Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Ն. Միքայելյանի,

տուժող Ա. Բեժանյանի,


2014թ. փետրվարի 14-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Գագիկ Հայրապետի Ստեփանյանի`
ծնված 1960թ. նոյեմբերի 19-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, դատվածություն չունի, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Սարի Թաղի 3-րդ փողոցի թիվ 13 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


Պ Ա Ր Զ Ե Ց


Թիվ 13110513 քրեական գործը Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության /այսուհետ ՔԳՎ/ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հունվարի 31-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից Արաքսյա Բեժանյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2013թ. հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ, թիվ 13110513 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ։
2013թ. դեկտեմբերի 04-ին քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
Քննիչի 2013թ. դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ հայտարարվել է մեղադրյալ Գագիկ Հայրապետի Ստեփանյանի հետախուզումը։
2013թ. դեկտեմբերի 25-ին մեղադրյալ Գ. Ստեփանյանը հայտնաբերվել է։
Քննիչի 2013թ. դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ, Վահե Երվանդի Հովհաննիսյանի և Լևոն Թելմաի Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նախաքննության մարմնի կողմից Գագիկ Հայրապետի Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար` «որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, 2013թ. հունվարի 27-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ 27/1 հասցեում գործող «Արմեդ» կոշիկի վաճառքով զբաղվող խանութից գաղտնի հափշտակել է Արաքսյա Բեժանյանին պատկանող, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պայուսակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչպես նաև ընդհանուր 53.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ հատ «Նոկիա» մակնիշի բջջային հեռախոս, մեկ հատ «Բիլայն» մակնիշի բջջային հեռախոս, երկու հատ ականջակալ, մեկ հատ հիշողության կրիչ։»։
2014թ. հունվարի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Տուժող Արաքսյա Բեժանյանը, դատական քննության ընթացքում, 2014թ. փետրվարի 04-ին քաղաքացիական հայց է ներկայացրել ամբաստանյալի դեմ, որի համաձայն` վերջինս պահանջել է ամբաստանյալ Գագիկ Ստեփանյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Սույն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի կողմից խորհրդակցական սենյակ հեռանալը, 2014թ. փետրվարի 14-ի դատական նիստում տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Ա. Բեժանյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Գ. Ստեփանյանի հետ հաշտվել է, խնդրում է նրա նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնել և հրաժարվում է ներկայացված քաղաքացիական հայցից։
Տուժող Ա. Բեժանյանն այդ մասին նաև դիմում ներկայացրեց դատարանին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնիուղղ. հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։ (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ... սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ.»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ... 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ... նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։»։
Հաշվի առնելով, որ տուժող Ա. Բեժանյանը հաշտվել է ամբաստանյալի հետ, որպիսի հանգամանքը սույն քրեական գործով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմք է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Ստեփանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` ամբաստանյալի հետ տուժող Ա. Բեժանյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Քննարկելով տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Ա. Բեժանյանի քաղաքացիական հայցը` ամբաստանյալ Գագիկ Ստեփանյանից հօգուտ իրեն 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում բռնագանձելու մասին, դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
Նույն օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քաղաքացիական հայց ներկայացրած անձն իրավունք ունի հրաժարվել հայցից քրեական գործով վարույթի ցանկացած պահի, եթե դրանով չեն խախտվում այլ անձանց իրավունքները և օրինական շահերը։ Նման իրավունքներից օգտվում է նաև այն անձը, որի շահերի պաշտպանության համար դատախազը քաղաքացիական հայց է հարուցել։
2. Քաղաքացիական հայցից հրաժարվելն ընդունելը հանգեցնում է քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթի կարճման և համապատասխան անձին զրկում է տվյալ քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության կարգով կրկին հարուցելուց։»։
Հաշվի առնելով, որ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Ա. Բեժանյանը դատարանում հայտարարեց քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու մասին` դատարանը գտնում է, որ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Արաքսյա Բեժանյանի քաղաքացիական հայցով վարույթը ենթակա է կարճման։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 25.07.2013թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Բիլայն» մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել տուժող Արաքսյա Բեժանյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 119-րդ, 183-րդ,154-րդ, 313-րդ հոդվածներով` դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


1. ԵԿԴ-0007/01/14 (13110513) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գագիկ Հայրապետի Ստեփանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործի վարույթը կարճել և Գագիկ Ստեփանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
2. Ամբաստանյալ Գագիկ Ստեփանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
3. Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Արաքսյա Բեժանյանի քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել։
4. Որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 25.07.2013թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Բիլայն» մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել տուժող Արաքսյա Բեժանյանի տնօրինմանը։
5. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ