Գործ
ԵԿԴ/0240/01/13

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,29,, հունվարի 2015թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ՝ Կ. Կարապետյանի
Ժ. Մինասյանի
Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ`

Մեղադրող Կ. Հովհաննիսյանի

Տուժող Գ. Մազլումյանի

Տուժողի Ներկայացուցիչ Ս. Աղվանյանի

Պաշտպան Վ. Քոսյանի

Հանրային պաշտպան Ա. Եսայանի

դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`


1. Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանի՝ ծնված 14.03.1986թ.-ին
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում
չդատված, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին
ոչ ոք, չի աշխատում, բն. ք. Երևան, Եր. Քոչար 1-ին փող. 1-ին
շենք, բն. 81, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով,

2. Էդուարդ Արտակի Դավթյանի՝ ծնված 22.02.1992թ.-ին ք.
Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ
կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի
աշխատում, բնակվել է ք.Երևան Տպագրիչների փողոց, 9
շենք բնակարան 14, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

2013թ. սեպտեմբերի 08-ին Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի բնակիչ Գարաբետ Անտուանի Մազլումյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 08.09.2013թ. ժամը 23.30-ի սահմաններում երկու անհայտ անձիք՝ դիմակավորված և դանակներով զինված, Երևան քաղաքի Ղ. Փարպեցի փողոցի թիվ 14 շենքի դիմաց հարձակում են գործել իր վրա և դանակներով հարվածելով ձեռքի մատներին՝ հափշտակել են իր դրմականակը և դիմել են փախուստ։

Դեպքի առթիվ Կենտրոնականի քննչական բաժնում 2013թ. սեպտեմբերի 09-ին ՀՀ քր. օր-ի 175 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետրերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13800613 քրեական գործը։

Նախաքննությամբ հիմնավորված գործի փաստական հանգամանքները

Երևան քաղաքի բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանը և Երևան քաղաքի բնակիչ սույն գործով մյուս մեղադրյալ Էդուարդ Արտակի Դավթյանը չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, նպատակադրվել են գույքի հափշտակություն կատարել։
Մեղադրյալներ Ս. Համբարձումյանն ու Է. Դավթյանը տեղեկալանով, որ Լիբանանի Հանրապետության քաղաքացի, սույն գործով տուժող Գարաբետ Մազլումյանը Երևան քաղաքում տարբեր տեսակի գործունեություն է ծավալել և վերջինս ամեն օր ժամը 09.00-ից գտնվում է Երևան քաղաքի Պուշկին փողցում գործող, իրեն պատկանող «Ֆաստ Քեշ» գրավատանը, իսկ ժամը 19.30-ից հետո մինչև 24.00-ն աշխատանքը շարունակում է կրկին իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Ղ. Փարպեցի փողոցի 14 հասցեում գործող «Ֆաքտորի» արագ սննդի կետում, նպատակադրվել են հափշտակել Գ.Մազլումյանի գումարը և հանցագործությունը կատարելու շուրջ նախանական համաձայնություն ձեռք բերել։

Մեղադրյալներ Ս.Համբարձումյանը և է.Դավթյանը, հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով, 2013թ. սեպտեմբերի 08-ին, ժամը 23.30-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաք Պուշկին 54 հասցեի մոտակայք և դարանակալելով նշված հասցեում գործող «Էնֆոյ» հոստելի մոտ՝ սպասել են Գ. Մազլումյանին։
Նույն օրը, ժամը 23.30-ի սահմաններում Գ. Մազլումյանը հեռախոսազրույց ունենալու նպատակով, դուրս են եկել շենքի նկուղային հարկում գտնվող «Ֆակտորի» արագ սննդի կետից և քայլելով գնացել է Փարպեցի փողոցում կայանված` իրեն պատկանող ավտոմեքենայի ուղղությամբ։
Այդ ընթացքում Ս.Համբարձումյանն ու է. Դավթյանը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու և Գ. Մազլումյանի գումարը հափշտակելու նպատակով, դիմակավորվել են իրենց հետ նախապես վերցված սև կտորե դիմակներով և հարձակվելով Գ. Մազլումյանի վրա վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, հրել, վայր են գցել նրան, ապա նախապես իրենց հետ վերցրած դանակներով հարվածներ են հասցրել Գ. Մազլումյանի ձեռքի մատներին, նրա առողջությանը պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով և ավազակությամբ հափշտակելով զգալի չափի` 48.200 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության դրամապանակը 48.000 ՀՀ դրամ գումարով և տարբեր տեսակի պլաստիկ քարտերով՝ դիմել են փախուստի։

09.09.2013թ. փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել Է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի հատկանիշներով։

01.11.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով։

01.11.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Էդուարդ Արտակի Դավթյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 12.12.2013թ.։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքում, ինչպես նախաքննության ընթացքում այնպես էլ դատարանում ամբաստանյալ Սարգիս Համբարձումյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Հայաստան վերադառնալով հանդիպել է Հորդանանից ժամանած Ռեժինա անունով մի աղջկա, որը հետագայում դարձել է իր ընկերուհին, ում հետ համատեղ բնակվել են իր վարձակալած բնակարանում։ Ռեժինան աշխատել է սիրիահայ, սույն գործով տուժող Գարաբետ Մազլումյանին պատկանող արագ սննդի սպասարկաման կետում՝ որպես մառուցողուհի։ Ինքը նույնպես մի քանի անգամ եղել է այդ վայրում, որտեղ Ռեժինան իրեն ծանթացրել է Գարաբետի հետ։ Ռեժինան բազմիցս բողոքել է, որ Գարաբետը կոպիտ է վարվում իր հետ, հարգալից չէ և անընդհատ ինչ-որ աննշան պատճառ է փնտրում իերն նեղացնելու մակ վիրաովորելու համար։ Ինքը հորդորել է Ռեժինայի, որպեսզի վերջինս, իր անունից զգուշացնի Կարապետին, որ հարգալից լինի նրա հետ։ Հասկանալով, որ այդ զգուշացումներից հետո էլ Գարապետը չի փոխում իր վերաբերմունքը Ռեժինայի նկատմամբ՝ որոշել է այլ կերպ նրան «հասկացնել», թե ինչպես պետք է վերաբերվել կանանց հետ։
2013թ.-ի սեպտեմբերի 8-ին ընկերոջ՝ Էդուարդ Դավթյանի, հետ հագնելով իրենց կողմից նախապատրաստված ինքնաշեն դիմակները, զինվելով դանակներով՝ փորձել են հարձակվել Գարաբետի վրա և այդ կերպ վախեցնելով՝ հասկացնել, որ ի վերջո հարգալից վերաբերվի իր ընկերուհուն։ Երբ տուժողը հեռախոսով խոսելով դուրս է եկել սննդի կետից, իրենք վազելով մոտեցել են նրան, և բռնելով վերջինիս ու ցույց տալով իրենց ձեռքում գտնվող դանակները՝ անգլերենով նրան ասել է՝ «հեռու մնա ընկերուհուցս»։ Իրենց միջև քաշքշուկ է սկսվել որի պատճառով Գարաբետն ընկել է գետնին, իսկ իրենք թողնելով նրան այդ վիճակում, անգլերենով ասել է «գնացինք» ու սկսել են վազքով հեռանալ այդտեղից։ Վազելու ընթացքում Էդուարդը սայթաքել է և մոտակայքում գտնվող ոստիկանը կարողացել է բռնել նրան։ Որոշ ժամանակ վազելուց հետո, ինտերնետ ակումբի մոտակայքում մեկ այլ ոստիկան էլ բռնել է իրեն։ Վազելու ընթացքում իրենք դեն են նետել դանակները և դիմակները, սակայն չգիտի, թե ինչպես է Գարաբետի դրմապանակը հայտնվել գետնին, քանի որ իրենք դրամապանակ հափշտակելու նպատակ չեն ունեցել և ոչ էլ նրանից պահանջել են այն։ Չի ընդունում իրեն առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ ինչպես ինքը, այնպես էլ Էդուարդը ավազակային հարձակում կատարելու դիտավորություն և նպատակ չեն ունեցել, այլ ընդամենը փորձել են վախեցնել Մազլումյանին ու հասկացնել նրան, որ հեռու մնա Ռեժինայից։
Դատարանում իրեն տրված հարցերին, ամբաստանյալը պատասխանել է, որ չի կարող ասել, թե ինչպես է տուժողի դրամապանակը հայտնաբերվել դեպքի վայրից բավականին հեռավորության վրա և ինչու է տուժողը պնդում, որ իր վրա հարձակում գործելու պահին իրենք անգլերենով պահանջել են դրամապանակն ու հափշտակելով այն՝ դիմել փախուստի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Առաջադրված մեղադրանքում, ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատարանում ամբաստանյալ Էդուարդ Արտակի Դավթյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, չի ընդունել մեղադրանքը և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է դատարանում ցուցմունք տալուց և իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանի ցուցմունքներն ու Էդուարդ Արտակի Դավթյանի՝ մեղքը չընդունելու հանգամանքը հետապնդում են պատասխանատվությունից և ակնկալվող խսիտ պատիժներից խուսափելու նպատակ և գտնում, որ վերջիններիս առաջադրված մեղադրանքերը դատարանում հաստատվեցից հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցների համակցությմաբ։

Տուժող Գարաբետ Մազլումյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Սիրիայի Հանրապետության քաղաքացի։ Ներկայումս բնակվում է ՀՀ-ում և զբաղվում է բիզնեսով։
2013թ.-ի սեպտեմբերի 8-ին ժամը 23.30-ի սահմաններում Ղ.Փարպեցի փողոցում գտնվող իր կողմից նախկինում շահագործվող «Ֆաքթորի» արագ սննդի կետից դուրս է եկել փողոց՝ հեռախոսազրույց ունենելու նպատակով։ Խոսելու ընթացքում փողոցում նկատել է մուգ գույնի գլխարկներով և մուգ հագուստներով երկու երիտասարդի, որոնք իրեն կասկածելի են թվացել։ Ինքը փորձել է շրջվել և ներս մտնել «Ֆաքթորի», սակայն նույն պահին այդ երիտասարդները դիմակավորվել են և դանակներով հարձակվել իր վրա և նրանից մեկը դանակի բռնակով հարվածել է իրեն՝ սպառնալով, թե «մի գոռա, թե չէ կսպանենք»։ Սկսել են քաշել իր հագուստներից, իսկ մի մպահ նույնիսկ գցելով գետնին՝ փորձել են հագից հանել տաբատը։ Քաշքշուկի ընթացքում նրանք թեև անգլերեն արտահայտություններ են արել, սակայն ինքը հասկացրել է, որ հայ են։ Անգլերեն արտահայտություններից մեկը հստակ է հիշում, նրանցից մեկն ասել է՝ «տուր ինձ քո դրամապանակը»։ Այդ ընթացքում դանակի հարվածներից վնասել են իր ձեռքը։ Փոխադարձ հրմշտոցի ընթացքում իրեն հաջողվել է հանել երիտասարդներից մեկի գլխարկը, որից հետո նրանք դիմել են փախուստի։ Իրեն ծեծի ենթարկելու ժամանակ նույնիսկ կողքի շքամուտքերից մեկի պատշգամբում կանգնած մի կին բղավել է՝ օգնություն կանչելով և ասելով, որ «իրեն սպանեցին»։ Հետագայում իմացել է, որ փախուստի ժամանակ տարածքում եղել են երկու ոստիկաններ, որոնք կարողացել են կանխել նրանց փախուստը ու բռնել ամբաստանյալներին։ Բացի այդ իր վրա հարձակվելու վայրից մոտ 40 մետր հեռավորության վրա, մոտակա շենքի անկյունից էլ այն կողմ հայտնաբերվել է իրենից հափշտակված դրամապանակն ու պլաստիկ քարտերը, որոնք ինը տեսել է հետագայում՝ իր վրա հարձակված երիտասարդներին բռնած ոստիկաններից մեկի մոտ։
Տուժողը նշել է, որ իրականում Ռեժինե անունով աղջիկ աշխատել է իր մոտ, սակայն նա աշխատել է շատ կարճ ժամանակահատված և քանի որ ունեցել է հետագա այլ պլաններ՝ մինչև դեպքը տեղի ունենալը արդեն իսկ ազատված է եղել աշխատանքից։ Այսինքն, ամբաստանյալի հայտնած այն տեղեկությունը, թե նրանք իր վրա էին հարձակվել այն պատճառով, է որ ինքն իբր նեղացնելիս է եղել Ռեժինային՝ չի համապատասխանում իրականությանն այն պարզ պատճառով, որ նա այդ ժամանակ արդեն մոտ 20 օր իր մոտ աշխատելիս չի եղել, սակայն դեպքի օրը երեկոյան ժամը 22.00-22.30-նն ընկած ժամանակահատվածում եկել է սննդի կետ՝ որպես հաճախորդ։ Ավելին, ինքը նրան երբևէ չի վիրավորել, չի հետապնդել, այլ վերաբերվել է շատ լավ և չի եղել որևէ պատճառ, որ ամբաստանյալները իրեն փորձեին «դաս տալ» իրեն, թե ինչպես պիտի վերաբերվի Ռեժինայի հետ։
Դեպքից հետ ինքը գնացել է ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և հաղորդում է տվել, որտեղ իրեն են ներկայացրել ամբաստանյալների գլխարկները։ Ոստիկանությունում իրեն ցույց են տվել նաև դրամապանակ, որը եղել է իրենը և ինքը հաստատել է որ այն հափշտակվել է իրենից միջադեպի ժամանակ։ Դրամապանակի մեջ եղել է 48.000 ՀՀ դրամ գումար և պլաստիկ քարտեր։
Ըստ տուժողի՝ հանցագործներն իրեն սպանելու նպատակ չեն հետապնդել այլ միայն ցանկացել են վախեցնել իրեն և հափշտակել մոտի գումարը։
Պնդելով իր կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներն ամբողջությամբ, տուժողը հայտնել է, որ ինքը ամբաստանյալներից որևէ պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արշակ Գյուլամիրյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության գլխավոր վարչությունում՝ որպես ոստիկան։
2013թ.-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Փարպեցի և Պուշկին փողոցների հատման կետում գտնվող հիմնարկությունում։ Ժամը 23.30-ի սահմաններում Փարպեցու փողոցում լսել է տղամարդու ձայն, ով օգնություն է կանչել՝ բղավելով «օգնեք, մեռա»։ Մոտեցել և նկատել է դիմակավորված 2 երիտասարդի, որոնք փորձել են փախչել։ Ինքը վազելով նրանց ետևից կարողացել է վայր գցել երիտասարդներից մեկին՝ Էդուարդին, իսկ մյուս երիտասարդը նորից շարունակել է փախչել։ Այդ պահին իրեն է մոտեցել մեկ այլ անծանոթ անձ և ներկայացել որպես ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի աշխատակից։ Բռնված երիտասարդին, ով իր մատնանշմամբ եղել է ամբաստանյալ Էդուարդ Դավթյանըվ թողել է մյուս աշխատակցի մոտ, իսկ ինքը վազել և բռնել է հաջորդ երիտասարդին։ Վազելու ընթացքում նրանց գրպաններից ընկել են բրդե բարակ կտորից ինքնաշեն դիմակներ, 2 հատ շագանակագույն բռնակով դանակներ և մեկ հատ սև կաշվե դրամապանակ։ Ահազանգի կապակցությամբ օգնության եկած ոստիկանության աշխատակիցների հետ նշված երիտասարդների տեղափոխել են ոստիկանություն, որտեղ իրենց ճանաչմանն են ներկայացրել վերը նշված իրերը։
Վկան հստակ նշել է, որ երիտասարդներին բռնելու վայրում, գետնին թափված հայտանբերվել են տուժողին պատկանող դրամապանակն ու դրանից թափված քրեդիտային քարտերը, որոնք հետագայում հանձնվել են դեպքի վայր եկած ոստիկաններին։ Չի կարող ասել, թե դրանք փախչող երիտասարդներից հատկապես որ մեկի մոտից է վայր ընկել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա՝ ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության գլխավոր վարչության ոստիկան Լևոն Գյուլմիսարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրը ժամը 23.00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ղ.Փարպեցի և Պուշկին փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում, զբոսնելու ընթացքում լսել է տղամարդու բարձր բղավոցի ձայն, ով օգնություն է խնդրել։ Օգնության է կանչել նաև մի կին, ով կանգնած է եղել շենքերից մեկի բնակարանի պատշգամբում։ Նույն պահին տեսել է, որ նշված խաչմերուկից քիչ այն կողմ՝ Ղ. Փարպեցի փողոցում, երկու դիմակավորված անձիք հարձակվել են մի անձի վրա, ով վայր է ընկել գետնին և նրա նկատմամբ բռնություն են գործադրում։ Իր ենթադրությամբ այդ երկու դիմակավորված անձանց ձեռքին եղել է դանակ կամ դանակի նման այլ իր։ Անմիջապես քայլել է նրանց ուղությամբ և այդ ընթացքում զանգահարել 1-02 և օգնություն խնդել։ Այդ պահին դիմակավորված անձինք վազել են դեպի Պուշկին փողոց՝ ընթացքում հանելով դիմակները։ Ինքը հետապնդել է նրանց և անցնելով դիմացի մայթեզրը նկատել է, որ նրանցից Էդուարդ Դավթյանը վայր է ընկել, որին ինքը բռնել է, իսկ մյուսը դիմել է փախուստի։ Վազելու ընթացքում նկատել է, թե նրանք ինչպես են իրենց ձեռքի դանակները դեն նետում։ Այդ պահին իրեն է մոտեցել մեկ այլ ոստիկան, որին ինքը ներկայանալով և հայտնելով, որ նույնպես ոստիկան է, նրան հայտնել է, որ մյուս դիմակավորված անձը դիմել է փախուստի։ Մոտ 5 րոպե անց օգնության են հասել ոստիկանության այլ աշխատակիցներ և նրանցից տեղեկացել է, որ մյուս հանցագործին նույնպես բռնել են։ Բացի այդ, իրենց է մոտեցել տուժողը և հաստատել, որ իր վրա հարձակվողները եղել են այդ անձինք, ովքեր իրենից գումար են հափշտակել։ Այդ պահին ինքը տուժողի ձեռքի դաստակի վրա նկատել է վնասվածք։
Վկան հայտնել է, որ դեպքի վայրը եղել է լուսավորված և ինքը նրանց հետևելու ընթացքում հստակ նկատել է, որ նրանք դեն են գցել դիմակները։ Ամբաստանյալներից մեկին բռնելու վայրում նկատել է նաև սև գույնի դանակ և դրամապանակ, որի մեջից թափված են եղել գումարներ և բանկային քարտեր։ Նշել է, որ Սարգիս Համբարձումյանին բռնելիս ինքը ներկա չի գտնվել, քանի որ զբաղվել է Էդուարդ Դավթյանին ոստիկանության բաժին տեղափոխելու գործողություններով։ Բաժնում տեսել է ամբաստանյալներին, ինչպես նաև՝ նրանց կողմից, ենթադրաբար օգտագործված դանակները, որոնցից մեկը սև գույնի է եղել, որը ինքը տեսել էր դեպքի վայրում, իսկ երկրորդի բռնակը եղել է կարմիր գույնի։ Ոստիկանության բաժնում ինքը ներկայացրել է դեպքի մանրամասները, բացի այդ, իր հիշելով, Էդուարդ Դավթյանին իրեն ճանաչման են ներկայացրել, որի վերաբերյալ կազմվել է արձանագրություն։ Հայտնել է, որ դիմակները եղել են ինքնաշեն, հաստ գործվածքից, որոնք երկու քաղաքացիների նկերկայությամբ ոստիկանները ներկայացրել են իրենց ճանաչմանը։
Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմուքների մեջ առկա են էական հակասություններ հրապարակել է նրա նախաքննական ցուցմունքը այն մասին, որ 2013թ. սեպտեմբերի 08-ին, երեկոյան ժամի զբոսնել է Երևան քաղաքի Ղ. Փարպեցի և Պուշկին փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում և լսելով տղամարդու բարձր բղավոցի ձայն՝ տեսել է, որ նշված խաչմերուկից քիչ այն կողմ՝ Ղ. Փարպեցի փողոցում, երկու դիմակավորված անձիք հարձակվել են մի քաղաքացու վրա, ով վայր է ընկել գետնին։ Դա տևել է մի ակնթարթ։ Անմիջապես քայլել է նրանց ուղությամբ և այդ պահին, դիմակավորված անձիք, դիմակները հանելով վազել են դեպի Պուշկինի փողոց։ Ինքը հետապնդել է նրանց և այդ ընթացքում փորձել է իր բջջային հեռախոսով ոստիկանություն զանգահարել, սակայն կապի վատ ածխատանքի պատճառով դա իրեն չի հաջողվել։ Անցնելով դիմացի մայթեզրը նկատել է, որ նրանցից մեկը վայր է ընկել և նրա շուրջ հավաքվել են մարդիկ և ոստիկանի համազգեստով մի տղամարդ բռնել է նրան։ Մոտենալով ոստիկանին, ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից, բռնել է վայր ընկած երիտասարդին, իսկ ոստիկանի համազգեստով անձը վազել է մյուսի հետևից։ Քիչ անց օգնության են հասել ոստիկանության այլ աշխատակիցներ և ինքը տեղեկացել է որ մյուս հանցագործին նույնպես բռնել են։ Նույն պահին իրենց է մոտեցել մի քաղաքացի և հայտել, որ հափշտակել են իր գույքն։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան հայտնել է, որ չի հիշում, թե նախաքննության ընթացքում ինչ ցուցմունքներ է տվել և խնդրել է դատարանին հիմք ընդունել իր կողմից նախաքննությամբ տրված ցուցմունքները, իսկ դատարանում տրված ցուցմունքների առումով հայտնել է, որ դրանք ավելի մանրամասն տպավորվել են դեպքի վայրում իր կողմից կատարված գործողությունների արդյունքում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Անահիտ Սիմոնյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ.ի ապրիլից մինչև 2014թ փետրվար ամիսն աշխատել է սիրիահայ Գարաբետ Մազլումյանին պատկանող արագ սննդի սպասարկման կետում՝ որպես հավաքարար։ Այդ ընթացքում իր հետ աշխատել են նաև սիրիահայ Շիրազ Աղմուջյանը որպես խոհարար և Հորդանանից ժամանած Ռեժինե անունով մի աղջիկ, ով աշխատել է 2013թ.ի օգոստոս ամսվա սկզբներից՝ մոտ 20-25 օր։ Նա ոչ ստանդարտ գրաֆիկով է գնացել աշխատանքի՝ ամեն օր տարբեր ժամերի։ Իրենց տնօրենը՝ Գարաբետ Մազլումյանը, շատ սիրալիր է եղել իր աշխատողների՝ այդ թվում նաև Ռեժինեի նկատմամբ և երբևիցէ որևէ բարձր խոսակցություն կամ վատ վերաբերմունք ինչպես նրա, այնպես էլ իրենց նկատմամբ չի եղել։ Քանի որ, ինքը սովարաբար լինում է խոհանոցում և հազվադեպ է մտնում հաճախորդների սպասարկման սրա, ուստի չի նկատել, թե Ռեժինեի մոտ երբևէ որևէ ծանոթ եկել է թե ոչ։
Մի անգամ, օգոստոս ամսվա կեսերին, 0-2 հաղորդաշարը դիտելիս տեղեկացել է, որ Գարաբետ Մազլումյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել։ Հաջորդ օրը աշխատանքի գալով տեսել է, որ Գարաբետի մատին վիրակապ է դրված։ Իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել՝ Գարաբետը պատասխանել է, որ հարձակվել են իր վրա ու տարել դրամապանակը։
Ռեժինե Փելտեկյանի աշխատած ժամանակահատվածի վերաբերյալ դատարանին տալով իրարամերժ ու հակասական պատասխաններ, վկա Անահիտ Սիմոնյանն ի վերջո հայտնել է, որ դեպքի օրվա դրությամբ Ռեժինեն չի աշխատել, քանի որ նա աշխատանքի է եկել օգոստոսի սկզբում և աշխատել է 20-25 օր՝ այլ կերպ, մոտավորապես օգոստոսի 4-ց մինչև սեպտեմբերի սկիզբը։ Հաստատապես կարող է ասել, որ նա մեկ ամբողջ ամիս այնտեղ չի աշխատել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա` Ռեժինե Փելտեկյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ.ի ամռանը Հորդանանից եկել է Հայաստան՝ իր մասնագիտությամբ աշխատանք գտնելու համար։ Այստեղ ծանթացել է գործով ամբաստանյալ Սարգիս Համբարձումյանի հետ և քանի որ մտադիր է եղել մնալ և աշխատել Հայստանում, ուստի Սարգիսի հետ համատեղ բնակվել են նրա վարձակալած բնակարանում և շփվել են՝ հետագայում ամուսնանալու նպատակով։ Չկարողանալով դեռևս գտնել իր նախընտած աշխատանքը, ամռանը աշխատանքի է անցել սիրիահայ Գարաբետ Մազլումյանին պատկանող արագ սննդի սպասարկման կետում՝ որպես մատուցողուհի։ Աշխատանքի ընթացքում Գարաբետը աշխատանքային առումով եղել է խստապահանջ, անընդհատ առիթներ է որոնել իրեն նկատողություն անելու համար, ինչն իրեն դուր չի եկել, որի մասին պատմել է Սարգսին։ Երկու անգամ Սարգիսը եկել է իր աշխատավայր և ինքը նրան ծանթացրել է Գարաբետի հետ, սակայն չհիտի, թե նրանք ինչի մասին են զրուցել։
Դեպքի օրը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հստակ հիշում է, որ եղել է աշխատանքի, երբ Գարաբետը ներս է մտել և ասել, որ իրեն ծեծի են ենթարկել։ Անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Սարգսին և նրա ընկերոջը՝ գործով մյուս ամբաստանյալ Էդուարդ Դավթյանին, որոնց ոստիկանության ավտոմեքենայով տարել են։ Դեպքի հաջորդ օրը Գարաբետն իրեն ազատել է աշխատանքից։ ԵՎս 10 օր Հայաստանում մնալուց հետո ինքը մեկնել է Դուբայ, որտեղից էլ՝ Հորդանան։
Վկան պնդել է, որ դեպքի օրն ինքը դեռևս աշխատելիս է եղել Գարաբետ Մազլումյանին պատկանող արագ սննդի սպասարկման կետում և այն, որ նա իր հետ մշտապես կոպիտ ու պահանջկոտ է եղել՝ համապատասխանում է իրականությանը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցները և գործին վերաբերելի փաստաթղթերը, որոնք ևս հիմնավորում և հաստատում են ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքների կատարումը.

դատաբժշկական փարձաքննության թիվ 3105 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Գ. Մազլումյանի մարմնական վնասվածքները աջ ձեռքի առաջին մատի կտրած վերքի, ձախ նախաբազկի, աջ արմնկահոդի շրջանների քերծվածքների ձևով պատճառվել են՝ կտրած վերքը՝ սուր կտրող գործիքի, քերծվածքները՝ բութ առարկաների ներգործությամբ, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում։ Աջ ձեռքի 1-ին մատի կտրած վերքը առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից։ Ձախ նախաբազկի, աջ արմնկահոդի շրջանների քերծվածքները ինչպես առանձին, այնպես էլ միասին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։

/տես` գ/թ 122-123, դատական նիստի արձանագրությունը/

Առգրավում կատարելու և զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «2013թ. սեպտեմբերի 09-ին տուժող Գ. Մազլումյանից առգրավվել է դեպքի պահին իր հագին եղած հագուստները և վերջինիս ներկայացրած սև սպորտային գլխարկը, որն ըստ տուժողի հայտրարության՝ պատկանում է հանցագործներից մեկին»։

/տես` գ/թ 24-26, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 303 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Է. Դավթյանի արյան և քրտնքի նմուշները ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։ Ս. Համբարձումյանի արյան և քրտինքի նմուշները ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։ Տուժող Գ. Մազլումյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է AB խմբին։ Փորձաքննության ներկայացված երկու գլխարկ-դիմակների բացված անցքերի մոտ մասերում և հովհարով գլխարկի ծոծրակային և ձախ քունքային մասերից կտրված կտորներում հաստատվել է քրտինքի առկայություն, որը պատկանում է մարդու, որտեղ կլանման անջատման ռեակցիայով հաստատվել է A հակածին, ինչը թույլ է տալիս հետևել, որ քրտինքը այդ հատվածներում առաջացել է արտադրություններում A հակածին պարունակող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ ինչպես Է. Դավթյանից, այնպես էլ Ս. Համբարձումյանից, որոնց քրտինքը պատկանում է A խմբին։
Փորձաքննությանը ներկայացված կարմիր բռնակով դանակի շեղբի վրա, հովհարով գլխարկի երկու հատվածներում, տուժող Գ.Մազլումյանի վերնաշապիկի, ջինսե անդրավարտիքի, գոտու վրա տեղակայված կարմրա-դարչնա-շագանակագույն հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պարունակում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է AB խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ տուժող Գ. Մազլումյանից։
Փորձաքննությանը ներկայացված սև գույնի դանակի վրա արյան կասկածելի հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Փորձաքննությանը ներկայացված գլխարկ-դիմակների, հովհարով գլխարկի, վերնաշապիկի ջինսե անդրավարտիքի, վերնաշապիկի, երկու դանակների վրա մազանման թելիկներ չեն հայտնաբերվել»։

/տես` գ/թ 157-162, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատահետքաբանական և սառը զենքի համալիր փորձաքննության թիվ 2477 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված դանակը գործարանային արտադրության տուրիստական դանակ է, սառը զենք չի հանդիսանում։ Փորձաքննությանը ներկայացված տնտեսակենցաղային նշանակության սևեռող շեղբով զսպանակային ծալովի դանակը գործարանային արտադրության է, սառը զենք չի հանդիսանում։ Փորձաքննությանը ներկայացված՝ Գ.Մազլումյանի անդրավարտիքի ձախ փողքի առաջամասի վերին հատվածում առկա վնասվածքը ծակած-կտրած է և կարող էր պատճառվել մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի, հնարավոր է դանակի շեղբի ներգործության արդյունքում։ Ելնելով վնասվածքի բնույթից, ինչպես նաև փորձաքննությանը ներկայացրած դանակների չափային և կառուցվածքային առանձնահատկություններից՝ կարելի է եզրակացնել, որ վերը նշված վնասվածքը կարող էր առաջանալ ինչպես փորձաքննությանը ներկայացված դանակների շեղբերի, այնպես էլ նմանատիպ միակողմանի սրվածության ծակող-կտրող շեղբ ունեցող այլ առարկայ՝ի հնարավոր է դանակի շեղբի, ներգործության արդյունքում»։

/տես` գ/թ 199-200, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 737 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված դրամապանակի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2013թ. սեպտեմբերի 08-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 200 դրամ»։

/տես` գ/թ 125, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «մասնակից Գ.Մազլումյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Պուշկին 54 հասցեի դիմացի հատվածը և հայտարարել որ նշված վայրում է նկատել իրեն անծանոթ երկու երիտասարդներին, ապա մատնացույց է արել Պուշկին 56 հասցեի կողային հատվածը և հայտարել, որ նշված վայրում դիմակավորված անձիք վայր են գցել իրեն և դանակներով սպառնալով և հարվածելով իր մատներին հափշտակել են իր դրամապանակը»։

/տես` գ/թ 56-57, դատական նիստի արձանագրությունը/

Կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունն այն մասին, որ մասնակից Արշակ Գյուլամիրյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Պուշկին 56Ա հասցեի դիմաց մայթեզրի հատվածը և հայտարաել, որ նշված վայրում ինքը կիրառելով մարտական հնարք վայր է գցել Է. Դավթյանին, ապա հետապնդելով Ս. Համբարձումյանին Պուշկին 49 հասցեի մոտ վնասազերծել է նաև նրան, ապա ահազանգել ոստիկանություն ։

/տես` գ/թ 108-109, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դիմակները, դանակները և դրամապանակը ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությունը։
/տես` գ/թ 9, դատական նիստի արձանագրությունը/

Իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով երկու հատ ծալովի դանակների, մեկ հատ սպորտային հովհարով գլխարկի, երկու հատ սև կտորե դիմակ-գլխարկների, Գ. Մազլումյանի հագուստների, դրամապանակի, 48.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի և տարբեր տեսակի պլաստիկ քարտերի առկայությունն ու դատարանում դրանք հետազոտելուն ու կողմերի ճանաչմանը ներկայացնելու ուղղված դատավարական գործողությունը։

/տես` գ/թ 202, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ս.Համբարձումյանին և Է.Դավթյանին 09.09.2013թ. ժամը 00.05 Երևան քաղաքի Ղ. Փարպեցի փողոցից ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթաևրկելու մասին կազմված արձանագրությունները։

/տես` գ/թ 3-6, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` մեղադրյալներ Ս Համբարձումյանի և Է.Դավթյանի 098-80-99-90, 077-17-71-22 և 077-25-57-50 հեռախոսահամարներով բջջային հեռախոսներից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումները, որոնց զննությամբ պարզվել է, որ 2013թ. սեպտեմբերի 08-ին ժամը 23.00-ից մինչև 23.30-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են դեպքի վայրին հարակից` Երևան քաղաքի Դեմիրճյան, Թումանյան փողոցներում տեղակայված` «Ղ-Տելոկոմ» ՓԲ ընկերության կապի ծածկույթն ապահովվող կայանների կողմից։

/տես` գ/թ 128-156, 203, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության պետական պահպանության գլխավոր վարչության ոստիկան Արշակ Գյուլամիրյանի զեկուցագիրը։

/տես` գ/թ 104, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Էդուարդ Դավթյանի և Սարգիս Համբարձումյանի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը։

/տես` գթ. 52-53, քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/,

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը, դատավճռի սույն բաժնում ցանկանում է ներկայացնել դատողություններ և դատարանի տեսակետը՝ կապված ապացույցների հետազոտման և գնահատման հետ.

Այսպես.

քրեական գործի դատական քննությամբ դատարանը եկավ այն եզրահանգման և համոզման, որ ամբաստանյալներ Էդուարդ Դավթյանը և Սարգիս Համբարձումյաը կատարելով որոշակի հստակ գործողություններ, նպատակ են հետապնդել կազմակերպել և իրականացնել տուժող Գ.Մազլումյանի դեմ ուղղված ավազակային հարձակումը։

Նման համոզմունք հայտնելիս դատարանը ներկայացնում է հետևյալ փաստարկները.

- գործի քննությամբ հաստատված համարվեց, որ ամբաստանյալները, մանրակրկիտ պլանավորել, հաշվարկել և նախապատրաստել են տուժողի վրա իրականացվելիք հարձակումը՝ տուժողին մարմնական վնասվածք հասցնելու և վերջինիցս գումար հափշտակելու նպատակով։ Այս մասին են վկայում ինչպես ամբաստանյալի ցուցմունքները՝ կապված իրենց հետ ինքնաշեն դիմակներ և դանակներ վերցնելու առումով, այնպես էլ տեղանքն ուսումնասիրելու, տուժողի տեղաշարժն ու առօրյան ուսումնասիրելու վերաբերյալ գործի մյուս հանգամանքները։

Նման պայմաններում դատարանն անարժանահավատ և մտացածին է համարում ամբաստանյալ Սարգիս Համբարձումյանի այն պնդումները, թե իբր իրենք նպատակ են ունեցել ուղղակի վախեցնել տուժողին՝ նրա կողմից իր ընկերուհու հանդեպ ոչ հարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելու համար և ամենևին էլ նպատակ չեն հետապնդել տուժողի գույքը հափշտակելու առումով։

Այս առնչությամբ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալները չկարողացան դատարանին ներկայացնել որևէ տրամաբանական փաստարկ կամ հիմնավորում, որ եթե իրենք դիմակավորվել ու նպատակ են հետապնդել դանակներով միայն վախեցնել տուժողին ու հորդորել, որ հեռու մնա Ռեժինե Փելտեկյանից, ապա դիմակները կրելու, անգլերենով խոսելու և հարձակման ենթարկված անձի համար չբացահայտված մնալու պայմաններում ինչպես պետք է նրան հասկացնեին, թե ինչի համար են հատկապես հարձակում գործել նրա վրա և որն է դրա նպատակը՝ իրենց խոսքով ասած՝ Ռեժինեից հեռու մնալու հորդորը։ Այլ խոսքով, դատարանն անտրամաբանական է համարում մի բանի համար մարդուն «դաս» տալը, երբ այդ մարդու մոտ հանելուկ է մնալու, թե ովքեր էին իր«ուսուցիչներն» ու որն էր այդ «դասի» թեման։

- Ավելին, դատարանի համոզմամբ, ամբաստանյալների՝ ավազակային հարձակում գործելու դիտավորության վերաբերյալ մյուս ծանրակշիռ փաստարկներն այն են, որ Սարգիս Համբարձումյանը չկարողացավ դատարանին տալ տրամաբանական պատասխան առ այն, որ եթե իրականում տուժողը հաճախակի էր նեղացնում իր ընկերուհուն ապա ինչու նա որևէ անգամ չի փորձել հադիպել Մազլումյանին ու խնդրել կամ պահանջել նրանից որ անտեղի չվիրավորի նրան, ավելին, եթե պլանավորել էին ուղղակի վախեցնել տուժող Մազլումյանին, ապա ինչու էին իրենց հետ վերցրել ոչ միայն դանակներ, այլ նաև ինքնաշեն, կտորից պատրաստված դիմակներ, ուսումնասիրել են տեղանքն ու տուժողի տեղաշարժ, իսկ հարձակումից առաջ դարանակալել նրան սննդի կետի մոտակայքում։

Դատարանն ամբաստանյալների մեղքն ապացուցված համարվելու տեսանկյունից կարևոր է համարում նաև այն, որ տուժող Մազլումյանի դրամապանակը հայտնաբերվել է ոչ թե այն վայրում, որտեղ նա հարձակման է ենթարկվել, ինչը դատարանին կարող էր բերել այն եզրահանգման, որ այն հնարավոր է, որ ընկած լինի նրա գրպանից հարձակման ժամանակ, այլ տուժողի վրա հարձակում գործելու վայրից շուրջ 40 մետր հեռավորության վրա, որ կողմով, որ փախոստի էին դիմել ամբաստանյալները։ Նշվածը վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալներ Համբարձումյանի և Դավթյանի դիտավորությունն ի սկզբանե ուղղված է եղել տուժողի առողջության համար վտանգավոր բռնության կիրառմաբ հարձակվելուն և նրա գույքը հափշտակելուն։ Նշվածի մասին է խոսում նաև նրան դանակի սպառնալիքով, անգլերենով դրամապանակն իրենց հանձնելու մասին արված առաջարկը։

Անդրադառնալով պաշտպանության կողմի այն նկատառումներին, թե իրենց պաշտպանյալների մեղքը հիմնավորված չէ, քանի որ տուժողի դրամապանակը չի ուղարկվել համապատասխան փորձաքննության և դրա վրայից չեն հայտնաբերվել նրա մատնահետքերը, դատարանը դրանք համարում է առարկայազուրկ, քանի որ պարտադիր չէր, որ հնարավո չէ, որ գործի փաստերով հիմնավորված հանգամանքներում դրամապանակի վրա անվերապահորեն մնային որևէ անձի՝ այդ թվում նաև ամբաստանյալների մատնահետքերը, իսկ դրանց բացակայությունը ևս չի կարող հաստատապես հերքել ամբաստանյալների կողմից ավազակային հարձակում կատարելու փաստը, քանի որ այն հիմնավորվեց գործի մյուս՝ վերը շարադրված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։

Ինչ վերաբերվում է գործով վկաներ Արշակ Գյուլամիրյանի և Լևոն Գյուլմիսարյանի կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տրված որոշակի հակասական ցուցմունքներին և գործով իրեղեն ապացույցներ հանդիսացող դիմակները, դանակներն ու դրամապանակը հայտնաբերելուն ու նրանց ճանաչմանը ներկայացնելուն, ապա դատարանը փաստում, է որ այդ հակասությունների էությունն ու զանգվածն այն աստիճանի էական չէ, որ կարող է ազդել գործի ելքի վրա և հերքել ամբաստանյալներին մեղսագրված հանրորերն վտանգավոր արարքների կատարումը։

Վերլուծելով գործով վկա Ռ.Պելթիկյանի դատաքննական ցուցմունքը, դատարանը գտնում է, որ նա հանդիսանալով ամբաստանյալ Ս.Համբարձումյանի նախկին ընկերուհին դատարանում տվեց հիմնականում այնպիսի ցուցմունք, որը կարող էր բարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալի համար, սակայն տվյալ ցուցմունքն անարժանահավատ է և հերքվեց գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով։

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանի վերը շարադրված հիմնավորումներով ապացուցված է համարում ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները՝ դրանց ձևակերպմամբ, հաստատված է համարում Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանին և Էդուարդ Արտակի Դավթյանին` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով մեղսագրված հանցանքները կատարելը և գտնում է, որ վերջիններս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանցից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով նախկինում դատապարտված եղել։

/տես` գ.թ. 53, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 4-րդ կետի համաձայն ամբաստանյալ Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանի արարքում նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցագործության կատարման մեջ վերջինիս առանձնապես ակտիվ դերը, որը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ հենց ինքն է նախաձեռնել ավազակային հարձակումը, կապված` տուժողի կողմից իբր իր ընկերուհու հանդեպ ոչ սիրալիր գտնվելու հետ և փաստորեն Գ.Մազլումյանի վրա հարձակում կատարելիս նա է դանակի հարվածներով մարմնական վնասվածք հասցրել վերջինիս։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես Էդուարդ Արտակի Դավթյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` գ.թ. 52, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Էդուարդ Արտակի Դավթյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես՝ քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Էդուարդ Արտակի Դավթյանի և Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով` առանց գույքի բռնագրավման, որպիսի պատիժները վերջիններս պետք է կրեն։

Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակների ընտրության, պատժաչափերի և այդպիսիք նրանց կողմից կրելու հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին»։

Սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորած վերոշարադրյալ դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի է առնում ամբաստանյալների՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և այս՝ կոնկրետ, գործով անհատականացնել պատիժը։

Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը։ Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են անձի՝ որպես հանցավորի, հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա։

Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։

Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժաչափի նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61-րդ հոդվածների պահանջները։

Քննված քրեական գործով, դատարանը փաստում է, որ ներկայումս ավազակային հարձակումների դեմ վարվող պայքարի համատեքստում առավել քան երբեք կարևորվում են նմանատիպ հանցագործություններ կատարած անձանց հասարակությունից մեկուսացնելու ձևով նմանատիպ հանցագործությունների աճն ու տարածումը կանխարգելելու օրենսդրական նպատակների իրացումը։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Համբարձումյանը և Էդուարդ Դավթյանը կատարել են սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն, որը զուգորդված լինելով անձի առողջության դեմ, իր բնույթով հասարակական մեծ վտանգավորություն է ներկայացնում։

Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված բոլոր հիմնավորումների համակցությունն օբյեկտիվ հիմք են ամբաստանյալներ Սարգիս Համբարձումյանի և Էդուարդ Դավթյանի նկատմամբ իրենց կողմից կատարած արարքներին համաչափ` ազատազրկման, ձևով պատիժներ սահմանելու համար, քանի որ դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ դատարանի նշված մոտեցումը լիովին կարող է ապահովել պատժի նշանակման, հանցավորներին ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու օրենսդրական նպատակները։

Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Համբարձումյանի և Էդուարդ Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք թողնվեն անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Լուծելով դատական ծախսերի հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սարգիս Համբարձումյանից և Էդուարդ Դավթյանից համապարտության կարգով, որպես դատական ծախս պետք է բռնագանձվի 112.000 ՀՀ դրամ գումար։

Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` երկու հատ ծալովի դանակները, մեկ հատ սպորտային հովհարով գլխարկը, երկու հատ սև կտորե դիմակ-գլխարկները` պետք է ոչնչացնել, իսկ Գ.Մազլումյանին պատկանող հագուստները, դրամապանակը, 48.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և պլաստիկ քարտերը` պետք է վերադարձնել վերջինիս։


4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը



Վ Ճ Ռ Ե Ց


1 Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։

Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. սեպտեմբերի 09-ից։

2.Էդուարդ Արտակի Դավթյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։

Էդուարդ Արտակի Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. սեպտեմբերի 09-ից։

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ երկու հատ ծալովի դանակները, մեկ հատ սպորտային հովհարով գլխարկը, երկու հատ սև կտորե դիմակ-գլխարկները՝ ոչնչացնել, իսկ Գ.Մազլումյանին պատկանող հագուստները, դրամապանակը, 48.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և պլաստիկ քարտերը՝ վերադարձնել վերջինիս։

Սարգիս Հակոբի Համբարձումյանից և Էդուարդ Արտակի Դավթյանից համապարտության կարգով հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 112.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն