտքերը ընկերության հանդեպ զրոյացված էին, քանի որ մյուս բոլոր հաճախորդները պարտքերը մարել էին, իսկ իր պատաս¬խանատվությամբ Արտյոմին հանձնված ամրանների գումարը մաս-մաս մարել էր ան¬ձամբ, իր նյութական միջոցների հաշվին, այդ թվում` իր բնակարանի գրավադրմամբ վարկ ստանալու հաշվին ընկերության դրամարկղ մուտքագրումներ կատարելով։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ ներկայացրեց 12.500.000 (տասներկու միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի վերաբերյալ քաղաքա¬ցիական հայց։
Տուժող «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունում ներկայացուցիչ Խաչիկ Դանիելյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2008թ. «Վիլլաշին» ընկերությանն ի պահ էր հանձնվել մեծաքանակ ամ¬րան և ամրալար։ Ինչպես «Վիլլաշին», այնպես էլ «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերություն¬ներն ընդգրկված են իրավաբանական անձանց «X GROUP» միջազգային միության կազմում։ Նշված ամրանն ու ամրա¬լարը «Վալենսիա» ընկերության համար Հայաստան էր ներմուծել «Յունիմետխիմ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յունը և վաճառել «Վալենսիա» ընկերությանը։ Այդ գործարքն իրականացրել է Սերգեյ Ծատուրյանը, ով «Յունիմետխիմ» ընկերության տնօրենն էր։ 2011թ. հոկտեմբերին «Վիլլաշին» ՍՊ ընկերության տնօրեն Անդրանիկ Զարգարյանը տեղեկացրել է, որ իրենց ընկերության մատակա¬րարներից Սերգեյ Ծա¬տուրյանը ցանկանում է ամրան և ամրալար գնել։ Այնուհետև, Անդրանիկն ու Սերգեյն այցելել են իրենց գրասենյակ` ապրանքն արդենիսկ ուսումնաիրելով և իրենց ընկերության հիմնադիր Խաչիկ Խաչատրյանի հետ բանավոր պայմանա¬վորվածություն ձեռք բերելով։ Իրեն ու Անդրանիկ Զար¬գար¬յանին հանձնարարվել է զբաղվել այդ հարցով, անձամբ ինքը կազմել է նշված ապրանք¬ների օտար¬ման պայմանագրի նախագիծը։ Հետագա բանակցությունների ընթացքում պարզվել է, որ գնորդ կող¬մը «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունն է, որի ղեկավարը ներկայացել է Արտյոմ Առուստամյան անվամբ։ Վերջնական արդյունքում 2011թ. հոկտեմբերի 12-ին իրենց ընկերության և «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րության միջև կնքվել է թիվ 10/11 պայմանագիրը՝ 84.363.925 ՀՀ դրամ գումարի չափով ամ¬րանների առք ու վաճառքի մասին՝ Բորիս Ավալյանի և Սերգեյ Ծատուրյանի հորդորով ու նախա¬ձեռնությամբ` 15 օր տարաժամկետ վճարման պայմանով, որի համաձայն` նույն թվականի հոկտեմ¬բերի 14-ից 27-ը ընկած ժամանակահատվածում գնորդը ստացել է 84.363.925 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ ամրաններ և ամրալարեր։ Քանի որ իրենք երկար տարիներ ճանաչում էին Սերգեյ Ծա¬տուր¬¬յանին և վստահում էին նրան, իսկ վերջինս հավաստիաց¬նում էր, թե գնորդները վստահելի մարդիկ են, համաձայնել են պայմանագիրը նման պայմաններով կնքելուն։ Ապրանքը տեղափոխվել է մաս-մաս, գնորդի մեքե¬նաներով, սկզբում փոքր խմբաքանակով, որի դիմաց վճարումները պար¬տաճանաչ կատարվել են, ինչի արդյունքում լրացուցիչ վստահություն են ձեռք բերել իրենց մոտ։ Հերթական անգամ ավելի մեծ քանակությամբ ապրանքը տեղափոխվել է նույն թվականի նոյեմբերի 24-ին, այսինքն` փաստացի կատարվել է 30.000.000 ՀՀ դրամի պարտավորությունը, մնացած մասով ձգձգվել է։ Պարզվել է, որ Արտյոմ Առուստամյանը նախապես խոշոր չափերի պարտքեր է ունեցել «Եվ¬րոպա» ընկերությանը և ստացած ապրանքի մեծ մասով մարել է պարտքը, իսկ մյուս մասը 30.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է «Ֆիրմա Շուշի» ՍՊ ընկերությանը, որն էլ վճարել է «Մետալլես» ՍՊ ընկերությանը։ Դրանից հետո «Մե¬տալլես» ՍՊ ընկերությունը մաս-մաս վճարել է 12.364.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 42.000.000 ՀՀ դրամը վերադարձնելու ուղղությամբ որևէ գործողություն չի կատարել։
Հարցերին պատասխանելիս հայտնեց նաև, որ Արտյոմ Առուստամյանն անձամբ իրացման գործարքին չի մասնակցել, սակայն Բորիս Ավալյանի և Անդրանիկ Զարգարյանի խոս¬քերից տեղյակ է, որ Արտյոմը մինչև գործարք կնքելն այցելել է բազա, անձամբ տեսել ապ¬րանքը և հավանել այն։ Անդրանիկ Զարգարյանի խոսքերից լսել է նաև, որ Արտյոմ Առուս¬տամյանը նույն օրը ներկայացել է որպես եվրոպական երկրներից մեկում մեծ կարողություններ` արտադրամասեր, գործարաններ ունե¬ցող գործարար։ Վերջինս Անդրանիկին ևս մոլորության մեջ էր գցել` ներկայա¬նա¬լով կեղծ ան¬վա¬¬¬նա¬կան տվյալներով։ Վճարումները կատարվել են բանկային փոխանցումներով, սակայն ժա¬մա¬¬նակա¬ցույցը դժվարացավ վերհիշել։ Վճարումները կատարվել են «Մետալլես» ընկերության անու¬նից, սակայն, թե ում նախաձեռնությամբ, տեղյակ չէ։ Հետագայում, երբ նրանք սկսել են վճարումներ չկատարել, իրենք բազմիցս բանակցել են Անդրանիկ Զարգարյանի և Արտյոմ Առուս¬տամյանի փաստացի կնոջ և ընկերության հիմնադիր Գայանե Մաթևոսյանի հետ, վերջիններս խոստումներ են տվել, նույնիսկ պարտքերի մարման գրավոր ժամանակացույց է կազմվել, սակայն անարդյունք։
Գայանե Մաթևոսյանը, որպես գումարի վճարման երաշխիք, առաջարկել է ընկերությունում գրավադնել Բորիս Ավալյանի հողակտորը, սակայն սկզբնական քննարկման ժամանակ Բորիսն առարկել է` պատճառաբանելով, թե ինչու հենց իր գույքը պետք է գրավադրվի և ոչ թե Արտյոմ Առուս¬տամ¬յանինը։ Ի վերջո պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել, որի արդյունքում Անդրանիկ Զար¬գարյանը գնել է Ավալյանի հողակտորը։ Եթե գործարքը կնքելու օրվանից երկու ամսվա ըն¬թացքում ընկերությունը «Վալենսիա» ընկերության հանդեպ ունեցած պարտքերը մարեր, Անդրա¬նիկ Զար¬գար¬յանն այդ հողակտորը պետք է վաճառեր, ըստ էության վերադարձներ Բորիս Ավալյանին, հա¬կառակ դեպքում` այն անցնելու էր Անդրանիկ Զարգարյանին ի սեփականություն, և դրա իրացումից գոյացած գումարը` 2.500.000 ՀՀ դրամն ուղղվելու էր «Մետալլես» ընկերության պարտքի մայր գու¬մարը չվճարելու հետ կապված տույժ - տուգանքների մարմանը։
Գայանե Մաթևոսյանը, որպես պարտքը վերադարձնելու երաշխիք, առաջարկել էր նաև վեր¬ջինիս բնակարանը, ուստի գնորդ են հայթայթել, ում կողմից բնակարանի համար վճարված գումա¬րը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև Ավալյանի հողատարածքի վաճառքից գոյացած գումարն ուղղվել են իրենց ընկերության հանդեպ ունեցած ունեցած տույժ-տուգանքների մարմանը։
Պաշտպանի հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ պարտավորությունները չկատարելուց հետո իրենք ժամանակին քաղաքացիադատավարական կարգով չեն դիմել դատարան, քանի որ պար¬¬զել են, որ հիմնադիրները նախապես նպատակ են ունեցել ընկերության վստահությունը չա¬րա¬շա¬հելու արդյունքնում տիրանալ ամրաններին և գումարը չվճարել, իսկ նախնական վճարում¬ները կատարել են ընդամենը վստահություն ձեռք բերելու նպատակով։ Իր համոզմամբ` իրենց խա¬բել են ընկերութ¬յան փաստացի ղեկավարում իրականացնող Արտյոմ Առուստամյանը և Գայանե Մաթևոս¬յանը, իսկ Բորիս Ավալյանն ու Սերգեյ Ծատուրյանը գործել են` հայտնվելով բարեխիղճ մոլորության մեջ։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ ներկայացրեց 41.999.925 (քառասունմեկ միլիոն ինը հարյուր իննսուն¬ինը հազար ինը հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամի վերաբերյալ քաղաքա¬ցիական հայց։
Տուժող Էդիկ Գևորգյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2011 թվա¬կանից Արթուր Սարգսյանին ճանաչել է որպես Արտյոմ Առուստամյան։ Ծանոթության շար¬ժառիթը եղել է այն, որ իր ընկեր Սերգեյ Ծատուրյանը 2011թ. սեպտեմբերին խոսակցության ընթացքում իրեն պատմել է, որ ծանոթացել է «Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ, նշված ընկե¬րությունը հե¬ռանկա¬րային ծրագրեր ունի, ընդհուպ մինչև դեսպանատների շենքերի կառուցում, հյուսիս-հարավ մայ¬րուղու շինարարություն և այլն։ Ըստ Սերգեյի` նրան անգամ խոստացել էին նույն ընկերութ¬յունում աշխատանքի ընդունել, սակայն ընկերության կառավարիչ Արտյոմ Առուս¬տամյանին պատ¬կանող 20.000.000 եվրո գումարն արտերկրից Հայաստան տեղա¬փո¬խելը մի քանի ամիս ձգձգվելու է, մինչ այդ նրան գումար է անհրաժեշտ` ընթացիկ գործերը կարգավորելու համար։ Սերգեյը նաև հայտ¬նել է, որ այդ ընկերությանը հովանավորում է ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկա¬վար Դավիթ Սարգսյանը։ Այդպես, Սերգեյ Ծատուրյանի միջոցով ծանո¬թացել է Արտյոմ Առուս¬տամյանի հետ, ով հաստատել է Սերգեյ Ծատուրյանի խոսքերը։ Իրենց ծանոթացման նպատակը եղել է իր կողմից նրանց ժամանակավոր ֆինանսավորելը, ներդրում կատարելը` մինչև Դավիթ Սարգսյանը գումարներ կտրամադրեր։
Արտյոմ Առուստամյանն առաջարկել է փոխառությամբ 22.500.000 ՀՀ դրամ տրամադրել իր ընկերությանը` 2% վճարով, ինչին համաձայնել է, և 2011թ. հոկտեմբերի 24-ին «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րության հետ` ի դեմս տնօրեն Բորիս Ավալյանի և հիմնադիր Գայանե Մաթևոսյանի, կնքվել է փոխառության պայմանագիր, ինչի կապակցությամբ ինքը տրամադրել է 59.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Պայմանագրի կնքումից հետո երեք ամիս պարտավորությունները, որոշակի ուշացումներով, սակայն կատար¬վել են։ Սակայն հետագայում պարտավո¬րություն¬ների կատա¬րումն ընդհանրապես դադարել է, սկսել է անհանգստանալ, դիմել է Բորիս Ավալյանին, ով հավաս¬տիաց¬րել է, ըստ Արտյոմի խոս¬քերի` Դավիթ Սարգսյանը նրան, իրոք, 60.000.000 ՀՀ դրամ գումար է պարտք և որոշ ժամանակ անց այդ պարտ¬քը մարելու է, ինչը սակայն չի կատարվել։
Մի օր Արտյոմ Առուստամյանն իրեն վստահեցրել է, թե Դավիթ Սարգսյանը «Դալմայի» տա¬րածքում ստացել է 2 գազալիցքավորման կայան կառուցելու թույլտվություն և պատրաստ են երկու տարածքները հատկացնել իրեն՝ գազալիցքավորման կայան կառուցելու նպատակով։ Ինքն այդ առա¬ջարկին համաձայնել է և ըստ ձեռք բերված պայմանավորվածության` փաստաթղթավոր¬ման մասով զբաղվելու էին Արտյոմն ու Դավիթը, իսկ ֆինանսականով` ինքը։ Արտյոմի առաջարկով բա¬ցել են «Դուետիդեալ» ընկերությունը` 50 %-ն իր կնոջ, իսկ մյուս 50 %-ն Արտյոմի կնոջ բաժնե¬մա¬սերով։ Արտյոմը սկսել է գումարներ պահանջել արդեն գա¬զա¬լիցքակայանի հետ կապված, սակայն գազալցա¬կայանի կառուցման արդյունքները չէին երևում։ Որոշ ժամանակ անց փակ համարից իրեն է զանգահարել մի անձնավորություն, ներկայացել Դա¬վիթ Սարգսյան անունով և հավաստիացրել, թե գազալցակայանի գործն ընթացքի մեջ է, խնդրել շարունակել Արտյոմին տրամադրել անհրա¬ժեշտ գումարները` պարտավորվելով նշված հարցի լու¬ծումը հետա¬գայում տալ։
Հետագայում Արտյոմ Առուստամյանն իրեն է տվել ՀՀ Կառավարության համա¬պատասխան որոշման պատճենը, որի իսկությունն իր մոտ կասկած չի հարուցել, քանի որ որոշման վրա առկա է եղել ՀՀ Կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի էլեկտրոնային ստո¬րագրությունը, որոշման համարը և այլն։ Բացի այդ, նշված որոշումը Դավիթ Սարգսյանը նրա քար¬տուղարուհի, միաժամանակ Արտյոմ Առուստամյանի կին Գայանե Մաթևոսյանի միջոցով էր իրեն փոխանցել։ Ըստ այդ որոշման` Դավիթ Բեկի և Արցախի փողոց¬ներում հատկացվել է հողա¬տա¬րածք, որի դիմաց պետք է 40.000.000 ՀՀ դրամ մուծվեր ՀՀ պետական գույքի կառավարման վար¬չութ¬յուն։ Նշեց, որ գազալիցքավորման կայանների տարածքների հատկացման և սարքավորում¬ների ներկրման համար ինքն Արտյոմ Առուստամյանին և նրա կին Գայանե Մաթևոսյանին տվել է 108.500 ԱՄՆ դոլար, որում ներառվել է նաև սկզբնական 22.500.000 ՀՀ դրամի փոխառության գու¬մարը։ Գործարքի իրականացման համար իրենից վերցրել են նաև 35.000 ԱՄՆ և 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար¬ներ։ Սկզբնական գումարը տալու և իրեն չվերադարձնելու պայմաններում համաձայնել է Արտյոմին նաև երկրորդ անգամ գումար տալ, քանի որ իրեն ներկայացված Կառա¬վարության որո¬շումն իր մոտ վստահություն է ներշնչել։ Վերջնական հաշ¬վարկով Արտյոմ Առուստամյանը գա¬զալից¬քավորման կայան հիմնելու կամ գումարները վերադարձնելու ուղղությամբ որևէ գործո¬ղութ¬յուն չի կատարել և իր վստահությունը չարաշահելով` հափշտակել է 146.500 ԱՄՆ դոլար գումար։
Հարցերին պատասխանելիս հայտնեց նաև, որ Դավիթ Սարգսյանն իրեն զանգահարել և շնոր¬հակալություն է հայտնել գումարներ հատկացնելու համար և խնդրել Արտյոմին «տիրություն ա¬նել» Հայաստանից 15 օրով բացակայելու ընթացքում։ Վերադառնալուց հետո` Արտյոմն իրեն պատ¬մել է, թե Դավիթը գազալցակայանի համար 1.000.000 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ սարքավո¬րումներ և ապրանքներ է բերել։ Դավիթ Սարգսյանը վերադառնալուց հետո իրեն կրկին զանգահարել և շնորհակալություն է հայտնել, որ բացակայության ընթացքում ինքն աջակցել է Արտյոմին ու վեր¬ջինիս կնոջը։
Ժամանակն անցնում էր, սակայն որևէ ռեալ գործ չէր արվում, ուստի սկսել է Արտյոմից պա¬հանջել իր գումարները, ընդ որում, հաշվի առնելով, այն որ 35.000 ԱՄՆ դոլարը նախապես այլ ան¬ձից էր պարտքով վերցրել, սակայն Արտյոմը շարունակել է պնդել, թե Դավիթը շուտով գումարային հար¬ցերը կլուծի։
Նշեց, որ Արտյոմը տարբեր իրավիճակներով անընդհատ փորձել է համոզել, որ Դավիթի հետ գտնվում էր մոտ հարաբերություններում, մասնավորապես` երբ Դավիթը զանգում էր Արտյոմի հեռախոսին, էկրանին նրա լուսանկարն էր երևում։ Մեկ անգամ, երբ Արթուրի հետ բանկում են գտնվել, Դավիթը զանգահարել է նրա հեռախոսին և ասել, թե հյուրեր ունի և պաշտոնական հան¬դիպ¬ման պատճառով չի կարող գումարի փոխանցում կատարել, որից հետո, իսկապես բանկի մոտով անցել է ավտոմե¬քենաների շարասյուն, որի մեքենաներից մեկի ետևի նստատեղին նստած է եղել Դավիթ Սարգսյանը և ապակին իջեցրած վիճակում նայել է դեպի իրենց։ Բացի այդ, եղել է դեպք, երբ Արտյոմն իրեն ասել է, որ մեքենան վարի դեպի ՀՀ Նախագահի նստավայր, իբր Դավիթը զանգել և ասել է, որ զբաղված է, վարչապետի հետ է հանդիպել։ Իսկապես, մեկնելով նշված վայր` ակա¬նատես է եղել, թե ինչպես են ՀՀ վարչապետն ու Դավիթ Սարգսյանը միասին դուրս գալիս նա¬խա¬գահական նստավայրից։ Պատահական հանդիպել է Դավիթ Սարգսյանին, սակայն վերջինս հրա¬ժարվել է իր հետ զրուցել` պատճառաբանելով, թե չի ճանաչում ո՛չ իրեն, ո՛չ Արտյոմ Առուստամ¬յանին, գործարքների մասին էլ տեղյակ չէ։ Արտյոմ Առուստամյանին ևս հայտնել է այդ պատա¬հական հանդիպման մասին, սակայն վերջինս մեկնաբանել է, թե իբր Դավիթ Սարգսյանը վախեցել է իր հետ այդ մասին անկեղծորեն խոսել։
Հստակեցրեց, որ Արտյոմին ընդհանուր առմամբ տվել է 146.000 ԱՄՆ դոլար գումար, ընդ որում Արտյոմն իրեն այն աստիճան է մոլորեցրել, որ նույնիսկ նրա հարսանիքի կնքահայրն է դար¬ձել, թեև մինչ այդ Արտյոմն իրեն արդեն պարտք էր 140.000 ԱՄՆ դոլարից ավել գումար։
Գազալցակայան կառուցելու և շահագործելու նպատակով, ըստ Արտյոմի խոսքերի` Դավիթն արտերկրից բերել էր «կոմպրեսորներ», Արտյոմի հետ գնացել են Չարբախում գտնվող բազա, ուր, ըստ վերջինիս խոսքերի, պահվում էին Դավիթի բերած սարքավորումները, սակայն Դավիթը թույլ չի տվել մտնել այդ շինություն։ Արտյոմն իրեն ցույց է տվել Կառավարության համա¬¬պա¬տասխան որոշ¬ման, ինչպես նաև 40 էջերից բաղկացած եզրակացությունների փաթեթ` գա¬զալցակայան կառու¬ցելու թույլտվության մասին, սակայն իր կողմից այն թռուցիկ ուսումնասիրվելուց հետո Արտ¬յոմն այն հետ է վերցրել։
Նշեց, որ իր տրամադրած գումարների մի մասն ուղղվել է «Վալենսիա» ընկերության պարտ¬քերի մարմանը, մնացած գումարները տրվել են Դավիթ Սարգսյանին, քանի որ վերջինս շնորհա¬կալություն է հայտնել Արտյոմին տրամադրած գումարների համար։ Մի օր Դավիթին պատա¬հաբար հանդիպելով` նրան հարցրել է, թե արդյոք տեղյակ է, որ Արտյոմին ձերբակալել են, որին նա պատասխանել է, թե «խարդախին պետք է բռնեին, քանի որ այդ գումարներն իրեն չեն հասել»։
Ինքը հավատացել է Սերգեյ Ծատուրյանի հայտնած տեղեկություններին, քանի որ վերջինս պետք է աշխատեր Արտյոմենց ընկերությունում, իսկ հետագայում վստահություն ներշնչելիս մեծ դեր է խաղացել Արտյոմի հիշատակած` աշխա¬տակազի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի կողմից հովա¬նավորվելու փաստարկը, որի մասին իրեն նախապես հայտնել էր նաև Սերգեյը։ Իր կողմից տրա¬մադրած փոխառության գումարով ընկերությունը պետք է պատ¬վերներ կատարեր, ինքը նախապես տեղյակ չէր, որ այդ գու¬մար¬ներն ուղղվել են ընկերության պարտքերը մարելուն, այդ մասին տեղեկացել է ավելի ուշ, տնօրեն Բորիս Ավալյանից։
Ինքը տեղյակ էր, որ տրամադրած գումարները կոնկրետ ինչի վրա էր ծախսվելու, 46.000 ԱՄՆ դոլարը մաս-մաս տվել է սարքավորումներ ձեռք բերելու համար, ընդ որում` ամեն անգամ նրանք ասել են, թե գումարի որ մասն ինչ նպատակով է ծախսվելու, 100.000 ԱՄՆ դոլարով պետք է տարածք ձեռք բերվեր։ Արտյոմի խոսքերից գիտի, որ Դավիթը Դուբայից գազալցակայանների համար անհրաժեշտ սարքավորումները է ներկրել, ձեռքբերված տարածք¬ներն անձամբ չի տեսել։ Աշխատել է գազի բնագավառում և համոզված էր, որ իր տրամադրած գումարները բավականաց¬նելու էին գազալցակայանն ամբողջությամբ կարգի բերելու համար, ամեն դեպքում, Դավիթն ասել էր, թե գումար պակասելու դեպքում նա ևս որոշ չափով ներդրում կանի։ Փաս¬տաթղթերը չի տեսել, նրանց բանավոր խոսքերին է հավատացել։ Արտյոմի կնոջ պարտքը մարելու համար Արտյոմենց 2012թ. հոկտեմբերին տրամադրած 2.000 ԱՄՆ դո¬լարը նույնպես չեն վերադարձրել։ Վերջին անգամ Արտյոմը Բորիս Ավալ¬յանի հետ միասին է իրենց տուն եկել և ստացել 200.000 ՀՀ դրամ` իբր փաս¬տա¬բանին վար¬ձատրելու նպատակով։ Իր այն հար¬ցին, թե բիզնես նախաձեռնելու պայմաններում միթե ընթացիկ ծախ¬սերի գումար չունեն, թե' Արտյոմը և թե' Դավիթը (հեռախոսով) շարունակաբար հավաստիացրել են, որ գումարներ ունեն ստանալու։
Հստակեցրեց, որ փոխառության պայմանագրով նախատեսված գումարը տալու ժամանակ ինքը տեղյակ չի եղել, որ այդ գումարն ուղղվելու էր «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության պարտքերի մարմանը, թեև տեղյակ էր, որ ընկերությունը ֆինանսական խնդիրներ ուներ։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ ներկայացրեց 146.500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 54.750.000 (հիսունչորս միլիոն յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև բանկային տո¬կոս¬ներ և վճարովի իրավաբանական ծառայություն ստանալու հետ կապված գումարներ բռնա¬գանձ¬նելու վերաբերյալ պահանջ (քաղաքացիական հայց)։
Տուժող Բորիս Ավալյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. սեպ¬տեմբերից մինչև 2012թ. դեկտեմբերի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկերությունում` որպես տնօրեն։ Մինչ այդ աշխատել է «Մարմարի աշխարհ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յունում` որպես գործադիր տնօրեն։ 2011թ. փետրվարին «Մարմարի աշխարհ» ընկերությունում ծա¬նո¬թացել է Գայանե Մաթևոսյանի և նրա ամուսնու Արտյոմ Առուստամյանի հետ, սակայն հետա¬գայում պարզվել է, որ նշված տվյալները հորինված են և վերջինս իրականում Արթուր Մարատի Սարգսյանն է։ Ծանոթությունը տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ նրանք ապրանք են գնել «Մարմարի աշխարհից»` ներկայանալով որպես ՀՀ Կառավարության աշխա¬տակիցներ։ Շփման ընթացքում նրանք տեղեկացել են, որ երկար տարիներ աշխատել է պետական տարբեր գե¬րա¬¬¬տեսչություններում, ուստի Արտյոմն առաջարկել է տնօրենի աշխատանք «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րութ¬յունում, ներկայացրել է, որ իրենց ընկերությունը շուտով պետական պատվերների շրջանակ¬ներում կառուցելու են բազմաբնակարան շենքեր, դեսպանատներ։ Ասել են նաև, որ նրանց օգնում և հովանավորում է ՀՀ Կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանը։
2011թ. սեպտեմբերին, համաձայնվելով Արթուրի առաջարկին, ընդունվել է աշխատանքի «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունում` որպես տնօրեն։ Թեև իրավաբանորեն տնօրենն ինքն էր, սակայն ընկերությունը փաստացի ղեկավարել է Արտյոմ Առուստամյանը։ Անցնելով աշխատանքի և վեր¬լուծելով հաշվա¬պա¬հությունը, հաշվապահ Դոնարայի հետ միասին պարզել է, որ ընկերությունը ունեցել է հսկայական պարտքեր և չնչին եկամուտ, այսինքն` 60.000.000 ՀՀ դրամի ֆինանսական ճեղքվածք։ Արտյոմը պնդել և վստահեցրել է, թե իբր արտերկրում ունի մեծ գումարներ, որոնք պետք է փոխանցվի Հայաստան, բացի այդ, իր մտերիմ Դավիթ Սարգսյանն անձնական պարտք ունի իր հանդեպ, այդ գումարը կվերա¬դարձնի և բոլոր հարցերն արագ կլուծվեն։
Արտյոմի պահանջով 2011թ. հոկտեմբերին «Ակբա կրեդիտ Ագրիկոլ բանկ» ՓԲ ընկերությու¬նում բացել է հաշիվ¬ներ` իբր արտերկրից փոխանցվելիք գումարներ ստանալու նպատակով, նաև շինա¬րարության համար լիցենզիա է հանել։ Նա նաև ասել է, որ ընկերությունը պետք է տարա¬ժամկետ վճարման պայմանով ամրաններ ձեռք բերի և իրացնի «Ֆիրմա Շուշի» ՍՊ ընկերությանը, որը «Կասկադի» տա¬րածքում իրականացրել է բնակելի շենքի շինարարություն, որտեղ բաժնեմաս ուներ նաև Դավիթ Սարգսյանը։ Արտյոմը տեղեկանալով, որ իր ընկեր Սերգեյ Ծատուրյանը զբաղվել է ամրանների ներմուծմամբ, առաջարկել է այդ հարցով դիմել վերջինիս և արտասահմանից կարճ ժամանակ անց գումար ստանալու տպավորության ազդեցությամբ հայտնվելով բարեխիղճ մոլո¬րության մեջ` դիմել է Սերգեյին, պարզել, որ «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությունից կարող են ամրան¬ներ ձեռք բերել։
Ինքը, Արթուր Սարգսյանը և Սերգեյ Ծատուրյանը այցելել են «Վիլլաշին» ՍՊ ընկերության բազա, որտեղ Արտյոմը, տեսնելով ամրանները, այն գնելու հավա¬նություն է տվել։ Արդյունքում, ինքը «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության հետ կնքել է 84.364.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, տարա¬ժամ¬կետ վճարման պայմանով ամրանների և ամրալարերի առքու¬վա¬ճառքի պայմանագիր և ստացել ամրան¬ները։ Այդ ամրանների մի մասը իրացվել է «Ֆիրմա Շուշին», իսկ մյուս մասը` «Եվրոպա» ՍՊ ընկե¬րութ¬յուններին։
Դրանից հետո, «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությունից գնած ամրանների դիմաց վճարում կատա¬ելու համար ընկերությունը Էդիկ Գևորգյանի հետ կնքել է 22.500.000 ՀՀ դրամ գումարի փոխա¬ռութ¬յան պայմանագիր, և այդ գումարից կատարվել է վճարում «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությանը։ Երբ սկսվել է «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության հանդեպ ունեցած պարտքի մարումը ձգձգվել, Գայանե Մաթևոս¬¬յանը գրել է պարտքերի մարման ժամանակացույց, որը ևս չի կատարվել։ Արտյոմը, տեղե¬կա¬նալով, որ ինքը Պտղնի գյուղում ունի հողատարածք, առաջարկել է այն որպես գրավ հանձնել «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությանը` նորից վստահեցնելով, թե իբր Իտալիայում գործարան ունի, որը պետք է վաճառի և գումարը փոխանցվի Հայաստան։ Վստահելով Արտյոմին` համաձայնել է վեր¬ջինիս առաջարկին, սկսել են բանակցել ընկերության իրավաբան Խաչիկ Դանիելյանի հետ՝ իր հո¬ղա¬տարածքը որպես գրավ «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության աշխատակից Անդրանիկ Զարգար¬յանին հանձնելու ուղղությամբ։ Նրանց առաջարկով առքուվաճառքի պայմանագիր է կնքել Անդրանիկ Զար¬գարյանի հետ և 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց(այդքան էր գնահատվել իր հողամասը «Մետալլես» ՍՊ ընկերության անունից վարկ վերցնելու հայտն ներկայացնելիս) Արտյոմը նրանց է հանձնել իր հո¬ղա¬տարածքը։ Դրանից հետո, իր հողա¬տա¬րածքը կամ դրան համարժեք 5.000.000 ՀՀ դրամ գումարն Արտյոմն իրեն չի վերադարձրել, որի հետևանքով խաբվել է։
Հարցերին պատասխանելիս նշեց նաև, որ դեպքի ժամանակ Արտյոմը բոլորովին այլ արտաքին տեսք ուներ, իրենից գործնական խորհուրդներ էր հարցնում, ուստի թողել է բավականին լուրջ, գործարար մարդու տպավորություն։ Բացի այդ, նույն ժամանակահատվածում նա իրակա¬նաց¬¬նում էր «Ֆլորենս» ռեստորանային համալիրի մետաղական մասի ձևավորումը, իսկ ինքը ճանաչում էր նշված օբյեկտի տերերին, մտածել է, որ նրանք համագործակցում են, նշանակում է` կրկնակի համոզվելու առիթ էր, որ Արտյոմը լուրջ մարդ է։ Բացի այդ, Արտյոմը ներկայացրել է, թե իբր Իտալիայից նոր է եկել, Հայաստանում բարեկամ չունի ու նման պայմաններում հասցրել է վստա¬հություն ձեռք բերել Կառավարությունում։ Նույնիսկ պատմել է, որ դեկտեմբերին նրան առա¬ջար¬կել են դեսպա¬նատների կառուցման նպատակով աշխատողների և մեխանիզմների ցանկ կազմել և հաշ¬վարկների ցանկը ներկայացնել Կառավարություն, որից հետո պատրաստի փաս¬տաթղթերը տարել է Կառավարություն, հանձնել աշխատակցուհի Լիաննային` աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանին փոխանցելու նպատակով։
Նշեց, որ Դավիթ Սարգսյանին առաջին անգամ առերես հանդիպել է վերջինիս մոր հուղար¬կավորության ժամանակ, նա իրեն ճանաչել է, ըստ էության Արտյոմն իր մասին պատմել էր նրան ու ինքը վերջնականապես համոզվել է, որ Արտյոմի ներկայացրածների մեջ իրականություն կա։
2012թ. մարտի 24-ին Արտյոմն իրեն ասել է, թե Իտալիայում գտնվող իր գործարանը վաճառ¬վել է, գումարը փոխանցվել է Շվեյցարիա, Գայանեն պետք է գնա և այդ գումարը բերի։ Բանկի հաշվից Գայանեն 1.100.000 ՀՀ դրամ գումար է հանել` իբր ուղևորատոմսի և ճանապարհա¬ծախսի համար, գիշերը ժամը 3-ի սահմաններում ինքը գնացել է օդանավակայան` տեղյակ լինելով, որ Գա¬յա¬նեն մեկնում է, սակայն նրանց այնտեղ չի տեսել։ Արտյոմին բազմիցս զանգահարել է, վերջապես, 50 րոպե անց նա ետ է զանգել իրեն և ասել, որ նա էլ է այդտեղ, իսկ Գայանեն արդեն մեկնել է։ Իրոք, օդանավակայանում հանդիպել է Արտյոմին, բացի այդ, հաջորդող օրերին վերջինս Շվեյցարիայից գումար փոխանցելու թեմայով անընդհատ հեռա¬խոսով զրուցել է կնոջ և Դավիթի հետ, այդ հեռախո¬սազրույցներով համոզել է, որ Գայանեն մեկնել է։
2012թ. ապրիլի 5-ին Գայանեն և Արտյոմը եկել են գրասենյակ, իր հարցին, թե ինչպես են վարվելու 70.000.000 ՀՀ դրամ պարտքի հետ, նրանք հանգստացրել են, թե կմարեն դրանք, ուղղակի փոխանցված գումարը մեծաքանակ լինելու պատճառով Կենտրոնական բանկը ստուգում է դրա օրինականությունը։ Կազմվել է արձանագրություն, որը ստորագրել է նաև Գայանեն, վերջինս իրեն դիմում է գրել տվել` ուղղված Կենտրոնական բանկի նախագահին` գումարը պարտքերի մարմանն ուղղելու վերաբերյալ, սակայն մի քանի օր անց Արտյոմը հայտնել է, թե իբր Դավիթը, առանց նրան հարցնելու, նշված գումարը ներդրել է Հյուսիս-Հարավ ավտոմայրուղու շինարա¬րության մեջ` պարտավորվելով միայն որոշ ժամանակ անց տրամադրել այդ գումարը։ Մինչ այդ խոսակցությունը, դեռևս 2012թ. հունիսի 1-ին Խաչիկ Դանիելյանի և Անդրանիկ Զարգարյանի հետ միասին ՀՀ ԿԱ Անշարժ գույքի կադաստրի Էրեբունու տարածքային ստորա¬բաժանումում վավերեցրել են իր հողատա¬րածքի, իսկ 10-15 օր անց` Գայանեի բնակարանի առուվաճառքի պայմանագիրը։
Նշեց, որ Արտյոմն ու Գայանեն են Էդիկ Գևորգյանին համոզել երկրորդ` «Դուետիդեալ» կազմա¬կերպությունը բացել` իբր գազալցակայաններ կառուցելու նպատակով։
Տուժող Բ.Ավալյանը նշեց նաև, որ Արտյոմն ամեն օր հեռախոսով զեկուցում էր Դավիթին, Կառավա¬րության շենքում բոլորը նրան ճանաչում էին, և Արտյոմը պնդում էր, թե շուտով ինքը Կա¬ռա¬վարությունում վերահսկո¬ղության պետ է նշանակվելու, նույնիսկ մի քանի անգամ Կառավա¬րութ¬յան շենքի պատշգամբից իրեն ձեռքով է արել, այսինքն, համոզիչ կերպով ցուցադրում էր իր դիրքը։
Մի օր Արտյոմն իրեն տվել է Երևանի քաղաքապետի որոշում` սեփա¬կանաշնորհման են¬թակա ջերմատների ցանկի վերաբերյալ և հանձնարարել աշխատողներ փնտրել` նշելով, որ դրանց շինարարությունն իրենք են իրականացնելու։ Դատարան ներկայացրեց փաստաթուղթ, ըստ որի` Գայանե Մաթևոսյանը «Մետալլես» ՍՊ ընկերությանից ստացել է անձնական գումարներ։
Միայն 2012թ. դեկտեմբերի վերջին է իրեն հայտնի դարձել, որ իր ճանաչած Արտյոմ Առուս¬տամյանն իրականում Արթուր Սարգսյանն է, մասնավորապես` ինքը պատահաբար տեսել է Արթուր Սարգսյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, սակայն նա այդ փաստը հերքել է` ասելով, թե վկայականում պատ¬կերված անձն ինքը չի։ Արտյոմին ձերբակալելուց հետո է ինքը վերջնակա¬նա¬պես համոզվել է, որ նա իրականում Արթուր Սարգսյանն է։ Արթուրն իրեն ներկայացրել է, թե Իտա¬լիայում ունի մետաղական կոնստրուկցիաների գործարան, որի լուսանկարը ցույց է տվել համա¬կարգչով։ Ասել է, թե նրա ողջ կարողությունն արտերկրում է, գործարանը պետք է վաճառի և այդ գու¬մարները ներդնի Հայաստանում։ Ասել է նաև, թե Իտալիայում եղած գործարանը ենթակա էր վա¬ճառքի 30.000.000 եվրոյով։
Ինքն Արտյոմի համար երաշխավորել է Սերգեյ Ծատուրյանին, վերջինս էլ դրա ազդե¬ցութ¬յամբ է «Վալենսիա» ՀՁ ընկերության աշխատակիցներին և Էդիկ Գևորգյանին առաջարկել համա¬պա¬տասխանաբար տարաժամկետ պայմանով ամրաններ և փոխառությամբ գումարներ Արտյո¬մին տրամադրել, բոլորը վստա¬հաբար են ամրաններ տրամադրել և գումարներ ներդրել, քանի որ համոզ¬ված են եղել, որ Արտյոմն իրա¬կանում արտերկրում կարողություն ունի, դրանց հաշվին կվերադարձ¬նի իրենց բոլոր գումար¬ները, կմարի ընկերության բոլոր պարտքերը։
Դատարանում պնդեց որ իր հողակտորը վարկ ստանալու նպատակով բանկում գրավ դնելը նախաձեռնել է Արտյոմը, առաջին անգամ համաձայնել է, սակայն բանկը մերժել և վարկ չի տրա¬մադրել, իսկ երկրորդ անգամ այլևս չի համաձայ¬նել։ Որպես տնօրեն` պայմանագրի կողմ, ինքն ունե¬ցել է պարտքերը մարելու պարտավորություն, այդ պատճառով պարբերաբար շտապեցրել է Արտ¬յոմին ու Գայանեին` ընկերության պարտքերը վերադարձնելու հարցում։ Իր հողակտորը վաճա¬ռելու վերա¬բերյալ պայմանագիր կնքվել է ձևականորեն, քանի որ ըստ պայմանավորվածության` հետա¬գայում իր հո¬ղակտորը վերադարձվելու էր իրեն։ Հողակտորը բանկը գնահատել էր 5.000.000 ՀՀ դրամ, ինչը ևս արտացոլվել է պայմանագրում։ Նշեց, որ ի վերջո, «Մետալլես» ընկերության պարտ¬քերը գոյա¬ցան այն պատճառով, որ Արտյոմը և Գայանեն ընկերությունից անձնական գու¬մարներ էին վերցնում, որն այլևս չէին վերադարձնում։
Նշեց, որ Արտյոմը չի վճարել իր մեկ տարվա աշխատավարձը` 6.000.000 ՀՀ դրամի չափով, իր ծանոթներից իր անունը շահարկելով տարբեր ապրանքներ է վերցրել, սակայն այդ պարտքերն ինքն է մարել։ Իր հողամասի վերջնական ճակատագիրն իրեն պարզ չէ, քանզի խաբվել է և այն ըն¬կե¬րության պարտավորության դիմաց գրավադրվել, փաստացի օտարվել է այլ անձի։ Արտյոմի կող¬մից խաբվել է, քանի որ վերջինս ներկայացել է որպես Կառավարության աշխատակից, որպես Կա¬ռա¬¬վա¬րության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի հովանավորյալ, համոզել, թե իբր նրան պատկանող ընկերությունը մեծ հեռանկարներ ունի, կլուծի ինչպես ընկերության, այնպես էլ այն¬տեղ աշխատող անձանց գումա¬րային խնդիրները։ Այդ է պատճառը, որ խաբվել և միջնորդել է «Վալենսիա» ընկերութ¬յանը Արտյոմին տարաժամկետ վճարման պայմանով ամրաններ տրա¬մադ¬րել։ Նշեց նաև, որ Արտյոմը շուրջ 15 հոգի աշխատակից էր պահում գրասենյակում` ցուցադրե¬լով, թե իբր այն աշխատող հիմնարկ է, մինչդեռ 2012թ. փետրվարից ընկերութ¬յունում կազմալուծված վիճակ էր։
Նշեց, որ Արտյոմը իրազեկված էր Կառավարության աշխատանքից, սպասվելիք կադրային փոփո¬խութ¬յուններից, որ պատահական մարդկանց հասու չէր, մասնավորապես` Արտյոմը, հավա¬նաբար Դավիթ Սարգսյանի միջոցով, պարզել և հայտնել է կոնկրետ անձանց անուններ և ժամկետ¬ներ, ովքեր Կառավարությունում պաշտոնի էին նշանակվելու և նրա ասածները ճշգրտորեն համ¬ընկել են, այդ թվում` այն, որ 8 ամսից Դավիթ Սարգսյանը պետք է ֆինանսների նախարար նշա¬նակվի։ Արտյոմը խոստացել էր միջնորդել Դավիթին` իրեն աշխատանքի տեղա¬վորելու հարցում, թեև ըստ պայմանվորվածության` այդ պարագայում անգամ ինքը շարունակելու էր զբաղվել «Մետալլես» ընկերության փաս¬տաթղթավորման հարցերով։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի դեմ ներկայացրեց 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև բանկային տոկոսներ և վճարովի իրավաբանական ծա¬ռայություն ստանալու հետ կապ¬ված գումարներ բռնագանձնելու պահանջ (քաղաքա¬ցիական հայց)։
Վկա Սերգեյ Ծատուրյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2006-2010 թվականներին աշխա¬տել է մետաղի մեծածախ առևտրով զբաղվող «Յունիմետխիմ» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես տնօրեն։ 2011 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2012թ. փետրվարն աշխատել է «Մետալլես» ՍՊ ընկերությու¬նում՝ որպես մատակա¬րար¬ման գծով փոխտնօրեն։ Ընկերության հիմնադիրն է հանդիսացել Գայանե Մաթևոս¬յանը, իսկ տնօրենը` Բորիս Ավալյանը։ 2012 թվականի փետրվար ամսից, իր դիմումի հա¬մաձայն, ազատվել է աշխատանքից։ Ընկերության գործունեությունը հսկել է Գայանե Մաթևոս¬յանի ամուսինը` Արտյոմ Առուստամյանը, ինչպես հետագայում է պարզվել` Արթուր Սարգսյանը։ Նրանք իրեն ներկայացրել են, թե իբր կազմակերպութ¬յունը գործում է ՀՀ Կառավարության աշխա¬տակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի հովանա¬վո¬րության ներքո։ Գայանեի և Արտյոմի հետ ծանոթացել է Բորիս Ավալյանի միջոցով։ 2011 թվականի սեպտեմբեր ամսին հանդիպել է Բորիս Ավալ¬յանի հետ, ով ասել է, որ աշխատում է «Մետալլես» ընկերությունում, որը լուրջ ծրագրեր ունի մե¬տաղի և շինարարության բիզնեսի ոլոր¬տում, խնդրել է այդ ընկերության համար տարաժամկետ վճարման պայմանով ամրան ձեռք բերել։ Վերհիշել է, որ «Վալենսիա» ընկերությանն ամրան է իրացրել, այդ խնդրով դիմել է «Վիլլաշին» ՍՊ ընկերութ¬յան տնօրեն Անդրանիկ Զարգարյանին։ Ստա¬նալով դրա¬կան պատասխան՝ ինքը Անդրանիկին հարցրել է տարաժամկետ վաճառքի հնա¬րավորության վերա¬բերյալ, ինչին նա պատասխանել է, որ այդ հարցը պետք է համաձայնեցնի «Վալենսիա» ՍՊ ընկե¬րության ղեկավարության հետ։ Անդրանիկ Զարգար¬յա¬նին ներկայացրել է, որ ամրանը ցանկանում է գնել մի ընկերություն, որի տնօրենն իր վաղեմի ծանոթն է։ Հաջորդ օրը Բորիսի հետ հանդիպել է ընկերության գրասենյակում, որտեղ և ծանոթացել է Արտյոմ Առուս¬տամյանի հետ։ Նա իրեն ներկա¬յացրել է ընկերության գործունեութ¬յան մասին, մասնավո¬րապես՝ այն, որ նրա ընկերությունը ունի հստակ պայմանավորվածություն¬ներ շինարարա¬կան կազ¬մա¬կերպությունների հետ՝ շինարա¬րա¬կան ապրանքներ մատակարարելու մասով, և որ սպաս¬վում է խոշոր ներդրում՝ շինարարության մեջ օգտագործվող մետաղական իրեր բա¬զայի բաց¬ման համար, և նույնիսկ տարել է մի բազա, որը ցույց է տվել` ասելով, որ նպատակ ունի գնել այն։ Վերադառնալով գրասենյակ՝ Արտյոմը ցույց է տվել «Եվրոպա» ՍՊ ընկերությունից մոտ 50.000.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ամրաններ ձեռք բերելու վերաբերյալ հաշիվ-ապրանքագրեր։ Արտյոմը ասել է, որ իր գումարները Իտալիայից կամ ԱՄՆ-ից պետք է գան, սակայն ուշանում են։ Շինարարների հետ նրանց ունեցած պայմանավորվածություն չկանգնեցնելու նպատակով Արտյոմը և Բորիսը խնդրել են օգնել ամրաններ ձեռք բերելու հարցում՝ տարաժամկետ վճարման պայմանով։ Այդ մասին հեռա¬խոսազրույց է ունեցել «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության ղեկա¬վար Խաչիկ Խաչատրյանի հետ։ Այդ խոսակցությունից մոտ երկու ժամ անց Խաչիկն իրեն զան¬գահարել և ասել է, որ ինքը կապվի Անդրանիկ Զարգարյանի հետ։ Զանգահարել է Անդրա¬նիկին, պայմանավորվել են հանդիպել նրանց բազայում՝ ամրան¬ները տեսնելու համար։ Այնտեղ Արտյոմն ուսում¬նասիրել է ամրանները, որի ընթացքում ինքը նրան տեղեկացրել է, որ ամրանները ժանգոտած են, սակայն Արտյոմին դրանց ապրանքային վի¬ճակը բավարարել է։ Նույն օրը Արտյոմը Բորիսի հետ պայմա¬նավորվել են կնքել «Վալենսիա» ՍՊ ընկե¬րության հետ ամրանների առք ու վա¬ճառքի պայմանագիր։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Բորիսը որպես «Մետալլես» ՍՊ ընկերութ¬յան տնօրեն, «Վալեն¬սիա» ՍՊ ընկերության հետ կնքել է նշված ամրանների առուվաճառքի պայմանագիրը։ Դրանից հետո մի քանի փուլով «Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Բորիս Ավալյանը «Վալեն¬սիա» ՍՊ ընկերությունից ստացել է ընդհանուր 84.364.000 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ ամրաններ։ Ամրանները տեղափոխվել և պահեստավորվել է «Մետալլես» ՍՊ ընկերության պահեստում, որը գտնվել է Երևանի «Կաշվի գործարանի» տարած¬քում։ Դրանից հետո, երբ ինքը, Բորիսը և Արտյոմը գտնվել են վեր¬ջինիս աշխատասենյակում, նրա բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել Դավիթ Սարգսյանը, Արտյոմին կարգադրել է «Վա¬լենսիա» ՍՊ ընկերությունից ստացած ամրանների մի մասը պարտքի դիմաց հանձնել «Եվրոպա» ՍՊ ընկերությանը։ Բորիսը ներկայացրել է հաշիվ-ապրանքագրեր, համաձայն որոնց՝ «Մետալլես» ՍՊ ընկերության հաշվին պետք է նստեր 48.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որը պետք է ստացվեր Դավիթ Սարգսյանին պատկանող շենքի շինարարությունը իրականացնող «Ֆիրմա Շուշի» ընկերությունից, որը «Մետալլես» ՍՊ ընկերության միջոցով նախօրոք ստացել էր «Եվրոպա» ՍՊ ընկերությունից գնված ամրանների դիմաց։ Ամրան¬ների մնա¬ցած քանակը տրվել է «Ֆիրմա Շուշի» ՍՊ ընկերութ¬յանը։ Դրանից մի քանի օր անց Բորիս Ավալ¬յանն իրեն ներկայացրել է դատարանի որոշում` «Մետալլես» ՍՊ ընկերության բանկային հաշվի վրա արգելանք դնելու մասին, որը մոտ 1 ամիս անց հանվել է, իսկ այդ հաշվի գումարների հետագա ընթացքի վերաբերյալ որևէ տեղեկություններ ինքը չի ունեցել։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինքը «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունում ձևակերպ¬ված է եղել որպես մատակարարման գծով փոխ¬տնօրեն, պարտա¬վորություն զգալով ընկերության նկատմամբ` Բորիսի և Արտյոմի հետ քննարկել են այդ իրավիճա¬կից դուրս գալու ելքերը։ Քննարկման ընթացքում Արտյոմն առաջարկել է հնարա¬վո¬րության դեպ¬քում փոխառության պայմա¬նով գումար հայթայթել` 1 ամիս ժամկետով մինչև ընկե¬րության բանկի հաշվի վրայից արգելանքը հան¬վի։ Դրա համար դիմել է ընկերոջը` Էդիկ Գևորգյա¬նին` խնդրելով փոխառությամբ 1 ամիս ժամկետով գումար տրամադրել։ Ինքը նրան ներկայացրել է ընկերության գործունեությունը, ճիշտ այնպես ինչպես իրեն ներկայացրել է Արտյոմ Առուստամ¬յանը։ Էդիկին նաև հայտնել է, որ «Մետալլես» ընկերությունը լուրջ ծրագրեր ունի «Հյուսիս-հարավ» ճանա¬պար¬հային շինարա¬րութ¬յան, մետաղագործության, ինչպես նաև «Դալ¬մայի» այգի¬ներում դեսպա¬նատների կառուցման վե¬րաբերյալ։ Էդիկ Գևորգյանին հրավի¬րել է «Մե¬տալլես» ՍՊ ընկերության գրասենյակ, որտեղ ծանո¬թացրել է Արտյոմ Առուստամյանի և Բորիս Ավալ¬յանի հետ։ Էդիկի մոտ Արտյոմը ներկայացել է որպես ընկերության հիմնադրի ամուսին, ընկե¬րության գործերի նկատմամբ հսկող անձնա¬վո¬րութ¬յուն, հայտնել, որ ընկերությունը լուրջ ծրագրեր ունի «Հյուսիս-հարավ» ճանա¬պարհային շինա¬րա¬րության, մետաղագործության, ինչպես նաև «Դալմայի» այգիներում դեսպա¬նատների կառուցման շուրջ և որ նա արտերկրում ունի 20.000.000 եվրո գումար, որը սակայն Հայաստան կարող է բերել մի քանի ամսից։ Արտյոմը Էդիկին նաև ասել է, որ ընկերութ¬յունը հովանավորվում է ՀՀ Կառավարութ¬յան աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյա¬¬¬նի կողմից, հայտնել նաև, որ ընկերության ընթացիկ գործերի համար անհրաժեշտ է գու¬մար։ Արտյոմը Էդիկից ամսեկան 2 տո¬կոսով խնդրել է 22.500.000 ՀՀ դրամ գումար։ Էդիկը համաձայնել և տվել է այդ գումարը, որի կապակցությամբ 2011թ. հոկ¬տեմբերի 24-ին «Մետալլես» ՍՊ ընկերության հետ կնքվել է փոխա¬ռության պայմանագիր։ Այդ գու¬մարը մուտքագրվել է ընկերության դրամարկղ և նույն օրը Բորիս Ավալյանն այդ գումարից վճարել է «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության պարտքի մի մասը։ Որոշ ժա¬մանակ անցնելուց հետո «Մետալլես» ՍՊ ընկերության բանկի հաշվի վրա դրված արգելանքը հան¬վել է, թեև այդ հաշվի վրա, ըստ Բորիս Ավալյանի, որևէ գումար չի եղել։ Այդ մասին հարցրել է Արտյոմին, ով անհեթեթ պատճառաբանութ¬յուններ է ներկա¬յացրել, թե իբր այդ հաշվի վրա մնացած 48.000.000 ՀՀ դրամ գումարը հետ¬փո¬խանցում է կատարվել, իսկ թե ում կողմից և ինչի համար, նա չի մեկնաբանել, նշել է միայն, որ Դավիթ Սարգսյանը խոստացել է մինչև 2011թ. դեկտեմբերի 20-ը փոխանցել գումար՝ «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության պարտքն ամբողջությամբ մարելու համար, իսկ Էդիկ Գևորգյանի գումարը վերադարձնելու և այլ պարտքերը մարելու համար Դավիթը մինչև 2012թ. հունվարի 25-ը ևս գումար¬ներ է փոխանցելու։ Արտյոմը Էդիկի հետ հանդիպման ժամանակ ևս տեղեկացրել է այդ մասին՝ խոստանալով մինչև հունվարի 25-ը մարել այդ պարտքը` չնայած նրան, որ փոխա¬ռության պայմանագիրը կնքվել էր 6 ամիս ժամկետով։
2012թ. հունվարի 25-ից հետո Արտյոմը պարտավերվել է Էդիկի մոտ նրա գումարը վերա¬դարձնել մինչև մարտի 20-ը՝ պատճառաբանելով, որ տեխնիկական պատճառներով գումարը արտ¬երկրից դեռևս չի փոխանցվել։ 2012 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին տեսնելով, որ Արտյոմի, նրա կնոջ Գա¬յանեի կողմից ստանձնած գումարային պարտավորությունները չեն կատարվում, անընդհատ պարտքերի մարումը կապվում է Դավիթ Սարգսյանի հետ, համոզվելով, որ գումարային որևէ մուտք իրականում չկա, ուշացվում են նույնիսկ աշխատավարձերի վճարումը, այսինքն՝ հասկանալով, որ որևէ դրական հեռանկար չկա՝ դիմել և ազատվել է աշխատանքից։ Այդ մասին տեղեկացրել է Էդիկին։ Բորիսը նույնպես տուժել է Արտյոմի և Գայանեի վերոնշյալ գործողություն¬ներից, քանի որ հանդիսանալով ընկերության տնօրեն՝ իր անունով էր «Վալենսիա» ՍՊ ընկերութ¬յան հետ կնքել առու¬վաճառքի պայմանագիր և դրա հետևանքով կուտակված պարտքը մարելու պատրվակով Գա¬յա¬նեն և Արտյոմը, օգտվելով Բորիսի բարի և ազնիվ բնավորությունից, նույնիսկ համոզել են նրան հողատարածք գրավադնել և ստացված գումարով պարտքը մարել՝ հետագայում այդ հողա¬տարածքի գումարն իբր Բորիսին վերադարձնելու պայմանով։ Նշեց նաև, որ Էդիկ Գևորգյանի և Արտյոմ Առուստամյանի կողմից համատեղ գազալիցքավորման կայան հիմնելու և այդ կապակցությամբ նրանց միջև եղած գումարային խոսակցություններից տեղյակ չէ։
Վկա Անդրանիկ Զարգարյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ ինքը 2006 թվականից աշխատել է «Վիլլաշին» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես տնօրեն։ Ընկերությունը զբաղվում է շինա¬րա¬րական աշխատանք¬ներով։ 2008 թվականին «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունը իրենց կազմակեր¬պությանն ի պահ էր հանձնել մեծաքանակ ամրան և ամրալար։ «Վիլլաշին» և «Վալեն¬սիա» ընկե¬րություններն ընդգրկված են իրավաբանական անձանց «X GROUP» միջազ¬գային միության կազ¬մում։ Նշված ամրանն ու ամրալարը «Վալենսիա» ընկերության համար ներմուծել է «Յունի¬մետխիմ» ՍՊ ընկերությունը և վաճառել «Վալենսիա» ՍՊն ընկերությանը։ Այդ գործարքն իրակա¬նացրել էր «Յունիմետխիմ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Սերգեյ Ծատուրյանը։ 2011 թվականի հոկտեմ¬բերին Սերգեյ Ծատուրյանն իրեն հայտնել է, որ մեծ քանակությամբ ամրանի և ամրալարի գնորդ կա, առաջարկել է վաճառել իր մոտ եղած ամրանները։ Իմանալով, որ իրենց ընկերությանը ի պահ հանձ¬նած ամրանները ու ամրալարերը «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությունը ցանկանում էր վա¬ճա¬ռել, այդ մասին տեղյակ է պահել «Վալենսիա» ընկերությանը, որոնց առաջարկը հետաքրքրել է։ Ներկա է եղել գնորդի հետ բանակցություններին, որին «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության անունից հանդես է եկել ընկերության իրավաբան Խաչիկ Դանիելյանը։ Գնորդ կողմ է հանդիսացել «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկե¬րութ¬յունը, որի փաստացի ղեկավարն է հանդիսացել Արտյոմ Առուստամյանը։ Սերգեյը Արտյոմին ներկա¬յացրել է որպես Իտալիայում բիզնեսով զբաղվող լուրջ անձնավորության։ Հե¬տագայում պարզվել է նաև, որ Արտյոմի հովանավորը ՀՀ Կառավարության աշխատակից Դավիթ Սարգսյանն է։ Սերգեյ Ծատուր¬յանն ու «Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Բորիս Ավալյանն ամեն կերպ փորձել են համաձայնություն ձեռք բերել առ այն, որ ապրանքի դիմաց վճարումը կատարվեր այն ստանալուց 30 օր անց։ 2011թ. հոկտեմբերի 12-ին «Մետալլես» և «Վալնեսիա» ՍՊ ընկերություն¬ների միջև կնքվել է թիվ 10/11 պայմանագիրը, թեև մինչ պայմանագրի կնքումը Արտյոմ Առուստամ¬յանն ան¬ձամբ է այցելել «Վիլլաշին» ընկերության պահեստներ և հավանել ապրանքը։ 2011 թվա¬կանի հոկ¬տեմբերի 14-ից մինչև 27-ն ընկած ժամանակահատվածում 84.363.925 ՀՀ դրամ գումարի ամ¬րան¬ները փոխանցվել են գնորդ կողմին։ Նույն թվականի նոյեմբերի 24-ի դրությամբ նրանց կող¬մից վճարվել է 30.000.000 ՀՀ դրամ գումար։ Տեսնելով, որ սահմանված ժամկետում «Մետալլես» ընկե¬րութ¬յունը պարտքը չի վճարում՝ հետաքրքրվել և պարզել են, որ Արտյոմ Առուստամյանը «Եվրոպա» ՍՊ ընկերության հանդեպ մեծ պարտք է ունեցել և տարաժամկետ վճարման պայմա¬նով իրենցից գնած ապրանքն այդ պարտքի դիմաց հանձնել է «Եվրոպա» ընկերությանը։ Այս հան¬գա¬մանքն ի հայտ գալուց հետո հասկացել են, որ Արտյոմ Առուստամյանն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել ձեռք բերել ընկերության վստահությունը և ստանալ ապրանքը՝ դրա դիմաց վճարելու նպա¬տակ չունենալով։ 2012 թվականի ընթացքում, բացի վերը նշված 30.000.000 ՀՀ դրամից, «Մետալլես» ընկերությունը մաս-մաս վճարել է ևս 12.364.000 ՀՀ դրամ, իսկ մնացած մոտ 40.000.000 ՀՀ դրամը մինչ օրս չի վճարել։
«Եվրոպա» ՀՁ ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ, գործով որպես վկա հարցաքննված Վահե Սաղաթելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց« որ 2014թ. սեպ¬տեմբերի 1-ից աշխատում է «Եվրոպա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունում՝ որպես իրավաբան։ Նշեց« որ «Մե¬¬¬տալ¬¬լես» և «Եվ¬րո¬պա» ընկերությունների միջև հարկային հաշիվների միջոցով, այդ թվում` հաշ¬վիչ դրամարկղային մեքենայի հաշվի միջոցով կատարվել են մատակարարումներ« մե¬տաղական ամ¬րան¬ներ են մատա¬կարարվել« որոնց գումարը կազմել է 63.000.000 ՀՀ դրամ։ Արթուր Մանուչարյանը աշխա¬տան¬քից ազատ¬վելուց առաջ ներկայացրել է համախատասխան հաշվարկ` ստացած և բաց թողնված ապ¬րանքների վերաբերյալ« պատճառաբանել« որ գումարային տարբե¬րությունը պայ¬մանավորված է «Մետալլես» ՍՊ ընկերության կողմից նրանից ձեռք բերած ամրանների դի¬մաց ոչ ամ¬բող¬ջությամբ վճարելու փաստով։ Նշեց« որ «Եվրոպա» ընկերությունն Ա.Մանու¬չար¬յանի այդ պատ¬¬¬¬¬¬ճա¬¬ռա¬¬բա¬նութ¬յունները չեն ընդունվել և այդ գումարը գանձվել է Արթուր Մա¬նու¬¬չարյանից, որը նա վճա¬րել է մաս-մաս, աստիճանաբար։ «Եվրոպա» ընկերությունը Արթուր Մանու¬չարյանից, ինչպես նաև գործով ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանից այդ կապակցությամբ որևէ նյութաիրա¬վական պահանջ իրենց ընկերություն չունի։
Վկա Արմինե Գասպարյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ աշխատել է Երևանի Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջաններում` «Ռայկոմ» կոչվող հատվածում գործող «HSBC Հայաստան բանկի» համա¬պա¬տաս¬խան մասնաճյուղում՝ որպես ավագ մասնագետ։ 2008 թվականի սեպտեմ¬բերին, ամուսինը` Արմեն Միրզախանյանը, պատմել է, որ ծանոթացել է ինչ-որ Արթուրի հետ, ով ներկայացել է որպես ՀՀ Կառավարության բաժնի պետ։ Արմենն իրեն ասել է, որ Արթուրից ստացել է համատեղ բիզնես ծավալելու առաջարկ, որը կապված է եղել դարբնա¬գոր¬ծության հետ, սակայն Արմենն այն մերժել է՝ գումար չունենալու պատճառով։ 2008 թվականի հոկտեմբեր ամսին, բացի հին տան վաճառքից գոյացած գումարից, նաև վարկ էին վերցրել՝ այդ գու¬մար¬ներով նոր բնակարան գնելու և վերանորոգելու համար, այսինքն՝ արդեն ունեին բավարար նյու¬թական հնարավորություն։ Իրենց հին բնակարանի վաճառքի մասին ամուսնուց տեղեկանալուց հետո Արթուրը վերստին առաջարկել է Արմենին գումար ներդնել այդ բիզնես-ծրագրում։
Այդ առաջարկը քննարկելու նպատակով ինքը և Արմենը Արթուրի ուղեկցությամբ գնացել են Ավան թաղամասի Բաբաջանյան փողոց, որտեղ գտնվել է Արթուրի գրասենյակը։ Արթուրը ցուցադրել է նրա գրասենյակը, պայմանագրեր և գումարի փոխանցման վերաբերյալ փաստաթղթեր, այդ կերպ համոզել, որ լուրջ բիզնես գործունեություն է սկսել։ Տեսնելով այդ ամենը՝ հավատացել և վստահել են Արթուրին, Արմենը համաձայնել է Արթուրին գումար տալ, որով վերջինս գրասենյակի համար պետք է համակարգիչներ և այլ իրեր գներ։ Արմենը նաև պատմել է, որ տեսել է ԻԻՀ այցելության ժամանակ Արթուրի լուսանկարները, նրան է ցուցադրվել նաև ներկվող մետաղական դետալները, ինչը նույնպես հավատ է ներշնչել Արմենի մոտ։ Այդ նկարները հետագայում տեսել է նաև ինքը։ Նշեց, որ Արթուր Սարգսյանը ներկայացել է որպես ՀՀ կառավարության իրավա¬բանական վարչության պետ, տե¬սել է նաև վերջինիս ծառայողական վկայականը։
2008 թվականի հոկտեմբերին Արմենը զանգահարել և հայտնել է, որ Արթուրին պետք է գումար տրվի 9.000 ԱՄՆ դոլարի չափով։ Այդ պահին գտնվել է աշխատանքի վայրում, ուստի Արմենին առաջարկել է, որ Արթուրը մոտենա մասնաճյուղ և ստանա գումարը։ Մինչև Արթուրի գալը իր հաշվեհամարից կանխիկացրել է 9.000 ԱՄՆ դոլար, և այն մասնաճյուղում առձեռն հանձնել այդ նպատակով եկած Արթուրին։ Այնուհետև, հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին Արմենը իրեն տեղե¬կաց¬րել է, որ Արթուրին կրկին պետք է գումար տրվի։ Դրանից հետո Արմենը, ընկերոջ՝ Հակոբ Գրի¬գոր¬յանի և Արթուրի հետ եկել են իրենց մասնաճյուղ, որտեղ նրանց ներկայութ¬յամբ իր հաշվե¬համարից կանխիկացրել է ևս 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար և հանձնել Արթուրին։ 2009 թվականի հուն¬վար ամսից Արթուրը սկսել է թաքնվել իրենցից, տեղյակ է նաև, որ Հակոբ Գրիգորյանը նույն¬պես գումարներ է տվել Արթուրին։
Վկա Իրինա Գրիգորյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬ներով` այն մասին, որ 2008 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին, իրենց բնակարանում, ա¬մուս¬նու՝ Հակոբ Գրիգորյանի ընկեր` Արմեն Միրզախանյանից տեղեկացել է, որ նա ծանոթացել է Արթուր Սարգսյան անուն ազգանունով ինչ-որ պաշտոնյայի հետ, ով աշխատել է ՀՀ Կառավա¬րութ¬յու¬նում որպես իրավաբանական վարչության պետ։ Ըստ Արմենի խոսքերի՝ Արթուրն ունեցել է բիզ¬նես, Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից մետաղներ է բերել և գովազդային վահանակներ է պատրաստել։ Արթուրին գումար է անհրաժեշտ եղել ներդնել այդ բիզնեսի մեջ, որպիսի գործու¬նեությունը զարգացնի և նա Արմենին ասել է, որ նրան վստահելի մարդ է անհրաժեշտ, որպիսի գու¬մար ներդնի նրա բիզնես-ծրագրի մեջ և հետագայում ներդրածին համապատասխան շահույթ ստա¬նա։ Ամուսնուն հե¬տաքրքրել է այդ բիզնես-ծրագիրը և դրանից մոտ երկու օր անց Արմենը Արթուրի հետ եկել են իրենց տուն։ Ինքը և ամուսինը ծանոթացել են Արթուրի հետ, ով խոսակցության ժամա¬նակ, առիթը բաց չթողնելով, հասկացրել է, որ նա Կառավարության աշխա¬տող է, լուրջ անձ¬նավորություն է, ամուսնուն պատմել է մետաղի բիզնես ծրագրից։ Այդ օրը Արթուրը բերել է բարակ բուկլետ, որտեղ պատկերված են եղել մետաղական կոնստրուկցիաներ։ Հակոբը իրեն ասել է, որ ցանկանում է գումար ներդնել Արթուրի բիզնեսի մեջ և իրենց որդու բնակարանի համար նախա¬տեսված գումարից վերցրել է 10.000 ԱՄՆ դոլար, որը Արթուրին է տրվել` նրանից ստացական վերց¬նե¬լով։ Ծա¬նոթների միջոցով հետաքրքրվել է, թե արդյոք ՀՀ Կառավարության իրավաբանա¬կան վար¬չութ¬յան պետն Արթուր Սարգսյանն է, ինչը հաստատվել է, ուստի Հակոբի հետ համոզվել են, որ նա իրենց չի խաբում։ Ընդհանուր առմամբ Հակոբը մաս-մաս Արթուրին է տվել 85.000 ԱՄՆ դոլար։ Միայն 2009 թվականի հունվար ամսվա վերջերին է Արմենն իրեն տեղեկացրել, որ ճշտել է Կառավարության իրավաբանական վարչության պետի տվյալները, պարզել, որ Արթուրի և այդ պաշ¬տոնյայի հայրանունները տարբեր են։ Բացի այդ, Արմենը զանգահարել է ՀՀ կառավարության իրա¬վաբանական վարչության պետ Արթուր Սարգսյանի բնակարան, որտեղից նրան հայտնել են որ Ար¬թուրը պաշտոնական այցով գտնվում է Ճապոնիայում, այն դեպքում, երբ իրենց ծանոթ Արթուրն Արմենին հայտնել էր, թե իբր 3 օրով մեկնում է Մոսկվա։ Արթուրի կողմից խաբվելը հասկացել են վերջինիս անհե¬տանալուց հետո։
Վկա Էդգար Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ Արթուր Սարգսյա¬նին ճա¬նաչում է 2005 թվականից, «Ակվա» ռեստորանային համալիրից, որտեղ ինքը երգել է։ 2008թ. Ար¬թուրի խնդրանքով միասին գնացել են Թեհրան« որտեղ Արթուրը զբաղվել է բիզնես գործերով։ Արմեն Միրզախանյանին ճանաչել է 2003 թվականից և մտերիմ հարաբերություն¬ներ է պահպանել նրա հետ։ Իր ծննդյան օրը՝ 2008 թվականի սեպտեմ¬բերի 4-ին, իրենց տանը Ար¬մեն Միրզա¬խան¬յանին ծանոթացրել է Արթուր Սարգսյանի հետ։ Դրանից հետո այլ առիթներով տարբեր տեղերում ևս նրանք հանդիպել են, իսկ մի հանդիպման ժամանակ Արթուր Սարգսյանը հայտնել է, որ ցանկություն ունի ԻԻՀ-ից մետաղյա իրեր ներ¬մուծել Հայաստան, իրեն ու Արմենին առաջարկել է միա¬նալ այդ գործին։ Արթուր Սարգսյանն իրեն և Արմեն Միրզախանյանին հայտնել է, որ աշխատել է քաղա¬քա¬պետարանում, ապա ՀՀ Կառա¬վա¬րությունում` որպես իրավաբա¬նա¬կան վարչության կամ բաժնի պետ, Արթուրն ունեցել է ծառայողական վկայական։ Դրանից հետո, Արմեն Միրզախանյանը իր տուն է եկել ընկերոջ՝ Հակոբ Գրիգորյանի հետ, վերջինիս ծանոթացրել է իր և Արթուր Սարգսյանի հետ։ Նպա¬տակն այն էր, որ Հակոբ Գրիգոր¬յանին հետաքրքրել էր Արթուր Սարգսյանի առաջարկած բիզնեսը, սակայն թե ինչ պայմանավոր¬վածություն են նրանք ձեռք բերել, չգիտի, քանի որ հետա¬գայում նրանք առանձին են հանդիպել։ Ինքը որևէ կերպ չի հորդորել Արմեն Միրզախանյանին և Հակոբ Գրիգորյանին ընդունել Արթուր Սարգսյա¬նի առաջարկը։ 2009 թվականի հունվարին Արթուր Սարգսյանը խնդրել է նրա հետ մեկնել Թեհրան, որի ճանա¬պար¬հածախսը վերցրել է իր վրա, սակայն չվերթի օրն Արթուրն անհետացել է, իսկ ինքը Հակոբից և Արմենից պարզել է, որ Հակոբ Գրի¬գորյանը նրան էր տվել 85.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ Արմեն Միրզախանյանը՝ 19.000 ԱՄՆ դոլար գու¬մարներ։ Արմենը հայտնել է նաև« որ տունն էր նախապես վաճառել« բանկից վարկ էր վերցրել և այդ գու¬մարների հաշվին է Արթուրին 19.000 ԱՄՆ դոլար տվել։
Նշեց, որ «Ազնավուր» հիմնադրամի հետ առնչություն չունի, որևէ պաշտոն այդ հիմնադրա¬մում չի զբաղեցրել, հիմնադրամի որևէ աշխատակցի չի ճանաչում, Արթուր Սարգսյանի մորեղբորը` ևս, Էդուարդ Գասպարյանին որևէ խոս¬տում չի տվել հիմնադրամի միջոցով ինչ-որ պաշտոնատար անձանց հետ բարեխոսելու համար։ Էդուարդ Գասպարյանի հետ ծանոթացել է Արթուր Սարգսյա¬նի միջոցով, հանդիպել է ընդամենը մեկ անգամ, Գասպարյանին պատկանող «Բրավո» ռեստո¬րա¬նում, ուր մաս¬նակցել են ճաշկերույթի, Արթուրի նախաձեռ¬նութ¬յամբ է գնացել այդ ճաշկերույթին։ Հանդիպ¬ման ընթացքում Գասպարյանին խնդրել է հովանավորել իր երգերի սկա¬վառակը ձայնագրելու հարցով։ Այդ հան¬դի¬պումից հետո Էդուարդ Գասպարյանից անձամբ կամ միջնորդավորված որևէ գումար չի ստացել։ Չի հիշում, որ Էդուարդի հետ կայացած հանդիպման ժամանակ Արթուրն իրեն որպես հիմնադրամի փոխտնօրեն ներկա¬յացնի, ծանոթանալիս Էդուարդին ներկայացել է «Էդո» անվամբ, Առուստամյան ազգանվամբ չի ներ¬կայացել։ Չի հիշում նաև, թե ինքն ու Էդուարդ Գաս¬պար¬յանը միմ¬յանց հետ հեռախոսով առհասարակ զրուցել են, թե` ոչ։ Նշեց, որ իր երգերի սկավա¬ռակը Էդուարդ Գասպարյանին չի նվիրել, ծանո¬թաց¬ման համար ներկայացված սկավառակի վրա առկա ձե¬ռագիր գրա¬ռումները, այդ թվում` «Էդգար Առուս¬տամյան» գրառումն իրեն անծանոթ է, այդ գրա¬ռումները կատարած հնարավոր անձի վերա¬բերյալ տվյալներն իրեն հայտնի չեն։
Վկա Հայկազ Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ Արթուր Սարգսյանի հետ ծանոթացել է 2008թ. սեպտեմբեր ամսին տաքսի «Z» ծառայությունում որպես վարորդ աշխատելու կա¬պակցությամբ։ Արթուրը վերցրել է իր հեռախոսահամարը և ծանոթության օրվանից գրեթե ամեն օր զանգահարել և օգտվել է իր մատուցած ծառայությունից։ Նրան տեղափոխել է նաև Մալաթիա համայնք, որտեղ Արթուրը ունեցել է վար¬ձա¬կա¬լական հիմունքներով գործող գովազդային վահա¬նակների պատրաստման արտադրամաս։ 2008 թվականի նոյեմբերին Արթուրի պահանջով մի քանի անգամ նրան փոխադրել է Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի «Ռայկոմ» կոչվող թաղա¬մասում` մեծ խաչմերուկի անկյու¬նում գործող «HSBC» բանկ, սակայն նրա հետ բանկ չի մտել և չի տեսել, թե վերջինս ում հետ է հանդիպել։
Նշեց, որ դերասան Արմեն Միրզախանյանին և Հակոբ Գրիգորյանին ճանաչել է Արթուր Սարգսյանի միջոցով, նրանք Արթուրի հետ բիզնես գործունեություն են ծավալել։ Արթուր Սարգսյանի պարտ¬քերի մասին իմացել է նրա անհետանալուց հետո, Արմեն Միրզախանյանը և Հակոբ Գրի¬գորյանը փնտրել են Արթուրին, իրեն հայտնել, որ Արթուրը նրանց խաբել և գումարները վերցնելով` փախել է։
Եղել է դեպք, երբ Արթուր Սարգյանին տեղափոխել է Երևանի 3-րդ մաս թաղամաս, որտեղից Արթուրը «Ջիպ» դասի ավտոմեքենա է նստել, հետագայում մի քանի անգամ Արթուրին տեսել է նույն ավտոմեքենայով, վերջինիցս տեղեկացել, որ այն գնել է։ Նշեց նաև, որ Արթուրի պատվերով ինչ-որ ան¬ձանց չափագրումների է տարել Էրեբունի վարչական շրջան, որտեղ նրանք չափագրումներն են իրա¬կա¬¬նացրել։ Դրա ավարտից հետո չափագրողներին իջեցրել է Կենտրոն վարչական շրջա¬նում։ Եղել է նաև դեպք, երբ Արթուր Սարգսյանի հանձնարարությամբ ինչ-որ թուղթ է տարել և Երևանի Բաղրամ¬յան փողոցի վրա հանձնել Հակոբ Գրիգորյանին։
Վկա Դոնարա Ասատուրյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2011 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2013 թվականի փետրվար ամիսն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է «Մե¬տալլես» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես գլխավոր հաշվապահ։ Մինչ այդ աշխատում էր «Սնառտ» ՍՊ ընկե¬րությունում, որտեղ և ծանոթացել է Արտյոմ Առուստամյանի (գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյա¬¬¬նի) հետ։ Արտյոմը մետաղագոր¬ծութ¬յան ոլորտում պատվերներն է կատարել «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկերության անունից։ 2011 թվականի օգոս¬¬տոս ամսին ազատվելով նախկին աշխա¬տան¬քից` խնդրել է Արտյոմին իրեն աշխատանքի ըն¬դունել։ Նրանից տեղեկացել է, որ ընկերության հիմ¬նադիրը նրա կինն է՝ Գայանե Մաթևոսյանը, ով աշխատել է ՀՀ կառավա¬րությունում, իսկ ընկերութ¬յունը հովանավորվում է ՀՀ կառավարության աշ¬խա¬տակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի կողմից, ում ամեն շաբաթը մեկ Արտյոմը իր տրա¬մադրած ելակետային տվյալներով հաշվետվություն է ներ¬կա¬յացրել ընկերության գործու¬նեութ¬յան վերաբերյալ։ Նախքան գործի ընդունվելը ծանոթացել և ստուգել է ընկերության հաշվա¬պահական փաս¬տաթղթերը« Արտյոմին հայտնել է« որը ընկերության ֆինանսական վիճակը լավ չէ« պարտքեր կան« սակայն Արտյոմը վստահեցրել է, որ ամեն ինչ նորմալ կլինի« բոլոր այդ պարտքերը կմարվեն։ Արտյոմը բազմիցս հայտնել է« որ Իտալիայում երկաթի մեծ արտադրամաս ունի, այն վաճառել է« սպա¬սում է գումարներին, նշել նաև, որ Գայանե Մաթևոսյանը գնալու է արտասահման այդ գումար¬ները բերելու, ինչն այդպես էլ տեղի չի ունեցել։ Մինչդեռ ամեն ամիս անձնական նպատակներով Գա¬յանեն գումարներ է ստացել ընկերութ¬յան դրամարկղից, որոնք երբեք չեն վերադարձվել։
Արթուրի խոսքերով` «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունը «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությանը 42.000.000 ՀՀ դրամ, իսկ Էդիկ Գևորգյանին 22.500.000 դրամ գումարներ էր պարտք։ 2012 թվականի ապրիլին «Մետալլես» ՍՊ ընկերության բանկային հաշիվների վրա կալանք է դրվել, որից հետո ընկերության դրամարկղ կամ հաշվարկային հաշվին գումարներ մուտք չեն եղել, ուստի վճարումներ չեն կատարվել։ Իր աշխատելու ժամանակ բանկից գումարներ ստացել են Գայանե Մաթևոսյանը կամ Արտյոմը։ Գայանե Մաթևոսյանը ընկերության նկատմամբ ունեցել է 24.000.000 ՀՀ դրամ պարտք, որը նրա կողմից չի մարվել և այդ պատճառով չեն կարողացել փակել ընկերության պարտ¬քերը։ 24.000.000 ՀՀ դրամ պարտքը կուտակվել էր 2010-2012թթ. մարտ ամիսների ընթացքում, նրա կողմից ընկերության դրամարկղ ներդրված և դրամարկղից ստացված գումարների տարբե¬րութ¬յունից։ 2010 թվականի դրությամբ Գայանեի պարտքը ընկերության նկատմամբ կազմել է 10.500.000 ՀՀ դրամ, իսկ 2011 թվականի դրությամբ այդ գումարը կազմել է 13.000.000 ՀՀ դրամ։ 2012 թվականի փետրվարի 9-ին բանկից ստացված 2.000.000 ՀՀ դրամը ըստ Արտյոմի խոսքերի, տրվել է Դավիթ Սարգսյանին, 2012թ մարտի 24-ին 1.190.000 ՀՀ դրամ գումարը Գայանեն է անձամբ ստացել բան¬կից` իբր Շվեյցարիա մեկնելու համար։ Գայանե Մաթևոսյանը ու Արտյոմն անդադար կրկնել են, որ Իտալիայում ունեցած անշարժ գույքի վաճառքից ստացված գումարը շուտով կլինի, Դավիթ Սարգսյա¬նը կվճարի նրանց հանդեպ ունեցած 60.000.000 ՀՀ դրամ անձնական պարտքը, որից հետո կմարեն ընկերության պարտքերը, ինչն այդպես էլ տեղի չի ունեցել։
Վկա Արման Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ Արթուր Սարգսյանը հանդի¬սանում է իր բանակային ընկերը։ Նա իրեն պատմել է, որ «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերությունից ստացել է մեծ քանակության գովազդային վահանակների արտադրման պատվեր և նշված ընկերության հետ այդ պատվերի վերաբերյալ պայմանագիր կնքելու համար նրա հետ գնացել են մի գրասենյակ, սակայն անձամբ ներս չի մտել և սպասել է մեքենայի մեջ։ Մոտ 1 ժամ մեքենայի մեջ սպասելուց հետո Ար¬թուրը դուրս է եկել և իրեն ծանոթացրել է Էդուարդ Գասպարյանի հետ։ Դրանից հետո` 2009 թվա¬կանի հունվար ամսվա վերջերին, Արթուրն անսպասելի անհետացել է և ինքը նրանից որևէ տեղե¬կություն չի ունեցել։ 2009 թվականի փետրվար ամսին ինքը տեղեկացել է, որ Արթուրի հայրն ինք¬նասպանություն է գործել, ում հուղարկավորության ժամանակ Արթուրին չի տեսել, և նրա մասին ոչ ոք որևէ լուր չի ունեցել։ Թաղման օրը հանդիպել է Էդուարդ Գասպարյանին, ով հետաքրքվել է Արթուրի գտնվելու վայրով։ Էդուարդի հետ զրույցելու ժամանակ է իմացել, որ նրա և Արթուրի միջև գումա¬րա¬¬յին խնդիր կա։ Դրանից հետո իրեն հանդիպել են անծանոթ անձնավորություններ և հե¬տաքրքրվել Արթուրի գտնվելու հնարավոր վայրով։
Վկա Արտակ Գասպարյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ Արթուր Մարատի Սարգսյանն հանդիսանում է մորեղբոր դուստր Նարինե Հայրապետյանի ամուսինը, նրա հետ շփում չի ունեցել, հան¬¬դիպել է միայն մեկ անգամ՝ նրանց հարսանյաց հանդեսի ժամանակ։ 2009 թվականի փետրվա¬րին, երբ ինքն ու մայրը գնացել են տեսակցելու Նարինեի մորը՝ Գո¬հարին, խոսակցության ժամանակ Նարինեն իրենց պատմել է, որ ամուսնուց բաժանվել է, երեխայի հետ բնակվում է մորական տանը։ Խոսակցության ժամանակ Նարինեն նաև պատմել է, որ Արթուրը տարբեր մարդ¬կանց մոտ ներ¬կայացել է որպես Կառավարության աշխատակից և ինչ-որ գործեր դասա¬վորելու համար նրանց խաբել և գումարներ է վերցրել, որոնք չի վերադարձրել։ Պարտքա¬տերերը սկսել են գումարները պահանջել ոչ միայն Արթուրից, այլ նաև նրա ծնողներից և նրանից։ Այդ պարտքերի պատճառով է Արթուրը թաքնվել քաղաքացիներից և տուն չի եկել, իսկ Նարինեն երեխայի հետ միասին մնացել է միայնակ։
Վկա Նարինե Հայրապետյանի ցուց¬մունքներով` այն մասին, որ հանդիսանում է Արթուր Սարգսյանի կինը, ում հետ ամուսնացել է 2003 թվականին։ Համատեղ ամուսնությունից ունեն 1 որդի։ Նախքան ամուսնությունը Արթուրն աշխատել է «Երևան պրոյեկտ» հիմնարկութ¬յունում, 2003-2005թթ. աշխատել է Երևանի քաղաքապետարանում՝ որպես վերահսկողության վար¬չության գլխա¬վոր կամ առաջատար մասնագետ։ 2005թ. նրան ձերբակալել են խարդախության մե¬ղադրանքով, սա¬կայն Արթուրը դատարանով ազատվել է, վերադարձել է տուն, սակայն այնուա¬մենայնիվ նրան ազատել են աշխատանքից։ Արթուրը չի աշխատել, ունեցել է պարտքեր, ուստի նրա ծնողները ստիպված վաճառել են իրենց բնակարանը, որով մարել են նրա պարտքերը։ Այդ պատճառով ամբողջ ընտանիքը մնացել է դրսում։ Ինքն ու որդին բնակության համար տեղափոխ¬վել են մայ¬րական տուն, իսկ Արթուրը բնակվել է ընկերոջ` երգիչ Էդգար Հովհաննիսյանի հետ։ 2008 թվականին Արթուրը Ավանի Սայաթ-Նովա փողոցում վարձել է բնակարան, որտեղ սկսել են միասին բնակվել։ 2009թ. հունվարի 29-ին նա իր ընկերոջ` Էդգարի հետ ինչ-որ գործերով պետք է մեկներ Իրանի Իսլամական Հանրապետություն, սակայն չի մեկնել։ Այդ օրվանից հետո Արթուրն անհետացել է։ Դրանից հետո իր բնակարան են այցելել Արմեն անունով մի դերասան և Հակոբ անունով մի տղամարդ, ովքեր փնտրել են Արթու¬րին։ Նրանք իրեն հայտնել են, որ Արթուրը նրանցից խաբեութ¬յամբ գումարներ է վերցրել և անհետացել։ Բացի այդ, իրենից հետաքրքվել են, թե արդյոք Արթուրն ՀՀ Կառավա¬րությունում աշխատել է, թե՝ ոչ։ Արթուրին փնտրել են նաև այլ անձինք։ Արթուրը իր ընտա¬նիքի անդամներին հայտնել էր, որ աշխատում է ՀՀ Կառավարությունում։ Վերջին անգամ Արթուրին տեսել է 2009թ. հունվարին։ 2009թ. փետրվարի 2-ին Արթուրի հայրը, նրա պարտ¬քերի պատ¬ճառով և այդ ապրումներին չդիմանալով, կախվելու եղանակով ինքնասպանություն է գործել։ Արթուրը նույնիսկ իր հոր հուղարկավորությանը չի մաս¬նակցել։
Վկա Մանուշակ Ավետիսյանի` հրապարակված և հտազոտված նախաքննական ցուց¬մունք¬ներով` այն մասին, որ Արթուր Սարգսյանը հանդիսանում է իր որդին, ով իրենց հետ չի բնակ¬վում։ 2009 թվականի փետրվարին իրենց բնակարան են այցելել անծանոթ անձինք և տեղե¬կացրել, որ Արթուրը իրենցից մեծ գումարներ է վերցրել և անհետացել։ Այդ լուրն իրենց անակնկալի է բերել, քանի որ նրա մոտ ոչ մի գումար չեն տեսել, կնոջ և երեխաների վրա այդ ժամանա¬կաշրջանում գումար նա չի ծախսել։ Այդ ժամանակ ամուսինը պատրաստակամություն է հայտնել օգնել այդ ան¬ձանց Արթուրին արագ գտնելու հարցում, սակայն բոլոր որոնումներն ապարդյուն են անցել։ Ամու¬սինը որդու արարքների պատճառով 2009 թվականի փետրվարի 2-ին ինքնասպա¬նություն է գործել։
Տուժողների ներկայացուցիչ Աշոտ Սաֆարյանի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված հետևյալ անձանց ցուցմունքներով.
Վկա Ավետիք Ավագյանը Դատարանում հայտնեց« որ ճանաչում է Արտյոմ Առուստամ¬յանին« Բորիս Ավալյանին և Դոնարա Ասատրյանին։ Նախկինում աշխատել է «Սեմուր ընդ Քո» ձեռնար¬կությունում` որ¬պես փոխտնօրեն« որտեղից էլ աշխատանքի բերումով ծանոթացել է Արտյոմի հետ։ Ձեռ¬նար¬կությունից Արտյոմը հարթ թիթեղներ և այլ մետաղյա իրեր է ձեռք բերել` մոտավոր 15-18 միլիոն դրամի արժո¬ղությամբ« որոնց գումարը վճարել է տարաժամկետ։ Աշխատանքից ազատվելուց հետո` 2011թ. հրա¬վերք է ստացել Արտյոմի կողմից« և նրա կազմակերպությունում` «Մետալլես» ՍՊ ընկերությու¬նում« ընդունվել է աշխա¬տանքի՝ որպես մատակարար։ «Մետալլես» ՍՊ ընկերութ¬յունը գրանց¬ված էր Արտյոմի կնոջ` Գայանե Մաթևոսյանի անվամբ« տնօրենը Բորիս Ավալյանն էր« սա¬կայն ընկե¬րութ¬յունը ղեկա¬վարում էր Արտյոմը։ Ընկե¬րությունում աշխատելու ժամանակ աշխա¬տավարձը ստացել է ուշա¬ցում¬ներով« կամ վարձատրվել է մաս-մաս։ Մյուս աշխատողների աշխա¬տավարձերը նույնպես ժա¬մա¬նակին չեն վճարվել։ Աշխա¬տավարձը չվճարելու հարցով բազմիցս դիմել է Արտյո¬մին« սակայն նա պատճառաբանել է« որ մեծ ծրագրեր ունի՝ հույս տալով, որ լավ է լինելու։ Արտյոմի հովանավորը և ընկերը Դավիթ Սարգսյանն էր« ով աշխատում է Վարչապետի աշխատակազմում։ Աշխա¬տա¬վարձը ստանալու հարցով դիմել է նաև ՀՀ կառա¬վարություն, սակայն մերժվել է։
Վկա Դավիթ Յերոյանը Դատարանում հայտնեց« որ ճանաչում է Արտյոմ Առուստամյանին« Բորիս Ավալյանին և Գայանե Մաթևոսյանին։ 2010-2012թ. աշխատել է «Մետալլես» ՍՊ ընկերութ¬յու¬նում` որպես ար¬տադրամասի պետ։ Ընկերությունը գրանցված է եղել Գայանե Մաթևոսյանի անու¬նով« բայց ղեկա¬վարել է Արտյոմ Առուստամյանը« իսկ Բորիս Ավալյանը եղել է տնօրենը։ «Մետալ¬լես» ընկե¬րութ¬յունը պատրաստում էր մետաղյա իրեր« աստիճանավանդակներ« դարպասներ և այլ իրեր։ Ընկերությունում աշխատում էր մոտ 10-ից 15 անձ։ Արտադրամասը սկզբում գտնվում էր մսի կոմբի¬նատի հարևանությամբ« այնուհետև տեղափոխվել է Արշակունյաց պողոտա։ Ընկե¬րութ¬յունն ունեցել է պատվերներ (Տաթև - Հալիձոր ճոպանուղու ցանկապատում« Ծաղկաձորում« «Ֆլորենս» ռեստորա¬նային համալիրում)։ Աշխատավարձը սկզբում եղել է 200.000 ՀՀ դրամ« բայց հիմնականում ստացել է ոչ լրիվ։ Մյուս աշխատողները նույնպես նորմալ աշխատավարձ չեն ստացել։ Եղել է դեպք« որ աշխա¬տավարձերը չվճարելու խնդրով դիմել են ՀՀ Կառավարություն« բայց պատասխան չեն ստացել։ Արտյոմ Առուստամյանի խնդրան¬քով բանկից վերցրել է 930.000 ՀՀ դրամ վարկ, որից 400.000 ՀՀ դրամը ստացել է որպես իրեն հատկացման ենթակա աշխա¬տավարձ« իսկ մնացած գու¬մարը տվել է Արտյոմին։ Աշխատավարձի ուշացման համար շատ է դիմել Արտյոմին« բայց այդպես էլ նորմալ չի ստացել։ Արտյոմի խոսակցություններից հասկացել է« որ նա Իտալիայում ունեցել է նույն գոր¬ծունեությամբ զբաղվող ձեռնարկություն« որը վաճառել է և այդ փողերին է սպասում։ Նշեց նաև, որ Արտյոմի հովանավորը ՀՀ կառավարության աշխա¬տա¬կից Դավիթ Սարգսյանն էր։
Վկա Հարություն Գալստյանը Դատարանում հայտնեց« որ ճանաչում է Արտյոմ Առուս¬տամ¬յանին և Բորիս Ավալյանին։ 2012թ. աշխատանքային պայմանագրով աշխատել է «Մե¬տալ¬լես» ընկե¬րությունում« որը ղեկավարում էր Արտյոմ Առուստամյանը։ Աշխատավարձը ստացել է գոր¬ծար¬քային եղանակով։ Ընկերությունում աշխատել է 4-ից 5 ամիս։ Սկզբում աշխատավարձը ստա¬ցել է ժա¬մա¬նակին« իսկ հետա¬գայում արդեն Արտյոմը սկսել է մաս-մաս վճարել։ Հայտնեց, որ Արտյոմ Առուս¬տամյանն իրեն պարտք է մնացել ընդհանուր 320.000 ՀՀ դրամ գումար։ Աշխա¬տա¬վարձի ուշաց¬ման համար 2 անգամ դիմել է աշխատանքի տեսչություն« շատ անգամ դիմել է ար¬տադրամասի պետին և Արտ¬յոմին« սակայն ասել են« որ Իտալիայից գումարներ են ստացվելու, համոզել, որ ամեն ինչ լավ է լինելու։ Նշեց« որ Արտյոմին հովանավորել է Դավիթ Սարգսյա¬նը։
Վկա Արմեն Հարությունյանը Դատարանում հայտնեց« որ ճանաչում է Բորիս Ավալյանին և Արտյոմ Առուստամյանին։ Աշխատել է «կաշվի» գործարանում« որի տարածքի մի մասը վարձա¬կա¬լել էր «Մե¬տալլես» ՍՊ ընկերությունը։ Տվյալ ընկերությունում աշխատել է որպես ինժեներ, ստացել է 120.000 ՀՀ դրամ աշխատավար¬ձ, որը սակայն վճարվել է ուշացումներով։ Աշխատավարձի ուշաց¬ման կապակցությամբ դիմել է աշխատանքի տեսչություն։ Հայտնեց« որ Դավիթ Սարգսյանը Արտ¬յոմի եղբայրն էր, իսկ Գայանե Մաթևոսյանն աշխատում էր Դավիթ Սարգսյանի աշխա¬տակազում։ Հայտնեց նաև« որ այցելել է ՀՀ Կառավարության վարչական շենք՝ փորձելով խոսել Արտյոմի կնոջ` Գայանե Մաթևոսյանի հետ« բայց այդպես էլ չի ստացվել։ Նշեց նաև« որ Արտյոմի հովանավորը Դավիթ Սարգսյանն էր« «Մետալլես» ընկերության գումար¬ները նրան էին պատկա¬նում։
Պաշտպան Հ.Բաբայանի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Կիմիկ Հախյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ճանաչում է Արտյոմ Առուս¬տամ¬յանին որպես «Մետալլես» ՍՊ ընկերության ղեկավար։ 2011թ. մայիսին «Մետալլես» ընկերության հետ պայմանագիր է կնքել, ստացել է 300 տոն¬նա ամրան« ապրանքի դիմաց գումարը վճարել է մաս-մաս« որոնց ընդհանուր գու¬մա¬րը կազմել է մո¬տա¬վոր 113.000.000 ՀՀ դրամ։ «Մետալլես» ՍՊ ըն¬կե¬րությունից ստացած ամրաններն եղել են նորմալ որա¬¬կի« համապատասխանել են շուկայական գներին։
Տուժողների և այդ միջնորդությանը միացած պաշտպան Հ.Բաբայանի միջնորդությամբ հրա¬վիրված և որպես վկա հար¬ցաքննված Դավիթ Սարգսյանի ցուցմունքներով.
Վերջինս Դատարանում հայտնեց« որ տուժողներից և նրանց ներկայացուցիչներից ճա¬նա¬չում է միայն Էդիկ Գևորգյանին« գործով ամբաստան¬յալ Արթուր Սարգսյանին առհա¬սա¬րակ չի ճանաչում։ Նշեց« որ առնչություն չի ունեցել «Մետալլես» ՍՊ ընկերությանը, Գայանե Մաթևոս¬յանի և Արտ¬յոմ Առուս¬տամյանի (Արթուր Սարգսյանի) կողմից կառավարվող այդ կազմա¬կեր¬պության անունից կնքված գոր¬ծարքներին« Արտյոմի համար չի երաշխավորել« նույնիսկ հեռա¬խո¬սազրույց չի ունեցել նրա հետ։ Նշեց, որ Արտյոմին չի հանձնել ՀՀ Կառավարության կողմից տրված ԱԳԼՃԿ-ներ շահա¬գոր¬ծելու կամ կառուցելու թույլտվությունը, առավել ևս չի ստորագրել այդ որոշման տակ։ Նշեց« որ գործով տուժող Էդիկ Գևորգյանի հետ հանդիպել է երկու անգամ« առաջին անգամ Էդիկը մոտեցել է իրեն« ներկայացել է որպես Արտյոմի ընկեր։ Այդ զրույցի ընթացքում Էդիկին հայտնել է, որ Արտ¬յոմին չի ճանաչում և կապ չունի նրա գործարքների հետ։ Երկրորդ հանդիպում կայացել է խա¬նութում« որի ընթացքում Էդիկն իրեն տեղեկացրել է, որ Արտյոմը ձերբա¬կալված է։ Հետագայում իմացել է« որ Էդիկի նշած անձը` Արտյոմ Առուստամյանը ձեր¬բակալվել է խարդախության համար և դրանից հետո աշխատանքից ազատել է նրա կնոջը՝ իր ավագ գործավար Գայանե Մաթևոս¬յանին։ Նշեց, որ Էդիկ Գևորգյանին երբևէ չի զանգահարել« նրա հետ ծանոթ չի եղել։ Նշեց նաև« որ չի ճա¬նա¬չում Բորիս Ավալյանին և Սերգեյ Ծատուրյանին։
Մեղադրողի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Գեղամ Օհանյան ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց« որ ճանաչում է Արթուր Սարգսյանին և Էդուարդ Գասպարյանին։ Քանի որ գյուղում ուներ պահեստային տարածք և գործիքներ« Արթուրի առաջար¬կով 2007թվականին ցանկացել են գովազդային վահանակներ պատրաստելու գործունեություն ծա¬վա¬լել« որի համար Արթուրի միջոցով ինչ-որ ՍՊ ընկերության կողմից 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար է փոխանցվել իր հաշվեհամարին« որը բանկից կանխիկացրել և պահել է տանը։ Նշեց նաև, որ պայ¬մա¬նագիր է կնքել 4.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցելու պարտավորության վերաբերյալ։ Մեկ տար¬վա ընթացքում տեսել է, որ գործ չկա, գումարը առձեռն վերադարձրել է Էդուարդ Գասպարյանի ղեկա¬վարած ընկերության դրամարկղ։ (Նշեց, որ ունի գումարը փոխանցելու անդորրագիր)։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաս¬տատ¬ված համարեց նաև հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով.
Որպես ապացույց ճանաչված ( նաև սույն դատական ակտով ճանաչվող) փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնավո¬րա¬պես`
իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրից ստացված տեղեկատվությամբ (քաղված¬քով), համաձայն որի` «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերությունը գրանցվել է 2006թ. հունվարի 31-ին, միակ մաս¬նակից և տնօրեն է հանդիսացել Արթուր Մարատի Սարգսյանը։
2006թ. հունիսի 5-ի պայմանագրով, համաձայն որի` քաղ. Արթուր Սարգսյանը քաղ. Էդուարդ Գաս¬պար¬յանից վերցրել է 3.600.000 ՀՀ դրամ գումար Օպերայի օղակում թվով վեց վահանակ պատ¬րաս¬տելու, տեղադրելու և հետագայում փաստաթղթային ձևակերպման ժամանակ առաջացած բոլոր վճա¬րում¬ները կատարելու համար։ Ա.Սարգսյանը պարտավորվել է նշված աշխատանքներն ավար¬տին հաս¬ցեն մինչև 2008թ. ապրիլի 1-ը։ Հաստատված է վերջիններիս անուններից կատարված ստո¬րագրություն¬ներով։ Նշված պայմանագրով Դատարանը հաստատված է համարում գործով ամբաս¬տան¬յալ Ա.Սարգսյանի կողմից հատկապես այդ պատրվակով վերոնշյալ գումարը ստանալու փաստը։
2006թ. մայիսի 29-ի պայմանագրով, համաձայն որի` քաղ. Արթուր Սարգսյանը քաղ. Էդուարդ Գասպարյանից վերցրել է 9.320.000 ՀՀ դրամ գումար Թբիլիսյան խճուղու վրա գտնվող 3.000 քմ տա¬րածքի սեփա¬կանաշնորհման և հետագայում փաստաթղթերի հաստատման ժամանակ առաջացած բոլոր վճա¬րումները կատարելու համար։ Ա.Սարգսյանը պարտա¬վորվել է նշված աշխատանքներն ավար¬տին հասցնել մինչև 2008թ. ապրիլի 10-ը։ Հաստատված է վերջիններիս անուններից կա¬տար¬ված ստո¬րագրություններով, ավելին` Ա.Սարգսյան ստորագրության վերնամասում առկա է հետևյալ գրա¬¬ռումը` «Ստացել եմ միայն մայր գումարը, որը կազմում է 36.500 ԱՄՆ դոլար»։ Նշված պայ¬մա¬նագրով Դատարանը հաստատված է համարում գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սարգսյանի կողմից հատ¬կա¬պես այդ պատրվակով վերոնշյալ գումարը ստանալու փաստը։
2007թ. նոյեմբերի 6-ին կնքված` գովազդային վահակաների և գովազդային կոնստրուկցիա¬ների առանձին մետաղական հանգույցների պատրաստման և տեղադրման աշխատանքների պայ¬մա¬¬նագրով, որը «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Էդ.Գասպարյանը կնքել է անհատ ձեռ¬նար¬կատեր Գեղամ Օհանյանի հետ։ Վերոնշյալ պայմանագիրը լուծվել է 2008թ. հունիսի 23-ին, քանի որ Օհան¬յանն իր պար¬տա¬վորությունները պատշաճ չի կատարել։ Կողմերն եկել են համաձայ¬նության լուծել պայմանագիրը Օհանյանի կողմից ստացված 4.000.000 ՀՀ դրամ կանխավճարը պատվիրա¬տուին` Գասպարյանին վերա¬դարձնելու պա¬հին։
2008թ. հունվարի 29-ի պայմանագրով` գովազդային վահանակների և գովազդային կոնստ¬րուկցիա¬ների առանձին մետաղական հանգույցների պատրաստման և տեղադրման աշխա¬տանք¬ների վերաբերյալ, որը կնքվել է «ԷԳԱ» և «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերությունների տնօրեններ, համապատասխանաբար` Էդ.Գասպարյանի և Արթուր Սարգսյանի միջև։ Դրանով «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերությունը պարտավորվել է պատվերը ներկա¬յաց¬վելու և/կամ կան¬խավճար ստանա¬լու պահից 50-օրացուցային օրում պատրաստել գովազդային վահա¬նակ¬¬ներ և գո¬վազդային կոնստ¬րուկցիաներ և տեղադրել դրանք, իսկ պատվիրատու «ԷԳԱ» ՍՊ ըն¬կե¬րութ¬յունը` ընդունել աշխա¬տան¬քի արդյունքը և վճարել դրա դիմաց։ Աշխատանքների ընդհանուր գինը սահ¬մանվել է 33.400.000 ՀՀ դրամ, որն իր մեջ ներառել է 32 վահանակների պատ¬րաստում, տեղա¬փո¬խում, տեղադրում և բետոնացում։ Ըստ վերոնշյալ պայմանագրի` պատվիրա¬տուն, որպես կանխավճար, պարտավորվում է վճա¬րել 19.600.000 ՀՀ դրամ։ Ստորագրված է «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Էդ.Գաս¬պար¬յանի և «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Ա.Սարգսյանի կողմից, կնքվել է վերոնշյալ ընկե¬րութ¬¬յունների կլոր կնիք¬ներով։
2008թ. հունվարի 29-ի երաշխավորության մասին պայմանագրով, համաձայն որի` այն կնքվել է «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Էդուարգ Գասպարյանի և «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արթուր Սարգսյանի միջև, որով վերջինս երաշխավորել է, որ պատասխա¬նատ¬վութ¬յուն է կրում նույն օրը գովազդային վա¬հա¬նակ¬ների և գովազդային կոնստրուկցիաների առան¬ձին մեղատական հանգույցների պատ¬րաստ¬ման և տեղադրման աշխատանքների վերաբերյալ պայ¬մա¬նագրով այդ կազմա¬¬կեր¬պության առջև ստանձնած պարտավորութ¬յունների չկատարման հա¬մար` պարտավորվելով մարել պատ¬վի¬րատուի կատարած բոլոր ծախսերը։
«ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության կողմից «Կասկադ բանկ» ՓԲ ընկերության միջոցով 2008թ. մարտին 19.600.000 ՀՀ դրամ գումար «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերության փո¬խանցելու վե¬րաբերյալ կազմ¬¬ված վճարման հանձնարարագրով, որով Դատարանը հաստատված է համարում գովազ¬դա¬յին վահանակների և գովազդային կոնստրուկցիաների առանձին մեղատական հան¬գույցների պատ¬րաստ¬¬ման և տեղադրման աշխատանքների կատարման համար «ԷԳԱ» ՍՊ ընկե¬րության տնօ¬րեն Էդ.Գասպարյանի կողմից այդ գումարը «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերության տնօրեն, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանին տրա¬մադրե¬լու փաստը։
Գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի կողմից Էդուարդ Գասպարյանին նվիրաբերված՝ Էդգար Հովհաննիսյանի երգերի էլեկտրոնային սկավառակի արտաքին մակերեսի լուսա¬պատճենով, որտեղ երգերի հեղինակ Հովհաննիսյանի ազգանունը նշված է որպես Առուս¬¬տամյան։ Նշված փաս¬տաթուղթը տոժող Էդ.Գապարյանի և վկա Էդգար Հովհաննիսյանի ցուցմունքների հետ համադրելու արդյունքներով Դատարանը հաստատված է համարում գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի կող¬մից տուժող Էդ.Գասպարյանին դիտավորյալ մոլորեցնելու փաստը, այդ կապակցությամբ վեր¬ջինիս ցուցմունքների արժանահավատությունը։
2008թ. սեպտեմբերի 29-ին կնքված անշարժ գույքի առուծախի պայմանագրով, համաձայն որի` Արմինե Գասպարյանը նրան սեփակա¬նության իրավունքով պատկանող Երևանի Դ.Մալյան 7-րդ շենքի 1-ին բնակարանը քաղ. Արթուր Պողոսյանին է վաճառել նույն օրը, 17.400.000 ՀՀ դրամով։ Նշված պայմանագրով Դատարանը հաստատված է համարում տուժող Արմեն Միրզախանյանի ընտանիքի անդամների տրամադրության տակ գումարի և Ա.Սարգսյանին այն տրա¬մադրելու նյու¬թա¬կան հնարավորության առկա¬յությունը։
2008թ. հոկտեմբերի 13-ին «HSBC բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից վարկ ստանալու վերաբերյալ կնքված վարկային պայմանագրով, համաձայն որի` այլ բնակարան գնելու նպա¬տա¬կով Արմինե Գասպարյանին բանկը վերոնշյալ օրը տրամադրել է 10.440.000 ՀՀ դրամ վարկ, որը նա պար¬տավոր էր մարել մինչև 2023թ. սեպտեմբերի 19-ը։ Նշված պայմանագրով Դատարանը հաս¬տատ¬ված է համարում տուժող Արմեն Միրզախանյանի ընտանիքի անդամների տրամադրության տակ գումարի և Ա.Սարգսյանին այն տրամադրելու նյութական հնարավորության առկա¬յությունը։
«HSBC բանկ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից 2013թ. հունիսի 5-ին ստացված՝ Արմինե Գաս¬պարյանի խնայողական հաշվեհամարի 2008թ. հոկտեմբերի 14-ից մինչև հոկտեմբերի 29-ն ընկած ժամա¬նակահատվածի շարժն արտացոլող քաղ¬վածքով, համաձայն որի` 2008թ. հոկտեմբերի 14-ին 001-258847-046 դրամային հաշվեհամարից Ա.Գասպարյանը կանխիկացրել է որպես վարկ ստա¬ցած 10.440.000 ՀՀ դրամ գումարից 3.020.000 ՀՀ դրամը, իսկ 2008թ. հոկտեմբերի 29-ին` ևս 4.000.000 ՀՀ դրամ գու¬մար, այսինքն՝ առաջին անգամ կանխիկացվել է առավել մեծ գումարը, ըստ դա¬¬¬տաքննության՝ 10.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամը, իսկ երկրորդ անգամ փոքր գումարը՝ 9.000 ԱՄՆ դոլարին հա¬մարժեք դրամը։ Նշված պայմանագրով Դատարանը հաս¬տատված է հա¬մարում տուժող Ա.Միրզախանյանի կնոջ` Արմինե Գասպարյանի հաշվեհամարին անհրաժեշտ գու¬մարի առկայությունը, այն կանխիկացնելու, վերջիններիս ցուցմունքների հետ համադրության արդ¬յունք¬ներով` Ա.Սարգսյանին տրամադրելու փաստը։
«Մելլաթբանկ» ՓԲ ընկերության միջոց 2008թ. դեկտեմբերի 26-ին թիվ 586045 դրամային մուտ¬¬քի օրդերով (անդորրագրով), համաձայն որի` տնօրեն Արթուր Մարատի Սարգսյանի հիմ¬նադրած և ղեկա¬վարած «Մեգըզինս ֆոր փիփլ» ՍՊ ընկերության անունից Իրանում գտնվող նույն բանկի` «Հաշ¬թո¬մին Նուր Մետալ» ընկերության 61-76254551752 հաշվե¬համարին իբր փոխանցվել է 3.788.400 ՀՀ դրամ գումար։ Նշված օրդերի և տուժող Ա.Միրզախանյանի ( որոշակիորեն նաև տուժող Հ.Գրիգորյանի) դատաքննական ցուցմունքների համադրությամբ Դատարանը հաս¬տատ¬ված է հա¬մա¬րում տուժող Ա.Միրզախան¬յանից ստացած 19.000 ԱՄՆ դոլար գումարները հափշտա¬կելուց հետո անգամ այդ գումարներն ըստ նպատակային նշանակության ծախսելու վերաբերյալ խաբելու, ժա¬մա¬նակ շահելու, հետևաբար նաև` նրանց միջև հա¬մա¬տեղ բիզնես իրականացնելու վե¬րաբերյալ սկզբնա¬¬կան պայմանավորվածութ¬յան առկայութ¬յան, Ա.Սարգսյանին գումարներ տրա¬մադրելու փաս¬¬տերը։
ՀՀ կառավարության էլեկտրոնային կայքից տպագրված և գործին կցված քաղվածքով (պարու¬նակում է նաև իրականում բաժնի պետի պաշտոնը զբաղեցրած Ա.Սարգսյանի լուսանկարը, որն ակնհայտորեն տարբերվում է գործով ամբաստանյալի լուսանկարից), համա¬ձայն որի` Արթուր (Օնիկի) Սարգսյանը 2008-2014թթ. զբաղեցրել է ՀՀ կառավարության աշխա¬տա¬կազմի իրավաբա¬նա¬¬կան վար¬չության պետի պաշտոնը, այսինքն` գործով ամբաստանյալ Արթուր Մարատի Սարգսյա¬¬¬¬¬նը վերոնշյալ պաշտոնը երբևէ չի զբաղեցրել, հանցավոր դիտավորությունն իրակա¬նաց¬նելիս նշված գործոնն օգտագործել է տուժողներին վստահություն ներշնչելու նպատակով։
2008թ. սեպտեմբերի 15-ի ամսաթվով կազմված ստացականով, համաձայն որի` Հակոբ Գրիգորի Հակոբյանը Արթուր Մարատի Սարգսյանին, որպես պարտք, տվել է 47.000 դոլար գումար։ Այն ստորագրված է գումարը ստացող Ա.Սարգսյանի անունից։ Նշված ստացականով Դատարանը հաս¬¬տատված է համարում ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանին վերոնշյալ գումարը տրամադրե¬լու փաս¬տը, այդ կապակցությամբ տուժող Հ.Գրիգորյանի և այլոց ցուցմունքների արժանահավատությունը։
10.000 ԱՄՆ դոլարի վերաբերյալ առանց ամսաթվի ստացա¬կան¬ով, համաձայն որի` Արթուր Սարգսյանը, անձնագիր AF 0646281, տրված 012-ի կողմից, Գրիգորյանի Հակոբից անձնագիր AA 0374562, տրված 004-ի կողմից, ստացել է 10.000 ԱՄՆ դոլար, որը պարտավորվում է վերադարձնել 10 օր հետո։ Ստացականը ստորագրված է Ա.Սարգսյան և Հ.Գրիգորյանի անուններից։ Նշված ստա¬ցականով Դատարանը հաս¬տատված է համարում ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանին վերոնշյալ գու¬մարը տրամադրելու փաստը, այդ կապակցությամբ տուժող Հ.Գրիգորյանի և այլոց ցուցմունքների արժա¬նահավատությունը։
2008թ. նո¬յեմբերի 7-ի ստացական, համաձայն որի` Արթուր Սարգսյանը «Լյովա Գրիգոր¬յանից» ստացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար, որի համար ստորագրել է։ Նշված ստացականով և տուժող Հ.Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքի համադրությամբ Դատարանը հաս¬տատված է համա¬րում նշված օրն իրապես Հակոբ Գրիգորյանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանին վերոնշյալ գու¬մա¬րը տրամադրելու փաստը։
2008թ. դեկտեմբերի 2-ի ամսաթվով կազմված ստացականով, համաձայն որի` Հակոբ Գրի¬գորի Հակոբյանը Արթուր Մարատի Սարգսյանին որպես պարտք է տվել 25.000 դոլար գումար։ Այն ստորագրված է գումարը ստացող Ա.Սարգսյանի անունից։ Նշված ստացականով Դատարանը հաս¬տատ¬ված է համարում այդ օրն ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանին վերոնշյալ գումարը տրամադրելու փաստը։
Դատաձեռագրաբական և փաստաթղթաբանական համալիր փորձաքննության 2014թ. նո¬յեմ¬¬բերի 28-ի թիվ 14-0469Դ եզրակացությամբ, համաձայն որի`
2008թ. սեպտեմբերի 15-ի և 2008թ. դեկտեմբերի 2-ի ամսաթվերով, 2008թ. նո¬յեմբերի 7-ի 3.000 ԱՄՆ դոլարի, ինչպես նաև 10.000 ԱՄՆ դոլարի վերաբերյալ առանց ամսաթվի ստացա¬կան¬ներում առկա ստորագրությունները կատարվել են միևնույն անձի` Արթուր Սարգսյանի կողմից, որով հերք¬վել է ստացականներում իր ստորագրությունները նմանակելու վերաբերյալ գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյա¬նի՝ Դատարանում առաջ քաշած վարկածը։
Նույն եզրակացության համաձայն՝ 2008թ. սեպտեմբերի 15-ի և 2008թ. դեկտեմբերի 2-ի ամ¬սաթվերով թվագրված փաս¬տաթղթերում առկա ձեռագիր գրառումները և ստորագրություններն իրենց ընդհանուր հատ¬կանիշ¬ներով և ներկանյութերի բաղադրություններով համապատասխանում են միմյանց և կատար¬վել են միևնույն ներկանյութ պարունակող գնդիկավոր գրելագործիքով։ 2008թ. սեպ¬տեմբերի 15-ի և 2008թ. դեկտեմբերի 2-ի ամսաթվերով ստացականների թղթերի բա¬ղադրություն մեջ մտնում է բացառապես փշատերև ծառերի ցելյուլոզա, այդ թղթերն ունեն նույն բաղադրությունը։
Վերոնշյալ եզրակացությամբ Դատարանը հաստատված է համարում մինչ այդ թվարկված ստա¬ցա¬կան¬ների իսկությունը, այսինքն` գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի կողմից ստո¬րագրվե¬լու փաստը, այն վիճարկող վերջինիս պատճառաբանությունների անհիմն լինելը (բացա¬ռապես եր¬կու ստացա¬կանների մասով), ինչպես նաև` 2008թ. սեպտեմբերի 15-ի և 2008թ. դեկտեմբերի 2-ի ստա¬ցա¬կանները միևնույն օրը կազմելու փաստը, այդ կապակցությամբ տուժող Հ.Գրիգորյանի դա¬տաքննական պար¬զաբանումների հավաստիությունը։
Իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրից ստացված տեղեկատվությամբ (քաղ¬ված¬քով), համաձայն որի` «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունը գրանցվել է 2009թ. հոկտեմբերի 6-ին, միակ մաս¬նակից և տնօրեն է հանդիսացել Գայանե Մաթևոսյանը, իսկ 2011թ. սեպտեմբերի 15-ից տնօրեն է նշանակվել Բորիս Ավալյանը։
Հարկային հաշիվներով, համաձայն որոնց` 2011թ. մայիսի 30-ին և 31-ին, 2011թ. հուլիսի 12-ին, 26-ին և 27-ին, 2011թ. հոկտեմբերի 25-ին, 2011թ. նոյեմբերի 8-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 30-ից մինչև նույն թվականի նոյեմբերի 8-ն ընկած ժամանակահատվածում որպես «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րությունը «Ֆիրմա Շուշի» ՍՊ տնօրեն Կիմիկ Հախյա¬նին է մատակարարել մոտ 289 տոննա ամրաներ, ընդ որում` մինչև 2011թ. հուլիսի 27-ի գործարքը «Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրեն է հանդես եկել Գայանե Մաթևոսյանը, իսկ 2011թ. հոկտեմբերի 25-ի և 2011թ. նոյեմբերի 8-ի գոր¬ծարքների ժամանակ` տնօրեն Բորիս Ավալյանը (առկա են նրանց անուններից կատարված ստո¬րագրություններ)։ Այդ ապրանքների դիմաց, համաձայն 2011թ. մայիսի 17-ի և 31-ի, հունիսի 20-ի, հուլիսի 13-ի և 28-ի, օգոստոսի 5-ի և 22-ի, սեպտեմբերի 16-ի և 30-ի, հոկտեմբերի 13-ի, դեկտեմբերի 6-ի, 23-ի և 26-ի, 2012թ. հունվարի 11-ի և 27-ի, 2012թ. փետրվարի 17-ի վճարման հանձ¬նարա¬րագրերի, «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րության հաշվեհամարին բանկային փոխանցումներով վճար¬վել է ընդ¬հանուր 107.641.865 ՀՀ դրամ գումար։
«Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Բորիս Ավալյանի կողմից «Ակբա-կրեդիտ ագրիկոլ բանկ» ՓԲ ընկերությունում ՀՀ դրամով, եվրոյով, ՌԴ ռուբլով և ԱՄՆ դոլարով հաշվեհամարներ բա¬ցելու վերաբերյալ տեղեկանքով, համաձայն որի` այդ հաշվեհամարները բացվել են 2011թ. սեպ¬տեմ¬բերի 29-ին։ Նշված փաստաթղթով Դատարանը հաստատված է համարում տուժող Բ.Ավալյանի և դա¬¬¬¬¬¬¬¬տաքննությամբ հարցաքննված այլ անձանց ցուցմունքները` գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյա¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬նի կողմից իբր արտերկրից խոշոր գումար ստանալու վերաբերյալ, ինչն ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը հանցավոր դիտավորությունն իրականացնելիս օգտագործել է որպես որոշակի ան¬ձանց վստահություն ներշնչելու, այն ամրապնդելու միջոց։
2011թ. հոկ¬տեմբերի 12-ի թիվ 10/11 պայ¬մանագրով և դրան կից թիվ 1 հավելվածով` «Վալեն¬սիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության տնօրեն Աշխեն Մաթևոսյանի կողմից «Մե¬տալլես» ՍՊ ըն¬կերությանը ամ¬րաններ և ամրալար վաճա¬ռելու վերաբերյալ, համաձայն որի` գնորդին «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան տնօրեն Բորիս Ավալյանին է վաճառվելու ըստ խմբա¬քանակի ուկրաինական ար¬տադրութ¬յան ամրան և ամրալար, որի համար վճարումը կատարվել է յուրաքանչյուր խմբաքա¬նա¬կը ստա¬նա¬լուց հետո 15 օրվա ընթացքում, 2 փու¬լով, յուրաքանչյուր յոթ օրը մեկ անգամ` գումարը բաժա¬նելով երկու հավասար մասե¬րի։ Նշված փաստաթղթով Դատարանը հաստատված է համարում «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկերությունը փաստացի ղեկավարելու, Արտյոմ Առուստամյանի կեղծ տվյալներով այդ ընկե¬¬րութ¬յան աշխատակիցներին ներկայանալու, ինչպես նաև պայմանագրի կողմերի հետ այդ կեղծանվամբ բա¬նակցելու և պայմանավորվածություններ ձեռք բերելու պայմաններում տնօրեն Բ.Ավալյանի ան¬վամբ պայմանագիր կնքելու, վերջինիս և այլոց խաբելու և նրանց վստահությունը չարաշահելու եղա¬նա¬կով տարաժամկետ վճարման պայմանով ամրան ու ամրալար ձեռք բերելու և այդ կերպ հափշտա¬կության, ինչպես նաև հնա¬րավոր նյութական պատասխանատվությունից իրեն զերծ պա¬հելու դիտավորության առկայութ¬յունը (դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրության արդ¬յունք¬ներով)։
Հարկային հաշիվներով, համաձայն որոնց՝ 2011թ. հոկտեմբերի 14-ից մինչև 2011թ. հոկ¬տեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, մասնավորապես` հոկտեմբերի 14-ին ( չորս առան¬ձին հաշիվներով), 20-ին և 27-ին «Վալեն¬սիա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունը «Մետալլես» ՍՊ ընկե¬րությանն (տնօրեն Բորիս Ավալյան) է իրացրել 71.301.286 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ամրաններ և ամ¬րալար (առանց ԱԱՀ-ի)։
Հարկային հաշիվներով, համաձայն որոնց՝ 2011թ. հոկտեմբերի 10-ին (երեք առան¬ձին հաշիվներով) «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունը (տնօրեն Բորիս Ավալյան) «Վալեն¬սիա» ՀՁ ՍՊ ընկե¬րությունից ձեռք բերած 42.144.144 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ամրանները և ամրա¬լարը (առանց ԱԱՀ-ի) հանձնել է «Եվրոպա» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արթուր Մանուչարյանին։
Հարկային հաշիվներով, համաձայն որոնց` «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունը (տնօրեն Բորիս Ավալյան) «Վալեն¬սիա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունից ձեռք բերած 30.305.537 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժո¬ղությամբ (առանց ԱԱՀ-ի) ամրանների և ամրալարի մյուս մասը՝ 2011թ. հոկտեմբերի 25-ին և 2011թ. նոյեմբերի 8-ին վաճառել է «Ֆիրմա Շուշի» ՍՊ ընկերության տնօրեն Կիմիկ Հախյանին։
Վերոնշյալ հարկային հաշիվների շարժի համադրումից հետևում է, որ գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը, ով ներկայացել է Արտյոմ Առուստամյան կեղծ տվյալներով, իրավա¬բա¬նորեն որևէ առնչություն չի ունեցել «Մետալլես» ՍՊ ընկերության հետ, իրականում գործել է ուրիշի գույքին խար¬¬դա¬խությամբ տիրանալու նախնական հանցավոր դիտավորությամբ, քանզի վերոնշյալ հանգա¬մանք¬նե¬րում ուրիշի գույքի՝ ամրանների ու ամրալարի նկատմամբ տիրապետման և տնօրինման իրավունք ձեռք բերելիս իրապես շինարարական գործունեություն ծավալելու կամ այն շարունակելու նպատակ, առավել ևս արտ¬երկրից և Դ.Սարգսյանից սպասվող նյութական միջոցներ ստանալու իրա¬կան ակնկալիք չի ունե¬ցել (թեև գործարքը կնքելիս այդ առիթն էր շահարկել Բ.Ավալյանի, Ս.Ծատուրյանի և «Վալեն¬սիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության աշխատակիցների մոտ), այլ այդ և այլ պատրվակներով, խա¬բեութ¬յամբ և տուժող «Վալեն¬սիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության աշխա¬տակիցների վստա¬հությունը չարա¬շա¬հելու եղա¬նակով ստա¬ց¬ած ամրանների հաշվին մարել է այլ կազ¬մակեր¬պությունների՝ «Եվրոպա» ՍՊ ընկերութ¬յան նկատմամբ չկատարած իր պարտա¬վորութ¬յուն¬ները, ինչպես նաև կանխիկացրել և ստա¬¬ցել «Ֆիր¬մա Շուշի» ՍՊ ընկերությանն իրացրած ամրանների գումար¬ները՝ խար¬դախությամբ հափշտա¬կելով «Վալեն¬սիա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունից ձեռք բերած գույքի որոշակի մասը։
«Մետալլես» ՍՊ ընկերության մասնակիցների արտահերթ ընդհանուր ժողովի 2011թ. հոկ¬տեմ¬բերի 20-ի թիվ 1 արձա¬¬նագրությամբ, համաձայն որի` դրան մասնակցող, ժողովի նախագահ Գա¬յանե Մաթևոսյանը և ժողովին հրավիրված, նույն ընկե¬րութ¬յան տնօրեն Բո¬րիս Ավալյանը հաս¬տա¬¬¬տել են Էդիկ Գևորգյա¬նից 6 ամիս ժամկետով 1 % տոկո¬սադրույ¬քով փոխառությամբ 22.500.000 ՀՀ դրամ գումար ստանալու, այդ գումարն ընկե¬րության կարիքները հո¬գալու համար ներդնելու նպա¬տակի առկայությունը։
Դրամարկղային մուտքի օրդերի 2011թ. հոկտեմբերի 24-ի անդորրագրով, համաձայն որի` Էդիկ Գևորգյանը «փոխառությամբ որպես ներդրում» «Մետալլես» ՍՊ ընկերության դրամարկղ է մուտ¬¬քագրել 22.500.000 ՀՀ դրամ։ Անդորրագիրը կնքված է ընկերության կլոր կնիքով, ստորագրված է գլխավոր հաշվապահի անունից։
Վերոնշյալ արձանագրությամբ և անդորրագրով Դատարանը հաստատված է համարում ամ¬բաստանյալ Ա.Սարգսյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով մոլորության մեջ հայտն¬ված Էդիկ Գևորգյանի կողմից 2011թ. հոկտեմբերին «Մետալլես» ՍՊ ընկերությանը 22.500.000 ՀՀ դրամ տրա¬մադրելու փաստը։
«Մետալլես» ՍՊ ընկերությանը տրամադրված շինարարության իրա¬կանացման` բնակելի, հասարակական և արտադրական գործունեությամբ զբաղվելու թիվ 15210-01 լիցենզիայով, որը տվ¬յալ կազմակերպությանն է տրամադրվել 2011թ. հոկտեմբերի 24-ին։ Տվյալ փաստաթղթով Դա¬տա¬րանը հաստատված է համարում տուժող Բ.Ավալյանի և վկա Ս.Ծատուրյանի դատաքննական ցուց¬մունքները, այն մասին, որ գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը վստահեցրել է, թե իբր ունի ՀՀ-ում դես¬պանատներ կառուցելու և շինարարական մեծածավալ այլ աշխատանքներ կատարելու ծրագ¬րեր, պետական պաշ¬տոն¬¬յանների հետ համապատասխան պայմանավորվածություններ, թեև իրա¬կանում որևէ շինարարական աշխատանքներ չի իրականացրել, նման լիցենզիա ստանալով` հե¬տապնդել է տուժող Բորիս Ավալյանին և այլոց մոլորեցնելու, նրանց վստահությունն ամրապնդելու նպատակ։
«Մետալլես» ՍՊ ընկերության հիմնադիր-սեփականատեր Գայանե Մաթևոսյանի` 2012թ. մար¬տի 22-ին կազմած «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության հանդեպ ունեցած պարտքերի մար¬ման գրաֆիկ-ժամանակացույցով, որը ստորագրված է վերջինիս կողմից, կնքված «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկե¬րության կնիքով։ Համաձայն դրա` «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկե¬րութ¬¬յունից ձեռք է բերվել 84.363.925 ՀՀ դրամի ամրան և ամրալար, որի դիմաց վճա¬րում¬ները կատարվել են 2011թ. հոկ¬տեմ¬բերի 24-ից մինչև 2012թ. հունվարի 30-ը։ Տվյալ պահին պարտքի մնացորդը կազմել է 49.999.925 ՀՀ դրամ։ «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունը պար¬տա¬վորվել է 2012թ. մարտի 31-ից մինչև 2012թ. ապրիլի 30-ն ընկած ժամա¬նակատվածում մարել այդ պարտքն ի հաշվի 60.000.000 ՀՀ դրամի չափով տարբեր կազ¬մակերպութ¬յուններից և 7.500.000 ՀՀ դրամի չափով անհատ քաղաքա¬ցիներից ստացված պատ¬վերների, ինչպես նաև 10.000.000 ՀՀ դրամի չափով վարկային գիծ բացելու։
ՀՀ կենտրոնական բանկի նախագահ Ա.Ջավադյանին «Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրեն Բորիս Ավալյանի հասցեագրած 2012թ. ապրիլի 6-ի նամակով, համաձայն որի` Բ.Ավալյանը խնդրել է ընկերության մասնակից Գայանե Մաթևոսյանի կողմից 2012թ. մարտի 29-ին «FARGO» բանկից փոխանցված «Ակբա-կրեդիտ ագրիկոլ բանկ» ՓԲ ընկերության «Արմենիա» մասնաճյուղում առկա հաշվեհամարին մուտքագրվող գումարների հաշվին կատարել կրեդիտորական պարտքի` 71.105.000 ՀՀ դրամի մարում, ինչպես նաև նույն մասնաճյուղում ընկերության մասնակից Գայանե Մաթևոս¬յանի անձնական հաշվին 30.000.000 ՀՀ դրամի համալրում։ Նշված փաստաթղթով Դա¬տա¬րանը հաս¬¬¬տատ¬ված է համարում ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի կողմից արտերկրից իբր խոշոր գումար ստանալու վերաբերյալ Բորիս Ավալյանին և այլոց հայտնելու, այդ պատրվակով խաբեութ¬յամբ և վստա¬հությունը չարաշահելու եղանակով տուժողների գույքը հափշտակելու և գույքային վնաս պատ¬¬ճառելու փաստերը, դրանց հանգամանքների վերաբերյալ տուժողներ Բ.Ավալյանի, Էդ.Գևորգ¬յանի և «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Խաչիկ Դանիելյանի, վկա Ս.Ծատուր¬յանի ցուցմունք¬ների արժանահավատությունը։
2012թ. մայիսի 8-ի պայմանագրով, համաձայն որի` «Մետալլես» ՍՊ ընկերության հիմնադիր, Գայանե Մաթևոսյանը (Երաշխավորը), նույն ընկերության տնօրեն, Բորիս Ավալյանը (Պարտա¬պանը), ինչպես նաև «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության տնօրենը Աշխեն Մաթևոսյանը (Պար¬տատեր) կնքել են երաշխավորության պայմանագիր, որով Երաշխավորը պարտավորվել է իր բանկային հաշիվ¬ներում առկա դրամական միջոցներով, ինչպես նաև սեփականության իրավունքով իրեն պատ¬¬¬կանող գույքով պատասխանատվոթյուն կրել Պարտատիրոջ առջև` վերջինիս և Պարտապանի միջև 2011թ. հոկտեմբերի 12-ին կնքված թիվ 10/11 պայմանագրով Պարտապանի կողմից Պար¬տատիրոջ հանդեպ ստանձնած պարտավորությունները մինչև 2012թ. մայիսի 30-ը չկատարելու կամ ոչ պատշաճ կատարելու համար։ Ըստ վերոնշյալ պայմանագրի` Երաշխավորը Պարտատիրոջ առջև պատասխանատվություն է կրում 5.000.000 ՀՀ դրամի, դրա առնչությամբ հաշվեգրված տոկոս¬ների և տուգանքների չափով, այսինքն` նույն ծավալով, որով Պարտապանը ստանձնել է Պար¬տատիրոջ հան¬դեպ։ Ստորագրված է Երաշխավոր Գայանե Մաթուոսյանի և Պարտապան Բորիս Ավալյանի անուն¬ներից։
2012թ. հունիսի 1-ի պայ¬մանագրով, որով Կոտայքի մարզի Պտղնի 2-րդ այգետարածք, 3-րդ թաղի թիվ 10 հողամասը սեփականատեր Բո¬րիս Ավալյանը վաճառել է Անդրանիկ Զարգարյանին («Վիլլաշին» ՍՊ ընկերության տնօրեն) , որը կնքվել է ՀՀ ԿԱ անշարժ գույ¬քի կադաստրի պետական կոմիտի Էրեբունու սպա¬սարկման գրա¬սեն¬յակում։ Նշված պայ¬մանագրով Դա¬տարանը հաստատ¬ված է համարում իրավաբանորեն «Մետալլես» ՍՊ ընկերության հետ առնչութ¬¬յուն չունեցող և Արտ¬յոմ Առուստամյանի տվյալներով հանդես եկած գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սարգսյանի հանցավոր գոր¬ծողությունների հետևանքով մոլորության մեջ հայտնված Բ.Ավալյանի անշարժ գույքը «Մետալլես» ՍՊ ընկերության պարտավորության դիմաց գրա¬¬վադնելու, սակայն իրավաբանորեն, ի վերջո նաև փաստացի օտարվելու (տուժող Բ.Ավալյանի տիրապետությունից դուրս գալու) փաստը։
Իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրից ստացված տեղեկատվությամբ (քաղված¬քով), համաձայն որի` «Դուետիդեալ» ՍՊ ընկերությունը գրանցվել է 2012թ. հուլիսի 9-ին, մաս¬նա¬կիցներ են հանդիսացել Գայանե Մաթևոսյանը 50% և Էդիկ Գևորգյանի կին Կարինե Բաբայանը 50%։ Գայանե Մաթևոս¬յանը հանդիսացել է նաև տվյալ ընկերության տնօրենը։
Ավտոգազալիցքա¬վորման ճնշակայանների կառուցման և շահագործման համար իբրև թե «Դուետիդեալ» ՍՊ ընկերությանը հատկացվելիք հողատարածքի` Երևանի Էրե¬բունի և Արցախի փո¬ղոցներին հա¬րակից հողամասի և հողա¬հատկացման սխեմաներով,
Արտյոմ Առուստամյանի կողմից Գայանե Մաթևոսյանի միջոցով Էդիկ Գևորգյանին հանձն¬ված, առանց ամսաթվի և համարի ՀՀ Կառավարության որոշման նախագծի պատճենով՝ ԱԳԼՃԿ կառուցելու և այն շահա¬գործելու թույլտվություն «Դուետիդեալ» ՍՊ ընկերությանը տրա¬մադրելու մասին, որի վերջ¬նամասում առկա է ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի անունից կատարված էլեկտրո¬նային ստորագրություն։ Ըստ այդ որոշման նախագծի` վերոնշյալ ընկերությանը տրամադրվել է թույլտվություն ավտոգազալիցքա¬վորման ճնշակայանների կառուցման և շահա¬գործ¬ման համար, Երևա¬նի քաղաքապետին հանձնարարվել է եռամսյա ժամկետում կազմել Էրեբունի համայնքի Ար¬ցա¬խի և Էրեբունու փողոցների հատ¬մանը հարակից տարածքի (նախկին բենզալցակայանի տա¬րածք) գլխավոր հատակագիծ։
Վերոնշյալ փաստաթղթերով` քաղվածքով, հողամասի, հողա¬հատկացման սխեմաներով և ՀՀ կառավարության որոշման նախագծի պատճենով, Դատարանը հաստատված է համարում իբր ավտոգազալիցքա¬վորման ճնշակայանների կառուցման և շահագործման համար գործով ամբաս¬տան¬յալ Ա.Սարգսյա¬նի նախաձեռնությամբ «Դուետիդեալ» ՍՊ ընկերության հիմնադրման, Էդիկ Գևորգ¬յա¬նի կնոջը հա¬վա¬սար փայաբաժնով բաժնետեր դարձնելու, այդ պատրվակով խա¬բեությամբ և Էդ.Գևորգյանի վստա¬հությունը չարաշահելու եղանակով գումարներ ստա¬նալու և հափշտակելու նպատակով Էդ.Գևորգ¬յա¬նին տարբեր փաստաթղթեր և իրավական ակտերի նա¬խագծեր ներկա¬յացնելու փաստը, այդ կա¬պակցությամբ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքների արժանահա¬վատությունը։
«Մետալլես» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Գայանե Մաթևոսյանին նույն ընկերութ¬յան տնօ¬րեն Բորիս Ավալյանի ուղղած 2012թ. սեպտեմբերի 15-ի զեկուցագրով, որի համաձայն` ընկե¬րության ամենօրյա գործունեությունն իրականացրել է Գ.Մաթևոսյանի ամուսին Արտյոմ Առուս¬տամ¬յանը, վեր¬¬ջինիս անմիջական մասնակցությամբ է կազմվել ընկերության աշխատանք¬ների կա¬տար¬ման և նյու¬թերի մատակարարման պայմա¬նագրերը։ Վերոնշյալ զեկուցագրով Բ.Ավալյանը խնդրել է լու¬ծա¬րել իր հետ կնքած աշխատանքային պայ¬մանագիրը և մարել «Վալենիսա» ՀՁ ՍՊ ընկերութ¬յան նկատ¬¬մամբ ունեցած 42.000.000 ՀՀ դրամի և իր հանդեպ ունեցած գումարային պարտա¬վորութ¬յուն¬ները, իր և ընկերության մյուս աշխատակիցների դեռևս 2012թ. հունվարից չվճարված աշխատա¬վար¬ձերը։
ՀՀ Նախագահի վերահսկողության ծառայության պետին «Մետալլես» ՍՊ ընկերության աշխատակիցների, այդ թվում՝ սույն գործի շրջանակներում որպես վկա հարցաքննված Ավետիք Ավագ¬¬¬յանի, Արմեն Հա¬րութ¬յունյանի, Դավիթ Երոյանի և Հարություն Գալստյանի հա¬մատեղ դիմու¬մով, որով վերջիններս հայտնել են, որ թեև «Մատալլես» ՍՊ ընկերության 100 % բաժնե¬տեր է հան¬դի¬սանում Գա¬յանե Մաթևոսյանը, սակայն աշխատանքների կազմակերպումը փաստացի իրա¬կա¬նաց¬նում է վեր¬ջինիս ամուսին «Արտյոմ Առուս¬տամյանը»։ Նշված դիմումի համաձայն՝ Արտյոմ Առուս¬¬տամյանը նրանց համոզել է, որ շուտով գումարներ ունի ստանալու արտերկրից, որի հաշ¬վին վճարելու է իրենց աշխատավարձերը, ավելին, գումարներ ունի ստանալու նաև Գայանեի ղեկավար, ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանից։
Վերոշյալ զեկուցագրով և դիմումով Դատարանը հաստատված է համարում դեռևս այդ ժամանակ (իրավապահներին չդիմելու պայմաններում) «Մետալլես» ՍՊ ընկերության գործու¬նեութ¬յունը գործով ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի կողմից փաս¬տացի ղեկավարվելու ւ վերահսկվելու, ընկերության աշխա¬տակիցներին Արտյոմ Առուս¬տամյան կեղծ տվյալներով ներկայանալու, ինչպես նաև «Վա¬լենիսա» ՀՁ ՍՊ ընկերութ¬յան նկատ¬մամբ 42.000.000 ՀՀ դրամ պարտավորություն ունենալու փաս¬տերը։ Դիմումով հաստատվել է նաև տուժող Բորիս Ավալյանի և Էդիկ Գևորգյանի, հարցաքննված այլ անձանց ցուցմունքների արժանահավատությունն առ այն, որ Արտյոմ Առուս¬տամյանը նրանց հետ զրույցների ընթացքում մշտապես շեշտել է, թե իբր շու¬տով գումարներ է ստանալու արտերկրից, Գայանե Մաթևոսյանի ղեկավար, ՀՀ կառա¬վա¬րության աշխա¬տակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանից։
Արտյոմ Առուստամյանի ձեռագիր գրառումները բովանդակող թերթիկով, ըստ էության ստա¬ցա¬կանով, հա¬մաձայն որի` վերջինս ընդունել է Էդիկ Գևորգյանից 2012թ. սեպտեմբերի 20-ին 2.000 ԱՄՆ դո¬լար գու¬մար ստա¬նալու փաստը և այն 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին վերադարձնելու անհրա¬ժեշ¬տութ¬յունը։ Տվյալ փաստաթղթով Դատարանը հաստատված է համարում այդ օրն Ա.Սարգսյա¬նին նաև 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար տրամադրելու փաստը։
Արտյոմ Առուստամյանի և Գայանե Մաթևոսյանի անուններից ստո¬րագրված, հայերեն ձեռա¬գիր տեքստ բովանդակող թերթիկով, ըստ էության ստացակա¬նով, համաձայն որի` Արտյոմ Առուստամյանն ընդունել է, որ իր քավորը` Էդիկ Գևորգյա¬նը, որպես աջակցություն, ֆինան¬սական առումով իրեն է տվել 35.000 ԱՄՆ դոլար գումար, ավելին, «շատ շնորհակալ և պարտական է քավորին ամեն հարցում»։ Առուստամյանը պարտավորվել է, որ առաջին իսկ պահանջի դեպքում պարտաճանաչ կերպով վերադարձնել այն։ Թվագրված է 2012թ. հոկտեմբերի 20-ով, ստորագրված է Ա.Առուս¬տամ¬¬յանի անունից։ Պարտավագրի տակ առկա է նաև հետևյալ գրառումը. «Ընդունում եմ պարտքը Գ.Մաթևոսյան, ստորագրություն, հիմնադիր «Մետալլես» ՍՊԸ 35000 դոլար»։
Տվյալ թերթիկներով Դատարանը հաստատված է համարում 2012թ. հոկտեմբերի 20-ի դրությամբ գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյա¬նին տուժող Էդիկ Գևորգյանի կողմից նաև համապա¬տաս¬խանաբար 2.000 ԱՄՆ և 35.000 ԱՄՆ դոլար գումարներ տրամադրված լինելու փաստերը։
«Դուետիդեալ» ընկերության կնիքով հաստատված, նույն ընկերության 50 % բաժնետեր և տնօրեն հանդիսացող Գայանե Մաթևոսյանի պարտավորագրով, համաձայն որի` վերջինս ըն¬դունել է, որ Էդիկ Գևորգյանին պարտք է ընդհանուր 108.500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, գազալից¬քավորման կայանի ձևակերպման և ագրե¬գատաների ներկրման համար, որը ձևա¬կերպվել է Էդ. Գևորգյա¬նի կնոջ` Կ.Բաբայանի «Դուետ¬իդեալ» ՍՊ ընկերության 50% բաժնեմասի դիմաց։ Պար¬տա¬¬վոր¬վել է նշված գու¬մարը վերադարձնել 2013թ. հունվարի 25-ից մինչև 2013թ. փետրվարի 5-ը, ստո¬րագրված է Գ.Մաթևոս¬յանի անունից, կնքված է «Դուետիդեալ» ՍՊ ընկերության կլոր կնի¬քով։
«Մետալլես» ՍՊ ընկերության միակ մասնակից Գայանե Մաթևոսյանի 2012թ. դեկտեմբերի 26-ի թիվ 30 հրամանով, որով լուծվել է նույն ընկերության տնօրեն Բորիս Ավալյանի հետ դեռևս 2011թ. սեպտեմբերի 15-ին կնքված աշխատանքային թիվ 23 պայմանագիրը։
Գայանե Մաթևոսյանի պարտավորագրով, համաձայն որի` վերջինս պար¬տա¬վորվել է մինչև 2013 թվականի հունվար-փետրվար ամիսը Բորիս Ավալյանին վերադարձնել դեռևս 2012թ. մայիսի 8-ին 5.000.000 ՀՀ դրամի դիմաց որպես երաշխիք «Վալենսիա» ՍՊ ընկերության հանձնված և 2012թ. հունիսի 1-ի առուծախի պայմանագրով Անդրանիկ Զարգարյանին («Վիլլաշին» ՍՊ ընկերության տնօրեն) վաճառված Բ.Ավալյանի հողամասի արժեքը։ Այն ստորագրված է Գ.Մաթևոս¬յանի կող¬մից և կնքված «Մե¬տալ¬լես» ՍՊ ընկերության կնիքով։ Ըստ վերոնշյալ պարտավորագրի` նշված պար¬տավորությունը Գ.Մաթևոս¬յանը պետք է կատարեր, եթե «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությունը «Մետալ¬լես» ՍՊ ընկե¬րութ¬յունից պարտքը ստա¬նա¬լուց հետո չվերադարձներ Բորիս Ավալյանին պատկանող, սակայն «Վա¬լենսիա» ՍՊ ընկե¬րության անվամբ ձևակերպված հողա¬տարածքը։
Գործով ամբաստանյալ Արթուրի Մարատի Սարգսյանի վարձակալած` Երևանի Դավիթա¬շեն 3-րդ թաղամասի 14-րդ շենքի 36-րդ բնակարանի խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված «Մե¬տալլես» ՍՊ ընկերության այցեքարտերով, որոնցում, որպես այդ ընկերության հիմնադիր, նշված է «Արտյոմ Առուս¬¬¬¬տամ¬յանի», վերջինիս քաղաքային և բջջային հեռախո¬սամարների, էլեկտրոնային փոստի տվյալ¬¬նե¬րը, այսինքն` գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի կողմից կեղծ անուն և ազգանուն օգ¬տագոր¬ծելու փաստը, այդ կապակցությամբ ցուցմունքներ տված անձանց հաղորդած փաստական տվյալ¬ների արժա¬նահավատությունը։
ՀՀ պետական պահպանության ծառայության պետ Հ.Հարությունյանի 2013թ. հունիսի 18-ի 19/700 նամակով, համաձայն որի` 2012թ. հունվարից մինչև 2013թ. փետրվարն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում Արտյոմ Աշոտի Առուստամյանը 2012թ. ապրիլի 10-ին ժամը 15.20-ին (մինչև ժամը 15.40-ը) և 2012թ. սեպտեմբերի 4-ին` ժամը 12.30-ին (մինչև ժամը 12.45-ը), ՀՀ կառավարության աշ¬խա¬տակազմի նախկին ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի կողմից իջեցված հայտի համաձայն, մուտք է գործել վարչական շենք։
ՀՀ պետական պահպանության ծառայության պետ Հ.Հարությունյանի 2013թ. հունիսի 27-ի 19/734 հերթական նամակով, որով հստակեցվել է, որ Արտյոմ Աշոտի Առուստամյանը ՀՀ կառավարության վարչական շենք է մուտք գործել աշխատակազմի նախկին ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի ավագ գործավարուհի Գայանե Մաթևոսյանի կողմից իջեցված հայտի համաձայն։ Նույն նամակով վերա¬հաստատվել է, որ Արթուր Մարատի Սարգսյանի մուտքի և ելքի վերաբերյալ նույն գրանցա¬մատ¬յան¬ներում այլ գրառումներ չկան։ Նշված նամակներով Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը նույնիսկ ՀՀ կառավարության վարչական շենք մուտք է գոր¬ծել անցակետում կեղծ տվյալներ ներկայացնելով և որպես Արտյոմ Առուստամյան ներկա¬յանալով, իսկ ազատ մուտքն ու ելքն օգտագործել իբր ՀՀ Կառավարության աշխատակազմում աշխատելու, աշ¬խա¬տակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի վստահելի անձն հանդիսանալու տպավորություն ստեղ¬ծելու, այդ կերպ տուժող¬ների վստահությանն առավել արժանանալու և ամրապնդելու շար¬ժառիթով։
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Մարատի Սարգսյանի «PT-1» սերիայի 0018741 համարի աշխա¬տանքային գրքույկով, որի գրառումները վերաբերում են 2001թ. մայիսի 21-ից մինչև 2006թ. մարտի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում ծագած և դադարած աշխատանքային իրավահարաբե¬րություն¬ներին։ Ըստ գրքույկի գրառումների` Արթուր Մարատի Սարգսյանը Երևանի քաղաքապե¬տարանի «Նոր բարեկարգում» ՊՓԲ ընկերության գործադիր տնօրեն Ա.Աբգարյանի 2001թ. մայիսի 21-ի թիվ Կ-10 հրամանով ընդունվել է աշխատանքի տվյալ կազմակերպությունում` որպես նախագծող, ազատ¬¬վել այդ աշխատանքից աշխատանքային ժամկետը լրանալու կապակցությամբ գործադիր տնօրեն Ա.Աբգարյանի 2002թ. մայիսի 21-ի թիվ Կ-18 հրամանով (վերոնշյալ գրառումները բովան¬դակող գրքույկի էջերը հաստատված են նշված կազմակերպության կլոր կնիքով, գործադիր տնօրե¬նի անունից կատարված ստորագրությամբ)։
Արթուր Մարատի Սարգսյանը Երևանի քաղաքապետարանի «Նոր բարեկարգում» ՊՓԲ ընկերության գործադիր տնօրեն Ա.Նադոյանի 2003թ. նոյեմբերի 1-ի թիվ Կ-35 հրամանով ընդունվել է աշխատանքի տվյալ կազմակերպությունում` որպես երկրորդ կարգի մասնագետ, ազատվել այդ աշխատանքից իր դիմումի համաձայն` այլ աշխատանքի անցնելու կապակցությամբ գործադիր տնօրեն Ա.Նադոյանի 2003թ. նոյեմբերի 26-ի-ի թիվ Կ-37 հրամանով (վերոնշյալ գրառումները բովան¬դակող գրքույկի էջերը հաստատված են նշված կազմակերպության կլոր կնիքով, գործադիր տնօրե¬նի անունից կատարված ստորագրությամբ)։
2003թ. նոյեմբերի 26-ին Արթուր Սարգսյանը թիվ Կ-282 հրամանով նշանակվել է Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի քաղաքաշինության և հողի վերահսկողության վարչության առաջին կարգի մասնագետի պաշտոնում` եռամսյա փորձաշրջանով։ 2004թ. փետրվարի 26-ին թիվ Կ-38 հրամանով նրան շնորհվել է ՀՀ քաղաքացիական ծառայության առաջին դասի կրտսեր ծառայողի դասային աստիճան։ 2006թ. մարտի 1-ի թիվ Կ-16 հրամանով Արթուր Սարգսյանը վե¬րոնշյալ պաշտոնից ազատվել է «Քաղաքացիական ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի 33-րդ հոդ¬վածի 1-ին կետի «ա» ենթակետով (իր դիմումի համաձայն)։ Վերոնշյալ գրառումները բովան¬դակող գրքույկի էջերը հաստատված են Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի քարտուղա¬րութ¬յան կլոր կնիքով, քարտուղարության գլխավոր մասնագետ Կ.Զաքարյանի անու¬նից կատար¬ված ստորագրությամբ)։
Նշված աշխատանքային գրքույկով Դատարանը հաստատված է համարում գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սարգսյանի կողմից 2001-2006թթ. ընթացքում (վերոնշյալ ժա¬մանակային դադարով) բացառապես Երևանի քաղաքապետարանում աշխատելու, իսկ դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրության արդյունքներով` ՀՀ կա¬ռա¬վարությունում երբևէ չաշխա¬տելու և պաշտոն չզբաղեցնելու փաստերը, ինչպես նաև գործով տուժող Էդուարդ Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքի արժանահավատությունը` այն մասին, որ Արթուր Սարգսյանի հետ ծանոթացել է գործի բերումով, վերջինս ներկայացել է որպես Երևանի քաղաքա¬պե¬տա¬րանի աշխա¬տա¬կից։
Վերոնշյալ փաստաթղթերը գործի լուծման տեսանկյունով ունեն ապացուցողական նշանա¬կություն, սակայն վարույթն իրականացնող մարմնի առանձին որոշմամբ դրանց մի մասը որպես ապացույց չի ճանաչ¬վել։ Տվյալ պարագայում Դատարանը, հաշվի առնելով գործի ճիշտ լուծման տեսանկյունով դրանց նշա¬նակությունը, ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեա¬կան դա¬տավարական օրենսգրքի 122-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով, դրանք ճանաչում է որպես ապացույց և այլ ապացույցների հետ համադրման և գնահատման արդյունքներով դնում սույն դատական ակտի հիմքում։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանը խարդախությամբ՝ խա¬բեութ¬յան և վստահությունը չարաշահելու եղանակներով կատարել է ուրիշի գույքի խոշոր, ինչպես նաև առանձ¬նապես խոշոր չափերի հափշտակություններ« ինչպես նաև խաբեությամբ և վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու եղանակով տուժող Բորիս Ավալյանին պատճառել է առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս« այսինքն` կատարել է հանցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (երեք դրվագ), 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծությունների հատ¬կա¬նիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդ¬վածների համա¬պա¬տասխան մասերով և կետերով։
Թեև մեղադրողը մեղադրանքի նոր որոշմամբ 2-րդ դրվագով ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյա¬նին վե¬րագրել է 15.735.500 ՀՀ դրամին համարժեք 36.500 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտա¬կություն, սակայն թվաբանական ճիշտ հաշ¬վարկի դեպքում (քննվող դեպքի ժամանակա¬հատ¬վածում 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը ՀՀ կենտրոնական բանկի կողմից սահմանած է եղել 431 ՀՀ դրամ) այն իրականում կազմում է 15.731.500 ՀՀ դրամ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանին տուժող Արամայիս Բեգլարյանի դրվա¬գով (7-րդ դրվագն է) առաջադրված մեղադրանքի հիմ¬նա¬վորվածության խնդրին՝ Դատարանը փաս¬տում է, որ դատաքննության արդյունքներով ամբաստանյալի արարքում խարդախության հանցա¬կազմի առկայությունը փաս¬տող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել, հետևաբար՝ վերջինս այդ մեղադրանքով ենթակա է արդա¬րաց¬ման ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախա¬տեսված հիմքով։ Նման հետևության Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանին 7-րդ դրվագով մեղադրանք էր առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «2008 թվականի հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Արամայիս Ստեփանի Բեգլար¬յանին ներկայանալով որպես` ՀՀ կառավարության իրավաբանական վարչութ¬յան պետ« նրա հողա¬տարածքի սեփականաշնորհման գործընթացը կազմակերպելու պատրվակով« խաբեության« վստա¬հությունը չարաշահելու եղանակով ստացել և հափշտակել է խոշոր չափերով` 1.204.000 ՀՀ դրամին համարժեք 4000 ԱՄՆ դոլար գումար»։
Դատարանը դատաքննության արդյունքներով փաստում է, որ գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը տվյալ դրվագով կառուցված է վճռորոշ և ըստ էության միակ ապացույցի` որպես տուժող ճանաչված Արամայիս Բեգլարյանի նախաքննական ցուցմունքի վրա, որը հրապա¬րակվել և հետազոտվել է Դատարանում` վերջինիս մասնակցությունն ապահովելու անհնարի¬նության ( դատաքննության ընթացքում ՀՀ-ից բացակայելու) կապակցությամբ։ Ընդ որում, Ա.Բեգլարյանից գումար ստանալու հանգա¬ման¬քը գործով ամբաստանյալը չի ընդունել, Բեգլարյանի կողմից ամբաստանյալին գումար տրա¬մադրելու վերաբերյալ հաստատող ցուցմունքներ Դատա¬րանում չի հայտնել նաև վերջիններիս ծանոթացրած անձը` որպես տուժող հարցաքննված Հակոբ Գրիգորյանը, այսինքն` Ա.Բեգլարյանի կողմից գործով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանին 1.204.000 ՀՀ դրամին համարժեք 4.000 ԱՄՆ դոլար գումարը տրամադրելու հանգամանքը հաստատող միակ, հետևաբար` նաև վճռորոշ ապացույցը տուժող Ա.Բեգլարյանի նախաքննական ցուցմունքն է։
Նման պայ¬ման¬ներում մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում պաշտպա¬նա¬կան կող¬մի համար փաստացի չի ապահովվել տուժող Ա.Բեգլարյանին հարցաքննելու, այն է` հակընդդեմ հարցում իրա¬կա¬նացնելու (կոնֆրոն¬տա¬ցիայի) իրավունքը։ Այդ պարագայում վերջինիս ցուցմունքի` որպես գումար տրամադրելու փաստն հաստատող միակ և վճռո¬րոշ ապա¬ցույցի օգտագործումը, առավել ևս` դրա հիման վրա մեղադրական դատավճռի կայացումը կհան¬գեցնի ամբաստանյալ Ար¬թուր Սարգսյանի արդար դա¬տաքննութ¬յան իրա¬վունքի խախտման (տես՛ ՄԻ եվրոպական դա¬տա¬րանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաս¬տանի» գանգատի քննարկման շրջա¬նակ¬ներում 2010թ. փետրվա¬¬¬րի 23-ին կայացրած վճռում, «Գաբ¬րիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գան¬¬գատի շրջա¬նակ¬ներում 2012թ. ապրիլի 10-ի վճռում, Արտակ Գաբրիելյանի վե¬րա¬բերյալ ՎԲ-04/13 գոր¬ծով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 13-ի որոշ¬մամբ արտա¬հայտված իրա¬վական դիրքորո¬շումները), քանի որ մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ա.Բեգլարյանը գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սարգսյանի հետ նույնիսկ չի առե¬րեսվել, իսկ Դատարանում պաշտ¬պանական կողմը փաս¬¬տացի զրկվել է նրան հակընդդեմ հար¬ցում իրականացնելու հնարավորությունից։
Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի վերոնշյալ երկու փոփոխութ¬յունները կատարելով` Դատարանը ղեկա¬վար¬վում է ՀՀ քրեական դա¬տա¬վարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջներով` փաստելով, որ դրանով ամբաստանյալի վիճակը չի վատթարանում, նրա պաշտ¬պա¬նութ¬յան իրավունքը չի խախտվում։
Ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանին առաջադրված մե¬ղադրանքում նրա մեղա¬վո¬րութ¬յան վե¬րա¬բերյալ հետևության Դատարանը հան¬գեց նախապես քննարկելով և մերժելով որոշակի ապացույց¬ներ անթույլատրելի ճանաչելու (լուծումն հետաձգված), ինչպես նաև իր պաշտպանյալին այլ դրվագներով ևս ար¬դա¬¬րաց¬նելու վե¬րա¬բերյալ պաշտպան¬ Հունան Բաբայանի հարուցած միջ¬նոր¬¬դությունները և դրանց հիմքում դրված պատճառաբանությունները.
Այսպես, ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի պաշտպանը, պաշտպանական ճառում միջնորդեց ան¬թույլատրելի ճանաչել մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում վկայի կարգավիճակում հարցաքննված «ԷԳԱ» և «Վալենսիա» ՍՊ ընկերությունների ներկայացուցիչներ Էդուարդ Գաս¬պարյանի և Խաչիկ Դանիելյանի ցուցմունքները՝ պատճառաբանելով, որ ՀՀ քրեական դատավա¬րական օրենսգրքի կարգավորումների համաձայն՝ տուժողի ներկայա¬ցուցչի և վկայի կարգավի¬ճակներն անհամատեղելի են։
Դատարանը փաստում է, որ պաշտպան Հ.Բաբայանի տվյալ միջնորդությունն անհիմն է, վիճարկվող վերոնշյալ ցուցմունքները թույլատրելի ապացույցներ են, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 93-րդ հոդվածի ( վերնագրված է`«պաշտ¬պա¬նին և ներկայացուցչին գործով վարույթից հեռացնելը») 1-ին մասի համաձայն՝ պաշտպանը կամ տուժողի, քաղաքա¬ցիական հայցվորի, քաղաքացիական պատասխանողի ներկայացուցիչը չի կարող մասնակցել քրեա¬կան գործով վարույթին, եթե` (....) 2) գործին մասնակցել է որպես դատավոր, դատախազ, քննիչ, հետաքննության մարնի աշխատակից, մասնագետ, փորձագետ կամ վկա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վկան ցուցմունքներ տալու նպատակով կողմի կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կանչ¬ված այն անձն է, ում կարող է հայտնի լինել տվյալ գործով պարզելու ենթակա որևէ հանգա¬մանք։
Նույն հոդվածի 2-ին մասի համաձայն` որպես վկա չեն կարող կանչվել և հարցաքննվել՝ (....)
2) փաստաբանները՝ պարզելու համար տեղեկություններ, որոնք նրանց կարող են հայտնի լինել կապված իրավաբանական օգնության դիմելու կամ նման օգնություն ցույց տալու հետ.
3) անձինք, որոնց տվյալ քրեական գործին վերաբերող տեղեկությունները հայտնի են դարձել քրեական գործով որպես պաշտպան, տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատասխանողի ներկայացուցիչ մասնակցելու կապակցությամբ։
Վերոնշյալ հոդվածների համադրումից և վերլուծությունից ակնհայտ է, որ որպես վկա չեն կարող հարցաքննվել կողմերին իրավաբանական օգնություն ցույց տվող անձինք (այսինքն՝ փաս¬տաբանները), որոնց տվյալ տեղեկությունները հայտնի են դարձել տվյալ քրեական գործով վստահորդներին իրավաբանական օգնության ցույց տալու առնչությամբ։
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանին 3-րդ և 9-րդ դրվագներով վերագրված հանցագործություններից անմիջականորեն տուժել են իրավաբանական անձ հանդիսացող համա¬պա¬տասխանաբար` «ԷԳԱ» և «Վալեն¬սիա» ՍՊ ընկերությունները, որոնց ներկայացուցիչներ են ներգրավվել այդ կազմակերպություններում ղեկավար պաշտոններ զբաղեցնող անձինք, ընդ որում՝ քրեական գործին վերաբերող տեղեկությունները նրանց հայտնի էին նախքան տվյալ գործով որպես տուժողի ներկայացուցիչ ներգրավվելը։ Նման պայմաններում վերոնշյալ անձինք տուժող չեն հան¬դի¬սանում (բնականաբար այդ կարգավիճակում չէին կարող հարցաքննվել), կարող էին հար¬ցաքննվել և հարցաքննվել են վկայի կարգավիճակում, ինչը, քրեադա¬տավարական օրենքի գործող կարգավորումների համաձայն, չի խոչընդոտում զուգահեռաբար նաև տվյալ ընկերությունների շա¬հերը քրեական գործի շրջանակներում ներկայացնելու հնարավո¬րությ¬ունը՝ հաշվի առնելով, որ վերջիններս այդ ընկերությունների աշխատակիցներ են, այլ ոչ թե նրանց իրավաբանական օգնություն ցուցաբերող փաստաբաններ։ Այն, որ տվյալ հոդվածի կարգավորումը վերաբերելի է բացա¬ռապես փաստաբաններին, վարույթին նրանց մասնակցությունը բացառող հանգամանք է, անհայտ է նաև հոդվածի վերնագրից։
Պաշտպանական ճառում հղում կա¬տա¬րելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09 և այլ քրեական գործերով արտա¬հայտած իրավական դիրքորոշումներին՝ պաշտ¬պան Հ.Բաբայանը վիճարկեց իր պաշտպանյալի գործո¬ղութ¬յուն¬նե¬րում խար¬դախության հանցա¬կազմի առկայությունը` պատճառաբանելով, որ նախ` տուժողների և իր պաշտ¬պանյալի միջև եղած գույքային հարաբե¬րութ¬յունները կրել են քաղա¬քացիա¬իրավա¬կան բնույթ և պետք է լուծում ստանա¬յին բացառապես քաղաքացիա¬դատա¬վարական կարգով (մասնավոր տիրույ¬թում), ավելին` իր պաշտ¬պանյալը գործով որպես տուժող ճանաչված անձանց մի մասից առհասարակ գումարներ չի ստացել, չկան այդ փաստը, ինչպես նաև հանրային տիրույթում սույն գործը քննելու անհրաժեշ¬տությունն հիմնավորող արժանահավատ ապացույցների բավարար ամբողջություն։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
Պաշտպանի վկայակոչած Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09 որոշման մեջ վերլուծվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված խարդախության հանցակազմը, որի համաձայն` օբյեկ¬տիվ կող¬մից տվյալ հանցակազմը դրսևորվում է երկու եղանակով` խա¬բեությամբ կամ վստա¬հությունը չարա¬շահելով։ Ընդ որում` վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրա¬նալու կամ դրա նկատ¬մամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատա¬կով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրա¬պետողի միջև ձևա¬վորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խար¬դա¬խություն որա¬կելու համար բավա¬րար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգա¬մանքների բերու¬մով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տու¬ժողին իրեն փո¬խան¬ցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշա¬նա¬կութ¬¬յուն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյո՞ք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջա¬ցել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։
Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այն¬պես էլ փաս¬¬տական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստա¬հության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազո¬րագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնա¬կան հարա¬բերութ¬յուն¬ներից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յունից։ Այսպի¬սով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփա¬կա¬նա¬տերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրա¬վունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդո¬տում վեր¬ջին¬ներիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքները վերցնելուն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկ¬տիվ կողմի հատկանիշներով հա¬ճախ համընկնում են, արձա¬նագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղա¬քացիա¬իրավական պարտավորություն¬ների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբ¬յեկ¬տիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախութ¬յունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղ¬ղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստա¬հությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցան¬կանում է դա։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ, այլև շահա¬դի¬տական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խա¬բեությամբ կամ վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։
Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տի¬րա¬նալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնե¬լ գույ¬քը, չկա¬տա¬¬րել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վե¬րոնշյալ¬ների վե¬րա¬բերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների հա¬մակ¬ցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարա¬նը յուրաքանչյուր դեպ¬քում պետք է հաստատ¬ված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հան¬ցա¬կազմն առկա է։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղա¬քա¬ցիա¬իրա¬վա¬կան պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպ¬քերից տա¬րան¬ջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները`
ա) խար¬դա¬խության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարա¬շահելու մտադրութ¬յունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքներ ձեռք բե¬րելը,
բ) խար¬դախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձ¬նած պար¬տավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավո¬րութ¬յունը, պարտքը վե¬րադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավո¬րությունը ծագում է նախ¬քան գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո, դատաքննությամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ`
- ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը մինչ մեղսագրվող արարքների կատարումը Էդուարդ Գաս¬պարյանի հետ որպես Երևանի քաղաքապետարանի նախկին աշխատակից ծանոթանալու, նրան իր գործնական հնարավորությունների, ՀՀ-ում Ֆրանսիայի դեսպանատան, «Ազնավուր» հիմ¬նադրամի և Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակիցների հետ կապերի վերաբերյալ իրակա¬նութ¬յանը չհա¬մա¬¬պատախանող տվյալներ ներ¬կա¬յացնելու, հողամասի սեփականաշնորհման և ձևա¬կերպման գործընթացին ծանոթ և այդ բնագավառում գործունյա անձնավորության տպա¬վորություն ստեղծելու, ընդհանուր ընկեր Էդգար Հովհաննիսյանի միջոցով Արմեն Միրզախանյանի, վերջինիս միջոցով՝ Հակոբ Գրիգորյանի հետ ծանոթանալու, անվան և ազգանվան համընկնումից օգտվելով՝ որպես ՀՀ կառավարության իրավաբանական վարչության պետ ներկայանալու, իր լուսանկարով ծառայո¬ղական վկայականը ցուցադրելու, իբր մեծ հեռանկար և շահույթ ապահովող համատեղ ձեռ¬նարկա¬տիրական գործունեութ¬յուն ծավալելու, այդ գործունեությունը Կառավարության աշխատա¬կազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի կողմից հովանավորվելու պատրվակներով, գործունյա և գոր¬ծարար աշխարհում վստահություն վայելող և մեծ փորձ ունեցող անձանց՝ Բորիս Ավալյանին, իսկ վերջինիս միջոցով Սերգեյ Ծատուրյանին փաստացի իր կողմից ղեկավարվող «Մետալլես» ՍՊ ընկերության տնօրեն և փոխ¬տնօ¬րեն նշանակելու, կեղծ տվյալներով՝ որպես Արտյոմ Առուստամյան անվամբ նրանց ներկա¬յանալու, արտերկրում հաջող գործարար հանդիսանալու, մի քանի միլիոն եվրոյի կա¬րո¬ղություն (գործարան) ունենալու, ՀՀ-ում իբր շինարարական մեծ աշխատանքների հավակ¬նութ¬յուն¬¬ներ ունեցող «Մետալլես» ՍՊ ընկերությունը փաստացի ղեկավարելու, տվյալ կազ¬մա¬կեր¬¬պութ¬յունը ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանի կողմից հո¬վա¬նա¬վորվելու վերա¬բերյալ իրականության չհամապատասխանող տվյալներ տարածելու պատրվակ¬ներով, ինչպես նաև Դավիթ Սարգսյանի ավագ գործավար, միաժամանակ իր կին և «Մետալլես» ՍՊ ընկերության հիմնադիր Գայանե Մաթևոսյանի գործոնը, նրա միջոցով ՀՀ կառավարության վար¬չական շենք մուտք գործելու հնա¬րավորությունն օգտա¬գործելու, վերոնշյալ գործողությունների հետևանքով բարեխիղճ մոլո¬րության մեջ հայտնված Բորիս Ավալյանի և Սերգեյ Ծատուրյանի երաշխավո¬րութ¬յամբ «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերությունից առանց որևէ երաշխիքի, տարաժամկետ վճարման պայ¬մանով ամրաններ և ամրալար ձեռք բերելու եղանակներով ձեռք է բերել և տևական ժամանակ վայե¬լել տուժող¬ների և նրանց ներկայացուցիչների վստահությունը։
- Տուժողների և նրանց ներկայացուցիչների գույքն ամբաս¬տան¬յալ Ա.Սարգսյանի մոտ հայտնվել է (տուժող Բ.Ավալյանի պարագայում՝ սեփականության իրավունքն այլ անձի է փոխանց¬վել) ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նա¬խա¬¬ձեռ¬նությամբ, տուժողներին հա¬մոզելու և հորդորելու արդ¬յուն¬քում։
- Մինչ գույք ստանալն ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի մոտ առկա է եղել շահադիտական նպա¬¬տակ, քանի որ վերջինս նույն եղանակներով, վերոնշյալ պատրվակներով, սակայն յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում տարբեր պատճառաբա¬նություններով և ծագած անհրաժեշտությամբ նրա¬նցից մաս-մաս գումարներ և ապրանքներ է պա¬¬հանջել` գործելով պա¬հանջած և ստացած գումարները (որոշ դրվագ¬ներով՝ դրանց մի մասը) երբևէ չվերա¬դարձ¬¬նելու նախ¬նական հան¬ցա¬վոր դիտավորութ¬յամբ, գի¬տակցե¬լով գույքը (ամրանները և գումարները) ստանալուց առաջ տված խոս¬տումներն իրականացնելու, այդ թվում` արտ¬երկրից խոշոր գումար փոխանցվելու, ՀՀ կառա¬վա¬րության աշխատակազմի ղեկավար Դավիթ Սարգսյա¬նից մտացածին պարտքը հետ ստանալու, ինչպես նաև բիզնես գործու¬նեությունից բավարար եկամուտներ ստանալու անհնարի¬նությունը։
Այսպիսով, պաշտպանական ճառով ներկայացված վերոնշյալ միջնորդությունն ու պատճա¬ռա¬բանութ¬յուն¬ները ևս անհիմն են, այդ միջ¬նոր¬դության հիմքում դրված փաստարկները` յու¬րովի մեկնա¬բանման հետևանք, չեն բխում դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույց¬ները համակող¬մանիորեն գնահատելու արդ¬յունք¬¬ներից։
Դատարանը փաստում, որ ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի մեղավորությունը հաստատվել է դատաքննությամբ հետազոտված վերաբերելի և թույլատրելի, արժանահավատ և փոխկապակցված ապացույցների ամբողջությամբ, որոնք բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շե¬լիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կա¬տա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Սույն գործով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնահատում` երիտասարդ լինելը (ըստ 2012թ. հուլիսի 2-ին տրված AM սե¬րիայի 0783889 համարի անձնագրի` ծնվել է 1983թ. հունիսի 28-ին), նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը ( ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2015թ. մարտի 27-ին կա¬տար¬ված հարց¬ման արդյունքների), բարձրագույն կրթություն ունենալը ( ըստ 2005թ. օգոստոսի 15-ին տրված թիվ 00350 դիպլոմի), ՀՀ զինված ուժերում ծառայելը (ըստ ԱԲ սերիայի 021157 համարի զինվորական գրքույկի)։
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող, ինչպես նաև ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ Ար¬թուր Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը պա¬տիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով սահման¬ված հանցա¬կազ¬մի պատ¬ժամասն այլընտրանքային է, նախա¬տեսում է պատիժ տու¬գանքի կամ որո¬շակի ժամ¬կետով ազատազրկման ձևով, հետևա¬բար` սույն գործի շրջանակներում քննարկման են¬թակա են` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով սահման¬ված պատ¬ժատեսակի ընտ¬րության, այդ և մյուս հոդվածներով նշանակվող հիմնական պատիժների չափերի, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով լրացուցիչ պատիժ նշա¬նա¬կելու նպատակահարմարության, հանցագործությունների հա¬մակ¬¬ցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրե¬լու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցե¬րը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի կատարած հանցագործությունների բազ¬մաթվությունը և տևողությունը, դրանց բնույթը և վտանգավորության աստիճանը (կատարել է նաև ծանր հանցա¬գոր¬ծություններ), պատճառված վնասը նույնիսկ մասամբ չվերականգնելու փաս¬տը` Դատարանը գտնում է, որ անգամ անձը դրականորեն բնութագրող վերոնշյալ տվյալների առկա¬յության պարա¬գայում ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշանակելու կա¬նոնը կիրառելի չէ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ևս նրա նկատ¬մամբ պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկման ձևով։
Դատարանը նույն փաստարկներով նաև գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նկատ¬մամբ հան¬ցանք¬ների հա¬մակցությամբ վերջ¬նական պատիժը պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬տազրկման ձևով, նրա նկատմամբ օրենքով նախա¬տեսված ավելի մեղմ պատիժ կամ պատ¬ժա¬տե¬սակ կիրառելու, իսկ վերջնական պատիժը պայ¬մանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Դատարանը ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները հաշվի է առնում կա¬տա¬րած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատժի չափը որոշելիս, ինչպես նաև հան¬ցա¬գոր¬ծությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշա¬նակ¬ման նպատակահար¬մարությանը` Դատարանն արձանագրում է, որ դրա նշանակման փաս¬տական հիմքերը բացակայում են, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծության և դատողության արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։ Տվյալ պարագայում լրացուցիչ պատիժ նշանակելու աննպատակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նյութական ոչ բարվոք վիճակով, նույնիսկ տու¬ժողներին պատճառած վնասը վերականգնելու ան¬կա¬րողությամբ, որպիսի պայման¬ներում լրացուցիչ այդ պատժատեսակի նշանակումը կդառնա ինքնանպատակ և կկրի զուտ ձևական բնույթ։
Հաշվի առնելով այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանին մեղսագրվում են նաև ծանր հան¬ցանքների կատարում` Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ հան¬ցանք¬ների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ վերջ¬նական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը թույլատրելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մանակ անհրաժեշտ ամբաս¬տան¬յալ Արթուր Սարգսյա¬նին ուղղելու և հնարա¬վոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու, սոցիա¬լական արդարությունը վե¬րականգ¬նելու հա¬մար։
Քննարկելով ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրան իրական պատժի` ազա¬տազրկման դատա¬պարտելու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։
Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալ Ա.Սարգսյանի պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետը վերջնական պատժին հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2013թ. մարտի 6-ից, որի դեպքում նրան կալան¬քի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2013թ. մարտի 6-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամա¬նա¬¬կա¬¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դա¬տական ծախ¬սե¬րի, իրեղեն ապացույցների տնօրինման, գույքի նկատմամբ կիրառված արգելանքի, ինչպես նաև ներկայացված քաղաքացիական հայ¬ցերի լուծման խնդրին։
Դատաքննության արդյունքներով Դատարանը արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճանա¬չելու վերաբերյալ որոշում չի կայացվել (իրեղեն ապացույցները բացակայում են)։
Դատարանը փաստում է, որ որպես դատական ծախս` ամբաստանյալ Արթուր Մարատի Սարգսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի անհրաժեշտ է բռնագանձնել դատաձեռագրաբանական և փաստաթղթաբանական համալիր փորձաքննությունը կատարելու համար կատարված 130.530 ՀՀ դրամ գումարը (2014թ. նոյեմբերի 28-ի թիվ 14-0469Դ եզրակացություն)։
Անդրադառնալով ներկայացված քաղաքացիական հայցերին` Դատարանը փաստում է, որ`
- տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Հակոբ Գրիգորի Գրիգորյանի ներկայացրած 85.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 25.585.000 (քսանհինգ միլիոն հինգ հարյուր ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը հիմնավորված է, այն ենթակա է բավա¬րարման, այդ գումարը, որ¬պես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից` հօգուտ տուժող Գրիգորյանի։
- Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Արմեն Հայկի Միրզախանյանի ներկայացրած 19.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.719.000 (հինգ միլիոն յոթ հարյուր տասնինը հազար) դրամի քաղա¬քա¬ցիական հայցը հիմնավորված է, այն ենթակա է բավա¬րարման, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղա¬քա¬ցիա¬կան պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից` հօգուտ տուժող Միրզախանյանի։ Բան¬կային տոկոսների և իրավաբա¬նական ծառայություն մա¬տուցելու հետ կապված գումարներ բռնա¬գանձնե¬լու մասով քաղա¬քա¬ցիական հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության, քանի որ այն հանրա¬յին տիրույթում լուծ¬ման ենթակա հարց չէ, ենթակա է ապացուցման և բռնագանձման առան¬ձին` քաղաքացիա¬դատա¬վարական կարգով։
- Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Էդիկ Խաչիկի Գևորգյանի ներկայացրած 146.500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 54.750.000 (հիսունչորս միլիոն յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի քա¬ղա¬քա¬ցիական հայցը հիմնավորված է, ենթակա է բավա¬րարման, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքա¬ցիա¬կան պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից` հօգուտ տուժող Գևորգյանի։ Բանկային տո¬կոս¬ների և իրա¬վաբանական ծառայություն մա¬տուցելու հետ կապված գումարներ բռնագան¬ձնելու մասով քաղա¬քացիական հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության, քանի որ այն հանրային տիրույ¬թում լուծ¬ման ենթակա հարց չէ։
- Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Բորիս Դերենիկի Ավալյանի ներկայացրած 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը հիմնավորված է, ենթակա է բավա¬րար¬ման, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, անհրա¬ժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից` հօգուտ տուժող Ավալ¬յանի։ Բանկային տոկոսների և իրավաբանական ծառայություն մա¬տուցելու հետ կապված գու¬մարներ բռնագանձնելու մասով քաղաքացիական հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննութ¬յան, քանի որ այն հանրային տիրույթում լուծ¬ման ենթակա հարց չէ։
- Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Արթուր Աղվանի Մանուչարյանի ներկայացրած 12.500.000 (տասներկու միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով քաղաքա¬ցիական հայցը հիմնավորված է, ենթակա է բա¬¬վարարման, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմի¬ջա¬¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խա¬նող Արթուր Մարատի Սարգսյանից` հօգուտ տուժող Մանուչարյանի։
- Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Խա¬չիկ Միքայելի Դանիելյանի ներկայացրած 41.999.925 (քառասունմեկ միլիոն ինը հարյուր իննսուն¬ինը հազար ինը հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը հիմնավորված է, ենթակա է բավա¬րա¬րման, այդ գու¬¬մարը« որպես հանցագործությամբ ընկերությանն անմի¬ջա¬¬կանորեն պատ¬ճառ¬¬ված վնաս« անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬¬խանող Արթուր Մա¬րատի Սարգսյանից` հօգուտ վերոնշյալ ընկերության։
- Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Էդուարդ Անու¬շավանի Գասպարյանի ներկայացրած 4.000.000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամ չափով քաղաքա¬ցիական հայցն (անհատ ձեռնարկատեր Գեղամ Օհանյանին փոխանցված գումարի դրվագով) անհրաժեշտ է մերժել` Ար¬թուր Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի (դատաքննության) սահմաններից դուրս գտնվելու, ինչպես նաև այդ հայցից տուժողի ներկայացուցիչ Էդուարդ Գասպարյանի հրաժարվելու պատճառաբա¬նությամբ։ Թբիլիսյան խճուղուն հարակից հողատարածի սեփականաշնորհման դրվա¬¬գով ներ¬կա¬յացված 14.320.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչպես նաև այդ գումարի բանկային տոկոս¬նե¬րը բռնա¬գանձե¬լու վերաբերյալ տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Էդուարդ Գասպարյանի ներ¬կա¬¬յացված քա¬ղա¬քացիական հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության, քանի որ առկա է անհստա¬¬կություն ներկայացված քաղաքացիական հայցի և տուժող Էդ.Գասպարյանին հանցա¬գոր¬ծությամբ անմիջա¬կանորեն պատճառված վնասի չափերի միջև, բացի այդ` հան¬րային տիրույթում քննարկման և լուծման ենթակա է միայն հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը։ Վերոնշյալ (միաս¬նական) հայցով տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Էդուարդ Գասպար¬յա¬¬նի նաև 3.600.000 ՀՀ դրամի չափով (Ֆրանսիայի հրապարակում գովազդային վահանակներ տե¬ղադրելու համար թույլտվություն ստանալու դրվագով) ներկայացված նյութաիրա¬վա¬կան պահան¬ջն անհրաժեշտ է բավարարել, այդ գումարը, որպես տուժող Էդուարդ Գաս¬պար¬յանին անմիջա¬կա¬նորեն պատճառված վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձնել քաղաքացիական պատասխանող Արթուր Մարա¬տի Սարգսյա¬նից։
Տուժող Մանուկ Նորիկի Բաբայանին հան¬ցագործությամբ անմի¬ջա¬կանորեն պատճառված վնասի հա¬տուցման հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված` վերջինիս կողմից նման պա¬հանջից Դա¬¬տա¬¬րա¬նում հրա¬ժար¬վելու պատճառաբանությամբ։
Թեև մինչդա¬տա¬կան վարույթի ընթացքում` 2013թ. մայիսի 29-ին, որոշում է կայացվել ամբաս¬տանյալի անվամբ հաշ¬վառված գույքերի նկատմամբ արգելանք կիրառելու մասին, սակայն այդ որոշումը փաս¬տացի չի կատարվել, որևէ գույք չի հայտնաբերվել և արգելանքի չի վերցվել։ Մինչդեռ առնվազն սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նման գույքի հայտնաբերման ուղղությամբ համապատասխան գործողությունների շարունակութ¬յունն անհրա¬ժեշտություն է` տու¬ժող¬ներին պատճառված գույքային վնասը փոխհատուցելու և դա¬տական ծախսերի բռնագանձումն ի հաշիվ ամ¬բաստանյալ Ա.Սարգսյանի ապահովելու նպատակով։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդ¬ված¬¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց `

Ճանաչել և հռչակել Արթուր Մարատի Սարգսյանի անմեղությունը` գործով որպես տուժող ճանաչված Արամայիս Ստեփանի Բեգլարյանի խոշոր չափի գույքը խարդախությամբ հափշտա¬կելու դրվագով ( 7-րդ դրվագ)` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Արթուր Մարատի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նա¬խա¬տեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` (1-ից 6-րդ դրվագներ)` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (8-րդ դրվագ)` ազա¬տազրկում 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` (9-րդ դրվագ)` ազա¬տազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` (10-րդ դրվագ)` ազա¬տազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` (11-րդ դրվագ) ազա¬տազրկում` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված 6 (վեց) տարի ժամ¬կետով ազատազրկմանը մաս¬նակիորեն գումարելով 8-րդ դրվագրով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 9-րդ դրվագով նշանակված պատժից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազա¬տազրկումը, 10-րդ դրվագով նշանակված պատժից 1 (մեկ) տարի ժամկե¬տով ազա¬տազրկումը և 11-րդ դրվագով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազա¬տազրկու¬մը` Արթուր Մարատի Սարգսյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նակել ազա¬տազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Արթուր Սարգսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. մարտի 6-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Հակոբ Գրիգորի Գրիգորյանի ներկայացրած 85.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 25.585.000 (քսանհինգ միլիոն հինգ հարյուր ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը բավա¬րարել, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմի¬ջա¬¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Արմեն Հայկի Միրզախանյանի ներկայացրած 19.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.719.000 (հինգ միլիոն յոթ հարյուր տասնինը հազար) դրամի քաղա¬քա¬ցիա¬կան հայցը բավա¬րարել, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬¬ճառ¬ված վնաս, բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյա¬նից։ Բանկային տոկոսներ և վճարովի իրավաբանական ծառայություն ստանալու հետ կապ¬ված գումարներ բռնագանձնելու մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Էդիկ Խաչիկի Գևորգյանի ներկայացրած 146.500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 54.750.000 (հիսունչորս միլիոն յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղա¬քա¬¬ցիական հայցը բավա¬րարել, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից։ Բանկային տոկոսներ և վճարովի իրավաբանական ծառայություն ստանալու հետ կապված գումարներ բռնագանձնելու մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Բորիս Դերենիկի Ավալյանի ներկայացրած 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը բավա¬րարել, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից։ Բանկային տոկոսներ և վճարովի իրավաբանական ծա¬ռայություն ստանալու հետ կապված գումարներ բռնագանձնելու մասով քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Արթուր Աղվանի Մանուչարյանի ներկայացրած 12.500.000 (տասներկու միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը բա¬¬¬վա¬րարել, այդ գումարը, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան անմիջա¬կանորեն պատ¬ճառ¬ված վնաս, բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «Վալենսիա» ՀՁ ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Խա¬չիկ Միքայելի Դանիելյանի ներկայացրած 41.999.925 (քառասունմեկ միլիոն ինը հարյուր իննսուն¬ինը հազար ինը հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը բավա¬րա¬րել, այդ գու¬մարը« որպես հանցագործությամբ ընկերությանն անմի¬ջա¬¬կանորեն պատճառ¬ված վնաս« բռնա¬գանձել քաղաքացիական պա¬տաս¬¬խանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «ԷԳԱ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Էդուարդ Անու¬շավանի Գասպարյանի ներկայացրած 4.000.000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցը մերժել։
Թբիլիսյան խճուղուն հարակից հողատարածի սեփականաշնորհման դրվագով տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Էդուարդ Գասպարյանի ներ¬կա¬յացված 14.320.000 (տասնչորս միլիոն երեք հարյուր քսան հազար) ՀՀ դրամ գումար, ինչպես նաև այդ գումարի բանկային տոկոսները բռնա¬գանձելու վերաբերյալ ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։ Նույն (միաս¬նական) հայցադիմումով (Ֆրանսիայի հրապարակում գովազ¬դային վահանակներ տեղադրե¬լու համար թույլտվություն ստանալու դրվագով) տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Էդուարդ Գասպարյանի ներկայացված 3.600.000 (երեք միլիոն վեց հարյուր հա¬զար) ՀՀ դրամի հայցը բավարարել, այդ գումարը, որպես տուժող Էդուարդ Անուշավանի Գաս¬պար¬յանին անմի¬ջականորեն պատճառված վնաս, բռնագանձնել քաղաքացիական պատասխանող Արթուր Մարատի Սարգսյանից։
Տուժող Մանուկ Նորիկի Բաբայանին հան¬ցագործությամբ անմի¬ջա¬կանորեն պատճառված վնասի հա¬տուցման հարցն համարել լուծված` վերջինիս կողմից նման պա¬հանջ ներկայացնելուց Դատա¬րա¬նում հրա¬ժար¬վելու պատճառաբանությամբ։
Որպես դատական ծախս` Արթուր Մարատի Սարգսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձնել 130.530 (հարյուր երեսուն հազար հինգ հարյուր երեսուն) ՀՀ դրամ գումար։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ Արթուր Մարատի Սարգսյանի անվամբ հաշվառված շարժական և անշարժ գույքերի նկատմամբ կիրառել արգելանք՝ քաղա¬քա¬ցիական հայցերն ապահովելու և դատական ծախսերը բռնագանձելու նպատակով։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ