Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

29.07.2014թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ Հ.-ԵԿԴ/0230/01/13

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վ.ՍԵՐԳԵՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Մ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Մերի Ալավերդյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահագն Յուրիկի Սերգեյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը

2013թ-ի ապրիլի 17-ին Վահագն Սերգեյանը <<օդնոկլասնիկի>> սոցիալական կայքի միջոցով ծանոթացել է Մարիաննա Խաչատրյանի հետ, և մոտ երկու շաբաթ նրանք շփվել են համացանցի ու հեռախոսազրույցների միջոցով, ապա սկսել են հանդիպել և ընկերություն անել։ Վահագն Սերգեյանը Մարիաննա Խաչատրյանին ներկայացել է Արամ անունով՝ ասելով, որ որպես սպա ծառայում է խաղաղապահ զորքերում՝ <<Շանթի>> զորամասում, ու չհայտնելով իր ամուսնացած լինելու մասին, խոստացել է ամուսնանալ նրա հետ։
2013թ-ի հունիսի սկզբին Վահագն Սերգեյանը Մարիաննա Խաչատրյանի հայտնել է, թե իբր մեկնում է ԱՄՆ` վերապատրաստման դասընթացների և նրա հետ շփվել է համացանցի միջոցով, իսկ մոտ մեկ ամիս անց` 2013թ-ի հուլիսի 2-ին զանգահարել և ասել է, թե արդեն վերադարձել է Հայաստան։ Նույն օրը հանդիպելով Մարիաննա Խաչատրյանին, ասել է, իբր ԱՄՆ-ում ենթարկվել է կույր աղիի վիրահատության և ծախսել է իր բարեկամների տված գումարները, որոնցով նրանց համար պետք է համակարգիչներ գներ ու բերեր ԱՄՆ-ից։ Վահագն Սերգեյանը խնդրել է նրա անունով ապառիկ կարգով համակարգիչ ձեռք բերել` խոստանալով կարճ ժամկետում մարել վարկային պարտավորությունը և պատճառաբանել, որ իր անունով չի կարող ապառիկ կարգով համակարգիչ վերցնել, քանի որ անձնագիրը գտնվում է անձնագրային բաժանմունքում։ Մարիաննա Խաչատրյանը համաձայնել է և երկուսով գնացել են Արշակունյաց պողոտայում գործող՝ <<ՎԻԷԼՎԻ ՍԵՆԹՐ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող խանութ-սրահ, որտեղ նրա անվամբ կնքված ապառիկ վաճառքի 02.07.2013թ-ի պայմանագրով, Վահագն Սերգեյանը վճարելով կանխավճար, ձեռք է բերել <<ԱՍԵՌ>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, որը ձեռք բերման գնից ցածր գնով նույն օրը Սարյան փողոցում գտնվող փոստում վաճառել է անծանոթ մի քաղաքացու: Հաջորդ օրը` հուլիսի 03-ին, նույն պատճառաբանությամբ Սերգեյանը կրկին Խաչատրյանի անվամբ Թումանյան փողոցում գտնվող՝ Վեգա Ուորլդ ՍՊ ընկերությանը պատկանող խանութ-սրահից ապառիկ կարգով գնել է <<Թոշիբա>> տեսակի ևս մեկ դյուրակիր համակարգիչ` վճարելով կանխավճար։ Նույն օրը այդ համակարգիչը Սերգեյանը կրկին վաճառել է Սարյան փողոցում գտնվող փոստում` անծանոթ քաղաքացու։ Համակարգիչների վաճառքից գոյացած գումարներով Վահագն Սերգեյանը մարել է նախկինում ունեցած պարտքերը, իսկ, Մարիաննա Խաչատրյանը տեսնելով, որ նա չի կատարում իր խոստումը, դիմել է ոստիկանություն։
Բացի այդ, Վահագն Սերգեյանը հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի պայմանագրային զինծառայող, 2013թ-ի օգոստոսի 1-ից մինչև 3-ը, օգոստոսի 12-ից մինչև 13-ն ու սեպտեմբերի 18-ից մինչև 19-ն առանց հարգելի պատճառների՝ ինքնակամ, թողել է ծառայության վայրը, ինչը պատճառաբանել է ունեցած ֆինանսական խնդիրներով։
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ-ի մայիսի 21-ի դատավճռով Վահագն Սերգեյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Վահագն Սերգեյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 տարի 2 ամիս ժամկետով:
Նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով Սերգեյանին արգելանքի վերցնելու օրվանից։


2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը

Պաշտպան Մերի Ալավերդյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ-ի մայիսի 21-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով բեկանել և փոփոխել այն, Վահագն Սերգեյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ ճանաչել անմեղ, իսկ եթե դատարանը գտնի, որ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքները Վահագն Սերգեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրական դատական ակտ կայացնելու համար բավարար են, ապա բեկանել այն և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժները լրիվությամբ գումարելու միջոցով նշանակված վերջնական պատիժը` 2 տարի 2 ամիս ժամկետով ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան օրենքով սահմանված որոշակի ժամկետով:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Մ.Ալավերդյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<(…) Գտնում եմ, որ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.05.2014թ. դատավճիռը թիվ ԵԿԴ/0230/01/13 քրեական գործով հիմնավոր և օրինական չէ, ամբաստանյալ Վահագն Սերգեյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքը դատարանի կողմից հաստատված չէ, գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում հետազոտված ապացույցներին, Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որը ազդել է գործի ելքի վրա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով Վ.Սերգեյանին դատապարտելով պատազրկման դատարանը խախտել է նույն արարքի համար կրկին անգամ դատվելու անթույլատրելիության սկզբունքը։
Դատարանը սույն գործով մեղադրական դատական ակտ կայացնելով, բացի վերը նշված խախտումներից, չի գնահատել նաև պատիժ նշանակելիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացմող մի շարք էական հանգամանքներ, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ, հանցագործություն կատարելու հանգամանքները, ինչպես նաև պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատաքնության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վահագն Սերգեյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, սակայն 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը չի ընդունել(…)։
(…) Սույն գործով Վահագն Սերգեյանի կողմից Մարիաննա Խաչատրյանի վստահությունը ձեռք բերելու և նրա անունով ապառիկ գնված համակարգիչների գումարը չվերադարձնելու ի սկզբանե հանցավոր մտադրություն ունենալու հանգամանքը որևէ ապացույցով չի հիմնավորվել։ Նախաքննության ընթացքում Վ.Սերգեյանը վճարել է այդ գումարի մի մասը և դատարանում ևս հայտնել, որ ամբողջ գործարքի գումարը ինքը պարտավոր է վերադարձնել։ Սերգեյանի կողմից ամբողջ գումարը խոստացված ժամկետում վերադարձնելու փաստը անհնար է դարձել քրեական գործի հարուցումից հետո, քանի որ խաղաղապահ առաքելության մեկնելը, որով Վ.Սերգեյանը ռեալ հնարավորություն կունենար վճարելու Մ.Խաչատրյանի ամբողջ պարտքը, նրան այլևս չի թույլատրվել։
Անդրադառնալով խարդախության հանցակազմը քաղաքացիաիրավական պարտավությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման տարբեր տեսակի գործարքների /աոուվաճառք, գրավ, փոխառություն, այդ թվում վարկային պայմանագիր և այլն/ կատարման ժամանակ ծագող քաղաքացիաիրավական իրավահարաբերություններից խարդախության հանցակազմի տարանջատման հիմնախնդրին, Վճռաբեկ դատարանը Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ամրագրել է, որ անձի կողմից իր գույքային պարտավորությունների չկատարումը դեոևս չի վկայում անձի մոտ հանցանքի կատարման դիտավորության առկայության մասին։ Այլ կերպ անձի կողմից քաղաքացիաիրավական պարտավությունների չկատարումը դեռևս չի վկայում վերջինիս արարքում խարդախության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի և հետևաբար, խարդախության հանցակազմի առկայության մասին։
Անթույլատրելի է և նման դեպքերում պետությունը պարտավոր չէ գործող քաղաքացաիական օրենսդրության պահանջների անտեսմամբ գործարքներ կնքած քաղաքացիների գույքային և այլ իրավունքների վերականգնումը դիտել հանրային շահի տիրույթում և հանրային միջոցներ ծախսել իրականացնելով նրանց մասնավոր շահերի քրեաիրավական պաշտպանություն։ Այդ մասնավոր շահերի պաշտպանությունը, որպես ընդհանուր կանոն, պետք է կատարվի մասնավոր տիրույթում քաղաքացիաիրավական և քաղաքացիադատավարական միջոցներով։
Անդրադառնալով Վահագն Սերգեյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին, թեև վերջինս առաջադրված մեղադրանքում ընդունել է մեղքը, այնուամենայնիվ գտնում եմ, որ նշված հողվածով մեղադրական դատավճիռ կայացնելով խախտվել է նույն արարքի համար կրկին անգամ դատվելու անթույլատրելիության սկզբունքը։
Վահագն Սերգեյանին նշված հոդվածով առաջադրված մեղադրանքի երկու դրվագով առկա է քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին հետաքննության մարմնի չվերացված որոշում։ 01.08.2013թ-03.08.2013թ. և 12.08.2013թ-13.08.2013թ, առանց հարգելի պատճառների զորամաս չներկայանալու փաստի առթիվ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին 22.08.13թ-ին որոշում է կայացվել Վահագն Սերգեյանի արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով(…)։
(…) Անդրադառնալով սույն գործով մեղադրական դատական ակտ կայացնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներին, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացմող մի շարք էական հանգամանքներին, հանցագործություն կատարելու հանգամանքներին, ինչպես նաև պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցին չանդրադառնալուն, հարկ է նշել, որ Դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործմանը վերաբերող օրենսդրական պահանջը, ինչպես նաև Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները /թիվ ՎԲ-124/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09/։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ <<Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի 1-ին մասում>>։
Դատարանը Վ.Սերգեյանին մեղավոր ճանաչելով սահմանել է պատիժ ազատազրկման ձևով չգնահատելով այն փաստը, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում կինը, երկու մանկահասակ երեխաները, ամբաստանյալը ընտանիքի միակ աշխատողն է, բնութագրվում է դրականորեն /գործում առկա է ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի հրամանատար Ա.Սիմոնյանի կողմից 04.12.2013թ. Դատարանին հասցեագրված բնութագիրը/, դատվածություն չունի, ծառայության վայրն ինքնակամ թողել է ծանր հանգամաների զուգորդման նյութական ծայրահեղ ծանր վիճակի հետևանքով։
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է բազմաթիվ որոշումներում /թիվ ՎԲ-124/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09/: Վերոհիշյալ որոշումներում արտահայտած իրավական մոտեցումներով, Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատել է իր դիրքրոշումն առ այն, որ յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս դատարանն ի թիվս այլ հանգամանքների /կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան և այլն/ պետք է հաշվի առնի ամբաստանյալի կողմից հանցագործության կատարման եղանակը։ Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարված հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին համապատասխան՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը(…)>>։
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Ա.Ալավերդյանը և ամբաստանյալ Վ.Սերգեյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեցին, տուժող Մ.Խաչատրյանը ըստ էության բողոքի դեմ չառարկեց, հայտնելով, որ իրեն պատճառված վնասը վերականգնվել է և ինքը որևէ նյութական պահանջ չունի, մեղադրող Տ.Հովհաննիսյանը բողոքի դեմ առարկեց` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:


3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները

Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքում ներկայացված իր հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները դրա դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.05.2014 թվականի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում Վահագն Սերգեյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով` առանց հարգելի պատճառների ծառայության վայրն ինքնակամ թողնելու համար առաջադրված մեղադրանքում, և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Մարիաննա Խաչատրյանի հետ ծանոթացել է <<օդնոկլասնիկ>> կայքի միջոցով և մեկ-երկու ամիս շփվել ու հանդիպել է նրա հետ։ Նրան իր ճիշտ անունը չի ասել, քանի որ ընտանիք ունի ու չի ցանկացել, որ ընտանիքում խնդիրներ առաջանան: Ներկայացել է Արամ Սարգսյան անվամբ՝ ասելով նաև, որ սպա է։ Ցանկանալով Մարիաննա Խաչատրյանի հետ խզել կապը, ասել է, որ գործուղման է մեկնում ԱՄՆ։ Որոշ ժամանակ անց Մարիաննա Խաչատրյանին հայտնել է, որ վերադարձել է ու քանի որ ֆինանսական վատ վիճակում է գտնվել և գումարային խնդիրներ է ունեցել, ասել է, իբր ԱՄՆ-ում վիրահատել են իրեն՝ հեռացրել են կույր աղին, որի պատճառով էլ ծախսել է ծանոթների համար համակարգիչներ գնելու համար իրեն տրված նրանց գումարները։ Այդ պատրվակով Խաչատրյանին խնդրել է օգնել դուրս գալ ֆինանսկան ծանր վիճակից և առաջարկել է նրա անունով ապառիկ վերցնել <<նոութբուք>> տեսակի համակարգիչ ու վաճառել դրանք` խոստանալով արագ փակել վարկի գումարը։ Իր կամ իր հարազատների անվամբ չի ցանկացել ապառիկ կարգով համակարգիչներ ձեռք բերել և վարկ ստանալ, քանի որ չի ցանկացել, որ նրանք իմանան իր պարտքերի մասին։ Մարիաննա Խաչատրյանը համաձայնվել է օգնել և նրա անվամբ վարկի ձևակերպմամբ ապառիկ կարգով <<ՎԻԷԼՎԻ>> և <<Վեգա>> խանութ-սրահներից գնել է երկու հատ <<նոութբուք>> տեսակի համակարգիչ, որոնք վերավաճառել է Սարյան փողոցում գտնվող փոստի շենքում պատահական ծանոթացած անձին՝ Արտակ Մելքոնյանին, ով էլ վճարել է համակարգիչների գնման համար նախատեսված կանխավճարները՝ համակարգիչների գնի 10 տոկոսը։ Մարիաննա Խաչատրյանը տեսել է գնորդին, իմացել է, որ ինքը համակարգիչները վերավաճառում է նրան և համաձայնվել է դրա հետ։ Մարիաննային խոստացել է արագ` ժամկետից շուտ, մարել նրա անվամբ ձևակերպված վարկը, սակայն առաջին ամսին վճարում չի կատարել՝ մտածելով, որ կանխավճարը պետք է հաշվվի՝ որպես առաջին ամսվա վճարում, իսկ քրեական գործի հարուցումից հետո որոշ գումար վճարել է բանկ։ Համակարգիչները ձեռք բերելուց 15 օր անց Մարիաննա Խաչատրյանի եղբայրը զանգահարել է և երբ իրենք հանդիպել են, նա պահանջել է ամբողջությամբ վճարել քրոջ անվամբ ձևակերպված վարկի գումարը։ Քանի որ նման գումար չի ունեցել, չի կարողացել վճարում կատարել, որի համար էլ Մարիաննա Խաչատրյանի եղբոր կողմից ուղարկված մարդիկ սկսել են անհանգստացնել իրեն՝ գալով իր տուն և ծառայության վայր, որի համար էլ բացակայել է զորամասից ու գնացել է գումար ճարելու։ Համակարգիչների վերավաճառքից ստացած գումարով փակել է իր անվամբ նախկինում ձևակերպված վարկի գումարը և վճարել է տան վարձը։ Մարիաննա Խաչատրյանին չի խաբել և նման նպատակ չի ունեցել, սակայն նրան տված իր խոստումը չի կարողացել կատարել, քանի որ քրեական գործ է հարուցվել և 2013թ-ի հոկտեմբեր ամսին չի կարողացել մեկնել խաղաղապահ առաքելության, որի համար պետք է հավելավճար ստանար ու ստացած փողով վճարեր վարկի գումարը։
Նախաքննության ընթացքում Վահագն Սերգեյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ինքը 2013թ-ի ապրիլի 18-ին <<օդնոկլասնիկի>> սոցիալական կայքի միջոցով ծանոթացել է Մարիաննա Խաչատրյանի հետ։ Ծանոթանալուց հետո մոտ 1 շաբաթ շփվել են համացանցի և հեռախոսազանգերի միջոցով, ապա սկսել են հանդիպել և ընկերություն անել։ Քանի որ ինքն ամուսնացած է եղել և չի ցանկացել վտանգել իր ընտանեկան անդորրը, ներկայացել է Արամ Սարգսյան անունով, նշել, է, որ ծառայում է <<Շանթի>> զորամասում, սակայն երբեք Մարիաննա Խաչատրյանին չի խոստացել ամուսնանալ նրա հետ։ Նրա հետ հարաբերություններում իրեն հետաքրքրել է միայն սեռական կապը։ 2013թ-ի հունիսին տեսնելով, որ իրենց հարաբերությունները խորանում են, Մարիաննա Խաչատրյանին կրկին անգամ ստել է` ասելով, որ մեկնում է ԱՄՆ` վերապատրաստման դասընթացների, սակայն այդ ընթացքում շարունակել են շփվել միմյանց հետ համացանցի միջոցով։ 2013թ-ի հուլիսի 02-ին զանգահարել է Մարիաննա Խաչատրյանին, ասել, որ իբր վերադարձել է ԱՄՆ-ից և խնդրել է հանդիպել։ Մարիաննա Խաչատրյանը համաձայնվել է և նրա հետ հանդիպման ընթացքում կրկին ստել է` նրան ասելով, որ ԱՄՆ-ում ենթարկվել է կույր աղիի վիրահատության և ծախսել է այն գումարները, որոնցով իր բարեկամների համար պետք է համակարգիչներ բերեր ԱՄՆ-ից։ Մարիաննա Խաչատրյանին խնդրել է նրա անունով ապառիկ կարգով համակարգիչ ձեռք բերել` խոստանալով կարճ ժամանակահատվածում մարել նրա անվամբ գրանցվող վարկային պարտավորությունը։ Նշել է, որ ինքն այլ վարկեր ունի, այդ պատճառով էլ չի կարող իր անվամբ նոր վարկ ձևակերպել։ Մարիաննա Խաչատրյանը համաձայնվել է, միասին գնացել են <<ՎԼՎ>> խանութ սրահ, որտեղից նրա անվամբ ապառիկ կարգով ձեռք են բերել <<նոութբուք>> համակարգիչ։ Համակարգիչը ձեռք բերելուց հետո Մարիաննա Խաչատրյանից բաժանվել է, իսկ համակարգիչը Սարյան փողոցի կենտրոնական փոստում վաճառել է իրեն անծանոթ մի քաղաքացու։ Հաջորդ օրը` հուլիսի 03-ին, կրկին նույն պատճառաբանությամբ Մարիաննա Խաչատրյանի անվամբ <<ՎԵԳԱ>> խանութ-սրահից ապառիկ կարգով գնել են ևս մեկ համակարգիչ, որը նորից նույն վայրում վաճառել է անծանոթ քաղաքացու։ Առաջին դեպքում վճարել է 40.000, իսկ երկրոդ դեպքում` 30.000 ՀՀ դրամ կանխավճար։ Համակարգիչների վաճառքից գոյացած գումարներով մարել է նախկինում իր ունեցած պարտքերը, սակայն Մարիաննա Խաչատրյանի վարկային պարտավորությունները չկատարելու նպատակ չի ունեցել, ի սկզբանե պատրաստ է եղել վճարել ամբողջ գումարը` կարճ ժամանակում։ Պարտավորվել է մաս-մաս վճարել 2 համակարգիչների վաճառքից գոյացած` Մարիաննա Խաչատրյանի անվամբ գրանցված վարկային պարտավորութունները։
Ինչ վերաբերվում է զորամասն ինքնակամ թողնելու փաստերին, ապա նշել է, որ դա արել է ունեցած ֆինանսական խնդիրների պատճառով, այլ խնդիրներ զորամասում չի ունեցել, իսկ ծառայության չներկայանալու մասին ոչ ոքի չի հայտնել։
Գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ վերլուծելով ու գնահատելով ամբաստանյալ Վահագն Սերգեյանի ցուցմունքները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ, վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ինչպես դրանք, այնպես էլ պաշտպան Մ.Ալավերդյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը, դրանք հերքվում և ամբաստանյալին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվում է գործի փաստական տվյալների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Տուժող Մարիաննա Խաչատրյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Վահագն Սերգեյանի հետ ինքը ծանոթացել է <<Օդնոկլասնիկի>> ինտերնետային կայքով, ու նա ներկայացել է Արամ անունով և ասել, որ սպա է ու ծառայում է խաղաղապահ զորքերում՝ <<Շանթ>>-ի զորամասում։ Նրա հետ ընկերություն է արել ամուսնության նպատակով, համենայն դեպս նա է իրեն այդպես ասել։ Այդ կայքով 3 օր են շփվել, հետո 10 օր հեռախոսային կապ է եղել, այնուհետև հանդիպել են Երևանում։ 2013թ-ի մայիսի 24-ին Վահագնը հեռախոսով տեղեկացրել է, որ պաշտպանության բանակի կողմից ճանաչվել է լավագույն սպա և իրեն ուղարկում են Ամերիկա վերապատրաստման։ Որոշ ժամանակ անց նա զանգահարել է և ասել, որ արդեն վերադարձել է ԱՄՆ-ից, որտեղ կույր աղիի վիրահատության է ենթարկվել: Հուլիսի 02-ին իրենք հանդիպել են և Վահագնն ասել է, որ Ամերիկա մեկնելուց առաջ իր ծանոթները գումար են տվել և խնդրել իրենց համար համակարգիչներ գնել, սակայն վիրահատության պատճառով այդ գումարները ծախսել է և չի կարողացել համակարգիչները գնել: Պատճառաբանելով, որ իր անձնագիրը գտնվում է անձնագրային բաժանմունքում, իսկ աշխատավարձի քարտը գտնվում է բանկում, համոզել է իր անվամբ ապառիկի ձևակերպմամբ համակարգիչներ գնել` խոստանալով մեկ շաբաթվա ընթացքում վերցնել անձնագիրը, բանկային քարտը և մարել վարկը։ Քանի որ սիրահարված է եղել ու վստահել է նրան, համաձայնվել է նրա առաջարկին, և նույն օրը նրա հետ գնացել են Արշակունաց պողոտայում գտնվող <<ՎԻԷԼՎԻ>> համակարգիչների խանութ, որտեղից նա վերցրել է <<նոութբուք>> տեսակի համակարգիչ։ Հաջորդ օրը Վահագն Սերգեյանը նույն պայմաններով Թումանյան փողոցում գտնվող <<Վեգա>> խանութից վերցրել է մեկ այլ համակարգիչ։ Երկու դեպքում էլ ապառիկն ու վարկը ձևակերպվել է իր անվամբ, իսկ համակարգիչների համար վճարման ենթակա սկզբնական գումարները վճարել է Վահագնը, ում մոտ երկու դեպքում էլ գումարը չի բավարարել, որի համար նա զանգահարել և գումար է խնդրել ընկերոջից։ Իր այն հարցին, թե ինչու համակարգիչները չի վերցնում մոր անունով, նա պատասխանել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի մայրը մտածմունքների մեջ ընկնի ու անհանգստանա։
Վահագնի խոստացած ժամկետն անցնելուց հետո սկսել է անհանգստանալ և զանգահարել է, սակայն նա իր զանգերին չի պատասխանել։ Մի օր էլ Վահագնը զանգահարել և հարցրել է, թե ինչու է այդքան անհանգստանում։ Նրան պատասխանել է, որ ճշտել է ու գիտի, որ նա սպա չէ ու թե որտեղ է ծառայում։ Վրդովված ասել է` թքեմ երեսիդ, նա էլ պատասխանել է` ես էլ թքեմ քո երեսին, և անջատել է հեռախոսը։ Հուլիսի 10-ից Վահագն Սերգեյանի հետ կապ չի ունեցել և կատարվածի մասին պատմել է ԼՂՀ բանակում ծառայող սպա եղբորը, ով զորամասի հրամանատարի թույլտվությամբ 5 օրով եկել է Հայաստան ու, հանդիպելով նրա հետ, պահանջել է վճարել վարկի գումարները։ Վահագնը թեև խոստացել է, սակայն նորից խաբել ու չի վճարել վարկի գումարները։ Ինքը չի իմացել, որ Վահագնը պետք է վաճառի իր անվամբ գնված համակարգիչները, հակառակ դեպքում նրա հետ չէր համաձայնվի և նման գործարքի մեջ չէր մտնի։ Քրեական գործի հարուցումից հետո Սերգեյան որոշ գումար է վճարել բանկ, իսկ արդեն վերաքննիչ բողոք ներկայացնելուց հետո վարկի գումարն ամբողջությամբ մարել է, որի պատճառով նրանից որևէ պահանջ չունի։
Տուժող Մարիաննա Խաչատրյանի եղբայրը, գործով վկա Նորիկ Խաչատրյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ քրոջից տեղեկանալով կատարվածի մասին, հանդիպել է Վահագն Սերգեյանին և պահանջել է վճարել քրոջ անունով ձևակերպված վարկի գումարը։ Վերջինս թեև խոստացել է կատարել վճարումներ, սակայն խոստումը չի կատարել։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից հարցաքննված վկա Արտակ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Վահագն Սերգեյանի հետ ծանոթացել է Սարյան փողոցում գտնվող փոստում, ու, ասելով, որ ցանկանում է <<ապառիկով>> համակարգիչ գնել և էժան գնով վերավաճառել, նա իրեն առաջարկել է գնել այն։ Նրան խորհուրդ է տվել, թե ինչ համակարգիչ գնի և 2013թ-ի աշնան վերջերին Վահագնից գնել է <<նոութբուք>> տեսակի համակարգիչ։ Մոտ մեկ ամիս անց` 2013թ-ի վերջերին, կրկին էժան գնով Վահագնից գնել է <<նոութբուք>> տեսակի մեկ այլ համակարգիչ։ Նա իրեն վերավաճառած համակարգիչները երկու դեպքում էլ գնել է Սայաթ-Նովայի փողոցում գտնվող <<Ռիչ>> խանութից և երկու դեպքում էլ նրա հետ եղել է մի կին, ում ներկայությամբ էլ բանակցել են համակարգիչների գնի շուրջ, սակայն չի կարող ասել` այդ կինը Մարիաննա Խաչատրյանն է եղել, թե մեկ ուրիշը։
Անդրադառնալով վկա Արտակ Մելքոնյանի ցուցմունքին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ Վահագն Սերգեյանը 2013թ. հուլիսի 2-ին ու հուլիսի 3-ին նրան չի վաճառել «VLV» և «ՎԵԳԱ» խանութ-սրահներից ձեռք բերած համակարգիչներ, այլ դա եղել է 2013թ-ի աշնանը և տարեվերջին, և այդ համակարգիչները ձեռք են բերել մեկ այլ` «Ռիչ» խանութ-սրահից, ուստի վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վկա Մելքոնյանի ցուցմունքը սույն գործի համար ապացուցողական որևէ նշանակություն չի կարող ունենալ:
Վկա, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ ՀԳՄ-ի 3-րդ վաշտի հրամանատարի պաշտոնակատար Սուրեն Մարտիրոսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ-ի սեպտեմբերի 18-ին ժամը 14-ին, տողանի ժամանակ պարզվել է, որ Վահագն Սերգեյանը բացակայում է զորամասից։ Չկարողանալով գտնել նրան, այդ մասին զեկուցել է վերադաս հրամանատարությանը, և Վահագն Սերգեյանն ընդգրկվել է զորամասն ինքնակամ լքածների ցուցակներում։ Նա զորամաս է ներկայացել նույն օրը ժամը 17.30-ի սահմաններում, և պատճառաբանել է, որ զորամասն ինքնակամ թողել է ունեցած ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ Բացի այդ, Վահագն Սերգեյանը զորամասն ինքնակամ թողել է նաև 01.08.2013թ-ի օգոստոսի 1-ից մինչև 3-ը և օգոստոսի 12-ից մինչև օգոստոսի 13-ը։
Վկա, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ ՀԳՄ-ի 3-րդ վաշտի հրամանատար Գևորգ Սայադյանը նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ-ի սեպտեմբերի 18-ին ժամը 14-ին տողանի ժամանակ ստուգել է անձնակազմի առկայությունը և պարզել է, որ Վահագն Սերգեյանը բացակայում է զորամասից։ Չկարողանալով գտնել նրան, այդ մասին զեկուցել է վերադաս հրամանատարությանը, և Վահագն Սերգեյանն ընդգրկվել է ԶԻԼ ցուցակներում։ Նա զորամաս է ներկայացել սեպտեմբերի 19-ին ժամը 17.30-ի սահմաններում, և պատճառաբանել է, որ զորամասն ինքնակամ թողել է ունեցած ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ Բացի այդ, Վահագն Սերգեյանը զորամասն ինքնակամ թողել է նաև 01.08.2013թ-ի օգոստոսի 1-ից մինչև 3-ը և օգոստոսի 12-ից մինչև օգոստոսի 13-ը։
Վկա, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ ՀԳՄ-ի 3-րդ վաշտի 1-ին դասակի 2-րդ ջոկի նռնակաձիգի օգնական, շարքային Մուշեղ Պետրոսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Վահագն Սերգեյանը 2013թ-ի օգոստոսի 1-ին ժամը 15-ի սահմաններում ինքնակամ թողել է զորամասը և ծառայության է ներկայացել օգոստոսի 3-ին ժամը 12-ի սահմաններում։ Նա ծառայության վայրն ինքնակամ թողել է նաև 2013թ-ի օգոստոսի 12-ին ժամը 11.00-ի սահմաններում, և ծառայության է ներկայացել հաջորդ օրը ժամը 23-ի սահմաններում։ Այնուհետև, երբ գտնվել է արձակուրդում, զորամասից տեղեկացել է, որ Վահագն Սերգեյանը զորամասն ինքնակամ թողել է նաև 2013թ-ի սեպտեմբերի 18-ից մինչև 19-ը, և զորամասն ինքնակամ թողնելու փաստերը նա պատճառաբանել է ունեցած ֆինանսական խնդիրներով։
ՀՀ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետի 15.05.2012թ-ի և 22.10.2012թ-ի հրամաններով Վահագն Սերգեյանը նշանակվել է ՀՀ ՊՆ թիվ 95532 զորամասի ավագ հրաձիգ ու 3 տարով երկարացվել է նրա ծառայության ժամկետը։
ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ ՀԳՄ-ի 3-րդ վաշտի հրամանատար Գ.Սայադյանի 18.09.2013թ-ի 19.09.2013թ-ի զեկուցագրերի համաձայն` Վահագն Սերգեյանը 18.09.2013թ-ից մինչև 19.09.2013թ-ը լքել է ծառայության վայրը։
Համաձայն ՀՀ ՊՆ թիվ 95532 զորամասի հրամանատարի 01.08.2013թ-ի, 05.08.2013թ-ի, 12.08.2013թ-ի, 14.08.2013թ-ի, 18.09.2013թ-ի և 19.08.2013թ-ի հրամանների, Վահագն Սերգեյանը 01.08. 2013թ-ից մինչև 03.08.2013թ-ը, 12.08.2013թ-ից մինչև 13.08.2013թ-ը և 18.09.2013-ից մինչև 19.08.2013թ-ը լքել է ծառայության վայրը։
Ապրանքի ապառիկ վաճառքի 02.07.2013թ-ի պայմանագրի համաձայն` Մարիաննա Խաչատրյանը <<ՎԻԷԼ-ՎԻ ՍԵՆԹՐ>> ՍՊ ընկերությունից գնել է 290.000 դրամ արժողությամբ <<ACER>> տեսակի համակարգիչ և ծանուցվել է, որ գնված ապրանքի արժեքի չվճարված մասի չափով իր հանդեպ դրամական պահանջի իրավունքը ընկերությունը զիջելու է <<Ինեկոբանկ>> ՓԲ ընկերությանը, իսկ պարտքի տարաժամկետ մարման վերաբերյալ նույն օրը կնքած պայմանագրով վերջինիս կողմից Մարիաննա Խաչատրյանին ընձեռնվել է պարտավորության տարաժամկետ վճարման իրավունք։
03.07.2013թ-ի վարկային պայմանագրի համաձայն` <<Յունիբանկ>> ՓԲ ընկերությունը Մարիաննա Խաչատրյանին տրամադրել է 300.000 դրամի չափով վարկ։
Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բեևված ապացույցներով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ Վահագն Սերգեյանը նախնական դիտավորությամբ չարաշահելով Մարիաննա Խաչատրյանի վստահությունը և օգտագործելով իր ու նրա միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունները, խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափերով գույք, ինչպես նաև լինելով պայմանագրային զինծառայող, երեք ամսվա ընթացքում երեք անգամ մեկ ժամից մինչև երեք օր տևողությամբ ինքնակամ թողնել է ծառայության վայրը, այսինքն` նրա հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով ճիշտ է որակված, իսկ նրա և պաշտպանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
-Վահագն Սերգեյանի կողմից Մարիաննա Խաչատրյանին շարունակաբար խաբելը` իր անուն-ազգանունը, ընտանեկան դրությունը, ծառայության և կոնկրետ գտնվելու վայրերը և այլն, ճիշտ չասելը, վկայում են այն մասին, որ նա ի սկզբանե նպատակ է ունեցել օգտագործելով իր և նրա միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունները, խարդախությամբ հափշտակելու տուժողի գույքը: /ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 24.02.2011թ-ի որոշում/:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով Վահագն Սերգեյանին առաջադրված մեղադրանքի պայմաններում բացակայում է նույն անձի նկատմամբ նույնական մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին որոշում:
-Գործը քննելիս և լուծելիս Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պահպանվել են ինչպես ներպետական, այնպես էլ Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի պահանջները
Վահագն Սերգեյանի նկատմամբ պատժի նշանակումն ու նրանց կողմից դրա կրման անհրաժեշտությունն առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<(...)Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, հան-րության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ նրա անձը բնութա-գըրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգա-մանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա-մանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա իրեն մասնակիորեն մեղավոր ճանաչեց առաջա-դըրված մեղադրանքում՝ ընդունելով, որ կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն և խնամքին ունի երեք անձ, որոնցից երկուսը մինչև 14 տարեկան երեխաներն են։
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված հանցանքը կատարելիս նա ծա-ռայության վայրում բնութագրվել է որպես ոչ բարեխիղճ զինծառայող, և որ նախկինում նույն-պես կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա-գործություն, սակայն «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի կիրառմամբ նրա վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճվել է։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալը չի հատուցել տուժողին պատճառած վնասը։
Դատաքննությամբ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալ հանգամանքները, գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպատակները և նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որը պետք է կրի(…)>>։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը Վահագն Սերգեյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի անհատականացման, 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներն ու նրա նկատմամբ նշանակել համաչափ պատիժ, որի միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով նաև վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում տուժողին պատճառված նյութական վնասը ամբողջությամբ վերականգնելը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Վահագն Սերգեյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն դատապարտելու բավարար հիմքերը բացակայում են և տվյալ պայմաններում առկա չէ դատարանի վստահությունն առանց ռեալ պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին, քանի որ մեղսագրվող արարքների կատարումից հետո էլ նա երկու անգամ` 2014 թվականի մարտի 13-ին և մայիսի 22-ից մինչև մայիսի 25-ը, անհարգելի պատճառով չի ներկայացել ծառայության, ինչի առթիվ զորամասի հրամանատարության կողմից նախապատրաստվել են նյութեր և համապատասխանաբար 21.03.2014 և 27.05.2014թթ. որոշումներվ նրա նկատմամբ քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` նկատի ունենալով, որ Վահագն Սերգեյանի բացակայությունը չի կազմել երեք օրից ավել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում երեք օրից ավելի բայց մեկ ամսից ոչ ավելի տևողությամբ, ինչպես նաև երեք ամսվա ընթացքում երեք և ավելի անգամ մեկ ժամից մինչև երեք օր տևողությամբ անհարգելի բացակայության համար, ուստի նրա արարքներում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առնչությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ-ի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ, ձևավորել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) [Պ]ատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»:
Այսպիսով, հիմք ընդունելով նաև առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանություններն ու իրավական վերլուծությունները, գործով ձեռք բերված ապացույցների գնահատմամբ վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վահագն Սերգեյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 21-ի դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, այն բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպան Մ.Ալավերդյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 21-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահագն Յուրիկի Սերգեյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել անփոփոխ, պաշտպան Մ.Ալավերդյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:

Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ