Գործ
ԵԿԴ/0238/01/13

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Կ. Կարապետյանի

Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Գ.Մարգարյանի
Պաշտպան Լ.Օհանյանի
2014թ. փետրվարի 19-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի `ծնված 18.10.1994թ.-ին
Գեղարքունիքի մարզի Սարուխան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, սովորում է Երևանի ճարտարագիտական համալսարանի 2-րդ կուրսում, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված,
հաշվառված է ՌԴ Չելյաբինսկի մարզ ք. Չելյաբինսկ, Տրակտորազավոդի շրջան Շիշկինի փողոց տուն 197-ում,
բնակվում է ՀՀ Գողարքունիքի մարզ, գյուղ Սարուխան, Գոքորյան փող. 19 տուն, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235- րդ հոդվածի 4- րդ մասով։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Քրեական գործով մեղադրյալ, Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանն իր մոտ ապօրինի կերպով կրել է ինքնաշեն եղանակով` կռփազենքերի նմանողությամբ պատրաստված, հարվածող-փշրող սառը զենքը հանդիսացող մետաղյա առարկա, որը 2013 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ժամը 12։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Տերյան-Իսահակյան փողոցների խաչմերուկում հայտնաբերվել է ոստիկանության ծառայողների կողմից։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Ղազարյանի կողմից 2013 թվականի նոյեմբերի 21-ին հարուցվել է քրեական գործ։
2013 թվականի նոյեմբերի 22-ին որոշում է կայացվել Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 12.12.2013թ.-ին։
2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունը սկսելն ամբաստանյալ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին։
Դատախազ Գ.Մարգարյանը, գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ չի առարկել։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալի, գործով վկաների ցուցմունքները, դատատեխնիկական փորձաքննության թիվ 2352 եզրակացությունը, այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ 04.11.2013թ-ի ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 3-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ավագ ոստիկան Սարգիս Մութաֆյանի կողմից ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետ Ա.Պողոսյանին ներկայացված զեկուցագիրը, իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի մոտից հայտնաբերված սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, գտավ, որ ամբաստանյալ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանին մեղսագրված հանցագործության կատարումը և գտնում, որ կատարած արարքի համար վերջինս ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում «Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Սարուխանի Մ.Խոստեղյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոց» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Ս.Դանիելյանի, դասղեկ Ա.Մակարյանի և Գեղարքունիքի մարզի Սարուխան համայնքի ղեկավար Վ.Գևորգյանի կողմից տրված դրական բնութագրերը։
/ տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/ տես` գ.թ. 34, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն որպես ամբաստանյալ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, ինչպես նաև՝ կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ՝ տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։

Նշված եզրահանգմանը գալիս դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասը նախատեսում է պատիժ տուգանք`նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհայրուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամանակով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ դատարանը գտնում է, որ Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանին որևէ հիմնավորում չի ներկայացվել այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն անդրադառնալով Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող` այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված զեկուցագիրը և անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը, պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույցը՝ կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող մետաղյա առարկան՝ պետք է ոչնչացնել։
4. Եզրափակիչ մաս

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Մուրադ Տիգրանի Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված զեկուցագրերը և անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ իրեղեն ապացույցը՝ կռփազենքերի նմանողությամբ սառը զենք հանդիսացող մետաղյա առարկան, ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն