Գործ
ԵԿԴ/0253/01/13


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Կ. Կարապետյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ա. Մանուկյանի
Հանրային պաշտպան Ա. Ջուվանովայի

2014թ. ապրիլի 03-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գևորգ Արմենի Քլյանի` ծնված 27.09.1992թ.-ին
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջնակարգ կրթությամբ, ուսանող է, սովորում է Երևանի Ճարտարապետության և Շինարարության Պետական Համալսարանում, աշխատում է թիվ 38 միջնակարգ դպրոցում որպես գիշերային պահակ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում ք.երևան, .Շենգավիթ 2-րդ փողոց, 2-րդ շենք, 39-րդ բն.-ում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235- րդ հոդվածի 4- րդ մասով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Գործով մեղադրյալ Գևորգ Արմենի Քլյանը ծնվել և մշտապես բնակվել է Երևան քաղաքում։ Նախկինում դատապարտված չի եղել, սովորում է ԵՊՃՇՀ-ի տնտեսագիտության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսում անվճար հիմունքներով։ 2011թ.-ից մինչև 2013թ. անցել է պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունը։ Ծառայությունը անցկացրել է ԼՂՀ-ի Հադրութ քաղաքի «38401» զորամասում և ծառայության ընթացքում դրսևորվել է միայն լավ կողմերով, ՊԲ հրամանատարի կողմից պարգևատրվել է անհատական ձեռքի ժամացույցով որպես լավագույն դիրքի ավագ։ Սովորելու հետ մեկտեղ աշխատում է N 38 միջնակարգ դպրոցում որպես գիշերային պահակ։ 2013թ. նոյեմբերի 24-ին ժամը 13։30-ի սահմաններում հանդիպել է իր ընկերոջը՝ Մասիս Շիրոյանին։ Պայմանավորվածության համաձայն ցանկացել են գնալ թենիս խաղալու։ Քայլելով անցնելիս են եղել Իսահակյան փողոցով, երբ նկատել են ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի աշխատակիցներին, որից հետո խառնվել են իրար և փորձել են արագ քայլերով հեռանալ վերջիններիցս։ Ոստիկանության ծառայողներ՝ Գրիգոր Տոնապետյանը և Սարգիս Մութաֆյանը Մ. Շիրոյանի և Գ. Քլյանի պահվածքը կասկածելի են համարել և նրանցից պահանջել են կանգ առնել։ Այնուհետև ոստիկանության ծառայողների պահանջով Գևորգ Քլյանը իր բաճկոնի աջ գրպանից հանել և ոստիկանններին է ներկայացրել մեկ հատ դանակ և մեկ հատ կռփազենքի նմանվող առարկա, իսկ Մասիս Շիրոյանը իր տաբատի գրպանից հանել և ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել մեկ հատ սև գույնի դանակ։
Դանակները և կռփազենքի նմանությամբ առարկան ցուցադրելուց հետո ոստիկանության ծառայողները պարեկային ավտոմեքենա են կանչել և Գևորգ Քլյանին, Մասիս Շիրոյանին ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Պ.Աղաբաբյանի կողմից 2013 թվականի դեկտեմբերի 09-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել Գևորգ Արմենի Քլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 24.12.2013թ.-ին։

2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Քլյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Դատախազ Գ.Մարգարյանը, գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ չի առարկել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալի, գործով վկաների ցուցմունքները, դատաքրեագիտական փորձաքննության թիվ 2699 եզրակացությունը, իրեղեն ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ 24.11.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի` 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան` Սարգիս Մութաֆյանի կողմից` ՀՀՈ Կենտրոնական բաժնի պետ Ա.Պողոսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, Գևորգ Արմենի Քլյանի մոտից հայտնաբերված, իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող սև գույնի մետաղյա առարկան, գտավ, որ ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Քլյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Քլյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Գևորգ Արմենի Քլյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում ԵՃՇՊՀ-ի Կառավարման և Տեխնոլոգիայի դեպարտամենտի դեկան` Տ.Մարտիրոսյանի կողմից տրված բնութագիրը համաձայն որի` «Գևորգ Արմենի Քլյանը սկսած 2009-2011թթ. սովորել է Երևանի Ճարտարապետության և Շինարարության Պետական Համալսարանի Կառավարման և Տեխնոլոգիայի դեպարտամենտի Տնտեսագիտության ֆակուլտետի Ձեռնարկությունների Տնտեսագիտություն և Կառավարում /շին. ճյուղում/։ 2011թ.-ին համաձայն իր դիմումի զորակոչվել է պարտադիր ժամկետային զին. ծառայության։ 2013թ.-ին ավարտելով ժամկետային զին. ծառայությունը վերականգնվել է վերոհիշյալ բաժնում, որտեղ մինչ այժմ սովորում է։ Ողջ ուսումնառության ընթացքում դրսևորել է գերազանց ուսումնական առաջադիմություն և բարձր կարգապահություն»։
/տես` գ.թ. 49, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Գևորգ Արմենի Քլյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև Երևան քաղաքի «Ղարս» համատիրության նախագահ Ե.Սարգսյանի կողմից տրված բնութագիրը համաձայն որի` «Մենք` Վ.Շենգավիթ 2-րդ փողոց 2-րդ շենքի բնակիչներս, ճանաչում ենք նույն շենքի բնակիչ Գևորգ Արմենի Քլյանին։ Նրան բնութագրում ենք որպես կարգապահ, բանիմաց, խելացի, կրթված երիտասարդի։ Նա փոքր հասակից եղել է ընկերասեր, զուսպ և հավասարակշռված, միշտ իրեն պահել է համեստ ու հարգալից մեծերի նկատմամբ։ Երբեք նրան վատ կողմերով բնութագրելու հիմք չենք ունեցել, նա իր կամքով ծառայել է ԼՂՀ Հադրութ քաղաքում, մինչ ծառայությունը և ծառայությունից հետո էլ մինչ այժմ ԲՈՒՀ-ի ուսանող է և մենք տեղյակ ենք, որ սովորում է գերազանց։ Տեղյակ ենք նաև, որ մինչ այժմ ոչ մի օրինախախտում չի արել և միշտ եղել է օրինապահ և օրինակելի»։
/տես` գ.թ. 50, դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Գևորգ Արմենի Քլյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/ տես` գ.թ. 45, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Քլյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցավոր արարքի համար անկեղծորեն զղջալը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Քլյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Քլյանի կողմից կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։

Դատարանն անդրադառնալով Գևորգ Արմենի Քլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված զեկուցագրերը` պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույցը՝ կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող սև գույնի մետաղյա առարկան՝ պետք է ոչնչացնել։

4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց


Գևորգ Արմենի Քլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Գևորգ Արմենի Քլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված զեկուցագրերը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող սև գույնի մետաղյա առարկան, ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն