ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵԿԴ/0249/01/13

07 մայիսի 2014թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ



ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Դ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Գ.ՊԱՊԻԿՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալներ Դավիթ Ասատրյանի և Գայանե Պապիկյանի շահերի պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի, ամբաստանյալներ Դավիթ Ասատրյանի և Գայանե Պապիկյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2014թ. դատավճռի դեմ.


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գոըծի դատավարական նախապատմությունը.

Թիվ 12114413 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի ապրիլի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Թիվ 12117513 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի մայիսի 03-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2013 թվականի մայիսի 08-ին որոշում է կայացվել թիվ 12117513 քրեական գործը միացնել թիվ 12114413 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում` թիվ 12114413 քրեական գործի համարով:
Թիվ 15111313 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի մայիսի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Թիվ 15111413 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի մայիսի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2013 թվականի մայիսի 31-ին որոշում է կայացվել թիվ 15111413 քրեական գործը միացնել թիվ 15111313 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 15111313 քրեական գործի համարով:
2013 թվականի հունիսի 01-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 01-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 01-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին և Դ.Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
2013 թվականի հունիսի 01-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալներ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին:
2013 թվականի հունիսի 15-ին Գ.Պապիկյանը հայտնաբերվել է, սակայն կրկին խուսափել է վարույթն իրականացնող մարմին ներկայանալուց, որի պատճառով, դատարանի 20.08.2013թ. որոշմամբ նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Թիվ 14134413 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի հուլիսի 07-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելով` զգալի չափերի գողություն կատարելու փաստի առթիվ:
Թիվ 14135113 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի հուլիսի 11-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու եղանակով գողություն կատարելու փաստի առթիվ:
Թիվ 14136113 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի հուլիսի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, անհայտ անձի կողմից խոշոր չափերի հասնող գույք հափշտակելու փաստի առթիվ:
2013 թվականի հուլիսի 22-ի որոշում է կայացվել թիվ 14135113 և 14136113 քրեական գործերը միացվել են թիվ 14134413 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում` թիվ 14134413 քրեական գործի համարով:
2013 թվականի հուլիսի 22-ին թիվ 14134413 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին, 08.08.2013թ. որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ, միացվել է թիվ 15111313 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում` թիվ 15111313 քրեական գործի համարով:
Թիվ 17137813 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Նոր Նորքի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի հուլիսի 31-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, անհայտ անձի կողմից կողմից նախնական համաձայնությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք գործելու եղանակով Ա.Մովսիսյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու փաստի առթիվ:
Թիվ 17138713 քրեական գործը նույն քննչական բաժնում հարուցվել է 2013 թվականի օգոստոսի 13-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու և զգալի չափի գողություն կատարելու փաստի առթիվ:
2013 թվականի օգոստոսի 31-ին Գ.Պապիկյանը և Դ.Ասատրյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել են:
2013 թվականի սեպտեմբերի 02-ին թիվ 17138713 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 04.09.2013թ. որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ:
2013 թվականի սեպտեմբերի 02-ին թիվ 17137813 քրեական գործը նույնպես ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին և 04.09.2013թ. որոշմամբ ընդունվել է քննիչի վարույթ:
2013 թվականի սեպտեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել, թիվ 17137813 և 17138713 քրեական գործերը միացնել թիվ 15111313 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում` թիվ 15111313 քրեական գործի համարով:
2013 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Սամվելի Ասատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Սամվելի Ասատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 11.կետով, 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 11.կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Գայանե Աբրահամի Պապիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Գայանե Աբրահամի Պապիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 11. կետով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2014թ. դատավճռով, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ.
Ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ինը դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և երկու դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով`
- առաջին դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- երկրորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- երրորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- չորրորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- հինգերորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- վեցերորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- յոթերորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- ութերորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 7 /յոթ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- իններորդ դրվագով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 8 /ութ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով`
- առաջին դրվագով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով,
- երկրորդ դրվագով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվվելով 2013 թվականի օգոստոսի 31-ից:
Վճռվել է նաև.
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ինը դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և երկու դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով`
- առաջին դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- երկրորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- երրորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- չորրորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- հինգերորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- վեցերորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 5 /հինգ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- յոթերորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- ութերորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 7 /յոթ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
- իններորդ դրվագով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 8 /ութ/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով`
- առաջին դրվագով` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
- երկրորդ դրվագով` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, ազատազրկման ձևով պատժի սկիզբը հաշվվելով 2013 թվականի օգոստոսի 31-ից:
Վճռվել է նաև.
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալներª Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի և Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 12.12.2013թ. որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 25.06.2013թ. և 12.12.2013թ. որոշումներով իրեղեն ապացույց ճանաչված գորգը թողնել տուժող Ս.Տեր-Սիմոնյանի իրավահաջորդի տնօրինմանը, իսկ մանկասալյակը վերադարձնել ամբաստանյալներին:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2014թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալներ` Դավիթ Ասատրյանը և Գայանե Պապիկյանը, ինչպես նաև վերջիններիս շահերի պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանը:

Գործի փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ինը դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և երկու դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքների համար.
՚որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի հետ, 2013թ. մայիսի 15-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում, վերջինիս և իրենց նորածին երեխայի հետ, իբրև անձրևից պաշտպանվելու պատրվակով և երեխայի առկայությունը որպես վստահության երաշխիք օգտագործելով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Արգենիկ Արամի Անանյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 4 հասցեում գտնվող բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, Գ.Պապիկյանը շեղել է Ա.Անանյանի ուշադրությունը, իսկ Դ.Ասատրյանն այդ ընթացքում հյուրասենյակի բազմոցի ծածկոցի տակից գաղտնի հափշտակվել է Ա.Անանյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից անմիջապես հետո հեռացել են:
Բացի այդ, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013 թվականի մայիսի 17- ից մինչև մայիսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, կրկին նորածին երեխայի առկայությանը որպես վստահության երաշխիք օգտագործելով, պարբերաբար այցելել են Լիլիկ Բարսեղի Ներսիսյանի Երևանի Տերյան 62ա շենքի 9 բնակարան և տեղեկանալով, որ վերջինս լսողության հետ կապված խնդիրներ ունի, տվյալ հանագամանքն օգտագործելով, իբրև Լ.Ներսիսյանի համար որակյալ լսողության սարք ձեռք բերելու պատրվակով, վերջինիցս խաբեությամբ վերցրել են 133.465 ՀՀ դրամին համարժեք 320 ԱՄՆ դոլար և 38.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն որևէ գործողություն այդ ուղղությամբ չեն կատարել և Լ.Ներսիսյանի վստահությունը չարաշահելով հափշտակել են զգալի չափի ընդհանուր` 171.465 ՀՀ դրամ գումարը:
Դրանից բացի, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013 թվականի մայիսի 24-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Սիրանուշ Սիմոնի Տեր-Սիմոնյանի Երևանի քաղաքի Վարդանանց փողոցի 14 շենքի 19 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, Գ.Պապիկյանը շեղել է Ս.Տեր-Սիմոնյանի ուշադրությունը, իսկ Դ.Ասատրյանն այդ ընթացքում գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` շուրջ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հյուրասենյակի պատին ամրացված գորգը, որից անմիջապես հետո հեռացել են:
Բացի այդ, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013 թվականի ապրիլի 11-ին, ժամը 16.30-ի սահմաններում, հերթական անգամ նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Լուսաբեր Ամիրխանյանի Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 47 շենքի 27 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Լ.Ամիրխանյանի և վերջինիս ազգական Արևիկ Սահակյանի ոսկյա մատանիները, ապա խաբեությամբ վերցնելով Լ.Ամիրխանյանի մեկ հատ զգալի չափերի` 50.000 ՀՀ դրամ և Ա.Սահակյանի երկու հատ, զգալի չափերի` ընդհանուր 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մատանիները, դրանք փաթաթելով անձեռոցիկի մեջ` տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, վերջինիս հագուստի վրա դիտավորությամբ սուրճ թափելու միջոցով, ապա երեխայի հագուստները փոխելու պատրվակով, շեղել է Լ.Ամիրխանյանի և Արևիկ Սահակյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքը օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը անձեռոցիկի միջից գաղտնի հափշտակել է նշված ոսկյա մատանիները, որից անմիջապես հետո հեռացել են` պահանջելով Լ. Ամիրխանյանից և Ա.Սահակյանից մատանիները անձեռոցիկի միջից հանել 30 րոպե անց:
Դրանից բացի, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013թ. մարտի 7-ին, ժամը 11.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Արսենուհի Կարապետի Մութաֆյանի` Երևան քաղաքի Միչուրինի փողոցի 5 շենքի թիվ 31 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Ա.Մութաֆյանի ոսկյա մատանին և ականջօղերը, ապա խաբեությամբ վերցնելով Ա.Մութաֆյանի մեկ հատ ոսկյա մատանին և ոսկյա ականջօղերը` տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, որից հետո ականջողերը վերադարձրել է, իսկ մատանու փոխարեն վերադարձրել է ոսկեգույն, բարակ թիթեղյա մատանի, և չարաշահելով Ա.Մութաֆյանի վստահությունը` հափշտակել վերջինիս զգալի չափերի` 80.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մատանին, ինչպես նաև կարի մեքենայի դարակում եղած զգալի չափերի` 150.000 ՀՀ դրամ գումարը:
Բացի այդ, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 7-ին, ժամը 21.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Ռոզա Հմայակի Փաշինյանի` Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 47 շենքի թիվ 3 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Ռ.Փաշինյանի և վերջինիս քույր Սեդա Փաշինյանի ոսկյա մատանիները, ապա խաբեությամբ վերցնելով Ռ.Փաշինյանի մեկ հատ զգալի չափերի` 150.000 ՀՀ դրամ և Ս.Փաշինյանի մեկ հատ, զգալի չափերի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մատանիները, դրանք տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Ռոզա և Սեդա Փաշինյանների ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքը օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը գաղտնի հափշտակել է նշված ոսկյա մատանիները, որից անմիջապես հետո հեռացել են` պահանջելով Ռոզա և Սեդա Փաշինյաններից մատանիները լուծույթի միջից հանել 5 րոպե անց:
Դրանից բացի, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 3-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Վարսիկ Գևորգի Գրիգորյանի` Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 16 շենքի 18 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Վ.Գրիգորյանի ոսկյա զարդերը, ապա խաբեությամբ վերցնելով Վ.Գրիգորյանի մեկ հատ ոսկյա մատանին` տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Վ.Գրիգորյանի ուշադրությունը, որիից հետո, օգտվելով Վ.Գրիգորյանի քնած լինելու հանգամանքից, Դ.Ասատրյանը գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր զգալի չափերի` շուրջ 100.000 ՀՀ դրամ արժողության վերը նշված ոսկյա մատանին, ինչպես նաև ննջասենյակի պահարանի միջից ոսկեջրած կրծքանշանը և խոհանոցից` մելխիորից պատրաստված բաժակը, որից անմիջապես հետո հեռացել են:
Բացի այդ, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 15-ի, ժամը 18.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, իբր ջուր խմելու պատրվակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Հովսեփ Հովսեփի Բալյոզիանի Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոցի 40 շենքի 65 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Հ.Բալյոզյանի ոսկյա զարդերը, ապա խաբեությամբ վերցնելով Հ.Բայլոզյանի խոշոր չափերի` շուրջ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության թվով հինգ հատ ոսկյա մատանիները` դրանք դրել է անձեռոցիկի մեջ և տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Հ.Բայլոզյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքը օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը անձեռոցիկի միջից գաղտնի հափշտակել է նշված ոսկյա մատանիները, որից անմիջապես հետո հեռացել են` պահանջելով Հ. Բայլոզյանից մատանիները անձեռոցիկի միջից հանել 2 ժամ անց:
Դրանից բացի, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Արաքսյա Մամիկոնի Մովսիսյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածի 38-րդ շենքի թիվ 4 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Ա.Մովսիսյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքն օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը հյուրասենյակի պահարանից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 9000 ՀՀ դրամ գումար:
Բացի այդ, Դավիթ Ասատրյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գայանե Պապիկյանի հետ, 2013թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 14.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Ժենյա Վաղարշակի Երեմյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի 1-ին զանգվածի Նանսենի փողոցի 21/2 շենքի թիվ 9 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Ժ.Երեմյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքն օգտագործելով` Դ. Ասատրյանը ննջասենյակի պահարանի միջից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 121.000 ՀՀ դրամ գումար:
Ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ինը դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և երկու դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքների համար.
՚որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի հետ, 2013թ. մայիսի 15-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում, վերջինիս և իրենց նորածին երեխայի հետ, իբրև անձրևից պաշտպանվելու պատրվակով և երեխայի առկայությունը որպես վստահության երաշխիք օգտագործելով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Արգենիկ Արամի Անանյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 4 հասցեում գտնվող բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, Գ.Պապիկյանը շեղել է Ա.Անանյանի ուշադրությունը, իսկ Դ.Ասատրյանն այդ ընթացքում հյուրասենյակի բազմոցի ծածկոցի տակից գաղտնի հափշտակվել է Ա.Անանյանին պատկանող զգալի չափի` 40.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից անմիջապես հետո հեռացել են:
Բացի այդ, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013 թվականի մայիսի 17-ից մինչև մայիսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, կրկին նորածին երեխայի առկայությանը որպես վստահության երաշխիք օգտագործելով, պարբերաբար այցելել են Լիլիկ Բարսեղի Ներսիսյանի Երևանի Տերյան 62ա շենքի 9 բնակարան և տեղեկանալով, որ վերջինս լսողության հետ կապված խնդիրներ ունի, տվյալ հանագամանքն օգտագործելով, իբրև Լ.Ներսիսյանի համար որակյալ լսողության սարք ձեռք բերելու պատրվակով, վերջինիցս խաբեությամբ վերցրել են 133.465 ՀՀ դրամին համարժեք 320 ԱՄՆ դոլար և 38.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն որևէ գործողություն այդ ուղղությամբ չեն կատարել և Լ.Ներսիսյանի վստահությունը չարաշահելով հափշտակել են զգալի չափի ընդհանուր` 171.465 ՀՀ դրամ գումարը:
Դրանից բացի, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013 թվականի մայիսի 24-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, հերթական անգամ նորածին երեխայի առկայության հանգամանքը որպես վստահության երաշխիք օգտագործելով, իբրև հանգստանալու պատրվակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Սիրանուշ Սիմոնի Տեր-Սիմոնյանի Երևանի քաղաքի Վարդանանց փողոցի 14 շենքի 19 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, Գ.Պապիկյանը շեղել է Ս.Տեր-Սիմոնյանի ուշադրությունը, իսկ Դ.Ասատրյանն այդ ընթացքում գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` շուրջ 40.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հյուրասենյակի պատին ամրացված գորգը, որից անմիջապես հետո հեռացել են:
Բացի այդ, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013 թվականի ապրիլի 11-ին, ժամը 16.30-ի սահմաններում, հերթական անգամ նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Լուսաբեր Ամիրխանյանի Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 47 շենքի 27 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Լ. Ամիրխանյանի և վերջինիս ազգական Արևիկ Սահակյանի ոսկյա մատանիները, ապա խաբեությամբ վերցնելով Լ. Ամիրխանյանի մեկ հատ զգալի չափերի` 50.000 ՀՀ դրամ և Ա.Սահակյանի երկու հատ, զգալի չափերի` ընդհանուր 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մատանիները, դրանք փաթաթելով անձեռոցիկի մեջ` տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, վերջինիս հագուստի վրա դիտավորությամբ սուրճ թափելու միջոցով, ապա երեխայի հագուստները փոխելու պատրվակով, շեղել է Լ.Ամիրխանյանի և Արևիկ Սահակյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքը օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը գաղտնի հափշտակել է նշված ոսկյա մատանիները, որից անմիջապես հետո հեռացել են` պահանջելով Լ.Ամիրխանյանից և Ա.Սահակյանից մատանիները անձեռոցիկի միջից հանել 30 րոպե անց:
Դրանից բացի, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013թ. մարտի 7-ին, ժամը 11.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Արսենուհի Կարապետի Մութաֆյանի` Երևան քաղաքի Միչուրինի փողոցի 5 շենքի թիվ 31 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Ա.Մութաֆյանի ոսկյա մատանին և ականջօղերը, ապա խաբեությամբ վերցնելով Ա.Մութաֆյանի մեկ հատ ոսկյա մատանին և ոսկյա ականջօղերը` տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, որից հետո ականջողերը վերադարձրել է, իսկ մատանու փոխարեն վերադարձրել է ոսկեգույն, բարակ թիթեղյա մատանի, և չարաշահելով Ա.Մութաֆյանի վստահությունը` հափշտակել վերջինիս զգալի չափերի` 80.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մատանին, ինչպես նաև կարի մեքենայի դարակում եղած զգալի չափերի` 150.000 ՀՀ դրամ գումարը:
Բացի այդ, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 7-ին, ժամը 21.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Ռոզա Հմայակի Փաշինյանի` Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի 47 շենքի թիվ 3 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Ռ.Փաշինյանի և վերջինիս քույր Սեդա Փաշինյանի ոսկյա մատանիները, ապա խաբեությամբ վերցնելով Ռ.Փաշինյանի մեկ հատ զգալի չափերի` 150.000 ՀՀ դրամ և Ս. Փաշինյանի մեկ հատ, զգալի չափերի` 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մատանիները, դրանք տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Ռոզա և Սեդա Փաշինյանների ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքը օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը գաղտնի հափշտակել է նշված ոսկյա մատանիները, որից անմիջապես հետո հեռացել են` պահանջելով Ռոզա և Սեդա Փաշինյաններից մատանիները լուծույթի միջից հանել 5 րոպե անց:
Դրանից բացի, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 3-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Վարսիկ Գևորգի Գրիգորյանի` Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 16 շենքի 18 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Վ.Գրիգորյանի ոսկյա զարդերը, ապա խաբեությամբ վերցնելով Վ.Գրիգորյանի մեկ հատ ոսկյա մատանին` տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Վ. Գրիգորյանի ուշադրությունը, որիից հետո, օգտվելով Վ.Գրիգորյանի քնած լինելու հանգամանքից, Դ.Ասատրյանը գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր զգալի չափերի` շուրջ 100.000 ՀՀ դրամ արժողության վերը նշված ոսկյա մատանին, ինչպես նաև ննջասենյակի պահարանի միջից ոսկեջրած կրծքանշանը և խոհանոցից` մելխիորից պատրաստված բաժակը, որից անմիջապես հետո հեռացել են:
Բացի այդ, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 15-ի, ժամը 18.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, իբր ջուր խմելու պատրվակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Հովսեփ Հովսեփի Բալյոզիանի Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոցի 40 շենքի 65 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Դավիթ Ասատրյանը, ներկայանալով որպես ոսկերիչ, առաջարկել է տեղում փայլեցնել Հ. Բալյոզյանի ոսկյա զարդերը, ապա խաբեությամբ վերցնելով Հ.Բայլոզյանի խոշոր չափերի` շուրջ 1.000.000 ՀՀ դրամ արժողության թվով հինգ հատ ոսկյա մատանիները` դրանք դրել է անձեռոցիկի մեջ և տեղադրել է իր կողմից պատրաստված լուծույթում, իսկ այդ ընթացքում Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Հ.Բայլոզյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքը օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը անձեռոցիկի միջից գաղտնի հափշտակել է
նշված ոսկյա մատանիները, որից անմիջապես հետո հեռացել են` պահանջելով Հ. Բայլոզյանից մատանիները անձեռոցիկի միջից հանել 2 ժամ անց:
Դրանից բացի, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 22.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Արաքսյա Մամիկոնի Մովսիսյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածի 38-րդ շենքի թիվ 4 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Ա. Մովսիսյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքն օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը հյուրասենյակի պահարանից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 9000 ՀՀ դրամ գումար:
Բացի այդ, Գայանե Պապիկյանը, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Դավիթ Ասատրյանի հետ, 2013թ. օգոստոսի 12-ին, ժամը 14.00-ի սահմաններում, նույն եղանակով, խաբեությամբ ապօրինի մուտք են գործել Ժենյա Վաղարշակի Երեմյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի 1-ին զանգվածի Նանսենի փողոցի 21/2 շենքի թիվ 9 բնակարան, որտեղ իրենց հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով, Գայանե Պապիկյանը, դարձյալ նորածին երեխայի հանգամանքն օգտագործելով, շեղել է Ժ.Երեմյանի ուշադրությունը, որպիսի հանգամանքն օգտագործելով` Դ.Ասատրյանը ննջասենյակի պահարանի միջից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 121.000 ՀՀ դրամ գումարՙ:

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Ամբաստանյալներª Դավիթ Ասատրյանի և Գայանե Պապիկյանի շահերի պաշտպանª Անժելա Հոբոսյանը, վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.02.2014թ. դատական ակտը և հաշվի առնելով քրեական գործի ապացույցները, փաստական հանգամանքները` Դավիթ Սամվելի Ասատրյանին դատապարտել ազատազրկման ավելի մեղմ պատժաչափով, իսկ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ 03.10.2013թ. համաներումը և նրան ազատել պատժից կամ նրա նկատմաբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի սահմանված նորմը` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան կամ նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի պահանջը և Գայանե Աբրահամի Պապիկյանին ազատել պատիժը կրելուց մինչև երեխայի երեք տարեկան դառնալը, քանի որ ստորադաս դատարանում հետազոտված փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ և դա բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Իր պաշտպանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանը և Գայանե Աբրահամի Պապիկյանը օրինական գրանցված ամուսիններ են, նախաքննական մարմնին ներկայացել են կամավոր, ընդունել են իրենց առաջադրված մեղադրանքը, տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել կատարածի համար, մասնակիորեն հարթել են տուժողներից Վարսիկ Գրիզորյանին պատճառված վնասը, իսկ դատարանում միջնորդել են կիրառել արագացված դատաքննություն:
Դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքները, որոնք Դավիթ Սամվելի Ասատրյանին ու Գայանե Աբրահամի Պապիկյանին մղել են հանցավոր արարք կատարելուն: Դավիթ Սամվելի Ասատրյանը ու Գայանե Աբրահամի Պապիկյանը դատարանում ցուցմունք են տվել, որ աշխատանք չէին կարողանում գտնել և սոցիալ-տնտեսական ծայրահեղ ծանր պայմանները, երեխային կերակելու, նրա ամենօրյա, թեկուզև փոքրիկ պահանջմունքները բավարարելու համար գնացել են այդ հակաօրինական քայլին, որի համար խորապես զղջում են:
Դատավճիռ կայացնելիս ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանը գտնվում էր ծննդաբերության վերջին շաբաթում, իսկ ներկայումս նա 2-րդ նորածին երեխայի հետ գտնվում է Աբովյան ՔԿՀ-ում:
Դատավճռի մեջ դատարանը թեև շարադրել է ՀՀ քր. օր. 61 հոդ. սահմանված իր պւսշտպանյալների պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, սակայն ըստ էության այն հաշվի չի առել:
Դավիթ Սամվելի Ասատրյանը եղել է իր ընտանիքի միակ կերակրողը և դատարանը մի ընտանիքից 2 հոգու դատապարտելով ազատազրկման, չի անդրադարձել նույնիսկ 1 տ. երեխայի հետագա խնամքի ու դաստիարակության հարցին, որը գտնվել է Դավիթ Ասատրյանի խնամքին, ինչպես նաև նորածինի խնամքի ու հետագա կյանքի պայմաններին:
Մինչդեռ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ամբաստանյալ Ալեքսան Երեմի Սարգսյանի վերաբերյալ իր 02.06.2009թ. որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատիժը անխուսափելիորեն ազդում է նրա ընտանիքի անդամների վրա և կախված ընտանիքի կյանքում անձի ունեցած դերից, այն կարոդ է ծանր դրության մեջ դնել վերջիններիս:
Վճռաբեկ դատարանը զտնում է, որ ընտանեկան դրությունը որպես այլ մեղմացնող հանգամանք, անհրաժեշտ է հաշվի առնել ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այդ կապակցությամբ դատարանը յուրաքանչյուր անգամ պետք է անդրադառնա հետևյալ հարցերին`
1. արդյոք ամբաստանյալր հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը
2. արդյոք նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս երեխան կամ զառամյալ ծնողները
3. արդյոք առկա են ընտանիքում նրա բացասական վարքագիծը/ հարբեցողություն, թմրամոլություն, դաժան վերաբերմունք ընտանիքի անդամների նկատմամբ/ հիմնավորող փաստական տվյալներ:
Քրեական գործի նյութերում իր պաշտպանյալի բացասական վարքագիծը ընտանիքում հաստատող որևէ ապացույց չկա, ընդհակառակը նրան դատապարտելով երկարատև ժամանակով ազատազրկման, նրա ընտանեկան վիճակը իրոք ծանր կլինի, որովհետև ինչպես վերը նշել է նա հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը և նրա խնամքին են գտնվում արդեն իսկ 2 փոքրահասակ երեխաները ու ծեր ծնողը՝ մայրը:
Ինչ վերաբերում է Գայանե Աբրահամի Պապիկյանին, ապա դատարանը ընդհանրապես հաշվի չի առել նրա առողջական, ֆիզիոլոգիական վիճակը, անտեսել է, որ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանը գտնվում է նաև հոգեբանորեն շատ ծանր վիճակում, որ երեխաները մնում են բախտի քմահաճույքին, որ քայքայվում է նրա ընտանիքը:
Պաշտպանական կողմը դատարանին ներկայացրել է միջնորդություն, հաշվի առնել ՀՀ քր. օր 64 հոդ. պահանջը:
Սակայն դատարանը հաշվի չառավ վերը նշված ոչ մի հանգամանք և չկիրառեց ՀՀ քր. օր 64 հոդ. պահանջը:
Պաշտպանական կողմը դատարանին ներկայացրեց միջնորդություն Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ կողմից 03.10.2013թ. ընդունված համաներում հայտարարելու մասին որոշման 2 կետի 4 ենթակետը և նրան ազատել պատժի կրումից, սակայն դատարանը այս միջնորդությանը նույնպես չի անդրադարձել:
Ինչպես նշված է դատական ակտում քաղաքացիական հայցի պահանջ տուժողները չեն ներկայացրել և համաներումը չկիրառելու հիմքեր դատարանը չուներ:
Պաշտպանական կողմը դատարանին ներկայացրեց նաև միջնորդություն Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ համաներում չկիրառելու դեպքում կիրառել ՀՀ քր. օր. 70 հոդ. սահմաված նորմը՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ– 124/07 որոշմամբ ՀՀ քր. օր. 70 հոդ. կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարոդ կիրառվել:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. ՚ՀՀ քր. օր. 70 հոդ. կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քր. օր. 70 հոդ. սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քր. օր. 48 հոդ. 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ազդվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես տուժողին պատճառված վնասը հարթելը կամ այն այլ կերպ՝ հարթելուն ուղղված միջոցներ ձեռնարկելը:
ՀՀ քր. դատ. օր. 8 հոդ. սահմանում է, որ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումները պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական համգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքի նկատմամբ:
Առաջին ատյանի դատարանը կրկին չի քննարկել պաշտպանական կողմի միջնորդությունը Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր. 70 հոդ. կիրառելու վերաբերյալ, փաստորեն դատարանը պատշաճ չի պատճառաբանել դատական ակտը:
Բացի այդ, ՀՀ քր. օր. 78 հոդ. 1 մասի համաձայն ՚Ազատազրկման դատապարտված հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց, բացառությամբ ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար հինգ տարուց ավելի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձանց, դատարանը կարող է հետաձգել պատիժը կրելը կամ ազատել պատիժը կրելուց այն ժամկետի սահմաններում, որի ընթացքում կինն ազատվում է աշխատանքից հղիության, ծննդաբերության, ինչպես նաև երեխայի մինչև երեք տարեկան դառնալու կապակցությամբ:
Դատարանը օրենքի այս պահանջն անգամ անտեսել է, որպեսզի Գ.Պապիկյանին որպես պատիժ միայն ազատազրկում նշանակի:
Ամբաստանյալ` Գայանե Պապիկյանը, վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները` իր խնամքի տակ երկու անչափահաս երեխա ունենալու /մինչև երեք տարեկան/, նախկինում արատավորված չլինելու, հետախուզման ընթացքում ինքնակամ ներկայանալու, իր արարքի համար անկեղծորեն զղջալու և այլնի վերաբերյալ, խնդրել է կայացնել օբյեկտիվ որոշում:
Ամբաստանյալ` Դավիթ Ասատրյանը, վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է հաշվի առնել իր ընտանիքի ծանր վիճակը ու նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքը ներկայացվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Հայտնել է, որ կատարած հանցանքների համար, որով իրեն դատապարտել են, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, ինքնակամ հանձնվել է ոստիկանությանը, քննության ընթացքում ոչ մի խոչընդոտ չի հանդիսացել, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Նշել է նաև, որ ունի նորաստեղծ ընտանիք, երկու անչափահաս երեխաներ, ինքը միակողմանի ծնողազուրկ է և ներկայումս միակ ծնողը մայրն է:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ` Դավիթ Ասատրյանի և Գայանե Պապիկյանի, ինչպես նաև վերջիններիս շահերի պաշտպան` Անժելա Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
՚Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքովՙ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
՚Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համարՙ:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի.
՚Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբՙ:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
՚Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործություններըՙ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի.
՚1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3.Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակներըՙ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն. հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
՚1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
3. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ մեկից հինգ տարի ժամկետով /…/ՙ:
՚/…/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցըՙ /տես Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
՚/…/ [Պ]ատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասինՙ /տես Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը/:
՚/…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 որոշումը/:
՚/…/Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է նաև անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են.
ա/ հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը
բ/ այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը
գ/ այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջներըՙ /տես Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հունիսի 1-ի ՎԲ-84/07 որոշումը/:
՚/…/ Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատիժը անխուսափելիորեն ազդում է նրա ընտանիքի անդամների վրա, և կախված ընտանիքի կյանքում անձի ունեցած դերից, այն կարող է նաև ծանր կացության մեջ դնել վերջիններիս:
/…/ Ընտանեկան դրությունը՝ որպես այլ մեղմացնող հանգամանք, անհրաժեշտ է հաշվի առնել ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, և այդ կապակցությամբ դատարանը յուրաքանչյուր անգամ պետք է անդրադառնա հետևյալ հարցերին՝
1. արդյոք ամբաստանյալը հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը
2. արդյոք նրա խնամքին գտնվում են անչափահաս երեխան կամ զառամյալ ծնողները:
3. արդյոք առկա են ընտանիքում նրա բացասական վարքագիծը /հարբեցողություն, թմրամոլություն, դաժան վերաբերմունք ընտանիքի անդամների նկատմամբ և այլն/ հիմնավորող փաստական տվյալներ /տես Ալեքսան Սարգսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 02-ի` ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08 որոշման 28-րդ կետը/:
Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ ՚Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը /ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն/ՙ /տե՛ս Հազարապետ Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
՚Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը
/…/ՙ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալների անձը բնութագրող ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքները:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի /Մարիամ Դավիթի Ասատրյան` ծնված 17.11.2012թ.-ին/ առկայությունը, հանցագործությամբ տուժող Վարսիկ Գրիգորյանին պատճառված գույքային վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը /ըստ քրեական գործում առկա ստացականի` տուժող Վարսիկ Գրիգորյանին է վերադարձվել մելխիորե բաժակակալը և քաղցրավենիքի սպասքը /հ. 5, գ.թ. 134/ /, վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև ներկայումս նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան 2-րդ երեխայի /Սամվել Դավիթի Ասատրյան` ծնված` 27.02.2014թ.-ին/ առկայությունը, ինչպես նաև որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ` հանցանք կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքը որպես արհեստ կատարելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
Հարկ է նշել, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով ամրագրված կանոնների կիրառմամբ /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով 9 /ինը/ դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով 2 /երկու/ դրվագով/, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով ամրագրված պահանջներն արդեն իսկ նշանակվել է ազատազրկման ձևով պատիժ` ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ տուժողներին պատճառված գույքային վնասը /բացառությամբ տուժող Վարսիկ Գրիգորյանին մասնակի հատուցելու վերաբերյալ մատնանշումից/ չի հատուցվել և այդ կապակցությամբ որևէ փաստական տվյալ չի ներկայացվել:
Հարկ է նշել, որ քննարկվող պարագայում, հանցագործությունների կատարման` վերը նշված հանգամանքներն ու առանձնահատկությունը /այդ թվում նաև դրվագների բազմաթիվությունը/, վկայում են նրա անձի հասարակական վտանգավորության բարձր աստիճանի մասին, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրա նկատմամբ պատժաչափ սահմանելիս:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, անդրադառնալով ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև հանցանքների համակցությամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը` 7 /յոթ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակվածից ավելի ցածր պատիժ նշանակելը, ինչպես նաև ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժատեսակի և չափի, ինչպես նաև այն ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար` սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են և դրանք բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ նախկինում դատապարտված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և նախաքննության ընթացքում տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի /Մարիամ Դավիթի Ասատրյան` ծնված 17.11.2012թ.-ին/ առկայությունը, հանցագործությամբ տուժող Վարսիկ Գրիգորյանին պատճառված գույքային վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը /ըստ քրեական գործում առկա ստացականի` տուժող Վարսիկ Գրիգորյանին է վերադարձվել մելխիորե բաժակակալը և քաղցրավենիքի սպասքը /հ. 5, գ.թ. 134/ /, վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև ներկայումս նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան 2-րդ երեխայի /Սամվել Դավիթի Ասատրյան` ծնված` 27.02.2014թ.-ին/ առկայությունը, ինչպես նաև որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցագործությունների երկրորդ դրվագին հաջորդող յուրաքանչյուր դրվագի համսար` հանցանքը որպես արհեստ կատարելը:
Հարկ է նշել, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով ամրագրված կանոնների կիրառմամբ /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով 9 /ինը/ դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով 2 /երկու/ դրվագով/, արդեն իսկ նշանակվել է ազատազրկման ձևով պատիժ` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ/ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ տուժողներին պատճառված գույքային վնասը /բացառությամբ տուժող Վարսիկ Գրիգորյանին մասնակի հատուցելու վերաբերյալ մատնանշումից/ չի հատուցվել և այդ կապակցությամբ որևէ փաստական տվյալ չի ներկայացվել:
Հարկ է նշել, որ քննարկվող պարագայում, հանցագործությունների կատարման` վերը նշված հանգամանքներն ու առանձնահատկությունը /այդ թվում նաև դրվագների բազմաթիվությունը/, վկայում են նրա անձի հասարակական վտանգավորության բարձր աստիճանի մասին, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրա նկատմամբ պատժաչափ սահմանելիս:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, անդրադառնալով ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ նախատեսվածից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու, հանցանքների համակցությամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, ամբաստանյալ Գայանե Պապիկյանի նկատմամբ արդեն իսկ նշանակվածից ավելի ցածր պատիժ նշանակելը, ինչպես նաև ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, պայմանականորեն չկիրառելը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժատեսակների և չափի, ինչպես նաև ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
Որպիսի պայմաններում, նշվածի վերաբերյալ ամբաստանյալ Գայանե Պապիկյանի և վերջինիս շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են և դրանք բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Հարկ է արձանագրել, որ դեռևս նախաքննության ընթացքում, վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կայացվել է համապատասխան որոշում` մեղադրյալներ Գայանե Պապիկյանի և Դավիթ Ասատրյանի անչափահաս դստեր` Մարիամ Դավիթի Ասատրյանին տատիկի Սուսաննա Գարսևանի Ասատրյանի խնամակալությանը հանձնելու մասին /հ.2, գ.թ. 155/:
Վերաքննիչ դատարանում, ամբաստանյալ Դավիթ Ասատրյանի մայրը` Սուսաննա Գարսևանի Ասատրյանն ըստ էության հաստատեց երեխան իր խնամքին գտնվելու հանգամանքը:
՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Աժ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 9-րդ կետի 6-րդ ենթակետի համաձայն.
՚Համաներումը չկիրառել`
/.../
6/ այն անձանց նկատմամբ, որոնք մինչև դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը չեն հատուցել կամ այլ կերպ չեն հարթել ենթադրյալ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հանցագործությամբ պատճառված և հատուցման ենթակա վնասի կամ դրա չափի կապակցությամբ, ինչպես նաև այն անձանց նկատմամբ, որոնք չեն հատուցել օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված նյութական վնասը. /.../ՙ:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ վերաքննիչ դատարանում ստացվել են սույն գործով մի շարք տուժողների` Արաքսյա Մովսիսյանի, Վարսիկ Գրիգորյանի, Արգենիկ Անանյանի, Ժենյա Երեմյանի, Լիլիկ Ներսիսյանի ներկայացուցիչ` Անրի Ներսիսյանի դիմումները` /այդ թվում նաև հեռագիր/ ըստ էության ամբաստանյալներ Դավիթ Ասատրյանի և Գայանե Պապիկյանի նկատմամբ գույքային պահանջ ունենալու, պատժի մեղմացման դեմ առարկելու և այլնի վերաբերյալ:
Բացի այդ, տուժողներից Լիլիկ Ներսիսյանը դեռևս ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, գործի քննության ժամանակ, ներկայացրել է դիմում` 400.000 ՀՀ դրամի պահանջ ունենալու և իր գումարները ամբողջությամբ ետ վերադարձնելու խնդրանքի վերաբերյալ /հ. 5, գ. թ. 90/:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ տուժողներին պատճառված գույքային վնասը /բացառությամբ տուժող Վարսիկ Գրիգորյանին մասնակի հատուցելու վերաբերյալ մատնանշումից/ չի հատուցվել և այդ կապակցությամբ որևէ փաստական տվյալ չի ներկայացվել:
Որպիսի պայմաններում, նշվածի վերաբերյալ ամբաստանյալ Գայանե Պապիկյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն այն այդ մասով ևս բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Միաժամանակ, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում պարզաբանել, որ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց չհարուցելու դեպքում անձն իրավունք ունի քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ազատազրկման դատապարտված հղի կանանց կամ մինչև երեք տարեկան երեխա ունեցող անձանց, բացառությամբ ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար հինգ տարուց ավելի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձանց, դատարանը կարող է հետաձգել պատիժը կրելը կամ ազատել պատիժը կրելուց այն ժամկետի սահմաններում, որի ընթացքում կինն ազատվում է աշխատանքից հղիության, ծննդաբերության, ինչպես նաև երեխայի մինչև երեք տարեկան դառնալու կապակցությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 49-րդ գլուխը վերաբերում է դատական որոշումների կատարմանը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 49-րդ գլխում տեղ գտած`
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 429-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
դատական որոշումն ի կատար ածելու փուլում ապահովվում է դատապարտյալի իրավունքների դատական պաշտպանությունը` կապված դատական որոշումներն ի կատար ածելու հանձնման և կատարման հետ:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. դատապարտյալը իրավունք ունի դիմել որոշում կայացրած դատարան` դատական որոշման կատարումը հետաձգելու, ծանր հիվանդության կամ հետաձգման ժամկետը լրանալու հետևանքով պատիժը կրելուց ազատելու, ինչպես նաև սույն օրենսգրքով նախատեսված այլ հարցերի մասին հայտարարություններով:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. դատական որոշումներն ի կատար ածելու հետ կապված հարցերը դատարանի կողմից քննելիս, դատապարտյալն իրավունք ունի մասնակցել դատական նիստին և տալ ցուցմունքներ, ներկայացնել ապացույցներ, հարուցել միջնորդություններ և հայտնել բացարկներ, ծանոթանալ գործի բոլոր նյութերին, բողոքարկելդատարանի գործողությունները և որոշումները:
/.../:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 431-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն. ազատազրկման դատապարտված անձի նկատմամբ դատական որոշման կատարումը որոշում կայացրած դատարանը կարող է հետաձգել, եթե առկա է հետևյալ հիմքերից որևէ մեկը`
/.../
3/ դատապարտված կնոջ փոքարահասակ երեխաների առկայությունը` մինչև երեխայի երեք տարեկան դառնալը:
Հարկ է նշել, որ վերը վկայակոչված իրավադրույթների վերլուծությունից հետևում է նաև, որ ի թիվս այլ հարցերի` ազատազրկման դատապարտված անձի /դատապարտյալի/ նկատմամբ դատական ակտի կատարումը հետաձգելու հարցին, հնարավոր է անդրադառնալ միայն օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի առկայության պարագայում, դատական ակտն ի կատար ածելու փուլում:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ սույն գործով վիճարկվող դատական ակտի կատարումը հետաձգելուն, ապա այդ հարցին հնարավոր է անդրադառնալ միայն սույն գործով վիճարկվող դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելու պարագայում, այն ի կատար ածելու փուլում:
Որպիսի պայմաններում, ամբաստանյալ Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի կիրառման և այլնի վերաբերյալ, այն այդ մասով ևս բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Դավիթ Սամվելի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով /ինը դրվագով/ և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /երկու դրվագով/ և Գայանե Աբրահամի Պապիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով /ինը դրվագով/ և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /երկու դրվագով/, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2014թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանության կողմի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ