Գործ
ԵԿԴ/0255/01/13

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Կ. Կարապետյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Գ.Մարգարյանի
Պաշտպան Վ.Գևորգյանի
2014թ. փետրվարի 17-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի ` ծնված 23.09.1994թ.-ին
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
սովորում է Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանի «Խմորման արտադրության տեխնոլոգիա
և գինեգործություն» բաժնի 2-րդ կուրսում,
չամուսնացած, չդատված, աշխատում է «Արզնու Տոհմային ԹՏԽ» ԲԲԸ-ում, որպես անասնապահության օղակավար, բնակվում է Կոտայքի մարզ, գյուղ Պտղնի գյուղի 1-ին փողոց 2-րդ փակուղի 6-րդ տանը,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235- րդ հոդվածի 4- րդ մասով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Քրեական գործով մեղադրյալ, Վարդան Կարոյի Բեսնելյանը ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք հանդիսացող` արհեստագործական եղանակով պատրաստված կռփազենքերի նմանողությամբ պատրաստված հարվածող-փշրող մետաղյա առարկա, որը վերջինիս մոտ 2013 թվականի դեկտեմբերի 2-ին, ժամը 12։00-ին հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Իսահակյան-Տերյան փողոցներում ծառայություն կարատարող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցների կողմից։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Շ.Գրիգորյանի կողմից 2013 թվականի դեկտեմբերի 13-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2013 թվականի դեկտեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել Վարդան Կարոյի Բեսնելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 25.12.2013թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Դատախազ Գ.Մարգարյանը, գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ չի առարկել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալի, գործով վկաների ցուցմունքները, դատատեխնիկական փորձաքննության թիվ 2770 եզրակացությունը, այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Սարգիս Մութաֆյանի կողմից ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետ Ա.Պողոսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի մոտից հայտնաբերված, կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող հարվածող-փշրող մետաղյա առարկան գտավ, որ ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում Հայաստանի Հանրապետության «Արզնու տոհմային ԹՏԽ» ԲԲԸ-ի տնօրեն Գ.Ջանվելյանի և Կոտայքի մարզի Պտղնի համայնքի ղեկավար Ա.Վիրաբյանի կողմից տրված դրական բնութագրերը։
/ տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/ տես` գ.թ. 25, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, ինչպես նաև՝ կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ կալանքի ձևով, սակայն հաշվի առնելով նրա անձը բնութագրող տվյալները, դրական բնութագրերը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով, եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կարելի է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու։

Նշված եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասը նախատեսում է պատիժ տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհայրուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամանակով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։

Դատարանն ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս հիմք է ընդունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի այն դրույթը, համաձայն որի`

«Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։

Սույն քրեական գործով դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, ինչպես նաև արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ներկայումս նմանատիպ արարքների խիստ տարածված լինելու փաստը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված պատիժներից կալանք պատժատեսակը, քանի որ եկավ այն եզրահանգման, որ տվյալ պատժի տեսակը միայն այս դեպքում կարող է ապահովել ինչպես պատժի նպատակները, այնպես էլ կանխել նմանատիպ հանցագործությունների աճն ու կատարումը հետագայում։
Այդուամենայնիվ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել՝ նշանակված պատիժը նրա կողմից փաստացի կրելու անհրաժեշտության բացակայության հիմնավորմամբ, ինչը պատճառաբանվում է հետևյալով.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին»։

Քննվող քրեական գործով դատարանը պատիժը պայմանականորեն չի կիրառում, քանի որ առկա է դատարանի համոզվածությունն ու վստահությունը` սույն քրեական գործով առանց իրական պատիժը կրելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է սույն քրեական գործով գոյություն ունեցող օբյեկտիվ տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։

Այս պարագայում, դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մի շարք հանգամանքների կողքին, բացակայում է ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը նշված տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չպետք է կիրառել։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա ամբաստանյալ Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի նկատմամբ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և տվյալ ժամանակահատվածում աճ գրանցած նմանատիպ հանցագործությունների կանխմանը, քանի որ ամբաստանյալի՝ փորձաշրջանում, հետևապես և հսկողության մեջ գտնվելու հանգամանքը, կարող է զսպել ինչպես նրա, այնպես էլ այլ անձանց կողմից նմանատիպ հանցագործությունները հետագայում կատարելու վտանգն այն հաշվառմամբ, որ նույնասեռ կամ այլ հանցանքեր կատարելու պարագայում իրական է օրենսդրական սպառնալիքը, որ փորձաշրջանի ընթացքում կատարված դիտավորյալ հանցագործության համար նշանակվելիք պատժին կգումարվի նաև այս դատավճռով նշանակված և փաստացի չկրած պատիժը կամ թեկուզև դրա մի մասը։
Դատարանն անդրադառնալով Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող` այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված զեկուցագիրը, պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույցը՝ կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող հարվածող-փշրող մետաղյա սև գույնի առարկան՝ պետք է ոչնչացնել։
4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վարդան Կարոյի Բեսնելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ կալանք 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ԱՊԿ համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Վարդան Կարոյի Բեսնելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված զեկուցագիրը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույցը՝ կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող սև գույնի մետաղյա առարկան, ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։

Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն