Գործ
ԵԿԴ/0017/01/14

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Կ.Կարապետյանի
ժ. Մինասյանի
Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Հ. Մելքոնյանի
Տուժողներ Մ. Մարտիրոսյանի
Հ. Պողոսյանի
Պաշտպան Ա. Ալվանդյանի

2014թ. հուլիսի 22-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

1. Սարգիս Հրայրի Նալբանդյանի` ծնված 06.12.1990թ.,
ք. Գյումրի, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն
կրթությամբ, ամուսնացած, իր հայտարարությամբ խնամքին ունի
մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված,
հաշվառված է ՌԴ, ՈՒլյանովսկի շրջան, Ազնինի փ., տուն 61, ՀՀ-ում
բնակվում է ք. Երևան, Հ.Էմինի փ., տուն 37, ներկայումս
հանդիսանում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ կալանավոր,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի
1-ին մասով, 29.10.2013 թ.-ից որպես խափանման միջոց է
ընտրվել կալանավորումը,

2. Լևոն Հրաչի Նալբանդյանի` ծնված 03.09.1988թ.,
ք. Գյումրի, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն
կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ունի մեկ անչափահաս
երեխա, աշխատում է «Եվրովագեն» ՍՊԸ-ում` որպես
իրավաբան, նախկինում չդատված, հաշվառված ՌԴ, ՈՒլյանովսկի
շրջան, Կրիստյանսկայա 15 տուն, ՀՀ-ում բնակվում է ք. Երևան,
Այգեկցու 61 տուն, ներկայումս հանդիսանում է ՀՀ
ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 29.10.2013 թ.-ից որպես
խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,

3. Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի` ծնված 16.11.1962թ.,
ք. Գյումրի, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն
կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված,
հաշվառված է ք. Գյումրի, Չեխովի 3 տուն, բնակվում է ք.Երևան,
Այգեկցու 61 տուն, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ
հոդվածի 1-ին մասով, 29.10.2013 թ.-ից որպես խափանման միջոց
է ընտրվել կալանավորումը, որը 23.12.2013թ-ի դատարանի
որոշմամբ փոխարինվել է գրավով,

4. Հրայր Սարգսի Նալբանդյանի` ծնված 27.06.1964թ.,
ք. Գյումրի, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ
կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված,
հաշվառված է ք. Երևան, Հ.Էմինի փ., տուն 37, մեղադրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
29.10.2013 թ.-ից որպես խափանման միջոց է ընտրվել
կալանավորումը, որը 24.12.2013թ-ի դատարանի որոշմամբ
փոխարինվել է գրավով։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ստացված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության՝
«Երևան քաղաքի բնակիչներ, սույն գործով մեղադրյալներ հայր և որդի Հրայր ու Սարգիս Նալբանդյանները, գործով մյուս մեղադրյալներ հայր ու որդի Հրաչ և Լևոն Նալբանդյանների հետ միասին 2013թ. հոկտեմբերի 27-ին Ս.Նալբանդյանի առաջնեկ զավակի ծնվելու առիթը նշելու կապակցությամբ, ժամը 21։00-ի սահմաններում խնջույք են կազմակերպել Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցում գտնվող «Ուրարտու» ռեստորանային համալիրում, որին մասնակցել են նաև վկաներ, Ս.Նալբանդյանի կնոջ հայր Արմեն Բաղդասարյանն ու վերջինիս եղբայր Արտաշ Բաղդասարյանը, ինչպես նաև Նալբանդյանների ընտանիքների հետ մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ գտնվող, գործով ինքնությունները չպարզված մի քանի այլ անձինք։ Խնջույքի ընթացքում օգտագործել են նաև ոգելից խմիչքներ։ Ժամը 23։00-ի սահմաններում, երբ մասնակիցների մեծ մասն արդեն հեռացել են, Արմեն Բաղդասարյանը հագուստի հետ կապված դիտողություն է արել փեսային՝ Ս. Նալբանդյանին, ինչը վրդովմունք է առաջացրել թե նրա, և թե ներկա հարազատների մոտ, ուստի սկսվել է վիճաբանություն, որը շարունակվել է նաև դրսում։
Հրայր Նալբանդյանը, ռեստորանի բակում զրուցել է Արմեն Բաղդասարյանի հետ, որից հետո վերջինս եղբոր հետ հեռացել է։ Ռեստորանում տեղի ունեցած հանգամանքի վերաբերյալ բարձրաձայն խոսելով ու իրար հետ վիճելով Հրաչ, Հրայր, Լևոն և Սարգիս Նալբանդյանները, ինչպես նաև գործով ինքնությունները չպարզված ու նրանց հետ եղած անձինք քայլել են Պարոնյան 13 շենքի մոտ, որտեղ Ս. Նալբանդյանը, վրդովված վիճակում, բարձրաձայն խոսելով ու հայհոյանքներ տալով, հարվածել ու կոտրել է այդտեղ գտնվող «Տիգարֆել» ՍՊԸ-ին պատկանող ավտոպահեստամասերի խանութի ապակին, ապա բռունցքով հարվածել կայանված ավտոմեքենային, սակայն վնաս չի պատճառել։ Լ.Նալբանդյանը նրան հանգստացնելու նպատակով մի կողմ է տարել։ Նկարագրված հասարակական կարգի խախտման հանգամանքը նկատել են Կենտրոն վարչական շրջանում վերակարգի կազմում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի օպեր լիազորներ՝ գործով տուժողներ Մեսրոպ Մարտիրոսյանն ու Հրանտ Պողոսյանը և անմիջապես մոտեցել են նրանց՝ միջամտելու և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու, նպատակով։ Վերջիններիս նկատելով, մեղադրյալ Ս.Նալբանդյանը կոպիտ տոնով հայտարարել է, թե ոչինչ չկա նայելու, իսկ տուժողներ Մ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Պողոսյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցներ և ներկայացնելով ծառայողական վկայականները, օրինական պահանջ են ներկայացրել հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ, սակայն ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությունից հետո հանդարտվելու փոխարեն, Ս.Նալբանդյանը, հայհոյանքներ տալով, հայտնել է, թե իրեն չի հետաքրքրում որտեղ են աշխատում, ապա նշված ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ կապված, բռնություն է գործադրել՝ ձեռքերով հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող Մ.Մարտիրոսյանի կրծքավանդակի շրջանին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ապա նույն կերպ բռունցքներով հարվածել նրան օգնության հասած իշխանության ներկայացուցիչ Հ.Պողոսյանի կրծքավանդակի շրջանին։ Իր հերթին՝ Լևոն Նալբանդյանը բռնություն է գործադրել՝ բռունցքով հարվածել է Մ.Մարտիրոսյանի աջ աչքի շրջանին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք՝ աջ ակնակապիճային շրջանի արյունազեղման ձևով, ապա ձեռքերով հարվածներ հասցրել Հ.Պողոսյանի ուսերի շրջանին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ։ Անմիջապես միջամտել են նաև Հրաչ և Հրայր Նալբանդյանները, որոնցից Հրաչ Նալբանդյանը, բռնություն գործադրելով Մ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ՝ գլխով հարվածել է նրա դեմքի շրջանին, ինչից Մ.Մարտիրոսյանը ընկել է գետնին, իսկ Հրայր Նալբանդյանը, նկատելով Մ. Մարտիրոսյանի գոտկատեղից կախված ծառայողական զենքը, հարձակվել է նրա վրա ու ընկած դիրքում մի ձեռքով բռնել է Մ.Մարտիրոսյանի ձեռքը, որը եղել է գոտկատեղի հատվածում գտնվող ծառայողական զենքի վրա, իսկ մյուս ձեռքով հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխին։ Այնուհետև, մեղադրյալները շարունակել են քաշքշել Հ.Պողոսյանին, ինչպես նաև մոտեցել ու մի քանի հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Մ.Մարտիրոսյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ Հ.Պողոսյանին վերին շրթունքի շրջանի արյունազեղման ձևով, իսկ Մ.Մարտիրոսյանին՝ ձախ քունքային, ձախ այտային շրջանների արյունազեղումների, ձախ այտային շրջանների քերծվածքների ձևով։ Ս.Նալբանդյանի ոտքով հարվածի հետևանքով վնասվել է նաև Մ.Մարտիրոսյանի տաբատի գրպանում գտնվող «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը։ Դրանից հետո մեղադրյալները նստել են իրենց ավտոմեքենաներն ու հեռացել»։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 28.10.2013թ.-ին հարուցվել է թիվ 13829113 քրեական գործը։
30.10.2013թ.-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի կողմից կայացվել է որոշում` Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
30.10.2013թ.-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի կողմից կայացվել է որոշում` Լևոն Հրաչի Նալբանդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
30.10.2013թ.-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Հրայրի Նալբանդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
30.10.2013թ.-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Սարգսյանի կողմից կայացվել է որոշում` Հրայր Սարգսի Նալբանդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 17.02.2014թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում տուժող Մեսրոպ Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը՝ աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում որպես օպեր լիազոր, մյուս տուժող՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի մեկ այլ օպեր լիազոր, Հրանտ Պողոսյանի հետ 2013թ-ի հոկտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերը ընդգրված են եղել բաժնի վերակարգում և հերթապահության գրաֆիկի համաձայն գտնվել են ծառայության մեջ։ Գիշերվա ժամը 12.30-ի սահմաններում, Պռոշյան փողոցով անցնելիս նկատել են մի խումբ անձնանց, որոնք գտնվել են ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ և բարձր հայհոյելով հարվածել են միմյանց։ Իրենք, մոտենալով նրանց, ներկայացել են որպես ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցներ, ցույց են տվել ծառայողական վկայականները և պահանջել են դադարեցնել վիճաբանությունն ու աղմուկը։ Փողոցը եղել է լուսավորված և իրենք համոզված են, որ վիճաբանողները հնարավորություն են ունեցել տեսենելու իրենց ցույց տված վկայականները։ Իրենց՝ ոստիկան լիենելու հանգամանքը իմանալուց հետո, չդադարեցնելով աղմուկն ու քաշքշուկը և չենթարկվելով իրենց օրինական պահանջներին, բարձր հայհոյելով առաջ է եկել մի երտասարդ, ով ինչպես հետագայում պարզվել է՝ եղել է Սարգիս Նալբանդյանը։ Վերջինս, ոչ կոռեկտ պահվածք դրսևորելով, հարվածել է տուժող Մեսրոպ Մարտիրոսյանին։ Դրանից հետո իրենց է մոտեցել նաև մեկ այլ երիտասարդ, ով, ինչպես հետագայում պարզվել է, եղել է Լևոն Նալբանդյանը։ Հարվածներից Մեսրոպ Մարտիրոսյանն ընկել է գետնին, սակայն մինչև ընկնելը, Հրաչ Նալբանդյանը կամ Հրայր Նալբանդյանը՝ կոնկրետ չի հիշում, գլխով հարվածել է իր քթին, որից ինքը ստացել է մարմնական վնասվածք։ Այնուհետև, մոտեցել է Նալբանդյաններից մյուս տարիքովը, և փորձել է քաշել ու հարվածել իրենց։ Դեպքի վայրում եղել են նաև այլ անձինք, որոնց սակայն իրենք չեն ճանաչում։ Ինքը, զենք կիրառելու կամ փախչելու հնարավորություն չի ունեցել, քանի որ այդտեղ եղած մոտավորապես ութից ինն անձինք հարվածել են իր գլխին, որովայնին և ոստքերին։ Լևոնը խփել է կողքերից, Հրաչը` քթին, իսկ Հրայրը՝ քաշքշել և հարվածել է իրեն ընկած ժամանակ։ Հարվածներից վնասվել են իր բջջային հեռախոսը և հագուստները։ Քանի որ նշված անձինք փորձել են իր ձեռքից խլել նաև իրեն ամրակցված ատրճանակը, ինքը փորձել է ընկած վիճակում իր ձեռքում ամուր պահել այն՝ չկորցնելու և հետագա բարդություններից խուսափելու համար։ Հայտնել է, որ մինչև իր մոտենալը լսել է ինչ-որ ապակու կոտրվելու ձայն։ Չի հիշում, թե ինչպես է կարողացել ի վերջո խույս տալ ծեծից, փախչել և անցնել փողոցի մյուս կողմը։ Տեսել է միայն, որ ամբաստանյալները նստել են մեքենաներն ու հեռացել։
Տուժողը դատարանին հայտնել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Հրանտ Պողոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. հոկտեմբերի 23-ին Մեսրոպ Մարտիրոսյանի հետ ընդգրկված է եղել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի հերթապահության գրաֆիկի մեջ։ Պարոնյան փողոցում ծառայություն իրականացնելիս, 13 շենքի մոտ նկատել են մի խումբ անձանց, որոնք քաշքշել են միմյանց ու բարձր հայհոյել։ Մոտեցել են, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և ցույց տվել վկայականները։ Ամբաստանյալներից Սարգիսը հայտնելով, որ իրեն չի հետաքրքրում, թե ովքեր են իրենք՝ քաշքշել և հարվածներ է հասցրել Մեսրոպ Մարտիրոսյանին։ Ինքը մոտեցել է որ օգնի ընկերոջը, սակայն այդտեղ գտնվող մոտ ինն անձանց կողմից խառնաշփոթ իրավիճակ է ստեղծվել և նրանք սկսել են հայոհոյել ու հարվածներ հասցնել իրենց՝ մարմնի տարբեր հատվածներին. Լևոնը հարվածել է Մեսրոպ Մարտիրոսայնին, Սարգիսը՝ իր կրծքավանդակին, Հրաչը հարվածել է Մեսրոպի դեմքին, իսկ երբ վերջինս ընկած է եղել՝ Հրայրը քաշքշել է նրան։ Այդ ընթացքում վնասվել են իրենց քաղաքացիական հագուստներն ու Մեսրոպի հեռախոսը։
Տուժողը դատարանին հայտնել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ բողոք կամ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սարգիս Հրայրի Նալբանդյանն իրեն ըստ էության մեղավոր է ճանաչել, սակայն ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը գտնվել են «Ուրարտու» ռեստորանում, որտեղ հավաքվել էին իր զավակի ծնվելու առթիվ։ Երեկոյան՝ ժամը 23։00-ի սահմաններում ճանապարհել են հյուրերին և ռեստորանում մնացել են ինքը, Հայրը՝ Հրայր Նալբանդյանը, հորեղբայրը՝ Հրաչ Նալբանդյանը, նրա որդին՝ Լևոնն ու իր կնոջ հայրը՝ Արմենը։ Վերջինիս հետ, իր կողմից հագուստ կրելու հետ կապված վեճ է առաջացել, սակայն մի քանի րոպեից դրսում ամեն ինչ ավարտվել է, որից հետո քայլել են փողոցով դեպի ներքև՝ մեքենաների մոտ։ Այդ պահին, լսել է, որ ինչ-որ մեկն իրենց դիտողություն է անում, ասելով, թե «ինչպես եք ձեզ պահում փողոցում», որից հետո, ինքը օղու ազդեցության տակ՝ նախ բարկացած է խոսել այդ երիտասարդի հետ, ապա ձեռքերով հրել նրան։ Այնուհետև, իրենց են մոտեցել հայրն ու եղբայրը ու փորձել օգնել իրեն։ Նշել է, որ վիճաբանություն և հարվածներ իրականում եղել են, բայց ոչ տուժողի պատմածի պես, քանի որ նախ՝ իրենք չեն իմացել, որ տուժողները ոստիկանության աշխատակիցներ են, բացի այդ, նրան ընկած վիճակում չեն հարվածել։ Ավելին, հայրն առհասարակ հարվածներ չի հասցրել տուժողներից և ոչ մեկին։ Վիճաբանության վերջում են միայն տուժողները բղավել, որ իրենք ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցներ են և լսելով այդ, իրենք անմիջապես հանգիստ են թողել նրանց ու հեռացել այդտեղից։ Ամբաստանյալը պնդել է, որ տուժողներն ի սկզբանե չեն ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, այլապես իրենք նրանց հետ վեճի չէին բռնվի ու ծեծի չէին ենթարկի։ Միաժամանակ, ամբաստանյալը նշել է, որ չի բացառում որ տուժողները ներկայացած լինեն որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, սակայն ինքն օղու ազդեցության տակ լսած չլինի դա։ Պնդել է, որ ինքը հրել է, բայց բռունցքներով չի հարվածել ոստիկաններից և ոչ մեկին։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Հրաչի Նալբանդյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նա համաձայն է տուժողների կողմից տրված ցուցմունքների հետ, բացառությամբ, որ հարվածներ չեն եղել, այլ եղել է ընդամենը բարձր խոսակցություն։ Նկատել է, որ Սարգիսը քաշքշուկի մեջ է ընկել և քանի որ մութ է եղել նրան թվացել է, թե Սարգիսին հարվածում են, որից հետո ինքը հարվածել է Մեսրոպ Մաիտիրոսյանին։ Ի սկզբանե չի լսել, որ տուժողները ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և միայն վերջում է իմացել, որ նրանք քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցներ են։ Ինքն ընդունում է, որ հարվածել է ոստիկաններին, բայց ոչ գետնին ընկած ժամանակ։ Նկատել է, թե ինչպես է հորեղբայրը բռնել ոստիկանի հրազենից և բղավել «չկրակես»։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հրայր Սարգսի Նալբանդյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ հոկտեմբերի 27-ի գիշերը թոռնիկ է ունեցել և հարազատներով գնացել են այդ առիթը նշելու։ Երևանի «Ուրարտու» ռեստորնային համալիրից դուրս գալուց հետո խնամու՝ Արամ Բաղդասարյանի, հետ վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ընթացքում միմյանց քաշքշել են։ Այդ ընթացքում իրենց են մոտեցել մի քանի քաղաքացի և միջամտել են իրենց վիճաբանությանը։ Այդ քաղաքացիների՝ որպես ոստիկանության աշխատակիցներ ներկայանալը չի լսել, սակայն չի բացառում, որ հնարավոր է, որ լսած չլինի նրանց ներկայանալը։ Հիշում է, որ վիճաբանության մի հատվածում իր տղայի վրա այդ երիտասարդներից մեկը զենք է պահել, իսկ ինքը փորձել է խլել այն՝ իրենց չվնասելու համար։ Մեսրոպ Մաիտիրոսյանի աչքի տակը քերծվածքներ է նկատել, սակայն պնդում է, որ ինքը ոչ ոքի չի հարվածել։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն ունի բարձրագույն կրթություն և մեծ հարգանք է տածում ոստիկանության բնագավառում աշխատող մարդկանց հանդեպ։ Դեպքի օրը «Ուրարտու» ռեստորանայաին համալիրում իրենց խնջույքը ավարտվելուց հետո, ինքը վճարել է խնջույքի գումարը, որից հետո դուրս գալով, նկատել է, որ դրսում վիճաբանություն է։ Տեսել է, թե ինչպես է տուժողներից մեկը զենք պահել Սարգիս Նալբանդյանի վրա, սակայն թե ով է եղել այդ անձնավորությունը՝ կարողանում հիշել։ Ամբաստանյալը նշել է, որ իրականությանը չի համապատասխանում այն փաստը, որ իրենք փորձել են խլել զենքը ոստիկանի ձեռքից կամ հարվածներ են հասցրել նրանց։ Պնդում է, որ նման բան չի եղել։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի վերը նշված ապացույցներից, դատարանը ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարում դատաքննությամբ հետազոտված և հրապարակված հետևյալ ապացույցների բավարար ամբողջությամբ.
դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3563 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Մ. Մարտիրոսյանի մարմնական վնասվածքները՝ աջ ակնակապիճային, ձախ քունքային, ձախ այտային շրջանների արյունազեղումների, ձախ այտային շրջանների քերծվածքների ձևով պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում և որոշման մեջ նշված հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։
/տես` հատոր 1գ.թ. 212-213, դատական նիստի արձանագրությունը/
Թիվ 3564 դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Հ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքը` վերին շրթունքի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում և որոշման մեջ նշված հագամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում»։
/տես` հատոր 1գ.թ. 191-192, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատահետքաբանական և ապրանքագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 2585 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «փորձաքննությանը տրամադրված «Նոկիա» տեսակի հեռախոսի ընդհանուր մակերեսների վրա առկա են մեխանիկական բնույթի վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ համեմատաբար պինդ առարկայի կամ մարմնի ներգործության, հնարավոր է հարվածի, ինչպես նաև որոշման հարցադրման մեջ նշված հանգամանքներում։ Նշված հեռախոսը գտնվում է անսարք վիճակում, դրա մինչվնասվածքային շուկայական արժեքը 2013թ. հոկտեմբերի 28-ի դրությամբ, ընդունելով այն աշխատունակ և անվնաս վիճակում, գնահատվել է 60.000 դրամ։ Փորձաքննությանը տրամադրված շերտապակու կոտրված նմուշից ելնելով որոշմամբ առաջադրված 79,5 x 33 սմ չափերով շերտապակու միջին շուկայական արժեքը 2013թ. հոկտեմբերի 28-ի դրությամբ գնահատվել է 710 դրամ։ Փորձաքննությանը ներկայացված 4.5մմ x 4մմ X 2.8մմ և 7.8մմ x 3.5մմ x 2.8մմ չափերով ապակու կտորները միմյանց հետ ունեն ընդհանուր բաժանարար գծեր և նախկինում կազմել են մեկ ամբողջականություն»։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 135-137, դատական նիստի արձանագրությունը/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Մեսրոպ Մարտիրոսյանի ներկայացրած և վնասված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի և դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և վերցված «Տիգարֆել» ՍՊԸ-ին պատկանող խանութի կոտրված ապակու կտորներով։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 138-139, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 18.11.2013թ. ստացված թիվ 30/15235 ելքային համարով գրությամբ, ինչպես նաև ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի օպերատիվ հրամկազմի 2013թ. հոկտեմբեր ամսվա հերթապահության գրաֆիկի պատճենով։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 23-26, 193, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Մ.Մարտիրոսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարություն կատարելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` «տուժող Մ.Մարտիրոսյանը Երևան քաղաքի Պարոնյան 13 շենքի մոտ գտնվող հատվածը մատնացույց անելով հայտարարել է, որ 2013թ. հոկտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերր՝ ժամը 00։45-ի սահմաններում գործընկերոջ՝ Հրանտ Պողոսյանի, հետ ծառայություն իրականացնելիս, այդտեղ նկատել են մի խումբ անձանց, որոնք վիճաբանել ու հարվածներ են հասցրել միմյանց՝ խախտելով հասարակական կարգը, ինչպես նաև կոտրել են նշած շենքի 1-ին հարկում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութի մուտքի դռան ապակին։ Կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները՝ մոտեցել, բարձրաձայն, ինչպես նաև վկայականները ցույց տալով, ներկայացել են որպես ոստիկանության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցներ, որից հետո օրինական պահանջ են ներկայացրել վիճաբանությունը դադարեցնելու վերաբերյալ սակայն, հակառակ դրան, այդ անձինք չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և դրա հետ կապված նրանցից մեկը, հայհոյանքներ տալով արտահայտվել է, թե իրեն չի հետաքրքրում որտեղի աշխատողներ են ու հարվածել է ձեռքերով իր կրծքավանդակին, ապա քաշքշել Հ. Պողոսյանին։ Դրան զուգահեռ, իրեն մոտեցել և կողքից հարվածել է մեկ այլ երիտասարդ, որից հետո նրանց հետ եղած, համեմատաբար տարիքով մի անձ, գլխով հարվածել է իր քթին, այնուհետև, իրենց մոտեցել է մեկ այլ, համեմատաբար տարիքով անձ, որի հետ միասին ընկել են գետնին և վերջինս ձեռքով քաշել է իր ձեռքից, որը գտնվել է գոտկատեղից կախված ծառայողական զենքի վրա, իսկ մյուս ձեռքով հարվածներ է հասցրել իր գլխի շրջանին։ Ընկած ժամանակ նշված անձինք մոտեցել ու խառը հարվածներ են հասցրել իրեն, ինչպես նաև նրանցից մեկը ոտքով հարածել ու վնասել է գրպանում եղած բջջային հեռախոսը։ Դրանից հետո նստել են ավտոմեքենաներն ու դիմել փախուստի»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 126-130, դատական նիստի արձանագրությունը/

Մեղադրյալ Սարգիս Նալբանդյանին տուժող Մեսրոպ Մարտիրոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Մ. Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Սարգիս Նալբանդյանին և հայտնել, որ նա այն անձն է, ով 28.10.2013թ. այն հանգամանքից հետո, երբ գործընկերոջ` Հ.Պողոսյանի հետ վիճաբանությունը կանխելու նպատակով ներկայացել են որպես Կենտրոնի քրեական հետախուզության աշխատակիցներ, կոպիտ ձևով ասելով՝ «թե ինչ անի, որ քրեականից են», բռունցքներով հարվածել է իր կրծքավանդակին»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 42-43, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Սարգիս Նալբանդյանին տուժող Հրանտ Պողոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Հ.Պողոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Սարգիս Նալբանդյանին և հայտնել, որ նա այն անձն է, ում 28.10.2013թ. տեսել է վիճաբանության մասնակիցների մեջ, ապա գործընկերոջ՝ Մ.Մարտիրոսյանի, հետ մոտեցել և վկայականները ցույց տալով ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատողներ, իսկ իր կողմից ճանաչած անձը, հակառակ իրենց վիճաբանությունը դադարեցնելու պահանջին, ձեռքով հարվածել է իր կրծքավանդակին»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 45-46, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Լևոն Նալբանդյանին տուժող Սեսրոպ Մարտիրոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Մ.Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Լևոն Նալբանդյանին և հայտնել, որ 28.10.2013թ., երբ Երևանի Պարոնյան փողոցում նկատել է վիճաբանություն ու գործընկերոջ հետ մոտեցել, վկայականները ցույց տալով ներկայացել են որպես Կենտրոնականի բաժնի քրեական աշխատողներ, իր ճանաչած անձը, առաջին անձի կողմից իր կրծքավանդակին հարվածելուց հետո, վիճաբանությունը դադարեցնելու պահանջի համար ձեռքով հարվածել է իր աջ աչքին»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 46-47, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Լևոն Նալբանդյանին տուժող Հրանտ Պողոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Հ.Պողոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Լևոն Նալբանդյանին և հայտնել, որ նրան տեսել է 2013թ. հոկտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերը, երբ ծառայություն է իրականացրել, վերջինս վիճաբանելիս է եղել, ուստի ընկերոջ հետ մոտեցել և կանխելու նպատակով, վկայական ցույց տալով, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, պահանջել դադարեցնել վեճը, ապա տեսել է, որ իր ճանաչած անձը հարվածել է գործընկերոջ` Մեսրոպի աչքի շրջանին»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 48-49, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Հրաչ Նալբանդյանին տուժող Մեսրոպ Մարտիրոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Մ.Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Հրաչ Նալբանդյանին և հայտնել, որ նա այն անձն է, ով գլխով հարվածել է իր քթի շրջանին, երբ 28.10.2013թ. գործընկերոջ հետ տեսել են վիճաբանության մեջ, մոտեցել և վկայականները ցույց տալով, ներկայացել որպես ոստիկանության Կենտրոնի բաժնի քրեականի աշխատողներ, պահանջել դադարեցնել վիճաբանությունը»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 50-51, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Հրաչ Նալբանդյանին տուժող Հրանտ Պողոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Հ.Պողոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Հրաչ Նալբանդյանին և հայտնել, որ 28.10.2013թ.՝ ժամր 00։45-ի սահմաններում գործընկերոջ հետ ծառայություն կատարելիս Երևանի Պարոնյան փողոցում նկատել են վիճաբանող մի խումբ անձանց, մոտեցել և վկայականները ցույց տալով, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատողներ, պահանջել դադարեցնել վիճաբանությունը։ Դրա հետ կապված տեսել է, որ իր ճանաչած անձը գլխով հարվածել է իր գործընկեր Մեսրոպ Մարտիրոսյ անին»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 52-53, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Հրայր Նալբանդյանին տուժող Մեսրոպ Մարտիրոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Մ.Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Հրայր Նալբանդյանին և հայտնել, որ 28.10.2013թ. գործընկերոջ հետ ծառայություն իրականացնելիս Երևանի Պարոնյան փողոցում, նկատել են վիճաբանություն, մոտեցել և վկայականները ցույց տալով, ներկայացել որպես ոստիկանության Կենտրոնի բաժնի քրեականի աշխատողներ, պահանջել դադարեցնել վիճաբանությունը, սակայն դրա հետ կապված մեկը հարվածել է իր կրծքավանդակին, մյուսը՝ աչքին, մյուսը՝ քթին, իսկ իր ճանաչած անձը, ընկած ժամանակ ընկել է իր վրա, մի ձեռքը եղել է իր գենքի կողմը՝ ձեռքի վրա, որը քաշել է, իսկ մյուս ձեռքով անկանոն հարվածներ է հասցրել գլխին»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 54-55, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Հրայր Նալբանդյանին տուժող Հրանտ Պողոսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Հ.Պողոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է Հրայր Նալբանդյանին և հայտնել, որ 28.10.2013թ. գործընկերոջ հետ ծառայություն են իրականացրել Երևանի Պարոնյան փողոցում, երբ նկատել են միմյանց հետ վիճաբանող և հարվածներ հասցնող անձանց, հետևաբար մոտեցել և վկայականները ցույց տալով, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատողներ, պահանջել դադարեցնել վիճաբանությունը։ Իր ճանաչած անձը ևս հարձակվել է գործընկեր Մեսրոպ Մարտիրոսյանի վրա ու քաշքշել»։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 56-57, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Հրաչ Նալբանդյանի, Սարգիս Նալբանդյանի, Լևոն Նալբանդյանի և Հրայր Նալբանդյանի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը, ամբաստանյալ Լևոն Նալբանդյանի` Եվրոպական կրթական տարածաշրջանի ակադեմիայի ուսանող լինելու վերաբերյալ փաստաթուղթը, ամսուսնության վկայականը, ամբաստանյալ Հրաչ Նալբանդյանի վերաբերյալ փաստթղթերը, ամբաստանյալ Սարգիս Նալբանդյանի ամուսության վկայականը։
/տես` հատոր 1 գ.թ. 22, 28, 38-39, դատական նիստի արձանագրությունը/
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ 2013թ. հոկտեմբերի 27-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում ամբաստանյալներ Հրաչ, Հրայր, Լևոն և Սարգիս Նալբանդյանները, ինչպես նաև գործով ինքնությունները չպարզված ու նրանց հետ «Ուրարտու» ռեստորանում եղած և խնջույքին մասնակցած անձինք, բարձրաձայն խոսելով ու իրար հետ վիճելով քայլել են Պարոնյան 13 շենքի մոտ, որտեղ Ս. Նալբանդյանը, վրդովված վիճակում, բարձրաձայն խոսելով ու հայհոյանքներ տալով, հարվածել ու կոտրել է այդտեղ գտնվող «Տիգարֆել» ՍՊԸ-ին պատկանող ավտոպահեստամասերի խանութի ապակին, ապա բռունցքով հարվածել կայանված ավտոմեքենային, սակայն վնաս չի պատճառել։ Լ.Նալբանդյանը նրան հանգստացնելու նպատակով մի կողմ է տարել։ Նկարագրված հասարակական կարգի խախտման հանգամանքը նկատել են Կենտրոն վարչական շրջանում վերակարգի կազմում ծառայություն իրականացնող ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի օպեր լիազորներ՝ գործով տուժողներ Մեսրոպ Մարտիրոսյանն ու Հրանտ Պողոսյանը և անմիջապես մոտեցել են նրանց՝ միջամտելու և հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու, նպատակով։ Վերջիններիս նկատելով, մեղադրյալ Ս.Նալբանդյանը կոպիտ տոնով հայտարարել է, թե ոչինչ չկա նայելու, իսկ տուժողներ Մ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Պողոսյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցներ և ներկայացնելով ծառայողական վկայականները, օրինական պահանջ են ներկայացրել հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ, սակայն ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությունից հետո հանդարտվելու փոխարեն, Ս.Նալբանդյանը, հայհոյանքներ տալով, հայտնել է, թե իրեն չի հետաքրքրում որտեղ են աշխատում, ապա նշված ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ կապված, բռնություն է գործադրել՝ ձեռքերով հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող Մ.Մարտիրոսյանի կրծքավանդակի շրջանին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ապա նույն կերպ բռունցքներով հարվածել նրան օգնության հասած իշխանության ներկայացուցիչ Հ.Պողոսյանի կրծքավանդակի շրջանին։ Իր հերթին՝ Լևոն Նալբանդյանը բռնություն է գործադրել՝ բռունցքով հարվածել է Մ.Մարտիրոսյանի աջ աչքի շրջանին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք՝ աջ ակնակապիճային շրջանի արյունազեղման ձևով, ապա ձեռքերով հարվածներ հասցրել Հ.Պողոսյանի ուսերի շրջանին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ։ Անմիջապես միջամտել են նաև Հրաչ և Հրայր Նալբանդյանները, որոնցից Հրաչ Նալբանդյանը, բռնություն գործադրելով Մ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ՝ գլխով հարվածել է նրա դեմքի շրջանին, ինչից Մ.Մարտիրոսյանը ընկել է գետնին, իսկ Հրայր Նալբանդյանը, նկատելով Մ. Մարտիրոսյանի գոտկատեղից կախված ծառայողական զենքը, հարձակվել է նրա վրա ու ընկած դիրքում մի ձեռքով բռնել է Մ.Մարտիրոսյանի ձեռքը, որը եղել է գոտկատեղի հատվածում գտնվող ծառայողական զենքի վրա, իսկ մյուս ձեռքով հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխին։ Այնուհետև, մեղադրյալները շարունակել են քաշքշել Հ.Պողոսյանին, ինչպես նաև մոտեցել ու մի քանի հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Մ.Մարտիրոսյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ Հ.Պողոսյանին վերին շրթունքի շրջանի արյունազեղման ձևով, իսկ Մ.Մարտիրոսյանին՝ ձախ քունքային, ձախ այտային շրջանների արյունազեղումների, ձախ այտային շրջանների քերծվածքների ձևով։ Ս.Նալբանդյանի ոտքով հարվածի հետևանքով վնասվել է նաև Մ.Մարտիրոսյանի տաբատի գրպանում գտնվող «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այսինքն, ամբաստանյալներ Սարգիս, Լևոն, Հրայր և Հրաչ Նալբանդյանները կատարել են իրենց՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցագործությունները, որի համար ենթակա են պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանցից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Սարգիս Նալբանդյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 38, քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն որպես ամբաստանյալ Սարգիս Հրայրի Նալբանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան` Յանա Նալբանդյանը /ծնված 27.10.2013թ.-ին/։
/ տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Սարգիս Նալբանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար դատարանում անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն՝ ամբաստանյալ Սարգիս Նալբանդյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է՝ հանցագործության մեջ նրա առանձնապես ակտիվ դերը։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Լևոն Նալբանդյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 39, քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն որպես ամբաստանյալ Լևոն Հրայրի Նալբանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան` Կարինա Նալբանդյանը /ծնված 28.03.2013թ.-ին/։
/ տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Լևոն Նալբանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը կատարած հանցանքի համար դատարանում անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Լևոն Նալբանդյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Հրայր Նալբանդյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 28, քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Հրայր Նալբանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը կատարած հանցանքի համար դատարանում անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Հրայր Նալբանդյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի անձը բնութագրող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս հարևանների կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի` «Մենք` Վ.Այգեկցի փողոցում բնակվող ներքոստորագրյալ բնակիչներս, շուրջ 12 տարի է, ինչ ճանաչում ենք Այգեկցու փողոցի թիվ 61 տան բնակիչ Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանին։ Նա իրեն դրսևորել է որպես հոգատար հայր, ընտանիքին նվիրված անձնավորություն։ Բարի և պարկեշտ մարդ է։ Միշտ պատրաստ է օգնության ձեռք մեկնել ցանկացած իրեն դիմողին։ Ոչ մի հարևանի հետ երբեք վիճաբանություն կամ անախարժություններ չի ունեցել, ակտիվ մասնակցել է փողոցում կազմակերպված բոլոր հասարակական միջոցառումներին։ Հարգված և սիրված անձնավորություն է բոլոր հարևանների կողմից։ Հարևաններով երախշավորում ենք, որ նա երբեք իրեն անվայել արարք թույլ չի տվել, անհարկի երբեք ոչ մեկի չի վիրավորել»։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Հրաչ Նալբանդյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 22, քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Հրաչ Նալբանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, ինչպես նաև այն, որ նա վատառողջ է, վերջինիս մոտ ախտորոշվել է «կայուն մնացորդային երևույթներ գլխուղեղի ծանր վնասվածքից հետո, պոստտրավմատիկ Էնցեֆալոպատիա, տետրապարեզ» հիվանդությունը և վերջինս հանդիսանում է երկրորդ կարգի հաշմանդամ։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Հրաչ Նալբանդյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սարգիս, Լևոն, Հրայր և Հրաչ Նալբանդյանների կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժներ՝ ազատազրկման ձևով։

Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Սարգիս Նալբանդյանի և Լևոն Նալբանդյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակների ընտրության, պատժաչափերի և այդպիսիք նրանց կողմից կրելու հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրեսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին»։

Սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորած վերոշարադրյալ դրիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի է առնում ամբաստանյալների՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և այս՝ կոնկրետ, գործով անհատականացնել պատիժը։

Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը։ Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են անձի՝ որպես հանցավորի, հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա։

Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։

Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժաչափի նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61-րդ հոդվածների պահանջները։

Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ վերը շարադրված իրավական վերլուծության լույսի ներքո համադրելով գործի փաստերը ամբաստանյալներ Սարգիս և Լևոն Նալբանդյանների նկատմամբ պետք է նշանակվեն ազատազրկման ձևով պատիժները, որոնք վերջիններս պետք է կրեն։

Միաժամանակ, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Հրաչ և Հրայր Նալբանդյանների արարքներում պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունն ու պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով, դատարանը եկավ այն համոզման, որ նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվելիք պատիժները կարելի է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու։

Ամբաստանյալներ Հրայր և Հրաչ Նալբանդյանների նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին»։

Քննվող քրեական գործով դատարանն ամբաստանյալներ Հրայր և Հրաչ Նալբանդյանների նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառում, քանի որ առկա է դատարանի համոզվածությունն ու վստահությունը` սույն քրեական գործով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու ամբաստանյալեր Հրայր և Հրաչ Նալբանդյանների ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է սույն քրեական գործով գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանն ու հատկապես արարքը կատարելու շարժառիթները, հանցավորի անձը, և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։

Այլ կերպ, դատարանն արձանագրելով, որ գործով ուսումնասիրված ամբաստանյալների անձը բնութագրող և նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հիշյալ հանգամանքերը վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու բավարար հիմքերի առկայության մասին, փաստում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների կողքին ի սպառ բացակայում է ամբաստանյալի արարքում պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը շարադրված տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, ուստի նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալներ Հրայր և Հրաչ Նալբանդյանների նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը, քանի որ ամբաստանյալների՝ փորձաշրջանում, հետևապես և հսկողության մեջ գտնվելու հանգամանքը, կարող է զսպել նրանց կողմից հետագայում հանցագործություններ կատարելու վտանգն այն հաշվառմամբ, որ նույնասեռ կամ այլ հանցանքեր կատարելու պարագայում իրական է օրենսդրական սպառնալիքը, որ փորձաշրջանի ընթացքում կատարված դիտավորյալ հանցագործության համար նշանակվելիք պատժին կգումարվի նաև այս դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը կամ թեկուզև դրա մի մասը։
Բացի այդ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով պատիժ նշանակելիս և այն պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կանոններով առ այն, որ` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց /…/»։ Այլ կերպ, հաշվի առնելով Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի` 2013թ.-ի հոկտեմբերի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 23-ը 1 /մեկ/ ամիս 24 /քսանչորս/ օր կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը դատարանն այն պետք է հաշվակցի նրա նկատմամբ նշանակվելիք վերջնական պատժում։

Նույն կերպ՝ Հրայր Սարգսի Նալբանդյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով պատիժ նշանակելիս և այն պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կանոններով առ այն, որ` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց /…/»։ Այլ կերպ, հաշվի առնելով Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի` 2013թ.-ի հոկտեմբերի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 24-ը 1 /մեկ/ ամիս 25 /քսանհինգ/ օր կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը դատարանն այն պետք է հաշվակցի նրա նկատմամբ նշանակվելիք վերջնական պատժում։

Դատարանն անդրադառնալով Հրայր Սարգս Նալբանդյանի և Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտանքային խափանման միջոց ընտրված գրավի հարցին, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալների նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո` օրինական /օրենսդրությամբ սահմանված/ հիմքերի առկայության դեպքում` պետք է վերադարձնել գրավատուին։

Դատարանն անդրադառնալով Սարգիս Նալբանդյանի և Լևոն Նալբանդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնվի անփոփոխ։

Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել տուժող Մ.Մարտիրոսյանին, ապակու կտորները` պետք է ոչնչացնել, իսկ այլ փաստաթղթի կարգով որպես ապացույց ճանաչված ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի 18.11.2013թ. ստացված` թիվ 30/15235 ելքային համարով գրությունը, ինչպես նաև ոստիկանության Կենտրոականի բաժնի հրամկազմի 2013թ. հոկտեմբեր ամսվա հերթապահության գրաֆիկի պատճենը` պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։

4. Եզրափակիչ մաս
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1.Սարգիս Հրայրի Նալբանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Սարգիս Հրայրի Նալբանդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ.-ի հոկտեմբերի 29-ից։
2. Լևոն Հրաչի Նալբանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Լևոն Հրաչի Նալբանդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ.-ի հոկտեմբերի 29-ից։
3. Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով նախաքննության ընթացքում Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի` 2013թ.-ի հոկտեմբերի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 23-ը 1 /մեկ/ ամիս 24 /քսանչորս/ օր կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 10 /տասը/ ամիս 6 /վեց/ օր ժամկետով ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ սահմանված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ օրինական հիմքերի առկայության դեպքում՝ վերադարձնել գրավատուին։
4. Հրայր Սարգսի Նալբանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով նախաքննության ընթացքում Հրայր Սարգսի Նալբանդյանի` 2013թ.-ի հոկտեմբերի 29-ից մինչև դեկտեմբերի 24-ը 1 /մեկ/ ամիս 25 /քսանհինգ/ օր կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Հրայր Սարգսի Նալբանդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 10 /տասը/ ամիս 5 /հինգ/ օր ժամկետով ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ սահմանված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` Հրայր Սարգսի Նալբանդյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Հրայր Սարգսի Նալբանդյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ օրինական հիմքերի առկայության դեպքում՝ վերադարձնել գրավատուին։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված « Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Մ.Մարտիրոսյանին, իսկ ապակու կտորները՝ ոչնչացնել։
Ամբաստանյալներ Սարգիս Հրայրի Նալբանդյանի, Լևոն Հրաչի Նալբանդյանի, Հրաչ Սարգսի Նալբանդյանի և Հրայր Սարգսի Նալբանդյանի մոտից հայտնաբերված և դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուտքագրված դրամական միջոցները վերադարձնել վերջիններիս։
Գործով այլ փաստաթղթի կարգով որպես ապացույց ճանաչված ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի 18.11.2013թ. ստացված՝ թիվ 30/15235 ելքային համարով գրությունը, ինչպես նաև ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի հրամկազմի 2013թ. հոկտեմբեր ամսվա հերթապահության գրաֆիկի պատճենը՝ պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում ։

Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն