ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ



Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ԵԿԴ/0258/01/13
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան



Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

25 օգոստոսի 2014թ. ք. Երևան


ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ս.ՂՐՋՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Բ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ


դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Գ.Պետրոսյանի շահերի պաշտպան Բ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով`

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13801713 քրեական գործը հարուցվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ին` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Այվազյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
2013թ. սեպտեմբերի 12-ին Գ.Պետրոսյանը ձերբակալվել է:
2013թ. սեպտեմբերի 13-ին Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2013 թվականի հոկտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ Առաջին ատյանի դատարան):
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Գ.Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 08-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Գ.Պետրոսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամանակով:
Գրավով կալանքից ազատելու հնարավորության մասին պաշտպանի միջնորդությունը մերժվել է:
Նախաքննության մարմնի 2013թ. դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 13801713 քրեական գործով Գ.Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` դրանում նշելով ապրանքագիտական և ձգաբանական համալիր փորձաքննության եզրակացության մեջ նշված արժեքը:
Նույն մարմնի 2013թ. դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գ.Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա գործով չպարզված 3 տղաների և 1 աղջկա հետ, 2013թ. սեպտեմբերի 11-ի երեկոյան գնացել են Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գործող «Մամա-Միա» սրճարան։ Վերջիններս սրճարանում մեծ քանակությամբ ալկոհոլային խմիչք են օգտագործել։ Ժամը 23։30-ի սահմաններում, մեղադրյալ Պետրոսյանը և նրա հետ սեղանի շուրջ նստած անձնավորությունները, առանց հաշիվը փակելու դուրս են եկել սրճարանից։ Այդ ժամանակ, Գ.Պետրոսյանը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, մոտ 5 րոպե տևողությամբ բարձրաձայն տվել է անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ, խանգարել ավտոմեքենաների երթևեկությունը, իր մոտ գտնվող և իր անվամբ հաշվառված՝ որպես զենք օգտագործվող «Բերետտա» տեսակի թիվ 1մ 37552 օդամղիչ ատրճանակից կատարել է անկանոն կրակոցներ մարդկանց և ավտոմեքենաների ուղղությամբ, ապա կրակել է գործով տուժող Կորյուն Գոռի Թադևոսյանին պատկանող «Տոյոտա Ռաֆ 4» մակնիշի 21ՕՏ021 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա՝ պատճառելով 90.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՝ իր այդ գործողություններով դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և «Մամա-Միա» սրճարանի բնականոն աշխատանքը։ Մեղադրյալ Գ.Պետրոսյանի նման վարքագծի պատճառով սրճարանից դուրս են եկել բազմաթիվ հաճախորդներ, ինչպես նաև սրճարանի մատուցողուհի Թամարա Վարդանյանը, մենեջեր Կարինե Մանուչարյանը, անվտագության աշխատանքներ իրականացնող «Ալֆա-Դելտա» անվտանգության կազմակերպության պահնորդներ Ռազմիկ Ֆերմանյանը և Դավիթ Շահինյանը։ Այնուհետև, Գ.Պետրոսյանին են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցներ Ահարոն Բադալյանը, Արշակ Սեդրակյանը և սրճարանի պահնորդ Ռազմիկ Ֆերմանյանը, կանխել նրա գործողությունները, որից հետո բերման են անթարկել ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։
2013թ. դեկտեմբերի 27-ին մեղադրյալ Գ.Պետրոսյանի վերաբերյալ գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի 2014թ. հունվարի 08-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` ընդունվել է վարույթ, իսկ 10.06.2014թ. որոշմամբ նշանակվել է դատական քննության:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով։
Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ից։ Պատժի կրման ընթացքում Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանը կարիք ունի նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողության։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` հանցագործության գործիք հանդիսացող «Բերետտա» տեսակի, 12 մ 37552 համարի օդամղիչ ատրճանակը հանձնվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը, իսկ «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի, 21 ՕՏ 021 համարանիշի ավտոմեքենան՝ թողնվել է տուժող Կորյուն Գոռի Թադևոսյանի տնօրինությանը։
Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված դատական ակտի դեմ 25.07.2014թ. վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Գ.Պետրոսյանի պաշտպան Բ.Վարդանյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 06.08.2014թ. որոշմամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և գործը Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում նշանակվել է քննության 2014թ. օգոստոսի 25-ին:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոք բերած անձը` ամբաստանյալ Գ.Պետրոսյանի պաշտպան Բ.Վարդանյանը, իր վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները, գտել է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, ինչի կապակցությամբ դատավճիռը ենթակա է բեկանման` ստորև ներկայացվող պատճառաբանությունների հաշվառմամբ.
Բողոքաբերը գտել է նաև, որ առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածը, ապացույցները գնահատելիս հանգել է սխալ հետևությունների:
Բողոքի հեղինակը փաստել է, որ Գագիկ Պետրոսյանը մեղադրվում է այն բանում որ, նա 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին, ժամը 23:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող «Մամա Միա» սրճարանի մոտ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, մոտ հինգ րոպե տևողությամբ բարձրաձայն տվել է անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ, խանգարել ավտոմեքենաների երթևեկությունը, իր մոտ գտնվող և իր անվամբ հաշվառված՝ որպես զենք օգտագործվող «Բերետա» տեսակի թիվ 12մ. 37552 օդամղիչ ատրճանակից կատարել է անկանոն կրակոցներ մարդկանց և ավտոմեքենաների ուղությամբ, ապա կրակել է Կորյուն Գոռի Թադևոսյանին պատկանող «Տոյոտա Ռաֆ 4» մակնիշի 21 ՕՏ 021 պետ. համարանիշի ավտոմեքենայի վրա՝ պատճառելով 90.000 դրամ գույքային վնաս, իր այդ գործողություններով դիտավորությամբ խախտել հասարակական կարգը և «Մամա Միա» սրճարանի բնականոն աշխատանքը։
Պաշտպանը նշել է, որ Գագիկ Պետրոսյանի մեղադրանքը հիմնավորելու համար քրեական գործով հարցաքննվել են յոթ վկաներ, իսկ վկաներից երկուսի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակվել են.
«Վկա Ռազմիկ Նշանի Ֆերմանյանը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ ինքը աշխատում է «Ալֆա Դելտա» անվտանգության կազմակերպությունում, որպես ավագ պահնորդ, դեպքի օրը եղել է աշխատանքի վայրում, «Մամա Միա» կարաոկե ակումբում ժամը 11:00-ի կողմերը իր գործընկերոջից տեղեկացել է, որ ինչ-որ մեկը, առանց հաշիվը փակելու, դուրս է եկել, ինքը բարձրացել է վերև և այդ ժամանակ լսել է բարձր ձայներ, դիմացի մայթից երկու անձնավորություն հայհոյանքներ տալով անցնում էին փողոցի այս կողմը, երբ անցնում էին փողոցի կողմը, նկատել է, որ տղամարդու ձեռքը զենք կա, ինքը չի հասկացել ինչ զենքա` մարտական է, թե տրավմատիկ, վազելով, հայհոյանքներ տալով կրակում էր աջ ու ձախ, վազելու ընթացքում ավտոմեքենաներից մեկի մոտ սայթակեց, կրակոցի ժամանակ մեքենայի հետևի ապակին կոտրվեց այդ ժամանակ հասկացել է, որ զենքը տրավմատիկ է, մի անձնավորություն ներկայացել է որպես օրգանի աշխատող և առաջարկել իրար հետ բռնել, այդ ժամանակ դիմացը մարդ դուրս եկավ, նա ռեսկի կանգնեց, մենք մոտեցանք և բռնեցինք։
Վկան մեղադրողի հարցերին պատասխանելով տվել է ցուցմունք, որ զենքը եղել է ամբաստանյալի ձեռքում, նա հայհոյանքներ էր տալիս, որոնք որևէ մեկին հասցեագրված չէին, ինքը տեղյակ չէ, թե որևէ մեկի հետ վիճաբանություն եղել է թե ոչ: Հայհոյանքները տևել են երկու-երեք րոպե, ինքը տեղյակ չի, թե ինչու էր ամբաստանյալը ինչ պատճառով է իրեն այդպես պահում»։
Պաշտպանը նշել է, որ մեղադրողի հարցին, թե քանի կրակոց է եղել և որ ուղղությամբ` վկան բառացի պատասխանել է` «ուղղություն տակ տակավոյ չի եղել, չի եղել, որ ինչ-որ մեկի վրա պահած լինի, կրակոցները եղել են չորս հինգ անգամ», իսկ իր հարցերին վկան տվել է հետևալ պատասխանները. «ինքը ամբաստանյալին տեսել է զենքը հանելու պահից, կոնկրետ որևէ մեկի վրա նշան բռնած չի եղել, ինքը չի զգացել կրակոցի ձայն, երբ կոտրվել է մեքենայի ապակին, հասկացել է, որ զենքը մարտական չի, երբ սայթակեց ընկավ, զենքը ձեռքին էր և այդ ժամանակ կրակոց հնչեց, քանի որ ապակին կոտրվեց, ուրիշ ժամանակ չէր կարող ապակին կոտրվեր, քանի որ իրա տեղը ուրիշ էր, ընկնելուց կրակվել է երկու հատ կամ մի հատ, հայհոյանքները ինչ-որ մեկին տված չի եղել», նախագահալի հարցերին պատասխանել է` «անցնելու ժամանակ հայհոյանքներ էր տալիս, հայհոյանքները բարձր էին, դեպքը տևեց մոտ հինգ րոպե, զենքը մինչև ընկնելը, կրակելը օդ էր ուղղված, ձեռքը անկանոն շարժում էր մարդկանց գլխավերևը, ինչ-որ մեկին կրակելու սպառնալիք չի եղել, ինքը մտածում է երկու կրակոց է եղել, քանի որ ապակու վրա երկու վնասվածք կար»։
Պաշտպանը նշել է նաև.
«Վկա Թամարա Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ` «աշխատում է մատուցողուհի ոչինչ չի տեսել նկատել է միայն չփակված սեղանը, մտել է ներս, հետո խոսակցություններ է լսել ընդհանուր, որ կռիվ է եղել, իրեն չեն ասել` քանի հոգով է կռիվ եղել, սեղանը որի հաշիվը չի փակվել, ինքն է սպասարկել, հաճախորդների արտաքին հատկանիշները չի տպավորվել, հաճախորդների սեղանի մոտ նստած ժամանակ չի նկատել վիճաբանություն և ոչ էլ դրանից հետո, որևիցե արտառոց բան չի նկատել, չի կարող ասել ալկոհոլ օգտագործել են, թե ոչ։ Լսել եմ, որ դրսում կրակոց է եղել, մեքենայի ապակի է ջարդվել, հաշիվը չփակած հաճախորդների մեջ Գագիկ Պետրոսյանին չի մտաբերում։ Պաշտպանի հարցին, թե որն է ձեր տեղեկությունների աղբյուրը, որ տեղի է ունեցել վիճաբանություն, կրակոցի արդյունքում ջարդվել է մեքենայի ապակին վկան պատասխանեց, որ ինքը կոնկրետ չի իմացել, ինչ-որ մեկը չի եկել ասել։
Վկա Արթուր Ազարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ ուշ ժամին սրճարանից դուրս եմ եկել մոտեցել եմ մեքենային տեսել եմ մեքենայի երկու ապակին կոտրված, մեքենայի մոտ կանգնած է եղել ոստիկանության աշխատակից, որը չի թողել մոտենանք մեքենային, տարել են բաժին, այնտեղ ցուցմունք եմ տվել, որ ոչ մեկին չեմ ճանաչում, չգիտեմ ինչ է եղել։ Մեքենան եղել է Տոյոտա Ռաֆ 4 մակնիշի, եղել է իր ընկերոջ մեքենան, մեքենան կանգնեցրել են «Մամա Միա» սրճարանի դիմաց, բայց իրենք, նստած են եղել դրանից մի քիչ վերև գտնվող սրճարանում։
Վկա Սարգիս Հովակիմյանը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ դեպքի օրը եղել եմ ընկերներիս հետ Արթուր Ազատյանի և Կորյուն Թադևոսյանի հետ, մեքենայի մոտ գտնվող ոստիկանները ասացին, որ դեպք է տեղի ունեցել հրավիրեցին բաժին, կոտրվել էր ավտոմեքենայի հետևի ապակիները, հետագայում ինչ է տեղի ունեցել` չի հետաքրքրվել։
Վկա Դավիթ Շահինյանը դեպքի օրը աշխատել է ակումբում դեպքին ականատես չի եղել, իրեն ասել են հաշիվը փակած չի, որի մասին զեկուցել է անվտանգության պետին, վիճաբանություն չի տեսել, չի հիշում ումից է տեղեկացել որ հաշիվը փակած չի, ինքը շենքից դուրս չի եկել։ Լսել է բարձր խոսակցություններ, որը տևել է մեկ րոպե։
Վկա Կարինե Մանուչարյանը ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է «Մամա Միա» կառաոկե ակումբում որպես մենեջեր, մատուցողը ասել է, որ սեղանի հաշիվը փակ չի, հետո իմացել ենք, որ խնդիրներ է եղել, չեմ իմացել պատճառը, հարցաքննության գնալիս ասացին մեքենայի ապակի է ջարդվել, կրակոց է եղել, աղմուկին բոլորը հավաքվում են, մեր մոտ որ կենդանի երաժշտություն է, ձայներ չենք լսել, խոսակցություններից իմացել եմ, որ կրակոց է եղել, որևիցե արտառոց բան չի տեսել, իրենց տարածքում ոչինչ չի եղել, ինչ եղել է տարածքից դուրս է եղել։
Արշակ Սեդրակյանի ցուցմունքները դատարանը հրապարակել է, նա նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ դեպքի օրը` ժամը 23:30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել վարորդ ոստիկան Ահարոն Բադալյանը, և հայտնել, որ «Մամա Միա» սրճարանի մոտ կռիվ է։ Անմիջապես մեկնել է նշված տեղանք և նկատել, որ մի երիտասարդ անհասցե հայհոյում է, նա ձեռքի ատրճանակով կրակոցներ էր արձակում դեպքի վայրում գտնվող քաղաքացիների և ավտոմեքենաների ուղղությամբ, նրա արձակած կրակոցներից վնասվել է դեպքի վայրում կայանված «Տոյոտա Ռաֆ 4» մակնիշի 21 ՕՏ 021 համարանիշի ավտոմեքենան։ Իրենք հետապնդել են այդ երիտասարդին հարմար պահի վնասազերծել են նրան, ձեռքից վերցրել ատրճանակը և բերման ենթարկել ոստիկանություն։
Վկա Միքայել Դերբոյանի նախաքննական ցուցմունքը դատարանում հրապարակվել է, նա նախաքննական մարմնին տվել է հետևյալ ցուցմունքը դեպքի օրը իմ անձնական գործերով գտնվում էի կենտրոն վարչական շրջանում, որտեղ պատահական հանդիպել եմ ՌԴ գտնվող իմ ծանոթին, ժամը 22:30 սահմաններում երբ գտնվում էի «Մամա Միա» բացօթյա սրճարանում, լսվեցին հայհոյանքի ձայներ, դուրս եկանք տեսնելու` ինչ է կատրվում, դուրս գալուց հետո լսվում էին հայհոյանքներ, հանկարծ երկու տղամարդ իմ դիմաց բռնեցին մի տղամարդու, մտածեցի, որ հենց այդ տղամարդն էր հայհոյում, եկան ոստիկաններ, այդ տղային բերման ենթարկեցին բաժին, ինձ էլ հրավիրեցին բաժին։ Հայհոյանքների պատճառով շատ մարդիկ դուրս էին եկել սրճարանից, որ տեսնեն ինչ է կատարվում, խառնաշփոթ իրավիճակ էր։ Ես այդ տղային տեսնում էի առաջին անգամ, ես չեմ տեսել նրա ձեռքին զենք և չեմ լսել կրակոցի ձայներ»։
Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ինչպես երևում է վկաների ցուցմունքներից, Գագիկ Պետրոսյանի ենթադրյալ հանցավոր գործողություններին ականատես են եղել միայն Ռազմիկ Ֆարմանյանը, Ահարոն Բադալյանը, Արշակ Սեդրակյանը, Միքայել Դերբոյանը և, ըստ պաշտպանի, քրեական գործի համար կարևոր նշանակություն ունի, թե նրանք ինչ տեղեկություններ են հայտնել Առաջին ատյանի դատարանին` Գագիկ Պետրոսյանի կողմից խուլիգանության ժամանակ օդամղիչ ատրճանակի գործադրմամբ ավտոմեքենայի վնասման մասին։
Բողոքաբերը նշել է, որ քրեական գործով մյուս վկաները և տուժողը միանշանակ պնդել են, որ կրակոցներ և գույքի վնասում չեն տեսել և փաստացի դեպքի վայրում չեն եղել, պաշտպանը նշել է նաև, որ վկա Միքայել Դերբոյանի նախաքննական ցուցմունքից տեղեկանում ենք, որ նա Գագիկ Պետրոսյանի ձեռքում զենք չի տեսել և կրակոցի ձայներ չի լսել, իսկ վկա Ահարոն Բադալյանը թերևս նշել է, որ Գագիկ Պետրոսյանի ձեռքին տեսել է զենք, և նա հայհոյել, կրակել է, սակայն չի հիշում, որ դրա արդյունքում որևէ բան վնասված լինի, հետագայում չի հետաքրքրվել` ինչ է վնասվել։
Պաշտպանը փաստել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը մերժել է վկա Ահարոն Բադալյանի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելու մեղադրողի միջնորդությունը։
Բողոքաբերը նշել է, որ օդամղիչ ատրճանակի գործադրման, կրակոցների և մեքենայի վնասման մասին առավել մանրամասն ցուցմունք է տվել վկա Ռազմիկ Ֆերմանյանը: Համաձայն վերջինիս ցուցմունքների` Գագիկ Պետրոսյանի ձեռքում եղել է ատրճանակ, նա ավտոմեքենայի մոտ սայթակել և ընկել է, որի ընթացքում եղել են կրակոցներ, ատրճանակից արձակված գնդակները կպել են ավտոմեքենայի ապակուն և կոտրել այն, որից հասկացել է, որ զենքը մարտական չէ, Գագիկ Պետրոսյանը նշան չի բռնել կրակելիս և մեքենան վնասվել է` ընկնելու արդյունքում հնչած կրակոցներից։
Ըստ պաշտպանի, Գագիկ Պետրոսյանի ընկնելու արդյունքում արձակված կրակոցներից ավտոմեքենայի վնասումը վկայում է այն մասին, որ գույքի վնասումը տեղի է ունեցել անզգույշությամբ, և Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով վկաների ցուցմունքները, պետք է ապացուցված համարեր, որ ավտոմեքենայի վնասումը Գագիկ Պետրոսյանի անզգույշ գործողությունների հետևանք է, մինչդեռ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ավտոմեքենայի վնասումը դիտավորյալ գործողությունների հետևանք է։
Բողոքի հեղինակը փաստել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ապացուցված է համարել, որ խուլիգանական գործողությունների ժամանակ առարկայի օգտագործումն իրական վտանգ է ստեղծել ոչ միայն քաղաքացիների կյանքի և առողջության համար, այլ նաև քաղաքացիների և կազմակերպությունների գույքային շահերի համար և ըստ պաշտպանի, Առաջին ատյանի դատարանի նման հետևությունը անհիմն է` հետևյալ պատճառաբանությամբ. նախ օդամղիչ ատրճանակները նախատեսված են հարձակումներից պաշտպանվելու համար և այդ ատրճանակները իրենց ունեցած պարամետրերով չեն կարող մահ պատճառել մարդկանց, այսինքն օդամղիչ ատրճանակները վտանգավոր չեն մարդկանց կյանքի համար, և քրեական գործում չկա մի անձ, ով դատարանին կհայտներ, որ Գագիկ Պետրոսյանի արձակած կրակոցներից ինքը մարմնական վնասվածք է ստացել, կամ կրակել է իր ուղությամբ, կամ սպառնացել է կրակել, եթե այդպիսի անձ լիներ, ապա նա պետք է քրեական գործով տուժող ճանաչված լիներ, իսկ սույն քրեական գործով կա միայն մի տուժող և նա քրեական գործով տուժող է ճանաչվել ավտոմեքենան վնասվելու պատճառով, իսկ, ինչպես նշվեց վերևում, ավտոմեքենան վնասվել է անզգուշությամբ։
Ըստ բողոքաբերի, վկա Ռազմիկ Ֆերմանյանի ցուցմունքից հետևում է, որ Գագիկ Պետրոսյանը օդամղիչ ատրճանակը պահել է մարդկանց գլխավերևը, ինչը չեր կարող սպառնալիք կամ վտանգ ստեղծեր մարդկանց առողջության համար։
Բողոք բերած անձը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի «դ» ենթակետի պահանջները, քանի որ մեղադրական դատավճռի հիմքում դրել է դատարանում չհարցաքննված վկա Արշակ Սեդրակյանի նախաքննական ցուցմունքները։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածը, պաշտպանը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը անհնարին է համարել վկայի դատարան ներկայանալը, քանի որ վկային հասցեագրված ծանուցագրերը հետ են վերադարձվել` «տեղափոխված է» նշումով։ Նշված վկան, համաձայն քրեական գործի տվյալների, հանդիսանում է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի բաժնի Մարաշ բաժանմունքի օպեր լիազոր, նշված է նրա հեռախոսահամարը, և եթե վկան չի ծանուցվում բնակության վայրով, ապա նրան կարելի է ծանուցել աշխատանքի վայրի հասցեով, զանգահարել կամ համապատասխան հարցումներով պարզել վկայի բնակության կամ գտնվելու վայրը, որը, սակայն, չի կատարվել, իսկ քանի դեռ վկային Առաջին ատյանի դատարան հրավիրելու բոլոր հնարավոր տարբերակները չեն օգտագործվել, չի կարող խոսք լինել վկայի Առաջին ատյանի դատարան ներկայանալու անհնարինության մասին։
Բացի այդ, ըստ պաշտպանի, պետք է հաշվի առնել նաև, որ վկան իր բնակության վայրը փոխելու մասին պարտավոր է տեղյակ պահել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին։
Վկայակոչելով նաև «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի «դ» ենթակետը, պաշտպանը գտել է, որ նման պայմաններում խախտվել է Գագիկ Պետրոսյանի` իր դեմ ցուցմունք տված վկային հարցաքննելու իրավունքը և դա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի առումով համարվում է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածը, բողոքաբերը գտել է, որ տվյալ դեպքում դատական քննության ժամանակ խախտվել է ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ հոդվածով, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի «դ» ենթակետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածով նախատեսված անձի իրավունքները, Առաջին ատյանի դատարանը զրկել է մեղադրյալ Գագիկ Պետրոսյանին իր դեմ ցուցմունք տված վկային հարցաքննելու հնարավորությունից, ինչը խոչընդոտել է դեպքի հանգամանքների լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը և նշված խախտումները կարող են ազդել ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, հատկապես այն պարագայում, երբ պաշտպանական կողմը պնդում է, որ Գագիկ Պետրոսյանի գործողություններն իրավական առումով ճիշտ չեն որակված։
Ըստ բողոք բերած անձի, Առաջին ատյանի դատարանը նման պայմաններում վկա Արշակ Սեդրակյանի նախաքննական ցուցմունքները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի առումով պետք է դիտեր որպես օգտագործման համար անթույլատրելի ապացույց և դատավճիռ կայացնելիս պետք է չհիմնվեր վկա Արշակ Սեդրակյանի նախաքննական ցուցմունքների վրա, ինչը սակայն չի արել` թույլ տալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի խախտում։
Պաշտպանը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, որը, սակայն, չպետք է կիրառեր` ներկայացնելով` հետևյալ պատճառաբանությունները.
Վկայակոչելով վերը նշված հոդվածը, բողոքի հեղինակը արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի կառուցվածքից հետևում է, որ որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանության հանցակազմը կարող է առկա լինել միայն այն դեպքում, երբ զենքի գործադրմամբ անձի խուլիգանական գործողությունները զուգորդվել են բռնություն գործադրելու, դա գործադրելու սպառնալիքի, կամ գույքը ոչնչացնելու կամ վնասելու հետ։
Այն դեպքերում, երբ խուլիգանությունը թեկուզ և կատարվել է որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ, սակայն այն չի զուգորդվել բռնություն գործադրելու, բռնություն գործադրելու սպառնալիքի, գույքը վնասելու, կամ ոչնչացնելու հետ, կարող է որակվել որպես հասարակ խուլիգանություն և ոչ թե որակյալ զենքի գործադրմամբ տեղի ունեցած խուլիգանություն։
Վկայակոչելով նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` 30.03.2012թ. թիվ ԱՎԴ 0014/01/11 և 24.10.2006թ. թիվ ՎԲ-223/06 քրեական գործերով կայացրած նախադեպային որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, պաշտպանը գտել է, որ նշվածից հետևում է, որ ուղղակի դիտավորությունը և խուլիգանական մղումները (շարժառիթը) խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր տարրերն են և դրանց բացակայությունը բացառում է խուլիգանության հանցակազմի առկայությունը։
Բողոքի հեղինակը նշել է, որ Գագիկ Պետրոսյանի մոտ ուղղակի դիտավոոության առկայությունը պետք է նշանակեր, որ նա գիտակցել է, որ իր գործողություններով կոպտորեն խախտում է հասարակական կարգը, դրսևորում բացահայտ անհարգափց վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ, օդամղիչ ատրճանակի գործադրմամբ վնասում է տուժողի ավտոմեքենան և ցանկացել է հենց օդամղիչ ատրճանակի գործադրմամբ վնասել ավտոմեքենան։ Մինչդեռ, ըստ պաշտպանի, քրեական գործի ապացույցներով, հիմնավորվում է, որ ավտոմեքենան վնասվել է՝ Գագիկ Պետոոսյանի սայթակելու և ընկնելու արդյունքում արձակված կրակոցներից, նշվածը հաստատվում է Ռազմիկ Ֆերմանյանի ցուցմունքով։
Ավտոմեքենայի վնասումը, որը տեղի է ունեցել, սայթակելիս ընկնելու արդյունքում արձակված կրակոցներից, վկայում է այն մասին, որ Գագիկ Պետրոսյանը ավտոմեքենան վնասելու ուղղակի դիտավորություն չի ունեցել, և տվյալ դեպքում խոսքը կարող է գնալ անգգուշությամբ պատճառված վնասի մասին։
Ըստ բողքաբերի, Գագիկ Պետրոսյանի մոտ ուղղակի դիտավորության բացակայության մասին են վկայում նաև, այն, որ նա կրակոցներ արձակելիս նախապես օդամղիչ ատրճանակը չի ուղղել որևէ առարկայի վրա, նշան չի բռնել, և, երբ ընկած տեղից բարձրացել է, ատրճանակը եղել է ձեռքին, ազատ է եղել վնասել գույքը, սակայն որևէ մեկի գույքը չի վնասել։
Ըստ բողոքի հեղինակի, քրեական գործի նյութերից չի հիմնավորվում Գագիկ Պետրոսյանի կողմից օդամղիչ ատրճանակով ուղղակի դիտավորությամբ ավտոմեքենան վնասելու հանգամանքը, ուստի նրա գործողությունները պետք է դիտել որպես հասարակ խուլիգանություն և ոչ թե օդամղիչ ատրճանակի գործադրմամբ կատարված խուլիգանություն։
Բողոքաբերը գտել է, որ Գագիկ Պետրոսյանի գործողությունների ոչ ճիշտ որակումը հանգեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջների խախտմանը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Պաշտպանը փաստել է, որ, համաձայն նշված հոդվածների, պատիժը պետք է լինի արդարացի, այն պետք է համապատասխանի հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինի անձի ուղղվելու, և նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Պատժի նպատակն է վերականգնել արդարությունը, ուղղել հանցագործություն կատարած անձին և գտել, որ Գագիկ Պետրոսյանի գործողությունների ոչ ճիշտ որակման պայմաններում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող համարվել արդարացի, հենց չափից շատ խիստ լինելու պատճառով, հետևապես, նաև չի կարող ծառայել իր նպատակներին։
Ըստ պաշտպանի, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել է այն, որ ավտոմեքենայի վնասումը տեղի է ունեցել անզգուշությամբ, հանցագործության հետևանքը՝ ավտոմեքենայի ապակիների վնասումը, կազմում է ընդամենը 90.000 ՀՀ դրամ, որը տուժողը չի պահանջում, հաշվի չի առնվել նաև Գագիկ Պետրոսյանի առողջական վիճակը, նշված հանգամանքերը իրենց համակցության մեջ թույլ են տալիս նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, քան այն պատիժը, որ դատարանի կողմից նշանակվել է Գագիկ Պետրոսյանի նկատմամբ։
Առաջին ատյանի դատարանն, ըստ բողոքաբերի, հաշվի չի առել, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով և ամբաստանյալի այլ շարժառիթներով կատարված գործողությունները, որոնք թեկուզ և խախտել են հասարակական կարգը չի կարող համարվել խուլիգանություն։ Գագիկ Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքում չկա որևէ նշում, որ նա իրեն մեղսագրվող գործողությունները կատարել է խուլիգանական մղումներից ելնելով, և չնայած այդ հանգամանքին, Առաջին ատյանի դատարանը Գագիկ Պետրոսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Բողոքաբերը նշել է, որ քրեական գործի նյութերի համաձայն (զեկուցագիր, բացատրություն) տեղի է ունեցել վիճաբանություն և այդ նյութերից, պարզ է, որ Գագիկ Պետրոսյանը վիճել է երրորդ անձանց հետ, տեղի է ունեցել կռիվ։ Ըստ պաշտպանի, նախաքննական մարմինը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածը և չի պարզել, թե Գագիկ Պետրոսյանն ում հետ է վիճել, ինչ պատճառով, իսկ այդ հանգամանքները պարզելու դեպքում Գագիկ Պետրոսյանին կարող էր խուլիգանության մեղադրանք չառաջադրվեր կամ եթե մեղադրանք առաջադրվեր, ապա քրեական օրենսգրքի այլ հոդվածով։ Ըստ բողոքաբերի, Առաջին ատյանի դատարանը նշված հանգամանքները պետք է դիտեր չփարատված կասկած և մեկնաբաներ հօգուտ Գագիկ Պետրոսյանի, սակայն, խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածները, չփարատված կասկածները չի մեկնաբանել հօգուտ Գագիկ Պետրոսյանի։
Վերը շարադրվածի հիման վրա ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ հոդվածով, մեղադրողը խնդրել է բեկանել Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ 0258/01/13 քրեական գործով 25.06.2014թ. կայացրած դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները` վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը բողոքի դեմ, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Բ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
/.../>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ առաջին ատյանի դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Ամբաստանյալ Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանի մեղավորությունն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն մեղսագրված հանցագործությունը կատարելու մեջ, հիմնավորված և հաստատված է սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Դատարանում հրապարակված և հետազոտված տուժող Կորյուն Գոռի Թադևոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին, ժամը 21։30-ի սահմաններում իր ընկերներ Արթուրի և Սարգսի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գործող <<Ֆլագման>> սրճարան։ Իր կողմից վարվող <<Տոյոտա Ռաֆ 4>> մակնիշի 21ՕՏ021 պետհտմարանիշի ավտոմեքենան կայանել է <<Մամա-Միա>> սրճարանի դիմաց։ ժամը 23։30-ի սահմաններում դուրս են եկել սրճարանից ու մոտենալով մեքենային՝ տեսել են, որ ետևի ապակին ու ետևի աջ կողային ապակին կոտրված են, ինչպես նաև դիմացի աջ դուռը վնասված է։ Հետագայում տեղեկացել է, որ իրեն անծանոթ Գագիկ Պետրոսյանը կրակոցներ է արձակել մեքենայի վրա։
Տուժողը Դատարանում ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացրել։
Վկա Ռազմիկ Նշանի Ֆերմանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է <<Ալֆա Դելտա>> անվտանգության կազմակերպությունում` որպես ավագ պահնորդ։
2013թ. սեպտեմբերի 11-ին` ժամը 23։00-ի սահմաններում, հերթական անգամ աշխատանքներն իրականացնելիս, իր գործընկերոջից ռադիոկապի միջոցով տեղեկացել է այն մասին, որ Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող <<Մամա Միա>> սրճարանի հաճախորդներից մեկը, առանց հաշիվը փակելու, հեռացել է սրճարանից։ Այդ ամենի մասին տեղեկանալով, ինքն անմիջապես դուրս է եկել փողոցի կողմ, որտեղ տեսել է երկու երիտասարդների, որոնցից մեկը եղել է սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Գ.Պետրոսյանը, իսկ մյուսը` իրեն անծանոթ մի կին, ովքեր բարձրաձայն, անհասցե հայհոհելով, անցել են փողոցի հակառակ կողմը։ Այնուհետև, նկատել է, որ այդ երիտասարդներից մեկը, շարունակելով բարձրաձայն հայհոյել, իր մոտ առկա զենքով /զենքի տեսակը ինքը չի կարող մատնանշել/ անկանոն կերպով, մոտավորապես 4-5 անգամ, կրակոցներ է արձակել տարբեր ուղղություններով։
Վազելու ընթացքում նշված երիտասարդի ոտքը սայթաքել է և նա, ընկնելով գետնին, արձակել է 2-3 կրակոց, և այդ կրակոցներով վնասել է այդ պահին Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող ավտոմեքենաներից մեկի ետևի ապակին։ Կատարված միջադեպը տևել է մոտավորապես 5 րոպե։
Այդ պահին նրանց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ, սակայն նախքան ոստիկանների մոտենալը, Գ.Պետրոսյանի հետ գտնվող կինն արդեն հեռացել էր։ Ինքը ոստիկանների հետ միասին միջամտելով այդ պահին կատարվող գործողություններին, փորձել են կանխել նրանց անկանոն արարքները։
Վկա Ահարոն Յուրիկի Բադալյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքում` որպես վարորդ-ոստիկան։
2013թ. սեպտեմբերի 11-ին` ժամը 23։00-ի սահմաներում, գտնվել է Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող <<Մամա Միա>> սրճարանի մոտակայքում։ Այդ ժամանակ ինքը նկատել է մի երիտասարդի, ով անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տալիս, ինչպես նաև, անկանոն կերպով կրակում է տարբեր ուղղություններով։ Նկատելով այդ խառնաշփոթը, այդ մասին տեղեկացրել է բաժանմունքի քրեական հետախուզության խմբի օպերլիազոր Արշակ Սեդրակյանին և նրանից օգնություն խնդրել։ Այնուհետև, երբ Արշակ Սեդրակյանը եկել է, միասին հետապնդել են այդ երիտասարդին, ձեռքից խլել ատրճանակը և բերման են ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Բաժանմունքում պարզվել է, որ նշված երիտասարդը հանդիսանում է Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանը։
Վկա Թամարա Կարապետի Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է <<Մամա Միա>> սրճարանում` որպես մատուցողուհի։
2013թ. սեպտեմբերի 11-ին, երբ գտնվել է աշխատավայրում` <<Մամա Միա>> սրճարանում նկատել է, որ իր կողմից սպասարկվող սեղաններից մեկի հաճախորդները առանց հաշիվը վճարելու դուրս են եկել սրճարանից։ Այդ մասին անմիջապես տեղեկացրել է սրճարանի մենեջերին, որից հետո շարունակել է սպասարկել սրճարանի մյուս հաճախորդներին։
<<Մամա Միա>> սրճարանի համապատասխան սեղանին նստած են եղել մեկ կին և երկու տղամարդ, որից հետո ևս ինչ-որ անձինք են մոտեցել և նրանք միասին հեռացել են սրճարանից։ Սրճարանում ինքը ոչ մի արտառոց պահվածք, վիճաբանություն նրանց կողմից չի նկատել։
Ինքը, հետագայում տեղեկացել է, որ դրսում` Ալեք Մանուկյան փողոցում, տեղի է ունեցել վիճաբանություն, հնչել են կրակոցներ և բարձրաձայն հայհոյանքներ, նույնիսկ այդ հնչած կրակոցներից վնասվել է այդ պահին դրսում գտնվող ավտոմեքենաներից մեկի ապակին։
Վկա Արթուր Մարտունի Ազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին երեկոյան ժամին իր ընկերներ Սարգիս Հովակիմյանի և Կորյուն Թադևոսյանի հետ միասին գտնվել են Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող <<Ֆլագման>> սրճարանում։ Երբ իրենք դուրս են եկել սրճարանից, նկատել են, որ իրենց ընկերոջ` Կորյուն Թադևոսյանի կողմից վարվող <<Տոյոտա Ռաֆ 4>> ավտոմեքենան, որը կայանված է եղել Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող <<Մամա Միա>> սրճարանի դիմաց, վնասված է` կոտրված են մեքենայի հետևի և աջ կողմի ապակիները։ Այդ խառնաշփոթի մեջ եղել նաև ոստիկաններ։
Վկա Սարգիս Արմենի Հովակիմյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին իր ընկերներ Արթուր Ազատյանի և Կորյուն Թադևոսյանի հետ միասին գտնվել են <<Ֆլագման>> սրճարանում։ Երբ իրենք դուրս են եկել սրճարանից, նկատել են, որ դրսում խառնաշփոթ է, հավաքված են ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ իրենց ընկեր Կորյուն Թադևոսյանին պատկանող <<Տոյոտա Ռաֆ 4>> ավտոմեքենան վնասված է. մասնավորապես վնասված էր մեքենայի հետևի և աջ կողային ապակիները։
Վկա Դավիթ Տիգրանի Շահինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է <<Ալֆա Դելտա>> անվտանգության կազմակերպությունում` որպես պահնորդ։
2013թ. սեպտեմբերի 11-ին, երբ ինքը հեթական անվտանգության աշխատանքներն է իրականացրել Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող <<Մամա Միա>> սրճարանում, նկատել է խառնաշփոթ, մասնավորապես, հնչել են բարձր ձայներ, գոռգոռցներ և այդ խառնաշփոթին ներկա են գտնվել տարբեր մարդիկ։ Ինքը <<Մամա Միա>> սրճարանի սրահում հաճախորդների կողմից որևէ վիճաբանություն չի նկատել։ Տեղեկանալով, որ սրճարանում առկա է խնդիր` կապված հաշվի վճարման հետ, քանի որ հաճախորդներից մեկն առանց հաշիվը վճարելու հեռացել էր, այդ մասին զեկուցել է անվտանգության պետին։
Հետագայում տեղեկացել է, որ դրսում հնչել են նաև կրակոցներ։
Վկա Կարինե Ժորիկի Մանուչարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող <<Մամա Միա>> սրճարանում` որպես մենեջեր։
2013թ. սեպտեմբերի 13-ին, երբ գտնվել է սրճարանում, տեղեկացել է, որ <<Մամա Միա>> սրճարանում առկա է խնդիր` կապված հաշվի վճարման հետ։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Ալեք Մանուկյան փողոցում տեղի է ունեցել խառնաշփոթ, աղմուկ, ընդհարում, սակայն իրեն ոչինչ հայտնի չի եղել դրա մանրամասների մասին։
Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում կատարված իրարանցման ժամանակ տեղեկացել է նաև, որ հնչել են կրակոցներ, որի հետևանքով վնասվել է կայանած ավտոմեքենաներից մեկի ապակին։
Դատարանում հրապարակված և հետազոտված վկա Միքայել Արսենի Դերբոյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին ժամը 23։30-ի սահմաններում գտնվել է Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գործող <<Մամա Միա>> սրճարանում։ Հանկարծ դրսից լսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ, որի պատճառով սրճարանում եղած շատ հաճախորդների նման դուրս է եկել այնտեղից` տեսնելու թե ինչ է կատարվում։ Դրսում տեսել է, որ ընդհանուր խառնաշփոթ և իրարանցում է, ինչպես նաև ոստիկանության աշխատակիցները բռնում են մի երիտասարդի, ով բարձրաձայն հայհոյում էր։ Հետագայում տեղեկացել է, որ նշված երիտասարդը հանդիսանում է Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանը։
Դատարանում հրապարակված և հետազոտված վկա Արշակ Վահանի Սեդրակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի Մարաշի բաժանմունքում։ Այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել բաժանմունքի վարորդ-ոստիկան Ահարոն Բադալյանը և հայտնելով, որ Ալեք Մանուկյան փողոցում գործող <<Մամա-Միա>> սրճարանի մոտ կռիվ է՝ օգնություն է խնդրել։ Անմիջապես գնացել է նշված վայր, որտեղ տեսել է, որ մի երիտասարդ բարձրաձայն, անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տալիս, ինչպես նաև ձեռքի ատրճանակով անկանոն կրակոցներ է կատարում մարդկանց և ավտոմեքենաների ուղղությամբ, որոնցից մի քանիսը դիպել են այդտեղ կանգնած <<Տոյոտա Ռաֆ 4>> մակնիշի, 21ՕՏ021 պետհամարանիշի մեքենային։ Ա.Բադալյանի հետ հետապնդել են նշված երիտասարդին, հարմար պահը ընտրելով ձեռքից խլել են ատրճանակը, վերջինիս բերման ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք և ներկայացրել ատրճանակը։ Բաժանմունքում պարզվել է, որ վերջինս հանդիսանում է Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանը։
<<Տոյոտա Ռաֆ 4>> մակնիշի 21ՕՏ021 պետհամարանիշի ավտոմեքենան զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<մեքենայի հետևի ապակին ամբողջովին գտնվել Է փշրված վիճակում և աջ կողմի վրա առկա Է եղել կրակոցի հետք։ Մեքենայի աջ կողմի դիմացի դուռը ներս ընկած Է եղել, ինչպես նաև աջ կողային ապակին գտնվել է փշրված վիճակում>>։
Դատաապրանքագիտական և ձգաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 2045-13 եզրակացությամբ, համաձայն որի` <<փորձաքննությանը տրամադրված <<Տոյոտա Ռաֆ 4>> մակնիշի 21ՕՏ021 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հետևի ծածկող փեղկի և բեռնախցիկի հետևի աջակողմյան հատվածում գտնվող անկյունային ապակյա շերտերի դրսային մակերեսներին հայտնաբերվել են վնասվածքներ, որոնք հանդիսանում են ոչ հրազենային բնույթի գնդակային կույր վնասվածքներ և իրենց բնույթով բնորոշ են օդաճնշիչ զենքերից արձակված գնդակների ներգործության հետևանքով առաջացած հետքերին։ Տվյալ վնասվածքները կարող Էին պատճառված լինել ինչպես փորձաքննությանը ներկայացված օդաճնշիչ ատրճանակից, այնպես Էլ այլ օդաճնշիչ ատրճանակից արձակված երկու առանձին մետաղագնդակների ներգործության հետևանքով, որոնք վերը նկարագրված ապակյա շերտերին բախվելուց հետո հավանաբար ենթարկվել են հետացատկի։
Փորձաքննությանը տրամադրված <<Տոյոտա Ռաֆ 4>> մակնիշի 2004թ. արտադրության ավտոմեքենայի հետևի հողմապակու և աջ կողային անվակամարի ապակու, ինչպես նաև դրանց տեղադրման աշխատանքների և օգտագործվող նյութերի ողջ ծավալի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2013թ. սեպտեմբերի 11-ի դրությամբ գնահատվում Է 90.000 ՀՀ դրամ>>։
Մեղադրյալ Գագիկ Պետրոսյանի արձակած կրակոցների հետևանքով վնասված և ապացույց ճանաչված <<Տոյոտա Ռաֆ 4>> մակնիշի 21ՕՏ021 պետհտմտրանիշի ավտեմեքենայի առկայությամբ։
12.09.2013թ. ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի վարորդ-ոստիկան Ահարոն Բադալյանի կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Բերետա» տեսակի թիվ 12մ 37552 օդամղիչ ատրճանակի առկայությամբ։
Դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 128 եզրակացությամբ, համաձայն որի` <<Գագիկ Պետրոսյանը հոգեկան հիվանդությմբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում է <<Անձի էմոցիոնալ անկայունության խանգարում>>։ Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները։
Վերը նշված փորձաքննվողի մոտ արտահայտված չէ այն աստիճանի և չի ուղեկցվում ակտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողական կոպիտ խանգարումներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս կզրկեր և զրկի նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից։
Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը չի գտնվել նաև հոգեկան գործունեության որևէ ժամանակավոր խանգարված վիճակում, որը կարող էր զրկել նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից, ալյ գտնվել է ոչ սթափ վիճակում։ ՈՒստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Գագիկ Լյովյաի Պետրոսյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ:
Միաժամանակ, Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանին խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն>>։
Ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
Ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է տրամաբանական, մտավոր գործունեություն, որի ընթացքում եզրահանգում է արվում քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույցի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասը, որպես ապացույցի գնահատման չափանիշ, մատնանշում է ներքին համոզումը:
Ներքին համոզումը անձի /այս դեպքում` վարույթն իրականացնող մարմնի/ հակվածությունն է` այս կամ այն փաստական տվյալի` օբյեկտիվ իրականությանը համապատասխանելու կամ չհամապատասխանելու վերաբերյալ: Ապացույցների գնահատման` որպես քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևորագույն գծերից մեկն այն է, որ քրեադատավարական օրենքը չի մատնանշում, թե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածով սահմանված այս կամ այն փաստական հանգամանքը հատկապես որ ապացույցով պետք է հիմնավորվի, ինչպես նաև` չի սահմանում այս կամ այն ապացույցի գերակայությունը այլ ապացույցի նկատմամբ /ավելին, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 2-րդ մասը արգելում է հետաքննության մարմնին, քննիչին, դատախազին, դատավորին այդ անել/:
Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է վստահություն առաջացնի առ այն, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Միայն օրենքին համապատասխան հավաքված և ստուգված ապացույցներն են կազմում ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզմունքի հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
Ապացույցների գնահատման վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված իրավադրույթների և դրանց վերաբերյալ վերը բերված մեկնաբանությունների համատեքստում, Վերաքննիչ դատարանը վերլուծելով տուժող Կ.Թադևոսյանի, վկաներ` Ռ.Ֆերմանյանի, Ա.Բադալյանի, Թ.Վարդանյանի, Ա.Ազարյանի, Ս.Հովակիմյանի, Դ.Շահինյանի, Կ.Մանուչարյանի, Մ.Դերբոյանի, Ա.Սեդրակյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված այլ ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ներքին համոզմամբ հիմնավոր է համարում առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանը 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին` 23։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցի <<Մամա Միա>> սրճարանին հարակից տարածքում դրսևորել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, այն է` Գ.Պետրոսյանն իր և հասարակության անդամների համար ակնհայտ խախտել է վարքագծի համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերը, բացահայտորեն ցույց է տվել իր արհամարահական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, Գ.Պետրոսյանի արարքը` ուղղված հասարակական կարգի դեմ, զուգորդվել է զենքի գործադրմամբ և տուժողի գույքային շահերին վնաս պատճառելով։ Ընդ որում, խուլիգանական գործողությունների կատարման ժամանակ զենքի օգտագործումն իրական վտանգ է ստեղծել ոչ միայն քաղաքացիների կյանքի կամ առողջության համար, այլ նաև քաղաքացիների և կազմակերպութունների գույքային շահերի համար։
Քննության առնելով պաշտպան Բ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններն այն մասին, որ ամբաստանյալ Տ.Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը սխալ է որակված, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է` նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում խուլիգանության համար: Օրենսգրքում խուլիգանությունը բնորոշվում է որպես դիտավորությամբ հասարակական կարգի կոպիտ խախտում, որն արտահայտվում է հասարակության համար բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով: Խուլիգանության հասարակական վտանգավորությունը ոչ միայն այն է, որ դրանով կոպիտ կերպով խախտվում է հասարակական կարգը, քաղաքացիների անդորրն ու անձեռբմխելիությունը, այլ նաև այն, որ խուլիգանական արարքները հաճախ հանդիսանում են հանցավոր վարքագծի առաջին փորձը, որը նպաստում է հետագայում անձի կողմից ավելի վտանգավոր հանցանքների կատարմանը:
Խուլիգանության հիմնական անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է։
Լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվ ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու գույքային շահերի պաշտպանությունը։
Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով: Խուլիգանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ. հանցավորը գիտակցում է, որ իր արարքները կոպիտ կերպով խախտում են հասարակական կարգը, և որ դրանք բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք էեն դրսևորում հասարակության նկատմամբ, և ցանկանում է կատարել այդ արարքները: Ընդ որում, գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով զուգորդված խուլիգանությունը կարող է կատարվել ինչպես ուղղակի այնպես էլ անուղղակի դիտավորությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասում նախատեսվում են հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված խուլիգանության հանցակազմի ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք են`
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
/…/
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասը նախատեսում է խուլիգանության առավել ծանրացնող հանգամանքը` հոդվածի երկրորդ և երրորդ մասերով նախատեսված խուլիգանության կատարումը զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի բովանդակությունը բացահայտելու համար անհրաժեշտ է բացահայտել զենք կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրում հասկացությունը: Նշված առարկաների գործադրումն առկա է ոչ միայն այն դեպքերում, երբ դրանցով մարդու առողջությանը վնաս է պատճառվում կամ մարդը զրկվում է կյանքից, այլ նաև այն դեպքերում, երբ փորձ է արվում դրանցով վնաս պատճառել մարդու առողջությանը կամ էլ, երբ դրանց ցուցադրմամբ սպառնալիքներ են տրվում:
Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. <<(…) Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։ Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով և չեն զուգորդվել հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն։
Միևնույն Ժամանակ, խուլիգանություն կատարող անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորում հասարակության նկատմամբ, այլև ցանկանում է դա։ Այլ խոսքով` խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքները կատարող անձը ցանկանում է կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել, այլ ոչ թե գիտակցաբար թույլ է տալիս վերոնշյալ հետևանքների՝ հասարակական կարգի խախտման և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման հնարավորությունը>>:
Վերոգրյալից հետևում է, որ խուլիգանության ինչպես հասարակ, այնպես էլ որակյալ հանցակազմերի սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է արարքում խուլիգանական մղումների առկայությունը։
Շ.Հախվերդյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ՝<<խուլիգանության հիմնական հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական նշանակության վայրերում, ինչպես նաև հասարակական նշանակություն չունեցող այլ վայրերում, որտեղ առկա է հանրություն, սահմանված կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է այդ վայրերում գտնվող հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Խուլիգանության որակյալ հանցակազմի պարագայում վերոնշյալ արարքները զուգորդում են բռնությամբ, գույքը վնասելով կամ ոչնչացնելով և այլն։
/…/>>:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղսագրված արարքը, հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությունների ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին Դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալ Գ.Պետրոսյանի գործողություններում առկա են իրեն առաջադրված մեղադրանքը հաստատող օբյեկտիվ տվյալներ, որոնց համար նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել դատաքննության ընթացքում և եզրակացությունները կառուցվել են միայն ապացույցների համալիր գնահատականի հիման վրա, հետևաբար, նման պայմաններում պաշտպան Բ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` Դատարանի 2014 թվականի հունիսի 25-ի դատավճիռը Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, բեկանելու և քրեական գործը ստորադաս դատարան նոր քննության ուղարկելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը`

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գ.Պետրոսյանի շահերի պաշտպան Բ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 25-ի դատավճիռը Գագիկ Լյովայի Պետրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ


Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ